1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:03:59,333 --> 00:04:01,958
- เขาไม่อยากออกมา
- อะไรนะ

4
00:04:02,041 --> 00:04:03,416
เขาอยากอยู่ข้างใน

5
00:04:03,500 --> 00:04:04,791
ทำไม

6
00:04:05,583 --> 00:04:07,291
เขาบอกว่าโลกใบนี้มันเฮงซวย

7
00:04:09,916 --> 00:04:11,583
คุณมีอาการแพ้อะไรบ้างไหม

8
00:04:11,666 --> 00:04:14,791
- ไม่นะ แต่…
- ได้โปรด อย่าขยับ

9
00:04:14,875 --> 00:04:16,833
- ก็ได้
- ช่วยกางขาออกด้วยค่ะ

10
00:04:21,708 --> 00:04:22,791
หายใจครับ

11
00:04:22,875 --> 00:04:24,083
- ผ่อนคลาย
- ค่ะ

12
00:04:25,458 --> 00:04:29,833
เธอทำได้ เจ้าหนูน้อย

13
00:04:32,750 --> 00:04:36,166
ยังงั้นแหละ เรียบร้อย

14
00:04:36,250 --> 00:04:38,875
- คุณทำได้ดี
<i>-</i> เยี่ยมมาก

15
00:04:41,333 --> 00:04:42,583
เรียบร้อยแล้ว

16
00:04:45,791 --> 00:04:46,791
ดีมากครับ

17
00:05:02,791 --> 00:05:05,250
- เกิดอะไรขึ้น
- เขาตัดสินใจที่จะอยู่ข้างใน

18
00:05:05,333 --> 00:05:08,791
- ใคร
- มาเทโอ เขาไม่อยากออกมาดูโลกภายนอก

19
00:05:31,625 --> 00:05:33,166
ฉันเห็นกรรไกรอยู่ตรงนั้น

20
00:05:55,791 --> 00:05:56,875
ทีนี้เอาไงต่อ

21
00:05:57,458 --> 00:05:58,541
ไม่รู้สิ

22
00:05:59,500 --> 00:06:01,666
เขาจะหากินด้วยตัวเองยังไง

23
00:06:02,458 --> 00:06:04,125
เขาคงจะกินฉันละมั้ง

24
00:06:07,458 --> 00:06:08,458
และกินคุณด้วย

25
00:06:32,791 --> 00:06:39,125
(BARDO
บันทึกผิดๆ ของความจริงแค่หยิบมือ)

26
00:06:44,583 --> 00:06:47,083
ขอต้อนรับสู่ขบวนรถเมโทรเอ็กซ์โปไลน์

27
00:06:47,583 --> 00:06:50,083
สถานีปลายทางของรถไฟขบวนนี้คือ…

28
00:06:50,625 --> 00:06:52,958
สถานีดาวน์ทาวน์แซนตามอนิกา

29
00:06:55,625 --> 00:06:59,583
สถานีต่อไปคือเอ็กซ์โปพาร์ค/ยูเอสซี

30
00:07:00,541 --> 00:07:02,250
มันปกติไหมน่ะ

31
00:07:03,541 --> 00:07:05,750
เสียงนั้นน่ะ มันปกติไหม

32
00:08:06,333 --> 00:08:09,458
สิ่งที่เชื่อเหลือเกินว่าเป็นข่าวลือ
ตอนนี้ปรากฏว่าเป็นจริงแล้ว

33
00:08:09,541 --> 00:08:12,958
ตลอดหลายสัปดาห์ของความตึงเครียด
ระหว่างสองประเทศ คาร์ลอส โซเลอร์…

34
00:08:13,041 --> 00:08:13,916
บ้าจริง

35
00:08:14,000 --> 00:08:15,833
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐเม็กซิโก

36
00:08:15,916 --> 00:08:19,250
เดินทางเยือนทำเนียบขาววันนี้
เพื่อพบกับรมต.ต่างประเทศของปธน.ฮัลบรูค

37
00:08:19,333 --> 00:08:22,125
รายละเอียดไม่เป็นที่ทราบมากนัก
แต่แหล่งข่าวเรายืนยันกับเราว่า

38
00:08:22,208 --> 00:08:24,958
รัฐบาลสหรัฐฯ อาจอนุมัติแผนของแอมะซอน

39
00:08:25,041 --> 00:08:28,000
ที่จะเข้าซื้อรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียของเม็กซิโก

40
00:08:28,083 --> 00:08:29,666
ใช่แล้วครับ คุณได้ยินถูกแล้ว

41
00:08:29,750 --> 00:08:31,833
แอมะซอน บริษัทระหว่างประเทศสัญชาติอเมริกัน

42
00:08:31,916 --> 00:08:35,208
สนใจที่จะเข้าซื้อ
รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียของเม็กซิโก

43
00:08:35,291 --> 00:08:37,708
และได้รับการสนับสนุนเต็มที่จากรัฐบาลสหรัฐฯ

44
00:08:38,500 --> 00:08:43,083
นี่คือสิ่งที่ประธานาธิบดีฮัลบรูคและโซเลอร์
ชี้แจงในงานแถลงข่าวสื่อวันนี้

45
00:08:44,875 --> 00:08:47,208
เขตชายแดนเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น

46
00:08:47,291 --> 00:08:50,500
สิ่งเหล่านี้ต้องถือว่า
สำคัญน้อยกว่าความต้องการของมนุษย์

47
00:08:50,583 --> 00:08:53,000
หากเส้นเขตแดนเลื่อนลงทางใต้
พื้นที่ดินแดนโลกที่สาม

48
00:08:53,083 --> 00:08:56,375
อาจกลายเป็นดินแดนแห่งพันธสัญญา
ของโลกที่หนึ่งได้ด้วยซ้ำ

49
00:08:57,000 --> 00:09:00,250
ปธน.เม็กซิโก คุณโซเลอร์กับผม
ต้องการให้เกิดการซื้อขายครั้งประวัติศาสตร์

50
00:09:00,333 --> 00:09:02,833
เพื่อเป็นการคารวะให้สองประเทศของเรา

51
00:09:03,458 --> 00:09:06,041
เราต้องเฉลิมฉลองการผนึกกำลังทางเศรษฐกิจนี้

52
00:09:06,125 --> 00:09:07,750
ซึ่งเป็นการตัดสินใจของผู้นำประเทศ

53
00:09:08,416 --> 00:09:11,375
การเจรจา มิใช่การรุกราน

54
00:09:11,458 --> 00:09:15,791
ประชาชนชาวเม็กซิโกจะได้ประโยชน์
จากการขายครั้งนี้…

55
00:10:43,750 --> 00:10:45,041
เขามารอคุณสักพักแล้ว

56
00:10:54,458 --> 00:10:56,166
ท่านทูตโจนส์

57
00:10:56,250 --> 00:10:57,625
คุณกามา

58
00:10:58,166 --> 00:11:00,083
พวกเขาย้ายคุณมาอยู่ปราสาทนี้แล้วเหรอครับ

59
00:11:00,166 --> 00:11:03,750
เปล่า ก็แค่มีการจัดงานที่นี่เย็นนี้

60
00:11:03,833 --> 00:11:06,416
และรัฐบาลเม็กซิโก
ขอร้องให้ผมกล่าวอะไรสักหน่อย

61
00:11:06,500 --> 00:11:08,541
แต่พวกเขาจะซักซ้อมกันบ่ายนี้

62
00:11:08,625 --> 00:11:11,041
ขอโทษจริงๆ ที่ผมทำให้คุณดั้นด้นมาไกลขนาดนี้

63
00:11:11,125 --> 00:11:12,833
ไม่เป็นไรเลยครับ

64
00:11:12,916 --> 00:11:17,625
แวบนึง ผมนึกว่าประธานาธิบดีฮัลบรูค
แต่งตั้งคุณเป็นจักรพรรดิแห่งเม็กซิโกซะอีก

65
00:11:17,708 --> 00:11:19,083
ยังหรอก

66
00:11:21,500 --> 00:11:23,000
ข้างนอกนั่นเกิดอะไรขึ้นครับ

67
00:11:23,083 --> 00:11:26,125
ก็อย่างที่คุณรู้ เรากำลังมี…

68
00:11:26,208 --> 00:11:30,333
งานฉลองครบรอบ 175 ปี
ของการสิ้นสุดสงครามเม็กซิโก-อเมริกา

69
00:11:30,416 --> 00:11:31,708
"งานฉลอง" เหรอครับ

70
00:11:31,791 --> 00:11:33,375
เรียกว่าร่วมไว้อาลัยดีกว่า

71
00:11:33,875 --> 00:11:36,791
ครับ พูดให้ถูกต้อง มันไม่ใช่สงคราม
มันคือการรุกราน

72
00:11:36,875 --> 00:11:40,208
คนหนุ่มทั้งสองฝ่าย
ต้องหันปลายกระบอกปืนเข้าหากัน

73
00:11:40,708 --> 00:11:41,958
ผู้คนมากมายต้องล้มตาย

74
00:11:42,041 --> 00:11:43,541
ครับ คุณเองก็สูญเสียไปหลายพันคน

75
00:11:43,625 --> 00:11:46,375
เราสูญเสียมากกว่านั้นอีก
แทบจะครึ่งประเทศก็ว่าได้

76
00:11:46,458 --> 00:11:48,625
แหม จะพูดให้ถูก เม็กซิโกไม่ได้แพ้นะ

77
00:11:48,708 --> 00:11:51,708
ก็จริงอยู่นะครับ
เพราะอเมริกาแค่ยึดดินแดนไปเลย

78
00:11:53,333 --> 00:11:54,708
- เราเสียเงินซื้อ
- ครับ

79
00:11:54,791 --> 00:11:56,791
ใช่ 15 ล้านเปโซ

80
00:11:57,666 --> 00:12:00,125
อย่าพูดถึงอดีตจะดีกว่า รับชาหน่อยไหมครับ

81
00:12:00,208 --> 00:12:01,250
ไม่ครับ ขอบคุณ

82
00:12:02,333 --> 00:12:06,083
ผมพยายามขอสัมภาษณ์
ปธน.ฮัลบรูคมาหลายเดือนแล้ว

83
00:12:06,833 --> 00:12:09,000
ผมทำถึงขนาดสัญญากับเสนาธิการของเขา

84
00:12:09,083 --> 00:12:11,791
ว่าจะปรับปรุงภูมิทัศน์
สนามหญ้าทำเนียบขาวให้ฟรีๆ

85
00:12:11,875 --> 00:12:13,416
ขนาดนั้นเลย

86
00:12:15,833 --> 00:12:17,833
ผมว่าสุดท้ายแล้วผมอาจช่วยคุณได้นะ

87
00:12:17,916 --> 00:12:18,916
จริงเหรอครับ

88
00:12:19,875 --> 00:12:23,083
คุณจะว่ายังไงถ้าได้สัมภาษณ์พิเศษ

89
00:12:23,166 --> 00:12:25,541
คุณกับท่านปธน. หนึ่งชั่วโมงในห้องทำงานรูปไข่

90
00:12:25,625 --> 00:12:28,000
- นี่คุณพูดจริงใช่ไหม
- จริงสิ

91
00:12:28,500 --> 00:12:30,291
แต่เราอาจต้องให้คุณทำบางอย่างให้เรา

92
00:12:30,375 --> 00:12:32,083
นึกแล้วเชียว

93
00:12:32,166 --> 00:12:35,791
ท่านปธน.รู้ว่าคุณเป็นกระบอกเสียงสำคัญ
ในแถบลาตินอเมริกา

94
00:12:35,875 --> 00:12:37,958
เราพยายามบรรลุข้อตกลงใหม่นี้มาหลายเดือน

95
00:12:38,041 --> 00:12:40,208
- ผมถึงอยากคุยกับเขาไงครับ
- ฟังนะ

96
00:12:40,291 --> 00:12:42,791
สำคัญมากที่คณะบริหารนี้จะสร้างความสัมพันธ์อันดี

97
00:12:42,875 --> 00:12:45,458
กับชุมชนชาวลาตินและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ชุมชนชาวเม็กซิโก

98
00:12:45,541 --> 00:12:48,041
และการที่คุณชนะรางวัลอะเลธี

99
00:12:48,125 --> 00:12:51,708
คุณจะก้าวสู่แถวหน้า
ของโลกสื่อสารมวลชนที่จริงจัง

100
00:12:53,958 --> 00:12:56,791
คุณรู้ว่าผมจะไม่ยอมเปลี่ยนสุนทรพจน์ของผม

101
00:12:56,875 --> 00:12:58,958
- นึกว่าคุณไม่ได้เขียนมันซะอีก
- ยังไม่ได้เขียน

102
00:12:59,041 --> 00:13:01,458
งั้นคุณก็ไม่ต้องเปลี่ยนมันสินะ

103
00:13:05,208 --> 00:13:10,250
และบางทีคุณอาจเจอไอเดียใหม่ๆ
จากการสัมภาษณ์ครั้งนี้ก็เป็นได้

104
00:13:11,083 --> 00:13:11,916
สตีเว่น

105
00:13:12,375 --> 00:13:14,083
เอาเถอะ ลองเก็บไปคิดดูนะ

106
00:13:15,458 --> 00:13:16,666
จะว่าอะไรไหม

107
00:13:18,458 --> 00:13:19,458
พร้อมแล้วนะ

108
00:13:25,208 --> 00:13:26,333
เดี๋ยวผมเดินไปส่ง

109
00:13:27,250 --> 00:13:30,000
ว่าแต่… ครอบครัวคุณเป็นไงบ้าง

110
00:13:30,083 --> 00:13:32,333
ก็ดีครับ ขอบคุณ ทุกคนสบายดี

111
00:13:32,416 --> 00:13:35,458
ทีนี้คุณต้องพาผมเดินดูรอบๆ

112
00:13:40,375 --> 00:13:42,583
ผมเคยมาที่นี่ตอนที่ผมยังเด็ก

113
00:13:42,666 --> 00:13:43,916
คุณเรียนที่นี่เหรอ

114
00:13:44,000 --> 00:13:47,125
ไม่ครับ พวกเขาพาเรามาที่นี่
เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับนีโนส ฮีโรส์

115
00:13:47,208 --> 00:13:48,333
รู้ไหมว่ามันคืออะไร

116
00:13:48,416 --> 00:13:49,500
รู้สิ

117
00:13:50,208 --> 00:13:52,875
ไม่ๆ ผมไม่รู้

118
00:13:53,541 --> 00:13:55,708
ช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามเม็กซิโก-อเมริกา

119
00:13:55,791 --> 00:13:57,583
กลุ่มนักเรียนนายร้อย

120
00:13:57,666 --> 00:14:01,208
ถูกล้อมด้วยกองทหารอเมริกันที่นี่ในปราสาทนี้

121
00:14:01,958 --> 00:14:04,708
ความจริงก็คือพวกนักเรียนนายร้อยถูกสังหาร

122
00:14:04,791 --> 00:14:08,125
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
เหตุการณ์นั้นก็กลายเป็นตำนาน

123
00:14:08,208 --> 00:14:09,541
ตำนานอะไร

124
00:14:28,708 --> 00:14:30,250
ไป

125
00:14:30,333 --> 00:14:31,583
ลุย

126
00:15:05,625 --> 00:15:07,333
- ไป
- ไป

127
00:15:21,291 --> 00:15:23,000
พวกเขายังเด็กอยู่เลย

128
00:15:23,083 --> 00:15:24,041
ใช่

129
00:15:24,833 --> 00:15:27,375
เราถึงเรียกพวกเขาว่า "เด็กชายผู้เป็นฮีโร่"

130
00:15:30,333 --> 00:15:33,416
เพื่อนร่วมชาติผู้สูงส่ง

131
00:15:35,083 --> 00:15:38,375
ก่อนที่มันจะตกอยู่ในมือของศัตรู

132
00:15:39,625 --> 00:15:42,291
ฉันเอาธงแห่งปิตุภูมิมาด้วย

133
00:15:42,375 --> 00:15:45,750
ขอให้ตำนานจงยืนหยัดเหนือเม็กซิโก

134
00:15:46,750 --> 00:15:49,000
และมอบที่พักพิงให้เราไปชั่วกาลนาน

135
00:16:01,000 --> 00:16:02,541
บ้าเอ๊ย

136
00:16:04,875 --> 00:16:06,916
คุณเขียนสุนทรพจน์ของคุณรึยัง

137
00:16:08,750 --> 00:16:14,000
มีเพียงชาวเม็กซิโกเท่านั้นที่เปลี่ยนความพ่ายแพ้
เป็นชัยชนะในตำนานได้

138
00:16:28,875 --> 00:16:30,125
คุณซิลเวริโอ

139
00:16:30,958 --> 00:16:34,625
- ปวดหัวเหรอครับ
- นิดหน่อย

140
00:16:34,708 --> 00:16:37,250
ความสูงกับมลพิษทำฉันอาการไม่ดีเรื่อยเลย

141
00:16:37,333 --> 00:16:39,208
เพิ่งกลับมาเม็กซิโกได้ไม่กี่วันแท้ๆ

142
00:16:39,291 --> 00:16:42,916
พ่อผมก็เป็นเหมือนกันครับ
ตอนเขากลับมาที่เมืองหลวง

143
00:16:43,000 --> 00:16:46,708
เขาบอกว่าเม็กซิโกไม่ใช่ประเทศ
แต่มันอยู่ที่ใจ

144
00:16:47,500 --> 00:16:50,000
พูดได้ดีทีเดียว พ่อนายเป็นยังไงบ้าง

145
00:16:50,083 --> 00:16:52,791
ก็ดีครับ ติดอยู่ในวาฮากา
เขาป่วยหนักด้วยโรคถุงลมโป่งพอง

146
00:16:52,875 --> 00:16:54,583
แย่หน่อยนะ ฝากหวัดดีเขาแทนฉันด้วย

147
00:16:54,666 --> 00:16:57,041
ครับผม อยากให้ผมแวะร้านขายยาไหมครับ

148
00:16:57,125 --> 00:16:59,583
ไม่ ขอบใจ อันโตนิโอ

149
00:16:59,666 --> 00:17:03,583
ได้ยินจากวิทยุว่าคุณจะไป
ออกรายการทีวีของลูอิส วัลดิเวีย

150
00:17:03,666 --> 00:17:07,250
ใช่ ฉันไม่อยากไปออกหรอก
แต่นายก็รู้ว่าลูเซียเป็นยังไง

151
00:17:07,333 --> 00:17:10,083
เธอบังคับให้ฉันตอบรับคำเชิญ

152
00:17:11,083 --> 00:17:15,291
แต่… คุณไม่เห็นเหรอว่าเขาพูดยังไงบ้าง
กับสารคดีเรื่องสุดท้ายของคุณ

153
00:17:15,375 --> 00:17:17,875
ลูอิสน่ะเหรอ เขาว่าไงล่ะ

154
00:17:19,625 --> 00:17:21,166
เละไม่เหลือดีเลยครับ

155
00:17:21,666 --> 00:17:23,583
เขาบอกว่าคุณแย่กว่ามาลินเช

156
00:17:23,666 --> 00:17:27,750
บอกว่าคุณไม่เคารพวงการสื่อสารมวลชน
และอีกสารพัด

157
00:17:29,125 --> 00:17:31,750
มันเป็นนิยายกึ่งสารคดี อันโตนิโอ

158
00:17:31,833 --> 00:17:35,208
ถ้านายไม่รู้จักเล่นพลิกแพลงซะบ้าง
นายก็ไม่คู่ควรจะถูกปฏิบัติอย่างจริงจัง

159
00:17:37,250 --> 00:17:39,333
ความจริงคือผมไม่ได้ดูสารคดีของคุณครับ

160
00:17:39,833 --> 00:17:43,583
แต่ผมเห็นหมอนั่นในทีวีและเขาทำผมหงุดหงิด

161
00:17:48,666 --> 00:17:50,500
ลูอิสกำลังจะประชุมเสร็จ

162
00:17:50,583 --> 00:17:52,708
แต่เขาบอกว่าจะไปพบคุณ
ที่ฝ่ายแต่งหน้า ดีไหมคะ

163
00:17:52,791 --> 00:17:54,458
ยินดีด้วยครับ สุดยอดปรมาจารย์

164
00:17:54,541 --> 00:17:56,166
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ

165
00:17:56,250 --> 00:17:58,041
ขอบใจ

166
00:17:58,750 --> 00:18:02,083
นี่ คุณมาที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ

167
00:18:04,416 --> 00:18:06,625
น่าจะ 30 ปีที่แล้วได้มั้ง

168
00:18:06,708 --> 00:18:08,375
สามสิบปีเลยเหรอ เท่าอายุฉันเลย

169
00:18:09,125 --> 00:18:10,708
ขอต้อนรับกลับมาอีกครั้งค่ะ เชิญเลย

170
00:18:17,875 --> 00:18:19,208
เชิญเลยค่ะ

171
00:18:20,833 --> 00:18:22,625
คุณคะ เปิดประตูหน่อยได้ไหมคะ

172
00:18:33,416 --> 00:18:35,208
เรากลับมาที่รายการโบคากวนกา

173
00:18:35,291 --> 00:18:38,458
เรามีเรื่องด่วนที่คุณจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ ครับ

174
00:18:38,541 --> 00:18:41,125
ไม่มีใครทำอะไรเพื่อช่วยเขาเลย

175
00:18:41,208 --> 00:18:43,541
ที่สถานีปลายทางของรถไฟ
เขาเป็นผู้โดยสารคนสุดท้าย

176
00:18:43,625 --> 00:18:44,666
ไอ้พวกมะกัน

177
00:18:44,750 --> 00:18:46,250
พนง.ทำความสะอาดหญิงเจอเขา

178
00:18:46,333 --> 00:18:49,541
เพื่อนร่วมชาติของเรา คุณเรฟูคิโอ โดมินกูเอซ

179
00:18:49,625 --> 00:18:50,750
สวัสดีค่ะ คุณเรฟูคิโอ

180
00:18:50,833 --> 00:18:53,166
- หวัดดีค่ะ
- เราได้พูดคุยกับเธอจนได้วันนี้

181
00:18:53,250 --> 00:18:56,166
เราปลื้มปริ่มมากที่ได้คุยกับเธอค่ะ

182
00:18:56,250 --> 00:18:58,500
ขอบคุณที่มาร่วมรายการนะคะ
เล่าสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น

183
00:18:58,583 --> 00:19:03,166
ฉันเข้าไปทำความสะอาดในตู้รถไฟตามปกติ
และเห็นว่ามันไม่ว่างค่ะ

184
00:19:03,250 --> 00:19:07,791
ทีแรกฉันนึกว่าผู้ชายคนนั้นคงเมา
เพราะถือเป็นเรื่องปกติที่นี่

185
00:19:07,875 --> 00:19:09,833
แต่ฉันก็เห็นปลาบนพื้น

186
00:19:09,916 --> 00:19:11,875
พวกมันตายกันหมดแล้วค่ะ…

187
00:19:11,958 --> 00:19:13,000
ไม่เอาน่า

188
00:19:13,083 --> 00:19:15,291
ใช่ เอาเลย ตั้งใจหน่อย

189
00:19:17,333 --> 00:19:18,375
อย่าไปค่ะ ฉัน…

190
00:19:18,458 --> 00:19:21,166
- เจ็ด แปด…
- คุณเข้าไปไม่ได้นะคะ

191
00:19:40,708 --> 00:19:42,708
เดี๋ยว

192
00:19:42,791 --> 00:19:45,541
ซิลเวริโอ ฉัน… โทษที ขอโทษค่ะ

193
00:19:46,083 --> 00:19:47,500
ซิลเวริโอ เดี๋ยวค่ะ

194
00:19:57,000 --> 00:19:59,625
หยุด

195
00:19:59,708 --> 00:20:02,666
เต้นไม่เข้าจังหวะเอาซะเลย

196
00:20:02,750 --> 00:20:05,583
- ทาเนีย ฉันบอกว่าไปทางขวา
- ไปตายซะ คุณจะไปรู้อะไร

197
00:20:05,666 --> 00:20:09,000
ทาเนีย เธอก็ไปตายเหมือนกันน่ะแหละ

198
00:20:09,083 --> 00:20:11,083
ทุกคน ประจำตำแหน่ง

199
00:20:11,166 --> 00:20:15,416
พริสซิลลา ประจำจุดของเธอ ห้า หก เจ็ด แปด

200
00:20:16,791 --> 00:20:18,000
ทางนี้ค่ะ

201
00:20:20,000 --> 00:20:22,916
ถึงแล้วค่ะ ฉันจะปล่อยคุณไว้ที่นี่นะคะ

202
00:20:23,000 --> 00:20:24,375
- ขอบคุณครับ
- ไม่มีปัญหาค่ะ

203
00:20:31,208 --> 00:20:32,750
นี่ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า

204
00:20:32,833 --> 00:20:34,916
หวัดดี มาร์ตา

205
00:20:35,000 --> 00:20:37,416
ซิลเวริโอ กามา

206
00:20:37,500 --> 00:20:40,833
นึกว่าคุณเหยียบกับระเบิดในอัฟกานิสถาน
จนร่างกระจุยเป็นชิ้นๆ ไปซะแล้ว

207
00:20:40,916 --> 00:20:42,916
ผมยังอยู่นี่ ครบ 32 เฉพาะตอนนี้น่ะนะ

208
00:20:43,000 --> 00:20:44,875
- นานแค่ไหนแล้วเนี่ย
- เป็นชาติแล้ว

209
00:20:44,958 --> 00:20:46,000
หลายศตวรรษ

210
00:20:46,083 --> 00:20:49,000
- โทษที ที่จริงผม…
- งานยุ่ง ฉันรู้ค่ะ

211
00:20:49,083 --> 00:20:53,250
แต่คุณน่าจะเจียดเวลาสักนิดช่วงทำสารคดี
แวะมาเยี่ยมฉันบ้าง

212
00:20:53,333 --> 00:20:54,666
มาเถอะ นั่งก่อนค่ะ

213
00:20:56,208 --> 00:20:58,541
- เดี๋ยวนี้ใส่อะไรแบบนี้เหรอ
- ผมควรถอดไหม

214
00:20:58,625 --> 00:20:59,750
ก็น่าจะถอดนะ

215
00:21:00,458 --> 00:21:02,708
ลูอิสพยายามจะดีใจกับคุณหนักมาก

216
00:21:03,208 --> 00:21:05,500
เขาส่งโพรเซ็กโก้มาให้ผมหกขวด

217
00:21:05,583 --> 00:21:10,041
นั่นคือวิธีแสดงความยินดีของเขา
โดยไม่ต้องปริปากพูด

218
00:21:10,666 --> 00:21:12,875
เขาไม่เคยทำใจได้ที่คุณทิ้งเขาไป

219
00:21:12,958 --> 00:21:14,791
ผมไม่ได้ทิ้งเขานะ

220
00:21:14,875 --> 00:21:17,916
ผมหายไปปีนึง และมันกลายเป็น 20 ปี

221
00:21:18,416 --> 00:21:21,833
ผมวิ่งหนีจากเซนเซอร์ตรวจจับ
และดูสิ เราอยู่นี่แล้วไง

222
00:21:22,541 --> 00:21:25,750
ผมทำงานหนักเพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง
ในฐานะนักข่าวอิสระ

223
00:21:25,833 --> 00:21:27,583
แล้วก็ในฐานะนักสร้างภาพยนตร์

224
00:21:27,666 --> 00:21:31,666
แม่ผมยังคิดว่าผมตัดสินใจได้เลวร้ายที่สุดในชีวิต

225
00:21:34,375 --> 00:21:36,291
ลูอิสเองก็น่าจะไปเหมือนกัน

226
00:21:36,375 --> 00:21:38,041
ไม่มีใครเอาปืนจ่อหัวเขาซะหน่อย

227
00:21:38,125 --> 00:21:42,458
ครั้งนึง เขาวิจารณ์ความไร้ศักยภาพ
ของประธานาธิบดีเม็กซิโก

228
00:21:42,541 --> 00:21:44,250
กับบรรดาลูกน้องคนสนิทของเขา และ…

229
00:21:44,791 --> 00:21:48,166
หัวหน้าสถานีเดินเข้ามาแถมเบ่งอำนาจ

230
00:21:48,250 --> 00:21:50,458
เรียกเขาตอนที่เขาออกอากาศอยู่

231
00:21:50,541 --> 00:21:53,125
และเกือบทำเขาซวยตอนอยู่บนเวที

232
00:21:54,166 --> 00:21:57,208
ถือเป็นปาฏิหาริย์ที่เขายังทำรายการต่อได้

233
00:21:57,916 --> 00:21:59,875
ไม่มีฮีโร่ในช่องทีวีนี้หรอกนะ

234
00:22:00,375 --> 00:22:02,208
เราทุกคนต้องอดทนกันทั้งนั้นแหละ

235
00:22:02,708 --> 00:22:05,500
เราหวาดกลัวจะเสียสิ่งที่มีอยู่เพียงน้อยนิด

236
00:22:11,500 --> 00:22:12,583
ทาเนีย

237
00:22:14,750 --> 00:22:15,750
ว่าไง

238
00:22:18,250 --> 00:22:20,208
ทาเนีย คริสเทล

239
00:22:22,958 --> 00:22:24,458
มองอะไรไม่ทราบ

240
00:22:24,541 --> 00:22:25,625
โทษที

241
00:22:36,750 --> 00:22:37,958
ฉันรู้จักคุณไหม

242
00:22:39,083 --> 00:22:42,500
ไม่ แต่ผมรู้จักคุณ ผมเคยดูคุณในทีวีตลอด

243
00:22:49,708 --> 00:22:51,000
คุณคิดอะไรอยู่

244
00:23:05,916 --> 00:23:08,291
คุณซิลเวริโอ กามา

245
00:23:08,375 --> 00:23:11,291
- ลูอิส เพื่อนยาก
- เป็นยังไงบ้าง เพื่อน

246
00:23:11,375 --> 00:23:12,458
ว่าไง

247
00:23:12,541 --> 00:23:13,625
ขอต้อนรับกลับมา

248
00:23:13,708 --> 00:23:16,250
ขอกอดหน่อยสิ เพื่อน
ขอเวลาส่วนตัวสักครู่ มาร์ตา

249
00:23:16,333 --> 00:23:17,958
ขอฉันแต่งหน้าให้เสร็จก่อน

250
00:23:18,041 --> 00:23:19,958
หน้าแบบนี้แต่งไปก็เท่านั้น

251
00:23:21,250 --> 00:23:22,500
ขอฉันห้านาที

252
00:23:22,583 --> 00:23:24,666
- อย่าขยับ
- ทำอะไรอยู่เหรอ

253
00:23:24,750 --> 00:23:29,250
- สุดปัง ทวิตเตอร์ฉันแทบระเบิด
- พอได้แล้ว

254
00:23:29,333 --> 00:23:30,833
อย่าทำตัวงี่เง่าสิ เพื่อนยาก

255
00:23:30,916 --> 00:23:31,916
ดูเขาสิ

256
00:23:32,000 --> 00:23:35,291
เขายังโกรธไม่หายที่ผมทิ้งเขา ใช่ไหมล่ะ

257
00:23:35,375 --> 00:23:36,583
กริ้วเลยละ

258
00:23:36,666 --> 00:23:40,541
ฉันมีรายการทอล์กโชว์ยอดฮิตในเมกซิโกนะพ่อคุณ

259
00:23:40,625 --> 00:23:42,791
ใช่ นายสัมภาษณ์แค่พวกยูทูบเบอร์ ดีซะไม่มี

260
00:23:44,375 --> 00:23:46,750
นั่นก็เป็นข่าวด้วยใช่ไหม

261
00:23:47,791 --> 00:23:48,958
พร้อมแล้ว

262
00:23:49,041 --> 00:23:50,500
ขอกอดที เพื่อนยาก

263
00:23:52,500 --> 00:23:55,208
- คิดถึงนายจัง เราเริ่มต้นกันที่นี่
- ใช่แล้ว

264
00:23:55,291 --> 00:23:57,791
- นายจะพักกี่วัน
- ไม่กี่วัน

265
00:23:58,583 --> 00:24:01,041
เตรียมสุนทรพจน์สำหรับงานฉลองรึยัง

266
00:24:01,125 --> 00:24:02,125
ยัง

267
00:24:02,208 --> 00:24:04,083
ว่าแล้วเชียว

268
00:24:05,750 --> 00:24:10,166
นี่ ฉันชอบสารคดีเรื่องล่าสุดของนาย
"บันทึกผิดๆ ของความจริงแค่หยิบมือ"

269
00:24:10,250 --> 00:24:11,916
- บ้าบอมาก
- นายชอบไหม

270
00:24:12,000 --> 00:24:13,708
ชอบมาก

271
00:24:13,791 --> 00:24:18,208
แต่ตอนที่นายแชร์บุหรี่กับเฮอร์นาน คอร์เตส
มันเยอะเกินไปหน่อย

272
00:24:18,291 --> 00:24:22,166
นายจะไปรู้ได้ไงว่าคอร์เตส
หรือฮวน เอสคูเตียคิดอะไรอยู่

273
00:24:22,250 --> 00:24:25,458
ไม่เหลือคนที่ยังมีชีวิตให้นายสัมภาษณ์แล้วรึไง

274
00:24:25,541 --> 00:24:30,333
- นายทำสารคดีเรื่องใหม่อยู่ใช่ไหม
- ใช่ คือฉันกำลังระดมทุนน่ะ

275
00:24:30,416 --> 00:24:32,958
จะต้องค้นคว้าวิจัยและเดินทางหลายเดือน

276
00:24:33,041 --> 00:24:36,375
ไม่รู้ว่านายใช้เวลามากมาย
กับอะไรเพียงอย่างเดียวได้ไง

277
00:24:36,458 --> 00:24:39,708
โลกเปลี่ยนไปทุกสัปดาห์ ทุกวัน ทุกทวีต

278
00:24:39,791 --> 00:24:41,833
- สิบวินาที
- คำถามฉันล่ะ

279
00:24:41,916 --> 00:24:44,916
- ผมเอาคำถามให้คุณแล้วไงครับ
- ฉันไม่มีคำถามของฉัน

280
00:24:45,000 --> 00:24:48,416
เดี๋ยว อ๋อ เจอคำถามละ พร้อมลุย

281
00:24:48,500 --> 00:24:50,791
เร็วเข้า

282
00:24:50,875 --> 00:24:51,958
ผ่อนคลาย

283
00:24:55,583 --> 00:24:57,833
ขอต้อนรับสู่อีกตอนของรายการ
"มาสมมติกันดู"

284
00:24:57,916 --> 00:24:59,833
วันนี้เรามีรายการโชว์พิเศษครับ

285
00:24:59,916 --> 00:25:02,166
ที่นั่งกับผมตรงนี้คือเพื่อนสนิทผมครับ

286
00:25:02,250 --> 00:25:04,958
และอดีตผู้อ่านข่าวร่วม
ในข่าวแปดโมงเช้า ซิลเวริโอ กามา

287
00:25:05,041 --> 00:25:08,583
นักสร้างภาพยนตร์สารคดีชื่อดัง
และแน่นอนว่า เป็นคนเม็กซิกันคนแรก

288
00:25:08,666 --> 00:25:13,250
ที่ได้รับรางวัลอะเลธี
ด้านจริยธรรมสื่อสารมวลชนดีเด่น

289
00:25:13,333 --> 00:25:16,750
ที่มอบโดยสมาคม
นักสื่อสารมวลชนอเมริกันทุกๆ สี่ปี

290
00:25:16,833 --> 00:25:22,250
อีกไม่กี่วันคุณจะได้รับรางวัลนี้ในลอสแอนเจลิส

291
00:25:22,791 --> 00:25:28,125
การสัมภาษณ์นี้ได้รับการสนับสนุน
โดยกาแฟโลสโมลิโนส

292
00:25:29,958 --> 00:25:31,041
อร่อยถูกปากแบบง่ายๆ

293
00:25:31,125 --> 00:25:34,125
เป็นยังไงบ้างครับ
รู้สึกยังไงที่กลับมาเม็กซิโกอีกครั้ง

294
00:25:34,208 --> 00:25:38,000
คุณคงประหม่ามากสินะครับ
คาดหวังกับรางวัลนี้บ้างไหมครับ

295
00:25:42,541 --> 00:25:43,625
ซิลเวริโอ

296
00:25:44,583 --> 00:25:45,750
ยังอยู่กับเราไหมครับ

297
00:25:46,791 --> 00:25:53,500
เช็กไมค์เขาได้ไหม
สงสัยเราจะมีปัญหาเรื่องไมค์

298
00:25:53,583 --> 00:25:56,750
ขอโทษทีครับ ทำรายการทีวีสดก็เสี่ยงแบบนี้

299
00:25:56,833 --> 00:25:59,208
ขอผมถามตรงๆ นะครับ ซิลเวริโอ

300
00:25:59,291 --> 00:26:02,583
เพื่อนร่วมงานเราบางคนบอกว่า
พวกเสรีนิยมอเมริกันกำลังใช้คุณ

301
00:26:02,666 --> 00:26:08,125
และรางวัลนี้เพื่อชดเชย
ที่ฝ่ายขวาจัดโจมตีประเทศเรา

302
00:26:08,208 --> 00:26:09,916
คุณทราบเรื่องนี้ไหมครับ

303
00:26:10,958 --> 00:26:13,083
มาลองสมมติว่าพวกเขามอบรางวัลนี้ให้คุณ

304
00:26:13,166 --> 00:26:16,333
เพื่อเอาใจชุมชนที่เต็มไปด้วยชาวเม็กซิกัน…

305
00:26:18,333 --> 00:26:20,250
ในลอสแอนเจลิส

306
00:26:21,333 --> 00:26:23,291
คุณไม่อยากคุยถึงเรื่องนั้นเหรอ

307
00:26:24,041 --> 00:26:26,416
งั้นมาคุยเรื่องชีวิตส่วนตัวของคุณแล้วกัน

308
00:26:26,500 --> 00:26:28,500
อย่างที่ยอดนักกวีเซนต์-เบอฟว์พูดไว้

309
00:26:28,583 --> 00:26:32,041
ชีวิตส่วนตัวของชายคนหนึ่ง สิ่งที่เขาทำ
การตัดสินใจของเขาในทุกๆ วัน

310
00:26:32,125 --> 00:26:34,291
แม้กระทั่งสิ่งที่เขากิน
ทุกอย่างนิยามผลงานของเขา

311
00:26:35,333 --> 00:26:39,166
จริงไหมที่คุณโมโหที่พวกเขาเรียกคุณว่า
"ไอ้มืด" สมัยคุณยังเด็ก

312
00:26:40,458 --> 00:26:45,000
ที่ว่าใบหน้าของคุณ
ทำให้แม่กับยายอับอายขายขี้หน้า

313
00:26:45,500 --> 00:26:47,708
ที่ว่าใบหน้าคุณคล้ำกว่าที่ควรจะเป็น

314
00:26:47,791 --> 00:26:50,625
ดูเหมือนคนพื้นเมืองมากกว่าคนขาว

315
00:26:52,166 --> 00:26:54,375
ความรังเกียจที่ว่าเป็นเรื่องจริงไหมครับ

316
00:26:54,458 --> 00:26:56,083
ครอบครัวคุณเป็นแบบนั้นไหมครับ

317
00:26:56,916 --> 00:26:57,958
คุณ…

318
00:26:58,458 --> 00:27:02,791
บนอินสตาแกรม อะเลฮันดรา บราโวบอกเราว่า
คุณจำแฟนสาวคนแรกได้ไหม

319
00:27:02,875 --> 00:27:06,458
ตอนอายุ 16 คุณหนีไปกับเธอ
เพื่อออกผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่ด้วยกัน

320
00:27:06,541 --> 00:27:09,791
แต่คุณปฏิเสธที่จะถอดกางเกงในคุณออก

321
00:27:12,166 --> 00:27:15,750
เพราะคุณกลัวว่าเทพเจ้าจะพิโรธ นรกจะกริ้ว…

322
00:27:15,833 --> 00:27:17,250
คุณคิดอะไรอยู่ตอนนั้น

323
00:27:17,333 --> 00:27:21,250
คุณจะยืนต่อหน้าแท่นพิธีในโบสถ์
ทั้งที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องหรือไง

324
00:27:22,666 --> 00:27:25,666
ซิลเวริโอ กามาผู้ยิ่งใหญ่เป็นเด็กล้างรถผิวมืด

325
00:27:25,750 --> 00:27:28,791
คนธรรมดาไร้ค่า ผู้ประกาศข่าววิทยุตัวเล็กๆ

326
00:27:28,875 --> 00:27:31,125
แต่วันนี้เขามีรางวัลเชิดชูเกียรติจากอูนัม

327
00:27:31,208 --> 00:27:34,625
เขาคือผู้สร้างคุโณปการด้านอักษรศาสตร์
ในฝรั่งเศส แต่เรียนไม่จบปริญญาด้วยซ้ำ

328
00:27:37,666 --> 00:27:40,083
เขาคือสมาชิกสังคมชนชั้นสูง

329
00:27:40,166 --> 00:27:45,708
ผู้มีภารกิจในการนำเสนอภาพความทุกข์ตรม
และยากแค้นและคนที่สังคมขับไล่ไม่ยอมรับ

330
00:27:45,791 --> 00:27:48,375
แต่เขาเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าของสถานีแห่งนี้

331
00:27:48,458 --> 00:27:51,500
และครอบครัวเขาสนับสนุนทีมฟุตบอลคลับอเมริกา

332
00:27:59,750 --> 00:28:03,125
พอ "หมาเฝ้ายามที่ปกป้องความจริง"
โดนวิจารณ์ซะเอง รู้สึกยังไงบ้างล่ะ

333
00:28:04,750 --> 00:28:07,208
นายใช้เวลาหลายปีสร้างโฆษณาทีวี
ส่งเสริมระบบทุนนิยม

334
00:28:07,291 --> 00:28:09,208
แต่แล้วจู่ๆ นายก็กลายเป็นศิลปินขึ้นมา

335
00:28:15,166 --> 00:28:18,041
เดาว่าเพื่อนของเราคนนี้ไม่มีอารมณ์อยากคุย

336
00:28:18,125 --> 00:28:21,500
ที่เขาไม่พูดไม่จา
เราก็คงรู้แล้วว่าเขาละอายใจแค่ไหน

337
00:28:26,666 --> 00:28:27,916
น่าทึ่งจริงๆ ซิลเวริโอ

338
00:28:28,000 --> 00:28:31,375
นายยินดีให้สัมภาษณ์กับทุกคน
รวมถึงพวกมะกันและคนอื่นๆ

339
00:28:31,458 --> 00:28:33,541
แต่บนเวทีนี้ นายกลับไม่พูดสักคำ

340
00:28:36,041 --> 00:28:37,666
น่าละอายใจสิ้นดี

341
00:28:38,166 --> 00:28:40,875
เราจะพักชมโฆษณากันสักครู่
และเดี๋ยวเรากลับมาเจอกันครับ

342
00:29:25,750 --> 00:29:27,000
ซิลเวริโอ

343
00:29:32,583 --> 00:29:33,833
ได้ยินฉันไหม

344
00:29:40,833 --> 00:29:43,083
ผมติดงานอยู่

345
00:29:43,166 --> 00:29:44,541
คุณอยู่ไหน

346
00:29:45,333 --> 00:29:50,083
ผมพยายามขอสัมภาษณ์กับฮัลบรูค

347
00:29:51,208 --> 00:29:52,708
ฉันรู้สึกว่าคุณได้ยินฉันได้

348
00:29:53,750 --> 00:29:55,750
ผมได้ยินคุณ ลูเซีย

349
00:30:16,708 --> 00:30:18,208
อยู่นี่เองสินะ

350
00:30:18,291 --> 00:30:20,125
- คุณไปไหนมา
- ไม่รู้สิ

351
00:30:20,208 --> 00:30:22,666
- หมายความว่าไง
- ผมก็ไปทำโน่นทำนี่

352
00:30:22,750 --> 00:30:24,833
ทำไมคุณไม่ไปตามนัดสัมภาษณ์กับลูอิส

353
00:30:25,458 --> 00:30:26,875
คุณอยากดื่มอะไรไหม

354
00:30:28,166 --> 00:30:30,833
โปรดิวเซอร์รายการ "มาลองสมมติดู"
โทรมาไม่เลิก

355
00:30:32,166 --> 00:30:34,541
- ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี
- ไว้ผมโทรหาพวกเขาเอง

356
00:30:34,625 --> 00:30:37,000
ลูอิสโทรมาทั้งวัน เขาหัวฟัดหัวเหวี่ยงมาก

357
00:30:37,083 --> 00:30:39,875
เขาบอกฉันว่าพวกนั้นใช้เวลาทั้งสัปดาห์
โปรโมตการสัมภาษณ์ครั้งนี้

358
00:30:39,958 --> 00:30:42,333
คุณเป็นคนตอบรับให้สัมภาษณ์
ผมไม่ได้อยากไปซะหน่อย

359
00:30:42,416 --> 00:30:44,208
เป็นความผิดฉันสินะ

360
00:30:49,125 --> 00:30:53,250
ผมกลัวว่าพวกเขาจะทำผมขายหน้า
ทำให้ผมเป็นตัวตลกน่าขัน

361
00:30:53,333 --> 00:30:54,833
พวกเขาจะทำไปทำไม

362
00:30:56,625 --> 00:30:59,000
เพราะทั้งหมดมันคือเรื่องตลกน่ะสิ

363
00:30:59,083 --> 00:31:00,208
อะไรเหรอ

364
00:31:02,000 --> 00:31:05,791
ผมตระเวนหาการยอมรับจากคนที่เกลียดผม

365
00:31:08,416 --> 00:31:13,125
ผมลงมือทำก่อนคิด หวังว่าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ
และพอผมได้มันมา

366
00:31:13,208 --> 00:31:14,541
ผมกลับเกลียดมัน

367
00:31:15,750 --> 00:31:19,000
แถมยังละอายใจที่เคยอยากได้มัน

368
00:31:19,791 --> 00:31:21,416
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ

369
00:31:21,916 --> 00:31:25,333
ผมใช้ทั้งชีวิตพยายามกล่อมตัวเอง
ให้เชื่อว่าสิ่งที่ผมทำสำคัญนักหนา

370
00:31:25,416 --> 00:31:27,666
ให้เชื่อว่าการมีคนนับหน้าถือตามีค่าสูงส่ง

371
00:31:28,583 --> 00:31:30,875
แต่แล้วพอได้สิ่งเหล่านั้นมา
ผมกลับไม่รู้สึกอะไรเลย

372
00:31:31,375 --> 00:31:33,541
สิ่งที่ผมรู้สึกคือผมไม่คู่ควรกับมัน

373
00:31:33,625 --> 00:31:36,833
- คุณคู่ควรอยู่แล้ว
- คู่ควรกับอะไรเหรอ มันคือความโอหัง

374
00:31:36,916 --> 00:31:40,708
การที่คุณไม่อ่อนน้อมถ่อมตน
นั่นต่างหากคือโอหัง คุณทำสิ่งเดิมๆ ตลอด

375
00:31:41,208 --> 00:31:43,250
คุณทำงานและซ่อนตัวกบดานนานนับปี

376
00:31:43,333 --> 00:31:45,333
และพอคุณเอาผลงานออกเผยแพร่ ถูกยกย่อง

377
00:31:45,416 --> 00:31:48,708
คุณกลับขมขื่น ยอมแพ้ เศร้าซึม
และรับบทเป็นเหยื่อโดนกระทำ

378
00:31:48,791 --> 00:31:50,875
- ผมรู้
- มันเหนื่อยนะ ซิลเวริโอ

379
00:31:50,958 --> 00:31:53,416
มีหลายอย่างที่ผมอยากเปลี่ยน แต่ผมทำไม่ได้

380
00:31:53,500 --> 00:31:54,791
เชื่อผมสิ ผมลองมาแล้ว

381
00:31:54,875 --> 00:31:56,916
โรคชอบด้อยค่าตัวเองของคุณช่างน่าสมเพช

382
00:31:57,000 --> 00:31:59,041
อย่างน้อยคุณก็น่าจะโทรมา

383
00:31:59,125 --> 00:32:01,125
ลูอิสกับคนอื่นๆ ต่างก็คิดแบบนั้น

384
00:32:01,208 --> 00:32:02,875
- พวกเขาต่างรู้ดี
- มันคือความบ้าคลั่ง

385
00:32:02,958 --> 00:32:07,708
คุณกลายเป็นสิ่งที่คนอื่นคิดว่าคุณเป็น
อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

386
00:32:08,250 --> 00:32:11,333
สิ่งที่คนสนใจคือความงี่เง่าน่าเบื่อ
ของชีวิตส่วนตัวของเรา

387
00:32:11,416 --> 00:32:14,041
นอกเหนือจากนั้น
พวกเขาไม่สนใจในสิ่งที่เราทำหรอก

388
00:32:15,083 --> 00:32:17,375
และคุณเพิ่งจะมาตรัสรู้เอาตอนนี้เหรอ

389
00:32:17,458 --> 00:32:20,125
ไม่ไปสัมภาษณ์เลวร้ายกว่าอีก
ลูอิสป้ายขี้คุณจนเละเทะไปทั่วเน็ต

390
00:32:20,208 --> 00:32:23,250
ตอนนี้ไม่ใช่คนฟังที่หัวเราะ
แต่เป็นคนติดตามสามล้านคนของเขา

391
00:32:23,333 --> 00:32:24,541
ดูที่เขาโพสต์สิ

392
00:32:26,666 --> 00:32:31,333
จะบอกให้นะ ชีวิตมันก็แค่ชุดภาพปัญญาอ่อน

393
00:32:31,416 --> 00:32:33,666
ที่ถูกเผยแพร่ออกไป ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

394
00:32:33,750 --> 00:32:36,166
เล่นซ้ำฉากเดิมๆ ที่เราขับถ่าย

395
00:32:36,250 --> 00:32:39,291
ที่เราเช็ดก้น และถูกเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

396
00:32:39,375 --> 00:32:40,375
พอได้แล้ว

397
00:32:41,333 --> 00:32:43,875
- อะไร
- ริมฝีปากคุณไม่ขยับ

398
00:32:43,958 --> 00:32:45,125
รำคาญใจเหรอ

399
00:32:45,208 --> 00:32:47,666
- ใช่ พอเถอะ
- ก็ได้ ผมจะหยุด

400
00:33:09,041 --> 00:33:11,666
ไม่ช้าก็เร็ว คุณจะต้องโทรหาลูอิส

401
00:33:12,458 --> 00:33:13,666
ผมรู้น่า

402
00:33:13,750 --> 00:33:16,375
กล้าดียังไงถึงปล่อยให้เขารอเก้อ
กลางรายการทีวีสด

403
00:33:18,500 --> 00:33:19,958
ฉันกำลังจะไปอูรูอาปัน

404
00:33:20,041 --> 00:33:21,083
เมื่อไหร่

405
00:33:21,166 --> 00:33:23,250
ฉันบอกคุณแล้วไง พรุ่งนี้

406
00:33:23,333 --> 00:33:27,041
มันเป็นงานแฟร์ครั้งใหญ่สุดๆ
และฉันปล่อยให้ลูเซโรไปคนเดียวไม่ได้

407
00:33:27,125 --> 00:33:28,666
ฉันหายหน้ามานานเกินไป

408
00:33:41,250 --> 00:33:42,458
ว่าไง

409
00:33:45,333 --> 00:33:48,250
ต้องเป็นวันนี้สินะ

410
00:33:48,333 --> 00:33:49,750
เรามีทางเลือกอะไรไหมล่ะ

411
00:34:51,083 --> 00:34:53,041
เจอคุณแล้ว

412
00:36:25,000 --> 00:36:26,708
คุณจะแต่งงานกับผมไหม

413
00:37:51,166 --> 00:37:52,250
พ่อคะ…

414
00:37:55,791 --> 00:37:57,000
โลเรนโซ่

415
00:37:58,833 --> 00:37:59,958
กี่โมงแล้วครับ

416
00:38:00,750 --> 00:38:03,791
ดึก… เช้าแล้ว ไม่รู้สิ

417
00:38:03,875 --> 00:38:05,916
แต่ลูกยังนอนต่อได้อีกสักพัก

418
00:38:06,958 --> 00:38:10,083
- ผมฝันดีมากเลย
- ฝันว่าอะไร

419
00:38:10,166 --> 00:38:13,833
พ่อวิ่งไล่ตามแม่ไปทั่วอะพาร์ตเมนต์

420
00:38:13,916 --> 00:38:15,666
พ่อกับแม่หัวเราะกันใหญ่

421
00:38:15,750 --> 00:38:18,125
แม่เปลือยหน้าอก

422
00:38:18,208 --> 00:38:19,833
เห็นพ่อกับแม่เหรอ

423
00:38:19,916 --> 00:38:22,041
เปล่านะครับ ก็แค่ฝัน

424
00:38:23,958 --> 00:38:25,541
แต่…

425
00:38:25,625 --> 00:38:27,958
หลังจากนั้นผมก็ฝันร้าย

426
00:38:29,583 --> 00:38:33,791
ผมมีท่อพลาสติกใสๆ

427
00:38:34,333 --> 00:38:37,666
ในปากผม และมันก็มีอากาศไหลผ่านท่อเข้ามา

428
00:38:37,750 --> 00:38:39,916
และผมก็ตัวบวมขึ้นเหมือนลูกโป่ง

429
00:38:41,083 --> 00:38:42,375
ผมหายใจไม่ออก

430
00:38:42,458 --> 00:38:45,041
มันจุกแน่นลำคอไปหมด

431
00:38:45,583 --> 00:38:50,416
ผมก็เลย… เอามือดึงท่อออกจากปาก

432
00:38:50,500 --> 00:38:53,333
พูดเบาๆ สิ เดี๋ยวพี่ก็ตื่นกันพอดี

433
00:38:54,375 --> 00:38:56,333
เธอไม่ตื่นหรอกครับ

434
00:38:56,416 --> 00:38:59,250
เธอหลับอยู่ เหมือนผม

435
00:39:00,708 --> 00:39:05,833
มีคนในหน้าต่างเฝ้ามองผมอยู่

436
00:39:05,916 --> 00:39:07,875
แต่พวกเขาไม่ได้พูดอะไร

437
00:39:08,375 --> 00:39:11,000
มาเทโอ พี่ชายผมก็อยู่ด้วย

438
00:39:11,666 --> 00:39:15,958
และพวกนั้นก็จากไป และพ่อก็นั่งบนเตียงผม

439
00:39:16,625 --> 00:39:21,583
และมองผมด้วยแววตาเศร้าสร้อย

440
00:39:22,375 --> 00:39:26,375
เหมือนที่พ่อมองผมอยู่ตอนนี้ ผมฝันแบบนั้น

441
00:39:26,875 --> 00:39:28,375
และพ่อก็อยู่ตรงนี้

442
00:39:29,000 --> 00:39:33,041
- แต่เราตื่นกันอยู่
- ไม่ครับ ผมฝันถึงพ่ออยู่

443
00:39:33,125 --> 00:39:38,250
- ลูกจะฝันว่าลูกกำลังฝันอยู่ไม่ได้
- ได้สิครับ

444
00:39:38,333 --> 00:39:39,625
ผมฝันได้สิ

445
00:39:39,708 --> 00:39:42,166
เจ็บไหมล่ะ

446
00:39:42,250 --> 00:39:43,875
- ไม่
- จริงเหรอ

447
00:39:43,958 --> 00:39:44,958
แล้วตอนนี้ล่ะ

448
00:39:45,666 --> 00:39:47,333
- ไม่
- แล้วนี่ล่ะ

449
00:39:47,416 --> 00:39:50,041
ไม่ครับ เพราะว่าผมฝันอยู่

450
00:39:50,583 --> 00:39:52,125
ถ้างั้นเราจะทำแบบนี้กัน

451
00:39:52,208 --> 00:39:58,791
พ่อจะตัดปอยผมลูกแล้วเอาใส่ไว้ในโต๊ะข้างเตียง

452
00:39:58,875 --> 00:40:03,125
ถ้าลูกเจอปอยผมลูกตอนตื่นนอนพรุ่งนี้
ก็แปลว่าเราตื่นอยู่

453
00:40:07,166 --> 00:40:08,875
เอาละนะ

454
00:40:19,458 --> 00:40:20,833
ราตรีสวัสดิ์

455
00:40:26,041 --> 00:40:27,208
พ่อครับ

456
00:40:28,333 --> 00:40:29,625
ปาโก้ป่วยครับ

457
00:40:32,750 --> 00:40:34,000
ลูกรู้ได้ยังไง

458
00:40:34,500 --> 00:40:36,125
มันมีหนอน

459
00:40:37,666 --> 00:40:39,083
พ่อว่าก็ดูปกติดีนะ

460
00:40:41,000 --> 00:40:42,541
- พ่อครับ
- ว่าไง

461
00:40:43,041 --> 00:40:45,041
ทำไมมันถึงเรียกว่าลอสแอนเจลิส

462
00:40:45,125 --> 00:40:46,208
ไม่รู้สิ

463
00:40:46,291 --> 00:40:48,625
มีนางฟ้าในลอสแอนเจลิสเหรอครับ

464
00:40:48,708 --> 00:40:51,166
อาจจะ นอนได้แล้ว

465
00:40:52,125 --> 00:40:53,250
พ่อครับ

466
00:40:54,291 --> 00:40:56,125
ผมไม่อยากทิ้งพวกมันไว้ที่นี่

467
00:40:56,208 --> 00:40:59,250
- ใคร
- ปาโก้ กิวโด้และเออร์เนสโต้

468
00:41:00,041 --> 00:41:01,750
ผมอยากให้เราพาพวกมันไปด้วย

469
00:41:02,291 --> 00:41:05,458
ไว้เราค่อยคุยกันพรุ่งนี้ ตอนนี้ได้เวลานอนแล้ว

470
00:41:24,291 --> 00:41:25,750
คุณไปไหนมา

471
00:41:27,625 --> 00:41:30,333
- คุณไม่ได้ปิดประตู
- ไม่เป็นไรน่า

472
00:41:32,125 --> 00:41:33,708
เดี๋ยวลูกๆ ได้ยินเข้า

473
00:42:15,666 --> 00:42:16,666
ทำอะไรของคุณน่ะ

474
00:42:23,000 --> 00:42:24,791
เขากลับมาแล้ว

475
00:42:26,875 --> 00:42:28,041
อีกแล้วเหรอ

476
00:42:34,708 --> 00:42:36,083
ดันเขากลับเข้าไปสิ

477
00:42:45,291 --> 00:42:48,250
- มีอะไร
- เขาไม่อยากกลับเข้าไป

478
00:42:49,250 --> 00:42:50,500
เดี๋ยว

479
00:43:08,000 --> 00:43:09,625
เขากลับมาเรื่อยเลย

480
00:43:09,708 --> 00:43:11,916
ผมว่าครั้งนี้เขามีบางอย่างอยากบอกเรานะ

481
00:43:12,000 --> 00:43:14,291
เขาเป็นทารก เขาจะพูดอะไรได้

482
00:43:14,375 --> 00:43:16,916
- เขาพยายามจะโทษเรา
- เรื่องอะไร

483
00:43:17,000 --> 00:43:19,458
เรื่องระยะห่างระหว่างเราไง

484
00:43:19,541 --> 00:43:21,666
เรื่องความเห็นแก่ตัวของผม

485
00:43:22,166 --> 00:43:25,333
จำตอนที่ผมระเบิดอารมณ์คืนก่อนได้ไหม

486
00:43:25,416 --> 00:43:27,125
เราถึงได้เสียเขาไปไงล่ะ

487
00:43:27,208 --> 00:43:28,750
เราไม่ได้เสียเขาไป

488
00:43:28,833 --> 00:43:30,083
เขาเลือกที่จะไม่ออกมาเอง

489
00:43:34,083 --> 00:43:37,375
โลเรนโซ่บอกว่าเขาเห็นมาเทโอในฝัน

490
00:43:38,333 --> 00:43:41,041
โลเรนโซ่จะฝันเห็นมาเทโอได้ยังไง
ถ้าเขาเกิดหลังจากนั้นปีนึง

491
00:43:41,125 --> 00:43:43,333
ไม่สำคัญหรอก ลูกทั้งคู่จำมาเทโอได้

492
00:43:44,000 --> 00:43:46,708
เราบอกลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ว่ามาเทโอไม่ได้อยู่ที่นี่

493
00:43:46,791 --> 00:43:50,000
เพราะเขาโบยบินอยู่บนสวรรค์
ด้วยปีกเทวดาน้อยๆ ของเขา

494
00:43:50,541 --> 00:43:51,708
จำได้ไหม

495
00:43:53,208 --> 00:43:55,125
ตอนนี้มาเทโอก็เป็นแค่ความคิด

496
00:43:55,708 --> 00:43:57,083
เขาไม่ใช่คนจริงๆ

497
00:44:00,083 --> 00:44:01,875
คนเราผ่านมาและผ่านไป

498
00:44:04,416 --> 00:44:06,916
ความคิดคือสิ่งที่คงอยู่

499
00:44:09,541 --> 00:44:11,166
ฉันจำหน้าเขาไม่ได้

500
00:44:11,666 --> 00:44:15,083
เด็กสักคนหนึ่งจู่ๆ จะกลายสภาพ
เป็นแค่ความทรงจำลางๆ ได้ยังไง

501
00:44:17,541 --> 00:44:19,125
เขาไม่ให้โอกาสผมเลย

502
00:44:19,625 --> 00:44:20,958
โอกาสอะไร

503
00:44:21,041 --> 00:44:23,000
ผมรู้ว่าผมเป็นพ่อที่ดีได้

504
00:44:25,000 --> 00:44:26,208
เด็กน้อยผู้น่าสงสาร

505
00:44:27,750 --> 00:44:31,791
ถ้าฉันเห็นหน้าคุณแบบนั้น
ฉันก็คงอยากมุดกลับเข้ามดลูกแม่เหมือนกัน

506
00:44:32,750 --> 00:44:34,708
เขาคงเห็นหน้าคุณแล้วกลัวขึ้นมา

507
00:44:34,791 --> 00:44:37,250
โลเรนโซ่กับคามิล่าที่น่าสงสารไม่มีทางเลือก

508
00:44:37,333 --> 00:44:39,833
พวกแกต้องเห็นหน้านี้ทุกวัน

509
00:44:47,250 --> 00:44:49,250
เราควรปล่อยมาเทโอไป

510
00:45:00,041 --> 00:45:02,583
เราน่าจะเริ่มด้วยการเอาเขาออกไปจากห้องนี้

511
00:45:07,666 --> 00:45:09,875
เราต้องหาที่ใหม่ให้เขา

512
00:45:11,125 --> 00:45:12,791
สักที่ที่เขาพักผ่อนได้

513
00:45:36,375 --> 00:45:38,291
ตื่นเถอะ ซิลเวริโอ

514
00:45:39,541 --> 00:45:41,333
ฉันกำลังจะทำมื้อเช้า

515
00:45:47,791 --> 00:45:48,750
ใครมา

516
00:45:49,791 --> 00:45:51,166
หวัดดี เข้ามาเลย

517
00:45:51,791 --> 00:45:53,208
- มิเกล
- มิเกลไหน

518
00:45:53,291 --> 00:45:54,958
ช่างทำผม เขาเคยมาที่นี่ไง

519
00:45:55,041 --> 00:45:57,416
- เช้าขนาดนี้เนี่ยนะ
- พวกเขาจะมารับเราตอนทุ่มตรง

520
00:45:57,500 --> 00:46:00,416
นี่เพิ่งสิบโมงเช้า
คุณคิดจะทำผมเก้าชั่วโมงเลยรึไง

521
00:46:00,500 --> 00:46:03,125
ใช่ เพื่อคุณไง คุณน่าจะปลื้มด้วยซ้ำนะ

522
00:46:04,333 --> 00:46:09,166
เมื่อคืนพ่อกับแม่น่าจะปิดประตูซะหน่อย
ก่อนจะทำอะไรกัน

523
00:46:09,250 --> 00:46:11,250
อรุณสวัสดิ์ โลเรนโซ่ หลับสบายไหม

524
00:46:11,333 --> 00:46:13,166
ตัวผมจะใหญ่กว่าเตียงแล้วครับ

525
00:46:13,250 --> 00:46:15,208
แม่กำลังทำไข่ มีใครอยากได้ไหม

526
00:46:15,291 --> 00:46:16,416
ไม่ครับ ผมไม่เอา

527
00:46:16,500 --> 00:46:17,666
ซิลเวริโอ

528
00:46:17,750 --> 00:46:18,750
ไข่ไหม

529
00:46:21,541 --> 00:46:22,541
ใครน่ะ

530
00:46:22,625 --> 00:46:23,916
มิเกล

531
00:46:24,000 --> 00:46:26,000
- มิเกลไหน
- ช่างทำผม

532
00:46:32,500 --> 00:46:35,333
ไปที่ห้องนั่งเล่นได้เลย เดี๋ยวเจอกัน

533
00:46:36,625 --> 00:46:39,333
วันนี้เป็นวันงานปาร์ตี้สหภาพนักสื่อสารมวลชน

534
00:46:39,416 --> 00:46:41,375
- นึกว่าพรุ่งนี้ซะอีกครับ
- ไม่ วันนี้แหละ

535
00:46:43,750 --> 00:46:45,916
ขอบใจที่ทำตัวน่ารักกับมิเกล

536
00:46:48,625 --> 00:46:51,541
ลูกคิดยังไงกับเรื่องนี้

537
00:46:54,083 --> 00:46:56,541
- อะไรเหรอครับ
- ย่านที่พ่ออยู่ โคโลเนีย นาร์วาร์เต

538
00:46:56,625 --> 00:47:01,375
มาร์ตินอยากให้เราเริ่มวิดีโอ
ด้วยรูปภาพและรูปถ่ายของรากเหง้าของพ่อ

539
00:47:01,875 --> 00:47:04,125
ฉันชอบไอเดียนะ แต่อย่าใช้เพลงนั้น

540
00:47:05,250 --> 00:47:06,250
น่าเบื่อ

541
00:47:06,333 --> 00:47:07,500
ทำไม

542
00:47:07,583 --> 00:47:09,291
พ่อครับ ใครจะไปสนใจเรื่องรากเหง้า

543
00:47:09,375 --> 00:47:11,000
เราทุกคนก็มาจากสักที่กันทั้งนั้นแหละ

544
00:47:11,083 --> 00:47:13,250
แต่ไม่ใช่ทุกคนรู้ว่าพ่อมาจากไหน

545
00:47:14,291 --> 00:47:19,166
แต่ลูกพูดถูก ถ้าพ่อไม่แคร์ แล้วใครจะแคร์

546
00:47:20,625 --> 00:47:24,333
- อยากดูหนังไหม
- "ดูหนาม"

547
00:47:25,083 --> 00:47:26,541
แล้วนี่ล่ะ คิดยังไง

548
00:47:27,250 --> 00:47:28,958
นั่นใครครับ ผมเหรอ

549
00:47:29,458 --> 00:47:31,500
ไม่นะ พ่อจะเปิดไม่ได้นะ

550
00:47:31,583 --> 00:47:32,958
น่าอายจะตายไป

551
00:47:33,041 --> 00:47:34,333
ห้ามเด็ดขาด

552
00:47:36,375 --> 00:47:39,125
คุณไปหาเจอจากที่ไหน ฉันไม่ได้ยินมาเป็นปีๆ

553
00:47:39,208 --> 00:47:42,458
- เราอัดไว้ตอนเดินทางไปซีอัวตาเนโค
- แม่ครับ หยุดเลย

554
00:47:42,541 --> 00:47:46,583
แม่กับพ่อของลูกอัดทุกอย่างเอาไว้
ในช่วง… เท่าไหร่นะ 12 ปีแรกใช่ไหม

555
00:47:46,666 --> 00:47:48,750
ทุกเสียงในทุกทริปที่เราไปเที่ยว

556
00:47:48,833 --> 00:47:50,500
ขนาดเสียงตดลูก เรายังอัดไว้เลย

557
00:47:50,583 --> 00:47:52,208
เดี๋ยว ลองฟังนี่สิ

558
00:47:53,125 --> 00:47:54,291
นั่นญี่ปุ่นใช่ไหม

559
00:47:54,833 --> 00:47:55,833
เหลือเชื่อจริงๆ

560
00:47:55,916 --> 00:47:57,458
ขอร้อง อย่าใช้มันนะครับ พ่อ

561
00:47:57,541 --> 00:47:58,583
ทำไมล่ะ

562
00:47:58,666 --> 00:48:00,375
มันเป็นเสียงประกอบชีวิตเราเลยนะ

563
00:48:00,458 --> 00:48:03,291
พระเจ้า สระผมซะบ้างนะ
คามิล่าจะมากี่โมง

564
00:48:03,375 --> 00:48:05,791
หลังมื้อเที่ยง เธอจะโทรมาตอนเครื่องลง

565
00:48:07,500 --> 00:48:09,083
ชิลากิเลสพร้อมกินแล้ว

566
00:48:09,625 --> 00:48:12,250
คุณต้องกินนะ ซิลเวริโอ วันนี้คุณทำงานทั้งวัน

567
00:48:13,708 --> 00:48:14,833
ไม่มีไข่

568
00:48:15,708 --> 00:48:18,500
- เดี๋ยวฉันกลับมา ฉันจะไปกับมิเกล
- ไม่มีไข่เหรอ

569
00:48:25,958 --> 00:48:27,208
อะไรอีกล่ะครับ

570
00:48:27,291 --> 00:48:30,708
หนึ่งในสารคดีที่สะเทือนอารมณ์
และแปลกประหลาดที่สุดของพ่อ

571
00:48:30,791 --> 00:48:33,333
กำลังเดินทางไปชายแดนสหรัฐฯ เพื่อขอลี้ภัย

572
00:48:33,416 --> 00:48:37,125
คนในขบวนคาราวานหยุดเพื่อสวดภาวนา
ที่เซอร์โรเดอลาสปีดราส

573
00:48:37,208 --> 00:48:39,833
และพระแม่แห่งซานฮวนเดลอสลากอสก็ปรากฏตัว

574
00:48:39,916 --> 00:48:43,166
พวกเขามีกันหลายคน แต่ไม่เคยไปถึงชายแดน

575
00:48:43,250 --> 00:48:44,833
และเราพยายามตามหาพวกเขา

576
00:48:45,958 --> 00:48:49,166
แต่ทั้งหมดที่เหลือมีแต่เสื้อผ้า และสัมภาระบางชิ้น

577
00:48:49,250 --> 00:48:51,125
ไม่เจอตัวเลย

578
00:48:51,625 --> 00:48:52,750
บางคนบอกเราว่า

579
00:48:52,833 --> 00:48:55,791
พระแม่แห่งซานฮวนเดลอสลากอส
มารับตัวพวกเขาไป

580
00:48:56,291 --> 00:48:59,625
บางทีมันอาจเป็นคำตอบ
ของแรงศรัทธาและความสิ้นหวัง

581
00:49:00,500 --> 00:49:02,333
- และพ่อเชื่อเหรอครับ
- ไม่

582
00:49:02,833 --> 00:49:05,250
พ่อไม่เชื่ออะไรทั้งนั้นจนกว่าจะเห็นกับตา

583
00:49:05,333 --> 00:49:07,916
แต่นักสารคดีไม่ควรไม่เชื่อหรือเชื่อสิ่งใด

584
00:49:08,000 --> 00:49:11,500
เขาแค่ต้องมองให้ดีและรู้ว่าควรโฟกัสตรงไหน

585
00:49:11,583 --> 00:49:15,375
และคนพวกนี้บางคน
เล่าเรื่องเหลือเชื่อต่อหน้ากล้อง

586
00:49:16,083 --> 00:49:19,500
- พ่อจะเอานั่นใส่ในวิดีโอด้วยเหรอ
- ใช่ คิดว่างั้น

587
00:49:20,000 --> 00:49:21,000
ทำไมครับ

588
00:49:21,708 --> 00:49:25,250
เพราะมันคือส่วนสำคัญของสิ่งที่เราเป็น
ประเทศแห่งผู้อพยพ

589
00:49:25,333 --> 00:49:28,250
คนเหล่านี้อุทิศชีวิตและทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง

590
00:49:28,333 --> 00:49:29,666
เพราะที่นี่พวกเขาไร้ค่า

591
00:49:29,750 --> 00:49:31,500
พวกเขากำลังมองหาสิ่งที่ดีกว่า

592
00:49:32,125 --> 00:49:34,958
ล้างห้องน้ำที่ร้านอิน-เอ็น-เอาท์
ดีกว่าตรงไหนครับ

593
00:49:35,041 --> 00:49:37,291
ดีสิ ดีกว่าสำหรับหลายคน

594
00:49:37,791 --> 00:49:40,291
ไม่ครับ พวกเขาไปเพราะอยากไป
เราเองยังออกมาเลย

595
00:49:40,375 --> 00:49:41,458
ไม่ มันไม่เหมือนกัน

596
00:49:41,541 --> 00:49:43,291
ทำไมไม่เหมือน เราก็ทิ้งทุกอย่างไว้ที่นี่

597
00:49:43,375 --> 00:49:46,916
ใช่ แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก
พวกเขาไปเพราะมันไม่มีงานให้ทำ

598
00:49:47,000 --> 00:49:49,041
ผู้คนที่นี่ฆ่าพวกเขา บังคับขู่เข็ญพวกเขา

599
00:49:49,125 --> 00:49:52,916
ส่วนเราไม่ได้ขาดอะไรเลย
เราเป็นผู้อพยพชั้นหนึ่ง

600
00:49:55,625 --> 00:49:57,000
ผมไม่เข้าใจ

601
00:49:57,083 --> 00:49:58,208
อะไร

602
00:49:58,291 --> 00:50:00,166
แล้วนี่นำเสนอตัวตนพ่อยังไงครับ

603
00:50:00,250 --> 00:50:02,666
ทำไมถึงใช้คนพวกนี้เพื่อพูดคุยถึงชีวิตพ่อ

604
00:50:02,750 --> 00:50:05,333
ถ้าพ่อไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
หรือพวกเขาเป็นอยู่กันอย่างไร

605
00:50:05,416 --> 00:50:07,791
พ่อถ่ายทำพวกเขา สัมภาษณ์พวกเขา

606
00:50:07,875 --> 00:50:11,416
หากินกับเรื่องราวของพวกเขาด้วย
แต่พ่อกลับไม่รู้จักพวกเขาเลย

607
00:50:11,500 --> 00:50:13,958
มีสิทธิ์มาวิจารณ์คนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่

608
00:50:14,041 --> 00:50:15,041
อะไรครับ

609
00:50:15,125 --> 00:50:18,416
ลูกอายุแค่ 17 แต่ทำตัวเหมือนรู้ไปซะทุกเรื่อง

610
00:50:18,500 --> 00:50:21,500
ตอนพ่ออายุเท่าลูก
พ่ออยู่บนเรือหาปลา ทำงานงกๆ

611
00:50:21,583 --> 00:50:23,625
พูดเรื่องเรือหาปลาโง่ๆ นั่นอีกแล้ว ไม่เอาน่า

612
00:50:24,125 --> 00:50:26,500
นั่นแหละที่เกิดขึ้น
ตอนลูกทุ่มทุกอย่างให้ใครสักคนจนสุดตัว

613
00:50:26,583 --> 00:50:28,458
และพวกเขาไม่เคยเรียนรู้อะไรเลย

614
00:50:28,541 --> 00:50:31,708
ลูกไม่เคยเห็นคุณค่าอะไรเลย
เพราะลูกไม่เคยเหน็ดเหนื่อยเพื่อแลกมา

615
00:50:31,791 --> 00:50:34,583
ลูกไม่มีความรับผิดชอบสักนิด

616
00:50:35,208 --> 00:50:36,291
ก็ความผิดพ่อน่ะแหละครับ

617
00:50:36,375 --> 00:50:37,375
อะไร

618
00:50:37,458 --> 00:50:39,000
พ่อทำให้ผมได้ลืมตาดูโลกนะครับ

619
00:50:39,083 --> 00:50:40,500
ไม่เคยมีใครบอกพ่อ

620
00:50:40,583 --> 00:50:42,708
ไม่มีใครเคยเตือนเราเรื่องนั้นหรอก

621
00:50:42,791 --> 00:50:47,208
ว่าลูกของแกจะโตเป็นวัยรุ่น
และมันจะกลายเป็นงานเต็มเวลา

622
00:50:47,291 --> 00:50:49,750
ทุกอย่างแม่งเป็นปัญหาไปซะหมด

623
00:50:50,333 --> 00:50:52,833
ว้าว ผมไม่ได้ขอให้พ่อ
ทำให้ผมลืมตาดูโลกซะหน่อย

624
00:50:56,125 --> 00:50:58,250
ลูกรู้ตัวดีใช่ไหม

625
00:50:58,333 --> 00:51:02,375
ว่าลูกไม่เคยเคารพใครหรืออะไรเลย
ขนาดพ่อแม่ของลูกเอง

626
00:51:02,458 --> 00:51:05,041
และคนที่ลูกมองว่าชีวิตพวกเขาน่าเศร้า

627
00:51:05,125 --> 00:51:09,791
อย่างน้อยพวกเขาก็เคารพตนเอง
เคารพบรรพบุรุษ ธรรมเนียมของพวกเขา…

628
00:51:09,875 --> 00:51:12,875
พิธีกรรมของพวกเขาเก่าแก่เกิดก่อนอเมริกา

629
00:51:12,958 --> 00:51:17,083
ประเทศที่เคารพแค่เงินอย่างอเมริกา
เพิ่งหัดเดินเสียด้วยซ้ำ

630
00:51:18,083 --> 00:51:21,958
ผมแค่บอกว่าพ่อไม่รู้จักพวกเขา
และมันคือเรื่องจริง มันไม่ใช่เรื่องจริงของพ่อ

631
00:51:22,041 --> 00:51:24,875
ไม่ แต่พ่อรู้ได้ยังไงว่า
ผมเห็นคุณค่าสิ่งต่างๆ หรือไม่อย่างไร

632
00:51:24,958 --> 00:51:27,625
ผมเห็นคุณค่าสิ่งต่างๆ
แต่มันไม่ใช่สิ่งเดียวกับที่พ่อเห็นค่า

633
00:51:27,708 --> 00:51:29,666
และใช่ หลายอย่างยากเย็นสำหรับผม

634
00:51:29,750 --> 00:51:32,625
แม้แต่ตอนนี้ที่ผมพูดว่ารู้สึกยังไง
ซึ่งพ่อยืนกรานว่าผมควรพูดมากขึ้น

635
00:51:32,708 --> 00:51:33,708
ใช่ พ่อยืนกราน

636
00:51:33,791 --> 00:51:35,625
มันยากสำหรับผมนะ แต่ผมก็ทำ

637
00:51:35,708 --> 00:51:39,083
แค่มันไม่ใช่ความรู้สึกที่พ่ออยากให้ผมพูด
มันเลยต้องไม่จริงสินะครับ

638
00:51:39,166 --> 00:51:40,583
พูดภาษาสเปนสิ จะบ้าตาย

639
00:51:41,083 --> 00:51:42,083
ทำไมล่ะ

640
00:51:42,166 --> 00:51:45,375
เพราะเราอยู่ในเม็กซิโก เราเป็นคนเม็กซิกัน
และเราพูดภาษาสเปน

641
00:51:45,458 --> 00:51:47,250
รับโทรศัพท์หน่อยไม่ได้เหรอ

642
00:51:47,750 --> 00:51:48,791
ฮัลโหล

643
00:51:49,375 --> 00:51:51,000
- พ่อก็ทำแบบเดิมตลอด
- อะไร

644
00:51:51,083 --> 00:51:54,416
ทุกครั้งที่เราไปเม็กซิโก พ่อพยายาม
พูดให้ผมเชื่อว่ามันเจ๋งแค่ไหน

645
00:51:54,500 --> 00:51:57,041
ลึกซึ้งแค่ไหน เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณ
และวัฒนธรรมมากแค่ไหน

646
00:51:57,125 --> 00:51:58,333
แต่มันไม่ใช่เลย

647
00:51:58,416 --> 00:52:00,333
ผู้คนทนทุกข์ทรมานและอดอยาก

648
00:52:01,166 --> 00:52:02,125
โลเรนโซ่ พอซะที

649
00:52:02,208 --> 00:52:05,625
ถ้าพ่อรักเม็กซิโกมากนัก
ทำไมถึงพาผมกับคามิล่าไปอเมริกาล่ะครับ

650
00:52:05,708 --> 00:52:07,708
ทำไมให้เราโตที่อเมริกา

651
00:52:08,541 --> 00:52:09,625
เรย์โนลด์สโทรมา

652
00:52:09,708 --> 00:52:13,583
เขาบอกว่างานซ้อมรางวัลคืออังคารหน้า
ตอนห้าโมงเย็น ตามเวลาแอลเอ

653
00:52:15,250 --> 00:52:17,875
ยินดีด้วยครับ พ่อโคตรดังแล้ว

654
00:52:17,958 --> 00:52:21,916
ประเทศที่เคารพแต่เงิน
กำลังจะประเคนรางวัลให้พ่อ

655
00:52:22,500 --> 00:52:24,375
และพ่อจะบินไปรอรับรางวัลถึงที่

656
00:52:24,458 --> 00:52:27,000
แทบจะอดใจรอฟังไม่ไหวว่าพ่อจะพูดอะไรบ้าง

657
00:52:30,625 --> 00:52:33,458
พระแม่แห่งซานฮวนเดลอสลากอส
ไม่ได้ทำให้ผู้อพยพพวกนั้นหายไป

658
00:52:33,541 --> 00:52:36,250
พวกเขาหายตัวไปเพราะล้มตายต่างหาก

659
00:52:49,583 --> 00:52:53,875
- รู้ใช่ไหมว่าคุณก็ไม่ต่างกัน
- อะไร

660
00:52:53,958 --> 00:52:56,708
ถ้าใครสักคนยกย่องเม็กซิโก
คุณสั่งสอนเขาว่ามันห่วยแตกแค่ไหน

661
00:52:56,791 --> 00:53:02,583
ถ้าพวกมะกันวิจารณ์เม็กซิโก
คุณจะสาธยายว่าทำไมมันคือการทดลอง

662
00:53:02,666 --> 00:53:06,416
ที่เลิศล้ำในด้านการอาหาร มานุษยวิทยา
และวัฒนธรรมเท่าที่โลกเคยรู้จักมา

663
00:53:06,500 --> 00:53:09,875
ลูเซีย ที่ผมพูดก็คือคุณต้องไปจากเม็กซิโกซะ

664
00:53:09,958 --> 00:53:13,208
เพื่อตระหนักว่าคุณเสียอะไรไป
และคนพวกนั้นขโมยและทำลายอะไรไปบ้าง

665
00:53:13,291 --> 00:53:16,041
โลเรนโซ่แค่พยายามบอกคุณว่า
เขาคิดว่ามันเป็นประเทศยากจน

666
00:53:16,125 --> 00:53:18,541
มันไม่ได้ยากจน มันไม่เท่าเทียมกัน
มันแตกต่างกันนะ

667
00:53:18,625 --> 00:53:20,750
เพอร์เฟกต์ คุณชนะตามเคย ซิลเวริโอ

668
00:53:21,333 --> 00:53:24,458
เหตุผลแก้ต่างของคุณดีงามไร้ที่ติ อย่างเคย

669
00:53:24,958 --> 00:53:27,000
คุณไปเดินเตร็ดเตร่ในเมืองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

670
00:53:30,625 --> 00:53:32,208
ช่างมันเถอะ

671
00:53:34,125 --> 00:53:35,750
คุณอยากได้โอกาสอีกครั้งจริงๆ เหรอ

672
00:53:36,250 --> 00:53:38,333
- โอกาสอะไร
- ที่จะเป็นพ่อที่ดี

673
00:53:39,583 --> 00:53:40,500
ใช่

674
00:53:40,583 --> 00:53:41,958
งั้นคุณได้โอกาสนั้นแล้วละ

675
00:53:42,041 --> 00:53:44,125
เป็นพ่อที่ดีให้โลเรนโซ่และคามิล่า พวกแกยังเด็ก

676
00:53:44,208 --> 00:53:46,375
คุณแค่ต้องหัดอยู่กับพวกแกบ้าง

677
00:53:46,458 --> 00:53:48,333
ผมก็อยู่นี่ไง ลูเซีย

678
00:53:48,416 --> 00:53:51,833
ใช่สินะ กับแล็ปท็อปของคุณไง
มัวแต่ทำวิดีโอรางวัลบ้าบอของคุณ

679
00:53:55,916 --> 00:53:57,958
ฉันจะไปรับเสื้อผ้า

680
00:55:05,541 --> 00:55:07,250
ทะเลทรายนี่เครื่องจักรสังหารแท้ๆ

681
00:55:07,958 --> 00:55:11,958
ถ้าความร้อนและเทือกเขาไม่ฆ่าคุณ
งูกับแมงป่องก็จะฆ่าคุณแน่

682
00:55:13,000 --> 00:55:14,333
พวกคุณจะไปไหนกัน

683
00:55:14,416 --> 00:55:15,958
แอริโซนา

684
00:55:16,708 --> 00:55:18,375
เราจะข้ามผ่านไปทางโนกาเลส

685
00:55:19,291 --> 00:55:22,333
เราพาเทพเซนเทตล์มาด้วย
พวกเขาจะได้ปลุกให้พระองค์ฟื้นคืนชีพ

686
00:55:22,416 --> 00:55:24,625
เกิดอะไรขึ้นกับเทพเซนเทตล์

687
00:55:24,708 --> 00:55:28,666
พระองค์ตาย ไม่มีข้าวโพดเหลือ
เราหิวโหยแทบตาย

688
00:55:28,750 --> 00:55:31,208
ขนาดยังไม่ตายยังเหมือนตกนรก

689
00:55:31,708 --> 00:55:34,083
ลองไปที่ชัลชิฮุยเตสดูสิ เดี๋ยวก็รู้เอง

690
00:55:34,166 --> 00:55:37,875
ในหมู่บ้านเราที่นั่น ทุกอย่างคือความตาย
ความหิวโหยและความรุนแรง

691
00:55:39,791 --> 00:55:41,541
มีคนอื่นๆ มากับพวกคุณไหม

692
00:55:41,625 --> 00:55:43,541
หลานๆ ของเรา

693
00:55:43,625 --> 00:55:45,666
ที่นั่น พวกเขามีเทพเซนเทตล์

694
00:55:46,166 --> 00:55:48,958
ลูกสองคนของผมถูกฆ่าตาย

695
00:55:49,041 --> 00:55:51,833
เราเลยเดินทางขึ้นเหนือไปเจอพี่ชายผม

696
00:55:53,791 --> 00:55:54,833
ขอบคุณครับ

697
00:55:54,916 --> 00:55:56,041
เดินทางปลอดภัยนะครับ

698
00:56:42,125 --> 00:56:44,250
พวกคุณมีน้ำพอไหม

699
00:56:44,750 --> 00:56:46,583
เธออยู่นั่นไง พวกเขาเจอเธอแล้ว

700
00:57:00,708 --> 00:57:05,208
ฟังน้องสาวฉันสิ เธออยู่ในสาย

701
00:57:05,291 --> 00:57:12,208
เธอบอกว่าพระแม่แห่งซานฮวนเดลอสลากอส
ทรงปรากฏกายที่เซอร์โรเดอลาสปีดราส

702
00:57:24,166 --> 00:57:29,000
พอพวกเขาขึ้นไปถึงยอดเนินเขา
กลางคืนก็เปลี่ยนเป็นกลางวัน

703
00:57:29,083 --> 00:57:33,041
จากนั้นพระนางก็ปรากฏกาย ให้พรพวกเขา

704
00:58:47,875 --> 00:58:49,208
ซิลเวริโอ…

705
00:58:52,375 --> 00:58:53,833
ซิลเวริโอ…

706
00:58:57,458 --> 00:58:59,458
ซิลเวริโอ… คุณรู้สึกยังไงบ้าง

707
00:59:02,625 --> 00:59:04,333
คุณดูเหนื่อยนะ

708
00:59:07,750 --> 00:59:08,958
สงบ

709
00:59:12,125 --> 00:59:13,166
เยือกเย็น

710
00:59:54,541 --> 00:59:56,166
คุณไม่กลัวเหรอ

711
00:59:59,083 --> 01:00:00,583
กลัวอะไร

712
01:00:02,208 --> 01:00:03,416
กลัวตาย

713
01:00:09,958 --> 01:00:12,791
สำหรับคนอย่างพวกคุณ
ความตายเป็นกิจของคริสตชน

714
01:00:13,291 --> 01:00:17,083
หัวใจวายตายอย่างสบายบนเตียง

715
01:00:18,208 --> 01:00:20,000
กับเรา มันคือสิ่งปกติในชีวิตที่เราคุ้นชิน

716
01:00:20,083 --> 01:00:22,041
ถูกโยนลงไปในหลุมฝังศพหมู่

717
01:00:22,541 --> 01:00:25,791
ในคุกแห่งนี้ ไม่มีใครเข้ามาฆ่าผมได้

718
01:00:25,875 --> 01:00:28,750
แต่ผมทำให้พวกคุณตายที่นอกคุกได้

719
01:00:29,250 --> 01:00:31,750
ผมเคยไม่มีอันจะกิน ไร้ตัวตน

720
01:00:31,833 --> 01:00:33,916
พวกคุณต่างเมินเฉยใส่ผมนานนับทศวรรษ

721
01:00:34,000 --> 01:00:38,625
ตอนนี้… ผมมีอิทธิพลเหนือพวกคุณ

722
01:00:42,416 --> 01:00:44,416
เราคือระเบิดเดินได้

723
01:00:44,500 --> 01:00:47,666
มีพวกเราอีกนับล้านๆ คนในหมู่บ้านข้นแค้น

724
01:00:47,750 --> 01:00:51,041
เรายืนอยู่ใจกลางความย้อนแย้ง

725
01:00:51,125 --> 01:00:53,000
เราคือเผ่าพันธุ์ใหม่

726
01:00:53,083 --> 01:00:55,958
สัตว์ร้ายที่แตกต่างออกไป เราไม่เหมือนพวกคุณ

727
01:00:56,041 --> 01:00:57,791
เราน่าจะทำอะไรน่ะเหรอ

728
01:01:00,416 --> 01:01:02,958
ผู้เปี่ยมปัญญาอย่างพวกคุณ

729
01:01:03,708 --> 01:01:07,250
ชอบพล่ามไปเรื่อยเรื่องการต่อสู้ทางชนชั้น
การตะเกียกตะกายของคนชายขอบ

730
01:01:07,333 --> 01:01:11,333
แล้วพวกเราก็โผล่มา

731
01:01:15,625 --> 01:01:19,750
กรรมกรชั้นต่ำ พวกน่าสมเพชหดหู่
พวกถูกเอาเปรียบ ไม่ใช่สิ่งใหม่สักนิด

732
01:01:20,333 --> 01:01:22,958
แต่มีสิ่งใหม่กำลังเติบโตในโลกภายนอก

733
01:01:23,041 --> 01:01:27,083
ถูกเลี้ยงดูในโคลนตม
ไร้สติปัญญา เขียนอ่านไม่ออก

734
01:01:28,083 --> 01:01:30,875
หลบซ่อนเหมือนอสุรกายประหลาด
ตามหลืบมุมต่างๆ ของเมือง

735
01:01:31,375 --> 01:01:33,750
คุณกำลังมองสิ่งที่อาจเรียกว่า "หลังความจน"

736
01:01:33,833 --> 01:01:37,375
อะไรเปลี่ยนไปบ้างในย่านสลัม

737
01:01:37,458 --> 01:01:40,791
เงินสด เรามีเงินสดเป็นล้านๆ

738
01:01:40,875 --> 01:01:43,666
และพวกคุณต่างล้มละลาย
และถูกจูงจมูกโดยพวกไม่เอาไหน

739
01:01:43,750 --> 01:01:45,791
ใช่เลยว่ะ

740
01:01:45,875 --> 01:01:46,916
คุณเข้าใจไหมล่ะ

741
01:01:47,000 --> 01:01:50,125
วิธีการของเราแคล่วคล่อง

742
01:01:50,208 --> 01:01:52,541
พวกคุณเชื่องช้าและยึดระบบราชการ

743
01:01:52,625 --> 01:01:56,166
เราไม่กลัวความตาย
พวกคุณกำลังตายเพราะความกลัว

744
01:01:56,250 --> 01:01:57,875
เราพกปืนจริง

745
01:01:57,958 --> 01:02:00,750
พวกคุณพกปืนขนาด .38

746
01:02:01,250 --> 01:02:04,791
เราโจมตี พวกคุณตั้งรับ

747
01:02:04,875 --> 01:02:07,000
พวกคุณพูดว่า "สิทธิมนุษยชน"

748
01:02:07,083 --> 01:02:09,541
เราพูดว่า "ไร้ปรานี"

749
01:02:10,041 --> 01:02:14,750
พวกคุณทำให้เราเป็นดาราทีวี
เราทำให้คุณเป็นตัวตลก

750
01:02:14,833 --> 01:02:19,750
คนสลัมช่วยเราเพราะความรักหรือความกลัว
แต่พวกเขาเกลียดพวกคุณ

751
01:02:20,375 --> 01:02:24,500
คุณมาจากภูมิภาค ต่างจังหวัด ชาตินิยม ฉ้อฉล

752
01:02:24,583 --> 01:02:27,958
เรามีพวกเชลยมะกันขี้ยา 50 ล้านคน

753
01:02:28,041 --> 01:02:30,083
ปืนของเรามาจากต่างประเทศ
จากไอ้พวกมะกัน

754
01:02:30,166 --> 01:02:31,333
เรามีอยู่ทั่วโลก

755
01:02:31,416 --> 01:02:35,083
เราไม่ลืมพวกคุณ พวกคุณคือลูกค้าเรา

756
01:02:35,583 --> 01:02:39,750
คุณลืมเราทันทีที่อาการช็อกของความรุนแรง
ที่พวกเราสร้างขึ้นผ่านพ้นไป

757
01:02:44,291 --> 01:02:48,083
(สมาชิกผู้ทรงเกียรติ
แห่งสหภาพนักสื่อสารมวลชนเม็กซิกัน)

758
01:03:12,958 --> 01:03:14,833
(แคลิฟอร์เนีย แดนซิ่ง คลับ)

759
01:03:19,000 --> 01:03:21,583
รู้สึกยังไงที่ได้อยู่หน้ากล้องคะ

760
01:03:21,666 --> 01:03:23,625
ตอนนี้คุณกำลังคิดอะไรอยู่ครับ

761
01:03:23,708 --> 01:03:28,125
ถ้าผมบอกคุณว่าผมคิดอะไรอยู่ตอนนี้
ผมคงถูกโดนจับเข้าคุกตลอดชีวิต

762
01:03:28,208 --> 01:03:30,500
คุณรู้สึกว่าตัวเอง
เป็นอเมริกันหรือเม็กซิกันกว่ากันคะ

763
01:03:31,125 --> 01:03:33,875
สัญชาติของผมคือไม่มีสัญชาติครับ

764
01:03:33,958 --> 01:03:36,250
คุณเข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้นในประเทศของคุณ

765
01:03:36,333 --> 01:03:39,041
ไม่ครับ พูดตามตรง ผมไม่เข้าใจประเทศผม

766
01:03:39,125 --> 01:03:40,500
ที่ผมทำได้ก็คือรักประเทศของผม

767
01:03:40,583 --> 01:03:43,625
เราควรตอบโต้กลุ่มผูกขาดทางธุรกิจ
ที่อันตรายที่สุดในโลกอย่างไรครับ

768
01:03:43,708 --> 01:03:46,333
องค์กรผูกขาดของสหรัฐอเมริกา

769
01:03:47,666 --> 01:03:49,416
ถ่ายรูปกับฉันหน่อยได้ไหมคะ

770
01:03:51,416 --> 01:03:53,833
- ขอบคุณค่ะ
- ฉันรักงานคุณค่ะ

771
01:03:57,416 --> 01:03:58,708
ฉันก็รักงานคุณ

772
01:03:58,791 --> 01:04:00,916
ขอบคุณ ราตรีสวัสดิ์

773
01:04:14,416 --> 01:04:16,875
ไอ้เวรจอมหยิ่งเอ๊ย

774
01:04:18,166 --> 01:04:19,166
ไม่มีเหล้าแมซเคิลเหรอ

775
01:04:19,250 --> 01:04:22,791
ฉันเห็นเด็กเสิร์ฟกำลังเสิร์ฟอยู่ทางโน้น

776
01:04:25,416 --> 01:04:26,416
พ่อคะ

777
01:04:26,500 --> 01:04:27,625
ลูกรัก

778
01:04:27,708 --> 01:04:29,500
ดีใจที่ได้เจอลูก

779
01:04:29,583 --> 01:04:33,125
เที่ยวบินล่าช้าค่ะ บอสตันหิมะตกไม่หยุด

780
01:04:36,791 --> 01:04:38,458
สบายดีไหม น้องพี่

781
01:04:39,750 --> 01:04:42,291
สรุปว่าทั้งปาร์ตี้นี้จัดเพื่อพ่อเหรอคะ

782
01:04:42,375 --> 01:04:43,583
ดูจะเป็นยังงั้น

783
01:04:43,666 --> 01:04:46,833
เลวร้ายสุดๆ มาค่ะ
บรรดาลุงๆ ป้าๆ ของหนูอยู่ทางโน้น

784
01:04:46,916 --> 01:04:49,958
- ทั้งครอบครัวกำลังรอพ่ออยู่
- พวกเขาอยู่ไหน

785
01:05:03,958 --> 01:05:07,166
- พวกเขาอยู่ไหน
- ด้านหลังค่ะแม่

786
01:05:27,916 --> 01:05:29,333
พี่เขย

787
01:05:29,416 --> 01:05:32,916
ปาร์ตี้นี้ใครเป็นคนจ่าย
นึกว่านักข่าวอย่างนายถังแตกซะอีก

788
01:05:33,000 --> 01:05:36,000
ไม่ว่าพวกเขาจะปฏิบัติกับนายดีหรือแย่
นายก็หาเรื่องบ่นอยู่ดี

789
01:05:36,083 --> 01:05:39,041
- ดื่มซะ ของฟรีทั้งนั้น
- ถ้ายังงั้น…

790
01:05:39,125 --> 01:05:42,666
- พี่เข้ม
- น้องสาวของพี่

791
01:05:42,750 --> 01:05:49,125
- ฉันปลื้มสารคดีของพี่มาก ปลื้มมากๆ
- ดีมากๆ แต่บ่นน่ารำคาญไปหน่อยว่าไหม

792
01:05:49,208 --> 01:05:50,375
แถมยังยาวไปนิด

793
01:05:50,458 --> 01:05:53,666
มันยาวแค่ 90 นาทีเอง ยัยขี้เกียจเอ๊ย

794
01:05:57,375 --> 01:06:00,916
- ดาวเด่นของงาน
- ฉันสวยปังเลยใช่ไหมล่ะ

795
01:06:01,000 --> 01:06:04,833
คุณน่าจะเอาฉันไปเล่นหนังเรื่องต่อไปนะ
ถึงจะเล่นเป็นตัวประกอบตามมุมก็เถอะ

796
01:06:05,625 --> 01:06:07,083
ยินดีด้วยนะ

797
01:06:17,208 --> 01:06:20,291
นายทำสำเร็จจนได้ เจ้าบ้าเอ๊ย

798
01:06:21,625 --> 01:06:23,000
คิดถึงพวกนายจัง

799
01:06:23,083 --> 01:06:24,500
มันคือปาฏิหาริย์ชัดๆ เพื่อนยาก

800
01:06:24,583 --> 01:06:28,291
ลูกสาวฉันแต่งงาน นายไม่มา
พ่อฉันตาย นายก็ไม่มา

801
01:06:28,375 --> 01:06:30,708
แต่พอพวกเขาจัดปาร์ตี้ให้นาย นายดันมา

802
01:06:30,791 --> 01:06:34,291
นายคิดว่าผู้สูงศักดิ์อย่างเขา
จะมางานพบปะเฮงซวยของเราเหรอ

803
01:06:34,375 --> 01:06:36,875
ดีใจที่เจอนาย ยินดีด้วย เพื่อนยาก

804
01:06:36,958 --> 01:06:40,375
พวกเขาจิกนายไม่ปล่อยแน่
พวกเขาแฝงตัวมาร้องเรียน ไอ้น้องชาย

805
01:06:40,458 --> 01:06:42,666
ใครจะไปคิดว่านายจะได้รางวัล

806
01:06:42,750 --> 01:06:45,708
จากคนที่นายวิจารณ์เขามาทั้งชีวิต

807
01:06:45,791 --> 01:06:47,125
ใช่ไหมล่ะ

808
01:06:47,208 --> 01:06:49,500
- นายมีอะไรติดจมูกแน่ะ
- อะไร

809
01:06:52,000 --> 01:06:56,375
ขี้ติดจมูกจากตอนที่นายเลียก้น
คอยประจบไอ้พวกมะกันไง

810
01:06:56,458 --> 01:06:59,875
เอาตรงๆ นะ นายโคตรจะซื่อบื้อ
แต่กลับทำพวกเราประหลาดใจ

811
01:06:59,958 --> 01:07:02,250
พอทีเหอะน่า

812
01:07:02,333 --> 01:07:05,916
พูดจริงนะ ฉันชื่นชมนายจริงๆ ไอ้น้องชาย

813
01:07:07,083 --> 01:07:08,750
ขอบใจ ฉันเองก็ชื่นชมนาย

814
01:07:10,875 --> 01:07:15,041
- อย่าได้ดีแล้วลืมตัวละ
- ส่วนนายก็หัดทำอะไรให้ได้ดีซะบ้าง

815
01:07:15,125 --> 01:07:18,083
โดนสวนกลับเข้าแล้วไง
เขาบอกว่าฉันมันคนขี้แพ้ว่ะพวก

816
01:07:18,166 --> 01:07:21,291
ข้ามชายแดนกลับไปเลียตูดพวกเม็กซิกันอีกสิไป

817
01:07:21,375 --> 01:07:24,000
อย่าไปวุ่นวายกับเขา
เดี๋ยวนายก็ได้ขึ้นหน้าหนึ่งหรอก

818
01:07:24,083 --> 01:07:26,333
ดูสิว่าใครมา พาโบล กาลินโด้

819
01:07:26,416 --> 01:07:28,041
พาบลิโต้ วิ่งไปซ่อนเลยไป เพื่อนยาก

820
01:07:28,125 --> 01:07:32,750
นายไม่อยากให้ข่าวคฤหาสน์ชายทะเล
ของนายในบาฮาหลุดออกไปหรอก

821
01:07:32,833 --> 01:07:35,041
ฉันไม่สนใจหรอกว่ะเพื่อน

822
01:07:37,416 --> 01:07:38,916
ดื่มให้ซิลเวริโอ

823
01:07:39,000 --> 01:07:41,083
ดื่ม

824
01:07:44,208 --> 01:07:48,000
- ดื่ม
- ดื่ม

825
01:07:52,541 --> 01:07:53,833
ขอบุหรี่ตัวสิ

826
01:07:54,541 --> 01:07:56,541
คนพวกนี้ทำผมแทบบ้า

827
01:07:56,625 --> 01:07:58,875
- เห็นไหมว่าคนคนนั้นใคร
- ที่ไหน

828
01:07:58,958 --> 01:08:02,041
ตรงโน้นไง นักวิจารณ์ศิลปะ ผมลืมชื่อเขา

829
01:08:02,125 --> 01:08:03,625
ลืมประจำสินะ

830
01:08:16,541 --> 01:08:18,000
ไง ลูอิส

831
01:08:18,750 --> 01:08:20,708
ขอบใจที่มานะ

832
01:08:20,791 --> 01:08:23,500
ขอบใจที่ไม่ได้เชิญฉัน เพื่อนยาก

833
01:08:23,583 --> 01:08:24,958
ลูเซีย สบายดีไหม

834
01:08:25,041 --> 01:08:27,625
สบายดี ลูอิส ดีใจที่คุณมา

835
01:08:27,708 --> 01:08:30,708
- ฉันจะไปเอาแมซเคิล อยากได้อะไรไหม
- ไม่ ขอบใจ ผมไม่เอา

836
01:08:30,791 --> 01:08:32,500
แมซเคิลแล้วกัน ขอบใจ

837
01:08:34,375 --> 01:08:37,333
คุณซิลเวริโอ กามาผู้เลื่องลือ

838
01:08:37,916 --> 01:08:40,166
นักสื่อสารมวลชน นักสารคดีหรือศิลปิน

839
01:08:40,250 --> 01:08:43,208
ไอคอนคนดังกำลังมองลงมาที่เรา
จากแท่นศักดิ์สิทธิ์ของเขา

840
01:08:43,291 --> 01:08:45,291
พ่อคนสำคัญที่ไม่โผล่ไปตามนัดสัมภาษณ์

841
01:08:45,375 --> 01:08:48,541
ไม่แคร์ด้วยซ้ำว่าทีมงานรายการทีวีสด
ทุ่มเทแรงกายแรงใจลงไปแค่ไหน

842
01:08:48,625 --> 01:08:49,666
ฉันขอโทษ ลูอิส

843
01:08:49,750 --> 01:08:54,291
เพราะสำหรับนาย
ทุกคนที่ปาร์ตี้นี้ก็แค่แรงงานทาส

844
01:08:54,375 --> 01:08:57,666
ใช่สินะ พวกเราทุกคน แต่นายคิดผิด

845
01:08:57,750 --> 01:09:00,916
พวกเราที่ไม่ได้วิ่งหางจุกตูดออกไปจากเม็กซิโก
พวกเราคือผู้ยอมทรมาน

846
01:09:01,000 --> 01:09:05,375
- ลูอิส ฉันสาบาน…
- เทฉันมันไม่พอหรือไง ซิลเวริโอ

847
01:09:05,458 --> 01:09:08,166
ฉันพยายามตามหานายเป็นวันๆ

848
01:09:08,250 --> 01:09:09,500
ทำไมนายไม่มาเจอหน้าฉันวะ

849
01:09:09,583 --> 01:09:11,291
ฉันรู้ ฉันขอโทษ ฉันเสียใจจริงๆ

850
01:09:11,375 --> 01:09:12,500
ทำไม

851
01:09:13,833 --> 01:09:17,208
ลูอิส ฉันขอบใจที่นายเชิญฉันไปรายการนาย
แต่ว่า…

852
01:09:17,875 --> 01:09:19,041
แต่ว่าอะไรวะ ไอ้เวร

853
01:09:20,125 --> 01:09:22,791
ฉันก็แค่ทำไม่ได้

854
01:09:23,750 --> 01:09:27,625
- รายการของฉันไม่ดีพอสำหรับนายรึไง
- อย่าทำแบบนี้กับฉันสิ ขอร้องละ

855
01:09:27,708 --> 01:09:29,208
นายกับฉันเป็นเพื่อนกัน

856
01:09:29,291 --> 01:09:30,791
ถูกเผงเลยว่ะ

857
01:09:30,875 --> 01:09:33,458
และพอเพื่อนโทรมา นายก็รับสาย

858
01:09:33,541 --> 01:09:35,708
นายพูดความจริง โดยเฉพาะคนอย่างนาย

859
01:09:35,791 --> 01:09:40,000
พ่อคนพูดความจริง พ่อคนช่างคิดเชิงวิพากษ์

860
01:09:40,500 --> 01:09:42,000
ขอทีเหอะว่ะ

861
01:09:43,791 --> 01:09:45,750
มานี่หน่อยน่า

862
01:09:55,500 --> 01:09:58,541
นายดูถูกผลงานฉันต่อสาธารณชนเป็นพันๆ ครั้ง

863
01:10:00,458 --> 01:10:03,000
ลูอิส นายเชิญฉันไปออกรายการทำไม

864
01:10:03,583 --> 01:10:05,041
หมายความว่ายังไงที่ว่า "ทำไม"

865
01:10:05,125 --> 01:10:08,250
ถ้านายเกลียดงานฉันนัก จะเชิญฉันทำไม

866
01:10:08,333 --> 01:10:10,375
ฉันเป็นนักข่าว ไม่ใช่แฟน
หรือผู้ติดตามของนาย

867
01:10:10,458 --> 01:10:14,166
นายเป็นเพื่อนฉัน และฉันคิดว่า
นายมาเพื่อประกาศให้โลกรู้

868
01:10:14,250 --> 01:10:18,208
แต่ถ้านายจะทำจริงๆ นายก็ควรพูดความจริง
ต่อหน้าฉัน ไม่ใช่ต่อสาธารณชน

869
01:10:18,291 --> 01:10:19,916
- นายอยากได้ความจริงเหรอ
- ใช่

870
01:10:20,000 --> 01:10:22,125
อยากรู้ว่าฉันคิดยังไงกับสารคดีของนายสินะ

871
01:10:22,208 --> 01:10:24,000
ว่ามาเลย ฉันรับได้

872
01:10:24,083 --> 01:10:27,708
ฉันว่ามันเสแสร้ง ฝันเฟื่องไร้จุดหมาย

873
01:10:27,791 --> 01:10:31,250
ออกแนวเพ้อฝันเพื่อกลบเกลื่อน
ฝีมือการเขียนงั้นๆ ของนาย

874
01:10:31,333 --> 01:10:33,791
ฉากเลื่อนลอยไร้เหตุผลผสมปนเปกัน

875
01:10:33,875 --> 01:10:37,666
ครึ่งนึงของหนังทำฉันอยากหัวเราะ
ส่วนอีกครึ่งทำฉันเบื่อแทบตาย

876
01:10:37,750 --> 01:10:42,541
มันควรจะลึกซึ้งเชิงอุปมา
แต่กลับขาดแรงบันดาลใจเชิงบทกวี

877
01:10:42,625 --> 01:10:47,375
มันรู้สึกเหมือนขโมยมา ก๊อปปี้คนอื่นมา
แถมนายยังปกปิดไม่เนียนเสียด้วย

878
01:10:47,458 --> 01:10:50,291
ขำอะไร มันน่าเบื่อ สะเปะสะปะ

879
01:10:50,375 --> 01:10:53,666
ไอ้ฉากที่มีทหารใส่วิกผมบลอนด์
ที่ปราสาทชาปูเทเปค

880
01:10:53,750 --> 01:10:56,041
ไม่เอาน่า

881
01:10:56,125 --> 01:10:59,750
ทีแรกก็ผู้ชายบนรถไฟที่มีปลาตีนเม็กซิโก

882
01:10:59,833 --> 01:11:02,750
แล้วจู่ๆ เขาก็อยู่ในอะพาร์ตเมนต์
กลางทะเลทราย

883
01:11:02,833 --> 01:11:05,875
เพียงเพราะ… เพราะนายปุบปับคิดออกขึ้นมา

884
01:11:05,958 --> 01:11:09,333
ทำไมเป็นที่นั่น แต่ไม่ใช่สนามอัซเตกา

885
01:11:09,416 --> 01:11:12,541
- ทำไมน่ะเหรอ
- เพราะชีวิตมันไม่ใช่แบบนั้นไงพวก

886
01:11:12,625 --> 01:11:15,541
มันมีลำดับเหตุการณ์
ลำดับเวลา สาเหตุและผลลัพธ์ที่ตามมา

887
01:11:15,625 --> 01:11:19,041
มันคือหนังกึ่งสารคดี ลูอิส
อารมณ์ขันเป็นเรื่องจริงจัง

888
01:11:19,125 --> 01:11:22,791
อารมณ์ขันที่ไม่ตั้งใจเพราะนายแหกกฎทุกข้อ
ของการสื่อสารมวลชนที่ดี

889
01:11:22,875 --> 01:11:28,041
ช่างข้อเท็จจริง ความเป็นกลาง
ประวัติศาสตร์ ความจริง

890
01:11:28,125 --> 01:11:30,291
นายไม่เลิกหลงตัวเอง

891
01:11:30,375 --> 01:11:33,833
ถึงขนาดเข้าไปอยู่ในหนังซะเอง ไอ้เวร

892
01:11:34,583 --> 01:11:36,875
นายใช้บุคคลในประวัติศศาสตร์เพื่อพูดถึงตัวเอง

893
01:11:36,958 --> 01:11:39,291
นายคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ

894
01:11:39,791 --> 01:11:41,208
ตอบมาสิวะ

895
01:11:41,875 --> 01:11:44,333
ว่ามาเลยสิ

896
01:11:51,208 --> 01:11:55,416
ถ้านายอยากเล่าเรื่องชีวิตตัวเอง
ก็เล่าไปตรงๆ เลย

897
01:11:55,500 --> 01:11:56,875
เขียนอัตชีวประวัติสิวะ

898
01:11:56,958 --> 01:12:00,583
ช่างมันเหอะ ไม่มีอะไรจะน่าเบื่อหรือซ้ำซาก
ไปกว่าชีวิตฉันแล้ว

899
01:12:00,666 --> 01:12:03,125
นายกำลังพยายามจะพูดอะไรวะ

900
01:12:05,958 --> 01:12:08,541
นายพูดถึงชีวิตส่วนตัวของนายหรือจักรวาล

901
01:12:08,625 --> 01:12:10,708
โศกนาฏกรรมส่วนตัวหรือแนวคิดการเมือง

902
01:12:10,791 --> 01:12:14,083
มันคืออะไร บันทึกความทรงจำ ละครตลก หรือ…

903
01:12:14,166 --> 01:12:17,708
ฉันก็ใช่ และไม่ใช่ทั้งหมดน่ะแหละ ลูอิส

904
01:12:17,791 --> 01:12:20,541
พูดซะเหมือนพวกศิลปินติสต์แตก

905
01:12:20,625 --> 01:12:23,250
บางทีมันอาจเป็นแค่บันทึกเหตุการณ์
ของความไม่แน่นอนสารพัด

906
01:12:23,333 --> 01:12:24,500
มันก็เหมาะกับฉันดี

907
01:12:24,583 --> 01:12:28,458
นายต้องบ้าแน่ๆ
บันทึกเหตุการณ์ของความไม่แน่นอนเหรอ แม่ง

908
01:12:28,541 --> 01:12:31,541
ลูอิส ฉันไม่สนใจจะพูดถึงชีวิตฉันหรอกนะ

909
01:12:31,625 --> 01:12:35,291
ความทรงจำขาดความจริง
จะมีก็แค่ความเชื่อมั่นทางอารมณ์

910
01:12:35,958 --> 01:12:40,208
เอาเถอะ ฉันเหนื่อยจะพูดว่า
ฉันคิดอะไรและไม่พูดสิ่งที่ฉันรู้สึก

911
01:12:40,291 --> 01:12:41,333
นายเป็นคนทำข่าว

912
01:12:41,416 --> 01:12:44,500
นายต้องพูดในสิ่งที่นายคิดและคิดในสิ่งที่นายพูด

913
01:12:44,583 --> 01:12:46,541
อย่างน้อยนายก็เคยมีความคิดดีๆ

914
01:12:46,625 --> 01:12:53,291
ความคิดดีๆ จะไปมีประโยชน์อะไร
ในโลกที่เรากำลังพลาดโอกาสไป

915
01:12:55,083 --> 01:12:58,333
นายแก่ตัวลงทุกวันๆ เพื่อน
ตัวอย่างชัดเจนของวิกฤตวัยกลางคน

916
01:12:58,416 --> 01:13:01,750
ก็อาจใช่

917
01:13:02,250 --> 01:13:07,708
อายุปูนนี้ ชีวิตผ่านไปไวมาก
จนเริ่มรู้สึกเหมือนอาการชักกระตุก

918
01:13:09,583 --> 01:13:15,416
ความสับสนอลหม่านของภาพ
ความทรงจำ เศษเสี้ยวเล็กๆ

919
01:13:15,500 --> 01:13:17,708
ที่กระจุกรวมกัน

920
01:13:24,791 --> 01:13:27,625
เมืองอัปลักษณ์นี้ช่างแสนงดงามนะ นายว่าไหม

921
01:13:28,458 --> 01:13:31,833
ให้ตายสิวะ พวก

922
01:13:32,958 --> 01:13:35,583
- ขอโทษที่รบกวนครับ
- ไม่เป็นไร

923
01:13:35,666 --> 01:13:37,750
ลูอิส วัลดิเวีย ขอเราถ่ายรูปได้ไหมครับ

924
01:13:37,833 --> 01:13:39,500
- แน่นอนครับ
- ขอบคุณ

925
01:13:39,583 --> 01:13:41,708
- อยู่ตรงกลางเลยนะคะ
- ครับ

926
01:13:42,583 --> 01:13:44,416
เพอร์เฟกต์

927
01:13:45,541 --> 01:13:46,833
หนึ่ง สอง…

928
01:13:48,791 --> 01:13:49,791
ยอดเยี่ยม

929
01:13:49,875 --> 01:13:53,375
ขอบคุณมากค่ะ เราเป็นแฟนพันธุ์แท้รายการคุณค่ะ

930
01:13:53,458 --> 01:13:56,208
ขอบคุณครับ ราตรีสวัสดิ์

931
01:13:57,208 --> 01:13:59,083
แค่อย่าลืมนะ ซิลเวริโอ

932
01:14:00,541 --> 01:14:03,708
ว่านายมาจากไหน
หรือนายเคยเป็นใครมาก่อนที่จะเจอฉัน

933
01:14:05,000 --> 01:14:06,625
หัวเราะอะไรไม่ทราบ ไอ้เบื๊อก

934
01:14:09,041 --> 01:14:11,541
หัวเราะความมั่นหน้าของนายไงวะ

935
01:14:11,625 --> 01:14:14,666
มั่นหน้าหาใครเกิน เหมือนการทำข่าวของนาย

936
01:14:14,750 --> 01:14:18,291
ไหวพริบความเฉียบคมก็แสนคับแคบ

937
01:14:18,375 --> 01:14:21,791
ฝีไม้ลายมือเชิงศิลป์ก็แสนธรรมดา

938
01:14:21,875 --> 01:14:25,125
ฉันหัวเราะให้หัวใจคลั่งรักชาติของนาย
ที่มักจะมองอะไรผิวเผิน

939
01:14:25,208 --> 01:14:26,583
ความสำนึกรักท้องถิ่นของนาย

940
01:14:26,666 --> 01:14:30,041
นายก้มหัวรับใช้อุตสาหกรรม
ที่มุ่งประจานต่อหน้าประชาชี

941
01:14:30,125 --> 01:14:32,000
และการประชาทัณฑ์ออนไลน์

942
01:14:32,083 --> 01:14:34,625
ปุ่มคลิกปุ่มไลก์ที่บอกเราว่าต้องเชื่ออะไร

943
01:14:34,708 --> 01:14:37,500
เหมืองทองโกยกำไรแห่งใหม่ของบริษัทพวกนั้น

944
01:14:37,583 --> 01:14:42,833
ลูอิส ฉันเป็นในแบบฉันเพราะฉันไปจากนาย
ไปจากที่นี่ ไปจากวงการทีวี

945
01:14:43,333 --> 01:14:44,375
แต่ดูนายสิ

946
01:14:45,083 --> 01:14:46,291
หยาบคาย

947
01:14:46,958 --> 01:14:50,333
อาฆาตแค้น แถมยังภูมิอกภูมิใจกับมันเสียอีก

948
01:14:51,666 --> 01:14:53,125
นายมันปลอมว่ะ

949
01:14:53,208 --> 01:14:57,375
แบมือขอไลก์ตามสื่อโซเชียล
เดินเบ่งไปทั่วกับสมุนอันธพาลของนาย

950
01:14:57,458 --> 01:15:02,125
กระทบไหล่กับประธานาธิบดี
ยกยออุดมการณ์และความงมงายโง่ๆ

951
01:15:02,208 --> 01:15:06,166
นายคือตัวอย่างชัดเจนของนักข่าวทุกวันนี้ ลูอิส

952
01:15:06,250 --> 01:15:08,791
เป็นผู้สร้างความบันเทิง เป็นผู้ชี้นำความคิด

953
01:15:09,541 --> 01:15:13,000
คนแบบนายนี่แหละที่ทำให้เราไม่เห็นความจริง

954
01:15:13,583 --> 01:15:16,708
ไปซะเถอะ ไปเต้น ฉันฟังนายจนเหนื่อยแล้ว

955
01:15:18,125 --> 01:15:19,916
คนแกร่งเขาไม่เต้นกันหรอก

956
01:15:20,416 --> 01:15:22,875
นั่นมันคำพูดของพ่อฉัน และฉันห้ามนายใช้

957
01:15:22,958 --> 01:15:24,666
ไปซะไป ฉันเอือมได้ยินเสียงนาย

958
01:15:41,958 --> 01:15:43,916
บอกแล้วไงว่าฉันเซ็งเสียงนาย

959
01:15:59,583 --> 01:16:01,833
- ไปได้ซะที
- คุยกับลูอิสเป็นไงบ้าง

960
01:16:04,083 --> 01:16:05,250
บอกมาสิ

961
01:16:09,500 --> 01:16:11,041
ถูกคอสุดๆ

962
01:16:11,125 --> 01:16:12,458
พูดจริงเหรอ

963
01:16:20,916 --> 01:16:22,666
มาเถอะ ไปเต้นกัน

964
01:16:45,291 --> 01:16:47,208
- ดื่มแมซเคิลกัน
- ไปเต้นกันดีกว่า

965
01:16:47,291 --> 01:16:48,375
เถอะนะ

966
01:16:48,458 --> 01:16:50,333
- ไม่ เดี๋ยว
- เต้นกันเถอะ

967
01:16:50,416 --> 01:16:51,500
ผมไม่อยากเต้นนี่นา

968
01:16:51,583 --> 01:16:54,333
ผู้ชายเป็นร้อยที่นี่แทบจะฆ่ากันตาย
เพราะอยากเต้นกับฉันนะ

969
01:16:59,916 --> 01:17:03,000
โอ้ ชักจะมีอารมณ์อยากเต้นซะแล้วสิ

970
01:18:25,083 --> 01:18:26,416
พ่อคะ

971
01:18:27,125 --> 01:18:28,500
จำเพลงได้ไหม

972
01:18:28,583 --> 01:18:30,291
- เพลงไหน
- เพลงนี้ไง

973
01:21:09,041 --> 01:21:14,000
ขอโทษครับทุกท่าน เราจะฉลองกันต่อในอีกสักครู่

974
01:21:14,083 --> 01:21:17,208
ก่อนที่เราจะเชิญแขกผู้มีเกียรติของเราขึ้นมา

975
01:21:17,291 --> 01:21:20,541
เราจะมาฟังคำกล่าวสักนิด

976
01:21:20,625 --> 01:21:24,083
จากท่านรัฐมนตรีมหาดไทยที่เคารพกันก่อน

977
01:21:24,166 --> 01:21:27,375
คุณซินิเอสโตร คิโนเนส

978
01:21:27,458 --> 01:21:29,166
ขอเสียงปรบมือต้อนรับเขาด้วยครับ

979
01:21:32,083 --> 01:21:36,541
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก

980
01:21:37,541 --> 01:21:41,125
งานฉลองครั้งนี้จะจบลงด้วยการมอบรางวัล

981
01:21:41,208 --> 01:21:44,000
รางวัลที่นำมาซึ่งความภาคภูมิใจ
ซึ่งนับเป็นครั้งแรก

982
01:21:44,083 --> 01:21:47,500
ที่รางวัลนี้จะมอบแก่นักข่าวชาวเม็กซิกัน

983
01:21:47,583 --> 01:21:51,583
หรือชาวลาตินอเมริกา

984
01:21:51,666 --> 01:21:54,166
แขกผู้มีเกียรติคนสำคัญของเราอยู่ไหน

985
01:21:54,250 --> 01:21:57,916
ขึ้นมากล่าวอะไรสักหน่อยสิ

986
01:21:58,708 --> 01:22:01,125
- พ่อคะ พ่อจะไปไหน
- เขาอยู่ไหน

987
01:22:02,125 --> 01:22:04,958
เดี๋ยวเขาก็มาแล้วครับ

988
01:22:06,125 --> 01:22:07,791
ดูเหมือนเขาหายตัวไปนะ

989
01:22:10,166 --> 01:22:12,250
มาช่วยกันตะโกนชื่อเขากันเถอะครับ

990
01:22:13,875 --> 01:22:17,750
ผมกล่าวในส่วนของผมแล้ว
ทีนี้ก็ถึงตาซิลเวริโอ

991
01:22:23,958 --> 01:22:25,333
(ห้องน้ำชาย)

992
01:23:13,000 --> 01:23:14,666
นี่มันอะไรกัน

993
01:23:16,125 --> 01:23:17,916
เป็นไปไม่ได้

994
01:23:19,583 --> 01:23:22,875
เจ้าลูกชายตัวน้อยของฉันผมหงอกซะแล้ว

995
01:23:23,458 --> 01:23:25,166
ผมเกือบจะอายุเท่าพ่อแล้วนะครับ

996
01:23:25,250 --> 01:23:26,958
แกเป็นตาแก่แล้วสินะตอนนี้

997
01:23:28,750 --> 01:23:31,208
วัยชรามาโดยไม่เตือนล่วงหน้า

998
01:23:31,750 --> 01:23:34,791
แล้วมันก็กลายเป็นงานเต็มเวลา

999
01:23:35,583 --> 01:23:39,666
เดิน กิน เข้าห้องน้ำ… ทุกอย่างเป็นปัญหาไปหมด

1000
01:23:40,583 --> 01:23:41,875
ไม่มีใครเคยบอกฉันมาก่อน

1001
01:23:42,458 --> 01:23:45,083
ไม่มีใครเคยเตือนแกเรื่องความแก่

1002
01:23:45,791 --> 01:23:47,500
ผมดีใจนะที่พ่อมา

1003
01:23:49,000 --> 01:23:51,708
ฉันจะพลาดปาร์ตี้ของลูกชายฉันได้ยังไง

1004
01:23:52,791 --> 01:23:55,458
ขอโทษที่แม่ของแกมาไม่ได้

1005
01:23:55,958 --> 01:24:01,000
ความคิดที่ว่าฉันจะไม่มีวันได้อยู่กับเธออีก
มันยากเกินจะรับไหว

1006
01:24:01,500 --> 01:24:05,291
แต่บางครั้งฉันไปเยี่ยมเธอในห้องและดึงขาเธอ

1007
01:24:15,333 --> 01:24:16,291
ไอ้ลูกชาย…

1008
01:24:17,041 --> 01:24:20,375
ฉันเสียใจที่ฉันไม่เคยบอกแก

1009
01:24:21,000 --> 01:24:23,083
ว่าฉันภูมิใจในตัวแกแค่ไหน

1010
01:24:23,916 --> 01:24:26,041
พ่อเคยบอกครับ

1011
01:24:26,625 --> 01:24:29,125
บอกในแบบของพ่อ บอกโดยไม่ต้องพูด

1012
01:24:30,208 --> 01:24:32,000
สุดท้ายผมก็เข้าใจมันครับ

1013
01:24:33,208 --> 01:24:34,583
พ่อเป็นพ่อที่สุดยอดมาก

1014
01:24:36,583 --> 01:24:38,458
ฉันสูญเสียทุกอย่างที่มี

1015
01:24:39,083 --> 01:24:41,666
ฉันเลยเป็นมากกว่านั้นไม่ได้

1016
01:24:42,250 --> 01:24:44,583
เป็นพ่อ และบางครั้งก็เป็นสามี

1017
01:24:45,625 --> 01:24:47,791
แต่ฉันละอายใจเสมอ

1018
01:24:47,875 --> 01:24:51,083
ละอายในสิ่งที่ฉันน่าจะเป็นได้แต่กลับไม่ได้เป็น

1019
01:24:52,333 --> 01:24:55,458
แต่แก แกเปี่ยมประสบการณ์ชีวิต

1020
01:24:55,541 --> 01:24:57,833
แกประสบความสำเร็จสูง

1021
01:24:59,375 --> 01:25:01,500
และแกก็ยังเป็นไอ้ขี้แพ้อีกด้วย

1022
01:25:03,125 --> 01:25:05,916
ฉันบอกเลย ฉันกับแม่แกไม่เคยคิดเลยว่า
แกจะมาไกลขนาดนี้

1023
01:25:06,000 --> 01:25:08,458
ผมรู้

1024
01:25:08,958 --> 01:25:10,458
ผมก็ไม่เคยคิด

1025
01:25:12,375 --> 01:25:16,000
รู้ไหมครับ บางครั้งผมก็ละอายใจในสิ่งที่ผมเป็น

1026
01:25:16,083 --> 01:25:17,916
และสิ่งที่ผมน่าจะเป็น

1027
01:25:22,125 --> 01:25:23,333
แกไม่เป็นไรแน่นะ

1028
01:25:24,291 --> 01:25:28,125
มันจะช่วยให้ผมรู้ว่าแต่ก่อนพ่อรู้สึกยังไงกับผม

1029
01:25:28,666 --> 01:25:30,208
ถ้าผมได้ยินมัน

1030
01:25:31,958 --> 01:25:34,208
ได้รู้ว่าพ่อเข้าใจผม

1031
01:25:36,416 --> 01:25:38,166
ฉันทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว

1032
01:25:39,083 --> 01:25:41,500
เราทำเต็มที่ที่สุดเสมอ

1033
01:25:42,000 --> 01:25:43,708
แต่มันไม่เคยพอ

1034
01:25:45,416 --> 01:25:48,458
ความสำเร็จคือความล้มเหลวมหันต์ของผม

1035
01:25:49,583 --> 01:25:54,416
ผมยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้
คามิล่ากับโลเรนโซ่ในสิ่งที่พ่อเคยให้เรา

1036
01:25:54,500 --> 01:25:56,541
ไม่เอาน่า ร่าเริงหน่อยสิ

1037
01:25:56,625 --> 01:25:58,416
นี่งานปาร์ตี้นะ

1038
01:25:58,916 --> 01:26:03,791
โรคซึมเศร้าเป็นโรคของพวกชนชั้นกลาง
ผลลัพธ์ของการอยู่ว่างมากไป

1039
01:26:04,291 --> 01:26:07,125
เราไม่มีเวลามานั่งทุกข์โศก

1040
01:26:13,625 --> 01:26:14,875
ผมเห็นพ่อทุกวัน

1041
01:26:15,375 --> 01:26:18,125
ผมรู้สึกเสมอว่าพ่ออยู่ใกล้ผม
เพราะผมทำใจปล่อยวางเรื่องพ่อได้

1042
01:26:19,125 --> 01:26:22,625
ผมคิดถึงมือใหญ่ๆ ของพ่อ กลิ่นสะอาดๆ ของพ่อ

1043
01:26:23,250 --> 01:26:25,375
ผมคิดถึงที่เราคุยกัน

1044
01:26:25,458 --> 01:26:27,500
พ่อดึงเอาส่วนที่ดีที่สุดของผมออกมาเสมอ

1045
01:26:27,583 --> 01:26:32,625
พ่ออยู่ที่นี่กับแกเสมอ ไอ้ลูกชาย
ทุกเวลาที่แกต้องการ

1046
01:26:36,500 --> 01:26:38,833
ผมยังทำใจเรื่องมาเทโอไม่ได้ครับ

1047
01:26:40,083 --> 01:26:42,208
ในที่สุดแกก็จะรู้เองว่าต้องทำยังไง

1048
01:26:42,833 --> 01:26:46,750
ชีวิตมันก็แค่ชุดเหตุการณ์งี่เง่าไร้ความหมาย

1049
01:26:46,833 --> 01:26:48,666
แกต้องยอมจำนนต่อมัน

1050
01:26:49,166 --> 01:26:51,291
กำหมัดให้แน่น

1051
01:26:51,375 --> 01:26:53,041
เชิดหน้าสู้เข้าไว้

1052
01:26:53,541 --> 01:26:58,750
เรามาดื่มให้ลืมความละอายใจ
และดื่มฉลองความสำเร็จของแกกัน

1053
01:27:12,916 --> 01:27:14,583
- ดื่ม
- ดื่ม

1054
01:27:30,708 --> 01:27:32,625
จำที่พ่อบอกแกมาเสมอได้ไหม

1055
01:27:34,125 --> 01:27:37,375
- ลองจิบความสำเร็จ
- ลองจิบความสำเร็จ

1056
01:27:37,458 --> 01:27:40,500
กลั้วปากไปมาแล้วบ้วนมันทิ้งซะ

1057
01:27:40,583 --> 01:27:44,250
ไม่งั้นมันจะกลายเป็นยาพิษทำร้ายแก

1058
01:28:35,166 --> 01:28:36,625
นั่นใครน่ะ

1059
01:28:37,583 --> 01:28:38,916
หวัดดีครับแม่

1060
01:28:40,458 --> 01:28:42,625
แปลกใจซะจริงๆ

1061
01:28:44,083 --> 01:28:46,083
ไม่ยักรู้ว่าแกจะมา

1062
01:28:46,166 --> 01:28:48,708
ครับ ผมโทรหาแม่เมื่อวาน
เราคุยกันสักพักไงครับ

1063
01:28:48,791 --> 01:28:50,416
ผมยังบอกว่าวันนี้ผมจะมาหา

1064
01:28:52,333 --> 01:28:54,833
แกคุยกับพี่ชายและพวกน้องสาวแกรึยัง

1065
01:28:54,916 --> 01:28:56,583
ผมเจอพวกเขาที่งานปาร์ตี้

1066
01:28:56,666 --> 01:28:58,291
ปาร์ตี้เหรอ

1067
01:28:58,375 --> 01:29:02,291
บรรดานักสื่อสารมวลชนเม็กซิกัน
จัดงานเชิดชูเกียรติให้ผม

1068
01:29:02,375 --> 01:29:04,916
ผมกะจะชวนแม่ แต่มาคิดว่า…

1069
01:29:06,625 --> 01:29:09,958
ฉันนึกว่าแกจะพาหลานๆ มาด้วย

1070
01:29:11,791 --> 01:29:14,583
คามิล่ากับมาเทโอเป็นยังไงบ้าง

1071
01:29:14,666 --> 01:29:15,625
โลเรนโซ่ครับ

1072
01:29:15,708 --> 01:29:17,125
คามิล่ากับโลเรนโซ่

1073
01:29:17,625 --> 01:29:19,250
ฉันพูดอะไรไปเหรอ

1074
01:29:19,333 --> 01:29:20,333
แม่พูดว่ามาเทโอ

1075
01:29:20,875 --> 01:29:22,500
เป็นไปไม่ได้

1076
01:29:22,583 --> 01:29:24,291
มาเทโอลูกแกเกิดมาแล้วก็ตายเลย

1077
01:29:24,375 --> 01:29:26,375
เขาไม่ได้เกิดมาแล้วก็ตายเลยครับ แม่

1078
01:29:26,458 --> 01:29:29,583
เขามีชีวิตอยู่หนึ่งวัน ตั้ง 30 ชั่วโมง

1079
01:29:30,083 --> 01:29:32,000
นั่นไม่เรียกว่ามีชีวิตหรอกนะ

1080
01:29:32,583 --> 01:29:35,250
เหมือนที่แม่เป็นอยู่ ก็ไม่เรียกว่ามีชีวิต

1081
01:29:37,583 --> 01:29:39,208
แม่ควรจะตายได้แล้ว

1082
01:29:39,291 --> 01:29:42,250
แม่ครับ แม่เอาแต่พูดแบบนี้มาสิบปีแล้วนะ

1083
01:29:42,333 --> 01:29:44,875
ทุกคนไม่อยู่แล้ว และแม่ยังอยู่ที่นี่นะครับ

1084
01:29:46,125 --> 01:29:47,375
เมื่อวานแม่ทำอะไรครับ

1085
01:29:47,458 --> 01:29:49,083
เราไปดูหนังกันมา

1086
01:29:49,166 --> 01:29:51,916
กับป้าเอลวิร่าและเพื่อนๆ เธอ
จากบ้านพักคนชราเหรอครับ

1087
01:29:52,000 --> 01:29:53,000
ใช่

1088
01:29:53,916 --> 01:29:54,916
แล้วไงต่อ

1089
01:29:56,458 --> 01:29:58,125
มีแต่พวกคนแก่ๆ

1090
01:29:59,375 --> 01:30:00,500
น่าเบื่อจะตายชัก

1091
01:30:00,583 --> 01:30:03,000
แม่คาดหวังอะไรล่ะครับ

1092
01:30:04,458 --> 01:30:06,208
คนแก่ๆ อย่างแม่

1093
01:30:06,916 --> 01:30:08,666
อายุเท่าแม่

1094
01:30:10,791 --> 01:30:12,875
เกิดเรื่องประหลาดขึ้นด้วยนะ

1095
01:30:12,958 --> 01:30:14,041
อะไรครับ

1096
01:30:15,166 --> 01:30:18,708
แม่ไปเข้าห้องน้ำที่โรงหนัง…

1097
01:30:19,458 --> 01:30:20,708
แกต้องไม่เชื่อแน่ๆ

1098
01:30:21,375 --> 01:30:23,291
เตียงของแม่อยู่ในนั้น

1099
01:30:23,375 --> 01:30:27,625
มีคนเอาห้องนอนแม่ไปไว้ในนั้น

1100
01:30:27,708 --> 01:30:31,416
- แม่คงฝันไปน่ะครับ
- ไม่ใช่นะลูก

1101
01:30:31,500 --> 01:30:35,333
มีคนยกบ้านของแม่ไปไว้ที่โรงหนัง

1102
01:30:36,166 --> 01:30:39,166
โน่นไง… ข้างนอกนั่น

1103
01:30:40,875 --> 01:30:44,125
แม่แค่อยากดูว่าหนังจะจบยังไง

1104
01:30:44,208 --> 01:30:45,708
เราอยู่ที่บ้านของแม่นะครับ

1105
01:30:46,333 --> 01:30:49,666
มาเถอะครับ ไปดูนอกชานบ้านกัน

1106
01:30:52,500 --> 01:30:54,583
เห็นไม้พุ่มบานไหมครับ

1107
01:30:55,708 --> 01:30:58,791
นี่ชานบ้านของแม่ไง นี่คือบ้านของแม่

1108
01:31:01,333 --> 01:31:03,250
กับซูซาน่าเป็นยังไงบ้างครับ

1109
01:31:04,541 --> 01:31:06,000
โอ๊ย ลูกเอ๊ย

1110
01:31:07,541 --> 01:31:09,083
ยัยคนรับใช้คนนี้ปล้นแม่

1111
01:31:09,166 --> 01:31:11,875
เธอไม่ใช่คนรับใช้ เธอเป็นพยาบาลของแม่

1112
01:31:13,541 --> 01:31:15,625
คนพวกนี้เหมือนกันหมดน่ะแหละ

1113
01:31:15,708 --> 01:31:19,958
ซูซาน่ามีการศึกษา เธอเป็นมืออาชีพ
ทำไมแม่ต้องดูถูกเธอล่ะครับ

1114
01:31:20,041 --> 01:31:24,250
สองสามวันก่อน พ่อแกเอากำไลมาให้แม่

1115
01:31:24,333 --> 01:31:26,416
กำไลที่เคยเป็นของย่าแก

1116
01:31:26,500 --> 01:31:28,125
ตอนนี้แม่หามันไม่เจอซะแล้ว

1117
01:31:28,208 --> 01:31:29,916
พ่อตายไปเมื่อแปดปีก่อนไงครับ

1118
01:31:30,000 --> 01:31:32,583
ไม่นะ เขายังไม่ตาย

1119
01:31:32,666 --> 01:31:34,041
พ่อตายแล้วครับแม่

1120
01:31:37,041 --> 01:31:39,375
พูดอะไรของแก

1121
01:31:40,625 --> 01:31:44,833
แม่เห็นพ่อแกวันคริสต์มาสที่บ้านพี่ชายแก

1122
01:31:44,916 --> 01:31:46,500
เขาไม่ยอมคุยกับแม่

1123
01:31:47,166 --> 01:31:50,958
เขาคงจะโกรธหรืออาจมากับผู้หญิงคนอื่น

1124
01:31:52,666 --> 01:31:54,750
เขาแวะมาเยี่ยมแม่เป็นครั้งคราว

1125
01:31:54,833 --> 01:31:57,666
ตอนแม่นอนคว่ำ เขาก็มาดึงขาแม่

1126
01:31:57,750 --> 01:32:01,333
แล้วเขาก็ร้องเพลงกล่อมแม่

1127
01:32:01,416 --> 01:32:02,250
เพลงอะไรครับ

1128
01:32:09,875 --> 01:32:11,625
แม่จำไม่ได้

1129
01:32:12,833 --> 01:32:13,916
คือมัน…

1130
01:32:15,666 --> 01:32:21,625
ครั้งแรกที่แม่ร่วมรักกับพ่อแก
เราฟังเพลงนั้นด้วยกัน

1131
01:32:22,750 --> 01:32:29,208
จากนั้น… เขาก็จะผิวปากเพลงนั้นให้แกฟัง
ตอนที่แกยังอยู่ในท้องแม่

1132
01:32:30,083 --> 01:32:31,750
และตอนที่แกยังเด็ก

1133
01:32:32,750 --> 01:32:36,208
และร้องโวยวายอาละวาด

1134
01:32:36,291 --> 01:32:40,875
เขาก็จะผิวปากเพลงนั้นให้แกฟัง
และแกก็จะสงบลง

1135
01:32:40,958 --> 01:32:43,000
เหรอครับ ผมจำไม่ได้

1136
01:32:43,583 --> 01:32:45,958
ผมจำอะไรในวัยเด็กไม่ได้เลยครับ

1137
01:32:46,041 --> 01:32:47,458
ใครเป็นคนร้องครับ

1138
01:32:47,541 --> 01:32:53,583
คนร้องคืออะกุสติน ลาร่าหรือ… เปเรซ พราโด้

1139
01:32:53,666 --> 01:32:54,958
ไม่คุ้นเลยครับ

1140
01:32:55,916 --> 01:33:02,000
แกก็พูดไป แกจะทำแม่บ้าตายเอานะ

1141
01:33:02,083 --> 01:33:03,333
ขอโทษครับ

1142
01:33:03,416 --> 01:33:06,583
แต่ช่วยนึกเพลงให้ออกหน่อยนะครับแม่

1143
01:33:07,208 --> 01:33:09,208
ว่าใครร้อง

1144
01:33:09,291 --> 01:33:12,416
ผู้ชายเห็นแก่ตัวเอามันไปกับเขา

1145
01:35:02,625 --> 01:35:03,791
ขอโทษครับ

1146
01:36:36,583 --> 01:36:38,500
สวัสดีครับ รับอะไรดีครับ

1147
01:36:38,583 --> 01:36:40,125
เรามีไส้ผ้าขี้ริ้ว ไส้เนื้อผสม…

1148
01:36:40,208 --> 01:36:43,625
ขอเป็นไส้ลิ้นวัวสองชิ้นครับ

1149
01:36:44,125 --> 01:36:45,583
ขอแป๊บนะครับ

1150
01:36:46,375 --> 01:36:48,166
- ใส่ทุกอย่างไหม
- ครับ ทุกอย่าง

1151
01:37:02,875 --> 01:37:04,666
- คุณไม่เป็นไรนะ
- ค่ะ

1152
01:37:06,208 --> 01:37:08,000
- ต้องการให้ช่วยไหมครับ
- ไม่

1153
01:37:09,375 --> 01:37:11,041
- ให้ผม…
- อย่าแตะต้องตัวฉัน

1154
01:37:11,666 --> 01:37:13,000
เธอเป็นอะไรของเธอ

1155
01:37:13,500 --> 01:37:15,125
- ผมไม่รู้
- เธอตายรึยัง

1156
01:37:15,791 --> 01:37:17,000
ฉันยังไม่ตาย

1157
01:37:17,541 --> 01:37:18,583
ฉันหายตัวไป

1158
01:37:19,750 --> 01:37:23,250
- แต่คุณก็อยู่ตรงนี้นี่ไงครับ
- ช่างเธอเถอะ พวกเขาทำแบบนี้ตลอด

1159
01:37:23,333 --> 01:37:25,708
พวกเขาหายตัวไป
แต่ก็ยังไม่วายสร้างปัญหาคนอื่น

1160
01:37:25,791 --> 01:37:27,458
กลับมาก็ไม่กลับ จะตายก็ไม่ตาย

1161
01:37:29,791 --> 01:37:32,458
คุณผู้หญิง เกิดอะไรขึ้นครับ บอกผมสิ

1162
01:37:32,541 --> 01:37:33,666
บอกไม่ได้

1163
01:37:34,166 --> 01:37:36,041
พวกเขาอยู่โดยไม่อยู่

1164
01:37:36,125 --> 01:37:38,000
พวกเขาเอาแต่บ่นไม่หยุดน่ะพวก

1165
01:37:43,666 --> 01:37:45,458
บอกผมเถอะว่าเป็นอะไรไป

1166
01:37:46,083 --> 01:37:49,416
เชื่อฉันสิ ไม่รู้จะดีกว่า

1167
01:40:39,291 --> 01:40:40,916
มาร์ติน

1168
01:40:52,375 --> 01:40:54,541
ตำรวจ

1169
01:44:35,291 --> 01:44:38,333
ความคิดกลืนกินทวยเทพ

1170
01:44:48,458 --> 01:44:50,916
ทวยเทพพลันเปลี่ยนเป็นความคิด

1171
01:45:03,083 --> 01:45:05,375
กระเพาะปัสสาวะเต็มไปด้วยน้ำดี

1172
01:45:14,375 --> 01:45:16,750
กระเพาะปัสสาวะแตก

1173
01:45:27,583 --> 01:45:29,666
เทวรูปบูชาระเบิดมลาย

1174
01:45:36,375 --> 01:45:38,416
การเน่าสลายแห่งทวยเทพ

1175
01:45:46,583 --> 01:45:49,000
ฝูงแมลงวัน

1176
01:45:54,041 --> 01:45:56,625
สถานศักดิ์สิทธิ์คือกองมูลสัตว์

1177
01:45:58,833 --> 01:46:01,208
กองมูลสัตว์เพาะไม้ให้งอกงาม

1178
01:46:03,791 --> 01:46:06,958
ความคิดติดอาวุธแตกหน่อ
สักการะบูชาแด่จิตในอุดมการณ์

1179
01:46:07,041 --> 01:46:08,708
ตรรกศาสตร์ที่แหลมคม

1180
01:46:10,208 --> 01:46:12,125
ทวยเทพผู้เสวยมนุษย์

1181
01:46:15,125 --> 01:46:17,291
ความคิดที่โง่เง่า เช่น ทวยเทพ

1182
01:46:19,166 --> 01:46:22,750
หมาบ้าตัวเมีย หมาที่รักกองอ้วกของมันเอง

1183
01:46:29,625 --> 01:46:31,500
เราขุดหาความโกรธแค้น

1184
01:46:32,000 --> 01:46:35,833
อัฒจันทร์ของพระอาทิตย์สืบพันธุ์คือกองมูลสัตว์

1185
01:46:36,333 --> 01:46:38,916
ประเทศที่ตายแล้วที่พวกเรายังไม่ตาย

1186
01:46:40,625 --> 01:46:45,166
คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ที่ขโมยความคิดของอ็อกตาวิโอ ปาซ

1187
01:46:45,250 --> 01:46:48,166
คำพูดของเขายังคงอยู่
เพราะผมยังมีตัวตนอยู่ คุณซิลเวริโอ

1188
01:46:48,791 --> 01:46:50,458
อย่าพูดตลกน่า เฮอร์นาน คอร์เตซ

1189
01:46:50,541 --> 01:46:52,250
คุณมันก็แค่อันธพาล

1190
01:46:52,333 --> 01:46:55,666
คนชั่วช้าที่ใช้มีดพร้าหลับหูหลับตาฟันทะลวงป่าทึบ

1191
01:46:55,750 --> 01:46:59,083
- ไม่มีหนังสือสักเล่มอยู่ในตัวคุณ
- คุณไม่รู้จักผม

1192
01:46:59,166 --> 01:47:00,625
ไม่มีใครรู้จักผม

1193
01:47:02,125 --> 01:47:05,875
ถ้าความละอายแก่ใจของคุณมากพอกับ
ความพินาศที่ชัยชนะของคุณสร้างขึ้น

1194
01:47:05,958 --> 01:47:07,916
บางทีคุณอาจจะถ่อมตนกว่านี้

1195
01:47:10,333 --> 01:47:11,375
มีไฟแช็กไหม

1196
01:47:25,500 --> 01:47:27,208
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่

1197
01:47:27,291 --> 01:47:31,083
ผู้คนเอาแต่โทษผมมาตลอด 500 ปี
โดยที่ไม่เข้าใจอะไรเลย

1198
01:47:31,166 --> 01:47:34,291
- คุณไม่รู้เหรอว่าคุณนั่งอยู่ที่ไหน
- คุณล่ะ มองรอบๆ สิ

1199
01:47:34,375 --> 01:47:37,375
เมืองที่งามที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
เมืองที่มีคนพื้นเมืองสามแสนคนอาศัยอยู่

1200
01:47:37,458 --> 01:47:39,208
- ไม่ใช่คนพื้นเมือง
- งั้นก็คนอเมริกัน

1201
01:47:39,291 --> 01:47:40,458
- ยังไม่ใช่
- งั้นก็ช่าง

1202
01:47:40,541 --> 01:47:45,750
ชาวสเปน 400 ชีวิตกับคนขี่ม้า 16 คน
และดินปืนนิดหน่อยจะล่มสลายอาณาจักรได้ยังไง

1203
01:47:45,833 --> 01:47:47,916
- คนพื้นเมืองพวกนั้น…
- ไม่ใช่คนพื้นเมือง

1204
01:47:48,000 --> 01:47:51,083
มนุษย์กินคน อะไรก็ช่าง
พวกมันกินกันเองเหมือนคนป่าเถื่อน

1205
01:47:51,166 --> 01:47:53,000
พวกมันเกลียดขี้หน้ากันเอง

1206
01:47:53,083 --> 01:47:55,750
และพวกเขาต่างจงชังเจ้าผู้ปกครอง

1207
01:47:56,875 --> 01:47:59,708
ที่หัวมุมตรงนั้น ผมเจอจักรพรรดิม็อกเตซูม่า

1208
01:48:00,416 --> 01:48:01,416
- คนดี
- ไม่

1209
01:48:02,500 --> 01:48:07,750
หัวมุมตรงนั้นคือที่ที่เราค้นพบยุโรป

1210
01:48:07,833 --> 01:48:12,083
เราแค่พยายามช่วยพวกคุณ
เรามอบเทพเจ้าและภาษาของเราให้คุณไป

1211
01:48:12,166 --> 01:48:15,625
และโรคฝีดาษและโรคหัด
และความหวาดเกรงนรก

1212
01:48:16,916 --> 01:48:18,125
และโรคหนองใน

1213
01:48:18,208 --> 01:48:21,416
และกองทัพของคุณ และลัทธิคณาธิปไตย
กับคริสตจักรคาทอลิกของคุณ

1214
01:48:21,500 --> 01:48:25,583
และ 300 ปีของบรรดาผู้สำเร็จราชการ
แสนอัปลักษณ์เกินจะจินตนาการได้

1215
01:48:26,083 --> 01:48:28,541
ดูเทพเจ้าเซนเทตล์ของเราสิ

1216
01:48:29,041 --> 01:48:32,833
ชาวสเปนฝังเทพเจ้าของเรา
และพาเทพองค์ใหม่มา เลือดยังชุ่มโชกอยู่เลย

1217
01:48:32,916 --> 01:48:34,833
ทั้งถูกทรมานและถูกตรึงกางเขน

1218
01:48:34,916 --> 01:48:36,958
อย่าทำตัวงี่เง่าไปหน่อยน่า คอร์เตซ

1219
01:48:37,041 --> 01:48:39,208
คุณเป็นแค่ชาวต่างชาติมีพอมีประโยชน์อยู่บ้าง

1220
01:48:39,291 --> 01:48:43,833
สงครามจะชนะง่ายเมื่อศัตรู
ซึ่งก็คือประชาชนของเราหักหลังและโจมตีกันเอง

1221
01:48:43,916 --> 01:48:46,291
ผมไม่เคยต้องการสงคราม

1222
01:48:46,375 --> 01:48:48,791
ผมตกหลุมรักดินแดนนี้และประชาชนที่นี่

1223
01:48:50,000 --> 01:48:52,458
คำหวานจากปากของฆาตกร

1224
01:48:52,541 --> 01:48:53,916
ฆาตกรงั้นเหรอ

1225
01:48:54,708 --> 01:48:57,250
ผมเป็นคนวางรากฐานให้โลกใหม่

1226
01:48:57,333 --> 01:49:00,916
ลูกๆ ของผมเป็นชาวเม็กซิกันคนแรกๆ
ผมจึงเป็นพ่อคุณ ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม

1227
01:49:01,000 --> 01:49:03,916
ผมใช้ชีวิตเยี่ยงคนเม็กซิกัน
และตายเยี่ยงคนเม็กซิกันกว่าใครๆ

1228
01:49:04,000 --> 01:49:07,791
ขอโทษที่ต้องพูดนะ
แต่ผู้คนทั้งในเม็กซิโกและสเปนเกลียดคุณพอๆ กัน

1229
01:49:07,875 --> 01:49:09,875
ไม่มีรูปปั้นอนุสรณ์รำลึกถึงคุณสักแห่ง

1230
01:49:11,291 --> 01:49:14,375
บางครั้งเราคิดว่าเรามาจากหลากหลายที่

1231
01:49:14,458 --> 01:49:17,041
แต่ความจริงแล้ว เราไม่ได้มาจากไหนเลย

1232
01:49:18,583 --> 01:49:21,000
บางทีความเกลียดชัง
คือชะตากรรมของยอดบุรุษทุกคน

1233
01:49:22,416 --> 01:49:24,625
และเลิกตีโพยตีพายเป็นเด็กซะที ซิลเวริโอ

1234
01:49:24,708 --> 01:49:26,041
จะหัวร้อนไปทำไม

1235
01:49:26,125 --> 01:49:28,333
คุณไม่ใช่อินเดียนแดง
ไม่ใช่ลูกผสม ไม่ใช่พันทาง

1236
01:49:28,416 --> 01:49:31,916
ดูคุณสิ คุณดูเป็นคนครีโอลและเป็นลูกครึ่ง
ชาวยุโรปอินเดียนแดงมากกว่าลูกผมซะอีก

1237
01:49:32,625 --> 01:49:36,625
พวกคุณไม่อยากเป็นอินเดียนแดงหรือสเปน

1238
01:49:37,250 --> 01:49:40,791
พวกคุณยินดีประณามตัวเองว่าเป็นลูกนอกสมรส

1239
01:49:40,875 --> 01:49:42,833
ที่อยู่ร่วมกันในดินแดนแห่งความไม่แน่นอน

1240
01:49:43,333 --> 01:49:44,791
ให้ตายเหอะ

1241
01:49:44,875 --> 01:49:47,083
ปิดไอ้นั่นซะ นายจะทำฉันตาบอดนะ

1242
01:49:47,166 --> 01:49:48,375
มีอะไร

1243
01:49:48,458 --> 01:49:51,083
- บุหรี่ของเขาทำผมไหม้ไปหมดแล้ว
- อย่าขยับ

1244
01:49:51,166 --> 01:49:53,250
อย่าเพิ่งขยับ

1245
01:49:53,333 --> 01:49:56,750
หยุดขยับก่อน อยู่นิ่งๆ เราจะถ่ายกันอีกเทค

1246
01:49:57,375 --> 01:49:59,291
คัต มาร์ติน

1247
01:49:59,375 --> 01:50:01,625
มาร์ติน อย่าให้พวกเขาขยับ ให้ตายสิวะ

1248
01:50:01,708 --> 01:50:02,958
ว่าไงพวก

1249
01:50:03,041 --> 01:50:04,666
- ห้านาที
- เดี๋ยว

1250
01:50:04,750 --> 01:50:06,375
ตัวแสดงบทคนตายและคนหายประจำที่

1251
01:50:06,458 --> 01:50:09,666
มาร์ติน เราจะถ่ายกันอีกเทค ทุกคนอยู่นิ่งๆ

1252
01:50:09,750 --> 01:50:10,750
แม่งเอ๊ย

1253
01:50:11,333 --> 01:50:17,083
ฉันไหวอยู่ เปล่า
ฉันถ่ายหนังอยู่กับผู้กำกับจอมอวดดี

1254
01:50:17,166 --> 01:50:22,500
เป็นหนังเกี่ยวกับเฮอร์นาน คอร์เตซ
หรืออะไรสักอย่าง

1255
01:50:22,583 --> 01:50:25,083
ขึ้นไปเลย เปลาโย่ ขึ้นไปเลย

1256
01:51:26,958 --> 01:51:29,500
บ้านโคตรแจ่มเลยว่ะพวก

1257
01:51:29,583 --> 01:51:32,125
พาโบล กาลินโด้คิดค่าเช่านายเท่าไหร่

1258
01:51:32,208 --> 01:51:34,250
เขาแค่ให้ฉันยืมไม่กี่วัน

1259
01:51:34,333 --> 01:51:37,625
คนรวยไม่ทำอะไรฟรีๆ หรอกนะ

1260
01:51:37,708 --> 01:51:39,500
พวกเขาถึงได้รวยไงละ

1261
01:51:39,583 --> 01:51:41,541
นี่สุดยอดไปเลย

1262
01:51:41,625 --> 01:51:43,958
ระวังนะ นายต้องควักเงินจ่าย
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งแน่ๆ

1263
01:51:44,041 --> 01:51:47,125
ฮอร์เดนเชียกับหนูจะไปเอาของใช้ชายหาดที่คลับ

1264
01:51:47,208 --> 01:51:51,541
- กำลังไป ให้โลเรนโซ่ไปช่วยสิ
- โลเรนโซ่งีบอยู่ค่ะ

1265
01:51:51,625 --> 01:51:54,666
ไม่สิ ไว้ค่อยงีบทีหลังก็ได้

1266
01:51:54,750 --> 01:51:57,333
ชีวิตดี๊ดีเมื่อมีเพื่อนรวย น้องชาย

1267
01:51:57,833 --> 01:52:01,041
ฉันจะไปชายหาดก่อนที่นายจะทำฉันหงุดหงิด

1268
01:52:01,125 --> 01:52:04,416
แค่อย่าขโมยของบนโต๊ะอาหารก็พอ

1269
01:52:04,500 --> 01:52:07,916
- ขโมยเฉพาะเงินแท้
- หรือไวน์ชั้นดี

1270
01:52:33,375 --> 01:52:35,583
อรุณสวัสดิ์ครับ เชิญครับ

1271
01:52:44,458 --> 01:52:45,708
พ่อคะ มานี่สิ

1272
01:52:53,458 --> 01:52:55,916
- ว่ายังไง
- ผู้ชายคนนี้ไม่ยอมให้ฮอร์เดนเชียเข้ามา

1273
01:52:56,000 --> 01:52:57,541
ทำไม มีปัญหาอะไร

1274
01:52:57,625 --> 01:52:59,791
- คนรับใช้เข้าไม่ได้ครับ
- เธอเป็นครอบครัวเรา

1275
01:52:59,875 --> 01:53:01,208
เป็นกฎของที่นี่น่ะครับ

1276
01:53:01,291 --> 01:53:03,583
ยกเว้นให้หน่อยไม่ได้เหรอ

1277
01:53:03,666 --> 01:53:07,000
เราเป็นแขกของพาโบล กาลินโด้
เราพักที่บ้านเขา

1278
01:53:07,083 --> 01:53:10,791
ประทานโทษครับ
แต่เจ้าของบ้านทุกคนตกลงทำตามกฎ

1279
01:53:10,875 --> 01:53:13,125
คนรับใช้ไม่สามารถใช้สิ่งอำนวยความสะดวกได้

1280
01:53:13,208 --> 01:53:15,166
จะเดินบนชายหาดก็ไม่ได้เหรอ

1281
01:53:15,666 --> 01:53:16,833
ผมเสียใจครับ คุณผู้หญิง

1282
01:53:17,333 --> 01:53:18,875
ใครเป็นหัวหน้านาย

1283
01:53:18,958 --> 01:53:19,958
วันนี้เขาลาหยุดครับ

1284
01:53:22,291 --> 01:53:25,458
- ฮอร์เดนเชีย กลับบ้าน…
- ไม่ ถ้าฮอร์เดนเชียเข้าไม่ได้ คนอื่นก็ไม่ต้อง

1285
01:53:25,541 --> 01:53:29,208
- มันเป็นกฎระเบียบของที่นี่
- พ่อต้องทำอะไรสักอย่างสิคะ อย่างน้อย…

1286
01:53:29,291 --> 01:53:31,083
มันเป็นกฎระเบียบของที่นี่

1287
01:53:31,166 --> 01:53:33,916
- พ่อจะโทรหาพาโบล และ…
- ไม่ต้องวุ่นวายหรอกค่ะคุณ

1288
01:53:34,958 --> 01:53:37,916
คนรวยพวกนั้นเป็นคนตั้งกฎ

1289
01:53:38,000 --> 01:53:39,416
ไปจากที่นี่กันเถอะ

1290
01:53:39,916 --> 01:53:42,333
เก็บหาดไว้เดินกันเองเหอะ

1291
01:54:05,083 --> 01:54:06,916
- เป็นทางการแล้ว
- อะไร

1292
01:54:07,000 --> 01:54:09,625
แอมะซอนเพิ่งซื้อรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย

1293
01:54:09,708 --> 01:54:13,458
- ตอนนี้หาดนี้ตกเป็นของพวกมะกันแล้ว
- สุดยอด

1294
01:54:15,250 --> 01:54:18,958
ให้พวกนั้นซื้อทั้งเม็กซิโกไปเลย
น่าจะดีกับเราซะกว่า

1295
01:54:19,041 --> 01:54:22,583
ไม่ยักรู้ว่าคนในครอบครัวฉันไม่รักชาติเอาซะเลย

1296
01:54:22,666 --> 01:54:25,250
ลองนึกดูสิว่ามันจะเป็นยังไง…

1297
01:54:47,625 --> 01:54:50,208
- อะไรคะ
- ลูกดูหิวนะ

1298
01:54:51,250 --> 01:54:53,208
ผลไม้รสชาติเหมือนผลไม้ที่นี่

1299
01:54:53,708 --> 01:54:55,000
ลูกเป็นยังไงบ้าง

1300
01:54:55,083 --> 01:54:56,166
ก็ดีค่ะ

1301
01:54:56,250 --> 01:54:59,166
แม่อยากไปเที่ยวชายหาด แม่ว่ามันไกลเกิน

1302
01:54:59,250 --> 01:55:02,125
- แม่อยากไปที่นั่นก่อนพระอาทิตย์ตก
- อีกเดี๋ยวเราก็ไป

1303
01:55:02,208 --> 01:55:04,291
แต่บอกพ่อสิ อะไรๆ เป็นยังไงบ้าง

1304
01:55:05,000 --> 01:55:07,375
- "อะไรๆ" เหรอคะ
- ทุกอย่างในบอสตันเป็นไงบ้าง

1305
01:55:07,458 --> 01:55:09,958
- ยังคบกับมาร์คอยู่ไหม
- ค่ะ

1306
01:55:11,750 --> 01:55:13,166
เสียงฟังดูไม่น่าเชื่อเท่าไหร่

1307
01:55:13,250 --> 01:55:16,541
ไม่ใช่ยังงั้นค่ะ

1308
01:55:16,625 --> 01:55:18,500
ทุกอย่างกับมาร์คก็ไปได้สวย

1309
01:55:18,583 --> 01:55:21,625
ไม่ทุกอย่าง คือก็ไม่ใช่ทุกอย่าง แต่ว่า…

1310
01:55:22,625 --> 01:55:25,000
หนูไม่ได้นึกถึงเขาเลยจนพ่อพูดชื่อเขาขึ้นมา

1311
01:55:25,791 --> 01:55:27,458
แล้วยังไงล่ะ

1312
01:55:31,250 --> 01:55:32,416
ไม่รู้สิคะ

1313
01:55:33,500 --> 01:55:34,833
อยู่ที่นี่แล้วรู้สึกแปลกๆ

1314
01:55:35,333 --> 01:55:37,458
ที่ไหน ที่ชายหาดเหรอ

1315
01:55:40,083 --> 01:55:41,333
ในเม็กซิโก

1316
01:55:42,000 --> 01:55:43,875
พ่อไม่เข้าใจ

1317
01:55:43,958 --> 01:55:44,958
พ่อเข้าใจอยู่แล้ว

1318
01:55:45,041 --> 01:55:48,833
ทำไมล่ะ ลูกพี่ลูกน้องของลูกก็อยู่ที่นี่
พวกป้าๆ ลุงๆ…

1319
01:55:48,916 --> 01:55:50,958
- ถูกเผงเลยค่ะ
- ถูกเผงยังไง

1320
01:55:54,625 --> 01:55:58,583
ก็กับทุกอย่างที่มันไม่เคยเป็น
และการได้เจอพวกเขาทำให้หนูนึกถึงสิ่งนั้น

1321
01:56:01,500 --> 01:56:03,083
ทุกอย่างที่มันไม่เคยเป็น

1322
01:56:03,166 --> 01:56:05,583
ใช่ รวมถึงมาเทโอ

1323
01:56:06,916 --> 01:56:11,375
มาเทโอไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ในบาร์โดค่ะพ่อ
บางครั้งหนูรู้สึกเหมือนเราทุกคนอยู่กับเขา

1324
01:56:11,458 --> 01:56:16,291
คามิล่า ครอบครัวลูกจะอยู่ที่นี่เสมอ
บ้านของลูกอยู่ที่นี่ ปู่ย่าตายาย…

1325
01:56:16,375 --> 01:56:18,791
พ่อคะ พอทีเถอะ หนูไม่เป็นไร หนูแค่เศร้า

1326
01:56:19,291 --> 01:56:22,291
และมันโอเคค่ะ บางครั้งรู้สึกเศร้ามันก็ดีกับเรา

1327
01:56:22,375 --> 01:56:25,041
แต่พ่ออยากแก้ไขสิ่งต่างๆ เสมอ
ยกเหตุผลสารพัด

1328
01:56:25,125 --> 01:56:27,875
ของบางอย่างมันก็เป็นอย่างที่มันเป็น

1329
01:56:43,166 --> 01:56:45,708
สัญญาเช่าของหนูหมดเดือนหน้า

1330
01:56:47,250 --> 01:56:50,500
- หนูกำลังคิดว่าจะกลับมาเม็กซิโก
- ทำไม

1331
01:56:51,333 --> 01:56:52,333
มาอยู่ที่นี่ไงคะ

1332
01:56:52,916 --> 01:56:54,666
แล้วงานของลูกในบอสตันล่ะ

1333
01:56:56,375 --> 01:56:59,041
งานน่ะไม่เป็นไร แต่อยู่ที่นั่นหนูคงไม่โตอีกแน่ๆ

1334
01:56:59,125 --> 01:57:03,666
หนูเบื่อกินสลัด
ในถาดพลาสติกคนเดียวที่โต๊ะทำงาน

1335
01:57:03,750 --> 01:57:05,541
แล้วลูกจะทำอะไรในเม็กซิโก

1336
01:57:06,041 --> 01:57:07,083
ไม่รู้สิคะ

1337
01:57:08,541 --> 01:57:12,041
พ่อก็อยากให้กลับมา
แต่ลูกต้องระมัดระวังตัวให้เคยชินกว่านี้

1338
01:57:12,125 --> 01:57:15,708
เพื่อนๆ หนูอยู่ที่นี่ก็ไม่เห็นเคยเป็นอะไรนี่

1339
01:57:15,791 --> 01:57:20,333
เพราะพวกเขาอยู่ในชุมชนรั้วรอบขอบชิด
ที่มียามเฝ้าตลอดน่ะสิ

1340
01:57:20,416 --> 01:57:22,125
จะไปไหนก็มีคนขับรถคอยรับส่ง

1341
01:57:22,208 --> 01:57:24,291
ลูกจะเอาแบบนั้นใช่ไหม พ่อไม่เอาด้วยนะ

1342
01:57:24,375 --> 01:57:27,750
อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ใน
โลกความจริงจอมปลอมแบบเรา

1343
01:57:28,250 --> 01:57:34,958
โลกความจริงจอมปลอมที่ลูกเดินเล่นตอนกลางคืน
หรือใช้ระบบขนส่งสาธารณะได้

1344
01:57:35,458 --> 01:57:37,583
แล้วพ่อเคยใช้ขนส่งสาธารณะเหรอคะ

1345
01:57:37,666 --> 01:57:39,875
- พ่อใช้สิ
- ไม่อยากจะเชื่อ

1346
01:57:39,958 --> 01:57:43,000
สถานีรถไฟแซนตามอนิกาอยู่ไหนคะ

1347
01:57:43,083 --> 01:57:45,291
ระหว่างถนนโอเชี่ยนกับย่านเวนิส

1348
01:57:45,375 --> 01:57:46,791
ผิดค่ะ

1349
01:57:46,875 --> 01:57:48,666
ตั๋วราคาเท่าไหร่

1350
01:57:48,750 --> 01:57:51,541
- พ่อไม่รู้
- ก็แหงอยู่แล้ว

1351
01:57:53,833 --> 01:57:55,583
เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะคะพ่อ

1352
01:57:56,291 --> 01:57:58,875
เรามีอิสระที่จะเลือกว่าจะใช้ชีวิตที่ไหน

1353
01:57:59,375 --> 01:58:00,416
ตกลงไหมคะ

1354
01:58:00,916 --> 01:58:04,333
คามิล่า ลูกรู้ว่าพ่ออยู่ที่นี่เพื่อลูกเสมอ
ไม่ว่าลูกจะต้องการอะไร

1355
01:58:04,833 --> 01:58:07,500
แต่ลูกจะขอให้พ่อไม่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด
เพื่อลูกไม่ได้หรอกนะ

1356
01:58:07,583 --> 01:58:10,250
เร็วเถอะค่ะ ชักจะสายแล้ว

1357
01:58:11,500 --> 01:58:17,125
บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพ่อ
ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา

1358
01:58:18,041 --> 01:58:20,583
รีบไปก่อนที่แม่จะดุเถอะค่ะ

1359
02:02:38,500 --> 02:02:39,666
เป็นยังไงบ้างครับ

1360
02:02:40,541 --> 02:02:43,125
ก็ดี ก็ไปได้ดี

1361
02:02:45,041 --> 02:02:49,500
นี่ บอกพ่อสิว่าอยากเชิญโจนกับสตีเฟ่นไหม

1362
02:02:50,583 --> 02:02:51,458
พ่อครับ…

1363
02:02:52,208 --> 02:02:53,250
จำปาโก้ได้ไหม

1364
02:02:53,333 --> 02:02:54,416
ใคร

1365
02:02:54,500 --> 02:02:56,333
ปาโก้ กิวโด้และเออร์เนสโต้

1366
02:02:56,833 --> 02:03:00,166
- ปลาตีนเม็กซิโกของผม ตอนเราอยู่เม็กซิโก
- ใช่ จำได้

1367
02:03:00,250 --> 02:03:05,458
คือตอนที่ผมยังเด็กและเราย้ายไปแอลเอ
ผมก็พาพวกมันไปกับเราด้วย

1368
02:03:06,000 --> 02:03:08,291
เพราะผมจากเพื่อนทุกคนของผมในเม็กซิโก

1369
02:03:08,375 --> 02:03:12,208
ผมเลยตัดสินใจซ่อนปาโก้
กิวโด้และเออร์เนสโต้ไว้ในกระเป๋าเดินทาง

1370
02:03:12,291 --> 02:03:14,416
ใส่ในถุงพลาสติกใส่น้ำ

1371
02:03:14,916 --> 02:03:16,166
ผมไม่ได้บอกใครเลย

1372
02:03:16,250 --> 02:03:17,958
และพอเราไปถึงบ้านใหม่

1373
02:03:18,041 --> 02:03:20,416
ผมเปิดกระเป๋าเดินทางเป็นอย่างแรก

1374
02:03:20,500 --> 02:03:23,833
มันเปียกโชกไปหมดและถุงพลาสติกเปิดออก

1375
02:03:23,916 --> 02:03:26,833
และเพื่อนๆ ผมหายไปในกองเสื้อผ้า

1376
02:03:27,333 --> 02:03:30,833
และพวกมันไม่ขยับเขยื้อน
ผมเลยตัดสินใจโยนพวกมันลงโถส้วม

1377
02:03:30,916 --> 02:03:32,708
เพื่อดูว่าพวกมันจะว่ายได้ไหม

1378
02:03:32,791 --> 02:03:34,291
และพวกมันก็จม

1379
02:03:35,291 --> 02:03:39,958
ผมเลยรู้ว่าพวกมันตายแล้ว
ผมซ่อนพวกมันในกล่องรองเท้าใต้เตียงผม

1380
02:03:40,458 --> 02:03:44,291
ผ่านไปสองสามวัน มันเริ่มส่งกลิ่นเน่า
ผมเลยเอาไปใส่ช่องแช่แข็ง

1381
02:03:44,375 --> 02:03:48,458
และใช่ครับ ผมจำได้
ว่าแม่ทำเมนูปลาสักอย่างสำหรับมื้อค่ำ

1382
02:03:48,541 --> 02:03:52,833
และผมไม่อยากแม้แต่จะแตะต้องอาหาร
เพราะผมสติแตกสุดๆ

1383
02:03:52,916 --> 02:03:55,833
เพราะเชื่อว่าเรากำลังกินเพื่อนซี้ของผม

1384
02:04:17,041 --> 02:04:18,000
เป็นอะไรเหรอครับ

1385
02:04:19,000 --> 02:04:21,916
พ่อไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลย ทำไมแกไม่บอกพ่อ

1386
02:04:23,250 --> 02:04:24,375
ผมคิดว่าพ่อไม่อยู่แล้ว

1387
02:04:25,750 --> 02:04:28,416
พ่ออยู่ในโมร็อกโก กำลังทำบางอย่างอยู่

1388
02:04:30,416 --> 02:04:31,625
หรือพ่ออาจอยู่บ้าน

1389
02:04:31,708 --> 02:04:33,166
ไม่รู้สิครับ

1390
02:04:33,791 --> 02:04:35,041
ไม่สำคัญหรอก

1391
02:04:52,083 --> 02:04:55,208
หากท่านพบระเบิดวางอยู่ในบริเวณสนามบิน

1392
02:04:55,291 --> 02:04:58,333
โปรดนำมาส่งที่บูธประชาสัมพันธ์ที่ใกล้ที่สุด

1393
02:04:58,416 --> 02:05:00,791
ขอขอบคุณที่พิจารณา

1394
02:05:02,333 --> 02:05:06,208
กรุณาอย่าเลี้ยวซ้าย

1395
02:05:10,916 --> 02:05:12,208
สวัสดีครับผม

1396
02:05:12,291 --> 02:05:14,250
ช่วยถอดแว่นด้วยครับ

1397
02:05:16,833 --> 02:05:19,750
- ขอทราบจุดประสงค์การเดินทางครับ
- เราอาศัยอยู่ที่นี่

1398
02:05:21,583 --> 02:05:23,250
ไม่ คุณไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่

1399
02:05:23,333 --> 02:05:24,291
ลายนิ้วมือ

1400
02:05:24,375 --> 02:05:26,458
อ๋อครับ เราอาศัยอยู่ที่นี่

1401
02:05:26,541 --> 02:05:28,750
ผมเป็นนักข่าวและที่นี่คือบ้านผม

1402
02:05:29,416 --> 02:05:31,083
ที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณครับ

1403
02:05:31,583 --> 02:05:34,541
คุณมีวีซ่าโอวัน มองกล้องด้วยครับ

1404
02:05:34,625 --> 02:05:38,208
ครับ ผมมีวีซ่าโอวัน
เพราะผมทำงานและเสียภาษีที่นี่

1405
02:05:38,291 --> 02:05:41,916
- ผมเลยคิดว่าผมเรียกที่นี่ว่าบ้านได้
- ลายนิ้วมือ

1406
02:05:42,500 --> 02:05:44,916
ไม่ครับ คุณเรียกที่นี่ว่าเป็นบ้านคุณไม่ได้

1407
02:05:46,333 --> 02:05:50,291
ถ้าคุณมองหน้าผมดีๆ คุณอาจจำผมได้…

1408
02:05:50,375 --> 02:05:51,375
เราพูดภาษาอังกฤษครับ

1409
02:05:51,458 --> 02:05:52,333
พอเถอะครับพ่อ

1410
02:05:52,416 --> 02:05:53,625
คุณชื่ออะไร

1411
02:05:53,708 --> 02:05:55,125
- อะไรนะครับ
- ชื่อคุณ

1412
02:05:55,208 --> 02:05:56,125
พ่อ พอเถอะ

1413
02:05:56,208 --> 02:05:59,833
- เอาแขนคุณออกไปด้วยครับ
- ผมอยากคุยกับหัวหน้าคุณ

1414
02:06:01,166 --> 02:06:03,375
คงไม่จำเป็นหรอกครับ

1415
02:06:03,458 --> 02:06:05,750
อ๋อ "คงไม่จำเป็น" สินะ

1416
02:06:12,541 --> 02:06:13,750
คุณไปได้แล้ว

1417
02:06:13,833 --> 02:06:14,750
คนต่อไป

1418
02:06:15,250 --> 02:06:16,333
ไอ้เวร มาเถอะ

1419
02:06:16,416 --> 02:06:17,416
ไปกันเถอะ

1420
02:06:22,375 --> 02:06:25,000
(ขอต้อนรับสู่สหรัฐอเมริกา)

1421
02:06:29,041 --> 02:06:30,125
ขอโทษนะครับ

1422
02:06:30,208 --> 02:06:32,291
- คุณเป็นหัวหน้าใช่ไหม
- ใช่ค่ะ

1423
02:06:32,375 --> 02:06:34,583
เจ้าหน้าที่คนนั้นหยาบคายกับผมมาก

1424
02:06:34,666 --> 02:06:36,541
ผมอาศัยอยู่ที่นี่มา 15 ปี

1425
02:06:36,625 --> 02:06:39,833
และเขาบอกว่าผมไม่มีสิทธิ์เรียกที่นี่ว่าบ้าน

1426
02:06:39,916 --> 02:06:41,083
มันน่าโมโหมากๆ

1427
02:06:41,166 --> 02:06:44,458
- ขอทราบสถานะวีซ่าของคุณได้ไหมคะ
- ผมมีวีซ่าโอวัน

1428
02:06:44,541 --> 02:06:46,291
งั้นก็ใช่ค่ะ คุณเรียกที่นี่ว่าเป็นบ้านคุณได้

1429
02:06:46,375 --> 02:06:50,291
ถ้าเขาทำงานเป็นตัวแทนประเทศ
คุณก็ควรทำอะไรสักอย่างสิ

1430
02:06:50,375 --> 02:06:52,125
มันน่าขายหน้าสิ้นดี

1431
02:06:52,208 --> 02:06:54,416
ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันจะจัดการให้

1432
02:07:07,750 --> 02:07:09,458
ไอ้เวรนั่นควรขอโทษ

1433
02:07:11,916 --> 02:07:15,750
- ผู้ชายคนนี้โกรธมาก เขาว่านายไปด้อยค่าเขา
- ผมไม่ได้ทำอะไรดูหมิ่นเขานะครับ

1434
02:07:15,833 --> 02:07:18,833
- เขาก้าวร้าวเอง
- ไม่ ผมต้องการให้เขาขอโทษเรา

1435
02:07:18,916 --> 02:07:21,416
- คุณคะ ฉันจะจัดการเองค่ะ
- ไม่ ผมต้องการคำขอโทษ

1436
02:07:21,500 --> 02:07:22,833
เกิดอะไรขึ้นคะพ่อ ช่างเถอะ

1437
02:07:22,916 --> 02:07:25,500
ไม่ ผมต้องการให้ชายคนนี้
พูดว่าที่นี่คือบ้านของเรา

1438
02:07:25,583 --> 02:07:27,833
- ที่นี่ไม่ใช่บ้านของคุณครับ
- นายว่าไงนะ

1439
02:07:27,916 --> 02:07:30,041
- มันคือกฎระเบียบของที่นี่
- กฎอะไร

1440
02:07:30,125 --> 02:07:32,791
คนคนนี้มีวีซ่าโอวันและครอบครัวเขามีวีซ่าโอทรี

1441
02:07:32,875 --> 02:07:34,458
พวกเขามีสิทธิ์จะเรียกที่นี่ว่าบ้าน

1442
02:07:34,541 --> 02:07:36,500
- ได้ยินรึยัง
- กล่าวขอโทษพวกเขาด้วย

1443
02:07:36,583 --> 02:07:38,875
ไม่ครับ ที่นี่ไม่ใช่บ้านพวกเขา
พวกเขาไม่ใช่อเมริกัน

1444
02:07:38,958 --> 02:07:41,791
คุณล่ะเป็นอะไร
คนเม็กซิกัน คนจีน หรือคนสวีเดน

1445
02:07:41,875 --> 02:07:43,916
- คุณคะ
- ผมโตที่นี่ ผมเรียนที่นี่

1446
02:07:44,000 --> 02:07:46,875
- ที่นี่คือบ้านเรา จะว่ายังไงก็ช่าง
- ช่วยควบคุมลูกชายคุณด้วยครับ

1447
02:07:46,958 --> 02:07:47,958
ผมไม่ใจเย็นหรอก

1448
02:07:48,041 --> 02:07:49,750
เขาควรหุบปากและให้เกียรติกันบ้าง

1449
02:07:49,833 --> 02:07:52,583
ผมเบื่อเรื่องเฮงซวยนี่
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กอยู่ในประเทศนี้

1450
02:07:52,666 --> 02:07:56,166
โอเค ถ้าคุณอยากเรียกที่นี่ว่าบ้าน ก็ตามใจ

1451
02:07:56,250 --> 02:07:59,166
- เฮ้ย มองตาเราสิ
- คุณพูดกับเขาแบบนั้นไม่ได้นะคะ

1452
02:07:59,250 --> 02:08:01,875
คุณพูดภาษาสเปนใช่ไหม
คุณดูเหมือนคนเม็กซิกันกว่าฉันซะอีก

1453
02:08:01,958 --> 02:08:02,916
ไม่เข้าใจคุณครับ

1454
02:08:03,000 --> 02:08:05,541
กลัวพวกเขาจะรู้หรือไงว่าคุณเป็นคนเม็กซิกัน

1455
02:08:05,625 --> 02:08:06,500
ผมเป็นคนอเมริกัน

1456
02:08:06,583 --> 02:08:09,166
อเมริกาคือทวีป ไอ้เบื๊อก
เราต่างเป็นคนอเมริกันทั้งนั้น

1457
02:08:09,250 --> 02:08:10,541
พวกเขาขโมยชื่อเราด้วยซ้ำ

1458
02:08:10,625 --> 02:08:12,875
- เขาเข้าใจทุกอย่าง
- เขายังไม่ขอโทษเลย

1459
02:08:12,958 --> 02:08:15,041
- ขอโทษมาซะเถอะ
- พูดสิว่านายขอโทษ

1460
02:08:15,125 --> 02:08:17,458
- พูดสิว่านายขอโทษ
- พูดสิว่านายขอโทษ

1461
02:08:19,250 --> 02:08:21,583
- พูดสิว่านายขอโทษ
- อย่าแตะต้องตัวผม

1462
02:08:22,083 --> 02:08:23,500
- ไม่เอาน่า
- อย่าแตะต้องตัวผม

1463
02:08:23,583 --> 02:08:24,583
พูดสิ

1464
02:08:28,708 --> 02:08:30,125
พูดสิว่านายขอโทษ พูดสิ

1465
02:08:31,458 --> 02:08:32,791
โลเรนโซ่

1466
02:08:45,916 --> 02:08:48,666
- บ้านครอบครัวคุณสวยมากจริงๆ
- ขอบคุณครับ

1467
02:08:48,750 --> 02:08:51,291
โอ้ ยินดีมากครับ ขอบคุณ ขอให้โชคดีครับ

1468
02:08:53,166 --> 02:08:55,541
โลเรนโซ่ ยกกระเป๋าเดินทางนายด้วย

1469
02:08:55,625 --> 02:08:57,541
รู้น่า เดี๋ยวฉันทำเอง

1470
02:09:12,875 --> 02:09:15,583
ผมจะไปเดินเล่นซะหน่อย ยังปวดหัวอยู่เลย

1471
02:09:15,666 --> 02:09:17,125
มานี่สิ มานอนพักสักหน่อย

1472
02:09:17,208 --> 02:09:20,541
เผื่อคุณจะเลิกทำหน้าหงุดหงิด
อย่างกับวอลรัสแก่ๆ ได้

1473
02:09:20,625 --> 02:09:23,416
คุณจะไปงานมอบรางวัลพรุ่งนี้
ด้วยสีหน้าแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ

1474
02:09:43,291 --> 02:09:47,041
พวกเขาจะทำให้คุณเชื่อว่า
พระเยซูคริสต์เป็นคนขาว

1475
02:09:47,833 --> 02:09:48,833
มันคือคำโกหก

1476
02:09:48,916 --> 02:09:52,041
พระเยซูไม่ใช่คนผิวขาว
พระเยซูเป็นคนผิวน้ำตาล

1477
02:09:52,125 --> 02:09:54,958
และอันที่จริง ถ้าจะพูดตามตรง
เขาเป็นชาวปาเลสไตน์

1478
02:10:56,500 --> 02:10:58,333
โทษทีครับ ขอโทษทีครับคุณ

1479
02:11:08,791 --> 02:11:11,125
ขอต้อนรับสู่ขบวนรถเมโทรเอ็กซ์โปไลน์

1480
02:11:11,625 --> 02:11:14,208
สถานีปลายทางของรถไฟขบวนนี้คือ

1481
02:11:14,708 --> 02:11:16,708
สถานีดาวน์ทาวน์แซนตามอนิกา

1482
02:11:19,291 --> 02:11:22,875
สถานีต่อไปคือเอ็กซ์โปพาร์ค/ยูเอสซี

1483
02:11:53,500 --> 02:11:56,416
ไม่นะ อย่าไปจับพวกมัน

1484
02:11:57,666 --> 02:11:59,625
อย่ายุ่งกับผมน่า ยาย

1485
02:12:10,208 --> 02:12:13,166
กรุณาอย่ายืนขวางประตู ประตูกำลังจะปิด

1486
02:13:15,791 --> 02:13:20,583
กำลังเข้าจอดที่ถนนสายที่เจ็ด/เมโทรเซ็นเตอร์
ในดาวน์ทาวน์แอลเอ

1487
02:13:21,791 --> 02:13:27,291
รถไฟขบวนนี้แล่นมาไกล

1488
02:13:27,791 --> 02:13:32,041
โปรดตรวจสอบ…

1489
02:13:45,875 --> 02:13:47,125
บ้าเอ๊ย

1490
02:13:54,458 --> 02:13:55,458
คุณคะ…

1491
02:13:58,250 --> 02:14:00,916
โปรดตรวจสอบว่าสัมภาระของคุณครบถ้วน

1492
02:14:01,000 --> 02:14:03,708
และโปรดนั่งรอจนกว่าประตูจะเปิด

1493
02:14:06,125 --> 02:14:07,125
คุณคะ

1494
02:14:08,333 --> 02:14:10,125
คุณไม่เป็นไรนะคะ

1495
02:14:13,458 --> 02:14:14,916
ต้องการให้ช่วยไหมคะ

1496
02:14:16,000 --> 02:14:17,416
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

1497
02:14:18,791 --> 02:14:20,166
ฉันไม่เข้าใจคุณค่ะ

1498
02:14:24,458 --> 02:14:26,083
ฉันไม่เข้าใจคุณค่ะ

1499
02:14:26,166 --> 02:14:27,500
คุณคะ

1500
02:14:31,166 --> 02:14:32,708
ฉันไม่เข้าใจคุณค่ะ

1501
02:14:37,541 --> 02:14:38,541
ฮวน

1502
02:14:39,333 --> 02:14:40,416
ฮวน

1503
02:14:42,500 --> 02:14:43,708
โทรเรียก 911

1504
02:15:08,375 --> 02:15:09,625
สวัสดีค่ะ

1505
02:15:11,041 --> 02:15:12,875
ฉันภูมิใจที่ได้มาที่นี่ในค่ำคืนนี้

1506
02:15:12,958 --> 02:15:15,750
เพื่อเป็นตัวแทนคุณพ่อฉันและครอบครัวเรา

1507
02:15:17,250 --> 02:15:20,083
ไม่กี่วันมานี้นับเป็นวันที่เศร้าที่สุดในชีวิตฉัน

1508
02:15:20,166 --> 02:15:22,375
แต่วันนี้ฉันเลือกที่จะภูมิใจและมีความสุข

1509
02:15:23,166 --> 02:15:25,500
ฉันจะขออ่านสุนทรพจน์ของคุณพ่อฉันนะคะ

1510
02:15:26,000 --> 02:15:27,625
เขาพกมันติดตัวค่ะ

1511
02:15:31,083 --> 02:15:34,875
สวัสดีเพื่อนร่วมงาน
สมาคมนักสื่อสารมวลชนอเมริกัน

1512
02:15:36,541 --> 02:15:37,833
จบแล้วค่ะ

1513
02:15:40,458 --> 02:15:43,166
คุณพ่อของฉันไม่ชอบเป็นที่สนใจค่ะ

1514
02:15:43,666 --> 02:15:47,833
คนอาจพูดว่าเขาป่วยเป็นเส้นเลือดในสมองแตก
เพื่อไม่ยอมมางานมอบรางวัลนี้

1515
02:15:49,125 --> 02:15:52,166
เขาอาจกำลังอาการโคม่า
หัวเราะเยาะเราอยู่ก็ได้

1516
02:15:53,916 --> 02:15:56,750
ซิลเวริโอ กามารักแคลิฟอร์เนีย

1517
02:15:58,000 --> 02:16:01,416
เขาเลือกที่จะอาศัยอยู่ที่นี่
ตลอด 20 ปีสุดท้ายในชีวิตเขา

1518
02:16:01,500 --> 02:16:03,375
และเขาเลือกที่จะเลี้ยงดูเราให้เติบโตที่นี่

1519
02:16:04,958 --> 02:16:08,958
ฉันเลยแน่ใจว่าเขาภูมิใจที่ประเทศนี้
ที่เขาเรียกว่าบ้านจนเคยชิน

1520
02:16:09,041 --> 02:16:11,583
ได้มอบรางวัลอันทรงเกียรติให้เขา

1521
02:16:14,416 --> 02:16:17,000
เขายังคิดถึงเม็กซิโกทุกวันตลอดทั้งชีวิตเขาค่ะ

1522
02:16:17,958 --> 02:16:22,166
ก่อนรับชมวิดีโอที่เพื่อนร่วมงาน
และเพื่อนสนิทเขา มาร์ติน โซลิส

1523
02:16:22,250 --> 02:16:23,875
เป็นคนตัดต่อให้เราชมในค่ำคืนนี้

1524
02:16:23,958 --> 02:16:25,833
ฉันอยากขอร้องให้ทุกท่าน

1525
02:16:25,916 --> 02:16:29,166
โปรดปรบมือให้กึกก้องเพื่อเป็นเกียรติ

1526
02:16:29,250 --> 02:16:32,166
ให้คุณพ่อของฉัน ผู้ได้รับรางวัลในปีนี้ค่ะ

1527
02:16:32,250 --> 02:16:33,791
ซิลเวริโอ กามา

1528
02:16:47,041 --> 02:16:48,625
อีกค่ะ ดังอีก

1529
02:16:51,833 --> 02:16:53,041
ดังอีก

1530
02:17:07,458 --> 02:17:08,875
มันปกติไหมน่ะ

1531
02:17:08,958 --> 02:17:11,583
- อะไร
- เสียงนั่นน่ะ มันปกติไหม

1532
02:17:12,083 --> 02:17:13,375
ใช่ มันปกติ

1533
02:17:13,458 --> 02:17:15,375
ผ้าปูเตียงเปียกชุ่มไปหมด

1534
02:17:15,458 --> 02:17:17,458
เขาตัวเปียก

1535
02:17:17,958 --> 02:17:21,166
ถุงอาจเต็มแล้ว คิดว่าพวกเขาลืมเปลี่ยนถุง

1536
02:17:21,250 --> 02:17:22,833
ผมจะเรียกพยาบาล

1537
02:17:22,916 --> 02:17:25,416
อาการดีขึ้นบ้างไหมครับ คุณหมอ

1538
02:17:26,208 --> 02:17:28,916
ไม่ครับ เราทำได้แค่รอ

1539
02:17:29,000 --> 02:17:31,208
มีภาวะเลือดออกในกลีบสมองส่วนหนึ่ง

1540
02:17:31,291 --> 02:17:34,041
- อาจต้องใช้เวลานาน
- นานแค่ไหน

1541
02:17:35,416 --> 02:17:36,583
หมอก็ไม่รู้

1542
02:17:37,333 --> 02:17:40,125
คิดว่าเขายังอยู่ที่นี่กับเราไหมคะ

1543
02:17:40,625 --> 02:17:42,000
เขาได้ยินเราไหมคะ

1544
02:17:43,333 --> 02:17:44,666
แน่นอน เขายังอยู่ที่นี่

1545
02:17:45,708 --> 02:17:47,541
แต่ในขณะเดียวกัน ก็ไม่

1546
02:17:47,625 --> 02:17:51,750
โคม่าคือปริศนาลึกลับ คามิล่า

1547
02:17:51,833 --> 02:17:53,708
เขากำลังทำอะไรกับดวงตาน่ะ

1548
02:17:54,333 --> 02:17:55,625
ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์

1549
02:17:56,125 --> 02:17:59,458
รู้สึกเหมือนเขาบีบมือฉันตอนฉันจับมือเขา

1550
02:18:00,083 --> 02:18:02,083
เมื่อวานเราเปิดเพลง

1551
02:18:02,166 --> 02:18:04,500
และแผ่นเสียงสมัยที่เราเป็นเด็ก

1552
02:18:04,583 --> 02:18:06,333
และพ่อร้องไห้นิดหน่อย

1553
02:18:07,458 --> 02:18:10,583
ซิลเวริโอ… ได้ยินฉันไหม

1554
02:18:14,541 --> 02:18:16,000
คุณอยู่ที่ไหน

1555
02:18:17,458 --> 02:18:19,208
ฉันสัมผัสได้ว่าเขาได้ยินฉัน

1556
02:18:21,666 --> 02:18:23,583
เห็นรีโมตคอนโทรลไหม

1557
02:18:23,666 --> 02:18:24,583
ไม่

1558
02:18:24,666 --> 02:18:29,208
หัวข้อหลักของการอภิปรายครั้งนี้
อย่างไม่เป็นทางการ คือการขายเชิงปฏิวัติ

1559
02:18:30,750 --> 02:18:33,208
ไม่มีใครทำอะไรเพื่อช่วยเขาเลย

1560
02:18:33,291 --> 02:18:36,541
ที่สถานีรถไฟปลายทาง
เขาเป็นผู้โดยสารคนสุดท้าย

1561
02:18:36,625 --> 02:18:38,125
พนักงานทำความสะอาดหญิงพบเขา

1562
02:18:38,208 --> 02:18:41,708
เพื่อนร่วมชาติของเรา คุณเรฟูคิโอ โดมินกูเอซ

1563
02:18:41,791 --> 02:18:43,208
สวัสดีค่ะ คุณเรฟูคิโอ

1564
02:18:43,291 --> 02:18:45,625
- หวัดดีค่ะ
- เราได้พูดคุยกับเธอจนได้วันนี้

1565
02:18:45,708 --> 02:18:48,125
เราปลื้มปริ่มมากที่ได้คุยกับเธอค่ะ

1566
02:18:48,208 --> 02:18:50,541
ขอบคุณที่มาร่วมรายการนะคะ
เล่าสิคะว่าเกิดอะไรขึ้น

1567
02:18:50,625 --> 02:18:55,000
ฉันเข้าไปทำความสะอาดในตู้รถไฟตามปกติ
และเห็นว่ามันไม่ว่างค่ะ

1568
02:18:55,083 --> 02:18:59,041
ทีแรกฉันนึกว่าผู้ชายคนนั้นคงเมา
เพราะถือเป็นเรื่องปกติที่นี่

1569
02:18:59,541 --> 02:19:01,791
แต่ฉันก็เห็นปลาบนพื้น

1570
02:19:24,458 --> 02:19:25,875
คุณรู้สึกยังไงบ้าง

1571
02:19:28,583 --> 02:19:30,125
คุณดูเหนื่อยนะ

1572
02:19:30,958 --> 02:19:32,125
สงบ

1573
02:19:34,375 --> 02:19:35,458
เยือกเย็น

1574
02:19:35,958 --> 02:19:39,375
พ่อผมไปทำอะไรบนรถไฟไปแซนตามอนิกา

1575
02:19:39,458 --> 02:19:41,541
เขาอยากรู้สึกเป็นคนเม็กซิกันมากขึ้น

1576
02:19:42,125 --> 02:19:46,541
แต่พอมีคนเม็กซิกันมากมายล้อมหน้าล้อมหลัง
เขาก็หัวระเบิด

1577
02:19:49,041 --> 02:19:50,708
เธอนี่งี่เง่าชะมัด

1578
02:19:51,208 --> 02:19:54,541
เกิดเรื่องประหลาดเรื่องสองสามวันก่อน
ในห้องนอนเราในลอสแอนเจลิส

1579
02:19:54,625 --> 02:19:57,625
แม่นอนคว่ำอยู่

1580
02:19:58,250 --> 02:20:01,291
และมีบางอย่างจับขาแม่และเริ่มดึงขาแม่

1581
02:20:01,375 --> 02:20:05,750
แม่เลยสะดุ้ง แต่แม่ก็ทำอะไรไม่ได้

1582
02:20:06,583 --> 02:20:08,458
ความฝันมันเหมือนจริงมาก

1583
02:20:08,958 --> 02:20:13,333
และแม่แน่ใจว่ามันเกิดขึ้น
ตอนที่ซิลเวริโอเส้นเลือดในสมองแตกพอดี

1584
02:20:18,291 --> 02:20:21,000
ขอบใจที่พาเขามาเม็กซิโก

1585
02:24:01,875 --> 02:24:04,166
เฮ่ พ่อครับ

1586
02:24:06,416 --> 02:24:10,375
เฮ่ พ่อครับ เพลงนั้นชื่อเพลงอะไร

1587
02:24:10,458 --> 02:24:13,833
ผมจำชื่อเพลงไม่ได้แต่ผมชอบมัน

1588
02:24:13,916 --> 02:24:16,166
แกทำอะไรเดิมๆ เสมอ

1589
02:24:16,250 --> 02:24:18,875
แกเอาบางอย่างไปและกลับจำไม่ได้

1590
02:24:18,958 --> 02:24:21,875
แต่แม่ครับ แม่กับพ่อมักจะเต้นรำเพลงนั้นด้วยกัน

1591
02:24:21,958 --> 02:24:23,750
ลูกเอ๊ย พ่อแกน่าเบื่อจะตาย

1592
02:24:23,833 --> 02:24:27,583
เขาไม่เคยชอบเต้นรำ
แต่การเต้นรำคือสิ่งโปรดของแม่ในโลกนี้

1593
02:24:27,666 --> 02:24:29,583
คนแกร่งเขาไม่เต้นกันหรอก

1594
02:24:30,416 --> 02:24:36,583
ฉันดูทีวีอยู่บ้านสบายใจเฉิบ
แต่ดูสิว่าแกพาฉันมาที่ไหน

1595
02:24:36,666 --> 02:24:39,583
ฉันแค่อยากดูว่าหนังจะจบยังไง

1596
02:24:39,666 --> 02:24:43,958
โอเคครับแม่ แต่ใครก็ได้ช่วยบอกผมที
ว่าเพลงนั้นชื่ออะไร

1597
02:24:44,041 --> 02:24:45,625
พูดอะไรของนาย

1598
02:24:45,708 --> 02:24:48,333
พี่จำชื่อเพลงนั้นได้ไหม

1599
02:24:48,416 --> 02:24:50,333
เพลงที่พ่อผิวปากให้เราฟังตอนยังเด็ก

1600
02:24:50,416 --> 02:24:52,166
แกพาเรามาที่ไหนเนี่ย ไอ้น้องชาย

1601
02:24:52,250 --> 02:24:54,500
พ่อไม่เคยผิวปากเพลงพื้นเมืองให้ฉันฟังด้วยซ้ำ

1602
02:24:54,583 --> 02:24:56,708
อย่าไปไหนอีกละ เจ้ามืด

1603
02:24:56,791 --> 02:24:58,208
กลับมา

1604
02:24:58,291 --> 02:25:02,500
จะไปทั้งๆ ที่ไม่ชวนฉันไปเล่นหนังของนาย

1605
02:25:02,583 --> 02:25:04,958
แม้แต่บทตัวประกอบก็ไม่ให้

1606
02:25:06,750 --> 02:25:08,000
ไปกันต่อ

1607
02:25:21,250 --> 02:25:23,250
- พวกคุณมาจากไหนกัน
- จากทางเหนือ

1608
02:25:23,333 --> 02:25:28,208
จากนรก แต่พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยู่ในนรก

1609
02:25:28,291 --> 02:25:29,625
แล้วจะพาเขาไปไหน

1610
02:25:29,708 --> 02:25:32,750
ไปทางใต้ เราจะใช้เจ้าสิ่งนี้ฟื้นคืนชีพเขา

1611
02:25:32,833 --> 02:25:34,958
เขาจะสร้างตัวเองขึ้นมาใหม่อย่างสมบูรณ์

1612
02:25:35,041 --> 02:25:37,000
ให้ทั้งโลกจับจ้องไปทางตอนใต้

1613
02:25:37,083 --> 02:25:39,750
แล้วพวกคุณรู้ได้ยังไงว่าไปทางนั้น

1614
02:27:03,458 --> 02:27:04,583
พ่อครับ

1615
02:27:09,000 --> 02:27:10,375
โลเรนโซ่

1616
02:27:10,458 --> 02:27:13,416
พวกลูกๆ ต้องไปอีกทางหนึ่ง

1617
02:27:14,291 --> 02:27:15,833
ไม่ค่ะพ่อ

1618
02:27:15,916 --> 02:27:17,541
เราจะไปกับพ่อ

1619
02:27:17,625 --> 02:27:18,958
หันหลังกลับไปซะ

1620
02:27:19,041 --> 02:27:21,333
ที่นี่ไม่มีอะไรสำหรับพวกแก

1621
02:27:21,416 --> 02:27:22,625
แล้วพ่อล่ะ

1622
02:27:23,791 --> 02:27:25,458
ไว้เราค่อยเจอกันตอนพ่อกลับมา

1623
02:27:26,375 --> 02:27:28,166
แล้วเมื่อไหร่ล่ะคะ

1624
02:27:31,666 --> 02:27:33,166
เมื่อไหร่

1625
02:39:19,500 --> 02:39:24,500
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์