Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Svalbard,
Kuzey Kutup Dairesi'ndeki uzak bir takımada.
Kutup ayıları için bir cennet
ve gelmiş geçmiş en iddialı kutup ayısı filmlerinden biri için seçilen konum.
Disneynature,
bu esrarengiz ve efsanevi hayvanın hayatını çekmek için
dünyanın en iyi görüntü yönetmenlerini ve rehberlerini bir araya topladı.
Çekimler üç yıldan fazla sürdü.
Ekip, ayıları ararken binlerce kilometre yol gitti.
Eksi 40 derecenin altındaki sıcaklıklarla başa çıkmak zorunda kaldılar.
Bu şartlarda çalışmamış insanlar
bunun ne kadar zor olduğunu anlayamaz.
Dayanma sınırlarını sonuna kadar zorladılar.
Ama burada çalışmanın zorlukları her yıl daha da artıyor.
Burası dünyanın en hızlı ısınmakta olan yeri.
Svalbard'ın çehresi eriyip kayboldukça ayılar ve film ekibi,
buzunu yitiren bir dünyaya nasıl uyum sağlayacak?
Svalbard'ın adalarında el değmemiş bir yaban hayatı var.
Kuzey Kutbu'ndaki vahşi hayvanlar için önemli bir üreme yeri.
Gençliğimde Svalbard'ın hayalini kurardım.
Çünkü benim için dünyadaki en şiirsel ortam.
Tecrübe edebileceğiniz her şeyden çok farklı.
Devasa buzullar var.
ROLF STEINMANN Görüntü Yönetmeni
Uçsuz bucaksız kar ve buzla kaplı.
Bir masal dünyası gibi.
"İşte burası kutup ayılarının diyarı." diye düşünüyorsunuz.
Gezegenimizin en kuzeyindeki Svalbard,
Norveç ve Kuzey Kutbu'nun ortasındaki Arktik Okyanusu'nda yer alıyor.
Svalbard'ın etrafındaki okyanus her kış donarak
büyük bir deniz buzu tabakası oluşturuyor.
Orada yaşayan 300 kutup ayısı için mükemmel bir avlanma yeri.
Ayıları çekerken pek çok zorlukla karşılaşılıyor.
Öncelikle devasa bir alanda
OSKAR STRØM Lojistik Saha Sorumlusu
ayıları bulmanız, bu sırada da güvende olmanız lazım.
Güvenle çalışabileceğimiz kalınlıkta bir deniz buzu arıyoruz.
Ayıları bulup çekebilmemiz tamamen
iyi bir deniz buzu bulabilmeye bağlı.
Gezegenin en kuzeyindeki kasabada,
ekibimiz en iyi Kuzey Kutbu çekim kampını tasarlamak için iki yılını harcadı.
Evet. Güzel.
Bu biraz özel
çünkü daha önce böyle bir şeyi deneyen olmadı.
Tüm mevsim boyunca orada kalmaya çalışıyoruz.
En azından üç veya dört ay orada kalacağız.
Bu nedenle geçtiğimiz yılı inşası ve planlamasıyla geçirdiğimiz
bu devasa kampı yapmak zorundayız.
Orada her şey lazım.
Tüm ekipmanlar lazım. On kişilik bir konaklama yeri lazım.
Duşa, tuvalete, her şeye ihtiyacımız var.
Böylece oraya gittiğimizde kasabaya dönmemize,
insan, gıda, yakıt, su veya herhangi bir şeyin tedarikine gerek kalmayacak.
Bu şekilde doğaya da daha az zarar vermiş olacağız.
O yüzden tüm mevsim boyunca
orada kalabileceğimizi umuyorum.
Kamp mükemmel bir şekilde tasarlandı
ama ayıların habitatına girmek büyük çaplı bir lojistik operasyon.
Oraya gitmek için bu oldukça ağır kızaklar var.
JASON ROBERTS Lojistik Sorumlusu
Buldozer ya da PistenBully'yle çekilmeleri gerekiyor.
Bunun dışında, çok iyi izolasyonumuz var.
Ben bunlara çevre dostu baraka diyorum
çünkü çadır kurduğumuzda iyi bir izolasyon sağlayamadığımızdan
ısınmak için çok fazla yakıt tüketiyoruz.
Bunlar sayesinde ısınacağız, nispeten rahat ve güvende olacağız.
Ayılardan da korunacağız.
Devam et.
ŞUBAT
Yıllar süren planlamadan sonra ayrılış vakti nihayet geldi.
Tüm Svalbard'da
yalnızca 40 kilometre yol var, o yüzden asfalt hemen sona eriyor.
Yaban hayatında buz katarının çok zorlu bir arazi üzerinde
yüz kilometreden fazla gitmesi lazım.
Yolun daha zorlu kısmına geliyor gibiyiz,
artık birazcık daha ıslaklaşmaya başlıyor.
Buzuldan hâlâ çok miktarda su geliyor,
o yüzden bu alan
diğer kısımlardan daha zorlu olacak.
Göreceğiz.
Kısa süre sonra, olabilecek en kötü şey başımıza geliyor.
Bu ufak değil, oldukça büyük bir sorun.
Yaklaşık bir buçuk metre derinlikteki suya 50 tonluk ekipmanımız battı.
Muhtemelen hayatımın en kötü gecesi.
Daha önce böyle kötüsünü geçirmemiştim.
Hava eksi 25 derece.
Kızaklar sulu karda sıkışıp kaldığı sürece
buzun içinde donma ihtimalleri de artıyor.
Bunu çıkarmak gerçekten haftalarca sürebilir.
Bırakın donsun, testere bulun, buz kütlelerini kesin ve işte bu.
Hayatta hiçbir şey kolay değil.
Özellikle de kutup ayısı filmi yapmak.
Donma başlıyor ve süre ilerliyor.
Yolda kaldığımızdan beri buz 2,5 santim oldu.
Çekici kuru bir zeminde,
kızağın ucuna da çok uzun bir ip bağlandı.
Ya şimdi ya hiç.
Evet. İşte çıkıyor.
Tam bir mucizeydi. Bunu beklemiyordum.
Buzdan çıkarılan son kızak da bu.
Yola geri dönen buz katarı bir kutup gecesinde daha yol alıyor.
On uzun günden sonra
sonunda hedeflerine ulaşıyorlar.
Nihayet geldik.
Ne gündü ama, değil mi? Gerçekten.
Sonraki üç ay boyunca film ekibinin evi burası olacak.
Oskar gereken tüm malzemeleri aldıklarından emin oldu.
İyi gözüküyor.
Ne kadar çok kurabiye var.
Bir sürü kurabiye.
Kulübeler film ekibini buzda gezinen aç ayılardan koruyacak
ve ihtiyaçları olan her şeyi onlara sağlayacak.
İşte burası benim küçük şatom.
Yani...
Bazı insanlara küçük gelebilir
ama benim için yeterli.
Rahat bir yatak.
Benim için asıl önemli olan, buradaki kitaplarım
ve hayatta kalmam için gereken şeyler.
Gayet sıcak, sahadaki soğuk günlerden sonra
en önemlisi de bu. Diğer her şey lüks.
O yüzden elimdekiler beni gayet mutlu ediyor.
Burası banyomuz.
Herkesin haftada bir kez kısa bir duş alma hakkı var.
Burası da akıllı tuvaletimiz. Her şeyi yakıyor.
Elimizde kalan kül oluyor.
Gayet çevre dostu olduğu söylenebilir.
Tekrar edeyim, temiz ve mutlu olmak için gereken her şey var.
Kulübeler mükemmel bir üs görevi görüyor.
Ama kutup ayıları yüzlerce kilometre yol katedebiliyorlar.
O yüzden ekip de böyle yapmalı.
Hazır mısınız?
Rehberleri Oskar 15 yıldır bu doğal ortamda çalışıyor
ve ekibin güvende olması tamamen onun deneyimine bağlı.
Hele ki gezegenin en ıssız yerlerinden birine yol alırlarken.
Şimdi yaklaşık 600, 700 metre gidip
düz tepeli bir dağa geleceğiz
ve kutup ayısı bulmaya çalışacağız.
Daha iyi bir görüş açısı için yükseklere çıkıyorlar.
Ama tırmanmaya devam ettikçe kar da derinleşiyor.
En sonunda yolda kalıyorlar.
Bir, iki, üç.
Oskar yine de geçebileceklerini düşünüyor.
İkinci kez yolda kaldı,
bu karı geçebileceğimizi sanmam.
Başka güzergâh bulmalıyız.
-Başarısız olmak nasıl bir his? -Hayır, henüz olmadım.
Bir kez daha deneyeceğim.
Zafer!
Yol açılıp Oskar'ın da gururu kırılmayınca...
İşte bu!
...ekip tekrar yola çıktı.
Ama görünürde hiç ayı olmayınca
Oskar deniz buzundaki keşif grubuyla haberleşti.
Jonathan. Jonathan, Oskar.
Neredesiniz?
Deeperstein'da konumlandık, bir kutup ayısı bulduk.
Tamam. Tek bir kutup ayısı mı?
Evet, görebildiğimiz kadarıyla tek bir kutup ayısı.
Anlaşıldı. Tamam, hadi gidelim.
Kutup ayısı bulmak başka hiçbir şeye benzemez
çünkü genellikle önünüzde
buzdan uçsuz bucaksız bir alan olur.
Aradığınız şey ise
bu alandaki küçücük sarımsı noktalardır.
Çünkü kutup ayıları biraz sarımsıdır,
böylece bu çevrede onları seçebilirsiniz.
Hiç ayı görmüyorum.
Bir kutup ayısıyla karşılaşmak gibisi yoktur.
Bambaşka hissettirir. Büyülüdür.
Kutup ayılarıyla derin bir bağım var gibi geliyor.
"Ruh hayvanım bir kutup ayısı." diyecek kadar kasıntılaşabilirim.
Kesinlikle eşsizler.
Vahşi doğada buzun üzerindeler
ve hayatta kalabiliyorlar.
Deniz buzundaki kutup ayılarına bakınca
onların buraya ait olduğunu anlıyorsunuz.
Deniz buzuna, burada yaşamaya ve avlanmaya
RAGNHEID SKOGSETH Deniz Bilimci, Svalbard Üniversitesi
mükemmel bir şekilde uyum sağlıyorlar.
Onları izlemek inanılmaz.
Hikâyelerini eksiksiz anlatabilmek için
ekibimiz kutup ayısı film yapımcılığının zirvesine ulaşmaya çalışıyor.
Kutup ayılarıyla film yapmanın en zor yanı
YY annesi olan bir ayıyı çekmektir.
Bunun anlamı "yılın yavruları"dır.
Kışın küçük bir inde doğdukları için böyle denir.
Tabii bu küçük ayılar oldukça savunmasızdır.
YY annesine yaklaşmak neredeyse imkânsızdır.
MART
Artık bahar geldi.
Anne ve yavruları dağdaki inlerinden
ilk kez çıkıyor.
Ekibin de onları çekme fırsatı olacak.
Ama önce bir in bulmalılar.
Dağın yukarılarında
çok küçük bir delik arıyoruz
veya in açıldığında da
o küçük deliğin etrafında pek çok iz görebiliriz.
Anne inin girişini açıp çıkacak
ve yavruları deniz buzuna götürmeden dışarıda nasıl hareket edeceklerini,
nasıl dengede duracaklarını öğretmesi gerekecek.
Önemli olan doğru zamanda doğru yerde olmak.
İn bulmak tam olarak samanlıkta iğne aramaya benzer.
O yüzden ekip yardım istiyor.
Helikopterde gelişmiş bir kamera sistemi var.
ERIKA TIRÉN Görüntü Yönetmeni
Bir süre bu yükseklikte kalacağız,
sonra da dağa yaklaşırken aşamalı olarak yükseleceğiz.
-Çok güzel Erika. -Evet.
Kutup ayısı inlerini aramak için kıyı şeridini takip edeceğiz.
Karadaki ekibimiz buraya kamp kurdu.
-İşte orada Erika. -Evet.
Çok güzel ve rahat gözüküyor.
Geçit vermeyen bir doğaya sahip büyük bir alanı havadan araştırıyorlar.
İn hareketi var mı diye dağ sırtlarına bakıyorum.
Bu yöntem genelde hemen işe yarıyor.
İnden çıkan ayıların izleri.
Dişi ayı kafasını çıkarıp yüzeyi kırınca
sadece siyah bir delik kalır, bunu görmek zordur.
Ama yavrularıyla çıkmaya başlayınca
karda örümcek ağı gibi gözükür.
İnden uzaklaşan izler bu anne ve yavrularının
gittiğini gösteriyor.
Kutup ayıları için yılın en önemli zamanı
bahar veya yazın başlarıdır
çünkü o zaman vücut yağı depolamaya başlarlar.
Bir dişi, hiçbir şey yemeden
JON AARS Kutup Ayısı Uzmanı
yavrularını emzirerek
yılın yarısından fazla inde durabilir.
Mart, nisan gibi mağaradan ayrıldıklarında yiyecek bir şey bulmaları
anne için çok önemlidir
çünkü yavruların hayatta kalabilmesi için annenin süt üretmesi gerekir.
Buldukları tüm inler boştu.
Ama ekip kısa süre sonra hareket hâlindeki bir aile keşfetti.
Bir anne yavrularıyla inden çıktığında
çok açtır.
O yüzden yapacağı ilk şey deniz buzuna gidip
yemek bulmaya çalışmaktır.
Onları inlerinin olduğu dağda çekme fırsatını kaçırırsak
taktik değiştirmemiz gerekecek.
Hemen deniz buzuna inip oraya inmiş olan aile var mı diye
bakmamız lazım.
NİSAN
Anne ve yavruları bu devasa alanda hemen kayıplara karışıyor.
Ama Rolf hiç yılmıyor.
Kutup bölgesi tam benlik.
Soğuğu seviyorum. Kar ve buzun estetiğini seviyorum.
Ama üzerinde çalışma bakımından deniz buzu
kesinlikle hata affetmeyen bir alan
çünkü oradaki her hata ölümcül olabilir.
O yüzden bu işi herkes yapamaz.
Bununla başa çıkabiliyor olmanız lazım.
Oskar da yeni çekim aracından olabildiğince faydalanmaya kararlı.
Tamam. Gitmeye hazır mıyız?
Bu özel yapım çekim aracı UTV diye biliniyor.
Özel kamera sistemi monte edilmiş araç herhangi bir sallantı veya hasar olmadan
Erika'nın hareketli görüntü almasını sağlıyor.
Çekim yaparken bir yandan uzak mesafelere de gidebiliyor.
Etrafta çok fok var.
Ayıları bulmak adına iyi bir işaret.
Foklar kutup ayıları için en iyi yiyecektir,
özellikle de fokların dış katmanındaki yağ.
Baharın sonları, yazın başları olan birkaç ayda
kutup ayıları foklara kolaylıkla ulaşabilir
ve vücut yağı depolarlar.
Yedikleri yağ ile kendi vücut yağlarını
üretmeleri inanılmaz, o yüzden bulabilecekleri en iyi yemek bu.
Temelde haftada bir fok yemeleri lazım.
Tüm fokların nefes almak için sudan çıkmaları gerekir,
o yüzden buzda nefes delikleri olur.
Ayıların kullandığı tekniklerden biri
bu nefes deliklerini bulmaktır.
Sonra da o nefes deliğinde kalırlar,
tamamen sabit dururlar, ses çıkarmazlar ve sadece beklerler.
Bir ayı 15 saat boyunca vücudunun hiçbir uzvunu
hareket ettirmeden delikte bekleyebilir.
Çünkü fok, buzun üstündeki
herhangi bir hareketi duyarsa kendini göstermez.
Hiç enerji sarf etmeden sabit durup
fokun ona gelmesini beklemesi daha etkilidir.
Deliğin orada yatıp uyurlar,
fokun delikten fırlayacağını
ve onu yakalayacak kadar hızlı davranmayı
umut ederler.
Ama deniz buzu oldukça değişken bir çalışma ortamı.
Biz her gün burada kalıp
ayılarla çalışıyoruz.
Ama bu demek değildir ki buz da her gün aynı kalacak.
Bizim güzel UTV aracımız
kar ve suya batmış durumda, asla çıkaramıyoruz.
Galiba şu an içi buzlanmış sulu kara saplanıp kalmış durumdayız.
Bunun altında kalın bir buz tabakası, burada da çok miktarda su var.
Bunların üstünde de kar yığını birikmiş.
Bundan nasıl çıkacağımızı çok merak ediyorum.
Yardım gece birde varıyor.
Şartların değişme hızı
burada çalışmayı hep zorlaştırmıştır.
Ama değişiklikler eskiye göre daha büyük çaplı hâle geldi.
Svalbard'ın ortalama sıcaklığı 50 yıl öncesine göre
dört derece daha fazla.
Svalbard'da rüzgâr ve hava tiplerinde
biraz değişiklikler olduğunu gözlemledik.
O yüzden Svalbard'dan gelen hava kütlesini
büyük oranda etkiliyor.
Bu da buradaki sıcaklığın kısa süre içinde tamamen veya önemli ölçüde değişmesine
neden olacak.
Birkaç gün içinde 30 derece kadar değiştirebilir.
Aslında bugün kendimi biraz aptal gibi hissettim
çünkü ofisten çok sıcak tutan Canada Goose kıyafetlerimi istedim
ama hava zaten sıcak.
Buraya geldiğimizden beri geçirdiğimiz en sıcak gün.
Geçen hafta eksi 35 dereceydi,
şu anki sıcaklıktan emin değilim ama muhtemelen
sıfırın hemen altında.
Görüş çok düşük. Nereye gittiğimi zar zor seçebiliyorum.
Kar yağışı da başlayınca
düşük görüş Rolf için bir sorun hâline geliyor.
Ne çekebileceğimizi bilmiyorum.
Hep sıfır görüş şartlarındayız.
Ayılara erişimimiz yok.
Çevre tamamen tutarsız,
sürekli olarak değişiyor, iyi yönde de değil.
Daha soğuk sıcaklıklara ihtiyacımız var.
Hava daha soğuk olursa gökyüzü daha mavi ve açık,
hava da daha iyi ve sabit hâle gelir.
Kutup ayılarıyla çalışıyorsanız duygularınız sürekli allak bullaktır
çünkü çok zor bir iş.
Ama galiba bununla baş etmenizi sağlayan şey,
kutup ayılarıyla çalışırken
hep o sihrin gerçekleşeceğini bilmeniz.
Bizim pek de uzağımızda olmayan birkaç ayıyla ilgili rapor geldi.
Şimdi de onları bulduk.
Esas sorun çok fazla uyumaları.
İşin aslı bu, kutup ayıları her zaman çok da eğlenceli denilemez.
Film yapımı yavaş gidebiliyor.
Pozisyonunu değiştirdi.
Kafasını şuradan şuraya oynatmasını
çekebildin mi?
Rolf hiç sıkılmıyor.
İşte bu onun en heyecanlı anı.
Sonunda sabretmenin karşılığını alıyorlar.
Hava fotoğrafçısı Florian Ledoux
eşsiz bir ekstra görüntü yakalamak için drone'u gökyüzüne gönderiyor.
Işık harika.
Şimdi gece yarısı güneşi var, tüm gece kırmızı oluyor.
Oldukça etkileyici.
Kuzey Kutbu'nu bu yüzden seviyorum.
Artık yazın sonuna kadar güneş hiç batmayacak.
Yirmi dört saat gün ışığı olunca da film ekibi her zaman çekim yapabilecek.
Her kutup ayısı farklıdır.
Ne olacağını bilemezsiniz.
Ama iki ayı varsa her an heyecan içinde geçer.
Şuna baksanıza.
Birbirlerini çok seviyorlar.
Bu mükemmel havuzu buldular, kayarak koşup duruyorlar.
Çok eğleniyorlar.
Sadece oyun oynuyorlar. Buzu deliyorlar.
Çok etkileyici gözüküyor.
Bir ayı buzun altında yüzüyor,
diğeri buzun üstünde koşturup
onun olduğu yerdeki buzu yumruğuyla deliyor.
Aklım almıyor.
Burada olup buna şahit olduğumuz için gezegendeki en şanslı insanlarız.
Galiba iki ayıyı hiç bu kadar mutlu görmemiştim.
İşte başladılar.
Arka ayaklarının üstünde durup güreşmeye çalışıyorlar
ama ayaklarına dolanıp düşüyorlar.
Anın güzelliği içinde
onların yırtıcı hayvanlar olduğu insanın aklından çıkabiliyor.
Kutup ayılarını çekerken güvende olmanız şart.
Kameraman olarak olabildiğince yaklaşmak isteseniz de
bazen ayının size av gözüyle baktığını fark ediyorsunuz.
Rolf. Rolf, geri gel.
Ayılar bizden hep hızlıdır.
Ayılarla güven içinde çalışmanın tek yolu
size yaklaşmaya karar verirlerse
hemen kaçmaya hazır olmanız.
Neyse ki çabucak kaçmamıza gerek yok.
Bu ayıların odak noktasında film ekibi değil, birbirleri var.
Sonraki iki hafta boyunca Rolf ve Oskar dişi ayıyı izledi.
Kısa süre sonra yaşlı ve büyük bir ayıyla arasında özel bir bağ oldu.
Söylemeden geçemeyeceğim, bence kutup ayıları çok romantik.
İşi ağırdan alıyorlar, gayet yavaş gidiyorlar
ve adım adım birbirlerini tanıyorlar.
Bunu gözlemlemek çok güzel.
Esas olarak gözlemlediğimiz şey
yeni bir kutup ayısı neslinin oluşması.
Bu da gayet güzel bir haber.
Böyle bir sahneyi çekebilmiş olmak harika.
Şimdi de ekip, deniz buzundaki
anneyi ve yavrularını bulmak için tekrar çabalayacak.
Gayet iyi gidiyor.
Deniz buzu bir kilometre uzakta.
Buzulun önünde bir kutup ayısı var.
Şartlar güzel.
Ama ne yazık ki aracımız bozuldu.
Bu modern mühendislik harikası parçaları olmadan hiçbir işe yaramıyor.
Neyse ki Oskar'ın hazırda bir çekim aracı daha var.
Bandvagn veya BV olarak bilinen 1980'lerden askerî bir araç.
Her gün sorunlarla dolu.
Sorundan başka bir şey yok.
UTV'miz kampa çekilip Bandvagn geri geldiği için
artık yeni çekim aracımız o oluyor.
Tamam. Şimdi göreceğiz.
Bakalım çalışıyor mu.
Çalışıyor.
Kameralar tekrar kayıtta.
Ama BV'yi tamamen doldurduğumuzda ağırlığı beş tonu geçiyor.
Risk alıyoruz.
Bu şeyi buzun üstünde sürüyoruz.
-Ağır bir araç. Evet. -Sonuçta hep bir risk var.
-Sadece sakin ol, ağırdan alalım. -Hemen atlarım.
Şu stres zamazingosu var.
UTV buzda, Bandvagn buzda.
-Stres topu çok işine yarar. -Sağ ol.
Bu alette bacaklara pek yer kalmıyor.
Ucuz bir hava yolu şirketiyle uçmak gibi.
Kahve kötü, bacaklarını koyacak yer yok
ve varacağın yere güvenle ulaşabilecek misin, emin değilsin.
Sıcak hava deniz buzunu eritmeye başlıyor,
o yüzden ekip buz kalınlığını dikkatle inceliyor.
Buradaki buz öncekine göre daha ince.
Şu an buz kalınlığı 60 ila 70 santim.
Hâlâ oldukça güvenli gibi.
Ama ekip yine de gergin.
İlginç bir his çünkü buzlu sulu kara saplansak
ön taraf göçmeye başlar.
-Hoşuna gitti mi Erika? -Hayır, hiç hoşuma gitmedi.
Risk almalarının karşılığını bir aileyi görmeleriyle alıyorlar.
Biraz burada duracağız Erika, böylece onlar da bize alışır.
Burada bir ayı ailesi var. Bir anne ve iki yavru.
Büyüklüklerine bakılırsa bu yavrular geçen yıl doğmuş,
yaklaşık 16 aylıklar.
Gelip bize bakmaya karar verdiler.
Yeni doğmuş yavrulardan büyük olunca öz güvenleri de daha fazla oluyor.
Yavrular hâlâ annelerine bağımlı
çünkü burada hayatta kalmak için öğrenmeleri gereken çok şey var.
Yanlış yöne gitmelerinden korkuyorum.
Çünkü bu aletle istediğimiz yere gidemeyiz.
Katı buzun üstünde olmalıyız,
buz ve kar koşulları da iyi olmalı.
Bunu yapma. Beni korkutuyorsun.
Ben gerilirsem senin de gerileceğini söyledin.
O yüzden gerilmemek için uğraşıyorum,
-yani böyle... -Gerilme.
...gerilme.
Zemin gitgide ıslak hâle geliyor,
daha fazla ilerleyemeyeceğiz.
Günü burada sonlandırabiliriz.
Burada çok zaman geçiriyoruz.
O yüzden zaman içinde buzun değişimini görüyoruz.
Buradayken görüyoruz ki büyük buz kütleleri kopuyor
ve açık denizde kayboluyor.
Muhtemelen çalışma alanımız da
yüzde 60, 70 oranında daraldı.
Artık daha fazla kısıtlandık, ayılarla çalışabileceğimiz
alanlarımız da küçüldü.
Svalbard'daki deniz buzu döngüsünde fark ettiğimiz değişiklik,
deniz buzunun kışın sonlarında oluşması
ve baharın başlarında ortadan kalkması.
Deniz buzu olmayınca da
yaz mevsimi uzuyor ve deniz buzu mevsimi kısalıyor.
Zaten zorlu bir tür üzerinde çalışıyoruz.
Üstüne üstlük kutup bölgelerindeki çevrenin
hızlı değişiminden dolayı her yıl daha da zor hâle geliyor.
Son hava durumunu indirdim,
rüzgâr saniyede 20 metreye ulaşacak gibi duruyor.
Çok kötü olacak.
Ekip çok şiddetli bir rüzgârla uyanıyor ve görüş de sıfıra inmiş durumda.
Gerçekten çok sinir bozucu çünkü tek yapmak istediğimiz
buzun üstünde çalışabilmek ve filmimizi çekmeye devam etmek.
Ama hava çalışamayacağımız kadar rüzgârlı ve fırtınalı.
Yavruları olan anneler bulmak hikâyemiz için çok önemli.
Büyük bir alanı arayabilmeliyiz,
dağları ve deniz buzunu keşfedebilmeliyiz.
Şu anda böyle bir havaya denk gelmemiz zamanlama açısından çok kötü.
Ekip, kapıların karla kaplanmaması ve kulübeler arasındaki
yolun açık olması için sıkı çalışıyor.
Bitmek bilmeyen bir döngü. Hep kar var.
Kampta eritip kullanma amacıyla da kar toplamaları lazım.
Bir günde kırk kızak dolusu.
Karı buradaki elektrikli kutuda eritiyoruz,
sonrasında birkaç su filtresinden geçerek
su deposunda birikiyor.
Böylece lavaboda, bulaşık makinesinde,
duşta ve diğer şeylerde kullanıyoruz.
Kampta yaşam gayet hoş ve rahat
ama yapacak pek bir şey yok.
Aylarca sahada olduğunuzda
bazen rahatlamak için bir şeyler yapmanız gerekiyor.
Sizi rahatlatabilecek çok çeşitli şey bulabilirsiniz.
-Oyun başlasın. -Kafa aşağıda.
-Ellerimi kullanabilir miyim? -Eller yasak.
Yeni bir dünya rekoru!
Beklemekten sıkılan ekip
kutup ayılarını aramak için tekrar dışarı çıkıyor.
Ama hâlâ bir şey görebilmek çok zor.
Etrafta dolaşmak da bir o kadar zor.
Ekip yükseğe ulaşınca en büyük korkuları gerçek oluyor.
Kıyıyı görüyoruz ve felaket hâlde.
Fırtınalarla geçen bir haftadan sonra buz tamamen parçalanmış.
Dürüst olmak gerekirse o buzda nasıl çalışacağımızı artık bilemiyoruz.
Havanın sıcaklığından deniz buzu incelmiş ve zayıflamış,
fırtınayla gelen rüzgâr ve dalgalar da onu tamamen yok etmiş.
Bugünü avcıların yaşadığı 50 veya 100 yıl öncesiyle kıyaslarsak
buz koşulları tamamen farklı.
Belki de bu fiyortta bir buçuk, iki metrelik
buz bulabiliyorlardı
ama o zamanki buz fırtınalardan böyle etkilenmiyordu.
Bence burada esas olarak yaptığımız şey doğadaki büyük değişime
şahit olmak.
Daha nisan ayındayız.
Ama deniz buzu artık olmadığı için ekibin kış kampını planlanandan
altı hafta önce bırakması gerekiyor.
Aslında buradan ayrılmayı hiç istemiyorum. Burayı çok sevdim.
Ama yeni doğmuş yavruları bulamadık, o yüzden yolumuza devam edip
artık onları...
Yavruları başka bir yerde aramalıyız.
Gitme vakti geldi.
Hadi gidelim.
Takım batıya doğru,
yeni doğmuş yavruların görülmüş olabileceği bir yere gidiyor.
Svalbard'ın zorlu arazisinde on saat yol gidecekler.
Ama kamplarının güvenliğini arkalarında bıraktıklarından
ilk yapmaları gereken bir barınak bulmak.
Geçmişte Sovyetler Birliği'nin elinde olan eski kömür madeni kasabası Pyramiden
1.000'den fazla kişiye ev sahipliği yapıyordu
ama 1990'larda madencilik durdu ve herkes kasabayı terk etti.
Ekip yeni bir üs buluyor
ama yeni komşuları kara bacaklı martılar
pek hoşlarına gitmiyor.
En azından burada çok kuş var.
Evet, bu martıları çok sevdim.
Beş saatlik uykudan uyandırıyorlar. Ciyak, ciyak, ciyak.
Uyku yok, uyku yok, uyku yok.
-Yeni isimleri "uyku yok" olsun. -Uyku yok, uyku yok.
Sonunda doğudaki fiyortta
bir ayı ailesinin görüldüğüne dair rapor geldi.
Keşif yapıp bir ihtimal aileyi bulmak için biraz vaktimiz var
ama oraya gitmemize değeceğine dair
pek çok gösterge var.
Bölgeye yalnızca gemiyle gidilebiliyor,
o yüzden ekip eşyalarını gemiye yükleyip denize açılıyor.
MAYIS
-Bir ayı var. -Ne?
Ayı var.
Nerede?
Evet, görüyorum.
Sağdaki yavruları görüyor musun?
-İşte o. -Evet, iki yavru.
Sonunda ekibin bulmak için uğraştığı o minik yeni doğmuş yavrular.
-Evet, görüyorum. -Oradalar.
-Onlar mı? -Evet.
-Yavruları görüyor musun? -Evet. Oradalar.
Çok mutlu gözüküyorlar.
Ayının büyük ve yumuşak tabanlı ayakları ince, kırılgan buzda yürümesini sağlar.
Ama buz, ekibi taşıyacak güçte değil.
O yüzden Florian, drone'u kullanarak çekim yapacak.
İki yavru da.
Evet, onları buldum. Tamam.
Çok heyecanlı.
Yüzen buzun üstünde. Çok güzel.
Sudaki yansımasını da çektim.
Yüzme kabiliyetleri düşündüğümüzden iyi.
Polar Institute'te topladığımız verilere göre
hiç durmadan yüzlerce kilometre yüzebiliyorlar.
Ama yürümektense uzun süre yüzmeleri onlar için çok daha fazla
yorucu oluyor.
Kutup ayıları yüzerken yalnızca ön pençelerini kullanırlar,
o yüzden arka ayaklarını hep arkaya uzatırlar.
Yeni doğmuş yavruların da yetişkin bir ayı kadar
uzağa yüzecek enerjisi olmadığından arka bacaklara tutunurlar
ve kürke pençelerini sıkıca geçirip
annelerinin arkasında dururlar.
Ama suda vakit geçirdikçe daha fazla üşürler,
dolayısıyla çok uzun süre suda kalamazlar.
Ama buz azaldıkça
yüzen buzların arasındaki mesafe de artıyor
ve yavrular daha uzun süre suda kalmak zorunda kalıyorlar.
Anne iyi bir avcı gibi duruyor.
Gayet iyi beslenmiş, yavruları da çok aktif.
Gerçekten etkileyici.
İyi bir durumda gibi gözüküyorlar, bunu görmek çok güzel.
İlk karşılaşmaları gerçekten harika ama istedikleri kara çekimlerini yapmak
hiç kolay olmayacak.
Esas mesele, bu çekimleri nasıl yapacağımız
çünkü burada buz çok güçsüz.
Önümüzde bir zorluk daha var.
Takımın daha kalın bir buz bulması lazım.
Bölgeyi keşfetmek isteyen Rolf ve Oskar kayaklarıyla yola koyuluyorlar.
Ama onlar yoldayken anne ve yavruları Pyramiden'a geri geliyorlar.
Burada da drone ekibi onları çekiyor.
Yavruların şimdiden hareketlerinden öz güvenleri ve merakları görülüyor.
Bunlar hayatta kalmak için her türlü gıda kaynağını
araştırması gereken bir hayvanda olması şart temel özellikler.
Burada olma nedenleri de yemek.
Eski bir fok leşi.
Yalnızca artıklar kalmış.
Ama anneleri bunun kokusunu 30 kilometreden almıştır.
Böyle eşsiz ve yakın çekimler yapabildiğimiz için çok şanslıyız.
Ama Rolf ve Oskar yavruları kaçırdıklarını öğrenince
gerçekten yıkılıyorlar.
Onları tekrar bulmak zor olacak.
Ayılarımız bu fiyorttan uzaklaşmaya karar verdi.
Artık onları kar aracı ve kayaklarla takip edemeyeceğimiz
bir bölgedeler
ve nereye gittiklerinden emin değiliz.
O yüzden bu,
kar aracıyla yaptığımız bahar çekiminin sonu olabilir.
HAZİRAN
Üstünde çalışabileceğimiz buz parçalarına yalnızca büyük bir gemiyle ulaşabiliriz.
Buza dayanmak için büyük oranda güçlendirilmiş bir gemi.
Daha büyük bir mürettebatı var.
Buz konusunda uzman bir kaptan gemiyi ustalıkla idare ediyor.
Ayıları çekmek için önce onları bulmak şart.
Bence onları bulmak için
en iyi yer çanaklık, böylece 360 derece görüşünüz oluyor.
Okyanusun ortasında olduğumuz düşünülürse
bu ıssız yerdeki yüzen buzlarda ayıları bulmamız
akılalmaz olur.
Burada hayatta kalabildiklerine inanmak zor ama gerçekten kalıyorlar.
Ayıları bulmak için en iyi yer burası
ama kimsenin yukarı çıkmamasının çok sağlam bir nedeni var.
Deniz sizi tutuyorsa pek hoş bir iş değil.
Midem bulanıyor.
Çanaklığa çıkmadan önce bulanmıyordu.
Ama şimdi çok fena bulanıyor.
Gerçekten bu çok fena. Öyle böyle değil.
Artık yaz geldiği için ekibin bir sorunu daha var.
Sisle birlikte Svalbard alışıldık hâline döndü.
JEFF WILSON Yönetmen
Sis çöktü, görüşümüz yaklaşık 50 metre.
Ama işin iyi yanı, son 24 saat içinde
dört ayı gördük.
Daha iki gün geçmişken gayet iyi gittiğimiz söylenebilir,
tabii sisi saymazsak.
Sis gelip geçici.
BJORNE KVERNMO Gemi Kaptanı
-Ne zaman geçer? -Bilmem. Yatarsan.
Sıcak su ve soğuk havanın birleşimi sisi kaçınılmaz hâle getiriyor.
Sis burada bize hep sorun çıkartmıştı
ama sıcak hava işleri iyice kötüleştiriyor.
İki gün önce Svalbard'daki Longyearbyen'de
21,7 derece ile gelmiş geçmiş
TOM FORMAN Lojistik Saha Sorumlusu
en yüksek sıcaklık görüldü.
On yıl öncesine kıyasla yaz mevsiminde sis yüzünden
çekim yapamadığımız gün sayısı daha fazla
çünkü hava gitgide daha fazla ısınıyor,
bu da sisli geçen günlerin sayısını artırıyor.
Son birkaç yıldır, alışık olduğumuzdan daha sisli koşullara şahit oluyoruz.
Görüşün azalması ayıları bulmayı zorlaştırıyor
ve yolculuğu tehlikeli hâle getiriyor.
-Cor, şu buz dağına baksana. -Süper.
Böyle bir şeye
saatte 16 kilometre hızla çarpmak istemeyiz, değil mi?
Ekibimizin vazgeçilmez olan tek üyesi kaptanımız
çünkü yoğun sis altında deniz buzunda ilerlemek
hiçbirimizin yapamayacağı bir şey.
Buradan güvenle geçmek için bunları deneyimlemiş olmak lazım.
Yenice oluşmuş bu güzel ince buz katmanını
bir geminin delip geçmesi kolaydır
ama birkaç yılda oluşmuş daha kalın ve yoğun buzdan geçerken
gemi tamamen durabilir, bu da hiç iyi olmaz.
Ekip daha soğuk suları bulmak için kuzeye yöneldi.
Üç uzun haftadan sonra
sisi arkalarında bırakmayı başardılar.
Oskar yılın bu vaktinde katı buzun nerede olduğunu biliyor
ama oldukça şaşırmak üzere.
Bu fiyort, Spitsbergen Adası'nın doğu kıyısında en kuzeydeki
fiyortlardan biri.
Buradaki buzun daha uzun süre kalmasını beklerdim.
Haziranın başındayız
ve buzun tamamen eridiğini görüyoruz.
Yirmi yıldır, normalde buz
iyi durumda olduğundan geldiğim bir yer.
Haziranın başında buzun tamamen eridiğini görmek korkutucu.
Svalbard'daki buz Kuzey Kutbu'ndaki
diğer yerlere kıyasla iki kat daha hızlı eridi.
Artık 30, 40 yıl öncesine kıyasla birkaç ay daha az deniz buzu var.
Kırk yıl önce Svalbard'da yılın çoğunluğunda deniz buzu olurdu.
Günümüzde yılda altı aydan daha az görülüyor.
Bunu idrak etmek oldukça zor.
Eriyen buzu takip eden ekip kuzeye doğru ilerliyor.
Katı buz bulmak için 40 yıl öncesine kıyasla
üç yüz kilometre daha kuzeye gitmeleri gerekti.
Buraya gelmek 30 saat sürdü
ama kuzey fiyortlarından birinde karaya kıyısı olan
son deniz buzu parçasına ulaşmayı başardık.
Buzun fiyordun ilerilerinde olacağını biliyoruz
ama burada iki yavrulu bir aile bulmalıyız.
Yoksa buraya gelmemizin bir anlamı kalmayacak.
Kar araçlarını çıkarma vakti geldi.
Oskar da buzun kalınlığını kontrol ediyor.
İlk su katmanını kırabiliriz
-ama sorun teşkil etmez. -Evet.
Yaz buzu üzerinde giderken düşünülmesi gereken çok şey var.
Öncelikle buz tutarlı değil.
Buz bazı yerlerde 60, bazı yerlerde 20 santim,
on santime düştüğü yerler de var.
Hava sıcaklığı artı derecelerde.
Güçlü rüzgâr da olunca buza saç kurutma makinesi tutmak gibi oluyor.
Yaz buzundaki değişiklikler çok hızlı meydana geliyor.
Yola çıktığımızda bize bir şey olursa
gemiden yapabilecekleri bir şey yok.
Gemi buradaki buzu kırıp bizi kurtarmaya gelemez.
Kendi başımıza gemiye dönmemiz gerekir.
Risklere rağmen ekip,
bunun kar araçlarıyla ulaşabilecekleri son deniz buzu parçaları olduğunu biliyor.
Ayı ailelerini bulmak için hep buzulların önüne bakarız.
Haritaya göre buzul burada olmalı
ama bir, iki kilometre uzağa gitmiş.
Yani...
Buradaki buzulların ne kadar hızlı küçüldükleri ortada.
Şuraya baksana Rolf.
İki sarı şey var.
-Evet. -Biri büyük, biri küçük.
Sonunda yeni doğmuş yavruları olan bir aile.
Aradığımız aileyi bulduk.
Aile morenin orada. Bu kış doğmuş minik yavrular var
ve onlarla çalışma fırsatı
bulduğumuz için çok heyecanlıyız.
Normalde bu aileler çok ürkektir,
o yüzden sabırlı olmamız gerekiyor.
Yeni doğmuş yavruları olan bir anneyi çekmek çok zordur.
Anne kutup ayısından buzda saklanmak imkânsızdır,
sizi hep görür.
Ama doğru hareket ederseniz,
doğru zamanda doğru yerde olursanız
deneyimleyebileceğiniz şeyi kelimelere dökemezsiniz.
Rolf çok emek verdikleri o çekimleri yaparken
her şey değişiyor.
Sis geliyor. Hem de hızla yaklaşıyor.
Ailemizin burada olduğunu da biliyoruz, o yüzden çok sinir bozucu.
Ama sis geliyor.
Sisin gelmesi hiç iyi olmaz
çünkü o zaman buzdaki delikleri göremeyiz.
Sis iyice çökmeden ve güvenle yolculuk etmelerini engellemeden
gemiye geri dönmekten başka şansları yok.
Hava zaten kötüyken felaket hâle geliyor.
Yağmur başladı ve buzun durumunu tamamen değiştirecek kadar
şiddetli hâle geldi.
Buzun üstündeki 30 santim suda sürüyoruz.
Böyle hızlı bir değişim hiç görmemiştim.
Tüm bu sudan dolayı buz eriyor,
o yüzden artık buzun üstünde olmanın güvenli olmadığına karar verdik.
Kuzey Kutbu'nda böyle bir yağmur normal değil, hatta biraz korkutucu.
Kar araçları artık işe yaramayacak,
deniz buzu tamamen parçalanıyor.
TEMMUZ
Planı yeniden değiştirme vakti.
Görünüşe göre üç ayı var.
Umarım bugün güzel ve sissiz geçer.
Pekâlâ dostum.
Motorlu bir tekneyi suya indirdiler.
Parçalı buzların arasında yol almak için ideal.
Gerçekten heyecan verici.
Okyanusa ve ayılara daha yakın olunca
farklı bir bakış açısı ediniyorsunuz.
Yola çıkalım.
Stabilize kamera sistemi teknenin üstüne yerleştirildi.
JAMIE MCPHERSON Görüntü Yönetmeni
Etrafta çok fazla fok olunca
ekip de bu ayının ava çıktığını umuyor.
Ama ayı parçalı buzların arasında hızla hareket edebilse de
ekip için bu imkânsız, o yüzden bir süre sonra geride kalıyorlar.
Buz burada biraz kalınlaşmaya başlıyor,
ayıyı takip etmekte zorlanıyoruz. Tamam.
Tom, çok yaklaşma. Teknenin altına
buz parçası gelecek.
Olamaz!
Dururlarsa başları belada demektir.
Jamie'yi de sonunda bir güzel çalıştırıyoruz.
Gerçekten tamamen saplanıp kaldılar.
Evet, itmeye devam et.
İşe yarıyor. Harika bir iş çıkarıyorsun.
Ekip en sonunda tekneyi kurtarıyor
ve tekrar ayıya yetişiyor.
Tamam. Ayıyı gördüm.
Vida.
Vida dinlemede.
Şu an ayıyı görüyor musun?
Evet, önümüzdeki buzda.
Biraz geride durup
avlanmasını beklerken
ayıyla aramıza mesafe koyacağız.
Bir şey gördü veya bir koku aldı.
Buz parçalandığı için
ayı artık bir buz deliğinin başında oturup bekleyemiyor.
Farklı bir av tekniğine ihtiyacı var.
Kutup ayıları parçalanmış deniz buzu denilebilecek
yüzen buzların arasında gezinirler ve suya atlayıp
fokları avlarlar
ama kutup ayılarının işi zor.
Sonuçta doğa koşulları değişti, o yüzden daha az deniz buzu
ve daha fazla açık alan var.
O yüzden sudan gizlice takip etmeleri daha önemli.
Fok onu gördüğünde ayının ondan hızlı yüzmesi imkânsız.
Fok kaçtı.
Zavallı ayı.
Bu tekniğin başarısı tamamen gizli kalmasına bağlı.
Çok yavaş git. Güzel.
Nereden çıkacağını anlamak zor.
Sadece bazı kutup ayılarının böyle avlanmayı bildiği düşünülüyor.
Ama bu teknikte ustalaşmaları hayatta kalmaları için önemli olabilir.
Deniz buzu tahminleri umut verici değil. Tamamen yok olacak gibi gözüküyor.
Svalbard'ın batısındaki pek çok fiyortta yok oldu bile
ama sıcaklığın sürekli artmasıyla
deniz buzu daha da azalacak
ve sonunda deniz buzu oluşumuna yetecek kadar soğuk olmayacak.
Otuz yıl içinde en azından Svalbard'da deniz buzu diye bir şey
kalmayabilir.
Deniz buzu kaybolmaya devam ederse
kutup ayılarının da sayısında önemli oranda düşüş olabilir.
AĞUSTOS
Kutup ayıları çok daha erken vakitte karaya çıkmak zorunda kalıyor.
Bu etkileyici hayvanlar karada da
gıda kaynağı bulmanın yollarını öğreniyorlar.
Kutup ayıları davranışlarını hızla değiştirebilir.
Meraklıdırlar, koşullar değişirse
başka fırsatların peşine düşerler.
Gözlemlediğimize göre, karada daha fazla vakit geçiriyorlar.
Kuş yuvalarından avlanıyorlar.
Kutup ayılarının Ren geyiklerini avladıklarına da
çok kez şahit olduk.
Ayıları ve hayatta kalma güdülerini çok takdir ediyorum,
uyum sağlayabildiklerini görmek çok güzel.
Çevreye uyumları, kutup ayılarının değişen iklimle başa çıkmada
en büyük güçleri olabilir.
Disneynature ekibi bir yağ ziyafeti keşfedince
çekim yapmaya hazırlanmaları gerektiğini anlıyorlar.
Kutup ayıları kesinlikle bu ziyafetin tadını çıkarmaya
dört bir yandan geleceklerdir.
Yüz milyon kaloriden fazlası söz konusu olunca herkese yetiyor.
İspermeçet balinası olduğunu anladığımız devasa leşin üzerinde
bir ara aynı anda tam beş ayı vardı,
hepsi bu leziz ve çürümekte olan balina etinden yiyordu.
Balinanın kokusu hariç, her şey güzel gözüküyor.
Ama evet, harika bir sabah.
Balina leşi yiyen ayıların karnı
öyle iyi doyuyor ki
yiyecek aramalarına gerek kalmıyor
ve agresifleşmeden diğer ayılarla
etkileşime geçebiliyorlar.
En büyük ve yaşlı erkekler uyuyup diğerlerine hoşgörü gösteriyor
ama genç ayılar etkileşime geçip birbirlerinden bir şeyler öğreniyorlar,
böylece bu harika etkileşimlerini kayda alabiliyoruz.
Hepsinin karnı doydu, şimdi üç genç ayının
güreşmesini, birbirlerini kovalamalarını, anlamaya çalışmalarını izliyoruz.
Asla kötü bir niyetleri yok.
Yetişkin bir ayı olmayı öğreniyorlar.
Buraya geldiğimizden beri adada olan bir çift yavru var,
bizim yıldızlarımız onlar.
Oynuyorlar, suda birbirlerine giriyorlar,
karada güreşiyorlar ve anneleri de çok becerikli.
Galiba Rocky tarzında diğer ayılarla
nasıl dövüşeceklerini öğretiyor çünkü o da güreşmelerine dâhil oluyor.
Evet, gerçekten onların sınırlarını zorluyor.
Yirmi yıllık vahşi hayat film tecrübemde bu kadar çok oynayan
başka hayvanlara denk gelmemiştim.
Bu ayılar günde altı, yedi saat oynuyor gibiler.
Başka yavrular geldi, onlar da katılmak istiyorlar.
Bu ikisi doğrudan bizim iki yavruya geldi.
Ama düşman gibi görünmüyorlar.
Birbirleriyle oynamalarına şahit olabiliriz.
İşte başlıyor.
İnanılmaz ama diğer iki yavruyla
takılıp oynamaya karar verdiler.
Daha önce yakından böyle bir şey görmemiştim.
Bizden hiç ürkmeyen dört ayı var.
Bu hem çok güzel hem de sıra dışı.
Yaşasın!
Böyle eşsiz bir anı çekmek ekip için büyük bir başarı oldu.
Ama genç yavrularımızın hikâyesi tamamlanmadığı için
ellerine bir fırsat daha geçmesini istiyorlar.
Güneş tepede, foklar var
ama bulunması zor olan anne ve yavrularından iz yok.
Sonunda pes etmemeleri ve sıkı çalışmaları boşa gitmiyor.
Ekip bir anneyi ve bu yıl doğmuş yavrusunu görüyor.
Hemen tekneyi indiriyorlar,
şanslarının yaver gideceğini umuyorlar.
Doğruca ilerimizde mi yoksa sancak tarafında mı?
-Sancak tarafında. -Süper. Teşekkürler.
Yeni doğmuş yavruları olan bir aile bulmaya çalışıyorduk.
Kar araçlarıyla aradık,
yirmi dört saat keşif yaptık, sisten dolayı işler yolunda gitmedi.
Rüzgârın, fırtınanın ve pek çok başka sorunun sonu gelmedi.
Şimdi meyvelerini toplayacağız,
yeni doğmuş yavruları olan bir aile bulduk.
Onunla güzel bir ışıkta ve buzda,
gayet iyi koşullarda iki saat geçirdik.
Vahşi hayat filmleri böyledir işte.
Her şey aleyhinizde işliyor gibidir
ama bir gün bir bakarsınız her şey yolunda gider.
Disneynature ekibinin çekimleri mükemmel bir şekilde sona eriyor.
Ayıları çekme deneyimi hayatımı değiştirdi,
hem de iyi yönde değiştirdi.
Günümüzde böyle bir fırsat bulmanın en büyülü yanı
insanların hiç görmediği bir şeyi kaydedebilmek.
Ama Svalbard'daki değişiklikleri görüp deneyimleyince
insan bu genç aileyi nasıl bir geleceğin beklediğini düşünmeden edemiyor.
Svalbard'daki arktik türlerin geleceğiyle ilgili en büyük endişem
oldukça hızlı bir ivmeyle seyreden iklim değişikliklerine uyum sağlamayı
başaramama ihtimalleri.
Bunu gördüğünüzde kendinize şu soruyu soruyorsunuz,
"Bunun olmasına, bu benzersiz güzelliği kaybetmeye nasıl müsaade ederiz?"
Bu ayıların Kuzey Kutbu'nda
var olmayacakları bir zaman gelirse kesinlikle çok şey kaybederiz.
Bu sorumluluğu üstlensek yeter, o zaman gidişatı değiştirebiliriz.
Bu sorumluluğu da derhâl üstlenmemiz gerekiyor.
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata