Downloaded from YTS.MX
KRÓLOWIE ŚNIEGU
Wesołych Świąt.
Zobaczycie zawody rzeźbienia w śniegu
Official YIFY movies site: YTS.MX
jakich jeszcze nie widzieliście.
Kto zostanie Królami Śniegu?
Oglądajcie, jeśli chcecie się dowiedzieć.
Ale zacznijmy od początku historii.
Dzieci, robimy dom z piernika.
Ja chcę dodać lukier.
A ja żelki.
Powoli, synku.
Brakuje jednej rzeczy.
Jakiej?
To niespodzianka.
Wyjdę na miasto i przyniosę kolejną.
Co? Teraz? Mamy Wigilię.
A za oknem jest śnieżyca.
PROMYK - GUS - HAYLEY - TATA - MAMA
Nie jest tak strasznie.
Tylko lekko pruszy.
Wrócę w mgnieniu oka.
Promyk ze mną pójdzie. Prawda, piesku?
Patrzcie, jaki jest podekscytowany.
Kocham was. Na razie.
Co takiego ważnego przyniesie tata?
Coś, co doda świętom trochę magii.
A my zrobimy teraz dom z piernika.
i opowiem wam pewną historię.
O czym?
O tym, jak całe miasteczko
zgromadziło się w święta
żeby tworzyć niesamowite, magiczne rzeczy.
KRÓLOWIE ŚNIEGU
WITAMY
KRÓLOWIE ŚNIEGU
MIASTECZKO ŚNIEGU
Witajcie drodzy goście
Wspaniale, że jesteście
Wokół pełno śniegu
Przyszła najlepsza pora roku
Drużyny z różnych stron Przyjechały tworzyć sztukę
Już za chwilę Zaczniemy śnieżne zawody
Chodźcie tutaj, właśnie tutaj
W stronę rynku
Zabawy mamy co nie miara A powietrze pełne magii
Kto wygra te zawody? Najwspanialsze zawody
Zawody rzeźbienia w śniegu
Odbędą się właśnie tu
Wezmą wielkie bloki śniegu
Oraz specjalne narzędzia
I stworzą z nich rzeźby
Piękne śnieżne rzeźby
Kto idzie? To burmistrz
Nikt inny jak burmistrz
Przepuście więc burmistrza
I słuchajcie go dokładnie
Witajcie, panie i panowie Witajcie, dziewczęta i chłopcy
Czekają nas cztery dni
Zawody pełne radości
Nasi jurorzy pomogą mi
Wybrać najlepszych rzeźbiarzy
Drużyny śnieżnych rzeźbiarzy
Rzeźbiących w śniegu
- Drużyny śnieżnych rzeźbiarzy - Drużyny rzeźbiarzy i śnieg
Z całego świata Przybyły drużyny
Jak ta czwórka przyjaciół
Dwie pary gotowe do zabawy
Dwie rodziny pracujące razem
Damska drużyna pełna serca
Znajomi z pracy tworzący sztukę
Pokażą co potrafią
I rozświetlą to miasteczko
Kto zostanie
Królami Śniegu?
DISNEY KRÓLOWIE ŚNIEGU
Witajcie,
witajcie, moi drodzy.
Kłania się burmistrz Mrozisław Von Fiord.
Nasze piękne Miasteczko Śniegu
organizowało zawody rzeźbienia w śniegu, odkąd byłem małym chłopcem.
Witamy wszystkich,
którzy przybyli z bliska i z daleka,
na naszych cudownych zawodach.
Temat przewodni zawodów to „Razem silniejsi”.
Ponieważ gdy pracujemy razem z miłością w sercach,
a kreatywność to nasz cel,
razem stajemy się silniejsi.
Przez najbliższe 4 dni
poprzedzające Wigilię,
każda drużyna stworzy wspaniałą rzeźbę
zainspirowaną magicznym światem Walta Disneya.
Drużyny samodzielnie
zdecydują, co wyrzeźbią.
Pod koniec jedna drużyna
zostanie okrzyknięta Królami Śniegu.
A teraz
przedstawiam naszych szanownych jurorów,
którzy mają łącznie
kilkadziesiąt lat doświadczenia w rzeźbieniu w śniegu.
Sue McGrew
zawojowała scenę
jako światowej sławy rzeźbiarz w piasku
i wygrała w ponad 85 zawodach i festiwalach
w ponad 35 krajach.
O jejciu.
Andre Rush
to weteran wojenny, mówca motywacyjny,
i szef kuchni Białego Domu dla ponad czterech zarządów.
Oraz niezmiennie
miłośnik rzeźbienia w śniegu.
od ponad 20 lat.
Ta dwójka mistrzów będzie obserwować wasze mistrzowskie poczynania.
Nie będziecie pozostawieni sami sobie.
Obok waszych brył lodu
stoją najlepsi rzeźbiarze naszego miasteczka.
Każdej drużynie pomoże dwóch
najzdolniejszych rzeźbiarzy
w zrealizowaniu projektu
i stworzeniu z tych brył lodu dzieł sztuki.
Dodatkowo, otrzymacie mnóstwo narzędzi,
które pomogą wam stworzyć wasze rzeźby.
A więc na co czekać?
Ruszajcie do swoich brył.
Czas dowiedzieć się, kto zostanie Królami Śniegu.
4 DNI, 0 GODZIN, 0 MINUT
3 DNI, 13 GODZIN, 59 MINUT
Cześć. Jesteśmy waszymi rzeźbiarzami
i pokierujemy wszelkimi waszymi pomysłami
i pomożemy wam je zrealizować.
- Więc czym się zajmujecie? - Jesteśmy szklarzami.
Wow, wspaniale.
- Super, że mamy damską drużynę. - Tak!
Cześć, jestem Que, wasza nieustraszona liderka.
A to mój wysoki, przystojny, silny mąż...
- O tak. - ...Emmanuel.
Zgadza się, jestem Emmanuel, a to moja cudowna żona, Que.
No dobrze, ja jestem Charm,
przyniosę wam szczęście,
a to mój kochany Ron. - Cześć.
No dobrze.
Cześć, jestem Danny, kapitan drużyny.
Przyprowadziłem kilku przyjaciół.
Jesteśmy zawodowymi rzeźbiarzami,
ale nigdy nie pracowaliśmy ze śniegiem.
Jestem Edward, kapitan.
To moja drużyna. Rzeźbimy w dyniach.
Wow, super!
To będzie bardzo przydatne.
Tak, mam nadzieję.
Próbowaliście kiedyś
eksperymentować na przykład ze śniegiem?
Czasem rzeźbię sobie drogę do samochodu.
Jestem Dave, a to moja córka, Reaghan.
- Jestem Brandon. Moja mama, Lisette. - Miło nam.
Nam również!
Dobrze, więc mamy do dyspozycji bryły lodu o wymiarach dziesięć na dziesięć
i cały świat Disneya.
do wyboru motywu.
Co wy na to?
Wybierzmy ważny dla nas film.
Coś prosto z serca.
Może Coco?
Tak, to naprawdę wspaniały film.
Opowiada o rodzinach.
Dokładnie tak.
Płakałam cały film.
Naprawdę do mnie trafił.
Jestem z Meksyku i...
znam te wszystkie tradycje, to jest świetny film.
Idealnie.
Znasz hiszpański?
Jak najbardziej.
Wybraliśmy idealny film.
Co ty nie powiesz!
Tak wygląda drużyna zwycięzców.
- Pewnie. - O to chodzi.
Przecinamy.
Otwórzmy tę paczkę.
Tak!
Przecinamy wstęgę?
Tak!
Uwaga!
Pięknie.
Jurorze Andre, jurorko Sue, to zaszczyt was gościć.
Jak myślicie,
co będzie największym wyzwaniem?
Przede wszystkim,
zobaczcie, jak ogromne są te bryły.
Są olbrzymie. Dwadzieścia ton.
blok dziesięć na dziesięć na dziesięć zbitego śniegu.
- Czterdzieści łosi. - O mój Boże, albo trzy słonie.
Albo sześć młodych słoni?
Co będzie decydować o wygranej?
Oceniamy trzy kwestie.
Pracę zespołową, kunszt i efekt „wow”.
Czeka ich nie lada wyzwanie.
Dosłownie.
- Zmierzmy cały bok. - Dobrze.
Nasz plan to oznaczyć bryłę.
Tak, tak.
Tak, żeby przybrała ona formę
waszego, no wiecie...
waszego pomysłu.
- Jasne. - Tak.
Nie mam pojęcia, jak to zrobimy, ale...
Od tego jestem ja i Paul.
Poradzimy sobie.
Patrząc na to myślę,
co, kto, kiedy, gdzie, dlaczego,
jak to zrobimy?
Mamy cztery dni.
Cztery dni na zrobienie z bryły śniegu pięknego dzieła.
Opracowuję siatkę,
żebyśmy mogli działać według tych linii.
Każdemu, kto nie jest rzeźbiarzem, będzie łatwiej
pracować według wyznaczonych linii.
No dobrze, więc usuwanie śniegu
zaczniemy od oznaczenia go.
Świetnie, do góry.
Sześćdziesiąt
Powtórz wymiary po hiszpańsku.
60, 40
O to chodzi!
Dwadzieścia!
Do końca zawodów Reaghan nauczy się hiszpańskiego.
Jazda na oponkach.
Lisette i Brandon to nasi znajomi.
Nasza drużyna powstała,
kiedy Reaghan i Brandon byli w orkiestrze.
My, jako rodzice, dołączyliśmy,
żeby pomóc ze sceną czy projektami.
Wtedy właśnie poznałem Lisette
i od razu się polubiliśmy.
- Zbierzmy się. - Ruszamy.
Zbierzmy się. Raz, dwa, trzy.
Mam moją córkę u boku,
co nie zdarza się codziennie.
¡Ándale!
Dla rodzica to najlepsze, co może cię spotkać.
Tak!
Kto będzie ciął z tej strony,
odetnie całą tę część,
odtąd dotąd i po prostu pozwolimy jej spaść.
Jesteśmy gotowi.
Zaczniemy od
oznaczenia bryły tam,
- gdzie będziemy ciąć. - Ok.
W porządku? Powiększymy tę bryłę,
dodając efektu „wow”.
Więc będzie jeszcze większa.
Wyjdziemy poza bryłę.
- Idealnie.
To będzie trudne,
ale poradzimy sobie z tym.
Jesteśmy drużyną zawodowych rzeźbiarzy.
Mam doświadczenie w rzeźbieniu w lodzie, drewnie i dyniach.
Lisa jest fantastyczną rzeźbiarką,
a Bob to wspaniały rzeźbiarz w drewnie.
Myślę, że jako artyści
nieustannie się napędzamy.
Niezależnie od dziedziny
Niezależnie od tego, czy rzeźbimy w skale,
czy czymkolwiek innym, damy radę.
Film, który wybraliśmy, to Opowieść wigilijna muppetów.
OPOWIEŚĆ WIGILIJNA MUPPETÓW
Jest Statler i Waldorf, którzy grają Marleyów.
Są pingwiny.
Jest Rizzo i Gonzo.
KRÓLOWIE ŚNIEGU OPOWIEŚĆ WIGILIJNA MUPPETÓW
Będzie super.
Drużyna Marudy
- Bez wygłupów. - Nie ma mowy.
Mamy dzisiaj sporo pracy.
Jesteśmy rzeźbiarzami w śniegu.
Tak! Wpisz to do CV.
Jak się do tego zabrać?
No dobrze, połącz tutaj,
tu, dokładnie.
Drużyna fioletowych
Świetnie.
Naprawdę.
- Co za bestia. - O tak.
Co ja tu mam? Czym jest piła linowa?
To są rączki do tej piły linowej.
Rozciągniemy ją z tego miejsca tam
i będziemy piłować.
Dobrze.
Bum!
- Gotowe! - Bum!
- Daliśmy radę!
Oni tną... Co oni robą? Już tną?
A my rysujemy linie. Do roboty!
- Ok, musimy się sprężać.
Musimy przyspieszyć.
Kiedy ta część się oderwała,
wszyscy mieli strach w oczach.
- Ok? Widziałem go. - Tak?
Becky, zrzucisz Sarah na ziemię.
Tak.
- Góra! - Dół!
O tak!
Tak!
Raz, dwa, trzy.
Obserwowanie profesjonalistów jest onieśmielające.
Pracują, jakby się na tym znali.
Używają długich pił
do wycinania ogromnych brył śniegu.
Tną, kroją, tworzą swoje konstrukcje.
Świetnie!
My zaczynamy od góry i kopiemy,
szufla za szuflą.
Nasza rzeźba wiąże się z filmem Coco.
To będzie ogromna scena,
na której będzie stał Miguel grający na gitarze,
a wokół niego dobrze bawiąca się rodzina.
Ale do tego
potrzebujemy wszystkich czterech stron.
Więc nie możemy żadnej się pozbyć.
Jesteśmy przerażeni.
U innych pojawiają się nowe kształty.
U nas wciąż kwadrat.
Wiem, że czeka nas dużo pracy,
ale ja jestem tym młodym
i, no wiecie, umięśnionym.
Więc postanowiłem sam to zrobić,
żeby nikt nie uszkodził sobie kręgosłupa.
Dziękuję, kochanie.
To było świetne.
Zrób małe nacięcie w kształcie „V”.
O tak, małe „V”, tutaj i tutaj.
Ten grys jest drobniejszy.
Pomoże nam uzyskać gładszą powierzchnię niż ten.
Tutaj mamy dłuto żłobiące.
Zrobimy nim nieco zaokrąglone wcięcie.
Ktoś kiedyś pracował z czymś takim?
Paul, Paul, Paul. Wiem, co to jest.
- Co to? - Czyszczę tym zamrażarkę.
O mój Boże.
Ja i ten przystojny, przystojny mężczyzna
jesteśmy małżeństwem od ponad 17 lat.
Podróżowałem jako koszykarz,
a ona przyszła na jeden z meczy.
Nigdy wcześniej do żadnego nie podeszłam.
Ale on był słodki. I niski.
Kochanie, w porządku, jesteś wysoki.
Ponad 180 cm.
Jesteśmy małżeństwem od ponad 15 lat.
Mamy trójkę pięknych dzieci.
Bierzemy udział w tych zawodach,
- Gotowi? Start! - ...bo lubimy konkurencję.
To nowe doświadczenie.
Ale złożymy to do kupy
- i wygramy to razem. - Zgadza się.
Jesteśmy z naprawdę gorącego miejsca.
Nie lubię zimna. Zdecydowanie nie.
Nie lubię nawet przechodzić w sklepie obok lodówek.
Nie lubię zimna.
Nie lubię zimna. Ale lubię wygrywać.
EMPORIUM OD 1983
Witam, witam.
To burmistrz!
Hej, hej, to pan burmistrz!
Ok, witam, witam.
Podoba mi się ten entuzjazm.
Chcecie usłyszeć coś szalonego?
Mam alergię na śnieg.
- Jak to? - Ja też.
Naprawdę? Codziennie rano piję butelkę antyhistaminy.
Przechodząc do ważniejszego pytania, jak nazywa się wasza drużyna?
- Hakuna Matata. - Wspaniała nazwa.
A co zamierzacie rzeźbić?
Będziemy rzeźbić
Króla Lwa.
KRÓLOWIE ŚNIEGU DRUŻYNA HAKUNA MATATA
Wybudujemy Serengeti o szerokości ponad sześciu metrów.
Trawę i drzewa.
Timona i Pumbę.
A głównym elementem będą Simba i Nala.
Za nimi będzie duch Mufasy w chmurze.
KRÓL LEW
Jakie to ekscytujące!
Nie pisnę ani słowa, ale podoba mi się!
Kocham Króla Lwa tak bardzo,
że moje hasło do wszystkiego to "Mufasa".
Jest najlepszy.
Chyba nie powinienem był tego mówić, prawda?
No, raczej nie.
Ok, już nie przeszkadzam.
- Super. - Miłego rzeźbienia!
Do zobaczenia, burmistrzu!
Hakuna Matata.
Pa, pa, burmistrzu.
Mocniej, szybciej, jazda!
- Leży na ziemi. - Margaret!
Dosłownie wylegujesz się przy pracy. Wstawaj!
Pracujemy ze szkłem.
Kiedy ludzie widzą naszą pracę po raz pierwszy,
bardzo często mówią:
„To wygląda jak taniec”.
Myślę, że świadczy to o naszej więzi.
- Spójrz. - To jest trik.
Nieźle.
Sarah, to wspaniałe.
Artyści szklarze
są jak gwiazdy rocka w świecie szkła
I potrafimy się zabawić.
Na moje urodziny były ogórki kiszone i tort.
Więc tak, potrafimy się bawić.
W Vaianie mamy silną główną bohaterkę
i właściwie wszystko, na czym nam zależy.
Nasz projekt skupia się na dwóch głównych bohaterach.
Vaianie i Te Fiti.
KRÓLOWIE ŚNIEGU - DZIEŃ 1 DRUŻYNA ŚNIEŻNI PODRÓŻNICY
Chciałyśmy skupić się na emocjach w tym momencie filmu,
dotknięciu głowami i wybuchu emocji.
Mamy nadzieję, że uda nam się oddać to perfekcyjnie
i naprawdę zachwycić sędziów.
Tak, dziewczyny.
Dobra robota, drogie panie.
Obróć do góry. Właśnie tak.
Przysuń do mnie.
Ciągnę, ciągnę.
- O, Boże. - Chyba odmroziłam sobie mały palec.
To ciężka robota.
Raz, dwa, trzy.
Pchamy.
Pchamy, pchamy.
O tak, królowo!
Spotkaliśmy się na wystawie halloweenowych dyń.
Jestem managerem studia, a to moi najlepsi artyści.
- O, mój Boże! - Wow!
To ja.
Rok temu wyrzeźbiliśmy ponad 624 wymyślnych dyń.
Totalny chaos.
- Kompletne szaleństwo. - To było szaleństwo.
Znaleźliśmy w sobie nawzajem cząstkę siebie.
Jak Strażnicy Galaktyki.
Dokładnie jak ta banda dziwaków uratujemy galaktykę.
Zrobimy odjechaną śnieżną rzeźbę
i pokonamy wszystkich.
Tym samym ratując galaktykę.
W ten sposób ratując...
- Ratując Miasteczko Śniegu. - Tak.
Witajcie!
Hej!
Hej.
- Jak minęła podróż? - Wybornie.
Miło to słyszeć.
Zdecydowaliście już, co wyrzeźbicie?
Tak.
Opowiadajcie.
A powiesz komuś?
Skąd, to będzie nasz sekret.
Dzięki.
To będzie Rocket ze Strażników Galaktyki.
Znasz ten film?
Wiele razy to oglądałem.
Obydwie części.
DRUŻYNA ODLOTOWE KRÓLOWE
Będzie klęczał,
będzie też mały Groot.
Dokładnie tak, idealnie!
- Świetnie to wygląda. - Dokładnie tak.
Ale to ekscytujące!
- Naprawdę. - Uwielbiam Rocketa i Groota.
I uwielbiam, że jedyne, co mówi, to „Jestem Groot”.
- Jestem Groot. - Mhm.
- Jestem Groot. - Nie!
Po obejrzeniu tego filmu
przez tydzień mówiłem tylko
„Jestem burmistrz Mrozisław Von Fiord”.
I nic więcej.
I jakie były efekty?
Utrudniło to wiele spraw.
W każdym razie,
Miłego rzeźbienia!
Dziękujemy.
Widzę stopy.
- Co tam się dzieje? - No właśnie.
- Przeciągnąłeś go przez tę dziurę? - Tak.
Było super.
Jak piec do pizzy.
- Dokładnie. - No i zgłodniałam.
O właśnie, czas na obiad.
Wszyscy tak dużo dzisiaj zrobili.
Musimy trochę nadrobić.
Już sam nie wiem.
Drużyna zielonych wygląda dobrze.
Nie wiem, co robią.
Mogą być w tyle.
Drużyna niebieskich
też jest w tyle.
Oni też są w tyle.
Hej, gadamy czy pracujemy?
Gdybyście mniej gadali, bylibyście już dalej.
Co? Co powiedziałeś?
No dawaj! Dawaj, koleś!
KRÓLOWIE ŚNIEGU
Ciemno już
Przyszła noc
Zakończyliście pierwszy dzień
Mięśnie bolą od rzeźbienia w śniegu
Nie pędźcie, macie jeszcze trzy dni
Wyśpijcie się i zjedzcie coś zdrowego
Na przykład brokuły
3 dni, 0 godz., 1 min.
3 dni, 0 godz.
No dobra, wystarczy.
Dzień pierwszy, to wszystko.
- Tędy. - Chodźcie.
Dobra robota.
Piątka.
To jest naprawdę super.
Odmrożona piątka.
Cześć wszystkim.
- Hej. - Buenos noches.
Dobra robota.
Piękna piosenka.
Wygramy bez wątpienia,
bo jesteśmy naprawdę zdolnymi artystami.
Nikt nas nie pokona.
Powodzenia.
- Dobranoc. Pa. - Dobranoc.
Nie zapomnijcie o brokułach.
Inne drużyny muszą wiedzieć, że
nie lubimy przegrywać.
W dniu ogłoszenia wyników
wyjedziemy jako zwycięzcy.
Tyle w temacie.
MIASTECZKO ŚNIEGU - KINO KRAINA LODU
O Boże, kochanie. Potrzebuję masażu.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Chodź, Promyk. Wszystko już mamy.
Teraz musimy odnaleźć drogę do domu.
Hau!
Ciężko zgadnąć przy takim śniegu.
Ale musimy wybrać jedną z tych dwóch dróg.
Coś mi mówi, że to ta droga, ale
chodźmy tą ciemniejszą i straszniejszą.
CHATY
DZIEŃ 2
Witajcie, drużyny!
Mamy nadzieję, że dobrze się bawicie.
Zanim zaczniemy drugi dzień,
wróćmy do pierwszego.
Przywitał was burmistrz
Musieliście zdecydować
Co będziecie rzeźbić
Jedni wybrali Króla Lwa,
inni Vaianę i Te Fiti,
Coco i Muppety,
Strażników Galaktyki
Zaczęliście rzeźbić Robić pierwsze cięcia
Jeszcze nie zrobiliście zbyt wiele
Trzeba więc rzeźbić dalej
Tak!
Witam w drugim dniu zawodów.
Śnieżni Podróżnicy,
Rzeźbiarze Coco,
Hakuna Matata,
Marudy
i Odlotowe Królowe
Jak widać, wszystkie drużyny wybrały nazwy.
I rozpoczęła się walka o tytuł Królów Śniegu.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę postępy.
Miłego rzeźbienia!
3 DNI, 0 GODZIN, 0 MINUT
2 DNI, 13 GODZ., 59 MIN.
Tak!
Czym możemy się dzisiaj zająć?
Danny, zajmiesz się pingwinem.
- Przyniosłem piłę. - Super.
William, ty zajmiesz się jedną z tych brył.
Bob, Liz i Heather,
wy zaczniecie od góry,
od dwóch Marleyów na sankach.
Mamy tutaj projekt sań,
które będą wygięte w tę stronę.
Wyjdzie naprawdę fajnie.
Będzie świetnie wyglądać.
Nasz projekt będzie dużo lepszy
niż pozostałe.
Zamierzam wszystkich zachwycić.
Mam nadzieję, że jesteście dzisiaj w formie,
bo mamy jeszcze więcej żłobienia do zrobienia.
Patrzymy na prace dookoła,
widzimy inne projekty,
oczywiście nie da się nie zauważyć Marud.
A u nas wciąż tylko piec do pizzy.
Czeka was dzisiaj sporo pracy.
Lisette, ty zaczniesz od
budynków z lewej strony.
Dobrze.
Ty i Brandon zajmiecie się wnętrzem bryły.
Zaczniemy od mniejszych narzędzi,
od szczegółów.
To narzędzie przyda się do wyostrzenia i wyprostowywania ścian.
Może się wydawać, że pracujemy wolniej niż inni,
ale dzisiaj
skupiamy się na szczegółach
i mimo wszystko damy radę.
Skupimy się na detalach na twarzy, kwiatach,
zmieciemy konkurencję
i wygramy.
Pod koniec dnia
powinniście już widzieć
gdzie są dwa lwy
i to, gdzie będzie Rafiki.
Kiedy patrzę na inne rzeźby, wydaje mi się,
że jesteśmy w tyle.
Nie wiemy, co robią.
Drużyna fioletowych na pewno bałagan.
Jak twoim zdaniem dzisiaj wypadamy?
Na pewno lepiej niż czerwoni.
ODLOTOWE KRÓLOWE
Jeśli uda nam się dzisiaj zrobić cały zarys,
a Groot będzie stał tutaj na prezentach.
No więc musimy naszkicować tutaj prezenty i je wyciąć.
Tak jak tę wydrążoną część.
Wyciągnięta ręka
będzie najtrudniejszym elementem.
Z jakiego powodu?
Ciężko zyskać kąt prosty w śniegu.
Więc to będzie jakieś 110?
Nie mam pojęcia o matematyce.
Ja jestem od ładnych rzeczy.
Jesteśmy artystami, nie matematykami.
Nie każcie mi niczego liczyć.
Przesuwasz to do góry, a potem do tyłu.
- Od razu. - Pozbądź się wszystkiego.
Patrzymy na tę bryłę i myślimy „o, mój Boże”.
Przed nami jeszcze dużo pracy.
Widzimy inne rzeźby
które nabierają życia,
a u nas wciąż tylko bryła śniegu.
Chciałbym, żebyś w trakcie kiedy ja rysuję,
ponieważ ciężko mi ocenić z tak bliska,
powiedziała, jak długa ma być szyja.
Czy powinna być...
Bo będziemy schodzić aż dotąd.
Czy ramię powinno zaczynać się tutaj,
czy raczej tutaj?
- Myślę, że niżej. - Ja też.
Nie mamy żadnego doświadczenia w rzeźbieniu w śniegu.
Więc patrzenie, jak rzeźbiarze szkicują lwy,
było rozrywką.
Ale pojawia się pytanie,
jak z tego i tego ma wyjść to.
To przerażające.
Tak.
Wow! Cześć!
- Zejdźcie. - O, jurorzy.
Jak leci?
Wszystko dobrze.
Ale to wysokie.
To czubek głowy Marleya.
Więc dodaliście coś na szczyt waszej rzeźby?
Jeszcze ją powiększyliście?
Tak, pokażemy nasz rozmach.
Przyjechaliśmy wygrać, a nie zrobić coś przeciętnego.
Czasem wygrana wiąże się z ryzykiem.
W kilku miejscach dodamy
lodowe elementy.
Na łańcuchach obydwu Marleyów
i zrobimy też lodowe jezioro.
Brzmi bardzo ambitnie.
Być może chcecie trochę za bardzo. To może was zgubić.
Ok, raz, dwa, trzy.
- Chyba jesteśmy w tyle. - Tak, to co robimy?
- Widziałaś inne drużyny? - Sama nie wiem.
Na przykład Marudy
- mają to ogromne... - Widziałam.
...coś. A do tego sanie?
Nic mi nie mów.
Ale kiedy patrzę na nasze kwiaty, wiem, że będzie dobrze.
Wyglądają naprawdę pięknie.
Śnieżni Podróżnicy!
Chodźcie na chwilę.
Opowiedzcie o waszym projekcie.
Wybrałyśmy detale,
na widok których
wszyscy na pewno powiedzą „wow”.
Kwiaty, winorośla i twarz Vaiany.
Całą uwagę skupiamy na tym momencie
i boimy się, że zbyt dużo detali
może przyćmić ten moment.
Prostota nie jest łatwa.
Wszyscy idą na całość. Wy zachowujecie prostotę.
Musicie trafić w sedno.
No więc czym się martwicie?
Rocket będzie klęczał na jednym kolanie i pochylał się do przodu.
Szopy mają naprawdę drobne łapy.
Więc ciężar jego głowy i torsu
będzie opierał się na tych
swego rodzaju podporach.
A co będzie na dole?
Na górze będzie Rocket.
Wszyscy uwielbiają Groota, ja na pewno.
Ale co będzie na dole waszej rzeźby?
Z lewej strony, dokładnie tutaj
będzie Groot z doniczką.
Tu, gdzie zaczynają się schodki, będzie stos prezentów,
kokardy, wstążki, papier prezentowy.
Ok.
Przykuliście moją uwagę.
Wiem, że kokardy mogą stanowić problem.
Jak upewnicie się, że nie odpadną?
Jaki macie plan?
Metoda prób i błędów.
Sami jesteśmy ciekawi.
Musicie zrobić to dobrze.
Paul, co zamierzamy odtworzyć?
Serengeti.
Na co wam to teraz wygląda?
Bryła lodu. Błąd.
To nie bryła.
- To drzewo. - Włącz wyobraźnię.
To drzewo. A teraz spójrzcie tutaj.
- Gdzie drugie? Tutaj? - Tam.
- Co mamy tutaj? - Stań tu.
Bryła lodu.
Wcale nie!
To drzewo.
Macie ambitny plan.
Jak duża będzie rzeźba?
Podwoimy oryginalną bryłę.
Ta jest dwustronna, wy robicie 360 stopni.
Jeśli chcecie, żeby odbiorcy
obeszli rzeźbę dookoła,
musicie się postarać.
Rzeźbiarze Coco!
Hej!
Chodźcie!
Opowiedzcie o rzeźbie.
Wybraliśmy Coco, bo wiele nas łączy z tym filmem.
Jej mama jest już po drugiej stronie, mój tata też,
czyli dziadek Reaghan i babcia Brandona.
Tylko w Dzień Zmarłych
mogą odwiedzić nas przodkowie.
Stawiamy ich zdjęcia na ołtarzyku, by ich dusze mogły do nas przyjść.
Mam silną więź z tym filmem,
trafił prosto w moje serce.
Kiedy zaczęłam go oglądać, pomyślałam
„Jakie to urocze. Jaki słodki mały chłopiec”.
A z biegiem czasu...
poczułam więź z babcią.
Bo...
moja mama miała Alzheimera.
Nie mogę uwierzyć, jak bardzo utożsamiam się z tym filmem.
Coco wracała za każdym razem, kiedy Miguel śpiewał piosenkę,
którą wcześniej śpiewała ze swoim tatą.
Kiedy moja mama była małą dziewczynką,
śpiewała ze swoim tatą.
Więc kiedy chciałam do niej dotrzeć,
śpiewałam jej tę piosenkę, a ona wracała.
Każdy ruch, który tutaj wykonuję,
robię z myślą o niej, chcąc uczcić jej pamięć.
O tym jest ten film, prawda?
To ostatnie, co mogę zrobić dla mojej mamy.
To dla niej.
Moim zdaniem
dzień, który po hiszpańsku nazywają La Dia de los Muertos, to każdy dzień.
Pamiętamy o nich codziennie.
No chodźcie.
- Zróbcie nam miejsce. - Chodź, Andre.
O, tak.
O to chodzi, prawda?
Tak! Jedziemy!
Przepraszam.
Zimno, co?
Nie tak łatwo zsinieć.
- Kermit przyszedł. - Jak to?
- Czołem, ekipo! - Tak!
Co tu robisz?
Słyszałem, że rzeźbicie Muppety,
więc postanowiłem wpaść.
- Fantastycznie. - No wiecie,
po dwóch lotach, pokonaniu prawie 30 kilometrów w śnieżycy
i pływaniu pod prąd z rodziną pingwinów,
w końcu dotarłem.
A to właśnie oni.
Miło was poznać, Peggy i Po!
Pingwiny!
Super, że jesteś.
Pomyślałem, że
mogę wam pomóc.
Byłoby świetnie.
Czym się zajmujecie?
Nie tak szybko!
Zgodnie ze zwojem...
Faktycznie masz tu zwój.
...po rozpoczęciu turnieju
Mhm.
żadna osoba nie może dołączyć do drużyny.
A żaba?
Zobaczmy.
Przepraszam.
podpunkt "4 b)"
„Żaby również”.
Szkoda.
No cóż, przykro mi, chciałbym jakoś pomóc.
Nie martw się, Kermit.
Znajdziemy coś dla ciebie.
Jak myślisz, co to może być?
No cóż, może mógłbym zostać burmistrzem?
Zajęte stanowisko.
- No dobrze. - A może
ostrzenie narzędzi? Noży i pił.
Nie, dziękuję.
Od czasów lekcji biologii
unikam ostrych przedmiotów.
Mógłbyś też wieszać dekoracje na dachu.
To świetny pomysł,
ale nie dla mnie. Mam niewiele
ponad pół metra. Dziękuję, że nie zauważyłeś.
Dobry z ciebie burmistrz.
A ty zdajesz się znać na ludziach.
Chwila. Powiedziałeś sędzia?
- Dokładnie. - O to chodzi.
- Będę sędzią! - O, nie.
Dzięki! Porozmawiam z sędziami.
Nie, nie, Kermit, czekaj!
Ok, już uciekł.
No dobrze, idziemy dalej.
Miłego rzeźbienia!
- To naprawdę świetnie. - Kermit!
Pracujemy bardzo ciężko,
a jest prawie 5 stopni na plusie.
Czyli naprawdę ciepło.
Ale tutaj grzeje.
Boże, ta strona dosłownie się topi.
Upał nie służy śniegowi, więc zaczynamy świrować.
Myślisz, że to się będzie trzymać?
Musimy przenieść do cienia.
W słońcu się roztopi.
Słońce będzie przechodzić w tę stronę.
Tak.
Tak mi przykro.
Spojrzałem w górę
i zobaczyłem, że brakuje lewej ręki Marleya.
- Niedobrze. - Zrobiło się naprawdę ciepło.
Śnieg jest jak tłuczone ziemniaki.
To jaki mamy plan?
Kompletna porażka,
to kompletna porażka.
Schrzaniliście robotę,
szło wam tak dobrze,
ale do czasu.
Musicie to naprawić.
Nie martwcie się, macie jeszcze czas.
Co zamierzacie zrobić?
Co zamierzamy zrobić?
Co zamierzacie zrobić?
Naprawcie wasze błędy.
Podejrzany chór.
Miasteczko Śniegu to naprawdę ciekawe miejsce.
Jeśli w jakiś sposób zawalisz,
kolędnicy o tym zaśpiewają.
Nie sądzę, żeby to się przydało.
Musimy zrobić nową część o takich samych wymiarach
i wstawić ją tutaj.
To chyba najlepsza opcja.
To ogromne potknięcie.
Nie wiem, czy ktokolwiek rozumie, jak duże.
Naprawy to, zanim znowu zaczną śpiewać.
Wydaje mi się, że Marudy
to nasza największa konkurencja.
Wydaje mi się też, że
już tak nie jest.
Tak tylko mówię.
2 DNI, 5 GODZIN, 25 MINUT
Zbierz trochę lekkiego śniegu
i wklej go tutaj dookoła.
- Ok. - Zlepiamy
- wszystko dookoła. - Ok.
O to chodzi, idealnie.
Byliśmy lekko w tyle,
ale teraz mamy jasną wizję.
Wychodzi duch rywalizacji.
Było dużo trudnych elementów.
Udało się doczepić rękę.
Atmosfera była lekko napięta.
Ale po skończeniu pracy, byłem spokojny.
Chociaż nie mogę być pewny,
że nas nie pokonają.
Ale nie pokonają.
- Tak. - Tak!
Cześć, Michael.
Tak!
Jako wasz burmistrz
chciałbym coś ogłosić.
Właśnie otrzymałem
prognozę pogody na Wigilię.
Spodziewamy się silnego zachmurzenia,
co znaczy, że nasze miasteczko będzie niemalże niewidoczne
dla Świętego Mikołaja
podróżującego swoimi sańmi.
Więc żeby mógł dostarczyć prezenty dla mieszkańców,
musimy tak mocno oświetlić nocne niebo,
jak to tylko możliwe.
Żeby to osiągnąć,
prosimy każdą z drużyn o dodanie jasnych świateł
do swoich rzeźb.
Uwielbiam światełka.
Co wy na to?
Jestem zachwycony.
Ale słuchajcie,
będziemy oceniać sposób,
w jaki dodacie światełka
i to, jak dokładnie oświetlają śnieg.
Przy swoich bryłach
znajdziecie specjalne pudełka światełek, które musicie wykorzystać.
Dziękuję, sędziowie.
Drużyny,
liczymy, że pomożecie Mikołajowi nas odnaleźć.
Tymczasem...
Miłego rzeźbienia!
Spójrzcie, jak biegną.
Jakby mieli otwierać prezenty.
Cudownie!
Co jest w środku?
O mój boże.
- Super! - Idealnie!
Spójrzcie.
Matko Boska.
Mamy z czego wybierać.
- Ile kolorów. - Ile pomysłów.
Co nie?
No dobrze, jurorko Sue, jurorze Andre, powiedzcie,
jak trudnym zadaniem będzie
dodanie światełek do rzeźb?
Na tym etapie zawodów wszyscy są wykończeni.
A muszą przemyśleć dodanie tego nowego elementu
i wyrobić się w czasie.
Jurorze Andre?
Dodanie światełek jest trudne,
ale najcięższe może okazać się schowanie przewodów.
Ok, te są idealne.
Nie są zielone.
- Jakby były dla niej stworzone. - Wciśnij.
Jeszcze raz.
Przestań!
Jesteśmy podekscytowane.
Jako artystki ciągle pracujemy ze światłem.
Więc naprawdę się nakręciłam
na myśl o wykorzystaniu światełek.
Ale to ekscytujące.
To pasuje do oka kościotrupa.
Nic lepszego nie mogło nas spotkać.
Nasz projekt niemal prosił się o dodanie światełek.
I tak chcieliśmy narysować małe światełka łańcuchowe,
więc możemy dodać prawdziwe.
Możemy podświetlić tę wielką czaszkę z tyłu sceny.
No i oświetlenie sceny.
To będzie idealny dodatek do naszej rzeźby.
To jest magia Disneya.
Co tam jest?
Nie no, to jest genialne.
To świetne.
Będzie genialnie.
Zdaje się, że jesteśmy w tyle i myślę sobie,
czy mamy w ogóle na to czas?
Trochę się zestresowałam.
Nie wiem, jak je wykorzystamy.
To prezent czy kolejny problem,
który musimy uwzględnić, będąc już dwie godziny w tyle.
Czeka nas dużo pracy.
Będziemy musieli się natrudzić.
Podoba nam się pomysł ze światełkami, bo dodaje błysku,
ale brakuje czasu.
I tak już musimy poradzić sobie z prawie 20 000 kg śniegu,
a teraz dochodzą do tego światełka.
No dobrze, przyjaciele, drugi dzień dobiega końca
Nie traćcie nadziei
Połowa już za wami
Ciężko pracujecie i dajecie z siebie wszystko
Jeśli zaczynacie marudzić to czas odpocząć
Wyśpijcie się i najedzcie
Na przykład brukselką
2 DNI, 0 GODZIN, 0 MINUT
Koniec na dzisiaj.
Dobranoc.
Pa.
Obok nas pracują Marudy.
Używają lodu, nawet o tym nie pomyśleliśmy,
a wygląda świetnie.
Tak, naprawdę dobrze.
Walka jest zacięta.
Zgadza się.
Pamiętajcie o brukselce.
Patrzymy na inne drużyny
i widzimy, jak ich rzeźby nabierają życia,
szczególnie u Marud.
Zaczynamy widzieć, jakie postaci wybrali,
wszystkie szczegóły,
a u nas wciąż blok śniegu.
Chyba są najmocniejszą drużyną.
Konkurencja jest naprawdę duża.
Zapał, jaki wnoszą ludzie siedzący tu obok mnie,
dodaje mi masę pewności siebie.
Tak.
Tak samo, jak drużyny rzeźbiarzy,
potrzebujemy odpowiednich materiałów.
Zmiksujmy krem.
Znalazłeś coś, kolego?
BRAK SYGNAŁU
POŁĄCZONO
Promyk, udało Ci się!
Zuch chłopak!
ŁĄCZĘ Z ŻONKĄ
MÓJ UKOCHANY
Mamo, zaczekaj!
Muszę tu odkurzyć.
Ej, przestańcie.
Robicie za dużo hałasu.
Gram na bongosach i nic nie słyszę.
Muszą być bardzo zajęci.
Przynajmniej latarka jeszcze działa.
Dobry wilczek.
No i wysiadły baterie.
Promyk, uciekaj!
DZIEŃ 3
Dzień dobry, drużyny
Jak miło was widzieć
Zanim zaczniecie dzień trzeci
wróćmy do poprzedniego
Przybyli sędziowie, Andre i Sue
Powiedzieli, co macie robić
Uważnie rzeźbiliście na mrozie
i zaczynamy już widzieć twarze w śniegu
Pracowaliście cały dzień
Od świtu do nocy
I zostaliście poproszeni o dodanie światełek
Żeby Mikołaj znalazł nasze miasteczko
Niektóre drużyny dużo zrobiły, inne są w tyle
Ale wciąż macie czas, żeby nadrobić zaległości
Więc jeszcze za wcześnie, żeby powiedzieć
kto zostanie Królami Śniegu.
Tak!
Witam w dniu trzecim zawodów Królowie Śniegu.
Mam nadzieję, że wszyscy zaczęli już dodawać światełka, tak?
- Tak. - To dobrze.
To bardzo ważne, żeby Mikołaj odnalazł nasze miasteczko,
bo w tym roku byłem naprawdę grzeczny
i poprosiłem o nowe wygłuszające słuchawki.
Bo wiecie, mój sąsiad ma małego pieska,
wyjątkowo rozszczekanego.
Więc miałem sporo
nieprzespanych nocy.
Więc proszę was, zajmijcie się światełkami, dobrze?
I pamiętajcie, że nasze zawody kończą się jutro,
więc dzisiaj wasz ostatni dzień rzeźbienia.
Jasne?
Możecie pracować jak długo chcecie. Więc nie przemęczajcie się,
bo to będzie długi dzień.
I tak jak zawsze mówię...
Miłego rzeźbienia!
2 DNI, 0 GODZIN, 0 MINUT
Do dzieła!
No dobrze, dzień trzeci,
czas dobiega końca, musimy dać z siebie wszystko.
Musimy nakreślić wszystkie postaci,
wyrzeźbić szczegóły.
Musimy zebrać się do dzieła.
Odtwarzamy Serengeti, tak?
Zrobimy cały las
i potrzebujemy dużo liści.
Mam tutaj dla was przykład.
Właśnie takie będziemy robić.
Potrzebujemy około stu.
Mamy zrobić takie?
- Tak. - Brzuch mnie boli.
Ile?
Nie martwcie się.
Sto. Jeden-zero-zero.
Bez obaw. Zrobimy linię produkcyjną
i każdy z was dostanie konkretne zadanie.
Skończymy w mgnieniu oka.
Zdaje się, że na koniec
zostawiliśmy szczegóły, takie jak twarz Vaiany.
Musimy złożyć to w całość.
Musimy dokończyć Te Fiti, dokończyć Vaianę i dokończyć fale.
Mamy sporo do zrobienia, ale jestem pewna,
że damy sobie radę.
Żaden problem. Mamy to pod kontrolą.
Żaden problemik.
Hej, nogi Rocketa są nadal zakopane
- w tej bryle śniegu. - Prawda.
Trzyma rękę na kolanie, więc jego ręka
- wyznaczy miejsce kolan. - Super.
Nadal mamy sporo do wycięcia,
ale dzięki temu nabierze kształtów.
- Do dzieła. - Dobrze, zróbmy to.
Jak widać, musimy wyrzeźbić dużo
elementów budowli
z trzech stron, z tyłu, po bokach.
Musimy wyrzeźbić okna,
drzwi, dużo schodów.
Więc musimy dziś ciężko pracować.
Jesteśmy teraz pod presją. Musimy się uwijać.
Jaki jest plan?
Wyrzeźbimy Gonzo.
Wyrzeźbimy Rizzo na ławce.
I pamiętajmy o łańcuchach.
Ty się tym zajmiesz.
Mamy sporo łańcuchów do zrobienia.
Tak, mamy sporo łańcuchów do zrobienia.
Musimy przebić pozostałe drużyny.
I teraz wszystko w naszych rękach.
Ręce do środka. Do boju!
Raz, dwa, trzy.
Marudy!
Do roboty.
Mam najważniejsze zadanie w tej misji,
wykończyć rzeźbę.
Jestem jak liście dla drzewa.
Mamy dzień trzeci.
Moje zadanie to odśnieżać.
Uwielbiasz to.
Tam skąd pochodzę, odśnieżanie to codzienność.
Rodzice każą mi
ciągle odśnieżać podjazd.
Poradzę sobie z tym.
Nad czym tam pracujesz?
Nad nogą Rocketa.
Nie uważasz, że to śmieszne, że noga Rocketa
jest tego samego rozmiaru, co moja?
- Co? - Mamy tutaj problem z kurzą nóżką.
Nie!
Rocket ma kurzą nożkę.
Jego kolano jest odchylone w ten sposób.
Więc możemy odciąć to.
I przesunąć to.
Dorabiam jako chirurg
i jestem odpowiedzialny
za amputację nogi Rocketa.
Myślisz, że to powinno być tutaj?
To musi być pod jego dłonią.
To powinno być tutaj. Więc najpierw powinniśmy
znaleźć jego prezent.
Jest duże obciążenie na nodze,
ponieważ jego tułów jest tak duży,
a jego nogi są małe w porównaniu z tułowiem.
Więc jeśli będą zbyt małe lub w złym miejscu,
cała rzeźba może runąć.
- Powodzenia, kolego. - Dzięki!
Odetnij tę kurzą nózkę.
Myślę, że musimy wyrzeźbić rzęsy,
ale nie możemy tego zrobić
w ciągu dnia.
Musimy zaczekać, aż zamarzną.
Jak ładnie. Widzę, że większość jest gotowa.
Jest przepiękne.
Jesteśmy podekscytowane projektem,
bo kochamy widzieć kobiety dające przykład
innym młodym dziewczynom.
I wiem, że Disney robi to wspaniale,
pokazując to na ekranie.
Jesteśmy silnymi, niezależnymi kobietami.
Wspólnymi siłami wygramy te zawody.
Liczymy, że nikt nas nie zlekceważy.
1 DZIEŃ, 7 GODZIN, 0 MINUT
1 DZIEŃ, 6 GODZIN, 59 MINUT
Zobaczmy, jak zespoły sobie radzą.
Minęły już trzy dni.
To jest ostatnia prosta.
Jestem ciekaw, co się wydarzy.
Wszyscy są wykończeni.
Śnieżni Podróżnicy.
Oni postawili na prostotę.
Rozmawialiśmy o prostocie.
To może być twój największy przyjaciel
lub największy wróg.
Odlotowe Królowe
przeniosły bardzo dużo śniegu.
Jedyne co mnie martwi, to ogromny rozmiar.
Zrobili już ogromne popiersie.
Jak zmieszczą nogi i ogon
w kompozycji?
Mają sporo pracy.
Hakuna Matata.
Jedni z moich faworytów,
ponieważ mają tak ogromną energię.
No i rzeźbę.
Patrzę na chmurę z Mufasą w tle.
Nie widzę tej puszystości
która nada jej wyglądu chmury.
Oby im się udało.
Rzeźbiarze Coco. Mieli bardzo mocny start
i teraz widzę nie cztery,
ale jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem.
Jest siedem elementów,
nad którymi pracują.
Oby wszystko było OK.
Oby mieli zarządzanie czasem pod kontrolą.
- Cóż, zobaczymy. - Tak.
Marudy
To mocna drużyna.
Cała ta wysokość jest imponująca.
Ręce wyglądają dość sztywno.
Ale jak na razie świetnie sobie radzą.
Jako jedyni mają lód.
Zrobili mieszankę z lodu i śniegu.
Jestem tym podekscytowany.
Przepraszam. Czy jesteście jurorami Andre i Sue?
- Tak. - Hej, jesteś Kermit!
We własnej osobie.
Rozmawiałem z burmistrzem o pomocy
i pomyślałem, że byłbym świetnym jurorem.
Gdybyście się w czymś nie zgadzali, mógłbym pomóc rozwiązać spór.
Spór?
Tak. Na przykład, gdy jedno mówi „jabłko”,
a drugie mówi „japko”. Wtedy ja rozstrzygam spór.
Ja mówię „jabłko”.
Ja też mówię „jabłko”.
I ja mówię „jabłko”.
Nie najlepszy przykład. Ale wiecie, o co mi chodzi?
Bardzo chcielibyśmy z tobą pracować, Kermit,
ale nie wiemy, czy to uczciwe.
Masz doświadczenie w rzeźbieniu w śniegu?
Kiedyś miałem kostkę lodu, która
roztopiła się na kształt dinozaura. Liczy się?
Niezbyt.
Słuchajcie, mieszkam na bagnie.
I nie wiem nic o rzeźbieniu w śniegu.
Rzeźbienie w błocie? Pewnie.
Ale wygląda na to, że
rzeźbienie w śniegu
zostawię wam, ekspertom.
Doceniamy, że chciałeś pomóc.
No cóż, widocznie nie ma tutaj miejsca
dla tańczącej, śpiewającej żaby.
Tańczysz i śpiewasz?
No pewnie. Patrz.
Nigdy nie wziąłem lekcji.
Wiemy, do kogo powinieneś pójść.
Miejscy kolędnicy!
O, świetny pomysł. Gdzie ich znajdę?
Na pewno ich znajdziesz. Będą na rynku.
Będą ubrani na zielono i jasnoczerwono.
- Na czerwono jak pomidor? - Tak.
- Powodzenia, Kermit. - Dziękuję, jurorzy.
W drogę do kolędników!
- Tak bardzo chce pomóc. - Wiem!
Lisette?
Słucham?
Jak idą schody?
Ah, schody! Zwariuję od słońca!
Potrzebuję twojej pomocy, jak skończysz ze schodami.
Pomożesz mi to ukształtować i pogłębić po bokach,
detale, te kwiaty i te ozdoby.
Użyjemy tych małych narzędzi.
A kiedy zrobimy postacie?
Weźmiemy bloki śniegu.
Postawimy tutaj duży blok,
żeby zrobić Miguela.
Później ustawimy tutaj Hectora.
A potem ustawimy tutaj resztę
bloków na pozostałe postacie.
Zrobimy to w nocy
żeby uniknąć ciepła.
Tak. Idealnie.
ODLOTOWE KRÓLOWE STRAŻNICY GALAKTYKI VOL. 2
- Hej, Vivi, jak idzie? - Dobrze.
Wyciągam trochę zbędnego śniegu
pomiędzy prezentami a klatką piersiową Rocketa
- Nieźle. - Staram się go wyszczuplić.
Nasza rzeźba ma dużo wyciętej przestrzeni.
Pod Rocketem, pod prezentami. Mamy wyciągnięte ręce.
Naprawdę zaprzeczamy grawitacji.
Problem z wycięciem dużej przestrzeni, tak jak to zrobiliśmy,
polega na ryzyku, że całość może się zawalić
nagle i nieodwracalnie.
Nieodwracalnie.
Jak opracuję tę część i wyszczuplę szyję,
to na pewno będzie delikatniejsza, więc...
- Racja. - Więc wstań powoli.
- W ogóle nie wstanę. - Zuch dziewczyna.
Próbujemy zrobić ten słup tak, żeby wyglądał jak kamień.
HAKUNA MATATA KRÓL LEW
- Duże skały. - Tak, tak.
- Duże, ciężkie głazy. - OK.
Zaczynamy w ten sposób.
Teraz jest jeden ukos.
i następnym razem, wejdź trochę pod niego,
a potem do góry, o tak.
Wtedy to wyskakuje i mamy ładne podcięcie.
Wiesz, stary, mogę się z tym utożsamić.
Król Lew,
ja jako weteran armii.
Racja.
Gdy zostajesz na własną rękę.
Służyłem dzie... dziesięć... Zaraz.
O, kurczę.
Wiem, kochanie. Spokojnie.
Walczyłem na wojnie w Iraku.
Na drugim końcu świata, opuszczasz rodzinę.
Myślę, że wszystko tkwi w szczegółach, prawda?
Nie masz pojęcia, czy wrócisz.
Tak. Tak.
Ten fragment filmu, w którym zniknął,
był sam, musiał odnaleźć swoją drogę.
Na początku
nikogo nie znałem.
Rodzina została w domu.
KRÓL LEW
Wyjechałem sam.
To było przerażające, ale
tak, jak Simba, gdy wracasz,
wiesz, że już jesteś w domu.
Jesteś dumny.
Jesteś tutaj bezpieczny.
Wróciłem bezpiecznie, ale
wiele osób... wielu nie wróciło.
Będąc tutaj z nimi,
mamy zgranie, ufamy sobie.
Jeśli on nie nadąża, ja mu pomogę.
Jeśli ja nie nadążam, on mi pomoże.
To wspaniałe, że możemy to robić wspólnie.
Niczego więcej nie potrzeba do szczęścia.
Tak!
GŁÓWNA ULICA PIEKARNIA
Jest wystarczająco zimno.
Możemy zrobić łańcuchy.
To ważny element Marley'ów.
Potrzebujemy sporo łańcuchów.
I musimy je owinąć.
Totalnie.
Masa musi być idealna.
Zbyt mokra będzie wyglądać, jak lód.
Zbyt sucha nie będzie się kleić.
Mamy mały margines błędu.
Potem włożymy go do formy.
Dociskam.
I zrobione.
Mamy piękny łańcuch.
Każde ogniwo musi być zupełnie białe.
Muszą być odpowiednio twarde
i musimy naciąć
niektóre z nich, żeby je połączyć.
To bardzo skomplikowany proces.
Proszę bardzo.
Jeszcze tylko 99 sztuk.
Twoja pierwsza.
Pomożesz mi z tymi rzęsami?
Zrobimy tak. Całość zeszlifujemy.
I uformujemy kształt rzęsy.
Ten lekko zakręca w górę,
więc będzie idealny. Jest odpowiednio duży.
Spójrzmy na jej twarz,
porównajmy rozmiary.
i upewnijmy, że mamy odpowiednio duży blok.
Możesz zacząć od końca.
- Zrób coś takiego. - Przyciąć dookoła?
- Tak. - OK.
Ma być ładny i okrągły,
żeby przykuć uwagę jurorów.
OK.
Stanę tutaj i zrobię jego twarz.
- Jak idzie na górze? - Dobrze.
Robię trochę przestrzeni
między jego szyją i ramieniem.
Jak idą wstążki?
Dobrze. Pracuję najciężej, jak mogę,
żeby wyszły jak najcieńsze.
Czas ucieka tak szybko.
Jest zimno. Jest ciemno.
Jesteśmy wyczerpani.
- Wygląda bardzo dobrze. - Dziękuję.
Kiedy myślisz „nie dam rady”,
wszyscy cię podnoszą na duchu.
Myślę, że wyciągamy z siebie to, co najlepsze.
Ile czasu tam potrzebujesz?
Myślę, że spędzimy tu całą noc
żeby to dokończyć.
Nadal mam sporo do końca.
Myślę, że będzie warto.
To wygląda świetnie.
Inne drużyny radzą sobie niesamowicie.
Jak oni to zrobili?
Pogadajmy o Śnieżnych Podróżnikach.
Zobacz, ile już zrobili.
- I wychodzą na prowadzenie. - Niesamowite.
Wszystkim idzie dobrze, ale naszym zdaniem
wygramy to.
Ciężko pracujemy,
żeby odsłonić coś wspaniałego.
To będzie najlepsze. Jesteśmy Królami Śniegu.
Chcę być pewna, że Mikołaj to zobaczy.
Jest przepiękne.
Niezależnie od ułożenia,
mamy ładne, jasne światło.
Lubię takie światła.
Pomyślcie, jak będzie wyglądać czaszka,
gdy włożymy obie lampy.
- Idealny kształt. - Włączymy światła,
będzie wyglądać jak prawdziwa. Ludziom opadną szczęki.
A te lampy
idealnie oświetlą scenę.
To jest idealne zadanie dla nas.
Światła na scenę. Jest idealnie.
Jutro będą oceniać rzeźby
i nadal mamy przed sobą bardzo dużo pracy.
Musimy rzeźbić przez całą noc.
Musimy włożyć w to
wszystkie nasze siły.
Została nam masa pracy
i będziemy rzeźbić całą noc, jeśli nie wrócimy do pracy.
Odłóżcie je i wrócimy tu później.
Tak jest.
Później się tym zajmiemy.
Zamykaj!
Idziemy!
Zabierzmy to stąd.
00 DNI, 14 GODZIN, 59 MINUT
- Super! - Gotowi?
- Carlos, gotowy pracować całą noc? - Tak.
Całą noc. To chcę słyszeć.
Pracujemy całą noc?
Hej, może skończ rozmawiać i weź się do roboty.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Trochę tutaj pobędziemy.
Sen jest dla słabych.
Witajcie w kamerce Coco.
Cały tył naszego bloku roztopił się, a potem zamarzł w ciągu dnia.
Więc musimy zrobić od nowa tył naszego projektu.
Próbujemy zamienić logo
na czaszki, kwiaty oraz inne rzeczy z filmu
Jestem trochę zmęczony,
ale damy czadu. Wyjdzie świetnie.
Wszyscy mamy takie
paniczne uczucie,
że musimy skończyć do rana.
Robi się późno.
Jest po północy.
Całą noc,
dopóki nie skończymy.
Zieloni się nie poddają.
- Jak się czujesz? - Wspaniale, impreza trwa.
To moja drużyna. Co innego mam robić?
- Nie. - Iść spać? Mhm.
Każdy z nas wkręca się w nocną pracę.
Patrzę na każdą rzeźbę i widzę, że
żarty się skończyły.
Ashley, co tutaj mamy?
Dodajemy...
takie rzęsy.
Myślę, że skończymy ostatnie.
Na pewno jesteśmy gotowe zostać dłużej, niż Marudy.
Zaraz wybije trzecia w nocy,
a wszyscy ciągle pracują.
Ktoś ma ochotę na kawę?
Prosto z Meksyku.
Nie, zostało mi już tylko 99 łańcuchów do zrobienia.
Ile czasu robi się jeden?
- Około 20 minut. - Ile nam to zajmie?
- 17 godzin. - Do dzieła.
4:24 w nocy
Jestem zmęczony.
Czuję się wykończona i naładowana kofeiną.
- Zamarzło. - Wariatka.
O, mój Boże. Musimy się wyspać.
Trzeba go obudzić.
Nie wiem, dokąd poszedł, ale...
Tutaj jest.
Hej, wszystkim!
Nie wiem jak wy, ale my dosłownie zamarzamy.
Może pójdziemy na spacer, żeby się rozgrzać?
Jest środek nocy, wszyscy zamarzamy.
Każda drużyna pracuje, daje z siebie wszystko.
I wiecie co? Myślę, że
to może być idealny moment, żebyśmy się zebrali,
chociaż na chwilę, ogrzali i przeszli po miasteczku.
To piękne, że wszyscy się zebrali.
Naprawdę piękny moment.
Super!
I co zrobili rzeźbiarze?
To, co my teraz musimy zrobić.
Zadbać o detale.
Ja nałożę miętusy.
Zjadłem już trochę miętusów
i trochę żelek,
i sporo posypki.
- A gdzie reszta? - O tutaj.
- Gus, ty zwierzaku! - Gus!
Wiecie co? Nic nie szkodzi.
Tak jak rzeźbiarze z magicznej wioski
będziemy improwizować.
Możemy wykorzystać smakołyki Promyka,
nie będzie miał nic przeciwko.
24
Tacie nic się nie stanie?
DZIEŃ 4 Ostatni dzień
CZAS DOBIEGA KOŃCA
KOŃCZYMY RZEŹBIENIE
Dzień dobry, drużyny,
Pierwszego dnia przywitaliśmy was wszystkich,
wybraliście swoje rzeźby.
Drugiego dnia rzeźbienia
kopaliście, formowaliście i skrobaliście.
Pojawił się Kermit,
a wasze rzeźby zaczęły nabierać życia.
Spójrzcie na Odlotowych.
Trzeciego dnia
musieliście dodać światełka.
Było ciepło, nie zanosiło się na burzę
i pracowaliście do późna.
Kiedy robi się ciemno.
Czwartego dnia rzeźbienia
musicie działać, działać, działać
Dać z siebie wszystko,
To ostatnia szansa
I jedna drużyna zostanie
Królami Śniegu
KRAINA LODU
KRÓLOWIE ŚNIEGU
Witam w dniu czwartym.
Jest Wigilia!
Ostatni dzień zawodów Królowie Śniegu.
Wieczorem nasi jurorzy wybiorą zwycięzców. Hura!
Wiem, że pracowaliście całą noc
i jesteście wykończeni.
Sam ledwo spałem
przez rozszczekanego psa sąsiadów.
I nie mogę się doczekać, aż zobaczę wasze rzeźby.
Nie traćmy czasu.
Dokończcie rzeźby, zanim upłynie czas.
Do dzieła.
I tak jak zawsze,
miłego rzeźbienia.
00 DNI, 06 GODZIN, 00 MINUT
00 DNI, 05 GODZIN, 59 MINUT
Razem silniejsi!
Chodźcie.
Okej.
To była długa noc. Jesteśmy bardzo zmęczeni,
ale zrobiliśmy ogniwa łańcucha.
Musimy dokończyć Gonzo.
Musimy dopracować sanie. Musimy zrobić jaskinię.
Musimy zrobić światła.
Mamy sporo do roboty.
Ostatni dzień. Jest ciężko. Przetrwaliśmy noc,
ale zostało kilka szczegółów do dopięcia. Damy radę?
- Pewnie! - Tak!
Gotowi?
- Tak! - Damy radę.
Żółwik!
„Coco” na trzy.
Coco! Do dzieła!
Prawie koniec, zostało kilka godzin.
Każdy wie, co robić?
Ja zrobię twarz Rocketa.
Ja zrobię prezenty i wstążki.
Ja mam ogon i ten prezent.
Ja pracuję nad stopami.
- Do dzieła. - Tak!
Dzisiaj skupimy się na dokończeniu detali.
Wykończenie liści,
fali, kwiatów.
Ostrzymy, golimy,
dopracowujemy. Do dzieła.
Dzięki za całą noc pracy.
Sporo zrobiliśmy tej nocy. Nadal mamy dużo pracy.
Teraz skupimy się na
źdźbłach trawy, które ułożymy.
Wszyscy muszą pomóc, żeby zdążyć.
Zaczynamy w tej chwili.
- Do dzieła. - Dobrze.
Już za dużo gadania.
Raz, dwa, trzy.
Hakuna Matata!
Ruszamy.
Zaraz koniec, pracujmy.
Jest milion detali, które trzeba zrobić.
Wszędzie widzę elementy,
które można jakoś poprawić.
Liczy się tylko wygrana.
Nie przyszłam tutaj, żeby przegrać.
Pierwotnie chcieliśmy ułożyć kilka łańcuchów.
Nie udało się zrobić tyle, ile chcieliśmy
z powodu właściwości śniegu i pogody.
Potrzebowaliśmy około dwustu.
Zrobiliśmy ponad 150.
Musimy ostrożnie założyć pozostałe ogniwa.
Danny, jesteś gotowy?
- Tak. - OK, odsuwam się.
Jeśli nam się uda,
to na pewno będzie gwóźdź programu.
Hej, Rachel.
- Tak? - Przycinam te rzęsy.
O, faktycznie.
Pracowałyśmy do późna trzeciego dnia
i jesteśmy bardzo zmęczone.
To bardzo stresujące, bo nie jesteśmy pewne kilku rzeczy,
czy uda nam się je skończyć.
Myślisz, że to wygląda dobrze?
Tak. Podoba mi się, że są takie smukłe.
Super. Popracuję nad tym.
Szybko!
Zdążymy?
O, tak.
To jest idealne źdźbło trawy. Idealne.
Wszystkim idzie dobrze. Zero pomyłek. Podoba mi się.
Po co nam taka trawa?
Jak nie chcesz być w drużynie, to powiedz.
Paul nie da sobie wejść na głowę.
Nie ważne kto będzie zwycięzcą.
Czuję się, jak bym wygrał.
Spędziliśmy wspólnie ten czas,
budując, coś co ma znaczenie.
Spędziłem ten czas z Reaghan
i ta wspólna praca,
była czymś wspaniałym.
To niesamowite doświadczenie,
które już zawsze będziemy ze sobą dzielić.
00 DNI, 01 GODZIN, 00 MINUT
Została godzina do końca.
60 minut na dokończenie rzeźb.
Czyli 3 600 sekund
dla tych, co lubią liczyć.
Miłego rzeźbienia!
Jedna godzina!
Niemożliwe.
Dokończmy to. Musimy pracować.
Nie panikuj. Ale panikuję.
O, mój Boże.
Dalej, żadnych przerw.
Dalej, dalej.
- Tyle czy więcej? - Więcej.
Żadnych przerw.
Teraz przykucnę i wygładzę tutaj kilka krawędzi.
Boję się tutaj.
Wali mi serce
i nie nadążam z przenoszeniem śniegu.
Działamy!
Panikuję. Stresuję się.
Hej, Ron, delikatnie.
Bardzo delikatnie.
Trochę się stresuję,
ponieważ próbuję dokończyć Gonzo.
To ciężka praca.
Ciężka praca.
Jesteśmy tak blisko.
Szybko, szybko.
Zawody dobiegają końca
Zostało trzydzieści sekund, odliczamy
Wszystkim gratulujemy
Ale tylko jedna drużyna wygra koronę
Szybko, zegar tyka
15 sekund do końca
Już zaraz jurorzy zaczną wybierać
Potem zdecydują, która drużyna wygra
Zostało jedynie dziesięć sekund
Osiem sekund do końca
Sześć sekund by skończyć
Pięć i cztery i trzy i dwa i jeden
Odkładamy narzędzia!
Chodźcie tutaj.
Kiedy zebrałem tę drużynę
nie sądziłem, że pójdzie nam tak dobrze.
Przeszliśmy samych siebie.
Pracowaliśmy bardzo ciężko.
I kocham tych ludzi.
Nie mogę.
Kochamy cię.
Już dobrze.
Chodźcie tutaj.
Czuję, jak by uderzył mnie emocjonalny pociąg.
Mój Boże, zrobiliśmy to.
Jakim cudem to się udało? Zrobiliśmy to.
Jestem z was taki dumny. Wybaczcie.
Nie sądziłem, że się popłaczesz w Miasteczku Śniegu.
Dokładnie.
- Udało się! - Nie przewróćcie gitary.
Zaczęliśmy zawody jako dwie rodziny.
Wracamy stąd jako jedna.
Wierzę, że wychodzimy stąd
zaskoczeni naszym sukcesem.
Jesteśmy dumni i myślę, że
staliśmy się lepszymi ludźmi.
Raz, dwa, trzy. Śnieżni Podróżnicy!
Jestem tak dumna z naszej rzeźby.
Stworzyliśmy coś tak wielkiego w cztery dni.
Nadal się przyjaźnimy.
Dzięki tym dziewczynom zrozumiałam,
że musimy spędzać razem więcej czasu.
Musimy znajdować dla siebie czas. Jeździć na wycieczki.
Nawet jeśli z jakiegoś powodu nie wygramy...
- Płaczę. - Już wygrałyśmy!
- Dokładnie. - Wiem.
- Prawda. - Wygrałyśmy.
Udało się.
To na pewno będzie nasze nowe świąteczne wspomnienie.
Nauczyło nas, że możemy spędzać święta inaczej.
Tak bardzo wpadamy w świąteczny szał,
że nie mamy okazji poczuć prawdziwego sensu świat,
czyli rodziny i przyjaciół.
Dawać więcej, niż dostajesz.
Dzielić doświadczenia z ludźmi, których kochamy.
To są święta.
Świetna robota, wszyscy!
Zbierzmy się, wszyscy.
Po czterech dniach intensywnej,
ciągłej, niesamowitej pracy,
zakończyliśmy rzeźbienie.
Teraz wasz los leży w rękach jurorów.
A teraz proszę, idźcie odpocząć
przed jutrzejszą uroczystością, na której wyłonimy zwycięzców.
W porządku.
Do widzenia, Ron!
Do widzenia!
Mój dziadek ma na imię Ron.
Zadzwonię do niego.
Tak, tak.
Przepraszam, miejscy kolędnicy, prawda?
Cześć, Kermit!
Hej, słyszałem, że macie miejsce dla tańczącej, śpiewającej żaby?
Jasne, że tak!
Super. Jestem gotowy do kolędowania.
Świetnie! Im więcej, tym lepiej.
Jest jeden problem.
Co, brak próby? Nie martw się, mogę udawać.
Nie. Kermit, rzecz w tym, że
że zaśpiewaliśmy ostatnią piosenkę.
Zawody się skończyły. Pozostał jedynie wybór zwycięzcy.
Może chciałbyś
z nami świętować dziś wieczorem?
- Naprawdę? - Pewnie.
Wszyscy tam będą.
Będziesz mógł zobaczyć, jak rozbłysną wspaniałe rzeźby.
Wow!
Dorzućcie lodowy rożek, to na pewno wpadnę.
Drużyny są gotowe, światła włączone
i czas na oceny. Gotowy?
Tak, gotowy, żeby się zachwycić.
Chodźmy.
Marudy
OPOWIEŚĆ WIGILIJNA MUPPETÓW
Spójrz na to. Ręce są w górze, lecą w dół zbocza.
Byłabym przerażona na ich miejscu,
świetnie uchwycili ruch.
Wiesz co,
nawet ja bym się tam zmieścił.
Podoba mi się.
Całe mnóstwo szczegółów.
Tak, kawał dobrej roboty,
ale widzę, że łańcuch się przerwał.
Może zobaczymy,
- jak wygląda z tyłu? - Chodźmy.
Wow!
To Gonzo i Rizzo.
Co za niespodziewane postaci z tej strony.
Fajne.
Nadają rzeźbie trójwymiarowy efekt.
Spójrz na drzewa.
Bardzo dobre wspierają tylną część.
Podoba mi się, że postarali się
i zbudowali lodowy staw.
Wykopanie go wymagało dużo pracy.
To bardzo kreatywne.
I jeszcze ten mały znak „zakaz wędkowania”.
Podoba mi się. Lecimy dalej?
Byle się nie potknąć.
O proszę.
Odlotowe Królowe.
Ojej, mały Groot.
Podoba mi się, jak wykorzystali światła.
Żeby go oświetlić. Wspaniale.
A tu mamy kokardy,
o których wspominałem.
Widzisz, jedna już się złamała.
Są całkiem delikatne.
Rzucę okiem na Rocketa.
Udało im się, tylko spójrz.
Dostali się aż tam i wyrzeźbili nogi.
Tak, to wymagało dużego nakładu pracy.
Bałam się, że nogi nie utrzymają takiego ciężaru,
ale wygląda na to, że pomocne tu są prezenty
i ogon.
Ależ kokarda.
Robi wrażenie.
Zobacz, niebieskie światła.
- Świetne. - Sprytnie.
Mhm.
- Kolejny? - No dobra.
Hakuna Matata
I już się nie martw.
Właściwie to oni mogą się martwić.
A ja się martwię, żeby nie zdeptać tej trawy.
Widzę małego Timona,
Nalę, Simbę,
Rafiki, Mufasę.
- Uwzględnili wszystkie postaci. - Naprawdę się postarali.
O, tak.
Podoba mi się Pumba i jego podniesiona ręka.
Zrobili nawet małe kły.
Idziemy na drugą stronę?
Pewnie, chodźmy.
Wiesz, co mi bardzo, bardzo imponuje?
Liczba postaci, które stworzyli.
Nie sądziłem, że dadzą radę,
a jednak.
Zobacz, ile miejsca to zajmuje.
A tu mamy tę wielką chmurę, za Mufasą.
Wygląda jak chmura?
Chyba poświęcili więcej uwagi przedniej części
- niż tej z tyłu. - Też tak myślę.
- Idziemy dalej? - Chodźmy.
Dalej, dalej.
Rzeźbiarze Coco
Spójrz na te światełka.
Sue, pewnie pamiętasz,
to była drużyna pełna emocji.
Mieli wiele do udowodnienia.
Robi wrażenie.
Tak, naprawdę udało im się uchwycić moment.
- Spójrz na te szczegóły. - I na Hectora.
Zobacz, jak odtworzyli emocje na twarzy Miguela.
Dokładnie.
Podoba mi się rozmieszczenie świateł.
Co więcej, rzeźba ma aż siedem stron.
Zewnętrzne trzy
i cztery tutaj.
Niesamowite, że opracowali tak dużą powierzchnię.
Żeby uwzględnić tyle szczegółów w tak krótkim czasie,
naprawdę musieli świetnie współpracować.
Fajne.
Wow.
Światła w tym miejscu trochę nie zdają egzaminu.
Mówisz o tych małych kulach?
- Dokładnie. - Podoba mi się
oświetlenie w środku,
wyglądają jak światła miasta.
Ale te tutaj,
są ułożone trochę bez pomysłu.
Zobaczmy z tyłu.
Robi wrażenie.
- Zerkniemy na tę stronę? - Jasne.
Zanim obejrzymy ostatnią rzeźbę.
Ok.
Pepita wygląda genialnie. Nadaje efektu „wow”.
Podoba mi się.
To nie będzie łatwe.
To będzie naprawdę trudny wybór.
Jeszcze jedna.
Już ostatnia.
Śnieżni Podróżnicy.
To nasze panie pilnujące porządku.
Mówiliśmy już, jak skomplikowana może być prostota.
Muszą być perfekcyjni.
Udało im się?
Myślę, że udało im się
uchwycić emocje, o tutaj,
w głównym punkcie rzeżby.
Naprawdę oddaje motyw „razem silniejsi”.
Bardzo dobrze wykorzystali światło w miejscu serca Te Fiti.
Podkreślili też emocje na jej twarzy.
Podoba mi się też ruch jej włosów.
Wycięli też fragment za głową.
Robi wrażenie.
I zadbali o szczegóły z tyłu.
Te płatki mają dopracowane szczegóły,
pozostałe już nie.
Ale przód wyszedł świetnie.
Wspaniała prostota, wspaniałe emocje.
Też tak myślę.
Trudna decyzja, jesteś gotowy?
Do dzieła.
KUCHNIA CUKIERKÓW
Witamy z powrotem.
Dziękujemy za udział w tym wspaniałym wydarzeniu.
Wasza wspólna praca
przyniosła wiele radości
i zachwytu w naszym miasteczku.
Tak!
Mówię to co roku,
ale ten naprawdę był najlepszy.
Zrobiliście kawał dobrej roboty
i jestem z was naprawdę dumny.
I jeśli bym mógł, wszystkich was
okrzyknąłbym zwycięzcami.
W sumie chyba bym mógł, przecież jestem burmistrzem.
Ale to nie byłoby w porządku.
W każdym razie,
od tego mamy naszych uznanych sędziów.
Tak!
I spójrzcie,
zgodnie z tradycją,
w noc zamknięcia zawodów pada śnieg.
Miasto Śniegu!
No dobrze,
wiem, że to nie była łatwa decyzja i że długo się zastanawialiście.
Każda z pięciu drużyn pracowała niestrudzenie
i stworzyła rzeźby ucieleśniające nasz motyw przewodni
„razem silniejsi”, teraz wszyscy,
razem silniejsi!
Dwie drużyny przeszły same siebie
i do końca walczyły o główny tytuł.
Wyniki mam tutaj.
No dobrze.
Te dwie drużyny to...
Rzeźbiarze Coco!
i Marudy!
Obydwie spisały się na medal,
ale tytułem Królów Śniegu
może być okrzyknięta tylko jedna.
Dołączy ona do długiej listy zwycięzców,
którą rozpoczęli Yule Toos w 1947 roku.
Byli wspaniali.
Lunchowa Zamieć z 1948. Również wspaniali.
Wymienienie ich wszystkich zajęłoby za dużo czasu.
No dobrze, przejdźmy do rzeczy.
Jako burmistrz Miasteczka Śniegu
ogłaszam, że tegorocznymi Królami Śniegu
zostają Rzeźbiarze Coco!
Gratulacje!
Jesteście Królami Śniegu!
Dziękuję wszystkim.
Dziękuję, burmistrzu. Dziękuję, sędziowie.
Powiedzcie, jak się czujecie?
To naprawdę poruszający moment dla nas wszystkich.
Szczególnie dla mnie i mojego syna.
Straciłam mamę,
a to wszystko jest ku jej pamięci.
Tak jak w filmie Coco
wspominamy członków naszych rodzin
i nawet kiedy odchodzą, nie są zapomniani.
O tym momencie
też nie zapomnimy.
Ani my.
Na zawsze zostanie w naszych sercach.
Gratulacje dla Rzeźbiarzy Coco.
Bardzo się cieszę..
Dziękuję wszystkim,
naszym rzeźbiarzom,
a szczególnie naszemu przyjacielowi Kermitowi.
Tak!
W porządku!
Kermit, przykro mi,
- że nie znaleźliśmy dla ciebie zadania. - Nie szkodzi.
Może w przyszłym roku zostanę burmistrzem.
Nie sądzę.
A ty gubernatorem, co ty na to?
Genialny pomysł!
Jeszcze raz dziękuję wszystkim, dobranoc!
Zaraz, zaraz, dobranoc?
Chyba nie mówisz serio, to koniec?
Tak, to koniec, Kermit,
finito, fertig.
Nie możemy tak zakończyć.
Nie?
Może nie znam się na śniegu, ale na rozrywce już tak.
Potrzebujemy wielkiego zakończenia, z hukiem.
No tak, w końcu mamy Wigilię.
„Razem silniejsi” najłatwiej oddać poprzez efektowny musicalowy kawałek.
Jesteśmy nawet odpowiednio
ubrani, oprócz ciebie.
- Jak to? - Co założysz?
Chciałem postawić na naturalność.
Nie da rady.
Garderoba!
O, tak.
- Jak pan myśli, panie burmistrzu? - Jest idealnie, Kermit.
O to chodzi!
O, tak.
Wyciągnij ozdoby
Rozstaw choinkę Póki mam dobry nastrój
Wypełnij skarpetę
Być może się śpieszę
Ale udekoruj już korytarze
Bo chcemy poczuć święta
Właśnie teraz
Świece w oknie
Kolędy przy szpinecie
Tak, potrzebujemy poczuć święta
Właśnie teraz
Jeszcze nie spadł płatek śniegu
Ale, Mikołaju, śpieszy nam się
Dajemy czadu, co nie?
O, tak!
Podoba mi się ta świąteczna tonacja.
Wejdź przez komin
Włącz najjaśniejsze światła, jakie można sobie wyobrazić
Pokrój keks.
Rozwieśmy światełka
Na tej choince
Bo jestem trochę głodny
Trochę mi zimno
Trochę mi smutno
Trochę jestem starszy
I potrzebuję aniołka
Na moim ramieniu
Potrzebujemy świąt już teraz
Bo potrzebujemy trochę muzyki
Potrzebujemy trochę śmiechu
Potrzebujemy trochę śpiewu
Niosącego się po krokwi
Potrzebujemy trochę energii
Żyć długo i szczęśliwie Potrzebujemy świąt
Potrzebujemy świąt już teraz
Tak!
Uwielbiam z tobą śpiewać, Kermit.
To było wspaniałe, burmistrzu.
Wesołych Świąt. Wesołych Świąt wszystkim!
To znaczy dla nas tak wiele.
Dla mnie, mojej rodziny, ich rodziny.
Przybyliśmy. Zobaczyliśmy. Wyrzeźbiliśmy.
Teraz jesteśmy Królami Śniegu!
I w każde święta,
magia tego miasteczka
rozpala nadzieję w naszych sercach.
Mam nadzieję, że tacie nic nie jest.
Na pewno nic mu nie jest.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Ale zimno.
Czekaj! Mam zwidy, czy też to widzisz, piesku?
Śnieżna kula.
Wróciliśmy do domu!
- Tatusiu! - Tato!
Daj przytulasa!
Promyk!
Wiedziałam, że ci się uda.
Tak się cieszę, że jesteś.
Znalazłeś to, czego szukałeś?
Oczywiście.
Wesołych świąt, rodzino.
Promyk!
KONIEC
Przepraszam, pingwiny. Widziałyście kolędników?
Ah, tędy. Dzięki wielkie, Peggy.
Jako burmistrz, moja praca się nie kończy.
Do moich obowiązków należy
oczywiście planowanie zawodów rzeźbienia w śniegu.
Oprócz tego
decyzja, który łoś poprowadzi zimową paradę.
Również decyzja, który łoś poprowadzi letnią paradę.
Zazwyczaj to ten sam łoś.
Chcecie zrobić wywiad ze mną?
Dobrze, z miłą chęcią.
W porządku, pozwólcie, że sobie usiądę.
O, wyjątkowo niskie krzesło.
Myślicie że... Możecie...
Załatwić jakiś fotelik lub książkę telefoniczną?
Mamy jeszcze takie książki?
Nie?
A niech to.
Królowie Śniegu zostali nakręceni w ośrodku narciarskim Keystone, Kolorado.
Napisy: Radosław Kowalczyk