Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
LIVE SA RED ROCKS
Bawat pag-aaral na ginawa nila para malaman kung sino ang mas matalino,
babae o lalaki, bawat pag-aaral ay nagsabing mas matalino ang mga babae.
Bawat isa.
Mga binibini, hindi kayo dapat pumapalakpak.
Alam ninyong sira-ulo ako.
Alam ninyong hindi ito magtatapos nang maayos.
"Sinabi niya bang maganda ako? Diyos ko."
Makipaghiwalay na kayo.
Kung bawat pag-aaral ay nagsabing mas matalino kayo… okay…
ang dapat na tanungin ninyo sa sarili ninyo, "Kung napakatalino natin,
bakit tayo nasa sitwasyon natin?"
Ano?
Nandiyan kayo sa sitwasyon ninyo hindi dahil sa mga lalaking tulad ko.
Kahit na gusto ninyo akong sisihin, alam ninyo iyon?
Mga binibini, di kayo puwedeng magsabing di kayo pumunta sa bar sa football Sunday
at tiningnan ang sangkatauhan doon.
Lahat ng mga tangang lalaking may bilbil na nagdidibdiban.
"Nasa fantasy team ko siya. Apir.
Gusto mo pa ng mozzarella sticks?"
Bilang babae, na may mas malaking utak,
hindi ka tumingin sa loob at sinabi sa sarili mo,
"Natatalo ako sa ganyang tao lang? Natatalo ako sa ganyan lang."
Ang pamangkin ko ay 25 taong gulang at may kasintahang arkitekto.
Grabe, ang talino n'ong babae at napaka-interesante,
matagumpay at karismatiko.
At lahat kami ay umaasang pakakasalan niya ito balang araw.
Pero tinawagan niya ako noong unang bahagi ng linggong ito, at sabi siya,
"Tita Ali, parang gusto kong makipaghiwalay na sa kaniya.
Opo, kasi amo ko siya sa trabaho,
at akala niya na ayos lang na umuwi at utus-utusan ako."
Ako naman ay…
"Kaso,
mangyayari iyan sa iyo sa ayaw o sa gusto mo."
Siya man ay amo, o empleyado, o walang trabaho,
oras na ikasal kayo at nagka-anak, uutus-utusan ka ng asawa mo.
At malalaman mo iyan kung nanood ka ng House Hunters.
Ang House Hunters ay palabas sa HGTV
kung saan ang mag-asawa ay nagkukunwari na magkasamang gagawa ng desisyon.
At magsasagawa sila ng pekeng paghahanap sa tatlong iba-ibang bahay.
At dapat ay mabibitin ang manonood sa desisyon.
"Ano'ng bahay ang pipiliin nila?"
Iyon ay kung anumang bahay ang gugustuhin ni Barbara, okay?
At si Barbara, na nakatira sa Boise, Idaho,
o kung saanman kinukunan itong mga palabas ng HGTV
kung saan ang mga bahay ay may halagang $5000 bawat ektarya…
Si Barbara, wala siyang pera, kapangyarihan, o respeto,
ngunit babae si Barbara.
At lahat ng babae ay napakagaling
sa pagiging sobrang nakakayamot…
at ang gawing bihag ang kaligayahan at kumpiyansa mo sa sarili
hanggang makuha natin kung ano ang nararapat sa amin, okay?
Oo.
ANG PAYASO NG HARI
Naroon ako sa edad na ayokong magpatingin sa doktor.
Kasi marami sa mga doktor ay kaedad ko.
At mga Indian sila, ibig sabihin ay baka kilala ko sila.
Kaya nakaupo kami roon sa silid-hintayan sa NYU, okay?
Nagbukas ang pinto, lumabas ang nars.
Sabi niya, "Susuriin na kayo ngayon ni Doktor Gupta."
Ako naman,
"Sana naman ay hindi ito si Arjun Gupta mula sa Sacramento."
Tapos ay may narinig akong pamilyar na boses. Sabi niya, "Hasan Minhaj?"
Naisip ko, "Si Arjun Gupta mula Sacramento nga!"
Kilala ko ang batang ito. Bobo siya.
Bumagsak siya sa paaralan ng doktor sa Caribbean.
Dalawang beses pa!
Sabi ko, "Arjun, paano ka nagkalisensya?"
Sabi niya, "Ewan ko.
Kaya nga doktor ako ng tamod na may opisina sa silong.
O sige, hubarin mo na pantalon mo. Kumusta si tita?"
Sabi ko, "Ayaw kong pag-usapan ang nanay ko, Arjun."
Ni hindi man lang siya MD!
Isa lang siyang hamak na DO!
Boo.
I-boo ninyo lang ako, mga DO. Sa likod.
Ayaw ng mga doktor ng osteopathic na medisina ang ganoong biro.
Ang mga MD at DO ay, kung tutuusin, pareho lang sila.
Pareho silang magaling na doktor.
Ang pinagkaiba lang ay
ang pagbibiro ng DO ay abot lang sa antas nila sa MCAT.
Nakikita ninyo ang mga upuang iyon? Doon sa bandang dulo?
Iyon ang mga upuan ng mga DO.
Ito ang mga upuan ng mga MD. Alam ninyo ang pinagkaiba?
Limang puntos iyon sa MCAT mo, okay?
Kaya nakatutok sa ari ko ang lalaking ito at nagsabing, "Pare, alam ko problema."
Sabi ko, "Huwag mo nga akong tawaging pare.'"
Sabi niya, "Iho…
masyado kang maraming dugo riyan sa baba. Pinababa ang bilang ng tamod mo.
Kaya gagawin natin ang delikadong operasyon na varicocele repair.
Pero huwag kang mag-alala. Ako ang mag-oopera."
Sabi ko, "Arjun, nag-aalala talaga ako."
Ang suot mo ay lab coat at Jordans.
Naglabas pa rin siya ng pang-ahit, "Aahitan na kita ngayon."
"Gawin na natin ito ngayon mismo." Sabi ko, "Arjun, Teka. Hindi ako handa."
Sabi niya, "Pare, makinig ka.
Kung hindi ka magpapa-opera,
hindi ka na magkaka-anak.
Kahit kailan."
Sabi ko, "Seryoso ka ba?
Kami ni Beena, hindi kami magkakaanak?
Sinasabi mo bang hindi kami makakabuo ng sariling pamilya?"
Kitam, iyon ang kalokohang hindi nila sasabihin sa iyo tungkol sa pagtanda.
Nagiging totoong-totoo ang buhay kapag ang "ayaw" ay nagiging "hindi kaya."
Tama ba, mga DO?
TINGNAN MO SARILI MO
Sa tingin ko walang dapat sumama ang loob kapag nasuring may sakit sila sa isip.
Kasi impormasyon lang iyon tungkol sa iyo
na tumutulong na malaman mo kung paano mo mas maaalagaan ang sarili mo.
Oo.
Ang pagiging bipolar… Walang mali roon.
Ang pagiging bipolar ay parang hindi mo alam kung paano lumangoy.
Nakakahiya sigurong sabihin sa mga tao,
at baka mahirap na dalhin ka sa mga partikular na lugar.
Pero may mga salbabida sila sa braso.
At kung gagamitin mo ang salbabida sa braso…
makakapunta ka kahit saan mo gusto.
At alam kong ang iba sa inyo ay tipong,
"Paano kung pagtawanan ako ng ibang tao dahil gumamit ako ng salbabida sa braso?"
Wala namang pakialam ang mga taong iyon kung mabubuhay o mamamatay ka,
ano'ng pakialam nila?
Siguro bahala na sila sa buhay nila.
Ewan ko.
Buweno, gamitin mo ang mga salbabida mo sa braso.
Dahil hindi astig na malamang hindi ka sanay lumangoy,
lumangoy sa pampublikong pool at tumalon sa malalim,
tapos magiging problema na ng lahat iyon.
Hirap kang magsasabing, "Okay ako." Sila naman, "Nalulunod ka na talaga."
At pagkatapos ay may mabait at guwapong tatalon para tulungan ka,
at mapapasabi ka ng "Kitam, okay ako. Kaya kong lumangoy."
At sasabihin nila, "Hindi, tinutulak mo siya sa ilalim ng tubig.
Ginawa mong salbabida si Kevin,
at hindi iyan patas na relasyon para kay Kevin."
Tapos may nakahigang lulutang sa tabi mo at itatanong mo, "Ano iyon?"
At sasabihin nila, "Tao iyan na tinulungan ng magulang niya sa pool…
hanggang mapapagkatiwalaan na silang hindi sila mamamatay.
Heto ang mga salbabida mo sa braso."
FLUFFY SA STADIUM
Isang gabi pagka-alis ko sa tindahan ng taco,
Natanto ko na maraming taong kailangang iwan ang kanilang comfort zone
para makahanap ng ibang paraan na kumita.
May isang gabi na nagkamali akong akalain na Mehikano yung lalaki sa tindahan.
Hindi pala.
Kinausap ko pa siya sa wikang Espanyol na maling-mali.
Ang siste, kapag kausap mo ang taong kayumanggi, kausapin muna siya ng Ingles,
at kapag hindi kayo magkaintindihan, gawin mo ang Plan B,
Espanyol noong hayskul.
Magsimula ka sa Ingles. "Hello, sir, puwede pong…"
Sandali. Kaya ko ito.
Hola.
Kaya lumapit ako sa lalaking ito sa tindahan, at sabi ko…
Alam ninyo, naaalala ko sa kaniya ang isang tío.
Kaya ako ay, alam ninyo…
Na ibig sabihin ay, "Hello, kaibigan. Kumusta ka na?"
At sumagot siya, "Ano bang sinasabi mo sa akin?"
"Pasensya na po. Akala ko ay Mehikano kayo."
"Hindi. Hindi ako Mehikano.
Griyego ako."
Griyego?
Grabe, ang layo ko.
"Pasensya na, boss. Gabi na, pagod ako. Pagbilan po ng dalawang tacos."
"Ano'ng sinasabi mong 'Pagbilhan ng dalawang taco?'
Kasasabi ko lang na hindi ako Mehikano. Griyego ako.
Hindi ako nagbebenta ng taco.
Gyro ang tinda ko."
Gyro?
Tapos naalala ko ang nakasulat sa harap ng tindahan,
at inakala kong pangalan lang iyon ng lalaki o ano, tama?
Sabi ko, "Nakabaybay iyon. G-Y-R-O.
Gyro iyon."
Nainis siya. "Hindi gyro. Ito ay gyro."
"Sabi sa karatula ay 'gyro.'"
"Gyro iyon!"
"Pare, pagod na ako. Gabi na. Ano ba ang gyro?"
"Para siyang taco."
PAGKAKAISA GAMIT ANG KATATAWANAN
MAGANDANG KAPALARAN
Nalaman ko. Hindi ako butch.
Oo.
Hindi ako butch, na siyang nakakagulat, alam ko,
kasi malapad ang mga balikat ko at plaid ang paborito kong kulay.
Pero ito ay pasilip sa pelikulang iba
na inaakala ninyong mapapanood ninyo.
Sabi nga nila, hindi tugma ang carpet sa mga kurtina.
Dalawang bagay na hindi ko alam kung paano ikabit.
Pero mukhang marami akong alam gawin. Totoo. Mukha akong maasahan sa bahay.
Kapag nakita ninyo ako at nasiraan kayo ng kotse,
baka isipin ninyong kaya kong ayusin ang kotse ninyo.
May ganoong dating lang talaga ako.
Kasi iyan ang kayang gawin ng babaeng butch.
Literal na kaya niyang pasanin sa likod niya ang kotse mo
at ilakad iyon papunta sa mekaniko.
Kaya niyang duraan lang ang tangke ng gasolina mo…
at aandar na ang kotse mo.
Mahiwaga, pero hindi ako iyon.
At mga lalaki ang pinaka nahihiwagaan sa impormasyong ito.
Palagi silang lumalapit sa akin, gaya ng sa Home Depot
kasi akala nila ay nagtatrabaho ako doon.
Sasabihin nila, "Oy, pare kumusta?
Nasaan ang mga pako?"
Isasagot ko, "Bibili ako rito ng halaman."
Patay.
"Pero alam kong nagbebenta sila ng M&M's sa kahera."
Walang may COVID dito ano? Peste.
-Wala. -Hanep.
Mga nagdadala ng pekeng COVID card, mga loko.
Oo, kalokohan ang COVID, pare. Mga sirang nagsabing, "Magpabakuna ka na."
Ako ay… Alam ninyo… Hindi ko alam ang gagawin ko.
Iyan ay… Tinatakot ka nila gamit iyon.
"Sige lang at magpabakuna ka. May tableta na tayo ngayon."
Sige, nagpabakuna ako. Sabi ko, "Peste." Lumabas ako at nagpabakuna ako.
Oo, lumabas ako at nagpabakuna ako.
Nang nagsimula silang pag-usapang itigil ang palabas ko sa Netflix,
sabi ko, "Heto, saan mo gustong iturok? Isaksak mo sa"…
Sabi ko, "Iniksiyunan mo ako sa puwit gamit iyan. Iturok mo."
Akala ko nahawa na ako. Akala ko talaga.
Nagpunta ako sa doktor, sabi niya, "Hindi iyon ang sinabi ko."
Sabi ko, "Ano ba sinabi ninyo?"
Sabi niya, "Sabi ko ay positibo ka sa cocaine noong ika-19."
Sabi ko, "Hindi kita narinig. Di ko alam ang sinabi mo. Narinig ko lang ay 19."
Alam ninyo, ayaw magpabakuna ng mga itim.
Ang pinakamagandang paraan para mapabakuna ang mga itim ay maglagay ng lasa.
Iyong astig na bakuna. 'Yung lasang pinyang Moderna, pare?
Hayop.
Ang lasang pakwan na Pfizer?
"Tingnan mo rito, pare. Pang-siyam na turok ko na.
Alam mong ilalabas nila 'yung lasang mangga sa isang buwan, pare."
MGA BLOKE
Ang problema ko sa mga baril ay
hindi ko lubos na tinatanggap ang bawat panig, okay?
Ang sabi ng mga konserbatibo, nakasaad sa saligang batas ang mga baril
kasi inisip ng mga nagtatag ng bansa na kung lahat ay may baril
dapat gawin ng pamahalaan ang sinasabi nila o mag-aaklas ang mga tao
at lalabanan ang pamahalaan, hindi ba?
Na lehitimong mainam na ideya noong 1700's,
pero ang problema ay may mga tao pa ring nag-iipon ng sandata
iniisip na baka may panahong lalaban sila sa militar ng Amerika,
at akala nila ay may tsansa silang manalo, ano?
At oo, siguro ay tama sila,
kaya mungkahi kong subukan natin ang teorya nila
at bawat taon ay magkaroon ng harapan.
Sabihin nating isang daang kasapi ng NRA
laban sa, ewan ko, dalawang sundalo ng militar.
Ipalabas ninyo sa Fox sa mismong Araw ng Pasko.
Tipong, "Maligayang Pasko at maligayang pagdating sa 2022 harapang NRA at militar.
Pumunta na tayo sa lugar ng labanan at kilalanin ang isa sa lalaban para sa NRA.
Sir, ano pong pangalan ninyo? Ano'ng sandata ang gamit ninyo?"
Isasagot niya, "Ako si Andy Baker,
at mayroon akong AR15, suot ko ang Kevlar mula ulo hanggang paa."
"Andy, gaano ka kakumpiyansa mula isa hanggang sampu?"
"Isang milyon, hayop."
"Kukumustahin namin ng mabilis ang militar."
Lilipat sila sa nag-iisang sundalo sa may bunker, at sabi niya,
"Ako si Sarhento Jeremiah Walker."
"Jeremiah, ano'ng armas ang gamit mo?"
Sasabihin niya, "Ewan ko kung patas ito, pero gagamit ako ng drone.
Oo, mayroon iyong walong Hellfire missile at high-powered na camera.
Tulad ng nakikita mo sa monitor dito,
nasa isang malaking pulutong lang ang mga taga-NRA.
Kaya ako ay… Simula na ba tayo? O sige.
O sige, bale pipindutin ko lang itong isang button dito.
Oo, bale ngayon ay patay na silang lahat."
"At iyan na po para sa harapang NRA at militar ngayong taon…
handog sa inyo ng Whole Foods."
SEKSI HABAMBUHAY
Kapag mas malaki ang dibdib mo, mas pumapangit ang bra.
Iyon ang katotohanan. Oo.
Kapag mas malaki sa cup C ang dibdib mo, ako ang bahala sa iyo.
Alam ko ang hirap. Alam ko kung gaano kapangit ang mga bra natin, okay?
Magkakasama tayo. Kahit ano…
At alam ko, ang mga tao ay tipong, "Malaki dibdib mo. Hindi ka nahihirapan?"
Mahirap talaga siya. Okay?
Guguluhin nila ang utak mo. Tama.
Naroon ang lahat ng malalaking dibdib. Oo.
Gusto ng mundo na higante ang melon mo,
at kapag nagawa mo, wala silang ibibigay na imprastraktura para suportahan iyon.
Ang gusto lang natin ay mga cute na bra.
Sa halip, para silang, "Heto ang telang panghangin mula sa panahon ng Soviet.
Ikabit mo na lang at tumulong kang mag-araro. Sige na."
Hindi mo nagawang magsuot ng mga cute na bra.
Tanda mo noong tinedyer ka pa lang at mga kaibigan mo ay…
Oo nga pala, kung mas maliit ang dibdib mo, kung A cup o B cup ka,
tipong, kabilang ang laki mo, pero hindi mo alam.
Hindi mo alam kung ano ang maging kaibigan mo
at lahat ng mga kaibigan mo nagsabing "Punta tayo sa mall." Tanda ninyo mall?
At sasama ka. at sila naman… "Bili tayo ng cute na bra sa Abercrombie."
Naaalala ninyo ang Abercrombie?
At sasama ka sa kanila.
Tatakbo sila papunta roon,
at bitbit mo naman ang iyong baul ng diborsyada
sinasabi mo, "Hintay lang.
Hindi ako makatakbo. Iisang sports bra lang suot ko. Pasunod na ako."
Nagsusukat silang lahat ng cute na bra, pabirong naghihipuan.
Nakaupo ka lang, kumakain ng pizza ng Sbarro, iniisip mo, "Dito lang ako.
Susunduin ako ng nanay ko mamayang alas-dos. Dito lang ako."
Makakabili sila ng mga sobrang cute na bra.
Gusto ko talaga yung mga cute na bra. Wala para sa iyo.
Lalabas silang cute. "Tingnan mo ito. Yari sa balahibo ng moose.
Parang pastol lang. Itong isa naman, may mga puso.
Ito naman ay mga malilit na halik.
Bata pa ako. Hindi ba ang cute nito?
Ito naman ay may mga balahibo.
Ito naman ay sa dalawang contact lens at dental floss lang gawa.
Tumatalbog."
Hindi ako! Hindi ako at ibang babaeng malaki ang dibdib.
Hinihila kami sa kung saang van ng ukay-ukay sa eskinita
na may babaeng taga-Silangang Europa ang pangalan ay Loretta para sukatan ka,
lalamasin ang bawat dibdib
at iuuga ang mga dibdib mo sa harap ng nanay mo!
Nakaupo ka lang doon. Ni hindi ka pa nakikipaghalikan sa lalaki.
Hinahawakan ka lang niya, tipong, "Ano'ng pakiramdam nito?"
Napapasabi ka na lang ng, "Parang nag-iinit po ako. Ewan ko."
MATAMIS AT MAKATAS
Medyo huli na ako sa uso.
Kakasimula ko pa lang sa paggamit ng sapat na body lotion.
Alam ninyo tinutukoy ko? Para talagang moisturized ang buong katawan.
Napakaraming lotion.
Lagi kong dinadaya sarili ko. Palagay ko hindi ako nararapat sa ganoon karami.
Lagi kong binibigyan ang sarili ko ng tamang dami,
magsisimulang mag-lotion mula taas pababa, kaya mga binti ko nagdusa.
Pagkatapos ay sumali ako sa Costco.
Binago niyon ang buhay ko. Sulit ang lotion ng Costco.
Nakalagay sa napakalaking lalagyan.
Karaniwan ay may pambomba sa taas, hindi ba?
Ang problema lang, kapag dalawa-ikatlo na ang nauubos,
wala nang silbi ang teknolohiya.
Ay, naku.
Maraming lotion pa ang natitira, pero hindi mo makuha gamit ang pump.
Wala nang silbi ang pump.
Sa puntong iyon, kailangan mong buksan ang bote at gamiting pangdutdot ang pump.
Ayoko n'on.
Mula pambomba hanggang pangdutdot, nakakahiyang pagbabago iyon.
Kasi 'pag nagbobomba ako, dama kong malaya ako. Yayamanin. Parang…
"Sa iyo na ang sukli."
Kapag nagdudutdot ako, para bang…
"Matalinong hayop ako.
Marunong akong gumamit ng kasangkapan."
Alam mo, kailangan mong pihitin at hilahin iyon nang sabay.
Parang naglalagay ka ng mantekilya sa tinapay gamit ang choptstick.
May lotion ako sa katawan. May lotion ako sa mukha.
Dinagdagan ko pa. May eye cream na ako.
Mas alta na, alam ninyo 'yun?
Seryoso ang eye cream kasi mas mahal iyon.
Mas mahal pa sa kahit anong lotion na nabili mo sa tanang buhay mo.
Pero nakalagay lang iyon sa napakaliit na lalagyan.
Kailangan mong pangatwiranan ang mamahaling bili na iyon.
Pinapahid mo lang ang eye cream gamit ang palasingsingan mo.
Ang pinakamalambot na daliri, tama?
Kasi ito ang pinakatamad na daliri.
Palasingsingan mo, hindi nangungulangot, hindi nagtuturo, hindi nagmumura.
Ito lang ay…
Ang palasingsingan mo ay magaling lang sa paggawa ng isang pangako
at sa eye cream.
Pinapahid mo nang dahan-dahan, tinataptap mo lang
habang medyo nakabuka ang bibig mo na nagsasabing…
"Dapat gumana ito.
Sobrang mahal."
BURGIS LANG
Ngayon bilang nasa tamang edad na, sanay ako sa tatlong wika.
Sanay ako sa Espanyol, Ingles at Caucasian.
Bale, ang Caucasian ay parang Ingles,
pero kailangan kong gumamit ng mabulaklak na salitang hindi ko laging ginagamit,
tulad ng "organiko" at "mababawas."
Bibigyan ko kayo ng halimbawa.
Tulad ng sa araw-araw na buhay ko, kapag nagkalat ang mga kaibigan ko,
sasabihin ko, "Bruha, nagkalat ka."
Pero sa wikang Caucasian, sasabihin ko "Ma'am, hindi iyan katanggap-tanggap."
Hindi ba? Kaunting pagbabago riyan?
"Babarugin kita."
"Gusto kong kausapin ang amo mo."
Kitam?
LIVE MULA SA LA FORUM
Kapag umiihi ang nanay ko, hindi siya nagpupunas.
May babae akong narinig na nagsabing "Ew."
Tingnan ninyo, tinatakpan niya ang bibig niya, at kumakaway siya.
Tingnan ninyo, naka maong siya.
Jacket na maong, napasabi siya… Para bang… Parang, "Ay, Diyos ko."
Tapos ganito ginawa niya, "Ako iyon. Iyan ay… Ew."
Tingnan ninyo siya.
Sasabihin ko sa inyo kung bakit. Ano'ng pangalan mo?
-Eileen. -Eileen.
Sasabihin ko sa inyo kung bakit hindi siya gumagamit ng papel. Okay ba, Eileen?
Kasi naghuhugas siya gamit ang tubig. Kaya ew ka diyan, bruha.
Huwag mong bastusin ang pekpek ng nanay ko.
Iyon ang pinakamalinis na pekpek sa Los Ang…
Ang tawag niya roon ay tabò.
Parang tasa iyon.
Marami ritong nagsasabi ng, "Ano 'yong tabò?"
Lalo na iyong hindi Filipino.
Sasabihin ko sa inyo kung ano ang tabò.
Kahit ano ay pwedeng gamiting tabò.
Malaking tasa na may sirang hawakan.
Walang laman na lalagyan ng I Can't Believe It's Not Butter!
O iyong paborito ng nanay ko, isang baso ng Super Big Gulp.
"Kasi kaya nito ang 44 ounces ng tubig, Joseph.
Malilinis ko talaga ito, ha?"
At laging nakalagay ang tabò ng nanay ko sa parehong lugar
mula noong araw na lumipat siya sa bansang ito.
Sa pagitan ng shower at ng inidoro.
Ang maliit na lugar na iyon ay tinatawag na tabò lane.
At doon nakalagay ang espesyal na tasa ng nanay ko.
At alam kong marami sa inyong hindi Filipino ang napapasabi,
"Bakit mo sinasabi sa amin ito, Jo Koy?"
Sasabihin ko sa inyo kung bakit.
Nakipag-date ka sa babaeng Filipino at maganda ang kinalalabasan.
Isang gabi nagtalik kayo, at natulog ka sa bahay niya.
Gigising ka, magsisipilyo, at iisipin mo, "Kailangan ko ng baso."
Huwag mong gamitin ang pesteng tasa na iyon.
Ang tasang iyon ay hindi para sa bibig mo.
AKO BA?
Tuwing lumalabas kami ng asawa ko, kapag umuuwi kami,
lagi siyang nagugulat kung gaano ako kabilis maghanda para mahiga, okay?
Ewan ko kung ano ginagawa ninyo matapos lumabas sa gabi,
pero umuuwi ako, magsisipilyo, magbibihis… At boom.
Higa na sa kama.
Wala nang hilamos.
Dalawang oras na mula nang naghilamos ako.
Ano? Maliligo uli ako matapos kong lumabas lang ng isa't kalahating oras?
Papasok ang asawa ko sa kuwarto, "Ay, Diyos ko. Nakahiga ka na?"
Oo. Gabi na.
Ano sa tingin mo ang gagawin ko? Magdadamo?
"Mahiga ka na."
Ewan ko kung ano ang ginagawa niya sa banyong iyon.
Ang mga ingay na nagmumula roon.
Ang tubig…
Lalabas siyang may pinapagulong na tusok-tusok na roller sa mukha niya.
Sasabihin ko, "Iyan ba… Nagdurugo ka. Nakakatulong ba iyan sa iyo?
Ginagamit iyan ng nanay ko para gumawa ng pasta.
Bakit ginagamit mo iyan sa noo mo?"
Pagkatapos ay may maglalagay siya ng Korean mask. Makikita mo iyon…
Oras na makita mo ang mask, iisipin mo, "Walang sex ngayon. Iyon na iyon."
Makikipagtalik ba ako sa isang goalie ng hockey?
"Kindat ka lang babe, para alam kong nasisiyahan ka.
Nasa ilalaim ka ba niyan?"
BB. PAT - GUSTO NINYONG MAKARINIG NG KAKAIBA?
Hindi ipinagdiriwang ng mga Puting paaralan ang Buwan ng Kasaysayang Itim
tulad ng ginagawa sa mga Itim na paaralan.
Ipinagdiriwang ng mga Puting paaralan ang Buwan ng Kasaysayang Itim
ayon sa kung ilang Itim na bata ang nasa paaralan.
Bale kung may apat na itim, apat na araw lang.
Sabihin na lang natin sa paaralan ng mga anak ko,
mas matagal pa ang Linggo ng Espiritu sa Buwan ng Kasaysayang Itim.
At ang ilang puting taong nakikita ko rito,
ewan ko kung alam n'yo kung gaano kahalaga ang Buwan ng Kasaysayang Itim sa amin,
pero noon ay talagang bigay na bigay kami, hindi ba mga kapwa Itim?
Kailangan mong magbihis bilang bayaning Itim
at maging ang bayaning Itim na iyon sa loob ng 30 pesteng araw.
Ngayon alam ko ang iniisip ninyo. "Bb. Pat, 28 araw lang naman."
Hayop kayo, binawi namin ang dalawang araw na iyon.
Bibigyan ko kayo ng halimbawa.
Kapag pinili ng anak ninyo na maging si Harriet Tubman,
dapat ang anak ninyo ay maging si Harriet Tubman.
Dapat ang anak ninyo ay matalino, kayang mamuno, magaling sa taguan…
at kayang paluin ng baril ang isang lalaki.
At magmukhang malakas.
Mga kasama, huwag kayong makipaglokohan sa akin.
Alam ninyong hindi cute si Harriet.
Alam na alam ninyong kamukha ni Harriet ang tiyuhin niya.
Hindi ko sinasabing hindi ako natutuwa kay Harriet kasi mali iyon.
Kasi kung wala si Harriet, tsumutsupa ako siguro sa puting lalaki kahit ayoko.
Kung makahirit parang yayariin ninyo si Harriet. Walang itim na gagalaw sa kaniya.
Gagalawin mo ba si Harriet? Ay, babae ka pala. Pasensya na.
Gagalawin mo siguro si Harriet, pero…
Pasensya na, hindi kita nakita. Hindi ko suot ang salamin ko.
Siguro ay lalaplapin mo siya, pero pasensya na.
Kahit ano para lang lumaya, tama ba, bruha?
Tsumupa ka para makaalis ka sa bahay ng panginoon mo.
WALANG PERSONALAN
May sumubok ngayon na yakapin ako.
Bale, siguro ang salbahe ko,
pero napakabait nitong matandang babae, at nakita niya ako, at natigilan kami,
at sabi niya, "Ay hindi. Sandali.
Hindi nga. Sikat ka ba?"
Sabi ko, "Opo, ganoon nga."
At sabi niya, "Payakap nga."
Sabi ko naman, "Ay naku."
Hindi dahil ayoko. Takot lang talaga ako.
Kuha ninyo?
Sino pa ba ang nakikipagyakapan?
Sabi ko, "Baka okay lang kung fist bump na lang."
Sabi niya, "Hindi. Lapit ka rito. Gusto kong manyakap."
Ibinuka niya ng malaki ang mga braso niya at lumapit sa akin.
At sumuko ako. Sabi ko, "Sige na nga, tuloy mo na. Mamatay na tayo. Tara."
Kasi hindi ko alam ang nangyayari. May sakit ba siya? Ewan ko…
Pero ganoon lang ako kapraning.
Oo nga pala, iyong "Mahilig ako sa yakap," puwede bang tigilan natin iyan?
Hindi na umuubra iyon.
"Mahilig akong yumakap" tapos iyon na? Wala nang tanong-tanong?
Hindi na dapat umubra iyon dahil alam nating lahat kung bakit,
at hindi siya uubra sa mga lalaki sa ilang daang dahilan.
Ganoon ang mga tiyo ko.
"Lapit ka. Nanghihipo ako ng puwit.
Halika rito. Ilapit mo ang matambok mong puwit.
Hindi, ayos lang. Nanghihipo lang ako ng puwit.
Huwag kang maasiwa. Hindi, nanghihipo lang ako ng puwit, at hilig ko iyon."
"Hindi, nauunawaan namin ang bahaging iyan."
"Makalumang lalaki ako. Bahagi iyan ng alas ko.
Nanghihipo ako ng camel toe, at iyon ang ginagawa ko.
Kaunti lang sa kamao.
Ni hindi ko nararamdaman iyon. Wala akong ugat.
Hindi ka puwedeng magalit.
Tanungin mo ang pamilya ko. Noon ko pa ito ginagawa.
Gusto kong humipo ng pekpek minsan, at ayos naman sa lahat.
Ayokong magbago. Huwag maging masyadong woke. Naman."
REBOLUSYON
Nagpunta ako sa England, at nanood ng isang dog show,
May kinukunan kami, siyempre,
kasi hindi naman talaga ako pupunta sa isang dog show.
At may nakita akong Bernese Mountain Dog. Hindi pa ako nakakakita ng ganitong aso.
Napaisip ako, "Ay, Diyos ko.
Sa pinakamagandang panaginip ko lang ito makikita."
Ang gaganda nila. Mga itim at kayumanggi at puti sila.
At ang tatamad nila, alam ninyo 'yon? Wala silang gustong gawin. Para akong…
Makikita mo sa mga mata nila na wala silang kusa.
Para kang…
Naisip ko, gusto ko ang asong iyon.
Umuwi ako. Sinabi ko sa katuwang kong si Tanner.
Sabi ko, "Ikuha mo ako ng Bernese Mountain Dog."
Pero kapag sikat ka, hindi ka puwedeng bumili ng aso.
Kailangan mong sagipin lahat ng alagang hayop mo.
Kung hindi ay susunugin ng PETA ang bahay mo.
Kaya sabi ko sa katuwang kong si Tanner,
"Ihanap mo ako ng gamit na Bernese Mountain Dog."
Matapos ang dalawang linggo, pitong libra dalawang linggong Bernese Mountain Dog
ay pumasok sa buhay ko, at hindi ako makapaniwala.
Agad ko siyang pinangalanang Gary.
Pero hindi ko iyon napag-isipan kasi masigla ang mga tuta.
Gusto nilang maglaro. Iyon lang ang gusto nilang gawin.
At matatalas ang mga ngipin nila, at lahat na lang tinatalunan nila,
at nakakayamot sila.
At nakilala na ng dalawa ko pang aso si Gary.
Sa loob ng dalawang oras, umakyat sila sa ikalawang palapag,
at dalawang linggong hindi bumaba.
Nag-text sa akin ang isa at sinabing "Sabihan mo kami kapag wala na si Gary."
Sa loob ng 48 oras, nginatngat ni Gary ang dalawa sa mga sopa ko.
Hindi man lang ang unan ko. Ang buong sopa.
Sabi ko, "Ay, Diyos ko, ano itong…"
Kailangan naming alisin lahat ng muwebles sa baba.
Bale nakatira na ako sa isang bakanteng kamalig,
may suot na lampara at kneepad ng minero, naghihintay ng susunod na gulo.
Noong ikaapat na araw, may nakita akong patay na kuwago sa bakuran ko.
Ni hindi ko alam na totoo ang mga kuwago.
Akala ko ay mula lang sila sa Game of Thrones.
SANA AY GAWIN MO
Nagkatotoo ang isa sa mga pangarap ko. Nakapunta ako sa wakas sa Switzerland.
Kung hindi ninyo alam, sasabihin ko kung bakit pangarap ko talaga iyon.
Ang nanay ko ay isang Itim na babae, isang babaeng Xhosa, mula sa South Africa.
Mula ako sa South Africa, tama?
Ang ama ko ay isang Swiss mula sa Switzerland. Puti, hindi ba?
Bale, hindi pa ako nakakapunta sa Switzerland.
Nang may pagkakataon na ako, hindi ako naglaan ng oras, tapos di ako makapunta.
At sa wakas, ngayon, nakapunta na ako sa unang pagkakataon sa Switzerland.
At napapalaya ako niyon, alam n'yo 'yun? Kasi ganito siya.
Buong buhay ko,
pakiramdam ko lagi na di talaga ako mahal ng tatay ko, okay?
At ngayon, nang nagpunta ako at nakita ko siya sa Switzerland,
Naisip ko, "Hindi.
Swiss lang talaga siya."
Pare-pareho sila!
Medyo kakaiba nga lang.
Sinubukan ko siyang sorpresahin kaya nag-aral ako ng wikang Aleman.
Medyo matagal na kaming hindi nagkikita, at dahil ang wika niya ay Aleman,
Naisip kong sorpresahin siya sa bakasyong ito, alam ninyo?
Sumali ako sa Duolingo, nag-aral nang kaunti,
at nakarating ako sa Germany, nagpunta ako roon at nagsanay, lahat,
nakarating sa Switzerland at inisip ko, "Heto na."
Handa na ako, sabi ko, "Sosorpresahin ko ang tatay ko."
Plano kong pumunta sa bahay niya, kakatok sa pinto niya.
Bubuksan niya iyon at gulat na sasabihing, "Trevor!"
Tapos ay sasabihin ko "Papa! Ich sprechen Deutsch!"
Magiging ganito siya…
At ganito…
Isang buong eksena iyon. Planado ko na siya.
Hindi nasunod ang plano ko.
Nakarating ako roon. Nagulat siya. Masaya siya.
Pero oras na nagsalita ako, 'yung "Papa! Ich sprechen Deutsch!"
Sinabi niya, "Huwag mong gawin iyan. Huwag."
HUMIHIYAW TAYONG LAHAT
Iba na talaga ang mundo ngayon, pare.
Iba na ang mundo, hindi ba?
Mga cruise ship? Hindi na kayo makakakita ng cruise ship. Magpaalam na kayo roon.
Hindi na malalaman ng mga apo natin kung ano ang buffet.
Hayop, binago ng COVID ang lahat.
Una, bawat cruise ship ay nakareserba na hanggang 2026.
Hindi makapaghintay ang mga taong sumakay sa bapor ng salot
at lumayag sa karagatan.
"Hayaan ninyo akong mamatay malapit sa waterslide!"
Hindi lang magbabalik ang mga buffet,
babalik sila na may dalang kakaibang "sakupin ang mga lib" na paghihiganti.
Bawat isa ay magkakaroon ng agenda.
"Sumama na kayo sa Lalaking-Alpha-Lang na Buffet ni Kapitan COVID.
Ikaw ba ang parang makakaliwang batang soy
na kailangan ng takip sa ilong sa clam chowder mo?
O kaya mo bang makipagtalik sa asawa mo?
Kung gayon ay sumama ka na kay Kapitan COVID.
Pakitaan mo kami ng patunay na hindi ka nabakunahan,
may libreng plato ka ng hindi malamig na scallop.
Tama."
MAGSALITA KA LANG
Kanselahin ninyo ako.
Sabihin ninyo sa Twitter na sinabi ko sa inyong binanggit ko ang salitang N.
Gawin ninyo. Kanselahin ninyo ako.
Kung iniisip ninyo na may kakayahan kayong kanselahin ako,
nakaupo sa bahay suot lang panloob ninyo, sa cellphone ninyo, gawin ninyo.
Kanselahin ninyo ako.
Iniwan ko ang tatlong bansa na may libreng pagamot at walang baril.
Lumipat ako sa Amerika noong 2015 na handa nang mamatay.
Sa tingin ninyo 'yung mga gagong MAGA, galit sa Asyano, hindi makontrol na COVID,
mga tao sa Twitter ay kaya akong takutin?
Gawin ninyo. Kanselahin ninyo ako.
Ano ang gagawin ninyo? Kakanselahin ako para bumalik ako ng Malaysia?
Kung saan pambansang bayani na ako?
At ang halaga ng pera ay talagang pabor na sa akin?
Ay naku!
Paano pa ako mabubuhay?
Gawin ninyo.
Palayain ninyo ako mula sa impiyernong ito.
MALAKAS NA KALIKASAN
Welcome sa programa ko. Hindi ito show. Walang mananayaw o juggler.
Bale isang lalaki lang ang nagsasalita.
Hindi ba iyon naman talaga ang stand-up na komedya? Isang lalaking nagkukuwento.
Sexist.
MALAKAS NA KALIKASAN
Paano naman iyong mga nakakatawang komedyanteng babae?
Tulad ni…
Hindi. Tama.
Hindi.
Hindi ko gagawin iyan. Okay, sige.
Kabalintunaan iyon, okay?
May kaunti noon sa kabuuan ng programa. Tingnan ninyo kung mahahanap ninyo.
Ngayon, kapag may sinabi akong hindi ko sinadya para magpatawa,
at kayo, bilang manonood ko,
pinagtawanan ninyo ang mali kasi alam ninyo kung ano ang tama.
Isang paraan iyon sa pagkutya sa mga ugali.
Tulad ng unang biro kanina.
Ginamit ko yung makalumang, sexist na tema na hindi nakakatawa ang mga babae.
Ngayon, sa totoong buhay, marami akong kilalang nakakatawang babae.
Tulad ni…
Inulit ko. Nakita ninyo. Mabuti.
Hindi, mayroon talaga.
Si Dame Edna Everage. Siya ay…
Si Eddie Izzard.
Ang galing niya, hindi ba?
Hindi lang siya magaling na komedyante, magaling na artista rin siya. Hindi ba?
Ang galing niya sa palabas na iyon bilang lalaki, hindi ba?
BATA NI CHARLEEN
At palitan ninyo na ng mas bago ang mga sex toy ninyo, peste.
Ang mga sex toy ng ilan sa inyo ay matanda pa sa mga anak ninyo.
Nandiyan pa rin ang parehong rabbit at tongue,
wand, bullet.
Ni hindi na nga siya bullet. Tirador na lang siya at kung ano.
Palitan ninyo na ang laruan ninyo.
May bagong laruan ngayon na ang tawag ay "Aso ni Tracy."
Nagsusumigaw ang mga nakagamit na noon.
Shando, hayaan mong gamitin niya ang kapatid mo. Sige lang.
Aso ni Tracy. Matindi itong isang ito, okay?
Ito'y 50 dolyares lang, oy.
Yung nanay ng anak ko, sabi niya, "Hindi ko puwedeng itago iyan sa bahay
kasi wala akong nagagawa 'pag nandoon iyan.
Wala akong natatapos kapag nandoon ang pesteng iyan."
At itong pesteng ito ay 50 dolyares lang, kuha ninyo?
Ito yung hugis U, hindi ba?
Ito yung pinapasok at nagba-vibrate, tapos pupunta sa taas.
Sa taas naman ang mekanismong sumisipsip na nilalagay mismo sa tinggil.
Sumisipsip lang ito. Basta…
Sampung klase ng bilis ng pagsipsip sa lokong ito.
Pakukunutin nito ang noo ninyo. Pangako.
Seryoso ito.
O sige na. Kunan ninyo sa phone ninyo. Sige lang.
Hindi, sige lang bago mo makalimutan. Ilagay mo sa…
Huwag mong alalahanin kung sino'ng nakatingin sa iyo. Ilagay mo sa phone mo.
Kayong matandang babae, ilagay ninyo…
Alam naman ninyong hindi na tulad noon ang memorya ninyo.
Sige na. Ilagay ninyo sa phone ninyo bago ninyo makalimutan.
Nakaupo lang, pinipilit maaalala itong ewan na ito.
Ang kulit niya.
Aso ni Tracy.
Okay, may kilala akong bruha. Siya si Tracy. May aso siya.
Iyon ay kay Tracy…
Okay, Aso ni Tracy.
MGA BIRO
Tinatakpan ninyo ng tape ang camera ng computer ninyo, sir?
Ganoon ba? Sabi ko na.
Kapag tinatakpan mo ng tape ang camera ng computer mo, para kang,
"Hindi makikita ng Russia ang titing ito."
"Hindi sila nararapat makita ang V-neck at titing ito."
Binubura mo ang mga cookies mo?
Hindi mo alam? Hindi ka sigurado? Ibig sabihin niyan, "Oo. Kada 20 segundo."
Lahat ng mga lalaki sa opisina ko ay tipong,
"Kailangan natin ng program na magbubura ng lahat ng cookies natin."
Ako naman, "Gaano ba karaming porn ang pinapanood ninyo?"
Nasaan ang kaibigan natin? Saan si 65? Nasaan ang kasama natin? Namatay na ba?
Okay, nandoon pala siya.
Makinig kayo sa akin. Sila… Kung kaya ninyo, makinig kayo sa akin.
Pinapanood nila ang lahat ng porn sa Internet,
at pagkatapos ay magrereklamo silang hindi siya agad nabubura.
Kailangan nilang mag-delete ng cookies.
May ideya ba kayo kung ano kailangan niyang gawin para makakita ng dibdib?
Kailangan niyang magmaneho sa bayan,
maghanap ng tindahan ng diyaryo.
Kailangan niyang tingnan sa mata ang isang lalaki
at sabihing, "Pagbilhan nga po ng Big Beaver."
Ang cookies niya ay isang lalaking tao
na puwede niyang makasalubong sa palengke o simbahan, kahit saan.
Hindi niya alam.
Kung gusto niyang magbura ng cookies, kailangan niyang patayin kaibigan niya.
BUKAS SA PAREHONG ORAS
May nabasa ako noong isang araw na problemado ang pelikulang Snow White.
At naisip ko, okay.
Alam mo, kung ang pelikula ay 75 taon na,
isipin na lang natin na may mga problema at tuloy na lang sa araw natin.
Hindi natin laging kailangan ng artikulo ukol dito.
Pero siyempre, binasa ko ang artikulo,
at nakalagay doon, "Maraming problema sa pelikula
kasi hinalikan siya nito at tulog siya. Walang pagpayag."
At naisip ko, "Sige. Pero mabilis lang iyon, at iniligtas ang buhay niya."
Hindi naman parang nakikipaghalikan siya habang nagsasalsal,
at kinukunan sila ng mga duwende.
Ang ganda ng pagkakagawa, hindi ba?
Sa tingin ko naman ay hindi nag-anyaya ng pambabastos ang pelikulang iyon.
Wala naman sigurong lalaking nakakulong na at nagsabing, "Sinungaling ang Disney."
Kapag nawalan ka ng malay at hinalikan ka ng prinsipe,
hindi naman iyon ang pinakasamang mangyayari, hindi ba?
Hindi ko sinasabing ayos lang iyon, pero iyon…
Kung wala kang malay, siguradong hindi tipo niya ang hahalik sa iyo.
Siguro si Prinsipe Andrew, pero karaniwan, alam mo, iyon ay…
Tama? Okay.
Tototo pa ba ang pagkakansela? Ewan ko.
Tingnan ninyo ako sa isang silong dalawang taon mula ngayon, "Totoo. Totoo nga."
Pero ang iba roon ay sobrang wala na sa wisyo.
Parang si Dr. Seuss noong isang taon. Sabi nila, "Kanselado na siya."
Ako naman, "Nakakatiyak akong patay na siya. Ewan…
Hindi naman siya natatarantang nagbabasa ng Twitter niya."
May isang nagsasabing, "Tinitira si Dr. Seuss."
Sabi ko, "Nakalibing na siya. Wala na siya sa piling natin."
Siguro may mga diskriminasyon siya sa ilan sa mas hindi kilalang aklat na pambata.
Siyempre, nagbalita si Tucker Carlson nang ganito,
"Kinukuyog nila si Seuss.
Si Seuss ngayon. Puwedeng kahit sino naman sa atin bukas.
Kailangan mong mamili ng panig sa labanang Seuss."
May mga taong gumagastos ng libo-libong dolyar
sa racist na aklat na Dr. Seuss para sa hindi ko alam kung anong okasyon.
Ewan ko kapag nilabas mo ang mga iyon.
"Itay, puwede ba ninyong ibasa sa akin ang Cat in the Hat?"
Sabi niya, "Hindi, may maganda akong dala rito."
Jew in the Zoo ang babasahin natin ngayong gabi. Iyon…
LINDOL NG HOME TEAM NI CHAPPELLE - MAALAMAT
Ang isang bagay na talagang nagpasama ng loob ko
ay noong pumanaw si Aretha Franklin, ang Reyna ng Soul.
Sinubukan kong magbigay-galang at makilibing sa telebisyon,
pero napakatagal ng misa.
Panay sigaw ko sa TV, "Bitawan na ninyo siya."
Kasama na niya dapat ang Panginoon.
Sobrang tagal ng misa sa libing, pinutol nila ang cable ko.
Sabi ko, "Inabot na ng dalawang bayaran ang misang ito sa sobrang tagal."
Tinawagan nila ako, "Bakit hindi ka nagbabayad ng bill?"
Sabi ko, "Nasa libing pa rin ako."
Bitawan na ninyo siya.
Hindi pa ako nakakakita ng pastor na ipinangaral ang buong Biblia.
Walang pinalampas na banal na kasulatan ang negrong ito.
Alam kong magtatagal kami roon
kasi panay sabi ang pastor ng, "Noong simula…"
Sabi ko, "Sa simula?"
Ano'ng kinalaman nina Adan at Eba sa libing?
Bitawan na ninyo siya. Kasama na niya dapat ang Panginoon.
Naroon ang CNN. Nagliligpit na sila.
"Halika na. Umalis na tayo rito."
Tatlong linggo na tayo rito.
Nasa TV ngayon si Don Lemon.
Panay sigaw ko sa tv, "Bitawan na ninyo siya!"
Alam kong matagal iyon nang nagbihis si Aretha.
"Kailangan kong magbighis sa pangalawang bahagi ng libing."
Sabi ko, "Ikalawang bahagi?
Sino'ng may pahinga sa gitna ng libing?"
Bitawan na ninyo siya. Kasama na niya dapat ang Panginoon.
Sobrang tagal ng libing niya, pare, sobrang tagal niya sa Detroit,
noong nakarating na siya sa wakas sa Gintong Pinto sa langit,
may lumapit na anghel sa pintuan at sinabing, "Umalis na ang Diyos."
Tatlong linggo ka na dapat dito.
Namatay ka noong ikatlo. Ika-21 na ngayon.
Alam kong ikaw ang reyna, pero siya ang hari.
Hindi mo puwedeng paghintayin ang Panginoon, Aretha.
Hindi ganito ang paggalang.
ISANG TOTOONG BAYANI
May bagong panukala sa Florida. Tinawag itong panukalang Huwag Sabihing Bading.
Isa sa mga probisyon sa panukalang ito na binitawan nila
ay kailangang iladlad ng mga guro ang mga bata kung bading ang mga ito
sa mga magulang nito sa loob ng anim na buwan.
Nakakakilabot pero nakakatawa.
Kapag naiisip mo ang mga tawag na kailangang gawin ng mga guro…
"Hello, G. Morris. Kumusta kayo? Opo.
Guro ako ni Todd sa Ingles.
Opo, ayos naman siya. Hindi, walang problema. Maayos naman siya.
Napakalapit nga lang niya sa isa pang batang lalaki.
Nagtatawanan sila lagi. Magkasama sila sa bus.
Kapatid niya iyon?
Okay. Hindi, wala naman.
Wala naman po. Kumusta kayo? Ayos lang ba kayo?
Opo, kinukumusta ko lang ang lahat."
Tatawag ako. Wala akong ibibigay na kahulugan doon.
"Hello, Gng. Miller.
Tomboy po ang anak ninyo."
Hayaan ninyong sila mismo ang makaunawa.
Hindi ba?
Ginagawa rin nitong masama ang mga guro, hindi ba?
"Pinanood ko po ang anak ninyong magsalsal kasama ang kaibigan niya. Bading yata.
Hindi, nakita ko. Kinunan ko iyon. Alam kong hindi kayo maniniwala.
Gusto ba ninyong makita? Trabaho ko ito.
Hindi, trabaho ko ito. Isa akong guro."
IKATLONG DIGMAANG PANDAIGDIG
Sawang-sawa na ako sa mga gagong pinipintasan si Joe Biden.
"Kailangang umayos ni Joe."
"Kailangan mo nang gumising, Joe."
"Hayop ka, Joe."
Problema ninyo?
Sino'ng nagpalaki sa inyo?
Si Joe Biden ay 96 taon na, mga loko.
Ibinigay ninyo kay lolo ang trabaho, loko.
Ibinigay ninyo sa isang lolo sa tuhod ang trabaho, sira ulo.
Ngayon gusto ninyong umayos si lolo?
Ginagawa ni Joe Biden ang lahat ng kaya niya.
Ang taong iyon ay 97 taon na.
Mga taong nagsasabi ng kawalang hiyaan tungkol kay Joe Biden.
"Hindi ko nagustuhan kung paano niya iniwan ang Afghanistan."
Sira ulo, sa tingin mo paano iniiwan ng isang 98 gulang na lalaki ang labanan?
Mabilis at tahimik, sira ulo.
Sa ganitong paraan nilisan ni Joe Biden ang Afghanistan.
Ginagawa ni Joe ang lahat ng puwede niyang gawin.
Hayaan na ninyo siya. Si Joe ay 99 taong gulang…
Kung sinusuwerte kayong magkaroon ng lolo sa tuhod,
tawagan ninyo siya ngayon mismo
at tanungin ninyo kung handa siyang magbigay ng 12 panayam bukas, loko.
Hindi, hindi niya kaya.
MATANDANG BATANG LALAKI
Ah, may tumitingin ba rito sa salamin
at maganda ang pakiramdam sa nakikita nila?
-Wala. -Oo.
Oo. Karaniwan ay may isang lalaki at si Lizzo.
Kuha ninyo?
At naiintindihan ko si Lizzo.
Nagpapatugtog siya ng plauta. Napaka-seksi noon. Astig iyon.
Pero sino ang lalaking iyon? Bale, alam ko mga lalaking iyon na tipong…
Parang akala mong nasisilaw sila lagi sa araw, kuha ninyo?
Laging nasa dibdib kamay nila, alam ninyo tinutukoy ko?
Napapaisip ako, ano kaya ang mga umaga niya?
Tumitingin ba siya sa salamin, at iniisip niya…
"Kuhang-kuha talaga."
O sige. Umpisahan na natin ang araw, Jake.
Hindi ganoon ang umaga ko, okay?
Ginagawa ko ang lahat ng kaya ko para maging kaakit-kaakit.
At ngayong gabi, ang makamukha ni Christopher na kaibigan sa The Sopranos.
"Kumusta ka?
Chris, pwede mo bang kausapin ang tiyo Tony mo para sa akin?
Gagawin ko ang lahat ng kaya ko, at titingin ako sa salamin.
At ang boses na naririnig ko kapag nakatingin ako sa salamin
ay parang bully na Ingles.
Alam ninyo iyon, sasabihin niya, "Tingnan mo nga. Mukha kang matabang iguana."
Baka ang boses na naririnig ko ay ang sikat na British na si Jason Statham.
"Bakit ka ba namumula kapag natatapos kang maligo?"
Sabi ko, "'Kasi may eczema ako."
"Oo, may eczema ka, hindi ba?
At ano ang nagpapalala ng eczema?"
"Gatas."
"At kumakain ka pa rin ng maraming ice cream, hindi ba?"
"Oo."
"At mga mani."
"Oo, hindi dapat ako kumakain ng kasuy…"
"Oo, hindi ka dapat kumakain ng kasuy, hindi ba?
Ano'ng gagawin mo ngayon?"
"Siguro dapat ay…"
"Oo, pupunta ka ng botika?"
"Parmasya ang tawig namin doon."
"Oo, hula ko nga.
Bakit hindi ka pumunta ng botika at bilhin ang moisturizer ninyong walang pabango
at bumili ng malaking melatonin na pambata?
"Kasi ang regular…"
"Oo, kasi yung karaniwang iniinom ay ginagawa kang antukin sa umaga, hindi ba?
At paglabas mo ng botika, at ano ang nakali…"
"Nakalimutan ko ang pang-eczema…"
"Oo, nakalimutan mo mga pamahid sa eczema!
Kaya bakit hindi ka pa lumabas dito,
ikaw na matabang, malilimuting, amphibious, mapula, mapantal,
walang kuwentang Semitic na tao?"
At tumingin ako sa salamin at sinabi ko, "Umpisahan na natin ang araw."
HINDI PARA SA MAHINA
Gusto nila ng aso. Ayoko ng aso. Naiintindihan ninyo?
Unang-una, iba ang buhay ng mga aso bago ako lumitaw sa eksena.
Nauunawaan ninyo? Hindi ko gusto…
Kayong mga bagong amo ng mga aso, sobra ginagawa ninyo. Sinasabi ko iyan.
Dinadala ninyo sa palengke,
naglalakad kayo kasama sila at mga tae nila sa maliliit na bag.
Lumipad ako rito sakay ng first-class na may katabing poodle,
tinitingnan ako na parang sinasabing, "Ano'ng ginagawa mo rito?"
Hindi, bruha, ano'ng ginagawa mo rito?
'Yung bibig ninyo ay nasa bibig nila.
"Ay Diyos ko, mahal na mahal kita."
Pero hindi ka magpapaturok ng bakuna. Pero ito…
Pero itong, "Ayokong ipasok ito sa katawan ko!
Pero ang aso ko, na maghapong dinidilaan ang itlog nito…"
Ang laking kalokohan.
Sabi ko, "Bakit ko ba ginustong magka-aso?"
Alam ninyo sinasabi ko? Para bang, may aso ako noong bata ako.
At tapos ay naisip ko. Sabi ko, "May aso ako noong bata pa ako.
At nakakainis iyon."
Isa sa pinakamalalang karanasan ko noong bata ako
ay may kinalaman sa isa sa mga aso ko noong lumalaki ako.
Lumaki ako rito sa Cleveland, Ohio. Hindi ko malimutan. Mga walong taon ako.
At nakatayo ako sa pintuan, nasa damuhan sa labas ang aso para umihi.
Sa labas, may humintong kotse, nagbukas ng pinto, dinukot ang aso, tapos umalis.
Napasabi ako, "Ano?"
Sabi ko, "Itay, dinukot nila ang aso!"
Ito lang ang kayang gawin ng tatay ko sa napakalungkot na yugto ng buhay ko.
Ang sabi niya…
"O sige, pumasok ka na sa bahay."
Sabi ko, "Sandali!"
Sabi ko, "Wala man lang kayong gagawin?"
Ngayon galit na siya sa akin. "Ano'ng gusto mong gawin ko?
Wala na iyong aso."
Sabi ko, "Peste. Hindi dapat lumambot ang puso natin sa mga asong ito!"
Ilang taon akong minumulto n'un.
At lumaki ako sa panahong hindi mo sinasabi sa mga magulang mo nadarama mo.
Bahala kang pag-isipan ang nangyari sa utak mong walong taon pa lang.
At sa loob ng ilang taon, pinag-iisipan ko iyon.
Tulad ng, nauunawaan ko kung bakit siya lumabas at tumingin nang ganoon.
Kasi ganoon sila nagmaneho paalis.
Pero bakit ka ba tumitingin pabalik dito?
Tipo bang akala mo ay iikot sila sa kalye sakay ng kotse
at babalik kasama aso mo?
"Hayan siya. Ginagago lang kita. Hayan ang aso mo."
KOMEDYANTE SA NIGHTCLUB
Tingnan ninyo si Ice Cube. Ayaw niyang mabakunahan.
Gagawin niya dapat iyong pelikulang Oh Hell No,
na hindi na natin mapapanood. At…
Tuturukan siya dapat ng bakuna, at ayaw niyang gawin iyon.
Pero alam ninyo kung ano ang kakaiba?
Ilang buwan bago ang pandemya, nagpa-colonoscopy si Ice Cube.
Alam ninyo kung ano ang colonoscopy?
Bale, nagpatingin sa doktor si Ice Cube.
Sabi ng doktor, "May problema ka sa tiyan mo.
Kailangan nating magsagawa ng colonoscopy."
At sabi niya, "Ano iyon?"
At sabi nila, "Maupo ka, Ice Cube.
Bale, kailangan mong uminom ng isang galong likido
at idumi ang lahat ng nasa katawan mo.
Lilinisin mo lang ang sistema mo, tama?
Kinabukasan, pahihigain ka namin,
at may isasaksak kaming hose sa butas ng puwit mo
na may kamera sa dulo.
Ipapasok namin, kukuha sa loob ng ilang oras, at titingnan kung ano ang problema.
Pagkatapos ay gagawa kami ng pagsusuri, at pagkatapos, gigisingin ka namin."
At sabi niya, "Sige. Gawin ninyo ang kailangan ninyong gawin."
Hindi na niya sinasabi ang mga kalokohang iyon ngayon.
Wala siya roon na parang, "Kailangan kong maunawaan ang agham."
Hindi siya pumunta roon na parang "Puwit ko, karapatan ko." Hindi.
Wala siyang malay na may apat na estrangherong nakapaligid sa kaniya.
Napasabi sila, "Magkakaproblema tayo."
Sabi niya, "Kaya mo iyan. Lakasan mo pa."
Ilang oras silang naroon.
Ano ba ang ginagawa nila? Gumagawa ng maikling serye?
Nagaganap ba sa bituka ni Ice Cube ang ikalawang kabanata ng Queen's Gambit?
Ewan ko kung nagpa-colonoscopy si Ice Cube.
Pero… siya…
Lampas 45 na siya. Dapat gawin na niya ito.
Ito ay screening colonoscopy.
Para tiyakin iyon na wala kang kanser sa malaking bituka.
Kaya sana ay totoo ang biro ko.
MGA GENE NG NANAY
Pinuputol ko na ang nauulit na trauma sa bawat henerasyon.
At mahirap na trabaho iyon, okay?
Bale heto ang nagagawa ko sa ngayon.
Parang isang dekadang therapy ito.
At sa mismong araw, okay, gumising ako, nagpasalamat ako,
at ininom ko ang kape ko, nagbawas ako.
Nag-ehersisyo ako kasi nakakatulong ang endorphins na labanan ang depresyon.
Pagkatapos ay kumakain ako ng low-carbohydrate, high-protein na pagkain,
Dalawang beses isang araw ako nagme-meditate,
Nadarama kong lahat ng ewan na nararamdaman ko…
at baliw pa rin ako.
Tipo bang, wasak talaga ako.
Salamat.
Pero sinusubukan ko, at nagsisikap ako.
At gagawin ko ito, pare. Oo.
Oo, kasi ang gulo ng pagkabata ko, tipong…
Ganito na lang. Noong lumalaki ako, hindi ko maunawaan,
iyong mga taong hindi nakabukod at lampas bente na sila.
Alam mo iyon, pare, gusto ko nang umalis noong anim pa lang ako.
Iniisip ko, "Nasaan ang sulat ko mula sa Hogwarts?
Ilabas ninyo ako rito."
Alam ninyo, mas pipiliin ko pang manirahan kasama ng mga bruha sa The Facts of Life
at magunting ng tibo na si Jo. Naalala pa ninyo si Jo?
Alam ninyong tibo si Jo, hindi ba?
Oo, kasi nakapusod siya…
at mekaniko siya.
Mekaniko ng pekpek, tama ba ako? Iyon!
MGA PAGTATAPAT SA GABI
Magaling ang anak ko sa basketball. Magaling siyang mag-jump shot.
Gusto niyang makipaglaro sa akin, pero hindi makasali ang anak kong babae.
Nakatanga lang siya. Kaya isang araw, binigyan ko siya ng maliit na bola.
Sabi ko, "Anak, heto ang bola na puwede mong laruin.
Kapag tapos na kami ng kuya mo, maglalaro tayo."
Naglaro kami. Nabitawan niya ang bola.
Gumulong iyon sa laro namin ng isa kong anak. Naistorbo kami. Huminto kami.
Naiinis na ang anak kong lalaki, at napikon siya.
Kinuha niya ang bola, at sinabi niya, "Hindi."
At sabi ko, "Whoa, anak, ano'ng gagawin mo?
Ano ang gagawin mo? Ipupukol mo sa kapatid mo?"
Sabi niya, "Sawang-sawa na po ako, Itay."
Sabi ko, "Anak, 12 ka lang. Hindi ka nagsasawa rito, okay?
Pagod na ako.
Maaari kaming magdiborsyo ng nanay mo dahil sa nangyari sa almusal, okay?
May ibang lalaking Phil ang pangalan na sa loob ng anim na buwan ay titira rito.
Ibalik mo sa kaniya ang bola."
At sabi ng anak kong babae, "Lucas, puwedeng hingin ang bola?" Tama?
Sabi ko, "Gawin mo ang tama at iabot mo iyan." Tama?
At sa sobrang galit at disgusto, inihagis niya iyon nang malakas sa isa kong anak.
Tumama ang bola sa ilong at labi niya, nasugatan ang labi niya.
Nagdugo, sumisigaw at umiiyak na siya.
Talagang malaking gulo iyon.
Kailangan kong aluin ang anak kong babae at pagalitan din ang anak kong lalaki.
Sabi ko, "Anak, pasensya ka na. Lilinisin natin iyan.
Naloloko ka na ba? Nagdurugo at umiiyak dahil sa ginawa mo.
Sana nasiyahan ka dahil diyan.
Paumanhin talaga. Sandali lang.
Gusto mong maglaro tayo? Maglalaro tayo ngayon, tayong dalawa lang.
Gusto mong makipaglaro nang ganyan sa kapatid mo? Bola ko muna. Bahay ko."
Kaya pinaatras ko siya nang matindi.
Layup. Isa-wala. Tara na. Bilis, galingan mo. Bahay ko. Respeto.
Kinuha ko uli. Boom. Sampung pulgada. Wala maliban sa net. Swish.
Sabi ko, "Sa akin mo makukuha ang shot mo. Tara."
Ngayon ay nag-iinit na siya.
Sa pangatlong beses,
naagaw ng anak ko sa akin ang bola.
Sinubukan kong ilagay iyon sa likod ko. Inagaw niya.
Tumakbo siya papunta sa basket. Namumula siya at tutok na tutok na.
At inihagis niya ang bola mula sa walong pulgada. Net lang.
Lumapit siya sa akin. Nakalabas ang dibdib.
Tiningnan niya ako, at sinabing, "Tara na, pare."
"Ano? Ano kamo ang sinabi mo sa akin?"
Sabi niya, "Tara na?"
Sabi ko, "Maupo ka sa may pader ng limang minuto at isipin mo ang…
Tatay mo ako. Hindi mo ako dapat kausapin nang ganyan. Naloloko ka na ba?"
Pumihit ako at napaisip,
"Iyon ang pinakamagandang bagay na nakita ko sa buong buhay ko!
Ang galing talaga ang anak ko!"
ANG PANAHON NOON
Bale noong isang buwan na ang COVID, nasira ang flip phone ng nanay ko.
Kaya binilihan namin siya ng kanyang unang iPhone.
At kung sasabihin ninyo sa akin ngayong gabi,
"Jeff, mas gugustuhin mo bang turuang mag-text ang nanay mo
o turuan ang aso mong magpunas ng puwit?"
Siguro ang isasagot ko, "Paabot ng tissue.
Subukan natin iyan."
Medyo mahirap ang pagtuturo ng text.
At sabik na sabik ang mga anak ko,
na sa wakas ay nagte-text na sa kanila ang gabba nila, kaya nagtext sila sa kaniya.
Isang gabi, tinawagan ako ng nanay ko,
at tinanong niya ako, "Ano ang 'lo'?"
Sabi ko, "Ano bang sinasabi ninyo?"
Sabi niya, "Nag-text sa akin si Jordan, sa dulo ang nakalagay ay 'lo.'"
Sabi ko, "Ano ang baybay?" Sagot niya, "L-O-L."
Sabi ko, "Inay, hindi po iyan 'lo.' Iyan ay 'tumatawa nang malakas.'"
Sabi ko, "Ganyan na ang ginagawa ng mga bata ngayon.
Sa halip na isinusulat lahat, gumagamit na lang sila ng mga inisyal.
Tulad ng 'I-D-K' ay 'Ewan ko' 'O-M-G' ay 'Ay, Diyos ko.'"
Sabi ko, "Ganyan ang ginagawa nila"
Makalipas ang ilang gabi, nag-text sa akin ang nanay ko,
"I-Y-G-T-T-G-S-I-N-S-K."
Naisip ko, "Diyos ko, na-stroke Nanay ko."
Tinawagan ko siya at tinanong, "Inay, ano ang text ninyo sa akin?"
Sabi niya, "Ginagawa ko lang ang ginagawa ng mga bata.
Sabi ko, 'Kung pupunta ka ng palengke, ibili mo ako ng ketchup.'"
Oo nga naman. Bakit hindi ko naisip iyon?
PSYCHO SEKSUWAL
Kakaibang labasan ang babae.
Ang pagkakaiba sa lalabasan ang lalaki at babae, nakakabaliw.
Kapag nilabasan ang lalaki, alam nating lahat, iyon na iyon.
Para siyang larong Mario Kart.
Iikot lang kayo sa track sa takdang oras, at panalo ka na.
Pero ang labasan ang babae, ayon sa sinabi sa akin,
para kang pumapasok sa maze, at may isang sphinx,
sasabihin niya, "Totoo ang sinasabi ko, at kasinungalingan naman sa kapatid ko."
At parang kailangan mong masagot ang talinghagang iyon,
makarating sa gitna ng pasikot-sikot at magapi ang Minotaur,
at siguro ay mahahanap mo ang G-spot. Hindi mo alam!
Kung paano natin pag-usapan ang G-spot sa kulturang ito,
para ba itong gumagalaw sa buong katawan, bawat gabi sa ibang lugar,
para ang Room of Requirement.
Nakakaloka talaga.
Parang hindi ko naisip na magiging ganoon kahirap.
Maririnig mo lang na napakahirap pasayahin ang babae sa kama
sa konteksto ng relasyong heterosexual.
Hindi mo iyan maririnig sa mga tomboy,
at iniisip ko kung ano ang nawawala sa eksena.
Sa totoo lang.
Hindi, tama na.
Hindi ko hahayaang maging "tawang palakpak" lang ito.
Tumawa o pumalakpak kayo o wala. Okay?
Tingin ko ay hindi naman ganoon kahirap pasayahin ang babae.
Sa totoo lang, tingin ko ay kaya ko.
Kaya ko. Isama mo ako, Coach. Alam ninyo iyon?
Tipo bang… Naisip ko lang na kaya ko.
Sandali pa lang ang nagugugol ko roon, pero mahilig ako sa puzzle,
kaya tingin ko ay haharapin ko lang siya na parang silid na tatakasan.
Tamaan lang lahat ng kanto tapos labas na roon. Hindi ba?
Kaya iyon ang iniisip, ma'am, kung puwede kayong umupo rito sa bangko.
Kung may mag-aabot lang ng tuwalya ko, mainam iyon.
Nagbibiro lang ako, paano kung hindi?
Tulad ng paano kung pinapanood mo itong programa ng Netflix at ikaw ay,
"Ay Diyos ko. Isang bading na Asyanong napapunta sa langit ang babae."
Sino'ng nagsabing patay na ang teatro?
ANG BAGO…? MAGANDA SIYA
Marami na akong bagong katangian. Nagpunta ako sa Chipotle ng 10:45 a.m.
Utos ng doktor.
At noong pumasok ako, para bang…
Kasi astig ako. Nang pumasok ako sa Chipotle, hindi ako… Dito ako ay…
Sa Chipotle, ako ay… Kuha ko. Ako ay parang…
Kaya pumasok ako sa Chipotle, at 'yung lalaking nagtatrabaho roon…
Oo, lalaki. Mahalaga para sa kuwento.
Sabi niya, "Ano'ng bibilhin mo?"
At naisip ko, "Okay, gusto niyang makipagtalik nang walang condom."
Ngayon ang sabi ko, "Hello. pagbilhan ng chicken burrito bowl.
Alam kong extra ang guac, at gusto ko ng pinakamaanghang na sarsa."
Sabi niya, "Sigurado ka?"
Sumagot ako, "Ay, Diyos ko. Sigurado ba ako?
Ewan ko.
Hindi ko ito naisip noon.
Hindi ko naisip ang mga pangmatandang tanong tulad niyan.
Batang babae lang po ako.
Iniisip ko lang ay mga pambatang bagay tulad ng hikaw at sapatos.
Wala akong alam sa mga bagay na panlalaki tulad niyan.
Isang batang may dibdib lang ako. Ako ay"…
Ay pasensya niya. Naging blangko lang sa akin lahat.
May ginawa ba ako?
Teka, may nasabi ba akong nakakainis?
MAY HIGIT PA SA BUHAY
Hayaan ninyo akong magpakatotoo. Nasubaybayan ninyo ako mula simula.
Hindi laging pag-aartista ang buhay.
May mga panahon sa buhay ko na wala ako. Yung "walang-wala" talaga.
Alam ninyo iyon, 'yung sobrang wala kaya nagdasal ka? Nagawa ninyo iyon?
Ni hindi kayo relihiyoso.
Nagsimula kayong magdasal. Ni hindi mo alam kung paano.
"Opo.
Hindi ko alam kung sino ang nasa taas. Buddha, isa po sa inyo, makinig kayo.
Nagmamakaaawa ako, sige na po.
Kung may paraan para dumaan ang Ama Natin sa madilim na daan
at maihanap ako ng kahit anong palatandaan ng pera"…
Kahit nakikipagtawaran ka sa Diyos, hindi siya maiintindihan.
"Kung maihahanap mo po ako ng senyales ng pera,
nangangako akong hindi na ako magmumura kahit kailan."
Ano?
Walang-wala talaga, pare.
Tapos na ang mga puti. 100% tiyak… Maganda ang pagkakataon natin.
Mga taong puti, makinig kayo, masaya ang buhay natin, pero tapos na ang lahat.
Okay? Huwag kang magkakamali.
Lagpak na. Tapos na. Wakas. Hindi na babalik.
Pero, kung tutuusin ay hall of fame. Marami namang magagandang bagay.
Marami ring masasamang bagay. Pero hayaan na lang ninyo iyon, di ba?
Pero tapos na. Wakas na para sa mga puti. At alam ko iyon.
Nadama ko iyon pitong taon na ang nakararaan.
Naramdaman kong mangyayari iyon. Dama kong nag-iiba ang kapalaran ng puti.
Tumingin ako sa salamin, Sabi ko, "Naku, SpaghettiO.
Chris, ikaw ay"… Dahil ako ay puting-puti talaga.
Tipong ako ay makapangyarihang puti.
At iyon ay… alam ko. Kaya kailangan kong magdesisyon.
Kasi sinasadya ko… Ang mga anak ko ay parehong Puerto Rican.
Mayroon akong… Oo. Mga batang Latina. Salamat.
May mga anak na Latina ako at… Muli, sinasadya.
Nagpunta ako sa bar pitong taon na ang nakararaan. "Place to Beach" ang tawag.
Ang totoo ay naroon pa iyon. Nasa Coney Island, Brooklyn.
Google ninyo. Oo, Place to Beach.
Oo, binili ko ang pekeng vaccine card ko tapos binayaran ko ng mai tai.
At… Mula sa Vido.
Namatay siya dahil sa COVID, pero ano ang magagawa mo?
WALA NAMANG ESPESYAL
Gusto ko ang mga doktor. Mas gusto ko ang espesyalista, alam ninyo?
Ito ang hindi ko maintindihan.
Masakit ang paa mo, kaya gusto mong magpatingin sa doktor.
Tinawagan mo ang doktor sa paa, sabi niya,
"Hindi ka puwedeng pumunta. Sa regular na doktor ka pumunta."
Nagpunta ka sa regular na doktor, tapos sabi niya,
"Oo, sa doktor sa paa ka dapat magpatingin.
Magbayad ka lang ng 80 dolyares kay Agnes paglabas mo."
Ano bang klaseng panloloko iyon, alam ninyo 'yun?
Sasabihin mo, "Sige po."
Sasabihin niya, "Habang nandito ka, gusto mong tingnan ko ang presyon mo?"
Sabi ko, "Hindi po, ayos lang. Halos 5,000 ulit nang nakuha presyon ko."
Ni hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin noon.
Sabi nila, "150 over 60 ang presyon mo."
Tanong ko, "Okay lang ba iyon?" Isasagot nila, "Iyon ay… Ewan ko.
Ang gulo ng lahat.
Doktor ako.
Pupukpukin ko na ng martilyo ang tuhod mo."
Iyon ang pinakakaiba sa akin talaga.
Hindi pa tayo nakakalampas doon?
Para iyong cartoon noong 1950s.
Kumuha ng martilyo ang lalaki, pinukpok ang tuhod mo,
tapos sasabihin mo, "Ang tuhod ko! Ay, Diyos ko, ang sakit."
Tapos ay isusulat ng lalaki, "Mainam. Mainam na mainam."
Ganyan ka dapat kumilos kapag tinamaan ng martilyo ang tuhod mo.
Minsan, mabulaklak na salita lang ang alam ng mga doktor. Nakita na ba ninyo sila?
Naalala ko na minsan pagod na pagod ako. Masama pakiramdam ko, ewan ko kung bakit.
Kaya pumasok ako at sinabi kong, "Oy, Dok, masama pakiramdam ko. Pagod na pagod ako."
Sabi niya, "Parang chronic fatigue syndrome iyan."
Sabi ko naman, "Talaga? Ano iyon?"
Sabi niya, "Ibig sabihin ng 'chronic' ay 'palagi,'
at ang 'fatigue' naman ay 'pagod,'
at ang 'syndrome,' ay 'sintomas o tanda ng mayroon ka.'
Buweno, bayaran mo na lang ng 80 dolyares si Agnes paglabas mo."
Gusto ko lang ng bruskong mukhang tanga na lalaki. Iyon ang tipo ko.
INIHAHANDOG NINA RACHEL FEINSTEIN AMY SCHUMER: PAYO SA MAGULANG
Tipo ko ang lalaking nagsasabing, "Sundan mo ang pera,"
kapag tinatalakay niya ang bakuna.
Gusto kong awitin ng One Direction ang mga kanta ng BTS sa libing ko.
Sa ganoong paraan, masaya akong patay na ako.
INIHAHANDOG NI BILL BURR: MGA KAIBIGANG PUMAPATAY
Naghahanap ako ng seksing babae. Iyong tipong…
nasa 50.
MAGLADLAD: PAGPUPUGAY SA LGBTQ+
Ang pinakamaganda sa pagladlad bilang transgender
ay sobrang nagugulat ang mga tao
kaya nakakalimutan nilang maging racist.
Kaya iyon ang pinakamainam na nangyari.
Bawat buwan, inaakala kong buntis ako.
Kahit hindi ako nakikipagtalik,
iniisip ko, "Nangyari kay Maria. Puwedeng mangyari din sa akin."
INIHAHANDOG NINA CARLY AQUILINO PETE DAVIDSON : MATALIK NA MAGKAKAIBIGAN
Iyong mga may anak na ay umaasta na kung wala ka pang anak,
hindi mo pwedeng sabihing walang kuwentang magulang sila.
IYAN ANG ORAS KO KASAMA SI DAVID LETTERMAN
Ang weirdo lang ay hindi ako trans bago ako nabakunahan.
INIHAHANDOG NI AMY SCHUMER: PAYO SA MGA MAGULANG
Hindi ba kayo naiinis Kapag 17 lang pala iyong pokpok?
MAGLADLAD: PAGPUPUGAY SA LGBTQ+
Para bang, "Sigurado akong pang-16 ang binayaran ko."
Ang pagiging komedyante ay hindi sakit sa isip.
ANG PASILYO
Marami rin ba sa atin ang sobrang buwang na, kasama na ako roon?
Oo. Pero hamo na.
IYAN ANG ORAS KO KASAMA SI DAVID LETTERMAN
Kung minsan, kapag suwerte ka, baka makakita ka ng lasagna roon.
-Mahal ka namin, pare. Totoo. -Salamat sa marijuana.
Oo, sige lang. Yuko, pare. May isa pa ako rito para sa iyo.
-Ito rito, isa roon… -Para sa akin ba ito?
Ito ay isang produksyon ni Snoop Dogg sa Netflix.
SNOOP DOGG AT DERAY DAVIS
ESPESYAL SA KOMEDYA NI SNOOP DOGG
Magtabi-tabi tayo
kasi sigurado akong ang mga tao sa harapan
ay gusto ng litrato ng fab four.
-Hindi puwede. -Hindi. Naku, hindi. Hindi ako…
Kamakailan lang ay nawala sa komedya sina Norm Macdonald,
Louie Anderson,
Bob Saget,
Gilbert Gottfried
at Will Smith.
ANG PASILYO
Maraming salamat, mga tao sa taas. Salamat po.
Nagpapasalamat ako sa pagpunta ninyo at pagbayad ng kalahati lang.
Maraming salamat talaga. Ito'y…
Salamat, pero tumahimik na kayo.
Walang hihiyaw o… Tawa lang. Salama…
Hindi nga, pero salamat… Kalma. Kalma lang kayong lahat.
O siya, magsitahimik kayo.
Ipinapaalam ninyo sa bruha na tagumpay na siya.
Nasaan ang mga seksing babae rito?
Iyong mga walang suot na panty?
May naaamoy akong turkey bacon
Ipinapaalam sa akin ng Netflix…
na ang palabas kong isang oras ay lumampas
ng 37 minuto at 30 segundo.
SA ALAAALA NINA DAVID A. ARNOLD NORM MACDONALD
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Gertrudes Sapitan