Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(สุดยอดสแตนด์อัพคอมเมดี้ 2022)
‎(บิล เบอร์: สดจากเรดร็อคส์)
‎ทุกการศึกษาค้นคว้าที่คนเคยทำมา ‎เพื่อตัดสินว่าใครฉลาดกว่ากัน
‎ผู้ชายหรือผู้หญิง ‎ทุกการค้นคว้าได้ผลออกมาว่าผู้หญิงฉลาดกว่า
‎ทุกการค้นคว้าเลย
‎สาวๆ คุณไม่ควรปรบมือให้เรื่องนี้นะ
‎คุณก็รู้ว่าผมมันไอ้ทุเรศ
‎คุณก็รู้ว่าเรื่องนี้จบไม่สวยแน่
‎"เขาบอกว่าฉันสวยใช่ไหม โอ๊ยตาย"
‎เลิกความสัมพันธ์แบบนี้สักที
‎ถ้าทุกการวิจัยบอกว่าคุณฉลาดกว่า โอเค
‎คำถามที่คุณควรถามตัวเองก็คือ ‎"ถ้าเราฉลาดมากนัก
‎ไหงเราถึงลงเอยในสภาพนี้"
‎ว่าไงล่ะ
‎ที่พวกคุณมาลงเอยในสภาพนี้ ‎ไม่ใช่เพราะผู้ชายอย่างผมหรอก
‎ต่อให้คุณอยากโทษผมแค่ไหนก็ตาม รู้ไหม
‎สาวๆ อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยขับรถผ่านบาร์ ‎วันอาทิตย์ที่มีแข่งอเมริกันฟุตบอล
‎แล้วมองดูมนุษยชาติที่อยู่ในนั้น
‎พวกผู้ชายอ้วนมีพุงเบียร์โง่ๆ ‎กำลังกระโดดชนอกกัน
‎"เขาอยู่ทีมในฝันของฉันเลย ตีมือหน่อย เย่
‎อยากสั่งมอสซาเรลล่าแท่งเพิ่มไหม"
‎ในฐานะผู้หญิงที่มีสมองใหญ่กว่า
‎คุณไม่เคยมองเข้าไปในนั้นแล้วถามตัวเองว่า
‎"ฉันแพ้ให้กับเจ้าพวกนั้นเนี่ยนะ ‎ฉันแพ้ให้กับเจ้าพวกนั้นเหรอ"
‎(อาลี วอง: แม่มาเอง)
‎หลานชายฉันอายุ 25 ‎เขากำลังคบกับสถาปนิกนางนึง
‎แม่เจ้า เธอทั้งฉลาด ทั้งน่าสนใจ
‎ประสบความสำเร็จ แถมยังมีเสน่ห์อีก
‎เราทุกคนเลยหวังว่า ‎สักวันเขาจะได้แต่งงานกับเธอ
‎แต่เมื่อต้นสัปดาห์นี้เขาโทรหาฉัน แล้วก็พูดว่า
‎"ป้าอาลีครับ ผมว่าผมจะเลิกกับเธอละ
‎เพราะว่าเธอเป็นเจ้านายในที่ทำงาน
‎เธอเลยคิดว่ามันโอเค ‎ที่จะกลับบ้านมาชี้นิ้วสั่งผมได้"
‎ฉันนี่แบบ…
‎"ก็นะ
‎ไม่ว่ายังไงเรื่องนี้ก็จะเกิดกับหลานอยู่ดี"
‎ไม่ว่าเธอจะเป็นเจ้าคนนายคน ‎มีงานทำหรือว่าตกงานอยู่
‎พอหลานแต่งงานแล้วมีลูก ‎เมียหลานก็จะชี้นิ้วสั่งหลานอยู่ดี
‎และหลานคงจะรู้เรื่องนี้ ‎ถ้าเคยดู "เฮาส์ฮันเตอร์ส"
‎เฮาส์ฮันเตอร์สเป็นรายการโชว์ของช่องเอชจีทีวี
‎ที่คู่รักจะต้องแกล้งทำเป็นว่า ‎พวกเขาต้องตัดสินใจร่วมกัน
‎แล้วพวกเขาก็จะแกล้งเดินทางไปดูบ้านสามหลัง
‎แล้วคนดูก็จะถูกทำให้สงสัย
‎"พวกเขาจะเลือกบ้านหลังไหนกันเนี่ย"
‎ก็ต้องเป็นหลังไหนก็ตามที่บาร์บาร่า ‎อยากได้ตั้งแต่แรกน่ะสิ ตกลงไหม
‎และบาร์บาร่า ที่อาศัยอยู่ในบอยซี ไอดาโฮ
‎หรือที่ไหนก็ตามที่ช่องเอชจีทีวีไปถ่ายทำ
‎ที่บ้านราคา 5,000 ดอลลาร์ต่อเอเคอร์…
‎บาร์บาร่า นางไม่มีทั้งเงิน อำนาจ ‎หรือความเคารพนับถือ
‎แต่บาร์บาร่าเป็นผู้หญิง
‎และผู้หญิงทุกคนเก่งมาก
‎ในการทำตัวน่ารำคาญสุดๆ
‎และจะจับความสุขและความนับถือตัวเองของคุณ ‎ไว้เป็นตัวประกัน
‎จนกว่าเราจะได้สิ่งที่ควรได้ โอเคไหม
‎ใช่เลย
‎(ฮาซัน มินฮาจญ์: ตัวตลกของราชา)
‎ผมอยู่ในวัยที่ไม่ชอบไปหาหมอ
‎เพราะว่าหมอหลายคนรุ่นราวคราวเดียวกับผม
‎และพวกเขาเป็นคนอินเดีย ‎แปลว่าผมอาจรู้จักพวกเขา
‎เรานั่งกันอยู่ในห้องรอตรวจของเอ็นวายยู
‎ประตูเปิดออก พยาบาลเดินเข้ามา
‎แล้วพูดว่า "เชิญพบหมอกุปตะได้เลยค่ะ"
‎ผมก็แบบ
‎"อย่าบอกนะว่าเป็นอาจุน กุปตะ ‎จากแซคราเมนโต"
‎แล้วผมก็ได้ยินเสียงคุ้นๆ พูดขึ้นว่า ‎"ฮาซัน มินฮาจญ์ใช่ไหม"
‎ผมแบบ "อาจุน กุปตะ ‎จากแซคราเมนโตจริงๆ ด้วย"
‎ผมรู้จักเจ้าเด็กนี่ เขาโง่จะตาย
‎เขาสอบตกโรงเรียนแพทย์แคริบเบียน
‎สองหนด้วย
‎ผมถามไปว่า ‎"อาจุน นายได้ใบวิชาชีพได้ไงเนี่ย"
‎เขาก็ตอบ "ไม่รู้สิ
‎เพราะงั้นฉันถึงมาเป็นหมอตรวจอสุจิ ‎ในห้องทำงานชั้นใต้ดินไง
‎โย่ ถอดกางเกงเลย ป้าเป็นไงบ้าง"
‎ผมนี่แบบ "หยุดพูดถึงแม่ฉันเลย อาจุน"
‎เขาไม่ใช่แพทย์จริงๆ ด้วยซ้ำ
‎เขาเป็นแพทย์แผนออสทีโอพาธี หรือดีโอ
‎โห่เลย
‎โห่ไปเลย พวกหมอดีโอที่อยู่ข้างหลังน่ะ
‎หมอแผนออสทีโอพาธีเกลียดมุกนี้
‎หมอจริงๆ กับหมอดีโอ ‎หลักๆ แล้วพวกเขาก็เหมือนกัน
‎พวกเขาเป็นหมอที่นี่ทั้งคู่
‎สิ่งเดียวที่ต่างก็คือ
‎อารมณ์ขันของหมอดีโอสูงแค่เท่า ‎คะแนนสอบแพทย์ของพวกเขา
‎เห็นที่นั่งพวกนั้นไหมครับ ข้างหลังไกลๆ นั่น
‎นั่นแหละที่นั่งหมอดีโอ
‎นี่คือที่นั่งพวกหมอจริงๆ ‎รู้ไหมว่าความแตกต่างคืออะไร
‎ให้คะแนนสอบห้าคะแนนเลย
‎แล้วเจ้าหมอนี่ก็ต้องเจ้าหนูของผม ‎แล้วก็พูดว่า "ไอ้หนู ฉันรู้แล้วว่าอะไรผิดปกติ"
‎ผมก็แบบ "เลิกพูดว่าไอ้หนูที"
‎เขาเลยพูดว่า "ไอ้ลูกชาย…
‎เลือดนายไหลไปตรงนั้นมากไป ‎เลยทำให้จำนวนอสุจิลดลง
‎เราต้องทำการผ่าตัดอันตรายที่เรียกว่า ‎การรักษาหลอดเลือดอัณฑะขอด
‎แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะผ่าให้เอง"
‎ผมก็บอกว่า "อาจุน ฉันกังวลจัง
‎นายใส่เสื้อกาวน์กับรองเท้าไนกี้จอร์แดนนะ"
‎หมอนั่นก็ยังหยิบมีดโกนออกมา แล้วพูดว่า ‎"เดี๋ยวฉันโกนให้เดี๋ยวนี้เลย"
‎"มาทำกันให้เสร็จที่นี่เดี๋ยวนี้เลย" ‎ผมนี่แบบ "อาจุน ถอยเลย ฉันยังไม่พร้อม"
‎เขาก็พูดว่า "ฟังนะ เพื่อน
‎ถ้านายไม่ผ่าตัด
‎นายจะมีลูกไม่ได้นะ
‎ไม่ได้ตลอดไป"
‎ผมก็ถามว่า "นายพูดจริงเหรอ
‎ฉันกับบีน่า เราจะมีลูกกันไม่ได้เหรอ
‎นายจะบอกฉันว่า ‎เราจะสร้างครอบครัวไม่ได้งั้นเหรอ"
‎นี่แหละเรื่องบ้าๆ ที่พวกเขาไม่เคยบอก ‎เกี่ยวกับการเป็นผู้ใหญ่
‎ชีวิตเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น ‎เมื่อ "ไม่อยากมี" กลายเป็น "มีไม่ได้"
‎ใช่ไหมครับ พวกหมอดีโอ
‎(เทย์เลอร์ ทอมลินสัน: ดูเธอสิ)
‎ฉันคิดว่าไม่ควรมีใครรู้สึกแย่ ‎ถ้าได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยทางจิต
‎เพราะมันเป็นแค่ข้อมูลเกี่ยวกับตัวคุณ
‎ที่ช่วยให้คุณรู้ว่าจะดูแลตัวเองให้ดีขึ้นได้ยังไง
‎ใช่เลย
‎การเป็นไบโพลาร์ไม่ใช่เรื่องผิด
‎การเป็นไบโพลาร์ ‎ก็เหมือนการว่ายน้ำไม่เป็นนั่นแหละ
‎มันอาจน่าอายที่จะบอกคนอื่น
‎และมันอาจทำให้คุณลำบากในการไปในที่บางที่
‎แต่มันก็มีห่วงยางสวมแขนนะ
‎และถ้าคุณสวมห่วงยางสวมแขน…
‎คุณก็ไปได้ทุกที่ที่อยากไป
‎และฉันรู้ว่าพวกคุณบางคนคงแบบ
‎"แต่เทย์เลอร์ ถ้าคนอื่นตัดสินฉัน ‎ที่สวมห่วงยางสวมแขนล่ะ"
‎คนพวกนั้นไม่สนใจอยู่แล้วว่าคุณจะอยู่หรือตาย
‎เพราะงั้นไม่ต้องสนก็ได้มั้ง
‎ช่างหัวคนพวกนั้นบ้างก็ได้
‎ไม่รู้สินะ
‎แต่ถึงยังไงคุณก็ต้องสวมห่วงยางสวมแขน
‎เพราะมันไม่เจ๋งเลยที่รู้ว่าคุณว่ายน้ำไม่เป็น
‎แต่ยังไปสระน้ำสาธารณะ ‎แล้วโดดลงน้ำด้านที่ลึกๆ
‎ทำให้คนอื่นๆ มีปัญหากันหมด
‎คุณตีน้ำแล้วพูดว่า "ฉันไม่เป็นไร" ‎พวกเขาก็แบบ "เธอกำลังจมจริงๆ นะ"
‎จากนั้นก็มีคนหล่อใจดีโดดลงมาช่วยคุณ
‎แล้วคุณก็แบบ ‎"เห็นไหม ฉันไม่เป็นไร ฉันว่ายน้ำได้"
‎คนอื่นก็บอก "เปล่าเลย คุณกดเขาไว้ใต้น้ำ
‎คุณใช้เควินเป็นห่วงยางสวมแขน
‎และความสัมพันธ์แบบนั้นไม่แฟร์กับเควินเลย"
‎แล้วก็มีบางคนลอยผ่านด้านหลังคุณไป ‎คุณก็พูดว่า "แล้วแบบนั้นล่ะ"
‎พวกเขาก็จะบอกว่า "อ๋อ ‎นั่นคือคนที่มีพ่อแม่ช่วยพยุงอยู่ใต้น้ำ…
‎จนกว่าจะแน่ใจว่าลูกของพวกเขาจะไม่ตาย
‎เอานี่ ห่วงยางสวมแขนของคุณ"
‎(แกเบรียล อิเกฃเซียส: ‎สเตเดียม ฟลัฟฟี่)
‎คืนนึงหลังจากออกมาจากร้านขายทาโก้
‎ผมรู้ว่ามีคนมากมายต้องออกจากคอมฟอร์ตโซน
‎เพื่อหาวิธีเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
‎คืนนึงผมทำพลาดด้วยการนึกเอาเองว่า ‎คนขายเป็นคนเม็กซิกัน
‎เขาไม่ใช่อะ
‎ผมถึงกับพูดสเปนกับเขาด้วยซ้ำ ซึ่งไม่ควรทำเลย
‎กฎก็คือเมื่อจะพูดกับคนลาติน ‎คุณต้องพูดภาษาอังกฤษกับพวกเขาก่อน
‎จากนั้นถ้ามีกำแพงทางภาษา ‎คุณค่อยใช้แผนสำรอง
‎ภาษาสเปนระดับมัธยม
‎คุณเริ่มจากภาษาอังกฤษก่อน ‎"หวัดดีครับ ผมขอ…"
‎เดี๋ยวๆ ฉันจัดการเอง
‎โอล่า
‎ผมเดินเข้าไปหาหมอนี่ที่เคาน์เตอร์ ‎แล้วก็แบบ…
‎คือเขาทำให้ผมนึกถึงลุงแก่ๆ น่ะ
‎ผมก็เลยพูดว่า…
‎ซึ่งแปลว่า "หวัดดี เพื่อน สบายดีไหม"
‎เขาตอบกลับมาว่า "นายพูดอะไรกับฉันนะ"
‎"ขอโทษด้วยครับ ผมนึกว่าคุณเป็นเม็กซิกัน"
‎"ไม่ๆ ฉันไม่ใช่คนเม็กซิกัน
‎ฉันเป็นคนกรีก"
‎กรีกเหรอ
‎เวร คนละโยชน์กันเลย
‎"ขอโทษที นี่ดึกแล้ว ผมเหนื่อยด้วย ‎ขอสั่งทาโก้สองอันได้ไหม"
‎"หมายความว่าไง 'ขอสั่งทาโก้สองอันได้ไหม'
‎ฉันก็เพิ่งบอกนายว่าฉันไม่ใช่เม็กซิกัน ‎ฉันเป็นคนกรีก
‎ฉันไม่ได้ขายทาโก้
‎ฉันขายยีโร"
‎ยีโรเหรอ
‎แล้วผมก็จำได้ว่าเห็นข้อความที่อยู่หน้ารถอาหาร
‎ผมก็นึกว่าเป็นชื่อเจ้าของ ‎หรืออะไรแบบนั้น ถูกไหม
‎ผมก็แบบ "มันสะกดว่าจี วาย อาร์ โอ
‎ไจโร"
‎เขานี่ของขึ้นเลย "ไม่ใช่ไจโร นี่ยีโร"
‎"ก็มันเขียนว่า 'ไจโร' อะ"
‎"นี่ยีโร"
‎"เพื่อน ฉันเหนื่อยนะ นี่ดึกแล้ว ‎ยีโรมันคืออะไรล่ะ"
‎"มันก็เหมือนทาโก้น่ะ"
‎(ผนึกกำลังผ่านเสียงหัวเราะ)
‎(ฟอร์จูน ฟีมสเตอร์: โชคดี)
‎ฉันมารู้ตัวละ ทุกคน ว่าฉันไม่ใช่ทอม
‎ใช่เลย
‎ฉันไม่ใช่ทอม น่าตกใจเนอะ ฉันรู้
‎เพราะฉันไหล่กว้าง แล้วก็ชอบลายสก็อต
‎แต่นี่คือพรีวิวของหนังคนละม้วน
‎กับสิ่งที่คุณคิดว่ากำลังจะได้ดู
‎อย่างที่เขาว่ากันว่า ‎พรมไม่จำเป็นต้องสีเดียวกับผ้าม่าน
‎เป็นสองอย่างที่ฉันติดไม่เป็น
‎แต่ฉันดูเหมือนพวกซ่อมอะไรเก่ง ‎ฉันดูเหมือนพวกช่าง
‎ถ้าคุณเจอฉัน แล้วรถคุณเสียพอดี
‎คุณก็อาจคิดว่าฉันซ่อมรถให้คุณได้
‎ฉันมีลุคแบบนั้นเลย
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่ทอมทำได้
‎เธอแบกรถของคุณไว้บนหลัง
‎แล้วเดินพามันไปที่อู่ได้
‎ที่จริงเธอถ่มน้ำลายใส่ถังน้ำมันคุณ…
‎แล้วรถคุณจะสตาร์ทติดเลย
‎ปาฏิหาริย์สุด แต่นั่นไม่ใช่ฉันหรอก
‎และผู้ชายก็ประหลาดใจกับข้อมูลนี้ที่สุด
‎พวกเขามักเข้ามาหาฉัน อย่างในโฮมดีโพต์
‎เพราะคิดว่าฉันทำงานที่นั่น
‎แล้วก็พูดว่า "เป็นไงบ้าง พวก
‎ตะปูอยู่ไหนเหรอ"
‎ฉันก็แบบ "ฉันมาซื้อกระถางต้นไม้น่ะ"
‎อือฮึ
‎"ฉันรู้ว่าพวกเขาขายเอ็มแอนด์เอ็ม ‎ตรงที่จ่ายเงิน"
‎(ไมค์ เอปส์: ไมค์จากอินดีแอนา)
‎ไม่มีใครในนี้ติดโควิดใช่ไหม ให้ตายชัก
‎- ไม่มี ‎- ไม่มีกะผีน่ะสิ
‎ไอ้เรื่องบัตรโควิดเก๊ๆ นี่น่ะ
‎ใช่เลย เรื่องโควิดนี่มันไร้สาระทั้งเพ ‎คนเอาแต่พูดว่า "ไปฉีดวัคซีนๆ"
‎ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเลย
‎เรื่องนี้น่ะ พวกเขาอยากทำให้คุณกลัว
‎"ไปฉีดวัคซีนเลยนะ เรามียากินแล้ว"
‎ผมก็เลยไปฉีด ผมพูดว่า "ช่างแม่ง" ‎แล้วผมก็ไปฉีดแม่งเลย
‎ครับ ผมไปฉีดมาแล้ว
‎ตอนพวกเขาเริ่มพูดว่าจะให้ผมลงเน็ตฟลิกซ์
‎ผมนี่แบบ "ได้เลย จะให้ฉีดตรงไหน เอาเลย"
‎แบบว่า "ฉีดก้นผมเลยก็ได้ เอาเลยๆ"
‎ผมนึกว่าตัวเองติดแล้วนะ จริงๆ
‎ผมเลยไปหาหมอ ‎หมอบอกว่า "ผมไม่ได้พูดแบบนั้น"
‎ผมถาม "แล้วหมอพูดว่าไง"
‎หมอบอก "หมอบอกว่าผมตรวจโคเคน ‎วันที่ 19 ของคุณเป็นบวก"
‎ผมก็แบบ "ผมไม่ได้ยินนี่ ผมไม่รู้หมอพูดอะไร ‎ได้ยินแค่สิบเก้าๆ"
‎เห็นไหม คนดำไม่อยากฉีดวัคซีน
‎ทางที่ดีที่สุดที่จะทำให้พวกเขาไปฉีด ‎คือเพิ่มรสชาติลงไป
‎หมอนั่นเพิ่งไปฉีดโมเดอร์น่ารสสับปะรดมาเหรอ
‎แจ่ม
‎ไฟเซอร์แตงโมเหรอ
‎"นี่ เพื่อน ฉันฉีดเข็มที่เก้าแล้ว
‎เดือนหน้าจะมีรสมะม่วงออกใหม่ด้วย"
‎(นีล เบรนแนน: บล็อก)
‎ปัญหาเรื่องปืนเนี่ย
‎คือผมไม่เข้าข้างใครทั้งนั้นนะ
‎ข้อโต้แย้งแบบอนุรักษนิยมคือปืนถูกกฎหมาย
‎เพราะบิดาผู้ก่อตั้งประเทศคิดว่า ‎ถ้าพลเมืองทุกคนมีปืน
‎รัฐบาลต้องทำตามสัญญา ‎ไม่งั้นประชาชนจะลุกฮือขึ้นมา
‎และสู้กับรัฐบาล ถูกไหม
‎ซึ่งเป็นความคิดที่ถูกต้องสมเหตุสมผล ‎ในยุคปี 1700
‎แต่ปัญหาคือตอนนี้ยังคงมีคนสะสมอาวุธ
‎เพราะคิดว่าเมื่อถึงจุดหนึ่ง ‎พวกเขาอาจต้องสู้กับทหารอเมริกัน
‎แล้วดันคิดว่าตัวเองมีโอกาสด้วย
‎ฟังนะ พวกเขาอาจคิดถูก
‎ผมถึงอยากเสนอให้ทดสอบทฤษฎีของพวกเขา
‎และประลองกันตัวต่อตัวปีละครั้ง
‎สมมติให้สมาชิกสมาคมปืนเล็กยาว 100 คน
‎ดวลกับทหาร ไม่รู้สิ สองคนแล้วกัน
‎ออกอากาศวันคริสต์มาสทางช่องฟ็อกซ์
‎แบบ "เมอร์รี่ คริสต์มาส ขอเชิญรับชม ‎ศึกสมาคมปืนเล็กปะทะทหารปี 2022 ครับ
‎เข้าไปคุยกับนักสู้จากสมาคมคนนึงกันดีกว่าครับ
‎คุณชื่ออะไรครับ ใช้อาวุธแบบไหน"
‎เขาก็แบบ "ผมชื่อแอนดี้ เบเกอร์
‎ผมมีปืนเออาร์ 15 ‎ใส่เกราะเคฟลาร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า"
‎"แอนดี้ คุณมั่นใจแค่ไหนครับ จากหนึ่งถึงสิบ"
‎"ล้านสิวะ"
‎"เราจะไปดูทางด้านทหารกันแป๊บนึงครับ"
‎ภาพตัดไปที่ผู้ชายคนนึงที่อยู่ในบังเกอร์ เขาพูดว่า
‎"ผมชื่อจ่าสิบเอกเจราไมอาห์ วอล์กเกอร์"
‎"เจราไมอาห์ คุณใช้อาวุธแบบไหนครับ"
‎เขาตอบว่า "ผมไม่รู้ว่านี่แฟร์ไหมนะ ‎แต่ผมใช้โดรนอยู่
‎ครับ มันมีขีปนาวุธเฮลไฟร์แปดลูก ‎กับกล้องพลังสูงหนึ่งตัว
‎อย่างที่คุณเห็นบนเจอตรงนี้
‎ที่จริงพวกสมาคมยืนรวมกันเป็นกลุ่มเลย
‎งั้นผมก็จะ… เราเริ่มกันแล้วใช่ไหม โอเค
‎เอาละ ผมจะกดปุ่มนี้นะ
‎ครับ พวกเขาตายหมดแล้ว"
‎"งานประลองสมาคม-ทหารประจำปีจบแล้วครับ
‎นำเสนอโดยโฮลฟู้ดส์"
‎(อิไลซาร์ ชเลสซินเจอร์: ฮอตตลอดกาล)
‎ยิ่งนมคุณใหญ่เท่าไร ยกทรงคุณก็ยิ่งน่าเกลียด
‎นั่นแหละความจริงที่อยากบอกให้รู้ ใช่เลย
‎ถ้าคุณต้องสวมยกทรงคัพซีขึ้นไป ฉันเข้าใจเลย
‎ฉันเข้าใจความเจ็บปวด ‎ฉันรู้ยกทรงเราน่าเกลียดแค่ไหน
‎เรามันพวกเดียวกัน อะไรก็ตาม…
‎ฉันรู้ คนอื่นจะแบบ ‎"โถ เธอหน้าอกใหญ่ ลำบากเลยสินะ"
‎ลำบากสิวะ ตกลงไหม
‎พวกนั้นจะพูดกล่อมประสาทคุณ ใช่เลย
‎คนนมใหญ่อยู่ที่นี่เอง ใช่แล้ว
‎โลกอยากให้คุณมีนมใหญ่ๆ
‎แล้วพอคุณมี ‎พวกเขาก็ไม่ให้โครงสร้างอะไรมารองรับมันเลย
‎เราต้องการแค่ยกทรงน่ารักๆ
‎แต่พวกเขากลับบอกว่า ‎"เอานี่ ถุงลมบอกทิศทางของโซเวียต
‎เอาไปพันๆ รัดๆ นะ เอาเลย"
‎คุณไม่มีวันได้สวมยกทรงน่ารักหรอก
‎จำได้ไหมตอนเป็นวัยรุ่น คุณกับเพื่อนๆ…
‎คือถ้าคุณหน้าอกเล็กกว่า ถ้าคุณคัพเอหรือคัพบี
‎แบบที่รวมขนาดแล้วนะ ‎คุณไม่เข้าใจหัวอกเราหรอก
‎คุณไม่เข้าใจหรอกว่ามันเป็นยังไง ‎ที่ต้องเป็นเพื่อนกับคุณ
‎เพื่อนๆ ผู้หญิงทุกคนของคุณจะแบบ ‎"ไปห้างกันเถอะ" จำห้างได้ไหม
‎พอคุณไป พวกนั้นก็ ‎"ไปซื้อยกทรงน่ารักๆ ที่อะเบอร์ครอมบีกัน"
‎จำแบรนด์อะเบอร์ครอมบีได้ไหม
‎แล้วคุณก็ไปด้วย
‎พวกนั้นจะวิ่งนำหน้าไป
‎ส่วนคุณก็ประคองสองเต้า ‎ที่เหมือนหญิงสูงวัยหย่าแล้ว
‎แล้วก็ตะโกน "รอฉันด้วย
‎ฉันวิ่งไม่ได้ ‎ไม่ได้สวมสปอร์ตบาร์สองชั้นมา รอด้วย"
‎แล้วพวกนางก็จะลองยกทรงน่ารักๆ ‎ลองโน่นลองนี่
‎ส่วนคุณก็ได้แต่นั่งกินพิซซ่าร้านสบาร์โร่รอ ‎แบบ "ฉันรอตรงนี้นะ
‎แม่ฉันจะมารับตอนบ่ายสอง ฉันจะรออยู่นี่แหละ"
‎พวกนั้นมียกทรงน่ารัก
‎ฉันอยากได้ยกทรงน่ารักมาตลอด ‎ที่ไม่ได้มีไว้ให้เรา
‎พวกนางจะลองตัวน่ารัก ‎"ดูตัวนี้สิ สัมผัสเหมือนขนมูสเลย
‎ออกแนวลูกทุ่งมาก ดูตัวนี้สิ มีหัวใจด้วย
‎ตัวนี้มีรูปปากจุ๊บ
‎ฉันเป็นเด็กนะ เจ้านี่น่ารักจังว่าไหม
‎ตัวนี้มีขนๆ ด้วย
‎ตัวนี้มีแค่คอนแทคเลนส์สองข้างกับไหมขัดฟัน
‎เด้งดึ๋งอะ"
‎ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช่ฉันกับสาวหน้าอกโตคนอื่นๆ
‎พวกเราถูกต้อนไปหลังรถตู้ลดราคา ‎ที่อยู่ด้านหลังตรอก
‎ที่ผู้หญิงชาวยุโรปตะวันออกชื่อลอเร็ตตา ‎จะสวมยกทรงให้คุณกับมือ
‎โกยนมแต่ละข้างเข้าไปไว้ในห้องขังของมัน
‎แล้วส่ายเต้าคุณไปมาต่อหน้าแม่คุณ
‎คุณได้แต่นั่งอยู่ตรงนั้น ‎คุณไม่เคยมีอะไรกับหนุ่มๆ ด้วยซ้ำ
‎เธอจะคว้าโน่นคว้านี่คุณแบบ ‎"แบบนี้รู้สึกยังไงบ้าง"
‎คุณก็แบบ "แอบมีอารมณ์ละมั้ง ฉันก็ไม่รู้"
‎(เชง แวง: หวานและฉ่ำ)
‎ผมมาเริ่มดูแลตัวเองช้าไปหน่อย
‎ผมเพิ่งเริ่มใช้โลชั่นทาตัวมากพอ
‎เข้าใจที่พูดนะ มันทำให้ทั้งตัวชุ่มชื้นจริงๆ
‎ใช้โลชั่นเยอะมากด้วย
‎ที่ผ่านมาผมโกงตลอด ‎เพราะผมไม่คิดว่าตัวเองสมควรใช้เยอะแบบนั้น
‎ผมมักใช้ปริมาณน้อยๆ
‎เริ่มทางจากด้านบนลงล่าง ‎ขาผมเลยต้องชดใช้กรรม
‎จากนั้นผมก็เข้าร่วมคอสโก้
‎เปลี่ยนชีวิตผมเลย โลชั่นของคอสโก้คุ้มค่ามาก
‎ใส่มาในบรรจุภัณฑ์เก่าๆ ใหญ่ๆ
‎ปกติมักมีหัวปั๊มใช้ง่ายด้านบน จริงไหม
‎ปัญหาเดียวก็คือพอใช้มาได้สองส่วนสามของขวด
‎เทคโนโลยีนี่ก็พัง
‎โอ้ ไม่นะ
‎เหลือโลชั่นตั้งเยอะแต่หัวปั๊มใช้ไม่ได้ซะแล้ว
‎หัวปั๊มพังแล้ว
‎พอถึงตอนนั้นคุณก็ต้องหมุนหัวขวด ‎แล้วใช้ปั๊มเป็นแท่งจุ่ม
‎ผมไม่ชอบแบบนั้นเลย
‎จากการปั๊มมาเป็นการจุ่ม ‎เป็นการเปลี่ยนผ่านที่ถ่อมตัวมาก
‎รู้นะ เพราะตอนใช้ปั๊ม ‎ผมรู้สึกไร้กังวล รู้สึกรวย ผมแบบ…
‎"ไม่ต้องทอน"
‎พอใช้วิธีจุ่ม มันแบบ…
‎"ฉันเป็นสัตว์ทรงภูมิปัญญา
‎ฉันใช้เครื่องมือได้"
‎รู้ไหม คุณต้องดึงแล้วบิดพร้อมกันด้วย
‎เหมือนใช้ตะเกียบทาเนยเป๊ะๆ
‎ผมมีโลชั่นทาตัว มีโลชั่นทาหน้า
‎ก็ต้องยกระดับขึ้น ผมมีครีมทาใต้ตา
‎นี่เป็นเลเวลถัดไปเลย รู้ไหม
‎ครีมทาใต้ตานี่ตัวตึงเลย ‎เพราะครีมทาใต้ตาแพงกว่า
‎แพงกว่าโลชั่นทุกแบบที่คุณเคยซื้อมาทั้งชีวิต
‎แต่กลับมาในบรรจุภัณฑ์เล็กที่สุด
‎คุณเลยต้องทำให้การซื้อนี้สมเหตุสมผล
‎ก็คือคุณต้องทาครีมใต้ตาด้วยนิ้วนางเท่านั้น
‎มันเป็นนิ้วที่นุ่มที่สุด ถูกไหม
‎เพราะมันเป็นนิ้วที่ขี้เกียจที่สุด
‎คุณไม่ใช่นิ้วนางเคาะจมูก ‎ไม่ใช่ชี้สั่งใคร ไม่ใช่ด่าใคร
‎มันมีหน้าที่แค่…
‎นิ้วนางมีหน้าที่เดียวแค่เอาไว้สัญญา
‎และทาครีมใต้ตา
‎ซึ่งต้องทาด้วยการเคลื่อนไหวแบบแตะเบาๆ
‎พร้อมกับเผยอปากนิดๆ…
‎"ขอให้ได้ผลเถอะ
‎แพงชะมัดเลย"
‎(คริสเทลา อลอนโซ: หรูระดับกลาง)
‎ตอนนี้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉันพูดได้สามภาษา
‎ฉันพูดภาษาสเปน อังกฤษ กับคอเคเซียน
‎ภาษาคอเคเซียนก็เหมือนอังกฤษนั่นแหละ
‎แต่ฉันต้องใช้คำหรูๆ ที่ปกติไม่ใช่
‎อย่าง "ออร์แกนิก" กับ "การรับผิดส่วนแรก"
‎ขอยกตัวอย่างให้ฟังนะ
‎ในชีวิตปกติ เวลาเพื่อนฉันทำพลาด
‎ฉันจะพูดว่า "ยัยบ้า หล่อนซวยแล้ว"
‎แต่ในคอเคเซียน ฉันจะแบบ ‎"คุณคะ แบบนั้นยอมรับไม่ได้"
‎เห็นไหม ความแตกต่างเล็กๆ น่ะ
‎"ฉันจะเล่นงานแกให้เละ"
‎"ขอฉันคุยกับผู้จัดการหน่อย"
‎เห็นไหม
‎(โจ คอย: สดจากลอสแอนเจลิสฟอรัม)
‎ตอนแม่ผมฉี่เสร็จ แม่ไม่เช็ดละ
‎ผมได้ยินผู้หญิงตรงนั้นพูดว่า "อี๋"
‎ดู เธอยกมือปิดปาก เธอโบกมือด้วย
‎ดูนั่น คนที่ใส่ยีนตรงนั้น
‎แจ็กเกตยีน เธอแบบ "โอ้ คุณพระ"
‎แล้วเธอก็ทำแบบนี้ "ฉันเอง ฉัน… อี๋"
‎ดูเธอเลย
‎ผมจะบอกให้ว่าทำไม คุณชื่ออะไรครับ
‎- ไอลีน ‎- ไอลีน
‎ผมจะบอกให้ว่าทำไมแม่ไม่ใช่กระดาษนะ ไอลีน
‎เพราะแม่ใช้น้ำล้างไงล่ะ เพราะงั้นอี๋ตัวเองเธอ
‎อย่ามาดูหมิ่นจิมิ๊แม่ผมนะ
‎จิมิ๊ที่สะอาดที่สุดในลอสแอนเจลิส
‎แม่เรียกมันว่าทาโบ
‎มันเป็นแก้ว
‎มีหลายคนในนี้สงสัย "ทาโบคืออะไร"
‎โดยเฉพาะพวกที่ไม่ใช่คนฟิลิปปินส์
‎จะบอกให้ว่าทาโบคืออะไร
‎ทาโบเป็นอะไรก็ได้
‎แก้วกาแฟที่หูจับหัก
‎กล่อง "ไม่เชื่อว่าเลยว่ามันไม่ใช่เนย" เปล่าๆ
‎หรือแก้วซูปเปอร์บิ๊กกัฟล์ที่แม่ผมชอบ
‎"เพราะมันใส่น้ำได้ 1.3 ลิตรไง โจเซฟ
‎แม่จะได้ล้างได้สะอาดเอี่ยมอ่อง"
‎และทาโบของแม่ผมก็วางอยู่ที่เดิมอย่างที่เคยวาง
‎ตั้งแต่วันที่แม่ย้ายมาประเทศนี้
‎ระหว่างพื้นที่อาบน้ำกับชักโครก
‎พื้นที่เล็กๆ ตรงนั้นเรียกว่าซอกทาโบ
‎นั่นแหละตรงที่แม่ใช้วางแก้วใบพิเศษ
‎ผมรู้ว่ามีผู้ชายหลายคนที่นี่ ‎ที่ไม่ใช่คนฟิลิปปินส์กำลังสงสัยว่า
‎"นายมาบอกเราทำไมน่ะ โจ คอย"
‎ผมจะบอกให้ว่าทำไม
‎สมมติว่าคุณเริ่มเดตกับสาวฟิลิปปินส์ ‎แล้วทุกอย่างไปได้สวย
‎คืนนึงคุณนอนกัน คุณค้างคืนที่บ้านเจ้าหล่อน
‎คุณตื่นขึ้นมาแปรงฟัน แล้วก็แบบ "ฉันต้องใช้แก้ว"
‎อย่าใช้แก้วนั้นเชียว
‎แก้วนั่นไม่ได้ไว้ใช้กับปาก
‎(เซบาสเตียน มานิสคัลโก: ผมใช่ไหม)
‎ทุกครั้งที่ผมกับภรรยาออกไปข้างนอก ‎ตอนเรากลับมาบ้าน
‎เธอมักแปลกใจเสมอที่ผมขึ้นเตียงเร็วมาก
‎ผมไม่รู้นะว่าพวกคุณทำอะไรกัน ‎หลังจากไปข้างนอกตอนกลางคืน
‎แต่ผมกลับบ้าน แปรงฟัน ถอดเสื้อผ้า แล้วก็ตู้ม
‎ตรงขึ้นเตียง
‎ไม่มีหรอกการล้างหน้า
‎ผมเพิ่งล้างไปสองชั่วโมงก่อน
‎อะไร ผมต้องเอาหน้าจุ่มน้ำ ‎หลังออกไปแค่ชั่วโมงครึ่งเหรอ
‎ภรรยาผมมักเดินเข้ามาในห้องนอน ‎"คุณพระ คุณขึ้นเตียงแล้วเหรอ"
‎ใช่สิ ก็นี่กลางคืนแล้ว
‎คิดว่าผมจะทำอะไร ตัดหญ้าเหรอ
‎ขึ้นมาเลย"
‎ผมไม่รู้ว่าเธอทำอะไรอยู่ในห้องน้ำ
‎มีเสียงมากมายดังมาจากในนั้น
‎เสียงน้ำแบบ…
‎เธอออกมาพร้อมเอาลูกกลิ้งหนามๆ กลิ้งหน้า
‎ผมนี่แบบ "นั่นมัน… คุณเลือดออกนะ ‎นั่นช่วยจริงหรือเปล่าเนี่ย
‎แม่ผมเคยใช้แบบนั้นทำพาสต้าเลยนะ
‎ทำไมคุณเอามากลิ้งที่หน้าผาก"
‎แล้วเธอก็เอามาสก์เกาหลีออกมา ‎คุณเคยเห็นไหม
‎ทันทีที่คุณเห็นมาสก์ ก็รู้ได้เลย ‎"วันนี้งดมีเซ็กซ์ เป็นแบบนั้นเลย"
‎ฉันจะต้องหลับนอนกับผู้รักษาประตูฮอกกี้เหรอ
‎"กะพริบตานะ ที่รัก ผมจะได้รู้ว่าคุณเอ็นจอย
‎คุณยังไม่ได้หลับไปใต้เจ้านั่นใช่ไหม"
‎(คุณแพต: อยากฟังเรื่องบ้าๆ ไหม)
‎โรงเรียนคนขาวไม่ได้เฉลิมฉลอง ‎เดือนประวัติศาสตร์คนดำ
‎แบบเดียวกับที่โรงเรียนคนดำฉลอง
‎โรงเรียนคนขาวฉลองเดือนประวัติศาสตร์คนดำ
‎ตามจำนวนเด็กคนดำที่เรียนอยู่ที่โรงเรียน
‎ถ้ามีเด็กคนดำสี่คน ก็ฉลองสี่วัน
‎ขอพูดเลยนะว่าโรงเรียนของลูกๆ ฉัน
‎จัดงานสปิริตวีคนานกว่า ‎งานฉลองเดือนประวัติศาสตร์คนดำอีก
‎และคนขาวสองสามคนที่ฉันเห็นที่นี่
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้ไหมว่าเดือนประวัติศาสตร์คนดำ ‎สำคัญกับเราแค่ไหน
‎แต่เราเคยฉลองกันสุดเหวี่ยงเลย ‎ใช่ไหม พี่น้องคนดำ
‎คุณต้องแต่งตัวเป็นฮีโร่คนดำ
‎และต้องเป็นฮีโร่คนนั้นนาน 30 วัน
‎ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไร ‎"คุณแพต งานฉลองมันแค่ 28 วัน"
‎ช่างสิ เราพาพวกเขาย้อนเวลาสองวัน
‎ขอฉันยกตัวอย่างให้ฟังแล้วกัน
‎ถ้าลูกของคุณเลือกแต่งเป็นแฮริเอ็ต ทับแมน
‎ลูกคุณก็ต้องเป็นแฮริเอ็ต ทับแมน
‎ลูกของคุณต้องฉลาด ต้องเป็นผู้นำได้ ‎ต้องเล่นซ่อนหาเก่ง…
‎แล้วต้องเอาปืนฟาดคนเป็นด้วย
‎และต้องมีใบหน้าแบบแมนๆ
‎ไม่ต้องมาทำเป็นไขสือเลย
‎พวกคุณก็รู้ว่าแฮริเอ็ตไม่ได้หน้าตาน่ารัก
‎พวกคุณรู้ดีว่าแฮริเอ็ตหน้าตาเหมือนลุงหล่อนนั่นละ
‎อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้บอกว่า ‎ฉันไม่ชื่นชมแฮริเอ็ต เพราะฉันชื่นชม
‎เพราะถ้าไม่มีแฮริเอ็ต ‎ฉันคงบ๊วบจู๋คนขาวสักคนอยู่ทั้งที่ไม่อยากทำ
‎พวกคุณทำเหมือนยอมอึ๊บแฮริเอ็ตงั้นละ ‎ไม่มีใครในนี้ยอมอึ๊บแฮริเอ็ตหรอก
‎คุณจะยอมอึ๊บแฮริเอ็ตไหม คุณเป็นผู้หญิงนี่ โทษที
‎คุณอาจยอมอึ๊บแฮริเอ็ตก็ได้ แต่…
‎โทษที ฉันมองไม่เห็นคุณ ฉันไม่ได้ใส่แว่น
‎คุณอาจยอมอึ๊บเธอจนบ้านหมุนก็ได้ แต่ฉันขอโทษ
‎ยอมทำอะไรก็ได้ให้เป็นอิสระอะไรเยอะ ถูกไหม
‎ใช้ปากหาทางหนีออกจากบ้านเจ้านาย
‎(เดวิด สเปด: อย่าถือสากันเลย)
‎วันนี้มีคนพยายามจะกอดผมละ
‎แบบว่าผมอาจฟังเหมือนไอ้ทุเรศ
‎แต่หญิงชราน่ารักคนนี้ ‎เธอเห็นผม เรานิ่งไปเลยทั้งคู่
‎แล้วเธอก็พูดว่า "ไม่นะ ช้าก่อน
‎ไม่จริงน่า คุณคือคนนั้นใช่ไหม"
‎ผมก็ตอบ "ครับ ผมนี่แหละ"
‎แล้วเธอก็พูดว่า "ขอกอดหน่อย"
‎ผมตอบ "โอ้ ไม่"
‎ไม่ใช่เพราะผมไม่ชอบนะ แต่เพราะผมกลัว
‎พอนึกออกนะ
‎มีโควิดใครยังกอดกัน
‎ผมก็แบบ "เอาเป็นชนหมัดกันก็ได้มั้งครับ"
‎เธอก็แบบ "ไม่ได้ เถอะน่า ‎ฉันเป็นพวกชอบกอด"
‎เธอกางปีกกว้างแปดฟุตได้ แล้วก็ตรงดิ่งมาเลย
‎ผมเลยยอมแพ้ แล้วพูดว่า ‎"ก็ได้ครับ มาเลย มาตายด้วยกันนี่แหละ"
‎เพราะผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎เธอป่วยหรือเปล่า ผมไม่…
‎ผมวิตกจริตขนาดนั้นเลย
‎ว่าแต่ไอ้คำพูดว่า "ฉันเป็นพวกชอบกอด" นี่ ‎มันควรหมดไปแล้วไหม
‎แบบว่ามันใช้ไม่ได้แล้วนะ
‎"ฉันเป็นพวกชอบกอด" แล้วจบเท่านั้นเหรอ ‎ไม่ถามต่อเลยเหรอ
‎ประโยคนี้ไม่ควรใช้ได้ผลนะ ‎ด้วยเหตุผลที่รู้ๆ กันอยู่
‎และไม่ควรใช้ได้ผลกับพวกผู้ชาย ‎ด้วยเหตุผลมากมายเลยด้วย
‎แบบว่า ลุงผมเป็นแบบนั้นเลย
‎"ไม่เอาน่า มานี้เลย ลุงเป็นพวกชอบจับก้น
‎มานี่มา มาให้บีบก้นเด้งๆ ซะดีๆ
‎ไม่เป็นไร ลุงแค่เป็นพวกชอบจับก้น
‎ไม่ต้องคิดมาก ลุงแค่ชอบจับก้นเท่านั้น"
‎"คือเรื่องนั้นน่ะเราเข้าใจครับ"
‎"ลุงเป็นพวกหัวเก่าน่ะ ‎มันเป็นเสน่ห์อย่างนึงของลุง
‎ลุงเป็นพวกชอบเอามือลูบโหนกสาว ‎ลุงแค่ชอบทำแบบนั้น
‎ใช้ข้อนิ้วโดนนิดเดียว
‎ลุงไม่รู้สึกด้วยซ้ำ มันไม่มีปลายประสาท
‎จะมาโกรธกันไม่ได้นะ
‎ถามครอบครัวลุงสิ ลุงทำมาเป็นชาติแล้ว
‎บางครั้งลุงก็ชอบจับจิมิ๊คน ทุกคนไม่เห็นว่าอะไร
‎ลุงไม่อยากเปลี่ยนตัวเองหรอก ‎อย่ามาทำเป็นตื่นรู้หน่อยเลย ไม่เอาน่า"
‎(เชลซี แฮนด์เลอร์: ปฏิวัติ)
‎ฉันไปอังกฤษและไปงานแสดงโชว์สุนัข
‎เรากำลังถ่ายทำบางอย่าง แหงละ
‎เพราะฉันไม่มีทางคิดไปดูโชว์หมาจริงๆ แน่
‎แล้วฉันก็เห็นหมาพันธุ์เบอร์นีส เมาน์เทนด็อก ‎ฉันไม่เคยเห็นหมาพันธุ์นี้มาก่อน
‎ฉันนี่แบบ "โอ้ แม่เจ้า
‎นี่เหมือนอะไรที่ฉันจะเสกขึ้นมา ‎ในความฝันที่ดีที่สุดของฉันเลย"
‎พวกมันไร้ที่ติ พวกมันเป็นสีดำ สีน้ำตาล สีขาว
‎และพวกมันก็ขี้เกียจด้วย รู้ไหม ‎พวกมันไม่อยากทำอะไรเลย ฉันนี่แบบ…
‎คุณมองตามันแล้วบอกได้เลยว่า ‎พวกมันไม่มีความกล้าหาญ
‎มันแบบ…
‎ฉันเลยอยากได้เจ้าหมานั่น
‎ฉันกลับมาบ้าน แล้วบอกแทนเนอร์ ผู้ช่วยของฉัน
‎บอกว่า "คุณต้องหาหมาเบอร์นีส เมาน์เทนด็อก ‎ให้ฉันสักตัว"
‎แต่เวลาที่คุณเป็นคนดัง คุณซื้อหมามาเลี้ยงไม่ได้
‎คุณต้องรับสัตว์ทุกตัวมาเลี้ยง
‎ไม่งั้นองค์กรพีต้าได้มาเผาบ้านคุณแน่
‎ฉันเลยบอกแทนเนอร์ ผู้ช่วยของฉันว่า
‎"คุณต้องหาเบอร์นีส เมาน์เทนด็อก ‎มือสองมาให้ฉัน"
‎สองสัปดาห์ต่อมา เบอร์นีส เมาน์เทนด็อก ‎วัยสองขวบ หนักเจ็ดปอนด์
‎ก็เดินเตาะแตะเข้ามาในชีวิตฉัน ‎ฉันไม่อยากเชื่อเลย
‎ฉันตั้งชื่อมันว่าแกรี่ทันที
‎แต่ฉันไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน ‎เพราะลูกหมาพลังงานล้นมาก
‎พวกมันอยากเล่น อยากทำแค่นั้นเลย
‎แถมฟันก็คม แล้วยังกระโดดใส่ทุกอย่าง
‎แล้วก็น่ารำคาญ
‎หมาสองตัวของฉันมาเจอแกรี่
‎ภายในสองชั่วโมง พวกมันก็หนีขึ้นชั้นสอง
‎แล้วไม่ลงมาอีกเลยสองสัปดาห์
‎ตัวนึงส่งข้อความหาฉันด้วยว่า ‎"แกรี่ไปแล้วบอกด้วยนะ"
‎ภายใน 48 ชั่วโมง ‎แกรี่กินโซฟาของฉันไปแล้วสองตัว
‎ไม่ใช่แค่เบาะนะ โซฟาทั้งตัวเลย
‎ฉันนี่แบบ "โอ้ พระเจ้า มันเกิดอะไรขึ้น"
‎เราต้องย้ายเครื่องเรือนชั้นล่างทุกชิ้น
‎หลักๆ แล้วเหมือนฉันอาศัยในโกดังโล่งๆ
‎สวมไฟฉายคนงานเหมืองกับสนับเข่า ‎รอรับการวิวาทครั้งต่อไป
‎ตอนวันที่สี่ ฉันเจอซากนกฮูกที่สนามหลังบ้าน
‎ฉันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่านกฮูกมีจริง
‎ฉันนึกว่าพวกมันมาจากซีรีส์เกมออฟโธรนส์
‎(เทรเวอร์ โนอาร์: ฉันอยากให้เธอ…)
‎ความฝันอย่างนึงของผมเป็นจริงด้วย ‎ผมได้ไปสวิตเซอร์แลนด์เป็นครั้งแรก
‎ถ้าคุณไม่รู้ ผมจะบอกให้ว่า ‎ทำไมนี่ถึงเป็นความฝันสำคัญของผม
‎แม่ผมเป็นสาวผิวดำ สาวโคซ่าจากแอฟริกาใต้
‎ผมโตขึ้นมาในแอฟริกาใต้
‎พ่อผมเห็นคนสวิส จากสวิตเซอร์แลนด์ ‎เป็นคนขาว
‎และผมก็ไม่เคยไปสวิตเซอร์แลนด์เลย
‎พอมีโอกาส ผมก็ไม่เคยมีเวลาไป ‎จากนั้นก็ไม่ได้ไปเลย
‎จนในที่สุดเราก็ได้ไปสวิตเซอร์แลนด์เป็นครั้งแรก
‎และมันก็ให้ความรู้สึกปลดเปลื้องเลยละ รู้ไหม ‎เพราะเรื่องของเรื่องก็คือ
‎ตลอดชีวิตของผม
‎ผมมักรู้สึกว่าพ่อไม่ได้รักผมจริง
‎และตอนนี้ พอผมได้ไปเจอพ่อที่สวิตเซอร์แลนด์
‎ผมก็แบบ "ไม่ใช่หรอก
‎พ่อก็แค่เป็นคนสวิส"
‎พวกเขาก็เป็นแบบนี้แหละ
‎แต่มันก็แปลกนิดๆ
‎ผมพยายามเซอร์ไพรส์พ่อ ‎ด้วยการเรียนภาษาเยอรมัน
‎เราไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่แล้ว ‎และเพราะพ่อพูดภาษาเยอรมัน
‎ผมเลยคิดว่าทริปนี้ผมจะเซอร์ไพรส์พ่อ
‎ผมเข้าแอปดิวโอลิงโก ฝึกไปพอดู
‎ผมไปเยอรมนี แล้วก็ได้ฝึกนิดหน่อย อะไรแบบนั้น
‎แล้วพอไปถึงสวิตเซอร์แลนด์ ‎ผมก็แบบ "ตอนนี้แหละ"
‎ผมพร้อมแล้วแบบ "ฉันจะเซอร์ไพรส์พ่อฉันละ"
‎ผมวางแผนไปที่บ้านพ่อ เคาะประตู
‎พอพ่อมาแปลกก็จะอุทาน "เทรเวอร์"
‎แล้วผมก็จะพูดว่า "พ่อครับ ผมพูดเยอรมันละ"
‎พ่อก็คง…
‎แล้วก็…
‎มันจะต้องเป็นแบบนั้นเลย ผมวางแผนไว้แล้ว
‎แต่มันไม่ยักเป็นไปตามแผน
‎ผมไปที่นั่น พ่อประหลาดใจ พ่อดีใจมาก
‎แต่ทันทีที่ผมพูดว่า "พ่อครับ ผมพูดเยอรมันละ"
‎พ่อนี่แบบ "อย่าทำแบบนั้น ไม่เอา"
‎(แพทตัน ออสวัลท์: เราทุกคนต้องกรี๊ด)
‎ตอนนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
‎โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว จริงไหม
‎เรือสำราญเหรอ ‎คุณไม่มีวันเห็นเรือสำราญอีกแน่ จูบลาได้เลย
‎คนรุ่นหลานเราจะไม่รู้จักบุฟเฟต์
‎ให้ตาย โควิดเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเลย
‎อย่างแรกนะ ‎เรือสำราญทุกลำถูกจองยาวถึงปี 2026
‎ผู้คนรอไม่ไหวที่จะได้ขึ้นเรือโรคระบาด
‎แล้วล่องออกไปยังดินแดนไกลโพ้น
‎"ฉันขอตายข้างๆ สไลเดอร์น้ำนะ"
‎ไม่ใช่บุฟเฟต์จะกลับมาเท่านั้นนะ
‎มันจะกลับมาเพื่อแก้แค้น ‎พวกอนุรักษนิยมแบบพิศดาร
‎ทุกๆ บุฟเฟต์จะมีวาระซ่อนเร้น
‎"มากินบุฟเฟต์ชายเป็นใหญ่เท่านี้ ‎ที่ร้านกัปตันโควิดสิ
‎นายเป็นพวกไม่เต็มบาทขวาจัด
‎ที่ต้องใช้ที่กั้นน้ำลายเหนือซุปหอยใช่ไหม
‎หรือว่าอึ๊บเมียตัวเองเป็นหรือเปล่า
‎งั้นก็มาที่ร้านกัปตันโควิดเลย
‎ถ้าแสดงหลักฐานว่าไม่ได้ฉีดวัคซีน
‎ก็ได้หอยเชลล์เย็นๆ ชืดๆ ฟรีหนึ่งจานเลย
‎ใช่แล้ว"
‎(รอนนี่ เชียง: รู้แล้วเหยียบเลยนะ)
‎รุมแบนผมเลย
‎ฟ้องทวิตเตอร์เลยว่าผมเสี้ยมคุณ ‎ให้ใช้คำเหยียดคนดำ
‎เอาเลย รุมแบนผม
‎ถ้าคุณคิดจริงๆ ว่าคุณสามารถแบนผมได้
‎ทั้งที่ใส่แต่กางเกงใน ‎นั่งเล่นมือถืออยู่บ้าน ก็เอาเลย
‎รุมแบนผมเลย
‎ผมย้ายมาจากสามประเทศ ‎ที่มีบริการสาธารณสุขฟรีและไม่มีปืนนะ
‎ผมย้ายมาอเมริกาปี 2015 ‎เตรียมใจมาตายเรียบร้อย
‎คุณคิดว่าพวกคลั่งอเมริกาหน้าโง่ ‎พวกเกลียดคนเอเชีย โควิดที่ควบคุมไม่ได้
‎คนในทวิตเตอร์ จะทำให้ผมกลัวได้เหรอ
‎ก็เอาเลย รุมแบนผม
‎คุณจะทำอะไร รุมแบนผม ‎จนผมต้องย้ายกลับไปมาเลเซียเหรอ
‎ที่ที่ผมเป็นฮีโร่ระดับชาติเนี่ยนะ
‎แถมผมยังได้เปรียบเรื่องค่าเงินสุดๆ อีกน่ะเหรอ
‎โอ้ ไม่นะ
‎ผมจะอยู่รอดได้ยังไงกัน
‎เอาเลย
‎ปลดปล่อยผมจากขุมนรกนี่ที
‎(ริคกี้ เจอร์เวส: เหนือธรรมชาติ)
‎ขอต้อนรับสู่โชว์ของผม มันไม่ใช่โชว์หรอก ‎ไม่มีนักเต้นหรือนักกายกรรมโยนของ
‎หลักๆ ก็คือมีเฮียคนนึงขึ้นมาพูด
‎ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วเดี่ยวไมโครโฟนก็แบบนี้แหละ ‎เฮียคนนึงขึ้นมาพูด
‎เหยียดเพศนะ
‎(เหนือธรรมชาติ)
‎แล้วพวกตลกหญิงที่เล่าได้สนุกๆ ล่ะ
‎อย่างเช่น…
‎เปล่านะ ครับ
‎ไม่
‎ผมจะไม่เล่นแบบนั้นหรอก โอเค ครับ
‎เมื่อกี้เป็นตลกย้อนแย้งเฉยๆ นะ
‎จะมีอะไรแบบนั้นนิดหน่อยตลอดทั้งโชว์ ‎แค่อยากลองดูว่าคุณจะสังเกตเห็นไหม
‎ทีนี้ นั่นคือเวลาที่ผมจะพูดอะไร ‎ที่ไม่ได้ตั้งใจให้ขำจริงๆ
‎และคุณ ในฐานะคนดู
‎คุณจะหัวเราะกับเรื่องผิดๆ ‎เพราะคุณรู้ว่าที่ถูกมันคืออะไร
‎มันเป็นวิธีเสียดสีทัศนคติแบบหนึ่ง
‎เหมือนมุกแรกนั่นไง
‎ผมใช้มุกเหยียดเพศแบบคนหัวเก่า ‎ที่บอกว่าผู้หญิงไม่ตลก
‎ทั้งที่ในชีวิตจริง ผมรู้จักผู้หญิงตลกๆ หลายคนเลย
‎อย่างเช่น…
‎ผมเล่นมุกแบบนี้อีกแล้ว เก่งมากที่จับได้ ดีครับ
‎ไม่สิ แต่มีที่ตลกจริงๆ นะ
‎เดมเอ็ดน่า เอเวอเรจไง เธอ…
‎เอ็ดดี้ อิซซาร์ด
‎เธอสุดยอดเลยใช่ไหม
‎เธอไม่เพียงเป็นตลกที่ยอดเยี่ยม ‎แต่ยังเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมด้วย ถูกไหม
‎เธอสุดยอดมากตอนแสดงบทผู้ชายนั่นน่ะ ว่าไหม
‎(ดีน โคล: ลูกแม่ชาร์ลีน)
‎และอัปเกรดพวกของเล่นเสียวที ให้ตายสิ
‎ของเล่นเสียวของพวกคุณบางคน ‎แก่กว่าลูกๆ คุณอีกมั้ง
‎ไอ้ที่เป็นกระต่ายกับลิ้นเอย
‎ไม้กายสิทธิ์เอย ไข่สั่นเอย
‎เดี๋ยวนี้มันไม่เป็นแบบไข่แล้ว ‎มันมาเป็นหนังสติ๊กอะไรแบบนั้นเลย
‎อัปเกรดบ้างอะไรบ้าง
‎มีรุ่นใหม่ออกสู่ตลาดแล้ว ชื่อว่า "หมาของเทรซี่"
‎คำรับรองจากผู้ใช้งานจริงตรงนั้น
‎สุดหล่อ ให้พวกนางใช้ไปเลยนะ สาวๆ เอาเลย
‎"หมาของเทรซี่" ‎เจ้านี่มันสุดลิ่มทิ่มประตูมาก ได้ยินไหม
‎ราคาแค่ 50 ดอลลาร์เท่านั้น โย่
‎แม่ของลูกผมพูดว่า ‎"ฉันให้เจ้ามานั่นอยู่ในบ้านไม่ได้เลย
‎เพราะฉันทำงานทำการไม่เสร็จเลย ‎พอมันเข้าไปแล้ว
‎ฉันทำงานทำการไม่เสร็จเลย พอมันเข้าไปแล้ว"
‎แล้วเจ้านี่ก็แค่ 50 ดอลลาร์เอง ได้ยินไหม
‎มันเป็นเครื่องมือรูปตัวยู
‎ส่วนนี้จะเข้าไป แล้วก็สั่นๆ ‎แล้วก็มีส่วนที่โค้งมาด้านบน
‎ตรงปลายเป็นเครื่องดูด ที่จะอยู่ตรงคลิตอริสเลย
‎แล้วมันจะดูดอย่างเดียว แค่นั้น
‎มีระดับการดูดสิบระดับได้
‎นังนี่ได้คะมำหน้าคว่ำแน่ สัญญาเลย
‎ของจริงเลยนะ
‎เอาเลยครับ พิมพ์ใส่มือถือเลย เอาเลย
‎ไม่ พิมพ์ไว้ก่อนที่จะลืม พิมพ์ใส่มือถือ
‎ไม่ต้องไปสนว่าใครมองอยู่ พิมพ์ใส่มือถือเลย
‎พวกป้าๆ น่ะ พิมพ์เลย
‎ป้าก็รู้ว่าสมงสมองไม่ได้ดีเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‎เอาเลยครับ พิมพ์ใส่มือถือก่อนที่จะลืม
‎ดีกว่ามานั่งจำ
‎"หมอนี่งี่เง่าจริง
‎หมาของเทรซี่ๆๆ
‎โอเค ฉันรู้จักนังนี่ หล่อนชื่อเทรซี่ หล่อนมีหมา
‎ก็เป็นหมาของ…
‎โอเค หมาของเทรซี่"
‎(วิทนีย์ คัมมิงส์: มุกตลก)
‎คุณเอาเทปมาแปะกล้องบนคอมพิวเตอร์หรือเปล่า
‎แปะสินะ นึกแล้วเชียว
‎เอาเทปมาแปะกล้องบนคอมพิวเตอร์ แล้วคงแบบ
‎"รัสเซียไม่มีวันจะได้เห็นจู๋นี่
‎พวกมันไม่คู่ควรได้เห็นเสื้อคอวีกับจู๋นี่"
‎คุณลบคุกกี้ในคอมหรือเปล่า
‎คุณไม่รู้เหรอ ไม่แน่ใจเหรอ ‎นั่นแปลว่า "ใช่ ทุก 20 นาทีเลย"
‎หนุ่มๆ ทุกคนในออฟฟิศของฉันจะแบบ
‎"เราต้องการโปรแกรมที่ช่วยลบคุกกี้ให้หมด"
‎ฉันนี่สงสัยเลย ‎"พวกคุณดูหนังโป๊พิลึกกึกกือขนาดไหนกัน"
‎คนนั้นนั่งอยู่ไหน คนที่อายุ 65 น่ะ ‎คุณลุงของเราอยู่ไหน เดินผ่านไปเหรอ
‎โอเค เขาอยู่นั่นไง
‎ฟังฉันนะ ถ้าคุณหูยังดี ฟังนะคะ
‎คนรุ่นนี้ดูหนังโป๊ในอินเทอร์เน็ต
‎แล้วก็มาบ่นว่ามันถูกลบได้ไม่เร็วพอ
‎พวกเขาต้องลบคุกกี้ในคอม
‎พวกคุณรู้ไหมว่าลุงต้องทำอะไร ‎เวลาอยากเห็นนมสักคู่
‎ลุงต้องขับเข้าเมือง
‎มองหาแผงหนังสือ
‎ลุงต้องมองตาผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่
‎แล้วพูดว่า "ขอซื้อนางนวลเล่มนึงครับ"
‎คุกกี้ของลุงคือมนุษย์เพศชาย
‎ที่อาจบังเอิญเจอในร้านของชำ ‎หรือโบสถ์ตอนไหนก็ได้
‎ลุงไม่มีทางรู้เลย
‎ถ้าลุงอยากลบคุกกี้ ลุงต้องฆ่าเพื่อนตัวเอง
‎(แซม มอร์ริล: พรุ่งนี้เวลาเดิม)
‎วันก่อนผมเห็นบทความที่บอกว่า ‎หนังเรื่องสโนไวท์กำลังเป็นปัญหา
‎ผมนี่แบบ โอเค
‎ฟังนะ ถ้าหนังที่อยู่มานาน 75 ปี
‎มายอมรับว่ามันมีปัญหานิดหน่อย ‎แล้วปล่อยมันไปดีไหม
‎เราไม่ต้องคิดไปซะทุกเรื่องก็ได้
‎แต่แน่นอน ผมอ่านบทความนั้น
‎มันเขียนว่า "ฟังนะ หนังนี้สร้างปัญหา
‎เพราะเขาจูบเธอตอนที่เธอหลับ ‎มันไม่มีการยินยอม"
‎ผมก็คิดว่า "ก็ใช่ แต่แค่จุ๊บเร็วๆ เอง ‎แถมมันช่วยชีวิตเธอด้วย"
‎ไม่ใช่ว่าเขากอดจูบลูบคลำเธอระหว่างชักว่าว
‎แล้วพวกคนแคระถ่ายคลิปซะหน่อย
‎ทำออกมาได้มีรสนิยมเลยว่าไหม
‎ผมไม่คิดว่าหนังเรื่องนั้น ‎กระตุ้นให้มีการล่วงละเมิดทางเพศหรอก
‎ผมไม่คิดว่าตอนนี้มีคนในห้องขังพูดว่า ‎"ดิสนีย์โกหก"
‎ถ้าคุณไม่ได้สติ แล้วถูกเจ้าชายจูบ
‎มันก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดหรอก
‎ผมไม่ได้บอกว่ามันโอเค แต่ก็นะ
‎ถ้าคุณไม่ได้สติ ‎ที่เป็นไปได้มากกว่าคือใครบ้างจะไม่จูบคุณ
‎เจ้าชายแอนดรูว์อาจไม่ทำ แต่ปกติ ก็นั่นแหละ…
‎จริงไหม โอเค
‎เดี๋ยวนี้การรุมแบนยังมีอยู่จริงไหม ไม่รู้สิ
‎ตัดภาพมาที่ผมที่อยู่ในห้องใต้ดินในอีกสองปี ‎"มีจริงสิ มีจริงสุดๆ เลย"
‎แต่บางทีมันก็ดูไร้สาระ
‎เหมือนดร.ซูสส์เมื่อปีก่อนไง ‎คนบอกว่า "เขาโดนรุมแบนแล้ว"
‎ผมนี่แบบ "ผมว่าเขาตายมากกว่านะ ไม่รู้สิ…
‎ตอนนี้เขาไม่ได้เช็กทวิตเตอร์ ‎อย่างเมามันซะด้วย"
‎ผมเจอคนนึงพูดว่า "ดร.ซูสส์เป็นข่าวใหญ่แล้ว"
‎ผมก็แบบ "เขานอนอยู่ใต้ดินต่างหาก ‎เขาไม่อยู่กับพวกเราแล้วนะ"
‎ผมเดาว่าเขาคงใส่เรื่องเหยียดเชื้อชาติ ‎ในหนังสือเด็กที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักน่ะ
‎แน่นอนว่าทักเกอร์ คาร์ลสัน ‎จะต้องรายงานข่าวว่า
‎"พวกนั้นกำลังเล่นงานซูสส์
‎วันนี้ซูสส์ยังโดน ‎พรุ่งนี้อาจเป็นพวกเราคนไหนก็ได้
‎คุณต้องเลือกข้างในสงครามของซูสส์แล้ว"
‎มีคนใช้เงินเป็นพันๆ ดอลลาร์
‎ซื้อหนังสือเหยียดเชื้อชาติของดร.ซูสส์ ‎ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเอาไปทำไม
‎ไม่รู้ว่าควรแหกพวกนั้นเมื่อไรดี
‎"พ่อครับ อ่านเรื่องแมวแสบ ใส่หมวกซ่า ‎ให้ฟังหน่อย"
‎"ไม่ละ พ่อมีของดีกว่านั้น"
‎วันนี้เราจะอ่านเรื่องชาวยิวในสวนสัตว์กัน
‎(ทีมลาพเพลล์: เอิร์ธเควก เจ้าตำนาน)
‎ครั้งที่ทำให้ผมใจสลายมากกว่าอะไรทั้งนั้น
‎คือตอนที่เราเสียอารีธา แฟรงคลิน ‎ราชินีเพลงโซลไป
‎ผมพยายามแสดงความนับถือ ‎และดูพิธีศพเธอแล้วนะ
‎แต่งานศพอะไรจะนานแท้
‎ผมได้แต่ตะโกนใส่ทีวีว่า "ปล่อยเธอไป
‎เธอควรได้ไปอยู่กับพระเจ้า"
‎งานศพนั้นนานมากจนพวกเขาตัดเคเบิลผมเลย
‎ผมนี่แบบ "งานศพนี้กินเงินสองรอบบิลแน่ะ"
‎พวกนั้นโทรมาถาม "ทำไมคุณไม่จ่ายบิล"
‎ผมตอบ "ผมยังอยู่ที่งานศพอยู่เลย"
‎ปล่อยเธอไป
‎ผมไม่เคยเป็นบาทหลวง ‎เทศน์พระคัมภีร์ทั้งเล่มมาก่อนเลย
‎แถมเขายังไม่ข้ามสักบทด้วย
‎ผมรู้ว่าเราได้อยู่กันอีกนานแน่ๆ
‎เพราะเขาเริ่มต้นด้วยการพูดว่า ‎"ในปฐมกาล…"
‎"ในปฐมกาล" เนี่ยนะ
‎อดัมกับอีฟมาเกี่ยวอะไรกับงานศพนี้ด้วย
‎ปล่อยเธอไป เธอควรได้ไปอยู่กับพระเจ้า
‎ช่องซีเอ็นเอ็นก็อยู่ พวกเขาถอดสายอุปกรณ์แล้ว
‎"มาเถอะ เผ่นจากที่นี่กัน
‎เราอยู่กันมาสามสัปดาห์แล้ว
‎ตอนนี้ดอน เลมอนควรต้องไปออกทีวีแล้ว"
‎ผมได้แต่ตะโกนใส่ทีวีว่า "ปล่อยเธอไป"
‎ผมรู้เลยว่ามันนาน ‎ก็ตอนที่อารีธาลุกขึ้นมาเปลี่ยนชุด
‎"ฉันจะใส่ชุดอื่นมาเข้าครึ่งหลังของพิธี"
‎ผมนี่แบบ "มีครึ่งหลังด้วยเหรอ
‎งานศพใครเขามีครึ่งหลังกัน"
‎ปล่อยเธอไป เธอควรได้ไปอยู่กับพระเจ้า
‎พิธีศพนั่นนานมากเลย คุณเอ๊ย ‎พวกเขาจัดงานในดีทรอยต์นานมาก
‎ตอนที่เธอได้ผ่านประตูไข่มุกเข้าไปในสวรรค์สักที
‎เทวทูตก็มาที่ประตูแล้วบอกว่า ‎"พระเจ้าไม่อยู่แล้ว
‎เจ้าควรมาที่นี่ตั้งแต่สามสัปดาห์ก่อน
‎พระเจ้าทรงรับชีวิตเจ้าวันที่สาม ‎วันนี้วันที่ 21 แล้ว
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นราชินี แต่พระองค์เป็นราชา
‎เจ้าให้พระเจ้ารอไม่ได้ อารีธา
‎ทำแบบนี้ไม่ให้เกียรติกันเลย"
‎(ทิม ดิลลอน: ฮีโร่ตัวจริง)
‎ฟลอริดามีร่างกฎหมายใหม่ ‎ผู้คนเรียกมันว่ากฎหมาย "อย่าพูดว่าเกย์"
‎หนึ่งในบทบัญญัติในร่างกฎหมายนี้ ‎ที่พวกเขาใส่ไว้ก็คือ
‎พวกครูจะต้องเปิดเผยให้พ่อแม่เด็กรู้
‎ภายในเวลาหกเดือนว่าลูกของพวกเขาเป็นเกย์
‎ซึ่งเป็นอะไรที่น่าสยอง แต่ก็ฮามาก
‎พอคุณคิดถึงตอนที่พวกครูต้องโทรไปบอก…
‎"ไงครับ คุณมอร์ริส เป็นไงบ้าง
‎ผมท็อดด์ ครูภาษาอังกฤษนะครับ
‎ครับ เขายอดเยี่ยมเลย ‎เปล่าครับ ไม่มีปัญหาอะไร เขาไปได้สวย
‎แต่ว่าเขาสนิทกับเด็กผู้ชายอีกคนน่ะครับ
‎พวกแกชอบหัวเราะด้วยกัน ขึ้นรถเมล์ด้วยกัน
‎โอ้ พี่ชายแกเหรอครับ
‎โอเค ไม่ครับ ไม่มีอะไร
‎ไม่มีอะไรครับ เป็นไงบ้าง สบายดีนะครับ
‎ครับ ผมก็โทรไปถามไถ่ทุกคนนั่นแหละ"
‎เป็นผมคงโทรแบบไม่บอกรายละเอียดอะไรเลย
‎"หวัดดีครับ คุณนายมิลเลอร์
‎ลูกสาวคุณเป็นเลสครับ"
‎ให้พวกเขาไปคิดเอาเอง
‎ก็นะ
‎นี่ยังทำให้พวกครูดูแย่ด้วย รู้ไหม
‎"ผมเห็นลูกชายคุณชักว่าวกับเพื่อนเขา ‎ผมคิดว่าเขาเป็นเกย์ละ
‎เปล่า ไม่ครับ ผมถ่ายคลิปไว้ ‎ผมนึกอยู่แล้วว่าคุณต้องไม่เชื่อ
‎คุณอยากดูไหมล่ะ ก็มันหน้าที่ผม
‎เปล่านะ นี่มันหน้าที่ผม ก็ผมเป็นครู"
‎(แคตต์ วิลเลียมส์: สงครามโลกครั้งที่สาม)
‎ผมเบื่อไอ้พวกทุเรศที่พูดหมาๆ ถึงโจ ไบเดนแล้ว
‎"โจต้องตั้งสติได้แล้ว"
‎"ตื่นได้แล้ว โจ"
‎"ลุยเลย เบรนดอน"
‎พวกคุณเป็นบ้าอะไรของคุณ
‎โตขึ้นมายังไง
‎โจ ไบเดนนี่อายุ 96 ปีแล้วนะ
‎คุณเป็นคนเลือกคุณปู่นี่มาทำงานเอง
‎คุณเป็นคนเลือกเทียดนี่มาทำงานเอง
‎แต่ตอนนี้ดันมาอยากให้ตาแก่ตั้งสติงั้นเหรอ
‎โจ ไบเดนทำเต็มที่แล้ว
‎เขาอายุ 97 ปีแล้วนะ
‎คนชอบพูดหมาๆ ถึงโจ ไบเดน
‎"ฉันไม่ชอบวิธีที่เขาออกจากอัฟกานิสถานเลย"
‎แล้วคุณคิดว่าคนอายุ 98 ปี ‎ควรออกจากสนามรบยังไง
‎ก็ต้องเงียบๆ ไวๆ น่ะสิ
‎โจ ไบเดนออกจากอัฟกานิสถานแบบนี้เลย
‎โจทำสุดฝีมือแล้ว
‎เลิกยุ่งกับเขาสักที โจอายุ 99 ปีแล้วนะ
‎ถ้าคุณโชคดีที่เทียดของคุณยังอยู่
‎ก็กดมือถือโทรหาเขาตอนนี้เลย
‎แล้วถามเขาซิว่า ‎พรุ่งนี้เขาพร้อมแถลงสื่อ 12 แห่งไหม
‎ไม่มีทางซะละ
‎(นิค โครล: ผู้ใหญ่ใจเด็ก)
‎มีใครในนี้ส่องกระจก
‎แล้วพอใจกับภาพที่เห็นไหม
‎- ไม่มี ‎- ใช่
‎ครับ ปกติจะมีผู้ชายคนนึงกับลิซโซ่
‎รู้ไหม
‎กับลิซโซ่ ผมเข้าใจนะ
‎เธอเป่าฟลุต มันเซ็กซี่มาก เจ๋งดี
‎แต่หมอนี่เป็นใคร รู้ใช่ไหมพวกที่ชอบทำแบบ…
‎เหมือนมีแดดแยงตาตลอดเวลา นึกออกนะ
‎พวกที่ชอบจับหน้าอกตัวเองตลอดน่ะ
‎ผมอยากรู้เลยว่าตอนเช้าของเขาเป็นยังไง
‎เขาจะมองกระจกแล้วพูดว่า…
‎"หล่อระเบิดเถิดเทิง
‎เอาละ ไปเริ่มวันใหม่กันเลย เจค"
‎ตอนเช้าของผมไม่เป็นแบบนั้นแน่ๆ
‎ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้ตัวเองดูมีเสน่ห์
‎และคืนนี้ ผมก็พยายามแต่งตัวให้เหมือน ‎เพื่อนของคริสโตเฟอร์จากเรื่องโซปราโน่ส์
‎"สบายดีไหม
‎นี่ คริส นายช่วยพูโกับลุงโทนี่ให้ฉันได้ไหม"
‎ผมทำทุกอย่างที่ทำได้ แล้วส่องกระจก
‎และเสียงที่ผมได้ยินเวลาส่องกระจก
‎เป็นเสียงอันธพาลชาวอังกฤษ
‎เสียงเขาเป็นแบบนี้ ‎"ดูนายสิ นายเหมือนอีกัวน่าอ้วนๆ เลย"
‎เสียงที่ผมได้ยินอาจเป็นเสียงของเจสัน สเตธัม ‎ดาราแอกชันชาวอังกฤษ
‎"ทำไมออกจากฝักบัวแล้วตัวนายแดงจัง"
‎"เพราะฉันผิวหนังอักเสบ"
‎"ใช่ นายเป็นโรคผื่นผิวหนังอักเสบใช่ไหมล่ะ
‎แล้วอะไรทำให้ผื่นขึ้นกันล่ะ"
‎"ผลิตภัณฑ์จากนม"
‎"แล้วนายก็ยังกินไอศกรีมเยอะอยู่เลยใช่ไหม"
‎"ใช่"
‎"กับถั่วด้วย"
‎"ใช่ ฉันไม่ควรกินเม็ดมะม่วงหิมพานต์"
‎"นายไม่ควรกินเม็ดมะม่วงหิมพานต์ใช่ไหมล่ะ
‎แล้วนายจะทำยังไง
‎"ฉันว่าฉันควรไป…"
‎"ใช่ นายจะไปหานักเคมีใช่ไหม"
‎"เราเรียกว่าร้านขายยา"
‎"ใช่ พนันได้เลย
‎ทำไมนายไม่ไปร้านขายยา ‎แล้วซื้อมอยเจอร์ไรเซอร์ไม่มีน้ำหอม
‎กับเมลาโทนินของเด็กแพ็กจัมโบ้มาล่ะ"
‎"เพราะแบบธรรมดา…"
‎"ใช่ เพราะแบบธรรมดาทำให้นาย ‎ง่วงซึมตอนเช้าใช่ไหมล่ะ
‎จากนั้นนายก็เดินออกมาจากร้านขายยา ‎และสิ่งที่นายลืม…"
‎"ฉันลืมซื้อยาทาผื่น…"
‎"ใช่ นายลืมซื้อยาทาผื่นผิวหนังอีกเสบ
‎เพราะงั้นทำไมนายไม่ตายๆ ไปซะล่ะ
‎ไอ้อ้วนขี้ลืม สะเทินน้ำสะเทินบกตัวแดงขึ้นผื่น
‎ยิวน่าสมเพชไร้ประโยชน์"
‎จากนั้นผมก็ส่องกระจกแล้วพูดว่า ‎"ไปเริ่มวันใหม่กันเลย"
‎(เดวิด เอ. อาร์โนลด์: อ่อนแอก็แพ้ไป)
‎พวกนั้นอยากได้หมา ‎ผมไม่อยากได้หมา เข้าใจไหม
‎ข้อแรกนะ หมามีชีวิตแตกต่าง ‎จากตอนที่ผมเป็นเด็ก
‎เข้าใจไหม ผมไม่ขุด…
‎พวกเจ้าของหมาสมัยนี้น่ะ พวกคุณทำเกินไป ‎จะบอกให้ตอนนี้เลย
‎พวกคุณพาหมาไปห้าง
‎พวกคุณพามันไปเดินเล่น ‎พร้อมสะพายกระเป๋าเล็กๆ
‎ผมบินชั้นเฟิสต์คลาสมาที่นี่ ‎โดยมีหมาพูเดิลนั่งที่ข้างๆ
‎มันมองหน้าผมแบบ "นายมาทำบ้าอะไรตรงนี้"
‎แกสิ มาทำบ้าอะไรตรงนี้
‎พวกคุณจุ๊บมันจนปากจะกลืนปากอยู่แล้ว
‎"พระเจ้า ฉันรักแกจังเลย"
‎แต่คุณกลับไม่ยอมฉีดวัคซีน แต่กับเจ้านี่…
‎แต่นี่ "ฉันไม่อยากฉีดมันเข้าร่างกาย
‎แต่หมาฉันที่เลียไข่ตัวเองมาทั้งวัน…"
‎ไปไกลๆ เลยไป
‎ผมนี่แบบ "ทำไมผมต้องอยากได้หมาด้วย"
‎พอนึกออกไป ผมเคยมีหมาตัวนึงตอนเด็ก
‎แล้วผมก็นึกขึ้นได้ "ฉันเคยมีหมาตอนเด็กนี่หว่า
‎แล้วมันก็แย่มาก"
‎ความเจ็บปวดวัยเด็กอย่างนึงของผม
‎เกี่ยวข้องกับหมาตัวนึงของผม ‎ที่เลี้ยงตอนโตขึ้นมา
‎ผมโตในเมืองคลีฟแลนด์ โอไฮโอ ‎ผมจะไม่มีวันลืมเลย ตอนนั้นผมแปดขวบ
‎ผมยืนอยู่ตรงประตูบ้าน ‎หมาผมอยู่ข้างนอก กำลังฉี่ใส่ต้นไม้ในสนาม
‎ข้างนอกมีรถคันนึงขับมาจอด เปิดประตู ‎คว้าหมาแล้วก็ขับออกไป
‎ผมตะโกน "อะไรวะ"
‎ผมพูดว่า "พ่อ มีคนมาขโมยหมา"
‎นี่คือสิ่งเดียวที่พ่อทำเพื่อผมได้ ‎ในช่วงเวลาอันเลวร้ายนี้
‎พ่อเดินมา…
‎"มาเถอะ กลับเข้าบ้านกัน"
‎ผมก็แบบ "เดี๋ยวนะ
‎พ่อจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ"
‎พ่อหันมาโกรธผม "แกอยากให้ฉันทำอะไรล่ะ
‎หมามันไปแล้ว"
‎ผมก็พูดว่า ‎"ให้ตาย เราไม่ควรแคร์หมาพวกนี้สินะ"
‎เรื่องนี้หลอกหลอนผมหลายปี
‎ผมโตขึ้นมาในยุคที่ ‎คุณไม่พูดเรื่องความรู้สึกกับพ่อแม่
‎คุณแค่พยายามคิดเรื่องต่างๆ ‎ด้วยสมองของเด็กวัยแปดขวบ
‎และผมก็ครุ่นคิดเรื่องนี้มาหลายปีเลย
‎จนผมเข้าใจว่าทำไมพ่อถึงเดินมา ‎แล้วมองไปทางนั้น
‎เพราะนั่นเป็นทางที่พวกนั้นขับรถไปไง
‎จะมองทางนี้ให้ได้พระแสงอะไร
‎คุณคิดว่าพวกนั้นจะขับรถวนมา
‎พร้อมกับหมาเหรอ"
‎"เอาไป ฉันแค่แกล้งเล่นน่ะ นี่หมานาย"
‎(อาซิซ แอนซารี่: ตลกไนต์คลับ)
‎ดูอย่างไอซ์คิวบ์สิ ไอซ์คิวบ์ไม่อยากฉีดวัคซีน
‎เขาควรต้องเล่นหนังเรื่อง "โอ้ เฮล โน"
‎ซึ่งน่าเศร้ามากที่เราจะไม่มีวันได้ดู…
‎เขาควรไปฉีดวัคซีน แต่เขาก็ไม่ยอมไป
‎แต่รู้ไหมอะไรที่มันแปลก
‎ไม่กี่เดือนก่อนการระบาด ‎ไอซ์คิวบ์ไปส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่
‎รู้ใช่ไหมว่าส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่คืออะไร
‎หลักๆ ก็คือไอซ์คิวบ์ไปหาหมอ
‎แล้วหมอบอกว่า "ท้องไส้คุณมีปัญหานะ
‎เราต้องส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่"
‎เขาก็ถามว่า "มันคืออะไรน่ะ"
‎หมอก็แบบ "คือ นั่งก่อน คุณไอซ์คิวบ์
‎หลักๆ แล้วคุณต้องดื่มของเหลวหลายแกลลอน
‎แล้วอึทุกอย่างออกมาให้หมด
‎แค่ล้างระบบย่อยอาหารของคุณน่ะ
‎วันถัดไปคุณก็เข้ามา เราจะวางยาสลบคุณ
‎แล้วก็ยัดสายยางเข้าไปในรูก้นคุณ
‎สายนั้นจะมีกล้องอยู่ตรงปลาย
‎เราจะเข้าไปในนั้นแล้วถ่ายอะไรสองสามชั่วโมง ‎ดูว่าเกิดอะไรขึ้น
‎จะตรวจอะไรนิดหน่อย ‎จากนั้นพอเราทำเสร็จ คุณก็จะตื่น"
‎ไอซ์คิวบ์ก็แบบ "ก็ได้ หมอ ทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ"
‎เขาไม่ได้พูดอะไรเหมือนที่พูดตอนนี้ด้วยซ้ำ
‎เขาไม่ออกมาโวยวายว่า ‎"ฉันต้องเข้าใจวิทยาศาสตร์ก่อน"
‎เขาไม่ตะโกนว่า "รูก้นฉัน สิทธิ์ของฉัน" ไม่เลย
‎เขาสลบเหมือดโดยมีคนแปลกหน้าสี่คนห้อมล้อม
‎พวกนั้นก็แบบ "เราเจอปัญหานิดหน่อย"
‎"พวกคุณทำได้น่า พยายามเข้า"
‎พวกเขาอยู่ในนั้นตั้งสี่ชั่วโมง
‎พวกเขาทำอะไรกันน่ะ ถ่ายซีรีส์เรื่องสั้นหรือไง
‎"เกมกระดานแห่งชีวิต" ภาคสอง ‎ถ่ายกันในลำไส้ใหญ่ของไอซ์คิวบ์เหรอ
‎ผมไม่รู้ว่าไอซ์คิวบ์ส่องกล้องตรวจลำไส้หรือเปล่า
‎แต่ เขา…
‎แต่เขาอายุก็ตั้ง 45 แล้ว เขาควรไปตรวจดูบ้าง
‎มันคือการส่องกล้องตรวจลำไส้ใหญ่ ‎แบบคัดกรองโรค
‎ตรวจเพื่อให้แน่ใจว่าคุณไม่เป็นมะเร็งลำไส้
‎งั้นก็มาหวังให้มุกของผมเป็นจริงกัน
‎(คริสตินา พี: ยีนคุณแม่)
‎ฉันกำลังทำลายวงจรความเจ็บปวดจากรุ่นสู่รุ่น
‎และนั่นเป็นงานหนักเลย
‎ต่อไปนี้คือสิ่งที่ฉันทำมาตลอดนะ
‎ฉันเข้าบำบัดมาเป็นทศวรรษได้
‎จากนั้นทุกๆ วัน ‎ฉันจะตื่นขึ้นมาแล้วฝึกขอบคุณทุกอย่าง
‎แล้วฉันก็ดื่มกาแฟ แล้วไปขี้
‎ฉันออกกำลังกายเพราะเอ็นดอร์ฟิน ‎จากการออกกำลังกายช่วยต้านซึมเศร้า
‎จากนั้นก็กินอาหารคาร์โบไฮเดรตต่ำ โปรตีนสูง
‎ฉันนั่งสมาธิวันละสองครั้ง
‎ฉันรับรู้ถึงอารมณ์โง่ๆ ทุกแบบ…
‎แต่ฉันก็ยังบ้าบอคอแตกอยู่ดี
‎แบบฉันโคตรบ้าเลย
‎ขอบคุณ
‎แต่ฉันก็พยายามอยู่นะ ฉันพยายามเต็มที่อยู่
‎และฉันจะทำให้สำเร็จให้ได้ด้วย
‎ใช่ เพราะวัยเด็กของฉันมันพิลึก…
‎พูดแบบนี้แล้วกัน ตอนโตมา ฉันไม่เข้าใจ
‎พวกคนที่อายุ 20 กว่าๆ แต่ยังอยู่กับพ่อแม่
‎แบบว่า เพื่อนเอ๊ย ‎ฉันอยากย้ายออกตั้งแต่หกขวบได้
‎ฉันนี่แบบ "จดหมายไปฮอกวอตส์ของฉันอยู่ไหน
‎พาฉันออกไปจากที่นี่ที"
‎ฉันขออยู่กับสาวแสบ ‎จากเรื่อง "เดอะแฟคออฟไลฟ์"
‎แล้วมีอะไรท่ากรรไกรกับยัยเลสเบี้ยนโจดีกว่า ‎จำโจได้ไหม
‎พวกคุณรู้ใช่ไหมว่าโจเป็นเลสเบี้ยน
‎ใช่เลย เพราะนางไว้ผมทรงหางม้า…
‎และนางก็เป็นช่างเครื่อง
‎ช่างเครื่องจิมิ๊ไง ฉันพูดถูกไหม
‎(พอล เวอร์ซี: เรียนภาคค่ำ)
‎ลูกชายผมเล่นบาสเก่งมาก กระโดดชู้ตสวย
‎เขาอยากเล่นหนึ่งต่อหนึ่งกับผมเสมอ ‎แต่นั่นทำให้ลูกสาวผมไม่มีเพื่อนเล่น
‎แกไม่มีอะไรทำ ‎วันนึงผมเลยส่งลูกบอลเล็กๆ ให้แก
‎พูดว่า "ลูกรัก เล่นบอลนี้ไปก่อนนะ
‎พอพ่อกับพี่ชายลูกเล่นเสร็จ ผมจะมาเล่นด้วย"
‎เราเริ่มเล่นกัน ลูกสาวผมปล่อยลูกบอลมา
‎มันกลิ้งเข้ามาในพื้นที่เรา ‎ขัดจังหวะเรา เราต้องหยุดเล่น
‎ลูกชายผมนี่หัวร้อนแล้ว เขาเริ่มโกรธจัดเลย
‎เขาหยิบลูกบอลขึ้นมาแล้วพูดว่า "ไม่ๆๆ"
‎ผมก็แบบ "โว่วๆ เพื่อน ลูกจะทำอะไร
‎ลูกจะทำอะไร จะปาบอลใส่น้องเหรอ"
‎เขาก็แบบ "ผมเหนื่อยใจเต็มทน พ่อ"
‎ผมเลยว่า "เจ้าหนู ลูกอายุ 12 ‎ลูกไม่เหนื่อยอะไรทั้งนั้น
‎พ่อสิเหนื่อย
‎พ่อกับแม่อาจจะหย่ากันด้วยซ้ำ ‎เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นตอนมื้อเช้า เข้าใจไหม
‎จะมีคนชื่อฟิลอีกคนย้ายมาอยู่ที่นี่ในหกเดือน
‎ส่งบอลคืนน้องไปเลย"
‎ลูกสาวผมก็แบบ "ลูคัส ขอบอลคืนได้ไหม"
‎ผมเลยบอกว่า "ทำสิ่งที่ถูกต้อง ‎แล้วส่งบอลให้น้องดีๆ นะ"
‎ลูกชายผมโกรธและไม่สบอารมณ์ ‎เขาเลยเด้งบอลใส่เธออย่างแรงเลย
‎มันกระแทกจมูกกับปากแก ทำปากแกแตก
‎แกเลือดไหล ร้องลั่น ร้องไห้ด้วย
‎แล้วมันก็กลายเป็นหายนะเลย
‎ตอนนี้ผมเลยต้องปลอบลูกสาว ‎แล้วก็ดุลูกชายพร้อมๆ กัน
‎ผมก็แบบ "ลูกรัก พ่อขอโทษ เราจะทำแผลกันนะ
‎แกบ้าไปแล้วเหรอ น้องแกเลือดไหล ‎แถมร้องไห้เพราะความหัวร้อนของแก
‎หวังว่าแกจะพอใจนะ
‎พ่อขอโทษจ้ะ แป๊บนึงนะ
‎แกอยากเล่นหนึ่งต่อหนึ่งใช่ไหม ‎มาเล่นเดี๋ยวนี้เลย แกกับฉัน
‎แกอยากเล่นแบบที่เล่นกับน้องแกใช่ไหม ‎ฉันได้ลูกก่อน"
‎ผมเลยเล่นงานเขาอย่างหนักเลย
‎"เลย์อัพ หนึ่งต่อศูนย์ เอาเลยสิ ‎ทำให้ได้ ฉันได้ลูก ให้เกียรติกันบ้าง"
‎ผมชู้ตอีกครั้ง ตู้ม ชู้ตห่างสามเมตรเลย ‎ลูกลงดังสวบ
‎ผมพูดว่า "แกลองเอาแต้มจากฉันให้ได้สิ"
‎ทีนี้เขาก็เริ่มตื่นเต้น
‎ทุกคนครับ ในตาที่สาม
‎ลูกผมก็ขโมยบอลจากผมได้
‎ผมพยายามเลี้ยงลูกไว้ข้างหลัง เขาขโมยไปได้
‎เขาเริ่มวิ่งไปที่ห่วง หน้าเขาแดงก่ำเลย
‎แล้วเขาก็ชู้ตไกลสองเมตรครึ่ง ลูกลงดังสวบ
‎แล้วเขาก็เดินมาหาผม ยืดอก
‎เขามองผมแล้วก็พูดว่า "ก็มาดิวะ"
‎"ว่าไงนะ ลูกพูดอะไรกับพ่อนะ"
‎เขาบอกว่า "มาเล่นกันครับ"
‎ผมสั่ง "ไปนั่งหันหน้าเข้ากำแพงห้านาที ‎แล้วทบทวนสิ่งที่ลูกเพิ่งพูดเลย
‎พ่อเป็นพ่อนะ ลูกไม่ควรพูดกับพ่อแบบนั้น ‎ลูกบ้าไปแล้วหรือไง"
‎แล้วผมก็หันมา ในใจก็คิดว่า
‎"เมื่อกี้เจ๋งที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิตเลยโว้ย
‎ลูกฉันโคตรเท่เลย"
‎(เจฟฟ์ ฟ็อกซ์เวอร์ธี: วันวานที่แสนสุข)
‎ครับ หลังโควิดระบาดหนึ่งเดือน ‎มือถือฝาพับของแม่ผมก็พัง
‎เราเลยซื้อไอโฟนเครื่องแรกให้แม่
‎และถ้าคืนนี้คุณถามผมว่า
‎"เจฟฟ์ คุณจะเลือกสอนแม่คุณส่งข้อความมือถือ
‎หรือจะสอนให้หมาเช็ดก้นตัวเอง"
‎ผมคงพูดว่า "ส่งกระดาษทิชชูมา
‎ผมจะลองสักตั้ง"
‎การส่งข้อความเป็นเรื่องท้าทายนิดหน่อย
‎ลูกสาวผมพากันตื่นเต้นมาก รู้ไหม
‎ที่คุณย่าจะส่งข้อความเป็นสักที ‎พวกแกเลยส่งข้อความหาแม่ผม
‎อยู่มาคืนนึง ผมได้รับสายจากแม่
‎แม่ถามผมว่า "โลลคืออะไร"
‎ผมก็ถาม "แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ"
‎แม่บอก "จอร์แดนส่งข้อความมา ‎ท้ายประโยคเขียนว่า โลล"
‎ผมถาม "สะกดยังไงครับ" ‎แม่บอกว่า "แอล โอ แอล"
‎ผมเลยบอกไป "แม่ นั่นไม่ใช่โลล ‎นั่นคือ 'หัวเราะหนักมาก'
‎เด็กสมัยนี้ส่งกันแบบนี้แหละ
‎แทนที่จะพิมพ์ยาวๆ พวกแกใช้ตัวย่อน่ะครับ
‎เช่น 'ไอดีเค' ก็ 'ฉันไม่รู้' ‎'โอ้เอ็มจี' ก็ 'โอ้ แม่เจ้า'"
‎ผมบอกไปว่า "พวกแกส่งแบบนี้น่ะ"
‎ไม่กี่คืนต่อมาผมได้รับข้อความจากแม่ว่า
‎"ไอ วาย จี ที ที จี เอส ไอ เอ็น เอส เค"
‎ผมนี่แบบ ‎"ตายละ แม่ฉันเป็นเส้นเลือดสมองแตก"
‎ผมโทรหาแม่แล้วถามว่า ‎"แม่ แม่ส่งอะไรมาให้ผมน่ะ"
‎แม่บอกว่า "ฉันก็ส่งแบบที่สาวๆ ส่งไง
‎ฉันส่งไปว่า 'ถ้าแกไปร้านของชำ ‎ซื้อซอสมะเขือเทศให้ด้วย'"
‎นั่นสินะ ทำไมผมเดาไม่ออกละเนี่ย
‎(โจเอล คิม บูสเตอร์: ไซโคเซ็กซวล)
‎จุดสุดยอดเป็นอะไรที่บ้ามาก
‎ความแตกต่างระหว่างตอนผู้ชายเสร็จ ‎กับตอนผู้หญิงเสร็จมันบ้าไปแล้ว
‎การเสร็จของผู้ชาย อย่างที่เรารู้ ‎มันตรงไปตรงมามาก
‎เหมือนเล่นมาริโอ้คาร์ต
‎คุณแค่ขับไปวนๆ ตามทางให้มากพอ ‎แล้วคุณก็ชนะ
‎ในขณะที่การเสร็จของผู้หญิง ตามที่มีคนบอกมานะ
‎มันเหมือนกับการเข้าเขาวงกต ในนั้นมีสฟิงซ์อยู่
‎แล้วมันพูดว่า "ฉันพูดความจริงเท่านั้น ‎แต่พี่ชายฉันพูดแค่เรื่องโกหก"
‎และคุณก็ประมาณว่าต้องไขปริศนา
‎เพื่อเข้าไปกลางเขาวงกต พิชิตมินะทอร์
‎จากนั้นคุณอาจจะเจอจีสปอต คุณไม่มีทางรู้ได้เลย
‎วิธีที่เราพูดถึงจีสปอตในวัฒนธรรมนี้น่ะ
‎อย่างกับว่ามันเคลื่อนไปทั่วร่างกายทุกคืน ‎อยู่ตามพิกัดต่างๆ
‎เหมือนห้องต้องประสงค์ยังไงยังงั้น
‎บ้าไปแล้ว
‎ผมก็แค่ไม่คิดว่ามันยากขนาดนั้น
‎คุณจะได้ยินว่าการทำให้ผู้หญิงเสร็จเป็นเรื่องยาก
‎ในบริบทที่เป็นความสัมพันธ์ชายหญิงเท่านั้น
‎คุณไม่เคยได้ยินจากผู้หญิงที่เป็นเควียร์
‎ผมเลยสงสัยว่ามีอะไรขาดหายไป ‎ในสมการนี้กันนะ
‎แบบถามจริงๆ เลย
‎ไม่ครับ หยุดก่อน
‎ผมจะไม่ยอมให้มีการหัวเราะเปาะแปะ
‎คุณต้องหัวเราะ ไม่ก็ปรบมือ หรือไม่ต้องทำทั้งคู่
‎แต่ผมคิดว่าการทำให้ผู้หญิงเสร็จ ‎ไม่ได้ยากขนาดนั้น
‎บอกตรงๆ นะ ผมว่าผมทำได้
‎ผมทำได้แน่ ให้ผมลงเล่นเลย โค้ช
‎ผมว่าผมทำได้แน่นอน
‎ผมก็ไม่ได้ลงไปตรงนั้นบ่อยหรอกนะ ‎แต่ผมชอบไขปริศนา
‎ผมว่าผมคงจะเข้าไปในนั้น ‎เหมือนเข้าห้องเล่นเกมไขปริศนานั่นแหละ
‎แต่ตบๆ ตามซอกมุมต่างๆ ‎จากนั้นก็ออกมาน่ะ รู้ไหม
‎เพราะงั้นจำเอาไว้นะครับ ‎คุณครับ ช่วยมานั่งที่เก้าอี้นี่หน่อย
‎ใครก็ได้โยนผ้าเช็ดตัวชายหาดให้หน่อยได้ไหม ‎ถ้าได้คงดีเลย
‎ผมแค่ล้อเล่นนะ แต่ถ้าผมไม่ใช่ล่ะ
‎ถ้าเกิดคุณดูเน็ตฟลิกซ์สเปเชียลอยู่ แล้วคุณแบบ
‎"แม่เจ้า เกย์ชาวเอเชียคนนี้ ‎เพิ่งทำให้ผู้หญิงเสร็จบนเวทีละ"
‎ใครบอกกันว่าโรงละครตายไปแล้ว
‎(แคเธอรีน โคเฮน: หักมุม… เพราะสวย)
‎ตอนนี้ฉันมีนิสัยใหม่ๆ เพียบเลย ‎เมื่อเร็วๆ นี้ฉันไปร้านชิโพทเลตอน 10.45 น.
‎ตามคำสั่งหมอ
‎ตอนเดินเข้าไป ฉันก็แบบ…
‎เพราะฉันเป็นคนเจ๋งๆ ไง ‎ตอนเดินเข้าไปในชิโพทเล ฉันเลยแบบ…
‎ที่ชิโพทเล ฉันแบบ ฉันเข้าใจ ฉันแบบ…
‎ฉันเดินเข้าไปในชิโพทเล ‎มีผู้ชายคนนึงทำงานที่นั่น
‎ใช่แล้ว ผู้ชาย ประเด็นของเรื่องเลย
‎เขาถามว่า "รับอะไรดีครับ"
‎ฉันนี่แบบ "โอเค เขาอยากมีเซ็กซ์ ‎ท่าหมาแบบดุๆ กับฉัน"
‎ฉันพูดไปว่า "หวัดดีค่ะ ‎ฉันขอข้าวหน้าเบอร์ริโตไก่
‎ฉันรู้ว่าต้องเพิ่มกัวกาพิเศษ ‎และฉันขอซอสเผ็ดสุดๆ ด้วย"
‎เขาถามว่า "แน่ใจนะ"
‎ฉันก็แบบ "โอ้ พระเจ้า ฉันแน่ใจไหมนะ
‎ไม่รู้สิ
‎ไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนเลย
‎ฉันไม่คิดพวกคำถามของหนุ่มโตๆ แบบนั้นหรอก
‎ฉันเป็นแค่เด็กสาวตัวเล็กๆ
‎ฉันคิดถึงแต่เรื่องสาวน้อย อย่างตุ้มหูกับรองเท้า
‎ฉันไม่รู้เรื่องหนุ่มโตๆ แบบนั้นหรอก
‎ฉันเป็นแค่เด็กที่นมโต ฉันแค่…"
‎โอ้ พระเจ้า ฉันเพิ่งหมดสติไปน่ะ
‎ฉันทำอะไรหรือเปล่า
‎เดี๋ยวนะ ฉันพูดอะไรน่ารำคาญออกไปไหม
‎(โม กิลลิแกน: ชีวิตโม… มันมากกว่านั้น)
‎ขอผมพูดกับคุณตรงๆ ‎พวกคุณติดตามเส้นทางของผมตั้งแต่ต้น
‎ชีวิตไม่ใช่ธุรกิจบันเทิงเสมอไป
‎มีหลายครั้งหลายหนในชีวิตผม ‎ที่ผมถังแตก แตกแบบ "แตก"
‎คุณเคยถังแตกจนถึงขั้นต้องสวดมนต์ไหม ‎เคยถึงขนาดนั้นไหม
‎คุณไม่ได้เคร่งศาสนาด้วยซ้ำ
‎คุณเริ่มสวด ทั้งที่ไม่รู้ว่าต้องสวดยังไง
‎"ครับ
‎ผมไม่รู้ว่าใครอยู่บนนั้น ‎พระพุทธเจ้า สักคนนั่นแหละ ฟังนะ
‎ผมขอร้องละ
‎ถ้ามีทางไหนที่พระบิดา ‎จะเดินผ่านเงาแห่งความตาย
‎และส่งนิมิตเรื่องเงินมาให้ผมที"
‎แม้แต่ตอนที่คุณต่อรองกับพระเจ้า ‎มันยังไม่สมเหตุสมผลเลย
‎"ถ้าพระองค์ส่งนิมิตเรื่องเงินมาให้ผม
‎ผมสัญญาว่าจะไม่สบถอีกเลยตลอดชีวิต"
‎อะไรเนี่ย
‎ถังแตกสุดๆ ไปเลย
‎(คริส ดิสเตฟาโน: งุๆ งิๆ)
‎คนขาวจบเห่แล้วครับ ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ‎ที่ผ่านมันก็ดีนะ
‎ฟังนะ คนขาว ที่ผ่านมามันก็ดี ‎แต่ที่รัก มันจบแล้วละ
‎โอเคไหม อย่าทำพลาดล่ะ
‎ก้มหน้าซะ ก้มหน้าลงไป จบแล้ว ‎อย่าได้กลับมาอีก
‎แม้ในอดีตจะมีเรื่องสมควรอยู่หอเกียรติยศ ‎มากมายก็เถอะ
‎แต่ก็มีเรื่องแย่ๆ เยอะด้วย ‎แต่ก็ช่างมันเถอะนะ รู้ไหม
‎แต่มันจบแล้วละ ‎จบสำหรับคนขาวแล้ว และผมรู้ได้เลย
‎ผมรู้สึกได้ตั้งแต่เจ็ดปีก่อน
‎ผมรู้สึกว่ามันจะเกิดขึ้น ผมรู้สึกว่า ‎กระแสน้ำเปลี่ยนทิศสำหรับคนขาวแล้ว
‎ผมมองเข้าไปในกระจก แล้วพูดว่า ‎"โอ๊ะโอ สปาเกตตีโอ
‎คริส นายมัน…" ‎เพราะผมเป็นคนผิวขาวแบบขาวจัดไง
‎ผมผิวขาวเวอร์
‎และผมก็รู้ได้เลย ผมเลยต้องตัดสินใจ
‎เพราะผมตั้งใจ ‎ลูกสาวผมทั้งคู่เลยเป็นคนเปอร์โตริโก
‎ครับ ผมมีลูกเป็นเด็กลาติน ขอบคุณ
‎ผมมีลูกเป็นชาวลาติน ขอย้ำอีกครั้งว่าจงใจ
‎เจ็ดปีก่อนผมไปที่บาร์แห่งหนึ่ง ชื่อ "เพลซทูบีช"
‎ที่จริงมันก็ยังอยู่ที่นั่น ‎มันอยู่ในโคนีย์ไอส์แลนด์ บรูคลิน
‎กูเกิลดูได้ บาร์เพลซทูบีช
‎ครับ ผมซื้อบัตรวัคซีนปลอม ‎กับค็อกเทลไหมไทยที่นั่นแหละ
‎จากคนชื่อวีโด้
‎เขาติดโควิดตายไปแล้ว ‎แต่จะทำยังไงได้ล่ะเนอะ
‎(นอร์ม แม็คโดนัลด์: ไม่มีอะไรพิเศษ)
‎ผมชอบพวกหมอนะ ‎ผมชอบพวกหมอเฉพาะทาง รู้ไหม
‎เรื่องนี้ที่ผมไม่เข้าใจ
‎คุณเจ็บเท่า คุณเลยอยากไปหาหมอเท้า
‎คุณโทรหาหมอเท้า เขาพูดว่า
‎"คุณมาไม่ได้ คุณต้องไปหาหมอธรรมดา"
‎คุณเลยไปหาหมอธรรมดา เขาก็บอกว่า
‎"ครับ คุณต้องไปหาหมอเท้า
‎ครับ จ่ายเอกเนส 80 เหรียญด้วยตอนออกไป"
‎นี่มันการหลอกเอาเงินแบบไหนเนี่ย
‎คุณก็ตอบว่า "ได้เลย"
‎เขาก็พูดว่า "ไหนๆ ก็มาแล้ว ‎อยากให้วัดความดันเลือดให้ไหม"
‎ผมตอบว่า "ไม่ต้อง ไม่เป็นไร ‎ผมเคยวัดความดัน 5,000 ครั้งได้มั้ง"
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นแปลว่าอะไร
‎มันเขียนว่า "ความดัน 150/60"
‎ผมถาม "นั่นดีไหม" ‎เขาก็ตอบว่า "มัน… ไม่รู้เหมือนกัน
‎มันเลือนรางไปหมดแล้ว
‎ผมเป็นหมอ
‎ผมจะเอาค้อนเคาะเข่าคุณเดี๋ยวนี้ละ"
‎ผมว่านี่เป็นเรื่องที่แปลกที่สุดมาตลอด
‎เราไม่เคยข้ามผ่านเจ้านี่ได้เลย
‎นี่เหมือนการ์ตูนจากยุคปี 1950 เลย
‎หมอหยิบค้อนออกมา เคาะบนหัวเข่าคุณ
‎พอคุณร้องว่า "เข่าผมๆ พระเจ้า เจ็บนะ"
‎หมอนี่ก็เขียนลงไปว่า "ยอดเยี่ยม ดีมาก"
‎นั่นเป็นปฏิกิริยาที่คุณควรมีอยู่แล้ว ‎เวลาที่ถูกเอาค้อนเคาะหัวเข่า
‎บางครั้งพวกหมอก็แค่รู้คำฉลาดๆ ‎คุณเคยเจอพวกนี้ไหม
‎ครั้งนึงผมจำได้ว่าผมเหนื่อยสุดๆ เลย ‎ผมมีอาการนี้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร
‎ผมก็เลยไปหาหมอแล้วบอกว่า ‎"นี่ หมอ ผมมีอาการนี้ละ ผมเหนื่อยสุดๆ เลย"
‎หมอบอกว่า "ผมว่าฟังเหมือนเป็น ‎กลุ่มอาการอ่อนเพลียเรื้อรัง"
‎ผมถาม "จริงเหรอ มันคืออะไรล่ะ"
‎หมอบอก "'เรื้อรัง' คือ 'เป็นประจำ'
‎ส่วน 'อ่อนเพลีย' แปลว่า 'เหนื่อย'
‎กับ 'กลุ่มอาการ' ที่แปลว่า 'อาการที่คุณเป็น'
‎ยังไงก็จ่ายให้เอกเนส 80 เหรียญ ‎ตอนออกไปด้วยนะ"
‎(เทศกาล NETFLIX ติดตลก)
‎ฉันชอบผู้ชายคอหนา หน้าตาไม่สนหินสนแดด ‎ฉันชอบแบบนั้นเลย
‎(ราเชล เฟนชไตน์ - เอมี่ ชูเมอร์ ‎ขอเสนอ: โชว์นี้เพื่อผู้ปกครอง)
‎ฉันชอบผู้ชายที่ดูเหมือนจะพูดว่า ‎"ตามรอยเงินไป"
‎เวลาที่เขาพูดถึงวัคซีน
‎ผมอยากให้วันไดเรกชันโคฟเวอร์ ‎เพลงเมดเลย์ของบีทีเอสในงานศพของผม
‎เพราะแบบนั้น ผมจะได้ดีใจที่ตายแล้ว
‎(จิมมี คารร์)
‎(บิล เบอร์ ขอเสนอ: เพื่อนฮามาฆ่า)
‎ฉันมองหาคนหนุ่มๆ ฮอตๆ ใครก็ได้ที่อายุสัก…
‎ห้าสิบ
‎(มาร์ช่า วอร์ฟิลด์ ‎สแตนด์เอาต์: งานฉลอง LGBTQ+ )
‎สิ่งที่ดีที่สุดของการเปิดเผยเพศสภาพ ‎ว่าเป็นคนข้ามเพศ
‎ก็คือผู้คนผิดหวังกับสิ่งที่เห็นอยู่นี้
‎จนพวกเขาลืมที่จะเหยียดเชื้อชาติ
‎เป็นเรื่องดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นเลย
‎(โรบิน ทราน)
‎ทุกๆ เดือน ฉันคิดว่าตัวเองท้อง
‎แม้ว่าฉันไม่มีเซ็กซ์ก็ตาม
‎ฉันนี่แบบ "ทีกับแมรี่ยังท้องได้ ‎มันก็อาจเกิดกับฉันก็ได้"
‎(คาร์ลี อควิลิโน - พีท เดวิดสัน ‎ขอเสนอ: เพื่อนรัก)
‎คนที่มีลูกจะทำตัวแบบถ้าคุณไม่มีลูก
‎คุณไม่มีสิทธิ์ฉอด ‎เวลาพวกเขาทำตัวเป็นพ่อแม่หัวขวด
‎(ไบรอัน ซิมป์สัน - นั่นแหละเวลาของฉัน ‎กับเดวิด เลตเทอร์แมน)
‎เรื่องแปลกก็คือฉันไม่ใช่คนข้ามเพศ ‎ก่อนได้รับวัคซีน
‎(เจย์ แม็คไบรด์)
‎(เอมี่ ชูเมอร์ ขอเสนอ: โชว์นี้เพื่อผู้ปกครอง)
‎คุณไม่เกลียดบ้างเหรอ ‎ตอนที่กลายเป็นคุณโสอายุแค่ 17
‎(ทริกซี่ แมทเทล ‎สแตนด์เอาต์: งานฉลอง LGBTQ+ )
‎แบบว่า "ฉันแน่ใจว่าฉันจ่ายซื้อเด็ก 16 นะ"
‎การเป็นนักแสดงตลกไม่ใช่อาการทางจิตเวช
‎(จอห์น มูเลนีย์: เวทีนี้)
‎พวกเราหลายคนชีวิตป่นปี้หรือเปล่า ‎รวมผมด้วยน่ะ
‎ครับ แต่ตัวพ่อจะแคร์เพื่อ
‎(เดวิด เลตเทอร์แมนและเนโอมี เอ็กเปริจิน)
‎(นั่นแหละเวลาของฉันกับเดวิด เลตเทอร์แมน)
‎บางครั้งถ้าโชคดี คุณก็อาจจะเจอลาซานญ่าในนั้น
‎- เรารักนายนะ จริงๆ เลย ‎- ขอบคุณสำหรับกัญชา
‎ใช่ เอาเลย เอาไปเลย ฉันยังมีให้อีกตรงนี้นะ
‎- ทั้งตรงนี้ ตรงนั้นด้วย… ‎- มวนนี้ของฉันเหรอ
‎นี่คือสนูป ด็อกก์เน็ตฟลิกซ์โปรดักชัน
‎(สนูป ด็อกก์กับและเดอเรย์ เดวิส)
‎(สนูป ด็อกก์: คอมเมดี้สุดป่วน)
‎เบียดกันเข้ามานะ
‎เพราะฉันแน่ใจว่าพวกคนธรรมดา ‎ตรงที่นั่งแถวหน้า
‎อยากได้รูปของสาวปังทั้งสี่
‎- ไม่เอาละ ‎- ไม่ละ ให้ตาย ฉันไม่…
‎(ลิลลี่ ทอมลิน และเจน ฟอนดา)
‎(จูน ไดแอน ราฟาเอลและบรูคลิน เดคเกอร์)
‎เมื่อเร็วๆ นี้ วงการตลก ‎ได้สูญเสียนอร์ม แม็กโดนัลด์
‎หลุย แอนเดอร์สัน
‎บ๊อบ ซาเจ็ต
‎กิลเบิร์ต กอทท์ฟรีด
‎และวิล สมิธ
‎(เจฟฟ์ รอสส์: เวทีนี้)
‎(เวทีนี้)
‎ขอบคุณที่นั่งตรงระเบียงด้วย ผมซาบซึ้งมาก
‎ผมขอบคุณที่คุณมาและที่จ่ายครึ่งราคาด้วย
‎ขอบคุณมากเลยครับ
‎ขอบคุณ แต่หุบปากไปเลย
‎ห้ามตะโกนนะ หัวเราะได้อย่างเดียว ขอบคุณ
‎แต่ก็ขอบคุณครับ แต่ชู่ว์ ทุกคนใจเย็นๆ
‎โอเค หุบปากเดี๋ยวนี้
‎คุณทำให้ฉันรู้แล้วว่าฉันทำสำเร็จ
‎สาวๆ เซ็กซี่ไปอยู่ไหนกัน
‎ใครบ้างไม่ใส่กางเกงใน
‎ผมได้กินเบคอนไก่งวง
‎เน็ตฟลิกซ์ได้แจ้งให้ผมทราบ…
‎ว่ารายการพิเศษหนึ่งชั่วโมงของผมสิ้นสุดลงแล้ว
‎ในเวลา 37 นาที 30 วินาที
‎(ด้วยความระลึกถึงเดวิด เอ. อาร์โนลด์ ‎และนอร์ม แม็คโดนัลด์)
‎คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์