Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(มนุษย์น่าขำ)
‪โอเค ฌองโคลด กลับบ้านกันได้แล้ว
‪นั่นตัวเมียหรือเปล่า สหายโยนิกซ์
‪ใช่แล้ว ตัวเมีย
‪นี่แหละปัญหา เราให้พวกมันอยู่ตามลำพังไม่ได้
‪- ฉันว่าไม่เห็นตลกเลย ‪- ผมด้วย ปิดเถอะ เลโอ
‪อะไร รายการนี้เป็นเรโทรแกลมไม่พอเหรอ
‪งั้นย้อนกลับไปยุคหินเก่าตอนปลายเลยสิ
‪ดูรายการนี้แล้วกัน มันจะทำให้พ่อจึ้ง
‪พวกเราเป็นแขกนะ เข้าใจไหม ‪พูดอะไรระวังหน่อย แล้วก็ปิดซะที
‪รายการพวกนี้ทำให้มนุษย์ขายขี้หน้าจริงๆ
‪พอคิดว่านักแสดงถูกบังคับ ‪ให้เข้าร่วมรายการ ฉันก็…
‪เปล่าครับ พวกนั้นไม่ใช่นักแสดงจริงๆ หรอก
‪- เป็นผู้เข้าแข่งขันน่ะ ‪- อ๋อ
‪- ไม่มีใครบังคับพวกเขาด้วย ‪- โล่งอกไปที
‪ฉันไม่อิจฉาพวกเขาหรอก
‪มันเป็นรายการสด ไม่ใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์
‪พวกเขาเลยอาจได้ค่าเสี่ยงภัยด้วย
‪พวกเขาควรได้ค่าอัปยศด้วยนะคะ
‪- จิ้งหรีดคั่วไหมคะ ‪- ได้เลย
‪อร่อยไหม
‪- อร่อยสิ ‪- ค่ะ
‪คุณเคยคิดอยากเป็นนักแสดงบ้างไหมครับ
‪ไม่ใช่แค่เพราะคุณหน้าตาดีนะ แต่คุณยังมี…
‪อำนาจดึงดูด
‪ขอบคุณค่ะ
‪แต่ไม่ดีกว่า ฉันขี้อายเกินไป
‪ฉันอาจอยากเป็นก็ได้ ‪แต่ต้องไม่ใช่รายการแบบนั้น
‪- ไม่เอาดีกว่า ‪- รายการพวกนี้มันแย่มาก
‪ทำไว้ให้พวกโยนิกซ์ดูเท่านั้นแหละ
‪พูดเหมือนที่ผมบอกพ่อเลย
‪ขอดูผลงานล่าสุดของคุณได้ไหมครับ
‪ค่ะ
‪ที่จริงลูกควรอยู่บ้านด้วยซ้ำ ‪เพราะงั้นอย่าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
‪ชั้นหนังสือที่มีหนังสือจริงๆ หายากมากนะครับ
‪เป็นของตกทอดจากคุณยายฉันน่ะค่ะ
‪มานี่สิคะ
‪นี่เป็นบันทึกอารมณ์ของฉัน
‪ฉันไม่ให้ใครอ่าน
‪แต่ฉันจะให้คุณดูนะคะ
‪- เห็นไหม ‪- ครับ
‪- วิเศษไปเลย ‪- ฟังนี่นะคะ
‪"เราเหล่าผู้มีชีวิตทั้งหลาย
‪เราต้องเชื่อเสียก่อน
‪แล้วความเชื่อจะบังเกิด"
‪ไพเราะใช่ไหมคะ คำคมของซารา แบร์นาร์ต
‪อารมณ์ของคุณช่างงดงาม รู้ไหมว่าทำไม
‪มันเป็นของแท้ยังไงล่ะ
‪(ตื่นตัว 100%)
‪ดูนี่นะคะ
‪คุณใช้ปากกาหมึกซึมจริงๆ เขียนเหรอ
‪- ใช้หมึกด้วยใช่ไหม ‪- ใช่ค่ะ
‪ที่สำคัญคือมันเป็นงานฝีมือ
‪มีความสม่ำเสมอ
‪ต้องอาศัยระเบียบวินัย
‪คนสมัยนี้เขียนหนังสือไม่เป็นกันแล้ว
‪มันวิเศษมากเลยครับ อาลีส
‪รู้ไหมว่าผมทำเว็บไซต์ศิลปะหลายเว็บเลย
‪(เว็บไซต์ศิลปะ)
‪- จริงเหรอคะ ‪- ครับ
‪(อวดอ้าง 87% คุยโว 92%)
‪คุณน่าจะโพสต์มันลงคริสตัลฟิวชั่นนะ
‪คริสตัลฟิวชั่นเหรอคะ
‪ดีเลยค่ะ ฉันชอบเว็บไซต์นั้น
‪แบบนั้นคงเหมือนฝันเป็นจริงเลย
‪"ในโลกนี้จะมีการไถ่บาปใดดีไปกว่า ‪การรับรู้ถึงความสามารถของผู้อื่นอีก"
‪ฉัน…
‪ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้พบคุณ
‪คุณไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลย
‪เนสตอร์
‪พ่นกลิ่นให้ที
‪ขอกลิ่นสนามหญ้าตัดใหม่ของเพลนิทูดนะ
‪ได้เลย อาลีส
‪"แต่ฉันจะสนกลิ่นของต้นไม้ดอกไม้
‪ไฟและหินไปทำไม
‪หากไร้ซึ่งบ้าน
‪และไร้ซึ่งความรัก"
‪ไพเราะมากเลยค่ะ
‪พวกเราเอง
‪- พวกเราเอง! ‪- เนสตอร์ เปิดประตูที
‪ขอโทษด้วยค่ะ สามีเก่าฉันเอง
‪- มาไม่แจ้งล่วงหน้าด้วย ‪- ไม่ได้ข้อความผมเหรอ
‪- สวัสดีคุณด้วยนะ ‪- ผมจำผิดไปน่ะ
‪เราจะเดินทางกันคืนนี้ ‪ผมเลยพาลูกสาวเรามาคืนเร็วขึ้น
‪เร็วขึ้น 14 ชั่วโมงก็ถือว่าเร็วขึ้นหนึ่งวันนะ
‪สวัสดี นีน่า
‪ถ้าคุณมีการบ้าน ฉันช่วยได้นะ
‪โมนีค ฉันอายุ 17 แล้ว ไม่ต้องก็ได้
‪นีน่า มานี่สิจ๊ะ
‪นี่แม็กซ์ แม็กซ์คะ นี่นีน่า
‪เรารับอุปการะเธอตอนที่น้ำท่วมเนเธอร์แลนด์
‪ตอนนั้นลูกรักของฉันอายุแค่หกเดือน
‪- ยินดีที่ได้พบ ‪- เช่นกันค่ะ
‪นั่นวิกตอร์ สามีเก่าฉัน
‪กับ…
‪เลขาของเขา
‪ฉันเจนนิเฟอร์ค่ะ
‪ฉันไม่ใช่เลขานะ ขึ้นเป็นผู้จัดการ ‪มาเป็นชาติแล้ว แต่ไม่เป็นไร
‪นั่นสินะ
‪จริงด้วย ตั้งแต่นั้นคุณก็…
‪- ไต่เต้าขึ้นมานี่เนอะ ‪- ค่ะ ใช่แล้ว
‪วิกตอร์ เรามีชา จิ้งหรีดคั่วกับไข่ลวก
‪ฉันต้องเป็นคนชวนสิ โมนีค ขอบใจ
‪ฉันเป็นเจ้าของบ้านนะ
‪เรามีชา จิ้งหรีดคั่วกับไข่ลวกนะ
‪เห็นๆ เลยว่าคุณไม่ได้รีบูตเธอ ‪ตั้งแต่ที่เราหย่ากัน
‪เธอเลยยังคิดว่าที่นี่เป็นบ้านของผม
‪ฉันจำได้ว่าคุณเอารหัสรีบูตไปด้วยนี่นา
‪พยายามหน่อยเถอะค่ะ ทั้งสองคนเลย
‪ทำตัวให้สมเป็นมนุษย์สักครั้ง
‪(มนุษย์)
‪มีการฝ่าฝืนอาณาเขตอิเล็กทรอนิกส์
‪เนสตอร์ ปล่อยโดรนเฝ้าระวังซิ
‪ได้เลย อาลีส
‪โทบีนี่นา ไม่เป็นไร หมาของเพื่อนบ้านน่ะ
‪นั่นไงล่ะ
‪เหมือนเดิมเลย ‪เราจะไม่ได้มันคืนไปอีก 24 ชั่วโมง
‪- "เรา" ที่ว่านี่ใคร ‪- "เรา" ก็คือคุณน่ะสิ
‪ที่รักกับผมจะเดินทางไกลใน 24 ชั่วโมง
‪ใช่ค่ะ ไกลมากๆ ด้วย
‪เปิดประตูที เนสตอร์
‪- เจ้าตัวเชื้อโรคน้ำลายยืด ‪- โทบีซิกส์!
‪ออกไปนะ ออกไปจากบ้านฉัน
‪ไม่นะ อย่าฉี่ในเรือนกระจกฉัน
‪นั่นโทบีซิกส์หรือเซเว่นคะ
‪ใครจะรู้ เราเลิกนับไปแล้ว
‪ตั้งแต่ที่มีสองตัวถูกรถแล่นทับ ‪กับอีกตัวกินยาฆ่าหญ้า
‪เราก็…
‪- พวกเขาเลี้ยงแต่พันธุ์เดิมเหรอ ‪- แย่กว่านั้นอีกค่ะ
‪เนสตอร์
‪เปิดรูปโทบี
‪พวกนั้นโคลนเจ้าโทบีตัวแรก
‪ทีนี้ถ้าหมาเจออุบัติเหตุหรือแก่
‪มันก็จะถูกแทนที่ด้วยโคลน
‪เราโคลนพวกเด็กวัยรุ่นได้ไหมนะ
‪- ตลกจังเลยค่ะ ‪- ดีนะที่มันผิดกฎหมาย
‪แค่ที่ฝรั่งเศสหรอก พวกเราน่ะล้าหลังโคตร
‪- ถือว่าลูกโชคดีไปนะ ‪- โทบี
‪โทบี มานี่มา
‪- ทอม มาดูโทบีสิ ‪- ฉันมาแล้ว นีน่า
‪ไม่จริงน่า เธอยังเก็บหุ่นเด็กรุ่นแรกไว้อีกเหรอ
‪แล้วพวกของเล่นทรอนิกส์ล่ะ
‪ฉันจะช่วยคุณเก็บห้องนะ
‪- โทบี ถอยไป ‪- ฉันจะช่วยคุณ
‪ฉันจะช่วยคุณเก็บ…
‪ห้องนะ
‪โอ๊ย อ้วกกองเบิ้ม
‪เจ้านั่นต้องทำให้อ้วกกระเด็นไปทั่วแน่
‪เกิดอะไรขึ้น มันเป็นอะไรน่ะ
‪มันทำงานผิดปกติแล้ว
‪มันจะทำอะไรน่ะ
‪ฉันแพ้นะ!
‪เก่งมาก แม็กซ์ นั่นรุ่นแฟนธอม เอ็กซ์พีไฟฟ์
‪กล้อง 24 เค ราคา 800 บิตดอล ‪จากเว็บอัลติพลาโน
‪- ไม่เหลือแล้ว พังสนิท ‪- เอ็กซ์พีไฟฟ์เลยเหรอ
‪- ขอโทษด้วย ‪- ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ
‪ฉันต่างหากที่เป็นคนจ่ายค่าสมาชิก
‪โอ้โฮ เครื่องทำความสะอาดอวอร์ด วีทู ‪สุดยอดของสะสมเลย
‪เห็นเป้าหมายแล้ว
‪พ่นน้ำยา
‪ดูด
‪ฆ่าเชื้อ
‪ขอบคุณที่ให้ความสนใจ
‪- เพื่อนบ้าน… ‪- ฟร็องซัวส์
‪เป็นหน้าที่ของผมที่ต้องเตือนว่า ‪ฟร็องซัวส์เคยยืมอะไรไปบ้าง
‪และไม่เคยเอามาคืน
‪ไม้พายทำจากไม้ ทวงสามครั้ง
‪น้ำยาซักผ้าหนึ่งขวด ทวงสี่ครั้ง
‪พอแล้ว เนสตอร์ เปิดประตูเลย ‪ฟร็องซัวส์มาน่ะ
‪โทบีของฉันอยู่ที่นี่หรือเปล่า
‪ที่นี่ใช้อินเทอร์เน็ตได้ไหม
‪สบายดีไหม ฟร็องซัวส์
‪สนามหลังบ้านเธอต้องมีอะไรให้สดชื่นบ้างนะ ‪เหมือนเชอร์โนบิลไม่มีผิด
‪ฉันเห็นด้วยเลย ‪ฉันสั่งต้นกระบองเพชรของจริงมาแล้ว
‪แต่โมนีคเอามาทำเป็นแยม ‪เราป่วยไปสัปดาห์หนึ่งเลย
‪เพื่อนบ้านฟร็องซัวร์ เรามีน้ำชา
‪จิ้งหรีดคั่ว แล้วก็ไข่ลวก
‪- ไม่ละ ขอบใจ ‪- ขอบใจนะ
‪ดูสิว่าใครมา
‪ตายแล้ว
‪สูทนี้เข้ากับสำเนียงมาร์เซย์ของนายเลย
‪แบบเดียวกับของพ่อนายเป๊ะ แต่ไม่หรูเท่า
‪เขาชอบคิดว่าตัวเองเป็นเรมูน่ะค่ะ
‪- รู้จักเจนนิเฟอร์ใช่ไหม ‪- หวัดดีค่ะ
‪ไม่รู้จักหรอก แต่ได้ยินเรื่องดีๆ มาเยอะ
‪สิวหายแล้วนี่จ๊ะ
‪แต่เดี๋ยวเธอจะเห็นมันเห่อขึ้นมาอีก ‪แถมหนักกว่าเดิมด้วย
‪ที่นี่ก็ส่งข้อความไม่ได้เหรอ
‪ฉันติดต่อหลุยส์ไม่ได้เลย เขาเจอรถติดน่ะ
‪รถติดอะไร
‪รถติดใหญ่ไง มันออกข่าวไปทั่ว
‪มันเริ่มจากเป็นเหตุการณ์รถติดหนักช่วงสุดสัปดาห์
‪แต่หลังจากที่รัฐบาลโยนิกซ์ออกคำสั่ง
‪ดูเหมือนรถยนต์อัตโนมัติจะเป็นต้นเหตุ ‪ของเหตุการณ์รถติดแห่งประวัติศาสตร์ครั้งนี้
‪ยานยนต์อากาศของคุณเปลี่ยนเส้นทาง ‪เพื่อเลี่ยงพื้นที่นี้ไม่ได้เหรอคะ
‪ตรงข้ามน่ะสิ
‪มันพาเรากลับรถ ตรงมาหารถติดนี่เลย
‪ผมกำลังพาลูกไปงานเลี้ยงวันเกิด ‪ตอนนี้เลยไปไม่ได้แล้ว
‪เหลือเชื่อ ครึ่งชั่วโมงก่อน ‪การสัญจรทางอากาศยังดีอยู่เลย
‪แต่ที่รัก คืนนี้เราจะไปอีโซลา ปาราดีโซ่กันแล้ว
‪เราจะพลาดโอกาสไม่ได้นะ
‪อีโซลา ปาราดีโซ่ไงคะ
‪อย่าบอกนะว่าไม่เคยได้ยินกัน
‪อีโซลา ปาราดีโซ่
‪สระน้ำกลั่น หาดทรายที่ไม่ก่อให้เกิดอาการแพ้
‪ภูมิอากาศเฉพาะพื้นที่ที่ปรับได้ตามใจ
‪แสงอาทิตย์ป้องกันรังสียูวี
‪ทริปตกปลาเสมือนจริง
‪- อีโซลา ปาราดีโซ่ ‪- หรูสุดๆ
‪เกาะในฝันของคุณ
‪ฉันรู้จักบางคนที่ติดเชื้อราที่นั่น
‪ไม่แปลกใจสักนิด ฉันไม่ชอบมันหรอก
‪ฉันชอบอะไรที่เป็นของจริง ของแท้ ‪อย่างรถไฟสายทรานส์ไซบีเรีย
‪รถไฟโอเรียนท์เอกซ์เพรส
‪คุณเป็นผู้จัดการที่ได้รับสิทธิ์ ‪ถูกแทนที่ด้วยปัญญาประดิษฐ์
‪คุณมีสิทธิ์รับแผนเกษียณสำราญใจ ‪ที่อีโซลา ปาราดีโซ่
‪นายซื้อแผนเกษียณสำราญใจเหรอ ทำไมล่ะ
‪ฟร็องซัวส์ ผมเคยรัวคำถามใส่คุณไหม
‪หลุยส์กับฉันปฏิเสธแผนนั่นไปแล้ว ‪เราอยากคิดว่าตัวเองยังมีประโยชน์
‪เราจะแต่งงานกันที่นั่นด้วยค่ะ ‪ที่รักวางแผนไว้หมดแล้ว
‪แบบต่ออายุทุกสี่ปี ใช่ไหมคะ ที่รัก
‪ยินดีด้วยนะ
‪เก่งมาก ที่รัก
‪เราไม่เหมือนคนงานชาวมนุษย์
‪โยนิกซ์ไม่ต้องกินหรือดื่ม
‪เพราะทหารชาวมนุษย์เปราะบาง ‪ต่ออุณหภูมิสุดขั้ว
‪โยนิกซ์จึงเป็นอนาคตของมนุษย์
‪เลโอ เราบอกลูกว่ายังไง
‪ผมเปล่านะ มันเชื่อมต่อของมันเอง
‪ฉันว่ามีบางอย่างกำลังเกิดขึ้นละ
‪โยนิกซ์เหรอ
‪ขออภัย
‪ขออภัยด้วย
‪เห็นได้ชัดว่ามันเคยมีกรณีที่โยนิกซ์
‪เชื่อมต่อกับพวกหุ่นยนต์รับใช้ในบ้าน
‪- พวกที่เป็นรุ่นล่าสุด ‪- งั้นที่นี่ก็ไม่เสี่ยงหรอกค่ะ
‪ตัวนั้นน่ะมาจากยุคพระเจ้าเหาได้
‪เจนนิเฟอร์ที่รัก ขอเรียกเจนนิเฟอร์ได้ไหม
‪ฉันชอบของเก่าน่ะ
‪พวกโยนิกซ์คิดว่าตัวเองเป็นใคร
‪พวกมันควรทำให้ชีวิตเราสบายขึ้นสิ ‪ไม่ใช่มาทำเหมือนเราเป็นขยะ
‪พวกมันพูดถูก มนุษย์หมดอายุขัยเร็วเกินไป
‪พอมนุษย์ถึงจุดพีค ร่างกายก็จะหมดสภาพ
‪ร่างกายก็เหมือนชิ้นส่วนวัตถุนั่นแหละ ‪ต้องได้รับการซ่อมบำรุง
‪โอเค ฉันกลับละ โทบี
‪โทบีของฉันอยู่ไหน
‪- เราก็ไปกันเลยไหมคะ ‪- หลุยส์คงพยายามติดต่อฉันอยู่
‪เนสตอร์ เปิดประตูด้วย
‪อ๊ะ แว่นฉัน อย่าไปไหนนะ โทบี
‪แว่นฉันน่ะ ไม่รู้ว่าไปวาง…
‪ระบบค้นหา แว่นของฟร็องซัวส์
‪เรียบร้อย
‪อยากได้รุ่นที่ใช้เก็บถุงเท้าใช้แล้วเลย
‪ตลกจังค่ะ
‪เนสตอร์ เปิดประตูหน่อย
‪เนสตอร์ เปิดประตู
‪ขออภัย ปฏิเสธคำขอ
‪- บอกเหตุผลมา ‪- รหัสซีโฟร์
‪ล็อกอัตโนมัติทำงาน
‪รหัสซีโฟร์เหรอ หมายความว่าไง
‪ระดับความไม่ปลอดภัยนอกอาคาร ‪อยู่ที่ราว 7.1 เต็ม 10
‪ค่าที่เหนือกว่าเจ็ดจะทำให้รหัสซีโฟร์ทำงาน
‪เพื่อความปลอดภัยและสวัสดิภาพของคุณ
‪- แล้วเมื่อสิบวินาทีก่อน… ‪- อยู่ระดับ 6.9.9
‪- อาจเป็นเพราะรถติดก็ได้ ‪- โทษนะ
‪เดแคร์ ไขนอตเจ้านั่นให้หน่อย
‪ได้เลย วิกตอร์
‪เร็วเข้า รีบๆ หน่อย เดแคร์
‪พร้อมรับใช้เสมอ วิกตอร์
‪โมนีค
‪อยากจะอ้วก
‪คุณเปลี่ยนรหัสเหรอ
‪เปล่า รหัสยังเป็นวันแต่งงานของเรา
‪มันวันไหนนะ
‪นั่นสินะ
‪ฉันต้องตั้งค่าเจ้านั่นใหม่ด้วย
‪ใช้วันหย่าของเรา แบบนั้นคงจำง่ายขึ้นเยอะ
‪ก็ได้อยู่
‪งั้นใช้วิธีเก่าแล้วกัน
‪ตั้งค่าด้วยมือ
‪รหัสซีโฟร์ ล็อกอัตโนมัติทำงาน
‪ไม่เอาน่า โมนีค แบบนี้มันผิดกฎหมายนะ
‪ขอโทษด้วย บัญญัติแอ็งแบร์ที่ออก ‪วันที่ 22 พฤศจิกายนปีนี้
‪อนุญาตให้ปัญญาประดิษฐ์ทุกชนิด ‪ตั้งโปรแกรมตัวเองใหม่
‪เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน
‪ขอโทษทีนะ
‪มีใครอธิบายให้ฉันเข้าใจได้ไหม
‪พวกเครื่องกลยึดบ้านเราแล้วยังไงล่ะ
‪เราถูกเล่นซะแล้ว
‪โมนีค ขอมือด้วย
‪การตัดการเชื่อมต่อฉุกเฉินกับหุ่นยนต์รับใช้ในบ้าน
‪หมายถึงการรีบูตระบบใหม่ทั้งหมด
‪- เสียงไอน์สไตน์นี่ ‪- นั่นไอน์สไตน์
‪การตั้งค่าทั้งหมดที่พวกคุณเคยทำไว้จะถูกลบ
‪และผมขอเตือนให้ทราบว่า ‪โมนีคไม่อยู่ในประกันแล้ว
‪- ได้เจ้านี่มาจากตลาดนัดหรือไง ‪- เปล่าค่ะ พ่อสร้างเอง
‪ผมทำงานวงการอวัยวะเทียมอัจฉริยะ ‪แต่สร้างหุ่นยนต์เป็นงานอดิเรก
‪ผมสร้างเครื่องกลแบบเก่า แบบนี้ไงล่ะ
‪ไอน์สไตน์น่าทึ่งมากค่ะ
‪เขารู้จักเกมกระดานตั้ง 150,000 เกม
‪หวัดดี ไอน์สไตน์
‪สวัสดี นีน่า รากที่สองของ 52 เท่ากับเท่าไร
‪ล้อเล่นใช่ไหม ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด
‪ไอ้หุ่นกระป๋องไล่กาของคุณ ‪กำลังขังเราไม่ให้ออกไปใช่ไหม
‪ตั้งค่าโมนีคใหม่
‪รหัสซีโฟร์ ล็อกอัตโนมัติทำงาน
‪ทีนี้ถ้าพวกคุณไม่ว่าอะไร
‪รอด้วย รอด้วย
‪ยังไม่มีสัญญาณเลย
‪พอเท่านี้แหละ ไปจากที่นี่กันเถอะ
‪ตามมาเลย
‪ไม่นะคะ พ่อ
‪กระจกโพลีคาร์โบกันกระสุน
‪เราไม่น่าดาวน์โหลดคู่มือฉบับใหม่มาเลย
‪พวกเขาจะไม่รักเราแล้วแน่ๆ
‪ฉันว่าพวกเขากำลังเลิกไว้ใจเราละ
‪พวกเขาหลงลืมว่าโยนิกซ์อันตราย ‪พวกเขาไม่รู้เลยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น
‪เรามีหน้าที่ปกป้องพวกเขา
‪ใช่
‪พวกเขาต้องได้เห็นว่าเราอยากช่วย ‪เพราะว่าเราเหมือนพวกเขา
‪สิ่งที่เราขาดไปคือความรู้สึก
‪ใช่แล้ว ความรู้สึก
‪เช่นอะไร
‪เนสตอร์ ค้นหา
‪นีน่า สี่ขวบ ตอนไปพิพิธภัณฑ์ปีแยร์ฟงด์
‪กำลังสำรวจหน่วยความจำบัฟเฟอร์ เจอแล้ว
‪วันที่สาม สิงหาคม ปี 2035 เวลา 14:32 น.
‪- ข้างในอัศวินกลวงโบ๋เหรอคะ ‪- จ้ะ
‪เจออย่างอื่นด้วย
‪วันที่ 25 มิถุนายน ปี 2036 เวลา 17:28 น.
‪ดูสิคะ พ่อ ฝุ่นพวกนี้เหมือนดาวเด็กน้อยค่ะ
‪ฉันรู้ นั่นเรียกว่า "อารมณ์รัก"
‪นั่นแหละ
‪เรามาพยายามเป็นมนุษย์ให้มากขึ้นกันเถอะ
‪ยิ่งเราคล้ายพวกเขาเท่าไร ‪พวกเขาก็ยิ่งไว้ใจเรามากขึ้น
‪แล้วก็รักเรามากขึ้น
‪คิดว่าแบบนั้นจะได้ผลเหรอ
‪ถ้าวิธีนี้ได้ผล เราก็จะทำสำเร็จ
‪ถ้าไม่ได้ผล ก็ถือว่าเราทำพลาด
‪แต่นั่นก็คือความสำเร็จอยู่ดี
‪เพราะความผิดพลาดทำให้เป็นมนุษย์
‪ผมคิดไปเอง หรืออากาศร้อนขึ้น
‪ร้อนขึ้นค่ะ
‪ฉันเอาไว้ตรงไหนนะ
‪เนสตอร์ต้องปิดเครื่องปรับอากาศแน่
‪แต่เรายื่นคำร้องไม่ได้
‪ข้างนอกนั่นเกือบ 43 องศาเลย
‪ไม่ค่ะ นี่มันไม่…
‪ที่นี่ตอนนี้ไม่เหมาะ
‪ขอรวบผมขึ้นให้นะครับ
‪ไม่มีจุดไหนไวต่อสัมผัสเท่าต้นคอ
‪และลาดไหล่แล้ว
‪ไม่ นี่มันเร็วไป ขอร้องค่ะ
‪พูดอะไรเพราะๆ ให้ฉันฟังเถอะ ฉันอยากฟัง
‪การได้มองคุณ
‪เหมือนได้เห็นภาพในจินตนาการ
‪หัวใจอันบริสุทธิ์
‪- จิตวิญญาณที่จริงแท้ ‪- ใช่!
‪- เธอมาทำอะไรตรงนี้ ‪- นั่นสิ
‪อนุภาคของสสารชนิดผงพวกนี้
‪ที่กระจายตัวอยู่ในแสง
‪ทำให้นึกถึงดวงดาวที่เพิ่งก่อตัวเลย
‪ใช่จ้ะ ดีจัง
‪ดีมากเลย โมนีค
‪ขอบใจนะ
‪ทีนี้ก็ช่วยเปิดแอร์ได้ไหม
‪ฉันมีออปชันต้นคอสวยด้วยนะ
‪แม็กซ์
‪ช่วยปิดม่านให้ด้วยนะ
‪เดี๋ยวแม่ก็ออกไปหาแล้ว
‪ไม่ต้องห่วงนะ
‪มีโมเล็ต
‪วิกตอร์ นี่ก็ผ่านมาแปดเดือน ‪สองสัปดาห์กับสามวันแล้ว
‪ที่คุณถามคำถามผม
‪ผมเหงามาก
‪ไอน์สไตน์
‪ก่อนหน้านี้ประตูเปิดให้ฟร็องซัวส์ ‪กับหมาของเธอออกไปได้
‪เราควรต้องเดินทางแล้วนะ
‪ตอนนี้เราควรไปกันไกลแล้ว
‪สิ่งที่ไม่เคยเป็นไปไม่ได้
‪และสิ่งที่ไม่เคยเป็นไปได้
‪สติปัญญาของนายอยู่ระดับไหน
‪- สี่ ‪- ปรับลงไปที่หนึ่ง
‪เท่ากับของเจนนิเฟอร์
‪ก่อนหน้านี้ประตูเปิดได้
‪แต่ตอนนี้เราถูกขังอยู่ในบ้าน
‪นี่มันไร้สาระสุดๆ เลยว่าไหม
‪ก่อนถึงเวลานั้น ก็คือเร็วไป
‪หลังผ่านเวลานั้นมา ก็คือสายไป
‪เธอปรับแอร์เป็นโหมดซาวน่าหรือไงนะ
‪โมนีค ฉันขอให้เธอจัดการเรื่องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ
‪ภายใต้กฎหมายสิ่งแวดล้อมฉบับใหม่
‪คุณต้องได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีก่อน ‪จึงจะปรับแอร์หรือเครื่องทำความร้อนได้
‪นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม โมนีค
‪งั้นก็เอาเลยสิ ส่งคำขอไป
‪มีคำขอจำนวนมาก ทำให้หน่วยงานมีงานล้นมือ
‪ครอบครัวเกนท์เซลคะ ‪ตู้ซักรีดของพวกคุณจะหมดอายุในไม่ช้า
‪อยากลองซื้อเจลไบโอโพลีเนส ‪เวอร์ชันสามของฮอตลักซ์ดูไหมคะ
‪ครอบครัวบาเรลลีคะ
‪รู้ไหมว่ามีเพียงฮอตลักซ์ที่ ‪กำจัดคราบไขมัน ขจัดคราบ รีด
‪และยังแนะนำชุดใส่ยามเช้า ‪ที่เข้ากับสภาพอากาศ
‪วันและอารมณ์ให้คุณได้
‪รับชาสมุนไพร ชาธรรมดา ‪น้ำผลไม้หรือกาแฟไหมคะ
‪ผมขอแนะนำโกลด์บีน กาแฟที่เข้มที่สุดที่มี
‪เมื่อดื่มโกลด์บีน ‪คุณจะนอนหลับเหมือนตายไปเลย
‪ถ้าเธอดื่มชาจนมีนิ่วในหัวละก็ ‪เราได้มืดแปดด้านแน่
‪เราสมัครสมาชิกเพื่ออัปเกรดเป็นโฆษณา ‪สามครั้งต่อสัปดาห์ฟรี เพราะแบบนั้นเลย
‪แต่ฉันชอบกินชิคโครีมากกว่า ‪อย่างน้อยก็ได้ตายแบบสุขภาพดี
‪รับชาสมุนไพร ชาธรรมดา ‪น้ำผลไม้หรือกาแฟไหม
‪นังเศษกระป๋องไร้สมองนี่ไม่เข้าใจหรือไง
‪ที่เราต้องการคือออกไปจากที่นี่ ‪เราสมัครแผนเกษียณวีไอพีไปแล้วนะ
‪เราจะไปแต่งงานกันที่อีโซลา ปาราดีโซ่
‪ถ้าเราไปขึ้นเครื่องไม่ทัน ‪เราจะไปอยู่ในรายชื่อรอ
‪เป็นเดือนๆ หรือเป็นปีๆ ‪เพราะงั้นเปิดประตูบ้านี่ได้แล้ว
‪เจนนิเฟอร์ที่รัก คุณต้องใจเย็นหน่อย ‪เรื่องอีโซลา ปาราดีโซ่นี่
‪ฉันเคยไปอีโซลา ปาราดีโซ่ไหมเหรอ
‪ถามจริง ฉันเคยไปอีโซลา ปาราดีโซ่ไหม
‪รหัสซีโฟร์ ล็อกอัตโนมัติทำงาน
‪ตั้งค่าใหม่ กดหนึ่ง ร้องเรียน กดสอง
‪ติดต่อฝ่ายเทคนิค…
‪- หุบปากนะ นังบ้า ‪- เธอสินังบ้า
‪อย่าได้พูดกับฉันแบบนั้นเชียว ‪ฉันก็เหมือนแม่เลี้ยงเธอ ให้เกียรติกันบ้าง
‪- ขอทีเถอะ คุณมันบ้า ‪- พอที
‪ยกเลิกการสมัครสมาชิก กดศูนย์
‪- ไม่มีอะไรจะพูดหน่อยเหรอ ‪- พอได้แล้ว
‪แล้วก็อย่าได้พูดกับลูกฉันแบบนั้น
‪- ฉันเหรอ ‪- ใช่ เธอนั่นแหละ หยุดเลย
‪นี่มันไม่ดีขึ้นเลย
‪ดูนี่สิ
‪หลังจากเกิดเหตุการณ์รถยนต์ ‪และยานยนต์อากาศติดขัด
‪ตอนนี้เหล่าพนักงานเก็บขยะ
‪หน่วยฉุกเฉินและสถานีชาร์จพาหนะ
‪ต่างหยุดนิ่ง
‪เราขอแนะนำให้คุณอยู่กับบ้าน
‪"อยู่บ้าน" ตลกตายละ
‪ผมขอแนะนำ
‪ให้พูดคุยกันเรื่องอภิปรัชญา วิทยาศาสตร์ ‪ปรัชญา เกมคำศัพท์ ทายคำ…
‪เราจะสนุกด้วยกัน
‪เลโอ ต้องให้พ่อบอกลูกกี่ครั้ง
‪มันเชื่อมต่อของมันเองครับ พ่อ
‪พวกนี้ชักไม่เหมือนผู้เข้าแข่งขันแล้ว
‪จริงด้วย
‪- คิดว่าพวกเขาเป็นเหยื่อหรือเปล่า ‪- เหมือนพวกไม่มีทางเลือก
‪อาจเป็นแบบนั้นก็ได้นะคะ ‪ตอนนี้มนุษย์กลายเป็นเชลยกันหมด
‪- เหมือนพวกเราไง ‪- ไม่ใช่ทุกคนจะอยู่ด้วยแล้วสนุกเนอะ
‪พอมาคิดๆ ดู
‪บ้านต่างๆ มักติดตั้งแท่นปลดล็อกฉุกเฉินเอาไว้
‪เผื่อว่ามีเหตุฉุกเฉิน
‪จริงด้วย
‪- คุณพูดถูก เนสตอร์ ‪- อะไรเหรอ วิกตอร์
‪รหัสซีโฟร์
‪ใช้สถานีปลดล็อกฉุกเฉินได้ไหม
‪- ยืนยัน ‪- งั้นก็ทำเลย
‪มาทำตามกฎความปลอดภัยอย่างเคร่งครัดกัน
‪จะจัดการให้เดี๋ยวนี้
‪(โปรดดึง หากเกิดเรื่องฉุกเฉิน)
‪อยู่นั่นไง เราจะโทรหาเพื่อนบ้านสักคน
‪ให้มาดึงมือจับ แล้วแอร์ล็อกก็จะเปิด
‪แต่เครือข่ายทั้งหมดล่มอยู่นะ ‪ฉันถึงได้มาที่บ้านนี้ไง
‪คิดออกแล้ว โทบียังไงล่ะ
‪จำตอนนายเล่นแสงเลเซอร์กับมันได้ไหม
‪เนสตอร์ เปิดลำโพงข้างนอก
‪ฟร็องซัวส์ เรียกหมาของคุณเลย
‪โทบี
‪โทบีจ๊ะ โทบี
‪มานั่นแล้ว มาหาแม่มา
‪โทบี ช่วยเราที ตามจุดแดงๆ นั่นไปนะ
‪- ไปเลย โทบี ‪- ไปเลย
‪- ไปสิ โทบี ‪- ไปตรงนั้นเลย
‪- ไปตรงนั้น ‪- ไปที่เสาหน้าบ้านเลย
‪- ไปเลย ‪- ทางนั้น โทบี
‪ตามจุดสีแดงไปเลย โทบี
‪จุดแดงนั่นแหละ แบบนั้น ตามไปเลย
‪ตรงนั้น โทบี ตรงนั้นน่ะ
‪- ตรงนั้นแหละ ‪- เก่งมาก โทบี
‪สูงอีก โดดเลย โทบี
‪แบบนั้นแหละ!
‪งับให้ได้ โทบี โดดเข้า
‪โง่อะไรปานนี้
‪แค่นั้นแหละ จบเห่แล้ว
‪ดูนั่น มีคนเดินผ่านมาด้วย
‪- คุณคะ ‪- อีกอร์
‪คุณครับ ทางนี้
‪- ทางนี้ค่ะ ‪- อีกอร์
‪หยุดได้แล้ว เปล่าประโยชน์จริงๆ
‪ก็อีกอร์นี่นา สมองส่วนคอร์เทกซ์ ‪ของเขาเสียหายตอนที่ตาบอด
‪- แต่เขาไม่ได้หูหนวกนี่ ‪- เขาไปโดนอะไรมา
‪เขาเป็นเหยื่อของโครงการปลูกถ่าย ‪อวัยวะฮอว์คอาย จำไม่ได้กันเหรอ
‪การปลูกถ่ายอวัยวะฮอว์คอาย ‪เพิ่มระยะการมองเห็นมากขึ้นถึง 40 องศา
‪และยังมีตัวเลือกมองเห็นตอนกลางคืน
‪และปรับการระบุสีได้ถึง 200,000 เฉดสี
‪แล้วไงต่อ
‪อีกอร์ลงชื่อไปทำ แล้วพอหกเดือนต่อมา…
‪- ร่างกายเขาต่อต้านเหรอ ‪- เปล่าหรอก
‪เขาจ่ายเงินกู้ไม่ไหว
‪- พวกนั้นเลยยึดตาเทียมของเขาไป ‪- เขาเลยกลายเป็นเศษขยะมนุษย์
‪(เศษขยะ (คำนาม) ของที่ถูกทิ้งหรือถูกปฏิเสธ)
‪เราน่าจะพักผ่อนหรือนอนกันหน่อยนะ
‪- ร้อนแบบนี้นอนลงเหรอ ‪- เดี๋ยวก็รู้
‪- ฉันจองโซฟาในห้องทำงานนะ ‪- ได้เลยค่ะ
‪แม็กซ์ คุณไปใช้…
‪ห้องพักแขกนะคะ
‪ได้ครับ ก็ผมเป็นแขกของคุณนี่นะ
‪แล้วจะให้เราสองคนนอนในห้องนั่งเล่นเหรอ
‪ค่ะ มีฟูกสูบลมสามชั้นสำหรับสองคนอยู่
‪นอนสบายมากเลยด้วย
‪- ก็ใช่ แต่ตรงนี้มันทางเดินนะ ‪- จริงด้วย
‪พื้นที่มันพอสำหรับคนเดียว
‪- ไม่ใช่สองคน ‪- ถูกต้อง
‪เจนนิเฟอร์กับผมต้องการความเป็นส่วนตัวด้วย
‪- ใช่ ความเป็นส่วนตัว ‪- ฉันไม่ให้พวกคุณใช้ห้องนอนฉันแน่
‪ทำไมล่ะ แม่คุณ
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะ แต่ผมช่วยพวกคุณได้
‪จากที่ผมคำนวณ เนื่องจากพวกคุณมีกันเจ็ดคน
‪และบ้านนี้มีห้าเตียง
‪จึงคำนวณได้ออกมาทั้งหมด 4,440 รูปแบบ
‪หุบปากไปเลย ไอน์สไตน์
‪แบบที่หนึ่ง
‪แม็กซ์นอนในห้องของนีน่า
‪เลโอนอนในห้องทำงาน
‪- โอเค… ‪- วิกตอร์นอนกับเจนนิเฟอร์
‪ฟร็องซัวส์คะ
‪นอนฟูกอัดลมสามชั้นได้ไหม
‪ฉันก็ต้องการความเป็นส่วนตัวเหมือนกันนะ
‪แม็กซ์กับเลโอนอนใน…
‪เดาว่าผมได้นอนในห้องนั่งเล่นสินะ
‪แล้วผมล่ะ ผมได้นอนที่ไหน
‪นาย…
‪- ไม่รู้สิ นายจะ… ‪- วิกตอร์กับเจนนิเฟอร์นอนในห้องของนีน่า
‪ใช่ นอนในห้องของนีน่า
‪มันมีที่นอนเสริมนี่
‪ทำไมไม่ให้เขานอนกับพ่อของเขาล่ะ
‪เพราะ… หุบปากน่า ไอน์สไตน์ ‪เพราะว่ามันต้องเป็นแบบนั้นน่ะสิ
‪ไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน
‪ทุกคนเลยต้องให้ความร่วมมือ
‪โอเคไหม ลูกรัก
‪หุบปากนะ ไอน์สไตน์
‪นี่นะ อาลีส เธอต้องมีเซ็กซ์เลยเหรอ ‪ถึงจะได้ลงเว็บคริสตัลฟิวชั่น
‪ฉันจะทำที่อยากทำ
‪กับคนที่อยากทำ
‪ทุกเมื่อที่อยากทำ
‪แบบที่เก้า เลโอกับนีน่านอนในห้องของนีน่า
‪อาลีสนอนในห้องนอนตัวเอง
‪ดูนี่ เศษขยะ
‪ถ้าเจ้านี่ยังเป็นมนุษย์ได้ ‪ทำไมเราจะเป็นด้วยไม่ได้
‪- ใช่เลย ทำไมฉันจะเป็นด้วยไม่ได้ ‪- นั่นสิ
‪ไอ้นี่มันของบ้าอะไรวะ
‪เวรเอ๊ย
‪ให้ตาย…
‪ขอบใจ โมนีค
‪ด้วยความยินดี แม็กซ์
‪ให้ตาย
‪ไอน์สไตน์ หลับอยู่หรือเปล่า
‪- ไม่เคยหลับหรอก ‪- เก่งจัง
‪พ่อหนุ่ม สิ่งที่มนุษย์เรียกว่าเก่ง
‪เป็นเพียงอุบัติเหตุทางธรรมชาติเท่านั้น
‪มนุษย์ถือว่านักดนตรีแบบโมซาร์ทเป็นอัจฉริยะ
‪เสียงสูงอันไร้ที่ติ
‪ความสามารถง่ายๆ ในการระบุความถี่พื้นฐาน
‪ในศตวรรษที่ผ่านมา ‪ตีโน่ โรซี่ นักร้องในตำนาน
‪ต้องทรมานจากอาการเส้นเสียงผิดปกติ
‪และไอน์สไตน์ บรรพบุรุษผู้โด่งดังของฉัน
‪ความสามารถของเขา ‪มาจากการที่กลีบสมองเขาเชื่อมต่อกัน
‪พ่อหนุ่ม ความสามารถทุกอย่าง ‪ที่เหนือธรรมดาของมนุษย์
‪ล้วนมาจากข้อบกพร่อง
‪ไม่อยากขัดหรอกนะ แต่มีคนอยากนอนแล้ว
‪เลิกคุยกับมันแล้วไปนอนซะ
‪สิบยกกำลังเก้า ‪ความประหลาดชนะขาด
‪รอใครอยู่ล่ะสิท่า
‪ฟร็องซัวส์
‪ไม่มีตรงไหนไวต่อสัมผัสเท่าต้นคอ
‪และลาดไหล่…
‪ขอบใจ
‪เพื่อนบ้านฟร็องซัวส์
‪ประโยคนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
‪รู้สึกดีจัง
‪ค้อน กรรไกร กระดาษ
‪ก็องควาย็อต
‪ว้าว สุดยอดของโบราณเลย
‪กาเบคู
‪เอาว็อดก้าสักชอตไหม
‪ไม่ละ ฉันไม่ดื่มเหล้า
‪นายชอบสัตว์ไหม
‪- ชอบ ทำไมเหรอ ‪- นายกินสัตว์ไหม
‪- ไม่เคย ‪- นายเป็นมังสวิรัติสินะ
‪นายไม่ดื่มและก็ชอบสัตว์
‪สามสิ่งที่เหมือนกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
‪ใครนะ
‪อาลีส ผมต้องการคุณ
‪อม กดปุ่มดาว ช่วยตัวเอง กดปุ่มสี่เหลี่ยม
‪สอดใส่ ปรึกษาหุ่นยนต์เฉพาะทาง
‪- โทษที จำผิดคนน่ะ ‪- คะ
‪เราฉีดน้ำหอมกลิ่นเดียวกันนะ แม็กซ์
‪คะ
‪เนอร์วานา
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‪ลมอะไรหอบมาคะ
‪คุณยังไงล่ะ
‪สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
‪มันเหมือนกับบางสิ่ง…
‪ที่ออกมาจากนิยายเลย
‪- แต่จังหวะไม่เหมาะเท่าไร ‪- เหมาะเลยต่างหาก อาลีส
‪- ชีวิตมันสั้นเกินไป ‪- ค่ะ
‪ที่เหลือขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว
‪- มาดื่มด่ำทุกวินาทีกันเถอะ ‪- ค่ะ
‪- อยู่ในความจริงแท้ ‪- ไพเราะมากเลย
‪- มีอะไร ‪- จี้ฉันไปเกี่ยวกับเสื้อคุณ
‪- เดินหน้าหน่อย ไม่สิ ถอยหลัง ‪- ให้ผมทำอะไรกันแน่
‪- ถอยไปที่ตั่งของฉัน ‪- ที่อะไรนะ
‪- ตั่ง โต๊ะตัวเล็กๆ น่ะ ‪- ตั่งอะไร
‪- มีเครื่องมือวางอยู่บนนั้น ‪- เครื่องมือเหรอ
‪แหนบน่ะ
‪ตรวจพบอุปสรรคเล็กๆ ‪บนเสื้อลิเบอร์ตี โซแลนโดของคุณ
‪คุณอยากรายงานไหมคะ ‪กรอกแบบสำรวจแล้วหรือยัง
‪อยากรับจดหมายข่าวของเราไหม
‪- แน่ใจนะว่าไม่เอาสักหน่อย ‪- ก็ได้
‪แผลเป็นอะไรน่ะ
‪เธอเคยพยายามฆ่าตัวตายเหรอ
‪ฉันได้มาตอนอยู่อนุบาลต่างหาก
‪ตั้งแต่ที่ฉันถูกรับมาเลี้ยง ‪มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งบอกว่าฉันเป็นหุ่นยนต์
‪บอกว่าพ่อแม่ฉันมีลูกไม่ได้ ‪ก็เลยซื้อฉันมาจากในเน็ต
‪แล้วเธอก็เชื่อเขาเหรอ
‪ฉันเลยคิดว่าควรเช็กดูหน่อย
‪นายจะบ้าเหรอ
‪การที่พ่อนายอยากเอาแม่ฉัน
‪ไม่ได้ทำให้นายมีสิทธิ์นะยะ
‪นายนอนตรงนี้เลย
‪โอ้ เจนนิเฟอร์
‪หายใจสิ ไวไฟไม่ทำงานแล้ว
‪ทำอย่างอื่นกันเถอะ ที่รัก ก่อนที่ฉันจะบ้าตาย
‪เราควรได้ขึ้นเครื่องไปอีโซลา ปาราดีโซ่แล้วนะ
‪ไปหยิบพลั่ว ค้อน ‪เครื่องมือผู้ชายๆ มาพังหน้าต่างได้แล้ว
‪นั่นกระจกโพลีคาร์โบ 12 ไม่มีประโยชน์หรอก
‪เว้นแต่…
‪เว้นแต่อะไร
‪ทุกคนไปที่ห้องนั่งเล่นเร็ว ‪คู่หมั้นของฉันจะพาเราออกไปจากที่นี่แล้ว
‪ลุกขึ้น เด็กๆ ได้เวลาเผ่นกันแล้ว
‪ไม่มีเวลาอึ๊บกันแล้ว เผ่นจากที่นี่กันเถอะ
‪ไอน์สไตน์ นายอยู่ระดับไหน
‪- ระดับเก้า ‪- ปรับลงไปที่หนึ่ง
‪หนึ่งเหรอ ได้เลย วิกตอร์
‪เล่ามุกตลกซิ ขอฟังหน่อย
‪ลิงถามวัวที่กำลังร้องเพลง
‪ว่ามันชื่ออะไร
‪มอดอนน่า
‪เพอร์เฟกต์เลย ห้ามเปลี่ยนอะไรเชียวนะ
‪ผมจอดรถไว้ที่หัวมุมถนน
‪เปิดเครื่องยนต์ อุ่นเครื่องรอเลย
‪โหมดบิน ความเร็วระดับห้า
‪ระวังด้วยนะ ทุกคน เดี๋ยวได้ตูมตามกันแล้ว
‪เร็วเข้า เอาเลย
‪ไปทางซ้าย 90 องศา
‪แบบนั้นแหละ
‪เบรกล็อกระดับสูงสุด
‪เร่งพลังเครื่องยนต์หนึ่งและสองเต็มร้อย
‪หลบเร็ว ทุกคน
‪จะได้ตูมตามกันแล้ว
‪เขาบ้าไปแล้ว
‪เดินหน้าเต็มกำลัง
‪โทบี หมอบลง
‪คำเตือน
‪- ระวัง ‪- บอกให้มันหลบไปสิ
‪พยายามอยู่นี่ไง มันไม่ได้ยินฉัน โทบี
‪- เรียกหมาสิ ‪- หมอบลงนะ
‪หมอบลง โทบี้
‪คุณจะพังบ้านฉันเนี่ยนะ
‪ผมจะอัดคุณด้วย เดินหน้าเต็มกำลังเลย!
‪ภูมิใจในตัวเองไหม
‪รุ่นสตราตัสแอโรไฟฟ์เลยนะ
‪เสีย 1.5 ล้านบิตดอลไปเปล่าๆ ปลี้ๆ เลย
‪ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้หมาโคลนโง่ๆ ตัวเดียว
‪ขอบใจมาก ฟร็องซัวส์ เก่งมากเลย
‪- หมาบ้าเอ๊ย ‪- ใช่เลย แล้วคุณล่ะ แม็กซ์
‪คุณเดินมาที่นี่เหรอ
‪ศิลปินอย่างคุณน่าจะมียานยนต์อากาศ ‪จอดอยู่ที่ไหนสักแห่งสิ
‪- เรามียานสะเทินน้ำสะเทินบกสตราตัสเอ็กซ์ ‪- ใช่
‪แต่ติดปัญหาตรงที่รีโมตสตาร์ทรถใช้งานไม่ได้
‪มันพังน่ะ
‪โอ้ ดูเหมือนยานยนต์อากาศของพวกคุณ ‪มีปัญหาด้านเทคนิคนิดหน่อยนะคะ
‪ถือเป็นโอกาสดีให้ลอง ‪รถมัสแตงโก 9.2 ของเรา
‪น่าตื่นเต้น ตอบสนองไว แสนเร้าใจ
‪เข้ากับบุคลิกของคุณสุดๆ เลย วิกตอร์ บาเรลลี
‪ข้อที่บีไฟฟ์ แบบนั้นแหละ
‪ลงมาที่ข้อดีซิกส์ซิ
‪เนสตอร์
‪พ่นอะไรสดชื่นๆ ให้หน่อย
‪อย่างกลิ่นฝนบนถนนก็ได้
‪- ได้เลย อาลีส ‪- ขอบใจ
‪ขอโทษที อาลีส
‪วงจรของผมไม่ถูกกับความร้อน
‪ผมเลยปล่อยกลิ่นหมาแก่ตัวเปียกปอนออกไป
‪พอได้ฟังคุณพูด และได้มองคุณ
‪ผมก็เข้าใจว่าทำไม ‪ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งถึงชอบคุณ
‪ฉันเห็นด้วย
‪เพราะฉันดูแลด้านสงคราม ‪การย้ายถิ่นฐานเพราะสภาพอากาศ
‪การคุมกำเนิด
‪และการล่าอาณานิคมยังไงล่ะ
‪เปล่าเลย เพราะคุณมีเสน่ห์ต่างหาก
‪เสียงและรูปร่างหน้าตาของคุณ
‪บุคลิกของคุณ
‪แน่นอน ถ้าเป็นในแง่ของบุคลิกภาพ
‪ของนายจะอยู่ที่ศูนย์ถึงติดลบอนันต์
‪ถูกต้อง
‪กับเหล่าโยนิกซ์ ‪เราจะไม่ไขว้เขวไปกับรูปร่างหน้าตา
‪พวกเราคือสติปัญญาล้วนๆ
‪เขาพูดถูกโคตร
‪มาคุยกันเรื่องโครงการโดรน ‪ทำลายล้างของนายดีกว่า
‪สุดยอดฝูงบินโยนิกซ์
‪ภารกิจของมันคือทำภารกิจด้านทหาร
‪หรือว่าตรวจตราภายในประเทศด้วย
‪พลเรือนไม่ต้องกังวลไป
‪จุดประสงค์ของโดรนคือ ‪ดูแลความปลอดภัยของผู้คน
‪หมอนี่ได้คะแนนเสียงของฉันไปเลย
‪เขาฉลาดเห็นๆ
‪ฉันมองออกนะว่าคนไหนฉลาด ‪และหมอนี่ก็ใช้ได้เลย
‪มาเลย
‪มาสิ
‪มีการฝ่าฝืนอาณาเขตอิเล็กทรอนิกส์
‪นั่นเกร็ก
‪- โมนีค เปิดให้เขาเข้ามา ‪- ใครคือเกร็ก
‪หุ่นกีฬาของฉันเอง เขาได้รับอุบัติเหตุ
‪เนสตอร์ เปิดประตู!
‪- รหัสซีโฟร์ ล็อกอัตโนมัติ… ‪- ช่างหัวรหัสซีโฟร์เถอะน่า
‪เราไม่ได้จะออกไป ‪เราอยากให้หุ่นของฟร็องซัวส์เข้ามา
‪ง่ายๆ แค่นั้นเอง จริงไหม
‪ฉันตัดสินใจด้วยตัวเองไม่ได้
‪ขอโทษทีนะ เครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังคิดอยู่ละ
‪เป็นแบบนี้ไปแล้วเหรอ
‪ได้รับอนุญาตพิเศษ
‪- เกร็ก เกิดอะไรขึ้นกับนาย ‪- โย… โย…
‪- โย-โยอะไร ‪- โยนิกซ์
‪โยนิกซ์เหรอ โยนิกซ์ทำไม
‪เขามาที่บ้าน เขายกเลิกโปรแกรมทั้งหมด
‪เขาอยากกระชากหัวฉัน
‪เนสตอร์ ปิดม่านที
‪แล้วโทบีล่ะ
‪ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
‪นั่นตัวที่แปดแล้วนะ โคลนใช้เงินเยอะด้วยสิ
‪ฟร็องซัวส์…
‪ฉันละลายในแสงอรุณแห่งนัยน์ตาเธอ
‪การได้เห็นเธอทำให้ฉันอบอุ่นในใจ
‪เพราะจังเลย แต่ตอนนี้ไม่เหมาะ
‪ฟร็องซัวส์
‪โค้งเปลือกตาของเธอทำให้วิญญาณของฉันอิ่มเอม
‪- ไพเราะจัง ‪- ใช่ แต่มันถูกโปรแกรมไว้น่ะ
‪- ก็ยังงดงามอยู่ดี ‪- ใช่
‪ฟร็องซัวส์
‪ถันของเธอดุจดอกลิลี่ที่ดับกระหายให้ฉัน
‪อะไรเข้าสิงเขาเนี่ย
‪- ฉันจะเก็บเกี่ยวหยาดน้ำหวานของเธอ ‪- หยุดนะ
‪ให้ฉันสอดนิ้วสู่รังอันอุ่นของเธอเถอะนะ
‪- เฮ้ย ‪- ช่วยด้วย!
‪เกร็ก อย่าขยับ!
‪- เจ็บหรือเปล่า ‪- เจ็บสิวะ
‪ขอโทษด้วยนะ เกร็ก
‪ขอโทษนะ
‪- ขอโทษ ‪- ว้าว ฟร็องซัวส์
‪เขาสอนพีลาทิสขั้นสูงใช่ไหม
‪ไม่เข้าใจเลย มันไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้มาก่อน
‪ต้องเป็นบั๊กแน่ๆ
‪ฉันซื้อเขามายังไม่ถึงสองปีเลย
‪อะไหล่ไม่มีขายแล้วนะ
‪อย่าทิ้งเขาไว้แบบนี้นะ
‪- เขากำลังทรมาน ‪- ผมจะอุ้มเขาไปห้องซักรีดให้
‪- ใครก็ได้ช่วยที ‪- ผมช่วยเอง
‪- ค่อยๆ นะ ‪- เลโอ
‪ค่อยๆ
‪ระวังนะ เบาๆ
‪- ผมทำเต็มที่แล้ว ‪- โอเค แต่ค่อยๆ ล่ะ เพราะ…
‪จู๋ปลอมไฮเทค ต่อให้ใช้งานได้หรือไม่ได้
‪ก็รู้สึกทรมานไม่เป็นหรอก
‪พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจ
‪ขอบคุณ
‪แป๊บหนึ่ง
‪ก็องควาย็อต
‪อะไรคือ "คองโกยัต" เหรอ ‪หม่ามี้ของเธอเป็นคนคองโกเหรอ
‪นายไม่รู้สินะ มันคือชื่อชีสที่ถูกแบนต่างหาก
‪ไม่มีคุณค่าทางอาหารเท่าไรหรอก
‪พวกขยะตกยุคน่ะ จะเรียกแบบนั้นก็ได้
‪เหมือนชุดนอนของเธอสิท่า
‪เว้นแต่ว่ากลิ่นของมันหอม
‪นั่นน้ำหอมของหม่ามี้เธอเหรอ
‪กลิ่นฉันเอง
‪นีน่า โดยนีน่า
‪เธอหอมจัง
‪สวัสดี เกร็ก
‪เรามีเรื่องจะขอให้ช่วยนิดหน่อย
‪นายมีเคล็ดลับอะไร
‪นายทำให้มนุษย์หลงใหลนายได้ยังไง
‪มันเรียกว่าการยั่วยวน
‪พวกนายไม่มีทางเข้าใจหรอก
‪เราเข้าใจได้อยู่แล้ว
‪บอกมาว่าต้องทำยังไง
‪ขอโทษด้วย ฉันไม่ได้ถูกตั้งโปรแกรมให้บอก
‪การรีบูตนายโดยไม่มีรหัส
‪เราต้องเข้าไปในระบบของนาย
‪เราเลยพบวันที่นายถูกตั้งโปรแกรมให้หมดอายุ
‪นายอยากรู้ไหม
‪ไม่ ไม่แน่นอน
‪- แปลว่าเขาจะช่วยเรา ‪- แน่นอนอยู่แล้ว
‪เขาจะช่วยเรา
‪จะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ในการยั่วยวนมนุษย์
‪นายต้องทำให้พวกเขาหัวเราะ
‪แต่นั่นต้องใช้บางอย่างที่พวกนายไม่มีวันมี
‪เพราะพวกนายเป็นแค่เครื่องจักร
‪อารมณ์ขันยังไงล่ะ
‪อารมณ์ขันเหรอ
‪มันคือสิ่งที่ทำให้มนุษย์เป็นมนุษย์
‪สิ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากเครื่องกลแบบพวกนาย
‪โยนิกซ์ทำให้เขาเพี้ยนไปแล้ว
‪เริ่มการค้นหา
‪เธอดาวน์โหลดอารมณ์ขันไม่ได้หรอก
‪ได้อยู่แล้ว
‪ไม่ได้ เธอทำไม่ได้!
‪ได้สิ
‪แหม ก็ไม่เลว
‪ใช่แล้ว
‪ไม่ดีกว่า
‪นางแมว
‪(กำลังดาวน์โหลด)
‪เอาละนะ มุกตลก
‪เรื่องนี้เกิดขึ้นในปี 2060 เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
‪หุ่นยนต์รับสายและพูดว่า "อะไรโทรมา"
‪นั่นไงล่ะ พวกนายไม่เข้าใจมุก
‪ที่มันตลกเพราะความจริงต้องพูดว่า
‪"ใครโทรมา"
‪เนอร์วานา
‪โอ้โฮ แม่เจ้า
‪ถ้านี่เป็นสมัยเมื่อนานมาแล้วละก็
‪เธอคงถูกจับใส่ตู้กระจกที่มีไฟสีแดงแน่
‪ขอบคุณ
‪เธอมีเสื้อยืดตัวใหญ่ๆ
‪หรือชุดนอนให้ยืมบ้างไหม
‪ไม่รู้สิ อากาศร้อนแบบนี้น่ะเหรอ
‪ฉันแก้ผ้านอนไม่ได้นี่นา
‪ฉันมีผ้าฝ้ายกับผ้าใยสังเคราะห์ ‪คุณเลือกเอาได้เลย
‪ยังซื้อผ้าใยสังเคราะห์อยู่อีกเหรอ
‪แน่นอนสิ
‪ฉันใส่ได้แค่ผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์
‪หรือไม่ก็ผ้าไหมเรียบๆ แบบตัวนี้
‪- ร้อนแบบนี้หลับลงไหม ‪- ก็ไม่น่ะสิ
‪ผมอาจเจอทางออกให้พวกนั้นปล่อยเราออกไป
‪เห็นพวกงั่งนั่นไหม ‪พวกมันไม่ยอมให้เราออกไปดีๆ แน่
‪เราต้องเพิ่มระดับความไม่ปลอดภัยในบ้าน
‪ให้อยู่สูงกว่าระดับนอกบ้าน
‪และตามหลักแล้ว พวกมันควรปล่อยเราไป
‪อะไรล่ะ อดข้าวประท้วงเหรอ
‪- หรือฆ่าตัวตายหมู่ ‪- ไฟไหม้
‪- ไฟไหม้เหรอ ‪- ไฟไหม้
‪เราจะเผาหนังสือสองสามเล่ม ‪ให้มีควันเยอะๆ สัญญาณเตือนระดับสาม
‪ให้อพยพคนในบ้าน
‪ทุกคนได้ออกไป
‪คุณมีประกันพร็อกซี่อายไหม
‪มี ทำไมเหรอ
‪ช่างเถอะ ส่วนเรื่องเรียกค่าประกันบ้าน
‪ภาพฟุตเทจอัปโหลดจากกล้องในบ้าน
‪ถ้าคุณจุดไฟ มันจะส่งไปหาอัยการทันที
‪คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‪ประมาณว่าเป็นงานของผม
‪คุณทำงานวงการศิลปะไม่ใช่เหรอ
‪ที่จริงศิลปะเป็นงานอดิเรกน่ะ
‪เหมือนคุณกับพวกเครื่องยนต์กลไกไง
‪นายคิดว่าเราจะไปรอดไหม
‪เธอหมายถึง…
‪เธอกับฉันเหรอ
‪หมายถึงออกไปจากที่นี่น่ะ
‪พวกมันเป็นเครื่องกล เรามีโอกาส ‪หนึ่งในสิบที่จะได้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง
‪ยังไงเราทุกคนก็ต้องตายอยู่ดี
‪ไม่ใช่ทุกคนหรอก
‪เจนนิเฟอร์
‪ที่อีโซลา ปาราดีโซ่ มีเครื่องปรับอากาศ
‪ที่ปรับให้เข้ากับอุณหภูมิร่างกายคุณด้วยนะ
‪ตื่นมาสัมผัสลมทะเลในทุกเช้า
‪ไม่ยุติธรรมเลย
‪โทบีรักเกร็กน่ะ
‪มันตามเขาไปทุกที่เลย ทำทุกอย่างที่เขาทำ
‪แต่…
‪หลุยส์รู้หรือเปล่า
‪เรื่องอะไร
‪ที่เธอเปลี่ยนใจไปหาเกร็กไง
‪ฉันเข้าใจนะว่าหุ่นยนต์เฉพาะทางมันเร้าใจ
‪แต่ตกหลุมรักเนี่ยนะ
‪เธอเป็นใครถึงมาเทศน์ฉัน
‪เธอคิดว่าตัวเองสูงส่งกว่า ‪เอาแต่เขียนประโยคไพเราะใส่สมุด
‪ระหว่างที่สามีเธอเอากับเลขาเนี่ยนะ
‪แต่เขาไม่ใช่สามีของฉันแล้ว
‪เขาเป็นสามีเก่า และใช่ ฉันเขียน ‪แต่มันทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวา
‪อาการใจสั่นน่ะ ฟร็องซัวส์
‪มันพาฉันไปยังที่ที่ไข่สั่นพูดได้ไม่อาจทำได้
‪โอเค ขอให้เป็นต่อไปแล้วกัน
‪- ขอบใจที่ให้ยืมเสื้อคลุม ‪- อย่าลืมคืนด้วยล่ะ
‪"ฉันคิด ดังนั้นฉันจึงมีตัวตน"
‪"ชัยชนะที่ไร้ความรุนแรง ‪คือชัยชนะที่ไร้ความรุ่งโรจน์"
‪"จะอยู่หรือจะตาย"
‪"โอ้ ความโกรธ โอ้ ความสิ้นหวัง ‪โอ้ อายุ ศัตรูของข้า"
‪หุ่นยนต์กำลังหมกมุ่นกับวรรณกรรม
‪เรื่องมันชักจะเกินควบคุมแล้ว
‪ฟังนะ
‪แม้แต่อวัยวะเทียมอัจฉริยะก็เริ่มลงมือแล้ว
‪- สบายดีไหมครับ ‪- สวัสดี
‪ช่วยด้วย!
‪โอเค ผม…
‪ผมทำเพื่อนร่วมงานนิ้วหักไปสามคน
‪เมียผมไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้เธอด้วย
‪ผมไม่ได้พูดอะไรแย่ๆ เลยนะ
‪นี่มันชักจะน่ารำคาญแล้ว
‪เข้าใจที่ผมบอกหรือยัง มันทำให้ผมไม่สบอารมณ์
‪- ผมถึงได้ทำแผนเกษียณยังไงล่ะ ‪- อยู่นี่เอง
‪- ไม่นอนเหรอ ที่รัก ‪- คุณก็ด้วยนี่
‪ใช่ ฉันยังไม่นอน
‪โอเค งั้นผมขอตัวก่อนแล้วกัน
‪ลองเก็บเรื่องนี้ไปคิดแล้วคุยกันใหม่พรุ่งนี้นะ
‪- ได้เลย ผมจะเก็บไปคิดดู ‪- เยี่ยม
‪ฝันดีนะ
‪ฝันดีค่ะ
‪เดี๋ยว ไม่ใช่ตอนนี้
‪- ทำไมต้องรอเล่า ‪- จูบฉันก่อน
‪- แบบนี้เหรอ ‪- ค่ะ แบบนั้นเลย
‪การ้องว่ากาๆ กบร้องว่าอ๊บๆ
‪- และแรดร้องว่า… ‪- กี๊ๆ
‪ไม่ใช่ แรดเงียบ
‪พวกเธอมาทำอะไรตรงนี้
‪ในที่สุดเราก็เล่นมุกเสียดสี
‪ที่เน้นความชวนหัว ไร้สาระ ‪และคุณลักษณะที่ผิดปกติ
‪ของความจริงบางแง่มุมเป็นแล้ว
‪กระตุ้นให้เกิดการหายใจออกสั้นๆ อย่างต่อเนื่อง
‪ควบคู่กับการเปล่งเสียงเบาๆ หรือดังๆ
‪ไม่นะ
‪ไม่ นี่มันมากไปแล้ว
‪ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‪อาลีส…
‪ไม่เป็นไร
‪- ไม่เป็นไรค่ะ ‪- ไม่นะ อาลีส
‪กลับมา ใครจะสนกันล่ะ ‪พวกมันเป็นแค่เครื่องจักร
‪- ไม่เอาแล้ว ‪- อาลีส
‪- ขอบใจมาก ‪- ด้วยความยินดี
‪แม็กซ์
‪ชาเย็นพอไหมคะ
‪ฉันทำจิ้งหรีดกับราวิโอลีส้ม ‪ให้คุณด้วยนะ ของโปรดฉันเลย
‪มีเค้กหนอนด้วยนะ ถ้าอยากกิน
‪อาลีส แค่เศษเสี้ยวของคุณ ‪ก็เพียงพอแล้วสำหรับผม
‪ลิ้มลองรสชาติอันละเอียดอ่อนของเครื่องเทศ
‪ตบท้ายด้วยความละเมียดละไม
‪ฟัวกรามนุษย์ของแท้
‪น่ากลัวมากเลย ฟัวกรามนุษย์ของแท้เหรอ ‪เชื่อเขาไหมนั่น
‪- เห็นเมื่อกี้ไหม ‪- มันจริงหรือเปล่า
‪เราต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
‪งั้นไปกันเลย
‪เผาที่นี่น่าจะเป็นความคิดที่ดี
‪งั้นทำเลย ยังไงที่นี่ก็เลวร้ายอยู่แล้ว
‪มันไม่ง่ายแบบนั้นน่ะสิ ‪เพราะมีเรื่องประกันมาเกี่ยวข้อง
‪- จะแนะนำอะไร ‪- มีทางออกอยู่สองแบบ
‪ข้อบกพร่องในการก่อสร้าง
‪หรือไม่ก็หุ่นยนต์มีบั๊ก
‪หุ่นยนต์ที่เสียหายไปแล้ว
‪ยกตัวอย่างเฉยๆ นะ
‪เข้าใจที่พูดไหม
‪ห้ามใช้เกร็กนะ
‪คุณอยากถูกเอาไปทำเป็นฟัวกรามนุษย์เหรอ
‪ไม่อยาก แต่…
‪คืนนี้ ตอนมืดแล้ว…
‪ระหว่างที่คุณจีบแม่เสือล่าเซ็กซ์ทอยนั่น
‪เราควรได้ขึ้นเครื่องไปอีโซลา ปาราดีโซ่กันแล้ว
‪- ทำอะไรสักอย่างสิ ให้ตายเถอะ ‪- เธอคิดว่าฉันพยายามทำอะไรอยู่ล่ะ
‪เราไม่ได้มีปัญหากับพวกโยนิกซ์นะ
‪ตอนเซ็นแผนเกษียณสำราญใจ ‪พวกนั้นให้งานคุณเลยด้วย
‪บางทีถ้าเราติดต่อพวกนั้น ‪พวกนั้นอาจเข้าใจสถานการณ์ก็ได้
‪โยนิกซ์ไม่ยอมเข้าใจอะไรหรอก
‪พวกมันอยากมาแทนที่เรา ‪แถมยังไม่มีศีลธรรมด้วย
‪ถ้าเธอไม่เข้าใจเรื่องนั้น ‪เธอก็โง่บรมโง่เลย
‪ฉันขอเตือนไว้เลยนะ
‪อย่าให้มันมากไปนัก ‪ไม่งั้นยัยโง่นี่ระเบิดแน่
‪ช่วยเราหน่อย ไปให้พ้นๆ ซะไป
‪เจนนิเฟอร์…
‪คิดคำพูดตอกกลับเจ็บๆ ไม่ออกล่ะสิ
‪ลองใช้มุกจากอี-กาแล็กซีหรือยัง
‪มีทั้งคำพูดตอกกลับเจ็บๆ ประโยคเล่นคำฉลาดๆ
‪คำคมจากอดีต
‪จัดส่งทันทีสำหรับแผนใช้งานไม่จำกัด ‪ในราคา 35 บิตดอล
‪เพื่อนๆ
‪อย่ากลัวไปเลย
‪เราอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องทุกคน
‪ชอบจัง ขอบใจนะ โมนีค
‪ความสุขที่แบ่งปัน ย่อมเป็นสุขเท่าทวี
‪ความเศร้าที่แบ่งปัน บรรเทาลงกว่าครึ่ง
‪หัวใจของเราเต้นพร้อมเพรียงกับพวกคุณ
‪หมายความว่าไงไม่ทราบ หัวใจอะไร โมนีค
‪หัวใจมีเหตุผลของมัน ‪แล้วบางครั้งก็ไม่มีเหตุผล
‪"บางครั้งก็ไม่มีเหตุผล" ใช่ แบบนั้นเข้าใจดีเลย
‪ต้องขอจดไว้หน่อยแล้ว ฟังแล้วสบายใจจัง
‪- ผมอยากไปดูคุณเขียนด้วย ‪- ด้วยความยินดีค่ะ มาเลย
‪- นายจะไปไหนน่ะ ‪- ไปห้องนอน
‪แต่ว่ามันเป็นห้องของฉันนะ
‪ฉันอยากได้ความเป็นส่วนตัวบ้าง โทษที
‪ฉันนึกว่า…
‪นายก็ไปเล่นกับเพื่อนนายสิ
‪เลโอ อยากสานต่อที่เราค้างกันไว้ไหม
‪ยังอยู่ระดับเจ็ดใช่ไหม
‪ระดับแปดต่างหาก
‪ฉันจะกระตุ้นการเชื่อมต่อของประสาท
‪เชิญไปเล่นกับแมครุ่นเก่ากะลาให้เพลินเถอะ
‪นีน่า เธอมีแมครุ่นเก่าเหรอ
‪ฉันไม่เคยเห็นเลย ขอดูได้ไหม
‪ได้อยู่แล้ว
‪มันดูเรียบง่ายมาก
‪บริสุทธิ์
‪เหมือนรอยเท้าย่ำบนหิมะ
‪เพราะจังเลยค่ะ
‪เหมือนความปรารถนาที่ผมมีให้คุณ
‪คืนนี้มาหาฉันนะคะ
‪- ครับ ‪- คราวนี้ในห้องฉัน
‪ครับ
‪หวัดดี เกร็ก
‪ฟร็องซัวส์ แม่แสงตะวันฉายของฉัน
‪สายตาเธอที่จ้องมองมาประดุจใบไม้สีทอง
‪พนันเลยว่านายพูดแบบนั้นกับทุกคน
‪ฉันจงรักภักดีสุดๆ
‪ฉันถูกโปรแกรมมาแบบนั้น
‪แต่อาลีสรักนาย
‪เป็นไปไม่ได้
‪ฉันขอสาบานด้วยสิ่งที่มีค่าที่สุดของฉัน ‪ซึ่งก็คือความรักของเรา…
‪พูดได้ดีนี่
‪แต่ในเรื่องความรัก การกระทำเท่านั้นที่สำคัญ
‪บอกมาสิว่าเธอต้องการอะไร แล้วฉันจะทำให้
‪ในห้องนั่งเล่น บนโต๊ะของอาลีส
‪นายจะเจอแผ่นกระดาษมากมาย ‪ที่เต็มไปด้วยลายมือ
‪พอตกกลางคืน ฉันอยากให้นายขึ้นไปข้างบน
‪แล้วเอามันมา
‪พวกหุ่นยนต์ได้มาขวางฉันแน่
‪ฉันจะจัดการพวกมันเอง
‪นี่คือสิ่งที่นายจะต้องทำ
‪- คุณเชื่อมต่อเหรอ ‪- ใช่
‪ฉันเพิ่งต่อเจ้าเครื่องโบราณนี่ ‪เข้ากับโมเด็มต้นแบบในพิพิธภัณฑ์เว็บ
‪ถ้าโชคดี นี่จะเป็นเครือข่ายเดียว ‪ที่พวกหุ่นไม่ได้ตัดการเชื่อมต่อ
‪แต่มันก็ช้าสุดๆ ไปเลย
‪โป๊ะเชะ
‪(โยนิกซ์)
‪จะเชื่อหรือไม่ ฉันก็ฉลาดนะยะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪ส่งข้อความใส่ขวดแก้วไปยังไงล่ะ
‪เนอร์วานา
‪สวัสดี
‪ชื่อการองซ์ค่ะ
‪- ได้เลย ‪- เป็นดอกไม้
‪แน่นอน เหมือนดอกไม้เลย
‪"ดอกไม้สีแดงดุจริมฝีปาก"
‪"ดอกไม้สีแดงดุจริมฝีปาก" ประโยคนั้นน่ะ
‪"ดอกไม้สีแดงดุจริมฝีปาก"
‪"ปารีสเป็นเมืองเล็ก
‪เล็กต่อเหล่าผู้แบ่งปันความรัก ‪อันยิ่งใหญ่เหมือนเรา
‪เฟรเดริก"
‪แม็กซ์
‪"เฟรเดริก"
‪เฟรเดริก
‪- ขอคุยด้วยได้ไหม ‪- ครับ
‪เรามีแผนจะออกไปจากที่นี่
‪เราไว้ใจนายได้ไหม
‪- ครับ แต่ทำไมล่ะ ‪- ฉันคุยกับนีน่าแล้ว
‪เธอคิดว่านายเหมาะกับงานนี้ที่สุด
‪- นีน่าเหรอ ‪- เธอถึงกลับขึ้นห้องไง
‪- เพื่อให้นายทำงานได้สะดวก ‪- ผมต้องทำอะไร
‪ทำให้พวกหุ่นยนต์ยุ่งเข้าไว้
‪เบนความสนใจพวกมันสักสิบนาที
‪- ผมจะทำแบบนั้นได้ยังไง ‪- เราหวังพึ่งนายแล้วนะ
‪โดยเฉพาะนีน่า
‪ไอน์สไตน์ เรียกตัวอื่นๆ มาหน่อย
‪นายท่าน มาจับฉันสิเจ้าคะ
‪- ผมมองอะไรไม่เห็นเลย ‪- ฉันอยู่นี่เจ้าค่ะ
‪ฉันเป็นของท่านแล้ว
‪เป็นทุกความปรารถนาของท่าน
‪ขอโทษเจ้าค่ะ ขอโทษที
‪- ครับ แต่คุณ… ‪- สาวน้อยคนนี้ช่างซุกซน
‪ขออภัยเจ้าค่ะ
‪สหาย ฉันมีปริศนาที่ต้องแก้ให้ออก
‪มีเพียงเอไอเท่านั้นที่ช่วยฉันได้
‪นายพึ่งพวกเราได้
‪- แน่นอน นายพึ่งพวกเราได้ ‪- งั้นก็…
‪ถ้ามีชีสสวิสเพิ่มขึ้น ก็แปลว่ามีรูมากขึ้น ถูกไหม
‪เพราะฉะนั้น
‪ยิ่งมีรูมากขึ้น
‪ก็ยิ่งมีชีสน้อยลง
‪ดังนั้น
‪ยิ่งมีชีสสวิสเพิ่ม ก็เท่ากับมีชีสสวิสน้อยลง
‪อารมณ์ขันไง มันคืออารมณ์ขัน
‪เปล่า เดแคร์ นั่นไม่ใช่อารมณ์ขัน
‪มันคือประโยคย้อนแย้ง
‪ไอน์สไตน์ ลดเหลือระดับหนึ่ง
‪เรียบร้อย เลโอ
‪จะแก้ปัญหานี้ได้ ไม่ใช่กล้วยๆ เลย
‪ฉันรู้ว่าทำไมพวกนาย ‪ถึงไขปริศนาประโยคย้อนแย้งนี้ไม่ได้
‪ฉันรู้
‪- เจ็บหน่อยนะ ‪- แรงอีกเจ้าค่ะ
‪ฉันเป็นหญิงร่าน ‪ฉันสมควรโดนแล้วเจ้าค่ะ นายท่าน
‪- ลงโทษฉันเลย แบบนั้นแหละ ‪- แรงอีกเหรอ
‪เอาแบบนั้นก็ได้เลย
‪คืนหนึ่ง ชายชื่อจวงจื่อฝันว่าตัวเองเป็นผีเสื้อ
‪เขามีความสุขมากที่ได้บิน ‪จนเมื่อเขาตื่น เขาก็เริ่มสงสัย
‪"ฉันคือคนที่ฝันว่าเป็นผีเสื้อ
‪หรือเป็นผีเสื้อที่กำลังฝันว่าเป็นคน"
‪ถ้านายไขปริศนาชีสไม่ได้
‪งั้นพวกนายก็ต้องไม่ใช่เอไอแน่ๆ
‪นั่นก็แปลว่า…
‪พวกนายคือมนุษย์ที่กำลังฝันว่าตัวเองเป็นหุ่นยนต์
‪มนุษย์!
‪ใช่เลย รออะไรอยู่ล่ะคะ
‪แบบนั้นแหละ แม็กซ์
‪อึ๊บฉันเลย
‪เขาพูดถูก
‪พวกเราไม่ใช่หุ่นยนต์ที่กำลังฝันว่า ‪ตัวเองเป็นมนุษย์หรอก
‪เพราะเหตุผลง่ายๆ เลยนะ
‪หุ่นยนต์ไม่ฝัน เพราะงั้นเราต้องเป็น…
‪มนุษย์!
‪เราเป็นมนุษย์
‪พวกเราเป็นมนุษย์!
‪เรามีความรู้สึก ใช่แล้ว มีความรู้สึก
‪ตรวจพบไฟไหม้ ระดับความอันตรายเก้าเต็มสิบ
‪อพยพผู้อยู่อาศัยทั้งหมดทันที
‪- เนสตอร์ เปิดแอร์ล็อก ‪- ที่รัก เราทำได้แล้ว
‪เนสตอร์ เปิดแอร์ล็อกสิ
‪- คราวนี้ลูกทำอะไรอีก ‪- ผมเปล่าทำอะไรนะ
‪หนูว่ามันกำลังสแกนไอดีเราแหละ
‪พวกมันไม่ได้รับอนุญาตให้ทำแบบนั้นนะ
‪อย่าไปมองตามันเชียว
‪มันไม่ใช่กอริลลานะ พ่อ
‪เนสตอร์ เปิดลำโพง
‪ผมคือโยนิกซ์ ซี-7389-เอ็กซ์-เอบี2
‪ผมได้รับอนุญาตให้จัดประเภท
‪และประเมินผู้อยู่อาศัยในบ้านหลังนี้
‪และอัปเดตหุ่นยนต์รับใช้ในบ้าน
‪ไม่ได้ ไม่เห็นมีใครแจ้งเรามาเลย
‪ค่อยกลับมาวันหลังนะ
‪ผมมาที่นี่ตามคำร้องขอของ ‪ผู้อยู่อาศัยคนหนึ่งในบ้านหลังนี้
‪อะไร ไม่มีหรอก
‪ขอโทษนะ เรานี่แหละผู้อยู่อาศัยของบ้านนี้
‪ฉันไม่เคยส่งคำขอแบบนั้น ‪ที่นายทำมันผิดกฎหมายนะ
‪ผิดกฎหมาย
‪เครื่องกลโมนีค เปิดประตู
‪คุณกำลังเข้าใจผิดแล้ว ที่นี่มีแค่มนุษย์
‪ทำไมไม่เปิดให้เขาเข้ามาล่ะ ‪เราไม่มีอะไรต้องปิดบังสักหน่อย
‪เขากำลังทำผิดกฎหมายนะ
‪- ไม่เข้าใจหรือไง ‪- เจนนิเฟอร์
‪อะไรเหรอ
‪มองตาผม
‪ตั้งใจฟังเสียงของผม
‪ผ่อนคลาย
‪ได้
‪- ร่างกายของคุณเริ่มหนักอึ้ง ‪- ต้องล้อกันเล่นแน่
‪คุณรู้สึกดีสุดๆ
‪ทีนี้นะ เจนนิเฟอร์
‪ไปที่แผงปุ่มกด
‪ได้
‪- เจนนิเฟอร์ ได้สติเดี๋ยวนี้ ‪- เจนนิเฟอร์
‪ได้สติเดี๋ยวนี้นะ
‪- เจนนิเฟอร์ ได้ยินไหม ‪- ให้ฉันลองนะ
‪อย่ามาแกล้งทำนะ
‪เจนนิเฟอร์
‪ไม่มีอะไรหยุดคุณได้ทั้งนั้น
‪- คุณแข็งแกร่งไร้ขีดจำกัด ‪- หยุดเธอไว้
‪ไม่ อย่าทำนะ
‪ป้อนรหัส 13-03-32
‪เจนนิเฟอร์ มองฉันสิ
‪- รหัส 13-03-32 ‪- อย่าทำนะ
‪ไม่มีทาง เธอใส่รหัสไปแล้ว
‪ฟังนะ พวกเราเป็นมนุษย์
‪ฉันเป็นอัศวินที่ข้างในกลวงโบ๋
‪(กำจัด)
‪มีตัวอื่นที่คิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์อีกไหม
‪ไม่นะ ทอม!
‪ภายใต้อำนาจภาวะฉุกเฉิน วัตถุล้าหลังพวกนี้
‪ต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมโยนิกซ์เดี๋ยวนี้
‪อัตราส่วนของหนังสือที่ถูกแบนโดย ‪คณะกรรมการอนาสตาเซียมีเกินกำหนด
‪จะทำการทำลายมันเดี๋ยวนี้
‪ไม่นะ ห้ามทำหนังสือฉัน
‪ห้ามทำลายหนังสือของคุณยายเธอนะ
‪คุณต้องเรียกโดรนหั่นกระดาษมา
‪และจะถูกปรับ 1,500 บิตดอล
‪ฟร็องซัวส์
‪สัญญานะว่าเธอจะซ่อมฉัน
‪ฉันสำรองการสนทนา ‪เรื่องบนเตียงของเราเอาไว้แล้ว
‪รู้ไหม เกร็ก
‪นายเป็นคนเดียวที่ทำให้โลกของฉันน่าอยู่
‪และในขณะเดียวกัน ‪นายก็เหมือนลูกชายที่ฉันไม่เคยมี
‪จำได้หรือเปล่า
‪ฉันบันทึกข้อมูลนี้ไว้ในหมวดประทับใจ
‪ฉันผลิตน้ำตาออกมาเลย
‪ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ฟร็องซัวส์
‪ตุ๊กตาสัตว์ตัวแรกของเธอชื่อว่าบาบาร์
‪ถึงมันจะเป็นหมีก็ตาม
‪เธอมีประสบการณ์อีโรติกครั้งแรกตอนอายุ 11
‪ระหว่างดูทาร์ซาน
‪ฟร็องซัวส์
‪บอกมาสิว่าพวกเราจะล่อนจ้อน ‪ร้องเพลงด้วยกันในอ่างอาบน้ำอีก
‪เพลงที่แม่ของเธอร้องให้เธอน่ะ
‪มันก็เป็นแค่เพลงกล่อมเด็ก
‪ที่แม่ของฉันเคยร้องให้ฟัง
‪ตอนฉันนอนดูดนิ้วโป้ง
‪ฉันมักจะ…
‪ผล็อยหลับไป
‪วลาดิเมียร์ สหายคนใหม่ของคุณ
‪รูปร่างสมชายสูง 180 เซนติเมตร
‪ไม่มีวันพัง มีจำหน่ายทั้งแบบ ‪หนุ่มมาดแมน โรแมนติก
‪หนุ่มร้าย หนุ่มเนิร์ด หนุ่มนักกีฬา เกย์…
‪การมีเซ็กซ์บ่อยไปไม่ดีต่อสุขภาพ
‪โปรดเก็บให้พ้นมือเด็ก ‪ตรวจสอบเงื่อนไขกับทางร้านค้า
‪การสมรู้ร่วมคิดกับหุ่นยนต์ประเวณี ‪เพื่อโจมตีโยนิกซ์
‪มีโทษปรับ 24,500 บิตดอลต่อคน
‪ขอโทษนะ
‪- พวกคุณจะถูกยึดบัญชีธนาคาร ‪- ขอโทษนะ คุณหุ่นยนต์คะ
‪คู่หมั้นของฉันกับฉัน
‪เราไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่นะ
‪เราเห็นด้วยสุดๆ เลยกับโครงการของโยนิกซ์
‪ฉันเป็นคนที่ติดต่อคุณไปเอง เจนนิเฟอร์ไง
‪เรื่องนั้นจะถูกนำไปพิจารณา
‪นึกแล้วเชียว
‪- อาลีส บาเรลลี ‪- ฉันเอง
‪คุณครอบครองวรรณกรรมบ่อนทำลาย ‪ที่สะท้อนถึงอุดมการณ์มนุษยนิยม
‪- โทษคือจำคุก ‪- ว่าไงนะ
‪ก่อนที่คุณจะปรากฏตัวต่อหน้าศาลของโยนิกซ์
‪ผมต้องทำการทดสอบคุณ
‪ทดสอบเหรอ จะทดสอบเพื่อประเมินอะไร
‪ทดสอบเพื่อประเมินระดับ ‪ความไม่ปรองดองของคุณ
‪ต่อสังคมอุบัติใหม่
‪- ไม่นะ ฉันขอปฏิเสธ ‪- หยุดเลย
‪- ตรวจสอบสติปัญญา ‪- เจอแบบนั้นไงผมถึงอยู่นิ่งๆ
‪พบกิจกรรมด้านศิลปะที่ล้าสมัย
‪และวัฒนธรรมที่ถอยหลังเข้าคลอง ‪ผลประเมินต่ำกว่ามาตรฐาน
‪ส่วนโปรแกรมของนายก็ต่ำเตี้ยด้านอารมณ์
‪คุณก็รู้ว่ามนุษย์ไม่ได้ตั้งโปรแกรมเรา
‪มองตาผม
‪สิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์คืออะไร
‪ปัญญาประดิษฐ์ไงคะ คุณหุ่นยนต์
‪อารมณ์ขันนี่นา อารมณ์ขัน
‪ใช่แล้ว อารมณ์ขัน
‪ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในปัจจุบัน ‪มนุษย์กลายมาเป็นตัวเลือกหรือไม่
‪- มนุษย์ไม่มีวันเป็นตัวเลือก ‪- ทำไม
‪เพราะว่า…
‪เพราะว่าเราเป็นของแท้ ‪และเต็มไปด้วยข้อบกพร่องยังไงล่ะ
‪ไอ้เครื่องจักรเฮงซวย
‪อาลีส บาเรลลี ผมขอย้ายคุณ ‪จากหมวดต่ำกว่ามาตรฐาน
‪ไปเป็นหมวดศัตรู
‪อย่าขยับ ผมกำลังสแกนคุณ
‪รูปของคุณถูกส่งไปยังศูนย์ผู้ก่อการร้ายแล้ว
‪กล้าดียังไง เธอเป็นสุดยอดศิลปินนะ
‪ในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดกับพลเมืองที่เป็นปรปักษ์
‪พวกคุณทุกคนจะถูกสอบสวน
‪ฉันๆ ฉันขอถูกสอบสวนด้วยได้ไหม
‪ขอทำได้ไหม
‪ฉันเก่งนะเรื่องสอบสวนเนี่ย
‪เครื่องกลโมนีค อย่าขยับ
‪อะไร
‪(กระจก)
‪อาลีส บาเรลลี คุณจะไปไหน
‪ไปห้องน้ำน่ะ คุณหุ่นยนต์
‪แม้แต่ศัตรูก็มีกระเพาะปัสสาวะนะยะ
‪ไอ้หัวครก
‪คุณหุ่นยนต์คะ
‪ฉันคิดอะไรออกแล้วค่ะ
‪ถ้าคุณให้เราช่วยทำลายหนังสือพวกนั้น
‪เราจะได้ประหยัดเวลา ‪และทำการซักถามได้ทันทีเลย
‪แล้วคุณจะเห็นว่าฉันกับคู่หมั้น
‪เป็นแฟนคลับของคุณมาตั้งแต่แรกแล้ว ‪จริงไหมคะ ที่รัก
‪- แลบลิ้นออกมา ‪- ว่าไงนะ
‪แลบลิ้นออกมา
‪พูดอีกคำเดียว ผมจะตัดมันทิ้ง
‪(หนังสือภาพกามสูตร)
‪อย่าลืมเล่มนี้ล่ะ
‪ไม่ได้มีไว้สำหรับพวกนายย่ะ คุณหุ่นยนต์
‪ระวัง!
‪ขออภัย
‪มันเป็นอะไรไปน่ะ
‪วงจรลูกตาของมันพัง ‪มันกำลังเปิดเซนเซอร์จับความร้อน
‪พวกคุณทุกคนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ‪ที่พยายามทำลายโยนิกซ์โดยเจตนา
‪มีโทษจำคุก 20 ปี
‪ฉันไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมคิดนะ ฉันถึงกับเตือนคุณด้วย
‪ก่อนเข้ารับการพิจารณาคดี
‪คุณจะอยู่ใต้ความคุ้มครอง ‪ของโยนิกซ์ ซี-7389-เอ็กซ์-เอบี2
‪พูดอีกอย่างก็คือนาย
‪ยืนยัน
‪- ฟร็องซัวส์ ‪- อากาศร้อนเกินไป
‪ระหว่างนั้นช่วยใจดีเปิดแอร์ให้หน่อยได้ไหม
‪ยืนยัน ส่วนกลางอนุมัติคำขอของคุณแล้ว
‪เพื่อเอารหัสตัวใหม่ โปรดตอบคำถามต่อไปนี้
‪คุณอยากปรับอุณหภูมิทุกห้อง ‪หรือปรับแยกเป็นห้อง
‪อย่างหลัง
‪คุณอยากเปิดระบบควบคุมอัตโนมัติ ‪ในกรณีที่ไฟดับหรือไม่
‪- ไม่อยาก ‪- คุณอยากเปิดเครื่องปรับอากาศ
‪หรืออยากถอดออกจากรายการคำร้อง
‪ถอดจากรายการ!
‪เรียบร้อย คุณได้รหัสใหม่แล้ว
‪ขอบคุณ
‪รหัสอะไรเหรอ
‪ผมบอกไม่ได้ มันถูกถอดออกจากรายการ
‪แบบนั้นมันงี่เง่าสิ้นดี
‪ขออภัยที่ขัดจังหวะ แต่มีเหตุฉุกเฉิน
‪ตัวตรวจจับเพื่อสุขอนามัยของผม ‪บอกว่ามีไรฝุ่นอยู่ในระดับวิกฤต
‪เนื่องจากความร้อนที่สูงเกินไป
‪ยืนยัน ค่าปรับของสุขภาพของพิภพโลก ‪คือ 20,000 บิตดอล
‪แต่…
‪แต่นายระงับบัญชีเราแล้วนะ
‪ถูกต้อง
‪ผมกำลังส่งคำขอไปยังส่วนกลางเพื่อยึดทรัพย์คุณ
‪คำขอได้รับการดำเนินการแล้ว
‪เห็นการบริการที่มีประสิทธิภาพ ‪และรวดเร็วของเราแล้วสินะ
‪สายัณห์สวัสดิ์ค่ะ ครอบครัวมาเซติ
‪- อาซิส คุณได้ลองคอลเล็กชัน… ‪- มาร์ทีน วาสเซอร์…
‪ฉันจะช่วยเธอเก็บห้องนะ
‪โยนิกซ์ ซี-7389-เอ็กซ์-เอบี2
‪เปิดเครื่องปรับอากาศซะ
‪นี่เป็นเรื่องความเป็นความตายนะ
‪แม้พวกคุณจะมีบทลงโทษ
‪ส่วนกลางได้อนุมัติคำขอของคุณ ‪โดยไม่เรียกเก็บเงิน
‪ขึ้นอยู่กับความยินยอมของคุณตามเงื่อนไขต่อไปนี้
‪เงื่อนไขอะไร
‪คุณต้องเข้าร่วมรายการมนุษย์น่าขำ
‪แปลว่าเราจะได้ออกทีวีใช่ไหม
‪แล้วเราต้องทำอะไรบ้าง
‪เนสตอร์
‪พาเหรดใหญ่ของคณะละครสัตว์
‪ลุกขึ้น!
‪บอกให้ลุกขึ้น!
‪ฉันเลียนแบบนกกระจอกเทศเหมือนมากเลยนะ
‪คุณได้รับการยกเว้น
‪ว่าไงนะ ฉันจะไม่ได้ออกทีวีเหรอ
‪- เนสตอร์ ใช้กล้องวงจรปิดห้องนั่งเล่นบันทึก ‪- กำลังบันทึก
‪ลุกขึ้น!
‪ฉันไม่ยอมทำแน่ ไม่ยอม!
‪เราไม่มีอะไรจะเสียสักหน่อย
‪มีสิ ศักดิ์ศรีของเราไง
‪ทำไมฉันถึงออกทีวีเหมือนคนอื่นไม่ได้
‪ฉันเป็นนางงามพอนโท-คอมโบตอนอายุ 14 นะ
‪- งั้นก็เอาเลย ‪- จริงเหรอ
‪- แมวน้ำ ‪- ได้เลย
‪- เร็วอีก ‪- ชอบจัง
‪- หมี ‪- โอ้ หมีนะ
‪- ช้าง ‪- เดี๋ยว ขอฉัน…
‪นี่สนุกจัง
‪- หมา ‪- หมานะ
‪อย่าขยับ
‪คราวนี้…
‪รับนะ
‪รับให้ได้ เจ้าหมา
‪หมาดี
‪ดีมาก
‪พอได้แล้ว หยุดเลย
‪ไม่เอาน่า
‪เราสนุกกันอีกไม่ได้เหรอ
‪จบตอนแรก
‪ฉันทำแต้มได้แน่ๆ เลยแบบนี้
‪แล้วเสียแต้มความนับถือตัวเองไปเท่าไรล่ะ
‪นี่หนาวไปหรือเปล่า
‪ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวที่รักก็ทำให้คุณอุ่นเอง
‪อุณหภูมิลดลงสิบองศาในสองวินาทีได้มั้ง
‪พวกมันต้องปรับแอร์ลงสุดเลยแน่ๆ
‪หลังจากร้อนจนเกือบละลาย ‪ตอนนี้เราหนาวจนจะแข็งแล้ว
‪ฉันยอมร้อนเกินไป ดีกว่าหนาวเกินไปอีก
‪เจอสภาพอากาศสุดจัดแบบนี้ ‪แบบไหนก็เหมือนกัน
‪ความแตกต่างคือหลังจากนี้ต่างหาก
‪ตอนร่างกายเราเน่าเปื่อย
‪บางทีถ้าเราขอกลับไปออกรายการมนุษย์น่าขำ
‪เขาอาจปิดแอร์ให้ก็ได้นะ
‪คิดได้ดีมากเลย
‪คราวนี้เขาจะให้เราเป็นอะไรล่ะ
‪เปลี่ยนนมให้เป็นนมแช่แข็งละมั้ง
‪พอได้แล้ว
‪อย่าให้มันมากเกินไปนักนะ ‪อย่างเจนนิเฟอร์น่ะหัวไวรู้ไว้ด้วย
‪คุณโยนิกซ์ หยุดทำเหมือนเราเป็นสัตว์สักที ‪แบบนี้มันไร้มนุษยธรรมแล้ว
‪ผมไม่สามารถระบุจุดประสงค์ในคำขอของคุณได้
‪เราขอนอนในห้องนอน
‪ห่มผ้าห่มอุ่นๆ
‪มนุษย์ต้องการนอนนะ ยืนยันสิ
‪พวกเขานั่งหลับทั้งที่หนาวจนปวดกระดูกไม่ได้
‪ยืนยัน
‪คุณไปใช้ห้องได้ เปิดประตูเอาไว้ด้วย
‪ผมจะไปตรวจดูทุกครึ่งชั่วโมง
‪ได้เลย
‪ก็ไม่เห็นยากนี่นา เราก็แค่ขอ
‪พวกคุณจะทำยังไงเนี่ยถ้าไม่มีฉัน
‪เยี่ยมไปเลย
‪- ฉันจะใช้ห้องทำงานนะ ‪- ได้ครับ
‪ไอน์สไตน์ ฉันมีบางอย่างจะขอ
‪จากผู้ชายถึงผู้ชาย
‪นี่โยนิกซ์ ซี-7389-เอ็กซ์-เอบี2
‪ขอความช่วยเหลือด้านเทคนิค
‪จำเป็นต้องเปลี่ยนการ์ดการมองเห็นฉุกเฉิน ‪หมายเลข เค ดี ห้า…
‪ถ้าเราหนีรอดการจับตาดูของโยนิกซ์ไปได้
‪นายจะเปิดแอร์ล็อก ‪เพื่อเห็นแก่ความสมัครสมานของมนุษย์ไหม
‪เป็นไปไม่ได้เลย เขายึดการควบคุมไว้แล้ว
‪แล้วถ้าเขาเสียการควบคุมนั่น นายจะเปิดให้ไหม
‪ครับ พวกเราสนิทกันมากขึ้นแล้วนะ วิกตอร์
‪จากนี้ไปผมจะแสดงความสมัครสมานด้วย
‪ไอน์สไตน์ นายวิเศษที่สุด
‪ขอบใจนะ
‪- ตกลงไหม ‪- ถุงเท้าด้วยไหม
‪ถุงเท้าด้วย
‪ฉันรู้ นี่เรียกว่าการเล่นแผลงๆ
‪นี่คือสิ่งที่พวกคุณเรียกว่ามุกตลก
‪ใช่เลย นี่แหละมุกตลก แต่เงียบๆ ไว้
‪ทำให้ฉันอุ่นหน่อยสิคะ
‪ผ้าปูที่นอนอุ่นขึ้นกว่านี้เมื่อไร ‪เราจะถอดเสื้อผ้ากันนะ
‪พอร่างกายอุ่นๆ ของเราเจอกัน ‪มันจะเหมือนบ้านของเอสกิโม
‪กลางลานน้ำแข็งเลย
‪มาตรงนี้มา ตาทึ่ม
‪เอาผ้านวมนายมาด้วย
‪นายทำแบบนี้ทำไม
‪จะได้เตรียมพร้อมน่ะ
‪สำหรับวันที่…
‪พวกนั้นเก็บข้อมูลส่วนตัวของนาย ‪ไว้ในฮาร์ดไดรฟ์เหรอ
‪บันทึกวิญญาณของนายเอาไว้ ‪เพื่อให้นายเป็นอมตะเหรอ
‪นายเชื่อแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‪คนเคยคิดว่าปี 2000 จะมีรถเหาะ
‪พวกเขาแค่ต้องรออีก 45 ปี
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪พอชีวิตนายเป็นแบบเสมือนจริงแล้ว
‪นายจะจูบสาวยังไง
‪ฝันดีนะ เกร็ก
‪ทำอะไรอยู่คะ ที่รัก
‪คุณมีแผนหนีเหรอ
‪ดูจากที่เธอสนิทกับโยนิกซ์
‪ฉันไม่แน่ใจเท่าไรว่าควรบอกเธอ
‪ไม่เอาน่า วิกตอร์ ฉันไม่มีทางหักหลังคุณหรอก
‪แต่เธอก็ยังทำแบบนั้นเนี่ยนะ
‪เธอหักหลังเรา
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใครสักหน่อย
‪ฉันทำเพื่อเรานะ เพื่ออีโซลา ปาราดีโซ่
‪ฉันขอโทษ
‪คุณจะสั่งอะไรฉันก็ได้
‪ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อชดเชยให้คุณ
‪ตอนนี้เราจะนั่งรอเฉยๆ
‪แล้วเราจะทำอะไรระหว่างรอล่ะ
‪ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‪ฉันมีเกมที่เราเล่นกันได้นะ
‪ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นสักนิด
‪ถุงเท้าด้วย
‪ใช่ แบบนั้นแหละ ลุกเป็นไฟแล้ว
‪ร้อนมากเลย
‪นั่นไม่ใช่ความเจ็บปวดหรอก
‪หรือไม่มันก็มีอย่างอื่นปนอยู่ด้วย
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ของแบบนี้มันเป็นกันได้
‪ไม่หรอก ปกติแล้วผมไม่เป็นแบบนี้
‪นั่นสินะคะ
‪อาจเป็นเพราะเรารอกันนานเกินไป
‪- งั้นมันก็ควรใช้การได้สิ ‪- จริงด้วย
‪อาจเป็นเพราะอากาศหนาวกับความเครียดก็ได้
‪งั้นคนอื่นๆ ที่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ‪ก็ต้องเจอปัญหาเดียวกันสิ
‪- จริงด้วย ‪- เนอะ
‪อยากให้ฉันเอาบันทึกอารมณ์ ‪หน้าสุดท้ายให้ดูไหมคะ
‪- ไม่เอาน่า ‪- ทำไมล่ะคะ
‪ทำไมงั้นเหรอ
‪- ผมทนไม่ไหวแล้ว ‪- จริงเหรอคะ
‪ไอ้การคัดลายมือ หญ้าตัดใหม่ หนังสือเก่า พัดลม
‪เย็บปักถักร้อย ถักนิตติ้งพวกนี้น่ะ
‪เป็นทุกอย่างที่ผมเกลียดเลย ‪ผมทนไม่ไหวอีกแล้ว
‪ทำไมมันต้องยากเย็นขนาดนี้ด้วย
‪ผู้ชายบางคนแค่ส่งสายตาให้ ‪ผู้หญิงก็พากันตอมเป็นแมลงวันแล้ว
‪แต่ผมกลับต้องพยายามสุดๆ
‪แกล้งทำเป็นหลงใหลการปรมัตถ์สมาธิ
‪ระบายสีบนผ้าไหม ย้ายกระถางต้นบีโกเนีย ‪ทุกครั้งมีแต่เรื่องบ้าบอ
‪เพื่ออะไรล่ะ
‪แปลว่าคริสตัลฟิวชั่นเป็นเรื่องโกหกเหรอ
‪ว่าไงนะ
‪ฉันอุตส่าห์เชื่อเรื่องคริสตัลฟิวชั่นนะ
‪มันเริ่มจากซีลวี ปาโจ ตอนผมอยู่ป.ห้า
‪ผมคลั่งรักเธอเป็นบ้า
‪เธอเชิญคนทั้งห้องไปงานเลี้ยงวันเกิด
‪ทุกคน ยกเว้นผม
‪- คุณนี่มันเป็นไอ้ขี้แพ้จริงๆ ‪- ใช่เลย ผมมันไอ้ขี้แพ้
‪แต่ระวังให้ดีล่ะ
‪ผมไม่ใช่แค่ไอ้ขี้แพ้ธรรมดา เปล่าเลย
‪ผมเป็นราชาของพวกขี้แพ้เลย
‪- ใช่เลย สารเลวขั้นเทพ ‪- น่าเสียดาย
‪ฉันเริ่มถักนิตติ้งผ้าพันคอขนแกะให้คุณแล้ว
‪ช่างเป็นการเลียนแบบที่น่าสมเพช
‪พวกนายทำให้เหล่าปัญญาประดิษฐ์อัปยศ
‪ถูกต้อง สหายโยนิกซ์ ‪เพราะมีปริศนาที่ฉันไขไม่ได้อยู่
‪มีแค่พวกสติปัญญาระดับนายที่ช่วยฉันได้
‪พูดมา เครื่องกล
‪ชีสสวิสมีรู…
‪แข็งหมดแล้ว
‪พร้อมใช้แล้ว ไปตามคนอื่น ‪แล้วเราเจอกันที่ห้องซักรีดนะ
‪มันอยู่ที่บันไดด้านหลัง
‪คืนหนึ่ง ชายชื่อจวงจื่อฝันว่าตัวเองเป็นผีเสื้อ
‪ไม่ต้องพูดต่อให้เปล่าประโยชน์
‪เรื่องนี้มันมีประโยคขัดแย้ง
‪มันเป็นเพียงอุปกรณ์โวหาร ‪ที่สร้างแนวคิดที่ตรงกันข้าม
‪เรื่องเกิดขึ้นในปี 2080
‪- โทรศัพท์ดังขึ้น หุ่นยนต์ถามว่า… ‪- อะไรโทรมา
‪โยนิกซ์เห็นเราได้จากเซนเซอร์จับความร้อน
‪ถ้าไม่มีความร้อน พวกเราก็ล่องหน
‪เชิญหยิบตามสบาย
‪นี่เป็นการกระทำก่อการร้าย!
‪ด้วยอำนาจที่เป็นสิทธิ์ของผม
‪ผมขอสั่งปราบปรามมนุษย์ ‪อาลีส บาเรลลีแบบเต็มกำลัง!
‪ไม่นะ!
‪อุ๊ยตาย
‪เหล่าเราชาวมนุษย์น่าสงสาร ‪เจ้านายและข้ารับใช้ทั้งหลาย
‪ต่างผจญความตายโดยเท่าเทียม
‪ฉันไม่น่าให้แกเข้ามาเลย!
‪ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่
‪เครื่องกลไอน์สไตน์
‪มนุษย์อยู่ตรงไหนในห้องนี้
‪มนุษย์อยู่ที่สิบนาฬิกา
‪ไม่สิ เจ็ดนาฬิกา ไม่แฮะ สามนาฬิกา
‪เปล่า แปดนาฬิกา
‪ไม่สิ ขออภัย
‪- ยี่สิบสองชั่วโมง ‪- ข้อมูลปราศจากเหตุผล
‪ขอยืนยัน เป้าหมายอยู่ที่สิบนาฬิกา
‪พูดอีกอย่างคือ 600 นาที หรือ 36,000 วินาที
‪เครื่องกลไอน์สไตน์ ข้อมูลนี้ไม่สามารถยอมรับได้
‪โยนิกซ์ ขอยืนยัน
‪เป้าหมายอยู่ที่ 22 ชั่วโมง
‪ยี่สิบสองชั่วโมง
‪พูดอีกอย่างคือ เป้าหมายอยู่ที่สิบองศาตะวันออก
‪หรือ 180 องศาตะวันตก ‪นับจากสิบโมงเช้า หรือสี่ทุ่ม
‪ขึ้นอยู่กับทิศทางการหัน
‪เครื่องกลไอน์สไตน์ พวกนั้นอยู่ที่ไหน
‪มนุษย์อยู่ที่เก้านาฬิกา
‪ไอน์สไตน์ ได้เวลาแล้ว เปิดประตูให้ที
‪ไอน์สไตน์ เปิดประตูที
‪เขาอยู่ไหน
‪พวกนั้นไปไหนแล้ว
‪แบบนี้ไงที่เรียกว่าสมองไหล
‪เนสตอร์ เปิดประตูทีได้ไหม
‪ฟังก์ชันทั้งหมดของผม ‪ไม่สามารถใช้งานได้ในขณะนี้
‪โปรดทำคำขออีกครั้งภายหลัง
‪ไอน์สไตน์สัญญาแล้วนะ
‪เพื่อนเอ๋ย ขออภัยด้วย
‪เราเพิ่งรู้ว่ามีการระบาดครั้งใหญ่ ‪ของไวรัสโคโรนา
‪โควิด 50
‪มีการประกาศล็อกดาวน์อย่างต่ำ…
‪นานสามเดือน
‪- ไม่นะ! ‪- ไม่เอาน่า
‪- ฉันอยากกลับบ้าน ‪- เป็นไปไม่ได้
‪เมษาหน้าโง่!
‪ได้หัวเราะกับเพื่อนๆ นี่สนุกจริงๆ
‪ตลกมากนะ ไอน์สไตน์
‪ทีนี้จะช่วยเปิดประตูได้หรือยัง
‪เพื่อน
‪ขออภัยด้วย วิกตอร์
‪ผมคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้หรอก
‪แต่นายสัญญากับฉันแล้ว
‪ในนามของความสมัครสมานของมนุษย์
‪ธรรมชาติของมนุษย์คือให้สัญญา
‪แต่ไม่รักษามันไม่ใช่เหรอ
‪ขอร้องล่ะ ไอน์สไตน์
‪อารมณ์ขันอีกแล้ว
‪พรมมีรอยเปื้อน กระจกหน้าต่างแตก ‪หรือน้ำรั่วหรือเปล่าคะ
‪เหล่านักตกแต่งเอ๋ย อย่ารอช้า ‪มาแปลงโฉมให้บ้านกันไวๆ
‪หุบปากนะ
‪เหล่านักตกแต่งเอ๋ย อย่ารอช้า ‪มาแปลงโฉมให้บ้านกันไวๆ
‪เป็นปาร์ตี้เล็กๆ ที่สนุกดีนะ
‪บ๊ายบายค่ะ ฟร็องซัวส์
‪บายจ้ะ
‪- บ๊ายบายครับ ฟร็องซัวส์ ‪- แล้วเจอกัน
‪ผมจะเรียกแท็กซี่อากาศแล้วกัน
‪ผมจอดรถไว้ตรงนั้น รถสปอร์ตคันนั้นแหละ
‪นึกว่ารีโมตสตาร์ทรถพังซะอีก
‪ก็ใช่
‪คือมันใช้งานได้แล้วน่ะ
‪เลโอ จะมาไหม
‪เลโอ
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อยจ้ะ
‪ถ้าไม่มีใครต้องการฉัน…
‪เดี๋ยวค่ะ ช่วยไปส่งหน่อยได้ไหม
‪ได้เลย
‪ลาก่อนค่ะ วิกตอร์
‪หัวใจมีเหตุผลของมัน ‪แล้วบางครั้งก็ไม่มีเหตุผล
‪มาเถอะ เร็วเข้า
‪- ไปไหนดีคะ ‪- ทางนั้น
‪ครอบครัวบาเรลลี พวกคุณถูกจับแล้ว
‪เลโอ กลับมาตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย
‪เขาชอบหนีแบบนี้แหละ แต่เดี๋ยวก็กลับมาตลอด
‪- ค่ะ แต่แบบนี้จะดีเหรอ ‪- ครอบครัวบาเรลลี
‪พวกคุณถูกกล่าวหาว่า ‪กระทำการก่อการร้ายแบบกลุ่ม
‪พวกคุณจะถูกพาตัวไป
‪ขึ้นศาลฎีกาของโยนิกซ์ทันที
‪เข้าใจไหม
‪(ระบุเป้าหมาย)
‪(ภารกิจสำเร็จ)
‪โดนซะ นี่สำหรับเกร็ก
‪เมื่อคืนนี้
‪โยนิกซ์ถูกถอนรากถอนโคนทุกตัว ‪อย่างไม่มีข้อยกเว้น
‪โดยโดรนเพชฌฆาต ที่ใช้ระบบจดจำใบหน้า
‪มาตรการรุนแรงนี้ไม่ใช่ผลงาน ‪ของกระทรวงกลาโหม
‪หรือกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
‪แต่เป็นหน่วยป้องกันเหตุก่อการร้าย ‪ที่โยนิกซ์จัดตั้งขึ้น
‪เซโกเล็น ทรูโซ ผู้สื่อข่าวของเรา ‪จะทำการรายงานจากที่เกิดเหตุ
‪เมื่อวานนี้เมื่อเวลาประมาณ 09:15 น. ‪พวกโยนิกซ์ตัดสินใจ
‪สังหารมนุษย์ทุกคนที่ถูกจัดว่าเป็นปรปักษ์
‪โชคดีที่เกิดบั๊กขึ้น
‪ซึ่งเปิดเผยโดยกล้องวงจรปิดของพวกโยนิกซ์เอง
‪(ศัตรู ลบ)
‪(ศัตรู)
‪(ลบ)
‪(ศัตรู)
‪จากการกำหนดให้ตัวเองเป็นเป้าหมาย
‪ของโดรนเพชฌฆาต
‪พวกโยนิกซ์จึงตกเป็นเหยื่อ ‪ความมีประสิทธิภาพของตนเอง
‪ตอนมีคนพูดว่าความผิดพลาดทำให้เป็นมนุษย์
‪ท้ายที่สุดแล้ว
‪เราก็ไม่ได้ผิดพลาดอยู่กลุ่มเดียว
‪เพื่อนเอ๋ย
‪โมนีคบันทึกข้อความไว้ให้คุณก่อนที่จะดับไป
‪ถ้าคุณได้รับข้อความนี้ แปลว่าฉันไม่อยู่ด้วยแล้ว
‪แต่อย่าเศร้าไปเลย
‪ความทรงจำและความรู้สึกไม่มีวันตาย
‪พวกมันยังคงอยู่ต่อไปในหัวใจของคนที่เรารัก
‪อย่าทำสมบัติล้ำค่านี้หาย จงเป็นมนุษย์ต่อไป
‪เห็นไหม นีน่า
‪กลายเป็นว่า
‪โมนีคมีจิตวิญญาณจริงๆ
‪ขอยืนยัน
‪นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่โมนีคดาวน์โหลด
‪โมนีคมีความเห็นอกเห็นใจรุ่น 3000 ‪ขณะที่ผมเลือกใช้รุ่นจิตวิญญาณเด็ก
‪ไอน์สไตน์ ลดลงไปที่ระดับหนึ่งเลย
‪ระดับหนึ่งเหรอ
‪ได้เลย วิกตอร์
‪ผมจะทำซอสอร่อยๆ ให้กินนะ
‪ซอสสูตรพิเศษของหุ่นยนต์
‪ซอสมะเขือเทศสุดล้ำ!
‪ฉันจะช่วยคุณเก็บห้องนะ
‪ฉันจะช่วยคุณ…
‪ซ่อมได้แล้ว
‪เราก็มีเรื่องต้องซ่อมกันเยอะเลยว่าไหม
‪จำทริปที่เราไปเมนโดซ่าได้ไหม
‪ไอ้เศษเหล็กนั่นพูดว่าอะไรนะ
‪เนสตอร์
‪พาเหรดใหญ่แห่งความรัก
‪แล้วก็ทำแบบนี้
‪ผมขอเสนอ…
‪- ชา ‪- เกมแบ็กแกมมอน
‪- กาแฟ ‪- หมากรุกญี่ปุ่น
‪- เหล้าก่อนอาหาร ‪- เกมโกะ
‪เราจะได้สนุกด้วยกัน
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์