Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
ŁAMANIE HASŁA
ROZPOCZNIJ ATAK: PRZYZNANO DOSTĘP
Nie słyszę.
Głośniej.
Głośniej!
To wszystko na dziś.
Żegnaj.
Twoja Desiree.
„Nie spodziewała się, że umrze.
Sara Bowman wszystko skrzętnie planowała, a śmierci nie miała w harmonogramie.
Nie było jej też wiadomo o żadnych wrogach.
Ogólnie rzecz ujmując: miała dość przeciętne życie.
A mimo to leżała teraz w kałuży krwi.
Śmierć zadano jej w okrutny, a nawet obłąkańczy sposób.
Kto chciałby zabić przeciętną Sarę Bowman?
Wtedy ją olśniło.
A jeśli nie była przeciętna? A jeśli wiodła w tajemnicy drugie życie?
Jak my wszyscy?
Tajemnice niektórych są jednak o wiele mroczniejsze i groźniejsze.
I wtedy detektyw Stanton wszczął śledztwo.
Ten, kto zrobił z Sary Bowman krwawą miazgę,
mógł być tak samo przeciętny jak ona”.
BEZWSTYDNA CNOTA
Dziękuję.
Największa frekwencja w tym roku.
- Pisz dalej, Grace. - Nie umiałabym przestać.
- Jesteś wspaniała. - Dzięki.
Kathleen?
Wsiadam w najbliższy samolot.
Zmiana planów.
Rodzina.
Na lotnisko proszę.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Szybko przyleciałaś.
Mówiłaś, że to pilne.
Tak. Zostaniesz?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
Tak, jasne. Wejdź.
No dobra.
Nasz dawny dom nic się nie zmienił.
Wystawiałyśmy tutaj sztuki.
Zapraszałyśmy dzieciaki z okolicy.
Ty pisałaś sztuki, Grace. Ja robiłam popcorn.
Kawy?
Wina?
Tak.
Dlaczego go zostawiłaś? Był ktoś inny?
Nie mogłam postanowić sama z siebie?
- Daj to. - Poradzę sobie.
Dawaj. Dzięki.
Po co przyjechałam?
Wszystko w porządku?
Potrzebujesz czegoś? Pieniędzy? To by wyjaśniało rocznik wina.
Nie zmieniłaś się.
Nie musiałam.
Ja się zmieniłam.
I jest dobrze.
Coraz lepiej.
To wspaniale.
Bo ostatnio byłaś uzależniona od leków i porzuciłaś syna.
Nie miałam wyboru.
Kiedy zażądałam rozwodu,
Jonathan kazał mi się wyprowadzić i nie pozwolił zabrać Kevina.
Zawsze miałaś wybór.
Rzuciłam leki.
- Świetnie. - Tak.
Wykorzystałam dyplom i dostałam pracę.
Uczę w liceum.
Zajęcia teatralne i angielski.
Jestem niezła.
Wystąpię o prawa rodzicielskie.
Jonathan jest bogaty i ma znajomości.
Ale tym razem nie wygra. Nie pozwolę mu.
Myśli, że kobiety można spisać na straty i że się poddam.
Nie mogę.
Średnie kawa i herbata.
Dawaj pieniądze! No już!
Podnieś to! Ruchy!
- Portfel! I telefon! - Dobrze.
Nie!
Spokój!
Gdzie moja kawa?
Mam. Dzięki.
No już. Dzień dobry.
- Zapłacił? - Nie.
Nigdy za nic nie płaci.
Mówię tylko, że nie możesz się uwolnić od kłopotów.
- Znalazłem właściwą pracę. - Może.
Tak czy siak, wracasz do domu.
- Masz tydzień wolnego. - Skończę remont kuchni.
Tylko nie dzwoń w sprawie próbek kafelek.
- Przecież chcesz mi doradzić. - Już podjąłem za ciebie decyzję.
Kafelki hiszpańskie. Sprawa zamknięta.
Jesteś współwłaścicielką domu.
Muszę mieć twoją zgodę na hipotekę.
- Wystarczy ci? - Na opłaty prawne.
Pracuję też nad innymi rzeczami.
Jakimi, Kathleen?
Mam dowody, że Jonathan okrada rodzinny fundusz powierniczy.
Ujawnienie tego go zrujnuje.
- Kathleen, to szantaż. - Tak.
A ty nagle co taka cnotliwa?
Robisz fortunę na pisaniu o zabójstwach kobiet.
Nie.
Gdybyś przeczytała te książki, wiedziałabyś,
że są o wykorzystywaniu kobiet
i mizoginii, i patriarchacie,
i tym, jak mało robimy, by chronić bezbronnych.
Jasne? Rób, co chcesz.
Jasne. Grace!
Grace, Jonathan będzie próbował zrobić ze mnie złą matkę.
Lekomankę, która zostawiła syna.
Boję się, że go stracę.
- Nie spodziewałam się, że przyjedziesz. - Pewnie, że przyjechałam!
Jesteśmy siostrami. Przyjeżdżam, kiedy mnie potrzebujesz.
Lepiej by było, gdybyś potrzebowała mnie wcześniej, ale…
Przesuń się.
- To nie… - No już.
- Przecież nie ma burzy. - Czyżby?
Nie zabieraj za dużo koca.
Trudno się od tego odzwyczaić.
Wszystko będzie dobrze.
Cieszę się, że jesteś.
Jestem przy tobie.
URUCHOM FILTR PROXY
DANE KONTAKTOWE
ADRES: CORDELIA STREET 3390, WASZYNGTON
Ty tam z piłą!
Dzień dobry.
Jedna i kończę.
Zmierz dwa razy.
Tnij raz.
Cześć.
- Cześć. - Mogę? Brama była otwarta.
Pomyślałam, że się przywitam.
Ładny dom. W innym życiu pewnie sprzedawałabym domy.
Dzięki. Ja nie sprzedaję. Jest mój.
Serio? Podoba mi się najbardziej w tej okolicy.
Przyniosłam świeżą kawę.
Dzięki, ale rzuciłem kofeinę.
Jasne.
Nienakofeinowany właściciel domu z piłą kątową.
Bardzo miło cię poznać.
Moja siostra mieszka obok. Kathleen. Znasz ją?
Tak, z widzenia. Ed. Ed Jennings.
Cześć. Grace Miller.
Czekaj, zaraz wrócę.
Dobrze.
DETEKTYW ED JENNINGS
Tak myślałem, że to ty.
- Tak. - Widzę twoje zdjęcie, kiedy czytam.
Podpiszę ją, jeśli masz długopis.
- Jasne, tak się robi. Proszę. - Tak się robi.
Ale może to ja powinnam poprosić o autograf,
detektywie Edzie Jenningsie z wydziału zabójstw?
- Śledzisz mnie? - Googluję.
Detektyw Ed Jennings, który rozwiązał dawną sprawę
i zatrzymał byłego męża zamordowanej kobiety.
Gratuluję.
To moja praca.
- Nie bądź skromny. Zasłużyłeś na uznanie. - Raczej na tydzień wolnego.
- Cały tydzień?! - Tak.
Chciałem się nauczyć wycinać uciosy.
To może potem rozwiążemy sprawę zabójstwa.
Fikcyjnego, prawda?
- Nikogo nie zabijesz? - Nie powiem.
Na następny tydzień napiszecie wypracowanie o Hamlecie.
Jak Hamlet czułby się w erze cyfrowej?
@DuńczykHamlet uwielbiałby Twittera.
Tweetować czy nie tweetować, oto jest pytanie.
SONETY SZEKSPIRA
Dobre! Znacie temat wypracowania.
Miłego dnia.
Rand, oddaj na czas.
Rand, halo!
Słyszałeś? Na czas.
Co robisz? Co się dzieje?
Jesteś bardzo dobrym uczniem, kiedy się przykładasz.
Ostatnio…
Chcesz porozmawiać?
Nie. Mam oddać pracę na czas.
Jasne.
- Pani Breezewood… - Grace, cześć.
- Cześć, Kath. - Innym razem.
Kojarzysz ten haftowany top?
- Bez rękawów. Mogę go pożyczyć? - Jasne.
- Wychodzisz? - Poznałam twojego sąsiada.
Spotykamy się wieczorem. Wydział zabójstw. Idealny kandydat na męża.
- Szybka jesteś. - Chcę się z nim skonsultować.
To może za niego wyjdź i będziemy mieszkać obok siebie.
Kath, zbudowałaś schron?
Nie do końca…
Później ci powiem.
Możesz nie wracać na noc. I tak muszę ocenić testy.
Nie, ty gotujesz.
Tylko ty umiesz gotować.
Dobra. Do zobaczenia.
DOM ORŁÓW: PRAWDA, HONOR, POŚWIĘCENIE
ŁĄCZENIE
Cześć, skarbie.
Cześć, mamo.
- Co u ciebie? - Wszystko dobrze.
Wiesz co? Przyjechała ciocia Gracie.
Nie może się doczekać, aż cię zobaczy.
- Kiedy? - Kiedy ze mną zamieszkasz.
Kevin musi iść. Kolacja.
- Pożegnaj się. - Pa, mamo.
Kevin… Jonathan…
Halo?
Dziś wieczorem nie mogę.
Dobrze. Ale tylko raz.
No dobra.
- To jeszcze raz. - Dobrze.
Gliny wyłamują drzwi zamknięte od środka.
- Okna są zamknięte. - Zwłoki pośrodku pokoju.
- Mężczyzny. - Tak.
Śmiertelna rana postrzałowa.
Kąt, pod którym oddano strzał, wyklucza samobójstwo.
Nie chodzi o powód, ale o sposób.
Jak zabójca wydostał się z pokoju
po zamordowaniu ofiary, skoro drzwi były zamknięte od środka.
Skomplikowane to wszystko.
Jakaś złowroga siła.
- Masz na myśli ducha? - Nie, to nie w twoim stylu.
- Nie. - Dobra.
Tajne przejście.
Że klapa w podłodze?
Na pewno nie żyje?
Koroner potwierdził zgon, bo tak zwana „ofiara” go przekupiła.
- Tak. - Sfałszował śmierć. Żyje.
Za bardzo się cieszysz, ale wreszcie ci się udało.
Wciąż pracuję nad kuchnią.
Lodówka tu, zlew pod oknem, piekarnik tu.
I nadal zastanawiam się nad wyspą kuchenną.
- Tutaj? - Tak.
- Sprawdzimy to? - Tak. Co?
Sprawdzamy. Stań tu.
Ja stoję przy wyspie i kroję składniki.
- Przepraszam, podasz patelnię? - Tak.
- Proszę. - Dziękuję. Muszę coś włożyć do zmywarki.
Tam był brudny kubek. Podasz?
Wygląda na to, że mały tłok ma zalety.
Powiedz to.
Mów głośniej. Nie słyszę!
Dobrze, że sortujemy śmieci.
Cholera…
Skoro zostajesz jeszcze na kilka dni…
Zostaję.
- I z chęcią. - Co z chęcią?
Znów się spotkam.
- To aż tak oczywiste? - Całkiem oczywiste.
Czekaj, jeszcze raz.
- Tak. Chcę się znów spotkać. - Dobrze.
- To był wspaniały wieczór. - Był w porządku.
Dla mnie był wspaniały.
Dlatego… umówmy się na więcej.
Więcej takich wieczorów, ale bez żadnych oczekiwań…
Dlaczego? Ja mam kilka oczekiwań.
- Tak? - Tak.
Ale nie potrzebuję eskorty policji. Poradzę sobie.
- No tak… - Ale dziękuję.
Jasne.
Grace, uważaj!
- A może jednak. - Może.
Dobranoc, Grace.
Kath?
Wróciłam!
Kath, gdzie jesteś?
Jezu! Ta randka była wspaniała!
Kath?
Kathleen?
Nie. Jezu! O cholera! Boże!
Grace?
Grace, jestem przy tobie.
No już. Kto jest w środku?
No dobra. Nie ruszaj się stąd.
Stój.
Proszę.
Grace?
Pewnie się bała.
Była tam zupełnie sama.
Nie było mnie przy niej.
Teraz jest tam. I nadal mnie przy niej nie ma.
Niedługo będziesz. Obiecuję.
Ale nie teraz, dobrze?
Wiesz, jakie są procedury.
To twoja sprawa?
Byłem pierwszy na miejscu. Mieszkam obok. Uduszenie?
Jakąś podwiązką.
POLICJA WASZYNGTOŃSKA
Stary, co ty tu robisz? Czemu ja tu jestem?
Mamy tydzień wolnego.
- Będę ci dłużny. - O nie.
- Nie zgodziłem się. - Ben, to się stało w domu obok.
Grace była ze mną. Jestem jej to dłużny.
- Sporo masz dziś długów. - Zabito jej siostrę.
Nie mógłbym dać tego komuś innemu.
Szefowa ma nam przypisać tę sprawę z powodu pisarki, którą ledwo poznałeś.
Tak. Już spisali jej zeznania.
- Jest teraz przy zwłokach. - Nie zgodziłem się.
Ben, jeszcze nigdy mnie nie zawiodłeś.
Masz u mnie dług.
Proszę usiąść.
Proszę przyjąć wyrazy współczucia, pani Miller.
Wiem, że przeżywa pani trudny okres, ale musimy zadać kilka pytań.
- Otóż… - Proszę.
Dziękuję.
Czy pani siostrze ktoś groził?
Zna pani kogoś, kto chciał ją skrzywdzić?
Jej były mąż.
Jonathan Breezewood.
Skąd ten wniosek?
Walczyła o wyłączne prawa do opieki nad synem.
Miała dowody,
że był zamieszany w jakieś oszustwa finansowe.
Sama nie wiem.
- Jonathan Breezewood? - Trzeci.
Ma bogatą rodzinę i sporo znajomości. To szycha w świecie adwokatów.
Wiedziałaś o klientach siostry?
To znaczy?
Była nauczycielką.
Łączyła się z klientami za pomocą kamerki.
Strona nazywała się Fantasy Inc.
Jezu.
Sądząc po ubraniach, które znaleźliśmy, pracowała w charakterze dominy.
Nie…
Jedźmy do hotelu.
Jeśli nie chce pani być sama, ktoś może z panią zostać.
Nie chcę być sama
ani nie…
- Mamy ludzi, którzy… - Mogę spać u ciebie?
Nie widziałam jej pięć lat
i po dwóch minutach zdążyłyśmy się pokłócić.
Ty będziesz spać na kanapie, a ja na fotelu.
Odpocznij.
Nie obwiniaj się.
A kogo?
Mordercę.
Dzień dobry.
Herbaty ziołowej?
Nie masz kawy?
W kofeinie problem.
W kofeinie sedno.
Nie.
Ignoruj takie połączenia.
O wszystkim trąbią w mediach. Na zewnątrz stoją wozy transmisyjne.
Możemy zachować to, co robiła, w tajemnicy?
- Ochrońmy przed tym jej syna. - Oczywiście.
No i…
- Chcę pomóc w śledztwie. - Grace…
Nie.
Wiem, to nie jest książka. Ale to osobista sprawa.
- Prawdziwa i osobista. Chodzi o siostrę. - Dlatego musisz trzymać się z dala.
Oboje wiemy, że najważniejsze są dwie pierwsze doby.
Nie ty masz złapać mordercę, tylko ja. I zrobię to, ale nie możesz się narażać.
Mogę iść po rzeczy?
- Ja pójdę. - Nie.
Nie wiesz, gdzie szukać.
Wszystko zabezpieczono, tak?
Mówiłeś, że znam procedury. Pójdę.
Nie zniszczę żadnych dowodów.
Obiecuję.
Dobrze.
WSTĘP WZBRONIONY
Tam jest.
Grace, czy masz jakiś komentarz? Grace!
A pan, detektywie? Czy ta sprawa jest podobna do poprzedniej?
Były mąż znów jest podejrzany?
Ma pan jakiś komentarz?
Jennings.
Jakieś 20 minut temu.
Grace?
Rozmawiałeś z jej byłym mężem?
Organizował wczoraj polityczną zbiórkę pieniędzy.
Może kogoś wynajął.
To największy podejrzany. Chciała go szantażować.
Dowiemy się, jeśli kogoś wynajął.
I jej ciało. Była…
powykręcana i miała wyciągnięte ręce.
Nogi miała skrzyżowane, jakby wisiała na krzyżu.
Czy to było… celowe?
- Chodźmy stąd. - Jak zginęła?
Proszę.
Wszedł tylnymi drzwiami.
Zbił szybę.
Zostawił odcisk buta.
Trampek, rozmiar 44.
Nie ma odcisków palców. Prawdopodobnie założył rękawiczki.
Ukradł coś?
Nic na to nie wskazuje.
Czyli przyszedł po nią.
Tego chcesz. Powiedz!
Miała ślady na…
szyi, prawda?
Czego użył?
Nie wiemy jeszcze.
To wszystko na dziś. Dobranoc.
Miała wczoraj klientów?
- Sprawdzamy to. - Ustaliliście, co i kiedy robiła?
Wiemy, że włączyła prysznic,
ale się nie wykąpała.
Desiree.
Zauważyłam sińce na jej…
Na szyi i…
torsie, i rękach.
Walczyła z nim.
Chodźmy stąd.
Dobrze.
Przykro nam z powodu Kathleen.
Nie znaliśmy jej osobiście, ale była bardzo profesjonalna.
Panowie.
Jej postać, Desiree, cieszyła się popularnością u klientów.
- Pomówmy o nich. - Po co?
Myślicie, że to ma coś wspólnego z jej pracą?
Skupmy się na klientach.
Powiem, co mogę, ale jestem pewna, że to nie ma związku.
Większość klientów to osoby z zagranicy.
Znaczny odsetek, jakieś 30%, mieszka w USA.
Kto ma dostęp do waszych…
Aktorek?
Tak je nazywamy. To artystki.
Kto zna tożsamość waszych aktorek?
Ja, moja mama i mój brat.
To rodzinny interes.
Działamy zgodnie z prawem.
Spełniamy wysokie standardy,
jeśli chodzi o ochronę danych osobowych klientów i aktorek.
Nagrywacie sesje?
Oczywiście. Żeby się zabezpieczyć i mieć kontrolę twórczą.
- Czasem oceniamy aktorki. - Będą nam potrzebne sesje Desiree.
I lista klientów.
Macie nakaz?
Tak, pomyśleliśmy o wszystkim.
Jak tam nasza autorka bestsellerów?
Nie wiem, stary.
Serio? Przestała być atrakcyjna?
Nie w tym rzecz. Po prostu próbowałem…
Jasne, pomóc jej przetrwać noc.
Chcesz coś powiedzieć, Ben?
Raczej nie, Ed.
Tylko tyle, że kiedy się już angażujesz, to na całego.
Sandy White Underwood, dyrektorka.
Wyrazy współczucia.
Kathleen była wspaniałą nauczycielką. Jest nam bardzo przykro.
Dziękuję.
Miały tu być. Przepraszam, zaraz wrócę.
Przepraszamy, że niepokoimy.
Tak nam przykro. Bardzo lubiliśmy panią Breezewood.
Była inna niż wszyscy.
Zawsze chciało się jej słuchać
i dobrze rozumiała, co czujemy.
Była wobec mnie surowa, ale słusznie.
Dziękuję.
Wszystkim.
Wszystko, co miała w szafce, włożyliśmy do pudełka.
Dziękuję, Billy.
Zostawię panią samą. Nie musi się pani spieszyć. W razie czego…
POUFNE
- Jesteś jednym z uczniów Kathleen. - Jerald Baxter.
Jestem synem senator Baxter z Missouri.
Stanu tych, którzy zawsze chcą dowodów. Zawsze każe mi to dodać.
Przykro mi z powodu Kathleen.
To znaczy: pani Breezewood.
Jak zginęła?
Przepraszam, to niestosowne.
Policja ma podejrzanych?
Nie wiem.
- To mogło być przypadkowe. - Morderstwa zwykle takie nie są.
Ktoś chciał ją zabić?
Takie pytanie zada policja. Prawdopodobnie również tutaj.
Pan Sachs ją zdenerwował.
Kto?
Woźny. Billy Sachs.
Dziękuję, Billy.
Widziałem, jak raz rozmawiał z panią Breezewood. Była zdenerwowana.
Prosiła, żeby nikomu nie mówił.
Mnie nic nie powiedziała, więc pewnie aż tak się nie zdenerwowała.
Nie wspominałabym o tym nikomu. To jakieś plotki.
Przepraszam.
Myślałem tylko…
To może się przydać.
Dziękuję za przyniesienie rzeczy siostry. Jestem bardzo wdzięczna.
Nie było mi dziś łatwo.
Zobaczyłam, jakie miała życie i jak bardzo uczniowie ją kochali.
Była taka piękna.
Mogłaby z takim wyglądem występować w telewizji.
I wie pan co? Chyba w pewnym sensie to robiła.
W porządku. Wiem, że pan wie.
Każdy ma jakieś tajemnice, prawda?
My też.
Powiedziałem jej, żeby uważała.
- To miłe. - Ona tak tego nie odebrała.
Uznała to za groźbę?
Nie groziłem jej. Co to, to nie.
Zareagowała zbyt mocno.
Była zdziwiona, że pan wie.
Skąd pan wie?
Obejrzałem Desiree tylko raz.
Był pan klientem?
Nie!
Wie pan co? Nie rozumiem.
Wiedział pan o Desiree, ale nie był pan klientem.
To skąd pan wiedział?
Pokazuje mi dziewczyny.
Ich nagrania.
Rozpoznałem ją.
Jej głos.
- Sposób poruszania. - Zaraz, kto pokazuje?
Mój kuzyn.
Jest technikiem w Fantasy Inc.
Singapur, Bengaluru, Genewa, Glasgow, Newark.
Ile ci ludzie wydają na fantazje… Powinniśmy zmienić robotę.
- Floryda. - Cześć.
- Grace, jak się czujesz? - Dobrze. Porozmawiamy?
Jasne.
- Tutaj. - Wszystko tam jest.
Dowody oszustw Jonathana, które zebrała Kathleen.
Były w jej rzeczach w szkole,
czyli bała się, że będzie miał dostęp do domu.
Jeśli to nie jest wystarczający motyw,
żeby chciał ją zabić, to co nim jest?
Wiedział, że to ma?
Ma mocne alibi.
I tyle? To go oczyszcza z podejrzeń?
Na razie tak. Muszę iść.
Zaczekaj. Przepraszam.
Chciałam przeprosić za dziś rano.
Dużo przeszłaś.
To nie powód, żeby być wobec ciebie nieuprzejmą.
Przepraszam.
- Co z Fantasy Inc.? - Grace!
Czyli byliście tam.
I pewnie nie powiecie, czego się dowiedzieliście.
- Nie. - Dobrze.
Ale ja też nie powiem, czego się dowiedziałam.
Chyba że się wymienimy informacjami.
To nie wchodzi w grę, ale jeśli masz jakieś istotne dowody…
Zachowałam się nieelegancko.
To nie będzie wymiana.
Tylko prośba.
Zakładam, że macie nagrania Kathleen jako Desiree.
Chciałabym je zobaczyć.
Ją zobaczyć.
Zanim powiesz, że to zły pomysł,
pomyśl o tym, co by to dla mnie znaczyło.
A tymczasem oczywiście powiem ci, co wiem.
To dość istotne.
Technik z Fantasy Inc. lubi sobie podglądać. Jedziemy.
Richie!
Policja.
Richie Gorman.
Co znowu zrobił?
Nie sprzedaję informacji.
Nigdy. Robię to dla siebie.
Pracuję tam. Mam prawo oglądać aktorki.
Nie ma pan.
Powiedziałem tylko kuzynowi.
To na pewno wina Billy’ego.
Proszę pani.
Kuzynowi?
Jest woźnym w jej szkole.
Tylko jemu powiedziałem.
- I tyle? - Tyle. Przysięgam.
Nie ma takiej potrzeby.
Tak czy siak, wszystkiego się dowiemy.
Odpowiem ci, bo nam go podsunęłaś. Znał tożsamość Kathleen.
Powiedział tylko kuzynowi, woźnemu.
Sprawdzamy ich obu. To wszystko, co wiem.
Albo wszystko, co powiesz.
- Daruj sobie gierki. - To nie gierki!
Przepraszam, chciałem tylko…
Powiedzieć, żebym się nie wtrącała, tak?
Ale nie myśl sobie, że zamówię kanapki na pogrzeb i na tym skończę.
Dobrze, ale trzymaj się z dala od śledztwa.
I kłopotów.
Gałązka oliwna.
Herbaty z całego świata. Na każdą okazję.
Herbata na sen,
herbata na stres współczesnego życia,
herbata na pobudzenie zmysłów.
Dzięki.
Pójdę już.
Zostań.
Dobry wieczór. Zaczynajmy.
CAROL HAYES, AGENTKA NIERUCHOMOŚCI
Poczułeś?
Zabolało?
Tam, gdzie miało?
Tak ci się podoba?
Byłeś niegrzeczny, co?
Mamy odciski butów przy tylnych drzwiach. Męskie trampki, rozmiar 44.
To Carol Hayes, agentka nieruchomości i artystka pracująca dla Fantasy Inc.
Wszystko się zgadza. Mamy seryjnego zabójcę.
Kto wezwał policję?
Nie uwierzysz.
Proszę, żeby tego nie nagłaśniać.
Mam rodzinę.
Żonę. Kancelarię prawną.
Ryzykuję reputację,
bo postąpiłem właściwie i wezwałem policję.
Pan współpracuje z nami, więc my z panem, panie Marks.
Proszę o tym opowiedzieć. Po kolei.
Było jak zwykle.
Roxanne…
jest wyjątkowa.
Mamy… bardzo dobre relacje.
I nagle…
Oto co się wydarzy.
Pomocy!
Ratunku!
Jak mówiłem, nie wiedziałem,
czy wciąż grała, czy…
Wszystko z nią w porządku?
- Z Roxanne? - Dobrze, że pan to zgłosił, ale…
to nie była gra.
Proszę posłuchać.
Takie interakcje online są mi potrzebne.
Muszę ograniczać komplikacje do minimum.
Mam niski cukier.
- No tak… - Czyli…
Tata przyjedzie po ciebie po szkole.
Zmykaj.
Grace! Jak się czujesz?
Nie odbierasz telefonu.
Rozumiem, wszyscy…
jesteśmy wstrząśnięci.
- Jak Kevin? - Dobrze.
Psycholog zalecił, żeby nie przychodził na pogrzeb.
W tym wieku trauma…
- Po stracie matki. Tak. - No tak.
Zawsze mąż jest winny.
Policja nie mówiła, że organizowałem zbiórkę?
Uścisnąłem ze 100 dłoni.
- Chciałeś się jej pozbyć. - Po co?
- Nie było jej w naszym życiu. - Była taka silna.
Nie złamałeś jej. Chciała z tobą walczyć.
Wiesz, że akta, które zbierała na mój temat, są bezwartościowe?
Kolejna zła decyzja. O tak!
Wiem, jak zarabiała dodatkowe pieniądze.
Dużo osób mogło chcieć zabić dziwkę.
Jesteś zrozpaczona.
Przymknę na to oko.
Odpuść sobie pogrzeb.
Muszę przyjść.
Jestem mężem w żałobie.
- Pani kapitan. - Mówcie.
Tak jest. Obie ofiary to dominy.
Tak to się nazywa?
Dominy, tak.
No dobra.
Obie pracowały na stronie Fantasy Inc.
Między morderstwami widać podobieństwa.
Wtargnięcie, odcisk buta, brak dowodów fizycznych
i podobne ułożenie ciała.
To jest?
Skrzyżowane kostki, wyciągnięte ręce. Jak ukrzyżowanie.
Pomysłowe, choć teologicznie nieprawidłowe.
Syn Boży, nie Córka. Albo to przemyślał, albo o to nie dbał.
Jeszcze nic nie wiesz?
- Ty tu zamykasz sprawy. - Coś mieliśmy.
Pracownik Fantasy Inc. miał dostęp do tożsamości kobiet.
Ma mocne alibi.
Kuzyn, z którym podzielił się informacją, i były mąż też.
Wróćcie z jakimś tropem.
Tak jest.
Pani kapitan.
Krążą plotki o tobie i siostrze ofiary.
Nie patrz tak. Wiesz, co powiem.
Na tym możemy skończyć.
Czyżby?
Umiem stawiać granice.
Kathleen była moją siostrą.
Chciała, żebym wiedziała, jak bardzo zmieniło się jej życie.
Odkryła, że…
uwielbia uczyć.
Uwielbiała też swoich uczniów.
Ale przede wszystkim…
uwielbiała Kevina.
Swojego syna.
To dla niego żyła.
Jej strata…
jest bardzo trudna.
Miała taki potencjał,
tyle nadziei i motywacji.
Moja siostrzyczka.
To był prawdziwy przywilej znać ją, kochać ją
i być kochaną…
przez nią.
Dziękuję.
Módlmy się.
Dziękuję, że jesteś.
A ja za zaproszenie.
Dziękuję księdzu.
Cześć.
- Dziękuję, że jesteście. - Wyrazy współczucia.
Technicy zbadali cały dom.
Możesz się wprowadzić z powrotem, chyba że…
Nie. Zdecydowanie wprowadzę się z powrotem.
Jonathan Breezewood szpiegował Kathleen.
Wiedział o Desiree.
Wiedział o dokumentach, które zbierała.
Przyznał mi się.
Co to mówi o motywie?
Piękna mowa pogrzebowa, Grace.
Będziemy w kontakcie.
Przepraszam. Mogę na chwilkę? Dziękuję.
Pogrzeb jest na zaproszenie.
Kathleen by cię tu nie chciała. Ja też nie chcę.
Ostrożnie.
Nie zszargasz mi reputacji.
Zapanuj nad swoją wybujałą wyobraźnią albo ja to zrobię.
Pani senator!
Nie powinienem tu być.
Nic się nie stało, Jerald.
Cieszę się, że jesteś.
Mówiła, że lilie to symbol niewinności.
Na pogrzebach to znak, że śmierć przywraca tę niewinność zmarłym.
Tak nam mówiła babcia.
Ja je przysłałem.
Te lilie.
Jerald.
Przepraszam, pani Miller. Synowi zdarza się przekraczać granice.
Skąd, Jerald był bardzo taktowny.
- Wyrazy współczucia. Martha Baxter. - Dziękuję za przybycie, pani senator.
Jerald.
DESIREE, TERAZ JESTEŚ TAM, GDZIE TWOJE MIEJSCE
- Grace! - Mam coś.
Dzień dobry, pani kapitan. Grace Miller, siostra Kathleen Breezewood.
Wiem, kim pani jest. Przykro mi z powodu pani siostry.
- Nam wszystkim. - Dziękuję. Zabiorę pani tylko pięć minut.
Jennings, dołączysz do nas?
To kartka kondolencyjna. Przysłano ją do kościoła.
Napisano: „Desiree, teraz jesteś tam, gdzie twoje miejsce”.
Sprawdzimy odciski palców. Dziękuję.
Oczywiście. Pani kapitan, myślę, że mogę sporo wnieść do śledztwa.
Obiecywałeś coś pani Miller?
Broń Boże. Trzyma mnie z dala.
Ale jest druga ofiara.
Pani kapitan, umiem rozpoznać motyw.
To dlatego moje książki tak się sprzedają.
Potrafię wejść w umysł zabójcy, zwłaszcza zabójcy kobiet.
Wie pani, jak długo nowojorska policja szukała gwałciciela z Times Square?
Osiem miesięcy.
Przyszłam, zbadałam sprawę i złapali go trzy dni później.
Chcę tylko powiedzieć, że mogę się przydać.
Czasami potrzebne jest świeże spojrzenie.
Proszę mi pozwolić na współpracę. Nie pożałuje pani.
Zawsze od razu czytam pani książki od deski do deski.
Jest pani bardzo przenikliwą profilerką.
Ale w tej sprawie pani nie widzę.
Weźmy na przykład ułożenie ciał.
Wyglądają tak samo,
ale jest pewna różnica.
W przypadku Kathleen to wszystko jest…
chaotyczne, jakby po prostu zostawił ją
w ostatniej chwili.
W przypadku drugiej ofiary
o wiele bardziej się postarał.
Chciał ją ułożyć w takiej samej pozycji, co Kathleen.
Już o tym mówiliśmy.
Układając tak ciała, chce nas zmylić i podsunąć fałszywy motyw.
Dobra. A dlaczego domina? Są dwie. O co tu chodzi?
Ed wspominał…
Przepraszam. Detektyw Jennings mówił, że może chodzić o kontrolę.
Myślę, że to klucz do odnalezienia motywu.
Albo przypadek.
Jedno na pewno.
Jennings, Grace Miller będzie od teraz konsultantką.
Daj jej dostęp do wszystkiego.
Fajną masz szefową. Taką stanowczą.
„Potrzebne jest świeże spojrzenie”?
Szanuję to, co robisz, i twoje kompetencje.
Proszę cię o to samo.
Tutaj liczą się wyniki. Tak to działa w prawdziwym świecie.
Wiesz co? Mam uwierzyć, że Jonathan nie jest podejrzany?
Nie ma sprawy.
Przepraszam. Mamy nagranie zabójstwa Hayes.
„Daj jej dostęp do wszystkiego”.
Oto co się wydarzy.
Pomocy!
Ratunku!
Desiree.
Co to było? Co powiedział? Cofnij.
Desiree.
Czyli to nie przypadek.
W porządku?
Kartka przyszła do kościoła z kwiatami.
- Z jakimi? - Z różami.
- Namierzyliśmy kartę kredytową. - Jedźmy.
Wszyscy.
Desiree? Takiego imienia się nie zapomina.
A Kathleen Breezewood? Nie mam pojęcia.
Wysłał pan kwiaty na jej pogrzeb. Zapłacono za nie pańską kartą.
Tak. Kwiaciarnia Emily.
Wiązanka pogrzebowa z liścikiem.
To nie moje pismo.
A może pańskiego syna? Rand Morgan, prawda?
Kathleen była jego nauczycielką.
Gdzie był wieczorem dziesiątego?
Dziesiątego… Na operze w Kennedy Center z moją żoną.
- Był tam całą noc? - Rand źle się poczuł.
- Kierowca odwiózł go podczas przerwy. - Jaki ma rozmiar buta?
Chyba 44.
Chcielibyśmy z nim porozmawiać.
Najlepiej teraz.
Byłeś na operze w Kennedy Center i źle się poczułeś.
Kierowca odwiózł cię do domu i czekałeś na nas.
- Tak. - Masz dowód?
Nie wychodziłeś?
Nie. Gosposia mnie widziała.
Musimy z nią porozmawiać.
Użyłeś karty kredytowej ojca, żeby zamówić kwiaty na pogrzeb?
Nie, mam własną kartę.
I nie przysyłałem kwiatów.
Była jedna wiązanka od klasy.
Cześć.
Jakie miałeś stosunki z moją stroną?
To znaczy?
Powiedziałeś, że była surowa.
- Tak. - Podobała ci się?
Nie. Była stara.
Starsza.
To znaczy: była ładna, ale…
- Rand. - Zapytała.
Nie interesowałem się nią.
Nawet na zajęciach.
Jasne?
Kontakt do gosposi.
Dziękujemy.
Odezwiemy się.
Brawo.
Co za dzieciaki.
- Mają świat u stóp. - Zabójcy są w każdej grupie podatkowej.
Co sądzisz?
- To on? - Na pewno coś ukrywa.
To ten twój instynkt pisarki? Na pewno on wysłał kwiaty i kartkę.
To ukrywa.
To zbyt inteligentny chłopak. Jest coś jeszcze.
To wszystko na dziś.
Dobranoc.
Desiree.
Mamy trzech klientów,
którzy regularnie łączyli się z Desiree i Roxanne.
- Miejscowi? - Londyn, Paryż, Berlin.
Zadzwoń do Interpolu, a ja sprawdzę, czy nie przylecieli do Waszyngtonu.
Kolejny napad. Tym razem przeżyła.
TECHNIK
Krew na ostrzu. Szybko dostaniemy wyniki.
Nazwisko ofiary?
- Bethany Knowles. - Dzięki.
Pani Bethany, detektyw Jennings.
Mój partner, detektyw Parker,
a to pani Miller.
Jak się pani trzyma?
Mąż wyszedł z dziećmi.
Trzymamy je z dala, kiedy pracuję.
Dobrze, że w porę wrócili.
Opowie pani o napastniku?
Pani Bethany, naprawdę cieszymy się, że nic pani nie jest.
Jest pani bardzo odważna.
Walczyła z nim pani, a na nożu jest krew, czyli dowód,
który pomoże nam go dorwać.
Był…
biały.
Jakieś 1,80 m wzrostu.
Zaskoczyła mnie jego siła.
Mówił do pani po imieniu?
Desiree.
Czemu jego siła panią zaskoczyła?
Wydawał się bardzo młody.
Jak młody?
To był…
nastolatek.
Miał na sobie elegancki zegarek.
Co pani przez to rozumie?
Złoty? Srebrny?
Złoty.
Z małymi tarczami pokazującymi różne strefy czasowe.
Wiedzą państwo: drogi zegarek.
Przeszukanie?
Rozmiar 44.
Szukacie po omacku!
Sprawdzicie każdego dzieciaka z takimi butami?
- Jak długo to masz? - Jego drużyna wygrała mistrzostwa.
Trenerzy dali im to wszystkim w prezencie.
Nigdy go nie nosi.
- Wychodziłeś dziś? - Nie.
To prawda? To nam pokażą kamery?
Poszedłem do parku.
Zdejmij koszulkę.
Nakaz to obejmuje.
Śmiało.
- Wyjaśnisz nam to? - Nie odpowiadaj.
Wsiadaj.
- Gdzie Grace? - Gdzie chce.
Czego pani chce?
- Tego, czego pan jeszcze nie powiedział. - Powiedziałem.
Mój kuzyn pracuje dla Fantasy Inc. On powiedział mi o pani siostrze. Tyle.
Komu jeszcze mówił?
- Nie chcę nikogo wpędzać w kłopoty. - Zaufaj mi.
Rand Morgan ma dziś dość kłopotów.
On powiedział.
Richie. O Desiree.
On i Richie…
Są…
ze sobą.
Ukrywają to.
Zna się na technologii. Ma niezły sprzęt.
Rozmiar buta i odcisk pasują do wszystkich miejsc zbrodni.
Błoto nie pasuje.
Złoty zegarek.
Są takie w katalogu prezentów za zasługi.
Jest złoty i drogi, ale wcale nie taki rzadki.
Dzisiaj nie było go w domu 90 minut.
Opis Bethany do niego pasuje.
Ale to nie jego krew była na nożu.
Wierzysz w historyjkę o skaleczeniu się podczas skakania przez płot?
Mamy jego komputer. Odwiedzał stronę Fantasy Inc.
Oglądał Desiree pięć razy.
- I Roxanne, i Bethany. - Może z ciekawości.
Wiem, że zgrywasz adwokata diabła, ale daj spokój.
Dowodów jest coraz więcej.
Rand nie jest zabójcą.
Jest chłopakiem Richiego.
Richie to ten chłopak z Fantasty Inc.
Rand nie wyautował się przed ojcem.
Mogę się założyć,
że Rand i Richie byli razem podczas morderstw.
Zgadzam się z Edem, że oglądał nagrania z ciekawości.
Dobra robota.
Chodź na chwilę.
Instynkt pisarki.
Opłaciło się.
Niech pani opowie o Desiree.
Sama ją wymyśliła.
Żeby występować, trzeba mieć talent i wyobraźnię.
Pani siostra miała i to, i to.
Wielu klientów tęskni za Desiree.
Źle to wpływa na nasz interes.
Rozmawiałam…
z kilkoma kandydatkami, ale żadna nie będzie drugą Desiree.
A może jednak?
To twoja Desiree.
Mam ochotę na…
zabawę.
Tego chcesz.
Powiedz.
Powiedz!
Grace. Wejdź.
Przyszły szafki do kuchni. Płaskie panele przednie.
Stawiam na… nowoczesny styl.
Posłuchaj.
Chciałem do ciebie przyjść.
Szanuję cię.
Dużo wnosisz, ale…
chcę, żebyś była bezpieczna.
Oszalałbym, gdyby coś ci się stało.
Grace.
Jeden raz to za mało.
Dzień dobry.
Zaczyna się bardzo dobrze.
Żałujesz?
Nie.
Ale wszystko się pokomplikuje.
Proszę.
Spotkanie za godzinę.
Są darmowe pączki, serio. Pyszne.
- Cześć. - Cześć.
Planowałem interweniować, ale najwyraźniej coś się zmieniło.
- Dzień dobry. - Dobrze.
Zaczynajmy.
Potwierdziliśmy, że Rand był z przyjacielem z Fantasy Inc.
w oba wieczory.
Zaczęliśmy przesłuchiwać uczniów szkoły.
Najpierw jej podopiecznych.
Może to dobry sposób, ale to tylko jedna z możliwości.
Ja mogę zaproponować inną.
A jeśli wywabimy mordercę…
używając mnie
jako przynęty?
Zostanę nową Desiree w Fantasy Inc.
To samo imię, to samo pomieszczenie,
podobny strój.
Zabójca się mną zainteresuje.
- Dajcie spokój. - Fantasy Inc. się zgodziło?
Są gotowi zrobić wszystko, żeby rozwiązać sprawę i…
ja też jestem.
Warto spróbować.
Tak nie można!
Jest od szukania motywów
i rozwiązywania sprawy na papierze.
- Nie od działania! - Dobra.
Mam sporo przemyśleń na temat motywu.
Moja metoda zapobiegnie kolejnym śmierciom.
- On może zabić ciebie! - Jesteś odważna.
I sprytna.
Do dzieła.
- Pani kapitan! - Daruj sobie.
Szybko się między wami zmienia.
Przepraszam.
Nie powiedziałam, bo próbowałbyś mnie zniechęcić.
I tu masz rację.
Dobry wieczór. Desiree wróciła.
Nie słyszę. Głośniej.
Powiedz to!
Powiedz!
Zaczynajmy.
Tego chcesz. Tego ci trzeba.
Przełączysz na kamerę A?
Po jakim czasie zorientuje się, że jest druga Desiree?
Może jest cwany i chwilę zaczeka.
Jonathan Breezewood współpracuje z konglomeratem nieruchomościowym,
który ma podejrzanych inwestorów.
Wiedziałby, komu zlecić zabójstwo.
Sama nie wiem. Znam Jonathana.
Uwierzyłabym, że chce zabić Kathleen, ale te dwie pozostałe…
Naśladowca.
Nie pierwszy raz.
- Dwóch? - Świeże spojrzenie.
Sprawdź Breezewooda i wróć do szkoły.
Jeśli naśladowca istnieje, może tam być.
Nawet się nie odezwałem do pani Breezewood. Nigdy.
Miałem nadzieję, że mnie zauważy.
Nie interesował mnie teatr ani angielski.
Zauważyłeś coś dziwnego?
A jej relacja z innymi uczniami?
W porządku.
Zamordowano twoją nauczycielkę. Mów, jeśli coś wiesz.
Bardzo ją lubiłem. Jak wszyscy.
Nie wierzę, że ktoś ze szkoły byłby w stanie to zrobić.
Każdy z tych dzieciaków mógł zhakować stronę bez śladów.
Żeby ukryć adres IP, wystarczyło włamać się do zagranicznego systemu.
Kiepsko ci idzie, Randy.
Nie mów tak.
Powaliłem cię i przytrzymałem, Randy.
Kathleen?
Czy Desiree?
Podnieca cię?
- To żart? - Żart jest taki, że podejrzewają mnie.
Stary…
to ty miałeś obsesję.
Widziałem, jak na nią patrzysz.
To moja Kathleen! Moja!
Nie dostaniesz. Nieważne.
- W porządku. - Jennings.
Dzięki.
Co się dzieje?
Rand jest w szpitalu. Podobno przez Jeralda Baxtera.
Miejcie oczy otwarte.
- Co się stało? - Mógł go zabić!
- Rand? - Stracił panowanie.
Kiedy powiedziałem, że wiem, że była Desiree.
Nazwał…
Nazwał ją swoją Kathleen.
Przemówienie dla Sojuszu Rzeźników.
Dobrze, że nie wiedzą, że nie jem mięsa.
Znasz zasady.
- Kiedy do ciebie mówię, masz odpowiadać. - Znam zasady.
Ty możesz używać tego przy stole.
Zabiorę cię do terapeuty.
- Od pogrzebu jesteś… - Jutro do szkoły przyjdą psychologowie.
Bądź przed szkołą o 10.30.
Mamo, ledwo ją znałem.
Źle mi z tym, ale…
przejdzie mi.
Proszę. Zaoszczędziłaś 10 000.
Gdyby pieniądze stanowiły problem, nie urodziłabym cię.
Grace, mamy nakaz aresztowania Jeralda Baxtera.
To nasz zabójca.
- Macie dość dowodów, żeby go skazać? - Żeby go przesłuchać.
Dowody przeciw Randowi wskazują tak naprawdę na Baxtera.
- Nawet portret pamięciowy. - Jego matka to senator.
Musicie mieć twarde dowody.
Zdobędziemy je.
Dziękuję, Grace, za twoje uwagi i za to, że chciałaś się wystawić.
Ostatecznie to praca policji przyniosła wyniki.
Możemy się zwijać, a ty możesz zdjąć kostium.
Chłopcy, pakujcie się i wracajmy.
- Mamy nakaz zatrzymania Jeralda. - Co?
Za dwa zabójstwa.
Nonsens.
- I jedno usiłowanie. - Gdzie was szef?
- Gdzie Jerald? - W piwnicy.
Uczy się. Nie lubi, gdy mu się przeszkadza.
Jerald!
Policja, otwierać!
Dobra, czysto.
Polecenie aresztowania Jeralda Baxtera.
Nie zdziwiłaś się.
Jesteś sprytny. Wiedziałam, że nie dasz się złapać.
Wiedziałam też, że przybiegniesz tutaj.
Do Desiree.
Myślisz, że wiesz wszystko. Kochałem Kathleen.
Tak, kochałeś Kathleen,
bo była ucieleśnieniem wszystkiego, czego nie ma twoja matka.
Była ciepła i troskliwa.
Ale kiedy została Desiree,
musiałeś ją zabić, prawda?
Chciała mieć nad tobą kontrolę, a to było już zbyt znajome.
Twoi czytelnicy to kupują?
Oto o czym nie napisałaś.
O tym, jak Jerald udusił siostrzyczkę Kathleen,
wyszedł niezauważony,
wrócił do domu i roztrzęsiony zadzwonił na policję,
mówiąc, że znalazł zwłoki mamy pod schodami.
Miała złamany kark.
Potem odkryto smutną tajemnicę.
Była alkoholiczką.
Jej syn nie mógł opanować szlochania.
Opłakiwał swą słynną matkę.
Matkę Missouri.
Przyznaj, że też mam talent pisarski.
Zabiłeś moją siostrę.
Zabiłem Desiree!
Musiałem!
Ale bolało mnie to.
Wiedziałem, że już nigdy nie zobaczę zachęcającego uśmiechu Kathleen.
Zabiłeś Kathleen i Carol Hayes.
Próbowałeś zabić Bethany Knowles.
Tak! Wszystkie to Desiree! Wszystkie!
To koniec. Przyznałeś się. Wszystko poszło na żywo i jest w sieci.
Nikt nie musi dziś umierać. Ani ty, ani ja.
Ty dziś umrzesz!
Chyba że będziesz błagać!
No dalej, błagaj!
Kochała mnie!
Błagaj!
Stój!
Jesteś cała?
Grace?
Jestem cała.
Nic mi nie jest.
Chyba kogoś przekonałem do herbaty.
Jaką pijesz?
Tę na pobudzenie zmysłów.
Chociaż chyba już są całkiem pobudzone.
To adrenalina po zamknięciu sprawy. Nic nie może się z nią równać.
Nie, to chyba inna, niezwiązana z policją adrenalina.
Jaka?
Nie wiem.
Nie wiem, dokąd to zmierza.
Dowiemy się?
Jak ktoś kiedyś powiedział:
„Jeden raz to za mało”.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz