Downloaded from YTS.MX
Diomedes!
Official YIFY movies site: YTS.MX
Są piękniejsze kobiety Nic nie poradzę
I takie, które Mają większą władzę
Są takie na świecie Lecz królową jesteś ty
Urodziłem się z tą muzyką.
To moralne i kulturalne zobowiązanie wobec mojego kraju przez folklor.
Królową jesteś ty
Królową bez królestwa i skarbów
To nauczyło mnie życia Nic więcej mi nie potrzeba
Straconego czasu tylko żal
Na nasze koncerty przychodzą tłumy.
Ludzie doceniają muzykę vallenato płynącą prosto z serca.
Dziękuję wam!
Niech Bóg was błogosławi!
NETFLIX - FILM DOKUMENTALNY
Moi fani to szaleńcy jak ja, ale to dobrzy ludzie.
Zrozumienie fenomenu Diomedesa Díaza to problem złożony jak jego życie.
To kolumbijski artysta, który sprzedał najwięcej płyt.
Dwadzieścia lat temu nikt nie postawiłby na to ani peso.
Każde wydarzenie zmienia w piosenkę.
Pisze o swoich doświadczeniach.
W vallenato właśnie o to chodzi.
Diomedes był geniuszem, ale trzeba było opiekować się nim przez całą dobę.
Przez 30 lat wspólnie braliśmy narkotyki.
Diomedes był duszą towarzystwa.
Ile są warte usta Diomedesa?
Usta Diomedesa i cała reszta
są warte pokaźną sumkę.
Nie narzekam na zarobki.
Układa mi się z kobietami.
Wiadomo, forsa.
Cudownie śpiewał, więc musiał mieć dobre serce.
Był przyjemny.
Nie spisałem sobie tego
Lecz opowiem wam panowie
Całe życie swoje
Od dzieciństwa aż po dziś
To piękna sprawa.
Zawsze byłem bardzo czuły i bardzo szanowałem kobiety.
Nie pogrywałem sobie z nimi.
Prowadziłem jego fanklub.
Byłem jego ojcem chrzestnym przez 50 lat.
Wszyscy mi to ciągle przypominają.
Zgadza się.
Czy miałeś kiedyś wyrzuty, bo zraniłeś fankę?
Opowiesz o tym?
Oczywiście.
Nie ma nic groźniejszego niż rozżalona fanka.
To jasne jak słońce.
Doris Adriana…
była przyjaciółką naszej grupy.
Zobaczyłem ją w studiu.
Podeszła do mnie. Chciała się zbliżyć do Diomedesa.
Kolejna fanka.
Jedna z wielu.
To dla moich fanów!
Nikt mi was nie zabierze.
Diomedes stwierdził, że będą problemy z Doris Adrianą.
Ale żebym się nie martwił.
Doradziłem mu ostrożność.
Chcemy wymazać kiepskie momenty z życia.
Pomimo dziwnych okoliczności śmierci przyjaciółki Diomedesa Díaza,
w którą może być on zamieszany, dziś wieczorem w Valledupar
zaprezentuje nową płytę Mi biografia.
Z całego serca wszystkim Kolumbijczykom
i wszystkim moim fanom
z przyjemnością prezentuję ten album z przesłaniem miłości i pokoju.
Występowaliśmy jak zwykle.
Ale powiązano go z tą sprawą.
Przez ostatnie pięć miesięcy Diomedes Díaz ucieka przed prawem.
Zniknął w sierpniu i nikt nie wie, gdzie się podziewa.
Czy podtrzymuje pan swoje zarzuty?
W tej chwili uznajemy pana Diomedesa Díaza za winnego.
Jak wytłumaczy pan to, że pańska siostra przedawkowała?
To było morderstwo. Proste.
Chcieli zamknąć tatę.
Miał trafić do celi.
Ojciec chronił się,
uciekając.
To był trudny okres.
Wszyscy go opuścili.
To mnie się wypłakiwał.
Pocieszałem go.
Mówiłem, że to boska próba i że to nie zaszkodzi jego karierze.
Powtarzałem, że wierzymy w jego niewinność.
DZIECI SĄ Z TOBĄ, DIOMEDESIE
Diomedes jest niewinny!
W muzycznym świecie nikt nie porusza innego tematu.
Powitaliśmy go,
by pokazać mu nasze wsparcie, by wiedział, że nie jest sam.
Chociaż mieszkańcy stolicy dziwili się, jak możemy wspierać mordercę.
Ale to przecież był nasz piosenkarz.
Nasz idol.
Niektórzy nazywali go bogiem.
WIERZYMY W NIEWINNOŚĆ
Podczas pierwszego wywiadu po śmierci Doris Adriany Niño
Diomedes zapewnił, że opuściła ona jego sypialnię.
Nie wiem, co stało się za drzwiami mojego pokoju.
Gdybym o czymś wiedział, nie dopuściłbym do tego.
Czy to jasne?
Gdyby ta dziewczyna, świeć Panie nad jej duszą,
dostała ataku na moich oczach, pomógłbym jej bez wahania.
Zabrałbym ją do szpitala.
Bo takim jestem człowiekiem.
Wszystko się kleiło.
To mogło być morderstwo doskonałe.
Chcieli zniszczyć Diomedesa Díaza.
PARK LEGEND VALLENATO, VALLEDUPAR
Martwiliśmy się.
To był inny Diomedes.
PIOSENKARZ
Człowiek, którego poznałem,
był bardzo skromny.
Całkowicie szczery.
Żył dla siebie i swojej rodziny.
W duszy ranę mam krwawiącą
Goić nie chce się
Smutku piętno ciąży mi Nieskończone
Odlecieć chciałbym w niebo Gdzieś bez celu
Diomedes był rolnikiem,
którego Bóg
obdarzył łaską.
Pamiętam, że kiedy miał sześć lat,
bywało tu wielu akordeonistów.
To kwestia tego otoczenia.
KOMPOZYTOR
W każdym mieście i w każdym kraju panują inne zwyczaje.
Ciągle płynęły tu melodie. Dzieciaki również pisały teksty.
Właśnie w takim środowisku kształtował się jako muzyk.
Od dzieciństwa.
Chciałem analizować Jak zacząć pieśń vallenato
Ale zrozumiałem tylko Że rodzi się ona z serca
Poznałem Diomedesa w moim domu.
Przyszedł, usiadł i zaczął śpiewać.
Mój ojciec zapytał go, kim są jego rodzice.
HISTORYK
Powiedział to i tamto.
Wtedy ojciec go wyściskał i stwierdził, że to dlatego tak pięknie śpiewa.
Kiedy czuję się samotny
Odziedziczył talent po dziadku.
Był on wędrownym muzykiem.
Można wyróżnić
różne gatunki muzyczne…
GOSPODARZ EL SHOW DE LAS ESTRELLAS
…w zależności od regionu.
W północnej Kolumbii panowała królowa muzyki, czyli cumbia.
Vallenato to muzyka folkowa.
Zasługuje na największy szacunek ze względu na długą tradycję.
Istniała już, kiedy dotarł tu Kolumb.
To siostra cumbii.
Mają te same korzenie.
Kiedy pojawił się akordeon, dodano go do tej muzyki i ją wzbogacił.
Panowie, muszę wam powiedzieć
Że na sawannie pojawił się nowy cud
Panowie, muszę wam powiedzieć
Że na sawannie pojawił się nowy cud
Ludzie jeżdżą tam co chwilę
Ukoronowali swą boginię
Nazywam je dynastiami, bo przetrwały od XIX wieku do dziś.
Jedna z nich jest szczególna.
Mógłbym przez pół godziny wymieniać muzyków, kompozytorów,
akordeonistów i tekściarzy z tej dynastii.
Należał do niej Diomedes.
Nie stał się gwiazdą przez przypadek.
Przeszłość mam smutną Mroczna przeszłość dręczy mnie
Szukam światła Które duszę rozjaśni mi
W twych oczach znalazłem je
Kiedy przychodził Diomedes, przerywano każdą imprezę.
PIOSENKARZ I AKORDEONISTA
Nazywano go „El Chivato” – kikimorą.
Był bardziej poetą.
Dla przykładu…
Te wersy zaśpiewam wam Gardłu spocząć nie dam
Szczęściem napawam się Jak Freddy Peralta rzekł
Był w tym świetny.
Powinien dalej śpiewać dla nas, zupełnie nieznany.
Pojawił się w Valledupar w rozwalonych butach. Naprawdę.
Prawdziwy rolnik.
VALLEDUPAR, KOLUMBIA
Valledupar jest uznawane za światową stolicę vallenato.
Po raz kolejny w Valledupar.
Pies grał na klawiszach A na skrzypcach śmigał kot
Szczur słodko fikał Z córką pancernika
Hej, Romeo, stary leniu!
Królowało wtedy Radio Guatapurí.
RADIOWIEC
Myślę, że ciągle ono rządzi.
Przybył młody człowiek.
Powiedział, że właśnie nagrał album.
Dali mu rower, by mógł dostarczać pocztę.
Nigdy nie jeździł na rowerze.
Wyszedł więc, prowadząc go obok siebie.
Pracowałem pieszo, pociłem się strasznie, ale dałem radę.
Wszyscy w Valledupar mnie polubili.
Nawet pracownicy radia, z którymi przyjaźnię się do dziś.
Robiłem to tylko po to, by grali moje piosenki.
Nowy głos w Radiu Guatapurí.
Przebój „Cariñito de mi vida” w wykonaniu Rafaela Orozco.
Tekst napisał Diomedes Díaz.
W czasie zimy góry kryją Chmury aż po szczyty ich
Sawanna zazieleni się
Zadzwoniłem do niego i się przedstawiłem.
AKORDEONISTA
Powiedziałem, że składam setlistę, bo nagrywam z Rafaelem Orozco.
Był mi bardzo wdzięczny.
Chciał ruszyć do przodu, ale do tej pory nie miał szczęścia.
Zachwalał swoje piosenki. Szczególnie jedną.
Zgodziłem się.
To „Cariñito de mi vida”.
Byłem jej bardzo ciekawy.
Wczesnym rankiem zobaczyłem świt
Słońca ciepło znów ogrzało mnie
Kiedy powiedziałem mu, że nagramy ten kawałek,
nie posiadał się ze szczęścia.
Był naprawdę szczęśliwy.
Emilio zadzwonił do Rafaela. Poprosił, by podziękował Diomedesowi.
„Powiedz: »Diomedes Diaz, Kacyk La Junty«”.
I to do niego przylgnęło.
Oto Kacyk La Junty.
Diomedes Díaz.
W krótkim czasie dogadał się z El Debe Lópezem.
Mieli wystąpić w CBS.
Poszedłem na nagrania
w CBS
i w Sony Music.
Nagrał trzy fantastyczne przeboje.
To był obłęd.
Śpiewam prosto z serca
Dla tej pięknej brunetki
Z tego malutkiego okna
Gdzie moja ukochana śpi
Napisałem ten utwór dla mojej żony Patricii.
„La ventana marroncita”. Z tego okna mnie postrzelono.
- Jak to? - Zakochałem się.
Ale wtedy nikt nie znał Diomedesa.
Tak zaczęła się jego kariera.
Dogadał się z Colacho Mendozą.
Odnieśli wielki sukces.
Diomedes zaczął rozsiewać vallenato po całym kraju.
Jego wytwórnia rozpoczęła wielką kampanię promocyjną.
Prezentowali jego najnowsze utwory.
Posłuchaj tej parodii Która leci tak
Wszystko, na co pracowałem Dzisiaj twoje jest
Tylko ty masz zawsze rację Żyć dla ciebie chcę
To, co w piersi skrywam swej Dziś dla ciebie jest
Miłość jest największa
Z Colacho grali bardzo tradycyjnie.
SKARBNIK
Diomedes chciał dodać bardziej komercyjne elementy.
Podobało mu się brzmienie Cochy.
Świeża krew.
Jego gesty, machanie ręką,
nawet jego słowa były nastawione na zysk.
Inni śpiewali lepiej.
Na przykład Rafael Orozco, który miał lepszy głos.
Bardzo ze sobą rywalizowali.
Na scenie wyglądali jak wrogowie.
Mówili, że się kochają, ale można było wyczuć zazdrość.
MENEDŻER (1994 – 1996)
Diomedes był Kreolem z prowincji.
Nie miał zębów, był niewykształcony, brakowało mu ogłady.
PREZENTER
Był skazany na porażkę.
Inni mieli lepszą technikę i lepiej się ubierali.
Mieli inne oświetlenie niż Diomedes.
Daj już spokój
Nie złość się
Kocham ciebie
Całym sercem
Mieli nad nami sporą przewagę.
Dzięki ciężkiej pracy,
próbom
i całkowitemu poświęceniu
udało mu się zostać oryginalnym piosenkarzem.
Najlepiej wychodziły mu interakcje z publicznością.
Wyrażał swoje emocje, a ludzie to doceniali.
Na scenie całkowicie się zmieniał.
Był zupełnie wyjątkowy.
Nagrał z Cochą trzy albumy, ale wtedy przyszedł czas na zmianę.
Zaproponowałem Juancho Roisa, który akurat opuścił Jorge Oñate.
PRZYJACIEL I MENEDŻER
WSPIERAMY JUANCHO ROISA NA XXIV FESTIWALU VALLENATO
Juancho Rois.
Wyjątkowa postać.
To prawdziwy artysta.
Czasem stał z akordeonem z dala ode mnie.
Posługiwaliśmy się sygnałami. Dla „La chinity” robiłem tak.
Używaliśmy sygnałów.
AKORDEONISTA (1985 – 1994)
„La palomita volantona” była tak.
A „Guapa” tak.
„La paloma volantona”. A to było „El besito”.
Jeśli chodziło nam…
o „Lluvia de verano”, robił tak.
Rozumiesz?
Już nie ima się mnie ból ani lęk
Przepadły jak huraganowy wiatr
Żale, które gniotły moją pierś Zakończyły równie szybko się
Nie pozostał po nich nawet cień
Kiedy wrócą Będą jako letni deszcz
Śpiewam
Śmieję się
Marzę
Szczęśliwym jest
Wtedy zaczął się jego złoty okres.
Stał się idolem.
DYREKTOR GENERALNY SONY MUSIC (1979 – 1984)
Uważano, że jest najlepszy.
Gdzie się pojawił, ludzie szaleli.
Nie możesz winić mnie
Że jesteś dla mnie jak Woda dla spragnionego
Nie pamiętasz już Że umierałem, gdy
Odbierałaś mi swe usta?
Kiedy odchodziłaś…
Diomedes na scenie wywoływał szaleństwo.
Szaleli za nim wszyscy, dzieci i dorośli, kobiety i mężczyźni.
Cały świat słuchał go z otwartymi ustami. Tak to właśnie wyglądało.
Spektakularny sukces. Jego przeboje królowały w radiu.
Sprzedawał mnóstwo płyt.
Sony oczywiście wykorzystało to, by uczynić go najpopularniejszym artystą
w Kolumbii.
Mam szczęście, że jestem Kolumbijczykiem
Mówię to z dumą
Jestem Kolumbijczykiem
Juancho!
W trakcie mundialu
wypuszczono piosenkę Diomedesa Díaza.
Tak zyskał sławę w całej Kolumbii.
Kolumbia do boju!
Przez całe życie wypuszczał bestsellery.
Sprzedawały się jak ciepłe bułeczki.
Wszyscy wiedzieli, że 26 maja, w dzień jego urodzin, będzie premiera.
Wszyscy oszczędzali.
AKORDEONISTA (1995 – 1998)
Peso do peso, by kupić nowy album Diomedesa.
Kiedy wyszedł album,
można już było kupić z nim kasety kiepskiej jakości.
Piractwo było bardzo popularne. Zajmowała się nim potężna mafia.
Wydarzenie roku, album Kacyka La Junty. Ojca piosenkarzy.
Dla słuchaczy vallenato był bogiem.
Dziękuję!
Dziękuję wam, moi drodzy!
Diomedes był bardzo oryginalnym artystą.
Był sobą.
Miał wszystko, by zostać supergwiazdą.
Co za przyjemność!
Diomedesowi udało się…
PREZYDENT KOLUMBII (1994 – 1998)
…dotrzeć z vallenato wszędzie i zdobyć sympatię ludzi.
Czułem to na końcu swojej kampanii prezydenckiej.
Mam zamiar powtórzyć
wyczyn kolumbijskiej drużyny.
Zdobędziemy pięć bramek
przeciwko biedzie w Kolumbii.
Na karaibskim wybrzeżu Kolumbii
ktoś, kto nie śpiewał vallenato, nie miał czego szukać w polityce.
Wtedy przybył Diomedes.
Powiedziałem, że ludzie są smutni, bo się spóźnił.
Powiedział, że jeśli nie wejdę na scenę, odbierze mi te 60 tysięcy głosów,
które czekają na mnie i na niego.
Kazał mi tam wyjść, żeby ich nie stracić.
Proszę o brawa!
Oto radość vallenato!
To entuzjazm mieszkańców Barranquilli!
Mógł osiągnąć więcej.
PRZYJACIEL
Ale nie był egoistą.
Gardził pieniędzmi.
Przychodzi tu z grubą forsą i rozdaje ją wszystkim.
Dlatego jest biednym bogaczem. Wszystko, co ma, rozdaje.
Rozdawał pieniądze.
W tej chwili wydaje dziennie około miliona peso.
Wtedy się to zaczęło.
SYN
Mój ojciec zaczął odnosić sukcesy komercyjne.
Poczwórna platynowa płyta za album Titulo de amor.
Był pierwszym kolumbijskim artystą, który zarobił milion dolarów za występ.
To mnóstwo pieniędzy. W domu były pełne walizki forsy.
Ciągle boli?
Nie jest przyklejony.
Wszystko albo nic.
Skąd pomysł na brylant w zębie?
Wpadłem na to
już bardzo dawno.
Jeszcze w dzieciństwie.
Nie robię tego, by się popisywać.
Po prostu chcę, by mój głos błyszczał jak ten brylant.
Poza tym po co mam trzymać pieniądze w banku?
Wolę mieć je w ustach, bo tak je zarobiłem.
Fani będą mogli go podziwiać.
Czuję się szczęśliwy.
Poza tym ząb mnie już nie boli.
Pasmo włosów zdobi ciało me
Pasmo włosów zdobi duszę mą
Pojawił się już pierwszy siwy włos
To znak, że starzeję się
Kiedy Rafael Santos zobaczy mnie
Przepełniony młodością powie swojej matce
Że tata siwieje już
Ale nie wiem, czy uwierzy mu
Kiedy stał się sławny,
zainteresowała się nim mafia narkotykowa.
Gdyby chciał, miałby połowę Kolumbii.
PRZYJACIEL
Mafia narkotykowa oferowała mu grube miliony
na moich oczach.
Przynosił im dumę.
Czemu skupili się na nim? Bo był akurat modny.
Przykuł ich uwagę, bo był dla nich świetną partią.
Gdyby odmówił,
nie pożyłby zbyt długo.
Wystąpił na drugim ślubie szefa kartelu Miguela Rodrigueza Orejueli w Cali.
Wyszedł na scenę, a panna młoda poprosiła o piosenkę „El santo cachón”.
Powiedział, że nie śpiewa takich piosenek. Że to nie jego bajka.
Wyszliśmy stamtąd o 7.30 rano.
Powiedz mecenasowi Zulecie
I tej dziewczynie, Gladys
Że w październiku odpuściłem imprezę
Ale w listopadzie na pewno przyjdę
W październiku odpuściłem imprezę
Ale w listopadzie na pewno przyjdę
Nieprzyjemne jest to, że mafia mieszała się w muzykę.
Vallenato nie było wyjątkiem.
Pieniądze płynęły do La Guajiry z handlu narkotykami.
Często tam graliśmy, bo Diomedesowi się tam podobało.
Diomedes i nie tylko on, ale całe jego pokolenie,
dorastało w tamtym czasie.
Wkraczaliśmy w erę narkokorupcji i narkoterroryzmu,
której częścią był Pablo Escobar.
Nie handluję narkotykami.
To skąd te pieniądze?
Cała Antioquia wie o moich inwestycjach w przemysł, bydło i budownictwo.
Kartele narkotykowe…
REDAKTOR NACZELNY EL ESPECTADOR
…przez pewien czas były bezkarne.
PREZYDENCIE SAMPER, ZWALCZ BEZROBOCIE
Kartel z Cali przekazał ogromną dotację na kampanię Ernesto Sampera.
Przeniknęli absolutnie wszędzie.
Do ekonomii, do piłki nożnej,
do polityki.
Narkotyki były dosłownie wszędzie.
W pewien sposób stworzyły swoją własną kulturę.
Ufaliśmy im, a oni dobrze nam płacili.
Kiedyś graliśmy koncert.
Zanim zaczęliśmy, pojawił się Diomedes. Powiedział, że jego kuzyni
mają specjalny proszek na zmęczenie.
Że nie upijemy się ani nic takiego.
Zgodziłem się na to.
Zniknął cały mój ból.
Diomedes poczuł to samo, stwierdził, że to cudowny środek.
Właśnie wtedy zaczęliśmy brać kokainę.
Mundo costeño. Zaraz wracamy.
Po raz pierwszy w historii USA
prezentujemy gwiazdę z północnych wybrzeży Kolumbii.
Wszedł na amerykański rynek z przytupem.
Występował w Nowym Jorku jak inni bogowie.
Wyruszyliśmy w trasę po USA, trwała półtora miesiąca.
Jestem spłukany.
- Masz dwa dolary? - Za 50 centów.
Nie, dzisiaj upokorzyłem ślepego.
Ja wygrałem!
Wspaniale się bawiliśmy, wydawaliśmy pieniądze,
ćpaliśmy i tak dalej.
W wielu miejscach.
NOWY JORK, LIPIEC 1995
Na przykład w Madison Square Garden na Manhattanie.
Później w środę grał w Maracaibo dla baronów narkotykowych.
Podróżowaliśmy, ale Diomedes imprezował
i nie było go z nami.
Zaczekaj chwilę.
Pilot był poszukiwany przez DEA.
Miał też nieważną licencję.
To był omen zwiastujący to, co nas czeka.
W połowie podróży awionetka lekko opadła.
Poczułem, że to sygnał ostrzegawczy.
Poprosili o lądowanie na El Tigre, ale nikt nie odpowiedział.
Lewe skrzydło uderzyło
w wieżę energetyczną.
Samolot zanurkował dziobem i rozpadł się na pół.
W szpitalu
Juancho zmarł.
Jak na ironię, ponad miesiąc przed swoją śmiercią
Juancho Rois doświadczył najważniejszego momentu w życiu.
Ożenił się z Jenny Dereix w kościele św. Pawła Apostoła w Monterii.
W klubie w Monterii pojawił się ten, na kogo wszyscy czekali.
Jego przyjaciel, Diomedes Díaz.
Śmierć Juancho wstrząsnęła Diomedesem. Przez jakiś czas sporo pił.
Brak mi słów.
Chciałbym mu powiedzieć,
by potrafił o siebie zadbać
i pamiętał, kim jest naprawdę.
Tata stał się tak rozchwytywany, że nie miał nawet czasu dla siebie.
Nie odpoczywał.
Pracował od czwartku do niedzieli,
a jeśli poniedziałek był świętem, to też.
Kiedyś musiał wstać wcześnie.
Poprosił mnie, żebym go obudził.
By go obudzić, trzeba było zacząć trzy godziny wcześniej. Nie chciał wstać.
Zawsze się spóźniał.
Wpadł w sidła nałogu.
- Kokaina. - Basuco i kokaina.
Wszyscy razem!
Wszyscy wiedzieli o tym, że Diomedes nie jest zdyscyplinowany.
Zwykle, kiedy wypuszczał nowy album,
za kulisami towarzyszyli mu przyjaciele.
Chcieli być z nim tego dnia, pić rum i dobrze się bawić.
Zazdrośnicy, kiedy mrugam do waszych dziewczyn,
nie bądźcie źli, to niewinny gest.
Ludzie zaczęli szaleć.
Niszczyli wszystko. Wybijali okna.
Totalny chaos.
Dziś boli mnie wspomnienie
Tamtej nocy, tu w Valencii
Gdy Juancho Rois się pożegnał
Hej!
Proszę o spokój!
Uspokójcie się!
Informuję walczących dżentelmenów,
że impreza bez bójki to nie impreza.
Ale nie dajcie się ponieść.
Pamiętajcie, że Chrystus ma już 1997 lat.
Jeśli zasmakujesz w basuco…
doprowadzi cię ono
do całkowitej nędzy.
Królowało basuco, każdy chciał go spróbować.
OSOBISTY ASYSTENT (1979 – 1997)
Słabością Diomedesa były jednak kobiety.
Pewnego dnia postanowił policzyć wszystkie swoje dzieci.
Co chwilę przypominał sobie o kolejnym. Kazał mi zapisywać.
Chwilę to trwało.
Naliczyliśmy 35 dzieci.
Myślę, że miał ich z 70.
Gdzie się nie pojawił, miał mnóstwo kobiet.
Nigdy nie widziałem nikogo z takim powodzeniem u kobiet.
To nie była jego wina.
Kiedy wracaliśmy do hotelu o piątej rano, zwykle spotykaliśmy u niego 10 kobiet.
Nie był gejem i jakoś dawał sobie z nimi radę.
Kiedy zabierał mnie do dziewczyn, prosił, by nic nie mówić mamie,
bo obaj za to oberwiemy.
Powtarzał, że kobietami trzeba się dobrze opiekować.
Że to one nas urodziły.
Ciągle mówił,
że to one sprzątają i gotują, więc jak tu ich nie kochać?
Pisał dla nich piosenki.
Tak je kochał, że dawał im dzieci.
Pewnego dnia przedstawiłem mu młodą dziewczynę.
Zobaczyłam go po raz pierwszy. Rany.
WDOWA
Wysoki facet, ubrany na czarno, w szalu.
Chodził jak żołnierz, z piersią do przodu.
Wyglądał bosko.
Zapytał, jakiego wymarzonego prezentu nie dostałam na 15 urodziny.
Powiedziałam,
że naszyjnika.
Godzinę później wrócił z dwoma gołąbkami.
Zapytał, czy wiem, co to znaczy. Nie wiedziałam.
Powiedział, że nigdy się nie rozstaniemy i że zostanę jego żoną.
Ona wie, że wpadam w obłęd Przez miłość, której pragnę
Tereso, chcę być twoim mężem Potraktuj mnie poważnie
Ten związek zaczął mnie przerażać.
Wszędzie były kobiety.
Ale kiedy był w Bogocie, był ze mną.
Inna dziewczyna też go poznała.
Doris.
Doris Adriana nie była nigdy moją przyjaciółką.
Miał mnóstwo fanek.
Widziałem ją może trzy razy.
Oczywiście, że wiedziałem, kim jest.
Kolejną fanką, z którą wiążą go sentymentalne więzi.
OCHRONIARZ
Spotykałem ją na imprezach.
Oficjalnie nic nas nie łączyło.
To była dla mnie po prostu kolejna okazja.
Sam ich szukałem, taki ze mnie łajdak.
Kiedy poznała Diomedesa, miała 24 lata.
BRAT DORIS ADRIANY NIÑO
Wydaje mi się, że poznali się na koncercie.
Wpadła w oko Diomedesowi i zakręciła mu w głowie.
Poprosił swojego ochroniarza, by zdobył jej numer.
Nie mogę jednak z całą pewnością stwierdzić,
że próbował ją w jakiś sposób wykorzystać.
Nigdy się tego nie dowiedziałem.
Siostra powiedziała mi jedynie, że to bardzo nieprzyjemny człowiek.
Poprosiła mnie nawet o zmianę numeru naszego telefonu domowego.
Diomedes przestał nas nękać telefonami.
Był w stanie dzwonić dosłownie w środku nocy.
Niestety 14 maja
o godzinie 22 zadzwonił telefon.
14 MAJA 1997
Odpoczywałem wtedy w hotelu.
Iván Zuleta zapytał, czy idę na imprezę.
Spytałem, co to za impreza.
Powiedział, że u Diomedesa w pokoju. Odpowiedziałem, że nic o tym nie wiem.
Zawsze towarzyszyło mu pięciu ochroniarzy.
Zaczęli pić.
Diomedes, Luz Consuelo i jej przyjaciółka z Soachy.
Kiedy opuściłem dom,
telefon dzwonił kilka razy.
Dzwonił też Diomedes.
Wysłał po nią ochroniarzy.
Wyszła z domu wystraszona.
Zapisała adres, pod który jedzie,
i zostawiła w pokoju swój dowód osobisty.
Nigdy tego nie robiła.
Jakby chciała mi powiedzieć, gdzie mam jej szukać w razie kłopotów.
To było około 22.
Mój kolega Oswaldo pojechał po nią.
Akurat wtedy spałem. Kiedy przyjechali, obudził mnie.
Skończył swoją zmianę.
Chciał wyjść, ale zatrzymałem go.
Zapytałem, czy nie ma mi nic do przekazania.
Byli tam Consuelo Martínez, Diomedes i jego asystenci.
Nie spali tylko Diomedes i Consuelo Martínez.
Pili alkohol na piętrze.
OCHRONIARZ
Przyjechała jak zwykle.
Wtedy pukaliśmy do Diomedesa i mówiliśmy, że Marta albo inna Diana już jest.
Nie było tam jednak żadnej imprezy.
Był tylko rejestrator dźwięku.
Będę z wami szczera.
Nie pamiętam dat ani dokładnych słów.
Chcę o tym zapomnieć.
Mój świat mógłby się zawalić
z powodu tego bolesnego doświadczenia, które dotknęło trzy rodziny.
Chcę tego uniknąć.
Nie uciekam od tematu.
Chronię siebie, uważam, że mam do tego prawo.
Chronię trójkę moich dzieci.
Mam dwie dorosłe córki.
Następnego dnia zauważyłem, że mama płacze.
Doris Adriana nie wróciła.
Postanowiłem poinformować władze, a konkretnie prokuraturę.
Śledczy powiedział, że ma związane ręce,
bo nie upłynęły jeszcze 72 godziny.
Zaczęliśmy jej szukać.
W amfiteatrze, w szpitalach, rozwieszaliśmy plakaty,
dzwoniliśmy do jej tak zwanych przyjaciół, ale niestety nikt niczego nie wiedział.
Nie pamiętam, czy trwało to 25 dni.
Pamiętam jedynie rozpacz.
W tamtym czasie
pojawiłem się w programie
Historias secretas w telewizji RCN.
Dowiedziałem się, że będziemy na żywo.
Wtedy trochę się przestraszyłem.
Dzień dobry.
W imieniu zespołu dziennikarskiego i śledczego…
Gospodarzem był Wilson Núñez.
Wyjaśniłem całą historię.
Nie chcemy się wzbogacić ani nikogo skrzywdzić.
Chcemy jedynie odnaleźć moją siostrę.
Núñez próbował rozmawiać z drugą stroną, ale to było niemożliwe.
Diomedes nie pokazywał się wtedy publicznie.
Po emisji programu Historias secretas z 10 czerwca 1997
o zaginięciu Doris Adriany Niño,
nasz telefon rozgrzał się do czerwoności.
Pewna kobieta twierdziła, że podobną dziewczynę pochowano w Tunji.
DZIENNIKARKA
Chyba wiedziała więcej o całej sprawie,
bo przefaksowała mi nawet okładkę miejscowej gazety
z nagłówkiem „Sandra nie żyje”.
Pojechałem tam bladym świtem.
To wiejski obszar.
Zasięgaliśmy języka.
DZIENNIKARZ
Mieliśmy szczęście,
bo trafiliśmy na rolników, którzy byli świadkami zdarzenia.
Byliśmy dwie ulice dalej,
kiedy zauważyliśmy podejrzany samochód.
ŚWIADEK
Zobaczyliśmy, jak jakiś facet
wyrzuca coś z auta.
Zapalił papierosa, postał chwilę i odjechał.
Myśleliśmy, że wyrzucił śmieci czy coś takiego.
Skąd mieliśmy wiedzieć, co to było?
Poszedłem to sprawdzić z kolegą z pracy.
ŚWIADEK
Ku naszemu zaskoczeniu znaleźliśmy martwą kobietę.
Majtki miała opuszczone dotąd.
Mężczyzna, który pozbył się jej ciała, był bardzo bezczelny.
Koroner zabrał jej ciało.
Potem jakieś kobiety przyszły z krzykiem, że zabito Sandrę. Co za niespodzianka.
Prostytutkę.
Traktowaliśmy to jak zabójstwo prostytutki.
Cóż…
to była poważna sprawa.
Makabryczna.
Umówiłam się z prokuratorem.
PROKURATURA GENERALNA
Właśnie tamtego dnia zobaczyłam tę fotografię.
W gazecie wydrukowali zdjęcie z przejęcia zwłok przez władze.
Czytałam akta sprawy.
Powiedziałam prokuratorowi, że kobieta, której sprawę już zamknęli,
to osoba, której szukam.
Pokazałam mu dowód Doris.
Kiedy tylko to zrobiłam, od razu go skopiowano.
Powiedzieli, że właśnie zakończyłam śledztwo.
Zadzwonili do mnie.
Czułem się strasznie.
Zakładałem najgorsze.
Powiedzieli tylko cierpko, że moja siostra nie żyje.
I że jest pochowana w Tunji.
Że podobno parała się tam prostytucją.
Ówcześnie twierdzono, że była prostytutką.
Nikt jej tam nie znał, więc świadczyła swoje usługi w Tunji.
Porzucono jej ciało w górach.
Jacyś rolnicy to zgłosili
i pogrzebano ją.
Zorganizowano trumnę
i wykopano grób.
Napisano na nim „Sandra”.
Wtedy zacząłem łączyć fakty i zrozumiałem, co się tak naprawdę stało.
- Rozmawiałaś z nią? - Tylko zdawkowo. Ale ją rozpoznałam.
PROSTYTUTKA, DOMNIEMANY ŚWIADEK
Nazywali ją Sandrą, ale nie wiem, jak się nazywała.
Tym panienkom trzeba było zapłacić za ich zeznania.
Pieniądze zrobiły swoje.
To była ustawka.
Przekupiono całą Tunję.
ZAKŁAD MEDYCYNY SĄDOWEJ, TUNJA
Udałem się do kostnicy, by zidentyfikować siostrę.
Jak to zrobiłem? Na podstawie zdjęć.
Zrobiono je w momencie znalezienia zwłok.
Wiedziałem, jakie nosiła ubrania.
Jej znamię też znacząco pomogło potwierdzić jej tożsamość.
Udałem się później na cmentarz.
Była już pochowana od 28 dni.
Widok jej rozkładającego się ciała był okropny.
W tej chwili nic nie mogę powiedzieć,
bo nic nie wiem.
Wiem tylko, że znaleziono jej ciało w Tunji.
Podobno ktoś ją pochował.
To zniekształca obraz mojej siostry i uderza w dobre imię naszej rodziny.
Walczyłem ze wszystkim,
co mówiono o mojej siostrze,
bo wtedy nie mogła się już sama bronić.
Kiedy Diomedes dowiedział się od prawników o znalezieniu ciała,
udzielił nam tego wywiadu w hotelu w Bogocie,
gdzie przygotowywał się do premiery albumu Mi biografía.
Wyrazy współczucia dla rodziny zmarłej. Niech Bóg ma ją w opiece.
Przyjaźniłem się z Adrianą. Nie przeczę.
Prawdą jest, że dzwoniłem do niej w tych dniach.
Chciałem z nią pogadać i spędzić czas jak zawsze.
Musicie zrozumieć,
że jestem dobrym człowiekiem, niezdolnym do skrzywdzenia kogokolwiek.
To mnie boli, nie przywykłem do tego.
Po raz kolejny składam kondolencje i deklaruję rodzinie chęć pomocy.
Dotrzymał swoich zobowiązań,
bo nie zostaliśmy aresztowani.
Jakie jest pańskie zdanie na temat wydarzeń w Tunji?
Wszystko powiedziałem już w Historias secretas.
Proszę ich zapytać.
Nie chcę nic o tym wiedzieć.
Cięcie.
Dziękuję.
Wszystko było załatwione.
Nie prowadziłem osobiście tej sprawy, ale nie unikam odpowiedzialności.
Delegowałem do tego innych.
Oskarżanie Diomedesa Díaza spotykało się z krytyką.
PROKURATURA GENERALNA
W końcu rozpoczął się proces.
Złożono wniosek do prokuratury,
która rozpoczęła śledztwo
i zleciła zatrzymanie Diomedesa.
Na lotnisku.
3 PAŹDZIERNIKA 1997
Przeszliśmy odprawę. Było normalnie.
Mieliśmy wsiąść do samolotu.
Wtedy do Diomedesa podeszli ludzie.
Aresztowano go.
DIOMEDES DÍAZ ARESZTOWANY
- Chce pan zobaczyć Diomedesa? - Przyszliśmy, bo go aresztowano.
Co teraz?
Śpieszymy się.
Właśnie.
Kiedy ktoś jest sławny, ludzie wymyślają różne rzeczy, by się wzbogacić.
O to właśnie tu chodzi.
Diomedes to nasz idol.
Będziemy dziś imprezowali przy jego muzyce.
- Diomedes jest niewinny. - Na pewno.
Dał jej tylko kokainę i ją zabił, ale…
Nie!
Pierwszy raport koronera wskazywał na przedawkowanie kokainy.
Jeśli w ciele kogoś, kto nie bierze narkotyków,
wykrywa się ich obecność,
to znaczy, że nie przyjął ich dobrowolnie.
Dobry wieczór. Diomedes Díaz trafił do aresztu
w dzielnicy Bogoty, Teusaquillo, gdzie spędzi noc.
Wielu jego fanów przybyło, by okazać mu swoje wsparcie.
Nakaz aresztowania dotyczy pięciu osób.
PRAWNIK
Trzech ochroniarzy, jego przyjaciółki i asystenta.
Przesłuchanie Diomedesa było bardzo ciekawe.
Nie trwało długo.
Powiedział, co wydarzyło się tamtej nocy.
Uprawiał seks z Doris Adrianą.
Świetnie się bawili.
Po wszystkim kazał ochroniarzowi
odprowadzić ją do taksówki.
Powiedział, że nie wie, co było dalej.
Skoro to nie jego wina, to dlaczego Doris Adriana zginęła?
Ochroniarze przedstawiali sprzeczne zeznania.
Zeznaje pan pod przysięgą.
Pierwsza wersja była taka,
że wróciła do domu.
Ale czułem na sobie presję i powiedziałem prawdę o tym, co się stało.
Było krótko po północy.
Kiedy ją odbierałem,
powiedziałem jej, że rano jadę do Bucaramangi.
Zapytała, czy podwiózłbym ją do Tunji, bo tam się wybierała.
Wyszedłem o czwartej rano.
Wyjechałem autem z parkingu i wyruszyliśmy w drogę.
Powiedziała mi,
że pokłóciła się z Consuelo Martínez,
bo tamta była w ciąży z dzieckiem Diomedesa.
Piła i wciągała kokainę.
Później zauważyłem w lusterku, że zasnęła.
Pozwoliłem jej odpocząć,
a gdy dojechaliśmy do Tunji,
próbowałem ją obudzić.
Zacząłem do niej mówić.
Ale nie odpowiadała.
Chciałem odrzucić od siebie podejrzenia
i ułożyłem ją pod drzewem.
Kiedy ją ciągnąłem,
majtki się jej zsunęły.
Przed sądem powiedziałem prawdę.
Nikt jej nie zabił ani nie zgwałcił.
Przedawkowała kokainę na tylnym siedzeniu mojego auta.
Myśleli, że pójdzie łatwo, ale prokuratura nie uwierzyła w tę wersję.
Ten samochód to kluczowy dowód w procesie.
Álvarez Rueda jest oskarżony o tuszowanie przestępstwa.
Diomedes wszystkiemu zaprzeczał.
Ale zaczął pękać.
Zamknął się w swojej artystycznej bańce
i myślał, że sprawiedliwość go nie dosięgnie.
Tę walkę zacząłem sam.
Później mecenas Jesús Edgar Niño
i jego rodzeństwo
obiecali mi pomóc.
Spadli mi z nieba.
Zająłem się sprawą Doris Adriany
z prostego powodu.
Nie wierzyłem…
PRAWNIK RODZINY NIÑO
…argumentom prokuratury.
Skupiono się jedynie na wątku kokainowym.
Jej brat przekonywał mnie, że nie brała narkotyków.
Był pewien, że nie była narkomanką ani alkoholiczką,
ale zwykłą, skromną kobietą.
Piękna, pracowita kobieta…
PRAWNIK RODZINY NIÑO
…ze sporymi aspiracjami.
Doris Adriana była dobrą osobą.
Miała wielkie marzenia.
Założyła firmę informatyczną.
Zrobiła to po to,
by pomóc swojej rodzinie.
Z całego rodzeństwa to ją najbardziej rozpieszczaliśmy.
To ja nauczyłem ją czytać.
Nauczyłem ją też tabliczki mnożenia.
Spotkaliśmy się z rodziną ofiary.
Przed przyjęciem sprawy
postanowiliśmy sami przeprowadzić śledztwo.
Doszliśmy do wniosku,
że Diomedes rzeczywiście maczał palce w jej śmierci.
Była to śmierć gwałtowna.
Sprawiedliwości musiało stać się zadość.
Udało nam się to osiągnąć.
Kacyku!
Diomedes!
W tej chwili piosenkarz Diomedes Díaz
jest transportowany z siedziby CTI w Teusaquillo
do zakładu karnego w Cundinamarce.
Prokuratura, opierając się na spekulacjach
i dystansując się od dowodów,
nakazała aresztowanie pana Díaza i innych osób za zabójstwo z premedytacją,
co jest oczywistym nadużyciem.
Taki zarzut pojawia się przy celowym działaniu.
Zabójstwo z premedytacją to po prostu morderstwo.
Został osadzony tu, w zakładzie karnym w Funzy.
Prokuratura twierdzi,
że Doris Adriana Niño została zmuszona do przedawkowania kokainy.
DIOMEDES W WIĘZIENIU
Prasa obserwująca ten proces nie ustaje w wysiłkach,
by dojść do prawdy, wysnuwając coraz to nowe hipotezy,
mogące wyjaśnić to, co się naprawdę wydarzyło.
Prawnicy twierdzą, że każdą z nich trzeba zweryfikować.
Prawnicy chcieli zabrać wszystko, na co tata pracował przez całe życie.
Tata mówił, że ma pieniądze i zapłaci.
Że udowodni wszystkim, że jest niewinny.
Że nikogo nie zabił.
KOMPLEKS SĄDOWY W PALOQUEMAO
CENTRUM SĄDOWNICTWA
Proces Diomedesa nie jest transparentny.
Wręcz przeciwnie, jest podejrzanie niejasny.
Wtedy wkroczył Evelio Daza.
Bufon.
Typowy błazen.
Byłem prawnikiem Diomedesa Díaza.
Chciałem się tym zająć, bo od początku uważałem…
PRAWNIK DIOMEDESA DÍAZA
…podobnie zresztą jak wszyscy,
że był niezdolny do popełnienia czynów, które mu przypisywano.
Im większy byk wkracza na arenę, tym większa korrida się zapowiada.
Lubię walczyć z topowymi prawnikami.
Nie przeraża mnie to.
Jak potoczy się proces?
Tak, jak mówiłem, obrona jest spokojna i pewna swego.
Doris Adriana bez wątpienia zmarła wskutek przedawkowania kokainy.
Zaistniała sprzeczność.
Jak można było mówić o zabójstwie z premedytacją,
kiedy ta sama instytucja, która przesłuchiwała Diomedesa,
zaczęła śledztwo od założenia, że nie chciał on nikogo zabić?
ZAKŁAD KARNY
W porządku.
Jak wyglądają tu pańskie dni?
Przeważnie są smutne.
Zawsze myślałem tylko o tym,
by przynosić Kolumbijczykom radość, miłość i pokój…
Cóż…
Będę wdzięczny sądom
za rozwiązanie mojego problemu.
Niech spojrzą na mnie i przemyślą dokładnie to, kim jestem.
Nie pożałują tego.
Nie będę się na nich mścił.
To dla mnie życiowy test i zdam go.
SĄD W BOGOCIE I CUNDINAMARCE
Evelio złożył apelację
i cały proces trzeba było rozpocząć od nowa.
Zmieniono zarzut zabójstwa z premedytacją
na nieumyślne spowodowanie śmierci.
Mamy z nim do czynienia wtedy, kiedy możemy przewidzieć
tragiczne konsekwencje swoich czynów, ale nie zapobiegamy im.
To jak przejechanie na czerwonym świetle. Nie chcieli, by do tego doszło.
Natychmiast go zwolniono.
Zmiana zarzutów to umożliwiła. Dlatego obrali taką strategię.
Diomedes!
Przyjacielu!
Tutaj!
28 MARCA 1998
Do samochodu, Carolina!
Wsiadaj do auta!
Będę kiedyś taki jak ty.
Nie będę śpiewał, ale będę sławny i bogaty.
Diomedes!
Bóg z wami.
Diomedes!
Muzyka to dar od Boga.
Kocham was.
Ludzie zgotowali mu wielkie powitanie w Valledupar.
Moim zdaniem nikt inny nie mógłby na takie liczyć.
DZIĘKI CI MARYJO ZA UWOLNIENIE KACYKA
VALLEDUPAR, KOLUMBIA
ZA TRWANIE W WIERZE DZIEWICA UKAZAŁA SWĄ MIŁOŚĆ
KOLUMBIA JEST Z TOBĄ
Jak się czujesz?
Odrodziłem się.
Wszystkie władze,
cywilne i wojskowe,
witały mordercę.
To przepełniło kielich goryczy, ale w końcu jesteśmy w Kolumbii.
DIOMEDES WYCHODZI ZA KAUCJĄ
8 KWIETNIA 1998
Te wydarzenia
znacznie uszkodziły system nerwowy mojego ojca.
Ojciec borykał się z konsekwencjami zaburzeń emocjonalnych.
Stan Diomedesa jest stabilny.
Dopóki zagrożenie zupełnie nie minie, nie ma możliwości, by opuścił szpital.
Zespół Guillaina-Barrégo to choroba,
która niekorzystnie wpływa na zakończenia nerwowe.
Potrzebuje pomocy w poruszaniu kończynami.
Sam nie daje sobie rady.
Lekarz sądowy przebadał go i stwierdził, że to poważna choroba.
Dlatego nie wrócił do więzienia.
Dziś piosenkarz zamówił mszę dziękczynną w podziękowaniu dla Dziewicy,
gdyż stan zdrowia nie zagraża jego karierze.
Proces w związku ze śmiercią Doris Adriany Niño może toczyć się dalej.
Będziesz pracował nad nową płytą?
Chcemy zaczekać na koniec tego zamieszania,
by znów zacząć myśleć o karierze Diomedesa Díaza.
Diomedes nie mógł się ruszyć. Był tylko kawałem mięcha.
Musiałem zanosić go do łazienki.
Pomagałem mu we wszystkim.
Zaczynam czuć swoje ciało, tylko rąk nie czuję.
Reszta jest w porządku.
Dzięki Bogu.
Wtedy razem z Ivánem Zuletą nagrał album Volver a vivir.
Tą historią chcę się podzielić z fanami
I zostawić im w przykładzie
Opowieść mego życia
Życie piękne jest
Gdy pragnienie życia w nas się tli
Kiedy zachorował na zespół Guillaina-Barrégo,
zawieszono wobec niego dozór.
Nie był już w areszcie domowym.
SĄD NAJWYŻSZY, BOGOTA
Wtedy odwołaliśmy się do wiceprokuratorów w sądzie.
Prawnik Doris Adriany Niño
zażądał powtórzenia badań kryminologicznych i patologicznych,
gdyż raport lekarski
kłóci się z ustaleniami zakładu medycyny sądowej.
Powiedzmy, że pojawiły się nowe dowody z zakresu medycyny sądowej.
Ciało zostało zabezpieczone o godzinie jedenastej.
Tu mamy ósmą rano.
Od pobrania próbki
do jej analizy minęło tyle czasu,
że wynik jej badania nie może być wiarygodny.
Narkotyk jest czynnikiem przyczyniającym się, a nie decydującym.
Zapędziliśmy ich w kozi róg. Musieli się zgodzić,
że prawdziwą przyczyną śmierci nie było przedawkowanie kokainy,
jak próbowali wmówić całemu światu.
To była zasłona dymna.
Grupa naukowców
doszła do wniosku,
że Doris Adriana Niño
do końca swoich chwil walczyła o życie.
Obserwujemy krwawe wybroczyny.
Przeanalizowali wszystkie obrażenia.
Przypisano im czas i miejsce powstania.
To mówiło samo za siebie.
Te obrażenia powstały przed śmiercią.
Zanim ją zabito, była poddawana torturom,
bita, gwałcona i odurzana narkotykami.
Te obrażenia powstały pod wpływem ucisku,
z łatwością można dostrzec kształt odwróconego V.
Wniosek był taki,
że przyczyną jej śmierci było uduszenie.
Prokuratura chciała udowodnić,
że Doris Adriana krzyczała i by ją uciszyć,
zatkano jej dłonią usta i nos.
Wymknęło się to spod kontroli.
Jednym słowem, zabili Doris Adrianę.
To nie był wypadek.
Po zapoznaniu się z decyzją sędziego delegat prokuratury,
Guillermo Mendoza Diago, zwrócił się o przywrócenie nadzoru.
Zarzuty muszą się zmienić.
PROKURATOR
Będą poważniejsze.
On pierwszy zaczął mówić o nieumyślnym zabójstwie.
To on oskarżył Diomedesa.
Prokuratura przygotowała akt oskarżenia.
Liczymy tylko na to, że sprawiedliwości stanie się zadość.
Tylko tyle.
Nieumyślne zabójstwo ma miejsce wtedy,
kiedy na przykład kogoś uderzymy,
a w rezultacie ten ktoś przewróci się i skręci kark.
Naszą intencją nie było przecież złamanie mu karku.
Przy wyjątkowym pechu
rzeczy wymykają się spod kontroli
i skutkują nieoczekiwanymi efektami.
Pytam, jakie obrażenia spowodowali u Doris Adriany?
Od początku twierdzimy, że manipulują opinią publiczną
i okłamują Kolumbijczyków.
Dziś otrzymaliśmy wyniki, które pokazują ułamek prawdy,
ale jeszcze nie jej całość.
Czemu zażądaliście ponownego zbadania stanu zdrowia Diomedesa Díaza?
Jeśli lekarz sądowy stwierdzi, że jego schorzenie ustąpiło,
będzie musiał prewencyjnie wrócić do więzienia.
To ludzie złej woli.
Wymyślają cuda na kiju.
Poprawia mi się.
Jest lepiej, niż było. Nie mogłem otworzyć oczu.
Teraz mogę chociaż mówić. Więzienie jednak jeszcze odpada.
Trzeba było wysłać tutejszych lekarzy, bo tam dział się istny cyrk.
Różnice w procedurach między Bogotą i Valledupar sprawiły,
że prokuratura zażądała kolejnego badania w Bogocie.
Tutejszy lekarz wybrał się tam i udowodnił, że Diomedes jest zdrowy.
Wtedy znów zastosowano wobec niego środki zaradcze.
10 SIERPNIA 2000
Przyjaciel poinformował mnie z lotniska, że CTI szuka Diomedesa.
Powiedział, że właśnie po niego idą.
Pojechałem do jego domu.
PRZYJACIEL I MENEDŻER
Powiedziałem, że zabiorą go do Bogoty.
Pilnujcie drzwi!
To bandyta.
Zapytał, co proponuję. Powiedziałem, że ucieczkę.
Wsadziłem go do ciężarówki
i wywiozłem na jego ranczo.
Wykorzystałem do tego kontakty z pułkownikiem z Valledupar,
który uwielbiał Diomedesa.
Pułkownik Chitiva.
Po 20 dniach zaczęli się zbliżać od strony La Guajiry.
Dostałem o tym cynk.
Wtedy zabrałem Diomedesa na swoje ranczo i ukrywałem go tam przez trzy lata.
Dobrze mu się tam żyło.
Mógł swobodnie nagrywać.
Ludzie wozili go to tu, to tam. Nie było żadnego problemu.
Bywało tu mnóstwo przyjaciół. Urządzaliśmy imprezy. Komponował.
Impreza goniła imprezę.
Gościło tu wiele kobiet.
Był alkohol i narkotyki.
Gdy nagrywaliśmy płytę Ilusiones,
przebieraliśmy Diomedesa i jechaliśmy do Valledupar,
by mógł śpiewać w studiu.
Wracaliśmy późną nocą.
To była ciągła impreza.
Tata miał więcej towarzystwa, niż kiedy mieszkał w Funzy.
Zwolniono go za kaucją
z powodu jego problemów z poruszaniem się.
Wygląda na to, że ich nie ma.
Do dziś policji nie udało się zlokalizować tego biednego kaleki.
Chroniły go regionalne grupy paramilitarne.
CTI nie mogło go zlokalizować.
W tamtym czasie przywódcą był Jorge 40.
Paramilitarny.
ANTYKOMUNIŚCI POZA PARTYZANTKĄ!
Przysyłał chłopaków, by się nim opiekowali.
Chronili go poza ranczem.
Ale był tu bezpieczny, nikt z nim nie zadzierał.
Czasem powszechnie wiadomo było, w jakim regionie Diomedes się ukrywa.
Doskonała sieć informatorów sprawiała jednak,
że bardzo trudno było się do niego dostać.
Co jeszcze mogliśmy zrobić?
JEŚLI ZMIENIĄ SĘDZIEGO, DIOMEDES SIĘ PRZYZNA
BOGOTA, KOLUMBIA
Diomedes korzysta
ze swojego prawa do obrony,
które przysługuje wszystkim Kolumbijczykom na mocy konstytucji,
kiedy spotykają się z nieuzasadnionym nękaniem,
jak to, którego sprawczynią jest sędzia w tym procesie.
Co więcej, Diomedes chciał tu dziś być.
Czemu go tu nie ma?
Przez nadużycia sędzi, która odmawia mu zeznawania z wolnej stopy.
Wtedy zrozumieliśmy, że będziemy go bronić w jego nieobecności.
Jak skomentuje pan nieobecność Diomedesa na sali rozpraw?
Po prostu się przestraszył.
Nie tylko jego czekała ciężka próba, ale i innych zamieszanych w morderstwo.
Uważacie, że Kacyk La Junty jest niewinny?
Tak.
Nigdy w to nie zwątpię.
Według ich zeznań doszło do sprzeczki.
Diomedes powiedział jej
o mojej ciąży.
Rzekomo z powodu ciąży.
Pokłóciły się.
Doszło do kłótni, jedna strona atakowała, a druga się broniła.
Uczestniczyła w niej pani…
i Doris Adriana Niño…
nocą 14 maja.
Wiele rzeczy działało na moją niekorzyść.
Prokurator Mendoza Diago powiedział…
Doszło do konfrontacji między Doris Adrianą Niño
a Luz Consuelo Martínez,
czego dowodem są
strzępy ubrań za paznokciami pierwszej z nich.
Proszę was.
To jakieś brednie.
Nauka wszystko nam wyjaśni.
Pani Martínez kłamie.
Była wtedy w mieszkaniu.
Z pełnym przekonaniem możemy stwierdzić, że to ubranie należało do niej.
Do kogo innego?
Do Matki Boskiej?
Była bardziej podejrzana
od samego Diomedesa Díaza.
Brała w tym udział.
Nigdy nie czytałam uzasadnienia wyroku.
Skazano mnie na rok więzienia.
Więzienie oznacza
koniec twojego świata.
W tym samym procesie skazano ochroniarzy Díaza.
Każdy dostał karę siedmiu lat więzienia za fałszywe zeznania i matactwo.
Kolumbijskie więzienia mają swoje plusy.
Jeśli się uczysz, skracasz wyrok o trzy miesiące rocznie.
Tak właśnie zrobiłem.
Spędziłem w więzieniu cztery lata.
Motyw tej zbrodni do dziś pozostaje nieznany.
Prawda jest taka, że zamordowali Doris Adrianę.
Zrobił to Diomedes Díaz,
zatykając jej swoją dłonią usta i nos.
Pod wpływem nacisku
ślad jej zębów został odbity
na śluzówce dolnej wargi.
To znaczy, że została zabita.
Wszystko wskazuje na to, że została zaproszona na seks.
Zaprosili ją na orgię.
Kiedy tam dotarła, nie chciała się na to zgodzić.
Gdybym chciał wziąć udział w orgii, rozebrałbym się i już.
Ona nie chciała i zaczęła krzyczeć.
Kiedy do tego doszło,
morderca powinien zasłonić jej tylko usta.
Zasłaniając jej jednocześnie usta i nos, mógł zakładać, że umrze.
Diomedes Díaz był mizoginem.
Uważał, że ma prawo do gwałcenia i upokarzania kobiet.
Nikt nie miał prawa, by ją zgwałcić ani uderzyć.
To oczywiste przestępstwo.
Musimy trzymać się faktów.
Mówimy tu o nieumyślnym zabójstwie.
A konkretnie o przedawkowaniu kokainy.
Odrzucam wszystkie próby zmiany kwalifikacji tego czynu.
To moje stanowisko.
Nigdzie nie widzę żadnych nieprawidłowości.
Najmniejszych.
Wysoki Sądzie,
proszę o przywrócenie nadziei
tym skazanym na sto lat samotności
i wydanie wyroku,
który odzwierciedli niewinność tego człowieka.
Niech prawo,
nie tylko Diomedes,
ale cały kolumbijski system sprawiedliwości,
otrzymają swoją drugą szansę.
Bardzo dziękuję.
Dobry wieczór.
Diomedes Díaz usłyszał dziś wyrok dwunastu i pół roku więzienia.
Sędzia 46 okręgu kryminalnego
uznała go winnym śmierci przyjaciółki, Doris Adriany Niño,
do której doszło 15 maja 1997.
Potwierdzono, że ofiara nie zmarła wskutek przedawkowania kokainy,
ale została uduszona.
Sędzia początkowo skazała go na 12 lat
za nieumyślne zabójstwo.
Byłbym usatysfakcjonowany, gdyby moja siostra ciągle żyła.
Diomedes Díaz na razie nie odda się w ręce sprawiedliwości.
Jego przyjaciele zapewniają, że mimo wyroku pozostaje spokojny.
Mówi, że jest niewinny. Zeszłej nocy zapewniał mnie o tym.
Jest niewinny i pewnego dnia zostanie to udowodnione.
To smutny dzień, nie tylko dla Joaco Guilléna,
narodu, całej Kolumbii,
Valledupar i muzyki vallenato.
Będzie za nim tęskniło 21 dzieci, które miał z dziewięcioma kobietami.
Najstarsze z nich ma 26 lat,
tyle, co Betsy Liliana, która towarzyszyła mu, gdy się ukrywał.
Dwoje najmłodszych dzieci ma dziewięć miesięcy.
Diomedesowi pogarszało się z dnia na dzień.
Ludzie zapominali o nim.
Władze go szukały. Powiedziałem mu, że nie może ukrywać się 20 lat.
Że to bez sensu i musi się ujawnić.
Odpowiedział, że na tym polega ucieczka.
Dogadaliśmy się, by pozwolono mu zostać w Valledupar.
To było ważne, tak to zaplanowaliśmy.
Oddał się w ręce policji.
DIOMEDES WRACA DO WIĘZIENIA
DIOMEDES DÍAZ W WIĘZIENIU
ZAKŁAD KARNY W VALLEDUPAR
Zaczęli kombinować.
Chciał trafić do zakładu w Valledupar, nim wysłaliby go do Bogoty.
W Valledupar był królem.
Mógł liczyć na specjalne traktowanie.
Jak zredukował swój wyrok?
Uczył muzyki,
śpiewał,
pracował.
Evelio złożył wniosek do sądu i do prokuratury.
Pozwolono Diomedesowi nagrywać w więzieniu.
Przekształciliśmy je w studio.
Sony przywiozło całą infrastrukturę z Bogoty.
Pełna profeska. Cocha tam pracował.
Miał się nieźle.
Gotowali sancocho.
Imprezowali całymi dniami.
Nie macie pojęcia, co się tam wyprawiało.
W więzieniu miał dziewczynę.
Nawet więzienie go nie powstrzymało. Należała do partyzantki.
Paramilitarni się nim opiekowali, a on zakochał się w partyzantce.
NIE ZABIŁEM DORIS ADRIANY
Wyrok został skrócony
do sześciu i pół roku.
Ostatecznie wyszedł po trzech latach.
Siedział bardzo krótko.
Trzy lata.
Powinien siedzieć 25 lat.
Taka sprawiedliwość to nie sprawiedliwość.
SĄD NAJWYŻSZY
Nad ludźmi są instytucje.
Kolumbia to państwo prawa, mimo problemów, które ją nękają.
Mamy odpowiednie instytucje.
Mamy władzę sądowniczą, a na jej szczycie znajduje się
Sąd Najwyższy.
I jeśli Sąd Najwyższy
po zapoznaniu się ze sprawą podjął taką decyzję,
powinniśmy to zaakceptować.
Oczywiście, kiedy dzieje się coś takiego,
po obu stronach konfliktu, ale zwłaszcza po stronie ofiary,
pojawia się uczucie żalu.
Zgorzknienie.
Nawet gdyby Diomedes Díaz dostał dożywocie,
rodzina ofiary nie byłaby szczęśliwa,
bo życia nic nie jest w stanie przywrócić.
DIOMEDES DÍAZ WYSZEDŁ Z WIĘZIENIA
Dziękuję Bogu i Dziewicy.
Dziękuję kolumbijskiemu sądownictwu i wszystkim moim fanom!
Kiedy wyszedł z więzienia,
towarzyszył mu szalony tłum
na motocyklach, rowerach i w samochodach.
Ludzie biegli za nim, szaleństwo.
FANKA
Szliśmy za nim mimo jego problemów.
Diomedes i Franco wypuścili dla fanów nowy album.
Oto jego premiera.
Wyszedł z więzienia z tą samą pasją do śpiewania.
Był tym samym, silnym człowiekiem.
Pierwszy koncert zagrał na stadionie El Campín w Bogocie.
Zagrałem wtedy przed jego występem.
Panie i panowie, dobry wieczór!
Wszyscy czekaliśmy na tę chwilę.
Na powrót legendy!
Był bardzo zmotywowany.
Naprawdę chciał wrócić na scenę.
Kiedy bilety trafiły do sprzedaży, zaczęło się szaleństwo.
Fani chcieli go przytulać i całować.
Wielką miłością
Całym sercem kocham cię
Dobrze wiesz Że kochać mocniej nie mogę
Odleciałaś w dal Do najdalszych nieba chmur
Nie dosięgnę cię już
To było wielkie wydarzenie.
Coś wspaniałego.
Ludzie gorąco go przywitali
i dali mu siłę, której potrzebuje każdy artysta.
Oklaski nie miały końca, Diomedes odniósł spektakularny sukces.
Całym sercem kocham cię
Toczyłem tę bitwę, walcząc swoim sumieniem.
Zrozumiałem, że idę niewłaściwą drogą.
- Świetnie. - Wiele się zmieniło.
- Możecie być pewni, że was nie zawiodę. - Wspaniale.
Tata nie był mordercą.
Muchy by nie skrzywdził.
Wręcz przeciwnie.
Wszystko ożywiał.
Przygniótł go system sprawiedliwości.
Diomedes nie mógł zmyć z siebie tej plamy.
Plamy,
którą było morderstwo.
To zakończyło jego karierę.
Artystycznie
zaczął się rozpadać.
Diomedes był skończony.
Całym sercem kocham cię
Dobrze wiesz Że kochać mocniej nie mogę
Odleciałaś w dal Do najdalszych nieba chmur
Nie dosięgnę cię już
Nie odzyskał swojego głosu.
Byłem na festiwalu w Maicao.
Kiedy zaczął śpiewać, złapałem się za głowę.
Stwierdziłem, że powinien przejść na emeryturę.
Dziś nic już nie zostało
Z tej wielkiej miłości
Stracił poczucie własnej wartości.
Był naprawdę chory.
Czasem nie spał przez cztery dni.
I po prostu szedł…
i występował.
Upijał się na scenie.
Dawali mu narkotyki, by nie zasnął.
To nawet nie był śpiew.
Zobaczcie jego ostatnie występy ze zwisającym językiem.
Był wrakiem człowieka.
Wtedy odszedłem z zespołu.
Wielkie brawa!
Nie było tajemnicą, w jak trudnej sytuacji się znajduje.
Sam doświadczyłem chwili,
w której musieliśmy uciekać ze sceny.
Diomedes zatopił się w świat,
którym rządziły nieodpowiedzialne osoby.
Ludzie kłamią. To nieprawda.
Na każdym moim koncercie są tłumy.
Co mam niby z tym zrobić?
Jego upadek był bolesny.
Nie podejmował żadnych decyzji, pozwalał się prowadzić na smyczy.
Nie wrócił już do pisania piosenek,
które poruszały ludzkie serca.
Umysł jest bardzo ciężko kontrolować.
Mój tata ciągle upadał z wielu powodów.
Nie chciał już śpiewać.
Nie chciał się nawet kąpać.
Nic nie chciał robić.
Jego wypadek samochodowy
był w moim odczuciu pierwotną przyczyną jego śmierci.
Było to rok wcześniej.
W ogóle nie spał.
Przekonał szofera, by oddał mu kluczyki.
Krowa wyszła na drogę
i stracił panowanie nad autem.
Diomedes ma złamane lewe żebro i uszkodzone płuco.
Poobijał też sobie głowę, ale nie ma uszkodzeń czaszki.
Powiedz im, że czuję się dobrze. To musiało się stać.
Obiecuję im, że z Chrystusem u boku
nigdy nie będę już tak bezmyślny.
- Dziękuję. - Dziękujemy.
Wszystko, co go spotkało, wynikało z jego samotności.
Miał złe towarzystwo.
Odseparował się wtedy od swojej drugiej żony.
W tamtym czasie chciał mieć tylko święty spokój.
Zdecydowaliśmy się na wspólne życie i na zaplanowanie lepszej przyszłości.
Nie miał złego towarzystwa.
To dzięki mnie Diomedes odżył.
Jego menedżerowie go wykorzystywali.
Chory człowiek powinien leżeć w szpitalu.
Oni wykorzystywali go do granic, aż w końcu pękł.
Jeszcze raz z wielką przyjemnością zdobyłem dla was Grammy!
Kiedy Diomedes kończył koncert,
przytulał mnie
przy swoich znajomych
i mówił: „Pomóż mi, Jorge”.
Cieszę się, że jestem w El show de las estrellas.
Uwielbiam cię, Jorge, jak cała Kolumbia.
Kacyk La Junty.
Wiedział, co go czeka. Zapowiedział swoją śmierć.
Powiedział, że umrze.
Zapytałem go, jak może tak mówić.
I czy chce zepsuć imprezę.
Przed państwem Diomedes Díaz!
BARRANQUILLA, OSTATNI KONCERT GRUDZIEŃ 2013
Diomedes!
Graliśmy 20 grudnia w Barranquilli w barze Trucupey. To był ostatni taniec.
Myślałem w nocy O żywocie artysty
Był naprawdę w kiepskiej formie. Nie był w stanie śpiewać.
Powiedział prorocze słowa.
„To mój najgorszy koncert w życiu, ale to się już nie powtórzy”.
Zmarł 22 grudnia.
Nagłe zatrzymanie krążenia.
Jest 16.30, 22 grudnia 2013.
Odeszła znacząca postać dla naszego folkloru.
Kacyk, Diomedes Díaz.
PŁACZEMY ZA DIOMEDESEM
Świętowaliśmy premierę nowego krążka.
Złapałam tę płytę
i przytuliłam ją w ten sposób.
Diomedes umarł.
Przyszło mnóstwo ludzi.
BĘDZIESZ ŻYŁ WIECZNIE
To było jak czuwanie.
Córka musiała wynieść te rzeczy z pokoju, żebym przestała płakać.
Był numerem jeden i jego śmierć tego nie zmieni.
Czeka nas kolejny żart
Diomedes zmarł 22 grudnia i został pochowany 25 grudnia.
To było niesamowite.
Ludzie zachowali się wspaniale.
Za nami kolejny żart
Przed nami kolejny żart
Przed nami…
Kiedy dotarliśmy na cmentarz, nie chciano nas wpuścić.
Chór 10 tysięcy fanów krzyczał do nas…
„Nie grzebcie go! On żyje!”.
Policja wysłała oddziały ESMAD.
Wszyscy zgromadzeni chcieli zobaczyć Diomedesa.
Cmentarz był jednak za mały.
26 VI 1957 – 22 XII 2013
Myślisz o śmierci?
Każdego dnia.
Codziennie.
Gdybym wiedział,
że bardziej przydam się martwy, umarłbym dziś.
Ale sam nie wiem.
Nie chcę umierać.
Kilka razy uciekłem śmierci.
Trzeba oddzielić działalność artystyczną od życia prywatnego.
Uważam go za ikonę folkloru.
Nikt mu tego nie zabierze.
Ale musimy podejść uczciwie do tematu.
Ciągle nie wiemy, co tak naprawdę wydarzyło się tamtej nocy.
Nie wierzę w wersję, którą wszyscy powtarzają.
On nie był zdolny do morderstwa.
Czemu wybrali właśnie jego?
Bo był sławny.
Diomedes stworzył niezwykle silną więź z fanami.
Oddał im się w całości.
Oni w zamian zawsze go wspierali i wierzyli w jego niewinność.
Diomedes nawet po śmierci
jest najchętniej słuchanym artystą w Kolumbii.
Diomedes to szkoła folkloru.
To najlepsze, co spotkało nasze vallenato.
Jego największą spuścizną jest jego talent, jego piosenki.
„W duszy ranę mam krwawiącą, goić nie chce się”.
To poezja dla ludu.
Diomedes był wytworem kolumbijskiego społeczeństwa.
Balansował na granicy moralności.
W pewien sposób był naszym odbiciem.
Podsumował nas w swoich piosenkach.
Moje życie jest
Bardzo piękne
Nie ma drugiego takiego jak Diomedes.
I nigdy nie będzie.
A jeśli jest, nie dorośnie. A jeśli dorośnie, zwariuje.
Jestem bardzo wdzięczny
Za towarzystwo ludzi Którzy są przy mnie
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Gdziekolwiek idę
Każdy dzień niesie mi sławę
Za którą nie wiem, jak odpłacić
Tym pięknym gestem
Dzielę z wami swoją duszę
Każdemu z was daję jej część
Śpiewając
Śpiewając cudne wersy
Śpiewając
Śpiewając cudne wersy
To była przyjemność.
TEN DOKUMENT JEST WYNIKIEM DZIENNIKARSKIEGO ŚLEDZTWA.
POWSTAŁ PRZY ZACHOWANIU NORM ETYCZNYCH.
DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM ZA UDZIAŁ.
ZWŁASZCZA JORGE OÑATE, KTÓRY ZMARŁ KRÓTKO PO UDZIELENIU WYWIADU.
Napisy: Tomasz Suchoń