Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Καλησπέρα, Σάο Πάολο!
Χαίρομαι πολύ που σας βλέπω.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη!
Όλα καλά, κοπελιά;
Αυτή είναι σίγουρα παρθένα.
Η ζωή μου είναι πολύ συναρπαστική.
Ξέρουμε
ότι είναι δύσκολο για μια γυναίκα να διακριθεί.
Εγώ τα κατάφερα και οι παραστάσεις μου είναι ανάρπαστες
χάρη σε εσάς. Σας ευχαριστώ.
Ειλικρινά, σας ευχαριστώ.
Δυστυχώς, γνωρίζουμε
ότι κάθε φορά που μια γυναίκα διακρίνεται,
κάθε φορά που λαμβάνει μια θέση εξουσίας,
πάντα ένας γελοίος
θα ρωτήσει
"Ποιον πήδηξε
για να φτάσει ως εκεί;"
Κι αν ρωτήσουν εμένα…
ποιον πήδηξα, θα πω "Πολλούς και διάφορους".
Κανείς δεν με βοήθησε να φτάσω ως εδώ.
Μόνο εμπόδια μου έβαζαν.
Πήδηξα κάποτε κάποιον που μου έκλεψε την τηλεόραση.
Για να αγοράσει ναρκωτικά.
Και δυστυχώς, ήταν συνδεδεμένη στο Netflix μου
και ο ντίλερ έβλεπε σειρές που δεν μου αρέσουν.
Πάνε τα προτεινόμενα.
Βγάλτε απ' το μυαλό σας ότι οι άντρες στηρίζουν τις γυναίκες.
Μια γυναίκα θα φτύσει αίμα για να πάρει ένα ακριβό αμάξι
και κάποιος θα πει
"Δώρο απ' τον γκόμενο".
Εγώ δεν έχω γκόμενο.
Βγάλτε απ' το μυαλό σας ότι μια γυναίκα προοδεύει πηδώντας παλούκια.
Φυσικά, δεν είμαι υποκρίτρια.
Δεν θα σας πω
ότι ποτέ δεν πέτυχα τίποτα μέσω του σεξ.
Το έκανα. Ναι.
Διάφορα πράγματα.
"Κάνοντας σεξ, Μπρούνα;" Όχι.
Με το να σας το αφηγούμαι.
Όλα λάθος, σας λέω.
Σας το λέω με καθαρή συνείδηση
ότι πίσω από κάθε βήμα που έκανα μέχρι να φτάσω στο νέο μου ρετιρέ,
κρύβεται ένα πουλί που δεν σηκώθηκε στο κρεβάτι μου.
Το καταλαβαίνετε ότι χειροκροτάτε πεσμένα πουλιά;
Αν και θλιβερό, με κάνει πλούσια.
Ούτε τα αστεία μου δεν γράφω πλέον.
Έβγαινα με κάποιον και δεν ξέρω τι πήγε στραβά,
μα δεν τον πήδηξα από το πρώτο ραντεβού.
Κορίτσια, σας ικετεύω.
Βγείτε, φιληθείτε και πηδηχτείτε.
Πηδήξτε τον, αλλιώς θα έχετε προσδοκίες,
θα εμπλακείτε συναισθηματικά και μετά θα σας βγει μάπας.
Ίσως μουγκρίζει σαν άλογο.
Ή θα σας γλείφει χωρίς να κινεί τη γλώσσα. Αυτό μου τη δίνει!
Μπορεί να ψηφίζει Μπολσονάρο. Δηλαδή…
Πηδήξτε τον και αντίο.
Κακό πράγμα οι προσδοκίες.
Τέλος πάντων, αποφάσισα να τον πηδήξω στο πέμπτο ραντεβού.
Είτε του αρέσει είτε όχι, θα κάτσω στο πρόσωπό του. Δεν με νοιάζει.
Έχω στόχους εγώ. Βγήκα έχοντας μια αποστολή.
Έκανα ένα μπανάκι
και φόρεσα ένα στρινγκάκι
που μου χωνόταν στον κώλο.
Μισώ τα στρινγκ.
Για όνομα του Θεού,
οι γυναίκες που φορούν στρινγκ κάθε μέρα
έχουν χάσει τη θέληση για ζωή.
Τα μασάει ο κώλος σου. Με πιάνετε;
Ο κώλος σου δεν ξέρει τι να κάνει. Είναι κάπως…
Δεν βλέπει τίποτα.
Εκείνη τη νύχτα ήμουν έτοιμη για όλα. Το στρινγκ ήταν τόσο βαθιά,
που όποιος κατάφερνε να το βγάλει άξιζε βραβείο.
Και τότε
πήγα σπίτι του.
Δεν το κάνω αυτό, δεν είμαι φαγητό σε πακέτο.
Μα ήμουν έτοιμη για όλα.
Πήγα εκεί έτοιμη για όλα κι αυτός το ίδιο.
Έτοιμη εγώ, έτοιμος αυτός.
Το πουλί του…
Κάθε γυναίκα
έχει ένα μυστικό όπλο
ενάντια στο πεσμένο.
Όλοι το ξέρουν.
Αν του πέσει το πουλί,
ρούφα.
Ισχύει. Αρχίζει να κυκλοφορεί το αίμα,
το καυλί σηκώνεται, κάθεσαι πάνω του και δόξα σοι!
Αμήν, αδελφές μου.
Σοβαρά, ήμουν έτοιμη για όλα.
Πιάστηκε το σαγόνι μου.
Μα είχα κουρδιστεί!
Εγώ: ρούφα. Το πουλί: νεκρό.
Εγώ…
Το πουλί…
Άρχισε να καταντάει αστείο.
Ήταν αστείο γιατί την είχα βάψει.
Πόσο θα έπρεπε να μασάω το υγρό νουντλ του Σατανά;
Όχι! Όποιος έχει ρουφήξει πεσμένο πουλί με καταλαβαίνει.
Σου βγαίνει η ψυχή!
Το ζελεδάκι στο στόμα σου…
Και μετά σκάει το ποπ κορν. Δεν έφαγα καν ποπ κορν.
Δεν μπορούσα να κρατηθώ.
Και τότε…
Γέλασα στο πουλί του.
Εκείνος νόμισε ότι πνιγόμουν.
Η αυτοεκτίμησή του βάρεσε ταβάνι.
Αλήθεια σας λέω.
Τώρα θα πείτε "Η Μπρούνα είναι χυδαία". Μα αυτά παθαίνω.
Τους πέφτει το πουλί.
Αυτή είναι η καθημερινότητά μου.
Είμαι ο φόβος κι ο τρόμος των σκληρών πουλιών.
Μόλις ο άλλος το βγάζει έξω κι αυτό με βλέπει…
Προτιμώ να το βλέπω ως ένδειξη σεβασμού. Τα πέη υποκλίνονται μπροστά μου.
Μόνο που μένουν ως έχουν. Δεν ξανασηκώνονται.
Άρχισα να ανησυχώ. Το συζήτησα με την ψυχολόγο μου.
Της είπα "Δεν αντέχω άλλο τα πεσμένα πουλιά".
Η ψυχολόγος είπε "Μπρούνα,
πρέπει να κατανοήσουμε
γιατί δεν επιτρέπεις στους άντρες να μπουν στη ζωή σου".
Σκέφτηκα "Σοβαρά;
Να τους βάλω στη ζωή μου;
Δεν βλέπεις το νυμφίδιο στην υποδοχή;
Δεν μιλάω για τη ζωή μου".
Μου είπε ότι έπρεπε να μάθει την ιστορία μου για να βρει την αιτία.
Της είπα τη σύντομη εκδοχή. Θα σας πω κάποια αποσπάσματα.
Βρισκόμαστε στο 1984.
Τη χρονιά που γεννήθηκε η μικρή Μπρούνα Λουίζ,
βάρους πέντε κιλών.
Ιπποποταμάκι.
Ήμουν τόσο μεγάλη, που όταν ο γιατρός ρώτησε τη μαμά μου
"Πώς θα ονομάσεις αυτό το πλάσμα;"
εκείνη είπε "Θείο Τζον".
Όχι λόγω βάρους. Είχα μουστάκι.
Ήταν μια φυσιολογική γέννα. Δηλαδή, η μαμά φροντίζει το μωρό
κι ο μπαμπάς πάει για τσιγάρα και δεν ξαναγυρνάει.
Ο μπαμπάς έφυγε τη μέρα που γεννήθηκα.
Είχε το θράσος να πάρει τη μαμά
και να της πει "Σας παρατάω. Συγγνώμη. Έχω επιλόχεια κατάθλιψη".
1998.
Η Μπρούνα Λουίζ πάει για πρώτη φορά σε ψυχολόγο.
Πάει εκεί και ρωτάει
"Γιατρέ, πόσο κοστίζει η συνεδρία;"
Της απαντάει "150 ρεάις".
2001.
Η Μπρούνα καταφέρνει, επιτέλους, να μαζέψει τα 150 ρεάις.
Δεν ήταν κι εύκολο.
Η Μπρούνα ξαναπάει στην ψυχολόγο και λέει
"Γιατρέ, αν και είμαι πολύ νέα, δεν εμπιστεύομαι τους άντρες.
Δεν νομίζω ότι θα κάνω ποτέ σταθερή σχέση".
Κι εκείνη λέει "Σίγουρα όχι μαζί μου. Η συνεδρία πήγε στα 210 ρεάις".
2002.
Ο Ρονάλντο κερδίζει το Μουντιάλ με τη Βραζιλία,
με το νέο του κούρεμα σε στιλ σαμουράι.
2003.
Η Μπρούνα μετανιώνει που αντέγραψε το κούρεμα του Ρονάλντο.
2005.
Ήταν η χρονιά που βρήκα την πρώτη μου δουλειά.
Πουλούσα χαρτί υγείας.
Τη λάτρευα! Τους έλεγα να πάνε να χεστούν με το προϊόν μου
και δεν πείραζε.
2007.
Άρχισα να βγαίνω ραντεβού.
Ο πρώτος μου αγαπημένος.
Τρεις μήνες κράτησε.
Χωρίσαμε
γιατί ένα πράγμα αγαπούσα πολύ, ενώ αυτός καθόλου.
Εμένα.
2009.
Μετά από πολλή προσπάθεια,
κατάφερα να πάρω αμάξι.
Και ήμουν πανευτυχής,
γιατί εκπλήρωσα το μεγαλύτερο όνειρό μου.
Κυνήγησα τον πρώτο μου φίλο
και όλα πήγαν κατ' ευχήν.
Τον πάτησα με τ' αμάξι.
2010.
Η χρονιά που ξεκίνησα το σταντ-απ.
Θυμάμαι ότι η ψυχολόγος μου ήταν ενθουσιασμένη.
Είπε "Είναι υπέροχο που κάνεις σταντ-απ.
Θέλω πολύ να σε δω. Πόσο κοστίζει;"
Της λέω "150 ρεάις".
Και μετά είπα "Πλάκα κάνω, είναι δωρεάν. Φέρτε και συνοδό!"
Ήρθε και χάρηκε πολύ που με είδε στη σκηνή.
Είπε "Μπρούνα, είμαι σίγουρη
ότι θα πετύχεις.
Είμαι σίγουρη ότι θα σε βλέπω συχνά".
Κι εγώ είπα "Στη σκηνή;" Και είπε "Στο ιατρείο, ανόητη".
Η στρίγγλα είχε δίκιο.
2016.
Έπεσε το πουλί του Αντέλιο.
2017.
Έπεσε το πουλί του Ρομπερβάλ.
2018.
Του Ζαΐρ του κάηκε το μοτεράκι.
Και ήμουν και επιλεκτική στα ραντεβού.
Το 2019
βρήκα, επιτέλους, έναν σύντροφο
που δεν του έπεφτε ποτέ.
Τον Εντμίλσον, τον δονητή μου.
Και μετά ήρθε το 2020 και λόγω πανδημίας έπεσαν τα πάντα.
Στην πανδημία περνούσα τόσο πολύ χρόνο στο σπίτι,
που βραχυκύκλωσα τον Εντμίλσον.
Ο δονητής πήρε φωτιά.
Το μουνί μου έγινε η χαρά του δονητή!
Άγγιζα την καθαρίστρια και πάθαινε ηλεκτροπληξία.
Άναβα χριστουγεννιάτικα φωτάκια χωρίς να 'ναι στην πρίζα.
Εκείνη τη χρονιά ήρθαμε τόσο κοντά με τον Εντ,
που τον πήρα κατά λάθος στην ψυχολόγο.
Νομίζω ότι δεν ήθελε να πάει, έτρεμε ολόκληρος.
Όταν το είπα στην ψυχολόγο μου,
μου είπε "Κατάλαβα.
Δεν αφήνεις τους άντρες να μπουν στη ζωή σου,
γιατί φοβάσαι ότι θα σε εγκαταλείψουν
όπως ο πατέρας σου".
Κι είπα "Ωραίο παραμύθι. Βάλ' το στον κώλο σου".
Ή κάτι τέτοιο.
Μου είπε "Πάψε να το αποφεύγεις.
Για να έχεις μια υγιή σχέση, πρέπει να ψάξεις τον μπαμπά σου".
Εγώ είπα "Δεν θα ψάξω τον μπαμπά μου".
Εκείνη είπε "Να τον ψάξεις". Εγώ είπα "Όχι.
Εντμίλσον, εσύ τι λες;" Κι αυτός έκανε…
Όποτε μιλάω για δονητές,
μ' αρέσει να παρατηρώ τις αντιδράσεις σας.
Να βλέπω τις φάτσες σας.
Υπάρχουν γυναίκες που έχουν έναν στο σπίτι
και τον λατρεύουν.
Και υπάρχουν και οι περίεργες. Κορίτσια, πάρτε έναν.
Σφύζει από ζωή.
Υπάρχουν άντρες
που τον έχουν οι φίλες τους. Αυτοί ξέρουν ότι βοηθάει, είναι υπέροχο.
Και υπάρχουν και οι άντρες
με εκείνον τον εύθραυστο αρσενικό εγωισμό,
που ζηλεύουν τον δονητή.
Επαναλαμβάνω. Ζηλεύουν έναν δονητή!
Αν ζηλεύετε, να πάρετε δικό σας!
Είναι ακατανόητο. Δεν θα ανταλλάσσαμε κανέναν άντρα με έναν δονητή.
Ξέρουμε ότι ο δονητής είναι καλύτερος,
μα θέλουμε κάποιον να μας σπάει τα νεύρα.
Τον τύπο που θα πει στη φίλη του "Όχι, αγάπη μου,
δεν χρειαζόμαστε αυτές τις μοντερνιές.
Δονούμαι εγώ για σένα.
Οι δονητές είναι για τις πόρνες".
Κορίτσια, όταν έναν άντρας απειλείται από μια γυναίκα,
οι χαρακτηρισμοί είναι πάντα οι ίδιοι.
Πόρνη. Πάντα πόρνη.
Είναι άδικο που κάποιοι όροι
είναι κομπλιμέντο για τους άντρες, αλλά προσβολή για τις γυναίκες.
Σκύλος. Ο καλύτερος φίλος του άντρα.
Σκύλα. Πόρνη.
Ταύρος. Δυνατός άντρας.
Αγελάδα. Πόρνη.
Ο χρυσοθήρας. Αυτός που βρίσκει χρυσό. Η χρυσοθήρας. Πόρνη.
Ο Γκαμπριέλ Μεντίνα. Σέρφερ.
Μπρούνα Σερφιστίνα…
Πόρνη.
Και όταν ο άντρας θέλει να προσβάλει έναν άλλον άντρα,
λέει "πουτάνας γιε".
Πάντα εμείς φταίμε, γαμώτο!
Στο ποδόσφαιρο κυριαρχούν ακόμα οι άντρες.
Μία από τις πιο συνήθεις βρισιές είναι "πουτάνας γιε".
Δεν είμαστε καν στο γήπεδο, ρε φίλε!
Κι αν χάσει η ομάδα τους,
ποιον κατηγορούν; Τη μαμά του διαιτητή.
Την κυρία Ζουράσι, 80 ετών, που πλέκει στο σπίτι.
Είναι σίγουρα πόρνη.
Δεν μαγειρεύει κοτόπουλο για το δείπνο.
Μαγειρεύει μεγάλα, χοντρά, τριχωτά πουλιά.
Και γιατί είναι τόσο προσβλητικό
να είσαι παιδί μιας πόρνης;
Οι πόρνες παρέχουν υπηρεσίες
κι ολοκληρώνουν το έργο τους εγκαίρως,
σε αντίθεση με εργολάβους.
Δεν θα δει ποτέ κανείς
μια πόρνη να διακόπτει μια πίπα για να πει "Συγγνώμη, Ετεβάλντο,
δεν θα μπορέσω να τελειώσω γιατί αύριο θα βρέχει".
Είναι πάντα εντάξει.
Και δεν έχει σημασία πόσον καιρό έχεις σχέση,
δέκα χρόνια, έναν χρόνο, έναν μήνα.
Πάντα υπάρχει ένας φόβος
στην ψυχή μιας γυναίκας.
Πρόκειται
για το ερώτημα "Πότε θα μου ζητήσει
να με πάρει απ' τον κώλο;"
Αυτός ο φόβος εντείνεται τις μέρες γιορτής,
τα γενέθλια του πηδήκουλα, τις επετείους,
τα Χριστούγεννα, τις Απόκριες.
Εννιά στις δέκα γυναίκες έχουν αυτόν τον φόβο.
Κι όσες δεν φοβούνται, αυτές που το θέλουν από τον κώλο;
Αν είστε μια από αυτές,
δώστε το παντού, μοιράστε φυλλάδια!
Μα μην προσπαθήσετε να με πείσετε να το κάνω κι εγώ.
Μη γίνετε Μάρτυρες του Ιεχωβά του κώλου.
Δεν θέλω την Κυριακή να υμνώ τον κώλο τον Μεγαλοδύναμο.
Δεν μου αρέσει. Δεν είναι προκατάληψη. Δεν μ' αρέσει.
"Μπρούνα, αν δεν σ' αρέσει,
μάλλον κάτι δεν κάνεις καλά.
Βάλε περισσότερο λάδι".
Κώλος είναι αυτός ή ντάμπλινγκ;
Δεν θέλω να βρωμάω τηγανίλα όταν πηδιέμαι.
Ο κώλος μου είναι φριτέζα αέρος. Χωρίς λάδι.
Υπάρχει μια απειλή στην καρδιά σχεδόν κάθε γυναίκας.
"Να σε πάρω από τον κώλο;
Αλλιώς θα βρω κάποια που θα θέλει".
Και πού πάει ο κόσμος
για να δώσει κώλο;
Στην καντίνα του κώλου.
Έρχεται η καντίνα του κώλου!
"Λαδερός κώλος, άτριχος κώλος, φρέσκος κώλος!
Φέρε το δικό σου πιάτο!"
Οι άντρες λένε
"Αγάπη μου,
άνοιξε το μυαλό σου.
Ας δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό".
"Βεβαίως.
Τι θα έλεγες
να με φέρεις σε οργασμό;"
Χειροκροτήστε, κύριε. Η γυναίκα σας με χειροκροτάει.
Τέλος πάντων.
Γυναίκες,
σηκώστε το χέρι αν το θέλετε στον κώλο.
"Και να το μάθει όλος ο κόσμος;"
Εγώ δεν κρίνω.
Δεν σου αρέσει, γιαγιούλα;
Δεν πειράζει. Ούτε εμένα μου αρέσει.
Κυρίες μου,
μπορούμε, φυσικά, να πούμε "όχι",
αλλά μπορούμε και να τους δουλέψουμε.
Εγώ τρελαίνομαι να βρίσκω δικαιολογίες.
"Μπρούνα, άσε με να σε πάρω απ' τον κώλο". "Δεν μπορώ. Ο κώλος μου δεν λειτουργεί".
"Μην τον αγγίζεις, έχω ιό".
Αλλά το αγαπημένο μου είναι
να τον κοιτώ στα μάτια και να λέω
"Δεν γίνεται.
Δυστυχώς το πουλί σου
είναι τεράστιο.
Τα επτά εκατοστά σου θα με ξεσκίσουν".
Πάψτε να ικετεύετε για τους κώλους μας και παραγγείλετε κάνα κινέζικο!
Έλεος! Καταντήσατε ζητιάνοι του κώλου.
"Δώσε μου λίγο κώλο, έχω οκτώ στόματα να θρέψω". Άντε γαμήσου!
Γαμώτο!
Κάτι άλλο που δεν καταλαβαίνω είναι όλη αυτή η φάση με τα βυζιά.
Γιατί οι γυναίκες πρέπει να κρύβουν τα βυζιά τους,
ενώ οι άντρες επιδεικνύουν τις απαίσιες ρώγες τους;
Τώρα κάποιος βλάκας θα σκέφτεται "Μπρούνα,
αν το θες,
δείξε μας τα βυζιά σου.
Τώρα, αμέσως".
Δεν μπορώ να δείξω τα βυζιά μου. Καμιά δεν μπορεί. Ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν μπορείτε να κρατήσετε το πουλάκι σας στο βρακί σας.
Και είναι τοσοδούλι.
Δεν θα πετάξει έξω την ανακόντα του ο Κάουα Ρέιμοντ για τα βυζιά μου.
Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα;
Τα ανδρικά στήθη είναι ελεύθερα.
Τα γυναικεία στήθη είναι υπό επιτήρηση.
Φοράμε βραχιολάκι αστραγάλου, το σουτιέν.
Γι' αυτό όταν ένας άντρας δεν μπορεί να ανοίξει ένα σουτιέν,
εγώ σκέφτομαι
"Ο φύλακας ξέχασε τα κλειδιά".
Οι γυναίκες όλη τους τη ζωή
κρύβουν τις ρώγες τους.
Κρύβουμε τις ρώγες μας σε φανελάκια,
σε σουτιέν, στο στόμα του πρώην.
Και κάθε γυναίκα ξέρει ότι δεν υπάρχει χειρότερη κρυψώνα
από το μπικίνι.
Αφού καταφέρεις να δέσεις τα κορδόνια,
οι ρώγες σου τρελαίνονται. Κάνουν…
Οι άτιμες θέλουν να ξεφύγουν
σαν κατάδικοι στο Prison Break. Θέλουν να απελευθερωθούν.
Αν δείτε καμιά ρώγα να δραπετεύει,
προς Θεού, ειδοποιείστε την ιδιοκτήτρια!
Δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Δεν βαράει συναγερμός όταν ξεφεύγει λίγο σαλαμάκι.
"Δεν της το είπα γιατί νόμιζα ότι ήθελε να δείχνει σέξι".
Ποτέ δεν ισχύει αυτό. Ποτέ!
Είναι γνωστό. Οι ρώγες-δραπέτες δεν είναι θελκτικές.
Ακριβώς. Δεν σου λένε χαμογελώντας "Γεια!"
Όχι!
Μοιάζουν με…
Με κάποιον που σφήνωσε στις συρόμενες
του μετρό του Τόκιο.
"Μπρούνα, πάντα έτσι ήταν. Δεν φταίμε εμείς".
Όχι. Δεν ήταν πάντα έτσι.
Κάποτε οι γυναίκες μπορούσαν να δείξουν το στήθος τους.
Πολλοί πίνακες το αποδεικνύουν.
Αν δεις έναν πίνακα του Αδάμ και της Εύας, είναι ξεκάθαρο.
Ο Αδάμ και η Εύα φορούσαν μόνο ένα φύλλο.
Η Εύα δεν είχε μαρούλια στα βυζιά.
Λες και άνοιξαν χορτοφαγικό στέκι αφότου εκδιώχθηκαν απ' τον Παράδεισο.
Μ' αρέσει η ιστορία του Αδάμ και της Εύας.
Ανυπομονώ να γίνει σαπουνόπερα σε χριστιανικό κανάλι,
για να δω το καστ. Την Εύα θα παίζει η Ζοέλμα των Calypso.
Τον Αδάμ, ο Έρι Τζόνσον
με την προφορά του Ρίο. Γάμα τα!
Ο Λέο Ντίας θα κάνει το Ερπετό.
Μήλο και κουτσομπολιό.
Αγαπώ αυτήν την ιστορία.
Μόνο ένα πράγμα θα άλλαζα.
Νομίζω ότι είναι άδικο
να κατηγορούμε την Εύα για το προπατορικό αμάρτημα. Όχι.
Είναι άδικο.
Νομίζω ότι η Εύα κατηγορήθηκε
επειδή ήταν μόνο τρεις ψήφοι: του Αδάμ, του Θεού και του Σιντ Μορέιρα.
Αναλογιστείτε τι ξέρουμε γι' αυτήν την ιστορία.
Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, όλα τα ζώα
και τον Αδάμ.
Μόνο τον Αδάμ.
Μόνο τον γλυκούλη.
Ο Θεός κοιτάζει τον Αδάμ και λέει "Σίμπα,
πήδα ό,τι βρεις μπροστά σου".
Το διασκεύασα λιγάκι.
Φαντάζομαι τον Κήπο της Εδέμ
σαν μια παραλία για άντρακλες.
Από αυτές όπου δεν πατάνε φτωχαδάκια.
Φανταστείτε τον Αδάμ να φτάνει εκεί μόνος,
χωρίς σχέση, έτοιμος να ταράξει τα νερά.
Φανταστείτε τον με το καπέλο ανάποδα,
σαν νικητής σε ριάλιτι που αράζει.
Ο Κήπος της Εδέμ ήταν όλος δικός του.
Μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει.
Όλα αυτά που κάνουν οι άντρες όταν είναι μόνοι,
να μυρίζει τις κλανιές του, ό,τι κάνετε.
Αλλά ο Αδάμ ήθελε μια Μανδάμ.
Αλήθεια, ο Αδάμ ήταν αδάμ-αστος.
Έχω πολλά τέτοια.
Σοβαρά μιλάω.
Ευχαριστώ.
Ο Αδάμ βαριόταν και σκεφτόταν "Τι σαπίλα!
Δεν έχω κανέναν για να παίζω".
Και παλεύει…
Παλεύει…
Ο Αδάμ είναι πολύ εκνευριστικός. Κάνει σαν κακομαθημένο παλιόπαιδο.
Νομίζω ότι ο Αδάμ ήταν ο πρώτος Ένζο στην ιστορία.
Έτσι, ατίθασος σαν α-δαμάλι…
Είπα ότι είχα κι άλλα.
Όλο λέει "Τι σαπίλα! Δεν έχω κανέναν για να παίζω.
Θα παραπονεθώ στον Θεό".
Ανοίγει το WhatsApp.
"Τέλεια, ο μπαμπάς είναι μέσα".
Στέλνει στον Θεό ένα φωνητικό μήνυμα. "Μπαμπά, δεν έχω κανέναν για να παίζω".
Ο Θεός σταματάει αυτό που κάνει
και λέει "Μικρέ!
Ο μπαμπάς θα σου φτιάξει ένα φοβερό παιχνίδι".
Και φτιάχνει την Εύα.
Μας μάθανε
ότι δημιουργηθήκαμε για να ψυχαγωγούμε αυτά τα ρεμάλια.
Και σαν να μην έφτανε αυτό,
ο Θεός έφτιαξε την Εύα από ένα οστό του Αδάμ.
Θέλω να πω, γεννηθήκαμε χρεωμένες στα καθάρματα.
Γι' αυτό, όποτε γνωρίζω κάποιον καινούργιο,
τον κερνάω παϊδάκια ψητά
για να ξεπληρώσω το χρέος.
Και του παίρνω και μια πίπα για να καλύψω και τους τόκους.
Νομίζω ότι όταν ο Θεός δημιούργησε την Εύα, πέτυχε διάνα.
Φανταστείτε την Εύα, το πιο σέξι κορίτσι του κόσμου,
να φτάνει στην Εδέμ απ' τον βυθό της θάλασσας,
στο στιλ του Ex On The Beach.
Δεν νομίζω
ότι ο Θεός το πέτυχε και τόσο με τον Αδάμ.
Του πήρε καιρό για να πετύχει τον άντρα.
Μόνο με τον Ροντρίγκο Χίλμπερτ είχε πραγματική επιτυχία.
Φαντάζομαι
τον Αδάμ
ως έναν κακάσχημο τύπο με χρυσή καρδιά.
Ξέρετε τι εννοώ;
Τον τύπο που δεν θες να πηδήξεις,
μέχρι που τον πηδάς κατά λάθος και βλέπεις ένα τεράστιο πουλί.
Κορίτσια, ξέρετε τι εννοώ.
Όλες έχουμε πηδήξει έναν άσχημο με τεράστιο πουλί.
"Όχι, είναι υπέροχος. Αστείος, καλός.
Μου φέρνει την πίτσα".
Φανταστείτε τον Αδάμ
να λέει σ' αυτήν τη θεογκόμενα
"Έρχεσαι συχνά εδώ;"
Καημένη Εύα, να ξεμένεις με τον Αδάμ.
Ανοίγεις το Tinder, να ο Αδάμ.
Το Instagram; Ο Αδάμ.
Το WhatsApp; Ο Αδάμ, ο Θεός, ο Σιντ Μορέιρα.
Ατελείωτα μηνύματα.
Κορίτσια,
μη γελιέστε.
Κουβαλάμε, μαζί με την Εύα, την ενοχή για το προπατορικό αμάρτημα
γιατί, σύμφωνα με την ιστορία,
η Εύα δεν μπορούσε να αντισταθεί…
σε ένα μήλο.
Ένα μήλο.
Δεν μιλάμε για Nutella , μπέικον ή μπίρα και σάμπα. Ένα μήλο.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που λαχταρήσατε μέσα στη νύχτα,
που ξυπνήσατε και ανοίξατε το ψυγείο για να καταβροχθίσετε ένα μήλο;
Ποτέ!
Δεν μας αρέσουν τα μήλα. Δεν εμπιστευόμαστε τα μήλα.
Ξέρουμε τι έπαθε η Χιονάτη.
Το μόνο μήλο που λαχταράμε είναι του iPhone. Τα άλλα γάμα τα!
Και, σύμφωνα με την ιστορία, ποιος έπεισε την Εύα να δαγκώσει το μήλο;
Ένα φίδι. Όχι.
Όχι!
Δεν μπορώ να φανταστώ μια γυμνή γυναίκα
να μιλάει σε ένα φίδι.
Έχω δοκιμάσει πολλά ναρκωτικά.
Έχω μιλήσει με φτέρες, πάντα, εξωγήινους, μα σιχαίνομαι τα φίδια.
Τα φίδια είναι δηλητηριώδη.
Τα φίδια είναι σιχαμένα.
Δεν έχουν καν χέρια για να χαιρετήσουν.
Κι αφού δεν είχε χέρια, πώς έφερε το μήλο στην Εδέμ;
Τσουλώντας το;
Θα το έβαλε κι ο Αδάμ το χεράκι του.
Θυμηθείτε, όταν ήρθε η Εύα,
ήταν γυμνή.
Ξέρετε τι παθαίνουν οι άντρες μόλις δουν γυμνή γυναίκα.
Ο Αδάμ είπε…
"Βυζιά!"
"Μουζάκια!" Δεν είχαν ακόμα πολλές λέξεις.
Μάλλον έτσι έγινε. Το προπατορικό αμάρτημα ήταν ότι σηκώσαμε τον πάσσαλο.
Και κάτι ακόμα.
Ο Αδάμ έδωσε το πλευρό για την Εύα.
Στους πίνακες θα έπρεπε να είναι έτσι.
Όλα πήγαν στραβά μ' αυτήν την ιστορία
και τολμώ να πω ότι πήγαν στραβά
επειδή ο Θεός
είναι πατέρας.
Αν ο Θεός ήταν μαμά,
κανείς δεν θα έτρωγε μήλο πριν το φαγητό.
Οι μαμάδες είναι πολύ αυστηρές.
Όποιος έχει οξύθυμη μαμά το ξέρει. Είναι διαβολικές.
Να η δική μου.
Αγαπώ τη μαμά μου. Μαμά, το ξέρεις.
Τη θαυμάζω, μεγάλωσε δύο παιδιά μόνη, είναι δυνατή, αλλά είναι ο Διάβολος.
Είναι μια οξύθυμη στρίγγλα. Ακόμα με διατάζει.
Εμένα και την αδερφή μου.
Πριν κάποια χρόνια, η αδερφή μου, η Καρολίνα,
αποφάσισε να παντρευτεί.
Είναι θλιβερό να βλέπεις κάποιον που αγαπάς
να παίρνει τον δρόμο του κακού,
να οδεύει στην κοιλάδα των σκιών.
Αδελφές μου, προσπάθησα να τη φέρω στο φως,
της έμαθα τα ναρκωτικά και το σουίνγκινγκ.
Ηττήθηκα από το σκοτάδι του γάμου.
Το χειρότερο απ' όλα; Ήθελε να γίνω παράνυμφος.
Η μαμά είχε τέτοια νεύρα
που με ανάγκασε να γίνω παράνυμφος της αδερφής μου.
Ομολογώ ότι δεν ήμουν χαρούμενη
και ήπια λίγο παραπάνω.
Ξέρασα.
Πάνω στην αδερφή μου.
Όμορφη ιστορία.
Δύο χρόνια μετά τον γάμο της Καρολίνα,
μου τηλεφώνησε και είπε
"Γεια. Έχω καλά νέα.
Είμαι έγκυος!"
Είπα "Κι εγώ είμαι τύφλα!"
Εκείνη είπε "Πάλι;" Κι εγώ "Ακόμα".
Μου λέει "Είμαι έγκυος και θέλω
να γίνεις νονά της κόρης μου".
Είπα "Καλή μου,
τίποτα δεν έμαθες ακόμα;
Δεν μπορώ να γίνω νονά. Δεν έχω τίποτε καλό να δώσω.
Είμαι κούκλα έξω, σάπια μέσα.
Στις φλέβες μου ρέει ένα μείγμα αλκοόλ και κινέζικου, όχι αίμα.
Είμαι ανώριμη.
Μπορεί να έρθω με χανγκόβερ και να πιω τον αγιασμό.
Να χτυπήσω τον παπά στον κώλο, να σηκώσω το ράσο και να πω "Δείτε!"
Σας είπα πόσο οξύθυμη είναι η μαμά μου, έτσι;
Έγινα νονά!
Η νονούλα Μπρου.
Και τότε γεννήθηκε η ανιψιά μου. Κλάρα τη λένε.
Είναι τόσο γλυκιά.
Προς απογοήτευση της αδερφής μου, η κόρη της είναι ίδια εγώ.
Με γλίτωσε απ' τον κόπο.
Στα τρίτα γενέθλιά της, μου τηλεφώνησε η μαμά μου
και μετά από αυτήν την κλήση, έδωσα στη μαμά μου το παρατσούκλι
"Τηλεφωνικό Κέντρο της Κολάσεως".
Με καλεί για να γίνει της κολάσεως.
"Γεια, μαμά". "Γεια, αγάπη μου".
Ορίστε;
Πρώτη φορά μου μιλάει έτσι.
Πού είναι το πυρ το εξώτερον;
"Μαμά, τι θες;"
"Άκου, είναι για την ανιψιά σου.
Η βαφτιστήρα σου έχει γενέθλια και χρειάζεται κρεβάτι.
Μήπως η νονά της…"
Νονά!
"Να της αγόραζε ένα;"
Το 'πιασα. Δεν ήταν αγάπη. Ήταν τιμολόγιο.
Ακούστε.
Δεν ξέρω από παιδιά.
Δεν ξέρω πώς λειτουργούν.
Και η ανιψιά μου πέρασε μια πολύ εκνευριστική φάση.
Αλήθεια. Κοιμόταν, έκλαιγε, ξερνούσε και χεζόταν.
Όπως εγώ όταν είμαι τύφλα.
Και της έδωσα ένα χάπι.
Η αδερφή μου δεν χάρηκε!
"Δεν επιτρέπεται, είναι μωρό".
Είπα "Κι εγώ μωρό είμαι. Ακόμα πιπιλίζω πράματα!"
Ας μην επεκταθώ.
Έτσι, όταν άκουσα τη μαμά, σκέφτηκα
"Η ανιψιά μου είναι τριών ετών.
Δεν θα 'ναι μεγαλύτερη από ένα σάντουιτς.
Ένα τόσο μικρό παιδικό κρεβάτι δεν μπορεί να είναι ακριβό".
Της είπα "Μαμά, πνίγομαι στη δουλειά.
Διάλεξε ένα κρεβάτι και πλήρωσε με την πιστωτική μου".
Δεν είναι κακό
να δανείζω στη μαμά μου
την πιστωτική μου.
Οι μανούλες είναι ιερές.
Η μαμά μου μου έδωσε ζωή, με θήλασε, δεν παίρνει πια πίπες.
Τέλος πάντων…
Έχω κάνει συμφωνία με την τράπεζα.
Όποτε χρησιμοποιώ την κάρτα μου,
η τράπεζα μου στέλνει μήνυμα για να ξέρω πού μπλέκω.
Ας πούμε "Θα ξοδέψετε 300 ρεάις για έναν νάνο ντυμένο Τελετάμπις;"
Είμαι σε επαγγελματικό ραντεβού,
η μαμά έχει την κάρτα
και λαμβάνω το εξής μήνυμα:
"Μόλις ξοδέψατε
χίλια διακόσια ρεάις στο Tok&Stok".
Σκέφτηκα "Λήστεψαν τη μαμά. Όχι.
Την απήγαγαν. Δεν το πιστεύω!"
Την παίρνω για να δω τι κάνει. "Μαμά, είσαι καλά;"
"Τέλεια".
"Έλαβα ένα ύποπτο μήνυμα από το Tok&Stok.
Αγοράσαμε κάποιο κατάστημά τους;"
"Όχι, ανόητη. Αγόρασα το κρεβάτι της ανιψιάς σου, όπως είπαμε".
"Μαμά,
τρελάθηκες;
Χίλια διακόσια ρεάις για ένα παιδικό κρεβάτι;
Τι συνέβη;"
"Είναι το κρεβάτι της Έλσας. Από το Frozen".
"Τότε, να της το επιστρέψεις!
Τρελάθηκες;"
Χίλια διακόσια ρεάις για ένα παιδικό κρεβάτι!
Το διπλό κρεβάτι μου δεν κόστισε τόσο.
Και είναι και κέντρο διερχομένων.
"Μαμά, είναι παράλογο. Πήγαινέ το πίσω!"
Μου είπε ότι δεν γινόταν.
"Ώστε δεν έχω επιλογή; Πήρα το κρεβάτι της Έλσας; Από το Frozen;"
Και μου λέει, "Συγχαρητήρια".
"Εντάξει, μαμά.
Αφού δεν μπορείς να το επιστρέψεις, θα το πληρώσω, αλλά άκου,
θα κάτσω στο κρεβάτι
με ένα ποτήρι ουίσκι
και η Έλσα, αυτό το τσουλί, καλά θα κάνει να χέζει παγάκια".
Η μικρή θα έχει αυτό το κρεβάτι μέχρι τα 80 της.
Θα χάσει την παρθενιά της εκεί.
Θέλω βίντεο και φωτογραφίες ως απόδειξη.
Και κάποια στιγμή θα βάλω έναν καθρέφτη από πάνω
και η Έλσα θα με γλείφει με την παγωμένη γλώσσα της.
Και όλα αυτά τα είπα
στη μαμά μου.
Ήμουν έξαλλη.
Παιδιά,
κωμικός είμαι.
Δεν με παίρνουν σοβαρά.
Της ούρλιαζα όλα αυτά τα πράγματα
κι εκείνη μου απάντησε "Πλάκα έχεις".
Έναν χρόνο μετά το επεισόδιο με το κρεβάτι,
ακόμα πλήρωνα τις δόσεις
κι έκανα βουντού στην κούκλα της Έλσα.
Με παίρνει η Καρολίνα. "Γεια.
Έχω καλά νέα!" "Αν είσαι πάλι έγκυος, κλείσε τα πόδια.
Όποτε κάνεις μωρό, η πίεση και τα χρέη μου εκτοξεύονται.
Μου λέει "Δεν είναι αυτό.
Βρήκα δουλειά".
Λέω "Θα μου ξεχρεώσεις το κρεβάτι;"
Και μου απαντά "Πλάκα έχεις". Κι εγώ…
"Βρήκα δουλειά,
μα δεν είναι στη Βραζιλία.
Βρήκα δουλειά στο Βιετνάμ".
Λέω "Αγάπη μου,
καθηγήτρια αγγλικών δεν είσαι; Τι έγινε;
Κάηκαν τα φροντιστήρια;"
Και μου το έκλεισε.
Παιδιά,
η Καρολίνα, η αδερφή μου,
μετακόμισε στο Βιετνάμ.
Η Κλάρα, η ανιψιά μου,
μετακόμισε στο Βιετνάμ.
Το μόνο μου ερώτημα ήταν "Και το κρεβάτι;"
"Μαμά, το κρεβάτι;"
"Δυστυχώς, δεν χωρούσε στο αεροπλάνο". Είπα "Δεν χρειάζονται αεροπλάνο.
Ας ανέβουν στο κρεβάτι κι ας κάνουν κουπί.
Μέχρι την άλλη άκρη του ωκεανού.
Η Βαϊάνα το 'κανε".
Το κρεβάτι της Έλσας από το Frozen
είναι στης μαμάς μου.
Το έχει μια 65χρονη κυρία,
που αγνοεί ότι υπάρχει το Disney Channel.
Και ξεχνώ.
Έξι μήνες αφότου η αδερφή μου μετακόμισε στο Βιετνάμ,
ποιος με καλεί;
Το Τηλεφωνικό Κέντρο της Κολάσεως
"Γεια, μαμά".
"Γεια σου, αγάπη μου!"
"Τον ξέρω αυτόν τον τόνο.
Είναι ο τόνος του Σατανά του τηλεμαραθωνίου.
Τι θες, μάνα; Ρίχ' το".
"Η ανιψιά σου,
εννοώ, η βαφτιστήρα σου,
χρειάζεται
ένα ποδήλατο".
Της λέω "Αρχικά,
κανένα παιδί δεν χρειάζεται πραγματικά ένα ποδήλατο.
Τα παιδιά χρειάζονται οξυγόνο, ήλιο, πόσιμο νερό.
Χρειάζεται να γυρίσει στη Βραζιλία για να κοιμηθεί στο κρεβάτι της.
Γιατί χρειάζεται ποδήλατο;
Διανομές θα κάνει;
Είναι τεσσάρων χρονών ακόμα.
Θα μοιράζει εφημερίδες;"
Και η μαμά "Τι αναίσθητη!
Χρειάζεται ποδήλατο για να κάνει φίλους στο Βιετνάμ".
Της λέω "Ας παίξει με κάλυκες.
Κάτω τα χέρια από την πιστωτική μου. Γαμημένη φάρα απατεώνων".
Αυτά είπα στη μαμά μου.
Πέντε δεύτερα μετά, το μετάνιωσα.
Η μαμά ούρλιαζε στο τηλέφωνο.
Μου το 'κλεισε και μετά με ξαναπήρε.
Της λέω "Καλά, εντάξει. Πόσο κάνει το ποδηλατάκι;
Να θυμάσαι, μια τιμή θέλω.
Δεν σε εμπιστεύομαι πια, υποτιθέμενη μητέρα".
Λέει "Αγενέστατη!
Ξέρω την τιμή.
Πρώτα, όμως, πρέπει να σου πω κάτι".
"Για λέγε, τι απατεωνιά σκαρώνεις πάλι;"
"Η ανιψιά σου
είχε ένα ενοικιαζόμενο ποδήλατο στο Βιετνάμ
και χτύπησε το πόδι της στην αλυσίδα".
"Τι; Τα πόδια δεν μένουν στα πηδάλια;
Ποιο χαζόπαιδο δεν μπορεί να κάνει ούτε ποδήλατο;"
Η μαμά είπε "Σκάσε! Ατύχημα ήταν.
Η ανιψιά σου έκανε ποδήλατο
και αποκοιμήθηκε".
Πώς;
"Για κάτσε.
Δεν βγάζει νόημα!
Ένα τετράχρονο παιδί κοιμήθηκε ενώ έκανε ποδήλατο;
Μου λες ότι ξόδεψα 1.200 ρεάις για το κρεβάτι της Έλσας,
για ένα βρομόπαιδο που αποκοιμιέται παντού;"
Και τότε η μαμά μου μου είπε την τιμή
ενός ποδηλάτου με αλυσίδα ασφαλείας
για χαζούς υπναράδες.
Χίλια πεντακόσια ρεάις
για ένα τέτοιο ποδήλατο. Είπα "Μαμά,
γιατί την κακομαθαίνουμε τόσο;"
Όταν εγώ και η Καρολίνα ήμασταν μικρές,
δεν είχαμε τίποτα.
Φορούσα μόνο ρούχα μάρκας Κάρλα.
Η Κάρλα είναι η ξαδέρφη μου.
Είμαι η μικρότερη από έξι ξαδέρφια. Τα ρούχα πήγαιναν από ξαδέρφι σε ξαδέρφι.
Όταν έφταναν σε μένα, είχαν ξεμείνει από μπαταρία.
Οι λευκές μπλούζες είχαν κίτρινες μασχάλες,
λες και είχαν αναιμία. Αλήθεια.
Τις πλέναμε σε φυλλικό οξύ.
Όπως και η ανιψιά μου, ζούσα κι εγώ ένα παραμύθι.
Τα Καινούργια Ρούχα του Βασιλιά.
Είπα "Μαμά.
Γιατί, μαμά;
Γιατί την κακομαθαίνουμε τόσο;"
Εκείνη είπε "Γιατί είναι ξεχωριστή. Είναι πολύγλωσση".
Της λέω "Δεν είναι". Λέει "Κι όμως, είναι".
Λέω "Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό".
Και μου εξήγησε.
"Η μικρή ανιψιά σου μιλάει πορτογαλικά, αγγλικά και βιετναμέζικα".
Είπα "Αποκλείεται.
Δεν θα τολμούσε".
Ποια νομίζει ότι είναι; Να είναι η έξυπνη σε ένα σόι χαζών;
Γι' αυτό δεν έχει φίλους.
Γαμημένη ψηλομύτα!
Σίγουρα θα κάθεται στο μπροστινό θρανίο.
Ας κάτσει πίσω, να μείνει τρεις χρονιές στη σειρά,
να πουλάει ναρκωτικά και θα δεις πόσους φίλους θα κάνει.
Πολύγλωσση και μαλακίες!
Κι εγώ πολύγλωσση είμαι. Μιλώ πορτογαλικά και πολλά άλλα.
Μιλώ την αργκό. Μιλώ σε τραγουδιστές και καταλαβαίνω τι λένε.
Ήμουν έξαλλη. Έκανα βιντεοκλήση με την αδερφή μου.
Απάντησε. Της λέω
"Θέλω να μιλήσω στην ξιπασμένη, ψηλομύτα, κακομαθημένη, υπναρού,
τη γαμημένη πολύγλωσση,
ξεχωριστή σου κόρη.
Μιλάει βιετναμέζικα και δεν ξέρει να κάνει ποδήλατο;"
Φώναξε την ανιψιά μου. Σκέτη γλύκα.
Το κακομαθημένο πήρε το iPhone της μαμάς της
κι έκλεισε όλες τις εφαρμογές.
Μισώ αυτά τα παιδιά. Λες και είχαν Wi-Fi στο μουνί της μάνας τους.
Μου λέει
"Γεια, νονούλα".
Λέω "Ώστε εσύ είσαι η σπουδαία,
η γαμημένη πολύγλωσση;
Ξιπασμένη, ψηλομύτα,
κακομαθημένη, ξεχωριστή,
γαμημένη πολύγλωσση.
Για μίλα τώρα στα βιετναμέζικα, που μας κάνεις τη σπουδαία.
Μίλα βιετναμέζικα τώρα αμέσως".
Και το έκανε.
Στερέωσε το κινητό, με κοίταξε στα μάτια…
Κι εγώ…
Η μικρή με δουλεύει!
Όπως στο καρτούν, όπου ο Πίνγκου κάνει…
Πολύγλωσσο και μαλακίες!
Σας είπα ότι η μαμά μου είναι οξύθυμη;
Το αγόρασα!
Ένα ποδήλατο 1.500 ρεάις.
Έλαβα και βίντεο με την ανιψιά να κάνει ποδήλατο.
Κι έλεγα "1.500!"
Πήρα τη μαμά μου. "Μαμά, αν αθροίσουμε το κρεβάτι και το ποδήλατο,
έχω ξοδέψει 2.700 ρεάις
σε ένα παιδί που δεν είναι καν δικό μου.
Όλα αυτά τα λεφτά μου δίνουν το δικαίωμα
να ανέβω στη σκηνή, να πω την ιστορία μου
και να αποκαλέσω την αδερφή μου παλιόμουνο.
Μπροστά σε ολόκληρη τη χώρα".
Και τώρα και στο Netflix!
Ευχαριστώ.
Το πρόβλημα είναι…
Αν το πω στο Netflix, θα το δει όλο μου το σόι.
Ακόμα και στο Βιετνάμ!
Και τρέμω την αντίδρασή τους. Θα χάσω την οικογένειά μου.
Σκεπτόμενη όλα αυτά, κάλεσα την ψυχολόγο μου.
"Γιατρέ,
τι θα λέγατε να αναζητήσω τον μπαμπά μου;"
Το πιστεύετε ότι το αναζήτησα, το κάθαρμα;
Δεν είχα καμία επαφή μαζί του,
μα θυμήθηκα ότι η κόρη του με ακολουθεί στο Instagram.
Ετεροθαλής αδερφή.
Σαν να λέμε μισή αδερφή.
Είναι μισή αδερφή, μισή τέσσερα τυριά.
Τι κατεβάζει η κούτρα μου όταν ασχολούμαι με το σόι μου!
Της έστειλα μήνυμα. Δεν θα της είχα μιλήσει ποτέ.
Της είπα "Γεια!
Άκου,
έχεις το τηλέφωνο του μπαμπά σου, μπαμπά μου, μπαμπά μας;"
Στον κώλο σου!
Φυσικά και το είχε.
Τη μεγάλωσε ο μπαμπάς της.
Ήταν εκεί
όλη της τη ζωή.
Κακομαθημένο παλιόπαιδο! Είναι εύκολο όταν έχεις τον μπαμπάκα.
Για δοκίμασε την πατρική αδιαφορία, σκατοκόριτσο!
Καλά είμαι. Μου απάντησε άμεσα.
Μου είπε "Γεια σου, αδερφούλα.
Ορίστε το νούμερο του μπαμπά.
Καλή τύχη".
Μισώ αυτούς που μεγάλωσαν με αγάπη.
Είχα το νούμερο του μπαμπά μου.
Δεν ήξερα με τι όνομα να το αποθηκεύσω.
Μπαμπάς; Μπαμπάκας; Νέμο;
Το αποθήκευσα "Μπαμπάς".
Και τότε είδα στο WhatsApp του
"Συνδέθηκε το 1984".
Σκέφτηκα "Τον αλήτη".
Μπορεί να κάνω πλάκα,
αλλά ήταν δύσκολη στιγμή για μένα,
γιατί πρώτη φορά θα μιλούσα στον μπαμπά μου
και δεν ήξερα τι να του πω.
Έτσι άφησα την καρδιά μου ελεύθερη
και το μόνο που κατάφερα να γράψω ήταν
"Πού χάθηκες εσύ;"
Του έγραψα "Γεια, μπαμπά.
Με λένε Μπρούνα. Είμαι η κόρη σου".
Φατσούλα.
Για να σπάσει ο πάγος.
Μου απάντησε.
Είπε
"Γεια σου, κόρη".
Σκέφτηκα "Τι λες!
Τώρα έχω μπαμπά!
Είμαι η πριγκίπισσα του μπαμπά!
Δεν θα βγαίνω με εμπόρους ναρκωτικών".
Πλάκα κάνω.
Και του είπα την αλήθεια. Του είπα
"Μπαμπά, πρέπει να σε δω,
γιατί από τότε που έφυγες, κανένα πουλί δεν λέει να σηκωθεί.
Μεγάλη ιστορία, θα σ' τα πω.
Και η ψυχολόγος μου λέει
ότι πρέπει να σε συναντήσω, γιατί είμαι λίγο παλαβή
και λίγο τρελή.
Μου είπε ότι δεν έπρεπε να πατήσω τον πρώην μου
ούτε να μαχαιρώσω τον άλλο".
Εγκλήματα.
Σεξισμός.
"Έχω ψυχικά τραύματα, επειδή έφυγες.
Εν ολίγοις, είμαι τρελή και φταις εσύ. Φατσούλα".
Μου είπε "Αν θες να συναντηθούμε,
ζω ακόμα στην πόλη
όπου γεννήθηκες".
Είπα "Γαμώτο! Δεν είμαστε καλοί στις αναζητήσεις".
Είναι τόσο μικρή πόλη. Όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.
Ξέρεις όλα τα μυστικά.
Ξαδέρφια πηδιούνται μεταξύ τους.
Έτσι είναι και το σόι μου.
Το οικογενειακό μας δέντρο είναι κληματαριά.
Η θεία μου, η λεσβία, μένει ακόμα εκεί. Ναι.
Τη λέμε θεία Βαρβατίλα.
Πήρα τη θεία Βαρβατίλα και της είπα…
Σ' άρεσε θεία Βαρβατίλα;
Θεία Βαρβατίλα.
Της είπα "Θα γνωρίσω τον μπαμπά μου".
Μου είπε ότι θα με βοηθήσει. Και πήγα.
Είχα άγχος. Και η θεία Βαρβατίλα είχε άγχος.
Πήγαμε νωρίτερα στο ραντεβού.
Ήμουν αγχωμένη, σκέφτηκα να τα παρατήσω.
Της λέω "Θεία Βαρβατίλα, πάω να πάρω τσιγάρα".
Μα θυμήθηκα ότι δεν καπνίζω. Γαμώτο.
Ήρθε ένα αμάξι.
Το αμάξι του μπαμπά.
Ομολογώ ότι το πρώτο που κοίταξα ήταν το μοντέλο.
Για να ξέρω τι έχασα.
Σαράβαλο. Δεν θα με πήγαινε στη Disney World.
Βγήκε από το αμάξι
με μάτια γεμάτα δάκρυα.
Είπα "Μπαμπά,
κλαις;"
Είπε "Όχι, είμαι τύφλα".
Τώρα μάλιστα!
Είναι σίγουρα μπαμπάς μου!
Είναι τρελό να γνωρίζεις τον πατέρα σου τόσο αργά.
Είναι πολύ δύσκολο να συγχωρήσεις κάποιον που σε εγκατέλειψε.
Όμως, ταυτόχρονα, ήταν ωραίο να αναγνωρίζω
κάποια χαρακτηριστικά μου που δεν ήξερα από πού προήλθαν.
Είδα στον πατέρα μου την απερισκεψία,
τον αλκοολισμό, τον σεξουαλικό εθισμό.
Από αυτά τα μπαλάκια προήλθα!
Ένιωσα ευπρόσδεκτη, οικεία, άνετα.
Ήμουν ευτυχισμένη.
Ήθελα να ευχαριστήσω όσους με οδήγησαν εκεί.
Πήρα την ετεροθαλή αδερφή μου για να την ευχαριστήσω.
"Μάντεψε ποια έχει τώρα μπαμπά, σκύλα!"
Πέρασα με τον μπαμπά έξω από ένα ορφανοτροφείο.
"Εγώ έχω μπαμπά, εσείς όχι!"
Και ξαναπήγα στην ψυχολόγο.
Μόλις μπήκα,
η ψυχολόγος λέει "Μπρούνα, σοβαρά τώρα,
μην κρύβεσαι πίσω από τα αστεία.
Πώς ένιωσες που γνώρισες τον μπαμπά σου;"
Της είπα "Γιατρέ, δεν ξέρω γιατί, αλλά με έκανε να αναθεωρήσω,
να επαναξιολογήσω
τις προηγούμενες σχέσεις μου
και κατέληξα
ότι λυπάμαι πολύ
όλους τους πρώην μου".
Το έναν που τον πάτησα,
τον άλλον που τον μαχαίρωσα.
Τους λυπάμαι γιατί είμαι σίγουρη
ότι δεν θα ξαναέβγαινα με κανέναν τους.
Θα σκέφτεστε "Η κοπέλα έχει μεγάλη αυτοεκτίμηση".
Ναι, το δούλεψα σκληρά,
γιατί κάθε άντρας που πέρασε από τη ζωή μου
με έκανε να νιώθω σκουπίδι.
Ο ένας με χώρισε επειδή δεν ήμουν αρκετά όμορφη
και σεξουαλικά ελκυστική.
Γούσταρα κάποιον που δεν ήθελε να με συναντήσει,
μόνο και μόνο επειδή τα είχε με μοντέλο.
Κι επειδή δεν έμενα για πολύ σε μια σχέση,
αφιέρωσα όλο τον χρόνο και την προσοχή μου,
την αγάπη, την αφοσίωσή μου,
σε κάποιον που ξέρω ότι δεν θα με αφήσει ποτέ.
Στον εαυτό μου.
Αυτή η αφοσίωση μου επέτρεψε να βρίσκομαι εδώ πάνω,
να σας κοιτώ και να σας λέω
"Έχω πραγματοποιήσει τα περισσότερα όνειρά μου".
Εμφανίζομαι σε κατάμεστες αίθουσες, έχω χιλιάδες ακολούθους
και είμαι ζάπλουτη.
Και είμαι η πρώτη Βραζιλιάνα
με δική μου κωμική παράσταση στο Netflix.
Ήθελα να το ξέρετε αυτό, ειδικά εσείς οι γυναίκες.
Ήθελα να σας δώσω αυτό το μήνυμα.
Όχι να σας πω να μην κάνετε σχέσεις. Δεν είναι εκεί το θέμα.
Απλώς δεν θέλω να ξεχάσετε ποτέ
ότι είναι η κοινωνία που μας πιέζει πολύ
να έχουμε μια σχέση,
λες και δεν έχουμε άλλον στόχο στη ζωή.
Λες και χωρίς σχέση,
είμαστε αποτυχημένες.
Κι αυτό μας κάνει να ανεχόμαστε πράγματα που δεν θα έπρεπε.
Να στριμωχνόμαστε σε χώρους που δεν μας χωράνε,
μειώνοντας τον εαυτό μας.
Κορίτσια, μπορούμε να επιδιώξουμε τόσα άλλα πράγματα.
Μας αξίζουν περισσότερα από μια απλή δουλειά.
Μας αξίζει μια καριέρα.
Έτσι, λοιπόν,
όταν ερωτεύεστε,
να ερωτεύεστε πραγματικά, να παραδίδεστε, να δίνεστε,
αλλά να μην ξεχνάτε ποτέ
να αγαπάτε πρώτα τον εαυτό σας.
Αγόρια…
Τα είπα
όλα αυτά
στην ψυχολόγο μου.
Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε
"Έχεις πλάκα!"
Σας ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι!
Ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Εντάξει, Netflix. Το 'χουμε!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΟ NETFLIX.