Downloaded from YTS.MX
BİR NETFLIX STAND-UP KOMEDİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
İyi akşamlar São Paulo!
Hoş geldiniz!
Çok mutluyum! Vay be!
İyi misin kızım?
Şu kız kesin bakire.
Millet, hayatım bu aralar çok heyecanlı.
Bildiğiniz gibi kadınlar için herhangi bir alanda başarılı olmak zor.
Bugün başarılıysam,
gittiğim her yerde biletler tükeniyorsa sebebi sizsinizdir. Teşekkürler.
Cidden teşekkür ederim.
Maalesef bildiğiniz gibi
ne zaman bir kadın başarılı olsa,
ne zaman kuvvetli bir konuma gelse itin biri hazırda bekliyor
ve diyor ki
"Buralara gelebilmek için kiminle yatmış?"
Kiminle yattığımı…
…bana sorarlarsa da
"Bir sürü adamla" derim.
Hiçbir adamın bana yararlı olmaması çok ilginç.
Engel oluyorlar sadece!
Yattığım bir adam televizyon setimi çaldı.
Uyuşturucu almak için. Gerçekten.
Kötüsü mü o televizyonda Netflix hesabıma girmiştim.
Torbacı sevmediğim diziler izliyor. Çok kötü.
Önerilerimi rezil etti.
Bir kadının başarılarında erkek eli olduğunu düşünmeyi bırakın.
Kadın kıçını yırtıp pahalı araba alıyor,
birisi de çıkıp diyor ki
"Zengin koca bulmuş."
Yok öyle bir dünya.
Kadınların başarıyı sırıkla atlama yaparak yakaladığını düşünmeyi bırakın.
Tamam, ikiyüzlülük etmeyeceğim,
seksten hiç çıkarım olmadı demeyeceğim.
Oldu tabii.
Hem de çok.
"Seksten mi faydalanıyorsun Bruna?" Hayır, size anlatmaktan.
Çok sıkıntı çıkıyor, inanın.
Size gönül rahatlığıyla diyebilirim ki
yeni teras katı daireme çıkan her basamak
yatağımda kalkmayan bir sike bedel.
İnik sikleri alkışladınız, farkında mısınız?
Çok üzücü ama beni zengin ediyor.
Artık espri bile yazmıyorum.
Görüştüğüm biri vardı,
sorun neydi bilmiyorum ama ilk randevuda onunla yatmadım.
Kadınlar, size yalvarırım
tanışın, öpüşün ve sikişin gitsin.
Hemen yatmazsanız beklentileriniz büyüyor,
iyice kaynaşıyorsunuz, sonra yatakta berbat çıkıyor.
Mesela at gibi inliyor olabilir.
Veya dilini oynatmadan yalıyor olabilir. Ona deli oluyorum!
Veya Bolsonaro'ya oy vermiş olabilir.
Sikişin, kurtulun.
Beklentiler hiç hoş değil.
Neyse, beşinci randevuda onunla yatmaya karar verdim.
İstese de istemese de yüzüne oturacaktım. Umurumda değildi.
Hedeflerim var. Görevim var.
Neyse, bir güzel yıkandım,
tangamı giydim…
…bir güzel soktum araya.
Tangadan nefret ediyorum.
Tanrı aşkına,
her gün tanga giyen kadınlar
yaşama sevincini yitirmiştir.
Kıçında basbayağı çiğneniyor. Değil mi?
Göt deliğin de şaşırıp kalıyor. Şöyle oluyor…
"Önümü göremiyorum."
Ama o akşam kararlıydım. Tangayı o kadar derine soktum ki
oradan çıkarabilen Kral Arthur adını hak ederdi.
Sonra da
onun evine gittim.
Normalde gitmem, paket servis değilim.
Ama o akşam kararlıydım.
Gittim, istekliydim. O da istekliydi.
İstekliydim, istekliydi.
Ama siki…
Her kadının
kalkmayan sike karşı gizli bir silahı vardır.
Hepsi bilir.
Sik inikse
em, em, em.
Gerçek bu. Kan dolaşımı oluyor,
sik kalkıyor, sen de üstüne oturuyorsun, çok şükür!
Çok şükür.
Ama cidden istekliydim.
Çenem kıtlıyordu.
Heyecanlıydım!
Ben: em, em, em. Siki: ölüyüm.
Ben…
Siki…
Komiğime gitmeye başladı.
Çünkü basbayağı siki tutmuştum.
Şeytanın ıslak eriştesini daha ne kadar kemirecektim?
Hayır! Daha önce inik sik emmişseniz çok net anlıyorsunuz.
İnsanın ruhu bedeninden ayrılıyor!
Sakız gibi!
Ağzından mısır parçası çıkıyor. Patlamış mısır yememiştim bile!
Kendimi tutamadım.
Şöyle güldüm…
Sikinin üstüne güldüm.
Boğuluyorum sandı.
Öz güveni fazla yüksekti.
Gerçek bunlar.
"Bruna çok pis konuşuyor" diyorsunuz. Ama gerçekten oluyor.
Gerçekten kaldıramıyorlar.
Günlük hayatımın parçası oldu artık.
Kalkık sikler için Thanos gibiyim.
Adam sikini çıkarıyor, sik beni görüyor ve…
Saygı gösteriyor demek istiyorum. Beni görünce reverans veriyorlar.
Sorun şu ki öyle kalıyorlar. Kalkmıyorlar.
Endişelenmeye başladım.
Terapistimle konuştum.
"İnik pipiden bıktım artık" dedim.
Terapistim de dedi ki "Bruna,
anlamamız gereken
erkeklerin hayatına girmesine izin vermemenin sebebi."
"Hop!" dedim.
"Hayatıma girmekmiş!
İşimiz resepsiyonda kalsın."
Hayatıma girmeyiversinler."
Bunun ne zaman başladığını bulmak için geçmişimi öğrenmek istedi.
Kısaca anlattım.
Size de kesitler vereceğim.
Yıl 1984.
Bebek Bruna Louise'in doğduğu yıl.
Beş kilogram ağırlığında.
Su aygırı yavrusu.
O kadar iriymişim ki doktor anneme şöyle demiş, "Vay be.
Bu beş kiloluk bebeğin adı ne olacak?"
Annem de "John Amca" demiş.
Kilomdan değil, bıyığımdan dolayı.
Normal doğumdu.
Yani anne bebeğe bakarken
baba sigara almaya çıkıp geri gelmedi.
Babam doğduğum gün bizi terk etmiş.
Bir de annemi arayıp şöyle demiş,
"Aileyi terk ediyorum. Beni affet. Doğum sonrası depresyon yaşıyorum."
1998.
Bruna Louise ilk kez terapiye gidiyor.
Gidip diyor ki
"Doktor, bir seans ne kadar?"
Doktor cevap veriyor, "150 real."
2001.
Bruna nihayet 150 real biriktiriyor.
Kolay değildi.
Bruna o terapiste gidip diyor ki
"Doktor hanım, çok genç olsam da erkeklere güvenmediğimi fark ettim.
Kimseyle devamlı ilişki yürütemeyeceğim."
Diyor ki "Evet. Benimle bile. Seansı 210 real oldu."
2002.
Ronaldo Nazário Brezilya'ya Dünya Kupası'nı getirdi.
O acayip saç kesimini bütün dünya gördü.
2003.
Bruna, saçını Ronaldo gibi kestirdiği için pişman oldu.
2005.
İlk kez işe girdiğim yıldı.
Tuvalet kâğıdı satardım.
İnsanlara "Al, götüne sokarsın" dememde bir sakınca yoktu. Harikaydı.
2007.
Çıkmaya başladığım yıl.
İlk sevgilim.
Üç ay sürdü.
Ayrıldık.
Çünkü benim çok sevdiğim bir şeyi o hiç sevmiyordu.
Beni.
2009.
Uzun uğraşlar sonucu bir araba alabildim.
Çok mutluydum,
o günlerdeki en büyük hayalimi gerçekleştirmiştim çünkü.
İlk sevgilimi arayıp buldum
ve sonucu güzel oldu.
Arabamla ezdim onu.
2010.
Stand-up yapmaya başladığım yıl.
Hatırlıyorum da terapistim çok heyecanlıydı.
"Stand-up yapman harika" demişti.
"Seni izlemeyi çok isterim. Biletler ne kadar?"
"150 real" dedim.
Sonra da "Şaka, doktor. Beleş. Lütfen yanında birini getir!" dedim.
Geldi, beni sahnede izleyince çok mutlu oldu.
Dedi ki "Stand-up'ta başarılı olacağına adım gibi eminim.
Seni çok göreceğim, eminim."
"Sahnede mi göreceksin?" dedim. "Terapide, salak!" dedi.
Haklıydı cadı.
2016.
Adélio'nun siki kalkmadı.
2017.
Roberval'ın siki kalkmadı.
2018.
Jair'in kuşu ötmedi.
Erkekler konusunda seçici olmama rağmen.
2019'da ise
nihayet beni asla yarı yolda bırakmayan bir partner buldum.
Edmilson adlı dildom.
Sonra da 2020 geldi, pandemiyle herkesin siki indi.
Pandemi boyunca evde o kadar çok zaman geçirdim ki
Edmilson'a kısa devre yaptırdım.
Dildo boş durmuyordu.
Amım Dildodiyarı oldu!
Hizmetçiye dokundum, elektrik çarptı.
Noel ışıklarını fişe takmadan yaktım.
O yıl Ed'le çok yakınlaştım.
Yanlışlıkla terapiye bile götürdüm.
Gitmek istemiyordu galiba, tir tir titriyordu.
Bunu terapistime anlattığımda
dedi ki "Anlıyorum.
Erkeklerin hayatına girmesine izin vermemenin sebebi
baban gibi seni terk edeceklerinden korkman."
Dedim ki "Güzel hikâye. Götüne sokarsın."
Öyle bir şey dedim.
"Bundan kaçma artık" dedi.
"Sağlıklı bir ilişki yaşayabilmen için babanı bulman lazım."
"Babamı aramam" dedim.
"Babanı bul" dedi. "Bulmam" dedim.
"Edmilson, sen ne dersin?" Dedi ki…
Dildolardan bahsederken
seyircinin tepkisini izlemeyi seviyorum.
Yüzünüzü görmeyi seviyorum.
Evde dildosu olup çok seven kadınlar var.
Bir de meraklı kadınlar var. Hanımlar, gidin alın.
İçiniz titresin.
Kız arkadaşları kullanan erkekler de var. Yararlı olduklarını biliyorlar, süper.
Ama bir de şu tipler var.
Hassas erkek egoları yüzünden
dildoyu kıskananlar.
Tekrar ediyorum. Dildoyu kıskanıyorlar!
Kıskanıyorsan kendine de al be adam!
Çok saçma.
Erkekle dildonun kıyası olmaz bile.
Dildonun çok daha iyi olduğunu bilsek de
bizi sinir edecek birileri lazım işte.
Sevgilisine şöyle diyenler var, "Hayır, canım.
O modern aletlere gerek yok.
Ben senin için titrerim.
Onu anca orospular kullanır."
Hanımlar, erkekler bir kadının davranışından korktuğunda
hep aynı hakareti ediyorlar.
Orospu. Hep orospu.
Bazı sözcüklerin erkeklere iltifat,
kadınlara hakaret olması çok adaletsiz.
Erkek köpek. İnsanın en iyi dostu.
Dişi köpek. Kancık.
Koç. Kuvvetli.
Koyun. Aptal.
Erkek servet avcısı. Hazine avcısı. Kadın servet avcısı. Orospu.
Gabriel Medina. Sörfçü.
Bruna Surfistinha…
Orospu.
Ve bir adam başka bir adama hakaret etmek istediğinde
"orospu çocuğu" diyor.
Hep suçlu biziz ulan!
Futbol hâlâ erkeklerin egemen olduğu bir spor.
En sık kullanılan küfürlerden biri de "orospu çocuğu."
Biz sahada bile değiliz birader!
Tuttukları takım kaybedince de
kimi mi suçluyorlar? Hakemin anasını.
Juraci teyze, 80 yaşında, evinde örgü örüyor.
Elbette orospunun teki.
Akşam yemeğinde tavuk yemiyor.
Koca, kalın, kıllı yaraklar yiyor.
Ayrıca bir orospunun çocuğu olmak
neden o kadar korkunç bir şey?
İnşaat müteahhitlerinin aksine
orospular, sözünü verdiği şeyi
vaktinde teslim eden hizmet sağlayıcılarıdır.
Hiçbir orospu saksonun ortasında durup
"Etevaldo, yarın yağmur yağacakmış,
maalesef işi bugün bitiremeyeceğiz" demez.
Her zaman işini bitirir.
Ve ilişkinizin süresi fark etmeksizin,
on yıl, bir yıl, bir ay bile olsa
her zaman kadının ruhunu ürperten bir soru vardır.
Bu soru şudur,
"Acaba ne zaman
götümü sikmek isteyecek?"
Bu korku özel günler yaklaşınca artar.
Piçin doğum günü, çıkma yıl dönümü,
Noel, Ölüler Günü.
On kadından dokuzu bu korkudan muzdarip.
Ve korkmayanlar, götten sevenler var ya,
onlardan biriyseniz
hayrına verin millete, broşür falan da dağıtın!
Ama beni bunu yapmaya ikna etmeye kalkmayın.
Göt siktirmenin misyonerleri olmayın.
Pazar pazar kalkıp yüce göte tapmak istemiyorum!
Sevmiyorum ya. Ön yargı değil.
Sevmiyorum, o kadar.
"Bruna, hoşuna gitmiyorsa
yanlış yapıyorsundur.
Daha çok yağ sür."
Bu göt mü, börek mi?
Sevişirken fritöz gibi kokmak istemiyorum.
Benim götüm air fryer. Yağ istemez.
Her kadın da şu tehdidi duymuştur,
"Götünü siktirtmeyecek misin?"
Siktirtecek birini bulurum o zaman."
Nereden bulacak? Götleri dağıtan mı var?
Seyyar yemekçiler gibi.
Seyyar götçü geliyor!
"Yağlı göt, kılsız göt, taze göt!"
"Tas getirin!"
Diyor ki
"Aşkım,
açık fikirli ol.
Yeni bir şey deneyelim."
"Tabii.
Mesela orgazm olmamı sağlasan?"
Alkışlayın beyefendi! Karınız alkışlıyor.
Neyse.
Kadınlar,
götten sikilmeyi seviyorsanız el kaldırın.
"Bütün dünya bunu mu öğrensin?"
Yargılamıyorum.
Sevmiyor musun nineciğim?
Sorun yok. Ben de sevmiyorum.
Hanımlar,
tabii ki hayır dememiz yeterli.
Ama onlarla eğlenebiliriz de.
Bahane uydurmaya bayılıyorum.
"Bruna, ne olur götünü sikeyim."
"Olmaz ya. Götüm çevrim dışı.
Dokunma. Virüs kaptı."
Ama en sevdiğim bahane şu,
gözünün içine bakıp diyorum ki
"Bunu yapmana müsaade edemem.
Maalesef senin sikin
dev gibi.
Sekiz santimlik sikin beni paramparça eder."
Götümüz için yalvarmayı bırakın da bize yemek ısmarlayın be!
Rezil herifler. Göt dilencisi oldunuz.
"Abla bir göt be. Sekiz çocuğum var." Siktir lan!
Kahretsin!
Anlamadığım bir diğer şey de bu meme olayı.
Erkekler çirkin meme uçlarını gösterirken
kadınlar niye memelerini saklamak zorunda?
Şu an dingilin biri şöyle diyor, "Bruna,
istersen memelerini açabilirsin.
Şu an aç hatta."
Memelerimi açamam, hiçbir kadın açamaz. Neden mi?
Çünkü minik siklerinize hâkim olamıyorsunuz.
O iğrenç, minik siklerinize.
Benim memelerim için Cauã Reymond kobrasını çıkaracak değil ya.
Sorun ne biliyor musunuz?
Erkeklerin göğüsleri serbest.
Kadınların göğüsleri şartlı tahliyede.
Sütyen adlı o kelepçeyi takıyoruz.
İşte bu yüzden erkekler sütyen açmayı beceremiyor.
Şöyle,
"Gardiyan anahtarı unutmuş."
Kadınlar hayatları boyunca meme uçlarını saklıyor.
Meme uçlarımızı tişörtlerin, sütyenlerin,
eski sevgililerin ağızlarında saklıyoruz.
Ve her kadın bunu bilir, meme uçlarını saklayacak en kötü yer
bikini üstüdür.
İpleri bağladıktan sonra meme uçları kuduruyor. Şey gibi…
Kaçmaya çalışıyor piçler,
Prison Break'ten beter oluyor.
Özgür olmak istiyorlar.
Kaçak meme ucu görürseniz
tanrı aşkına sahibini uyarın!
Hissedemiyoruz çünkü.
Salam dilimi kaçınca alarm çalmıyor sonuçta.
"Seksi olmaya çalışıyor diye düşünüp uyarmadım onu."
Asla öyle olmuyor. Asla!
Bunu biliyoruz. Kaçak meme uçları hiç güzel durmuyor.
Evet. Asla gülümseyip "Selam!" demiyorlar.
Hayır.
Şöyleler…
Tokyo metrosunda kapıya dayanan insanlar gibi.
"Bruna, durum hep böyleydi, bizim suçumuz değil."
Hayır. Hep böyle değildi.
Tarihin bir döneminde kadınlar göğsünü saklamıyordu.
Bunu kanıtlayan birçok tablo var.
Âdem ve Havva tablosuna bakın, son derece belli.
Âdem ve Havva'da birer yaprak vardı.
Memelerini marulla kapatmıyordu.
Cennetten kovulduktan sonra manav açmışlar sanki.
Âdem ile Havva'nın hikâyesine bayılıyorum.
Bir Hristiyan kanalında pembe diziye çevirirler umarım.
Oyuncu kadrosunu görmek isterdim. Calypso grubundan Joelma, Havva olur.
Eri Johnson da Âdem olurdu,
Rio aksanıyla. Fena!
Leo Dias da yılan olurdu.
Bir elma ve dedikodu.
Bu hikâyeye bayılıyorum.
Tek bir değişiklik yapardım.
Bence ilk günah için
Havva'yı suçlamak hiç adil değil. Hayır.
Haksızlık.
Bence Havva'nın suçlanmasının sebebi
oy verecek sadece üç kişi olmasıydı, Âdem, Tanrı ve Cid Moreira.
Bu hikâyeyi nasıl öğrendiğimizi düşünün.
Tanrı dünyayı, tüm hayvanları
ve Âdem'i yarattı.
Sırf Âdem'i.
Sadece yakışıklıyı.
Tanrı Âdem'e baktı ve dedi ki "Simba,
gözünün gördüğü her şeye çakabilirsin."
Biraz uyarlama yaptım.
Hayalimde Cennet Bahçesi
taş gibi adamların takıldığı o sahiller gibi bir yer.
Fakirlerin hiç ayak basmadığı yerlerden.
Düşünün, Âdem orada tek başına,
bekâr, olay çıkarmaya hazır.
Şapkasını ters takmış,
realite programı kazanmış gençler gibi orada takılıyor.
Bütün Cennet Bahçesi onundu.
Her istediğini yapabilirdi.
Erkeklerin yalnızken yaptığı şeyleri yapabilirdi,
kendi osuruğunu koklamak falan gibi.
Ama Âdem, bir madam istedi.
Cidden, Âdem, adem çekiyordu.
Böyle çok esprim var.
Ciddiyim millet.
Sağ olun.
Âdem çok sıkıldı, "Bıktım ya!" diyordu.
"Oynayacak kimsem yok."
İnik.
Bayağı gıcık. Şımarık bir çocuk gibi.
Bence Âdem, tarihin ilk Meriç'iydi.
Neyse, bu konuya Â-dem vurmuş…
Daha var demiştim.
"Bıktım ya! Oynayacak kimsem yok" diyor.
"Tanrı'ya şikâyet edeceğim."
WhatsApp'ı açmış.
"Güzel, babam çevrim içi."
Tanrı'ya ses kaydı gönderiyor.
"Baba, oynayacak kimsem yok!"
Tanrı yaptığı işi bırakıyor
ve diyor ki "Oğlum.
Baban sana harika bir oyuncak yapacak."
Ve Havva'yı yaratır.
Bu piçleri eğlendirmek için yaratıldığımızı öğrendik.
Ve bu yetmezmiş gibi
Tanrı, Havva'yı Âdem'in kemiğinden yaratmış.
Yani bu pezevenklere iyilik borçlu doğuyoruz.
O yüzden yeni bir adamla tanıştığımda
ona hep ızgara kaburga ısmarlarım,
borcu kapatmak için.
Ayrıca sakso da çekerim, faiz ve diğer ücretleri karşılamak için.
Bence Tanrı, Havva'yı yarattığında müthiş bir şey başarmış.
Havva'yı düşünün, dünyanın en seksi kızı,
denizin diplerinden Cennet Bahçesi'ne geliyor,
Ex On The Beach dizisi gibi.
Bence Tanrı
Âdem'i yarattığında aynı derecede başarılı olmadı.
Erkeği doğru yaratmak biraz vakit almış.
Anca Rodrigo Hilbert'i yarattığında tam olmuş.
Âdem'i hayal ettiğimde
kalbi güzel olan çirkin bir adam görüyorum.
O tipi bilir misiniz?
Yatmak istemediğiniz adamlar olur ya,
sonra yanlışlıkla yatarsınız, siki kol gibi çıkar.
Biliyorsunuz, değil mi?
Koca yaraklı çirkin bir adamla yatmayan yoktur.
"Hayır, harika biri. Komik, kibar.
Pizzacı kuryesi."
Âdem'i düşünsenize,
o güzeller güzeli hatunu görüp diyor ki
"Buralara sık gelir misin?"
Zavallı Havva. Ondan başka seçeneği yok.
Tinder'ı açıyorsun, Âdem.
Instagram, Âdem.
WhatsApp grubu. Âdem, Tanrı, Cid Moreira.
Uzun ses kayıtları.
Kızlar,
kendinizi kandırmayın.
Havva'yla beraber ilk günahın suçunu taşıyoruz.
Çünkü hikâyeye göre
Havva karşı koyamamış…
…bir elmaya.
Bir elmaya.
Nutella değil, pastırma değil, bira veya samba değil. Elma.
En son ne zaman gece yarısı kudurdunuz da
yataktan kalkıp dolabı açıp tıka basa elma yediniz?
Hiç!
Elma sevmiyoruz ki. Elmaya güvenmiyoruz.
Pamuk Prenses'i okuduk!
İstediğimiz tek elmalı şey iPhone. Gerisini siktir edin.
Ve hikâyeye göre Havva'yı elmayı ısırmaya kim ikna etti?
Bir yılan. Hayır.
Hayır!
Çıplak bir kadının
yılanla konuşmasını aklım almıyor.
Her türlü uyuşturucuyu denedim.
Bitkilerle, pandalarla, uzaylılarla konuştum ama yılanla konuşmam.
Yılanlar zehirli.
Yılanlar kibirli, gıcıklar.
Elleri bile yok, nasıl el sallayacaklar?
Ayrıca eli yoksa elmayı cennete nasıl götürdü?
Sektirerek mi?
Olayda Âdem'in parmağı olmalı.
Unutmayın, oraya gittiğinde
Havva çıplaktı.
Erkekler çıplak kadın görünce nasıl oluyor biliyorsunuz.
Âdem şöyleydi…
Meme!
"Ammeme!" Kelimeler daha oturmamıştı.
Belki de ilk günah, otopark kapılarındaki o kol gibi kalkmasıydı.
Ayrıca bu hikâyede Âdem, Havva yaratılsın diye kaburgasını verdi.
Tablolarda böyle durmalı…
Bu hikâyede her şey ters gitti.
Ve bana sorarsanız sebebi Tanrı'nın bir baba olması.
Tanrı bir anne olsaydı
kimse yemekten önce elma yiyor olmazdı.
Anneler çocuklarını sıkı kontrol altında tutar.
Deli fişek annesi olanlar bilir, şeytan gibilerdir.
Benimki de burada.
Annemi çok seviyorum. Anne, biliyorsun.
Ona hayranım.
Tek başına iki çocuk büyüttü, güçlü bir kadın ama şeytan gibi işte.
Öfkesi hiç çekilmiyor. Hâlâ patronluk taslıyor bana.
Bana da ablama da.
Birkaç yıl önce ablam Carolina
evlenmeye karar verdi.
Bir sevdiğinin kötülüğün yoluna düşmesini,
gölgeler vadisine gitmesini izlemek
çok üzücü bir şey.
Onu aydınlığa çekmeye çalıştım tabii.
Uyuşturucuları, swinger kulüplerini gösterdim.
Ama evliliğin karanlığı beni yendi.
En kötüsü de baş nedimesi olmamı istedi.
Annemin öfkesi öyle korkunç ki beni ablamın nedimesi olmaya zorladı.
Kabul ediyorum, hiç memnum değildim ve içkiyi biraz fazla kaçırdım.
Kustum.
Ablamın üstüne.
Ne güzel bir anı.
Carolina evlendikten iki yıl sonra
beni arayıp dedi ki
"Selam. Müjdemi isterim.
Hamileyim!"
Dedim ki "Ben de sarhoşum!"
"Yine mi?" dedi. "Düğünden beri" dedim.
Dedi ki "Hamileyim, kızımın vaftiz annesi olmanı istiyorum."
Dedim ki "Canım,
dersini almadın mı sen?"
Vaftiz anne olamam.
Bir yararım olmaz ki.
Dışım güzel ama içim çürük.
Damarlarımda kan yerine alkol ve hazır erişte sosu akıyor.
Olgun da değilim.
Vaftiz törenine akşamdan kalma gelip kutsal suyu falan içerim.
Papazın kıçını tokatlayıp cübbesini kaldırır, "Ufaklığa bak" derim.
Annemin öfkesinden bahsettim, değil mi?
Vaftiz anne oldum!
Vaftiz anne Bru.
Yeğenim doğdu. Adı Clara.
Çok tatlı.
Ablama yazık oldu, kızı aynı bana çekmiş.
Beni doğum yapmaktan kurtardı.
Yeğenimin üçüncü doğum gününde annem beni aradı.
O konuşmadan sonra anneme sevgi dolu bir lakap taktım,
Mahşerin Çağrı Merkezi.
Sırf olay çıkarmak için beni arıyor.
-"Alo, anne." -"Alo, kuzum!"
Ne?
Normalde hiç böyle konuşmaz.
Cehennem ateşi nerede?
"Anne, ne istiyorsun?"
"Dinle, yeğeninin, yani vaftiz kızının
doğum günü yaklaştı.
Kıza yatak almamız lazım.
Belki de vaftiz annesi…"
Vaftiz annesi!
"…ona yatak alabilir."
Anladım.
Sevdiğine aramıyor, fatura kesmeye arıyor.
Millet,
ben çocuklardan anlamam.
Kapatma tuşları nerede bilmiyorum.
Ve yeğenim çok sinir bozucu bir dönemden geçti.
Cidden. Tek yaptığı uyumak, ağlamak, kusmak ve altına sıçmaktı.
Sarhoş hâlim gibi yani.
Ben de ona aspirin verdim.
Ablamın hiç hoşuna gitmedi!
"Bebeğe verilir mi o!"
Dedim ki "Ben de bebeğim, bu yaşımda hâlâ emiyorum."
Evdeki tartışmalarımız.
Annem öyle deyince düşündüm ki
"Yeğenim üç yaşında.
Boyu en fazla sandviç kadar falandır.
Bu ebatlarda bir çocuk yatağı pahalı değildir herhâlde."
Dedim ki "Anne, çok işim var.
Sen yatağı seç, benim kredi kartımla al."
Anneme kredi kartımı ödünç vermemde
hiçbir sıkıntı yok.
Anneler kutsaldır.
Annem bana can verdi, süt verdi,
artık sik de yalamıyor.
Neyse…
Ama bankamla anlaşmam var.
Kartımı her kullandığımda
banka mesaj atıyor, girdiğim bataktan haberim olsun diye.
"Teletabi kostümlü bir cüceye 300 real mi vereceksin?" der gibi.
İşle ilgili bir toplantıdaydım.
Kartım da annemdeydi
ve şöyle bir mesaj geldi,
"Tok&Stok'ta
1200 real harcadınız."
Dedim ki "Annemi soymuşlar.
Kaçırmışlar. İnanılır gibi değil!"
Annemi aradım. "Anne, iyi misin?"
"Harikayım."
"Tok&Stok'a dair ilginç bir mesaj geldi.
Mağazalarından birini mi satın aldık?"
"Hayır, salak. Dediğim gibi yeğenine yatak aldım."
"Anne,
delirdin mi?
Çocuk yatağına 1200 real verilir mi?
Ne yaptın sen?"
"Karlar Ülkesi'nden Elsa'nın yatağı bu."
"O zaman ona geri ver!
Deli misin sen?"
Çocuk yatağına 1200 real!
Çift kişilik yatağım o kadar tutmamıştı.
Ayrıca benim yatağım çok işlek.
"Anne, saçmalık bu. İade et o şeyi!"
İade edemeyeceğini söyledi.
"Kaçarı yok mu yani?
Elsa'nın yatağını mı aldım yani?"
"Hayırlı olsun kızım" dedi.
"Tamam, anne.
İade edemiyorsan benden olsun ama dinle beni
o yatağa oturacağım,
elimde de bir kadeh viski olacak
ve Elsa adlı o küçük şırfıntı bardağıma buz sıçacak, yoksa karışmam.
O çocuk 80 yaşına kadar o yatakta yatacak, hiç sikimde değil!
O yatakta bekâretinden olacak.
Video ve fotoğraflı kanıt istiyorum.
Bir ara da üstüne ayna koyacağım,
Elsa da buz gibi diliyle beni yalayacak."
Bunların hepsini anneme söyledim.
Sinirden kudurmuştum.
Millet, ben bir kadın komedyenim.
Kimse beni ciddiye almıyor.
Bunları bağıra bağıra anneme söyledim,
o da dedi ki "Ne komiksin!"
Yatak olayından bir yıl sonra
hâlâ taksitlerini ödüyordum,
bir yandan da Elsa'nın vudu bebeğine iğne sokuyordum.
Carolina aradı. "Alo. Müjdemi isterim!"
"Yine hamileysen kapat o bacaklarını.
Ne zaman fortlatsan ya tansiyonum ya borcum yükseliyor."
"Yok, o değil" dedi.
"İş buldum" dedi. "Yatağın parasını verecek misin?" dedim.
Dedi ki "Ne komiksin!" Şöyle oldum…
"İş buldum ama Brezilya'da değil.
İş Vietnam'da" dedi.
"Canım, sen İngilizce hocası değil misin? Ne oldu?" dedim.
Burada okul mu kalmadı?"
Yüzüme kapattı.
Millet,
ablam Carolina
Vietnam'a taşındı.
Yeğenim Clara
Vietnam'a taşındı.
Tek sorum şuydu, "Yatak ne olacak?"
"Anne, ne oldu?"
"Denedim ama uçağa sığmadı."
Dedim ki "Uçağa gerek yok.
Yatağa binsinler, kürek çeke çeke gitsinler.
Okyanusu geçerler öyle.
Tıpkı Moana gibi!"
Karlar Ülkesi'nden Elsa'nın yatağı
şu an annemin evinde.
Disney'in hangi kanal olduğunu bilmeyen 65 yaşındaki bir kadının evinde.
Aldırma.
Ablam Vietnam'a taşındıktan altı ay sonra bilin bakalım kim aradı.
Mahşerin Çağrı Merkezi
"Alo, anne."
"Alo, kuzum!"
"O sesi biliyorum" dedim.
"Şeytanın Bağış Programı sesi bu.
Ne istiyorsun? Çıkar baklayı!"
"Yeğeninin, yani vaftiz kızının
bisiklete ihtiyacı var."
Dedim ki "İlk olarak
hiçbir çocuğun bisiklete gerçekten ihtiyacı yok.
Çocuklara oksijen, güneş ışığı, içme suyu lazım.
O çocuğun da Brezilya'ya dönüp yatağında yatması lazım.
Niye bisiklete ihtiyacı olsun?
Kuryelik mi yapıyor?
Kız dört yaşında.
Gazete falan mı dağıtıyor lan?"
Annem dedi ki "Ne taş kalplisin!
Vietnam'da arkadaş bulamadığı için bisiklete ihtiyacı var."
Dedim ki "Umurumda değil, isterse şarapnelle oynasın.
Kimseye kredi kartımı vermem. Siktiğimin dolandırıcı ailesi."
Bunları anneme söyledim.
Beş saniye sonra pişman oldum.
Annem telefonda bas bas bağırıyordu.
Bir ara yüzüme kapattı, sonra geri arayıp yine kapattı.
Dedim ki "İyi, ne kadar bu ufak bisiklet?
Lütfen fiyat sorduğumu unutma.
Sana, sözde anneme artık güvenmiyorum."
Dedi ki "Ne kabasın! Fiyatı biliyorum.
Ama önce sana bir şey söylemem gerek."
"Tamam, bu sefer nasıl kazıklayacaksın?"
"Yeğenin Vietnam'da kiralık bir bisiklete biniyordu,
minik ayağı zincire takılmış, incinmiş."
"Ayağını pedalda tutması gerekmiyor mu?
Bisiklet bile süremiyor, nasıl salak bir çocuk bu?"
Annem dedi ki "Sus be! Kaza olmuş işte.
Yeğenin bisiklete biniyormuş,
o sırada uyuyakalmış."
Hop!
"Dur bakalım."
"Çok saçma lan bu.
Çocuk hareket eden bisiklette uyuyakalmış diyorsun.
O çocuk her yerde uyuyabiliyorken
Elsa'nın yatağına o kadar para mı bayıldık yani?"
Sonra annem de
salak uykuculara uygun
zincir korumalı bisikletlerin fiyatını söyledi.
1500 real.
Bu boy bir bisiklete. Dedim ki "Anne,
bu çocuğu niye bu kadar şımartıyoruz?"
Carolina ve ben çocukken
hiçbir şeyimiz yoktu.
Giydiğimiz tek kıyafet markası Carla'ydı.
Carla en büyük kuzenim olur.
Altı kuzenin en küçüğü benim.
Kıyafetler kuzenden kuzene aktarıldı.
Bana geldiklerinde dermanı tükenmiş oluyordu.
Beyaz tişörtlerin koltuk altları öyle sararmıştı ki
anemi hastası gibi duruyorlardı.
Folik asitle yıkardık.
Yeğenim gibi ben de çocukken masallardan payımı aldım.
İmparator'un Yeni Giysileri.
"Anne" dedim.
"Anne, neden?
Bu çocuğu niye bu kadar şımartıyoruz?"
Annem dedi ki "Çünkü o özel. Poliglot o."
Dedim ki "Hayır, değil." "Evet, öyle" dedi.
"Poliglot ne demek?" dedim.
Açıkladı.
"Dört yaşındaki yeğenin Portekizce, İngilizce ve Vietnamca biliyor."
"Yok artık" dedim.
"Buna cesaret edemez."
Aptallarla dolu bir ailede ne cüretle akıllı biri oluyormuş o?
O yüzden arkadaş edinemiyor.
Götü kalkık velet!
Kesin sınıfta en ön sırada oturuyordur.
Söyle de arkada otursun, üç yıl sınıfta kalsın,
uyuşturucu satsın, bak nasıl da arkadaş ediniyor.
Poliglotmuş!
Ben de öyleyim. Portekizcenin yanında neler neler var bende. Argo biliyorum.
Dan Ventura'yı anlama yeteneğine sahibim.
Kızmıştım. Vietnam'daki ablamı görüntülü aradım.
Açtı. Dedim ki
"Telefonu ver de o kibirli, şımarık, götü kalkık, uykucu,
çok dil bilen, kahrolası özel çocukla konuşayım.
Vietnamca biliyor ama bisiklete binemiyor mu?"
Yeğenimi çağırdı. Çok tatlı kız.
Kibirli velet anasının iPhone'unu aldı,
uygulamaları falan kapattı.
Teknolojiden anlayan çocukları sevmem. Sanki anasının amında Wi-Fi vardı.
Dedi ki "Vaftiz anne Bru."
Dedim ki "O çok dil bilen, önemli bilmem ne hanım sen misin?
Kibirli, şımarık, götü kalkık, çok dil bilen, kahrolası özel çocuk seni.
Vietnamca konuş bakalım. Özel çocuk sen değil misin?
Hadi Vietnamca konuşsana."
Konuştu.
Telefonu sehpaya koydu, gözümün içine baktı ve…
Düşündüm ki…
Beni kandırıyor diye düşündüm.
Pingu'daki penguen gibiydi…
Poliglotmuş!
Annemin sinirinden bahsettim, değil mi?
Bisikleti aldım!
Bir bisiklete 1500 real.
Vietnam'da binerkenki videosunu attılar.
"1500!" dedim.
Annemi aradım. "Anne, yatakla bisikleti toplarsak
benim bile olmayan bir çocuğa
2700 real harcamış oluyorum.
Bu para bana istediğim yerde sahneye çıkıp
bu hikâyeyi anlatıp
ablama orospu deme hakkını verir.
Bütün ülkenin önünde!"
Şimdi bir de Netflix'te!
Sağ olun.
Sorun şu ki…
Netflix'te bunun çıkmasındaki sorun ise bütün ailemin görecek olması.
Vietnam'da bile var!
Verecekleri tepkiden korkuyorum. Ailemden olacağım galiba.
Lafı açılmışken aklıma geldi. Terapistimi aradım.
"Doktor, hani bir ara babamı aramamı söylemiştin ya?"
Gerçekten aradım, inanabiliyor musunuz?
Onunla hiç iletişimim olmamıştı
ama kızının beni Instagram'da takip ettiğini hatırladım.
Üvey kardeşim.
Üvey derken yarım kardeşim yani. Yarım pizza gibi.
Aile meselelerini çözerken aklıma bunlar geliyor işte.
Ona mesaj attım. İlk kez konuşuyorduk.
Dedim ki "Selam!
Bak,
babanın, babamın, babamızın numarası var mı sende?"
Hadi lan.
Tabii numarası vardı.
Onu babası yetiştirmiş.
Hayatı boyunca yanındaymış.
Şımarık velet! Baban evde olunca kolay tabii! Sikik.
Bir de benim yerime geç, ömür boyu babasızlığı tat!
Bir şeyim yok. Hemen cevap verdi.
Dedi ki "Selam kardeş.
Buyur, babamın numarası.
Bol şans."
Sevgiyle büyüyen insanlara sinir oluyorum.
Babamın numarasını almıştım işte.
Nasıl kaydedeceğimi bile bilemedim.
Babam? Babacığım? Nemo?
"Babam" diye kaydettim.
WhatsApp'ına baktım,
"Son görülme, 1984."
"Kahrolası" dedim.
Esprisini yapıyorum
ama benim için zor bir andı
çünkü babamla ilk kez konuşacaktım
ve ne diyeceğimi bilemedim.
O yüzden kalpten konuştum,
yazabildiğim tek şey şuydu,
"Ne haber yabancı?"
"Merhaba baba" yazdım.
"Adım Bruna. Kızınım."
Emoji.
Emojilerle havayı yumuşatmak çok kolay.
Cevap verdi.
Dedi ki
"Merhaba kızım."
"Amanın!" dedim.
"Artık babam var!
Artık babamın küçük prensesiyim!
Artık torbacılarla çıkamam."
Şaka şaka. Çıkarım.
Sonra asıl konuya girdim.
"Baba, seninle görüşmem lazım.
Çünkü sen gittiğinden beri hiçbir sik kalkmadı.
Uzun hikâye, sonra anlatırım.
Terapistime göre biraz acayip, biraz deli olduğum için
seninle tanışmam lazım.
Bir eski sevgilimi arabayla ezmem yanlış bir şeymiş.
Diğerini de bıçaklamam tabii."
Suçlar.
Çok cinsiyetçi.
"Beni terk ettiğin için travmalarım var.
Kısaca deliyim ve bu senin suçun. Emoji."
Dedi ki "Görüşmek istiyorsan
senin doğduğun kasabada oturuyorum."
Dedim ki "Siktir! Aramakta berbatmışız."
Ufacık bir kasaba. Herkes birbirini tanır.
Şeker Adam'ın adresini biliyorlar.
Yokluktan kuzenler birbirini sikiyor.
Benim ailem öyle.
Soyağacım ağaç değil, üzüm asması.
Teyzem hâlâ orada yaşıyor. Lezbiyen olan. Evet.
Erkek Fatma diyoruz.
Erkek Fatma'yı aradım ve dedim ki…
Sevdiniz mi bu ismi?
Erkek Fatma.
"Babamla tanışacağım" dedim.
Bana yardım edeceğini söyledi. Ben de gittim.
Gergindim. Erkek Fatma gergindi.
Buluşacağımız yere erken gittik.
Çok gerilmiştim, vazgeçmeyi düşündüm.
Dedim ki "Erkek Fatma, ben sigara almaya gidiyorum."
Sonra sigara içmediğimi hatırladım.
Bir araba durdu.
Babamın arabasıydı.
Kabul ediyorum, ilk baktığım şey modeliydi.
Ne kaçırdığımı merak etmiştim.
Hurdaydı. Disney World'e falan götürmezmiş yani.
Arabadan çıktı,
gözleri doluydu.
Dedim ki
"Baba, ağlıyor musun?"
Dedi ki "Hayır, sarhoşum."
İşte bu ya!
Babam olduğunu kanıtladı!
Uzun zaman sonra babanla tanışmak çok acayip.
Seni terk eden birini affetmek çok zor.
Kimden aldığımı bilmediğim özelliklerimi
onda görmek de güzeldi ama.
Babamda pervasızlık, alkolizm
ve seks bağımlılığı gördüm.
Cidden onun kızıymışım!
Kabullenilmiş ve rahat hissettim.
Çok mutluydum,
o yüzden bana yardım edenlere teşekkür etmek istedim.
Teşekkür etmek için üvey kardeşimi aradım.
"Bil bakalım artık kimin babası var, orospu!"
Babamı arabama atıp yetimhanenin önünden geçtim.
"Benim babam var, sizin yok!"
Sonra terapiye geri döndüm.
Terapiste gittiğimde dedi ki "Bruna, çok ciddiyim,
esprilerin ardına saklanmana gerek yok.
Babanla tanışmak nasıl bir histi?"
Dedim ki "Doktor, neden bilmiyorum ama babamla tanıştıktan sonra
tüm eski ilişkilerimi gözden geçiresim geldi
ve bir karara vardım.
Tüm eski sevgililerim adına üzülüyorum."
Birini ezdiğim için,
birini de bıçakladığım için.
Ama hepsinin adına üzülüyorum
çünkü hiçbiriyle bir daha çıkmayacağım.
"Bu kızın öz güveni sağlammış" diyorsanız
evet, öz güvenimi geliştirmek için çok uğraştım
çünkü hayatımdan geçen her erkek berbat hissetmeme sebep oldu.
Birisi yeterince güzel, seksi değilim diye benden ayrıldı.
Sırf Grazi Massafera'yla çıktığı için
benimle görüşmek bile istemeyen bir adamdan hoşlandım.
Çok vakit harcadığım bir ilişkim olmadığı için de
tüm vaktimi, dikkatimi, sevgimi, bağlılığımı
beni hiç terk etmeyecek birine adadım.
Kendime.
Bu bağlılık sayesinde bu sahnede size bakıp şöyle diyebiliyorum,
"Hayallerimin çocuğunu gerçekleştirdim."
Artık biletlerim yok satıyor, binlerce takipçim var
ve hayvan gibi zenginim.
Ve Netflix'te stand-up komedisi olan
ilk Brezilyalı kadınım.
Size, özellikle de kadınlara bunu söylemek istedim.
Bu mesajı özellikle size iletmek istedim.
Bekâr kalın demiyorum. Olay bu değil.
Sadece asla unutmayın,
hâlâ çok toplum baskısı altındayız,
sanki hayatımızın ana amacı bir ilişkide olmakmış gibi.
Sanki ilişkide olmamak bir başarısızlıkmış gibi.
Bu da kabul etmememiz gereken şeylere boyun eğmemize sebep oluyor.
Ve bu, giremeyeceğimiz kalıplara girmek istememize,
benliğimizden olmamıza sebep oluyor.
Kadınlar, hedefleyebileceğimiz başka birçok şey var.
Basit bir işten çok fazlasını yapabiliriz.
Kariyer yapabiliriz.
O yüzden âşık olacaksanız
âşık olun, aşka teslim olun, yakınlaşın
ama önce kendinizi sevmeyi
asla ama asla unutmayın.
Millet…
Bunların hepsini
terapistime söyledim.
Gözümün içine bakıp dedi ki
"Ne komiksin!"
Hanımlar ve beyler, çok teşekkür ederim!
Teşekkürler!
Çok teşekkürler.
İşte bu Netflix. Tamamız!
Beni tek başına yetiştiren
ve ilk Netflix stand-up'ımda
babamı anlatmamı dinlemek zorunda kalan anneme teşekkürlerimle.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış