Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nigdy nie pojmowałem istnienia bajek.
Mają nas czegoś nauczyć czy jedynie bawić?
Moja babcia mawiała, że życie to bajka.
Jest równie ponure.
Miała rację. Moje życie to przygnębiająca opowieść.
Ważne, czy jesteś Czerwonym Kapturkiem, czy wilkiem?
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
To mój rewir.
Licealiści mnie nie pokonają.
Przestań.
Potraficie popsuć każdą zabawę.
Po co wam ten idiotyczny śmieć?
- Nie żyje? - Nie wiem.
Ułożę go jakoś.
Widzę mózg.
Wezwę policję.
Mózg na ścianie.
Popełnił samobójstwo.
Nie zrobił tego celowo.
Tylko my o tym wiemy.
Buba był drobnym oszustem.
Mieszkał na odludziu.
Nic dziwnego, że się zabił.
Zawsze był sam.
Ni przyjaciół, ni rodziny.
Nie miał nikogo.
Racja. Dlatego każdy założy, że zakończył swój żałosny żywot.
Nie wygląda na szczęśliwego.
To niefortunny moment na ocenę sytuacji.
Małe gnojki.
Jestem szczęśliwy.
RODZIAŁ PIERWSZY: DOŚĆ PONURE DZIECIŃSTWO
Byłem normalnym dzieckiem.
Jakob Otto.
Z postacią z bajki łączyło mnie jedno:
wychowała mnie babcia, a moi rodzice rzadko bywali w domu.
Ciach, ciach! Nożyce szybko ucięły kciuki.
Babcia Ingrid przypominała wiedźmę z domu z piernika.
A mimo to nie potrafiła piec.
Mój brat Dante był moim jedynym sojusznikiem.
Czytała nam jedynie niemieckie bajki,
a nie ckliwe historyjki Disneya.
Jej ulubioną karą były palenie żywcem
lub amputacja jakiejś części ciała.
Nie tylko w bajkach.
Jeśli wam posmakuje, dostaniecie skurczów żołądka.
Wierzyła, że każde pozytywne zdarzenie ma swoją cenę.
Niemieckie wychowanie.
Czyja to sprawka?
Jednak piękno nie jest karalne.
Przynajmniej nie fizycznie.
- Jakobie! - Natychmiast tu przyjdź.
ZAWODY BREAKDANCE'U
Tego dnia wszystko się zmieniło.
Wygrałem.
I to nie z byle kim.
Ten blondyn przyjechał z USA, aby odwiedzić babcię.
To kraj, w którym wymyślono breakdance.
Tamtego dnia byłem od niego lepszy.
Wygrałem z Leonardo DiCaprio.
Nie zmyślam. Sprawdź w Internecie.
I kto teraz jest królem świata, Leo?
Najlepszy dzień w moim życiu.
Zamiast bólu czułem w brzuchu motylki.
Ogromne.
Zdarzył się wypadek.
Twój ojciec umarł.
Twoja matka również.
A Dante jest w śpiączce.
Coś ty narobił?
To wszystko przez ciebie.
Babcia miała rację.
Bez wątpienia.
Gdy mi się powodzi, ktoś inny cierpi.
Musiałem jakoś popsuć sobie humor.
Za wszelką cenę.
Kiedy cierpię,
innym się układa.
- Dante. - Cześć.
Słowo wyjaśnienia.
Dante ledwo przeżył. Po wybudzeniu zapadł na syndrom obcego akcentu.
To rzadka przypadłość, która powstaje wskutek uszkodzenia mózgu.
Jedna Norweżka zaczęła po urazie mówić z niemieckim akcentem.
I nie zna niemieckiego.
Mówienie jak Austriak to nie wszystko.
Dante cierpiał na…
Zespół chronicznego zmęczenia,
niedoczynność tarczycy, postępująca dystrofia mięśni
oraz bardzo łagodny stres pourazowy.
Aby Dante mógł cieszyć się życiem,
obiecałem, że zrobię wszystko, by zawsze mieć pecha.
Zapisywałem każdą negatywną rzecz, która mi się przydarzyła.
Wszystko okropne i przykre.
Mój rachunek nieszczęść.
Rejestr przykrości.
Pewnego dnia pojedziemy do Disneylandu, zgoda?
Porzuciłem wszelkie marzenia.
Celem mojego życia zostało poszukiwanie negatywnych doświadczeń.
Wiedziałem, że pewnego dnia babcia Ingrid umrze.
I wtedy Dante będzie moim jedynym krewnym.
Warto cierpieć dla rodziny.
Cholera!
Patrz, gdzie leziesz.
Nic się nie stało.
- Chwileczkę. - Czego chcesz?
Jechałeś za szybko w mieście.
Wątpię. A nawet gdyby, to…
Wezwę policję. Stracisz prawko.
Twoja firma ucierpi.
Nawet jeśli jechał za szybko, nic mi nie jest.
Teraz. Jesteś nabuzowany adrenaliną.
To minie za pół godziny. Co wtedy?
Padniesz sparaliżowany.
- Niemożliwe. - Nie ma mowy.
Pozostawię decyzję policji.
- Obyś miał sprawny rower. - Zaczekaj, proszę.
Dogadamy się, prawda?
Może jednak powinniśmy zadzwonić na policję.
Nie trzeba.
Mogę wezwać pogotowie.
To dobry pomysł.
Do tej chwili byłem zadowolony z życia.
Nie tak jak Jaś,
ale na pewno bardziej niż Rumpelsztyk.
On nie miał brata.
Chyba.
Słucham?
Wciąż ci to powtarzam.
Inwestuj w siebie, pracuj nad sobą.
I płać za siebie.
- Owszem. - Moje jajka.
Obiecałem, że będziesz miał kiepski dzień.
To dopiero początek.
Chodzi o niego?
Tak, ale potrzebujemy klaczy.
Przedstawiam ci…
Księżniczkę Ute.
Chyba go mam. Co teraz?
Rób to, co zwykle.
Matka Czarnego Kawioru odeszła bardzo młodo.
Nic dziwnego, że wciąż wygrywa.
Tak to już bywa ze zwycięzcami.
Popatrz na nas albo Disneya.
Matka Walta zatruła się gazem.
W domu, który jej podarował.
- Naprawdę? - Tak.
Zbudował swoje imperium na motywie martwych matek.
Bambi był sierotą.
A w Pięknej i Bestii? Martwa matka.
Pinokio nigdy nie poznał swojej mamy.
Marionetki nie mają matek.
A co z Gdzie jest Nemo?
Lis i Pies. Żaden nie miał matki.
Kopciuszek też nie.
Dzwonnik z Notre Dame.
Matka Śnieżki nie żyje.
Król Lew też, prawda? Nie!
Historia Simby była inna.
Jego matka…
Prawie skończyłem.
Szybki jest. Prawda, Ute?
Kupiec zapłaci nam 7 tysięcy dolarów.
Za jeden strzał.
W miesiąc zarobię milion dolarów.
Ohyda.
ZWALONY I ORŻNIĘTY. KRADIEŻY SPERMY W LAUTERSHEIM.
Zeszłej nocy w Lautersheim ktoś molestował konia.
Zwierzę nie narzeka, za to hodowca…
ZŁODZIEJ WŁASNORĘCZNIE USUNĄŁ BANKOMAT
Nie jestem wystarczająco przebiegły.
Po włamaniu kolekcjonerowi pozostały…
ZŁODZIEJ JAJEK! ZNIKNĘŁA DROGOCENNA KOLEKCJA.
WÓZEK BAGAŻOWY SKRADZIONY W BIAŁY DZIEŃ.
CHORY NA PIENIĘDZE
NIEŁATWY ŁUP
SZCZURY ZABITE GOŁYMI RĘKAMI
ZUCHWAŁA KRADZIEŻ KUR
ZŁODZIEJ Z TACZKĄ
Kto chciałby ukraść osła?
Zadzwońcie do nas, jeśli usłyszycie ryk osła.
Bądźcie ostrożni.
Ptaki biorą leki na depresję.
Jak to? Same z siebie?
Nie z własnej woli.
Ludzie zażywają tabletki i substancje trafiają do wody.
Najpierw wchłaniają to robaki, a potem ptaki.
Jak sobie radzą?
Więcej podjadają.
Lepiej im. Ja też bym jadł przez cały dzień.
Tutaj mieszka ten palant.
To ten gnojek.
Współpracują ze sobą.
Wydaje mi się, że pan chciałby odzyskać pieniądze, Jakobie.
Skąd macie Happy Hippo?
Pomyliłeś marki. Nie przypominają hipopotamów.
To Ptaszki Bingo.
Urocze.
- Ten ma rakietę. - Przypał.
Granatowy smerf ze srebrnym lusterkiem chodzi za sześć tysięcy euro.
Masz go na sprzedaż?
Być może.
Sprawdzić?
Jest mój.
Smerf.
Gotowe. Coś jeszcze?
Szef pragnie was poznać.
Razem z Dantem zrobiliśmy kilka szemranych rzeczy.
Ale dotychczas jedynie słyszeliśmy o mafii.
Byli prawdziwymi kryminalistami.
Pracowali na pełen etat.
Zawsze mieli nóż za pazuchą.
Na ich czele stał potężny szef.
Doro.
Gnojek.
Typowy pokaz sił.
Kto je ciasto o tej porze?
I w tym sęk.
Jeśli szef chce tortu, to go dostaje.
Bez względu na porę.
Ile ona ma lat? 80?
Sądzisz, że wyznaczyła następcę?
Posłuchajcie.
Doro podjęła decyzję. Macie przestać robić przekręty.
Przejmujemy rewir.
Co masz dokładnie na myśli?
Nie pojmujesz? To nasz rewir.
Sto kilometrów?
To uczciwy układ.
Kończymy z naciąganiem na wypadki drogowe.
Brzmi rozsądnie.
I z innymi przekrętami.
Prawie skończyłem.
Ten facet nie ma włosów z tyłu głowy. To na pewno nie ja.
Nie mam pojęcia, kto to.
Szybki jest. Prawda, Ute?
Mój dziadek Zef
uwielbiał piłkę nożną.
W 1963 Albania pierwszy raz zagrała na Euro.
Dziadek poszedł na stadion.
Zdobyli tylko jednego gola.
Panajot Pano w trzeciej minucie.
Wiecie, gdzie wtedy był Zef?
Na kiblu.
Miał biegunkę.
Naturalnie się wściekł.
Po meczu wrócił do restauracji.
Wziął ten nóż i wbił go kucharzowi w źrenicę lewego oka.
W ten sposób.
Widzicie wgięcie?
Tutaj czubek wbił się w czaszkę kucharza.
Od środka.
Nie chcecie, aby nóż dziadka zyskał kolejne wgięcia, prawda?
Który wybierasz? Duży czy srebrny z kółkami?
Wezmę ten z paskiem, który wrzyna się w rękę.
Spokojnie rozważmy, czy musimy się wyprowadzać.
Mamy tu cały dobytek.
Wiesz, co się stanie, jeśli nie znikniemy.
Racja.
Nie kumasz. Muszę się skrzywdzić, żebyś ty był bezpieczny.
Gdybym był przewlekle chory jak ty,
byłoby prościej.
A dlaczego tak jest?
Palant.
Zajmę się tym.
Może zaproponujemy Albańczykom współpracę?
Chcesz robić dla mafii?
Nie dla nich, tylko razem z nimi.
- Są kryminalistami. - My również.
To bandyci większego kalibru.
Właśnie o tym mówię.
Najwyższy czas, abyśmy zaczęli działać na większą skalę.
Musimy mierzyć wysoko.
Kalifornia.
Arnold Schwarzenegger.
Hollywood.
Nie mogę sobie na to pozwolić.
Disneyland.
Zachowałeś to?
Pragnęliśmy tam pojechać.
Drobne przekręty nie wystarczą.
Wybudowali kolejkę górską Mount Everest
i postawili sześciometrowego yeti Harolda.
Albańczycy działają na innym poziomie.
Jak to mafia.
Ponure albańskie dupki.
Kilka miesięcy współpracy
i twój licznik nieszczęść się dopełni. Będziesz mógł robić, co chcesz.
Wtedy polecimy do Kalifornii i osobiście uściśniesz dłoń Harolda.
Nie wolno go dotykać.
Nie chcę pracować dla mafii.
Przemyśl to.
Czasem kryzys jest szansą na rozwój.
Bez bólu nie ma sukcesu.
- Duży ból. - Lepsza nagroda.
Heroiczny szeryf bezsilnie walczy z armią Pierwszych Narodów.
Powinieneś skoczyć.
Przegrano bitwę.
No dalej, skacz.
W tę stronę.
Co on wyrabia?
Nie tam.
Zwariowałeś?
Wszystko gra.
- Gorzej ci? - Jeszcze żyję.
To strasznie nudne, tato.
Co łaska.
Dziękuję.
Nie trzeba.
Gnojek.
Co łaska dla artystów!
To nie działa.
Za wiele udogodnień. Nawet piasek jest miękki.
Brawa także były przyjemne.
A nie mówiłem? To był twój pomysł.
Kiedy płonąłem i było mi gorąco, wpadłem na pomysł.
Przeprowadźmy się do Dubaju.
Wyobraź sobie. Ty w klimatyzowanym lamborghini,
a ja na wielbłądzie.
Ty w basenie, ja na pustyni.
Ultrawygodnie kontra supernieprzyjemnie.
Sytuacja idealna.
Skąd wziąłbym auto i basen?
Wiesz, że w Dubaju
obcięliby ci dłoń za kradzież daktyla na targu.
Szlag.
Wolałbym nie wiedzieć, co robią ze złodziejami spermy.
Jesteśmy kanciarzami.
Zjesz coś?
To za duże ryzyko.
Martwię się, że znów dojdzie do wypadku.
Gdybyśmy dołączyli do Albańców, nie musiałbyś się obawiać.
Co to było?
Rodzynka.
Chyba.
Daj spokój.
Smacznego.
Kierownik idzie do kibla.
Czy mógłby mi pan pomóc? Szukam mamy.
Zapytaj kogoś innego.
Przecież jest pan szeryfem.
Jedynie zastępcą.
To bez różnicy.
Nie pomogę ci.
Jeśli zaprowadzę cię do matki, poczuję się dobrze. A to niewskazane.
Nie.
Dlaczego nie może się pan czuć dobrze?
Gdy doświadczam czegoś pozytywnego, inni mają pecha.
Bzdura.
Tak już jest.
Czyli odpada zabawa z kolegami, jedzenie lodów, taniec…
Zamknij się i poszukaj matki.
Przyjęcia urodzinowe, podróżowanie, a nawet bąki w wannie.
Pan nie lubi dobrej zabawy.
Twój ojciec dobrze trafił.
Nie jest moim tatą.
Potrzebujesz pomocy?
Gdzieś ty była?
Chodź.
Nareszcie.
Zabiłabym za kubek dobrej kawy, ale nie uświadczysz tu takiej.
Ludzie są dziwni.
Ty jesteś.
Jule.
- Tancerz Jonas. - W rzeczy samej.
Nazywam się Jakob.
Lubisz breakdance?
Wygrałem lokalny turniej.
- Pokonałem Leonardo… - DiCaprio.
Aktor z Hollywood.
Znam najciekawsze fragmenty tej historii.
Co porabiałaś przez ostatnich kilka lat?
Dobre pytanie. Co robiłaś, mamo?
Niedawno wróciłam.
Otworzyłam studio tatuażu.
Wpadnij, a coś ci narysuję.
Obiecuję, że będzie ładniejsze.
Ta paskuda mu pasuje.
- Zabawna córuś. - Owszem.
Jakob!
- Muszę lecieć. - Jakob!
Pójdę już. Do zobaczenia.
- Jonas. - Jakob.
Dziwak.
Kto to?
Turystki. Chciały zdjęcie z szeryfem.
Zastępcą szeryfa.
Nie zamierzałem narażać Dantego.
Ale Jule mnie przyciągała jak świeżo upieczony dom z piernika.
Zapraszam.
Na zdrowie.
Przechodziłem obok
i zobaczyłem szyld twojego studia.
Jasne.
A więc? Chcesz?
- Co? - Wejść.
Bliźniacze tatuaże.
Biedna kobieta.
Raczej mężczyzna. Mój brat. To jego pomysł.
Gratuluję.
Chcesz coś nowego?
A co masz?
Kilka.
Przejrzyj.
- Wybierz coś. - Na jakiej części ciała?
A gdzie boli najbardziej?
Tam, gdzie skóra jest najcieńsza. Łokcie, dłonie, stopy.
Niech będzie na stopie.
Ból to pestka.
Kiedy cierpię, ktoś inny ma szczęście.
Nie mogę się zbyt dobrze bawić.
Ból jest dobry.
Wystarczająco niemiło?
- Jak wygląda? - Bajerancko.
Swastyka nie wszystkim przypadnie do gustu.
Wytrzymasz.
Twardziele wyją podczas tatuowania stopy.
Myślisz, że dlatego ludzie to robią?
Gdy jest po wszystkim, czują, że na to zasłużyli?
Nie.
Dla większości to decyzja bez powrotu.
Jeden głupi pomysł i do końca życia masz gołą babę na tyłku.
Wygląda jak stary fiut z zębami.
Jest śliczny.
- Ładny stary fiut. - Tak.
Pasuje do ciebie.
Golce piaskowe nie czują bólu.
Ani nic innego.
Rozumiem.
- Podoba się? - Tak.
Gdzie zaparkowałeś?
Przyszedłem.
Daleko masz?
Nie. Jakieś dziesięć kilometrów.
Proszę.
Jest zimno.
Zasłużyłeś na trochę ciepła.
Dzięki. Zwrócę.
Jasne, że tak. Nie dałabym ci bluzy.
Problem z piernikiem jest taki,
że gdy raz go spróbujesz,
twój apetyt rośnie.
Wciąż chcesz więcej.
Niezwłocznie musiałem zapełnić moje konto nieszczęść.
RODZIAŁ DRUGI: WIĘKSZY BÓL, WIĘKSZY ZYSK
Ottowie są w mafii.
Najlepsza decyzja mojego życia.
Twojego również.
STUDIO TATUAŻU „DRUGA SKÓRA”
- Wszystko gra? - Tak. Dlaczego?
Dzikie białe konie na plaży
Sprawdź schowek.
Ottowie w Kalifornii.
Jak Arnie.
Każdy szef komuś podlega.
Jak w Ojcu Chrzestnym.
Prawdopodobnie ich auto kosztuje więcej niż cały hotel.
Wnet będziemy jak oni.
Bossowie mafii. Pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz.
Witaj w świecie przestępczości zorganizowanej.
Zgłupiałeś?
Nie, dziękuję.
Ciesz się, że Jon nie odciął ci palców.
Czy mógłbym dostać kawałek tortu?
Potakiwanie oznacza odmowę.
To wiele komplikuje w życiu.
- Nie? - Tak.
Tak myślałem.
- Dołączycie do nas? - Żebyś, kurwa, wiedział.
- Tylko ty. - Wraz z bratem.
- Na pewno? - Odpowiedziałem po albańsku.
Racja.
- W porządku. - Zapraszamy.
Witajcie.
Zaczniecie od haraczy. To łatwe.
Raz w tygodniu jedziecie na miejsce i odbieracie odliczoną sumę, jasne?
Droga Doro,
jesteśmy podekscytowani daną nam szansą,
aby dołączyć do waszej rodziny.
Mężczyzna, jako głowa rodziny, ma słuszność.
„Nawet gdy się myli, ma rację”.
Al Pacino w Donnie Brasco.
Wznieśmy toast.
Za nas!
Te króliczki mnie wnerwiają.
Chciałabyś zaprosić znajomych?
Wi-Fi nie działa.
Wyprowadziłyśmy się do średniowiecza.
Mogłabym coś ugotować.
No co? Potrafię.
„Każdy umie gotować”. Jamie Oliver.
Co upichcisz? Popcorn?
Jakob był w studiu.
- Kowboj-dziwak? - Tak.
Zakręcony szeryf.
Czego chciał?
Tatuażu na stopie.
Mimo to nadal jest obleśny.
Nie przesadzaj. Mogłabym mieć dla odmiany zwyczajnego faceta.
Wygląda jak podglądacz na basenie.
Z kim piszesz?
- Max! - Co?
- Z kim esemesujesz? - A jak myślisz?
Bez obaw. Nie wie, gdzie jesteśmy.
Zaczekaj.
Niedawno Alex był z nami na Ibizie.
- Wiesz dlaczego. - Nowy początek. Dzięki, mamo.
Ułóż sobie życie z dziwakiem.
Ósmy haracz w tym tygodniu
i zero kłopotów.
Piwo z greckiej restauracji było zbyt ciepłe.
Nie taki był plan.
Wiem, ale wkrótce to się zmieni.
Ciekawe, co tym razem dostaniemy za darmo.
Nie pogardziłbym kawą.
Pan Bechstein?
Możemy pogadać?
Znów się spotykamy.
Co tym razem?
Przyszliśmy po wypłatę.
Haracz.
- Że co? - Dla Albańczyków.
Doro nas przysłała.
Spieprzajcie. Zatrudniłem profesjonalistów.
Złożyli mi lepszą ofertę niż banda wsioków od Doro.
Spadajcie, przygłupy.
Cofnęliście się w rozwoju?
Zadzwonić do Doro?
- Złap go. - A potem?
A jak myślisz?
Zapłaci za tę zniewagę.
Znaczymy coś.
Myśl o Kalifornii.
Wypieprzajcie stąd!
Nie macie domu?
Rzućcie się pod auto.
- Nie może mu ujść to na sucho. - Won albo pożałujecie!
Spadaj z mojej posesji.
Odbiło ci?
Idź stąd.
Spieprzaj z mojego terenu.
Na tyle cię stać?
- Nie żartuję. - Ja również.
Naprawdę.
No dawaj!
Nareszcie.
Dasz sobie spokój?
Uderz mnie w twarz.
Strzel po ryju.
Oszalałeś.
Po ryju!
Dobra.
Przyszliśmy po pieniądze, panie Bechstein.
A nie mówiłem? Ten tydzień jednak okazał się nieprzyjemny.
To zdecydowanie za mało.
Inaczej nie ułoży mi się z Haroldem Yeti.
Budżet na wyjazd.
Nikt nie zauważy.
Nasza wypłata nie wystarczy nawet na jogurt w Disneylandzie.
Sądzisz, że dekarz kogoś najął?
Budowlańcy zazwyczaj kłamią jak z nut.
Próbował nas przestraszyć.
Pomogę, Doro.
Cholera jasna.
To wina Albańczyków.
Czyli wasza?
Prawdziwych Albańczyków, którzy pracują dla Jona.
Kontrolują handel kokainą.
Nie pochodzicie z Albanii?
Jedynie były mąż Doro.
Jeździłam tam na wakacje.
A co z nożem dziadka Zefa?
Nożyk do papieru.
Po dziadku Heinzie.
Gdy szwaby słyszą, skąd jesteśmy, puszczają kleksa w gacie.
Pytanie, ilu jest tu prawdziwych Albańców?
Niewielu. To tylko pomysł, żeby się obrandować.
Płacimy im co miesiąc, żeby móc ich udawać.
Franczyza jak w McDonaldzie.
To fakt.
Opłaca się.
Nie potrzebujemy broni. Wystarczy nazwa.
Te szwaby…
Co?
Nic.
Zakładałem, że Albańczycy to bandyci.
Że Albania jest tajemniczą, odległą krainą,
w której od zarania dziejów dobre i złe duchy toczą bój.
Sprawdziłem.
To piękny kraj sąsiadujący z Włochami.
Ale obrósł stereotypami,
co ułatwia zarabianie pieniędzy.
Jak choćby Jonowi i Doro.
Zdarzyło się ostatnio coś nadzwyczajnego?
Zniknęliście.
- Nie. - Wszystko zgodnie z planem.
Bez najmniejszych zakłóceń.
Żadnych.
Co teraz?
Powinniśmy się odegrać. Bezwzględnie.
Prawda?
Wojenka to najlepsza rzecz, jaka mogła się zdarzyć.
Pokażemy, na co nas stać.
I wygramy.
Zapełnimy ci konto i awansujemy.
Cholerne plecy.
Daj różową.
Rozchmurz się.
Stopy?
Zasłużyłeś na relaks.
Zachowamy nasze motywy w tajemnicy.
Sukces czeka tuż-tuż.
Życie w luksusie.
Nie ściągnąłeś skarpet?
Gdzie masz kurtkę?
Dzisiaj jest za ciepło.
Mogę przynieść.
- Znów jesteś na piechotę? - Tak.
Nie przejmuj się.
Usiądź.
Co cię interesuje?
Nie lubię wiewiórek.
Zostałem przez jedną zaatakowany.
I nie znoszę rumianku. Smakuje jak smarki.
Nienawidzę wygazowanej wody mineralnej.
- Zdejmij spodnie. - Nie znoszę pistacji.
Czasem nie chcą się otworzyć.
Weźmiesz jedną z miseczki i wtedy…
Irytują mnie jeże.
Zadam ci inne pytanie.
Jak byś się opisał?
Sam siebie? Jestem zwyczajny.
Wyluzowany.
Połóż się i odpręż.
Wspaniałe.
Na luzaku.
Podoba mi się.
Tak czułam. Mogę zrobić zdjęcie?
- Jasne. - Twojego sprzętu.
Spoko.
Chodź.
Dzieła Maxine.
Ponure, ale podobają mi się.
Przypominają ilustracje do bajki.
Czerwony Kapturek. Znasz?
Tak.
W oryginale wilk ugotował babcię i nakarmił nią Kapturka.
Pamiętasz, co było potem?
Dziewczynka przechytrzyła wilka?
Nie, została pożarta.
- A potem? - Nic. Koniec bajki.
Szczęśliwe zakończenia niczego nie uczą.
Tak jak bajki Disneya.
Skoro o tym mowa, mam ochotę na piwo.
Przyłączysz się?
Z chęcią.
AWANSOWAŁEM
MUSZĘ CIĘ ZNÓW ZOBACZYĆ
Czym zajmuje się ojciec Maxine?
Był adwokatem.
- A teraz? - Nic.
Nie żyje.
Przykro mi.
Czyli zostałaś sama.
- Mam Maxine. - A ja Dantego.
Jesteście zżyte?
To histeryczka.
Podobnie jak Dante.
Ale dobrze jest kogoś mieć.
Ile czasu minęło
od turnieju breakdance?
Równe 36 lat i pół.
Tak myślę.
To był mój pierwszy pocałunek.
Taki prawdziwy.
Mój także.
Z kim się całowałeś?
- Z tobą. - Też?
Jak to?
Pamiętam, że obściskiwałam się z DiCaprio.
Był smutny. Ja również.
Poradziłam mu, żeby skupił się na aktorstwie.
Może dostanie Oscara.
Nigdy. Zawsze będzie na drugim miejscu.
My pijemy piwo na ławce, a gdzie jest on?
Na jachcie z modelkami?
Biedaczek.
Cieszę się, że tu jesteś.
Obok mnie. Że wróciłaś.
Ja również.
Chyba.
To był drugi najszczęśliwszy moment w życiu.
Pamiętacie bajkę o Kopciuszku?
Nie chciałem, by moja kareta zamieniła się o północy w dynie.
Musiałem niezwłocznie działać.
Będziemy działać rozważnie. Zaczniemy od obserwacji.
Skąd pochodzicie?
Stąd.
Zmylił mnie twój akcent.
To długa historia.
- Że co? - Przypadłość medyczna.
Organiczne żarcie dziwnie smakuje.
- Sztucznie. - Racja.
- To przez gluten. - Na pewno.
Skoncentrujmy się.
Doro oczekuje wyników.
Jesteście pewni, że Albańczycy dilują z busa?
Tak.
Mają cztery auta.
Zostaną im trzy.
- Zamierzałem wyjaśnić plan. - Jasne.
- Jeszcze nie zacząłem. - Zwariował?
Nie przemówisz mu do rozsądku.
Oczom nie wierzę.
- Co teraz? - To wariat.
Tak jak obiecałem, wysłaliśmy im jasną wiadomość.
Jakob się nie zawahał.
Facet był ogromny.
Gigant.
Nie był aż taki wysoki.
Nie boisz się bólu, prawda?
Jesteś Bubą.
- Buba! - Kim?
To postać z albańskiej bajki.
Buba był niegroźnym stworzeniem, które uwiódł demon Boller
i zamienił w potwora.
Świetna metafora, ale nie wiem czego.
Genialne.
Zyskałeś albańskie imię. Jesteś jednym z nas.
Nazywam się Christian, a Enes to Sandro.
Enes?
Mój brat bliźniak.
Nie zdążył urosnąć.
Są braćmi, jak i my.
- Mogę? - Jasne. Przywitaj się.
Cześć, Bubo.
Rodzina jest istotna.
To prawda. Nasz Buba.
Ja także potrzebuję nowego imienia.
Najchętniej z bajki. Jakiś król albo wojownik?
Czarodziej?
Może Erblin?
To bombowe imię.
Wystrzałowe.
Erblin oznacza „zapach lipy”.
Przepiękny aromat.
To prawda.
Wymyślimy coś lepszego?
Za Bubę i Erblina.
Zdrowie Buby i Erblina!
- Zdrówko! - Do dna.
Nie możesz się tak skradać.
- Przyniosłem kurtkę. - Co się stało?
Dlaczego pytasz?
To nic takiego. Nie udał mi się popis na pokazie kowbojskim.
Jesteś kiepskim kaskaderem.
Zrobisz mi kolejny tatuaż?
Nie ma sprawy.
Dostaniesz zniżkę jako stały klient.
Jesteśmy umówieni. Na tatuaż.
- Dobrze. - Świetnie.
Pamiętaj o kurtce.
To nie w porządku.
Wydzwaniam od dwóch godzin. Gdzie byłeś?
- Czyj to samochód? - Mój. Wsiadaj.
Jak na przyszłego szefa mafii przystało.
W drogę. Czas Ottów.
Czas Jakoba Otto.
Prawdziwi Albańczycy zaplanowali zemstę na oszustach.
A podrabiani Albańczycy chcieli odegrać się za występki prawdziwych.
Błędne koło. Skomplikowana sprawa.
Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
REALISTYCZNY POKAZ KASKADERSKI
- W porządku? - Tak.
Zdrówko!
PODBITE OKO, PĘKNIĘTE ŻEBRA
Zdrówko!
Wiecie już, co z weselem?
- Jasne. - Tradycyjne albańskie.
Rodzinne.
Jak wygląda albańskie wesele, Yeta?
Skąd mam wiedzieć?
Obiecałaś nam pomóc.
Nie pochodzę z Albanii.
Mam na imię Laura.
Poszukam informacji w Internecie.
Naprawdę? Dzięki.
Gratuluję.
Podobno we Francji nawet trupy mogą brać ślub.
Zupełnie zwariowali.
Cześć, Doro.
Fabryka paintballowa w Falkenwalde jest nasza.
W tym tempie w trzy miesiące przejmiemy…
Nie masz nic do gadania, Erwin.
Erblin. Naturalnie.
Nie chcę, żeby ktoś zginął.
Oni się nie zatrzymają.
Mam dość wojny, ale musimy nadal naciskać.
Cześć. Mam sporo pracy i nie mogę rozmawiać. Wybacz.
WIADOMOŚĆ DO ALEXA
DŁUŻEJ TU NIE WYTRZYMAM
Wybacz, ale mam wiele ofert pracy.
Powinniśmy przestać pisać. Twoja mama czyta nasze wiadomości.
Cholera.
Nie wiedziałam, że masz ksywkę.
Rozumiem, że dostałeś ją po potworze zwanym Bubą.
Kto cię tak nazywa?
Koledzy i współpracownicy. Marcus z przedstawienia.
Potrzymaj. Chwilka.
Każdy ma swój przydomek.
Jak w rodzinie.
Trzymaj.
Sprawdzę.
Czekaj.
- Aż tak źle? - Przeciwnie.
Dobra.
Za chwilę zamykam.
Zostań. Napijemy się.
- Jasne. - Pójdziemy do mnie, nad jezioro.
Ławka ci nie odpowiadała.
Dzisiaj jestem zajęty.
Muszę coś załatwić.
Coś?
Masz ochotę obejrzeć Oscary jutro w nocy?
DiCaprio znowu przegra.
- Naprawdę? - Tak.
Bardzo boli?
- Tak. - To dobrze?
W filmach, gdy ludzie się całują, ktoś otwiera drzwi.
I wchodzi gnojek, którzy wszystko psuje.
- Coś się stało? - Ty mi powiedz, Jule.
Do zobaczenia jutro.
- Nie skończyliśmy. - Pa.
- Jednak jest dziwny. - Czytasz moje SMS-y?
- Niby jak? - Używasz aplikacji szpiegującej.
Kurtka.
To było lepsze niż wygrana z DiCaprio.
I to bez pocałunku.
Miałem za dużo szczęścia.
Zdecydowanie zbyt dużo.
Dante!
Gdzie byłeś? Chciałem z tobą porozmawiać.
Co z twoją wargą?
Coś ty zrobił?
Pomalowałem włosy. Pasują mi do kurtki.
Czego się spodziewałeś?
Niczego.
Myślałeś, że ktoś mnie skrzywdził.
Nie.
Gdzie byłeś?
Porozmawiamy, gdy skończysz.
Gadaj!
Co się z nami stało, Jakobie?
Zawsze o wszystkim sobie mówiliśmy.
Niełatwo odzyskać czyjeś zaufanie.
Traci się je tylko raz.
Poznałem kobietę.
Odbiło ci?
Jaką kobietę?
Zwyczajną.
Kiedy poznałeś?
Dawno temu.
Przed Albańczykami.
Dzisiaj mnie pocałowała.
Prawie.
Byłem wniebowzięty.
Dlatego pomyślałem…
Że mnie zabiłeś.
Chciałeś dokończyć, co zacząłeś 30 lat temu.
Oby to było tego warte.
Nigdy nie chciałeś polecieć do Disneylandu.
I masz gdzieś Harlana.
Harolda.
Naprawdę, Jakobie?
Pierdol się.
Chciałam wiedzieć, że nie robisz głupot.
Jestem córką.
Właśnie dlatego.
Wiem, że chciałaś zacząć od nowa.
Ale inne matki chodzą na randki albo lecą na wakacje.
Nie chodzi mi o mnie.
A o kogo?
Byłam szczęśliwa. Miałam przyjaciół i Alexa.
Ty też sobie radziłaś.
Nie.
Jesteśmy rodziną. Inni ludzie mają nas gdzieś.
Błąd. Mają dość ciebie.
Alex mnie stąd zabierze.
Odejdź. Rozmyślam.
Nie wiem, co mi wpadło do głowy.
Oszczędzam na wyjazd do Kalifornii.
Przeanalizowałem to.
Znajdziemy sposób, żebyś mógł pójść na randkę.
Niby jak?
Jeśli chcesz wypuścić małego Bubę z klatki po raz pierwszy w życiu,
musisz zapłacić z góry. Cena będzie wysoka.
Masz tego świadomość, prawda?
Dużo nieszczęścia.
Naturalnie.
Mam pomysł.
Zostanie to między nami. Ottowie górą.
Ottowie górą.
RODZIAŁ TRZECI: NAJWIĘKSZY DYSKOMFORT
Wejdź i zabierz paczkę z kokainą.
Jeśli coś zauważę, dam ci znać.
Będę na ciebie czekał.
Mossad używał ich w latach '90.
To inna marka, ale…
Podwiń koszulę.
Jule tatuuje.
Ma innych klientów?
Nasze bliźniacze tatuaże są najlepsze.
Oczywiście.
Próba mikrofonu.
Mów, co widzisz. Słyszysz mnie?
Tak.
Odpowiedz, czy przyjąłeś.
Jasne.
Przyjąłem.
Tak.
Słyszę, jak żujesz, Dante.
A ja nie.
Nic tu nie jest organiczne.
To oszuści.
Byłem zajęty, mamo.
Wyjechałem na wakacje.
Tydzień temu.
Strażnik.
Wejdź do magazynu.
Pomyśl, co potem będziesz robić z tatuażystką.
Przyjąłeś?
Tak.
Kończę.
Do usłyszenia, mamo.
Co to było?
Nic. Skończyłem.
Dobra.
Ugryzł mnie.
Będę musiał się szczepić na tężec?
Jądra skurczą ci się o 64 procent.
Albo jajniki, gdybyś był kobietą.
Czytałem w New Vogue.
Bez odbioru?
Tak to się mówi?
Co się dzieje, Dante?
Coś nie tak?
Do roboty.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Znalazłem mąkę.
Szukaj dalej.
Nie trzymaliby tam kokainy.
Sprawdzę.
W kartonach znalazłem woreczki z proszkiem.
Mąka?
Prawdopodobnie.
Soda?
Nie, proszek do pieczenia.
- Skosztuj. - Jak to?
Może to co innego.
Jak rozpoznać kokainę?
Poczujesz.
Gorzkie. Jak smakuje koks?
A proszek?
Spróbuj wciągnąć.
I co?
- Proszek do pieczenia. - Cholera.
Zasłużyłem na randkę z Jule?
Bo czuję się doskonale.
Wyśmienicie. To niedobrze.
Może ktoś uderzy mnie w twarz.
Wolałbym uniknąć krwi.
Krwawienie na randce to kiepski pomysł.
Mam pomysł.
Rozchoruję się od proszku do pieczenia?
W paczce było co innego.
Gdyby to był koks, poczułbym coś.
Wszystko po staremu. Może mam hipoglikemię?
Zabierz pudełko.
Jakob.
Jakob, przyjąłeś?
BIAŁE KONIE
Dante?
Jaki jest morał tej historii?
Rozpoznasz zło,
gdy cię pochłonie.
Będziesz wtedy martwy, a zło nakarmione.
Ciach, ciach!
Nożyce szybko ucięły kciuki.
To wszystko przez ciebie.
Odeszli.
Dante?
Cholera.
Jakob.
Żyjesz?
Chyba tak.
Radio wysiadło.
Prędko, chodźmy.
Bez obaw. To była obrona własna.
Nikomu nie powiem.
Wyrobiłeś normę na jakiś czas.
Czeka cię namiętna noc z Jule.
Nieźle.
Co ty wyprawiasz?
Zgłupiałeś?
- O co ci chodzi? - Widziałeś auto.
Jakie?
Samochód szefa mafii. Pojawił się na parkingu.
Wiem. Tak?
Zamordowałem go.
- Żeby awansować u Doro. - Pieprzysz.
Inwestuj w siebie, pracuj nad sobą, płać za siebie.
Widzisz tylko czubek swojego nosa.
Albańczycy wiedzą, że jesteś nieudacznikiem.
- Nigdy nie będziesz szefem. - Zamknij się.
Beze mnie byłbyś nikim.
Przymknij gębę.
Dante był koszmarnym bratem.
Za to ja byłem świetnym kaskaderem.
Nie sposób na tobie polegać.
Wyborowym.
Zrozumiałem, że przez cały czas żyłem pod jednym dachem z wilkiem.
Nawet jego przebranie było marne.
To ja.
Zostawiłeś swoje tabletki.
Dupek.
Witaminy.
Cynk i selen.
Kurwa.
DANTE JEST DUPKIEM
Wiarę w złe rzeczy przerasta jedynie
wiara w złych ludzi.
Era kłamstw dobiegła końca.
ROZDZIAŁ CZWARTY: BAJKA BUBY
Warga się zagoiła?
Tak.
Co zrobiłeś sobie w rękę?
Ktoś mnie ugryzł.
Jak to?
Wraz z Dantem ukradliśmy 10 kilogramów kokainy.
Nie wszystko poszło zgodnie z planem.
Żartujesz?
Nie.
Pracuję dla albańskiej mafii i załatwiłem im koks.
To przyjemni ludzie.
Dwóch z nich bierze jutro ślub.
W siedzibie głównej.
Tak naprawdę to niewielki hotelik.
Przytulny.
Może pójdziemy razem?
Przedstawię cię.
Wejdziemy?
O co chodzi?
Chodzi o Albańczyków? Są inni, niż myślisz.
Nie pochodzą nawet z Albanii.
- Całymi dniami jedzą tort. - Nie.
Są z pozoru mili.
A potem znajdujesz w ogrodzie głowę męża.
Mam dość takich typów.
- Twój mąż był w mafii. - Odejdź.
Nie pracuję już dla nich.
Nic nie muszę. Jestem Czerwonym Kapturkiem.
Prawdziwym.
Co?
Nie wiedziała, że je babcię.
Wilk powiedział jej, że to zwyczajne mięso.
Normalny kotlet. Nie miała wyboru.
Musiała zjeść babcię.
Jaki to ma związek z tobą?
Ja również nie miałem wyboru.
Niepotrzebnie użyłem tej metafory.
Żegnaj.
Naprawdę?
To pa.
Leonardo DiCaprio. Zjawa.
Oscara otrzymuje
Leonardo DiCaprio!
SPERMA OTTO
I kto teraz jest królem świata?
Nadal DiCaprio.
Zdrowie młodych!
Do dna!
Zdrówko.
Muszę ci coś wyznać.
Spieprzyłem.
Zdrowie Abnora i Ili!
Do dna!
Zaczęło się, gdy poznałem kobietę.
Za miłość!
Nie chciałem go zranić.
Ale mam krew na rękach.
Porozmawiamy o tym jutro.
Nie mnie ciebie oceniać.
Zdrowie!
Czy to albańska muzyka?
Brzmi jak grecka.
Nie wiem.
Dobrze mieć prawdziwą Albankę u boku, Lauro.
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ
ZA CHWILĘ BĘDĘ, SKARBIE
Zrozumiałem, że rodzinę można wybrać.
Maxine.
Cholera.
Udanego wesela, ludziska!
Cóż za piękna para młoda.
Abnor, Ilib, wasze zdrowie.
Do dna!
Przyniosłem wam podarunek.
Światła.
Włączcie je.
„Im zimniejsza zima, tym cieplejsza wiosna.
Im głębszy smutek, tym bardziej serce śpiewa”.
To cytat z fantastycznego filmu Bambi 2.
Podobnie jak Bambi, Jakob i ja dorastaliśmy bez matki.
Bez rodziny.
Dwie sieroty.
Aż spotkaliśmy was.
Gdy na was patrzę,
czuję
bezkresną
miłość.
Zgoda, nie w tym momencie.
Nasza rodzina jest w rozsypce.
Bratobójcze walki.
Ale wszyscy jesteśmy Albańczykami.
Nie mogłem stać z boku i patrzeć,
jak Doro próbuje nas skłócić. Zleciła morderstwo Jona.
Nie jesteśmy bestiami.
O czym ty bredzisz?
Zakopmy topór wojenny.
Tak jak Bambi
musimy kiedyś dorosnąć.
Wiecie, jak skończył?
Jako król lasu.
Ale matka musiała zginąć.
Skarbie.
Maxine.
Dobrze, że się odezwałaś.
Dziękuję.
Wszystko ci opowiem.
Odkryłem wspaniały kanał na YouTubie.
Odmienił moje myślenie.
Jeśli sobie coś wyobrazisz, stanie się to prawdą.
To tak zwana manifestacja.
Gdzie paczka koksu, Maxine?
Kto to?
Mój współpracownik.
Masz trzech pasażerów.
- To auto czteroosobowe. - Co z tego?
Mam jechać w bagażniku?
- Nie, Leonie tam będzie. - Co?
Cieszę się, że cię widzę.
Obiecałem ojcu, że przywiozę narkotyki.
Udowodnię, że zasłużyłem na awans.
Miło cię widzieć.
Jedziemy.
Co?
Jakob i ja zrobiliśmy to dla was.
Ostatnie słowa, Doro?
Nie zgodziłem się na to.
Dobry wieczór. Co się dzieje?
Kto z was ma narkotyki?
Koks jest nasz.
Oni mają towar.
Kłamiesz jak z nut.
- Ściemniasz. - Łżesz.
- Wcale nie. - Tak.
Zamknij się.
Nie pierzcie brudów w mojej obecności.
To emocjonalnie wyczerpujące.
A więc…
Co robisz, Alex? Nie zabijaj ludzi!
Pozwól mi podejmować decyzje.
To mój zawód.
Spieprzaj.
Dokąd się wybierasz?
Później to omówimy.
Dobra.
Co teraz? Zastrzelić jeszcze kogoś?
Ja mam kokainę.
Nareszcie. Oddaj ją.
Dostaniesz ją, jeśli wypuścisz moich ludzi.
Wszystkich prócz jego.
Nie jestem skłonny,
aby przyjmować rozkazy od kogoś,
kogo nie szanuję.
Jako człowieka. Pojmujesz?
Przesadzasz.
Wiem.
Dobry wieczór.
Cześć.
Dobry wieczór.
Jule.
Witaj.
Zajmę tylko chwilę.
Mam pomysł.
Wciśnijcie się w wasz obleśny samochód
i w drodze powrotnej wykasuj numer mojej córki.
Rozumiesz?
Ani trochę. Do dzieła, Fiedia.
Masz go słuchać.
Marnujemy czas.
Przekaż tacie, żeby się odpierdolił.
Wyjaśnię później.
Jasne.
Okłamałem Jule.
Ale ona okłamała też mnie.
Była początkującą tatuażystką.
Przedtem była płatnym zabójcą ojca Alexa.
Zamordował jej męża,
więc Jule postanowiła spędzać więcej czasu z córką.
Zabijanie jest jak jazda na rowerze.
Od teraz preferuję ckliwą wersję bajki o Czerwonym Kapturku,
w której dziewczynka zabija wilka,
bo na to zasłużył.
Spadajmy.
Wybacz.
Nigdy więcej.
Gdy ojciec Alexa usłyszy wieści,
zrobi się tu gorąco.
Nie wątpię.
Porozmawiajcie.
Dobrze.
Czeka nas kolejna przeprowadzka.
Miałam nadzieję, że będziemy parą.
Oszukałam cię w kwestii mojej pracy.
Byłej.
I że moja córka ściągnęła na was Bratwę.
Jesteśmy kwita.
Jak myślisz,
czy mamy szansę być kiedyś razem?
Tak naprawdę.
Cholera jasna, Jakob.
Odejdź.
To przez ciebie mój brat doprowadził do tego bajzlu.
Babcia zawsze zmyślała.
Jak to?
Znalazłem twoje witaminy.
Sam jesteś sobie winien. Uwierzyłeś we własną bajkę o poczuciu winy.
Akcent również udawałeś?
Okłamywał mnie przez całe życie.
Wykorzystał mnie.
Zmarnował nasze życie.
Jest pasożytem.
Szkodnik.
Nie chcę tego wiedzieć.
To jakiś żart?
Uważasz, że moje życie było usłane różami?
Nigdy nie miałem szczęścia.
Że co?
Spójrz na wszystkie twoje wyczyny.
Czy choć raz zrobiłeś sobie poważną krzywdę?
Dokądkolwiek pójdziesz, każdy cię lubi.
A jestem przystojniejszy.
Pamiętasz wypadek?
Co z nim?
Nigdy by do niego nie doszło,
gdybyś wsiadł do auta, zamiast iść na turniej tańca z DiCaprio.
Jesteś w czepku urodzony!
Ja musiałem udawać austriacki akcent przez 35 lat.
Wiesz, jakie to męczące?
Codziennie jadłem wafelki.
Lekarz myślał, że mam cukrzycę.
I co z tego mam?
Uważaj, to nie zabawka.
Nie.
Wracamy do domu. Musimy to przedyskutować.
Ottowie górą.
Ty i ja.
Dziękuję za tatuaż.
Zatrzymaj kurtkę.
Masz niezły tyłek.
Dobrze się bawiłam.
I coś jeszcze.
Wracając do waszego pytania.
Czy jestem szczęśliwy?
Bez wątpienia. Wiecie dlaczego?
Od tamtego dnia robiłem, co chciałem
i z kim chciałem.
Zwyczajnie. Na pełnym luzie.
KONIEC
Jak to leci w bajce?
Żyłem szczęśliwie, choć niedługo.
Po co wam ten idiotyczny śmieć?
Omal zapomniałem.
Tylko bajki Disneya dobrze się kończą.
Małe gnojki.
Chodźmy.
Zaczekaj.
Spadamy.
Mam mózg na bucie.
Skąd wziąłeś pistolet, Lenny?
Wydrukowałem w 3D w szkole.
Dilerzy muszą się bronić.
Odrobiłeś matmę?
Stary.
Napisy: Sylwester Stachowicz
Specjalne podziękowania dla Netflixa i Leonardo DiCaprio.