Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[dramatik müzik çalar]
[erkek] Serkan Bayram!
Serkan Bayram!
Buyurun.
[dramatik müzik devam ediyor]
Buyurun, oturun.
Teşekkürler.
[iç çeker]
[dramatik müzik]
[bebek sesi]
[nefes nefese]
[bebek kıkırdamaları]
[bebek sesi]
Mustafa koş! Çadır yanıyor Mustafa!
Mustafa, yangın var!
Mustafa!
-[üst üste bağrışmalar] -[karamsar müzik]
[anne] Yangın!
[anne] Kurtar! Oğlum!
Serkan...
Yardım edin!
[karamsar müzik devam ediyor]
Serkan!
[çığlıklar]
[bebek ağlar]
Serkan!
-[bebek ağlar] -[Mustafa] Serkan!
Serkan!
[bebek ağlıyor]
Serkan! [çığlık]
-Geldim oğlum! -[bebek ağlar]
[bebek ağlar]
[erkek] Serkan!
[bebek ağlar]
[karamsar müzik biter]
[duygusal müzik çalar]
-[bebek ağlar] -Serkan!
Serkan…
[Mustafa] Yardım edin! Doktor!
Yardım edin! Doktor yok mu, doktor?
-Doktor yok mu? -Sedye buraya!
-Doktor yok mu, doktor? -Sedye buraya hemen!
-Doktor, yardım edin! -Sakin olun.
-Yardım edin, Allah rızası için! -Sedye geliyor.
-[bebek ağlar] -Geliyor sedye, tamam, tamam.
Yardım edin!
Hah! Sedyeyi getir!
Hemen ameliyathaneyi hazırlasınlar. Tamam.
[anne] Oğlum! Geçti, geçti, geçti.
[doktor] Tamam, sakin olalım.
[ağlaşmalar]
[doktor] Çabuk!
[anne hıçkırarak ağlar]
[ağlamaya devam ediyor]
[müzik kesilir]
[duygusal müzik çalar]
[anne ağlamaya devam eder]
Hastanın adı ne?
Çocuğun adı ne? Kayıt için lazım da.
[Mustafa] Serkan.
[duygusal müzik biter]
Serkan Bayram.
[duygusal müzik çalar]
[erkek] İstanbul Milletvekili, Serkan Bayram.
[duygusal müzik]
Sayın milletvekilleri.
Bugün buraya,
sayıları on milyonu bulan engelli vatandaşlarımız adına konuşmak
ve onların sesini size duyurmak için geldim.
Bizler, özürlü değiliz.
Hayatı, sizin gibi yaşamamızda
bazı engellerimiz olduğu doğru.
Ama bunun için kimseden özür dilememizi
ya da hayatın bir kenarında bize uygun görülen şekilde yaşamamızı
bekleyemezsiniz.
Bizim de hayallerimiz,
bizim de hayatla ilgili hedeflerimiz,
bizim de tutkuyla bağlı olduğumuz sevdalarımız var.
Bir de bizim, ama doğuştan,
ama sonradan olan engellerimiz var.
Yani sizin önümüzde durarak
bu engellere yenisini eklemenize gerek yok.
[Serkan] Buradan üzülerek söylüyorum ki
çoğu zaman bizim engelimiz,
siz oluyorsunuz.
[müzik biter]
-[telefon çalar] -Tamamdır, ben ileteceğim.
Sayın Vekilimin telefonu.
Merak etmeyin, ben notunuzu alıyorum.
[burnunu çeker]
-[iç çeker] -[kadın] Ben notunuzu aldım, iyi günler.
[ıhlar]
-[derin bir nefes verir] -[duygusal müzik çalar]
-[kadın] Sayın Vekilim. -Hayırdır Nuray?
Siz telefon numaranızı verince
hâliyle bir yoğunluk oldu.
Siz genel kuruldayken 322 kişi aradı.
-Hepsini not aldın mı? -Evet, merak etmeyin.
Tamam, ararız şimdi hepsini.
Biraz dinlenseydiniz.
Nuray, bu insanlar bizi umut için arıyor.
İnsanın umudunu ne köreltir biliyor musun?
[Serkan] Beklemek.
[doktor] Bebeğinizin durumu kritik.
-[anne ağlar] -Hayati tehlikesi devam ediyor.
Ellerinde yanmadan dolayı
ciddi hasar oluşmuş, kas ve sinir dokularının birçoğunu kaybetmiş.
-Biz elimizden geleni yaptık. -[anne hıçkırır]
Şimdi yoğun bakımda, durumunu takip ediyoruz.
[anne iç çeker]
[Mustafa] Doktor Bey, yaşayacak mı?
[doktor] Allah'tan ümit kesilmez.
Metin olun.
[anne ağlıyor]
[anne ağlar]
[müzik biter]
[anne hıçkırarak ağlar]
[duygusal müzik çalar]
[duygusal müzik]
İyi gelir.
[duygusal müzik yükselir]
Sarp… Açar mısın şu kapıyı?
[müzik biter]
Sarp! Sarp, açar mısın kapıyı?
İstemiyorum kimseyle görüşmek!
Bak, beni çok üzüyorsun. Ne olur, bana da acı biraz.
[sessizlik olur]
Sarp? İyi misin, ha?
Bir şey mi oldu? Sarp, iyi misin?
[duygusal müzik çalar]
Anneciğim, geldim. Geldim.
Sarp… Geldim anneciğim.
Geldim… Sarp?
-[ağlar] Rahat bırak beni anne. -Oğlum iyi misin?
İyi misin anneciğim?
Rahat bırak anne beni.
İyi misin…
İyi misin?
Başkasının ızdırabının ne demek olduğunu bilsen
asla istemezsin bunu.
Ben, çok özür dilerim.
Ben çok özür dilerim senden, çok özür dilerim.
[ağlaşmalar]
[telefon çalar]
[müzik biter]
Efendim?
İyi akşamlar, Serkan Bey'le mi görüşüyorum?
Buyurun, benim.
E, kusura bakmayın, rahatsız ediyorum. Ben, Sena Dikmen.
Sizi oğlum Sarp için aramıştım.
-Afiyet olsun. -Sağ olasın, var olasın.
Evlat…
Dilinizden duayı eksik etmeyin.
Derdi veren Allah,
dermanını da elbette verir. Yeter ki,
siz kalbinizde şüpheye yer vermeyin.
Bunu da atlatacağız inşallah.
-İnşallah baba. -İnşallah.
Hem daha gençsiniz, üzülmeyin. Başka çocuklarınız da olur.
Tabii, Allah'tan umut kesilmez ama… Şey diye dedim…
Allah,
her şeyin en doğrusunu bilendir.
Yeter ki siz kalbinize vesvese sokmayın.
Mustafa…
Tuvalet nerede abim?
Abi, buradan çıkınca sola gir.
-dümdüz ilerle… -Sen gösteriver, sana zahmet.
-Müsaadenizle. -Müsaadenle baba.
Hadi kızım ye, bir şeyler ye. Yiyin bir şeyler hadi.
Aç değilim babacığım.
[duygusal müzik çalar]
Al, kıvır bir tane.
Yok be abi, sağ ol.
Ağzım zehir gibi zaten.
Aman…
Ben de bırakacağım işte.
E…
Ne diyor doktorlar?
Ne desinler…
Allah'tan ümit kesilmez diyorlar.
Her türlü habere hazırlıklı olun diyorlar.
-[duygusal müzik] -[iç çeker]
Abi, yoğun bakımda.
Bize bile göstermiyorlar.
Serkan'dan haber alabilmek için
hemşirelerin, hasta bakıcıların yolunu gözlüyoruz.
Ne kadar sürer…
…onu da bilmiyoruz.
Bekliyoruz işte.
Allah'tan ümit kesilmez Mustafa.
Biliyor musun abi…
…yaşasa bile…
[müzik biter]
…sakat kalacakmış.
-[İhsan iç çeker] -[duygusal müzik çalar]
Yani…
…doktorlar…
-…ellerini kullanamaz dediler. -[İhsan iç çeker]
Bir çocuk, elleri olmadan ne yapar abi?
Bir insan, elleri olmadan nasıl yaşar abi?
-Nasıl yaşar abi? -Yaşar Mustafa'm,
yaşar. Biz, Mustafa…
Biz onu yaşatırız.
Hele şuradan sağ salim çıksın bir yeğenim,
biz onu pamuklara sarar, yine yaşatırız Mustafa'm.
O bize, Allah'ın emaneti.
Hele şuradan sağ salim çıksın benim yeğenim…
Biraz büyüsün, serpilsin.
Bak ona amcası, bir sünnet düğünü yapacak…
…bütün köyü oynatmazsam benim de adım İhsan değil.
İnşallah… İnşallah.
Yaşar Mustafa'm, yaşar.
Sen hiç kafana takma.
[İhsan iç çeker]
[müzik biter]
[kapı açılır]
Anne, yalnız bırakır mısın beni lütfen?
Ben, Serkan Bayram.
-Psikolog musun? -Hayır.
Niye geldin?
Belki sana yardım edebilirim.
Kopmuş bir omuriliği onarabilir misin?
-Yok, onu yapamam ama… -O zaman bana yardım edemezsin.
[gitarlar hafif bir müzik başlar]
Sarp, ben bir milletvekiliyim.
-Belki seninle konuşursak… -Lütfen, yalnız bırak beni.
Uyumak istiyorum.
Tamam.
Ben yine uğrarım.
[kapı kapanır]
[müzik biter]
[erkek] Abi.
Allah tez zamanda şifa versin inşallah.
Allah, çoluğunuzu çocuğunuzu size bağışlasın.
[dramatik müzik çalar]
Abim, Allah senden razı olsun.
Allah tuttuğunu altın etsin, Allah şifa versin.
Allah çoluğunu çocuğunu sana bağışlasın.
Allah, tez zamanda şifa versin inşallah.
Allah sizden bin kere razı olsun abim.
Allah sizden razı olsun.
Allah tez zamanda şifa verir inşallah.
Korkma, bir yolunu bulacağız.
Kurban olduğum Allah'ım çaresiz dert vermez kimseye.
[Mustafa] İnşallah.
[Ayşe zorlanarak konuşur] Hata yapmaktan korkmayın.
İnsanlar, hata yapmaktan,
başaramamaktan korktukları için
çoğu zaman hiçbir şey yapmamayı
seçerler.
Mesela Serap,
belki çok güzel şarkı söyleyeceksin
ama denemediğin için bunu bilmiyorsun.
Ben hiç şarkı bilmiyorum ki.
Biz sana öğretiriz bir tanem.
Ben şarkı söyleyince bana gülerler.
[Ayşe] Gülsünler.
Gülsünler, Serap.
Onların sana gülmesi
senin şarkı söylemene engel değil ki.
Sen yeter ki
şarkı söylemek iste.
Bu dünyada sana
engel olabilecek hiçbir şey olamaz.
Mesela, Serkan amcanız.
[çocuklar hep birlikte] Serkan amca!
Nasılsınız çocuklar, keyifler yerinde mi?
Evet.
Hadi geç yerine.
O bir şey yapmak istediğinde
ne yapmış, ha?
Serkan amca, ha?
Çocuklar, siz bir şeyi yapmayı gerçekten isteyin,
onun için çalışın,
size gülenler, onu yapamaz diyenler, etrafınızdan kaybolur giderler.
Hmm, şimdi yemek zamanı.
Ne yapıyorduk?
-Önce… -[çocuklar] Ellerimizi yıkıyorduk.
Hadi bakalım.
Hadi. Hadi bakalım o zaman.
[Serkan] Hadi bakalım, afiyet olsun size.
Hadi bakalım. Canlarım benim.
[iç çeker]
Gelmezsin diyordum?
Bu kanun değişikliği yüzünden yoğun bir çalışma temposuna gireceğim.
Hazır fırsatım varken, geleyim bir çocukları göreyim dedim.
Senin canın mı sıkkın?
Bu kanun değişikliği, sadece bir kum tanesi.
Bizim sadece engellilerin haklarını gözeten,
onlar için çalışan bir bakanlığa ihtiyacımız var.
Her şey, bir kum tanesiyle başlamadı mı?
Ha?
Ya, sana kaç kere söyledim içeri girme diye!
[erkek] Ya abi, benim kime ne zararım var ki?
[hasta bakıcı] Yasak kardeşim, yasak. Anlamıyor musun?
Ya abi, ne yasağı? Ben hangi kanunu çiğnedim de yasak?
Ben kime ne kötülük ettim de yasak abi? Hâlimi görmüyor musun?
Ya, işim başımdan aşkın zaten.
-Hadi, çık dışarı. Hadi. -Ya abi, açım.
-Açım. -[Mustafa] Hemşerim.
Aç olmasam niye dileyeneyim?
Hemşerim. Tamam.
-Gel kardeşim, hadi. -Ya, abi ya…
Allah aşkına ya, ben size ne yaptım ya?
Ben size ne yaptım da hepiniz bana karşınız?
Kardeşim sen bize niye bir şey yapasın? Gel bir güzelce karnını doyuralım önce.
Sen az önce açım demiyor muydun?
Gel işte.
Bak, beni de sevabımdan etme, olur mu?
Hadi.
Hadi kardeşim, gel. Hadi.
Gel.
[kemençeyle duygusal müzik çalar]
Afiyet olsun.
Allah razı olsun abi.
[duygusal kemençe devam eder]
Adın ne senin?
-Adım, Baran abi. -Baran?
Kaç yaşındasın Baran?
22 abi.
Baran, kusura bakmazsan sana bir şey soracağım.
Abi, ayağım ben çocukken koptu.
Kamyon çiğnedi beni.
-Kamyon çiğnedi ha? -Hı-hı.
Verilmiş sadakan varmış Baran.
He abi. İşte biz,
o dönem verdiğimiz sadakaları
şimdi geri topluyoruz işte.
E, anne baba?
Allah uzun ömürler versin abi size.
Annem babam hakka yürüdü.
[duygusal kemençe devam eder]
Allah rahmet eylesin.
Tek başınasın yani, öyle mi?
He abi. Tek ayak, tek baş, yola devam.
Artık, nereye kadar giderse.
Abi. Sorması ayıp, sen neden buradasın?
Yani, ne zaman buraya gelip gitsem sen hep buradasın, o yüzden.
Oğlum.
Yoğun bakımda yatıyor da.
-Allah şifa versin abi. -Âmin.
Mustafa.
Abi, Allah razı olsun senden.
-Otur yemeğini ye. -Yok, ben seni daha fazla
-meşgul etmeyeyim. -Otur sen, afiyet olsun.
-Bekle. -Abi.
Yok abi.
Bak benim karnımı doyurdun, benimle oturdun.
Hatta yüzümü güldürdün.
Hiçbir sadaka, senin bu yaptığının yerini tutamaz abi.
Allah senden razı olsun, Allah çocuğunu sana bağışlasın.
Âmin.
-[müzik biter] -[Emine] Mustafa.
Mustafa?
-Mustafa diyorum. -Ha?
Ne oldu?
Esas sana ne oldu?
Akşamdan beri ağzını bıçak açmıyor.
Dalıp dalıp gidiyorsun.
[dramatik müzik çalar]
Yok bir şey.
İşte öyle, canım sıkkın biraz.
Ben de onu diyorum işte.
Emine.
Biliyor musun…
Şu koca dünyada yapayalnız kalmış.
Kim?
Baran.
Baran kim?
Dilenci çocuk.
Kamyon çarpmış.
Kazada bacağını kaybetmiş.
Ana baba da bu diyardan göçünce…
…tek başına kalmış.
Kimse tutmamış elinden.
Böyle, kendi kendine…
Yapayalnız.
Bir başına.
İşte öyle.
Düşmüş, kalmış.
Mustafa, Allah aşkına ne diyorsun?
Emine.
Bize bir şey olursa…
…Serkan'a kim bakar?
Tabii önce Allah, buradan sağ salim çıkmayı nasip ederse.
Yani…
Ne bileyim.
Teyzesi var, amcası var.
Yalnız bırakmazlar, bakarlar.
Bakarlar değil mi?
Neyse.
Ben bir bahçeye çıkıp hava alayım.
Bir şey olursa sen bana seslen olur mu?
Allah'ım sen hakkımızda hayırlısını nasip et inşallah.
-[iç çeker] -[müzik biter]
Aslında, bu tamamen
1982 Anayasası'nın içinde saklanmış askerî bir tutumla ilgili.
Devletin temsilindeki askerî standartlar bu kanunun dayanağıdır. Arkadaşlar,
gözünüzü seveyim. İnsanlar Mars'a gitmeye çalışıyor. Biz ne yapıyoruz?
Fiziksel engeli yüzünden iyi eğitim almış gençlerin devlete
hizmet etmesini engelliyoruz. Bu, akıllıca bir iş mi?
Bakın İsrail enerji bakanına, kendisi bir engelli.
Yani siz bana diyorsunuz ki fiziksel engeli olanlar
bu ülkede hâkim, kaymakam, vali olamaz. Öyle mi?
[kemanla duygusal müzik çalar]
Ne istiyorsun anne?
Acıkmışsındır dedim. Peynirli makarna yaptım. Çok seversin.
Aç değilim.
Oğlum günlerdir doğru düzgün bir şey yemiyorsun. Hasta olacaksın.
İstemiyorum. Çıkar mısın odadan, uyuyacağım.
Oğlum neden böyle yapıyorsun? Bak.
-Ben senin için… -Yapma anne!
Benim için hiçbir şey yapma.
Canım, bir tanem. Bak, böyle olmaz. Tamam,
biliyorum, farkındayım.
İçinde bulunduğumuz durum
-hiç kolay değil. -İçinde bulunduğumuz durum mu?
Anne, yürüyemeyen benim, sen değilsin.
Bir daha hayatım hiç eskisi gibi olmayacak.
Bu durumun seninle hiçbir ilgisi yok.
Oğlum ne olursun böyle konuşma. Bak…
Bir psikoloğa gidelim, ha? Ne dersin?
Anne, psikolog beni düzeltecek mi? Ha?
Hangi psikolog beni düzeltebilir ya? Söylesene bana.
Var mı öyle bir psikolog? Yok.
Sen beni anlamıyorsun.
Ya, ben tekrar yürümek istiyorum.
Hayatımı geri istiyorum anne. Psikoloğa gitmek istemiyorum.
Oğlum böyle olmaz ki. Sen kimseyi dinlemiyorsun,
-kimseden yardım istemiyorsun. -Anne bana kim yardım edecek?
Söylesene bana kim yardım edecek? Sen mi edeceksin?
Bu peynirli makarnayla neyin yardımını yapacaksın bana?
Benimle konuşsun diye eve çağırdığın adam mı yardım edecek?
Nasıl yürüyeceğim tekrardan?
-Oğlum. Bak ben, Serkan Bey, Emrah… -Anne çık odadan!
İstemiyorum kimseyi tamam mı? Çık git odamdan, çık!
Git, yeter artık istemiyorum hiçbir şey. Bırak git artık.
Saçmalayıp duruyorsunuz ya.
[müzik biter]
[ortam konuşmaları]
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam.
Hoş geldiniz.
-Hoş bulduk. -Hoş geldiniz Vekilim.
-İyi akşamlar. Merhaba. -Hoş geldiniz.
-Sizi şöyle alalım. -Ayağınıza sağlık.
-Hoş geldiniz? -Nasılsınız?
-Sağ olun, teşekkürler. -[Serkan] Hadi geçelim.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk, iyi akşamlar.
Kusura bakmayın, biraz geciktim.
Estağfurullah vekilim.
Hadi, hemen başlayalım.
Sayın Vekilim, muhtarlarımızdan aldığım bilgiye göre
beş mahallemizde 147 tane engelli vatandaşımız var.
Bunlardan 17 tanesi, özel bakım isteyen zihinsel engelli.
Bu ailelere sosyal yardımla
evde bakım için Zihinsel Engelliler Derneği'yle,
Aile ve Sosyal Hizmetler Müdürlüğü'yle temasa geçeceğiz.
İyi düşünmüşsünüz. Siz gelişmelerden beni haberdar edin.
-Bir sorun çıkarsa takipçisi olurum. -Tamam Sayın Vekilim.
Muhtarlarımızın tespit ettiği,
mahallemizde 30 tane görme engelli vatandaşımız yaşıyor.
Altı Nokta Körler Vakfı'yla temasa geçtik,
bizimle ortak çalışma yürütecekler.
Fakat bu konuda muhtarlarımızın bir isteği var.
Buyur, Rıza dayı.
Sayın Vekilim.
Bu görme engelli vatandaşlarımızın okuma-yazma kursuna ihtiyaçları var.
Siz öncelik etseniz, bizim okulda bir akşam kursu açtırsak.
Tabii ki, ne güzel düşünmüşsün.
Millî Eğitim Bakanlığı'yla iletişime geçerim,
beni kırmazlar diye düşünüyorum.
Sağ olun vekilim.
Bunu da hallettiğimize göre, fiziksel engelli vatandaşlarımız için
akülü araba, tekerlekli sandalye
ve hasta yataklarına ihtiyacımız var Vekilim.
Bu konu hakkında da,
kendi aramızda bir yardım kampanyası düzenlemeyi düşündük.
Tamam, siz gerekli düzenlemeleri yapın.
Ben valilik izni ve gerekli prosedürler için
çalışmaya başlarım.
Basın ve sosyal medya çalışması için de gerekli arkadaşları yönlendiririm.
-Sağ olun vekilim. -Hadi bir çay söyleyin de içelim o zaman.
Tabii Sayın Vekilim.
Hasan! Çay ver bize.
[Serkan] İyi akşamlar Sena Hanım. Nasılsınız?
Teşekkür ederim Serkan Bey. Yani, iyi diyelim, iyi olalım.
Sarp'ın durumunda bir değişiklik yok.
O öyle olunca, ben de pek iyi olamıyorum.
Anladım. Sarp'ın durumu atlatması için tabii desteğe ihtiyacı var.
Aslında ben elimden geleni yapıyorum.
[iç çekerek] Psikoloğa götürmek istiyorum ama Serkan Bey,
odasından çıkmıyor, bütün gün doğru düzgün bir şey yemiyor.
Sürekli yatıyor, yani ben ne zaman konuşmaya çalışsam
sürekli kavga ediyoruz. Ben de ne yapacağımı şaşırdım.
Sena Hanım sizin için de uygunsa
bize bu konuda yardımcı olabilecek bir arkadaşım var.
Yani, aslında ben her türlü yardıma açığım.
Tamam, ben bir görüşürüm kendisiyle.
Tamam. Çok teşekkür ederim, yani yardımlarınız için.
Estağfurullah, rica ederim.
Keşke elimden daha fazlası gelse Sena Hanım,
umarım en kısa zamanda bu zor zamanları atlatırsınız.
-İnşallah. -İnşallah.
İyi akşamlar. Ben tekrar arayacağım sizi.
[dramatik müzik çalar]
Emine.
Burada beklemenize gerek yok.
Bir şey olursa size haber veririz.
Yok, olmaz.
Ben oğlumu bir başına bırakamam.
E, kızım size de günah değil mi böyle, kaç gündür bank tepelerindesiniz,
kantin köşelerinde sabahlıyorsunuz, size de yazık.
Sağ olasın Fatma ablam.
Ama bizim bir sıkıntımız yok çok şükür.
Peki. Madem öyle diyorsun.
Ama bak. Bir şeye ihtiyacın olursa haber ver tamam mı?
Çekinme sakın.
Fatma abla.
Biliyorum, yasak.
Ama, bir kerecik göstersen bana Serkan'ımı.
Vallaha, ömür billah duacın olurum.
Vallaha bak. Kimseye görünmeden girer çıkarım.
Sadece beş dakika. Ha?
Öyle, kucağıma da almam.
Uzaktan bir kez olsun görsem, yeter bana.
Olmaz. Olmaz Emine. İçeriye enfeksiyon taşıma riski var.
Sizin gibi yaparım.
Ne sür dersen sürerim. Ne giy dersen giyerim.
Fatma abla. Sadece beş dakika.
Ha? Bir kez görsem yeter.
Sadece beş dakika. Lütfen.
Hı?
Tamam.
Ama sadece biriniz girebilirsiniz içeri.
Sen gir.
Ben burada beklerim.
Gel.
[Mustafa] Allah razı olsun.
[bebek ağlar]
[Emine ağlar]
[Emine hıçkırıklara boğulur]
[müzik biter]
[kapı çalar]
Buyurun?
Merhaba. Ben Ayşe. Telefonda konuşmuştuk.
A… Ayşe Hanım, buyurun. Buyurun, buyurun.
Buyurun, içeri geçin. Ben…
-Teşekkür ederim. -Rica ederim. Rica ederim.
[hafif bir müzik başlar]
Ay, ben…
Problem değil, ben alabiliyorum.
Şöyle yapayım, ha?
[Ayşe höpürdeterek içer]
E… Kusura bakmayın Ayşe Hanım. Çok özür dilerim, ben…
Ben sizi bir anda tanıyamadım.
Bu aralar kafam da biraz dağınık. Biliyorsunuz…
Sena. E…
Şu "hanım"ı bir bırakabilir miyiz lütfen? Ben Ayşe.
Buraya sana yardımcı olmaya geldim.
-Teşekkür ederim. -Hmm…
Serkan, durumunuzdan biraz bahsetti bana.
Ama ben senin ağzından da duymak istiyorum.
Mümkünse en başından bana anlatabilir misin?
Tamam. E, şimdi şöyle.
[fısıltıyla] Sarp bu sene yeni liseye başlamıştı.
Yeni okul, yeni arkadaşlar. Aslında her şey
onun için çok güzeldi.
Yani her akşam, okulda olanları ve arkadaşlarıyla yaşadıklarını
heyecanla anlatıyordu.
Neden sessiz konuşuyorsun?
-[güler] -Peki, e…
Her akşam okulda olanları, bir de arkadaşlarıyla yaptıklarını
heyecanla anlatıyordu.
Okulun basketbol takımına seçilmişti. Haftada iki akşam,
bir de hafta sonu antrenmanı olacaktı.
Anlayacağınız, aslında…
-Her şey yolundaydı. -Hmm.
Sonra…
Bir akşam…
…Sarp eve geç kaldı.
Arkadaşlarıyla takılmıştır falan diye düşündüm.
Üzerinde çok durmadım.
Ama saatler ilerledikçe,
Sarp'tan haber çıkmadı.
Ben, Sarp'ı aradım.
Cevap vermedi.
E… Bir kez daha aradım.
Sarp'ın telefonunu bir polis memuru açtı.
E… Sarp'ın…
...hastaneye kaldırıldığını söyledi.
Ben…
Hastaneye gittiğimde…
…Sarp'ı ameliyata almışlardı, Yedi sekiz saat kadar falan sürdü.
Ameliyatını yapan doktor,
Sarp'ın hayati tehlikesinin olmadığını ama…
Omuriliğinin komple koptuğunu söyledi.
-Ben… -Hı-hı.
Tabii ki başta anlamadım.
Yani, anlayamadım. Ben sandım ki,
Sarp tedavisini görecek,
sonra oğlumla beraber tekrar evimize döneceğiz diye düşündüm.
E…
Ondan sonra dört ameliyat daha oldu ama…
[Ayşe] Hmm.
Kazadan sonra hiç bu konuyu konuştunuz mu
Sarp'la?
Hayır konuşmadık. Ben ne zaman konuşmaya çalışsam sürekli kavga ediyoruz.
Beni hiç dinlemiyor.
Sen dinliyor musun?
Nasıl yani? Ben… Tabii ki dinliyorum.
[zorlanarak]
Sena, Sarp'ın sana ne söylediğini değil,
ne anlatmaya çalıştığını dinlemen lazım.
Şöyle söyleyeyim. Sen onun için bir aynasın.
Ve sana her baktığında kendi yansımasını görüyor.
Sen ona acırsan
o da kendine acıyacak.
[Ayşe derin nefes alır]
Seni suçlamıyorum, beni yanlış anlama sakın.
Mm. Sen onun annesisin.
Bu durum en çok seni üzüyor. Bunu anlıyorum.
Ayşe Hanım ben…
Ne yapacağımı bilmiyorum?
Nasıl davranacağımı… Ben hiçbir şey bilmiyorum.
İşte bizim işimiz burada başlıyor.
Sarp'ı iyileştirmemiz için
önce sana yardım etmemiz lazım.
[burun çeker]
[kapı vurulur]
Anne, kaç kere söyledim yalnız kalmak istiyorum diye?
Ben de birkaç saat yalnız kalacağını söylemeye geldim.
Ben dışarı çıkıyorum.
-Nereye gidiyorsun ya? -İşim var oğlum. Ayşe teyzen içeride,
bir şey ihtiyacın olursa ona seslen hemen. Tamam?
Anne. Ayşe teyze kim ya?
Hem nereye gidiyorsun?
-Ben ne yapacağım tek başıma böyle? -Yalnız kalmak istemiyor muydun?
Ben, o iyi olsun, mutlu olsun istiyorum.
Sena Hanım, Sarp'ı iyileştirebilmek için önce sizin iyi olmanız gerekiyor.
Siz iyi ve güçlü olun ki o da size tutunup hayata devam edebilsin.
[koç] Canlı, canlı, canlı! Bravo Ömer!
-Ribaund, ribaund! -Devam Volki, devam Volki! Evet!
Bravo. Canlı, canlı. Bravo!
Hadi Aziz! Bravo Ercü!
-Bravo! -Kolay gelsin Ahmet.
Oo, Vekilim. Hoş geldiniz. Sizi tekrar görmek ne güzel.
Hoş bulduk, sağ ol. Vallaha, işten güçten anca kafayı kaldırdık.
Doğrudur vekilim.
-Kusura bakma, sizi ihmal ettik. -Estağfurullah Vekilim.
Senden bir ricam olacak.
Ne demek, elimizden ne gelirse yapmaya hazırız.
Sağ olasın.
[oyuncular birbirine sesleniyor]
-[Serkan] Bugün canlı ha? -[Ahmet] Bugün he, iyiyiz.
Serkan!
[karamsar bir müzik başlar]
Sen burada bekle. Ben bir bakıp geleyim.
[hasta bakıcı] Lütfen giriş çıkışı kapatmayalım. Biraz geride.
Sakin olun.
[erkek] Kardeş, biri mi fenalaştı içeride?
Benim oğlan da içeride.
Allah rızası için bir şey söyle.
[hasta bakıcı] Birazdan doktor gelir.
Ona sorarsınız. Ben şimdi ne söylesem yalan olur.
Kardeş benim…
[duygusal müzik çalar]
Bir şey demiyorlar.
Doktor söyleyecekmiş.
[müzik yükselir]
-[ağlaşmalar] -Doktor, aman be doktor!
[doktor] Başınız sağ olsun.
Çocuğu kurtaramadık.
[ağlaşmalar]
[müzik biter]
Esselamü…
[Sarp oflar]
[yüksek sesle] Anne!
Anne!
Kime diyorum ben ya?
[Ayşe anlaşılmaz sesler çıkarır]
Bana söyleyebilirsin Sarp.
-Annem gelmedi mi hâlâ? -Bana söyle.
Yok, olmaz.
Sen bilirsin.
Dur, yani olmaz diyorken…
Tutamam o kadar ben.
Geç.
Yardım etmen lazım.
Ben…
Bu hâlimle seni taşımamı mı bekliyorsun benden?
[Ayşe güler]
Yapamam ben.
[duygusal müzik çalar]
-Nereye gidiyorsun ya? -Bekle.
Üf anne ya!
Bula bula, bu kadını mı buluyorsun Allah aşkına ya!
Hiçbir şey yapamıyor ki bu kadın.
İşin bittiği zaman bana seslenirsin.
Tamam mı?
Dalga mı geçiyorsun ya?
Üff, anne yaptığın işe…
Dalga mı geçiyorsun anne ya?
[iç çeker]
Kahretsin. Kahretsin.
[derin nefes alır verir]
Uff!
[zorlanma sesleri]
Ah.
[nefes nefese]
[zorlanma sesi]
[müzik kesilir]
[oflar]
Mustafa Efendi, Fahrettin Hoca sizi çağırıyor.
Allah'ım sen hayra çıkar.
İnşallah.
[karamsar bir müzik çalar]
Hadi.
[Fatma Hemşire] 12 numaradaki hastanın tahlil sonuçları.
Öncekine göre değerleri daha iyi.
[Fahrettin] Kan değerleri iyi görünüyor.
Bu hastadan bir idrar tahlili alalım.
Peki.
Mustafa.
Kaç gündür buradasınız Mustafa?
30…
39. Yok…
-40, Doktor Bey. -41.
Bugün 41. gün.
41 kere maşallah.
Çocuğun inadını kimden aldığı belli oldu.
-Serkan. -Serkan?
Hayata tutunmayı başardı.
-Serkan yaşayacak. -Yaşayacak.
[Emine] Allah'ım şükürler olsun.
[duygusal müzik çalar]
Allah'ım sana şükürler olsun.
-Ver elinizi öpeyim! -Estağfurullah.
Gel buraya.
Allah razı olsun.
[müzik biter]
Geçmiş olsun.
Allah sizden razı olsun Fahrettin abi.
Allah sizden de razı olsun kızım.
Siz hiç merak etmeyin.
Serkan bu savaşı kazandı ya…
…artık kolay kolay sırtı yere gelmez.
Geçmişler olsun.
-Sağ olun Doktor Bey. Çok sağ olun. -Sağ olun.
[kısık sesle] Emine… Yaşayacak dedi!
[kısık sesle] Oğlumuz yaşayacak!
[Emine hafif çığlık atar]
-Yaşayacak! -Yaşayacak!
[Mustafa] Çok şükür.
[iç çeker]
Sarp?
Oğlum?
Ben geldim.
[burnunu çeker]
Ne yaptın?
Sarp oğlum ne oldu?
-Bir şey yok anne, iyiyim. -E, niye ağlıyorsun?
Bir şeyim yok diyorum, lütfen yapma.
[telefon mesaj sesleri]
Sana bir sürü mesaj geliyor, bak bakayım.
[dramatik müzik çalar]
[erkek] Sen bunu başarabilirsin Sarp Dikmen!
-Biz bunu başardık. -Sıra sende.
Kendine inan ve engellerini aş.
[birlikte] Sen bunu başarabilirsin!
Anne?
-Bana video yapmışlar. -Evet bir tanem, senin için yapmışlar.
Bakayım.
Şu yorumlara baksana ya.
[Sarp] İnanmıyorum ya.
[Sena] Bak, bak. Şu yoruma bak asıl. Bak, bak, bak.
[birlikte gülerler]
[telefon çalar]
İyi günler Sena Hanım.
Serkan Bey, müsait misiniz?
Müsaitim buyurun.
E, yani aslında ben, size teşekkür etmek için aradım.
Gerek Ayşe Hanım için, gerekse Sarp'a hazırladığınız video için.
Yani Sarp'ı
uzun zamandır ilk defa gülerken gördüm. Yani, ben size ne desem
nasıl teşekkür etsem az, hakkınızı ödeyemem.
Rica ederim, Sarp'ın yüzünü güldürebildiysek ne mutlu bize.
İnşallah daha iyi günlerini göreceğiz.
İnşallah. İnşallah, ben…
Tekrar, tekrar teşekkür ederim. Yaptığınız her şey için.
-Çok sağ olun. -Rica ederim, iyi günler dilerim.
[müzik biter]
[genç Serkan] Bir engellinin
normal bir hayat sürebilmesinin önünde bence iki tür engel vardır.
Birincisi, kendi zihninde. Kendi kendine koyduğu, ben yapamam engeli.
İkincisiyse, çevresindekilerin "O yapamaz",
"O edemez" ön yargısıyla
isteyerek ya da istemeyerek koydukları engeller.
Bunun dışındaki engelleri bir şekilde aşabiliriz.
Yeter ki biz aşmak isteyelim.
Engellilerin fiziksel dezavantajlarının olduğu doğru.
Ama, "O yapamaz, o edemez" gibi yaklaşımlar
kendilerinin toplum içinde daha da pasifize olmasına
ve yine kendilerinin toplum içinde işe yaramaz
ve değersiz hissetmelerine neden oluyor.
Şimdi size soruyorum.
İnsanı değerli yapan şey nedir?
Yani bizleri,
dünya üzerinde yaşayan diğer canlılardan ayıran
en bariz özelliğimiz nedir?
Düşünebilmemiz.
İnsanın bir problem karşısında düşünüp çözüm üretebilmesidir değil mi?
Peki, bir diğeri?
Empati kurabilmemiz.
Yani kendisini bir başkasının yerine koyup onun gibi düşünebilmesi,
onun gibi hissedebilmesi.
Ben sizden tek bir şey istiyorum aslında.
Otobüste, okulda, sokakta
kendinizi herhangi bir engelli kardeşimin yerine koyun.
Onun gibi düşünmeye, onun gibi hissetmeye çalışın.
Belki o zaman, onların da sizin gibi yaşamaya hakları olduğuna ikna olursunuz.
Dinlediğiniz için teşekkürler.
-Çok güzel konuştun, ağzına sağlık. -Teşekkürler.
Merhaba.
Merhaba, ben Nazlı. Edebiyat'ta okuyorum.
-Çok güzel bir konuşma yaptınız. -Merhaba.
Merhaba. Serkan. Tanıştığıma memnun oldum.
Ben de çok memnun oldum.
Müsaadenle.
[zorlanarak konuşur] Dinliyorlar da, ne anlıyorlar acaba?
Ben, Ayşe.
Doğuştan beyin felçliyim.
Görünenin aksine, zihinsel bir engelim yok.
Merhaba Ayşe.
-Memnun oldum. -Ben de çok memnun oldum.
[kız çocuğu] Burada bir nehir var.
Kuzucuklar susadığında buradan su içecekler.
Burada da bir köpek var.
Ha, burada. Bu köpek şey mi… Kuzuları mı koruyor?
Hayır. O, kuzuların arkadaşı. Hep beraber oynuyorlar.
[kadın öğretmen] Evet çocuklar. Kim gelmek ister tahtaya?
[dramatik müzik çalar]
Serkan gel bakalım.
[duyulmayan konuşma]
-[duyulmayan alkışlar] -[duyulmayan konuşma]
[Ayşe] Çok güzel anlattın Pınarcığım.
Aferin sana.
Oo, hoş geldiniz. Buyurun.
[Ayşe] Merhaba.
-Sarp hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Siz de hoş geldiniz Sena Hanım. Buyurun. -Hoş bulduk.
Siz de "hoş geldin" diyeceksiniz değil mi çocuklar?
-[çocuklar] Hoş geldin. -Hoş buldum.
Evet. Şimdi, kim tanıtacak kendini?
Ömer.
Ben Ömer. 12 yaşındayım.
Yani, önümüzdeki ay 12 yaşına gireceğim.
Merhaba Ömer. Ben de Sarp.
16 yaşındayım.
Merhaba. Ben Serap. 10 yaşındayım.
Merhaba Serap.
Sen de mi omurilik felçlisin Sarp abi?
[müzik biter]
Evet Serap. Ben de omurilik felçliyim.
[Ayşe] Biz buna aramızda,
"kabullenme süreci" diyoruz.
Önce bu durumu kabul edecek
ve yüzleşecek.
Daha sonra da üstesinden gelmeye çalışacak.
Ve bu durumun sadece onun başına gelmediğini anlayacak.
[Serkan] Merak etmeyin Sena Hanım. Sarp güçlü bir çocuk.
Yani bunu da atlatacaktır.
Sadece şu ara biraz yardıma ihtiyacı var.
-Biz de bunu sağlayacağız. -[Sena] Ben, çok…
Teşekkür ederim. Ben ne diyeceğimi bilemiyorum gerçekten.
Bizim için yaptıklarınız…
Bir şey demenize gerek yok. Bunu içimden gelerek yapıyorum.
O yüzden minnet duymanıza gerek yok.
Bu benim kendi kendime üstlendiğim bir görev.
Keşke elimden daha fazlası gelse, daha çok şey yapabilsem.
[dramatik müzik çalar]
Allah sizden razı olsun avukat.
[müzik biter]
[Serkan] Sevgili hocalarım, siz yıllardır kanunlarla içli dışlısınız.
Bazen kanunda olmamasına rağmen
kanunların yanlış ya da eksik yorumlanmasından dolayı
oluşan mağduriyetlerle sizler de karşılaşmışsınızdır.
Mesela ben,
hâkimlik mülakatında, "toplum içerisinde
yadırganacak engeli olması" maddesi yüzünden elendim.
Şimdi siz değerli hukukçu meslektaşlarıma ve hocalarıma soruyorum.
Nedir bu yadırganma kriteri? Ha?
Sizler beni şu anda yadırgıyor musunuz?
-[birlikte] Hayır. -Ya da Anadolu'nun bir köşesinde
görevimi yerine getirirken
uzun saçlı olduğum için yadırgansaydım,
o zaman ne yapacaktık peki?
[dramatik müzik çalar]
Evet. Allah'a çok şükür ki biz bugün,
kanun değişikliği çalışmalarını başlattık
ve en kısa süre içerisinde de Allah'ın izniyle değiştireceğiz.
Peki, tek bir maddeyi değiştirdiğimizde bütün sorunlarımız bitiyor mu? Hayır.
Onun için sizlerle şöyle bir çalışma sürecine girmek istiyorum.
Kanunlarımız içinde bu tür mağduriyetlere sebep olan maddeleri tespit edelim
ve bunları yoruma gerek kalmayacak netlikte
düzenlemeye çalışalım.
Biz ilk taslağımızı hazırladığımızda da inanıyorum ki
Adalet Bakanlığı da bu konuda bizden desteğini esirgemeyecektir.
Benim bir hayalim var değerli hocalarım.
Kimsenin fiziksel engellerinden dolayı
mağdur olmadığı bir dünya hayal ediyorum.
[müzik biter]
[zorlanma sesleri]
-[nefesler] -[ayak sesleri]
Oğlum?
[Sena iç çeker]
-Günaydın anne. -Günaydın.
Ne yapıyorsun?
Böyle yaşamak zorundaysam bununla baş etmeyi de öğrenmem lazım.
Aferin.
-Oh! Aferin benim oğluma. Sen çalış. -Tamam.
-Ben de kahvaltıyı hazırlayayım olur mu? -Tamam.
Hadi bakalım kolay gelsin.
["Bekle Buğday Tanesi" çalar]
♪ Gözyaşların çare değil ♪
♪ Ağlama büyü ♪
♪ Başını dik tutabilirsen ♪
♪ Boy vereceksin ♪
♪ Gözyaşların çare değil ♪
♪ Ağlama büyü ♪
♪ Başını dik tutabilirsen ♪
-Oo, Süleyman. Hoş geldin. -Hoş buldum.
Bu sana gelmiş. Kapıcı zorla elime tutuşturdu.
[türkü biter]
E, açmayacak mısın?
Kabul edilmemiş.
Kamuda çalışma hayalinden vaz mı geçsen artık?
Bak, ofisini açtın. Başarılı bir avukatsın.
Çok şükür maddi bir sıkıntın da yok.
Bu öyle bir şey değil ki Süleyman.
-Ben neden Hukuk okudum, biliyor musun? -Bilmem, hiç anlatmadın.
Bak, ben bu dünyada herkesin bir amacı olduğunu düşünürüm.
Mesela, annem.
Benim doktor olmamı isterdi.
Beni gücendirmemek için dile getirmezdi ama ben bilirdim.
Babam kendimi hiç eksik hissetmememi isterdi.
Hep bunun için çabaladı Süleyman.
Bense insanlara yardım etmek, onların hayatlarına dokunabilmek istedim.
Hâkim olup onlar için adaleti sağlayayım istedim.
Olmadı.
Sonra dedim ki, hoca olup onlara bir şeyler öğreteyim.
İşte bak. O da olmadı.
Mesele seninle ilgili değil, biliyorsun değil mi? Bu,
eskiden kalma, çağ dışı fikirler yüzünden böyle. Bak.
Belki de bunları değiştirmek için çabalamalısın.
Belki, insanların hayatına böyle dokunmalısın.
[dramatik müzik çalar]
Nasılsın?
Çok şükür.
-Merhaba, nasılsın? -Hoş geldin.
Tekerlekli sandalye versene oradan.
[Serkan] Ver, ver, ver.
Getir, getir. İndir, indir.
Nasıl, beğendin mi arabanı?
Aferin sana. Çok güzel oldu.
-[Serkan] Gel, orada dene. -[erkek] Hocam.
[Serkan] Onu da ver.
-[kadın] Allah razı olsun. -Güle güle kullanın ablacığım.
[erkek] Belediyemizin de katkılarıyla
İstanbul'da yirminci,
Türkiye genelinde ise 100. rehabilitasyon merkezini açmakla
gurur duyuyoruz.
Engelli kardeşlerimizin hayata tutunabilmesi için
onlara bir yardım eli uzatabiliyorsak ne mutlu bizlere.
Vatana, millete
ve engelli kardeşlerimize hayırlı olsun.
Evet arkadaşlar.
Arkadaşlar. Yeni tesisimizi gezelim, buyurun.
[müzik biter]
[moderatör] Görüş ve önerilerini bizimle paylaşması için
Sayın Avukat Serkan Bayram'ı huzurlarınıza davet ediyorum.
Öncelikle, geldiğiniz için hepinize teşekkür ederim.
Bugün, sayısı iki milyona yaklaşan
ortopedik engelli vatandaşlarımızın yasal haklarını korumak
ve sosyal yaşam şartlarını nasıl daha da iyileştirebileceğimiz hakkında
çalışma yapmak için toplanmış bulunuyoruz.
Yıllardır bu konuda mücadele eden diğer engelli federasyonları
ve dernekleriyle ortak yürüttüğümüz çalışmalar
sonuç vermeye başladı.
Üzerinde beraber çalıştığımız hak ihlali
ve eşit temsil haklarıyla ilgili şikâyetlerimizde
büyük ilerlemeler kaydetmeye başladık.
Ama bunlar yeterli değil.
Bence bu sorunlara karşı bakış açımızı değiştirmemiz lazım.
Aramızda, devletin her kademesinde görev alabilecek liyakate
ve yeteneğe sahip insanlar var.
Benim gibi hukukçular,
iktisatçılar, mülkiyeliler var.
Soruyorum size,
neden bizim gibi engelli bir vatandaş vali olmasın?
Neden bir büyükelçi olmasın?
Dünyada bunun örnekleri var.
Bundan neredeyse 70 sene önce,
Amerika Birleşik Devletleri'nin başkanı bir engelliydi.
Evet, Roosevelt'ten bahsediyorum.
12 yıl yönetti ülkeyi, 12.
Dört kez seçim kazandı.
Bu, Amerikan başkanlarının arasında
sadece ve sadece ona nasip olan bir rekor.
Ve bunların hepsini tekerlekli sandalyede oturarak yaptı.
Şimdi size soruyorum.
Bundan 70 sene önce
bir Amerikalının yaptığını bizler neden hâlâ yapamıyoruz?
Bence yapabiliriz.
Neden biliyor musunuz?
Çünkü devletler el ve ayakla değil,
akıl ve gönülle yönetilir.
[alkışlar]
Sizleri, hâkim ve savcılık sınavında uygulanan
fiziksel kriterler hakkında fikrinizi almak için davet ettim.
Teşekkürler. Beni kırmadınız, geldiniz.
Rica ederiz Sayın Vekilim.
Ben, bu konudaki fikirlerimizi neden öğrenmek istediğinizi merak ettim.
Bildiğim kadarıyla 40 senedir
hâkimler ve savcılar aynı kriterlerle seçiliyor.
Evet. Belki de sorunlarımızdan biri de bu.
40 yıl öncesinin Türkiye'sinde yaşamıyoruz
ama hâlâ aynı davranıyoruz. Şimdi size açık olacağım.
Siz şu an aktif olarak hâkim ve savcılık yaptığınızdan dolayı
çoğu kişiden daha hâkimsiniz bu duruma.
Bir fiziksel engellinin,
hâkim ya da savcı olmasında nasıl bir sakınca olabilir sizce?
Sayın Vekilim, bahsettiğiniz kriterler aslında biraz
devletin temsiliyle ilgili. Biliyorsunuz,
biz ülkenin en ücra köşesinde bile görev yaparken, devleti temsil ediyoruz.
[Serkan] Bu konuda haklısınız Savcım.
Peki, bir fiziksel engellinin devleti kötü ya da eksik mi
temsil edeceğini düşünüyorsunuz?
Hayır tabii ki ama
bizim halkımız buna çok alışkın değil ya Vekilim.
-Yadırgayabilirler. -Nesini yadırgayacaklar arkadaşlar?
Bugün Türkiye'de sayıları 10 milyonu bulan engelli vatandaşımız var.
Yani, basit bir matematikle hemen hemen
her ailede bir engelliye tekabül ediyor bu sayı.
Kendi ailelerinde gördükleri engelliyi
hâkim ya da savcı olarak gördüklerin de mi yadırgayacaklar?
Arkadaşlar. Biz bu ülkeyi ileri taşımak istiyorsak
geçmişte ayağımıza takılan prangalardan kurtulmalıyız.
Serkan vekilim. Hoş geldiniz.
-Vekilim, nasılsınız? -Sağ olun. Buyurun böyle geçin lütfen.
-[Serkan iç çeker] -Ne içersiniz, ne ikram edeyim size?
Bir şey almayacağım, teşekkür ediyorum. Vekilim, fazla da vaktinizi almayayım.
Benim için önemli bir konu hakkında konuşmaya geldim.
Buyurun. Sizi dinliyorum.
Zeynel Bey belki duymuşsunuzdur.
Bir kanun maddesi değişikliği için önerge hazırlıyoruz.
Hâkim ve savcı adaylarının engellilik durumuyla ilgili bir madde.
Öyle mi? Bu çalışmanızı bilmiyordum.
Şöyle özetleyeyim.
Fiziksel engelinden dolayı hâkim ve savcı olamayan arkadaşlarımızın
önündeki engeli kaldırmayı amaçladığımız bir kanun değişikliği bu.
Bu konuda size nasıl yardım edebilirim, söyleyin?
Sayın Vekilim, yardımdan ziyade daha çok beraber hareket etme çağrısı bu.
Siz de takdir edersiniz ki
bu engellilik durumu partiler üstü bir durum.
Ben istiyorum ki bu kanun hepimizin desteği ve oy birliği ile çıksın.
Tabii ki. Bu konuda elimden geleni yapacağımdan şüpheniz olmasın.
-Teşekkür ederim, sağ olun. -Rica ederim.
[hafif, mutlu bir müzik çalar]
-Hoş geldiniz Sarp Bey. -Hoş bulduk Ayşe teyze.
Hoş bulduk. Nasılsınız?
Biz hep aynı. Asıl siz nasılsınız?
-İyiyiz yani. Değil mi anne? -İyiyiz. İyiyiz, iyiyiz.
O zaman ilk seansımıza başlayabiliriz.
-[Sena] Hadi bakalım. -[Ayşe] Hadi bakalım.
-[Ayşe] Merhaba hocam. -[erkek] Merhaba.
Fatih Hocam, bu Sarp.
-Sarp, Fatih Hoca. -Memnun oldum.
-Ben de memnun oldum Sarp. Hoş geldin. -Hoş buldum.
E, siz başlayın.
-Ben Sena Hanım'a bir kahve ikram edeyim. -Tamam. Gel bakalım Sarp.
[Sena] Hadi bakalım. Oh! Kolay gelsin.
-Sağ ol anne. -Sağ olun.
[Sena] Sarp'ın ilk seansı ya,
Fatih Hoca çok zorlamaz değil mi?
Fatih Hoca, ne kadar zorlaması gerekiyorsa
o kadar zorlar. Merak etme sen.
Maşallah. Sarp çok iyi gidiyor.
Sabahları erken kalkıyor, neşeli. Ne bileyim, neredeyse eskisi gibi.
Sena…
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Bu konuda anlaşalım seninle. Hı?
-Evet. Biliyorum ama… -Bak. Bu tip
travmalar yaşayan insanların
iyi günleri olduğu gibi
kötü günleri de olur.
Buna hazırlıklı olmalısın.
Evet ama düzenli olarak psikoloğa gidiyor ya?
Bak…
Bazı zamanlar çabalamaktan yorulacak.
Vazgeçmek isteyecek belki.
Kimi zaman…
Haksızlığa uğradığını düşünecek ve çok sinirlenecek.
Bunların hepsi olacak demiyorum.
Ama olabilir.
Senin sağlam durman lazım.
Sen bizim elimizde
ayakta kalan son kalesin.
Sen, onu kaldıracak olansın düştüğünde.
Anlıyorum.
Umarım.
[erkek 1] Ne iyi oldu be yemek Serkan. Ne zamandır görüşmüyorduk.
[erkek 2] Evet ya. Aynı çatı altındayız ama bir araya gelmez olduk.
Hem bir araya gelelim istedim,
arkadaşlar bir de benim için önemli bir konu var onu konuşmak istedim.
Biliyorsunuz bir süredir bir kanun tasarısı üzerinde çalışıyorum.
Engellilerin hâkim ve savcı olamamasıyla ilgili değil mi?
Evet. Bu açıkçası benim için bir onur mücadelesi hâline geldi.
Çoğunuz buna bir kanun maddesi olarak bakabilirsiniz
ama ben insanlık onurunu aşağılayan bir uygulama olarak görüyorum bu maddeyi.
Ya, bu aslında bir tür ırkçılık.
Düşünsenize, iyi eğitimli bir genç
fiziksel engeli yüzünden, hayalini kurduğu
ve yıllarca eğitimini aldığı işi yapamıyor.
Çünkü bir engelli, devleti temsil edemez diye düşünüyorlar.
Ben bu maddenin kalkması için elimden geleni yapacağım.
Sizden de ricam, şu muhalefet ve iktidar işlerini bir kenara bırakalım,
bu kanunun meclisten geçmesini oy birliğiyle sağlamaya çalışalım.
Olur, tabii.
Elimizden geleni yaparız.
-Sen hiç merak etme. -Sağ olun.
[dramatik müzik çalar]
[telefon çalar]
-Oğlum ne yapıyorsun? -İyiyim baba, sen ne yapıyorsun?
İyiyim ben de. Bugün çok yoruldum.
Buraya dinlenmeye geldim. Dur sana da göstereyim.
Vay! Güzelmiş. Beni ne zaman Ankara'ya götüreceksin baba?
Okullar tatile girsin, geliriz beraber olur mu?
Tamam.
E, anlat bakalım. Nasıl geçti okul?
Güzeldi. Matematik, Fen ve resim dersi vardı.
Tarih vardı. Biliyor musun baba, ben matematiği çok seviyorum.
Aferin benim oğluma.
[anne uzaktan] Yatma vakti geldi.
Baba ben yatıyorum. Sonra yine konuşuruz tamam mı?
Tamam oğlum. Hadi, Allah rahatlık versin sana.
Ha, bir de senin… Baba seninle çok gurur duyuyorum ben.
Bak şimdi. O nereden çıktı oğlum?
Çünkü bugün biz İlk Millet Meclisi'ni işledik.
-O yüzden. İyi geceler baba. -İyi geceler oğlum.
[Serkan] Devletin varlığını ve bağımsızlığını,
vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü,
milletin, kayıtsız ve şartsız egemenliğini koruyacağıma,
hukukun üstünlüğüne,
demokratik ve laik cumhuriyete
ve Atatürk ilke inkılaplarına bağlı kalacağıma,
toplumun huzur ve refahı,
millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde
herkesin insan haklarından ve temel hürriyetlerden
yararlanması ülküsünden
ve anayasaya sadakatten ayrılmayacağıma
büyük Türk milleti önünde
namusum ve şerefim üzerine ant içerim.
[müzik biter, alkışlar duyulmaya devam eder]
Hayırlı olsun Sayın Vekilim.
[dramatik müzik çalar]
Sayın Vekilim.
-Ayşe! -Nasılsın?
Hoş geldin. İyiyim, sağ ol. Sen nasılsın? Hoş geldin.
Hayranların olarak
seni tebrik etmek için İstanbul'a dönmeni
bekleyemedik.
İyi yapmışsınız. Hoş geldiniz.
-Kolay gelsin. -Hayırlı olsun.
Eksik olmayın. Teşekkürler.
Bu vesileyle, 41. yaş
doğum günü
kutlu olsun.
Ayşe ve sürprizleri. Sağ olasın. Zahmet etmişsin. Teşekkür ederim.
Serkan, 41 kere maşallah. İnşallah,
seneler boyu başarın böyle devam eder inşallah.
Âmin. Hep beraber inşallah.
Allah, 41 sene sonra
doğduğum topraklara milletvekili olarak hizmet vermeyi nasip etti, çok şükür.
-Çok şükür. -Şükür.
Sayın Vekilim, size bir hediyemiz var.
Öyle mi?
Teşekkür ederim.
Kendini evinde hissetmeni
-çok istedim. -Ayşe, teşekkür ederim.
Çok sağ ol. Teşekkürler.
Beğendin mi?
Teşekkür ederim, sağ ol. Zahmet vermişsin. Beğenmez olur muyum?
[müzik biter]
Sayın Vekilim, kanun değişikliği hakkındaki
görüş ve önerileriniz çok güzel.
Ama siz de kabul edersiniz ki, Hâkim ve Savcılar Yüksek Kurulu'yla da
bir mutabakat sağlamak gerekir.
Nasıl ki siz, meclisten kanunun
bütün partilerin oy birliği ile geçmesi gerektiğini düşünüyorsanız
hâkim ve savcılarımızın da
bu kanuna destek olduklarını bilmemiz, hepimiz için çok önemli.
Eminim ki, Sayın Adalet Bakanımız da
bu konuda tam bir mutabakat görmek isterler.
Çok haklısınız, ben de sizinle aynı fikirdeyim.
Teşekkür ederim. Zaman ayırdınız, geldiniz. Sağ olun.
-Sağ olun. -Görüşmek üzere.
İyi akşamlar.
Öncelikle bu özel davetime katıldığınız için
hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim.
Bazılarınızın da bildiği üzere hâkim ve savcıların seçim sınavlarındaki
değişiklikler üstüne kanun tasarısı hazırlamaktayız.
Sizleri bu konuda bilgilendirmek,
sizlerin bizimle gönül birliği kurmanızı sağlamak için düzenledim bu toplantıyı.
Sayın hâkim, savcı ve avukat arkadaşlarım.
Hepinizin bildiği gibi ben de bir hukukçuyum.
Mesleği, kanunlardan aldığı güçle
adaletin yerine getirilmesini sağlamak olan bizlerin,
kendi meslektaşlarını seçerken aynı hassasiyeti göstermediği
ve hak yediği inancındayım.
İyi eğitimli, kendini bu yola adamış gençlerimizin önünü açmak,
onlara rehberlik etmemiz gerekirken
bizler 40 yıl öncesinden kalmış kanunlarla
onların engeline, engel eklemekteyiz.
Biliyorum. Devletimizin temsil gelenekleri var.
Biliyorum, bizler toplum olarak böyle şeyleri yadırgamaya müsaitiz.
Peki soruyorum sizlere. Girdikleri her sınavdan başarıyla çıkan,
aslında bu mesleği yapmaya
hiçbir engeli olmayan gençlerimizin hakkını teslim etmek
bizim görevimiz değil midir?
Şimdi, dünyanın çeşitli yerlerinden derlediğim birkaç fotoğraf var,
sizlere onları göstereceğim.
[iç çekerek] Bilmeyenler için, görmüş olduğunuz kişi David Blunkett.
Kendisi, bir çok başarısının yanı sıra İngiltere içişleri bakanlığı yapmış,
şimdi de Çalışma ve Emeklilik Bakanı.
Doğuştan görme engelli bir birey.
Bu tekerli sandalyedeki bayan, İsrail Enerji Bakanı, Karine Elharrar.
Kendisi, Wolfgang Schauble.
Almanya Federal Meclisi Başkanı.
Gördüğünüz gibi tekerlekli sandalyede.
Gelişmiş dediğimiz ülkelerde de böyle örnekler görmemiz mümkün.
Şimdi, bizim insanımızın ya da gençlerimizin
onlardan ne eksiği var?
Ya da var mı?
[Sarp gülerek] Pasa bak!
Oha, nasıl girdi içeri!
Şuta bak be.
Sarp. Oğlum?
Bak sana en sevdiğin kurabiyeden yaptım.
Sağ ol anne.
-Şunu iki dakika durdur, gene izlersin. -Tamam anne, az kaldı.
Oğlum kime diyorum, hadi.
Sarp?
Üff. Tamam anne ya.
Baksana. Adamlar bir harika ya.
Tekerlekli sandalyeyle bir hareketler yapıyorlar, görmelisin.
Bence sen de çalışırsan, yapabilirsin.
Evet, yani belki… 30 yaşımda falan onlar gibi olabilirim.
Abart Sarp, abart. Hı-hı.
Niye? Öyle tabii. Günde bir saat çalışsam,
ayda 30 saat yapar, o da anca.
Hmm. Peki bir şey söyleyeceğim. Gün 24 saat ya,
-Hı. -Sen niye bir saat çalışıyorsun?
Çünkü…
Geçen Fatih Hoca'yla bir saat çalıştık…
-E? -…kendime gelemedim bütün gün.
Dur bakalım, biz bunu Ayşe teyzenle konuşalım.
-Sana bir torpil falan geçerler, ha? -Hayır, hayır.
-Sakın söyleme, mahveder beni. -E, daha iyi oğlum işte bir an önce
-böyle çalışmaya başlarsın… -Hayır.
-…istediğin şeye. -Olmaz.
[telefon çalar]
-Alo? -[kadın] Merhaba Sena Hanım, nasılsınız?
Teşekkürler, sağ olun. Siz?
Bizler de çok iyiyiz, teşekkürler.
Sarp'ın durumunu öğrenmek için rahatsız etmiştim.
-Estağfurullah. Sarp da çok iyi. -Çok sevindim.
Biliyorum, zor bir zamandan geçiyorsunuz
-ama Sarp'ın raporu 10 gün sonra bitiyor. -Ha.
Sarp bu sene okula devam etmeyi düşünüyor mu?
Aslında… Biz bunu konuşmadık, bir karara bağlamadık.
Nasıl… Şöyle yapalım, ben önümüzdeki hafta sizi arayayım mı?
Tabii Sena Hanım. Siz nasıl isterseniz. Tekrar geçmiş olsun.
Teşekkürler, iyi günler.
-[tabağı vurur] -Ne soruyor o kadın yine?
Oğlum biraz sakin olur musun?
Hem, "bu kadın" ne demek? O senin öğretmenin.
-Okula ne zaman döneceğini soruyor. -Dönmeyeceğim.
-Gitmeyeceğim okula. -Allah?
Biz bunu ne zaman konuşup da karara aldık, ben hiç hatırlamıyorum bunu.
Bu şekilde nasıl okula gideyim?
Oğlum biraz sakin olur musun? Böyle konuşarak anlaşamayız ki biz.
Anlaşılacak bir şey yok ortada zaten. Benim hayatım, benim kararım!
Oğlum sen ne söylediğinin farkında mısın, ha?
-[Sarp oflar] -Oğlum…
Yavaş olur musun oğlum… Yavaş.
Bırak anne. Rahat bırak beni!
-[telefon çalar] -[araçta "Bekle Buğday Tanesi" çalıyor]
♪ …buğday tanesi ♪
-[erkek] İyi akşamlar Vekilim. -İyi akşamlar.
-Sayın Bakanımız sizinle görüşmek ister. -Bekliyorum. Teşekkürler.
[erkek] Hayırlı akşamlar vekilim. Nasılsınız?
İyi akşamlar Bakanım. Sağ olun, Allah'a şükür, iyiyim. Sizler nasılsınız?
Allah'a şükür vekilim.
Arkadaşlar üzerinde çalıştığınız tasarıyı bana sundular.
Ben de çok beğendim. Hem sizi şahsen tebrik edeyim
hem de Sayın Cumhurbaşkanımız'la yapacağımız ilk toplantıda
bunu gündeme getireceğimi söylemek için aradım.
-Çok teşekkür ederim Sayın Bakanım. -Rica ederim. Hayırlı geceler.
Hayırlı geceler Bakanım.
♪ …ağlama büyü ♪
♪ Başını dik tutabilirsen ♪
♪ Boy vereceksin ♪
[Ayşe zorlanarak] Ben sizin yapacağınız
kafeye…
[Ayşe] Merhaba canım, nasılsın?
Ay, teşekkür ederim. Mersi.
İyi gelmiyordu sesin. Ne oldu?
Şimdi daha iyiyim. Geldiğin için çok teşekkür ederim.
Ayşe teyze, 7/24
hizmetinizde.
-Ne içersin? -Bilmem, yani öyle…
Canım pek bir şey istemiyor aslında.
Buranın macchiato'su bütün dertleri çözüyormuş.
-Sana da söyleyeyim, hı? -[Sena gülerek] Peki.
-İrfancığım. -Efendim?
Bize şimdi iki tane macchiato bize...
Tamam. Hemen geliyor.
-Seni dinliyorum. -Sarp.
Sarp'la yine kavga ettik.
[dramatik müzik çalar]
Konu ne? Niye kavga ediyorsunuz?
[Sena iç çekerek] E, Sarp,
okula gitmek istemiyor.
Sanırım arkadaşlarının onu bu hâlde görmesini istemiyor.
Belki, başka bir okula yazdırsak daha iyi olur ama…
Sarp'ın artık bu sorunuyla
yüzleşmesi gerekiyor Sena.
Hangi okula giderse gitsin
illa onu yadırgayacak,
daha kötüsü, dalga geçecek birileri
mutlaka
-çıkacak. -Yani belki,
engelli çocukların gittiği bir okul olabilir.
Emin misin? Bütün hayatını
engellilerle geçirsin, mümkün mü?
Cık. Hayır.
Bak. Onu korumak istediğini biliyorum
ama böyle yaparak onu çok savunmasız
bir hâle getirebilirsin.
Sarp, bu hayatı engelli olarak yaşamayı
öğrenmek zorunda. Bunu ona sen öğretemezsin.
Düşe kalka,
kendi başına öğrenmek zorunda. Hı?
Teşekkür ederiz İrfan. Sağ ol…
…canım.
Teşekkürler.
-[İrfan] Afiyet olsun. -Elinize sağlık.
[Sena iç çeker]
Sarp… Bazen o kadar hızlı öfkeleniyor ki, korkuyorum.
Bana bile bu kadar hızlı öfkelenebiliyorsa
okulda karşılaşacağı şeylere nasıl tepki verir, hiç bilmiyorum.
Öfkesini kontrol etmek de,
neye öfkelenip neye öfkelenmeyeceğini
öğrenmesi de bu işin
bir parçası.
İlk zamanlarda
otobüse bindiğimde arkamdan
"vah vah" diyen
yaşlı kadınlara çok sinirleniyordum.
Artık sinirlenmiyorum.
Ya da tepemde dikilip
yer isteyen amcalara sinirlenmiyorum.
Ama ne yalan söyleyeyim,
hiçbir engeli olmamasına rağmen
engellilerin yerine oturan öküzlere
hâlâ çok sinirleniyorum.
Yani, "Biraz geri çekil…
…bırak düşsün" diyorsun.
Düşmekten korktuğu sürece
ilerleyemez diyorum.
Ona destek ol,
buna ihtiyacı var.
Ama ihtiyacı kadar destek ol.
Onun için bütün dünyayı sırtına alma.
[müzik biter]
Nasıl Sarp'ın durumu, konuşamadık.
Rehabilitasyona iyi cevap veriyor.
Düzenli olarak psikoloğa da gidiyor.
Ama okula dönmek konusunda çok istekli değil.
Eski ortamıyla yüzleşmeye korkuyor çocuk.
O yaşta bir çocuk için çok normal bence, öyle değil mi?
Evet ama Sena buna müdahale etmezse
bu korkusu kronikleşebilir.
Sarp'ın kendine sosyal hayatta
bir yer bulması lazım.
Afiyet olsun.
Evet. Haklısın bu konuda. Doğru diyorsun.
Sena'nın onu ikna edebilmesi lazım.
Ayşe, biz bir bakalım. Ne yaparız, elimizden ne gelir.
Bakalım.
Yardım edeyim mi hı?
Yok. Hallettim, hallettim. Pişti. Ben şunlar yanacak diye
acele ettim biraz. Zaten iki tane var, getir.
Hadi. Geçelim biz de.
-[Ayşe] Hıh. -Soğutmayalım, hadi.
Hadi.
Hadi bakalım. Bunlar da geldi. Devamı gelecek.
-Tamam. Afiyet olsun. Ömer hadi. -Teşekkürler Serkan amca.
Güzel kız. Hadi bakalım, sen de al köfteden.
-Hoş geldiniz. Merhaba. -Hoş bulduk. Nasılsın?
İyiyim canım. Hoş geldin.
Hoş buldum Ayşe teyze.
Afiyet olsun. Ömer, hadi oğlum.
-Ece? -Hı.
-Yedin mi bakayım? -Hayır.
-Neden? Sevmedin mi? -Beğendim.
Beğendin mi? Afiyet olsun. Nasılsınız? Hoş geldiniz.
Prenses, sen nasılsın?
Hadi al, köfte al. Soğutmayın buyurun.
Hadi afiyet olsun.
-Hoş geldiniz. Sarp hoş geldin. -Hoş buldum.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
Ne kadar güzel bir piknik organizasyonu olmuş böyle.
Ben böyle piknik yapmayı seviyorum, arada işlerden fırsat bulunca
toplanıyoruz böyle çocuklarla.
Bu arada tanıştırayım, eşim Rabia. Oğlum, Kerem.
-Merhabalar. -Hoş geldiniz.
-Oy, nasılsın? -İyi.
[Serkan] Kerem.
Sarp abine merhaba desene.
[Sarp] Merhaba.
-Hadi soğutmayın sizde. Hep beraber. -Gel Sarp.
Ayşeciğim geç.
[dramatik müzik çalar]
-E, Sarp… -Baba hadi top oynayalım.
-Top mu? -Hı-hı.
-Sen yedin mi oğlum köftelerini? -Evet.
-Yemiş mi annesi? -Yedi, yedi.
İyi, hadi.
Biz bir topa gidiyoruz o zaman. Siz soğutmadan yiyin. Hadi Sarp.
-Oğlum nasıl oynayacağız? -Sen kaleci ol.
-Kaleci mi olayım? -Hı-hı.
Nasıl kaleci olayım? Çocukken sevmezdim kaleciliği.
Yemeğini yiyen varsa top oynamaya gidiyoruz biz.
Ha? Gelen var mı top oynamaya?
E, Sarp. Anlat bakalım, nasıl gidiyor?
İyi. Yani, iyi galiba.
İçinde bulunduğun durum çoğu insanın kabul edemeyeceği kadar zor.
Bunu kimse anlamıyor ve çok kolay sanıyorlar.
Kolay olmadığını onlar da biliyor.
Çoğu zaman sana belli etmeseler de seninle gurur da duyuyorlar.
Ama şunu çok iyi biliyorlar ki sen vazgeçemezsin.
Ne kadar zor olursa olsun ilerlemek zorundasın, anladın mı?
Ama yok, ben yapamam, yoruldum artık…
Yok, yok. Yorulmadım.
-Sadece biraz… -Biraz ne?
Korkuyor musun, ha?
Sarp, insan bilmediğinden korkarmış.
Ben ne olacağını biliyorum ki.
Benimle dalga geçecekler, benimle arkadaş olmak istemeyecekler,
bana kötü davranacaklar.
Belki haklısın. Belki öyle yapacaklar.
Belki de yapmayacaklar. Aslında bunu sen bilemezsin.
Sen şu anda, olmasından korktuğun şeyi dile getirmeye çalışıyorsun.
Ne yapacağım peki?
Korkuların neyse, onunla yüzleş. Ne kaybedersin?
Sana kötü davrananlar olursa sen buna hazırsın.
Ama inan, hepsi kötü değil.
İçlerinde muhakkak iyiler de vardır.
Ve sen bunu bulacaksın. Anladın mı?
Teşekkür ederim.
[müzik biter]
[anlaşılmayan konuşmalar]
Günaydın çocuklar!
-Sağ olun hocam. -Günaydın.
Hadi herkes yerlerine.
Gel Sarpçığım.
Çocuklar. Sarp aramıza yeni katıldı.
Sarp, 9-B sınıfındaydı.
Okul yönetimimiz, Sarp'ın sınıfa ulaşmakla ilgili
sıkıntı çekmemesi için onun bu sınıfta olmasını uygun gördü.
Şimdi Sarp, bize kendini tanıtacak.
Merhaba. Ben, Sarp Dikmen.
Bir trafik kazası geçirdim.
Sekiz aydır tedavi gördüğüm için okula devam edemedim.
-[gitarlı hafif müzik] -Son olarak,
siz sormadan söyleyeyim.
Evet. Bir daha asla yürüyemeyeceğim.
-[Ayşe] Senacığım! -Hah!
-[Ayşe] Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Hoş geldiniz Sena Hanım. -Merhaba.
-[Ayşe] Merhaba. -Nasılsın?
Selam.
-[müzik biter] -Öyle,
ben habersiz geldim ama…
Yani, Sarp okula gidince ben de ne yapacağımı bilemedim.
Ben de buraya geldim.
Belki bir işin ucundan tutarım, size yardım ederim diye.
Size engel olmuyorum değil mi?
Biz de şimdi kahve söyleyecektik.
Beraber içeriz
-değil mi? -İçeriz.
[telefon çalar]
Sarp'ın okulundan arıyorlar.
Alo?
[erkek] Alo. Ben Talat. Sarp'ın okulundan arıyorum.
Uygun musunuz?
Merhabalar Talat Bey. Sarp'a bir şey olmadı değil mi, Sarp iyi?
Sarp iyi ama bir kavgaya karıştı. O yüzden sizinle görüşmek istiyorum.
Kavga mı?
E, tamam ben…
geliyorum ben, çıkıyorum hemen.
Tamam, teşekkür ederim.
Sarp bir kavgaya karışmış. Okuldan beni çağırıyorlar.
-Ben götüreyim sizi. -Yok, yok hayır.
Siz zahmet etmeyin, ben giderim.
-Ne zahmeti canım, buyurun götüreyim. -Tamam.
-Beni haberdar edin tamam mı? -Tamam, tamam. Kusura bakmayın.
[müzik biter]
[oyuncu sesleri]
İyi misin?
Kavgayı soruyorsan, ilk ben vurdum.
Kazandın mı peki?
Hayır.
-Peki aynı şey yine olsa? -Yine vururdum.
O zaman kaybetmemişsin. En azından kaybetmemişsin.
Yere düştüğünde değil, vazgeçtiğinde kaybedersin sen.
Sen hiç vazgeçmedin mi?
Hayır. Ben hep inandım.
Bunun benim başıma gelmesinin bir sebebi var dedim.
Hayatta her şeyin bir nedeni vardır.
Her şey kader dediğimiz, bizim aklımızın çok ötesindeki bir planın parçası.
Yani en azından, ben öyle olduğuna inanıyorum.
Benim hayatım bir günde değişti.
Bir gün önce ben burada idman yapıyordum.
Bir gün sonra,
hastanede bacaklarımı hissetmeden yatıyordum.
Ben bunu hâlâ kabul edemiyorum.
Değiştirebilir misin?
Hı?
Değiştiremezsin, değil mi?
Bir nedeni var ya da yok. Artık bu durumdasın.
Önce bunu kabul etmelisin.
Ama dilinle değil.
Yüreğinle benimsemelisin.
İnsan ayakları olmadan hayallerine nasıl koşabilir ki?
Ben ellerim olmadan birçok hayalimi gerçekleştirebildim Sarp.
İstersen, eğer gerçekten istersen bunu başarabilirsin.
[dramatik müzik çalar]
Hadi, şimdi seni tanıştırmak istediğim birisi var.
Kimmiş o?
Hayallerine nasıl gidebileceğini öğretebilecek birisi.
Hadi.
[erkek] Bravo!
[koç] Evet, bas, bas, bas!
Bas! Recep bas!
Evet, uzandık.
-Hoş geldin vekilim. -Hoş bulduk hocam, nasılsınız?
Mücadeleye devam. Sen, iyisin?
İyiyim çok şükür. Sana bahsettiğim genç, Sarp.
-Hoş geldin Sarp. -Hoş bulduk hocam.
Orada dur bakalım. Ben senin daha hocan değilim.
Kaç senedir basket oynuyorsun?
-İlkokul, ortaokul… -Kaç sene, kaç sene?
Yedi.
Güzel.
Peki, kaç senedir tekerlekli sandalyedesin?
Dokuz aydır.
Hmm…
Bu iyi olmadı işte.
Akıllı mısın?
Ya, insan iyi bilir kendini. Akıllı mısın, değil misin?
Akıllıyım.
Emin misin?
Çok düşündün çünkü.
Şaka, şaka.
Tamam. Yarın gel, başla.
Antrenmanlarda kendini gösterirsen
o zaman bakarız seninle ne yapacağımıza.
-Anlaştık mı? -Anlaştık.
Anlaştık hocam diyeceksin.
Anlaştık hocam.
[çocuk] Top kırmızıda.
[dramatik müzik çalar]
Yüzüne renk geldi.
-Teşekkür ederim. -Afiyet olsun.
Sadece yemek için değil, yaptığınız her şey için teşekkür ederim.
Rica ederim. Keşke elimden daha fazlası gelse.
Sonuçta, siz bir milletvekilisiniz.
-Bir sürü işiniz vardır sizin. -Evet.
Onca işin arasında,
neden bana yardım etmeyi seçtiniz?
Belki sen beni seçmişsindir. Ha, olamaz mı?
Nasıl yani?
Sen o gece annenle kavga etmemiş olsan,
annen benim televizyon programlarında
ve sosyal medyada yayımladığım telefon numaramı
bulma ihtiyacı hissetmeyecekti ve beni aramayacaktı.
Biz de seninle tanışmamış olacaktık.
Hiç böyle düşünmemiştim.
Annemle kavga etmem kötü bir şey ama…
Böyle iyi bir şeye sebep oldu.
"Düzenim bozulur, hayatım altüst olur diye endişe etme.
Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını" demiş.
Şems-i Tebrîzî.
-[dramatik müzik biter] -[hareketli müzik başlar]
[ortam sesleri]
[telefon çalar]
[kadın] Cumhurbaşkanı Özel Kalemi hatta.
Bağlayın.
-Vekilim, hayırlı günler. -İyi günler.
Hazırlamış olduğunuz kanun tasarısının
Sayın Cumhurbaşkanımız tarafından 5. Yargı Paketi'ne girmesi uygun bulundu.
En kısa sürede mecliste görüşülüp kanunlaştırılacak.
Sayın Cumhurbaşkanımız bunu bizzat iletmemi istedi.
Çalışmalarınız için de sizi tebrik ediyor.
Çok teşekkürler. Bunun anlamı benim için çok büyük.
Çok sağ olun.
-Hayırlı günler diliyorum. -İyi günler dilerim.
[iç çeker]
[müzik biter]
[Serkan] Bugün belki yüzlerce, belki binlerce iyi eğitimli
liyakat sahibi engelli gencin
hayallerinin önündeki engeli kaldıracağız, Allah'ın izniyle inşallah.
Bu hayalimizi gerçekleştirmemizde en büyük pay sahibi olan
ve engelliler için başlattığı sessiz devrimle
bize yol gösteren Sayın Cumhurbaşkanımız'a
ve desteğini her zaman yanında hissettiğim
son başbakanımız Binali Bey'e,
başta adalet bakanımız olmakla birlikte tüm bakanlarımıza,
tüm parti genel başkanlarımıza, tüm milletvekili arkadaşlarıma
ve desteğini hiçbir zaman esirgemeyen aileme,
Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere tüm öğretmenlerimize
teşekkür ederim.
Sayın Cumhurbaşkanımızın önderliğinde
aşılmaz denilen tüm engelleri aşacağımızdan eminim.
[hafif tempolu müzik başlar]
İstanbul Milletvekili Sayın Serkan Bayram'a
bu etkili konuşması için teşekkür ediyoruz.
Şimdi, kanun tasarısını oylamaya geçiyoruz.
Oylama, açık usulde gerçekleşecektir.
Kabul edenler?
Kanun tasarısı
oy birliği ile kabul edilmiştir.
[müzik biter]
[dramatik müzik çalar]
[tezahüratlar]
[konuşmalarda ses yok]
[ıslıklar, tezahüratlar]
Soruyorum, niye bir engelli valimiz yok,
engelli büyükelçimiz yok,
engelli rektörümüz yok.
Bunları da hep beraber, el birliği ile gerçekleştirelim.
İcrai alanlarda
engelli kardeşlerimiz yer alsın.
Devlet elle, ayakla yönetilmiyor.
Devlet beyinle, gönülle, düşünceyle yönetiliyor.
Önemli olan, buralarda engelin olmaması.
Niye bir engelliler bakanlığımız yok?
El birliği ile bu meclisimiz gerçekleştirsin.
Yar olur ağyar olur, dildar olur serdar olur.
İnşallah engelliler de bir gün serdar olacaktır diyorum.
["Bekle Buğday Tanesi" çalar]
♪ Bekle kar altında kalan ♪
♪ Buğday tanesi ♪
♪ Yine onun sularıyla ♪
♪ Yeşereceksin ♪
♪ Gözyaşların çare değil ♪
♪ Ağlama büyü ♪
♪ Başını dik tutabilirsen ♪
♪ Boy vereceksin ♪
♪ Gözyaşların çare değil ♪
♪ Ağlama büyü ♪
♪ Başını dik tutabilirsen ♪
♪ Boy vereceksin ♪
♪ Her yanında allı morlu ♪
♪ Güller açar türlü türlü ♪
♪ Bu fırtına dünden belli ♪
♪ Baş edeceksin ♪
♪ Her yanında allı morlu ♪
♪ Güller açar türlü türlü ♪
♪ Bu fırtına dünden belli ♪
♪ Baş edeceksin ♪
♪ Ah, her yanında allı morlu ♪
♪ Güller açar türlü türlü ♪
♪ Bu fırtına dünden belli ♪
♪ Baş edeceksin ♪
[türkü biter]
Alt yazı çevirmeni: Sarper Aman