Downloaded from YTS.MX
De witte haai.
Afschrikwekkend en fascinerend.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Maar komt er meer kijken bij deze toproofdieren?
Twee wetenschappers…
met een baanbrekende theorie.
Dit geeft ons goede data. -Ik heb een haai.
Ze starten een ongekend onderzoek…
om te achterhalen of deze explosieve jagers…
Allemachtig.
…hun huid kunnen camoufleren…
waardoor ze het ultieme roofdier worden.
Gewapend met ruim 300 vlijmscherpe tanden…
tot zes meter lang en 2300 kilo zwaar…
en in staat om snelheden van ruim 30 km/u te halen.
De witte haai is het perfecte roofdier.
Al ruim 12 miljoen jaar.
In Mosselbaai, Zuid-Afrika…
bevindt zich een hotspot voor witte haaien.
Op een willekeurige dag kunnen 50 verschillende witte haaien…
in deze baai zwemmen.
Ik ben is Ryan Johnson, haaienonderzoeker in Zuid-Afrika.
Twee haaien, Gibbs. -Ik ben Gibbs Kuguru.
Ik ben een haaiengeneticus uit Nederland.
Samen hebben deze wetenschappers een nieuwe theorie ontwikkeld…
over het meest beruchte zeeroofdier.
Ik en veel andere wetenschappers laten zich meeslepen…
door de snelheid, kracht en omvang van witte haaien.
Maar als je naar ze kijkt, besef je dat er iets subtiels gaande is.
Toen ontstond bij ons het idee van:
'Manipuleren deze haaien hun kleur om een soort camo-haaien te worden?'
Camouflage komt veel voor onder zeedieren.
Octopussen, inktvissen en zeekatten…
kunnen pijlsnel van kleur veranderen en opgaan in de omgeving.
Dat kan een voordeel zijn voor zowel prooi- als roofdieren.
Veel andere dieren gebruiken camouflage…
en verfijnde technieken om op te gaan in de omgeving.
Maar bij haaien is dat anders.
De dorsale kant van witte haaien is verschillende tinten grijs…
en hun buik is wit.
Door deze omgekeerde schaduwwerking vallen haaien niet op…
van boven of van onderen.
Maar het zou een openbaring zijn als haaien actief kunnen camoufleren.
De theorie dat witte haaien hun kleur kunnen aanpassen, is uniek.
Er is wel onderzoek gedaan op kleinere haaisoorten…
maar nooit op iets van het formaat van een witte haai.
Nooit op zo'n beroemd en gerenommeerd roofdier.
Het zal een hele kluif worden om het te bewijzen.
Om hun theorie op de proef te stellen…
lanceren Ryan en Gibbs een uniek onderzoek.
We kennen alle oude vissersverhalen…
over haaien die spontaan van kleur veranderen.
Maar in de literatuur staan kleine aanwijzingen…
die aantonen dat dit echt gebeurt.
Witte haaien komen wereldwijd in koele kustwateren voor.
En in Zuid-Afrika zijn ze goed gedocumenteerd.
Dit zijn foto's van Dylan, m'n onderzoeksmaatje.
Dit is een enorme databank van heel Zuid-Afrika.
Hij heeft foto's van vinnen verzameld.
De verzameling bestaat uit duizenden haaien.
Ik word er nostalgisch van. -Jij hebt er een paar gemaakt.
Met belangrijke kenmerken als littekens of unieke rugvinnen…
kunnen wetenschappers de kleur van verschillende haaien vergelijken.
Deze is veel lichter dan de andere.
Deze is donker, deze is licht.
Maar het bewijs is gebrekkig.
Ja, dit is dezelfde haai.
Het probleem toen we keken of haaien hun kleur aanpassen…
is dat oude databanken geen referentiekader hadden…
waarmee we konden zien of een haai donkerder of lichter was.
Lichtomstandigheden, het weer en zelfs camera-instellingen…
kunnen het uiterlijk van een haai geheel veranderen.
Om te bewijzen dat de kleurverandering…
door de haai zelf wordt gedaan, hebben we een soort controle nodig.
Toen bedacht ik het kleurenbord.
Aan de hand van het kleurenbord wordt visueel bewijs verzameld…
van kleurverandering via een reeks experimenten.
We kunnen de kleur van een haai niet nauwkeurig bepalen.
Maar als ik foto's van het bord en de haaien bij elkaar heb…
en op de computer de kleuren bijstel…
weet ik de exacte kleur van die haai.
Deze experimenten moeten ook de factoren aanwijzen…
die camouflage motiveren.
Onderzoeken op soorten in gevangenschap…
tonen aan dat haaien van kleur kunnen veranderen met hun hormonen.
Ik hoop doorslaggevend bewijs te leveren…
dat witte haaien van kleur kunnen veranderen…
en dat er een verband is met bepaalde gedragingen.
Het lijkt heel eenvoudig, maar het is geniaal…
hoe dit het probleem aanpakt van de weergave van de kleurverandering.
Ik ben nog nooit geniaal genoemd. Ik doe het ervoor.
Maar hoe krijg ik dit kleurenbord naast een haai…
in verschillende situaties?
Ik moet gewoon creatief zijn.
Gaat dat lukken? -Jazeker.
Kom maar op. -Voorzichtig.
Houd de lijn gespannen.
Kijk aan.
Dit wordt spannend.
Een van de belangrijkste tests is de springtest.
Voor die verrassingsaanval hebben ze snelheid, kracht en sluwheid nodig.
Nu kunnen we de kleur meten…
van een witte haai in z'n ultieme jachtmodus.
Midden in Mosselbaai ligt Robbeneiland.
Dit is het epicentrum voor witte haaien in Zuid-Afrika.
Elke dag zwemmen honderden pelsrobben voor hun leven…
door een spervuur van witte haaien.
De succesratio van witte haaien…
is bijna 50 procent, en dat is heel hoog voor een roofdier.
Deze haaien jagen en patrouilleren in heel specifieke gebieden.
Meestal onder de natuurlijke vertrek- en aankomstroutes van de robben.
Ryan en Gibbs slepen een neprob…
in de hoop haaien aan te moedigen om te springen.
We willen een springende haai…
naast een kleurenbord vastleggen…
en zo de kleur van de haai vaststellen.
Het is een rustige ochtend, maar Robbeneiland stelt zelden teleur.
Kijk, een predatie. Een natuurlijke predatie.
Hij gaat er nog steeds voor.
Dit is heftig. -Die rob is de klos.
Ja, hij gebruikt de boot als dekking.
Hoewel de haai missprong, is de rob vreselijk geschrokken.
Nu gebruikt hij de boot als dekking.
De rob brengt de haai naar het aas.
Hebbes. -Te gek, man.
De haai en het kleurenbord komen duidelijk in beeld.
De eerste succesvolle sprong van het experiment.
Ik krijg er elke keer weer kippenvel van.
Het is onmogelijk om daar niet emotioneel van te worden.
Er zijn talloze haaien.
Kijk eens aan.
Ze jagen op robben.
De hele dag door.
Hij gaat ervoor.
Als de zon ondergaat na een dag van data verzamelen…
hoopt het team op een laatste sprong.
Doe je ding.
We zijn het kleurenbord en de neprob kwijt.
De haai kon niet zien waar hij heen moest.
Hij gaat er weer voor.
Haaien jagen vaak in de schemering…
maar in het donker kan zelfs een haai zich vergissen.
Verdorie.
Het wordt lastig om deze weer te laten drijven.
Ze zullen alles opnieuw moeten opbouwen.
Maar hun databank van bewijs wordt wel opgebouwd.
Ik vergelijk die met het kleurenbord.
Daarboven, hè? Donker.
Wetenschap kost veel tijd en data.
Mooi.
Vooral als je een heel idee wilt herschrijven…
van een wetenschappelijk paradigma.
Bingo, keer op keer.
Maar er komt meer bij dit onderzoek kijken.
Het gedrag is maar een kant van het onderzoek.
Het cellulaire werk is net zo belangrijk.
Ja, een mannetje. Een puber.
Ryan en Gibbs krijgen een unieke kans met hun onderzoek.
De kans om met een witte haai te werken…
komt een of twee keer voor in een carrière.
Voor mij dan. -Eerste keer.
Als haaien vast komen te zitten in visnetten…
zorgen wetenschappers als dr. Matt Dicken dat het niet voor niets was.
We nemen zoveel mogelijk monsters af.
Dat vergroot onze kennis van deze verbluffende soort.
De ontleding levert aanwijzingen voor hun kleurentheorie op.
Verborgen in de maag van de haai.
Hun dieet is seizoensgebonden…
en verandert naarmate ze groter en sterker worden.
Dus wat en waar haaien eten…
kan ons iets vertellen over hun noodzaak om te camoufleren.
Best taai, hè?
Ik wil het doorslaggevende bewijs dat haaien aan de oppervlakte…
in het midden en op de bodem voeden.
Je moet speurwerk doen om te achterhalen wat ze eten.
Weet je wat dat is? De stekel van een pijlstaartrog.
Ik denk wederom dat dat het echte bewijs is…
dat witte haaien op de bodem voeden.
Precies. Geweldig.
Deze kleine vondst bewijst een groot punt.
Het vermogen om te camoufleren kan een groot voordeel zijn…
voor de verschillende jachtstrategieën…
aan de lichte oppervlakte en op de donkere zeebodem.
Een veelzeggende maaginhoud.
Bewijs van een pijlstaartrog…
en dat de haaien inderdaad gevarieerd jachtgedrag vertonen.
En nog veel ook.
Maar bewijs dat kleurverandering wetenschappelijk mogelijk is…
ligt onder de oppervlakte.
Mijn onderzoek is gebaseerd op de huid van haaien…
en de verschillende adaptaties waardoor de huid anders gaat werken.
Een van die adaptaties is het vermogen om van kleur te veranderen.
We wilden een experiment ontwerpen…
die ons zou vertellen of dit überhaupt mogelijk is.
Het geheim achter kleurverandering kan op moleculair niveau verstopt zijn…
in een weinig bekende cel: de melanocyt.
Een melanocyt is het weefsel dat pigment produceert in dieren.
Het is een soort printplaat onder de huid…
waar het samentrekt en vernauwt op basis van wat het dier nodig heeft.
Denk aan een stimulus van de zon.
De printplaat vertelt je huid iets donkerder te worden.
En andersom. Als je niet genoeg zon hebt gezien…
zal je pigment inkrimpen, en dus bleker worden.
Om te begrijpen of melanocyten aanwezig zijn…
en in staat zijn de huidskleur van een haai te veranderen…
heeft het team een reeks tests samengesteld.
We nemen weefselmonsters van de huid van de haai…
en stellen die bloot aan hormonen om te zien of de kleur verandert.
We hopen dat de interactie van de hormonen met het weefsel…
het lichter of donkerder maakt.
Zo worden de hormonen nagebootst die door een levende haai stromen…
tijdens gedrag als jagen of rusten.
We hebben een aantal hypotheses over deze hormonen.
De eerste, MSH, is een hormoon…
die de expansie van de melanocyten stimuleert…
in bijna elke diersoort met melanine.
Adrenaline heeft een blekende werking bij sommige haaien…
en maakt sommige vissoorten donkerder.
En het laatste hormoon is melatonine.
We denken echt dat dat verblekend reageert.
Als de test werkt, moet de kleur van de huid veranderen.
Het moment van de waarheid.
Hoe reageren de haaien op deze hormonen?
Klaar? -Ja.
Maar de monsters veranderen niet.
Ik denk niet dat de huid reageert.
Het ziet er min of meer hetzelfde uit.
De dode huid lijkt niet te reageren.
Waarschijnlijk omdat het weefsel in fysiologische zin dood is.
De kleine biochemische verbindingen liggen stil.
Dit is nieuw.
Wetenschap werkt niet meteen.
Ryan en ik moeten onze aanpak wijzigen.
De meeste haaien zijn grijs of bruin.
Tijger- of zebrahaaien…
hebben unieke patronen die ze van de rest onderscheiden.
In Valsbaai, Zuid-Afrika zoeken Ryan en Gibbs een soort…
die in staat is om van kleur te veranderen.
Pofadderschaamhaaien zijn heel gedwee.
Ze liggen vaak tussen twee stenen of om een stukje kelp.
Schattig. Heel anders dan witte haaien.
Maar onlangs is gebleken dat de pofadderschaamhaai…
fluorescentie vertoont.
Hij geeft dus licht in het donker.
Waarom een haai dat zou doen, is een raadsel.
Ze zijn extreem gecamoufleerd voor de riffen waar ze leven.
Waarom zou een dier dat zo goed gecamoufleerd is…
ineens licht gaan geven?
Ryan heeft een speciale camera met uv-lampen ontworpen…
om lichtgevende pofadders te observeren.
Klaar, jongen?
Om ze vast te leggen…
moeten de mannen 's nachts duiken in deze baai vol haaien.
Nachtduiken is niet voor iedereen.
Vanavond hebben we deze uv-lamp, die voor ons vrijwel onzichtbaar is.
De rest zal zwart zijn.
In de diepe, donkere wereldzeeën…
gebruiken sommige zeedieren geen camouflage…
maar lichten ze op.
Dit wordt bioluminescentie en biofluorescentie genoemd.
Bioluminescentie is een chemisch proces…
waarbij een organisme licht genereert.
Als een lantaarnhaai die licht geeft om roofdieren te mijden…
of lichtgevende plankton aan de oppervlakte.
Biofluorescentie is een ander…
en mysterieuzer proces.
Biofluorescentie is het vermogen…
om een golflengte licht te absorberen en een andere uit te stoten.
In diep water verdwijnt alles behalve het blauwe licht.
Deze pofadders absorberen dat blauwe licht…
en stralen een geelgroen licht uit…
waardoor ze licht geven in het donker.
We willen achterhalen hoe haaien licht en kleur gebruiken…
om zich aan te passen aan hun omgeving.
We willen uitzoeken wat dit doet voor hen en hun overleving.
Veel koraalsoorten, ruim 180 vissoorten…
en zelfs sommige krabben vertonen neonkleuren in uv-licht.
Zwelhaaien in Californië lichten groen op…
onder licht dat nabootst hoe ze elkaar zien.
Waarom is niet bekend…
maar veel wetenschappers denken dat het communicatie mogelijk maakt…
terwijl ze toch gecamoufleerd zijn voor roofdieren.
We denken dat de ogen van de haai in staat zijn…
om het geelgroene kleurenspectrum te zien.
Dit is een adaptatie.
Hiermee kunnen ze 's nachts rondzwemmen…
ongezien door andere organismen, maar niet door elkaar.
Hoewel ze licht geven voor elkaar…
blijft camouflage belangrijk voor hun overleving.
Mogelijk net als voor de witte haai.
Biologie is in feite de kunst van het vergelijken.
We begrijpen meer over een soort als we andere soorten begrijpen.
Of het voor camouflage of communicatie is…
lijkt het uiterlijk van de pofadder verbonden aan z'n gedrag.
Mosselbaai, Zuid-Afrika
De theorie is tweeledig.
Een, haaien kunnen hun kleur manipuleren…
en twee, hun kleur wordt bepaald door verschillende activiteiten.
Het kleurenbord is gerepareerd.
Het team gaat op zoek naar meer witte haaien…
om te documenteren voor hun databank.
Dit is een rustgebied voor witte haaien.
We willen proberen het kleurenbord…
naast een rustende haai te krijgen.
Als de kleur inderdaad wordt bepaald door hormonen…
zal een rustende haai een heel andere kleur hebben…
dan een haai die jaagt of stroopt.
Terwijl Ryan een drone bestuurt…
bestuurt Gibbs een op afstand bestuurbare boot.
Ik zie een haai.
Gibbs, ik zie een haai. Ik zie er een. -Super.
Het bootje gaat erin.
Laat maar los.
Geef gas, jongen. Opschieten.
Kun je me zien? -Nog niet.
Nog niet. -Ik blijf rechtdoor varen.
Ik zie je.
Ik zie je, jongen. Zie je?
Netjes.
Ik draai hem om.
Zie je? -Ja. Ik kom iets lager.
Voor de kleur. Goed zo.
Goed zo. Ze is nu aan de oppervlakte.
Uitstekend.
Een rustende haai en het kleurenbord zijn in beeld.
Dit kan heel andere data geven dan de jagende witte haai.
Dit is een onderdeel van een groter experiment.
Om te vergelijken met rusten aan de oppervlakte…
en jagen boven de oppervlakte…
moet het team ook kleurdata verzamelen…
op de diepte waarom haaien stropen.
Kleur verandert heel snel als je dieper in de waterkolom komt.
Ik ben zo geïnteresseerd in experimenten op grote diepte…
omdat hoe een haai zich camoufleert aan de oppervlakte…
heel anders is dan hoe hij dat op de bodem doet.
Ryan daalt af naar negen meter diepte in een duikkooi.
We gaan de kooi in.
Ze gaat recht op de kooi af.
Mooi.
We lokken de haaien naar de boot om ze bij het kleurenbord te krijgen.
Nog een haai.
Gast, kijk hoe ze duikt.
Als je zo diep bent, weet je niet of je het wel goed ziet.
Er is veel minder licht en het zicht is heel slecht.
Daarom is dat kleurenbord zo belangrijk.
We moeten de haai en het kleurenbord samen vastleggen.
Dan kan ik pas goed uitwerken welke kleur de haai heeft.
Ze duikt naar beneden. Ze geven ons genoeg data.
Een zeldzame kijk in de onderwaterwereld van de witte haai…
waarin hij jaagt op roggen en andere prooi.
De hele opzet werkte goed.
Vooral de camouflage viel me op.
De camouflage maakt deze haaien succesvol.
Ze kunnen opgaan in hun omgeving.
En die omgeving daarbeneden is monochroom.
Daar doe je het voor. -Zeker.
Nu hun databank bijna compleet is…
kunnen Ryan en Gibbs hun onderzoek eindelijk verder weg brengen.
Naar verslagen uit een afgelegen gebied…
en nog een unieke haaienhuidadaptatie.
In ons onderzoek naar haaien en kleur…
zoeken we een andere soort…
die van kleur kan veranderen om zich te camoufleren.
Soorten als de bakerhaai en zee-engel…
gebruiken unieke huidpatronen die in miljoenen jaren zijn ontwikkeld…
om op te gaan in hun omgeving.
Maar haaien met veranderende huidpatronen zijn zeldzaam.
Op de Malediven wordt onderzocht of een genetische afwijking…
ervoor zorgt dat een bepaalde soort deze ongewone adaptatie vertoont.
We zijn op de zonnige Malediven, op het Baa-atol…
op zoek naar een heel zeldzaam soort zwartpuntrifhaai.
Tropische riffen zijn hotspots van leven en adaptatie.
Sommige dieren willen opvallen, maar andere juist niet.
Kan dit unieke geval aanwijzingen bieden…
over de huidverandering van de witte haai?
Ik ben van mening dat witte haaien veel gemeen hebben…
met deze zwartpuntrifhaaien op moleculair niveau.
Dit verslag is een paar jaar oud.
Er stonden foto's bij van haaien met een vreemd stippelpatroon.
Dit kan komen door leucisme, een genetische afwijking.
Leucisme wordt veroorzaakt door een defect in de melanocyten.
Als die niet goed meer werken…
zien we een vlekkerigheid ontstaan.
De melanine in de haai gaat verloren.
Gibbs gebruikt zowel oude als nieuwe methodes.
Hij zoekt fotografisch bewijs en weefselmonsters…
van haaien met leucisme.
Maar is deze afwijking ongunstig?
Of is het een snelle adaptatie?
De genetische afwijking leucisme is een soort bizar ongeluk.
Het kan precies zijn wat deze haaien nodig hebben…
om beter op te gaan in hun omgeving.
Als de zwartpuntrifhaaien zich wel kunnen camoufleren…
dan hebben deze haaien een andere manier gevonden…
om te leven met de menselijke invloed op klimaatverandering.
De Malediven hebben namelijk nogal onder klimaatverandering geleden.
De temperatuur van de zeeoppervlakte is boven de 30 graden…
en daardoor verbleekt het koraal.
Het koraalrif bestaat uit dood koraal en levend koraal door elkaar.
Daardoor heeft de omgeving een gevlekt patroon.
Ik denk dat deze haaien beter opgaan in hun omgeving…
dan haaien zonder deze genetische afwijking.
In het verslag staat dat de haaien met leucisme heel jong zijn.
Daarom denk ik dat deze haaien aan het overleven zijn…
en het patroon ontgroeien, of dat de afwijking dodelijk is.
We hebben maar één jongvolwassen haai nodig…
met deze eigenschap om te stellen dat ze mogelijk overleven.
De Malediven zijn de perfecte plek om zwartpuntrifhaaien te vinden.
Helaas zijn ze heel schichtig.
Ryan, hoe gaat het? -Goed.
Ik ben heel nieuwsgierig naar de Malediven.
Heb je al een haai kunnen vangen en een monster kunnen nemen?
Ik heb nog geen haai gevangen.
Helaas is dat moeilijker dan ik had verwacht.
We zagen wel een zwartpuntrifhaai met leucisme.
Dat is iets.
Gaan ze op in hun omgeving?
Ik kan zeggen dat hun willekeurige patroon…
bij het willekeurige patroon van het koraal past.
In tegenstelling tot de kleinere komt leucisme iets minder vaak voor.
Bijna alsof de grotere haaien het ontgroeien.
Dat is zo bij de zebrahaai.
Als ze groter worden, verandert hun kleur.
Net als de zebrahaai kan deze groep rifhaaien…
hun huidpatroon veranderen en minder kwetsbaar worden.
Hoewel camouflage verbonden lijkt met melanocyten in de huid…
is leucisme heel anders dan een snelle hormoonverandering…
die de huid van witte haaien beïnvloedt.
We zien wat afwijkingen, maar dit was toch niet wat ik zocht.
Ik heb gedacht aan het huidmonster en de hormoontest.
Er was geen reactie.
Hebben we het antwoord gevonden?
De dode cellen reageerden niet.
Ik stel voor dat we weer op pad gaan…
om levend weefsel te verzamelen…
zodat we kunnen zien of de cellen veranderen.
Het team bereidt een laatste poging om levend weefsel te verzamelen voor.
Ryan gaat voor het eerst aan de slag met z'n kleurenbordgegevens.
We hingen het kleurenbord naast de duikkooi.
Daar konden we een haai in stroopmodus zien.
Ook hebben we het kleurenbord naar de zeebodem gebracht.
Ook zochten we rustende haaien.
Het leukste, maar spannendste experiment…
was het kleurenbord naast de springende witte haaien krijgen.
Bij dit soort gedrag hebben de haaien maximale camouflage nodig.
Als we verschillende experimenten doen…
kunnen we zien of de haaien echt van kleur veranderen.
En daarna hoe die kleur correspondeert met verschillende activiteiten.
De eerste stap is foto's van een individuele haai aanwijzen…
van verschillende experimenten.
We willen de identificatie van de haai opbouwen…
aan de hand van verschillende beelden en situaties.
Nu heb ik een haai met een heel opvallend abces op de kaak…
die we op meerdere locaties hebben gezien.
Ryan past de afbeeldingen aan…
zodat de kleurenborden overeenkomen.
Het doel is om dit vak standaard wit te maken.
En dit vak hier maken we standaard zwart.
Daarna weten we dat elke pixel in dat frame precies goed is.
Eenmaal gekalibreerd kan Ryan de kleur van de haai isoleren en analyseren…
tijdens verschillende activiteiten door elke tint een cijfer te geven.
Een is heel donker, bijna zwart.
Honderd is heel wit, bijna puur wit.
We kunnen niet altijd de hele haai in beeld krijgen…
maar we kunnen met bepaalde lichaamsdelen werken.
Hier staat het.
De springende haai zit op 22 punten…
wat heel donker is, versus hier.
Dit is dezelfde haai, maar hier krijgt hij 54 of 53 punten.
Lichte kleur, donkere kleur.
Kunnen we nu al grote conclusies trekken?
Nee, maar dit bewijst dat deze haai van kleur kan veranderen.
We zullen deze databank uitbreiden…
en uitzoeken hoe haaien van kleur veranderen…
en of de kleur die ze aannemen…
afhankelijk is van de activiteit die ze uitvoeren.
Een bevredigend resultaat na maanden onderzoek.
Maar de volgende fase…
is cruciaal in het bewijzen dat witte haaien camo-haaien zijn.
We stappen over op het moleculair niveau.
Levende monsters van witte haaien.
Die brengen we naar het lab en analyseren we onder de microscoop.
Dan komen we er eindelijk achter…
of witte haaien daadwerkelijk van kleur kunnen veranderen.
Gibbs en Ryan hebben een ambitieus plan…
voor een laatste moleculaire test.
Het gedrag is maar een kant.
Het cellulaire werk is net zo belangrijk.
Maar deze keer hebben ze een huidmonster nodig…
van een levende witte haai.
We verzamelen verse weefselmonsters omdat de huid dan nog leeft…
en dus zou moeten reageren op de hormoonbehandelingen.
Daarom ondernemen we deze stappen zodat het experiment slaagt.
We brengen het lab naar het veld.
Ik maak de monstersonde aan het pijltjesgeweer vast.
Ik heb hier drie buisjes met ideale vloeistof.
Hierin blijft het weefsel langer leven.
Als we de hormonen aanbrengen op levend weefsel…
en onder een microscoop zien dat het pigment afbreekt…
dan schiet het pas op. Als het afsterft, is het klaar.
Een geslaagd experiment kan doorslaggevend bewijs leveren…
voor hun kleurentheorie.
Maar eerst moeten ze een monster zien te krijgen.
In de kooi zijn, bij de haaien…
is het beste punt om een monster te verkrijgen.
Natuurlijk ben ik zenuwachtig.
Het is gevaarlijk om met deze dieren te werken.
Ik probeer het aas naast je te gooien.
Ik laat een haai het volgen en zo dicht mogelijk bij je komen.
Dan moet je ervoor gaan. -We kunnen dit.
Daar gaat het aas.
Het is weg.
Kom op, Gibbsy. De haaien zijn aan het werk.
De foutmarge is behoorlijk klein.
Ik moet de juiste plek vinden en de haaien geen pijn doen.
Hier komt hij.
Ze zijn snel. Jeetje.
Netjes.
Hij heeft hem gestoken.
Netjes. Op een heel goede plek.
Goed gedaan, Gibbs. Perfect.
Hoe ging het? -Perfect.
Netjes, man. Oké, ik ga dit verwerken.
Dat zoeken we dus: de huid.
Het eerste monster is binnen.
Ze hebben nog maar een uur om de rest te verzamelen.
Het weefsel moet levend naar het lab worden gebracht.
Kijk eens aan.
Hier komt de haai weer.
Grijzer van kleur. Zag je dat? -Jazeker.
Hebbes.
Dat zijn er twee.
Uitstekend schot. Gibbs is heel goed bezig.
Daar is het weefsel het dikst en mijd je vitale organen.
Blijf onder aan de rugvin.
Een perfect reepje huid.
Ik weet dat hij zich druk maakte om het richten.
Het gaat heel erg goed onder aan de rugvin.
Ik ben heel blij voor hem.
Uit het water, hè?
Dat is een nieuwe haai.
Hij was zo verlegen, maar nu is het net een raket.
Dat komt er dus uit als ze iets willen.
Daar is hij weer.
We moeten aan deze kant kijken.
Hij raakte er een laag.
We willen niet twee monsters van dezelfde haai.
Die rugvin is opvallend. Hij is een player.
Hebbes. -Met die gehavende rugvin.
Raak hem, Gibbs.
Is dit het derde monster?
Als Gibbs maar weet welke hij moet hebben.
Hier komt hij.
Hij draait.
Ik breng hem recht vooruit.
Toe, Gibbs. Je kunt het. Kom op, jongen.
De tijd dringt voor Ryan en Gibbs.
Hij schrok toen de haai de kooi raakte.
Gibbs had twee kansen, maar hij schiet niet.
Haaienhuid sterft af zodra het afgenomen wordt.
Ze hebben nu het laatste monster nodig…
als ze Kaapstad willen bereiken met levend weefsel.
Recht voor hem.
Het is gelukt. -Goed zo.
Netjes. -Dat was best goed.
Dit moet ons goede data geven.
Dankzij jou, man. Goed gedaan.
Kleed je om, dan gaan we. -Ja, weg hier.
We hebben vier, hooguit vijf uur om in Kaapstad te zijn.
We moeten gaan.
Ryan en Gibbs brengen de weefsels snel naar een lab in Kaapstad.
Ze roepen de expertise in van celbioloog…
en beeldspecialist dr. Dirk Lang.
Jullie hebben vast een heel drukke dag gehad.
We hadden zo'n twee uur om monsters te verzamelen.
Ik wilde er minstens drie hebben.
Als we kunnen bewijzen dat de huid van een witte haai…
wordt aangestuurd door hormonen…
dan is ruim de helft van onze hele missie volbracht.
Terwijl Gibbs de hormoonoplossingen klaarmaakt…
maakt Dirk de huidmonsters klaar zodat die in leven blijven.
Dag, jongens. -Hoe gaat het?
Ik ga voor het eerst zo van de zee naar het lab.
De reacties van de haaienhuid op de hormoontesten…
worden vastgelegd met een confocale microscoop.
Als we met een microscoop kunnen zien…
dat de pigmentcellen zich ophopen en uiteengaan…
kunnen de haaien dus van kleur veranderen.
Met de krachtige microscoop kunnen ze melanocyten in de huid zien…
en bepalen of ze reageren op een hormonale stimulus.
De time-lapse kan ons helpen te achterhalen…
hoe de kleurverandering werkt.
Eerst testen ze met het hormoon dat melanocyten stimuleert.
Als hun theorie klopt…
worden de melanocyten uiteen gedreven…
en wordt het pigment donkerder.
Het tweede hormoon is adrenaline…
dat aanwezig zou zijn tijdens gedrag als jagen.
Het derde is melatonine, een hormoon geassocieerd met rusten.
Dit kan een ontspannen haai simuleren.
Deze hormonen zouden de haaien zelf produceren.
Nu proberen we die reactie na te bootsen.
Het veldwerk lijkt de meeste mensen het spannendst…
maar het lab is spannend op een andere manier.
Als de time-lapses binnenkomen…
wordt duidelijk dat de hormonen het huidweefsel beïnvloeden.
In het monster met het hormoon dat melanocyten stimuleert…
zijn de melanocyten uiteen gedreven en lijkt de huid donkerder.
Dit monster zat nog geen vijf uur geleden op een levende haai.
Verbluffend.
In tegenstelling tot hun voorspelling toont de huid met adrenaline…
dat de melanocyten ophopen en lichter lijken.
Dit zou de huid doen verbleken.
En dan de melatonine.
We zien een mengeling van licht en donker.
We schrijven geschiedenis. -We zien het hier.
Je ziet het moment voor je waarop je daadwerkelijk weet:
'Wauw, de cellen reageren op verschillende hormonen.'
Dat is verbluffend. Het is bizar, te gek.
Kleurverandering in witte haaien.
Heel opwindend.
De uitslag is voorlopig.
Er is meer onderzoek nodig naar het verband tussen hormonen en gedrag.
Maar de reactie van de microscopische melanocyten…
spreekt boekdelen.
Witte haaien kunnen dus zelf hun kleur bepalen.
De kleur die ze aannemen…
wordt bepaald door de hormonen in hun vaatstelsel.
Grappig dat een wetenschappelijk lab me ontroert.
Ik ben springende haaien gewend.
Maar dat zoiets verbluffends gebeurt op cellulair niveau…
en van wetenschappelijk belang is, is heel bijzonder.
Een verbluffende vondst…
die compleet kan veranderen wat we weten over de witte haaien.
Ik sta met m'n mond vol tanden. Dit is echt heel gaaf.
Zo'n moment in m'n carrière zal ik niet snel weer meemaken.
Fotografisch en cellulair bewijs…
tonen aan dat deze soort subtiel van kleur kan veranderen.
Dit is pas het begin…
van de manier waarop we de witte haai als camo-haai zien.
Vertaling: Marleen Kerssens-Gimpel