Downloaded from YTS.MX
มาลุยกันเถอะ
Official YIFY movies site: YTS.MX
(วันแสดง)
ทุกคน เราไม่ได้กะมาเอาชนะ สควิดเกมหรอก
(เราไม่ได้กะมาเอาชนะสควิดเกมหรอก)
ไม่ต้องกดดัน
พร้อมหรือยังครับ
เอาล่ะ ขอเชิญทุกท่านพบกับ
เซเลบไฟว์
(เรื่องราวก่อนเซเลบไฟว์ขึ้นแสดง)
(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
(30 วันก่อนแสดง)
(ย่านซังอัม โซล)
อือ ชินยอง
ใช่ ตอนนี้รออยู่ข้างล่าง
ลงมานี่นะ
(ผู้อาวุโสของเซเลบไฟว์ ซงอึนอี)
- โอ้ ชินยอง - ว่าไง รุ่นพี่
ป้องกันเชื้อแบบเกาหลีจ้า
(หัวหน้าของเซเลบไฟว์ คิมชินยอง)
- ทำไมมาทางนี้ล่ะ - ไปนั่งนู่น
มาแล้วเจ้าค่ะ
เจอรุ่นพี่ทั้งที ต้องโค้งคำนับสุดตัวสิคะ
(กองหน้าของเซเลบไฟว์ อันยองมี)
- ออกเดินทางกันเลยไหมสาวๆ - ค่ะ ไปเลยค่ะ
- เลตส์โก - ไปเลยค่ะ
ไปกันเลย
บงซอนไปออกงาน น่าจะเสร็จแล้วนะ
- อ้อ พี่บงซอนน่ะเหรอ - อือๆ
บงซอนน่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละ
แถวนี้เหรอคะ
- รุ่นพี่ - อยู่ไหน บงซอน
อยู่ข้างหน้านี้น่ะ ตรงร้านเทียนแยงกี้
ฉันอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วนะ รุ่นพี่
ไม่เห็นเลย
ทำไมจะไม่เห็น ฉันยืนหัวโด่อยู่ข้างทางเนี่ย
- อยู่ข้างทางเหรอ - ใช่
อยู่ไหนเล่า เมื่อไหร่จะมา
- ไม่เห็นเจอเลย พี่ - พี่โบกมือหน่อย
ฉันว่าขับเลยไปแล้วนะนั่น
ทะเบียน 3462 น่ะ คันสีขาวๆ
- พี่โบกมือหน่อยสิ - เดี๋ยวๆ เหมือนจะใช่รถเราจริงด้วย
ฉันก็โบกมืออยู่นี่ไง ทำไมขับเลยไปล่ะ
ไม่เห็นมีเลย พี่
ฉันรู้ว่าร้านที่เธอว่าอยู่ตรงไหน
แต่ไม่เห็นเจอเธอเลย
ฉันอยู่ตรงป้ายลดราคาพิเศษเนี่ย
ป้ายลดพิเศษ อยู่ตรงข้ามสตาร์บัคส์
- เดี๋ยวนะ คนนั้นเหรอ - เดี๋ยวก่อน อะไรกัน
- โอ๊ย แม่ - นั่นน่ะเหรอ
- เดี๋ยว ที่อยู่ใต้ป้ายนั่นชินบงซอนเหรอ - โอ๊ยๆ
(ลดราคาพิเศษ)
(หาเจอแล้วจะได้ลดราคาพิเศษไหม)
(คนบ้าของเซเลบไฟว์ ชินบงซอน)
โอ๊ย จะบ้าตายรายวัน
เดี๋ยวนะ คนที่อยู่ใต้ป้ายลดพิเศษ
ที่ชาวบ้านยืนมองอยู่คือชินบงซอนใช่ไหม
อ้าว มีคนไปคุยด้วยเฉยเลย
เดี๋ยวๆ ทักทายกับเขาดีๆ ก่อน
- รุ่นพี่ๆ - สภาพ
- บงซอน เราอยู่ตรงนี้ - ไหน
- ทางนี้ ให้ไวเลย - ทางนี้
- ข้ามมา - ลาก่อนค่ะ
- ข้ามทางม้าลายมา - ข้ามมา
ดูสภาพ
มาแล้วนั่น
(ขาจ๋า)
(พาฉันไปจากตรงนี้ที)
นี่มันเทียนแยงกี้เดินได้ชัดๆ
(เทียนเดินได้)
(ไซซ์มหึมา)
ไฟแดงอยู่พี่ หยุดเดิน
ข้ามมาเลยๆ
- พี่กวาดใบไม้สะอาดหมดแล้ว - ใช่
สมควรได้โล่ประกาศเกียรติคุณจริงๆ
(ฉันไม่ใช่คนแปลกๆ นะคะ)
โอ๊ย อยากจะบ้าตาย
พี่ เดินมาได้แล้ว
- ข้ามมาเลย - ข้ามได้แล้ว
นางมองไม่เห็นทางไง เราเลยต้องบอก
ข้ามมา
(ไฟแดงวิ่งได้)
บงซอนเอ๊ย
บงซอน
- กำลังไปๆ - ไม่ผิดหวังจริงๆ
โอเค มาแล้วๆ
- นี่ เปิดประตูให้หน่อย - อือ
- โอ้โฮๆ - โอ๊ย
- จริงๆ เลย - ทำได้ดีมาก
เหนื่อยหน่อยนะ ขึ้นมา
โอ๊ย คุณพระคุณเจ้า
- พี่ เราขับวนหาพี่ตั้งสามรอบ - จริงๆ
- ขอบคุณนะคะ - หาไม่เจอเลย
ออกรถเลย
- พร้อมนะ - ค่ะ
ไปกันเถอะ ไปกันเลยนะ บงซอน
เพิ่งเคยรู้สึกโดดเดี่ยว ทั้งที่อยู่ด้วยกันนี่แหละ
การที่เราสี่คนได้มาเจอกัน ในวันอากาศดีๆ มันก็ดีอยู่หรอก
แต่นัดมาทำไมเหรอคะ
- อ๋อ เราน่ะเหรอ - ไม่ได้จะไปเที่ยวใช่ไหม
- ไม่ใช่จะไปแบบนี้เลยเหรอ - ไปเที่ยวเหรอ
- อือ - ไม่ๆ วันนี้ต้องประชุมกัน
- ฮะ ทำไมคะ - เรื่องอะไรคะ
พี่ได้รับข้อเสนอจาก NETFLIX ให้ทำเซเลบไฟว์โชว์
- NETFLIX เหรอคะ - จาก NETFLIX เหรอ
NETFLIX เหรอ
- รุ่นพี่ โกหกน่า - NETFLIX จริงๆ เหรอ
- ฉันพูดจริงนะ - ที่ทำสควิดเกม เล่นลุ้นตายน่ะเหรอ
- ใช่ - ที่เวลาเปิดคลิปมีเสียง "ตูดุง"
ใช่
- โกหกน่า - โม้แล้ว
บ้านฉันสมัคร NETFLIX นะ
(เซเลบไฟว์)
โอ้ อยู่นั่นไงๆ คุณนักเขียนมารออยู่แล้ว
เดี๋ยวนะ เราเพิ่งได้ข่าววันนี้
- แล้วก็ประชุมวันนี้เลยเหรอ - ใช่
- เออ ใช่ - ฉันล่ะ…
- บ้าบอไปใหญ่แล้ว - แบบนี้ก็ได้เหรอ รุ่นพี่
เราคุยกันไว้หมดแล้ว
- เรายังไม่ได้ตกลงด้วยซ้ำ ว่าจะทำไหม - นั่นสิ
ทำสิ เราตัดสินใจทำไปแล้ว นั่งลง
- ขอล่ะ - สัญญาไม่เป็นธรรมเลย
- ไม่มีความเป็นธรรม - บงซอน รีบมาได้แล้ว
ไม่ไง
แค่บอกว่าวันนี้มีประชุม NETFLIX แล้วก็มาประชุมงี้เลยเหรอ
เครื่องดื่มมาแล้วแฮะ
นี่ก็คือนักเขียนที่จะทำงานกับเรา
- รู้จักใช่ไหม เราสนิทกันหมดแล้วนี่ - อือ
อันดับแรกก็คือ เรายังไม่ได้ตกลง ว่าจะทำโชว์ให้ NETFLIX…
ก็บอกว่าตัดสินใจไปแล้วไง
พูดอะไรของเธอเนี่ย เราตัดสินใจไปหมดแล้ว
- เดี๋ยวดึงสตินางให้ค่ะ - ตัดสินใจไว้หมดแล้วสินะ
คุยจบไปหมดแล้วสินะ
ที่ฉันแอบตื่นเต้นก็คือ พวกเราเซเลบไฟว์
- จะได้เข้าถึงผู้ชมต่างชาติครั้งแรก - ถูกต้อง
อันที่จริงนี่เป็นครั้งแรก ที่เราจะมีรายการเป็นชื่อตัวเอง
- ถูกต้อง - ตอนเราเริ่มทำเซเลบไฟว์ เธอบอกว่า…
ฉันเคยบอกว่าจะเลี้ยงสเต๊กที่นิวยอร์กไง
ถูกต้อง นี่แหละคือบันไดของเรา
เพราะว่า "สควิดเกม เล่นลุ้นตาย" เป็นซีรีส์เกาหลี
และเคป๊อปก็เป็นกระแสอยู่แล้วไง
- ทีนี้ได้เวลาของตลกเกาหลี - ถูกต้อง
- ถึงคิวเราแล้ว - ใช่
ถ้าเราทำสแตนด์อัพคอมเมดี้ ก็จะพูดเรื่องอะไรได้เยอะแยะ
ถูกต้อง
แต่เอาจริงๆ ก่อนหน้านี้มีสแตนด์อัพคอมเมดี้
- ใน NETFLIX มาบ้างแล้วนี่คะ - อือๆ
แต่ด้วยความที่เรามีสี่คน มันก็ออกจะพูดยากอยู่นะ
เราไม่รู้จะเอาอะไรมาเป็นประเด็น
- เลยต้องคุยกัน - ก่อนอื่น แชร์เรื่องสนุกมาเยอะๆ
แล้วค่อยตัดสินใจเลือกรูปแบบโชว์ แบบนั้นก็ดีนะ
ว่าแต่ NETFLIX นี่เล่นได้ถึงขั้นไหนเหรอ
- มีจัดเรตไหมคะ - ลองไปให้สุดเลย
เราไม่รู้ขีดจำกัดน่ะสิ
เราต้องระวังกันเองเหรอ
ลองจัดเป็นคนแรกซิ
- ให้ลองเหรอ - จัดเลย
- มาลองไหมล่ะ - ถามจริง
แต่ว่าฉันเคยดู NETFLIX อยู่
บอกเลยว่าแรง เรตสูงอยู่
ไม่ใช่เพราะเธอดูแต่ของแบบนั้นเหรอ
- นี่ - "ฮอตนักจับไม่อยู่"
รู้จักอัลกอริทึมใช่ไหม
ถ้าดูแบบไหนบ่อยๆ มันก็จะแนะนำแบบนั้นให้
"ฮอตนักจับไม่อยู่" "365 วัน"
- "เซ็กส์/ชีวิต" พวกนี้เป็นต้น - แหม
เราก็เล่นถึงขั้นนั้นได้เหมือนกัน
- ไม่งั้น… - ออกแนวเรต 19 บวกน่ะเหรอ
แหงสิ นี่ไม่ใช่เวลาที่เราจะมาจำกัดตัวเองค่ะ
ในนี้มีใครทำเรื่องเรต 19 บวกที่ไหนล่ะ
- ใครจะทำ - ฉันต้องทำสิคะ
ฉันทำเอง
แต่เธอไม่ถนัดเรื่องการโชว์นี่
เธอจะทำอะไร
- ไหนลองซิ - "เอ อี ไอ โอ ยู หยุด"
นี่ ทำแบบนั้นได้โดนยิงแน่
(สควิดเกม เรต 19 บวก)
- หยุดเลย - อะไรของเธอ พอเลยนะ
ถึงยุคต้องโชว์นมเกาหลีได้แล้ว
- "นมเกาหลี" - นี่ นม…
พวกชาวต่างชาติประเมินเราต่ำมากนะคะ
เขาคิดว่านมเรา…
อย่าดีดได้ไหม
นี่ ถึงเป็น NETFLIX ก็ไม่ให้เธอโชว์นมหรอก
อยากโดนตัดออกหรือไง
ฉันต้องไปประเทศไหน ถึงจะเป็นที่ยอมรับเหรอ
- แล้วพอถ่ายเข้าจริงๆ - ไปสุดจริงๆ
นางก็จะทำไม่ได้
- พอจะโชว์เข้าจริงๆ ก็จะทำไม่ได้ - ไม่ได้หรอก
- ให้โชว์จริงทำไม่ได้หรอก - เดี๋ยวก็เขินขึ้นมา
เรื่องคุณย่าของชินยองฮามากเลยนี่
เรื่องคุณย่าของชินยองน่าสนใจก็เพราะว่า เธอเล่าให้เราฟังบ่อยมาก
แล้วฟังร้อยรอบก็ขำร้อยรอบ
คุณย่าแข็งแรงมากเลยใช่ไหม ท่านแข็งแรงมาก
คุณย่าฉันอายุ 110 ปี
คุณย่าคุณยายเกาหลีจะเป็นแบบนี้
สมมติว่าเราซื้อของมาให้คุณย่าแบบนี้
"คุณย่า ลองทานนี่ดูนะคะ"
"ตายจริง อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่ โธ่ถัง"
"โธ่ ยัยหนูของย่า"
"ให้ตายสิ ไม่เห็นต้องมาถึงที่นี่เลย"
"ฉันต้องรีบตายแล้วล่ะ พวกแกจะได้ไม่ต้องลำบากมาหา"
- "ไม่นะคะ คุณย่าทานหน่อยนะคะ" - "ไม่ล่ะ ฉันน่าจะตายๆ ไปได้แล้ว"
- "ให้ตายสิ นี่มันอะไร" - "มาสก์อันนี้ดีนะคะ"
"นี่มันอะไรกันเนี่ย"
- ฉันจะซื้อโสมแดงให้ท่านตลอด - โสมแดงๆ
"คุณพระคุณเจ้า"
"โสมแดงนี่ โสมแดง โสมแดงน่ะ"
"ไม่ควรเอาไปล้างน้ำสิ"
(คุณย่าผู้เป็นห่วงเป็นใยโสมแดง)
- อยู่ดีๆ ก็ - "สารอาหารมันก็หลุดหมดน่ะสิ"
"ก็ดินมันติดอยู่"
"แกต้องกินดินเข้าไปด้วย ถึงจะช่วยเพิ่มพลัง"
"นังคนหัวขี้เลื่อย"
แต่ก่อนหน้านี้ยังบอก "ฉันจะอยู่ถึงแค่ปีหน้านี่แหละ"
ฉันถึงได้บอกไงว่าท่านเป็นคนสองหน้า
- คือจริงมาก - ฮามากเลย
"โธ่เอ๊ย ชินยอง ย่าลืมตลอดเลย
แกเป็นลูกคนที่เท่าไรนะ
พ่อแกเป็นใครนะ"
- จะลืมชื่อฉันตลอด - เพราะมีลูกหลานเยอะไง
"แกเป็นคนที่เท่าไรนะ ย่าลืมไปเลย
เดี๋ยวนี้จำตัวเลขไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ
หัวทึบไปหมด สงสัยจะได้เวลาขึ้นสวรรค์แล้ว"
ย่าจะพูดแบบนี้ตลอด
"ไม่ได้นะย่า ไม่นานมานี้หนูได้เงิน จากสมาคมนักแสดงมา เดี๋ยวส่งเงินให้"
"ฉันจะเอาเงินจากลูกเด็กเล็กแดงไปทำไม"
- "แกเอาไปซื้อบ้านเถอะ" - พวกคนแก่เป็นแบบนั้นแหละ
"ไม่ต้องเอาเงินมาให้ก็ได้
ย่าไม่ชอบของพวกนั้นแล้ว เข้าใจไหม"
"ย่าเลขบัญชีอะไร หนูจะโอนให้เดี๋ยวนี้แหละ" ถามซิ
"เลขบัญชีอะไรคะ เดี๋ยวหนูโอนเงินให้"
"จริงๆ เลย แกเอาไปใช้เองเถอะ"
"หนูบอกว่าจะให้ไง ย่าบอกเลขบัญชีมา"
"ธนาคารนงฮยอบ 439-3400-0780"
"ไหนทวนซิ"
- "สี่สี่เก้า…" - "สี่สามเก้าศูนย์"
"สี่สามเก้าศูนย์"
"สี่สามเก้าศูนย์ เว้นวรรค"
"เจ็ดสามศูนย์ห้า แบบนี้ถึงจะจำง่าย"
- สุดยอดจริงๆ - มีการเช็กด้วยนะ
ถึงกับเช็กด้วย
บอกแล้วใช่ไหมล่ะ คุณย่าชาวเกาหลีมีสองหน้า
พ่อแม่ฉันจะชอบเถียงกันตลอด แต่ไม่ใช่ว่าไม่ถูกกันนะ
- ไม่ใช่ แต่ว่า… - ท่านคุยกันแบบนั้น
- วิธีการพูด - แต่ว่าแม่ฉัน
เป็นคนที่รักษาของของตัวเองมาก
แต่จะทิ้งของของพ่อได้แบบหน้าตาเฉยเลย
(รักษาแค่ของตัวเอง ของสามีช่างมัน)
นึกออกใช่ไหม
- ถูกต้องเลย - ใช่ แม่ฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ
ถึงแม่จะเถียงกับพ่อตลอด
แต่ก็ไม่ส่งพ่อไปสถานพยาบาลเลย จนถึงตอนก่อนท่านเสีย
พ่อฉันไม่อยากไปสถานพยาบาล
แบบวันหนึ่งท่านก็อารมณ์ดีขึ้นมา
ตกมาอีกวันก็ซึมเศร้า อะไรแบบนี้
วันหนึ่งพ่อคงจะรู้สึกซึมเศร้าขึ้นมา
ก็เลยบอกแม่ว่า "โฮยา โฮยา"
ฟังแบบนี้แล้วเหมือนเป็นชื่อเล่นเลย
แล้วตอนนั้นแม่กำลังล้างจานอยู่ไง
"ทำไมๆ มีอะไร" แม่ก็ตอบแบบนี้
"ยาฆ่าแมลงอยู่ที่ไหน" ว่างี้แหละ
- อ้อ - แล้วแม่ก็ถาม "จะเอาไปทำไม"
"ฉันจะฆ่าตัวตาย"
- พ่อว่างั้น - เพราะท่านป่วยมานานมากแล้วไง
แล้วแม่ฉันก็บอก
"น่าจะอยู่บนดาดฟ้านะ"
- ชิลมาก - บอกแบบไม่สะทกสะท้าน
แม่บอก "น่าจะอยู่บนดาดฟ้านะ"
ฉันก็แบบ "โอ๊ะ อะไรนะ"
- แล้วพ่อก็แบบ - เหมือน "โมเดิร์น แฟมิลี่"
"อันนั้นใช้ไม่ได้หรอก มันเก่าเกินไป"
อารมณ์เหมือนตลกร้าย
- ตลกร้ายสุดๆ เลยแหละ - ใช่
- สนุกดี - มีพลังกระตุ้นความรู้สึก
มีพลังกระตุ้นความรู้สึก
- NETFLIX คงให้ผ่านใช่ไหม - จะไม่เป็นไรเหรอ
ยาฆ่าแมลงก็มีอยู่ทั่วโลกนี่
- มีสิ - ยาฆ่าแมลงภาษาอังกฤษคืออะไร
ฟาร์เมอร์… เมดิฟาร์มเหรอ
พี่ครับ ต้องไปแล้วครับ
- พี่เหรอ - ใช่ครับ
- จริงด้วย มีอัดรายการ - วันนี้พี่ต้องอัดรายการ
- ใช่ - จะสนุกหรือไม่ก็เล่ามาก่อน
ใช่ๆ พูดไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ได้ประเด็นเอง
- ระดมความคิดต่ออีกหน่อย - ค่ะ
- พวกเราเหรอคะ - ค่ะๆ
- ฉันต้องไปก่อน แต่พวกเธอว่างนี่ - ค่ะ
คุณนักเขียน เดี๋ยวเจอกันนะคะ เหลือเวลาไม่ถึงเดือนแล้ว
- ค่ะ โชคดีค่ะ - ไว้เจอกันนะ
- พยายามเข้านะคะ - สู้ๆ
- ไปกันเถอะ - ค่ะ
ไปแล้วค่ะ ไปแล้ว
ขอบคุณค่ะ
(ความคิดของคนที่เหลือ "ยังมีเวลาอีกเยอะใช่ไหม")
- นี่ ไปดื่มเบียร์กันหน่อยดีไหม - เอาสิ ได้ๆ
(ประชุมเรื่อง NETFLIX ครั้งแรก)
(อึนอี-ประชุม ชินยอง-รายการวิทยุ)
(ประชุมฉุกเฉินผ่านวิดีโอ)
แบบนี้ดีกว่าไหม แบบนี้ โอเค แบบนี้ดีกว่า
เรียบร้อย
(20 วันก่อนการแสดง ประชุมฉุกเฉินผ่านวิดีโอ)
กี่โมงเนี่ย ทำไมไม่มีใครเข้ามา
(อึนอี: วันนั้นขอโทษที่กลับก่อนนะ วันนี้มาประชุมกันหน่อยไหม)
(ชินยอง: กี่โมงคะ ตอนบ่ายฉันมีงานนะ)
(บงซอน: ฉันออกมาข้างนอกแล้วค่ะ)
(อึนอี: ไม่นานหรอก กดเข้าลิงก์นี้เลย)
(บงซอน: จ้า ชินยอง: ค่ะ)
โอ้ บงซอนมาแล้ว
โอ้ โอ้โฮ
รุ่นพี่
- อยู่ข้างนอกเหรอ - โลกเราเจ๋งขึ้นเยอะเลย
- คะ - เธออยู่ข้างนอกเหรอ
ฉันพายังแกงมาเดินเล่นอยู่ค่ะ
- อ๋อ - ยังแกง สวัสดีคุณยายเร็วเข้า
- ยังแกง ยายเอง - คุณยายไง สวัสดี
- คุณยาย - คุณยายเองจ้า
- ว่าไง ยังแกง - คุณยาย
- คุณยายอยู่ตรงนี้ไง คุณยายไงลูก - ยังแกงจ๊ะ คุณยายเอง
บง บงซอน
บงซอน
อ้าว บงซอน
ได้ยินไหม ได้ยินเสียงฉันไหม
- ค่ะ ได้ยินค่ะ รุ่นพี่ - บงซอน
ก็บอกว่าได้ยินไง ไม่ได้ยินฉันเหรอ
ฉันไม่ได้ยินที่เธอพูดเลย
ภาพตัดไปแล้วด้วย คือยังเชื่อมต่ออยู่นะ แต่ว่า…
- ชินยองมาแล้ว - อ้อ เดี๋ยวลองแก้ดู
มาแล้วเหรอ อือ พูดเลย
ฮะ
(การประชุมผ่านวิดีโอ)
(เผชิญกับอุปสรรค)
อ้อ เปิดเสียงหน่อย เปิดเสียง
- ชินยอง - รุ่นพี่
รุ่นพี่ได้ยินฉันไหมคะ
ได้ยินชัดเลย
- โอ๊ะ จริงเหรอคะ - อือ
- แปลว่าโอเคแล้วสิ - ไม่ใช่สิ
อันนี้ได้ยินเพราะว่าเธอโทรมา
เธอต้องเปิดเสียงในคอมด้วยสิ
เห็นภาพแล้ว แต่ต้องเปิดเสียงด้วยถึงจะประชุมได้ไง
เพราะงั้นเปิดเสียงด้วย
- ยองมี - โอเค งั้นฉันวางสายนะคะ
อือ ยองมี
ยองมี เธออยู่ไหน
- ฉันเหรอคะ - เธออยู่ไหนเนี่ย
อยู่ในอ่างอาบน้ำค่ะ
(ไม่นะ…)
(อ่างอาบน้ำ…)
ไปอยู่ในอ่างอาบน้ำทำไม นี่เวลาประชุมนะ
ก็มีแค่พวกเรา จะเป็นไรไปคะ
มันสะท้อนไง ออกมา เสียงมันสะท้อน
ทำไมเล่า เราเป็นเพื่อนเสนียดกันไง
บอกให้ออกมา
จะประชุมในนั้นได้เหรอ
ตอนนี้เหรอคะ
ไม่ๆ อย่า
- ให้ออกมาเหรอ - ลงไปๆ
ไม่ๆ
ยองมีๆ ไม่ได้
หมายถึงให้ฉันออกมาเหรอคะ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
มีที่อื่นให้ประชุมได้นอกจากตรงนี้ไหม
- ฉันย้ายตอนนี้ได้ค่ะ - รุ่นพี่
- รุ่นพี่ ฉันกลับมาแล้ว - ไม่ๆ
ตอนนี้สัญญาณเชื่อมต่อดีสุดๆ
ยองมี ยองมีโว้ย
ว่าไง ชินยอง
รุ่นพี่ ตอนนี้ได้ยินเสียงใช่ไหมคะ
อือ ได้ยิน
- งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้วสิ - ไม่ใช่
รุ่นพี่ ฉันประชุมในนี้ไม่ได้เหรอคะ
ไปใส่เสื้อผ้าแล้วค่อยมา
แล้วจะกดออกยังไงเนี่ย
- หมุนกล้องขึ้นไปข้างบน - ฉันไม่รู้ว่าจะออกยังไงค่ะ
ข้างบนเหรอคะ
- หันขึ้นไปข้างบน - ข้างบนเหรอ
ไม่สิ ไม่เอานมเธอ
จะให้หันไปบนไหนอีกล่ะ
รุ่นพี่ ฉันว่าของฉันโอเคแล้วนะ
(ไททันเปลือยปรากฏตัวในการประชุมผ่านวิดีโอ)
รุ่นพี่ ให้เอาอะไรขึ้นข้างบนนะคะ
- ออกมาเจอกันเถอะ - คะ
ทุกคน มาเจอกันแล้วค่อยประชุมนะ
(คุณซงอึนอี ออกจากการประชุม)
รุ่นพี่ยุ่งอยู่นี่คะ
(คุณอันยองมี ออกจากการประชุม)
รุ่นพี่ เห็นฉันไหมคะ
ตอนนี้ฉันสมัคร…
(อือ ไว้เจอกันคราวหน้านะ)
(ประชุมฉุกเฉินผ่านวิดีโอ)
(เซเลบไฟว์ออกงาน)
- หนาวจังเลย โอ๊ย - โลกมนุษย์หนาวจังเลย
- เข้าข้างในกันเถอะๆ - สงสัยจะเป็นร้านเด็ด
ร้านเด็ดล่ะ
- โอ๊ย หนาว - สวัสดีค่ะ
ดีจัง ที่วันนี้งานจบด้วยดี
หนาวจังเลย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- รับอะไรดีคะ - ขอซุปกระดูกหมูชุดใหญ่ค่ะ
- ได้ค่ะ - ใส่เนื้อเยอะๆ หน่อยนะคะ
จ้า ได้จ้า
- คงจะหิวน่าดู - เพราะมันหนาวน่ะค่ะ
เรายังวางแผนกันไม่เสร็จ มาระดมความคิดระหว่างกินดีไหม
(เบื่อหน่ายเต็มที)
(ซงอึนอี 50 ปี เสพติดการทำงาน)
รุ่นพี่ เรามากินของอร่อยกันนะ
เลิกห่วงเรื่องนั้นได้ไหมคะ
- เราเพิ่งทำงานเสร็จด้วย - ใช่ เราเพิ่งทำงานมานะ
ไม่ควรเอาเรื่องงานมาพูดบนโต๊ะอาหารสิคะ
- เรายังวางแผนเรื่อง NETFLIX ไม่ได้เลย - คิดแต่เรื่อง NETFLIX
นี่นะ ฉันว่า…
ตั้งแต่บอกว่าจะทำงานกับ NETFLIX
ก็วิตกกังวลตลอดเวลา
เครียดจริงอะไรจริง
- ดูไอ้เมล็ดพวกนี้สิ - จริงๆ เลย
ลองพูดให้เหมือนด่าหน่อย
โอ๊ย เผ็ด
ไอ้เมล็ดพริกบ้านี่
- เขี่ยเมล็ดพริกออกหน่อย - เขี่ยออกหน่อย
- กินไม่ได้หรอก - "กินไม่ได้หรอก"
โอ๊ย เผ็ด
มากินกันก่อนเถอะ
ส่งจานมาค่ะ
ฉันจะเอาหน้ากากอนามัยมามัดผม
เป็นสตีเวน ซีกัล
(กลายร่างเป็นสตีเวน ซีกัล)
พี่ซีกัล เทพธิดาของเราไปไหนแล้วคะ
ไม่รู้หัวมัน
อร่อยจัง
ซุปกระดูกหมูต้องกินแบบนี้แหละ
(กำลังหาจังหวะ)
พวกเธอไม่มีออกงาน อะไรแบบนี้เหรอ
นักแสดงตลกก็ทำกันหมดนี่
ทั้งออกงานตามไนต์คลับ
งานเทศกาลท้องถิ่นอะไรแบบนี้
เราคือตลกกลุ่มสุดท้ายที่รับงานพวกนั้น
- ใช่ๆ - เราคือกลุ่มสุดท้ายแล้วจริงๆ
- เธอออกงานพวกนั้นเยอะมากจริงๆ - เยอะสิ
งานถนัดของชินยองเลยนี่
อันที่จริง เวลาออกงานที่ไนต์คลับ
อันดับแรก พอฉันปรากฏตัว
คนก็จะเริ่มส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว
"คิมชินยองนี่นา" อะไรงี้
เจี๊ยวจ๊าวกันอยู่สักพัก แล้วทีนี้
ฉันก็จะ "แต่นแต๊น"
"จิตวิญญาณแห่งซูวอน"
"ไหน ขอดูหน่อยค่ะ"
"ผู้ชายร้อง โฮ ผู้หญิงร้อง ฮา พร้อมกันนะ"
"โฮ ฮา โฮ ฮา" ต้องสร้างความครึกครื้นแบบนี้
- แล้วจากนี้ก็ต้องไปสนุกด้วย - ต้องไปเล่นด้วยกัน
"กระโดด กระโดด" พอกระโดดครบสี่ครั้งแล้วก็
"โอ้โฮ ชาวซูวอนบ้าไปแล้ว"
ทีนี้คนก็จะกรี๊ดกันใหญ่
นางออกงานมาเยอะมากจริงๆ
ฉันออกงานมาเยอะมาก สมัยเราทำรายการ "ลูกพี่เอ๊ย"
งานที่คยองซังจะง่ายมาก
"ลูกพี่ ลูกพี่อยู่ไหน อยู่นี่เอง"
- พูดแค่นี้เลย - คนก็คลั่งกันหมด
แต่ถ้าไปชอลลาจะแบบ…
คนจัดงานจะขอให้เปลี่ยนนิดหน่อย
"พี่บ่าว พี่บ่าวอยู่ไหน อยู่นี่เอง"
ต้องเปลี่ยนเป็นแบบนี้
แล้วก็มีอีกแบบ มีอีกแบบด้วย กิจกรรมทางศาสนา
- จริงเหรอ ที่แบบนั้นก็เรียกบ่อยเหรอ - เป็นยังไง
- ตอนทำรายการนั้น ฉันจะผมเกรียนๆ ไง - อือ
ตอนทำ "ลูกพี่เอ๊ย" ฉันจะหัวเกรียนๆ แล้วพอไปงานของพุทธ
เวลาไปงานพุทธจะแบบ
"หลวงพี่ หลวงพี่อยู่ไหน"
"รักษาศีลแล้วถึงจะเห็น"
- ว่ายังไง - พูดว่าไงนะ
"รักษาศีลแล้วถึงจะเห็น"
- "รักษาศีลแล้วถึงจะเห็น" - ใช่
แล้วเวลาไปงานที่โบสถ์
"พระผู้เป็นเจ้า พระผู้เป็นเจ้าอยู่ไหน อยู่ในใจลูกตลอดเวลา"
- โอ๊ย - คำพูดจะต่างกันหมด
- งานยากมากจริงๆ - ปรับคำพูดให้เข้ากับสถานที่
ฉันปรับให้เข้ากันได้หมดแหละ
(เรื่องราวการออกงาน "ลูกพี่เอ๊ย" ของชินยอง เยี่ยมมาก)
แต่ตอนเราแสดงเพลง "อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น"
อันที่จริง พวกเราใส่ชุดแบบเดิมตลอด
เลยต้องเปลี่ยนที่ตัวเพลง
- ใช่ ต้องปรับ - ต้องปรับตามบรรยากาศ
อารมณ์แบบ
- ทำเป็นเวอร์ชันอีดีเอ็ม - ใช่ๆ
อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น เห็น เห็น
(เรียบเรียงให้เป็นจังหวะสนุกๆ )
ทำแบบนี้ คิว
- แล้วก็… - "แบบนี้คงได้ตายกันหมด"
เบอร์ 456
เอ อี ไอ
โอ ยู
เอ อี ไอ โอ ยู หยุด
กระสุนนม
(โอ๊ย อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็นภาพนี้)
ก็โอเคนี่ รุ่นพี่คิดว่าไงคะ
ไม่ชอบเหรอ
- ไม่ใช่แนวพี่เขา - ไม่ใช่เลย
รุ่นพี่ แต่พอเราทำเป็นยิงออกมา
- คนดูก็จะทำแบบนี้ไง - ใช่
- เมื่อกี้ฉันก็ทำไปเองอัตโนมัติเลย - ถูกต้อง
- เพื่อการออกงานไง - ทำเพื่องาน
- ต้องทำเวอร์ชันอีดีเอ็มแล้วล่ะ - ใช่
- ใส่วลีเด็ดของแต่ละคนลงไปด้วย - ใช่
อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น เห็น เห็น
- มา - "พูดอะไร ไอ้เมล็ดพริก"
(เติมวลีเด็ดสมัยเป็นสาวลงไปหนึ่งช้อน)
อยากได้ตา อยากได้ตา ที่ไม่เคยเห็น
"เป็นเกียรติแค่ไหนแล้ว ไอ้พวกนี้"
"ตายแล้ว เพื่อนๆ อยู่ไหน อยู่นี่เองจ้า"
- วลีเด็ด จัดมา - ซงอึนอี ซงอึนอี
(หญิงผู้เดบิวต์มา 30 ปี)
(ไม่มีวลีเด็ด)
- รุ่นพี่ ไอ้เมล็ดพริก - ฉันไม่มี
ก็มี "เสียใจจัง" อยู่ไงคะ
เพลงกำลังสนุก
- "เสียใจจัง" - ก็จริง
ทำลายบรรยากาศหมด
- ใช่ - ในพวกเพลงรีมิกซ์
ถ้าอยากเพิ่มความสนุกสนาน เขาจะใส่เสียงเอฟเฟกต์ลงไป
"เสียใจ"
(เสียใจ ปิ้ว ปิ้ว ตูมตาม)
เสียใจจังเลย คัมม่อน
- เก่งจังเลย - ลองทำดู
- สนุกมากเลย - ลองทำดู
- "เสียใจจัง" - เสียใจ
- เธอจะใส่เสียงเอฟเฟกต์ตรงนี้ - คัมม่อน
ต้องพูดตรงไหน พูดว่าไงนะ
- "เสียใจจัง" ก็พอ - "เสียใจ"
- คุณยาย พูดว่า "เสียใจจัง"
ไอ้เมล็ดพริกบ้านี่
(อย่าเข้าใจผิดนะ)
- ให้ทำไงนะ - ดูเมล็ดนี่สิ
- โอ๊ย ดูเมล็ดพริกนี่ - ฉันต้องพูดตอนไหน
กินเวลานานเกินไปแล้ว
ช่างมันเถอะ ฉันไม่เข้าใจ เพลงในคลับสมัยนี้แล้ว
รุ่นพี่เล่นมุกโบราณมากเลยนะ
- จะไปออก NETFLIX ได้ยังไง - นั่นสิ
- เดี๋ยวนี้เขาฮิปๆ จะไปออก NETFLIX ได้ไง - แต่คลับมันเปลี่ยนไปมาก
ไม่งั้นก็เอาแนวเชียร์ลีดเดอร์ที่รุ่นพี่ถนัด
- ใช่ แบบนี้ก็ดี - ใช่ๆ
จะเป็นอารมณ์แบบนี้ไง
อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น
ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเธอ
อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น
อ้อมกอดที่แอวอล เกาะเชจู
ฮุยเล ฮุย
- ฮุยเล ฮุย - ฮุยเล ฮุย
เถ้าแก่ ขอโทษด้วยนะคะ
- ขอโทษนะคะ - ต้องขอโทษด้วยค่ะ
มองจากด้านหลังก็น่าจะฮานะ
- หันหลังทำให้ดูหน่อย - ข้างหลังก็คือ…
- ลองหันหลังทำแบบนี้กันเถอะ - ลองหันหลังสักรอบ
- อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น - อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น
- เดี๋ยวก่อน - ฮุยเล ฮุย
(โรคระบาด)
(เอางานรวมตัวของเราคืนมานะ)
อยากได้ตาที่ไม่เคยเห็น
- จริงๆ เลย - ใส่ชุดนอนคู่กัน
แต่ว่าตอนฉันเต้นอยู่
- คุณตาข้างนอก… - มีคนเห็น
มองเราแบบนี้จริงๆ
อย่างฮาเลย
แต่ว่า พอฉันได้มาเจอกับเซเลบไฟว์
ฉันก็มีทักษะเข้าสังคมขึ้นมา
- จริงเหรอ - อือ
- เดิมทีฉันออกงานไม่ได้เลยนะ - อือ
เธอรับงานด้วยเหรอ
สมัยเป็นนักศึกษาทำงานพาร์ตไทม์
ฉันเคยรับงานเป็นคอรัสด้วย
- นักร้องคอรัสเหรอ - ใช่
ฉันไปค่ายทหาร ตอนเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง
ตอนนั้นใส่ชุดเดรสรัดรูป
- แล้วร้องเพลงนั้นค่ะ "ลิปสติกสีชมพู" - อ้อ
แต่ว่าระหว่างแสดง พวกทหารแบบ…
ไม่ได้มองไปทางที่นักร้องอยู่เลย
แต่มองฉันแล้วส่งเสียงแบบนี้แหละ
หรือทหารจะชอบหน้าตาแบบเธอ
แล้วฉันก็แสดงต่อด้วยความสนุก
แล้วรู้สึกมีอะไรแปลกๆ
เสื้อในมันไหลลงเรื่อยๆ
แล้วก็ค่อยๆ กลายเป็นเหมือนมีนมสี่เต้า
- วุ่นเลยสิ - จู่ๆ ก็มีนมสี่เต้า
ฉันเลยจะขยับเอามันกลับขึ้นไป
ก็เลยหันไป
แล้ววงดุริยางค์ทหารแบบ…
(วงดุริยางค์โดนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ )
แปลว่าโชว์ครบ 360 องศาเลยสินะ
หมุนครบเลย
(เหตุผลแท้จริงของความครึกครื้น)
- แต่ว่าน่าหวาดเสียวจังเลย - นั่นสิ
- หวาดเสียวมาก - ใช่น่ะสิ
- รุ่นพี่เคยแสดงตอนกลางคืนไหม - รุ่นพี่ได้เงินเยอะเลยไม่ใช่เหรอ
- เป็นยุคทองเลยไหม - ใช่ๆ
ฉันทำมาเยอะมากเลย
งานแรกที่ฉันออกในบูชอน
เป็นไนต์คลับผู้ใหญ่
จะมีแม่ของกดบุนอยู่
- แม่ของกดบุนเหรอ - แม่ของกดบุนก็คือ พี่คนนั้นก็คือ
- คนที่ทำโชว์งู - อ้อ ใช่ๆ
- ตามคลับสมัยก่อน - เป็นคลับของผู้ใหญ่ไง
- เป็นผู้หญิงแต่งงานแล้วเหรอคะ ถึงเป็นแม่ - ไม่ใช่
กดบุนคือชื่อของงู
อ๋อ งู
ชื่อไม่สมเป็นงูเลย
- ไม่ใช่ว่างูตัวใหญ่เท่านี้เหรอ - นึกภาพไม่ออกเลย
- งูชื่อกดบุนนี่แบบ - จริงๆ เลย
งูตัวใหญ่มาก แต่ว่ามันไม่มีเขี้ยว
ไม่ใช่งูที่แรงเยอะ หรือว่ากัดคนอะไรแบบนี้
- มันมีไว้เพื่อการแสดง - เพื่อการแสดง
แต่ว่าวันนั้น พี่แกเอากดบุนวางไว้บนเก้าอี้
- ระหว่างไปทำอย่างอื่น - อ้อ โอเค
แล้วคนก็บอก "เอาล่ะ แม่กดบุน เตรียมตัวได้แล้วครับ"
- ถึงคิวแล้ว - อือ
พี่แกก็ "โอเคค่ะ"
- "กดบุน" - ทำไมๆ
"ตายแล้ว กดบุนลูกแม่"
- ทำไมเหรอ - "ไม่นะ กดบุน"
"กดบุนลูกแม่" แล้วกดบุนก็คือ
ปกติกดบุนมันต้องขยับแบบนี้ไง
"กดบุน"
- ทำไม จู่ๆ กดบุนเป็นอะไร - เกิดอะไรขึ้น
- มีคนไปนั่งทับกดบุน - ตายแล้ว
ตายแล้ว
กดบุนผู้น่าสงสาร
"ไม่นะ กดบุน จะทำยังไงดี"
"รีบออกมาได้แล้วครับ"
- "แม่กดบุน รีบออกมาได้แล้ว" - "เร็วเข้า"
"กดบุนลูกแม่"
"แม่กดบุน"
ด้วยความเป็นมืออาชีพ พี่แกเลยเอามันมาพันคอ
"แม่กดบุน รีบออกมาได้แล้ว"
(ก่อนอื่นเอาพันคอไปก่อน)
(นี่ก็คือเส้นทางของมืออาชีพ)
- กดบุนก็คือจะสู่ขิตแล้ว - เอาพันคอไปทั้งแบบนี้เลย
ด้วยความสนิทกัน ฉันเลยถาม "จะทำยังไงดีคะ พี่"
"ไม่นะ กดบุนของเรา"
ตะโกนยังไงแกก็ไม่ได้ยิน
- พี่แกเอามันพาดคอออกไป - "ขึ้นเวทีได้แล้ว"
ฉันอยากรู้มาก ก็เลยส่องดู
- ได้เวลาโชว์แล้ว - เพลงก็ดังขึ้นมา
พอคนเห็นงูก็กรีดร้องกันใหญ่
- "งูนี่นา" - "ตายแล้ว นั่นมันงู"
(วิธีแก้ปัญหาของแม่กดบุนคือ)
กล้ามพี่แก
- ป๊อปปิ้งเหรอ - พี่แกใช้กล้ามตัวเอง
- ใช้กล้ามตัวเอง - ทำให้ดูเหมือนงูขยับ
(มืออาชีพตัวจริง ชุบชีวิตด้วยกล้ามแขน)
ทำให้มันขยับเหมือนมีชีวิตอยู่
เหมือนมันขยับอยู่
- โอ๊ย ตาย - แล้วก็แสดงต่อไป
สุดยอดเลย
เราควรเรียนรู้เรื่องแบบนี้ไว้นะ
- กดบุนเป็นยังไง ฟื้นใช่ไหม - มันฟื้นไหม
- ไม่ๆ ไม่ฟื้น - โอ๊ย
ถ้าเป็นสมัยนี้คงเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะเป็นสมัยก่อน
- เมื่อก่อนมีโชว์แบบนี้เยอะมาก - ใช่
แล้วสมัยก่อน เวลาไปไนต์คลับ จะมีคนแบบนี้อยู่
ไนต์คลับผู้ใหญ่สมัยก่อน
จะมีคนที่เต้นเพื่อสร้างความครึกครื้น
- จะมีคนจับเสาอยู่แบบนี้ - เต้นรูดเสาเหรอ
ค่ะๆ เดี๋ยวฉันเป็นเสาให้
- เธอเหรอ - อือ
จับเสาอยู่แบบนี้
แล้วพอเพลงดัง
ต้องจ้องอะไรอยู่ตลอดเวลา
อารมณ์แบบเบลอๆ หน่อย
เพ้อๆ หน่อย
- จะเต้นแบบนี้แหละ - เต้นเก่งกว่าที่คิดนะเนี่ย
- เก่งเหรอ - ใช่ ดีกว่าที่คิด
แต่ที่พิเศษก็คือ พวกเขาจะเต้นรอบละ 15 นาที
- อ้อ - เต้นรอบละ 15 นาที
ก็เลยใส่นาฬิกากลับหัว
- เพราะจะดูแบบโจ่งแจ้งไม่ได้ไง - ใช่ๆ
มันจะโจ่งแจ้งไป
- ต้องผลัดคิวให้ตรงเวลาเป๊ะ - อ๋อ จริงเหรอ
- งานหนักเลย - พวกเขาอ่อนไหวเรื่องนี้
(ใกล้จะได้เวลาเปลี่ยนเวรแล้ว)
(แต่ยังไม่เห็นนักเต้นคนต่อไป)
- ดูนาฬิกาแล้ว - ดูนาฬิการอบหนึ่ง
(ชำเลือง)
- ครบ 15 นาทีแล้ว - ยังไม่มาเลย ยังไม่มา
- มีการส่งสัญญาณ - "ทำไมยังไม่มา"
แล้วตรงนั้นจะมีผู้จัดการ ที่ดูแลตารางนักเต้นอยู่ไง
พอสบตา…
(มัวทำอะไร ส่งนักเต้นคนต่อไปมาสิ)
บอกให้ดูเวลา
โมโหแล้วๆ
หมดเวลาแล้วทำไมยังไม่มา
โมโหแล้วๆ
ด่าด้วยสายตาตลอด
คนอื่นฟังเพลงไปด้วยก็เลยไม่รู้ไง
แต่ฉันมองเจ๊คนนั้นอย่างเดียว อย่างฮาเลย
หัวร้อนแล้ว
- คิดถึงแม่กดบุนขึ้นมาเลย - เป็นการแสดงแบบเกาหลี
- การแสดงแบบเกาหลี - ต้นฉบับการแสดงแบบเกาหลี
แต่ฉันว่าของเราไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจ
พอที่จะนับเป็นการแสดงแบบเกาหลี
- อ้อ เราแสดงเรียบง่ายตลอด - ใช่
ฉันดูรายการใน NETFLIX มาเยอะมาก
จะมีการต่อสู้ด้วยปืน ต่อสู้ด้วยดาบก็มี มีหมด
แต่ไม่มีการต่อสู้ด้วยฝีปาก
การใช้ปากสู้กันมันไม่นานไง
ฉันเลยคิดว่า ถ้าทำเป็นแนวแบบ…
คุณย่าเกาหลีเถียงกันคงจะน่าสนใจ
ย่าฉันไม่เคยแพ้เลย
ย่าเธอจัดจ้านในหมู่บ้านเหรอ
ท่านเป็นนักเลง
อันนี้ไม่ได้พูดเล่นนะ
ย่าฉันพูดคำเดียวสงครามจบเลย
- ยังไงเหรอ - อย่างเช่นว่า
ไหนลองตะโกนอะไรมาหน่อย
"ย่าเป็นคนทำแบบนั้นไม่ใช่เหรอ"
"อะไร ฉันทำอะไร"
"เมื่อกี้ย่าบอกว่าเป็นคนทำนี่ ย่าบอกฉันเอง"
"ฉันทำอะไร"
- "ก็เมื่อกี้ย่าบอก" - "ช่างมัน"
"โอ๊ย ปากเหม็นอย่างกับขี้ ให้ตายเถอะ"
"ลูกหลานไม่ซื้อยาสีฟันให้หรือไง"
รู้ว่าแค่แสดงเลียนแบบ แต่หัวร้อนเลย
แค่อยู่ข้างๆ ยังอายเลย
เวลาเถียงกันจะได้เผชิญหน้าแบบนี้ไง
- เพราะว่าได้เผชิญหน้ากัน - ทำให้เราดูแย่มากเลย
ทำให้รู้สึกด้อย
แล้วก็มีอันนี้ๆ จะมีปฏิกิริยาตอบสนองด้วย
- ยังไง - ปฏิกิริยาของคุณยายตามบ้านนอก
"ยายไม่ควรใช้ชีวิตแบบนั้นนะ"
"ฉันเป็นยังไง ฉันใช้ชีวิตยังไงงั้นเหรอ"
"ยายไม่ควรทำแบบนั้นนะ"
"ฉันก็อยู่ดีตามอัตภาพ"
"ยายนี่เหลือเชื่อจริงๆ "
- "ทำไม จะทำไม" - "อะไร"
"ลูกหลานฉันเป็นใหญ่เป็นโตอยู่ในโซลกันหมด"
- "โอโยะ" - "คิดว่าตัวเองดีมากงั้นสิ"
- "โอโยะโหยว" - "โอโยะโหยว" เหรอ
เพราะเถียงไม่ออก
พวกคุณยาย พอเถียงกันไปเรื่อยๆ
แล้วจะลนขึ้นมา ต้องหาคำมาเถียง
- แล้วอยู่ดีๆ ก็ทำเสียงแบบนั้น - ฉันแทบน้ำตาไหล
พอจะนึกออกใช่ไหม
- "ไสหัวไป พูดจบแล้วก็ไป" - "โอโยะโหยว"
- "ยาย บอกแล้วไงว่าอย่าเอามาไว้ในนี้"
"ทำไมเอาแต่ทำแบบนี้ล่ะ ฉันบอกตั้งกี่รอบแล้ว"
- "ปากเหม็นอย่างกับขี้" - "ขี้อะไรก็ช่าง ฉันกำลังพูดอยู่เนี่ย"
"บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอามาใส่ในนี้"
(ถ้าไม่รู้จะทำยังไงให้ส่งเสียงป้องกันตัว)
"โอ๊ะ โอโยะ"
มันทำให้ลืมเจตนาสินะ
- คำที่จะตอบโต้กลับ - จริง
- คือหมดแล้ว - ไม่มีแล้ว
- แต่ว่าโกรธและไม่พอใจอยู่ - อือ
(เราเข้าใจความรู้สึกนั้นค่ะ คุณยาย)
- มีๆ จะมีแบบนี้ - จะทำเสียงแบบนี้
ฉันว่าอันนี้เอาไปใช้ทั่วโลกได้เลยนะ
นั่นสิ
ชินยองเลียนแบบเจ้าของเรือ ได้เหมือนเปี๊ยบด้วยนี่
เจ้าของเรือ
- เจ้าของเรือ… - เธอคล้ายคนเยอะมากจริงๆ
- ทำไมฉันคล้ายผู้ชายขนาดนี้นะ - ก็นั่นน่ะสิ
โอป้าเจ้าของเรือแกชอบการเล่นคำมาก
- ดูนะ สมมติว่ามีคนดังมา - ฉันจะเป็นลูกค้าให้
แวะมาเล่นนะ
- "เชิญเลยครับ" - "สวัสดีค่ะ"
"โอ้โฮ สุดยอดเลย"
- "วันนี้โชคดีจริงๆ " - โอ๊ย ขนลุก
- "สวยมากเลย" - เหมือนจริงมาก
- "ไม่อยากจะเชื่อเลย" - "ขอบคุณค่ะ"
"โห เห็นพวกเธอแล้ว เหมือนชนะรางวัลเลย"
"ร้อยล้าน สองร้อยล้าน ส่วนเธอชนะใจฉัน"
โอ๊ย รำคาญ
"นี่ ขึ้นเรือเลย"
"ขอขึ้นบานาน่าโบ๊ตได้ไหมคะ"
"จะจัดให้แบบสุดเหวี่ยงเลย"
- "ขอนานๆ " - "ขอนานๆ หน่อยนะคะ"
- "จะขี่นานแค่ไหนล่ะ" - "ปกติกี่นาทีคะ"
"ปกติสิบนาที"
- "ประมาณ 15 นาที" - "ขอสัก 20 นาทีได้ไหมคะ"
"ให้ตาย 20 นาทีเหรอ"
"พวกเธอ ค่ามอเตอร์มันแพงมากนะ"
"แต่เหมือนพวกเธอจะเป็นคนดัง"
"รู้จักพวกเราเหรอคะ"
- "รู้จักสิ" - "เราเป็นไอดอล"
"ไอ้ด้วนเหรอ"
"ขอโทษๆ ขอโทษที"
"ร้อยล้าน สองร้อยล้าน ส่วนเธอชนะใจฉัน"
- "ขอบคุณค่ะ" - "มาถ่ายรูปกันสักรูปนะ"
"ขอโทษนะคะ แต่ว่าคงถ่ายรูป…"
- "ทำไมล่ะ" - "พอดีเราไม่ได้แต่งหน้า"
"ไม่เอาไปลงที่ไหนหรอก ขอถ่ายรูปเดียวพอ"
- "ขอโทษจริงๆ ค่ะ" - "เถอะนะ"
"จะลงไว้ในหัวตัวเอง"
เห็นหัวใจไหม
- เห็นหัวใจไหม - "ฉันจะลงไว้ในหัวตัวเอง"
- "ห้ามเอารูปไปลงที่ไหนนะคะ" - "เราไม่มีเวลาแล้วนะ"
"เข้าใจแล้ว เล่นน้ำแล้วหิวใช่ไหม"
- "ค่ะ" - "รอเดี๋ยวนะ อือ ไก่ผัดใช่ไหม"
"จะมีคนไปสามคนนะ"
- ฉันไม่กินไก่ผัดนะ - "พวกเธอก็คือ"
"ซงอึนอี อันยองมี แล้วก็ชินบงซอน"
แล้วสุดท้ายก็จะไปยันห้องพักที่เพื่อนแกทำอยู่
ใช่ ไปถึงบ้านพัก
"มากันกี่คน สามคนเหรอ หรือสี่คน"
- "ที่จริงเราไม่มีแผนจะมาค้าง" - "โอ๊ย จะบ้าเหรอ"
"ฮัลโหล อือ บ้านพักใช่ไหม"
"อือ พวกน้องๆ ของฉันเอง"
(ใครๆ ก็เป็นน้องได้ใน 5 นาที)
"ฝากดูแลด้วยนะ"
"เพิ่งเจอกันครั้งแรกเองนะ"
"ฉันดูแลน้องฉันเอง"
"อือๆ ไก่ผัด จัดไป"
"แปลว่าถ้าเถ้าแก่คุยให้ แล้วเราจะได้กินไก่ผัดร้านนั้นฟรีเหรอคะ"
"ไปถึงก็รู้เอง"
- "ให้บอกว่าเถ้าแก่แนะนำมาเหรอคะ" - "เราต้องบอกว่าไงคะ"
"บอกว่าโอป้าเราแนะนำมาก็พอ"
- "โอป้าเรา" เหรอคะ - "โอป้าเรา" เหรอคะ
"คุณเป็นคุณลุงแล้วนี่คะ"
"คุณลุงอะไรกัน"
"ฉันแต่งงานแค่สองครั้งเอง"
- "ฉันแต่งงานแค่สองครั้งเอง" - โอ๊ย ขนลุก
"ตอนนี้ฉันโสด"
- เหมือนมากจริงๆ - "ตอนนี้โสดแล้ว"
- ฉันเคยเจอคนแบบนี้อยู่ - ฉันก็เคยเจอ
- เหมือนมากจนขนลุกค่ะ - ขนลุกไปหมดเลย
- คำพูดจะเด้งกลับไปกลับมาไม่หยุด - อ้อ
- ไม่มีติดขัดเลย - ไม่ติดขัดเลย
- เหมือนมากจนขนลุกเลยจริงๆ - งั้นโอป้าเจ้าของเรือ
- จะถูกแปลเป็น "โบ๊ตบราเธอร์" เหรอ - อือ
- จะไปห่วงถึงขั้นนั้นทำไมคะ คุณ - ให้ตายเถอะ
เดี๋ยว NETFLIX เขาจัดการ เรื่องคำบรรยายเอง
ฉันกังวลไง
มุกเมื่อกี้ตลกมากเลยนะ แต่ว่า…
- ชาวต่างชาติจะตลกด้วยหรือเปล่า - โอ๊ย ไม่ต้องไปคิด
- เอาแบบนี้เถอะค่ะ - เอาแบบนี้แหละ
เอาสิ่งที่เราได้มาเรียบเรียง และทำเป็นโชว์กันเถอะ
- โอเคๆ เรียบร้อยแล้ว - ค่ะ
- เรียบร้อยแล้ว - นี่ น่าจะผัดข้าวหน่อยนะ
คนทั้งโลกต้องฮาระเบิดแน่
- แน่นอนสิ - ขอข้าวหน่อยค่ะ
(อึนอี-ประชุม ยองมี-จัดรายการวิทยุ ชินยอง-จัดรายการวิทยุ)
(อึนอี: หลับกันหรือยัง)
(ชินยอง: มีอะไรคะ รุ่นพี่)
(อึนอี: อีกห้าวันเราจะถ่ายทำแล้วไง)
(บงซอน: รุ่นพี่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเหรอคะ)
(อึนอี: ฉันกลับบ้านมาลองคิดดู ที่เราประชุมมา ชาวต่างชาติจะฮากันไหมนะ)
(บงซอน: ที่จริงฉันก็กังวลเหมือนกันค่ะ)
(ชินยอง: ฉันก็กังวล ยองมี: ฉันด้วย)
(อึนอี: ใช่ไหม เรื่องเจ้าของเรือไม่ใช่มุกสากล ยังพอมีเวลา มาประชุมใหม่เถอะ)
(ยองมี: จัดไป)
(บงซอน: โอเค)
(ชินยอง: ฝันดี)
(ห้องแชตเซเลบ(ไม่มีอึนอี) บงซอน: ว่าแต่ จะประชุมใหม่จริงเหรอ)
(ชินยอง: ไม่รู้ พี่แกขำมุกลุงเจ้าของเรือจะตาย)
(ยองมี: นั่นสิ ที่เราคิดไปก็มากพอแล้ว)
(บงซอน: รุ่นพี่ติดโรคสากลไปแล้ว ชินยอง: ไม่ใช่ว่าคืนนี้จะฝันเป็นสากลเหรอ)
(ยองมี: 555 บงซอน: 555)
(ชินยอง: ไปประชุมแล้วจะพูดอะไรอีกล่ะ บงซอน: ไม่มีอะไรจะพูดแล้วแหละ)
(ชินยอง: เดี๋ยวก็หาทางได้เอง)
(เซเลบไฟว์ถ่ายรายการ)
ขอบคุณนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - ทำได้ดีมากค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
เหนื่อยหน่อยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
หนาวนะ หนาวๆ อยู่
(ห้องรับรองของเซเลบไฟว์)
เหลืออีกไม่กี่วันแล้วนะ
อะไรคะ
เหลืออะไรไม่กี่วัน
อะไรเหรอ
ถามมาได้ไง
- รุ่นพี่ - การแสดงของ NETFLIX ไง
นึกว่าพูดถึงวันไข่ตกของยองมี
ได้ยินพูดว่าอีกไม่กี่วัน
เลยนึกว่าชีวิตรุ่นพี่เหลือไม่กี่วัน
คนเราจะไปไม่มีการบอกล่วงหน้าหรอก
ไม่มี ไม่มีแจ้งล่วงหน้าหรอก
เป็นตลกร้ายซะงั้น
เผอิญว่าฉันยังแข็งแรงดีอยู่
แข็งแรงดีอยู่ค่ะ
รุ่นพี่หัวหงอกขึ้นเยอะเลยค่ะ เพราะกังวลมากเกินไป
- ใช่ กังวลเกินไป - รุ่นพี่หลังโก่งขึ้นด้วยค่ะ
ตอนนี้เราเหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว
พวกเธอนอนหลับลงเหรอ
- เราก็วางแผนไว้เยอะแล้วนี่ - เราพูดไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ
- พูดไปหมดแล้วอะไรล่ะ - หมดแล้วไม่ใช่เหรอ
ยิ่งระดมความคิดมากเท่าไร ก็น่าจะยิ่งตลกนี่
- อือ - มาคิดเพิ่มอีกหน่อยเถอะ
โอ๊ย ฉันล่ะ…
แม้แต่ประธานของ NETFLIX ยังไม่ยุ่งยากขนาดนี้เลย
รุ่นพี่อ่านว่ายังไงคะ
- โอ๊ตมีล - อ๋อ
ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษเหรอ
ฉันนึกว่า "วอตมีล"
แล้วแบบนี้จะทำ NETFLIX ได้เหรอ
(ไม่อยากดังระดับสากลเหรอ)
ฉันมีพี่ที่ไม่ค่อยได้ภาษาอังกฤษอยู่
- ใครเหรอ - พี่คังบก
คังบกนี่ใครนะ
พี่ที่ทำงานกับฉัน
- ในเอสบีเอสสมัยก่อน - อ๋อ ใช่ๆ
- คนที่พูดติดสำเนียงคยองซัง - ที่ทำละครตลกไชเท้าดองใช่ไหม
- "สถาบันไชเท้าดอง" - ใช่ๆ
ใช่ๆ
พี่คังบกแกค่อนข้างเป็นลูกผู้ชาย
- จริงเหรอ - อือ
คำที่พูดประจำก็คือ "คอยดูสิ"
- อะไรนะ - "คอยดูสิ"
ว่าไงนะ
- ภาษาจีนไม่ใช่เหรอ - ภาษาจีนเหรอ
ไม่ใช่ "ตุ้ยปู้ฉี่"
"คอยดูสิ ฉันจะต้องประสบความสำเร็จ"
อะไรนะ
แต่ว่านักแสดงตลกเป็นแบบนี้กันเยอะ
พี่คังบกแกออกเสียงได้แย่มาก
- ไม่ได้ตั้งใจเอาฮา - เวลาเห็นเนเจอร์ รีพับบลิค
"โอ้ นั่นมันร้านไอศกรีม นาตูรู"
(ถ้าเห็นเป็นนาตูรู…)
"นาตูรู"
- ตลกจัง - เป็นคนมีเอกลักษณ์มากเลย
อีกเรื่องของพี่คังบกก็คือ
ตอนนั้นเราไปร้านบุฟเฟต์
ตอนนั้นทุกคน เพิ่งเคยเห็นสิ่งที่เรียกว่าบุฟเฟต์ครั้งแรก
ทุกคนก็เลยแบบ
"ว้าว โอ้โฮ" อะไรแบบนี้
แล้วพี่คังบกบอกว่า "นี่ เราเป็นคนดังนะ
ทำบ้าอะไรกัน
ขายหน้าเขา
นี่ต็อกไง ต็อก
ก็กินๆ ไปสิ จะถ่ายรูปทำไม
โอ้ ขนมปังๆ ขอขนมปัง"
- ทำไมๆ - มันคือเนย
(ตัวตนแท้จริงของต็อกคือเนย ก็เลยต้องหาขนมปัง)
พี่แกกินเนยเข้าไปเท่านี้แหละ เพราะนึกว่าเป็นต็อก
"นี่มันต็อกไง
จะตื่นเต้นไปทำไม"
ฉันกับพี่คังบกเคยถ่ายหนังยุคโชซอน
สมัยนั้นนักแสดงตลกได้ถ่ายหนังด้วย
ใช่ๆ
- พี่คังบกรับบทแดร็กคูลา - คงอึดอัดน่าดู
ต้องใส่ฟันปลอมด้วยไง
ติดเขี้ยวปลอมสองข้าง
"โอเค เริ่มเลยนะ คิว"
"ทำเช่นนี้มิได้ขอรับ"
"ข้าคิดว่า ในสถานการณ์เช่นนี้…"
"คัต พูดบ้าอะไรวะ"
"เฮ้ย นายพูดบ้าอะไร"
- "เฮ้ย" - โอ๊ย กลัวแล้ว
"ซ้อมหน่อยสิ จำบทไม่ได้เหรอ"
"เปล่าครับ จำได้ครับ ขอโทษนะครับ"
"เริ่ม"
"กำจัดพวกมันซะ"
"ในสถานการณ์เช่นนี้…"
"ข้าคิดว่ามิควร…"
บ้าเอ๊ย
- จะบ้าตาย - "โธ่เว้ย คัต"
ผู้กำกับเลยบอก "แค่ข้ามไปเถอะ"
อ้อ
แล้วเราก็ไปดูในโรงหนัง
ฉายในโรงเหรอ แล้วมีฉากนั้นไหม
- ฉายในโรง มีฉากนั้นด้วย - อ้อๆ
อันนี้เป็นเวอร์ชันภาพยนตร์ ที่เราเห็นอยู่ในโรง
"กำจัดพวกมันซะ"
"มิได้ขอรับ"
"ในสถานการณ์เช่นนี้ เรามิควรทำเช่นนั้นโดยเด็ดขาด"
- อะไรกัน - เป็นคนเกาหลีนะ แต่ต้องใส่เสียงพากย์
เพราะออกเสียงแย่มาก
- ใส่เสียงพากย์ - อันนี้เรื่องจริง
ต้องให้คนเกาหลีมาพากย์เสียงใส่
จู่ๆ ก็มีนักพากย์มาเหรอ
จู่ๆ ก็…
"มิได้ขอรับ ในสถานการณ์เช่นนี้ เรามิควรทำเช่นนั้นโดยเด็ดขาด"
แล้วของจริงล่ะ
"มิได้ขอรับ ในสถานการณ์เช่นนี้"
ฉันนี่ฮาไม่ไหว
- จริงๆ - บ้าไปแล้ว
ต้องลองไปหาดูจริงๆ
ต้องรู้จักคังบกถึงจะฮาหรือเปล่า
รุ่นพี่ก็ฮานี่
- ขำขนาดนั้นแล้ว - จะกังวลทำไม
แบบนี้อาจจะกลายเป็น รายการอีคังบกก็ได้
รุ่นพี่ ฉันเสียใจมากค่ะ
- รุ่นพี่ ฉันเสียใจมาก - รุ่นพี่ ฉันเสียใจมาก
รุ่นพี่จะทำเกินไปหน่อยไหม
งั้นทำแบบนี้ดีไหม
ฉันก็ดู NETFLIX บ่อยมาก
รายการที่ดังๆ มีแต่รายการเดตทั้งนั้นเลย
- ใช่ มีของเกาหลีด้วย - ใช่ มีหมด
ไม่ว่าจะเป็นแนวไหน ขอแค่เป็นเรื่องความรัก
- มันจะเข้าถึงผู้ชม - ใช่ จะเข้าถึงได้ง่าย
พวกเรามาพูดถึงเรื่องความรักบ้างดีกว่า
- ใช่ - ดีเลย
(หัวข้อการประชุม)
(1. เรื่องราวของคังบก ภาษาอังกฤษ และการปรากฏตัวในหนังของลูกผู้ชาย)
(2. จะต้องใส่เรื่องความรักลงไปด้วย)
ทำอย่างอื่นเถอะ
ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะ ลอยมาจากไหนไหม
ไม่มั้ง หลอนไปเองแล้วค่ะ
- เพราะมีปมด้อยไง - อันนั้นเป็นปมแล้ว
ถ้างั้นฉันจะพูดเอง
คนที่พูดเรื่องความรักได้มีแค่พี่คนเดียวนี่
- เพราะว่าฉันไม่เคยพูดถึง - พูดเลย
- มันเลยดูมีความลึกลับไง - ใช่
- ถูกต้องๆ - การเดตครั้งสุดท้ายของฉัน
สมัยบอลโลกหรือเปล่านะ เพราะว่าเป็นปี 2002
ตอนอันจองฮวานจูบแหวนฉลองเหรอ
เขาบอกว่าฉันใส่สีแดงขึ้น
(เรื่องความรักของบงซอน)
- จริงด้วย ปีศาจแดง - ปี 2002
- ความรักช่วงบอลโลก - แล้วก็จบด้วยปีศาจแดง
อย่างน้อยก็อยู่ในศตวรรษที่ 21
(ความรักของอึนอี จบลงที่ศตวรรษที่ 20)
รุ่นพี่ หลังจากปี 2000 ไม่เคยมีแฟนอีกเลยเหรอคะ
ไม่มีเลยเหรอ รุ่นพี่
หือ
- คุยเรื่องอื่นเถอะ - บอกแล้วว่าอย่า
ฉันฟังเพลงที่แฟนคนสุดท้าย ให้มาไม่ได้อีกเลย
เพราะมันอยู่ในฟลอปปีดิสก์
ความทรงจำถูกจำกัด เพราะการพัฒนาของเทคโนโลยี
เรื่องความรักเป็นหัวข้อเด็ด ในการแสดงตลกเลยนะ
- น่าเสียดายจริงๆ - เราก้าวให้ทันโลกสมัยใหม่ไม่ได้เลย
โลกสมัยนี้วุ่นวายมาก
หรือไม่งั้น เราก็แค่ ทำเป็นรายการฮ้อนนักจับไม่อยู่
- มันคืออะไร - เราทำได้จริงๆ นะ
- ฮ้อนนักคืออะไร - รู้จักฮอตนักจับไม่อยู่ใช่ไหม
ไม่รู้จัก
ให้จับชายโสดหญิงโสดแปดคู่ไปไว้ที่เกาะ
ฮอตนักจับไม่อยู่กลับมา
พร้อมกับการเดิมพัน
ยินดีต้อนรับสู่ปาร์ตี้
และผู้ชนะจะได้รางวัลพันล้านวอน
แต่ถ้ามีการแตะเนื้อต้องตัวกัน
จำนวนเงินจะถูกหักออก
(น่าเสียดายจัง กฎหลักคือห้ามมีสัมผัสทางกาย)
ถ้างั้นหนึ่งคืนจะถูกหักเท่าไรเหรอ
(หนึ่งคืนเหรอ)
ถามทำไม
ไหนๆ โดนหักแล้วก็จัดทั้งคืนไปเลยสิ
- จะได้โล่งๆ - ทุกคนก็คิดแบบนี้แหละ
- ไม่มีใครได้รางวัลเลยเหรอ - อือ
- ทุกคนเลยเหรอ - ทำไมล่ะ
ตอนแรกทุกคนก็คิดแบบนี้แหละ
"แค่ไม่ต้องทำ แค่นี้เอง"
ถามจริง ทำไมทำไม่ได้ล่ะ ทำไมถึงไม่ได้พันล้าน
ถ้าให้เงินพันล้านแล้วห้ามมีอะไรหนึ่งปี ฉันไม่มีก็ได้
นี่ คนที่จะได้รางวัลหมื่นล้านอยู่ตรงนี้
เศรษฐีแสนล้านเลยเหอะ
- เศรษฐีล้านล้าน - ใช่ เศรษฐีล้านล้าน
คงรวยเท่ามาร์กซักเคอร์เบิร์กแล้ว
แต่รายการต่างชาติทำเรตแบบนั้นได้
แต่ประเทศเราทำไม่ได้นี่
รายการเกาหลี พอสบตากันแล้วตัดภาพขึ้นฟ้าเลย
- นึกออกใช่ไหม - จะเป็นแบบนี้แหละ
(งานกล้องเพื่อปรับเรตให้เหมาะสม)
- อยู่ดีๆ ก็ตัดไป - แล้วหลังจากนั้น
- ก็เรียกที่รักเฉยเลย - ใช่
แต่รายการ NETFLIX ไม่ใช่แบบนั้น
ของ NETFLIX จะเริ่มจากประตู
- มานี่ - ตั้งแต่ประตูเหรอ
- ฉันกับยองมีคือผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ - เราต้องรู้เรื่องเรตด้วย รุ่นพี่
จะต่างกันตั้งแต่แรกเลย
รายการของ NETFLIX จะต่างออกไป
- เอาเลยนะ - อือ
(หนังฮอลลีวูดนัวกันตั้งแต่เริ่มเรื่อง)
(ฟาดฟัน)
- อย่าทะเลาะกันสิ - อย่าทะเลาะกัน
(ห้ำหั่น)
(ฮอลลีวูด)
ไอ้พวกบ้า
นังบ้าพวกนี้
บ้าเอ๊ย
- ไอ้พวกบ้า - พวกบ้าเอ๊ย
มันจะผ่านไหมฮะ จะผ่านไหม
มันจะออกอากาศได้เหรอ
นั่งลง ปฏิบัติ นั่งลงเดี๋ยวนี้
มันจะผ่านเหรอ
- เขาทำแบบนี้จริงๆ นะ - เรื่อง 365 วันทำแบบนี้เลยนะ
- มีฉากแบบนี้เยอะแยะ - เรื่อง 365 วันคืออะไร
- ฉันไม่รู้จักหรอก - ในเรื่อง 365 วัน
- มีแต่ฉากแบบนี้ตลอด - ไม่ๆ มาตรงนี้ค่ะ
- พี่เปิดผ้าม่านนะ - ได้ๆ
ดึงผ้าม่านหน่อย
- ให้เปิดแบบกะทันหันเลยเหรอ - ใช่
(วะฮะฮะฮ่า)
ทำอะไรแปลกๆ อีกแล้ว
เรตของ NETFLIX จะเป็นแบบนี้
- ใช่ - เรตแบบนี้แหละ
ทำบ้าอะไรเนี่ย
นี่
ไม่ต้องออกมาเลยนะเว้ย
- ไอ้พวกบ้า - ไม่ต้องออกมาเลย พวกบ้า
- ไม่ต้องออกมา - มันเป็นงี้จริงนะ
รุ่นพี่ ดุเลยค่ะ
- จับผมฉันๆ - เราจะทำโชว์แบบนี้จริงเหรอ
กลัวจะออกมาดูน่าเกลียดน่ะสิ
ออกมาได้แล้ว เราต้องมาระดมความคิดกัน
(ฮอลลีวูด)
- จะบ้าตาย - ไปหมดแล้วสมงสมอง
- ออกมา - เฮ้ย
- ออกมา - NETFLIX เขาทำแบบนี้จริงๆ
- อะไรคะ - รายการ NETFLIX ทำแบบนี้จริงๆ ค่ะ
ให้ตายเถอะ
- รุ่นพี่ถือไม้แขวนเสื้อมาทำไม - จะหัวโบราณไปแล้ว
- โบราณมาก - เธอยังมีสติอยู่ไหม
NETFLIX เขาให้ผ่านหมดแหละ
ฉันไม่กล้ามองไปทางนั้นแล้วเนี่ย
- ทำไมล่ะ - ทำไม
- ภาพเมื่อกี้ติดตาฉันไปแล้ว - อะไรเล่า
- หวั่นไหวเหรอ - อือ
เราเหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้วนะ
- เมื่อกี้นี้ - เมื่อกี้เราพูดถึงตลกร้ายไม่ใช่เหรอ
มุกเกี่ยวกับงานศพไม่ค่อยมีเลยใช่ไหม
- ไม่ค่อยมีค่ะ - งานศพแบบจริงจัง
มันก็พอมีอยู่
- แต่ว่าคนจะระวังกันค่ะ - ใช่
ตอนที่พ่อฉันเสีย ซองกวังมางานศพด้วย
เขาจุดธูปแล้วปักอย่างระมัดระวังมาก
แล้วธูปก็จี้มือตัวเอง
- ละเอียดมาก - ฉันอยู่แบบนี้แหละ
จู่ๆ ก็ทรุดลงไป
- ฉันเป็นซองกวัง - แต่พี่ซองกวังคงจริงจังแหละ
พี่เขาคงจริงจัง
ตอนที่พ่อของมีรยอเสีย
ฉันไปควังจู เธอก็บอก "ขอบคุณที่มานะ"
แม่มีรยอก็มา "ขอบใจนะ ชินยอง"
"ค่ะ คุณแม่"
- จะบอกให้เข้มแข็งไว้ อะไรงี้ก็ไม่ได้ - ใช่ๆ ต้องระวัง
- เดี๋ยวคำปลอบจะฟังดูแปลกๆ - ฉันก็นั่งอยู่เงียบๆ
สมมติว่าพี่เป็นฉันนะ
คุณลุงของมีรยอเข้ามา
(คุณลุงของมีรยอที่ปรากฏตัว ในงานศพที่เคร่งเครียด)
"เธอๆ เป็นนักแสดงตลกเหรอ"
"ค่ะ คิมชินยองค่ะ"
"ฉันเป็นนักแสดงตลกของควังจู"
"ลองเอาชนะฉันดูสิ"
"ฉันเป็นนักแสดงตลกของควังจูนะ"
- เขาพูดแบบนี้แหละ - โอ๊ย ตาย
- ชินยอง - อย่าแถขึ้นมาได้ไหม
- อย่าแต่งเรื่องสิ - ไม่ได้แต่ง เรื่องจริง
- เพราะแบบนี้ - ฉันไม่เชื่อหรอก
- คนถึงได้ว่าตลกชอบเล่นเกินเบอร์ - เรื่องจริงนะ
- เรื่องจริงเหรอ - จริงๆ ไม่ได้ล้อเล่น
ฉันก็เลยแบบ "ค่ะ ฉันเอาชนะไม่ได้หรอกค่ะ"
- "เอาชนะไม่ได้หรอกค่ะ" - "ไม่ชนะหรอกค่ะ"
- "ชนะไม่ได้เหรอ" - "ค่ะๆ "
"นี่ ฉันชนะคิมชินยองแล้ว"
"ฉันเอาชนะได้แล้ว"
ฉันก็อยู่เฉยๆ
"เธอคงทำแบบนี้ไม่ได้ใช่ไหม"
"ฉันเป็นนักแสดงตลกของควังจู"
อย่าโกหกได้ไหม
จริงๆ นะ ไม่ได้ล้อเล่น
ทุกคนขำกันหมด คุณแม่ของมีรยอก็ใส่ชุดไว้ทุกข์อยู่
"ชินยอง ขอโทษนะ สงสัยเขาจะสติหลุดเพราะเสียน้องชายไป"
"ขอโทษนะ สงสัยจะบ้าไปแล้ว"
"คงจะเสียสติเพราะน้องตาย เขาคงเสียใจมากจนเป็นบ้า"
"ขอโทษด้วยนะ ฉันปวดใจมาก"
- "ไม่เป็นไรค่ะ" - "ขอโทษจริงๆ "
- อันนี้เรื่องจริงเลย - ฮาไม่ไหว
- กลั้นขำไม่ไหวหรอก - แต่ขนาดอยู่ในงานศพ
ก็ยังมีคนจำเราได้ และเข้ามาขอลายเซ็นไงคะ
อันนั้นแหละ น่าอายที่สุดเลย
สมมติว่าเราต้องไปเคารพศพ ที่ห้องหมายเลขหก
ในห้องหมายเลขสี่ คนยืนสงบกันอยู่ดีๆ
พอฉันเดินผ่านไป เป็นคนดังไง
(สายตาของคนที่จำคนดังได้)
- สายตาคือตลกมาก - มีแบบนี้จริงๆ
- เรื่องนี้แบบ… - นั่นสิ
เวลาเจ้าภาพงานศพมาขอลายเซ็น ฉันไม่รู้จะทำยังไง
พร้อมถือสมุดเยี่ยมมาด้วย
- ถือสมุดเยี่ยมมา - ใช่ๆ
เจ้าภาพถือสมุดเยี่ยมมาแล้วก็ "ขอลายเซ็นหน่อย"
- ชุดไว้ทุกข์ - ปฏิเสธก็ไม่ได้ ไม่รู้จะทำไง
เวลาแจกลายเซ็น ปกติเราจะแจกด้วยความยินดีไง
- แต่นี่จะทำเป็นยินดีก็ยังไงอยู่ - มันแปลกๆ
สมมติว่าไปคยองซัง ไปปูซานอะไรแบบนี้
- ป้าๆ ที่นั่นจะแบบ - บ้านเกิดฉันเอง
ถ้าพวกเขาจำเราได้
จะทำแบบนี้ทันทีเลย
"แฮ่"
(ส่งสายตา)
"อะไรเนี่ย คุณชินบงซอนใช่ไหม"
ฉันเคยเจอป้าคนนี้
"คุณชินบงซอน"
"มาปูซานทำไมไม่โทรบอกกันล่ะ"
"ฉันไม่มีเบอร์โทรป้านี่คะ"
"บอกตอนนี้ก็ได้ เอาโทรศัพท์มา"
"ไม่ได้ค่ะ ขอเบอร์ไม่ได้"
- "สวยจังเลยนะเรา สวยมาก" - "ขอบคุณค่ะ"
- "ฉันชอบคุณบงซอนมากเลย" - "ขอบคุณค่ะ"
- "พูดจริงนะ" - เปี่ยมไปด้วยความรัก
- "มาถ่ายรูปกันเถอะ ถ่ายรูปกัน" - "ได้ค่ะ"
- โอ๊ย ขนลุก - "จะถ่ายแล้วนะ"
- "หนึ่ง สอง สาม แชะ" - "ชินบงซอน"
เขย่าพุงกันตลอด
คือถ่ายรูปอยู่นะ แต่จะทำแบบนี้แหละ "ชินบงซอน"
- ฉันเคยเจอป้าคนนี้ - มีแบบนี้จริงๆ
เพราะว่าเต็มไปด้วยความรักไง รักมาก
- มีแบบนี้ด้วย ที่ชอลลา - ที่ชอลลา
- แค่นั่งเฉยๆ นะ - อือๆ
อันนี้อยู่สถานที่จัดงาน เวลามีป้าๆ เดินมา
(เวลาเซเลบเจอกับชาวชอลลา)
"สวัสดีค่ะ"
- "สวัสดีค่ะ" - "ใช่ใช่ไหม"
- "ใช่ค่ะ" - "คุณชินบงซอน"
- "ใช่ค่ะ" - "ฉันติดตามผลงานเยอะเลย"
- "อ๋อ ค่ะ" - "เป็นแฟนตัวยงเลย"
- "นั่งลงเถอะ" - "ให้นั่งเหรอคะ"
"โอ้โฮ ทำไมหน้าเล็กแค่นี้เอง"
"ไม่หรอกค่ะ ขอบคุณที่ชมนะคะ"
- "สวยมากเลย" - "ขอบคุณค่ะ"
"เป็นไปได้ยังไงนะ"
- "นี่ คุณพี่" - "ว่ายังไง"
- "นี่คุณชินบงซอนล่ะ" - "ฉันยุ่งอยู่ไม่เห็นเหรอ"
"คุณพี่ นี่คุณชินบงซอน ซุปตาร์มาแถวบ้านเรานะ"
- "สวัสดีค่ะ" - "เป็นไปได้ยังไงเนี่ย"
(ซุบซิบ)
- "หน้าเล็กแค่นี้เอง" - "เล็กมากจริงๆ "
"เป็นคนดังนี่นา"
- "พอดีฉันต้องเปลี่ยนชุด" - "จะเปลี่ยนชุดเหรอ"
"ก็ไปเปลี่ยนชุดสิ"
(ไม่รู้จะทำยังไงดี…)
(ช่วยปล่อยฉันไปได้ไหมคะ)
"คือว่า ฉันต้องไปเปลี่ยนชุด"
มีคุณป้าแบบนี้อยู่จริงๆ
- ยังไม่จบนะ - แล้วแกก็ยังคุยกันต่อ
ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก
พวกท่านก็เหมือนแม่ฉัน รู้สึกดีแหละ แต่ว่า…
แต่ไม่จบสักที
จ้องไม่วางตาเลย
เหมือนกำลังดูทีวี
- พวกเราคงจะดูเป็นมิตร - น่าจะใช่
แต่ว่าไม่ค่อยมีคนเข้ามาจับตัวฉันเท่าไร
สมมติว่าเธอคือซงอึนอี
- ฉันเป็นซงอึนอี - มีคนผ่านมาแล้วจ้องแบบนี้
รุ่นพี่เอาแว่นมาหน่อย ฉันจะได้แสดงเป็นรุ่นพี่
- ต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ - ต้องทำให้มันสนุกสิ
- จะได้สนุก - ฉันเป็นซงอึนอี
- เดี๋ยวก่อน นี่ - ทำไมคะ
นี่ เธอล้อเลียนเขานี่
เปล่านะ รุ่นพี่ ฉันแค่เป็นรุ่นพี่ไง
รุ่นพี่โกรธแล้วนะคะ
- ต้องทำให้สนุกสิ - ต้องทำให้สมจริงไง
ฉันทำแบบนั้นเหรอ ฉันรักษาโรคจมูกอักเสบแล้วนะ
ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
NETFLIX จะรู้ไหมว่าฉันคือซงอึนอี
- คนจะดูออกไหม - พวกขี้กังวลไง วิตกกังวล
เห็นแล้วของขึ้นว่ะ
- ทำไมล่ะ รุ่นพี่ - รุ่นพี่
โธ่ รุ่นพี่แอบรอให้เล่นนี่
ในวงการตลกเรามีรุ่นพี่ตลกๆ เยอะมาก
จะมีคนที่ชอบเล่นบทเจ้าของโรงเตี๊ยม
อ๋อ พอจะนึกออกแล้ว
- "คุณครูขา" - เรียกแล้วๆ
"ครับ ผมเอง"
"เรื่องพิธีจบการศึกษา ฉันมีความเห็นแบบนี้ค่ะ"
"การที่เราจะเรียนจบได้
- ต้องใช้ความพยายามมากนะคะ" - มีการปรบมือด้วย
ทำแบบนั้นทำไม
- "ที่นี่" - เพราะเป็นเจ้าของโรงเตี๊ยม
"ฉันเห็นมาแล้ว
ตอนนั้นมันลำบากมากเลย
ฉันเห็นกับตาเลยค่ะ" จะพูดแบบนี้แหละ
ดีมากเลย
เจ้าของโรงเตี๊ยมสมัยก่อน แสดงกันแบบนี้จริงๆ
- พูดเสียงโทนนี้ตลอด - ฉันว่าอะไรแบบนี้ตลกมากนะ
แต่พวกรุ่นพี่เคยบอกเขาแบบนี้แหละ
"นี่ เธอไม่ต้องปรบมือได้ไหม"
"ลองพูดแบบไม่ปรบมือดูหน่อย"
- อ้อ ปรบมือมากเกินไป - เพราะว่าปรบมือเยอะไป
- เลยทำให้เสียสมาธิได้ - ถูกต้อง
- มันอาจไปรบกวนเสียงอื่นได้ - ก็เลยปรบมือไม่ได้
- "คุณครูขา" - แบบไม่ปรบมือเหรอ
- ใช่ - "ว่ายังไง"
"หัวข้อวันนี้ คือพิธีปฐมนิเทศไงคะ"
- ปรบมือไม่ได้แล้ว - "ฉันคิดว่า"
- ตายแล้ว - "พิธีปฐมนิเทศ"
- มือลุกลี้ลุกลนมาก - "ฉันคิดว่าอย่างนี้ค่ะ"
"คือว่า…"
- ไม่นะ - "เอาใหม่นะคะ"
- ตายแล้ว - น่ากลัวมากเลย
ต้องถ่ายใหม่ประมาณ 20 รอบนี่แหละ
ไม่นะ
- ฉันเข้าใจเลยว่าเป็นยังไง - แล้วหลังจากนั้น
คนอื่นก็บอก "แค่ปรบมือไปเถอะ"
"คุณครูขา
เรื่องพิธีปฐมนิเทศ ฉันคิดว่าอย่างนี้ค่ะ"
"พอถึงเดือนมีนา พวกเราก็ต้องเข้าเรียนกันหมด
ต้นไม้ก็เริ่มแตกหน่อ
ต้นหญ้าก็เริ่มแทงยอดไงคะ
พวกเราก็ต้องเติบโตเหมือนกันค่ะ"
- ทำดีมากเลย - จำเป็นต้องปรบมือ
เป็นเพราะการปรบมือ
แต่จะมีอะไรแบบนี้อยู่
มันขึ้นอยู่กับความเชื่อของตัวเอง
- ใช่ๆ - จำเป็นต้องปรบมือ
- ใช่ - ต้องทำแบบนี้
- ตลกมากเลย - เรียบร้อยแล้วล่ะ
- รุ่นพี่ แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ - ได้ครบแล้ว
- มาปรบมือ - พร้อมแล้ว
เพราะการปรบมือเป็นสากล
- ยองมี เข้าไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
- โอ๊ย ตาย - ได้เรื่องเรียบร้อย
ยองมี เข้ามา
(ไปฮอลลีวูดกันเถอะ)
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
พร้อมหมดแล้ว
เอาเป็นว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อน
"วันนี้" พอแค่นี้เหรอคะ
- ทำได้ดีมากค่ะ - โอเค
ไม่ต้องไปอ่านข้อความ
(พวกเราทำได้)
(วันแสดง)
(เซเลบไฟว์โชว์)
(ห้องรับรองของเซเลบไฟว์)
ทุกคนเตรียมตัวนะครับ
- ค่ะ - ไปกันเถอะ
โอ๊ย ตื่นเต้นจังเลย
ในที่สุดก็จะได้แสดงแล้ว
รุ่นพี่ อย่าประหม่านะคะ
รุ่นพี่ ผ่อนคลายเข้าไว้
รุ่นพี่ช่วยผ่อนไหล่สบายๆ ทีเถอะ
(เวลาที่เหลือก่อนเริ่มแสดง)
- เชิญทางนี้ครับ - ค่ะ รับทราบค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ต้องมีคนมาเยอะแน่เลย
สงสัยคนจะเยอะ
เหมือนจะเยอะเลยนะ
ได้ยินเสียงด้วย
- ในรอบกี่ปีแล้วนะ - นั่นสิ
ส่องหน่อยๆ
- มีคนมาเยอะเลย - เยอะเลยเหรอ
- ที่นั่งเต็มไหม - อือ
- ฉันตื่นเต้นมากเลย - ไม่ได้ยืนต่อหน้าคนดูนานมาก
ไม่เป็นไรหรอก เราเตรียมตัวมาดีแล้วนี่นา
ต้องออกมาสนุกแน่นอน
รุ่นพี่ดูกังวลกว่าเพื่อนเลยนะ
จะกังวลอะไรเบอร์นั้น
- เพราะไม่มีอะไรเป็นไปตามแผนเลย - พูดอะไรเล่า
เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้แล้วนะ
- ถ้าอยากเข้าห้องน้ำ… - ไม่ๆ
- ขึ้นเวทีเลยครับ - ค่ะๆ เริ่ม
- เซเลบไฟว์ - เซเลบไฟว์
- โอเค ไปกันเถอะ - ไปกันค่ะๆ
(เวลาที่เหลือก่อนเริ่มแสดง)
- สู้ๆ - สู้ๆ
ปรบมือครับ
พร้อมชมการแสดงหรือยังครับ
- มาลุยกันเถอะ - ทุกคน
พร้อมหรือยังครับ
เราไม่ได้กะมาเอาชนะสควิดเกมหรอก
- ไม่ต้องกดดัน - เอาล่ะ ขอเชิญทุกท่านพบกับ
- เซเลบไฟว์ - ไปกันเถอะ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม