Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Jesteśmy na torze Motorland, na Mistrzostwach Świata Superbike’ów.
Motocykliści już są gotowi.
Widzowie czekają z podekscytowaniem.
Zobaczą najlepszych motocyklistów świata.
Zawodnicy doskonale się spisali na sesjach treningu dowolnego.
To dopiero początek sezonu.
Zespoły pracowały więc cały weekend.
A teraz nadejdzie chwila prawdy.
Widzimy pola startowe.
Wszystko gotowe. Hostessy odchodzą.
Mechanicy ściągają ogrzewacze opon.
To znaczy, że nie musimy długo czekać.
Już słychać ryk silników. To miód dla uszu!
TOR MOTORLAND ARAGÓN RZĄD ARAGONII
Cholera!
Ja pierdolę.
Daj mi chwilę.
Słabo, co? Dwa okrążenia przed końcem.
Pech.
To nie był pech.
Potrzebujesz dobrego zespołu.
Widziałam cię w Jerez.
Na zakrętach hamujesz ostatni. Powinieneś dziś wygrać.
Tu się zgadzam.
- Jestem Regina. - Cześć.
Rafa. Miło mi.
- Mój tata założył Monlau. - Rozumiem.
Przejęłam ją po nim.
Podpisaliśmy umowę z Hondą. Szukam drugiego zawodnika.
Organizujemy testy. Chcę, żebyś wziął w nich udział.
Jeśli jesteś zainteresowany, zaczynamy się w czwartek.
Oczywiście. Wielkie dzięki.
- Wpadnij do nas. - Jasne. Dzięki.
- Cześć. - Na razie.
Zajebiście.
Rafa. Musisz zostać trochę dłużej.
- Nie mogę. Ktoś na mnie czeka. - Niech czeka.
Wrzód na tyłku.
Nie patrz tak na mnie. Szybciej nie mogłem.
Ty dupku. Mam rozmowę o pracę.
- Wsiadaj. Zabiorę cię. - Gdzie?
Zabiorę cię, gdzie chcesz.
A co z Mateo? Pojedziemy w trójkę?
Przestań.
Chodź, słonko.
Do jutra. Przypilnuj, żeby odrobił lekcje.
Nic się nie martw.
- Też jesteś na mnie zły? - Nie.
Co?
Ile razy ci mówiłem, żebyś nie siadał na motor?
Ile?
Chodź.
Dodali wodę, mydło i znowu wodę…
Jak to?
- Mydło w soku? - Nie!
Najpierw mieli małe słoiczki, a potem wzięli jeszcze parę.
- I wtedy wszyscy… - Czekaj.
- Wiesz, kto to jest? - Nie.
Zgadniesz?
- Nie. - To twój tata, Mateo.
Widziałeś to nagranie milion razy.
- Mam pytanie. - Mów.
Wygrałeś?
Czy wygrałem?
Co to za pytanie?
Co to za pytanie.
…zostaje ogłoszony mistrzem…
- Oh là là. - Oh là là.
Jak ci się podoba?
- Ciężkie, nie? - Trochę.
Idź spać, dobrze?
- Śpiący? - Tak.
Tak? To dobrze.
- Wiesz, gdzie będę. - Wiem.
Tak?
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Hej.
- Mama wciąż się spotyka z Hakanem? - Z kim?
- Z tym wielkim facetem. - Nie.
- Już nie przychodzi. - Nie?
Mama świetnie tańczy, nie? Kurczę!
- Mama! - Chodź, synku.
Cześć, przystojniaku.
Co słychać? Fajnie było?
- Fajnie. - Tak?
- Jak poszła rozmowa? - W porządku. Zobaczymy.
- Pamiętaj, w piątek o szóstej. - Zaczekaj.
Może spotkamy się kiedyś i pójdziemy na drinka?
Po co?
Chodź, Mateo.
Możecie na chwilę przestać? Podejdźcie tu.
Poznajcie Alána Moralesa.
Chodź. To nasz główny inżynier.
- Witajcie. - Cześć.
Będziecie z nim pracować.
Z wszelkimi pytaniami idźcie do Alána.
Wybierzemy tylko jednego z was.
Chcemy wygrywać.
Do tego potrzebujemy najlepszego kierowcy.
Wypełnijcie papiery z Caroliną.
- I do zobaczenia na torze. - Dobra.
- Powodzenia wszystkim. - Dzięki.
Zaczniemy od ćwiczenia grupowego. Zrobimy wyścigi na pięć okrążeń.
RUNDA PIERWSZA
Stary, nie możesz tu parkować motoru.
Co tam? Zawsze będziesz tak gadał?
Żart stary jak świat.
Jak mała?
W porządku. Codziennie wstaję o dziewiątej.
- Mam tego dosyć. - Najwyższa pora, żebyś wstawał przed 13.
- Serio? - Tak.
Wiesz, jak to jest, kiedy żona cię wyciąga z łóżka?
„No już, wstawaj”.
- Co u ciebie? - Dobrze.
- Nic nowego. - Nic nowego? Żartujesz?
- Myślisz, że nie wiem? - O czym?
Próbujesz się dostać do jakiegoś zespołu wyścigowego.
No tak. Próbuję.
Jak już cię wybiorą, zrobimy sobie fotkę z Jorge Lorenzem.
Jasne, kiedy chcesz.
Wpadaj częściej. Nigdy cię tu nie ma.
- Napijemy się. - Dobra.
- Pozdrów rodzinę. - Powodzenia w wyścigach.
Dobra. Na razie, Cortés.
Natalia!
Co się stało?
Mateo. Nic wam nie jest?
Co się stało?
Jesteście cali?
Co się stało?
Cholera.
- Co się stało? - Puszczaj.
- Gdzie dzwonisz? - Na policję.
Rozłącz się. Mówię, żebyś się rozłączył! Nie rozumiesz?
- Powiesz, co się stało? - Miałam tu narkotyki.
- Że co? - Trzymałam tu dla kogoś narkotyki.
Dlaczego?
A jak myślisz? Żeby mieć na czynsz!
Czy to normalne trzymać w domu narkotyki, kiedy mieszkasz z synem?
Pojebało cię?
Mogłem ci pożyczyć kasę.
Jaką kasę? Nic mi nie dajesz.
- Wszystko wydajesz na motor. - Znowu to samo.
Nie mów mi, co mam robić.
- Ogarnij się. - Zamknij się!
Ja pierdolę!
Miało być tylko na kilka miesięcy.
To były narkotyki tamtych gości?
Ktoś je ukradł.
Ile były warte?
Dwieście tysięcy.
Mam miesiąc, żeby im zapłacić.
Natalia, spójrz na mnie.
- Posłuchaj. - Nie wiem, co robić.
- Przysięgam, że nie wiem. - Coś wymyślimy, dobra?
Nie możecie tu zostać.
Pakuj się. Zostańcie u mnie na kilka dni.
Dobra?
Chodź.
Zajebiście.
Proszę.
Dzięki.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała. Dobra?
Dobrze.
- Dobranoc, Mateo. - Dobranoc.
- Do jutra. - Do jutra.
Po niemal tygodniu zamieszek
brutalni radykaliście po raz kolejny wychodzą na ulice Barcelony.
Liczba ofiar rośnie z każdym dniem protestów…
ZAŻARTA WALKA MIĘDZY PROTESTUJĄCYMI A POLICJĄ W SERCU BARCELONY
Widzimy barykady, płonące przedmioty,
rzucane kamienie…
- A ty dokąd? - Gdzie Cortés?
- Spadaj. - Chcę z nim pogadać.
- Wynoś się! - Gdzie mój motocykl?
- Co? - Wypad!
Toni!
Nie mów tak do mnie. Nic ci nie zrobiłem.
Hej!
Niech przejdzie, Toni. Puść go.
Gościu, gdzie mój motocykl?
Kazałem ci tu nie parkować. Teren prywatny.
Nie mam na to humoru. Gdzie mój motor?
Wyluzuj.
Toni! Idź po jego motor.
Wiesz, że jacyś faceci trzymają tu narkotyki?
Oczywiście, że wiem.
- Serio? - No tak.
I ty im na to pozwalasz?
To podejrzane typy. Latynosi. Kolumbijczycy.
Gnębią Natalię.
- Jak? - Mówię, że ją gnębią.
Co? O co chodzi?
Muszę z nimi pogadać.
- To niebezpieczni ludzie. - Pomóż mi się dostać do tego gnojka.
Nie idź do niego. Co z tobą?
Pomożesz mi czy nie?
Dobra, idziemy.
No chodź.
- Co robimy? - Wiesz…
Jedenaście koni galopuje i próbuje przejąć prowadzenie…
Numer siedem według kolorów…
To już ostatni odcinek…
Chciałeś ze mną pogadać?
Tak, o Natalii.
- Masz pieniądze? - Ktoś ukradł narkotyki.
Nie mój problem.
Ona była odpowiedzialna za towar.
Dobrze wiesz, że Natalia jest spłukana.
A z jakiej racji tak cię interesuje?
Jest matką mojego syna.
W dupie to mam.
Po co przyszedłeś?
Negocjować.
Jeżdżę w wyścigach superbike'ów. Wszystko ci oddam.
Daj mi dwa miesiące.
Nie bawię się w pożyczki.
Daj mi miesiąc. Wszystko spłacę.
- Miesiąc i przysięgam, że oddam. - Jazda.
Hej!
Dogania ich, Boro.
Dalej!
Dobra robota.
Ja to umiem wybrać konia.
Kolejny wieczór zamieszek i starć protestujących z policją.
Wszystko z powodu skazania przywódców organizacji niepodległościowych.
Protest zorganizowano…
- Pomóc ci? - Nie, już kończę.
- Zrobiliśmy bałagan. - Wcale nie.
Miło was tu mieć. Naprawdę.
- Serio? - No pewnie.
A co, dziwisz się?
No wiesz.
Gdybyś chciał założyć rodzinę, to byś nie odszedł.
Moment.
Halo?
Naprawdę chcesz jej pomóc?
Tak.
Przyjdź do salonu tatuażu. Passatge del Crèdit 8.
- Teraz? - Tak, teraz.
Zaczekaj tam.
Chodź ze mną.
Wsiadaj.
MARSYLIA
Zabierz to do mojego salonu tatuażu.
Jesteśmy dziesięć minut od Marsylii.
Autostrada jest tam.
Opłata za przejazd będzie pobrana automatycznie, więc nie stawaj.
Dwóch gości doleje ci paliwa na pierwszej stacji za bramkami.
Dobra? Masz dwie godziny. Ani minuty dłużej.
Znam trasę. Nie zdążysz tylko, jeśli spróbujesz mnie wykiwać.
A tego nie chcesz, co?
Co?
Wszystko będę wiedział, bo masz GPS.
Nie rób nic głupiego.
HISZPANIA
Spóźniłeś się dziesięć minut.
- Mąka pełnoziarnista. - Upiecz dzieciakowi ciasto.
Ja pierdolę.
Przez te zamieszki nie wywieziemy z portu ani grama.
Za dużo glin.
Musimy zacisnąć zęby i kupować od żabojadów.
Będziesz jeździł do Marsylii i przywoził mi towar.
- Motocyklem. - Dobra.
Dobrze.
Telefon z belgijską kartą.
Możemy rozmawiać bezpiecznie i swobodnie.
Kiedy zadzwonię, masz odebrać. O każdej porze.
Hej.
O każdej porze.
Dwa miesiące i będziesz miał spokój.
Dług będzie spłacony.
Dobra. Dwa miesiące?
I koniec?
NIEZNANY NUMER ODBIERZ - ODRZUĆ
Rafa? Wszystko gotowe.
Dobra, już idę.
RUNDA INDYWIDUALNA
- Co tu robisz? Oszalałeś? - Chodź.
Wyjaśnię ci jeszcze raz. Kiedy dzwonimy, zawsze odbierasz.
- Inaczej koniec umowy. - Dobra.
Znajdę dziewczynę i zbiję ją na kwaśne jabłko.
- Jasne? - Tak.
Od teraz noś te rzeczy.
Wsiadaj.
- Co to jest? - Cukierki na zmęczenie.
Nie ty jeden będziesz jechał na haju.
W drogę.
HISZPANIA
To on. Jedziemy!
Widzimy podejrzanego. Ruszamy w pościg.
- Chodź. - Otwieraj.
Szybko!
Szybciej, do cholery!
Mało brakowało.
Muszę mieć lepszy motor.
Kawasaki 1000 z oponami wyścigowymi.
Dwa.
Za kogo ty się masz?
Quico.
Zabierz towar. Widzimy się w magazynie.
Carlos, jeśli mam ci przywozić narkotyki, to jest jedyny sposób.
Inaczej następnym razem mnie zamkną.
Zobaczymy.
Kurczę, przepraszam.
- Obudziłem cię? - Nie. Nie mogłam spać.
Wziąłem nocną zmianę za kolegę. Powinienem ci powiedzieć.
Nie szkodzi. To twój dom. Nie musisz się tłumaczyć.
Słuchaj, Natalia…
Tamta sprawa jest załatwiona.
- Załatwiona? - Tak.
Cortés zna tych gości. Dogadaliśmy się.
Jak? Co zrobiłeś?
Nieważne. Nie przejmuj się tym.
Tak po prostu?
Nie jestem idiotką. To poważna sprawa.
Nigdy nie traktowałem cię jak idiotki. Zaufaj mi, proszę.
- Zostawią mnie w spokoju? - Tak.
Zapomnij o tym.
MARSYLIA
Przestań gadać o swoim kuzynie. Co ci mówiłem, Boro?
Nie pracujemy z Fadelem. Kropka.
Jeśli będzie narzekał, to się nim zajmę.
No i?
Podoba się?
Tak.
Boro już czeka.
NIEZNANY NUMER
RUNDA CZWARTA
Nie wiem, co mu odbiło.
Nie patrz tak na mnie.
- Czego się spodziewałeś? Przesadziłeś. - Wjechałeś mi w drogę.
- Hej! - Jak zawsze.
- Co jest? - Nic.
- Coś się stało? - Jego pytaj.
Niedługo ostatnia runda.
Ona zadecyduje, kto zostanie w drużynie.
Musicie dać z siebie wszystko.
- Ty też. - Jasne.
Wypocznijcie. I do jutra.
- Cześć. - Na razie.
Rafa, chodź. Chcę z tobą porozmawiać.
Co jest grane?
Chcesz dołączyć do zespołu?
Tak.
Twoi rywale są od ciebie młodsi.
Z reguły odkrywamy i wspieramy młode talenty.
Rzadko bierzemy pod uwagę kogoś w twoim wieku.
Wybrałam ciebie, bo masz odwagę.
Ale nie jest mi łatwo.
Wybacz, ale według mnie to nie była moja wina.
Mało kto jest urodzony do wyścigów.
Większość motocyklistów ma tylko technikę.
Brakuje im talentu i nie zachodzą daleko.
Mój tata nazywał was centaurami.
Zamiast kopyt macie koła.
To jest ta magia, dzięki której latacie.
Nie zawiedź mnie, dobra?
Cześć, tato.
Co robisz?
Wracamy do domu.
Wszystko załatwione, tak?
Chcę, żebyście zostali.
- To nie twoja decyzja. - Chcę z tobą być.
- Za późno. - Zmieniłem się.
Jestem inny niż kiedyś. Nie widzisz?
- Już wiem, czego chcę. - Czego?
Chcę was.
Skąd mam wiedzieć, że to prawda?
Bo wiem, że nie mogę bez was żyć.
I wciąż za tobą szaleję. Naprawdę.
- Nie przepadam za szaleńcami. - Nie jestem szalony.
Udowodnię ci to.
Oczywiście, że rozumiem. To jest poza czyjąkolwiek kontrolą.
Dobra, uspokój się już.
Coś wymyślimy i zadzwonię.
Co za burdel.
O kurwa.
Nie przemycisz nawet grama.
Ale nie zamierzam zamykać biznesu.
Przemycimy towar, kiedy gliny będą na zamieszkach.
Ty się tym zajmiesz.
Dostawa bezpośrednio do klienta.
- Kiedy to będzie? - Dzisiaj.
Co się nadaje do jazdy po mieście?
TMAX?
Czy lepiej cross?
PROTESTUJĄCY MAJĄ PRZEWAGĘ NAD POLICJĄ
- Cross będzie lepszy. - Załatwione.
García, twoja kolej na podwójną zmianę.
Szefie, przepraszam. Dzisiaj nie mogę.
Nic nie poradzę.
Nie mogę, mam coś ważnego do załatwienia.
Następnym razem proszę mnie uprzedzić.
Zostajesz na drugą zmianę albo cię wywalam.
Co jest?
- Co tu robisz? - Ty mi powiedz.
- To prawda, co mówią? - Co?
Jeździsz dla Carlosa? Co ci odbiło, że dla nich pracujesz?
Cortés, wystarczy.
- Wiem, co robię. - Gówno wiesz.
Jeszcze tydzień i spłacę dług.
Uważaj. Ci ludzie nie dadzą ci odejść.
Naprawdę nie chcę słuchać kazania.
- Co ten Cygan tu robi? - Hej, spokojnie.
Co mu gadasz? Mam ci znowu obić mordę?
Pożałujesz tego, Rafa.
Zajmij się swoimi zbirami.
Naprawdę.
Młody, jesteś gotowy?
Pojedź na ten parking.
Znajdź miejsce 258.
Włóż towar do bagażnika i wróć tutaj.
- Dobra. - Jedź.
Nie daj się złapać. Zawartość plecaka jest warta 50 000 euro.
Stać!
POLICJA
RESTAURACJA GRUBA RYBA
Za mną!
Szybko!
- Cholera, nie dajcie mu uciec! - Biegiem!
Szybko!
Mam go! Za mną!
- Chodźcie. - Zaraz go dorwiemy.
Ja pierdolę!
Zabiję cię, skurwielu!
- Tędy? - Nie.
- Chodź tu, dupku. - Nie uciekaj.
- Widzisz go? - Nie.
- Tam? - Cholera.
- Gdzie on jest? - Zgubiliśmy go.
Kurwa mać!
- Gdzie jesteś? - Ktoś do mnie strzelił!
Co?
Rozwalili mi motor. Przyjedźcie po mnie.
- Kto? Policja? Protestujący? - Nie, jacyś kolesie z bronią.
- Masz przy sobie kokę? - Tak!
Cholera! Ktoś nas musiał sprzedać.
Co mam robić?
- Gdzie jesteś? - W La Boqueria.
Nie ma wyjścia!
Wyjdź od strony Ramblas.
- Szybko. - Dobra.
Nie widzę go.
Gdzie on się podział?
Zaraz nam ucieknie!
- Widzę go! - Szybko.
Wsiadaj!
Szybko!
Jedziemy!
Już ja się rozprawię z tym skurwielem, twoim kuzynem.
To nie on. To była robota Diega.
- Pracują razem. - Nie.
Znam Fadela całe życie. Można mu ufać.
A tobie?
Można ci ufać?
Co to za pytanie?
Tak bronisz kuzyna.
Może też jesteś w to zamieszany.
Jesteś?
Nie.
Diego wykorzystał zamieszki.
Tylko ślepy by tego nie widział.
Znajdź Diega.
Natychmiast. I wyjaśnijmy sprawę.
Zadzwonię do Fadela.
Cortés mi powiedział.
- Ale co? - Co robisz dla Carlosa.
Została mi jedna dostawa.
Potem będziemy wolni.
Zaraz dojdę.
Zaraz dojdę!
Rafa.
Rafa!
Rafa, obudź się. Zaspałeś.
Szybko.
- Spóźnisz się. - Szlag.
SELEKCJA KOŃCOWA
Cholera!
Kuźwa.
Rafa, kiedy ktoś dołącza do drużyny, staje się częścią mojej rodziny.
Wiesz dlaczego?
Co?
Bo rodzina nas definiuje.
Tak już jest.
Nawet jeśli jej nie chcemy, ona nas kształtuje.
- Wiem, słuchaj… - Nie, ty posłuchaj.
Ta rodzina zrobiłaby z ciebie mistrza.
Dałaby ci wszystko, czego ci trzeba do sukcesu.
Lepszej nie znajdziesz.
Trudno. Twoja decyzja.
Ja ją uszanuję.
Jasna cholera.
Ja pierdolę.
Czemu nie śpisz?
No i?
Daj mi to.
Zamawiamy więcej.
- Ile? - Dwa razy tyle.
Zostań.
Carlos.
Mam forsę.
Godoyowie chcą dostać dwa razy więcej.
Tak, jest tutaj.
Dobra.
Na razie.
To ja jadę.
Jutro o dziewiątej w salonie.
Co takiego?
Jutro o 21.00 w salonie tatuażu.
Nie. Miały być dwa miesiące.
To był ostatni raz.
Nie ma mowy.
Boro, pamiętaj, że mamy umowę.
Zadzwoń do Carlosa.
Boro, dzwoń do Carlosa!
Carlos ma to w dupie. My decydujemy, kiedy kończysz.
Słuchaj.
Zabieram się stąd.
A ty idź się jebać, chuju!
- Rafa. - Co?
- No co? - Słuchaj, Rafita.
Ze mną nie przeginaj, frajerze.
Mam wysłać Natalię, żeby obciągnęła Arabom?
Co ty myślisz, gówniarzu? Że tylko sprzedajemy kokę?
Zajmujemy się wszystkim.
Wiesz, ile u nich jest warta biała cipka?
Oszaleją. Wyruchają ją do nieprzytomności.
Jej wolność zależy od ciebie.
Albo ty, albo ona.
- Jasne? - Tak.
- Jasne?! - Tak!
Wynoś się.
Co jeszcze?
Zostawiłem telefon.
O Boże!
Załatwił go.
Wiecie, co robić. Zabierzcie go stąd.
Co się stało? Co?
Co tu się stało?
Co teraz, Rafa? Spierdoliłeś sprawę.
Carlos od razu się dowie.
Mówię do ciebie!
Chciałeś interes Carlosa, nie?
Możesz go przejąć, jeśli chcesz.
Zabiorę cię do magazynu z kokainą.
Wiesz, gdzie jest?
- Wiem, jak go znaleźć. - Skąd? Jak?
Ufasz mi?
Tak czy nie?
Tak?
- Co jest? - Co zrobiłeś?
- Co? - Gadaj.
- No już! - O co chodzi?
Czego chcecie? Co się dzieje?
- Ile dostałeś? Warto było? - Ale co?
- Jaką dostałeś działkę? - O co wam chodzi?
Gadaj, jak to było wczoraj z Godoyami.
- Co się stało? - Nic. Normalna dostawa.
A co?
- Gdzie pieniądze? - Boro je wziął i przeliczył.
Zadzwonił do ciebie, stałem przy nim.
- Gdzie teraz jest? - A skąd mam wiedzieć?
- Gadaj, skurwielu! - Nie mam pojęcia, gdzie jest Boro!
Carlos, przysięgam, mówię prawdę.
Menda nie odbiera i nie ma go w domu.
- Co się stało z Godoyami? - Nic, do diabła! Trzymaliśmy się planu.
Zabrali towar, dali nam gotówkę i odeszli.
Zadzwoń do nich!
Carlos, przestań! Mówię prawdę!
Już do nich dzwoniłem i dobrze wiem, co się stało.
Powiedz, co zrobiliście z moją forsą, kiedy Godoyowie zostawili was samych.
Nic nie wiem. Wyszedłem. Przysięgam, że mówię prawdę.
A Boro? Gdzie ten skurwysyn?
Policzył pieniądze i pojechał do kuzyna.
Do kogo?
Do Fadela!
Dzwonił, żeby Fadel po niego przyjechał.
- Tak to było? - Tak!
Cholera!
Magazyn.
Pojechałeś tam rano?
- Gadaj! - Nie.
- Mówiłeś, że teraz pojedziemy. - Jebany idiota.
Zabieramy się stąd.
A ty jedziesz ze mną.
- Ja? Dlaczego? - Bo tak mówię.
Chodź.
Dobra!
Wysiadaj, ja prowadzę. Banda frajerów.
Nelson, znajdź Bora i Fadela.
Podobno się spotkali po dostawie dla Godoyów.
Szybko.
Co robisz?
Patrz, co robi! Jedź za nim! Ucieka!
- Nie mogę się ruszyć! - Jedź tam!
- Jedź! - Nie mogę!
Ja pierdolę! Szybko!
- Nie widzisz? - Jezu!
- Cholera! - Nie mogłem się ruszyć!
Wszystko jest.
Do furgonetki. Ja pojadę.
Szybko.
Ty też.
Wiem, gdzie jest.
Dzielnica przemysłowa, południe. Szybko!
Skręć tutaj. Jedź tamtą ulicą.
Hej, słyszałeś coś od Fadela?
Nie. Od tygodnia jest w pace.
- A od Bora? - Nic.
- Co on mówił? - Pytał o Fadela.
- Cortés? - Cześć, Toni.
Mamy problem.
Nelson.
Nie mam nic na temat Bora, ale znalazłem jego kuzyna.
- Gdzie jest? - W kiblu.
Na pewno?
Siedzi od tygodnia. Nie mogli się spotkać.
Carlos?
Hej, Rafa. Słuchaj uważnie.
Zwijaj się, nakryli cię.
Rafa?
Tak?
Chodź na chwilę.
Chodź.
No chodź.
Nie wyjedziesz stąd żywy, skurwielu.
Dokąd się wybierałeś?
Co?
Dla kogo pracujesz, gnoju?
Powiesz mi, gdzie są moje pieniądze i Boro.
Dobra?
Właź.
Masz czelność mnie okradać.
Cześć, Toni. Słuchaj.
Wiem, gdzie są. Każ Manuelowi przyjechać.
Pierdol się!
Złap się mnie. Idziemy.
Będzie dobrze.
Spróbuj otworzyć.
Otwórz. I wsiadaj.
Szybko!
Jak się czujesz? Rafa?
- Rafa! - Dobrze!
Szybko!
Wszystkiego najlepszego
Dzisiaj twoje urodziny
Wszystkiego najlepszego
No proszę.
- Szybko ci poszło. - Brawo!
Co to?
Otwórz.
Dzwoni Regina.
Odbierz.
Cześć. Co słychać?
Bardzo mnie zaskoczyłaś tym telefonem.
Musiałam poruszyć niebo i ziemię.
Zarząd jest gotów dać ci kolejną szansę.
- Niemożliwe! - Mam słabość do czarnych owiec.
Pomogę cię się wyszlifować.
Inaczej. Lepiej pokierować tą energią.
- Żeby ci służyła. - Jasne.
A nie szkodziła.
Ostatnio trochę skomplikowało mi się życie.
Ale na szczęście już po wszystkim.
- Tak? - Tak.
- Nie jesteś już wściekły na świat? - Nie sądzę.
Dla mnie też rodzina jest najważniejsza i…
chętnie dołączę do twojej.
Ale to już wiesz.
Przyjechała policja.
Rafa.
Po ciebie.
Jak to po mnie?
Mamy dowody na twoją współpracę z Kolumbijczykami.
- Jakie dowody? - Zobacz, co o nich myślisz.
Jeśli wolisz, mamy też wideo.
CENTAURY
Gdzie na tych wszystkich zdjęciach jestem ja?
Czy to nie ty?
- Nie. - Niektórzy twierdzą inaczej.
Naprawdę? Kto?
Uważaj, Rafa. Wiemy wszystko.
Uważaj.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Ale mamy dla ciebie propozycję.
- Jaką propozycję? - Wydział narkotykowy szuka kierowców.
Zamiast myszki byłbyś kotkiem.
Twoja decyzja, Rafa. My albo pudło.
Co ty na to? Kot czy mysz?
Potrzebuję kawasaki 1000 z oponami wyścigowymi.
Jest twój.
CENTAUR 1
Zbliża się do kilometra 320.
Ucieka nam.
Centaur jeden, gdzie jesteś?
Coraz bliżej. Trzy kilometry za nim.
Tracimy go. Szybko.
Spokojnie, już go mam.
Przyjąłem. Jesteśmy za tobą.
Ręce do góry!
Napisy: Ewa Zielińska