Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Widziałam tylko, że pstrykają…- Mamo.
- Hej, skarbie.- Możemy pogadać?
Tak.
Daj mi chwilkę.
Co się dzieje? Wszystko w porządku?
Zakochałem się, mamo.
Nie gadaj. W kim?
- W Belli.- W kim?
W naszej wodzirejce.
Wiem, że jest stara,ale myślę, że ona też mnie kocha.
Rozumiem.
- Jesteś pewny, skarbie?- Tak.
Całkowicie pewny?
- Tak.- Dobrze.
- Zaraz wrócę.- Dokąd idziesz?
- Poczekaj w aucie.- Dokąd idziesz?
Idź do samochodu, proszę.
- Andrew! Nasza gwiazda!- Cześć.
Ostro dziś tańcowaliśmy, co?
Tak, masz rację.
Myślisz, że się jeszcze zobaczymy?
Może na randce?
Wiem, że jestem mały, ale może moglibyśmy…
To znaczy…
Może moglibyśmy na przykład…
Przepraszam. Bardzo się denerwuję.
Nigdy jeszcze nie było mi tak miło.
Ale…
jestem stara.
- Potrzebuję tego.- Ja też.
Co ty wyprawiasz?
Moje dziecko jest załamane.
Taniec młodości
10 LAT PÓŹNIEJ
WÓDKA
Co zamierzasz zrobić?
Pocałować cię.
Po studiach.
Odpowiedz na pytanie.
Odpowiedziałem. Pocałuję cię po studiach,
bo postanowiłem,że lecę z tobą do Barcelony.
To nie jest śmieszne.
Jesteś bardzo pijany.
Wcale nie.
Powiedz mi, co zrobisz.
Już ci powiedziałem.
Wrócę do domu i zatrudnię sięw jakiejś świetnej organizacji non-profit.
Chce pan chili na corn dogu?
MIĘSNE PALUSZKI
Ma być jako sos do maczaniaczy naprawdę na corn dogu?
Hej, Maya. Tu Andrew.
Cześć, Maya. Tu Andrew.
Jestem teraz w Mięsnych paluszkach,nudzę się jak mops,
myślę o tobie i mam nadzieję,że dobrze się bawisz w Barcelonie.
Pytałeś brata o dzisiaj?
Nie, zapomniałem.
- O co?- Czy zawieziesz mnie na bat micwę.
A gdzie jest, smarkaczu?
Space Events w Englewood.
Dzięki, smarkaczu.
To impreza córki Cath, Pheeb.Siostry Macy.
Cath mnie nie znosi, więc nie jadę,ale wysłałam kasę.
- Macy przyjechała?- Tak. Była na nabożeństwie.
Mówiłam jej o tobie. Jedź.
Bardzo się ucieszy.
Przeszkadzałoby ci to?
Nie.
Bujasz się w Phoebe?
Nie.
Jeśli wygląda jak Macy, to pierdolisz.
- Wyrażaj się.- Spoko, Greg. Mam 12 lat.
W nikim się nie buja. Ma już dziewczynę.
Nie gadaj, kurde.
Masz dziewczynę?
Dziewczyna i dojrzewanie?Dojrzewanie i dziewczyna?
- Tak.- Margaret.
- Ja pierdolę, to…- Nie, Andrew.
Nie jesteśmy w akademiku Tulane.
Masz rację, przepraszam.Jesteśmy w kawalerce 60-latka.
Żadnych przekleństw.
Żartuję.
Mama świetnie zmieniła wystrój.
Tak. To prawda.
Czemu Cath cię nie znosi?
Miałam ostatnio napad.
Twoja mama miała…
epizod maniakalny.
Mam wrażenie, że urodziłeś się,żeby wszystko udziwniać.
Tak?
Tak.
Dobra, pokaż się.
Elegancko.
Odwróć się. Sprawdzę coś.
Klapsik.
- Wkręcasz się na bat micwę mojej siostry?- No. Nawet nie byłem na nabożeństwie.
Jestem tu, bo mama nie mogła,a David potrzebuje asysty członka rodziny.
- Nieprawda.- Żartuję.
Z twoją mamą okej?
Tak. Tak naprawdę nie wiem, co się stało.
Ja też nie.
Chyba wszystko gra.
Ważniejsze, czy wszystko gra u Cath.
Jak najbardziej.
Uwielbia twoją mamę. Tak jak każdą inną.
Poza tą wariatką,która uczyła na zastępstwie w Newark.
Podobno przeleciała w łaziencepana Charlebois.
Naszego dyrektora?
Ciągle zapominam, że są tu dzieci. Kurwa.
Ten niewinny motyw growy to niezły start.
To miała być „Podmorska impreza Pheeb”,
ale musiała zmienić,
bo jej koleżanka ma obsesjęna punkcie Małej syrenki
i ją do tego zmusiła.
- Ale suka.- Suka.
- Suka.- Właśnie.
Masz jakąś pracę czy…
Nie możemy o tym mówić na bat micwach.
Czyli albo nie masz pracy,albo jest kiepska.
- Mam kiepską pracę.- Widzisz?
To ta wariatka.
Ta mama, o której mówiłam.
Widzę licealistkęz olśniewającą francuską au pair.
To mama z córką.
Może urodziła jako dziecko.
Jej córka jest w klasiez Davidem i Phoebe.
Jest chyba autystką,więc później zaczęła szkołę.
To obie mają przerąbane.
Cath myśli, że pali crack.
Ta autystka?
Proszę wódkę z sokiem żurawinowym.
Albo nie. Wódkę z colą.
Albo nie. Z sokiem.
Trzynaście! Do dzieła!
Zaczynamy.
No chodźcie. O proszę.
Chodź, Phoebe. Dasz radę.
Rozkręcamy się.
O nie.
Nadchodzi mama. Kryjcie się.
Dawaj, mama!
Ruszaj się. Właśnie tak.
Chłopaki, co tam u was?
Nie zamierzacie tańczyć?
A pan? Nie powinien pan tańczyćze swoją dziewczyną?
Nie rozmawiam z nią.
Świetnie.
A ty, Rod? Wyglądasz na żwawego.
Nie umiesz tańczyć?
Umiem, ale muzyka ssie.
Zgadzam się z tobą.
Do jakiej piosenki byś zatańczył?
„Fooly Cooly” BoyBand.
Czy jeśli DJ Rich ją puści,
obiecujesz,że będziesz tańczył do upadłego?
Tak. Byłoby zarąbiście.
Nieźle. Chcesz,żebym wygrała z tobą w kółko i krzyżyk?
Może chcesz się pobawić z innymi?
Chcesz iść do domu?
Nie wygrasz ze mną.
Myślę, że wygram.
Skopię twój śliczny tyłek.
O kurde! Dawaj, puść ten kawałek!
Chcesz krzyżyki czy kółka?
- Kółka.- Krzyżyki.
Cześć, kochany.
- Wieki pani nie widziałam.- Prawda? Żałuję, że nie ma twojej mamy.
- Przekażę jej to.- Przekaż.
Masz już jakąś pracę?
Pani córka już o to pytałai nie mam za dobrej odpowiedzi.
Ale nie macie tu dziś wodzireja,więc to będzie moja praca.
Wykonam ją za darmo.
Myśleliśmy, że DJ Rich wystarczy…
To był poważny błąd,bo jest bardzo kiepski.
Ale to nie szkodzi,bo mam do czwartego stolika pytanie.
Lubicie piosenkę „Funkytown”?
Nie powinnyśmy tańczyć, prawda?
- Zdecydowanie nie powinnyśmy.- Na pewno?
Możesz założyć słuchawkii możemy stanąć w rogu.
Nikt nie tańczy z mamą w słuchawkach.
Hej. Tańczycie?
Czasami.
Ale teraz nie jesteśmy w nastroju.
Może za chwilę.
Świetnie. Nie ma pośpiechu.
Ale to taki wieczór…
Jaki wieczór?
Spytałaś jaki?
Nie. Moja mama spytała.
- Jak ma na imię mama?- Domino.
Domino. Jestem Andrew.
Cześć, Andrew.
Mogę spytać o twoje imię?
Lola.
Masz na imię Lola?
To dosłowniemoje ulubione imię na świecie.
Nazwała mnie moja mama, Domino.
Domino, odpowiadając na twoje pytanie…
O co pytałaś?
Powiedziałeś, że to „taki wieczór”,a ja spytałam jaki.
Taki, w którym ty i Lolabędziecie tańczyć do upadłego.
Nikt was nie popędza. Bez pośpiechu.
Wiedzcie tylko, że nikt na parkiecienie będzie się dobrze bawił,
jeśli was tam zabraknie, więc…
Nie umiem robić moonwalk.
Dajesz, Pheeb!
Cześć.
Co zamawiasz?
Spróbuję znaleźć coś,
co doda mi odwagi,żeby poprosić Lolę do wolnego.
To bardzo miłe, ale ona nie zatańczy.
Spokojnie.
Lola jest autystką.
Dlatego układa kostkęna imprezie bat mitzvah.
A nie dlatego, że impreza ma motyw…
- growy. Tak.- Growy.
To trudne?
Tak, bardzo. W życiu bym jej nie ułożyła,ale ona jest w tym świetna.
- Pytałem o…- Wiem, o co pytałeś.
Nie. To znaczy czasami.
Ale nie przez nią.
Przepraszam. Czasem mi się wydaje,że ja jestem autystą.
Naprawdę?
No… nie.
- Nieważne.- Ważne.
- Wybacz.- Zapamiętam to.
Ale myślę,że dam radę wyciągnąć ją na parkiet.
Dam ci 1000 $.
Założysz się o 1000 $?
- Nie, dam ci je.- Nie.
Co to za zabawa? Może ja założę się z tobą
o 300 $, że wyciągnę ją na parkiet.
Fajny ten chłopak.
Uroczy jest.
Przestaję nawet nienawidzić zdziry.
- Cathy, nie można tak mówić.- Puknęła mojego męża.
- Nie puknęła Todda.- Mogę mówić, co chcę.
Bez ciebie nie byłoby tak fajnie.
Całkowita racja.
Ale kiedy mnie nie ma, nie wstydź się.Tańcz. Dobrze ci idzie.
Margaret była tobą oczarowana.
Dziewczyny lubią dobrych tancerzy.Chłopaki też.
Uważasz mnie za geja?
Po prostu nie powinieneś się definiować
tak do trzeciego roku studiów.
A co się wtedy dzieje?
- Dużo.- Andrew.
Myślałem, że poszłyście.
Nie poszłybyśmy bez pożegnania.
Lola, znasz Davida?
- Tak.- Cześć, Lola.
Cześć, David.
Chodziliśmy razem na fizykę.
Boże, ale z was słodziaki.
Lola i ja chciałyśmy ci podziękować,że z nami zatańczyłeś.
David, my się pewnie jeszcze zobaczymyna innych imprezach,
ale Andrew, podaj mi swoje konto,bo możemy się już nie spotkać.
Ja myślę,że musimy się z nim jeszcze spotkać.
Drogie panie, co tu się dzieje?
Zostanę na trochę w New Jersey,
więc na pewno przywiozę Davidana inną bar micwę.
Bardzo mnie to cieszy,
bo właśnie osacza cięchmara żydowskich matek
i werbuje na stanowiskotancerza motywacyjnego.
Czyli wodzireja?
- Tak.- Nie.
Dzięki niemu wszyscy świetnie się bawilii uznały, że potrzebują aranżera imprez.
Andrew, to super.
- Tak myślisz?- Tak!
Najpierw chcę usłyszeć, są sądzi Greg.
Nie bądź wredny. Przestań.To świetnie. Możesz założyć firmę.
Tak. Nie cierpię swojej pracy,a dziś dobrze się bawiłem.
Nie rzuciłbyś Mięsnych paluszków,
tylko ograniczył godziny.
Wspomniały, ile byś dostawał?
Ciekawe, ile zarabia wodzirej.
Ciut mniej niż nieszczęśliwy kierownikw firmie farmaceutycznej.
Co to miało znaczyć?
Skarbie, to nie jest śmieszne.
Myślisz o Andrew?
Nie.
Myślę o tym, żeby nakarmić jutro Jerry’egokalafiorem i ogórkiem.
Czeka cię jutro ważny dzień, Jerry.
Co powiedział Andrew, że zatańczyłaś?
Że kupi mi kostkę Magic MoYu 13x13
za 300 $, które mu dasz.
Myślisz, że byłby dobrym opiekunem?
Nie dogaduję się za dobrze z opiekunami,
ale z Andrew może być trochę inaczej.
Dlaczego?
Lubię go i myślę, że polubiłby Jerry’ego.
No i raczejnie traktowałby mnie jak dziecko.
Musisz go ignorować.
- Nie mogę tu mieszkać.- Możesz tak nie mówić?
Greg to kutas. Serio.
- Słownictwo.- Dlatego spadam stąd,
kiedy tylko coś zarobię.
Przestań. Chciałem powiedzieć,że Greg to kutas,
ale go znoszę,bo są dla siebie z mamą dobrzy.
Dzięki, skarbie.
A konkretnie jak?
Jesteś szczęśliwa? Uszczęśliwia cię?
Jestem tu szczęśliwa, jasne?
Dzięki niemunie muszę się martwić o wiele rzeczy.
Nie oczekuję, że to teraz zrozumiesz.
Dobra, dość gadania o Gregu.
Jak będzie się nazywać twoja firma?
Powiedz mi.
Spodoba ci się. David to wymyślił.
Jak?
Majster pląsów.
BRAT MAJSTRA PLĄSÓW
Kto jak kto, ale mój brat Andrewpotrafi rozkręcić imprezę.
Mówcie mu majster pląsów.
MAJSTER PLĄSÓW
Zatrzymało się.
- Zepsuło się, bo się zatrzymało.- To już wszystko.
Kiedy… Musicie to skończyć.
Nie, mamo. Trafię na listę obserwacyjną.
To słodkie. David jest bardzo słodki.
Co ty gadasz? Widziałaś to samo, co ja?
- Kamera go nienawidzi. Jest sztywny.- I co z tego?
Nie szkodzi. To słodkie. Wprost świetne.
Nie muszę nagrywać filmiku.To nie jest coś takiego.
Jakiego? Jak praca?
Tak. Płacą mi,ale nie traktuję tego jak pracę.
Musisz traktować to jak pracę,jeśli chcesz mieć pracę.
Nie chcę tak tego traktować.Chcę tylko zarobić na Barcelonę.
Bo tam Maya robi Fullbrighta?
Nie. Trochę tak.
Ale też dlatego, że chcę tam lecieć.
Dobrze, kochanie. Po prostu…
Nie powiedziałeś mi, że tego chcesz.
Bo nie chciałem cię zasmucić.
Jeśli tylko robisz to, co chcesz robić,jestem w pełni zadowolona.
Chcę się tylko upewnić,że robisz to, co chcesz robić.
Nie możesz patrzeć na innych.
Nie chodzi tylko o Mayę.Naprawdę tego chcę. To dla mnie ważne.
Zawsze chciałem lecieć do Barcelony.
Dziwne, że nigdy o tym nie wspomniałeś…
- Przestań, mamo!- Nie mówiłeś nic o Barcel…
- Przestań. Nie chcę…- Próbuję ci tylko pomóc.
- Nie chcę. Przestań!- Dobrze.
O rany. Czekajcie. Dwie sekundy.
Kto to przewrócił?
Proszę bardzo. Musimy to podłączyć.
Pani też tańczy.
Zapraszam. Musi pani zatańczyć.
Po tym utworze zróbmy mocii wznieśmy toast.
- Ale mnie pani wystraszyła.- Co to?
Moja woda.
W butelce z napisem „wódka”?
Nie… to dowcip.
Wygłupiałem się kiedyś z kolegamii tak ją podpisałem,
żeby nikt nie wypił.
Dobrze, ale dzisiaj masz nie pić.
Nie będę. Przepraszam.
Słuchajcie, świetnie tańczyliście,
a teraz czas na moci, kidusz i toasty.
Teraz to pani przekażę.
Amen
Mazeł tow.
Dobra. Dawaj, Jakey!
Słuchajcie, następną piosenkęzażyczył sobie rabin Steinberg.
Jej tytuł to „WAP”.
Żartuję, panie rabinie. To był żart.
Makaron w garnkuTo supermokra cipka
Nie może tego puszczać.
Hej, dlaczego ta dziewczyna wyszła?
Bo jest za stara.
Masz jakieś kompleksy,bo jest od ciebie wyższa?
Tylko dlatego,że jest autystką i została w tyle.
Jest od nas trzy lata starsza.
Czemu źle ją traktujesz?Chcesz ją wkręcić, że nie może cię zlać?
Nie może mnie zlać.
A wiesz, kto na pewno może?
Co się dzieje?
Nic. Chłopak zachowuje się jak łobuz.
Mój syn zachowuje się jak kto?
Jak kutas.
Czuję alkohol, młody?
Co?
Spierdalaj, stary.
Ładnie. Jesteś synem Lisy, młody?
Nie nazywajcie mnie młody.
- Co takiego?- Co się dzieje?
Twój DJ arogancko odnosi siędo mojej rodziny.
Co?
- Andrew, wyjaśnij mi to.- Pilnowałem, żeby nikt nikogo nie gnębił.
Lepiej już idź. Jestem w szoku.
Lepiej wy i wasz syn idźcie.
- Nie mów tak.- Proszę jej powiedzieć…
- Wychodzisz. Idziemy.- Zawstydziłeś rabina
i kazałeś nam tańczyćdo piosenki o mokrej cipce.
Hej, gdzie twoja mama?Jej torebka prosiła się o kradzież.
Nie wiem, gdzie jest moja matka.
Mogę z tobą usiąść?
Tak.
Mam twoją kostkę.
Dzięki.
Powiesz mi, co powiedział ci ten gnojek?
Że nie pasuję do jego klasy.
Dobrze się czujesz? Wkurzyłaś się?
Chciałam po prostu sobie pójść.
Spoko się zachowałaś,
bo ja prawie mu nakopałemi trafiłem do pudła.
Dobra, układaj sobie,
a ja poszukam twojej mamy,bo pewnie się martwi.
Cześć, damska łazienko.Szukam kogoś.
Jest tu kto?
Czy czyjeś imię zaczyna się na D?
Andrew.
Tak. Domino?
Z Lolą okej? Widziałeś ją?
Tak. Kostkuje sobie.Wszystko u ciebie w porządku?
Właściwie to tu utknęłam.
W jakim sensie? Potrzebujesz papieru?
Po prostu… mam krew na sukience.Nic mi nie jest. To nie rana.
Jasne. Dobra.
Ale podasz mi ręczniki papierowe?
Tak.
Tak z dziesięć.
Jasne.
Możesz część zmoczyć?
- Możesz część zmoczyć?- Tak.
Dosięgniesz?
Kurwa.
- Co?- Nie dosięgnę.
Właśnie bardziej zakrwawiłam sukienkę.
- Mogę sięgnąć dalej.- Tak, rzuć je.
Mogę, ale jeśli spadną na podłogę,to nie będzie higieniczne…
To podaj je dołem.
Zamknij drzwi.
Wszystko w porządku?
Tak.
Mam sprawdzić, czy ktoś ma tampon?
Nie trzeba.
Musisz mi pomóc dojść do auta,
bo rodzice pomyślą,że zarżnęłam kogoś w łazience.
Tak to trochę wygląda. Czy…
Czy to okres? Chcesz moją…
Chcesz moją kurtkę? Mam kurtkę.
Raczej nie zakryje mojego tyłka.
Może zakryć. Jestem wysoki.
Nie chcę, żeby rodzicewidzieli mnie w kurtce jakiegoś gościa.
Dobra, chyba mam pomysł.
Skończyłam. Znalazłeś moją matkę?
Super. Tak, znalazłem ją.
Ma pewien problem w kwestii wyglądu,
bo rozlała coś na sukienkę, ale mam plan.
Co rozlała?
Steka.
Ale… Mam plan.
Moja matka nie jadła steka.
Ktoś inny wylał na nią steka.
Ale to nieważne, bo mam plan,a ty odegrasz w nim bardzo ważną rolę,
bo ja nie mogę tam wrócić.
Przepraszam, David.
Twój brat poprosił mnie,żebym poprosiła cię o pomoc z planem.
Dobry wieczór.
Bardzo chciałbym zawieźć was do domu,jeśli mogę.
I może podjedźmy też do szpitala.
Nie muszę jechać do szpitala.
Nic mi nie jest.
Wyglądasz całkiem dobrze, więc…
Chcesz, żebym cię przytulił?
Nie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Co chcesz robić?
Posiedzisz na dole,kiedy Andrew będzie czekał na auto?
Chcę się przebrać w piżamę.
Dobra, słonko. Rób swoje.
Zaraz przyjdę powiedzieć dobranoc.
Wybacz, że podszedłem.Bałem się, że upadniesz.
Muszę usiąść.
Muszę wziąć prysznic.
Może lepiej tu posiedźmy.
Chcę zdjąć tę pieprzoną koszulkę.
Podoba mi się.
To może ją poślubisz?
Domino.
Wszystko dobrze?
Tak.
Dziękuję.
ZA 3 MIN W DOMU
- Sorki, że cię wystraszyłem.- Nie szkodzi. Gdzie moja matka?
Chyba… też akurat myje zęby.
Chcesz poznać mojego chomika?
Jasne.
ZIEMNIACZANY ŚWIAT
O rany.
Proszę bardzo, Jerry.
Bardzo podoba mi się Jerry. Jest słodki.
O Boże.
Niedługo zaczyna się szkoła. Cieszysz się?
Częściowo.
Martwi cię koniec lata?
Trochę.
Kolekcjonujesz tłuczki do ziemniaków?
Tak.
Ale ekstra.
Co zwykle robisz przed snempoza nakarmieniem Jera,
założeniem piżamy i umyciem zębów?
Mama czasem drapie mnie w plecy,ale nie chcę, żebyś to robił.
Nikomu poza matkąnie pozwalam się tam dotykać.
No tak. To sensowne.
Co ty tu robisz?
Auć. Chcesz mnie zranić?
- Nie.- To było dość brutalne.
Nie chciałam być brutalna.
Droczę się tylko.
Twoja mama miała ciężki wieczór
i chciałem się tylko upewnić,że z wami okej.
Ale teraz już sobie pójdę
i zobaczymy się na bat micwie Lexi Ray,jeśli tam idziesz.
Chyba będę w niej uczestniczyć.
Doskonale.
No to dobranoc.
- Dobranoc, Andrew.- Dobranoc, Jerry.
Zarąbiście śliczny chomiczek.
Cześć.
Lola przedstawiła mi Jerry’ego.
No tak. Jest z niego bardzo dumna.
Chowasz coś tam?
Tak.
Idę powiedzieć dobranoc.
Ale jeśli poczekasz na dole,możemy pogadać.
Cieszę się, że jesteś.
Myślałam, że poszedłeś.
- Masz męża?- Narzeczonego.
Josepha.
Jest w Chicago.
Nie jest tatą Loli, prawda?
Nie.
To dom jego rodziców.
Jego rodzice tu są?
Odziedziczył go.
Czuję się przy tobie bardzo swobodnie.Nie wiem czemu.
Ale tak jest.
Czemu miałoby tak nie być?
Lola mówiła, że pytałeś o jej tłuczki.
Masz kozacką córkę.
Pomyślałem sobie o czymś.Kiedyś pomagałem rodzinom w okolicy.
Kiedy rodzice chcieli wieczorem wyjść,zostawałem z dziećmi
albo pilnowałem ich domu.
Zastanawiałem się, czy ty i Lolateż macie z kimś taką umowę.
- Kogo muszę zabić?- Nie.
Chciałabym.
Zwykle zawożę ją do moich rodziców, ale…
mieszkają bardzo daleko i to uciążliwe.
Jeśli kiedyśnie będziesz chciała tego robić,
zadzwoń do mnie,bo lubię siedzieć z ludźmi na dupie.
Ale zrozumiem też,jeśli nie zechcesz, bo słabo się znamy.
Znamy się.
Właśnie. Prawda?
Masz tu może jakąś kartkę?
Dobra. Na tym świstku jest mój numer.
Zadzwonię po taksówkę,żebyś mogła odpocząć.
Ale bardzo chciałbym, żebyś zadzwoniłaalbo napisała, gdybyś chciała wyjść
albo potrzebowała pomocy.
Chcesz poczekać na siedząco?
Tak. Znowu na podłodze?
Podnosimy standard.
Bardzo podoba mi się twoja kanapa.
Nie cierpię jej.
Ja też. O to mi właśnie chodziło.
Dasz sobie dzisiaj radę?
Tak.
To nie był okres.
Bardzo mi przykro.
Tak mi się wydawało.
Joseph wiedział, że byłaś w ciąży?
Nikomu o tym nie mówmy.
Jeśli zechcesz kiedyś z kimś pogadać,mam ogromne uszy.
Gdzie twoja taksówka?
O Boże.
Pewnie bardzo blisko.Będzie za trzy minuty.
Chyba nie…
To znaczy ja chcę,ale ty chyba nie chcesz.
W porządku.
PIZZA DOMINO
Hej, Macy. Co robisz dziś wieczorem?
- Na pewno nikogo nie ma?- Tak.
Moi rodzice są na turnieju brydżowym.
Siostra śpi u koleżanki,
więc możemy być głośni.
Tak. Mocniej.
- Czemu się na mnie gapisz?- Nie gapię.
- Zamknij oczy. Czemu są otwarte?- Nie są.
Były.
Możesz to rzucić do łazienki.
Kim jesteś, ty chuju?
Co robisz z moją dziewczyną, ty chuju?
Nie wierzę, że już po studiach.
A ja, że uprawialiśmy seks.
- Dlaczego?- Nie wiem. Czuję się staro.
- Chodziłam z tobą na algebrę.- I biologię. Z dr. Mindle.
Podobałam ci się?
Podobałaś się każdemu.
Ale tobie też?
Uważałem cię za atrakcyjną,
ale miałem chyba wrażenie,że kręci się wokół ciebie dużo osób.
Wielu zalotników.
Ty mi się nie podobałeś.
Właściwie to o to nie pytałem,
ale doceniam szczerość.
Podobałeś mi się na bat micwie.
A teraz już nie?
- Teraz myślę o algebrze.- I biologii z dr. Mindle.
Myślisz, że najlepsze już za mną?
Nie.
Jasne, że nie.
Nie cierpię swojej pracy.
Gdybym tylko mogła ją rzucići zostać wodzirejką.
Oraz pracownicą Mięsnych paluszków.
Ale złożyłem jedno podanie o pracę.
Do portu lotniczego Newark.Na stażystę w dziale
analizy stref możliwości.
- Super.- Nie dostałem jej. Odrzucili mnie.
Mam rzucić rozkręcanie imprez?
Z jednej strony to głupie.
Bardzo głupie.
Ale z drugiej każda praca jest głupia.Sprzedawanie swojego czasu to obłęd.
To naprawdę dołujące.
Myślę, że seksownie tańczysz.
Nie.
No weź.
- Chcesz się znowu bzyknąć?- Wcale.
Nie. Nie mamy alkoholu. Żałuję,
ale w galerii nie mamylicencji na jego sprzedaż.
Hej, co u Margaret?
Rozmawiacie już ze sobą?
Nie bardzo. Piszemy do siebiei tańczymy na bar micwach.
No pewnie.
Macie obłędną chemię na parkiecie.
Tak tylko mówisz?
Mówię tak, bo mam oczy.Między wami aż iskrzy.
Kiedy pierwszy raz się całowałeś?
Czemu pytasz?
Wiem od jej koleżanki,że Margaret tego chce.
I co ty na to?Odpowiedz bez kozackich okularów.
Nie wiem, jak to zrobić.
Dobra. Lekcja pierwsza.
Czterdzieści procent to intuicja.
Jeśli czujesz, że coś jest okej,to pewnie jest.
Zaufaj przeczuciu.
Kolejne 10% to twój mózg i tak dalej.
Plan. Strategia.
A pozostałe 50% to Margaret.
Nic o niej nie wiesz.
Nie wiesz, czego chce ani co lubi,
więc musisz z nią pogadać.
Postaraj się dowiedzieć.
Jest więcej lekcji?
Tak.
Jest pięć… są cztery lekcje,które uczą, jak mieć najlepszy pocałunek.
PRACA
OFERTY ZATRUDNIENIA
Często widujesz w szkole Lolę?
Tak, mam z nią w tym roku angielski. A co?
Nie wiem. Bądźcie dla niej mili.Łobuzy są do dupy.
Pomogłoby jej,gdyby fajne chłopaki były dla niej miłe.
Ten gościu i jego kumplegnębią wszystkich. Nas też.
Kto? Gavin?
- Tak.- To może go zlejcie.
Na pewno kiedyś skopię Gavinowi dupę.
To bekon i jajka.
Spotykasz się z nim.
Chcesz mnie z tym oswoić?
Wielkie dzięki.
Trenujesz do jakichś bicepsowych zawodów?
Nie chcę już tego robić.
Możesz zrobić więcej.
No nie, nie mogę zrobić więcej.Nie jestem nim.
Nie jesteś nim, gościu.
Kurwa!
O Boże.
Pompki to nie moja bajka.
Brzuszki też nie.
Czemu chce pan tej pracy?
No… z nadzieją raźniej.
„Z nadzieją raźniej”to nazwa naszej organizacji, tak.
Ale czemu chce pan pracowaćjako specjalista ds. komunikacji?
No tak, przepraszam.
Studiowałem marketing na Tulane
i mam duże doświadczeniew projektach w mediach społecznościowych.
Mam też duże doświadczeniew obsłudze narzędzi CRM.
Naprawdę spore.
No i…
Sam nie wiem. Chcę po prostu pomóc
dzieciom i młodzieży,których rodzice chorują na ASL.
Chyba ALS.
Chyba jednak ASL.
Żartuję. Oczywiście ma pan rację.
Mój tata ma ALS.
Nieprawda. Nie wiem, czemu tak mówię.
Jak poszła rozmowa?
Wracam do harówkiw Mięsnych paluszkach i na imprezach.
Jaka jest druga lekcja?
Druga lekcja to…
Poświęć jej całą swoją uwagę,bo ludzie tego pragną.
To dość łatwe.
Dobrze to wygląda? Tak?
- Rządzisz.- Dla strony dzieci?
Tak. A ja poprowadzę dorosłych.Może na zasadzie akcji i reakcji.
Zrobiłbym tak…
Wasza kolej. Coś w tym stylu.
Tak. Podwójne klaśnięcie.A potem możecie zaprosić…
Zaprosić jakiegoś kolegę,żeby zatańczył albo coś.
Może Cartera.
Zaraz wrócę. Ćwiczcie dalej.
Przez nerwy się zapomina.Ćwicz, królu. Wymiatacz z ciebie.
Cześć.
Przepraszam.Zgubiłam świstek z twoim numerem.
Serio. Chciałam zadzwonić do twojej mamy.
Zaczęłam przeglądać klasową listę,ale pomyślałam,
że przecież nie poproszę, żeby przekazała,że zgubiłam numer jej syna.
- No i…- Gdzie jest Lola?
Zaraz ma tu przyjść z Josephem.
Parkują. Powiedziałam,że bardzo chce mi się siku.
Ale chciałaś mnie ostrzec?
Wcale nie chciałam cię ostrzegać.
Ale tak, chciałam cię ostrzec.Nie wie o niczym, co mogłoby go wkurzyć.
Motyw to „Sam zdobywa rozgłos. TikTok”.
Cześć, Andrew.
Hej, Lola. Bardzo miło cię widzieć.
- Mój narzeczony.- Joseph.
- Miło cię poznać.- Wzajemnie.
Wiem od Domino, że jej pomogłeś.
- Jestem wdzięczny.- No tak.
Jesteś nowym opiekunem.
Tak. Zgadza się.
Pracujesz dzisiaj?Ponoć jesteś świetnym wodzirejem.
No cóż. A ty ponoć jesteśświetnym prawnikiem.
- Zajętym. Nie wiem, czy świetnym.- Często wyjeżdżasz?
Tak. Pochłania mnie sprawa w Chicago.
Następna będzie w Livingston?
- Chciałbym.- Byłoby super.
Wszystkie jego sprawy są w Chicago.Myślimy o tym, żeby się tam przenieść.
Ona chce. Ja niezbyt.
Gdzie będzie ślub?
Tutaj. Wkrótce.
- Może…- Jasne.
- Dostałem posadę opiekuna?- Tak.
Przepraszam. Musiałam…
Bardzo chętnie. Nie zmieniłem zdania.
To dobrze. Myślałam, że może…
Co?
Nic. W przyszłym tygodniujest impreza urodzinowa,
na którą chciałabym iść,ale Josepha nie będzie.
Ja na pewno mogę być.
Jeśli Lola tego chce.
Oczywiście. Bardzo cię lubi.
Ja ją też.
- Nie widzę.- O to chodzi.
Jak możesz być taka szybka?
Dużo ćwiczyłam.
Tak.
Co się dzieje? Co ty robisz?
To jeszcze nie koniec.
Nie!
Co to znaczy „głość”?Nie ma takiego słowa. „Głość”?
Jest.
To ułóż z nim zdanie.
Ta plansza nie musi głość,bo nakarmiłam ją literami.
Nie musi głość? Bo dałaś jej w kość?Wzbudziła twoją złość?
Nie. Jest najedzona. Głość to znaczy jeść.
Pokrewnym wyrazem jest głód.
W ogóle ci nie wierzę.
I zaraz udowodnię, że… mówisz prawdę.
Jest takie słowo.
Nie rozumiem,jak możesz być w tym tak dobra.
Nie aż tak dobra.Po prostu o wiele lepsza niż ty.
Nakarmiłaś Jerry’ego i umyłaś zęby?
- Oczywiście.- No raczej.
Przykro mi, że nie ma mamyi nie może podrapać cię po plecach.
Czy jest coś… Mogę ci poczytać albo coś?
Mogę też zasnąć na podłodze,kiedy ty zasypiasz.
Moja mama musiała mi kiedyś czytać.
A potem musiała zasypiać przy mnie,żebym ja też mógł zasnąć.
Nie lubię takich rzeczy.Nie chcę być brutalna.
Nie, nie. Nie jesteś.
Chcę mieć tylko pewność,że możesz zasnąć.
Mogę zasnąć.
No to dobranoc.
Dobranoc, Andrew.
Dobranoc, Jerry.
Jest niebieski?
Tak, bardzo.
Jak to możliwe?
Normalnie.
Powiedzieć ci coś?
Tak.
Bawię się teraz lepiejniż przez resztę wieczoru.
Było kiepsko?
Nie, nie było kiepsko.
Tak, było kiepsko.
Jestem złą osobą.
Wcale tak nie uważam.
Zamieńmy się.
Co?
Mam pytanie.
Miałaś kiedyś depresję?
Dołujący jesteś.
Nie musisz tak mnie określać.
Jestem po prostu ciekaw.
Od zawsze mam depresję.
Dołująca jesteś.
Zanim urodziła się Lola?
Zwłaszcza zanim się urodziła.
Wychowywanie jej mi pomogło.
Jak to jest mieć depresję?
Nie wiem.
Trochę jakbym…
nie pamiętała, że może być lepiej.
I robię rzeczy, o których myślę,że mi pomogą, ale wcale tak nie jest.
Czuję się jeszcze gorzej.
A rzeczy,których naprawdę boję się zrobić,
prawdopodobnie pomogłyby mi najbardziej,
ale nie mogę się na nie zdobyć.
Moja mama ma chorobę dwubiegunową.
Często wpadała w depresję,kiedy byłem mały.
Kiedyś zapytałem ją o to samoi powiedziała,
że czasem ludziomłatwiej jest czuć smutek.
Ale się stara. Bardzo mocno.
Każdy się stara.
Rozumiem, że w depresji mózg myśli,że coś nie jest prawdą,
ale czasem chciałbym,żeby osoby takie jak moja mama
słuchały ludzi zamiast mózgu.
Dobrych ludzi, a nie podłych.
Wiesz, jak teraz wyglądasz?
Nie.
Wyglądasz jak najsłodsza osoba na świecie.
- A wiesz, jak ty teraz wyglądasz?- Nieważne.
Nie chcę wiedzieć.
Wszystko jest teraz dobrze.Nie chcę niczego zmieniać.
Jedyne, co mi przeszkadza,to że bolą mnie łokcie.
Bolą cię łokcie?
Tak, od opierania się na nich.
Cholera jasna.
Myślałem, że to Greg.
Co?
Hej, David nie lubi tych płatków, nie?
Nie, tylko ty.
- Dziękuję.- Nie ma za co. Co dziś robiłeś?
Spotkałem się z kumplami z liceum.
Planujesz swoją hiszpańską przygodę?
Bo jestem gotowa pomóc.
Wydaje mi się, że Mayaspotyka się z kimś w Barcelonie.
Nie chciałam tego mówić wcześniej
i nie mówię tego tylko dlatego,że jestem twoją mamą,
ale jesteś dla niej o wiele za dobryi wszyscy to widzą.
Dosłownie każdy, kogo znam.
Kto?
Każdy. Greg…
- Ale to prawda.- Greg ci powiedział, że Maya…
To prawda. Wszyscy to widzimy.
Stypendyści Fullbrighta są…
- Dużymi ciołkami.- Ciołkami.
Tak, jestem dla niej za dobry.
Twoje wspomnienia nie znikną, jakby co.
Współczuję ci. Dorastanie jest trudne.
Bardzo przytłaczające. Nie wiem,ile jeszcze mi zostało. Dużo, nie?
Niekoniecznie.
Wiele…
Wiele już przeszedłeś, kiedy byłeś mały.
Przepraszam.
Ale mam wrażenie,że jesteś dojrzały jak na swój wiek.
SZTUKA NICKY’EGO
Cześć, Andrew.
Słuchajcie, czyż dzisiajnie było przepięknie?
Właśnie o tym rozmawialiśmy.
Czasem naprawdę zazdroszczę judaizmowi.
Ja też.
Nicky i jego rodzina są uroczy,nie uważasz?
Tak. Rodzice. O Boże. Byli wprost cudowni.
Posiedzisz w tygodniu z Lolą,żebyśmy mogli wyjść?
Jasne. Znowu poimprezujemy z Lo.
Mam cztery czwórki, co daje mi 195.
Bardzo się starałem cię pokonać.Jaki jest twój sekret?
- Nie mam żadnych sekretów.- Przyrzekasz?
Tak.
Dobra, Lola kolejny razdaje Andrew wycisk.
Co chcesz robić teraz, imprezowiczko?
Nie jestem pewna.
- Chcesz coś jeszcze zjeść?- Nie, dziękuję.
Lubisz tak ze mą spędzać czas?
Mam wrażenie, że cię to męczy,
ale mogę też po prostu siedzieći się nie odzywać.
Mogę się wyluzować.Mam wrażenie, że ciągle gadam.
Czasem czuję się wyczerpanaumysłowo i fizycznie,
kiedy spędzam z kimś dużo czasu.
Rozumiem.
Przepraszam, że cię wyczerpuję.Mogę coś na to poradzić?
Prawdopodobnie nie możesz.
Czasem potrzebujędojść do siebie w odosobnieniu.
Tak naprawdę lubię siedziećw pustym pokoju.
Bardzo ci tego zazdroszczę.
Dlaczego?
Bo chciałbym czuć się dobrzew towarzystwie pustego pokoju.
A kiedykolwiek tego próbowałeś?
„A kiedykolwiek tego próbowałeś?” Nie.
Jestem gotowa się położyć.Możesz podrapać mnie w plecy.
Spróbuję jak najlepiej udawać Domino.
Rób tak.
I tak.
- W ten sposób?- Tak.
- Po całych.- Po całych plecach?
Naciskaj mocniej, proszę.
Jesteś do dupy, gościu.
Fajnie było?
Tak.
Kolacja, kino i… długi powrót do domu.
Właśnie o tobie rozmawialiśmy.
Mówiłem Domino,że przypominasz mi siebie.
To ciekawe.
- Jak?- Jak dziś Lola?
Świetnie. Graliśmy w Rummy 500.
Uwielbiam tę grę.
Gdzie twoje skarpetki?
Zdjąłem je.
Są w moich butach,bo zrobiło się tu gorąco.
Jest tu bardzo gorąco.
Tak, było bardzo gorąco,zwłaszcza 20 minut temu.
To twoja koszulka?
- Tak się składa.- Rocznik 2018?
Ile masz lat?
Dwadzieścia dwa.
Nawet nie pamiętam, kiedy tyle miałem.
Nie wiedziałem, że jesteś taki stary.
Po studiach jest ciężko.
Tak, zawsze jest ciężko.
Pomożesz nam z naszym ciężarem?
Słucham?
Oboje za dużo wypiliśmy, Andrew. Wybacz.
Położymy się już.
Pewnie, żaden problem. Zostawię was.
- Muszę ci jeszcze zapłacić.- Możesz mi wysłać.
Nie, mam gotówkę.
Dziękuję.
Dobranoc, Domino.
Jaka jest trzecia lekcja?
Bądź z nią na osobności.
W spokoju. Inni ludzie przeszkadzają.
Mam zaproponować, że gdzieś pójdziemy?
Gdzie jest moja kamizelka?
- Nie masz paru?- Są w koszu na pranie.
Nie chcę iść w śmierdzącej kamizelce.
Możesz mi pomóc?
Gdzieś tu jest. Sprawdź w szufladach.
Możesz poprosić,żeby poszła z tobą do wodotrysku.
Tam miałem swój pierwszy pocałunek.
Albo możesz nic nie mówić,złapać ją za rękę i zaprowadzić.
Będzie się zastanawiać, czy ją pocałujesz.
- A to nie będzie dziwne?- Tak. Nie, jeśli zrobisz to dobrze.
Chyba nie dam rady.
Z takim nastawieniem na pewno nie dasz.Gdzie moja kamizelka?
Dzień dobry, tu Andrew.
Hej, z tej strony Ron.
Chcę zaproponować panu pracęw „Z nadzieją raźniej”.
To chyba mój ostatni dzieńw Mięsnych paluszkach.
Serdecznie dziękuję.Bardzo się cieszę. Czy to dowcip?
Koniec z Mięsnymi paluszkami
KOLEŻANKA ZAPROSIŁA MNIE DO TEATRU.JOSEPHA NIE MA.
POSIEDZISZ Z LOLĄ? ZROZUMIEM, JEŚLI NIE.
MAM PLANY, SORKI
Macy, co dzisiaj robisz?
Przepraszam.
Panie…
Panie barm…
Co chcesz zamówić?
Co to za Bradley Cooper z wyprzedaży?
Zamawia drinki dla mnie i Lizzie.
Jak było w teatrze?
- Sztuka się skończyła i tu przyszłyśmy.- Naturalnie.
Nie kłamię.
Wcale tak nie myślę.
- Panie barmanie.- O, świetnie.
JESTEŚMY W BARZE OBOK!!!
Co?
Bardzo chce mi się palić.
To zapal.
Nie, rzuciłam.
Kto jest dzisiaj z Lolą?
Moi rodzice.
- Gdzie twój narzeczony?- W Chicago.
Czemu jest twoim narzeczonym?
Czemu jest moim narzeczonym?
Tak. Co takiego się zadziało,że został twoim narzeczonym?
Upiłeś się.
Wyszłaś stamtąd jak tylda.
Jak tylda?
Tak. Jak ten hiszpański akcent nad „n”.
Wiem, czym jest tylda.
Umiem chodzić prosto.
Po prostu teraz nie chcę.Chcę wiedzieć, czemu wychodzisz za mąż.
Bo chcę się zaangażować.
Nie wygląda na to.
Wiem.
Ale chcę zapuścić mocne korzeniew świecie dorosłych.
I chcę… żeby wszystko inne znikło.
I chcę coś zbudować.
Jest twoją bratnią duszą?
- Wierzysz w bratnie dusze?- Tak.
Myślę, że na Ziemi wszyscy mamy ich sporo.
Może w twoim przypadkujest tylko parę osób,
które mogą być i naprawdę sątwoimi bratnimi duszami.
Ale większość osób na świecienimi nie jest.
Ile ich mam?
Ty ze cztery.
Cztery?
- Tak. Cztery.- Pewnie żadnej nie spotkałam.
Spotkałaś. Bóg stawia je na twojej drodze.
A ty ile masz?
Pewnie z 1200.
Spotkałeś jakieś?
Tak.
Domino.
O Boże, ile krwi.
Czemu chcesz mieszkać w Chicago?
Bo chcę zmiany i…
chyba chcę pójść na studia,a w Chicago jest więcej możliwości.
Mam wrażenie,że tam dzieje się całe moje życie.
- Powinnaś iść na studia.- Wiedziałam, że to powiesz.
Ale tutaj, żebym mógł spędzać czas z Lolą,kiedy ty się uczysz i piszesz prace.
Niedawno mi się śniło,że wypełniam podanie na studia.
Była tam Lola i nie mogłam się skupić.
Wtedy ty wszedłeś i spytałeś,
czy jestem gotowa, żeby je złożyć, a ja…
spanikowałam.
Panikowałam,bo jeszcze nawet nie zaczęłam.
Wtedy powiedziałeś…
że nic nie szkodzi, bo mam mnóstwo czasu.
I miałam grzywkę zaczesaną na bok.
Ta grzywka była beznadziejna?Dlatego się teraz rozklejasz?
Wiesz, że poślubiłam tatę Loli?
Nie.
Odszedł.
Dziękuję, że jesteś dla niej taki miły.
Nic prostszego.
Chcę, żebyś był obecny w jej życiu.
Ale nie chcę już, żebyś był jej opiekunem.
Dlaczego?
Bo chcę, żebyś cieszył się młodością.
Mam wrażenie, że czegoś mi nie mówisz.
I nie jestem pewny,czy powstrzymujesz pragnienie bliskości,
czy pragnienie dystansu.
Ja powstrzymuję pragnienie bliskości.
O Boże.
Musisz wyjść. Tamtymi drzwiami.
Kurwa, miał być jutro.
- Domino, popatrz na mnie.- Nie.
To tylko ja.
Jak twoi kumple?
Jutro pocałuję Margs.
- Andrew?- Świetnie. Czad.
Powiesz mi, jakie są inne lekcje?
Nie. Nie teraz.
Co?
Dlaczego?
Bo nie mam żadnych lekcji.
Zawsze, kiedy o nie prosiłeś,brałem coś z dupy.
A teraz nie chcę tego robić.
Czekaj, czyli robiłeś sobie ze mnie jaja?
Możesz się, proszę, odpierdolić?Nie chcę gadać.
Nie mam żadnych lekcji. Gówno wiem.
Nie wiem, czemu myślałem, że coś wiesz.
Nie masz nawet dziewczyny.
Chcesz, żebym skopał ci dupę?Dlatego to powiedziałeś?
- To nie jest śmieszne.- Nie chcę być śmieszny.
Nie tylko ty umiesz być wredny.
Nie jesteś wredny.Jesteś tylko zajebiście wkurzający.
Cześć, Andrew.
Jak leci, młoda? Hej, Joseph.
Możesz coś jeszcze potrzymać?
Zależy co.
Dobra. Zaczekaj.
Co to jest?
To jest…
No wiesz, jakaś tam MoYu 13x13.
To dla ciebie.
Dziękuję ci bardzo.
Na pewno możesz ją trzymać? Tak.
To bardzo miłe z twojej strony.
Lola, może tam usiądziesz
i zajmiesz nam teren,zanim wszyscy przyjdą?
Słuchaj, nie mówiliśmy jeszcze Loli,
ale już nie potrzebuje twojej opieki.
Czemu?
Z wielu powodów.
Na przykład dlatego, że skończyłem proces.
Poszliśmy na ugodę.
Gratuluję.
Zamierzam więc wziąć trochę wolnego.
Nie będziemy już potrzebować opiekuna.
Gdzie jest teraz Domino?
W domu.
Dobrze się czuje?
Tak, po prostunie miała ochoty przychodzić.
Czemu tak, kurwa, mącisz?
- Co?- Jest chora czy co?
Pan Schindler patrzy tak,jakby chciał, żebyś wrócił do roboty.
Pozwolę ci to zrobići pójdę usiąść z Lolą.
Możesz coś dla mnie zrobić?Nalałbyś mi czystej wody?
To znaczy wódki.
Ojczym Greg.
Hej, właśnie przyjechałemz twoją mamą i bratem.
Nie myślałem, że przyjechałeś samna bar micwę Benjamina Schindlera.
Ponoć cię odwozimy,bo przyjechałeś Uberem, tak?
Zgadza się.
Choć może warto byłoby zapłacić za Ubera,
żeby nie czuć ryby w twoim aucie.
- Jakiej ryby?- Nie mam pojęcia.
Założyłem, że masz ich w aucie wiele.
- Włożyłeś mi do auta rybę?- Nie, ono po prostu śmierdzi.
Dobra, Andrew.
Baw się dobrze,uszczęśliwiając niektórych ludzi.
Baw się dobrze, nienawidząc swojego życia.
Jesteś pijany, synu?
Tak jest.
Pan Schindler chce, żebyś zaczynał.Gdzie byłeś?
Ćpałem. Powiedz mu,że impreza będzie sztos.
Tak, powiem mu,że wodzirej imprezy jego dziecka ćpał.
Co? Jedzie od ciebie.
Nie, od ciebie.
Od ciebie. Masz do wykonania robotę.
Pan Schindler ma kostium klauna.
Zaczynaj, a ja mu powiem,że robiłeś kupę, dobra?
Świetnie. Powiedz mu, co chcesz.
Robota.
Dobra, jasne.
Jezu.
- Hej.- Co?
Przepraszam za wczoraj.Potrzebuję rady. Bardzo się denerwuję.
Wszyscy się denerwują.Dasz radę. Muszę iść.
Witajcie. Jesteście gotowi na cyrk?
Jesteście gotowi na muzę? Dobra.
Wiem, że niektórym z wasciężko wyjść na parkiet,
ale dzisiaj zaczniemy
od tańca Cha Cha Slide.
Musi go zatańczyć każda osoba.Bez wyjątków.
Nie puszczę piosenki,
dopóki wszyscy nie wejdą na parkiet.
Hej. Chcesz się ze mną przejśćdo wodotrysku,
kiedy wszyscy będą tańczyć?
Tak.
Idziemy się tylko napićczy posiedzimy tutaj?
Możemy tu posiedzieć.
Jak wam poszedł mecz?
Dobrze. Wygrałyśmy.
Gratuluję.
Strzeliłam dla ciebie gola.
To miło.
- Ładny naszyjnik.- Czyja to kostka?
Chcesz się…
Pocałować?
Dostałam ją.
- Dawaj.- Nie.
Na co się patrzysz?
- Zaraz wracam.- Dobrze.
W lewo i z powrotem
Jeden skok, prawa noga tupie
Lewa noga tupie, oto taniec młodości
Oto cha-cha, czas zaszaleć…
- Oddajcie moją kostkę.- Sama dosięgniesz.
- Oddajcie jej to.- Spadaj.
Kurde, Rodrigo.
Ty zjebie.
Chłopaki.
Nic ci nie jest?
Spokojnie.
Cholera.
Nie popychaj mojej mamy.
Co się dzieje?
Cholera.
Andrew, w pracy zawodowejistnieją pewne granice.
Każdy zawód je posiada.
Jasne, ale świetnieznokautowałeś tego faceta, ojczymie.
Andrew, to nie jest śmieszne.
Przykro mi, że oberwałaś,
ale te chłopaki, z którymi bili sięRodrigo i David, to kutasy.
Każdy z ich klasy będzie spał spokojnie,
wiedząc, że oni i ten durny ojciecdostali łomot.
- Przestaną wkurwiać ludzi.- Wyrażaj się.
Tak. Warto było.
Tak. Trzy lata czekałem, żeby im dokopać.
No nie mogę.
To był zarąbisty prawy sierpowy, stary.
Właśnie. Nie wiedziałem, że tak umiesz.
Kto ty jesteś, Jake Paul?
Wiedziałem, że ci się to spodoba.Facet dosłownie zasnął.
Nikt nie będzie bił waszej mamy.
Nie ma na stole, mamo.
- Szukałeś w torebce?- Tak. Nie ma.
Może są na stoliku nocnym.
Nie chcę, żebyś teraz prowadził.
- Greg, wypiłem jednego.- Dokąd jedziesz?
Jadę do przyjaciółki, bo jest chora
- i chcę sprawdzić, co u niej.- Co tak gonisz?
Nie gonię. Przyłóż sobie lód.Okropnie to wygląda.
David, chodź ze mną.
A wy schłodźcie sobie pięści.
Po waszych ciosach.
Tak jest.
David, chodź tu.
Bardzo cię przepraszam.Miałem beznadziejny dzień.
- Nie szkodzi.- Szkodzi, ale bardzo przepraszam.
- Pocałowałeś się z nią dzisiaj?- Nie.
Nie? To dobrze.
To naprawdę dobrze,bo zdałem sobie z czegoś sprawę.
Moje lekcje były do dupy.
Wprowadzały cię w błąd.
Mówiłem ci, że najważniejsza jest Margareti musisz skupić się na niej,
ale zapomniałem dodać,że na sobie też musisz.
To wcale nie jest proste.Wręcz przeciwnie.
Bo musisz pamiętać też o tym,czego ty chcesz.
Obu stronom ma być przyjemnie.
Muszę lecieć.
Naprawdę dałeś dzisiaj czadu.Jestem z ciebie dumny jako starszy brat.
Kocham cię.
- Andrew?- Tak?
Powodzenia.
Dziękuję.
Cześć.
Jesteś chora?
Nie, po prostu nie chciałam iść.
Co ty tu… Impreza się nie skończyła.
To prawda.
Chciałem ci po prostu coś powiedzieć,
bo czuję, że nie będę miał już okazjipowiedzieć ci,
że mam wrażenie,że nie chcesz wychodzić za mąż.
Dlatego nie powinnaś.
Kocham cię.
- Nie kochasz.- Kocham.
Najbardziej na świeciechcę twojego szczęścia.
Jestem szczęśliwa.
Przy tobie czuję się taka… pełna życia
i wyjątkowa.
Ale to dlatego, że to…
tylko możliwość.
Nie jesteśmy w związku.
- A gdybyśmy byli?- Nie wiem.
I nie chcę wiedzieć, bo masz 22 lata
i zasługujesz na o wiele więcej.
Nie można postanowić,że się kogoś pokocha
i wszystko będzie super.
- Można.- Nie można.
Właśnie że można.
Nawet jeszcze nie wiesz, kim jesteś.
Oddanie komuś serca jest…
przerażającym,
niebezpiecznym
i kłopotliwym doświadczeniem.
Pocałujemy się? Może zmienisz zdanie.
Nie.
Chcę za niego wyjść.
Naprawdę. Bardzo tego chcę.
Wiem, że tak to nie wyglądaprzez to, co robię, ale chcę tego.
Po prostu bardzo się boję…
bo pierwszy mąż mnie zostawił.
Małżeństwo z Josephempomoże ci najbardziej.
Co takiego?
Wcześniej powiedziałaś,że rzeczy, które cię przerażają,
pomogą ci najbardziej.
Myślałem, że…
Myślałem, że mówisz o mnie.
Bo jestem idiotą.
Bardzo przepraszam.
Opuść szybę.
Bardzo przepraszam.Jestem głupim szczylem.
Wiem. Nie szkodzi.
Dzięki, że zadbałeś dziś o Lolę.
Andrew, popatrz na mnie.
Dzięki, że dbasz o moją rodzinę.
- Możesz prowadzić?- Tak.
Jestem pijany.
Mamo, możesz po mnie przyjechaćsamochodem Grega?
Tak, jestem cały.Po prostu wszystko się popsuło.
- Cześć.- Andrew, to Ashlin.
Wiele o tobie słyszałem. Podobno jesteś…
- Kto tam?- Hej, to ja.
Wcześniej skończyłem. Mogę odebrać Davida?
Tak.
- Tu są kluczyki?- Tak.
Mamo.
Mogę ci coś powiedzieć?
Przepraszam, że przeze mnie masz limo.
To chciałem powiedzieć najpierw.Ale wygląda spoko.
Chcę ci też powiedzieć,
że postanowiłem nie lecieć do Barcelony.
Ale myślę, że niedługo się wyprowadzę.
Mam dość pieniędzy.
Ale raczej nie za daleko.
To świetnie, kochanie.
Po drodze do pracy mijam nasz stary dom.
Codziennie.
- Naprawdę?- Tak.
I za każdym razemczuję się wtedy szczęśliwy.
Chciałem, żebyś to wiedziała.
Mam potrzebę ci powiedzieć,że miałem świetne dzieciństwo
i myślę, że jesteś świetną matką.
Mam nadzieję, że to wiesz. Tak myślę.
Bardzo podoba mi się też twój nowy dom
i bardzo się cieszę twoim szczęściem.
Chcesz mnie zabić?
Tak.
Tak, chodź tu.
Jakoś tak się bałam,że już cię nie zobaczę.
Zwykle nie odbieram Davida,ale dziś wcześniej skończyłem, więc…
Naprawdę mnie wtedy zaskoczyłeś.
Nie miałam okazji się zastanowić,co chcę ci powiedzieć.
Nie chodzi tylko o to,że boję się zaangażować,
bo ktoś mnie wcześniej zostawił.
Chodzi o to, że bardzo mnie kochasz?
Tak.
Ale chciałam ci powiedzieć, że…
bardzo ciężko jest mi
zaakceptować fakt, że dopóki żyję,
zawsze będę taka zaplątana.
Pojawiła się, kiedy byłam bardzo młoda,
no i…
od tamtej porywszystko wyznaczały etapy jej rozwoju.
A potem pojawił się Josephi jestem bardzo wdzięczna, ale…
przez resztę mojego życiato oni będą wszystko wyznaczać.
Ale ty
masz tylko siebie.
To straszne, ale i cudowne.
Możesz próbować odnaleźć się w życiu
i nie musisz się martwić,że wciągasz w to kogoś innego.
Tak… myślę, że jesteś wspaniała.
Bardzo cię przepraszam, że…
Nic nie szkodzi.
- Kurczę, to do dupy.- Co?
Walnęłaś mi pożegnalną gadkę.
To znaczy, że się żegnamy.
Muszę już iść.
David nie wie, że zaparkowałem,
więc muszę wjechać na pas.
I nie chcę spotkać Loli.
Zdałem sobie sprawę,że nie będę za często jej widywał
i tak jest sensowniej.
Tak, ale bardzo mnie to smuci.
Mnie też…
bardzo to smuci.
Jejku, jesteś taki kochany.
Wcale nie. Po prostu bardzo was kocham.
Ale moje wspomnienia nie znikną.
Moje też nie.
Ani jej.
No dobrze.
Pa.
- Zaczekaj.- Tak?
Chciałam przekazać ci tę kartkę.
Zamierzałam ją wysłać, ale…
- …nie znam…- Mojego adresu.
Tak naprawdę nic o tobie nie wiem.
Ale to dla ciebie.
Dziękuję.
Myślę, że jestem twoją bratnią duszą.
Ale wiem, że Joseph też nią jest.
Chcesz pogadać?
Nie teraz. Może potem.Dziękuję, że pytasz.
Pewnie będę odrabiał lekcje w stołowym,więc daj znać, kiedy będziesz gotowy.
Chcę zawsze się z tobą przyjaźnić, dobra?
Ale mogę powiedzieć ci coś smutnego?
Chyba nie będę już zbyt długomieszkał w twoim pokoju.
Myślę, że już czas,żebym poszukał własnego mieszkania.
Tak. Pewnie masz rację.Jest tam dość ciasno.
Tak, bardzo ciasno.
Rozmawiałeś dzisiaj z Margaret?
Tak. Trochę rozmawialiśmy.
Co? Nie pierdol!Miałeś dziś swój pierwszy pocałunek?
Miałeś swój pierwszy pocałunek.No nie gadaj.
W szkole? O Boże.
Dobra, to zaraz wrócimy do domu,
cholernie szybko odrobisz lekcje,
a potem opowiesz mi wszystkoze szczegółami.
Włamiemy się do sekretnej lodówki Gregai obalimy parę butelek.
WYDAJ TO NA SIEBIE
Co to za smutna mina?
Co się dzieje?
Ja też chyba jestem trochę załamany.
Chodzi o Margaret?
Nie.
Będę za tobą tęsknił.
Ja za tobą też.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Taniec młodości
Napisy: Marzena Falkowska