1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,261 --> 00:00:14,514
แนชวิลล์ เทนเนสซี พร้อมมั้ยครับ

4
00:00:16,891 --> 00:00:20,020
ไรแมนออดิทอเรี่ยม พร้อมหรือยัง

5
00:00:23,231 --> 00:00:24,816
โปรดให้การต้อนรับ

6
00:00:25,900 --> 00:00:31,531
เชลซี แฮนด์เลอร์!

7
00:00:31,614 --> 00:00:32,782
(เชลซี แฮนด์เลอร์)

8
00:00:32,866 --> 00:00:38,246
(ปฏิวัติ)

9
00:00:56,848 --> 00:00:58,808
ไงคะ แนชวิลล์

10
00:01:03,229 --> 00:01:05,482
ใช่แล้ว เป็นการต้อนรับที่อบอุ่นมาก

11
00:01:08,735 --> 00:01:12,405
ให้ตายสิ ทุกคน เรารอดมาได้ เราคือผู้อยู่รอด!

12
00:01:15,617 --> 00:01:18,495
เรารอดจากโรคระบาดทั่วโลก

13
00:01:18,578 --> 00:01:21,915
แล้วตอนนี้เราก็จะแกล้งทำเป็นว่า
มันไม่ได้เกิดขึ้นอีกต่อไปแล้ว

14
00:01:22,665 --> 00:01:24,501
และฉันก็โอเคกับเรื่องนั้น

15
00:01:28,004 --> 00:01:30,048
เป็นยุคที่น่าตื่นเต้นจริงๆ ที่จะมีชีวิตอยู่

16
00:01:31,508 --> 00:01:35,220
ใช่มั้ย คือว่าฉันไม่อยากอวยตัวเองนะ ทุกคน

17
00:01:35,970 --> 00:01:39,516
แต่หลังจากสองปีครึ่งหรือสามปีที่ผ่านมานี้

18
00:01:39,599 --> 00:01:43,645
ที่ต้องดูทุกคนติดแหง็กอยู่ในบ้าน

19
00:01:43,728 --> 00:01:45,271
กับคู่สมรส

20
00:01:47,148 --> 00:01:48,358
และลูกน้อยของพวกเขา

21
00:01:49,234 --> 00:01:54,739
ฉันไม่เคยมั่นใจในทักษะการตัดสินใจ
เกี่ยวกับชีวิตฉันมากไปกว่านี้เลย

22
00:02:01,204 --> 00:02:03,623
เรื่องที่ยังไม่มีลูกและอยู่คนเดียวน่ะ

23
00:02:06,084 --> 00:02:09,504
เหตุผลเดียวที่ฉันไม่เคยมีลูก

24
00:02:09,587 --> 00:02:11,339
ก็คือเผื่อไว้ในกรณีแจ็คพอตแตก…

25
00:02:15,969 --> 00:02:19,889
ที่ฉันอาจต้องใช้ชีวิตผ่านช่วงที่มีโรคระบาดทั้งโลก
และจะต้องสอนลูกแบบโฮมสคูล

26
00:02:20,890 --> 00:02:22,517
ไม่เอาหรอกโว้ย

27
00:02:23,601 --> 00:02:27,147
มีคนที่จะไม่มีวันฟื้นตัวจากสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่

28
00:02:27,981 --> 00:02:29,607
คนพวกนั้นเรียกว่าพ่อแม่

29
00:02:30,900 --> 00:02:32,902
คุณนึกภาพตัวเองกลายเป็นพ่อแม่ออกมั้ย

30
00:02:32,986 --> 00:02:35,864
คุณคำนวณผิดไปครั้งใหญ่แล้ว

31
00:02:37,448 --> 00:02:38,992
และโอกาสผ่อนคลายเดียวที่คุณได้รับ

32
00:02:39,075 --> 00:02:42,287
ก็คือตอนที่คุณส่งเด็กคนนั้นไปโรงเรียน
เพื่อเข้ารับการศึกษา

33
00:02:42,370 --> 00:02:46,332
และเรื่องนั้นก็ถูกขโมยไปจากคุณ
เพราะโรคระบาดเนี่ยนะ

34
00:02:51,337 --> 00:02:55,633
เหตุผลที่แท้จริงที่ฉันไม่เคยมีลูก
คือฉันไม่อยากรับผิดชอบ

35
00:02:55,717 --> 00:02:59,053
การถ่ายทอดข้อมูลผิดๆ ให้คนที่กำลังเติบโต

36
00:03:00,388 --> 00:03:04,267
รู้มั้ย ฉันยังสับสนอยู่เลย
กับเรื่องเยอะแยะที่กำลังเกิดขึ้น

37
00:03:04,851 --> 00:03:09,147
และเมื่อมาถึงวัยหนึ่ง
การถามคำถามก็เป็นเรื่องน่าอายเกินไป

38
00:03:15,486 --> 00:03:17,614
ฉันเพิ่งได้รู้เมื่อไม่นานมานี้…

39
00:03:18,531 --> 00:03:21,951
และที่ฉันบอกว่าไม่นานมานี้
ฉันหมายถึงเมื่อเจ็ดปีก่อน ตอนอายุย่างเข้า 40

40
00:03:23,077 --> 00:03:26,581
ฉันเพิ่งได้รู้เมื่อไม่นานมานี้
ว่าดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

41
00:03:26,664 --> 00:03:28,041
ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

42
00:03:34,756 --> 00:03:36,382
ฉันตกตะลึงไปเลย

43
00:03:38,218 --> 00:03:41,763
ตอนนั้นฉันไปท่องซาฟารีที่แอฟริกา
กับซีโมน พี่สาวฉัน

44
00:03:41,846 --> 00:03:43,389
แล้วเราก็ขี่ช้างกันอยู่

45
00:03:43,473 --> 00:03:46,601
แล้วก็มีชายชาวแอฟริกาคนหนึ่ง
บังคับช้างนั่นให้เรา

46
00:03:46,684 --> 00:03:49,187
เพราะนั่นคือสิ่งที่นังพวกคนขาวรวยๆ ทำกัน

47
00:03:54,817 --> 00:03:56,319
แล้วเราก็วิ่งเหยาะๆ ไป

48
00:03:56,402 --> 00:03:59,656
หรืออะไรก็ตามที่ช้างทำเวลามันจะไปไหนน่ะ

49
00:04:02,367 --> 00:04:04,744
แล้วซีโมน พี่สาวฉันก็ตบไหล่ฉัน

50
00:04:04,827 --> 00:04:07,830
แล้วเธอก็พูดว่า "เชลส์ๆ มองขึ้นไปบนฟ้าสิ

51
00:04:07,914 --> 00:04:10,458
ไม่บ่อยนักที่เธอจะได้เห็นดวงอาทิตย์…

52
00:04:16,464 --> 00:04:17,590
กับดวงจันทร์

53
00:04:18,716 --> 00:04:19,926
พร้อมๆ กัน"

54
00:04:20,009 --> 00:04:20,969
และฉันก็แบบ…

55
00:04:24,347 --> 00:04:25,682
ฉันเหมือนสกูบี้-ดูเลย

56
00:04:26,349 --> 00:04:27,308
"มันอยู่ไหนน่ะ"

57
00:04:27,850 --> 00:04:29,978
ฉันบอกว่า "มันอยู่ด้วยกันตลอดไม่ใช่เหรอ"

58
00:04:31,729 --> 00:04:33,898
แล้วสีหน้าพี่สาวฉันน่ะ

59
00:04:33,982 --> 00:04:36,317
ฉันเลยบอกว่า "ขอถอนคำพูด" ทันทีเลย

60
00:04:38,111 --> 00:04:40,989
เธอบอกว่า "เธอว่าอะไรนะ"
ฉันบอกว่า "ฉันไม่ได้พูดอะไร"

61
00:04:44,575 --> 00:04:46,411
เธอบอกว่า "ฉันได้ยินที่เธอพูดนะ

62
00:04:47,537 --> 00:04:49,539
และฉันก็อยากให้เธออธิบายให้ฉันฟัง

63
00:04:50,581 --> 00:04:54,502
ว่าเธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้น
ระหว่างดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์"

64
00:04:58,131 --> 00:05:01,342
ฉันก็แบบว่า "ฟังนะ บอกตรงๆ
ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้นจริงๆ หรอก

65
00:05:02,385 --> 00:05:04,053
มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันห่วงมากนัก

66
00:05:04,137 --> 00:05:06,306
มันก็ทำงานได้ดีโดยที่ฉันไม่ต้องไปยุ่ง

67
00:05:06,389 --> 00:05:09,142
ทำไมฉันจะต้องไปเกี่ยวข้องด้วยล่ะ
ยัยหลงตัวเองเอ๊ย

68
00:05:12,145 --> 00:05:13,521
แต่ถ้าพี่จะต้องรู้ให้ได้

69
00:05:14,772 --> 00:05:16,149
ฉันก็แค่คิด

70
00:05:17,191 --> 00:05:19,319
ว่าพอดวงอาทิตย์ตกไป

71
00:05:19,402 --> 00:05:21,237
มันก็โผล่กลับขึ้นมาเป็นดวงจันทร์

72
00:05:23,406 --> 00:05:25,116
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเหรอ"

73
00:05:26,909 --> 00:05:29,662
คนขี่ช้างที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้นั่นแบบว่า…

74
00:05:35,668 --> 00:05:38,713
เขากำลังคิดว่า "คนอเมริกันโง่ๆ อีกคนแล้ว"

75
00:05:41,174 --> 00:05:43,551
พี่สาวฉันบอกว่า
"เป็นไปได้ยังไงที่เธออายุ 40

76
00:05:43,634 --> 00:05:47,513
และเธอทำมาหากินแบบนี้
แต่เธอไม่รู้เรื่องดาราศาสตร์เบื้องต้น"

77
00:05:48,014 --> 00:05:51,225
ฉันบอกว่า "ทำไมพี่ไม่หยุดล่ะฟะ โอเคมั้ย

78
00:05:52,602 --> 00:05:54,771
ตอนนี้เราอยู่ซีกโลกใต้กัน

79
00:05:54,854 --> 00:05:57,398
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดวงจันทร์ดวงไหนที่พี่พูดถึงอยู่"

80
00:06:07,700 --> 00:06:09,660
เธอบอกว่า "ไม่ เธอฟังฉันนะ

81
00:06:10,411 --> 00:06:11,621
มีดวงจันทร์ดวงเดียว

82
00:06:12,789 --> 00:06:15,917
ทั้งระบบสุริยะนี่มีดวงจันทร์แม่งดวงเดียว

83
00:06:16,417 --> 00:06:18,753
แล้วก็มีดวงอาทิตย์
มีดวงอาทิตย์ดวงเดียวเหมือนกัน

84
00:06:18,836 --> 00:06:22,090
แล้วก็มีไอ้งั่งอยู่รายหนึ่ง
เธอคืออย่างไหนที่ว่ามาล่ะ"

85
00:06:28,012 --> 00:06:29,347
ฉันแบบว่า "ดวงอาทิตย์มั้ง"

86
00:06:33,393 --> 00:06:37,313
ก่อนเกิดโรคระบาดนี่น่ะ
ฉันไม่เคยอยู่กับตัวเองตามลำพังถึงสองสัปดาห์

87
00:06:37,397 --> 00:06:43,027
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าฉันมีความสุข
กับการอยู่กับตัวเองแค่ไหน

88
00:06:44,529 --> 00:06:45,488
ฉันสนุก

89
00:06:47,657 --> 00:06:48,491
ใช่แล้ว

90
00:06:49,367 --> 00:06:50,201
ขอบคุณ

91
00:06:51,244 --> 00:06:54,497
ฉันจะตื่นขึ้นมา ฉันอารมณ์ดี เธอจะอารมณ์ดี

92
00:06:55,540 --> 00:06:59,669
ฉันจะแบบ "เธออยากปาร์ตี้มั้ย"
ฉันแบบ "ไม่รู้สิ อยากมั้ยนะ เอาสิ เอาเลย!"

93
00:07:01,838 --> 00:07:05,716
ไม่มีอะไรเป็นเครื่องเตือนใจไม่ให้มีลูกได้ดีกว่า

94
00:07:05,800 --> 00:07:09,345
การตั้งนาฬิกาให้ปลุกตอนสิบโมงเช้าวันจันทร์

95
00:07:14,642 --> 00:07:17,145
เพื่อเตือนตัวเองให้กินเห็ดเมา

96
00:07:20,523 --> 00:07:24,110
คุณเคยกินเห็ดเมา เดินออกไปในสนามหลังบ้าน

97
00:07:24,193 --> 00:07:27,947
แล้วคุยกับสิ่งที่คุณคิดว่าเป็นต้นไม้อยู่สองชั่วโมง

98
00:07:28,781 --> 00:07:31,617
จนกระทั่งคุณตระหนักได้ว่า
คุณกำลังคุยกับนักจัดสวนของคุณมั้ย

99
00:07:36,122 --> 00:07:39,083
คุณเคยกินเห็ดเมากับนักจัดสวนของคุณมั้ย

100
00:07:40,460 --> 00:07:43,796
คุณรู้มั้ยว่าใครมีเวลาให้กับเรื่องนั้น
คนที่ตัดสินใจได้ดีไง

101
00:07:48,301 --> 00:07:49,677
ฉันรู้ว่าคนที่แต่งงานแล้ว

102
00:07:49,760 --> 00:07:52,221
ต้องฝ่าฟันนรกส่วนตัว
ของพวกเขาระหว่างช่วงโควิด

103
00:07:52,305 --> 00:07:55,600
และคนโสดก็ต้องฝ่าฟันนรกแบบของพวกเขาเอง

104
00:07:55,683 --> 00:07:59,020
เพราะเราแบบว่า "โอ๊ย
เมื่อไรเราจะได้มีอะไรๆ กันอีกนะ"

105
00:07:59,520 --> 00:08:01,981
ตอนที่ยอดโควิดลดลงครั้งแรกสุดน่ะ
มันไม่ปลอดภัย

106
00:08:02,064 --> 00:08:04,275
แต่ฉันก็แบบ "ฉันจะต้องกลับไปเดท"

107
00:08:05,860 --> 00:08:07,487
ฉันไปหาสูตินรีแพทย์ของฉัน

108
00:08:07,570 --> 00:08:09,822
แล้วฉันก็แบบ
"แค่บอกฉันมาว่าอะไรปลอดภัย

109
00:08:09,906 --> 00:08:13,201
ฉันควรให้ทำจากข้างหลังเฉยๆ มั้ย
อะไรคือวิธีปฏิบัติที่ดีที่สุด"

110
00:08:22,543 --> 00:08:26,214
เธอบอกว่า "ฉันรู้ว่าคุณคิดว่า
คุณอายุ 40 กว่าแล้วและคุณท้องไม่ได้

111
00:08:26,297 --> 00:08:30,343
แต่ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อบอกคุณว่า
คุณมีไข่ที่เหมือนคนอายุ 25"

112
00:08:33,262 --> 00:08:36,557
ฉันละอยากเอาส้อมแทงเธอตอนเธอพูดแบบนั้น

113
00:08:38,267 --> 00:08:39,769
ฉันบอกเธอว่าเธอเอาไข่ฉัน

114
00:08:39,852 --> 00:08:42,772
ไปทำฟริตตาต้าได้เลย ฉันไม่สน

115
00:08:43,397 --> 00:08:47,568
ฉันอยากจบๆ เรื่องพรรค์นี้ซะ ไม่ใช่เริ่มต้นมัน

116
00:08:48,945 --> 00:08:51,572
ฉันไม่อยากตั้งท้องตอนสูงวัย

117
00:08:52,740 --> 00:08:53,741
อี๋

118
00:08:56,577 --> 00:08:59,872
ครั้งหนึ่งฉันเคยไปร่วมเสวนาบริษัทกู๊ป
ของกวินเน็ธ พัลโทรว์ในนครนิวยอร์ก

119
00:08:59,956 --> 00:09:03,626
แล้วเราทุกคนก็ขึ้นเวที
นั่งบนม้านั่งแบบนี้กับไมโครโฟน

120
00:09:03,709 --> 00:09:08,589
มีดรูว์ แบร์รี่มอร์ กวินเน็ธ พัลโทรว์
ลอร่า ลินนีย์จากเรื่องโอซาร์ก แล้วก็ฉัน

121
00:09:12,677 --> 00:09:16,097
และเราทุกคนก็นั่งอยู่ตรงนั้น แบบว่าพูดถึงสบู่

122
00:09:21,227 --> 00:09:25,064
แล้วบทสนทนานั่นก็ค่อยๆเปลี่ยนไป
เป็นเรื่องการเลี้ยงลูก ฉันเลยสัปหงกไป

123
00:09:27,400 --> 00:09:29,652
ฉันรู้ว่าฉันไม่มีอะไรจะพูดในหัวข้อนั้น

124
00:09:29,735 --> 00:09:33,114
รู้ใช่มั้ยว่าฉันหมายถึงอะไร ฉันไม่ได้ยโสพอ
จะคิดว่า "ฉันจะออกความเห็นด้วย"

125
00:09:33,614 --> 00:09:34,782
แล้วฉันก็ได้ยินลอร่า ลินนีย์

126
00:09:34,865 --> 00:09:38,953
พูดถึงว่าสิ่งเดียวที่เธอต้องการมาตลอดชีวิต
คือการได้เป็นแม่คนยังไงบ้าง

127
00:09:39,036 --> 00:09:41,122
นั่นคือเป้าหมายที่แท้จริงหนึ่งเดียวของเธอ

128
00:09:41,205 --> 00:09:43,583
และบอกว่ากว่าเธอจะตั้งท้องได้
ก็ยากลำบากจริงๆ

129
00:09:43,666 --> 00:09:47,003
และเธอก็ทำเด็กหลอดแก้วหลายรอบ

130
00:09:47,837 --> 00:09:50,339
จากนั้นฉันก็เลยลืมตาขึ้นมาด้วยความเคารพ

131
00:09:56,721 --> 00:09:58,139
แล้วเธอก็พูดประโยคนั้น

132
00:09:58,222 --> 00:09:59,932
"จากนั้นด้วยปาฏิหาริย์อะไรสักอย่าง

133
00:10:00,016 --> 00:10:04,729
ฉันก็คลอดทางช่องคลอดได้
ตอนอายุ 50" แล้วฉันก็แบบ…

134
00:10:07,648 --> 00:10:09,275
แล้วก็คว้าจิ๊มิของฉันหมับ

135
00:10:09,358 --> 00:10:11,569
วันนั้นช่องคลอดฉันเย็บตัวเองปิดเลย

136
00:10:12,820 --> 00:10:16,032
ฉันนึกว่าฉันจะติดเชื้อการมีลูกของเธอแล้ว
แค่เพราะเธอพูดถึงมัน

137
00:10:16,115 --> 00:10:18,034
"ไสหัวไปให้พ้นๆ ฉันเลย ลอร่า ลินนีย์

138
00:10:18,117 --> 00:10:21,329
เอาลูกที่คุณมีตอนอายุ 50 นั่นไปให้พ้นฉัน"

139
00:10:27,418 --> 00:10:29,295
ฉันไม่ได้ต่อต้านการที่ใครมีลูกนะ

140
00:10:29,378 --> 00:10:33,007
ถ้าคุณอยากมีลูกมากๆ ฉันก็เข้าใจ
ฉันอยากสนับสนุนคุณ

141
00:10:33,090 --> 00:10:36,093
แต่ตอนที่คุณลังเลใจ แล้วคุณก็มีลูกน่ะ

142
00:10:36,177 --> 00:10:38,804
ตอนคุณอายุ 40 กว่า
เหมือนเพื่อนสาวของฉันหลายๆ คน

143
00:10:38,888 --> 00:10:41,182
ที่บังเอิญท้อง แล้วพวกเขาก็แบบ…

144
00:10:41,932 --> 00:10:43,559
"ฉันว่าฉันคงจะมีลูกละนะ"

145
00:10:43,643 --> 00:10:47,188
มันก็แบบ "นี่ นังบ้า
ไปทำแท้งตอนที่เธอยังทำได้ โอเคนะ"

146
00:10:54,445 --> 00:10:56,864
คุณไม่ได้ทำอะไรที่ดีต่อเด็กคนไหน

147
00:10:56,947 --> 00:10:59,909
ด้วยการลังเลเรื่องการเป็นพ่อแม่

148
00:11:05,289 --> 00:11:06,499
หรือพี่ชายฉัน

149
00:11:06,582 --> 00:11:10,002
วันก่อนฉันอยู่กับพี่ชาย แล้วฉันก็ถามว่า
"ทำไมพี่ถึงเป็นพ่อแม่คนด้วยล่ะ"

150
00:11:11,379 --> 00:11:13,172
ฉันบอกว่า "พี่ไม่เก่งเรื่องนั้นเท่าไรนะ"

151
00:11:15,591 --> 00:11:18,219
เขาบอกว่า "เชลซี
พี่ต้องคิดเรื่องมรดกตกทอดของพี่"

152
00:11:19,387 --> 00:11:22,890
ฉันบอกว่า "พี่คุยกับใครอยู่น่ะ
มีใครอยู่ข้างหลังฉันเหรอ พี่พูดอะไร…

153
00:11:22,973 --> 00:11:26,936
พี่ต้องคิดเรื่อง… พี่เป็นใครวะ
ถึงต้องคิดเรื่องมรดกตก…

154
00:11:27,019 --> 00:11:28,854
พี่คิดว่าพี่เป็นใครกัน

155
00:11:28,938 --> 00:11:33,734
ถึงจะมีคนรอดูว่าพี่ทิ้งอะไรไว้บนโลกใบนี้บ้าง

156
00:11:33,818 --> 00:11:36,529
มรดกตกทอดของพี่ก็คือการที่พี่เป็นพี่ฉันโว้ย"

157
00:11:47,248 --> 00:11:49,333
น่าขายหน้าจริงๆ เวลาพวกผู้ชายพูดอะไรแบบนั้น

158
00:11:49,417 --> 00:11:52,712
รู้มั้ย บางทีคุณก็ต้อง
แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน คุณแบบว่า…

159
00:11:57,383 --> 00:12:01,595
ฉันบอกว่าฉันไม่อยากเป็นแม่คน
แต่ฉันคงไม่รังเกียจการเป็นพ่อที่หย่าแล้ว

160
00:12:03,931 --> 00:12:07,768
ฉันทำหน้าที่นั่นได้สบายๆ
โฉบเข้ามาประมาณ 50% ตลอดเวลา

161
00:12:09,437 --> 00:12:13,649
ใช่เลย โผล่มาตอนบ่ายวันศุกร์
กับยูนิคอร์นแฟรปปูชิโน

162
00:12:13,733 --> 00:12:15,860
แล้วก็กลับไปที่ร้านชีสเค้กแฟคทอรี่

163
00:12:15,943 --> 00:12:19,405
แล้วก็กลับไปสตาร์บัคส์
แล้วก็ไปส่งพวกเขาแล้วเปิดหนีไปวันจันทร์

164
00:12:19,488 --> 00:12:21,699
ก่อนนรกจะแตกของจริง

165
00:12:26,912 --> 00:12:28,164
ฉันทำหน้าที่นั้นได้สบาย

166
00:12:28,247 --> 00:12:29,957
หรือไม่ก็เป็นพ่อเลี้ยง

167
00:12:30,040 --> 00:12:32,168
นั่นเป็นอีกหนึ่งบทบาทที่ฉันจะทำได้สบายๆ

168
00:12:32,251 --> 00:12:34,670
ไม่มีใครคาดหวังอะไรจากพวกคุณ

169
00:12:36,922 --> 00:12:40,593
แต่เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องรู้นะ
เมื่อคุณไม่มีทักษะในการเลี้ยงเด็ก

170
00:12:40,676 --> 00:12:42,928
แทนที่จะต่อว่าให้ใครอับอาย
เราควรพูดว่า "ดีแล้ว

171
00:12:43,012 --> 00:12:45,389
ดีแล้วสำหรับคุณที่รู้ว่าคุณไม่ควรมีลูก

172
00:12:45,473 --> 00:12:49,477
เราควรได้คาร์บอนเครดิต
ที่ไม่สร้างมลพิษให้ประชากรโดยรวม"

173
00:12:56,984 --> 00:12:59,737
ฉันรู้ว่าฉันไม่มีทักษะในการเลี้ยงเด็ก

174
00:12:59,820 --> 00:13:03,073
ชีวิตนี้ฉันรับอุปการะหมาหาบ้านมาแล้วเก้าตัว

175
00:13:06,285 --> 00:13:07,161
ขอบคุณ

176
00:13:08,621 --> 00:13:09,872
ฉันเอาไปคืนสี่ตัว

177
00:13:19,215 --> 00:13:20,549
เพราะฉันมีสเป็กที่ฉันชอบ

178
00:13:21,842 --> 00:13:24,595
และฉันก็ทำตามอารมณ์
และไม่คิดอะไรให้ถี่ถ้วนก่อน

179
00:13:24,678 --> 00:13:27,389
แล้วก็เหมือนคนรักสัตว์คนอื่นๆ ที่นี่คืนนี้

180
00:13:27,473 --> 00:13:31,393
เมื่อเรามีสเป็กที่ชอบ เราก็ยึดติดกับสเป็กที่ว่า
และสเป็กของฉันก็คือเชื่องช้า

181
00:13:33,062 --> 00:13:33,979
และน้ำหนักเกิน

182
00:13:34,063 --> 00:13:36,565
นั่นคือสิ่งที่ฉันมองหาในตัวสัตว์เลี้ยง

183
00:13:38,567 --> 00:13:43,197
ฉันไม่อยากไปเดินเล่นไกลๆ กับสัตว์ของฉัน
หรือไปเดินป่า

184
00:13:43,280 --> 00:13:45,908
หรือแม้แต่เล่นขว้างของให้ไปเก็บมา
บอกตรงๆ นะคะ รู้มั้ย

185
00:13:47,034 --> 00:13:50,996
ฉันอยากกลับมาบ้าน
หลังเหนื่อยมาทั้งวันและกอดกัน

186
00:13:51,080 --> 00:13:53,916
ฉันอยากลงไปนอนบนเตียงกับไลอ้อนคิง

187
00:13:53,999 --> 00:13:57,294
และอยากให้มันมาทับตัวฉัน
กับหน้าใหญ่ๆ อวบๆ ของมัน

188
00:13:57,378 --> 00:14:00,589
แล้วคอใหญ่ๆ เนื้อหนาๆ ของมันก็ส่ายไปส่ายมา

189
00:14:00,673 --> 00:14:02,550
ระหว่างที่ฉันโอบกอดมันไว้

190
00:14:02,633 --> 00:14:06,220
จากนั้นพอมันร้อนไป ฉันก็บอกได้ว่า
"ไสหัวไปให้พ้นฉันเลย"

191
00:14:11,725 --> 00:14:14,228
นั่นคือสิ่งที่ฉันมองหาในตัวใครที่จะมาอยู่ด้วย

192
00:14:16,814 --> 00:14:19,191
แล้วฉันก็ไปอังกฤษ ไปดูโชว์สุนัข

193
00:14:19,275 --> 00:14:20,985
แน่ละว่าตอนนั้นเรากำลังถ่ายทำอะไรอยู่

194
00:14:21,068 --> 00:14:23,863
เพราะฉันไม่มีวันไปงานโชว์สุนัขแบบจริงจังหรอก

195
00:14:25,698 --> 00:14:28,075
แล้วฉันก็เห็นหมาพันธุ์
เบอร์นีส เมาน์เทนด็อกตัวหนึ่ง

196
00:14:28,158 --> 00:14:30,369
ฉันไม่เคยเห็นหมาชนิดนี้มาก่อน

197
00:14:30,452 --> 00:14:35,040
ฉันแบบว่า "ให้ตายสิ นี่คือสิ่งที่
ฉันจะนึกภาพขึ้นมาในฝันดีที่สุดของฉัน"

198
00:14:35,749 --> 00:14:38,210
มันสมบูรณ์แบบเลย มันสีดำ น้ำตาล ขาว

199
00:14:38,294 --> 00:14:39,920
แล้วมันก็ขี้เกียจ รู้มั้ย

200
00:14:40,004 --> 00:14:41,922
มันไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ฉันนี่แบบ…

201
00:14:42,006 --> 00:14:45,384
คุณบอกได้จากแววตามันเลย
ว่ามันไม่มีความกล้าลุยอะไร

202
00:14:46,594 --> 00:14:47,970
ฉันแบบ "ฉันอยากได้หมาตัวนั้น"

203
00:14:48,053 --> 00:14:50,097
ฉันกลับมาบ้าน ฉันบอกแทนเนอร์ผู้ช่วยของฉัน

204
00:14:50,180 --> 00:14:53,309
ฉันบอกว่า "คุณต้องหา
เบอร์นีส เมาน์เทนด็อกให้ฉันตัวหนึ่ง"

205
00:14:55,936 --> 00:14:58,898
แต่เวลาคุณเป็นคนดัง คุณจะซื้อหมาไม่ได้

206
00:14:58,981 --> 00:15:01,317
คุณต้องรับอุปการะสัตว์ทุกตัวของคุณ

207
00:15:02,985 --> 00:15:06,196
ไม่งั้นพวกพีต้าจะเผาบ้านคุณวอด

208
00:15:11,118 --> 00:15:17,249
ฉันเลยบอกแทนเนอร์ ผู้ช่วยฉันว่า "คุณต้องหา
เบอร์นีส เมาน์เทนด็อกมือสองให้ฉันตัวหนึ่ง"

209
00:15:25,841 --> 00:15:31,055
สองสัปดาห์ต่อมา หมาเบอร์นีส เมาน์เทนด็อก
อายุสองสัปดาห์หนักสามกิโลนี่

210
00:15:31,138 --> 00:15:32,139
ก็เดินเข้ามาในชีวิตฉัน

211
00:15:32,222 --> 00:15:34,725
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ฉันตั้งชื่อมันทันทีว่าแกรี่

212
00:15:37,353 --> 00:15:40,189
แต่ฉันไม่ได้คิดให้รอบคอบก่อน
เพราะลูกหมาน่ะพลังเยอะ

213
00:15:40,272 --> 00:15:43,400
มันอยากเล่น นั่นคืออย่างเดียว
ที่มันอยากทำ แล้วฟันมันก็คม

214
00:15:43,484 --> 00:15:46,612
และมันก็กระโจนใส่ทุกอย่าง และมันก็น่ารำคาญ

215
00:15:48,739 --> 00:15:52,618
พอหมาอีกสองตัวของฉันเจอแกรี่
ภายในสองชั่วโมง พวกมันก็ขึ้นข้างบน

216
00:15:53,118 --> 00:15:56,080
ไปชั้นสอง แล้วก็ไม่ลงมาเลยสองสัปดาห์

217
00:15:57,247 --> 00:16:00,668
พวกมันตัวหนึ่งส่งข้อความหาฉัน บอกว่า
"บอกเราด้วยพอแกรี่ไปแล้ว"

218
00:16:07,967 --> 00:16:11,387
ภายใน 48 ชั่วโมง
แกรี่ก็กินโซฟาของฉันไปสองตัว

219
00:16:11,470 --> 00:16:14,264
ไม่ใช่หมอนอิงของฉันด้วยซ้ำ โซฟาทั้งตัวเลย

220
00:16:15,307 --> 00:16:16,850
ฉันแบบว่า "พระเจ้า อะไรกัน…"

221
00:16:16,934 --> 00:16:19,395
เราต้องเอาเฟอร์นิเจอร์ชั้นล่างออกหมด

222
00:16:19,478 --> 00:16:21,480
ตอนนั้นฉันอาศัยอยู่ในโกดังเปล่าๆ เลยก็ว่าได้

223
00:16:21,563 --> 00:16:23,732
ใส่หมวกไฟฉายแบบคนงานเหมืองกับสนับเข่า

224
00:16:23,816 --> 00:16:25,776
รอการวิวาทครั้งต่อไป

225
00:16:27,569 --> 00:16:30,948
ในวันที่สี่ ฉันเจอซากนกฮูกตัวหนึ่ง

226
00:16:32,449 --> 00:16:33,826
ในสนามหลังบ้านฉัน

227
00:16:34,994 --> 00:16:37,037
ฉันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่านกฮูกมีอยู่จริง

228
00:16:46,171 --> 00:16:48,590
ฉันนึกว่ามันมาจากเรื่องเกมออฟโธรนส์

229
00:16:54,096 --> 00:16:57,182
แล้วแกรี่น่ะ ทุกครั้งที่มันนอนหลับ มันจะโตขึ้น

230
00:16:59,101 --> 00:17:02,187
มันจะงีบไป มันจะตื่นขึ้นมา
แล้วฉันก็แบบ "มันโตขึ้นอีกมั้ยเนี่ย"

231
00:17:02,855 --> 00:17:07,026
จากนั้นฉันก็เริ่มสงสัย
ฉันเลยไปหาตาชั่งมา ตาชั่งหมาน่ะ

232
00:17:07,985 --> 00:17:12,197
คืนหนึ่ง ก่อนมันเข้านอน
ฉันชั่งน้ำหนักมัน และมันก็หนัก 8 กิโลครึ่ง

233
00:17:12,281 --> 00:17:14,491
แล้วตอนเช้า มันก็หนัก 10 กิโล

234
00:17:15,951 --> 00:17:18,954
ฉันแบบว่า "ต่อไปหมาตัวนี้จะกลืนใครเข้าไปแน่"

235
00:17:20,205 --> 00:17:23,375
ฉันพามันไปหาสัตวแพทย์ บอกว่า
"ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมาตัวนี้

236
00:17:23,459 --> 00:17:26,545
ปกติฉันจะโอเคกับเรื่องนี้
แต่มันเกิดขึ้นเร็วเกินไป

237
00:17:26,628 --> 00:17:27,713
และฉันก็กลัว"

238
00:17:28,756 --> 00:17:30,424
แล้วเธอก็พูดแบบสบายๆ มากว่า

239
00:17:30,507 --> 00:17:33,802
"อ๋อๆ นี่มันเบอร์นีส เมาน์เทนด็อก

240
00:17:34,428 --> 00:17:38,557
คุณต้องนวดต่อมข้างก้นมัน"

241
00:17:47,858 --> 00:17:50,360
ฉันบอกว่า "เราจะต้องฉีดยา
ให้มันหลับตลอดกาล"

242
00:17:57,993 --> 00:18:00,079
"เพราะงั้นคุณมีหัวหน้ามั้ย หรือว่า…

243
00:18:01,288 --> 00:18:03,665
ฉันต้องจ่ายผ่านเพย์พาลมั้ย เท่าไร…"

244
00:18:10,464 --> 00:18:13,675
สองสามสัปดาห์ต่อมา
ฉันก็มีนัดไปหาหมอในเบเวอร์ลีฮิลส์

245
00:18:13,759 --> 00:18:17,554
นั่นคือที่ที่คุณต้องไปเวลาอาศัยอยู่ในแอลเอ
หมอทุกคนอยู่บนถนนเดียวกันหมด

246
00:18:19,014 --> 00:18:21,058
ฉันเอาหมาทั้งสามตัวไว้เบาะหลัง

247
00:18:21,141 --> 00:18:23,727
ฉันไปที่อาคารจอดรถในเบเวอร์ลีฮิลส์

248
00:18:23,811 --> 00:18:25,062
ฉันจอดบนชั้นสี่

249
00:18:27,272 --> 00:18:29,441
เช้านั้นแกรี่หนัก 22 กิโล

250
00:18:31,527 --> 00:18:35,864
ฉันเลยเอาเครื่องคิดเลขออกมาคำนวณ
ว่าฉันต้องเปิดหน้าต่างไว้มากแค่ไหน

251
00:18:35,948 --> 00:18:37,449
คำตอบคือสองนิ้วครึ่ง

252
00:18:37,950 --> 00:18:41,078
ฉันลดหน้าต่างลงมาสองนิ้วครึ่ง เพราะฉันเป็นแม่

253
00:18:42,371 --> 00:18:45,249
ฉันไปหาหมอตามนัด
นาน 45 นาที ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

254
00:18:45,332 --> 00:18:47,459
พอฉันกลับมา แกรี่ก็หายไปแล้ว

255
00:18:50,671 --> 00:18:53,507
และฉันก็บอกได้จาก
วิธีที่หมาอีกสองตัวของฉันแสดงออก

256
00:18:53,590 --> 00:18:55,175
ว่าพวกมันตัวหนึ่งเปิดประตู

257
00:18:57,594 --> 00:18:58,595
แล้วปล่อยแกรี่ออกไป

258
00:19:05,352 --> 00:19:07,604
ฉันเลยมองขวา มองซ้าย

259
00:19:07,688 --> 00:19:10,774
ฉันไม่เห็นแกรี่ แล้วฉันก็คิดว่า
"ขอบคุณพระเจ้าที่เรื่องนั้นจบลงแล้ว"

260
00:19:17,239 --> 00:19:21,660
จากนั้นฉันก็รีบขับรถลงมาสี่ชั้น
เพื่อเผ่นออกไปจากที่นั่น

261
00:19:22,578 --> 00:19:25,164
แล้วฉันก็ขับลงมาถึงข้างล่าง ถึงค่ายฐาน

262
00:19:25,247 --> 00:19:29,084
แล้วฉันก็ขับไปถึงฉากกระจกกั้นเล็กๆ
ที่คนดูแลที่จอดรถอยู่

263
00:19:32,087 --> 00:19:35,757
แล้วพอฉันขับเข้าไปจอด ฉันก็เห็น
คนดูแลที่จอดรถในซุ้มกระจกเล็กๆ นั่น

264
00:19:35,841 --> 00:19:37,801
หลังชนฝา

265
00:19:38,552 --> 00:19:42,097
แล้วแกรี่ก็กำลังกระโดดใส่เขาแบบนี้

266
00:19:44,433 --> 00:19:46,059
แล้วฉันก็ขับต่อไปเรื่อยๆ

267
00:19:48,979 --> 00:19:52,941
ฉันคิดแค่ว่า "นั่นเป็นพ่อแกแล้ว
ช่างหัวแก แกรี่ ช่างหัวแกเลย"

268
00:19:57,321 --> 00:19:58,488
แล้วฉันก็ขับรถมาจนถึงบ้าน

269
00:19:58,572 --> 00:20:02,701
ฉันกลับถึงบ้าน แล้วแทนเนอร์ผู้ช่วยฉัน
ก็วิ่งออกมาจากบ้าน แล้วพูดว่า

270
00:20:02,784 --> 00:20:06,371
"พวกเขาเจอแกรี่แล้ว!
มันอยู่ในอาคารจอดรถในเบเวอร์ลีฮิลส์"

271
00:20:06,455 --> 00:20:08,373
ฉันก็แบบ "ลูกฉันอยู่ไหนนะ"

272
00:20:16,673 --> 00:20:19,885
แล้วตลอดทางกลับบ้าน
ฉันก็แบบ "เธอมันนังสารเลว"

273
00:20:21,887 --> 00:20:23,597
"เธอมันนังสารเลวสุดโสมม"

274
00:20:24,723 --> 00:20:26,475
ฉันแบบว่า "เธอทำได้ดีกว่านี้นะ

275
00:20:26,558 --> 00:20:28,810
เธอทำตัวให้สมเป็นแม่ได้มากกว่านี้
เธอต้องพยายาม"

276
00:20:29,645 --> 00:20:31,939
ฉันเลยปฏิญาณกับตัวเอง
ฉันแบบว่า "ฉันจะพยายาม"

277
00:20:32,439 --> 00:20:35,692
ฉันไปรับมันมา และฉันก็กอดแบบเนื้อแนบเนื้อ

278
00:20:40,614 --> 00:20:43,659
แล้วฉันก็พามันไปสวนสำหรับสุนัข
และเราก็เดินเข้าไปในสวนสำหรับสุนัข

279
00:20:44,159 --> 00:20:47,287
แล้วผู้หญิงคนนี้ที่ชื่อเทเรซ่า
ก็วิ่งตรงมา แล้วเธอก็แบบ…

280
00:20:49,539 --> 00:20:52,501
"นั่นใช่เบอร์นีส เมาน์เทนด็อกมั้ย"

281
00:20:52,584 --> 00:20:54,503
ฉันก็แบบ "ใช่ มันชื่อแกรี่"

282
00:20:54,586 --> 00:20:57,214
เธอแบบว่า "ฉันชอบ
เบอร์นีส เมาน์เทนด็อกมากๆ เลย"

283
00:20:57,297 --> 00:20:59,216
ฉันแบบว่า "ฉันก็เคยคิดว่าฉันชอบเหมือนกัน"

284
00:20:59,841 --> 00:21:03,345
เธอบอกว่า "ฉันอยากได้สักตัวมาตลอด
แต่ไม่เคยมีให้รับอุปการะเลย"

285
00:21:03,428 --> 00:21:05,931
ฉันก็แบบ
"คุณกำลังจะได้อุปการะตัวหนึ่งเดี๋ยวนี้แหละ"

286
00:21:06,515 --> 00:21:08,141
ฉันแบบว่า "ช่วยเอาแกรี่ไปที

287
00:21:08,225 --> 00:21:11,895
ฉันจะจ่ายค่าชุดและค่าเล่าเรียนมัน
แค่รับมันไปทีเถอะโว้ย!"

288
00:21:12,396 --> 00:21:14,106
ตอนนี้แกรี่อาศัยอยู่กับเทเรซ่า

289
00:21:22,322 --> 00:21:25,951
ฉันหาบ้านถาวรให้มันได้
ฉันมองเรื่องนี้แบบนั้นแหละค่ะ

290
00:21:28,161 --> 00:21:31,790
และฉันก็รู้มากพอจะรู้ว่า
เราทำแบบนั้นกับเด็กทารกจริงๆ ไม่ได้

291
00:21:33,834 --> 00:21:36,920
โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นคนดัง คุณจะถูกจับได้

292
00:21:47,389 --> 00:21:50,726
ตอนนี้เมื่อเราเลิกล้อเลียน
คนผิวดำกับคนผิวสีน้ำตาลกันแล้ว

293
00:21:52,477 --> 00:21:55,897
ฉันก็คิดว่ามันเป็นโอกาสที่เหมาะมาก
ที่เราจะโฟกัสชายผิวขาวที่ชอบเพศตรงข้าม

294
00:21:55,981 --> 00:21:56,857
ฉันจะเริ่มเอง

295
00:22:04,364 --> 00:22:06,325
พี่สาวฉัน คนที่พูดเรื่องดวงจันทร์น่ะ

296
00:22:07,868 --> 00:22:09,870
บุกบ้านฉันตอนช่วงโควิด

297
00:22:09,953 --> 00:22:10,912
เธอโทรหาฉัน…

298
00:22:10,996 --> 00:22:15,500
เธอมีลูกสามคน อายุ 24, 21 แล้วก็ 18

299
00:22:16,501 --> 00:22:18,545
พวกนั้นแม่งไม่ใช่เด็กๆ แล้ว โอเคนะ

300
00:22:19,046 --> 00:22:21,673
และพวกเขาก็พักอยู่ในซานฟรานซิสโก
ดังนั้นก็อยู่อพาร์ตเมนต์

301
00:22:21,757 --> 00:22:24,134
เธอเลยบอกว่า "เราจะเหยียบกันตายแล้ว

302
00:22:24,217 --> 00:22:27,804
เราอาจต้องลงไปอยู่กับเธอ
ในลอสแอนเจลิสสักพัก"

303
00:22:28,847 --> 00:22:32,142
อย่าลืมนะคะว่าฉันกำลัง
มีช่วงเวลาดีๆ กับคนจัดสวนของฉันอยู่

304
00:22:35,270 --> 00:22:39,107
แต่แน่ละว่านี่พี่สาวฉัน ฉันเลยบอกว่า
"ได้อยู่แล้ว ได้สิ ย้ายเข้ามาอยู่บ้านเราเลย"

305
00:22:39,191 --> 00:22:42,110
ระหว่างนั้นฉันก็กูเกิลหาว่า
"ประเทศไหนที่ฉันเข้าได้บ้าง"

306
00:22:43,612 --> 00:22:44,446
และทันทีเลย

307
00:22:44,529 --> 00:22:46,531
ใช้เวลาไม่ถึง 48 ชั่วโมง

308
00:22:46,615 --> 00:22:50,410
ฉันก็เข้าใจว่าทุกคนบ่นบ้าคร่ำครวญเรื่องอะไรกัน

309
00:22:50,494 --> 00:22:52,037
ตลอดห้าปีที่ผ่านมา

310
00:22:52,120 --> 00:22:55,248
เพราะฉันมีหลานชายอายุ 24 คนหนึ่ง ชื่อเจคกี้

311
00:22:55,332 --> 00:22:56,666
และฉันก็มีหลานสาวสองคน

312
00:22:56,750 --> 00:23:00,212
นั่นจึงแปลว่ามีผู้หญิงสี่คน
อาศัยอยู่ในบ้านฉัน แล้วก็ผู้ชายหนึ่งคน

313
00:23:00,295 --> 00:23:03,173
และฉันก็เห็นความแตกต่างทันที

314
00:23:03,256 --> 00:23:06,718
เพราะพวกผู้หญิงใส่ใจกันและกันและใส่ใจคนอื่นๆ

315
00:23:06,802 --> 00:23:08,136
ทุกคนใส่แอร์พอด

316
00:23:08,220 --> 00:23:11,681
สาวๆ ทุกคนใส่แอร์พอดระหว่างประชุมซูมๆ บูมๆ

317
00:23:11,765 --> 00:23:14,476
ถ้ามีสายเข้ามา
พวกเขาก็จะออกไปจากห้อง รู้ใช่มั้ย

318
00:23:14,559 --> 00:23:16,937
เป็นการเคารพความเป็นส่วนตัวของคนอื่น

319
00:23:17,020 --> 00:23:19,689
ฉันใส่แอร์พอดในบ้านตัวเองด้วยซ้ำ

320
00:23:19,773 --> 00:23:22,275
ฉันไม่ได้ประชุมซูมหรือฟังเพลงหรอก

321
00:23:24,736 --> 00:23:27,531
ฉันแค่หวังว่าจะไม่มีใครมีปฏิสัมพันธ์กับฉัน

322
00:23:32,077 --> 00:23:34,788
แล้วฉันก็ลงไปข้างล่าง เข้าไปในห้องนั่งเล่น

323
00:23:34,871 --> 00:23:37,749
และเจคกี้ หลานชายอายุ 24 ของฉันก็อยู่ที่นี่

324
00:23:37,833 --> 00:23:43,004
ใส่กางเกงบาสเกตบอลมีรูระบายอากาศ
ที่แบบว่าขาดปริไปทั่วเลย

325
00:23:43,088 --> 00:23:44,089
ใส่ซะจนเปื่อย

326
00:23:44,172 --> 00:23:45,841
แน่ละว่าไม่ใส่รองเท้า ทำไมกันนะ

327
00:23:45,924 --> 00:23:48,844
แล้วเขาก็นั่งอยู่บนโซฟาของฉัน ยกขาขึ้นมาแบบนี้

328
00:23:51,054 --> 00:23:52,097
ใช้คอมพิวเตอร์อยู่

329
00:23:54,599 --> 00:23:56,893
โดยที่ไข่เขาแบะออกมาตรงกลางพอดี

330
00:24:05,485 --> 00:24:07,821
ฉันบอกว่า "โทษทีนะ เธอจะเอาซิการ์มั้ย

331
00:24:09,114 --> 00:24:11,825
หุบขาหน่อยได้มั้ย เธอเป็นมลพิษ
ต่อพื้นที่ทางสายตาของน้าอยู่"

332
00:24:11,908 --> 00:24:15,036
ฉันไม่เคยนั่งแบบนั้นในบ้านตัวเองด้วยซ้ำ

333
00:24:16,913 --> 00:24:21,084
แล้วฉันก็บอกว่า "เจคกี้ ทำไมเธอ
เป็นคนเดียวในบ้านนี้ที่ไม่ใส่แอร์พอด

334
00:24:21,168 --> 00:24:23,962
พวกผู้หญิงทุกคนใส่แอร์พอด แต่เธอไม่ใส่"

335
00:24:24,045 --> 00:24:26,131
เขาบอกว่า "อ้อ โทษทีครับ เชลส์ โทษที"

336
00:24:26,214 --> 00:24:28,633
วันที่สองก็เหมือนเดิม
"แอร์พอดเธออยู่ไหน" "โทษที"

337
00:24:28,717 --> 00:24:31,219
วันที่สาม ฉันบอกว่า "นี่ พ่อหูมหัศจรรย์

338
00:24:32,846 --> 00:24:35,432
แอร์พอดเธออยู่ไหน
มันดูเหมือนไข่ใบเล็กๆ สองใบ

339
00:24:35,515 --> 00:24:37,225
เธอไม่น่าจะหามันลำบากนะ"

340
00:24:44,524 --> 00:24:47,652
เขาบอกว่า "เฮ้ ผมก็แค่กำลังดู…"
เขาเป็นนักข่าวกีฬา

341
00:24:47,736 --> 00:24:51,990
ดังนั้นสิ่งที่เขาฟังอยู่ก็น่ารำคาญ
กว่าเสียงอะไรก็ตามที่ฉันอาจคิดไปถึง

342
00:24:52,991 --> 00:24:57,412
เขาบอกว่า "ผมแค่ดูการเล่นบาสเกตบอล
ของไมเคิล จอร์แดนสุดคลาสสิกนี่อยู่

343
00:24:57,496 --> 00:25:03,293
ถ้าน้ามาทางนี้ ผมก็อธิบายให้น้าฟังได้ว่า
บาสเกตบอลเขาเล่นกันยังไง"

344
00:25:07,422 --> 00:25:09,674
ฉันแบบว่า "เราอยู่ในคฤหาสน์ของน้านะ

345
00:25:20,268 --> 00:25:22,687
และขอน้าอธิบายอะไรบางอย่าง
ให้เธอฟังนะ เจคกี้

346
00:25:22,771 --> 00:25:26,608
น้าไม่สนว่าบาสเกตบอลเล่นกันยังไง

347
00:25:26,691 --> 00:25:27,651
และถ้าน้าสน

348
00:25:27,734 --> 00:25:32,447
น้าก็คงให้ความสนใจ
มาตลอด 45 ปีหลังของชีวิตน้า

349
00:25:32,531 --> 00:25:35,033
เหมือนที่น้าสนใจเรื่องดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์"

350
00:25:39,162 --> 00:25:40,956
ฉันรู้อยู่สองเรื่องเกี่ยวกับบาสเกตบอล

351
00:25:41,039 --> 00:25:43,291
ฉันรู้ว่าไมเคิล จอร์แดนเป็นเทพตลอดกาล

352
00:25:43,375 --> 00:25:46,628
ฉันได้ดูสารคดีเรื่องนั้น เดอะ ลาสต์ แดนซ์ น่ะ
ฉันเคยดูมัน

353
00:25:47,837 --> 00:25:50,465
ฉันรู้ เขาน่ะ… ใช่แล้ว
ฉันไม่เคยเห็นอะไรเหมือน…

354
00:25:50,549 --> 00:25:54,469
มีคนบางคนที่ได้รับสิทธิ์ให้นุ่ง
กางเกงบาสเกตบอลมีรูระบายอากาศ

355
00:25:55,220 --> 00:25:56,805
ที่ขาดตรงกลางน่ะ รู้มั้ย

356
00:25:56,888 --> 00:25:59,140
เขาได้รับสิทธิ์ให้ทำแบบนั้น

357
00:25:59,224 --> 00:26:02,310
นั่งอยู่กลางสารคดีของเขาเองกับวิสกี้เพียวๆ

358
00:26:02,394 --> 00:26:06,022
ตามีเส้นเลือดแดงก่ำเพราะเขาเมาตลอดเวลา

359
00:26:07,023 --> 00:26:11,486
แชมป์หกสมัยบ่นบ้าเรื่องทุกคนที่เขาเคยแข่งด้วย

360
00:26:11,570 --> 00:26:14,739
ฉันแบบว่า "นายมันสุดยอดว่ะ ไอ้เวร ใช่เลย"

361
00:26:16,741 --> 00:26:19,578
ฉันรู้สองเรื่องเกี่ยวกับบาสเกตบอล
ฉันรู้ว่าไมเคิล จอร์แดนเป็นเทพ

362
00:26:19,661 --> 00:26:23,290
และฉันก็รู้ว่าเดนเวอร์ นักเก็ตส์
ไม่เกี่ยวอะไรกับไก่ทอด

363
00:26:27,085 --> 00:26:29,713
อธิบายให้ฉันฟังว่า
บาสเกตบอลเล่นกันยังไงงั้นเหรอ

364
00:26:29,796 --> 00:26:31,506
มันแบบว่า "ให้ตายสิ"

365
00:26:31,590 --> 00:26:34,551
ฉันรู้ว่ามันต้องชวนสับสนสำหรับพวกผู้ชาย
เพราะเราเคยชอบแบบนั้น

366
00:26:34,634 --> 00:26:36,845
ฉันรู้ว่าฉันเคยทำงั้น เวลาเราอยากซั่มกับผู้ชาย

367
00:26:36,928 --> 00:26:40,640
และเขารู้เรื่องอะไรที่คุณไม่รู้น่ะ
คุณจะแบบ "ใช่สิ"

368
00:26:41,308 --> 00:26:44,894
รู้มั้ย คุณจะฟังเขาพูดเกือบทุกเรื่อง

369
00:26:45,937 --> 00:26:49,065
ฉันจะแบบว่า "เอาสิ ฉันอยากรู้ว่า
สปริงเกลอร์ทำงานยังไง"

370
00:26:54,904 --> 00:26:56,615
แต่พวกคุณน่ะทำเกินกว่าที่ควร

371
00:26:57,741 --> 00:27:00,076
พวกคุณอธิบายมากเกินไป แล้วตอนนี้เราก็โมโห

372
00:27:08,293 --> 00:27:10,503
ซีโมน พี่สาวฉันเห็นการตอบโต้กันเล็กๆ น้อยๆ นี่

373
00:27:10,587 --> 00:27:14,257
แล้วเธอก็พูดว่า "นี่ๆ ฉันรู้สึกเหมือน
พวกเด็กๆ กำลังเริ่มทำเธอหงุดหงิดแล้ว"

374
00:27:14,341 --> 00:27:15,967
ฉันแบบว่า "พี่คิดงั้นเหรอ"

375
00:27:17,260 --> 00:27:20,347
และเธอก็บอกว่า "ฉันคิดว่าเจคกี้เครียดจริงๆ"

376
00:27:20,430 --> 00:27:21,806
ฉันบอกว่า "งั้นเหรอ"

377
00:27:23,683 --> 00:27:25,852
เธอว่า "ใช่"
ฉันก็ว่า "อะไรทำให้เจคกี้เครียด"

378
00:27:25,935 --> 00:27:27,270
เธอบอกว่า "โรคระบาดนี่ไง"

379
00:27:27,354 --> 00:27:29,606
ฉันบอกว่า "มากกว่าพวกเราที่เหลือเหรอ"

380
00:27:30,357 --> 00:27:31,650
เธอบอกว่า "เขาเป็นผู้ชาย"

381
00:27:31,733 --> 00:27:36,863
เธอบอกว่า "ฉันว่ามันคงดีต่อเขา
ที่จะได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้หญิงบ้าง

382
00:27:37,614 --> 00:27:40,283
อาจจะแบบว่าออกเดท
แบบปลอดภัยจากโควิดในสนามหลังบ้าน

383
00:27:40,367 --> 00:27:43,203
พวกเขาจะไม่แตะต้องกัน
พวกเขาจะเล่นไพ่กันหรืออะไรสักอย่าง

384
00:27:43,286 --> 00:27:46,790
ฉันก็แค่คิดว่ามันจะ… มันจะทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้น"

385
00:27:46,873 --> 00:27:49,459
และฉันก็มองพี่สาวฉัน
เหมือนเธอเป็นมนุษย์ต่างดาว

386
00:27:50,502 --> 00:27:52,629
ฉันบอกว่า "พี่อยากให้เขาชวนคู่เดทมาที่บ้าน

387
00:27:52,712 --> 00:27:55,799
เพื่อพวกเขาจะได้เล่นไพ่กัน
ในสนามหลังบ้านเหรอ

388
00:27:56,299 --> 00:27:59,552
แล้วไงต่อล่ะ เขาจะชักว่าว
ลงสระว่ายน้ำของฉันเหรอ อะไร

389
00:28:00,720 --> 00:28:03,682
เกิดอะไรขึ้น ลำดับเหตุการณ์เป็นยังไง"

390
00:28:04,766 --> 00:28:09,771
ฉันบอกว่า "แล้วจะว่าไป ใครยังเล่นไพ่กันอีกล่ะ
เราเข้าฉากหนังคนชราอยู่เหรอ"

391
00:28:12,524 --> 00:28:14,693
เธอแบบว่า "มันจะดีต่ออารมณ์เขามากกว่า"

392
00:28:14,776 --> 00:28:18,446
ฉันมองพี่สาวฉันแบบว่า
"ให้ตายสิ ฉันอยากได้ค็อกเทล"

393
00:28:19,072 --> 00:28:21,491
ฉันบอกว่า "ได้สิ ซีโมน ออกไปบ้านเพื่อนฉันกัน"

394
00:28:21,574 --> 00:28:25,161
เราไปบ้านเพื่อนฉัน เราดื่มค็อกเทล
ไปสองสามแก้ว เรามึนๆ พอสมควร

395
00:28:25,870 --> 00:28:30,542
เรากลับมาบ้าน และหลานชายฉันก็อยู่ตรงนี้
นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่มีพนักในครัวฉัน

396
00:28:31,418 --> 00:28:32,502
เมาไม่รู้เรื่อง

397
00:28:33,044 --> 00:28:36,214
รู้มั้ย แบบว่าหน้าเด็กๆ เมาๆ หน้าแดงทั้งหน้า

398
00:28:37,006 --> 00:28:40,760
เอามือสองข้างกุมหัวแบบเวอร์สุดๆ

399
00:28:40,844 --> 00:28:44,264
เหมือนกับเขาแบกโลกทั้งโลกไว้บนบ่า

400
00:28:44,347 --> 00:28:46,474
เหมือนเขาเป็นนายแพทย์เฟาซีหรืออะไรสักอย่าง

401
00:28:50,895 --> 00:28:55,775
เขานั่งอยู่ตรงนั้นและฉันก็มองเขาแบบ
"ให้ตายเถอะ ล้อกันเล่นใช่มั้ย"

402
00:28:55,859 --> 00:29:00,029
ฉันถามว่า "เป็นอะไรไป เจคกี้
คืนนี้เธอไม่ได้จิ้มใครเหรอ"

403
00:29:02,782 --> 00:29:07,954
เขาเงยหน้าขึ้นแล้วก็บอกว่า
"ไม่ ผมไม่ได้จิ้ม! แล้วมันก็น่าหงุดหงิดมาก!"

404
00:29:13,251 --> 00:29:15,503
ฉันสบตากับพี่สาวฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ

405
00:29:16,004 --> 00:29:20,258
ฉันเคยไปทำจิตบำบัดมา
ฉันรู้ว่าเมื่อไรที่ต้องพาตัวเองออกจากสถานการณ์

406
00:29:20,341 --> 00:29:22,427
เพราะฉันจะตบคน

407
00:29:23,303 --> 00:29:26,264
ฉันเลยไปจากตรงนั้น ฉันขึ้นไปชั้นบน
ไปห้องนอนผู้ใหญ่ของฉัน

408
00:29:26,347 --> 00:29:28,600
แล้วฉันก็จุดบุหรี่ไส้กัญชา แล้วก็นั่งอยู่ตรงนั้น

409
00:29:28,683 --> 00:29:31,227
และคิดเรื่องที่ฉันเพิ่งได้เห็นมา

410
00:29:36,316 --> 00:29:37,734
พี่สาวฉันขึ้นมาและพูดว่า

411
00:29:38,318 --> 00:29:39,778
"นี่ เสียใจเรื่องนั้นนะ"

412
00:29:39,861 --> 00:29:41,863
ฉันบอกว่า "พี่น่ะเสียใจ"

413
00:29:43,364 --> 00:29:47,869
ฉันบอกว่า "พี่มีลูก
อายุ 24, 21 แล้วก็ 18 อยู่ในบ้านฉัน

414
00:29:47,952 --> 00:29:51,873
เมื่อไรการเลี้ยงลูกนี่มันจะปิดฉากลงสักทีวะ"

415
00:29:54,000 --> 00:29:55,835
เธอพูดว่า "มันเป็นหน้าที่ฉัน"

416
00:29:57,086 --> 00:29:58,004
ฉันก็ว่า "อะไรนะ"

417
00:29:58,087 --> 00:30:00,673
เธอพูดว่า "มันเป็นหน้าที่ฉันที่ต้องฟังเขา"

418
00:30:00,757 --> 00:30:04,469
ฉันบอกว่า "มันเป็นหน้าที่พี่เหรอ
ที่ต้องฟังลูกชายอายุ 24 ของพี่

419
00:30:04,552 --> 00:30:07,972
บ่นบ้าคร่ำครวญว่าเขาหื่นแค่ไหน

420
00:30:08,056 --> 00:30:10,141
ระหว่างเกิดโรคระบาดทั่วโลก

421
00:30:10,225 --> 00:30:13,144
ซึ่งมีคนเป็นพันๆ ตายไปทุกวัน

422
00:30:13,228 --> 00:30:15,021
พี่รู้มั้ยว่าใครอีกที่หื่น

423
00:30:20,652 --> 00:30:24,697
รู้มั้ยว่าใครเอาไมเคิล จอร์แดนไปติ้ว
ได้แม่งแปดสัปดาห์แล้ว

424
00:30:26,115 --> 00:30:29,786
และก็ทำอะไรกับมันไม่ได้
เพราะพี่ไม่ยอมไสหัวออกจากบ้านฉันไป"

425
00:30:32,455 --> 00:30:33,373
พวกเขาเลยกลับไป

426
00:30:35,083 --> 00:30:38,586
แล้วก็ได้เวลาเดินหน้า
ฉันแบบว่า "มาจัดการเรื่องนี้กัน"

427
00:30:39,087 --> 00:30:42,549
ฉันไปซื้อชุดตรวจโควิดที่บ้านของตัวเองมา

428
00:30:42,632 --> 00:30:46,427
ซึ่งแปลว่าฉันอาจแยงจมูกใครก็ตามที่อาจมาจิ้มฉัน

429
00:30:46,511 --> 00:30:48,471
ที่โผล่มาในสนามหลังบ้านฉันได้

430
00:30:48,555 --> 00:30:49,514
พวกเขาจะมาที่บ้าน

431
00:30:49,597 --> 00:30:52,809
ฉันจะจัดเวลาที่พวกเขามาให้เหลื่อมกัน
เพราะฉันไม่ใช่คนโง่

432
00:30:54,602 --> 00:30:57,605
ฉันจะให้คนมาเจ็ดโมง มาแปดโมง มาเก้าโมง

433
00:30:57,689 --> 00:30:59,816
ฉันรู้ว่าพวกนั้นจะไม่ใช่โฮมรันทุกคนหรอก

434
00:30:59,899 --> 00:31:02,569
ดังนั้นพวกเขาก็จะมา ฉันจะแยงจมูกพวกเขา

435
00:31:02,652 --> 00:31:05,613
ฉันจะวิ่งเข้าไปในครัว เอามันใส่เข้าไปในหลอด

436
00:31:05,697 --> 00:31:09,701
แล้วมันก็ใช้เวลาประมาณ 30 นาทีในการตรวจ

437
00:31:10,285 --> 00:31:11,953
และภายใน 30 นาทีนั้น

438
00:31:12,036 --> 00:31:15,540
ฉันก็กลับออกไปข้างนอกและสัมภาษณ์พวกเขา
จากระยะห่าง 1.8 เมตรได้

439
00:31:16,833 --> 00:31:19,043
และถ้าพวกเขาพูดอะไรน่ารำคาญ

440
00:31:20,169 --> 00:31:21,504
หรือฉันเห็นแหวนนิ้วก้อย

441
00:31:21,588 --> 00:31:23,298
ฉันก็จะบอกว่า "คุณเป็นโควิด

442
00:31:26,175 --> 00:31:28,094
ตอนนี้คุณต้องกักตัวสองสัปดาห์"

443
00:31:31,973 --> 00:31:34,934
ผู้ชายคนแรกที่มาบ้านฉันไม่ใช่สเป็กฉันซะทีเดียว

444
00:31:35,018 --> 00:31:38,688
เขามีกล้ามไม่น้อยเลย มีกล้ามมากไป
คือเขาดูเหมือนเพิ่งมาจากยิม

445
00:31:39,314 --> 00:31:40,523
มีรอยสักเต็มไปหมด

446
00:31:40,607 --> 00:31:44,360
ซึ่งก็ไม่ใช่สเป็กฉันเหมือนกัน
แต่เราเจอโรคระบาดอยู่ ฉันจะไม่เรื่องมากนัก

447
00:31:45,194 --> 00:31:46,154
ฉันจนตรอกน่ะ

448
00:31:47,488 --> 00:31:52,076
ฉันสัมภาษณ์เขา ฉันก็แบบ "โอเค"
ฉันนึกภาพเขาอยู่ในตัวฉันได้

449
00:31:55,163 --> 00:31:57,790
ฉันเข้าไปข้างใน
ดูผลตรวจโควิดของเขา มันเป็นลบ

450
00:31:57,874 --> 00:32:00,126
ฉันกลับออกมา ฉันบอกว่า "อีกแค่คำถามเดียว"

451
00:32:00,209 --> 00:32:03,922
ฉันหวาดระแวงนิดหน่อย
เราทุกคนหวาดระแวงนิดหน่อยเมื่อมาถึงตอนนี้

452
00:32:04,005 --> 00:32:06,966
นี่คือตอนที่ฉันยังเอาวินเด็กซ์
ฆ่าเชื้ออาหารกลับบ้านของฉันอยู่

453
00:32:11,220 --> 00:32:12,931
ฉันบอกว่า "อีกแค่คำถามเดียว

454
00:32:13,014 --> 00:32:15,725
ในเชิงจริยธรรม คุณคิดว่า
อะไรเหมาะสมในช่วงเวลานี้"

455
00:32:16,309 --> 00:32:18,353
เขาบอกว่า "เอ้อ ผมใส่หน้ากากตลอดเวลา"

456
00:32:18,436 --> 00:32:20,688
ฉันบอกว่า "ยอด ฉันสนใจแค่นั้นแหละ"

457
00:32:20,772 --> 00:32:22,565
เขาบอกว่า "แต่ผมว่ามันไม่ได้ผล"

458
00:32:23,691 --> 00:32:25,652
ฉันบอกว่า "อะไรนะ คุณว่าไงนะ"

459
00:32:26,903 --> 00:32:28,988
เขาก็ว่า "อะไรนะ"
ฉันถามว่า "คุณเป็นใคร หมอเหรอ"

460
00:32:29,072 --> 00:32:31,240
"ไม่" "คุณเป็นนักวิทยาศาสตร์เหรอ"

461
00:32:31,324 --> 00:32:33,534
"ไม่" "คุณเป็นบุรุษพยาบาลเหรอ"

462
00:32:34,035 --> 00:32:37,413
"ไม่" "งั้นใครจะสนวะ
ว่าคุณคิดว่าหน้ากากได้ผลหรือเปล่า

463
00:32:37,497 --> 00:32:39,666
ใครจะสนวะเรื่องความเห็นโง่ๆ ของคุณ

464
00:32:40,375 --> 00:32:42,085
คุณพูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ

465
00:32:45,171 --> 00:32:47,507
ตอนนี้คุณเป็นโควิดแล้ว
ไสหัวออกไปจากบ้านฉันซะ!

466
00:32:47,590 --> 00:32:50,468
ออกไปเลย! กลับบ้านไป
ฉันอยากให้คุณคิดเรื่องที่คุณทำลงไป

467
00:32:50,551 --> 00:32:52,178
ฉันกำลังจะอึ๊บคุณอยู่เลยนะ"

468
00:32:54,764 --> 00:32:57,225
ผู้ชายคนที่สองมาที่บ้านฉันในหนึ่งชั่วโมงต่อมา

469
00:32:57,308 --> 00:33:01,437
ภายใน 30 วินาที เขาก็อยู่ในสนามหลังบ้านฉัน
และบอกว่าเขาทำไข่ตัวเองเจ็บ

470
00:33:05,233 --> 00:33:06,776
ที่ยิมตอนเช้าวันนั้น

471
00:33:08,277 --> 00:33:11,406
ฉันจะไม่มีวันเข้าใจว่า
ทำไมผู้ชายที่ชอบเพศตรงข้าม

472
00:33:11,489 --> 00:33:14,826
คิดว่าการพูดถึงไข่ตัวเอง
เป็นเรื่องเหมาะสมไม่ว่าตอนไหน

473
00:33:16,536 --> 00:33:19,998
อย่าว่าแต่การเจอกันครั้งแรก
กับคนที่อาจคบกันเลย

474
00:33:20,081 --> 00:33:23,668
ฉันอยากให้ผู้ชายที่ชอบเพศตรงข้ามทุกคน
ที่นั่งอยู่ที่นี่ในคืนนี้

475
00:33:23,751 --> 00:33:27,005
คิดถึงเวลาที่คุณไปเดทกับผู้หญิงครั้งแรก

476
00:33:27,088 --> 00:33:29,048
แล้วคุณได้ยินคำว่า "แคม"

477
00:33:37,682 --> 00:33:40,018
มันไม่เคยเกิดขึ้น ไม่เคย ไม่เคยเกิดขึ้นเลย

478
00:33:40,101 --> 00:33:41,477
ในประวัติศาสตร์โลก

479
00:33:41,561 --> 00:33:42,603
ไม่มีผู้หญิงที่ชอบเพศตรงข้าม…

480
00:33:42,687 --> 00:33:43,646
อาจจะมีพวกเลสเบี้ยน

481
00:33:43,730 --> 00:33:44,897
แต่ไม่มีผู้หญิงที่ชอบเพศตรงข้าม

482
00:33:46,024 --> 00:33:49,402
ที่เคยพูดแบบว่า "โอ๊ย
ฉันเจ็บน่าดูเลยข้างล่างนั่น

483
00:33:51,112 --> 00:33:53,072
มันเป็นวันธงชาติ คุณก็รู้ว่ามันเป็นยังไง"

484
00:33:53,156 --> 00:33:54,782
ไม่เคยเลย!

485
00:33:58,327 --> 00:34:02,665
ไม่มีผู้หญิงคนไหนบอกว่า "โอ๊ย แคมฉัน
กระแทกจักรยานออกกำลังกายเมื่อเช้า"

486
00:34:10,882 --> 00:34:11,966
เหลือเชื่อเลย

487
00:34:12,050 --> 00:34:17,138
แค่จะบอกให้พวกคุณๆ ผู้ชายทุกคนรู้ไว้นะ
มันเกิดขึ้นกับเราทุกครั้งที่เราขี่จักรยานออกกำลัง

488
00:34:22,351 --> 00:34:23,936
ดังนั้นก็แมนหน่อย พวกใจปลาซิวเอ๊ย

489
00:34:25,980 --> 00:34:30,193
ฉันนี่แบบ "เกิดอะไรขึ้น
ดูสิว่าฉันน่ารักขนาดไหน ดูฉันสิ"

490
00:34:30,693 --> 00:34:33,946
ฉันไม่เคยดูดีไปกว่านี้เลยนะ
นมฉันเป็นของจริง ก้นฉันก็น่าฟัด

491
00:34:34,030 --> 00:34:37,617
ฉันพร้อมจะกระจายความรักของฉันไปทั่วเมือง

492
00:34:38,242 --> 00:34:40,620
และพวกผู้ชายก็ทำให้มันเป็นไปไม่ได้

493
00:34:41,871 --> 00:34:44,332
ฉันแบบว่า "ฉันจะต้องไปแคนาดา"

494
00:34:46,459 --> 00:34:50,546
ผู้ชายแคนาดาอาจจะน่าเบื่อหน่อย
แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ทำตัวเหมาะสม

495
00:34:51,130 --> 00:34:54,509
ไม่มีชาวแคนาดาคนไหนทะเลาะกันที่ร้านขายยา

496
00:34:54,592 --> 00:34:57,261
เรื่องการใส่หน้ากากระหว่างมีโรคระบาด

497
00:34:57,762 --> 00:35:00,181
ไม่มีชายชาวแคนาดาคนไหนพูดถึงไข่ตัวเอง

498
00:35:00,264 --> 00:35:03,184
ภายใน 30 วินาทีแรกที่มีปฏิสัมพันธ์กัน

499
00:35:04,685 --> 00:35:06,896
และฉันก็ชอบเล่นสกี นั่นคือเรื่องที่ฉันหลงใหล

500
00:35:08,189 --> 00:35:10,233
ฉันเลยรักแคนาดาเพราะเหตุผลนั้น

501
00:35:11,067 --> 00:35:13,778
และระหว่างเกิดโควิด
ฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่มีงานอดิเรกที่ทำประจำ

502
00:35:13,861 --> 00:35:16,739
คนอื่นๆ ตื่นเต้นที่จะได้ออกไปเดินเล่นไกลๆ

503
00:35:16,823 --> 00:35:18,199
หรือเล่นเกมแนวไขปริศนา

504
00:35:19,408 --> 00:35:20,493
หรือทำงานฝีมือ

505
00:35:20,576 --> 00:35:22,411
ฉันน่ะแบบ "ตายแล้ว"

506
00:35:22,495 --> 00:35:23,788
ฉันมีเรื่องที่สนใจอยู่สามเรื่อง

507
00:35:23,871 --> 00:35:26,999
ฉันชอบสูบกัญชา ฉันชอบอ่านหนังสือ
และฉันก็ชอบเล่นสกีว่ะ

508
00:35:27,083 --> 00:35:28,417
นั่นคือเรื่องที่ฉันหลงใหล

509
00:35:34,382 --> 00:35:35,800
ฉันไม่มีความสนใจอื่นๆ

510
00:35:35,883 --> 00:35:38,636
ฉันไม่รู้วิธีเต้นหรือร้องเพลง

511
00:35:39,512 --> 00:35:43,266
ถึงแม้ว่าตอนฉันยังเด็ก
ฉันจะมีความมั่นใจแบบผิดๆ เยอะมาก

512
00:35:45,643 --> 00:35:47,979
และฉันก็เชื่อว่าฉันเต้นได้ และฉันร้องเพลงได้

513
00:35:48,062 --> 00:35:51,566
และเชื่อว่าโลกนี้จะเป็นที่ที่ดีขึ้น
เมื่อฉันเริ่มทำแบบนั้น

514
00:35:52,525 --> 00:35:56,154
โอกาสแรกที่ฉันได้รับน่ะ
ตอนนั้นฉันอายุ 12 อยู่มัธยมต้น

515
00:35:56,237 --> 00:35:59,240
แล้วก็มีการคัดตัวเชียร์ลีดเดอร์
และฉันก็แบบว่า "นี่แหละ"

516
00:35:59,323 --> 00:36:02,952
นี่คือช่วงเวลาของฉัน ที่ฉันจะได้รับ
การยอมรับนับถือที่ฉันเชื่อว่าตัวเองควรได้รับ

517
00:36:03,619 --> 00:36:05,496
ฉันไปเข้าร่วมคัดตัวเชียร์ลีดเดอร์นั่น

518
00:36:05,580 --> 00:36:07,582
พวกเขามีท่าชุดหนึ่งที่ทุกคนต้องเรียนรู้

519
00:36:07,665 --> 00:36:10,042
ฉันแบบว่า "ช่างแม่งสิ ฉันมีท่าของฉันเองโว้ย"

520
00:36:16,340 --> 00:36:17,175
ใช่เลย

521
00:36:19,969 --> 00:36:22,430
ฉันเดินออกจากโรงเรียนในวันนั้น
อย่างภาคภูมิมาก

522
00:36:22,513 --> 00:36:26,225
เป็นครั้งแรกในชีวิตการเรียนประถม
หรือมัธยมต้นของฉัน

523
00:36:26,309 --> 00:36:27,810
ที่ฉันแบบ "ฉันเอาเรื่องนี้อยู่หมัด"

524
00:36:28,519 --> 00:36:33,024
แล้วฉันก็มาแต่เช้าตรู่วันถัดมา
และตรงดิ่งไปที่ไวท์บอร์ด

525
00:36:33,107 --> 00:36:37,153
ที่ที่พวกเขาเขียนชื่อทุกคน
ที่ได้เข้าทีมเชียร์ลีดเดอร์ลงไป

526
00:36:37,236 --> 00:36:39,322
และตอนที่ฉันเข้าไปใกล้ไวท์บอร์ดนั่น

527
00:36:39,822 --> 00:36:41,908
พยาบาลโรงเรียนก็ดักฉันไว้

528
00:36:44,202 --> 00:36:45,703
เธอบอกว่า "ที่รัก

529
00:36:46,537 --> 00:36:49,373
เราทุกคนเห็นการคัดตัว
เชียร์ลีดเดอร์ของเธอเมื่อวานแล้ว

530
00:36:49,957 --> 00:36:52,960
และฉันก็ต้องให้เธอมาห้องพยาบาลกับฉัน

531
00:36:53,502 --> 00:36:56,005
เราจะได้ตรวจเธอได้ว่ากระดูกสันหลังคดมั้ย"

532
00:37:07,850 --> 00:37:10,061
ฉันนั่งอยู่ในห้องทำงานเธอแล้วก็ถามว่า

533
00:37:10,561 --> 00:37:12,063
"ตกลงหนูได้เข้าทีมมั้ยคะ"

534
00:37:15,942 --> 00:37:18,653
เธอบอกว่า "ไม่ ที่รัก เธอไม่ได้เข้าทีมไหน"

535
00:37:20,154 --> 00:37:24,492
เธอบอกว่า "พอเธอกลับบ้าน
เราต้องให้เธอขอหลักฐาน

536
00:37:24,575 --> 00:37:26,911
การฉีดวัคซีนป้องกันโรคโปลิโอ
จากพ่อแม่เธอด้วย

537
00:37:28,412 --> 00:37:30,331
หลังเธอเป็นอะไรสักอย่าง"

538
00:37:32,416 --> 00:37:36,671
ฉันกลับบ้านวันนั้น ฉันอึ้งมากๆ
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

539
00:37:36,754 --> 00:37:40,299
ฉันย่ำเท้าโครมๆ กลับบ้าน ฉันเดินกลับบ้าน…
ฉันเดือดดาลมาก

540
00:37:40,383 --> 00:37:42,301
ฉันเปิดประตูหน้าบ้านแล้วก็กระแทกมัน

541
00:37:42,385 --> 00:37:45,721
เดินเข้าไปในครัวของแม่ฉัน
ที่ที่แม่ทำมะกะโรนีอบชีสอยู่

542
00:37:45,805 --> 00:37:48,307
เพราะแม่คิดว่ามันเป็นอาหารว่างที่ดีต่อสุขภาพ

543
00:37:49,767 --> 00:37:53,479
แล้วฉันก็บอกว่า "นี่! หนูไปคัดตัว
เข้าทีมเชียร์ลีดเดอร์เมื่อวาน

544
00:37:53,562 --> 00:37:56,774
แล้ววันนี้พยาบาลโรงเรียน
ก็ตรวจหนูหาอาการกระดูกสันหลังคด

545
00:37:57,483 --> 00:37:59,485
แม่รู้อะไรเรื่องนั้นมั้ยคะ"

546
00:38:00,319 --> 00:38:03,698
แม่หันกลับมาแล้วก็บอกว่า
"เราเคยบอกลูกแล้วว่าอย่าเต้นเป็นอันขาด"

547
00:38:13,124 --> 00:38:14,208
แต่ฉันไม่ได้โง่

548
00:38:14,292 --> 00:38:17,503
ฉันรู้ว่าการวินิจฉัยโรคสองโรคนั่นน่ะ
โปลิโอ กระดูกสันหลังคด

549
00:38:17,586 --> 00:38:19,714
ฉันแบบว่า "นี่จะมีประโยชน์ในภายหลัง

550
00:38:19,797 --> 00:38:21,674
ฉันจะเก็บเรื่องนั้นไว้ก่อน"

551
00:38:22,675 --> 00:38:23,801
และมันก็ไม่นานเลย

552
00:38:23,884 --> 00:38:26,846
ฉันมีสอบภาษาเยอรมันในไม่กี่สัปดาห์ต่อมา
และฉันก็ตื่นขึ้นมา

553
00:38:26,929 --> 00:38:31,267
คุณรู้ใช่มั้ย เวลาคุณตื่นมาสมัยเรียนม.ต้น
แล้วก็นึกได้ว่าคุณไม่ได้ดูหนังสือน่ะ

554
00:38:31,350 --> 00:38:35,438
ฉันลุกพรวดจากเตียง ฉันแบบ "เวรแล้ว
ฉันไม่ได้ดูหนังสือสอบภาษาเยอรมัน"

555
00:38:35,521 --> 00:38:38,399
ฉันไม่สนเรื่องเรียนภาษาเยอรมัน
เพราะฉันเป็นยิว

556
00:38:43,112 --> 00:38:44,196
มันยังเร็วเกินไป

557
00:38:47,616 --> 00:38:50,077
ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของแม่เดินมาตามทางเดิน

558
00:38:50,161 --> 00:38:53,789
ฉันก็แค่นั่งบนเตียง เหยียดขาออกไป
แม่เปิดประตู แล้วฉันก็แบบ…

559
00:38:55,833 --> 00:38:57,543
ฉันบอกว่า "หนูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

560
00:38:57,626 --> 00:39:00,755
หนูไม่รู้ว่านี่โรคโปลิโอกำเริบหรืออะไร

561
00:39:02,214 --> 00:39:03,716
หนูตื่นมาเป็นแบบนี้"

562
00:39:04,967 --> 00:39:07,303
แม่ฉันจะเหล่มองฉัน

563
00:39:07,386 --> 00:39:10,681
เพราะฉันเป็นเด็กขี้โกหกตอนโตขึ้นมา
ฉันโกหกมันทุกเรื่อง

564
00:39:10,765 --> 00:39:12,933
และพ่อแม่ฉันก็รู้ว่าฉันเป็นคนขี้โกหก

565
00:39:13,017 --> 00:39:15,895
แม่ฉันบอกว่า "อ้อ จริงเหรอ
ตอนนี้ลูกเป็นโปลิโอแล้วเหรอ"

566
00:39:15,978 --> 00:39:18,606
ฉันบอกว่า "หนูไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรได้อีก"

567
00:39:20,107 --> 00:39:23,652
ฉันบอกว่า "มันได้แต่
กางออกไปแบบนั้น เข่ามันไม่ยอมงอ

568
00:39:24,487 --> 00:39:25,321
อะไรล่ะ…"

569
00:39:26,322 --> 00:39:29,325
แม่บอกว่า "ถ้าลูกคิดว่าลูกเป็นโปลิโอ
เราก็ต้องไปห้องฉุกเฉินกัน

570
00:39:29,408 --> 00:39:32,078
ลูกจะนั่งอยู่บ้านดูละครน้ำเน่าทั้งวันไม่ได้"

571
00:39:32,161 --> 00:39:33,579
ฉันก็แบบ "ไปกันเถอะค่ะ"

572
00:39:41,837 --> 00:39:44,256
แล้วแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไง แม่งงจนเหวอ

573
00:39:44,340 --> 00:39:45,257
แม่บอกว่า "เอ่อ…"

574
00:39:45,341 --> 00:39:48,094
แม่ส่งกางเกงยีนฟอกของฉันบนพื้นมาให้

575
00:39:48,177 --> 00:39:51,430
แม่โยนมันใส่ฉันแล้วก็ว่า "ถ้าเราจะไป
ห้องฉุกเฉินกัน ก็นุ่งกางเกงยีนนั่นซะ"

576
00:39:51,514 --> 00:39:54,683
ฉันก็แบบ "โอเค" ฉันอายุ 12
ฉันรู้วิธีทำกายบริหารท่ากรรไกร

577
00:39:54,767 --> 00:39:55,601
ฉันแบบ…

578
00:39:57,186 --> 00:39:59,688
ขยับๆ ขาข้างหนึ่งลงมา แล้วก็สลับข้าง

579
00:39:59,772 --> 00:40:03,609
ตลอดเวลานั่นฉันก็สบตาแม่
เหมือนตุ๊กตาผีชัคกี้นั่นเลย

580
00:40:03,692 --> 00:40:05,069
ฉันแบบว่า "ใช่แล้วโว้ย"

581
00:40:06,112 --> 00:40:09,490
แล้วฉันก็ขยับๆ ดึงๆ มันขึ้นมาถึงเอว
ฉันโดดขึ้นยืน ฉันบอกว่า "ไปกันเถอะ"

582
00:40:16,497 --> 00:40:18,207
แล้วเราก็ไปโรงพยาบาลกัน

583
00:40:18,290 --> 00:40:20,626
และฉันก็อยู่ในชุดคนไข้นี่

584
00:40:20,709 --> 00:40:22,253
นอนบนเตียงเข็น

585
00:40:22,336 --> 00:40:26,048
และหมอก็เข้ามาพร้อมกับเข็มเล่มนี้
ที่ยาวสักสี่นิ้วได้

586
00:40:26,132 --> 00:40:30,261
และเริ่มจิ้มฉันตั้งแต่ข้อเท้าไล่ขึ้นมาจนถึงต้นขาฉัน

587
00:40:30,344 --> 00:40:33,222
เขาบอกว่า "รู้สึกถึงเจ้านี่มั้ย" ฉันก็แบบ "ไม่

588
00:40:34,890 --> 00:40:37,143
หนูบอกแล้วว่าหนูไม่รู้สึกอะไร"

589
00:40:38,352 --> 00:40:42,773
ตลอดเวลานั่นฉันแบบว่า "ให้ตายสิ ฉันอยากให้
ตัวเองรู้มาก่อนว่านี่คือการทดสอบโปลิโอ

590
00:40:45,192 --> 00:40:47,945
ฉันคงจะเลือกโรคที่น่าเชื่อกว่านี้

591
00:40:48,446 --> 00:40:50,364
อย่างเช่นหนองในเทียมหรืออะไรสักอย่าง"

592
00:40:54,326 --> 00:40:55,661
แล้วพอจบการตรวจนั่น

593
00:40:55,744 --> 00:40:58,122
เขาก็ปิดม่านเพื่อคุยกับแม่ฉันเป็นการส่วนตัว

594
00:40:58,205 --> 00:41:01,083
และเขาก็บอกว่า "ลูกสาวคุณไม่ได้เป็นโปลิโอ

595
00:41:01,167 --> 00:41:03,169
และไม่ได้กระดูกสันหลังคด

596
00:41:03,669 --> 00:41:06,297
แต่เธอต้องเข้ารับการประเมินอาการทางจิต"

597
00:41:16,140 --> 00:41:19,226
ฉันแบบว่า "นั่นฟังดูเหมือนจะได้หยุดเรียนอีกวัน"

598
00:41:20,603 --> 00:41:22,730
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่การเล่นสกีสำคัญกับฉันมาก

599
00:41:22,813 --> 00:41:25,232
เพราะฉันใช้เวลานานมากกว่าจะเก่งเรื่องนั้น

600
00:41:25,316 --> 00:41:27,109
เพราะร่างกายฉันทำงานไม่สัมพันธ์กัน

601
00:41:27,193 --> 00:41:29,820
และฉันก็จริงจังกับการเล่นสกีมาก

602
00:41:29,904 --> 00:41:32,656
ที่ประจำของฉันคือวิสท์เลอร์ แคนาดา
นั่นคือที่ที่ฉันชอบไป

603
00:41:32,740 --> 00:41:35,743
ฉันไปกับครอบครัวทุกปีช่วงคริสต์มาส

604
00:41:35,826 --> 00:41:39,205
ฉันไปทุกปีในวันเกิดฉัน
เพื่อไปถ่ายวิดีโอเปลือยอก

605
00:41:44,919 --> 00:41:48,839
แต่ปัญหาเดียวของฉัน
คือจะเอาหมาไปด้วยหรือทิ้งมันไว้ที่นี่

606
00:41:48,923 --> 00:41:51,550
เพราะฉันไม่รู้ว่าฉันจะกลับมาได้มั้ย

607
00:41:51,634 --> 00:41:53,552
คือตอนนั้นพรมแดนคุมเข้มน่าดู

608
00:41:53,636 --> 00:41:56,972
และฉันก็มีหมาสองตัว
ที่เหลือรอดจากมหากาพย์เรื่องแกรี่

609
00:41:58,432 --> 00:41:59,850
และฉันไม่อยากทิ้งพวกมันไว้ที่นี่

610
00:41:59,934 --> 00:42:02,520
เพราะพวกมันเชื่อไปแล้วว่ามาเบลล์ แม่บ้านฉัน

611
00:42:02,603 --> 00:42:04,021
เป็นแม่แท้ๆ ของมัน

612
00:42:04,980 --> 00:42:06,857
และฉันก็เป็นออแพร์แรดร่านที่ไหนไม่รู้

613
00:42:06,941 --> 00:42:10,569
ที่มาเดินนวยนาดอยู่ในบ้านทุกสามหรือสี่สัปดาห์

614
00:42:11,153 --> 00:42:14,990
ฉันไม่รู้ว่ามาเบลล์
ซ่อนเนยถั่วไว้ในกางเกงในเธอมั้ย

615
00:42:16,283 --> 00:42:17,952
แต่ฉันเชื่อว่าเธอทำงั้น

616
00:42:18,994 --> 00:42:20,788
เพราะฉันเป็นคนที่ไปสถานสงเคราะห์นั่น

617
00:42:20,871 --> 00:42:24,458
ฉันรู้มากพอที่จะรู้ว่า
เราต้องเป็นคนไปรับอุปการะหมาเรา

618
00:42:24,542 --> 00:42:26,919
เพื่อให้พวกมันรู้ว่าเราเป็นแม่

619
00:42:28,045 --> 00:42:31,382
และฉันก็ไปสถานสงเคราะห์เชาเชา
เพราะนั่นเป็นหมาพันธุ์โปรดของฉัน

620
00:42:31,465 --> 00:42:33,217
พวกมันดูเหมือนตุ๊กตาหมีตัวเป็นๆ

621
00:42:33,300 --> 00:42:35,761
กับลิ้นสีม่วงของมันและหางที่ชี้ขึ้นไปนั่น

622
00:42:35,844 --> 00:42:37,888
พวกมันทำตัวห่างเหิน ฉันก็เคารพเรื่องนั้นด้วย

623
00:42:39,640 --> 00:42:43,519
ฉันไปสถานสงเคราะห์เชาเชา ฉันบอกว่า
"ฉันกำลังหาเชาเชาลูกผสมแบบไหนก็ได้

624
00:42:43,602 --> 00:42:46,272
ถ้าเป็นโรคอ้วนนิดหน่อยก็จะดี คุณมีอะไรบ้าง"

625
00:42:47,439 --> 00:42:50,901
และเธอก็บอกว่า
"เรามีคู่พี่ชายน้องสาวที่มาด้วยกัน"

626
00:42:52,695 --> 00:42:54,905
ฉันก็แบบ "นั่นฟังดูดีสำหรับฉัน"

627
00:42:55,406 --> 00:42:58,325
ฉันมาจากครอบครัวใหญ่
ฉันชอบกลไกความสัมพันธ์แบบพี่น้อง

628
00:42:58,409 --> 00:43:00,035
ฉันแบบว่า "พาพวกมันออกมาสิ"

629
00:43:00,119 --> 00:43:04,832
ฉันจะไม่มีวันลืมภาพนี้
ที่เห็นเจ้าหมาตัวผู้นั่นอ้อมหัวมุมมา

630
00:43:04,915 --> 00:43:07,376
และก้นมันก็ใหญ่เบิ้มมาก

631
00:43:08,544 --> 00:43:12,506
จนถึงแม้ว่ามันจะวิ่งมาหาฉันอยู่
นั่นก็ยังเป็นส่วนแรกที่ฉันเห็น

632
00:43:14,383 --> 00:43:16,552
และมันก็มีเนื้อตรงคอที่ฉันชอบนั่น

633
00:43:16,635 --> 00:43:19,388
เนื้อตรงคอนั่นแกว่งไปแกว่งมา

634
00:43:19,471 --> 00:43:23,309
และมันก็มีเนื้อตรงรักแร้ที่ส่ายไปส่ายมาเหมือนกัน

635
00:43:23,392 --> 00:43:27,605
ฉันแบบว่า "ตายแล้ว
นี่เป็นหมาที่คุณซ่อนเครื่องประดับในตัวมันได้"

636
00:43:30,691 --> 00:43:32,985
แล้วตัวเมียนั่นน่ะ ฉบับน้องสาวของมัน

637
00:43:33,068 --> 00:43:36,238
นั่นเป็นเหมือนฉบับตัวเมียของมันที่เป็นเนื้อชิ้นจิ๋ว

638
00:43:36,322 --> 00:43:38,324
เดินอ้อมหัวมุมมา และมันก็โทรมกว่า

639
00:43:38,407 --> 00:43:42,119
มันดูเหมือนเพิ่งลงรถบัสมาจากกัวดาลาฮารา

640
00:43:44,038 --> 00:43:46,123
ขนมันร่วงเป็นหย่อมๆ ตรงหลัง

641
00:43:46,206 --> 00:43:50,044
โกร๋นน่ะ แบบว่า หางโกร๋น
มันใส่ต่างหูเพชรข้างหนึ่งที่หู

642
00:43:50,127 --> 00:43:52,963
ฉันนี่แบบ "ให้ตาย ถอยไปเลยนะโว้ย นังบ้า

643
00:43:53,464 --> 00:43:55,549
แกปลอดภัยแล้ว แกอยู่กับแม่"

644
00:43:58,677 --> 00:44:04,016
แล้วผู้หญิงจากสถานสงเคราะห์นั่นก็บอกว่า
"พวกมันชื่อเบอร์แทรนด์กับเบอร์นิซ"

645
00:44:08,062 --> 00:44:10,731
ฉันนี่เกือบจะถึงจุดสุดยอดมันตรงนั้นบนพื้นดินเลย

646
00:44:11,982 --> 00:44:14,985
ฉันต้องละสายตาจากมัน
มันจะได้ไม่คิดว่าฉันเป็นนักล่า

647
00:44:15,069 --> 00:44:19,490
ฉันนี่แบบ "ให้ตายสิ ฉันตั้งใจ
จะตั้งชื่อมันแบบนั้นพอดี!"

648
00:44:20,949 --> 00:44:22,076
ฉันช้อนตัวพวกมันขึ้นมาทันที

649
00:44:22,159 --> 00:44:25,204
ฉันแบบ "มาเถอะ พวกแก
ตอนนี้ฉันเป็นแม่พวกแกแล้ว ไปกันเถอะ"

650
00:44:25,704 --> 00:44:28,749
ฉันต้องพาพวกมันตรงไปหาสัตวแพทย์
เพราะมันเป็นหมาที่ช่วยเหลือมา

651
00:44:28,832 --> 00:44:31,043
และฟันของเบอร์นิซก็แย่มาก

652
00:44:32,044 --> 00:44:34,004
ดูอย่างกับมันมาจากลอนดอน

653
00:44:42,304 --> 00:44:46,642
แล้วสัตวแพทย์นั่นก็โทรหาฉัน และบอกว่า
"สวัสดีค่ะ เรากำลังจะเข้าผ่าตัดตอนนี้เลย

654
00:44:46,725 --> 00:44:48,143
และฉันก็แค่อยากบอกให้คุณรู้

655
00:44:48,227 --> 00:44:51,397
ว่าเราอาจต้องถอนฟันเบอร์นิซออกหมด"

656
00:44:52,189 --> 00:44:56,318
ฉันนี่แบบ "ไม่ ไม่ได้เด็ดขาด
มันไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

657
00:45:01,573 --> 00:45:04,243
มันจะไม่ย้ายเข้าไปอยู่
เบลแอร์โดยไม่มีฟัน โอเคนะ"

658
00:45:04,326 --> 00:45:07,955
จะเป็นไก่รองบ่อนกว่านี้ได้อีกมั้ย
มันต้องมีฟันสองซี่เป็นอย่างน้อย

659
00:45:09,039 --> 00:45:12,459
มันจะได้เคี้ยวอาหาร
และป้องกันตัวได้ในกรณีฉุกเฉิน

660
00:45:13,335 --> 00:45:16,630
แล้วสัตวแพทย์นั่นก็บอกว่า
"และเบิร์ทก็ต้องลดน้ำหนักลงเจ็ดโลครึ่ง"

661
00:45:16,714 --> 00:45:18,173
ฉันตัดสายใส่นังตัวแสบนั่นเลย

662
00:45:20,843 --> 00:45:22,219
ฉันพูดกับแม่บ้านฉันว่า

663
00:45:22,302 --> 00:45:25,347
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม
เราห้ามเหยียดหุ่นหมาตัวนี้เด็ดขาด

664
00:45:25,431 --> 00:45:28,100
ตรงข้ามเลย เราจะเพิ่มขนาดตัวมันด้วย"

665
00:45:29,852 --> 00:45:31,854
แล้วฉันก็ทำพลาดครั้งใหญ่

666
00:45:32,479 --> 00:45:34,732
ฉันไปที่อื่นเร็วเกินไปหลังจากรับเลี้ยงหมาพวกนี้

667
00:45:34,815 --> 00:45:36,734
ฉันไม่รู้ว่านั่นเป็นกฎ

668
00:45:36,817 --> 00:45:38,652
ฉันก็แค่หายหน้าไป 48 ชั่วโมง

669
00:45:39,194 --> 00:45:40,320
แล้วฉันก็กลับมา

670
00:45:40,821 --> 00:45:43,657
และเห็นแม่บ้านที่ทำงานมา 15 ปีของฉัน

671
00:45:43,741 --> 00:45:47,035
เดินผ่านครัวฉันไปโดยใส่ที่ถ่วงข้อเท้าสองอัน

672
00:45:48,662 --> 00:45:51,039
แล้วเดาสิว่าใครอยู่ข้างหลังเธอ ใส่มันสี่อัน

673
00:45:52,958 --> 00:45:53,792
เบิร์ทไง

674
00:45:55,586 --> 00:45:58,046
ฉันบอกว่า "ทำอะไรอยู่น่ะ เกิดอะไรขึ้นที่นี่"

675
00:45:58,130 --> 00:46:00,632
เธอบอกว่า "แม่กับพ่อกำลังลดน้ำหนัก"

676
00:46:05,137 --> 00:46:07,431
ฉันบอกว่า "อ้อ จริงเหรอ
คุณเป็นแม่ มันเป็นพ่อเหรอ

677
00:46:07,931 --> 00:46:10,142
แล้วฉันเป็นใครวะในสถานการณ์นี้"

678
00:46:12,060 --> 00:46:14,062
เธอตอบว่า "คุณคือลูกหมูน้อย"

679
00:46:17,107 --> 00:46:19,318
นั่นคือชื่อที่แม่บ้านฉันเรียกฉัน ลูกหมูน้อย

680
00:46:19,401 --> 00:46:21,820
อยู่ด้วยกันมา 15 ปี
แล้วเธอก็เรียกฉันว่าลูกหมูน้อย

681
00:46:21,904 --> 00:46:24,907
แล้วตอนนี้เพื่อนๆ ฉันทุกคน
ก็เรียกฉันว่าลูกหมูน้อยด้วย

682
00:46:27,868 --> 00:46:29,036
เธอเรียกฉันว่าลูกหมูน้อย

683
00:46:29,119 --> 00:46:32,206
เพราะเธอทิ้งถั่วเคลือบช็อกโกแลต
ช็อกโกแลตเทอร์เทิลส์ ขนมโปรดของฉัน…

684
00:46:32,289 --> 00:46:35,167
เธอทิ้งมันไว้บนหมอนฉันทุกๆ คืน

685
00:46:35,250 --> 00:46:37,669
ซึ่งคงจะดีถ้าฉันพักอยู่ในโรงแรม

686
00:46:39,588 --> 00:46:43,425
แต่แล้วเธอก็หนักข้อขึ้นอีก
และเธอก็แกะเทอร์เทิลส์ออกจากห่อ

687
00:46:43,509 --> 00:46:45,844
มันเลยอึ๊บสดหมอนฉันอยู่

688
00:46:52,142 --> 00:46:56,480
แล้วก็เข้ามาทุกเช้าพลางบอกว่า
"รอยเปื้อนอยู่ไหนน่ะ ลูกหมูน้อย อยู่ไหน"

689
00:47:00,734 --> 00:47:03,654
เธอพยายามจัดฉากใส่ความฉันในบ้านฉันเอง

690
00:47:04,655 --> 00:47:07,616
และเธอก็ปลื้มที่หมาฉันชอบเธอมากกว่าฉัน

691
00:47:07,699 --> 00:47:09,201
เท่าไรก็ไม่พอสำหรับเธอเลย

692
00:47:09,284 --> 00:47:11,411
ตอนที่เธอกลับไปทุกวันตอนสี่โมงครึ่ง

693
00:47:11,495 --> 00:47:15,040
เบิร์ทจะนั่งอยู่ที่หน้าต่าง
มันเห็นรถมินิแวนของเธอขับออกไป

694
00:47:15,123 --> 00:47:18,752
แล้วมันก็โมโหและเอาหัวกระแทกพื้น

695
00:47:18,836 --> 00:47:20,337
ทำให้สมองมันเองกระทบกระเทือน

696
00:47:21,004 --> 00:47:24,842
แล้วก็หมดสติไปจนแปดโมงเช้า
เวลาที่เธอกลับมาตอนเช้าวันรุ่งขึ้น

697
00:47:28,637 --> 00:47:30,764
ถ้าฉันอยากนอนกับหมาตัวเอง

698
00:47:30,848 --> 00:47:34,059
ซึ่งก็คือเหตุผลเดียวที่ฉันมีหมากับเขาด้วย…

699
00:47:34,142 --> 00:47:36,478
อย่างเดียวที่ฉันต้องการก็คือนอนกับมันแค่นั้น

700
00:47:37,396 --> 00:47:40,524
ถ้าฉันอยากนอนกับหมาของตัวเอง
ฉันก็ต้องล่อพวกมัน

701
00:47:41,775 --> 00:47:42,860
เหมือนผู้ร้ายลวนลามเด็ก

702
00:47:44,778 --> 00:47:47,781
ฉันต้องหยิบสายจูงมันในบ้าน

703
00:47:47,865 --> 00:47:50,659
ฉันต้องใส่สายจูงมันในบ้าน

704
00:47:50,742 --> 00:47:53,871
แล้วฉันก็ต้องเอาปีกไก่ออกมาจากตู้เย็น

705
00:47:54,371 --> 00:47:57,875
แล้วฉันก็ต้องพันผ้าพันคอของมาเบลล์
มันจะได้ได้กลิ่นเธอ

706
00:47:58,375 --> 00:48:00,919
ฉันต้องพูดภาษาสเปน
ไปตลอดทางจนถึงห้องนอนฉัน

707
00:48:01,003 --> 00:48:05,215
แล้วบอกว่า "มาหาแม่สิ พ่อ มามะ ไปกันเถอะ"

708
00:48:11,597 --> 00:48:14,224
ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วคืนหลายหน
ที่ทำให้เสื่อมเสียศักดิ์ศรี

709
00:48:14,308 --> 00:48:16,351
น้อยกว่าความสัมพันธ์ของฉันกับหมาฉัน

710
00:48:16,435 --> 00:48:20,272
แล้วพอมันขึ้นไปถึงห้องนอนฉัน
ฉันก็ล่อพวกมันขึ้นไปตามบันไดหมา

711
00:48:20,355 --> 00:48:23,984
และพอมันอยู่บนเตียงแล้ว
ฉันก็ต้องเตะบันไดนั่นออกไปเพื่อให้มันติดอยู่ที่นั่น

712
00:48:28,739 --> 00:48:31,199
หลังจากสองเดือน
ฉันก็แบบ "นี่มันลดทอนความเป็นมนุษย์"

713
00:48:32,200 --> 00:48:33,577
ฉันบอกว่า "หมาพวกนี้ห่วยแตก"

714
00:48:35,245 --> 00:48:36,955
แล้วสถานสงเคราะห์สัตว์เวสต์วูดก็โทรมาหาฉัน

715
00:48:37,039 --> 00:48:39,875
พวกเขาบอกว่า "เรามีหมาที่ช่วยมาตัวหนึ่ง
พันธุ์ลีออนเบอร์เกอร์"

716
00:48:39,958 --> 00:48:41,418
ฉันก็แบบ "นั่นมันอะไรน่ะ"

717
00:48:42,085 --> 00:48:45,380
พวกเขาส่งรูปมาให้ฉัน
แล้วฉันก็แบบ "นั่นไม่ใช่แบบที่ฉันชอบ"

718
00:48:45,464 --> 00:48:49,927
มันหนัก 50 กิโล เป็นหมาใหญ่
หุ่นเพรียว มีกล้าม ฉันไม่ชอบแบบนั้น

719
00:48:50,010 --> 00:48:51,553
แต่ก็อีกนั่นแหละ ฉันจนตรอก

720
00:48:52,596 --> 00:48:54,097
ฉันลงไปที่นั่น ฉันเห็นหมาตัวนั้น

721
00:48:54,181 --> 00:48:56,683
ฉันแบบ "บางทีมันกับฉันอาจมีสายสัมพันธ์กันได้"

722
00:48:57,309 --> 00:48:59,645
ฉันเลยคว้ามันมาแล้วตั้งชื่อมันว่าโฮดอร์

723
00:49:01,396 --> 00:49:05,192
ฉันพามันกลับมาบ้านกับเบิร์ทและเบอร์นิซ
ฉันเอาพวกมันทุกตัวไว้ในห้องนอน

724
00:49:05,275 --> 00:49:07,319
ฉันปิดประตูและคิดว่า

725
00:49:07,402 --> 00:49:09,905
"พวกมันจะคิดกันเองว่าตัวไหนเป็นตัวผู้จ่าฝูง"

726
00:49:10,405 --> 00:49:11,823
หรือหมาจ่าฝูง

727
00:49:11,907 --> 00:49:15,160
ให้พวกมันหาคำตอบกันเอง
ฉันจะไม่เป็นพ่อแม่ที่คอยคุมทุกอย่าง

728
00:49:18,830 --> 00:49:21,333
ฉันเลยกินขนมใส่กัญชาแล้วก็เข้านอน

729
00:49:24,252 --> 00:49:27,547
ฉันอยากตื่นขึ้นมาแบบเมาเท่าที่เป็นไปได้
เวลาเข้านอนตอนกลางคืน

730
00:49:28,340 --> 00:49:30,926
เผื่อว่ามีอะไรเกิดขึ้น

731
00:49:33,845 --> 00:49:37,933
เผื่อมีขโมยขึ้นบ้าน หรือผู้บุกรุก หรือผู้ร้ายข่มขืน

732
00:49:38,016 --> 00:49:40,018
ฉันก็อยากหลับไม่รู้เรื่องตลอดการจู่โจมนั่น

733
00:49:41,728 --> 00:49:44,773
ฉันไม่อยากตื่นขึ้นมากลางดึก มองหามีดหั่นสเต็ก

734
00:49:44,856 --> 00:49:47,567
หรือปุ่มสัญญาณฉุกเฉิน แล้วก็ต่อสู้กับใคร

735
00:49:47,651 --> 00:49:51,196
ฉันอยากค่อยๆ ล่วงลับไป
ระหว่างการจู่โจมนั่นเกิดขึ้น

736
00:49:53,031 --> 00:49:55,367
ถ้าหมอของไมเคิล แจ็คสันยังเป็นหมออยู่

737
00:49:55,450 --> 00:49:56,827
เขาก็คงเป็นหมอของฉัน

738
00:50:06,586 --> 00:50:09,965
ฉันเลยเข้านอน ล่องลอยไปในแดนฝัน

739
00:50:10,048 --> 00:50:12,134
ฉันตื่นขึ้นมาเพราะเสียงที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน

740
00:50:12,217 --> 00:50:15,303
เหมือนมีหมาป่าไคโยตี้อยู่ในห้องนอนฉัน
มันฟังดูเหมือนแบบนั้น

741
00:50:15,804 --> 00:50:18,181
แล้วฉันก็เปิดไฟดู

742
00:50:18,265 --> 00:50:19,683
แล้วก็เห็นหมาของฉันตัวหนึ่ง

743
00:50:19,766 --> 00:50:23,770
พันอยู่รอบโฮดอร์ หมาตัวใหม่นั่น
เหมือนเป็นพวกกลายร่างได้

744
00:50:25,272 --> 00:50:27,357
ทีแรกฉันไม่รู้ว่านั่นเบิร์ทหรือเบอร์นิซ

745
00:50:27,441 --> 00:50:28,859
แล้วฉันก็ตระหนักได้ว่านั่นเบอร์นิซ

746
00:50:28,942 --> 00:50:32,779
เพราะมันยังอยู่ในชุดนอนผ้าโปร่งสีเหลือง
ที่ฉันใส่ให้มันเมื่อคืนก่อน

747
00:50:35,282 --> 00:50:36,950
และตามันก็แดงก่ำมีเส้นเลือดเต็ม

748
00:50:37,034 --> 00:50:39,619
เหมือนตาของไมเคิล จอร์แดนในสารคดีของเขา

749
00:50:40,954 --> 00:50:43,206
มันดูเหมือนจะทาลิปสติกด้วย

750
00:50:43,290 --> 00:50:46,418
มันกัดคอโฮดอร์อยู่
ฉันนี่แบบ "ตายแล้ว มันกำลังจะชนะ"

751
00:50:46,501 --> 00:50:50,338
และฉันก็ลุกจากเตียง คว้าตัวลูกสาวฉัน
โยนมันไปอีกฟากห้อง

752
00:50:50,422 --> 00:50:52,799
เข้าไปในห้องเก็บเสื้อผ้าฉัน
แล้วก็ปิดประตูห้องนั่น

753
00:50:52,883 --> 00:50:55,969
จากนั้นโฮดอร์ก็เข้ามาเล่นงานเรา
และฉันก็ต่อสู้กับมัน

754
00:50:56,053 --> 00:50:59,181
แล้วก็พามันออกไปจากห้องนอนฉันแล้วปิดประตูนั่น

755
00:50:59,264 --> 00:51:02,225
จากนั้นฉันก็กลับเข้าห้องนอนแล้วก็ฟุบลงไปเลย

756
00:51:03,101 --> 00:51:07,189
แล้วฉันก็แบบ "ตายแล้ว
ฉันเมามาก นั่นมันอะไรกันน่ะ

757
00:51:11,276 --> 00:51:12,694
คนพวกนั้นมันใครกัน

758
00:51:20,202 --> 00:51:23,872
แล้วฉันก็มองลงไป และนมฉันก็โผล่ออกมา

759
00:51:26,083 --> 00:51:28,293
และหัวนมฉันก็มีเลือดออก

760
00:51:31,171 --> 00:51:34,007
และฉันก็ตรวจดูให้แน่ใจว่า
มันยังติดกันเป็นชิ้นเดียวอยู่

761
00:51:35,467 --> 00:51:37,886
จากนั้นก็คิดว่า "ฉันจะจัดการกับเรื่องนี้วันพรุ่งนี้"

762
00:51:49,356 --> 00:51:50,857
แล้วฉันก็คว้าบันไดหมามา

763
00:51:50,941 --> 00:51:54,361
เอามันกลับมาวางชิดเตียง แล้วก็ปีนมันขึ้นไป

764
00:51:57,030 --> 00:51:58,532
แล้วฉันก็นอนบนเตียงฉัน

765
00:51:59,241 --> 00:52:01,535
และส่งข้อความหาแทนเนอร์ ผู้ช่วยฉัน บอกว่า

766
00:52:01,618 --> 00:52:05,789
"ฉันจะต้องดูคลิปวงจรปิดจากห้องนอนฉันคืนนี้

767
00:52:12,462 --> 00:52:15,841
และถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ช่วยใส่เพลงของชาไนอา ทเวน

768
00:52:17,926 --> 00:52:21,012
หรือดนตรีชวนร่าเริงอื่นๆ ประกอบมันด้วย
ฉันจะขอบคุณมาก

769
00:52:24,349 --> 00:52:28,603
ฉันอยากดูมันในคราวหน้า
ที่ฉันกับนักจัดสวนของฉันกินเห็ดเมาด้วยกัน"

770
00:52:39,447 --> 00:52:41,032
และในคลิปนั่นน่ะ…

771
00:52:43,368 --> 00:52:47,497
เวลาคุณดูมันแบบสโลว์โมชั่น
คุณจะเห็นฉันหัวทิ่มหัวตำลงมาจากเตียง

772
00:52:48,081 --> 00:52:49,875
ดูเหมือนแกรี่ บิวซีย์

773
00:52:52,752 --> 00:52:57,382
คว้าตัวลูกสาวฉันขึ้นมา และเหวี่ยงมันข้ามฟ้าไป

774
00:52:57,465 --> 00:53:02,387
ขณะที่มันหมุนติ้วอยู่กลางอากาศ
โดยที่พุงหงายขึ้นเพดาน

775
00:53:03,346 --> 00:53:06,725
แล้วพอถึงจุดหนึ่ง
มันก็กลับมาทรงตัวได้เหมือนกระรอก

776
00:53:06,808 --> 00:53:11,146
แล้วก็กลับลำเหมือนเครื่อง 747 กลางอากาศ

777
00:53:11,229 --> 00:53:13,690
เพื่อจะกลับมากัดนมฉัน

778
00:53:20,530 --> 00:53:23,783
ด้วยฟันสองซี่ที่ฉันรณรงค์ต่อสู้ให้มันเก็บไว้

779
00:53:32,000 --> 00:53:33,960
เพราะงั้นก็ใช่ค่ะ ฉันพามันไปวิสท์เลอร์ด้วย

780
00:53:35,128 --> 00:53:37,130
ฉันนับถือหมาตัวนั้นโคตรๆ

781
00:53:37,631 --> 00:53:40,300
ฉันเอามันไปทั้งคู่ ฉันแบบ
"เราจะอยู่ในแดนฤดูหนาวสุดอัศจรรย์

782
00:53:40,383 --> 00:53:44,262
ฉันจะประทับความทรงจำใหม่ๆ
ลงไปในสมองพวกมัน มันจะลืมเรื่องมาเบลล์"

783
00:53:44,763 --> 00:53:46,348
ฉันต้องกักตัวสองสัปดาห์

784
00:53:46,431 --> 00:53:48,850
หิมะตกทุกวัน ฉันทำได้แค่พาหมาไปเดินเล่น

785
00:53:48,934 --> 00:53:51,311
ฉันไม่เคยพาพวกมันไปเดินเล่นมาก่อนด้วยซ้ำ

786
00:53:52,062 --> 00:53:53,772
วันที่สอง เราเดินเล่นกันอยู่

787
00:53:53,855 --> 00:53:56,274
แล้วผู้หญิงแคนาดาคนนี้ก็เลี้ยวหัวมุมมา

788
00:53:56,358 --> 00:53:58,526
เธอใส่เสื้อฮู้ดพาร์กาตัวใหญ่กับรองเท้าอั๊กก์

789
00:53:58,610 --> 00:54:01,238
เธอเห็นเบิร์ทกับเบอร์นิซ แล้วเธอก็…

790
00:54:03,406 --> 00:54:04,407
ฉันก็แบบ "อะไรล่ะ"

791
00:54:04,491 --> 00:54:06,701
แล้วเธอก็บอกว่า "ทำไมไม่ใส่สายจูงมัน"

792
00:54:06,785 --> 00:54:10,330
ฉันแบบ "เพราะพวกมันขี้เกียจมาก
แบบว่ามันเดินไม่ไหวด้วยซ้ำ

793
00:54:10,413 --> 00:54:13,208
มันไม่มีวันวิ่งหรอก ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น"

794
00:54:14,668 --> 00:54:18,129
เธอบอกว่า "ไม่ใช่สำหรับฉัน
คนอื่นอาจคิดว่ามันเป็นหมี"

795
00:54:23,260 --> 00:54:25,887
ฉันบอกว่า "มันผูกผ้าเช็ดหน้าทั้งคู่นะ

796
00:54:36,189 --> 00:54:40,652
คุณรู้จักหมีที่แต่งตัวดีๆ
ก่อนออกไปก่อเหตุฆาตกรรมเยอะเหรอ"

797
00:54:43,363 --> 00:54:46,366
แล้วการกักตัวก็จบลง ฉันอยากเล่นสกี
อย่างเดียวที่ฉันสนคือการเล่นสกี

798
00:54:46,449 --> 00:54:48,535
แต่ฉันไม่มีใครไปเล่นสกีด้วย นั่นมันไม่ปลอดภัย

799
00:54:48,618 --> 00:54:51,746
ฉันก็แบบ "ให้ตายสิ ฉันต้องทำยังไง"
ฉันเลยจ้างไกด์สกี

800
00:54:52,247 --> 00:54:55,208
แล้วเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นโสเภณีเต็มเวลา

801
00:55:02,424 --> 00:55:05,135
แล้วฉันก็ติดเชื้อยีสต์ ฉันแบบว่า…

802
00:55:06,344 --> 00:55:07,554
"ล้อกันเล่นใช่มั้ย"

803
00:55:07,637 --> 00:55:09,556
คือนั่นแหละเรื่องราวของการเป็นผู้หญิง

804
00:55:09,639 --> 00:55:12,392
คุณหื่นมาก คุณหาคนมาจิ้มคุณ

805
00:55:12,475 --> 00:55:15,145
แล้วคุณก็เกิดอาการแพ้คนคนนั้น

806
00:55:18,148 --> 00:55:19,733
ฉันเลยลงไปร้านขายยา

807
00:55:19,816 --> 00:55:23,653
แล้วฉันก็เดินไปตามช่องทางเดินของร้านขายยา
มองหายารักษาอาการติดเชื้อยีสต์

808
00:55:23,737 --> 00:55:25,947
และฉันก็เจอโมนิสแตท 3

809
00:55:26,031 --> 00:55:28,450
ซึ่งแปลว่าคุณเอาครีมนี่ทาจิ๊มิคุณ

810
00:55:28,533 --> 00:55:31,494
และภายในสามวัน
อาการติดเชื้อยีสต์ของคุณจะหายไป

811
00:55:31,995 --> 00:55:36,833
หรือถ้าคุณกำลังสนุกจริงๆ
และอยากยืดเวลาออกไปสี่วัน

812
00:55:36,916 --> 00:55:38,418
ก็มีโมนิสแตท 7

813
00:55:48,762 --> 00:55:52,182
ฉันแบบว่า "โทษที ไม่มีตัวเลือก
แบบสิบหรือ 14 วันเหรอ

814
00:55:52,682 --> 00:55:55,018
ถ้าฉันอยากทำเหมือน
เจ้านี่เป็นการปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิธรรมดาๆ

815
00:55:55,101 --> 00:55:58,521
เพราะฉันชอบเกาน้องหนูฉันต่อหน้าคนแปลกหน้า"

816
00:56:01,524 --> 00:56:04,361
คุณรู้มั้ยว่าใครเป็นคนคิดยานั่น ผู้ชายไง

817
00:56:11,117 --> 00:56:14,454
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ฉันแบบว่า "นี่มันอะไรกัน"

818
00:56:14,537 --> 00:56:16,581
ฉันเลยส่งข้อความหาหมอของฉันที่แอลเอ

819
00:56:16,664 --> 00:56:18,541
ในอเมริกาน่ะ เรามียาไดฟลูแคน

820
00:56:18,625 --> 00:56:23,671
นั่นเป็นยาเม็ดใหญ่เม็ดเดียว คุณกินมัน
หลังจากนั้น 48 ชั่วโมง เชื้อยีสต์ก็หายไป

821
00:56:23,755 --> 00:56:26,549
ฉันบอกว่า "คุณสั่งยาไดฟลูแคนให้ฉันได้มั้ย"

822
00:56:26,633 --> 00:56:30,261
เขาบอกว่า "ไม่มียานั่นในแคนาดา
ผมจะหาอะไรที่เทียบกันได้ให้คุณ"

823
00:56:30,345 --> 00:56:32,597
ฉันแบบว่า "โอเค"
เขาโทรเข้าไปในร้านขายยานั่น

824
00:56:32,680 --> 00:56:34,182
ฉันเดินกลับไปกลับมา

825
00:56:34,265 --> 00:56:38,103
ฉันใส่ชุดสกีอยู่ รองเท้าสกี หมวกกันน็อก
ฉันดูเหมือนไอ้จ้อนยักษ์

826
00:56:40,772 --> 00:56:42,399
แล้วเขาก็เรียกชื่อ เชลซี แฮนด์เลอร์

827
00:56:42,482 --> 00:56:45,402
ฉันเดินไปหา เขาส่งยา
เม็ดใหญ่กว่าไดฟลูแคนให้ฉัน

828
00:56:45,485 --> 00:56:47,153
ขนาดเท่าขีปนาวุธย่อมๆ

829
00:56:48,655 --> 00:56:50,990
ฉันเลยเอามันใส่ปาก กินน้ำตาม

830
00:56:51,074 --> 00:56:53,701
ฉันกลับออกมาข้างนอกนั่น
แล้วก็ขึ้นเก้าอี้ลอยฟ้า

831
00:56:53,785 --> 00:56:56,704
ฉันนั่งเก้าอี้ลอยฟ้านั่นขึ้นไปกับคนแปลกหน้าสองคน

832
00:56:56,788 --> 00:56:59,207
และยานั่นก็ไม่ยอมลงคอฉัน

833
00:56:59,916 --> 00:57:02,168
ฉันคิดว่า "นี่เป็นยาเม็ดใหญ่จริงๆ

834
00:57:03,086 --> 00:57:04,671
ทำไมมันไม่ยอมลงไปนะ"

835
00:57:05,255 --> 00:57:06,089
ฉันแบบ…

836
00:57:09,467 --> 00:57:13,680
ฉันแบบว่า "ฉันต้องเอามันออกจากคอ
ก่อนจะเริ่มเล่นสกี มันอันตราย

837
00:57:14,264 --> 00:57:16,850
ฉันเล่นสกีโดยมียาในคอแบบนี้ไม่ได้"

838
00:57:18,017 --> 00:57:20,311
ฉันขึ้นไปถึงยอดเขา มันก็ยังไม่ลงไป ฉันนี่แบบ…

839
00:57:20,812 --> 00:57:22,772
"ต้องกินน้ำเพิ่ม"

840
00:57:22,856 --> 00:57:24,566
ฉันเข้าไปในบาร์ ฉันสั่งมาร์การิต้า

841
00:57:24,649 --> 00:57:26,276
ฉันกระดกมันลงไป ฉันแบบ…

842
00:57:29,070 --> 00:57:31,364
และยานั่นก็ยังไม่ยอมลงคอฉัน

843
00:57:31,448 --> 00:57:33,700
ฉันก็แบบ "ฉันตกที่นั่งลำบากจริงๆ นะเนี่ย"

844
00:57:35,785 --> 00:57:37,370
ฉันแบบว่า "เกิดอะไรขึ้น"

845
00:57:37,454 --> 00:57:41,249
แล้วฉันก็เอาห่อที่ใส่ยาออกมาจากกางเกงสกีฉัน

846
00:57:41,749 --> 00:57:44,377
และก็มีตัวหนังสือสีดำตัวโตๆ หนาๆ

847
00:57:44,461 --> 00:57:46,963
มันเขียนว่า "ใช้กับช่องคลอดเท่านั้น"

848
00:58:07,484 --> 00:58:09,486
ฉันก็แบบ "โอ๊ยโย้ยโหยว"

849
00:58:12,363 --> 00:58:13,865
ฉันเลยส่งข้อความหาหมอของฉัน

850
00:58:18,161 --> 00:58:19,746
และฉันก็แบบ "นี่"

851
00:58:28,296 --> 00:58:29,797
ฉันบอกว่า "นี่ คุณ"

852
00:58:36,763 --> 00:58:38,097
ฉันบอกว่า "ยานั่น

853
00:58:39,557 --> 00:58:41,809
ที่คุณสั่งให้ฉันน่ะ มันได้ผล

854
00:58:42,393 --> 00:58:44,187
ไม่ว่าจะใส่เข้าไปทางรูไหนมั้ย"

855
00:58:54,405 --> 00:58:57,033
แล้วเขาก็เขียนตอบกลับมาว่า
"คุณเอามันใส่เข้าไปรูไหนล่ะ"

856
00:59:03,790 --> 00:59:06,876
ฉันแบบว่า "อะไรนะ" พลางนับรูฉัน
ฉันแบบ "อะไรนะ"

857
00:59:08,294 --> 00:59:09,963
ฉันเขียนตอบว่า "ไม่ใช่ก้นฉัน"

858
00:59:13,299 --> 00:59:15,009
แล้วเขาก็เขียนตอบว่า "ตายละ"

859
00:59:23,810 --> 00:59:26,271
48 ชั่วโมงต่อมานั่นทรมานมาก

860
00:59:27,730 --> 00:59:32,318
ระหว่างฉันรอให้ชุดเริ่มทำขนมปังซาวร์โด
หลุดออกมาจากปากฉัน

861
00:59:41,995 --> 00:59:45,665
ฉันแบบว่า "ยอดเลย ตอนนี้ฉันเป็นช่างขนมปัง
ช่างขนมปังชาวแคนาดา"

862
00:59:51,379 --> 00:59:55,049
หลังจากเหตุหายนะนั่น
ในที่สุดฉันก็ได้เจอเพื่อนคนหนึ่ง

863
00:59:55,133 --> 00:59:57,844
เธอชื่อเคลลี่ เราเล่นสกีด้วยกันสองสามวัน

864
00:59:57,927 --> 01:00:00,138
ฉันบอกว่า " นี่ เธอก็เจ๋งจริงๆ
แล้วก็อะไรงั้นน่ะนะ

865
01:00:00,221 --> 01:00:02,724
แต่ที่ฉันมองหาอยู่จริงๆ คือผู้ชาย

866
01:00:03,891 --> 01:00:06,436
โอเคนะ ฉันอยู่ที่นี่นานสามเดือน หกเดือน ไม่รู้สิ

867
01:00:06,519 --> 01:00:08,646
ใครจะรู้ว่าสถานการณ์นี้
จะดำเนินต่อไปนานแค่ไหน

868
01:00:08,730 --> 01:00:12,775
แต่ฉันอยากได้คนที่ฉันเล่นสกีด้วยได้
แล้วก็มีเซ็กซ์ด้วย ตามลำดับที่ว่ามา

869
01:00:12,859 --> 01:00:14,277
และเธอก็ไม่ผ่านจ้ะ"

870
01:00:15,528 --> 01:00:19,032
ฉันบอกว่า "ฉันจะไม่มีวันติดต่อคนคนนี้อีก
พอออกจากวิสท์เลอร์ไปแล้ว

871
01:00:19,115 --> 01:00:21,951
นี่เป็นโอกาสสำคัญสำหรับใครสักคน"

872
01:00:23,911 --> 01:00:26,539
เธอบอกว่า "ฉันช่วยเธอได้นะ"
ฉันก็ว่า "ยอดเลย ดีมาก"

873
01:00:26,623 --> 01:00:28,958
เธอบอกว่า "มางานปาร์ตี้กับฉันคืนวันเสาร์สิ"

874
01:00:29,459 --> 01:00:32,879
ฉันเลยไปงานปาร์ตี้ในวิสท์เลอร์กับเธอ
ฉันนั่งอยู่บนโซฟา

875
01:00:33,379 --> 01:00:37,717
ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในงานปาร์ตี้นั่น
แล้วเธอก็ว่า "นั่นคือคนที่ฉันอยากจับคู่ให้เธอ"

876
01:00:37,800 --> 01:00:38,718
ฉันมองไป

877
01:00:40,053 --> 01:00:42,472
และนี่ก็คือผู้ชายคนหนึ่งที่สวมหมวกกัปตัน

878
01:00:43,139 --> 01:00:44,182
ใช่เลย!

879
01:00:44,265 --> 01:00:45,725
ไม่ ไม่ "ใช่เลย" หรอก

880
01:00:48,311 --> 01:00:52,106
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกผู้ชาย
เวลาพวกเขาใส่หมวกกัปตัน

881
01:00:52,899 --> 01:00:54,776
แต่ดูแล้วน่าขายหน้า

882
01:00:56,235 --> 01:00:58,738
คุณรู้มั้ยว่าต้องใช้พลังความจู๋เล็กแค่ไหน

883
01:00:58,821 --> 01:01:02,909
ถึงจะใส่หมวกกัปตัน
แล้วทำเป็นว่าคุณมีกองเรือทั้งกอง

884
01:01:02,992 --> 01:01:04,827
หรือฝูงบินแม่งทั้งฝูงได้

885
01:01:04,911 --> 01:01:08,956
คุณรู้มั้ยว่ามันน่าอายแค่ไหน
ที่พูดอะไรแบบ "ตอนนี้ผมเป็นกัปตันแล้ว"

886
01:01:09,040 --> 01:01:11,292
ไม่ คุณไม่ใช่ คุณไม่ใช่กัปตัน

887
01:01:11,376 --> 01:01:15,046
ฉันศึกษาเรื่องนี้มานานแล้ว
เพราะพ่อฉันก็เคยสวมหมวกกัปตัน

888
01:01:15,129 --> 01:01:17,507
แล้วเราก็จะนั่งเรือข้ามฟาก
ไปเกาะมาร์ธาส์วินยาร์ด

889
01:01:17,590 --> 01:01:19,050
จากบอสตันกันทุกฤดูร้อน

890
01:01:19,133 --> 01:01:21,052
และพ่อก็จะสวมหมวกกัปตันบนเรือข้ามฟากนั่น

891
01:01:21,135 --> 01:01:23,930
ตลอดเวลาที่นั่งเรือข้ามฟาก
ฉันจะหวาดระแวงมาก

892
01:01:24,013 --> 01:01:26,015
ว่ากัปตันตัวจริงจะลงมาเห็น

893
01:01:26,099 --> 01:01:28,309
พ่อฉันใส่ชุดแฟนซีฮาโลวีน

894
01:01:31,229 --> 01:01:33,773
มีแต่ผู้ชายผิวขาวที่ทำเรื่องงี่เง่าพรรค์นี้ รู้มั้ย

895
01:01:33,856 --> 01:01:37,485
ผู้ชายผิวดำไม่ใส่หมวกกัปตัน
แล้วทำตัวเป็นไอ้เบื๊อกหรอกโว้ย

896
01:01:37,568 --> 01:01:40,363
ผู้ชายเอเชียไม่ทำเรื่องบ้าๆ นั่นแน่

897
01:01:40,446 --> 01:01:42,824
และผู้ชายลาตินก็ไม่ทำเหมือนกัน

898
01:01:43,574 --> 01:01:46,285
เอ้อ พิตบูลทำ แต่เขาเป็นสถานการณ์พิเศษ

899
01:01:50,498 --> 01:01:53,543
เพราะใครก็ตามในสังคมเราที่เป็นกัปตันตัวจริง

900
01:01:53,626 --> 01:01:54,627
แบบว่าพวกฮีโร่น่ะ

901
01:01:54,711 --> 01:01:57,255
พวกเขาจะไม่มีวันใส่หมวกกัปตันตั้งแต่แรก

902
01:01:57,338 --> 01:01:59,424
ไม่มีใครถือว่าตัวเองเป็นกัปตัน

903
01:01:59,507 --> 01:02:01,509
ฮีโร่ตัวจริงของสังคมเรา

904
01:02:01,592 --> 01:02:04,679
ซึ่งเป็นพยาบาล และครู
และพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินน่ะ…

905
01:02:06,347 --> 01:02:09,434
ใช่ ตอนนี้พวกนั้นเป็นฮีโร่แล้ว
พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน

906
01:02:09,517 --> 01:02:12,478
คุณเชื่อมั้ยว่าพวกเขา
ต้องทนกับเรื่องบ้าๆ อะไรบ้าง

907
01:02:12,562 --> 01:02:14,230
ในช่วงสามปีหลัง

908
01:02:14,313 --> 01:02:15,773
พวกผู้หญิงที่ไร้ความผิด

909
01:02:15,857 --> 01:02:16,941
และพวกผู้ชายที่เป็นเกย์…

910
01:02:19,277 --> 01:02:23,489
ที่แค่อยากใช้เวลาที่ปูเอร์โตบายาร์ตา
ให้มากขึ้นอีกสองสามสุดสัปดาห์ต่อปี

911
01:02:24,490 --> 01:02:29,829
ตอนนี้ต้องใช้เวลาที่ขึ้นบินเอาเทปกาวมัด
พวกรีพับลิกันอ้วนๆ ติดกับที่นั่งบนเครื่อง

912
01:02:37,795 --> 01:02:39,172
ไม่อยากจะเชื่อเลย

913
01:02:39,255 --> 01:02:41,966
สังคมพังพินาศสุดๆ

914
01:02:42,049 --> 01:02:45,428
พวกเขาไม่พร้อมจะต่อสู้กับอาชญากรรมบนท้องฟ้า

915
01:02:47,430 --> 01:02:50,808
เพราะงั้นฉันก็เห็นผู้ชายคนนี้ทันที
แล้วก็แบบว่า "เห็นแล้วหมดอารมณ์"

916
01:02:52,560 --> 01:02:53,936
ฉันนี่แบบ "ไม่มีทาง"

917
01:02:54,020 --> 01:02:57,398
เขาเห็นฉันแล้วก็ติ่งตรงมาเลย ตรงมาหาฉัน

918
01:02:58,191 --> 01:03:00,067
แล้วเขาก็ว่า "คุณใช่เชลซี แฮนด์เลอร์มั้ย"

919
01:03:00,568 --> 01:03:01,402
ฉันบอกว่า "ไม่"

920
01:03:05,281 --> 01:03:07,825
แล้วฉันก็มองลงไป เขาใส่รองเท้าแตะอยู่

921
01:03:09,118 --> 01:03:11,329
ฉันแบบว่า "นี่เป็นการจู่โจมสองครั้งซ้อน"

922
01:03:12,413 --> 01:03:16,459
กลางพายุฤดูหนาวในเดือนกุมภาพันธ์
หมอนี่ใส่รองเท้าแตะ

923
01:03:16,542 --> 01:03:21,214
ฉันหมดความอดทนมากกับพวกผู้ชาย
ที่ต่ออายุวีซ่าให้รองเท้าแตะ

924
01:03:21,297 --> 01:03:24,133
คุณได้รับอนุญาตให้ใส่มันได้ฤดูเดียว
มันชื่อฤดูร้อน

925
01:03:24,217 --> 01:03:26,552
โอเคนะ อย่าขยายขอบเขตออกไป

926
01:03:28,429 --> 01:03:29,347
นั่นมันรองเท้าเรา

927
01:03:29,430 --> 01:03:32,517
มันมีไว้สำหรับเรา
และสำหรับหนุ่มเกย์ที่ทำเล็บเท้ามาโว้ย

928
01:03:32,600 --> 01:03:35,728
อย่าเอาเท้าคุณมาอวดใส่หน้าเรา
เราเบื่อมันจะอ้วก

929
01:03:39,190 --> 01:03:42,026
เขาบอกว่า "คุณมีปัญหากับรองเท้าแตะเหรอ"
ฉันก็บอกว่า "มี"

930
01:03:42,735 --> 01:03:47,698
ฉันว่า "บอกให้รู้ไว้นะ มีผู้ชายกลุ่มอื่นอีกทั้งกลุ่ม
ที่ชอบใส่รองเท้าแตะในหน้าหนาว

931
01:03:47,782 --> 01:03:49,492
และเถียงกับผู้หญิงด้วย

932
01:03:49,575 --> 01:03:51,160
พวกนั้นชื่อว่าตาลีบัน

933
01:03:58,751 --> 01:04:02,588
เพราะงั้นลองคิดเรื่องนั้นในคราวหน้า
ที่คุณอยากเอาลูกหมาพวกนั้นใส่เท้าคุณนะ"

934
01:04:07,051 --> 01:04:09,053
เขาบอกว่า "ให้ผมคลายความตึงเครียดนะ

935
01:04:09,554 --> 01:04:11,556
ผมชื่อเกร๊กก์"

936
01:04:13,641 --> 01:04:15,893
ฉันบอกว่า "ขอเดานะ มี ก.ไก่การันต์ใช่มั้ย"

937
01:04:17,770 --> 01:04:19,063
เขาถามว่า "คุณรู้ได้ยังไง"

938
01:04:19,146 --> 01:04:21,190
ฉันบอกว่า "เพราะชุดของคุณ"

939
01:04:25,319 --> 01:04:28,489
เขาพยายามอีก เขาบอกว่า
"เร็วเข้า วงโปรดสิบอันดับแรก บอกชื่อมา"

940
01:04:32,201 --> 01:04:33,744
ฉันก็แบบ "นิคเคิลแบ็ค"

941
01:04:43,045 --> 01:04:46,424
จากนั้นเขาก็พยายามครั้งสุดท้าย
บอกว่า "ผมมียา"

942
01:04:47,550 --> 01:04:48,926
ฉันบอกว่า "คุณควรมีจะดีกว่า"

943
01:04:51,846 --> 01:04:55,683
และเขาก็เอาซองพลาสติก
ที่ใส่แคปซูลพวกนี้อยู่เต็มออกมา

944
01:04:55,766 --> 01:04:57,894
ฉันถามว่า "นั่นอะไร" เขาก็ว่า "ยาอี"

945
01:04:57,977 --> 01:05:01,272
แล้วเขาก็ส่งมาให้ฉันแคปซูลหนึ่ง
ฉันบอกว่า "ช่วยส่งมาทั้งซองเลย"

946
01:05:06,736 --> 01:05:08,112
ฉันบอกว่า "ฟังนะ

947
01:05:08,613 --> 01:05:09,906
เกรจ

948
01:05:18,789 --> 01:05:22,376
คุณอาจใส่หมวกกัปตัน แต่ตอนนี้ฉันเป็นกัปตันแล้ว

949
01:05:29,467 --> 01:05:32,261
และคุณก็ไม่คู่ควรกับยาของคุณ

950
01:05:32,345 --> 01:05:35,181
ตอนนี้ยาพวกนี้มีไว้ให้ผู้หญิงทุกคนในปาร์ตี้นี้

951
01:05:35,264 --> 01:05:37,475
ที่ต้องเห็นชุดนั้นเดินเข้าประตูมา"

952
01:05:39,685 --> 01:05:40,937
เขาพูดว่า "คุณดูโกรธนะ"

953
01:05:41,020 --> 01:05:42,146
ฉันบอกว่า "อ๋อ โกรธสิ

954
01:05:43,064 --> 01:05:45,149
ฉันโกรธแทนผู้หญิงทุกคน

955
01:05:45,858 --> 01:05:48,486
ที่ผู้ชายอย่างคุณคิดว่าเขาจะใส่ชุดแบบนั้น

956
01:05:48,569 --> 01:05:51,864
มางานปาร์ตี้แล้วซั่มผู้หญิงแบบฉันได้
มันจะไม่เกิดขึ้นแน่"

957
01:05:59,163 --> 01:06:02,917
ฉันโกรธที่หลังจากทุกอย่าง
ที่เราเรียนรู้กันเป็นสังคม

958
01:06:03,000 --> 01:06:06,295
ทั้งหมดนั่น ทั้งผู้ชายและผู้หญิง
และทุกอย่างที่อยู่ตรงกลางนั่น

959
01:06:06,379 --> 01:06:10,383
ทั้งหมดนั่น ทุกอย่างที่เราเรียนรู้
เกี่ยวกับความไม่สมดุลของอำนาจ

960
01:06:10,466 --> 01:06:13,010
และการล่วงละเมิดอะไรก็ตาม
ที่ผู้หญิงถูกกระทำมา

961
01:06:13,094 --> 01:06:14,512
ผู้ชายไม่ได้เดินตรงมาหา

962
01:06:14,595 --> 01:06:17,264
โดยที่ประโยคแรก
จากปากพวกเขาคือ "ผมขอโทษ"

963
01:06:21,268 --> 01:06:24,522
หลังจากทุกอย่างที่เรารวบรวมมาได้
เกี่ยวกับความไม่สมดุลของอำนาจ

964
01:06:24,605 --> 01:06:28,275
และการล่วงละเมิด
ที่ผู้หญิงถูกกระทำจากน้ำมือผู้ชาย…

965
01:06:28,359 --> 01:06:30,444
มันไม่ได้แปลว่าคุณมีความผิด หรือคุณมีความผิด

966
01:06:30,528 --> 01:06:32,071
มันไม่ได้แปลว่าอะไรแบบนั้น

967
01:06:32,154 --> 01:06:35,282
ในฐานะสังคม คุณทุกคนติดค้างคำขอโทษเราว่ะ

968
01:06:39,620 --> 01:06:40,454
บอกตรงๆ เลย

969
01:06:40,538 --> 01:06:44,875
คุณเถียงกับเรา
เรื่องรองเท้าแตะและหมวก… จริงๆ นะ

970
01:06:46,002 --> 01:06:46,836
และฉันก็รู้…

971
01:06:46,919 --> 01:06:50,923
ฟังนะ ถ้าคุณเป็นชายผิวขาวที่ชอบเพศตรงข้าม
ที่นั่งอยู่ที่นี่คืนนี้ ฉันรู้ว่ามีคนบังคับคุณมา

972
01:06:53,426 --> 01:06:57,138
ฉันรู้ว่าถ้าคุณไม่ใช่ผู้หญิงหรือเกย์
หรือกำลังแปลงเพศ หรือเป็นนอน-ไบนารี่

973
01:06:57,221 --> 01:06:58,889
ก็มีคนลากคุณมาที่นี่

974
01:06:58,973 --> 01:07:02,143
ฉันรู้ว่าเวลาชายผิวขาว
ชอบเพศตรงข้ามได้ยินเสียงฉัน

975
01:07:02,226 --> 01:07:05,563
หรือได้ยินชื่อเชลซี แฮนด์เลอร์
พวกเขาจะแบบ "ไสหัวไปให้พ้นๆ หน้าผม!"

976
01:07:07,690 --> 01:07:08,524
ฉันรู้เรื่องนั้น

977
01:07:08,607 --> 01:07:12,486
แต่ฉันไม่ต้องให้คุณชอบฉัน
ถึงจะพยายามช่วยคุณหรอกว่ะ โอเคนะ

978
01:07:14,196 --> 01:07:16,323
มันก็ไม่ง่ายสำหรับฉันเหมือนกัน

979
01:07:17,158 --> 01:07:21,662
ฉันต้องตื่นเร็วกว่าทุกคนสองชั่วโมง
แค่เพื่อลดความเป็นอีนังตัวแสบของตัวเอง

980
01:07:23,039 --> 01:07:26,125
ฉันต้องนั่งบนขอบเตียงฉันเหมือนทารก

981
01:07:26,208 --> 01:07:30,004
แล้วก็ท่องคาถาที่บอกว่า
"อย่าทำตัวเป็นอีนังตัวแสบวันนี้ เธอเป็นแบบนั้น"

982
01:07:34,216 --> 01:07:38,721
แต่หลังจากผ่านมานานขนาดนี้
เวลาพวกผู้ชายอย่างคุณถามคำถามโง่ๆ กับเรา

983
01:07:39,388 --> 01:07:43,768
เช่น "เราไม่รู้จะทำยังไงอีกต่อไปแล้ว
เรายังเปิดประตูให้คุณได้มั้ย"

984
01:07:46,687 --> 01:07:47,772
มันแบบว่า "ได้สิ

985
01:07:47,855 --> 01:07:51,734
พวกคุณข่มขืนเรามาตั้งแต่โลกถือกำเนิด

986
01:07:51,817 --> 01:07:54,779
เรื่องเล็กน้อยที่สุดที่คุณทำได้
ก็คือเปิดประตูให้เรา

987
01:07:58,699 --> 01:08:02,036
เปิดมัน ปิดมัน แล้วก็เปิดอีกที ไอ้งั่งเอ๊ย!

988
01:08:02,870 --> 01:08:05,539
คุณพลาดเรื่องที่คุยกันไปทั้งหมดหรือไง"

989
01:08:06,165 --> 01:08:07,750
คือมันเหลือเชื่อเลย

990
01:08:07,833 --> 01:08:10,711
พี่ชายฉันน่ะแบบว่า "เชลซี
ผู้ชายผิวขาวไม่ได้เลวร้ายทุกคนหรอก"

991
01:08:10,795 --> 01:08:13,964
ฉันบอกว่า "ไม่มีใครพูดแบบนั้น
ไม่มีใครเคยพูดแบบนั้น

992
01:08:14,048 --> 01:08:15,883
แต่ตอนนี้พี่ฟังดูน่าสงสัยนะ"

993
01:08:19,553 --> 01:08:20,763
แต่ถ้าคุณไม่ใช่ไอ้หอกหัก…

994
01:08:20,846 --> 01:08:23,015
ซึ่งฉันสันนิษฐานว่าถ้าคุณนั่งอยู่ในกลุ่มผู้ฟังนี่

995
01:08:23,099 --> 01:08:25,935
คุณก็อยู่กับผู้หญิงหรือผู้ชายคนหนึ่ง
ที่เคยอธิบายเรื่องเวรนี่ไปแล้ว

996
01:08:26,018 --> 01:08:28,145
แต่ถ้าคุณไม่ใช่ไอ้หอกหัก
คุณก็รู้จักไอ้หอกหักคนหนึ่ง

997
01:08:28,229 --> 01:08:30,147
และคุณก็ต้องเผยแพร่การสื่อสารนี้ออกไป

998
01:08:34,985 --> 01:08:40,116
ไม่มีการบ่นอีกแล้ว ไม่มีการบ่นอีกแล้วว่า
การเป็นผู้ชายผิวขาวมันลำบากแค่ไหน

999
01:08:40,199 --> 01:08:44,912
คุณเข้าใจมั้ยว่านั่นมันหยามกันแค่ไหน
"การเป็นผู้ชายผิวขาวตอนนี้มันลำบากมาก"

1000
01:08:44,995 --> 01:08:49,708
เราเพิ่งได้สิทธิ์ที่จะทำสิ่งที่เราต้องการ
กับร่างกายตัวเองเมื่อ 50 ปีก่อน

1001
01:08:49,792 --> 01:08:52,503
และมันก็ถูกพรากไปจากเราวันนี้

1002
01:08:57,550 --> 01:09:00,469
เพราะงั้นอย่าหาว่าเราตีโพยตีพาย
เราไม่ได้ตีโพยตีพาย

1003
01:09:00,553 --> 01:09:01,971
โอเคนะ เราไม่ได้ตีโพยตีพาย

1004
01:09:02,054 --> 01:09:05,766
ความเห็นของคุณเรื่องการเหยียดผิว
และการเหยียดเพศไม่สำคัญอะไร

1005
01:09:05,850 --> 01:09:08,435
คุณไม่ใช่เหยื่อของเรื่องนั้น คุณคือผู้กระทำ

1006
01:09:16,610 --> 01:09:20,114
ฉันอยู่ในวิสท์เลอร์
สามเดือนครึ่ง หรืออาจจะสี่เดือน

1007
01:09:20,197 --> 01:09:21,282
ฉันกลับมาบ้าน

1008
01:09:21,907 --> 01:09:22,741
และเก้าคน…

1009
01:09:22,825 --> 01:09:27,580
พวกเพื่อนสาวของฉันเก้าคน
ที่เคยคบหากับเพศตรงข้ามอยู่

1010
01:09:28,164 --> 01:09:29,290
ก็เปลี่ยนไป

1011
01:09:29,373 --> 01:09:32,042
เป็นพวกตีหม้อเต็มเวลา

1012
01:09:39,300 --> 01:09:41,594
พวกเพื่อนสาวของฉันเก้าคน

1013
01:09:43,053 --> 01:09:45,222
มีการอพยพหมู่

1014
01:09:46,682 --> 01:09:50,019
ของผู้ใหญ่ที่เพิ่งเริ่มเป็นเลสเบี้ยนเกิดขึ้นมา

1015
01:09:50,644 --> 01:09:53,606
ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากพฤติกรรมของพวกผู้ชาย

1016
01:09:56,984 --> 01:10:00,988
คนที่ไม่ได้เป็นเกย์โดยธรรมชาติ
กำลังคิดจะเป็นเกย์

1017
01:10:02,072 --> 01:10:05,242
คุณกำลังทำให้เราต่อต้านคุณและหันไปหาจิ๊มิ

1018
01:10:07,828 --> 01:10:10,915
ฉันโทรหาพี่สาวฉันที่พูดถึงดวงจันทร์และบอกว่า

1019
01:10:11,999 --> 01:10:14,710
"นี่ พี่กับฉันอาจต้องมาเป็นแฟนกัน"

1020
01:10:16,253 --> 01:10:18,047
เธอบอกว่า "ฉันไม่อยากทำแบบนั้น"

1021
01:10:19,006 --> 01:10:20,507
ฉันบอกว่า "ฉันก็ไม่ โอเคนะ

1022
01:10:20,591 --> 01:10:22,843
แต่ตัวเลือกมันชักน้อยลงทุกที

1023
01:10:24,011 --> 01:10:28,224
เพราะงั้นก็ไปซื้อรองเท้าเบอร์เคนสต๊อกมาสักคู่
เพราะเราอาจจะมุ่งหน้าไปรัฐเมนกัน"

1024
01:10:34,855 --> 01:10:37,399
สถานการณ์มันร้ายแรงถึงขนาดนั้นแหละ

1025
01:10:37,483 --> 01:10:41,362
คุณกำลังบังคับฉัน
ให้คิดเรื่องการทำออรัลพี่สาวตัวเอง

1026
01:10:48,202 --> 01:10:50,663
และนั่นก็คือเหตุผลที่ฉันเดทกับผู้ชายฟิลิปปินส์อยู่

1027
01:10:56,919 --> 01:11:00,130
เพราะไม่เคยมีผู้ชายคนไหน
พูดกับฉันหรือปฏิบัติต่อฉัน

1028
01:11:00,214 --> 01:11:02,883
แบบที่โจ คอยพูดกับฉันและปฏิบัติต่อฉัน

1029
01:11:04,677 --> 01:11:05,678
คือว่า…

1030
01:11:06,553 --> 01:11:09,807
เรื่องบางอย่างที่เขาพูดกับฉันน่ะ
ฉันเชื่อไม่ลงเลยด้วยซ้ำว่าเขาพูดจริง

1031
01:11:09,890 --> 01:11:11,100
ฉันแบบว่า "อะไรนะ"

1032
01:11:11,183 --> 01:11:14,061
เราออกเดทครั้งแรกๆ ครั้งหนึ่ง
ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

1033
01:11:14,144 --> 01:11:18,023
แล้วเจ้าของร้านอาหารนั่น
เจ้างั่งอ้วนตัวโตคนหนึ่งก็เดินมาที่โต๊ะเรา

1034
01:11:18,857 --> 01:11:21,986
แล้วก็บอกว่า "นี่ ผมเห็นชื่อคุณ
ในรายการจองโต๊ะ เชลซี

1035
01:11:22,069 --> 01:11:25,364
ผมไม่ชอบสักเท่าไร แต่เมียผมเป็นแฟนคลับ
แต่เธอเป็นเมียคนที่สามของผม"

1036
01:11:28,367 --> 01:11:30,911
ฉันบอกว่า "เอ้อ โชคดี
กับภรรยาคนที่สี่ของคุณนะคะ"

1037
01:11:34,915 --> 01:11:38,961
เขาเดินไปจากโต๊ะ และโจ คอยก็บอกว่า
"นั่นทำให้ไอ้จ้อนผมแข็งขึ้นมาเลย"

1038
01:11:45,843 --> 01:11:50,806
ความมั่นใจของฉันและการทนรับ
เรื่องงี่เง่าไม่ได้ของฉันทำให้เขาเครื่องติด

1039
01:11:50,889 --> 01:11:53,392
แทนที่ฉันจะต้องลดทอนบุคลิกภาพของตัวเอง

1040
01:11:53,475 --> 01:11:55,227
เพื่อเลี่ยงการบั่นทอนความเป็นชายของผู้ชาย

1041
01:11:55,311 --> 01:11:57,521
เขาก็มีอารมณ์เพราะตัวตนที่ฉันเป็นว่ะ

1042
01:12:00,065 --> 01:12:01,984
คุณรู้มั้ยว่านั่นมันเซ็กซี่แค่ไหน

1043
01:12:05,946 --> 01:12:09,283
เราอยู่ในฮาวายในเทศกาลขอบคุณพระเจ้า
และฉันก็ใส่บิกินี่

1044
01:12:09,366 --> 01:12:12,453
และฉันก็บอกว่า "ที่รัก
คุณดูเซลลูไลท์ที่ก้นฉันให้ทีได้มั้ย

1045
01:12:12,536 --> 01:12:14,413
มันแย่ไปมั้ย" เขาบอกว่า "อะไรกัน

1046
01:12:14,496 --> 01:12:18,000
เซลลูไลท์คือสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงเป็นผู้หญิง
นั่นมันฮอตโคตรๆ เลยนะ"

1047
01:12:23,213 --> 01:12:25,716
ฉันบอกว่า "นั่นทำให้ไอ้จ้อนฉันแข็ง"

1048
01:12:28,427 --> 01:12:30,387
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นเป็นประโยค

1049
01:12:30,888 --> 01:12:34,767
ฉันแบบว่า "ฉันต้องจดเจ้านี่ลงไป
ผู้หญิงทุกคนจะได้ได้ยินประโยคนี้"

1050
01:12:34,850 --> 01:12:35,726
ใช่แล้ว

1051
01:12:35,809 --> 01:12:38,270
ฉันเป็นสาวชาวยิวจากนิวเจอร์ซีย์

1052
01:12:38,354 --> 01:12:41,315
ที่ไม่เคย ไม่เคยชอบการโม้กให้ใคร

1053
01:12:41,398 --> 01:12:43,609
เพราะผู้ชายคนหนึ่งสมัยมัธยมปลาย

1054
01:12:43,692 --> 01:12:47,529
ทำมันพังสำหรับผู้ชายที่เหลือ
ที่ฉันจะมีวันมีเซ็กซ์ด้วย

1055
01:12:47,613 --> 01:12:50,407
เขาชื่อแดเนียล ลอมบาร์โด

1056
01:12:56,663 --> 01:12:59,875
ล-อ-ม-บ-า-ร-การันต์-โ-ด

1057
01:13:05,839 --> 01:13:08,342
ฉันพยายามโม้กเป็นครั้งแรกให้เขา

1058
01:13:08,425 --> 01:13:12,971
คุณก็รู้ว่านั่นมันน่ากลัวแค่ไหน
สำหรับสาวน้อยอายุ 16 ที่จะลงไป…

1059
01:13:13,055 --> 01:13:16,266
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราจะทำอะไร
พอลงไปตรงนั้น

1060
01:13:16,975 --> 01:13:18,977
แบบว่า "ฉันเดาว่าฉันคงจะผิวปากเฉยๆ"

1061
01:13:26,819 --> 01:13:29,655
ฉันพยายามโม้กเป็นครั้งแรกให้แดเนียล

1062
01:13:29,738 --> 01:13:31,365
และฉันก็ก้มหัวลงไปตรงนั้น

1063
01:13:31,448 --> 01:13:34,660
แล้วแดเนียลก็เอามือจับหลังหัวฉัน

1064
01:13:35,452 --> 01:13:37,830
และฉันก็ลุกขึ้นมาและเตะผ่าหมากเขา

1065
01:13:44,044 --> 01:13:46,255
ตอนนี้เมื่อฉันได้รับความเข้าใจ
และความเคารพแล้ว

1066
01:13:46,338 --> 01:13:49,550
ฉันก็จับมือโจ คอย เอามันไปวางที่หลังหัวฉัน

1067
01:13:49,633 --> 01:13:51,343
เพราะฉันชอบการโม้กแล้วตอนนี้

1068
01:13:51,427 --> 01:13:53,429
ฉันทำเท่าไรก็ไม่พอ

1069
01:13:54,304 --> 01:13:56,723
บางทีฉันก็ใส่ที่จัดฟันแบบใสเข้าไปด้วยซ้ำ

1070
01:14:10,571 --> 01:14:12,948
เมื่อคืนก่อน เราทั้งคู่ไปทำการแสดงในมิสซูรี

1071
01:14:13,031 --> 01:14:15,242
ฉันอยู่แคนซัสซิตี้ และเขาก็อยู่สปริงฟิลด์

1072
01:14:15,325 --> 01:14:19,163
เราอยู่ห่างกันสองชั่วโมงครึ่ง
แต่เราทั้งคู่มีโชว์สองคืน

1073
01:14:19,246 --> 01:14:22,291
คืนหนึ่งแล้วก็คืนถัดไป
สองคืนหมายความว่าอย่างนั้นแหละ

1074
01:14:27,671 --> 01:14:30,883
เขาส่งข้อความหาฉันหลังโชว์รอบแรกว่า
"ผมจะมาจูบราตรีสวัสดิ์คุณ

1075
01:14:30,966 --> 01:14:33,177
ผมอยู่ใกล้คุณขนาดนี้แต่ไม่ได้จูบราตรีสวัสดิ์ไม่ได้"

1076
01:14:34,178 --> 01:14:37,556
เขาขับรถสองชั่วโมงครึ่งไปที่นั่น
และขับกลับอีกสองชั่วโมงครึ่ง

1077
01:14:38,724 --> 01:14:40,809
ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นให้ใคร

1078
01:14:47,691 --> 01:14:49,818
คืนก่อนเราอยู่ในนครนิวยอร์ก เรากลับบ้าน

1079
01:14:49,902 --> 01:14:52,070
แล้วฉันก็แบบว่า "บ้าเอ๊ย ฉันลืมซื้อผ้าอนามัย"

1080
01:14:52,154 --> 01:14:54,364
เขาก็ว่า "ที่รัก นั่งเถอะ
ผมจะไปซื้อผ้าอนามัยให้"

1081
01:14:54,448 --> 01:14:56,742
ฉันบอกว่า "ไม่ได้เด็ดขาด ตีสองครึ่งแล้ว

1082
01:14:56,825 --> 01:14:59,536
นี่มันนครนิวยอร์ก มันไม่ปลอดภัย ฉันจะไปกับคุณ"

1083
01:15:02,623 --> 01:15:04,208
แล้วเขาก็มองฉัน ให้ฉันนั่งลง

1084
01:15:04,291 --> 01:15:06,752
เขาบอกว่า "คุณซื้อผ้าอนามัยมาทั้งชีวิตแล้ว

1085
01:15:06,835 --> 01:15:09,254
ผมจะซื้อผ้าอนามัยให้คุณต่อจากนี้ไป"

1086
01:15:16,845 --> 01:15:18,931
นั่นทำให้ฉันอยากมีเซ็กซ์ประตูหลัง

1087
01:15:25,979 --> 01:15:28,899
โอเคนะ ดังนั้นก็แค่เริ่มหว่าน
คำพูดเหลวไหลนั่นไปรอบๆ หนุ่มๆ

1088
01:15:28,982 --> 01:15:32,528
ฉันจะเขียนคู่มือสำหรับผู้ชายที่ชื่อว่า
"คนฟิลิปปินส์ในตัวฉัน"

1089
01:15:35,405 --> 01:15:37,991
ก็แค่เริ่มพูดเรื่องบ้านั่นให้เราฟัง
คุณไม่ต้องเชื่อมันก็ได้

1090
01:15:38,075 --> 01:15:39,993
แค่เริ่มพูดมัน แล้วคุณจะเริ่มเชื่อ

1091
01:15:40,077 --> 01:15:42,162
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเราจะเริ่มได้ยินมัน

1092
01:15:42,246 --> 01:15:45,958
เราต้องได้ยินเรื่องนั้น
เราต้องได้ยินว่าเซลลูไลท์มันเซ็กซี่

1093
01:15:49,378 --> 01:15:52,673
และถ้าคุณนั่งอยู่ในกลุ่มผู้ชมนี้
และคุณยังไม่ได้พบคนของคุณ

1094
01:15:52,756 --> 01:15:54,675
ได้โปรดอย่าลดมาตรฐานคุณลง

1095
01:15:54,758 --> 01:15:56,927
หรือตื่นตระหนกเพราะคิดว่าคุณเริ่มแก่เกินไปแล้ว

1096
01:15:57,010 --> 01:15:58,303
คนของคุณกำลังมา

1097
01:15:58,387 --> 01:16:01,181
และพวกเขาก็ไม่ได้
สวมรองเท้าแตะกับหมวกกัปตัน

1098
01:16:07,104 --> 01:16:10,649
ฉันพูดกับเขา… ฉันบอกว่า
"ฉันรักคุณจนสอยดวงจันทร์มาให้ได้เลย"

1099
01:16:12,776 --> 01:16:16,196
เขาบอกว่า "ที่รัก คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าดวงจันทร์แม่งอยู่ไหน"

1100
01:16:16,697 --> 01:16:20,367
ขอบคุณแนชวิลล์ ขอบคุณมากค่ะ

1101
01:16:22,619 --> 01:16:24,288
ขอบคุณๆๆ

1102
01:16:26,707 --> 01:16:28,166
ขอบคุณทุกคน

1103
01:16:29,293 --> 01:16:30,335
ขอบคุณค่ะ

1104
01:16:31,253 --> 01:16:32,254
(ฉันยังเชื่อในความรัก)

1105
01:16:32,337 --> 01:16:33,171
สวัสดี

1106
01:16:33,255 --> 01:16:35,549
(และตอนนี้ฉันก็รู้ดีกว่าที่เคย
ว่าคนของฉันกำลังมา)

1107
01:16:35,632 --> 01:16:36,717
ขอบคุณ

1108
01:16:41,096 --> 01:16:44,016
ขอบคุณค่ะ แนชวิลล์ นี่มันยอดสุดๆ เลย

1109
01:16:59,072 --> 01:17:04,077
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร