Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
INIHAHANDOG NG NETFLIX
Carlinhos.
Ano ba naman, Leonardo.
Magandang balita sana 'yan. Puro problema na 'ko.
May susuriing reports, pipirmahang mga dokumento,
sasaguting mga email. Ayaw ko na talaga.
Alam mo 'to? Hangover sa trabaho.
Leonardo? Ayos lang ba lahat?
Handa ka na bang pirmahan ang bidding?
Anong handa? Wala pa nga akong nagagawa.
Pero higit isang buwan nang nakatakda ang bidding ng arsenal.
Leonardo, 'wag mo akong madaliin, ok?
Kaya nga.
Kung 'di mo pipirmahan ngayong ika-23, aabot pa 'to sa susunod na taon.
Akin na nga. At nang matapos na.
Masaya 'kong pipirmahan mo na.
Nga pala, nagbigay si Pedro Afonso ng day off sa team niya.
'Sensiya na, Leonardo! Makakaalis ka na. Hayaan…
Pakisara ang pinto, pakiusap.
I… ibabalik ko rin 'to agad.
CONSTRUCTION COMPANY BRAGANÇA SALLES
Mabigat ang araw mo?
Oo, may hapunan pa nga ang pamilya mamaya.
Parang hindi ko kakayanin, Jorge.
Pero ngayong araw…
Sosorpresahin ko si Bebela, at aalukin siya ng kasal.
Alam mo naman, Jorge.
Sa tatlong buwan, party sa Copacabara Palace.
Sa isang taon, mag-aanak na ipapasok sa bilingual school.
High school sa France, business school 'pag 18 na.
Tapos, MBA sa Harvard.
At magtatayo ng kompanya niya,
Tapos sa edad na 27, magiging gaya niya ako.
Hayun, isang normal na araw lang.
Ikaw, Jorge, kumusta?
Ako?
Hiwalay na 'ko, Carlinhos.
Akala ko, aayos ang lahat pero 'di pala.
May dalawa 'kong babae, sina Ritinha at Gabi.
Talaga, Jorge? Agad?
Oo, boss. Kung walang pasok sa Pasko,
mapapahagis ako ng barya para makapili ng sasamahan.
Suwerte ka't nahanap mo na ang babae ng buhay mo.
Siguro.
Bebela?
Babe?
Bebela?
Bakit, Carlinhos?
Tinakot mo ako.
Akala ko…
Naliligo ka lang pala.
Patapos na rin…
-Maliligo rin ako. -'Wag.
'Wag na. Patapos na 'ko.
Hindi, sandali. 'Wag kang gagalaw.
Hayaan mong pagmasdan kita. Itong liwanag.
Ikaw, sa harap ng dagat.
-Ano 'yon? -Kinukuhanan kita ng litrato.
Litrato sa isip. Kakaiba.
Bebela,
kailangan nating mag-usap.
-Usap? Sige, sa sala tayo. -'Di, ayos lang.
Sa sampung taon nating magkasama,
mahabang panahon 'yon, tama?
Oras na siguro para dalhin 'to sa susunod na level.
Level? Ano'ng ibig mo sabihin, Carlinhos?
Isabela Maria Guinle e Guimarães…
Gusto mo ba 'kong makasama habang-buhay?
'Di ko alam ang sasabihin.
Sabihin mo, "oo".
Ano 'yan?
Pasensiya, naubos ang hininga ko bago ka sumagot.
-A… -Mali ka ng iniisip, Carlinhos.
-Ano 'yan? -Magpapaliwanag ako, Carlinhos.
Carlinhos!
Carlinhos.
Carlinhos!
Tulong!
Ninakawan ako!
Sir, tulong!
-Tulong! Papasukin mo 'ko! -Palabasin mo 'ko!
Ma'am, pabukàs!
-Ha? -Yung gate.
Ha?
Yung gate!
Sige. Olavo, buksan mo ang gate.
Ha?
-Kailangan mong tumalon. -Sa gate?
Hindi, sa bangin. Malamang, sa gate!
-Bilis! -Paano?
Tumapak ka rito, at dito. Tulungan kita.
Diyos ko po.
Tulungan mo 'ko. Dali.
Tulungan mo 'ko.
-Ingat! -Olavo, buksan mo ang gate.
Bukas na ba?
Oo… nagbukas ng sugat sa ulo ko.
Carlinhos?
-Honey, mag-usap tayo. -Umalis na tayo.
-Tara na. -Carlinhos!
Carlinhos, bumalik ka. Magpapaliwanag ako, Carlinhos.
Sama ka sa'kin!
-Teka! Nakatakong ako! -Isama mo na siya.
Nasira na ang buhok ko.
Kinausap ko ang mga tao sa tindahan. Ikukuha ka na nila ng basahan.
Ayos lang. Halika rito.
May bukol na tuloy ako ngayon sa mukha.
'Wag ka lamigin, matutusok ako sa mata.
Hubarin ko na lang 'to.
Para mas komportable ka.
'Di lalaki ang hilig ng nobya mo, ah?
Eh…
Gaano na ba kayo katagal?
Sampung taon.
Salamat.
Puwede tayong magsalitan.
Ilalagay ko sa bukol ko, at ikaw, sa durog mong puso.
-At paulit-ulit lang. -Hindi ka taga-Rio, 'no?
Hindi. Taga-Paraíba ako.
Nakatira ako sa isang bukid doon kasama ang pamilya ko.
Ah, dito ka sa Marvelous City magpa-Pasko?
Hindi.
Sa Aspen ako kapag Pasko, kasama ang pamilya ko.
Pero minalas ako ngayong taon, at sira na'ng buhay ko.
-O, Diyos ko. -Ano ba'ng nangyari?
Paano ka napunta rito?
Napapalibutan dapat ako ngayon ng magandang niyebe.
Kasalanan ito ng airline.
Huminto muna kami rito,
At naisip ko, "Magsasaya ako sa dagat sa Rio. Magbibilad sa araw".
At para saan? Ninakawan nila 'ko! Kinuha nila lahat ng gamit ko!
Pitaka, pasaporte, mga dokumento, bagahe, lahat. Pati dignidad ko.
At 'di ko man lang masabi sa pamilya ko.
-Kalma. Gusto mo hiramin ang cellphone ko? -Ano ba naman?
'Di ko kabisado ang numero ng sinuman. Nasa cellphone ko lahat.
Passwords, contacts, nudes, lahat. 'Di mo ba kita? Sira na'ng buhay ko.
Sandali.
Sinira rin nito ang buhok ko.
Hello, Jorge.
Kailangan ko ang tulong mo.
Kasama ko si…
-Ano ulit ang pangalan mo? -Graça.
Kasama ko si Graça, nanakawan siya. Papadala ko'ng lokasyon at ipapaliwanag.
At, Jorge, padala rin ako ng t-shirt?
Salamat.
'Wag kang mag-alala, okay? Pupunta tayo sa presinto ngayon.
Hindi ako tutulungan ng mga pulis. Mas lalala lang.
Ipapahanap ng hepe ang magnanakaw,
tutuntunin tayo ng magnanakaw, at lagot tayo.
Kung nakatadhanang mangyari iyon, 'di dapat sa akin.
Hindi. Si Jorge, may kakilala si Jorge.
Tara na.
Naintindihan mo ba'ng nangyari?
Sinabi ko na, walang pasok 'gang 26.
Hindi, Sara. Tulungan mo ako rito.
-Bawal nga. -Para sa bigote ko…
-Tigilan mo 'ko. -Halika rito.
Ano? 'Di ka papasok ngayon?
Ngayon? Ika-23 ng Disyembre ngayon, sir. Pasko.
Kung ayaw nilang pumasok sa araw bago ang bisperas ng Pasko,
sunod niyan, ika-1 pa lang, sarado na sila.
Ma'am.
Pasko ngayon, kaunti lang ang pumapasok. Mga emergency lang, okay?
At sa tingin mo, hindi ito emergency? Ganoon ba?
'Di ako aabot sa Pasko.
Nauntog ang ulo ko.
Niloko ang lalaking ito. Yung nagmamanaeho…
laging kampi sa amin.
Kaya walang silbi ang batas sa bansang 'to.
Ano iyon?
Puwede bang 'wag ka mag-eskandalo, o gusto mong hulihin kita?
Ano sa tingin mo?
-Gusto ninyo makulong? Tara! -Kalma lang.
Sara!
Ano ba, Jorge. Paano mo siya nakilala? Sa Tinder?
Hinaan mo. 'Wag mo 'ko gawing masama.
Tingnan mo! Iyan ang emergency.
Hulaan kung sino'ng may sabon o medyas sa Secret Santa.
At sabi mo pa, "Tutulungan kita."
Nakakahiya iyon, Carlinhos.
Graça. Kalma ka lang, Graça. Kalma.
Paano ako kakalma, Carlinhos? Sira na ang Pasko ko.
Hindi, makinig ka. 'Wag ka mag-alala, aayusin natin 'to.
Paano? Ha?
'Di mo ba narinig ang sabi ng pulis?
Magpa-Pasko ako sa malamig at mabahong presinto kasama ang mga pangit na tao.
-Bakit, Jorge? -Ang appointment mo kay Lady Sofia.
Lady Sofia? 'Di ito ang oras para sa usapang aso.
Dalhin mo sa vet.
Hindi, Lola ko si Lady Sofia. Pero parang aso rin 'pag galit.
British na palayaw ang Lady Sofia, parang pagkamaagap niya.
Ba't nag-aalala kang mahulí? Baka 'di na 'ko pumunta sa Christmas party.
-Ano? -Ano?
Nasisiraan ka na ba? Ba't 'di ka pupunta nang walang dahilan?
Totoo.
At 'di ko na alam ang gagawin dito.
Madali lang 'yan. Lusawin mo at gawin mong kahit ano.
Paano ko ipapaliwanag ngayon 'to sa pamilya ko?
'Di naman ganoon kalalà.
Ano'ng ibig mo sabihin, Jorge?
Ano gagawin nila 'pag nalaman nilang nagloko si Bebela?
Tatapikin ako sa likod at babatiin?
Hindi. 'Wag kang mag-alala. Alam ko ang magagawa ko para tulungan ka.
Pero kailangan ko rin tulungan ang sarili ko.
Kung matutulungan ako ng pagtulong ko sa 'yo, magtulungan tayo. Kuha mo?
Hindi.
Ganito, darating kang may bagong nobya.
At 'di mo na dapat ipaliwanag. Alam na nila 'yon.
-Bagong nobya? -Oo, kunwaring nobya. Alam mo 'yon?
Sa gayon, 'di na ako magmumukhang tanga rito sa presinto,
at walang makakaalam na niloko ka,
isinabay sa iba, pinagtaksilan, nilinlang…
Oo na, kuha ko na.
Magandang plano 'yon. Gagawin mo ba 'yon para sa'kin?
Eh, hindi ko 'yon gagawin para sa 'yo.
Wala akong ibang ibig sabihin, ah?
Papatulan naman kita sa isang araw na wala akong ganap.
Gagawin ko ito para sa Pasko. Ang Pasko ay para sa pamilya.
At dahil wala ang pamilya ko, hihiramin ko ang sa 'yo.
Nakakatawa.
Hindi ito magandang ideya.
'Di ko kayang magsinungaling sa kanila ngayong Pasko.
Ah, kuha ko. Okay, sige.
Eh, 'di, 'wag ka magsinungaling.
Sabihin mo ang totoo, okay? Kuwento mo ang nangyari sa banyo.
Pero ikuwento mo lahat. Ikuwento mo habang naghihiwa ka ng pabo.
Sabihin mo sa buong pamilya mo.
-Sabihin mo, mahal mo 'ko… -Mahal kita, Bebela!
87 NA TAWAG MULA KAY BEBELA
Unang beses ang pinaka 'di malilimutan, 'no?
Unang beses…
'Di ito ang unang beses ko. Sanay ako sumakay sa helicopter.
Parang hindi naman.
Sumasakay ako, pero 'di ko gusto. Lahat ng lumilipad ay may pakpak.
Eroplanop, kalapati, kahit lamok ay may pakpak.
Pero ang isang 'to, may nakakabit lang na bentilador.
Paano ako magtitiwala? 'Di ko kaya.
Ayaw ko pang mamatay!
Diyos ko. Nasa Lupain ako ng Pasko.
Tara na?
Grabe! Ano ang lugar na 'to?
'Di ako makapaniwala! Totoong paragos 'to!
Taong niyebe!
Ah, gawa pala sa bulak. Pero malamig naman siya.
Mag-ingat ka!
Tingnan mo 'tong Christmas tree!
May mga regalo para sa lahat!
Huwag! 'Wag mong gawin yan!
Graça, 'wag!
May iba pa!
-O, Diyos ko, hindi! -Sandali, Graça.
Hindi ako makapaniwala. Tsiminea ni Santa?
Orasan sa Harry Potter?
Saan n'yo nakuha lahat ng mga 'to?
Ano ba 'yan!
'Di n'yo man lang naisip ang mga mga dala ni Santa.
-Ano ba? -Bakit gagawa ng bagay na 'di gumagana?
'Di magkakasya si Santa rito, pati ang sako ng mga regalo.
Diyos ko. Ano ba 'yan. Tingnan n'yo ito.
Hindi makakapagtrabaho si Santa sa ganito!
-'Di ko ata napag-isipan 'to nang mabuti. -Hindi nga, boss.
Ang mag-uwi ng hindi kakilala sa araw ng Pasko?
Walang mangyayari.
Ibabagsak ni Santa ang sako, at gagamit pa ng doorbell para pumasok.
-Paalam. -Oo, pakiusap.
-Ano'ng nangyayari dito? -Tinakot mo ako.
Lady Sofia?
Hindi! Iyon si Lady Sofia.
Ah, patay na siya?
Ako'ng namamahala at naninigurado na nakukuha niya ang gusto niya.
Sa maayos na paraan!
-Si Ms.Chica ang assistant ni lola. -Tawagin mo sabi akong Francisca.
-Ako si Graça. -Graça?
Graça? Sinong Graça? Tagasaan siya?
-Sa Paraíba. -Nobya ko si Graça, Ms. Chica.
Francis…
Bagong nobya?
Nagliligawan kami.
Kita ko nang kawawa ang relasyon mo.
Tingnan ninyo!
Sa ibang bansa lang makikikta ang manikang ito. Wala nito sa Brazil.
Hoy! Saan ka pupunta?
Bumalik ka rito, wala ka sa rampahan.
Sa lumang kuwarto ni Bebela ka matutulog. Malinis na 'yon.
Lumang kuwarto ni Bebela?
Hindi kayo tabi matulog?
Kaya naman pala.
Nasaan ang mga bagahe niya?
Patungkol doon, Ms. Chica, Kakailanganin ko ang tulong mo.
Hi, Carlinhos.
Kumusta ka, Solange?
-Gising, pare! -Ano ba? Pakawalan mo 'ko.
-O, Pedro Afonso… -Talunan.
Bakit nag-aasal bata ka 'pag nakikita mo si Carlinhos?
Ano, Sol? Nakatatanda niya 'kong pinsan, pangaralan ko dapat siya.
Iyon lang.
At normal akong tao, wala kang magagawa.
Ano iyon?
Tingin mo ba, mananakit ako ng pinsan?
Siyempre hindi. 'Di nga ba?
Hindi… Oo… Hoy!
-Tingnan mo'ng mukha niya. -Binabawi ko na.
Makinig kayo, napaka-mature ng relasyon n'yo.
Carlinhos…
Nasaan ang kapares ko sa sauna?
Bebela?
Oo naman.
Ah, tungkol doon…
May nakilala 'kong bago.
Uy, sinasabi ko sa 'yo.
Buti at magandang uri ito ng kahoy na laging pinupunasan.
Dahil isang salubsob lang,
baka nagkasugat-sugat ang puwit ko.
Graça, ito ang pinsan kong si Pedro Afonso,
at ang nobya niya, si Solange.
-Ikinagagalak ko. -Masaya akong makilala ka.
Masaya akong makasama kayo.
May vertigo ako.
Eh 'di, may relasyon kayong dalawa?
Magaling.
Ano 'yang suot mo? Pupunta ba tayo sa Christmas Safari? Ha?
'Di ko nga rin gusto, pero ito lang ang mayroon si Ms. Chica.
Teka, sandali.
'Wag mo sabihing inimbita ka ng lokong ito sa huling minuto
at pumayag ka naman.
Oo naman. 'Di mo na kailangan itanong, Solange.
Oo, pero ibang usapan pa ang tungkol sa mga damit.
Nasobrahan sa pagtatalik. 'Di na kaya ng mga damit ko.
'Di ko maintindihan.
-'Di mo maintindihan? -Hindi.
Pagtatalik. Kahalayan. Gawin ang kapusukan.
'Di niya 'ko pinagpapahinga.
Gusto niyang gawin parati.
May problema na nga ang hita ko. Hindi ko na…
Kahapon kasi, honey,
ibang klase, wala sa mundong 'to, alam n'yo?
Sobrang galing niya, gusto kong palakpakan.
Mauna na kami.
Sana nakita ko ang mga mukha nila. Uy! Paganda nang paganda ito, ah.
Ang asim! Hindi ka umiinom?
Hindi. Teka, Graça. Sa tingin ko, 'di ayos ito.
Dahil kakaiba ang pamilya ko.
-Lalo na ang lola ko… -Carlinhos!
Sa wakas. Marami tayong pag-uusapan.
Tita, si Graça nga pala.
Ang pangit.
Ang pangit ng ideya.
Sandali, may kausap ako.
'Di, procrastinator si Carlinhos pero 'di iresponsable.
Napirmahan na.
-Napirmahan ko? -Oo.
Pirmahan mo na lang ito!
Luís, wala akong pakialam. Sesantehin mo.
Teka. Buntis si Filomena.
Buwisit, Luís Otávio. Buntis si Filomena.
'Wag mo sesantehin.
Kontraktor lang siya.
Sesantehin mo. Naayos ko na ang lahat kay Carlinhos.
At bakit 'di mo pa pinapadala ang kontrata sa akin?
Wala akong dalang kahit ano.
Bunutin mo na ang suwero at ipadala mo na, Luís Otávio.
Ano ba, 'di mo ba kayang isang kamay lang?
'Di dahilan ang maospital, Luís Otávio.
Nasa mesa ko dapat 'yan sa limang minuto.
Ano ba ito? Pasko o araw ng mga patay?
Grabe, kakaiba ang mga taong 'to.
Makipagkita tayo sa wala sa kompanya.
'Di puwede, alam mo? Wala kumikilos, kahit sino.
-Alice? -Teka, sandali.
Mag-uusap tayo mamaya.
Gusto ko ang kumpiyansa mo sa sarili
na iwan ang sampung taon mong nobya,
at magdala ng hindi kilala ng sinuman
nang walang pasabi.
Masyadong pakialamera ang tita mo.
Nanay ko si Alice.
Ano? Eh, bakit mo siya tinatawag na Alice?
At ano'ng itatawag niya sa'kin, honey?
Ma? Mama?
Ma? Mamacita?
Hindi na bata si Carlos Henrique.
'Di na kailangan ang mga ganoon, kuha mo?
Nakikita ko, pero 'di ko maintindihan.
Iba siguro ang pagpapalaki sa 'yo.
Saan naman kayo nagkakilala?
-Tabing-dagat. -Party.
-Tabing-dagat.
Sa tabing-dagat ba o sa party?
Sa party sa tabing-dagat. Luau ang tawag doon.
Nang una kong makita si Graça, parang coup de foudre.
Hindi, sandali.
Hindi ganoon. Tumatapang na ang hiya niya.
-'Di nangyari iyon. -Coup de foudre.
"Tinamaan ng kidlat," sa wikang French.
Oo, tinamaan ako ng kalituhan sa sitwasyong ito.
Ah, ikaw pala si Graça? Pinag-uusapan ka ng lahat.
Kumusta?
Carlinhos, mag-usap tayo.
-Pa, sa totoo lang… -Halika.
Teka, sandali.
'Wag ka gagalaw, Graça. Diyan ka lang, hintayin mo 'ko.
-Sige lang. -Babalik ako.
'Di ko alam ang nangyayari.
-Nasaan si Bebela? -Hiwalay na kami. Pa.
Oo, halata naman.
Gusto kong malaman kung paano, sino, at bakit?
-Sa'kin na lang iyon. -'Di siguro, Carlinhos.
Bigla ka na lang magdadala ng bagong nobya rito sa bahay?
Kailangan siyang kilatisin. Hindi ganyan. Ano ba'ng iniisip mo?
Hindi ko alam.
At isa pa,
naisip mo bang hinahain mo ang kompanya kay Pedro Afonso nang walang hirap?
Hindi totoo 'yan, Pa. Mahaba pa ang oras para pagdesisyunan iyan.
Ayos si Graça, dad. Makikita mo.
Carlinhos,
sino si Graça?
Pa!
Hoy, bata. Puwede mo ba 'kong tulungan?
Puwede mo ba akong ikuha ng pagkain?
Gutom na gutom na kasi ako.
Bata ka pa, kabisado mo ang bahay. Mas madali para sa 'yo.
Maglalaro tayo mamaya ng habulan.
Ang pagpapatupad ng batas ay hindi biro.
Sa pagkalat ng militia. Sino'ng "pulis" at "magnanakaw,"
nawawalan na ng saysay.
Ilang taon ka na?
Nasa tamang edad.
Ngayon, paumanhin, nagbabasa ako, okay?
Aba, ikaw ba si Graça?
Narinig ko ang tungkol sa 'yo. Ako si Milu.
Sama ka lang sa'kin, sasaya ka.
Sa wakas, may matinong tao na sa bahay na 'to. Salamat sa Diyos.
-Gusto mong kumain? -Ano? Sa wakas!
-Gutom na gutom na ako. -Dadalhin kita sa kusina.
Sandali! 'Wag kang titingin.
-Andito si Bento Leão! -Oo naman.
Babe, tara rito.
-Hi, babe. -Honey.
Bento Leão!
Tagahanga mo ako!
Kabisado ko ang bidyo mo sa TikTok.
Gusto mong sumayaw? Gusto mong sumayaw? Si Leão ay mag…
Unang-una, ang galing mo sumayaw. Pangalawa, masaya 'kong tagahanga kita.
Pero sa totoo lang,
bisita lang ako ngayong araw.
Kumanta ka kahit kaunti lang, para makapag…
Seryoso?
Oo naman.
-Kakanta ako, sige. -Totoo?
Aba, narito siya. Tales, sandali!
Tara rito, Tales. Kausapin mo kami. Hi, honey.
-Ang galing! -Bakit?
Napakamoderno.
Paano 'yon? Sino ang nauuna?
-Salitan ba kayo? -Hindi! Baliw ka.
Anak ko si Tales.
Masaya akong makilala ka, Tales.
'Di siya sumagot sa'kin.
'Di siya nagsasalita. Naging monghe siya't nanumpa.
Sa katahimikan, kalinisan, kainipan…
Kaya pala… Namaste.
-Makinig! -Ano?
Alas-otso na. Tara na.
Narito na siya. Halina kayo.
Saan tayo pupunta?
Sa'n ka nagpunta? Kanina pa kita hinahanap.
At kailan pa ako uminom ng martini na may dalawang olive?
Paumanhin, Lady Sofia. Ako na riyan.
Hindi, ayos lang.
Huling pagkakamali na sana 'yan sa gabing ito.
Makinig, aking pamilya. Makinig muna kayo sa'kin.
Dahil magkakasama naman tayo ngayong gabi,
tayo ay magkampay.
-Para sa ating magiting na lider… -Hoy!
Pagkatapos ng huling bypass surgery ko,
binigyan ako ni Dr. Mizael ng pamimilian,
ang umalis sa board ng kompanya
o kumuha ng bagong puso.
At dahil 'di basta-basta lang ang bumili ng bagong puso…
Bawal talaga 'yon, Ma.
Kinausap ko'ng mga abogado,
karumal-dumal na krimen daw 'yon at kahit tayo ay puwedeng makulong.
Alam ko, Íris. Nagbibiro lang ako.
Oo nga naman. Baliw ka ba? Ba't naman gagawin ni Mama 'yon?
-'Wag mo akong subukan, Milu. -Bibili ng puso si Mama…
Ganito ang mangyayari,
'di na ako magpapaligoy-ligoy pa,
kailangan kong pumili ng bagong mamamahala
sa kompanya ng konstruksiyon ng Bragança-Salles
-Ano? -Ano iyon, Ma?
Tamang-tama ang napili kong Pasko. Puro kadramahan ang pamilya mo!
Katahimikan!
Gaya nga ng sinasabi ko,
sasamantalahin ko ang selebrasyon ngayong Pasko
para kilatisin kung sino ang karapat-dapat na pumalit sa'kin.
Parte siya ng pamilya, siyempre.
At magtatrabaho siya katuwang ng ating CEO.
Mas mataas sa akin na CEO, kung ganoon.
-Hindi, pero… -Mas mataas nga.
Hoy, bata!
Halika rito.
Hoy!
Matalino ka, ano'ng nangyayari?
Ano yung CEO? Tagapamahala?
Chief Executive Officer.
Isang bagay na ang Executive Director.
Pero namimili sila ngayon ng bagong Chair ng Board of Directors.
Ang sabi ko, ipaliwanag mo, hindi lituhin ako lalo.
-Makinig ka. Nakakainis siya. -Wala akong maintindihan sa sinabi niya.
'Wag mo isipin ang CEO. Nagtatalo sila kung sino'ng magiging boss.
Pumusta ka na.
Para sa trono ng Iron Lady, nariyan
ang nobyo mo, ang magaling at masipag.
Ang overachiever na hindi etikal.
Ang babaeng may pusong-bato.
Ang nagrerebelde nang walang dahilan, ang anak kong walang silbi.
Ang artistang hindi maunawaan.
Ang henyo, nakakainis na henyo.
At ako, ang wala sa ayos dito. Kuha mo ba?
Hinaan mo lang.
Kaninong 'di pamilyar na tawa 'yon?
Carlinhos, tumabi ka.
Hi!
Kumusta ka?
Iba ang itsura ni Bebela.
Lumapit ka rito, anak.
Lalapit na 'ko.
Sino nga ulit siya?
-Hi! -Ano'ng pangalan mo?
Graça. Graça, parang "grasya".
Handa na ang hapunan.
Sa totoo, mukhang mas okay pa kung 'di na ako umalis ng presinto.
Gusto niya naman siguro ako, ano?
'Di ko alam. Depende sa kung ano'ng gusto niya.
Para sa pilikmata?
Ayaw mo ng susó?
Gusto!
Gustong-gusto ko, kinamay ko na nga.
Sisipsipin ko rin ang sa'kin. Gusto ko ang ganito.
'Yan nga ang sinasabi ko, babe.
Minalas lang talaga, Lola.
Lagpas lang kami ng kalahating oras sa deadline.
Ganito kasi 'yon, Carlinhos.
Walang usapang kalahati lang.
Talo pa rin ang màhuli ng kalahating oras. Kung ako, lalaro ako para manalo.
Ang arsenal ba'ng sinasabi mo?
Iyon nga, Lola.
'Wag mong isipin 'yon, Carlos Henrique.
Dinaya lang naman ang bidding.
At 'di ikasisira ng pangalan ko 'yon.
'Di ko rin sisirain ang sa'kin, Lola.
May sasabihin ka pa?
Oo. Dahil narito tayong lahat,
pag-usapan natin ang hiwalayan n'yo ni Bebela.
Biglaan naman 'yon.
'Wag mo 'ko isipin, Pedro Afonso. Salamat.
Pero nag-aalala ako sa kompanya.
Mahalaga na isipin ang kompanya.
Baka masaktan si Bebela, ang ating Cement Princess,
na mapalitang parang pangit na regalo sa Pasko.
Sa totoo, nakakapagtaka nga
kung ba't bigla kayong naghiwalay ni Bebela,
nang walang rason.
'Wag ninyong sabihin 'yan, pinatatamaan ninyo na ako.
At isa pa,
ang makakaintindi lang sa mga rason niya ay isang taong may mabuting puso.
Figure of speech 'yon, Lola. Walang kinalaman sa sakit n'yo.
Nakakaintindi ako ng metapora, Carlinhos.
Sagutin mo ang pinsan mo.
Maayos kaming naghiwalay ni Bebela.
Iyon lang.
Ang mature mo. Pasensiya, pero… Palakpakan natin siya.
Napaka-mature. 'Yan ang sinasabi ko.
Bento! Itigil mo 'yan, babe.
Dahil pare-parehas tayong matatanda na,
tawagan natin si Bebela.
Imbitahan natin siya para bukas.
Sampung taon siyang parte ng pamilya, at ngayon ay hindi na.
Nawala siyang tila Dungeon Master. Nasaan si Bebela? Wala na.
Pedro Afonso, 'wag. 'Di 'yan kailangan.
Touch screen 'to. Huli na. Iba talaga ang teknolohiya.
Ay, padalhan mo rin ng halik.
Akin na 'yan.
Nasira na ba ang ulo mo?
Hindi. Maayos ang utak ko, at 20/20 ang paningin ko.
'Di tulad ninyong lahat na nagpapanggap na parang 'di ako nakikita.
Lagay mo lang sa bigas, gagana na ulit 'yan, okay?
Gusto ko ang drama, mga kapamilya!
Iba na ang mood!
Kahanga-hanga iyon.
At isa pa, 'wag ninyo akong subukan.
'Di pa ako nag-aayos sa lagay na 'to,
at puro kayo Bebela, blonde na parang manikang Barbie.
Gusto mo ng atensiyon? Bibigyan kita ng atensiyon.
Mga kapamilya, alamin natin
kung sino ang misteryosong baliw na inuwi ni Carlinhos dito sa bahay ngayong Pasko.
Ikuwento mo kung sa'n siya nabubuhay, pa'no kumakain, at pa'no magparami.
Tama na, Pedro Afonso!
Pasko ngayon.
At tungkol sa pamilya ang Pasko. Kaya gusto kong malaman ang sa kanya.
Sabihin mo, kanino ka nagtatrabaho?
Ikukuwento ko ang pamilya ko, 'pag sinabi mo ang alam mo tungkol sa 'yo.
Siyempre, maalam ako sa pamilya ko. Baliw ka ba?
Sige nga.
Sabihin mo sa'min kung ano ang paboritong pagkain ng nobya mo?
-Ang dali! -Solange?
Ni Solange?
Tartare. Tartare na steak.
Ano?
Karne, Pedro Afonso? 'Di ako kumakain ng karne!
-'Di ako makapaniwala. -Teka.
-Nakakatawa. -Tartare na tokwa.
-Tokwa! Tartare na tokwa. -Tokwa? Gagawin kitang tokwa.
Sandali, Solange! Gusto niya ang lahat ng uri ng tartare.
Napakahilig niya sa tartare.
Solange!
Ano? Itutuloy pa ba natin?
Narito na rin naman tayong lahat. Tuloy?
Ano ang mga unang salita ni Carlinhos?
Ah, ano…
Enéas, sabihin mo.
Um, sinabi niya ay…
Ano ang hiniling ni Isolda kay Santa?
Hindi na naniniwala ang anak ko kay Santa.
-Oo kaya. -Manahimik ka.
Ano ang buong pangalan ng tatay mo?
-Naniniwala ako. -Kumain ka.
Sino ang paboritong anak na babae ni Lady Sofia?
Kailan unang sinabi ni Alice na mahal niya si Enéas?
Hindi namin alam.
-Ano ulit ang pangalan mo? -Enéas!
Binato… binato mo ba ako ng tinapay?
Sinira mo ang pamilya ko!
Wala akong ginawa, Carlinhos. Ganoon talaga ang pamilya.
Mag-aaway at magbabati rin.
Iba ang pamilya ko.
Dapat lang. Ginawan ko lang sila ng pabor. Malapit na silang…
sumabog na parang pressure cooker.
At ngayon, inilabas na nila lahat.
Sumali ka rin dapat sa kanila.
Tensiyonado ka mula pagkabata. Ilabas mo na rin 'yan, Carlinhos!
Dali! Pakawalan mo na 'yan
Ano'ng nangyayari?
Ano ba 'yan, Tita?
Graça?
Balak mo ba 'kong patayin, Ms. Chica?
Francisca!
Ha?
Ano'ng ginagawa mo ng ganitong oras?
Ano'ng ginagawa ko?
Gusto kong malaman kung paanong ang tagabukid na katulad mo
ay napunta rito.
Tagabukid?
Respeto naman.
Ipinanganak akong mayaman. Mayaman ako, honey. Sobrang yaman.
Pumarito ka, babae ka.
Sasabihin mo ba sa'kin ang totoo,
o idadaan ko na lang sa dahas?
Marahas ka na sa lagay na 'yan.
Tingin mo, makakatulog ako niyan,
kakaisip sa 'yong naghihintay sa'kin na parang si Chucky?
Mas grabe pa ang gagawin ko sa 'yo.
Gagawin ko ang lahat para protektahan ang alaga ko.
Ms. Francisca, maupo ka, pakiusap.
Pero 'di ikaw ang masusunod. Uupo lang ako dahil pagod ako.
Gusto kong maintindihan mo, Ms. Francisca,
alam kong pinoprotektahan mo si Carlinhos,
na parang anak mo na siya.
Pero wala akong gusto sa kanya. 'Di ako narito para sa pera niya.
Eh, ano'ng gusto mo?
Gusto ko lang ng masayang Pasko.
Ang masayang Pasko ay kasama ang mga kakilala natin.
-Hindi sa ibang bahay. -Alam ko.
Pero anak ako ni Santa Claus.
Ano ulit?
Anak ni Santa Claus.
Iniisip ng lahat na si Santa Claus ay may mahiwagang buhay.
Sobrang hirap ng trabaho niya.
Nuno, bantayan mo muna ang linya. Inihian na naman ako.
Pagkatapos asikasuhin ang napakaraming bata,
sino sa tingin mo ang laging nasa huli ng linya ni Santa Claus?
Anak!
Hi, Papa.
Kailangan pa ng kaunting oras ni Papa.
Okay.
Pero may regalo ako para sa 'yo.
Ito…
si Saint Nicholas.
Ang tunay na Santa Claus.
Pumupunta siya sa bawat bahay
para basbasan ang mga pamilya.
Salamat, Papa.
Walang anuman, anak. Mahal kita.
Mahal din kita.
Pero kailangan na bumalik ni Papa.
Okay.
Tapos,
nang mawala ang tatay ko,
wala nang saysay ang mag-Pasko nang mag-isa.
Kaya nakiki-Pasko ako sa ibang tao, alam mo 'yon?
Kaya pala.
'Di ko lang maintindihan kung bakit nadamay ang alaga ko.
Ipapaliwanag ko.
Iisipin mong baliw ako.
Huli na.
Taon-taon, mag-aayos ako,
pupunta sa isang lugar, at hahanap ng bagong pamilya.
Pinakikiramdaman ko iyon, alam mo?
Pero ngayon taon, nang humingi ako ng tulong, dumulog agad si Carlinhos.
At naramdaman ko, dapat akong pumunta rito.
-Gusto mo makita ang iba kong mga Pasko? -Oo.
Tingnan mo.
Portuguese na pamilya ito. Hay, iba rin talaga sila.
Nakilala ko sila sa CADEG at sinabi ko na wala akong pera
para makita ang pamilya ko sa Paraíba, na ang pangalan ko ay Maria da Graça.
-Tingnan mo. -Sandali.
Sino itong lalaki na may bigote? Gusto ko siya.
Si Ms. Lurdes 'yan.
Ito ay Pasko ng pagiging fit.
Maniniwala ka bang wala silang handang pabo?
Inihaw na manok lang.
Ang farofa nila? Whey na protina pala.
Hmm.
Sandali. Parang nakakain ka ng sauerkraut sa litratong 'yan.
German naman ang pamilyang ito.
May isang nakakainis na lalaki, si Rui.
Kumbinsido siya na nobyo ko siya.
'Di ka nakikipag-date sa isang miyembro ng pamilya taon-taon?
Siyempre, hindi!
Nagpapanggap akong nobya ni Carlinhos para 'di malamang niloko siya.
Ano'ng ginawa ng bruhang iyon?
Hindi na siya ulit makakahanap ng lalaking gaya ni Carlinhos.
Bakit?
Paano kung ayaw pala niya sa lalaki?
Kawawa ng alaga ko. Natalo sa babae.
Oo, Ms. Francisca,
tinutulungan ko lang si Carlinhos sa problema niya.
Oo nga, pero binibigyan mo naman ako ng problema.
Ano'ng iniisip mo?
Ngayon, kasabwat na 'ko sa kasinungalingang ito.
At ngayong Pasko pa! Hindi 'to puwede.
Ms. Francisca, tulungan mo ako. Pangako, ngayong bisperas lang.
-Pati pala tanghalian kinabukasan. -Kita mo?
Kailangan kong kumain bago umalis para busog ako.
Pero ganito,
pangako, pagkatapos ng tanghalian,
aalis na ako at hindi mo na ako makikita.
Hayaan mo nang sumaya ang Pasko ko.
Sige na?
-Magandang umaga, Alice. -Sa 'yo rin.
-May gusto kang kainin? -Ayos lang ako, Ms. Chica. Salamat.
Aga mo yatang nagpipinta?
Regalo ko ito kay Lady Sofia.
Tungkol sa Huling Hapunan?
Hindi. Tungkol ito sa Hapunan ni Saturn.
Napakahusay, Alice.
"Mama."
Ano?
'Di ba tinanong ng nobya mo ang una mong mga salita?
Iyon ay "Mama."
Hi, Lola. Kumusta? Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
'Di ko kailangang magpaliwanag sa pilyong katulad mo.
Gusto ko 'pag inilalabas niya ang lahat. Nagiginhawaan siya.
-Tara na, Graça. -Hindi pa ako tapos kumain.
Tingin ko, tama siya. Kailangan ko pang maghanda para sa laro.
Siya nga pala, 'di na ako makapaghintay makitang maglaro si Graça.
Maglalaro ka, 'di ba?
-Hindi. -Oo.
Oo naman. Gagalingan ko nang husto.
Ganito ako maglaro.
Kaya maghanda na tayo.
Sige na. Salamat, Ms. Sofia.
Lady Sofia.
Lady ang pangalan niya. Lady. Lady Sofia.
-Naglalaro ka ba ng polo? -Polo?
Akala ko magbabaraha tayo. 'Di ako naglalaro ng polo.
Hindi ako tatakbo nang nakabikini.
Polo lang. Hindi water polo.
Eh, 'di, kung polo lang, puwede akong maglaro.
Ang polo ay… polo lang.
Kaya ko iyon.
Manlalaro ako ng polo. Polo lang.
Anak, ang helmet mo.
Makinig kayo! Masasaksihan ninyo ngayon…
si agrogirl.
"Babaeng tagabukid" ang ibig sabihin noon.
Ginagawa ko na ito simula pagkabata.
Isa, dalawa, tatlo.
Ayos lang ako.
'Di ko kailangan ng tulong. Sinadya ko 'yon.
Kung kakampi lang sana natin si Bebela, isang equestrian Olympic medalist.
Sulong, Pegasus Team.
Kailan ka pa naging lider, Pedro Afonso?
Hindi ko alam, Mama.
Sige pa, kabayo ko!
Pokus!
Hinto!
Ano? Simulan na natin?
Sige. Handa na ang team ko, kaso…
Wala ka bang nakakalimutan?
Kalma!
-Ayos ka lang ba? -Ayos lang ang lahat.
-Simulan na natin? -Sige ba. Hinihintay lang kita.
-Dito, Esmeralda. Tulungan kita. -Sige.
Tara na.
Mas maamo ang mga kabayo sa Paraíba.
Oo. Ipakita mo lang kung sino ang dominante.
Ang Diyos iyon!
Oo, sa tingin ko, tama ka.
-Francisca! -Paumanhin, Ms. Alice.
Tingnan ninyo! Ayos na ang lahat.
Sabihin mo pa.
Alam kong mahirap manuod na wala ang pinakamagaling na manlalaro.
Miss ko na si Bebela.
Hoy, kalimutan mo na si Bebela. Gusto kong masabik.
-Graça! -Graça!
Katahimikan!
Magsisimula na ang laro. Ayaw ko ng mga panggulo.
Nakawala sa tali si Mama.
Sige!
Talo ka kung wala si Bebela. Duwag.
Loko.
Siguradong panalo na 'yan.
Kunin mo ang bola, ball girl.
'Di ba sa soccer iyon?
Ano? Tara na?
Oo!
Takbo, Esmeralda!
Sige, Graça!
Goal! Sabi sa inyo eh!
-Nagawa ko! -Lady Sofia!
-Hala. -Napatay ko ba ang matanda?
Nakakatakot ito!
Diyos ko po!
Dalawang libong taon na ang polo,
ngayon lang may nasaktang nanunuod.
-Tapos ka na ba, dok? -Oo.
Ang ganda tingnan.
Nakakahiya!
Gusto ko na lang mawala.
Sumama ka sa'kin, Graça.
'Wag, hindi totoong gusto kong mawala.
Halika na, Graça.
Diyos ko, saan ako mawawala? Wala akong pupuntahan.
Carlinhos!
TUNAY NA PASKO PETRÓPOLIS
Tinakot mo ako. Akala ko, palalayasin mo na ako.
Pero dinala mo ako sa masayang lugar.
Madalas ako rito noong bata.
-Naisip kong magugustuhan mo. -Gusto?
Gustong-gusto ko, Carlinhos.
Ito ang Pasko! Mga batang tumatakbo, pila sa lahat,
agawan ang mga tao sa pabo, mga ilaw kahit saan.
-Maligayang Pasko. -Uy!
Naku! Palagay ko, pangit ako sa litratong 'yon. Isa pa, dali.
Kunin n'yo sa unang booth matapos ang dalawang oras
Graça, bakit sobrang saya mo? Ano ang espesyal sa Pasko?
Ang Pasko ay lahat, Carlinhos.
Ang Pasko ay Pasko, alam mo? Ang Pasko ay…
Pasko, alam mo?
Alam kong 'di mo alam ang sasabihin.
Ang pasko ay komersiyal na holiday lang.
Iyon lang.
Aba.
Kailangan ni Carlinhos ng kaunting diwa ng Pasko.
-Huwag. Pakiusap, Graça. -Sige na!
-Huwag, Graça! -Heto, kunin mo.
Ako ang Nutcracker.
'Di ba, lalaki ang Nutcracker?
-'Di ang kasarian ko ang tutukoy sa'kin. -Okay, Nutcracker.
Sabihin mo sa'kin, Haring Daga, ano ang gusto mo ngayong Pasko?
Pagkatapos mong baliin ang ilong ni lola,
isang himala lang na mapunta sa'kin ang kompanya.
Pero 'di ako hihiling sa pekeng Santa na 'to.
Ayaw ko ng niloloko ako.
Bakit? Sumobra ba ako? Pasensiya na. Nakakainis na ba ako?
'Di mababago ng insidente ang kapalaran ng kompanya, ok?
At walang kinalaman si Santa roon.
Mga tao ang pangit ang ugali. Maganda ang karakter, astig siya.
Hindi, Carlinhos.
'Wag ka mag-alala, 'di tungkol sa 'yo.
Siguro, gutom lang ako, ano?
Kailangan ko ng masustansiyang pagkain.
Ganito na lang.
Ikaw na magbayad ng maskara, alam mong kapos ako ngayon,
bumili ka ng cotton candy, ako sa potato balls,
magpapakabusog tayo, ok?
Okay.
Uy, sir. Pabili ako ng dalawang potato balls.
Sige. Gusto mo ng farofa?
Graça?
Ako ito, si Rui, noong huling Pasko.
Nalilito ka yata. Walang Graça rito.
Nakakatawa ka pa rin.
Mama, tingnan mo!
Graça?
-Tara! -Ano ba, Graça? 'Wag!
-'Di pa ako bayad. -Graça.
Graça!
-Mamaya ko na ipapaliwanag. -Graça!
Uy, Graça!
Graça!
Uy, Graça!
Graça!
Hoy, Graça! Huminto ka!
-Wala na siya. -Sino?
Graça, hindi naman ako tanga.
Sino 'yong lalaking naka-Tyrolean?
Loko na nakilala ko dati.
Sinasabi ko sa 'yo.
May babalang karatula dapat ang mga tao tungkol sa kapangitan nila.
Tama.
Kailangan munang sumubok at magkamali para makilala ang tamang tao.
Paano naman ang cotton candy?
-Kainin na natin? -Gusto mo? Sa iyo na.
-Siyempre, hindi. Hati tayo. -Ayaw ko. Sa iyo na lang.
-Kainin mo. -Sandali.
Oo na, kakainin ko na.
-Grabe, ang sarap. -Sabi sa 'yo eh.
Malapit na magsara ang museo. Gusto mong mag-tour?
Ikaw at ang magagarbo mong salita.
"Tour"? Anong tour?
Hindi ba puwedeng dumalaw, bumisita, pumasyal…
Sige. Pumasyal tayo.
Pakaubos ng cotton candy ko.
Hi. Kumusta ka?
Magandang gabi. Maligayang pagdating sa Museu de Petrópolis.
Bawal maupo riyan, Graça.
-Bawal tayong maupo sa upuan? -Sining iyan. Basahin mo.
Grabe! Tingnan mo.
Tingnan mo ito!
Pupusta ako, may ganyan ang lola mo sa opisina niya.
Ganyan na ganyan siya.
Replika iyan ng trono ni Dom Pedro II.
Na sobrang mahiyain at tensiyonado.
Parang may kilala akong gan'on.
Ako? Ano ka ba.
Minana niya'ng Brazil sa edad na 14.
-Labing apat na taong gulang? -Oo.
Grabe. Noong 14 ako, nagho-holen lang ako.
Ano naman ang gagawin mo sa Brazil sa edad na 14?
Puwede bang ibalik kung ayaw mo?
Hindi pinipili ang mana, Graça. Tungkulin iyon.
Hay, Carlinhos.
Minsan, mareklamo ka rin nang walang dahilan.
Nagrereklamo ka sa pamilya mo, pero tao lang din sila, gaya mo.
Masakit ba sila sa ulo? Oo. Pero pamilya mo sila.
Gusto mo bang mag-Pasko mag-isa sa bahay?
Oo, alam ko.
Miss mo na ang pamilya mo, 'di ba?
Tungkol do'n… May kailangan akong sabihin sa 'yo.
Ako rin. Buti na lang at nanakawan ka.
Ano?
Hindi. Ibig kong sabihin… 'di sa magnanakaw.
Ayaw ko rin na mawalan ka ng mga gamit,
pero ang sarap sa pakiramdam magkunwaring nobyo mo.
Wala pa 'kong nakilalang gaya mo, Graça.
Tulad ng sabi mo tungkol sa Pasko, mahirap ipaliwanag.
Ikaw ay… ikaw.
Pinakatotoong tao na nakilala ko.
Kailangan na natin bumalik, 'di ba? Kasi…
may hapunan pa.
Kaya kumain tayo nang marami.
Sige, bumalik na tayo.
Pero sinasabi ko sa 'yo, iba ang tradisyon ng pamilya ko.
Grabe! Paano n'yo nagagawang sirain ang lahat?
Eh, 'di, wala nang hapunan?
Siyempre, mayroon. Pero pagkatapos pa ng Christmas Ball.
Ball?
Hala, wala akong isusuot.
Akala ko, pagkatapos mabalian ng ilong si lola
ay hindi ka na magpapakita.
Pero mali pala ako, Carlinhos.
Ano ba, Pedro Afonso.
'Di ako tatayo rito at panunuorin kayong magtalo kung sino ang mas lalaki.
Mauna na ako.
Tumigil ka, Pedro Afonso.
O ano? Ha?
Babatuhin ako ng bola sa ilong ng nobya mong baliw?
Tigilan n'yo iyan. Bawal mag-away ngayong Pasko.
-Nauna siya. -Nauna siya.
Ako na ang tatapos.
-Ang ganda mo. -Salamat.
May itatanong ako sa 'yo, Mrs. Claus.
'Sensiya na sa abala. Pero nakuha ba ng asawa mo ang liham ko?
May regalo ba siya sa'kin? Dami ko pinadalang…
May regalo para sa 'yo.
Talaga? Tingnan mo nga naman!
Magugustuhan mo iyon.
Napakaganda noon.
Nananampal pa.
Tara na, Carlinhos.
Ang lola mo.
Gusto kong sabihin, ang sosyal niya talaga.
Mas gaganda ang ilong ko kung may tapal na ganoon.
'Wag mo sabihin sa kanya 'yan, ok?
Tama ka.
Kung gusto mo siyang bigyan ng atensiyon, sige lang. Ayos lang ako.
Mamaya na iyon.
Sa ngayon, ikaw ang gusto kong bigyan ng atensiyon.
Ano ba 'yan, Ms. Chica?
'Di ka makadaan sa gilid namin?
Ms. Francisca? Ako na ang magdadala nito kay Lola.
Ano ito, Pedro Afonso?
Pedro Afonso!
Seryoso ka ba? Ano'ng ginagawa mo?
Sandali, Solange! Basta…
'Di ako makapaniwala.
Lola.
Salamat, apo.
Kaawa-awa.
Puwede mo ba 'kong iwan saglit? May kailangan lang ako gawin.
Sulitin mo ang party. Magsaya ka.
Ms. Chica.
Uy, kaibigan, may softdrinks ka ba riyan para ipares sa inumin ko.
Diyos ko naman! Ang aasim ng mga inuming 'to, Diyos ko!
Ikaw, babae, sinasabi ko sa 'yo.
Wala ka sa ayos nang una kang mapunta rito.
Isa kang kapalpakan.
Isa kang kaguluhan.
Ngayong ginawa na kitang prinsesa,
iinumin mo ang maasim na inumin, at magpapanggap na matamis ito, okay?
Ang sarap.
Sumama ka sa'kin, Graça.
Sa mga handa, tama? Oras na para sa pabo.
Hindi, Graça. Mamaya tayo kakain. Sumama ka sa'kin.
Tara na.
Carlinhos!
Sinabi ko na sa 'yo, 'di ko kayang sumayaw nang ganoon.
-Ayos lang, gagabayan kita. -At manika na 'ko ngayon?
Iitsa mo kung saan-saan, mabubuwal, at magiging katatawanan.
-Dahil katawa-tawa 'to. -Graça, tama na.
'Di mo ba ako maseseryoso sa isang sayaw lang?
Isa lang.
'Di ko nga alam kung paano. Sinabi ko na sa 'yo.
Sige.
-Babagalan ko pa. -Sige.
Ano? Isa pa?
Sige. Pero sa paraang alam ko.
Maestro!
Pakiusap, huminto kayo.
DJ, isang Bento Leão nga riyan!
Pumatok ito
Bento Leão Ang hari ng kababaihan
Gusto mo ng Pasko? Gusto mo ng Pasko? Tuturuan ka ni Leão
Nasa lamesa ba ang pabo? Oh yeah, oh yeah.
French toast ang panghimagas? Oh yeah, oh yeah
Tara Hiwain ang pabo, hiwain ang pabo
Tara
Hiwain
Astig
Tama na!
Lady Sofia, 'di niya kasalanan. Ako iyon.
Graça, tingin mo ba ay tamang baguhin ang kantang pinili ng punong abalà
para sa Paskong kasama ang kanyang mga bisita?
Lady Sofia, puwede ba kitang makausap?
Base sa mga nasaksihan ko,
'di ikaw ang tipo ng babae na humihingi ng pahintulot.
Alam mo kung ano?
Ang problema ay gustong-gusto mo na magtagumpay ang pamilyang ito
at lagi mong pinagpipilitan na magsama-sama ang lahat.
Tingin mo, ok lang 'yon?
'Di ko pinipilit ang sinuman sa kahit ano.
Ah, siyempre hindi, Lady Sofia!
Pinag-aagawan siguro ng lahat na maging pinuno ng kompanya dahil wala lang.
Ang mahalaga ay narito tayong lahat, hindi ba?
Hindi ba?
-Oo. -Oo naman.
Iyon lang ang mahalaga.
Alam mo kung ano'ng tunay na nagbubuklod sa mga pamilyang Brazilian 'pag Pasko?
Ano?
Ang mga salita ng hari.
Philip VI ng Spain?
'Di ang Hari ng Spain ang tinutukoy ko, Lady Sofia. Si Jesus Christ…
Kailangan ko pa bang ipaliwanag ang lahat?
Ang tinutukoy ko ay ang Hari ng Brazil.
Roberto Carlos.
Maestro,
B minor.
'Di ko nga alam kung ano 'yon.
Kapag narito ako
Nabubuhay ako sa magandang alaala
Halika, Carlinhos.
Diyos ko.
Pinagmamasdan ka
Parehas ang ating
Damdamin
Ang kaibigan ko, si Bento Leão!
Marami ako noon
Mga alaalang 'di ko nalimutan
Grabe! Napaka…
ganda noon!
Ikaw naman, Milu!
Mga detalye ng buhay
Mga bagay, maliliit na bagay.
Iyon na siguro. 'Di ko alam.
Halika rito, Sol! Halika!
Hala!
Marami akong naging kaibigan
Nalungkot ako nang lumisan ka
-Hala siya! -Si Enéas!
At minsan ay hinahayaan kong
Makita mo 'ko na lumuluha
Nang nakangiti
Galing mo, Pa!
Alam ko ang kayang dalhin
ng pag-ibig sa aking buhay
Alam ko, nadama ko ang sakit
Ngunit 'di ako titigil na umibig
Alice!
Lumuha man ako o magdusa
Ma! "Ngumiti" iyon, Ma!
'Sensiya na.
Lumuha man ako o ngumiti
Ang mahalaga ay nabuhay ako sa damdamin
Si Lady Sofia na lang!
-Sige, Ma! -Sige, Ma!
-Sige.
Lumuha man ako o ngumiti
Ang mahalaga ay nabuhay ako sa damdamin
Aking mga damdamin
Sana ay Noche Buena na lang gabi-gabi.
Carlinhos, halika rito.
Ikaw na.
Ikaw ang papalit sa akin.
Ako, Lola? Sigurado ba kayo?
Oo, tinatanggap mo ba? Sa 'yo na.
-Tanggapin mo na. Dali. -Sige.
Tinatanggap ko.
Maestro, magpatugtog ka ng Raul!
GRAÇA BUKID PARAÍBA HANAPIN
WALANG RESULTA
'Di ako makapaniwala. Hindi ganoon ang pamilya ko.
Parang sumabog ang utak ko!
Kumakanta ang lola ko, pati ang mama!
Teka, nakatakong ako!
Bakit kailangang dito tayo sa liblib mag-usap?
Seryoso, parang sasabog ang utak ko.
Sabi ko naman sa 'yo.
Sinabi kong magtatagumpay ka. At heto, nasa tuktok ka na ng kompanya.
'Di ako sigurado sa "tagumpay," pero…
Pero salamat, seryoso.
-Salamat sa lahat, Graça. -'Di na kailangan.
Sabi ko naman sa 'yo.
Magtiwala ka dapat sa'kin
at sa aking Saint Nicholas.
Hindi niya ako binigo kailan man.
Kaya lagi ko siyang dala.
Lagi mong hinahawakan itong kwintas, Graça. Bakit?
Agnos ko ito.
Bigay ng tatay ko.
Iyon pala.
Alam ko na ngayon kung ba't gusto mo ang Pasko.
Gusto ko nga.
At gusto kong sabihin sa 'yo,
na hindi ko malilimutan kailan man ang Paskong ito.
Talaga?
Nasa ilalim tayo ng mistletoe.
Ay, 'wag kang mag-alala.
'Di mo natapakan ang paa ko.
Hindi. Mistletoe.
Tradisyon iyon 'pag Pasko sa America.
Alam mo ba?
Alam mo ang nagaganap 'pag nasa ilalim nito ang dalawang tao?
Hindi. 'Di ko nga alam na tumutubo 'yan sa Brazil.
Akala ko, 'di totoong halaman.
Graça, magpakatotoo ka nga. Ano'ng tinatago mo sa'kin?
Wala.
Sinasabi mo bang taon-taon ka sa Aspen,
at walang nagtangkang humalik sa 'yo sa ilalim ng mistletoe?
Ah, iyon pala. Sana sinabi mo sa'kin.
Halik? Maraming beses na 'ko nahalikan.
Gaano karaming beses?
Ang kadalasang dami. Gaya sa Karnabal.
Sige, kalimutan na natin.
Ayaw ko maging selosong ex gaya ng Tyrolean na lalaki.
Tapos na ang nakaraan.
Patay na at wala na.
Dalawang bibig lang ang nakikita ko ngayon.
At mukhang oras na para sila ay
patahimikin.
Heto ang bestida, Ms. Francisca.
-Hinaan mo ang boses mo. -Mahina ang boses ko.
Hangover mo 'yan.
Para kang isda kung uminom kagabi, ah? Nalasing ka.
Oo. 'Di magandang ideya na makipag-inuman sa boss.
Pero ito na nga,
oras na para umalis ako.
Sandali! Graça!
Graça!
Ano na namang ginawa ko?
Halika rito.
Wala kang ginawa. Sa totoo, kabaligtaran pa nga.
Sinusubaybayan kita kasama ang alaga ko.
Sabihin mo,
bakit 'di ka na lang manatili?
Hindi puwede, Ms. Francisca.
Sinasabi mo bang 'di mo gusto si Carlinhos?
-'Di iyon ang sinabi ko. -Eh, ano?
Dahil alam ko na gusto ka niya.
Tingin mo, talaga?
Tingin ko, gusto ni Carlinhos ang Graça na nagpupunta sa Aspen,
na humahalik sa ilalim ng "missed toe."
Ano?
Isa iyon sa magagarang salita na hilig niyang bitawan.
'Di ko alam kung ano. Kita mo'ng problema?
Ang tanga mo.
Gusto ka niya, gusto mo siya.
Kung ako sa 'yo, sasabihin ko sa kanya ang totoo.
Palalayain ka ng katotohanan.
Kaya nga aalis na 'ko ngayong araw.
Ikaw ang bahala.
Pero 'wag kang iiyak sa'kin sa susunod.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Na mag-isa ka dahil ginusto mo.
Ano ba'ng iniisip mo? Pinalalagpas mo ang pag-ibig.
Ang natutunan ko ay kung wala kang kahit sino,
walang kahit sino'ng mawawala sa 'yo
Tawagin mo akong Ms. Chica.
At tawagin mo akong Gracyanne
Halika rito.
Graça?
Bento Leão mula sa Rio. Tandaan n'yo ang pangalan ko.
Ayos, pare! May isa pa 'kong kaibigan dito.
Carlinhos! Tara rito, pare. Sabihin mo sa kanila, "sup."
Hello, kumusta? Magandang umaga sa inyo.
-"Sup," pare. -Sup?
Sup sa inyong lahat sa social media ni Bento Leão.
'Yan ang sinasabi ko. Chill lang ang taong 'to.
Magandang umaga, Pa. Nakita mo si Graça?
'Di, anak. Narito kami ni Valentina.
-Isda mula sa tubig! -Wala 'yon! Kausap ko si Carlinhos!
-Magandang umaga. -Bonjour.
-Nakita mo ba si Graça? -Hindi.
Natikman mo na ba ang laman? Napakasarap.
Hindi, salamat.
Hindi ako lalangoy diyan.
-Ang sosyal mo masyado, ha. -Sumisid ka, sige.
Paano ang benda ko?
-Ang benda… -Magandang umaga.
-Hi, apo. -Hi, Lola.
Nakita n'yo ba si Graça ngayon?
-Hindi. -Hindi.
Tinakot mo ako.
Hinahanap kita. Akala ko, umalis ka na.
Hindi ko gagawin iyon.
At 'di makatikim ng barbecue?
Kanin na may pasas,
farofa,
at magandang musika, 'di ba?
Ang nais ko ay akin ka lang
'Di mo alam ang liriko?
Hindi ang isang 'to.
Bale…
ang usapan ay aalis ako ngayong araw, tama?
Alam mo, pagkatapos ng kagabi, gusto kong baguhin ang usapan.
Ikaw ba, hindi?
Ako rin.
Pero may kailangan muna akong sabihin sa 'yo.
-Ano? -Sige, pero…
Bakit kayo narito? Magsisimula na ang pinakamasayang parte ng Pasko.
Magsisimula na ang Secret Santa. Tara na.
Ito ay para sa taong
may pinakamataas na IQ sa pamilya.
Isolda! Alam ko, siya na 'yon!
Nasa account mo na ang regalo ko sa 'yo.
Isang bitcoin.
-Ano ba, guys! Tigil muna! -Natutuwa ako.
-Ano'ng problema? -Kakaiba talaga kayo.
Ano ba, Secret Santa 'to.
Mga sabon at medyas dapat ang binibigay,
at souvenir t-shirt ng Noronha.
Bitcoin? Para sa isang bata?
Paumanhin. Ako naman.
Ako na, pakiusap.
Dito ka lang. Magugustuhan mo ito.
-Ako na ba? -Sige.
Mga kapamilya…
ang nabunot ko sa Secret Santa
ay isang uto-uto.
'Di lang basta uto-uto, hari ng katangahan.
Sobrang uto-uto niya na naloko siya ng sariling nobya.
Ano?
Ang dali, 'di ba? Dami ko nang binigay na clue.
Si Carlinhos.
Oo!
Sabihin mo sa pamilya, Carlinhos.
Totoo ang sinasabi ng tangang 'to.
Bago 'ko pumunta rito, nahuli ko si Bebela na may babae.
Aw. 'Sensiya na.
-Bakla siya? -Milu!
Hay, anak.
Bakit 'di mo sinabi sa amin?
Hindi ko gustong ipamalita ang ganitong bagay, Ma.
'Wag mo masamain, anak. Nangyayari iyan.
Huwag kang mahiya.
Wala ka sa lugar, Pedro Afonso.
Ang sweet! Nagyayakapan pa!
Pero 'di ko alam ang tungkol doon.
Bonus pa 'yon. Dagdag sa argumento ko na uto-uto ka.
Ang tinutukoy ko
ay ang manloloko na dinala mo rito.
Graça.
Honey, mag-ingat ka sa pagbanggit ng pangalan ko.
'Di ako manloloko.
Pedro Afonso, tama na.
Talo ka na. Tanggapin mo na lang.
Tahimik, Pedro Afonso.
Sige. Tama kayo, mananahimik na 'ko.
Heto na ang regalo ko sa 'yo, Carlinhos.
Rui! Pumasok ka na rito.
Ano'ng mayroon, guys? Kumusta?
Magandang tanghali sa inyong lahat.
Bakit narito ang ex mo?
Ex ko?
Hindi ko siya ex, siya ay…
ex-kasama sa Pasko?
Ex-ano?
-Rui…
Narito na rin lang ang buong pamilya,
ikuwento mo kung paano mo nakilala si Graça.
'Wag ka magmadali, ah? Kuwento mo lahat ng detalye.
Sinungaling ang babaeng ito.
Noong nakaraang Pasko, nakita ko siyang umiiyak sa Urca,
'di raw siya makakapagdiwang ng Pasko sa Aspen kasama ang pamilya niya.
Kaya, inimbita ko siya
na magdiwang ng weihnachtsessen abend sa amin.
-Teka, 'di ko naiintindihan. -Noche Buena 'yon sa German.
German ng Noche Buena. Mag-aral ka ulit.
-'Di ito totoo. -Kaya naman niya bayaran 'yon.
Kasinungalingan lahat 'yon?
Akala ko, ikaw ang pinakatotoong tao na nakilala ko.
Teka, sandali. Totoo ako.
Hi, Cleyton? Nasa loob ba sila?
'Di ko maipagtatanggol ang sarili ko pero kayang ipaliwanag ni Rui.
Rui, sabihin mo sa kanila.
May ginawa ba ako? May ninakaw ba ako sa inyo?
Ninakaw mo ang kawalan ko ng malay.
Minahal kita, Graça.
Paano ka napamahal sa'kin? Isang gabi lang ako sa bahay n'yo.
Walang kahit ano sa'tin. Ano ba? Pagkain lang ang pinunta ko. Gaya rito.
-Gaya rito? -Oo.
Ano'ng sinabi ko sa inyo? Lagi siyang gutom.
Noong umpisa 'yon, ok? Pero nagbago 'yon.
'Di ko na kayang maniwala sa 'yo, Graça.
Ang bukid, ang Aspen,
ang mumurahing kwintas na ibinigay ng tatay mo.
-'Wag mong idamay ang tatay ko! -Malinaw namang uto-uto ako.
Ano bang gusto mo sa'kin? Pera?
Totoo, sabihin mo sa'kin. Magkano ba?
Alam mo'ng gusto ko, Carlinhos?
Gusto kong kunin mo'ng pera mo at ibaon doon ang sarili mo.
Okay?
Tapos, ipagpatuloy mo ang buhay pangit mong buhay
kasama ang baliw mong pamilya.
-Hoy! -Hindi!
Baliw nga talaga kayo.
-Baliw kayong lahat. -Baliw ka.
Tingnan n'yo ang narito.
Tingnan ninyo.
Ang iyong prinsesa, Carlinhos.
Sige lang.
Pakasalan mo siya
at ituloy n'yo na ang fairy tale mo.
Iyong itinigil mo nang makilala mo 'ko.
Ang ganda mo 'pag galit ka.
Manahimik ka!
Sana, wala naman akong naistorbo.
Magandang hapon, Lady Sofia.
Hi, Bebela.
Carlinhos.
Bebela, puwede ba. Hindi ito ang tamang oras para mag-usap.
Oo, hindi. 'Di ako narito para kausapin ka.
Narito 'ko para kausapin si Solange.
Ano?
Tanga talaga ang isang 'yon.
Graça! Tumatakas ka na naman ba?
Ano'ng gagawin mo? Pipigilan ako? Ikaw at sinong hukbo?
'Di ko sadya ang sinabi ko.
Hindi, Carlinhos. Nasabi mo na'ng dapat mo sabihin.
Kailangan mong maunawaan, Graça.
Maraming nakikipaglapit sa'kin para sa pera.
-Wala akong pakialam sa pera mo. -Alam ko. 'Di ko sadyang saktan ka.
Pero nagsinungaling ka. 'Di ka naman biglang naging santo.
Hayun na nga.
Balik din sa 'yo ang sinabi mo. Maghiwalay na tayo ng landas.
-'Di iyon sinabi ko. -Hindi.
Hindi mo sinabi iyon. Ako ang nagsasabi noon sa 'yo.
Gaya lang din ng iba, Carlinhos.
Graça.
Kung titingnan ang performance sa ikalawang quarter,
makikitang nagkaroon ng 35-porsiyento na pagtaas, kumpara sa nakaraang taon.
Ano sa tingin mo, Carlinhos?
Carlos Henrique?
-Oras na para ayusin ko 'to. -Oo.
Isa pa…
ika-26 na ng Disyembre.
Tapos na ang Pasko.
Mukhang maganda ang ating simula.
Makakasanayan mo rin iyan.
Akala ko, mas sasaya ka 'pag naupo ka na sa upuan ko.
Masaya ako.
Carlinhos, buksan mo itong drawer
at kunin ang dokumento sa loob.
YOUSSEF BECHARA
Sino si Youssef Bechara?
Ang ama ko.
Ang Austrian na konde?
May hindi ba 'ko alam?
Magpapaliwanag ako.
'Di kailan man matatanggap ng Bragança-Salles
na makasal si Afraninho sa 'di mataas ang pinagmulan.
Kaya, nag-imbento ako ng sa'kin.
Sandali.
Hindi maaari.
Ba't ba 'di nagpapakatotoo ang mga babae sa'kin?
Huwag kang arogante, Carlinhos!
'Di lahat ay kayang magpakatotoo sa lahat ng pagkakataon.
Nang umuwi ka kasama si Graça,
Aaminin ko, hindi ko nagustuhan ang iyong desisyon.
Akala ko, isa siyang babae na padalos-dalos,
wala siyang modo, may pagkabastos.
Puwede ba 'kong maupo?
Oo naman, Miss Sofia. Maupo kayo.
Gusto mo ng itlog?
Napakasarap nito, sa sarili niyang espesyal na paraan.
Graça,
alam kong hindi ikaw ang sinasabi mong ikaw.
Pero lahat naman tayo, 'di ba?
Pero para payagan kitang manatili,
kailangan ko pa ng ibang detalye.
Pero aaminin ko,
siya ang pinakamagandang nangyari ngayong Pasko.
'Di lang ngayong Pasko, Lola.
Sasabihin ni Graça, nagrereklamo ako nang walang dahilan.
Pero ang totoo, 'di ako makakaupo rito.
Bakit? Gusto mo bang palitan ko ang sandalan?
Hindi, Lola. Ang buhay ko ang tinutukoy ko, 'di ang upuan.
Iisa lang lagi ang landas ko.
Buong buhay kong pinaghandaan na maupo sa tronong 'to,
pero ngayon ay…
Sabihin mo, Carlinhos.
Gusto ko nang bumitaw.
'Di mo kailangan isuko lahat para makasama si Graça.
Pero kailangan kong magpakatotoo sa sarili ko.
'Di sa wala akong utang na loob,
pero ang mapapala ko lang dito ay ulcer.
Gawin ko dapat kung saan ako sasaya.
Kung saan ako sasaya, 'di kung saan kayo sasaya.
Tama ka, Carlinhos.
Kailangan kong makuha ang pansin niya.
Guys! Guys, sandali.
Isang magarbong pakulo.
Iyon ang dapat kong gawin para bumalik si Graça.
Ito ang mangyayari.
Hihintayin ko si Graça
kung saan kami nagkakilala sa gabi ng Bagong Taon.
Pero kailangan niyang malaman muna.
Kailangan natin ng diskarte para sa komunikasyon.
-Magandang ideya, Tita. -Ano, Carlinhos?
'Sensiya na, nasa meeting ako.
Pakiusap, Tita. Magpokus tayo!
Pasensiya na. Email mo 'ko sa limang minuto.
-Handa na? -Handa na.
Ano'ng alam natin kay Graça?
Alam nating Graça ang pangalan niya.
Sa totoo, Gracyanne iyon. Sinabi niya sa'kin.
Alam nating kaya niya mag-twerk na parang walang bukas.
Baka sa gawing Pedregulho complex siya nakatira.
Doon ko siya ibinaba.
'Yan na nga ba ang sinasabi ko!
Makinig kayo! Umabot na sa sampung milyon ang followers ko!
Babe, sampung milyong followers!
Bento!
-Ano ba? -Sampung milyon!
-Ano ba? -Dadami pa ang sponsored ads ko!
Bento Leão, tigil muna. Magpokus tayo, pakiusap.
Saka na ang followers. Pokus sa plano.
Ah! Carlinhos, pare.
Makinig ka.
Ngayon, may sampung milyong followers nang tutulong para hanapin si Graça…
nang libre. Nakukuha mo ba?
Nakukuha mo ba'ng litrato, Carlinhos? Kuha mo?
Isa kang henyo! 'Yan ang mahal ko! Pinagpala siya.
Ayos ka lang, Milu?
-Naka-live na ba? -Oo.
Gumagana ang lahat.
Gusto kong ialay ang kantang 'to
sa taong nagturo sa'kin ng maraming bagay ngayong Pasko.
'Di ako magaling tumugtog.
'Di ko alam ang kanta. 'Di rin ako kumakanta.
-Kabado ako. -Sinungaling.
Pero…
Alam kong gusto niya ang kantang 'to.
Para sa 'yo ito, Graça.
Ang pinakagusto ko ay halikan ka
At mahawakan ang iyong katawan
Alam mo na hinahangad kita
Ito ay halata sa aking mukha
Hinahanap namin ang babaeng ito.
Graça ang pangalan niya. Tagarito lang siya.
Sana ay makapiling kita
Sana, ako na lang ang langit
Para ikaw ang liwanag ng aking buwan
Ang nais ko ay akin ka lang
Parang mga alon sa karagatan
Hindi ko kayang mabuhay nang ganito
Magandang hapon. Puwede ba makuha ang pansin n'yo?
Magandang hapon. Sandali.
Napakaliit ng posibilidad.
Pokus, Ma. Ako ba'ng kausap mo o nasa meeting ka?
Kinakausap kita. Napakaliit ng tsansa na makita natin si Graça.
IKAW: LUMABAS NA BALITA KO?
HUGO GLOSS: OO, KALALABAS LANG.
KAMPANYANG #PATAWARINMOAKOGRAÇA, SUMIKAT
Ayos!
Hi. Puwede ka makausap…
Parang awa n'yo na. Pakinggan ninyo siya. Pakiusap.
Kuha ko naman, kaiba siya, pangit pa, niloko ng nobya…
Ang pangit din ng salamin mo.
Pero tungkol sa pag-ibig ang sinasabi niya. Sa pag-ibig.
Ikaw ba iyon?
Hay! Ate, nababaliw na siya kahahanap sa 'yo.
Pasensiya na,
pero sana, may prinsipe ring naghahanap sa'kin nang ganoon.
Sinasabi ko sa 'yo,
'pag ang lalaki ay nagpapanggap na prinsipe,
dahil iyon marami na ang pusong winasak niya.
-Salamat. -Sa iyo na.
At hawakan ang iyong katawan
HINAHANAP SI GRAÇA
Makinig ka, Graça!
Hinihintay ka ni Carlinhos sa Bagong Taon kasama ang pamilya niya. At…
Parang paraiso ang iyong mga ngiti
Sana ay makapiling kita
Sana ay naging langit na lang ako
Upang ikaw ay maging liwanag ng aking buwan
Ang nais ko ay akin ka lang
RIO DE JANEIRO TO JOÃO PESSOA TICKET NG BUS - KUMPIRMAHIN?
Parang mga alon sa karagatan
'Di ko kayang mabuhay nang ganito
Nananabik sa 'yo, ngunit 'di ka mahawakan
Magpakita ka na, Graça!
Sige na, Graça! Wala ka nang makikitang ganyan na lalaki.
Maliban kay Bento Leão!
Sige na, Graça. Pakiusap.
Hi, anak.
Dito kami nagkakilala, Pa.
Astig.
Naging malaking pagdiriwang na ang luau ng tita mo, ah.
Sinabi ko kay Tita Milu na simple lang, pamilya lang.
Pero hindi niya kasalanan.
Ang utos ay papasukin ang lahat
na may pangalang Gracyanne.
May nagpakita ba?
Anak, ano sa tingin mo?
Copacabana, VIP party, gabi ng Bagong Taon.
Pumunta lahat.
Tingin n'yo, Pa, pupunta si Graça?
Oo naman, anak.
Magtiwala ka.
Tingnan n'yo ito. Bongga ang party na 'to.
Narito ang lahat.
Ano'ng problema, Tales?
Nasaan ang mga kaibigan mo? Wala kang inimbita?
Wala na rin akong kaibigan.
-Nagsalita siya! -Naisahan mo.
Nagawa ko.
Salamat.
HINAHANAP SI GRAÇA MANIGONG BAGONG TAON
Isang natutunan ko kay Graça ay hayaan mo dapat siyang lumipad.
Para siyang ibon.
Ano ba naman?
Paano ka naging eksperto kay Graça?
Nakilala ko rin siya noon, pare.
'Di mo siya kilala. Kumain lang kayo isang beses. Isa.
Tinutulungan lang kita, pare.
Tulong? Teka, paano ka nakaakyat dito?
Oy, kasama ko siya.
-Kuha mo? -Kuha mo?
Ano ba iyan? Nariyan lang si Bento Leão.
-Alam ko. Babe! -O?
Tara rito!
Mamaya, ikukuwento ko sa 'yo kung sino'ng magtutuos at sino'ng mauuna.
Kalma lang, darating siya. Tara na.
-Tara na. -Manigong bagong taon.
Iyan nga ang sinasabi ko.
Magtiwala ka sa kaastigan mo, pare.
FONDUE KASAMA ANG MAHAL KO
MAHAL KO
'Wag mong guguluhin ang Cement Princess, Pedro Afonso.
-Isolda, 'wag kang makialam. -Lady Isolda.
'Di ako nakikipaglapit sa mga tauhan ko.
Galingan mo, may meeting pa para sa pagtatapos ng taon.
Bata, hindi ka pa legal para patakbuhin ang kompanya.
Teka. Hindi pa, pero may kapangyarihan siya ng abogado.
'Di ko maintindihan. Meeting sa gabi ng Bagong Taon? Sira ka ba?
Depende sa time zone iyon.
Bagong Taon na nga ako sa kausap ko sa Japan.
(Japanese)
Hay, Ms. Chica.
Aaminin ko, masarap kang kasama.
Puwede mo ako tawaging Chiquinha.
Lady Sofia?
Ako nga, may suot pang Chanel.
Narito ako upang imbitahan ka, Graça.
Nais mo ba magdiwang ng susunod na Pasko kasama ang parehong pamilya?
Pero napahiya ako. Ba't ko naman gugustuhin iyon?
Hahayaan kitang pumili ng banda at musika.
Gusto ko kayong pasalamatan sa pagpunta ninyo rito,
at humingi ng tawad sa panggugulo ng Pasko ninyo.
Ayos lang, Graça.
Kailangan din namin ng magpapamukha sa'min ng katotohanan.
Sana lang, kalmahan mo sa susunod,
at baka 'di na kayanin ng puso ko.
Sa susunod?
Tingin ko, wala nang susunod.
'Di maayos ang pagtatapos namin ni Cralinhos.
Pero 'di natin masasabing 'di niya sinusubukang magbago.
Graça,
alam kong marami nang nawala sa buhay mo.
Pero 'di mo puwedeng takbuhan ang mga taong gusto mo
dahil sa takot mong mawala sila.
'Di ko alam, Lady Sofia.
Sa teorya, magandang pakinggan.
Pero sa realidad, magkaiba ang mundo namin ni Carlinhos.
Lalo na at bigatin na siya ngayon sa kompanya.
Hindi mo pala alam.
Nagbitiw na si Carlinhos.
Malaki ang pinagbago niya, Graça.
Pinipili niya ngayon kung saan siya magiging masaya.
Ikaw, Graça?
Tatakbo ka ba palayo sa bus na iyan?
Hi sa inyong lahat. Hi.
Magandang gabi.
Gusto kong magpasalamat sa lahat ng tumulong sa akin.
Gusto ko rin pasalamatan ang lahat ng mga Gracyanne na nagpunta.
Salamat, nakakagulat ito.
Pero iisa lang talaga si Graça.
At ikinalulungkot ko man, wala siya ngayong gabi.
Ginawa ko ang magagawa ko dahil nagmamahal ako.
Tila isang kabaliwan, pero akala ko ay magtatagumpay.
Pero ubos na yata ang oras ko.
Sampu, siyam,
walo,
pito,
anim, lima,
apat, tatlo,
dalawa, isa!
Manigong Bagong Taon!
Mabuhay!
-Manigong Bagong Taon. -Manigong Bagong Taon.
Manigong bagong taon, anak.
Hindi siya dumating, Ma.
-'Di siya dumating. -'Wag ka malungkot.
Carlinhos.
-Marami 'kong nais sabihin sa kanya, Lola. -Alam ko.
Hinahanap mo ako?
Ako?
Ba't mo naman naisip 'yon?
Pero 'wag mong iisipin
na dahil umakyat ka roon sa stage, namigay ng flyers,
ginawa ang lahat ng pakulo sa kalsada…
Narito lang ako para pakinggan ang sasabihin mo, at bayad ito.
Wala sa'kin 'yang "new year, new life."
Graça,
'pag kasama kita, kinikilabutan ako, ang bilis ng tibok ng puso ko,
nahihilo ako, parang sumisikip ang dibdib.
Nagtatapat ka ba ng pag-ibig o naglilista ng sintomas?
Carlinhos, alam mo namang nasa lahi n'yo ang sakit sa puso. Diyos ko po.
Kita mo? Ibang-iba tayong dalawa. At mainam iyon.
Dahil…
ganyan ka talaga, ikaw ay…
ikaw ay…
ikaw ay ikaw.
'Di mo alam ang sasabihin, ah?
Sayang, 'di tayo umabot sa countdown.
Oo nga.
Pero puwede pa tayong umisa.
Para sa'tin lang.
-Talaga? -Oo.
Ten!
Nine!
Eight!
Seven, six, five, four, three, two, one!
HINAHANAP SI GRAÇA
MANIGONG BAGONG TAON!
WAKAS
Patay na siya.
Paano kung bigla siyang kumanta ng "Maligayang Pasko"?
Walang pumunta.
Isang sorpresa!
Mali ang iniisip mo.
Narito siya para sa'tin.
Tara na.
Malamang, 'di ko na tanda ang sinabi niya. Busy ako magpadede ng anak.
Heto ang sa 'yo!
Makinig kayo, ito'ng gagawin natin. Tatawagan ko sila.
Wala na 'ko ibang sasabihin, kasi tapos na ang linya ko.
Um…
Sabi niya…
Kung ako sa 'yo, aamin na lang ako.
Pasensiya na!
Kanino ka nagtatrabaho? Arrais? Magalhães? Castelos-Branco?
Sa "Castelos."
"Castelos-Brancos."
Gawin ang kapusukan? Hindi ko…
'Di ko nakuha.
Pedro Afonso, huwag…
-Ano ang linya ko? -Hindi ko alam.
-Ano ang linya ko? -Ewan.
Linya mo iyan. Hindi ko…
Magandang umaga, Tales. Nakita mo si Graça?
Nakakatawa ka pa rin.
Gra… Uy, Ma!
Buwisit, namali ako. 'Sensiya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Khrystyn Gift Ganias