Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Angelina!
- Jak zawsze nienagannie. - Rozstawienie było do kitu.
A poza na końcu jest za słaba.
Wieczna perfekcjonistka.
- Co teraz? - Masz wywiad.
- Bądź miła. - Jak zawsze.
- Przedstawiam ci… - Angelina Costa.
Madison Sparks z Celeb Buzzpop News.
To dla mnie zaszczyt.
Od dziecka jestem twoją fanką.
Naprawdę?
Przemysł muzyczny zmienił się od twojego pierwszego singla.
Twoja koleżanka z wytwórni, Cheri Bibi, użyła Twittera do promocji nowego singla.
Jak widać, jest bardzo nowatorska.
I to jak.
Czy trudno być na bieżąco z najnowszymi trendami?
Trudno pozostać kimś istotnym?
Wypuściłaś niedawno klip na TikToku, który był nieco…
przestarzały.
Czujesz presję, by dotrzymać kroku młodszym artystkom?
Esta idiota.
Słucham?
Masz ładne buty.
Zapytała o mojego TikToka, Mo. TikToka!
Właściwie powiedziała mi w twarz, że powinnam przejść na emeryturę.
Kogo obchodzi, co ona myśli?
Jutro masz sesję zdjęciową na okładkę Fashion Beat.
Skup się na tym.
- Racja. - W porządku.
To Barry.
Nie odbieraj.
Muszę. Jest szefem wytwórni.
Powiedz, że mnie nie ma.
- Wymyśl coś. - Dobra, cicho.
Cześć, Barry.
Cześć, Monique. Chciałem pomówić z Angie.
Właśnie wyszła na przymiarkę przed jutrzejszą sesją.
Jasne. Wpadłem na pomysł, żeby nagrała świąteczną piosenkę.
- Takie kawałki dobrze się sprzedają. - Do świąt zostało kilka tygodni.
I nie wiem, czy takie utwory pasują do image’u Angeliny.
Co? Mariah bardzo to pomogło. Jeden utwór i stać ją na prywatną wyspę.
Spokojnie, pracujemy nad nowym materiałem
i myślę, że ma jakiś hit.
Kiedy go posłucham?
W niedzielę na gali.
Dopilnuj tylko, żeby tak rzeczywiście było.
Jasne. Na razie.
Czemu go okłamałaś? Przecież tylko ćwiczę swoje przeboje.
Brakuje mi natchnienia, Mo.
Świąteczny kawałek nie jest w moim stylu.
Wytwórnia nie wyrzuci mnie za to, że nie chcę zaśpiewać „Jingle Bell Rock”.
Poważnie?
Twierdzisz, że Barry dostaje lśniącą nowością zabawkę
i wyrzuci mnie na śmietnik?
Ta nowa zabawka ma singiel w top 10.
Dać ci radę?
Śmiało.
Daruj sobie stare przeboje.
Odnajdź w sobie ducha świąt
i napisz nowy przebój, który wypuści w Boże Narodzenie.
Ja żyję!
Żyję!
Mamo?
Możemy ściszyć tę telenowelę?
Nie ma mowy.
Ricardo właśnie zmartwychwstał!
Fakt, to jest ważniejsze.
Cristina!
ŚWIĄTECZNY NASTRÓJ
Kochanie, możesz to wyłączyć?
Przez twoją muzykę i ryczący telewizor babci
ledwo słyszę własne myśli.
Skoro już tu jesteś, zagrasz na gitarze w moim filmiku?
- Nie. - Proszę.
Nie.
Ładnie proszę?
Będziesz poza kadrem, zgoda?
Oby.
Super!
RODZINNE ZDJĘCIA ŚWIĄTECZNE
Tęsknię, mamo.
FANPAGE ANGELINY COSTY
Gdziekolwiek udasz się
Zawsze będziesz przy mnie
Wiem
Że twoja miłość tu zostanie
Zawsze będziesz przy mnie
A w moim sercu
Zawsze będzie miejsce
Dla ciebie
To była piosenka Angeliny Costy.
Zna ją chyba każdy.
Często słuchałam tej piosenki z mamą.
Zmarła kilka lat temu.
Zaśpiewam ją w przyszłym tygodniu na mojej quinceañerze,
żeby poczuć jej obecność.
Moim świątecznym życzeniem jest poznać kiedyś Angelinę.
I może zrobić sobie z nią selfie.
A także powiedzieć jej, ile jej piosenka dla mnie znaczy.
Oto i ona! Uśmiech do kamery, mi amor.
Ricardo! Co za niespodzianka.
Cześć wam.
Wkrótce mam zamiar przedstawić wam nowy materiał.
Co powiesz na odrobinę inspiracji?
Oczywiście.
Życzę sobie wesołych świąt.
- Mamy to. - Co tu robisz?
Nie mogę się powstrzymać, skarbie.
Ludzie lubią oglądać nagrania zza kulis.
Przestań. Uzgodniliśmy coś.
Mamy 15 milionów obserwujących, którzy chcą nowych treści.
I potrzebujemy materiału do promocji gali.
To akcja dobroczynna. W tym wydarzeniu nie chodzi o nas.
- Jestem po twojej stronie. - Jasne.
Ricalina. Ten związek nam służy.
- Tak? - Tak.
- Zgadzasz się? - Tak! Ricalina.
W porządku.
Do zobaczenia, Mo.
Odezwę się.
Pa.
Co?
Myślałam, że Ricalina ogłosi rozstanie.
Nie możemy.
Nie możemy! Ma rację. Jeszcze nie teraz.
Musimy poprawić wyniki. Mamy 15 milionów, a potrzebujemy 200.
Musimy dorównać Beyoncé.
Jak uważasz.
- Gdzie mój telefon? - Gdzie go zostawiłaś?
Mijo, gdyby to wiedziała, toby go nie szukała.
Co gotujesz?
Pozole.
Pięknie pachnie.
Proszę.
Rozładował się.
To świąteczny cud.
Spóźnimy się. Kocham cię, mamo.
- Adiós. - Pa, babciu!
Dziewczyno!
Ten strój wymiata.
Wiedziałam, że będzie dobry, ale na tobie…
- wygląda odjazdowo. - Dziękuję.
Czuję to.
I słusznie.
Zamawiam obiad. Chcesz coś?
No co ty.
Zbliża się występ. Muszę się pilnować.
Chcesz o tym pogadać?
Do gali planuję być na diecie sałatowej.
Co to takiego?
Jesz tylko sałatę,
ale każdego dnia inny gatunek.
Tylko brzmi nieciekawie.
Przejście z rukoli na mieszankę wiosenną poprawi ci humor na cały tydzień.
Koniec z rozpraszaniem się i rukolą.
Siadaj.
No dalej.
Mów.
Nie mam do tego głowy.
Nie czuję tego.
Nie czuję świąt, odkąd…
zmarła moja mama.
I ja mam im napisać świąteczną piosenkę?
Nie ma mowy.
Chodźmy.
Wyglądasz pięknie.
- Muszę popracować nad figurą. - Nieprawda.
- Mam boczki? - Nie skomentuję tego.
- Mogę za nie złapać. - Bzdura.
- Angie. - Barry!
Co tu robisz?
Chciałem z tobą pogadać.
Chodzi o piosenkę?
Pracuję nad jednym kawałkiem. Będzie świetny.
Chętnie o tym pogadam, ale najpierw… Cheri!
Znasz Cheri Bibi?
Nie miałyśmy przyjemności.
O rany. Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Co za strój!
Ja nie mogłabym założyć czegoś w stylu vintage.
Pogadaj z fotografami, a ja dokończę rozmowę z Angie.
Jasne.
Wspaniale cię było poznać. Czekam na nowy singiel.
Jesteś gwiazdą!
- Niezła jest, co? - Z pewnością.
Czemu ma rozmawiać z fotografem?
Musimy porozmawiać o pewnych zmianach.
Zmianach?
Kojarzysz się z przeszłością. Wytwórnia chce pokazać obraz przyszłości.
- Nie rozumiem. - Fashion Beat da na okładkę Cheri.
- Słucham? Mówisz serio? - Tak.
Jest teraz istotniejsza.
- Nie możesz, Barry. - To już postanowione.
Wyglądasz świetnie.
Cześć, Monique.
Bierz swoje rzeczy.
Wychodzimy.
- Będziemy u ciebie za 20 minut. - Nie, chcę wyjechać z tego miasta.
- Co masz na myśli? - Dokądkolwiek.
Nie myślisz trzeźwo.
- Wyjedźmy. - Dokąd ma nas zawieźć kierowca?
Niech weźmie wolne. Sama poprowadzę.
Dziękuję. Kochanie?
Nie prowadziłaś auta od ponad dziesięciu lat.
Dobrze. Ty prowadź.
KRÓLOWA A
Przypomnisz mi, dokąd jedziemy?
Nie wiem, Mo.
Uwielbiam jeździć bez celu, gdy goni nas termin,
ale pamiętaj, że gala jest za kilka dni.
Nie czas na impulsywność.
Muszę uciec od wszystkiego, żeby wrócić silniejsza.
Proszę, pomóż mi, Mo.
To jest to.
Co?
Tam właśnie pojedziemy.
O czym ty mówisz?
Do tej dziewczyny.
Widziałam wczoraj filmik, jak śpiewa moją piosenkę.
Jej śpiew i hołd, jaki tym składała, były cudowne.
Powiedziała, że bardzo chciałaby poznać Angelinę.
Spełnijmy jej świąteczne życzenie.
Dlaczego?
- Od kiedy odwiedzamy fanki w domach? - To coś dobrego, Mo.
Spotkanie z fanką i spełnienie jej życzenia.
Potrzebuję tego.
Potrzebuję tej więzi z fanami.
Chociaż dla nich nadal jestem istotna.
Powiedzmy, że się zgodzę.
- Zgodzisz się. - Może nie.
Jak ją znajdziemy?
Użyła geotagowania i dała hashtag z nazwą liceum.
To parę godzin stąd.
- Social media mnie przerażają. - Wsio ryba.
Cześć, Cristina.
Widzimy się na lekcji muzyki, wujku.
Nie spóźnij się i ćwicz dalej.
- Wszystko gra? - Tak, musi się tylko podładować.
Pytam o ciebie, nie o telefon.
Nadal jest czas na zmiany.
To ja powinnam stresować się swoją imprezą.
Tylko raz kończy się 15 lat.
- Chcę, żeby to był niesamowity dzień. - Świetnie ci idzie, tato.
Jeśli chcesz przyjść z osobą towarzyszącą…
- Nie. - No dobrze. Zainstaluję ci Bumble,
bo na Tindera jesteś za stary.
Nie ma takiej opcji.
Nie masz tej apki u siebie, prawda?
Nie.
Co się stało?
Nasz filmik ma tylko 20 wyświetleń.
I dobrze.
Te filmy powinny być dla ciebie i twoich przyjaciół.
- Myślałaś, że dotrze do Angeliny? - Tak.
Zdarza jej się polubić i udostępnić u siebie filmy fanów.
Miło z jej strony.
Angelina? Korzysta z tego Bumble?
Tato!
Nie.
Gdzie są ludzie?
GŁUPI BYŁY ANGE
Poważnie?
Głupi były?
Pewnie planuje jakiś post na Instagramie.
Czy poradzi sobie bez nich?
To chyba tutaj.
CENTRUM SZTUKI SCENICZNEJ IM. HUGH P. KIRWANA
Przynajmniej strój załapie się na fotki.
Zaproś go.
Nie.
Scott?
Zbliża się quinceañera Cristiny.
Będzie jedzenie i tańce. Powinieneś wpaść.
To impreza z okazji 15. urodzin?
Ekstra.
Cristina i Miguel Torres do gabinetu dyrektora.
- Co zrobiłaś? - Nic. A ty?
Też nic.
Jesteście, super. Nie chciałem, żeby czekały.
- Kto? Co się dzieje, Tom? - Twoja córka ma gościa.
O Boże! Nie mogę uwierzyć, że pani tu jest.
Ja też nie.
O co chodzi?
To mój tata.
Pani Costa, to Miguel, nasz nauczyciel muzyki.
Naprawdę?
Czyli Cristina ma talent we krwi.
- Widziała pani nagranie? - Tak. Bardzo mi się podobało.
Naprawdę?
Zwłaszcza fragment o twojej matce.
Dodałam parę rzeczy.
Przypomniało mi się, jak pisałam tę piosenkę.
Dlatego chciałam coś dla ciebie zrobić.
Wspominałaś coś o wspólnym selfie?
No to strzelmy sobie fotkę.
Podobają ci się?
Na nas już czas.
Nie chcemy tu utknąć, zwłaszcza że termin nas goni.
Chcecie jechać w taką śnieżycę?
Zaczekajcie, aż pługi odśnieżą ulice.
W takim razie może wpadniecie do mnie na kolację?
Cristina!
- Chętnie. - Tak?
Oszalałaś? Musimy wracać.
Nie możemy, dopóki nie odśnieżą dróg.
Jak ty potrafisz odkładać kwestię tego utworu.
Tata świetnie gotuje.
Proszę, tato!
Zrobiłem sporo pozole.
Nic z tego.
Nie ma mowy.
Mogę tego użyć?
Co robisz?
Jak to co? To szpilki od projektanta. Kupiłam je na tygodniu mody w Mediolanie.
Mają nie być wystawiane na działanie żywiołów.
Muszę zrobić zdjęcie i wysłać do prasy.
Ani mi się waż.
Nie powinnaś mnie wspierać?
Jest.
Wszystko gra.
Naprawdę.
Dziękuję.
Są od Yves’a Saint Laurenta.
Na zamówienie.
Uroczy dom.
Witamy. Mogę zabrać płaszcz?
Nie.
Cristina.
Zdejmij te worki.
Pomożesz mi wybrać sukienkę na imprezę urodzinową?
Jasne.
Wina?
Koniecznie. Dziękuję.
To zdjęcia sukienek, nad którymi się zastanawiam.
Myślałam o różowo-złotej, ale sama nie wiem. Co sądzisz?
O tej?
Dobry wybór.
PRZYJACIELE
- Co to za młodzieniec? - Chłopak z lekcji nauk ścisłych.
- Tylko przyjaciel? - Chyba tak.
Gloria namawia mnie, żebym zagadała, ale co, jeśli mu się nie podobam?
A co, jeśli mu się podobasz?
Przerażające, wiem.
Ale jestem ostatnią osobą, która może dawać porady sercowe.
Zapytaj któregoś z moich byłych.
Spotykasz się z Ricardo Mondragą.
Jesteś idealną doradczynią.
- To twoja mama? - Tak.
- Chcesz zobaczyć zdjęcie mojej? - Tak.
To ona.
Ładna.
Dziękuję.
Ona…
zmarła kilka lat temu.
W tym okresie.
Chcesz usiąść?
Nie krępuj się.
Proszę.
Odkąd ją straciłam, wszystko się zmieniło.
Mówię o mamie.
Podobałoby się jej tutaj.
Te lampki i śnieg…
Uwielbiała Boże Narodzenie.
To zwariowane, ale czasem bardzo chcę jej opowiedzieć o moim dniu,
a potem przypominam sobie, że już jej nie ma.
Znam to uczucie.
Tyloma rzeczami chcę się z nią podzielić.
Na przykład moją quinceañerą.
To powinna być ważna chwila
w drodze do zostania kobietą…
a czuję się z tym dziwnie.
Z tym, że…
nie może tego zobaczyć.
Na pewno byłaby z ciebie bardzo dumna.
Na szczęście masz tatę.
Tak, jest…
naprawdę świetny.
Jestem!
Ta burza prawie mnie zabiła.
Wróciłabym wcześniej,
ale spotkałam Conchi i Connie.
Dios mío, gaduły z tych twoich tias.
Kto to?
Mamo, to moje przyjaciółki.
Nie mogą wrócić przez tę pogodę. Przenocują u nas.
Dobrze, mijo.
Abuela, to Angelina.
A to Monique.
To moja mama.
Witamy w naszym domu!
Witam.
Dziękuję.
Jestem Frida.
Bienvenida!
Głodni?
Tak.
Jedzmy.
Jesteśmy na żywo w studiu z Angeliną, que me fascina.
Dobre.
Gdzie ona jest?
O nie.
Masz, żebyś nie zmarzła.
Dziękuję.
Wygląda pysznie.
Wieki nie jadłam domowego posiłku.
- Naprawdę? - Ciągle zamawiam jej jedzenie.
Dziękuję.
Na pewno jest pyszne, ale zostanę przy fasolce.
- Co? - Muszę się potem wcisnąć w sukienkę.
Będziesz jadła samą fasolę?
To źródło białka.
Nawet nie zaczynaj.
W show-biznesie to zło konieczne.
Dlatego jesteś taka chuda.
Trochę tłuszczu jest potrzebne dla zdrowia.
- Miguel, nalej pozole. - Nie trzeba, dziękuję.
Daj jej trochę. Dale.
Dobrze, ale troszeczkę.
- Odrobinkę. - Dziękuję.
Sí, smacznego.
W porządku. Jem.
Boże, jakie dobre!
Jeśli zmęczy cię jedzenie samej fasolki, moja kuchnia jest zawsze otwarta.
Dam ci mój numer.
- Ricardo gotuje? - Kto?
Jej chłopak, Ricardo Mondraga.
Jesteście parą?
Jesteś dla niego za chuda!
- Babcia ogląda z nim serial. - Reina del Mar?
I tylko to.
Nie opuszcza żadnego odcinka.
Może go kochać bardziej niż ty.
To on zdejmuje koszulę w każdej scenie?
- Tak. - To on.
Zdrowie szefa kuchni.
Za szefa kuchni!
A to nasz pokój muzyczny.
To tak na serio czy tylko na pokaz?
To jego instrumenty. Nawet sam komponuje. Miał kiedyś zespół.
Cristino.
To była garażowa kapela w czasach liceum. I nigdy nie opuściła garażu.
Kapela?
Miałem długie włosy i tak dalej.
Muszę to zobaczyć.
Zawsze podziwiałam włochatych metalowców.
Tylko oni używali więcej lakieru niż ja.
- Co to? - Nic takiego.
Może nie do końca nic, ale jest…
niedokończona.
Mówią, że dom jest tam, gdzie twoje serce.
Niezłe.
Ale to tylko zwrotka.
Gdzie hook?
Nadal nad nim pracuję.
Chcesz reaktywować zespół?
Nie, robię to dla zabawy.
Od bardzo dawna nie pisałam dla zabawy.
Chyba mam wizję. Spróbujmy.
Mówisz poważnie?
Tak. Korzystaj z życia.
Mówią, że dom jest tam Gdzie twoje serce
Potem powtarzasz…
i kończysz tutaj.
Dobre.
A może trochę to zmodyfikować?
Potem schodzisz tu…
Dużo lepiej.
Wybacz, gryzmolę po twoim zapisie.
To nic.
- Na pewno? - Tak.
Czyli zeszlibyśmy tutaj.
Nie chodzi tylko o nuty i akordy.
Ten przekaz jest wspaniały.
Dom jest tam, gdzie serce.
Przydałoby się trochę finezji i przeróbki.
Ale przekaz płynie prosto z serca.
Mogłabym ci pomóc, o ile…
szukasz współtwórczyni.
No cóż…
Co?
Dlaczego ja? Ja tylko uczę muzyki.
I co z tego?
Dobra piosenka to dobra piosenka.
Na tej kartce jest materiał na coś naprawdę wyjątkowego.
Czuję to.
Nie wolałabyś pracować z zawodowcem?
Dobra muzyka pochodzi z wnętrza.
Czuję, że razem możemy stworzyć świetny kawałek.
- Ja po prostu… - Będę z tobą szczera.
Potrzebuję tego.
Potrzebna mi nowa piosenka.
Do tego świąteczna.
Dobra, powiedziałam to.
Muszę dostarczyć wytwórni nowy utwór, a kompletnie nie mam weny.
Naprawdę czuję, że to może być to.
Sam widziałeś, jak gładko szła nam wspólna gra.
- Możemy to zrobić. - Powiedzmy, że się zgodzę.
Jak to w ogóle działa?
Łatwizna.
Uzgodnimy z góry podział.
To czysto biznesowa umowa. Ja dostanę swój singiel,
a ty niezłą sumkę, którą możesz odłożyć na studia Cristiny,
a jeśli piosenka okaże się hitem, dojdą do tego tantiemy.
Byłoby fajnie.
No i może w końcu opuścisz ten garaż.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wystarczy, że powiesz „tak”.
To łatwe.
Umowa stoi?
Stoi.
Miguel, vente.
Idź już!
Daj mi szansę poznać naszych gości.
Dile, Cristino!
Kobiety potrzebują miejsca na pogaduszki.
Nic się nie martw, poradzisz sobie. Tylko niech nie pije po północy.
Czemu mówisz takie rzeczy, tato?
Kto chce kielicha?
Jest całkiem przystojny.
Mo, nawet nie zaczynaj.
Jestem tu tylko dla piosenki.
Oby była dość dobra.
Miguel? O rany.
O nie.
O tak.
Co?
Babcia wyciągnęła świąteczną tequilę.
Boże…
Niezła z niej aparatka.
Proszę, weź to.
Jeszcze nie piłem, a tobie bardziej się przyda.
Dziękuję.
Coś wspaniałego.
Oby pomogło. Bardzo przepraszam.
Nie masz za co.
Było naprawdę fajnie.
Dokąd jedziecie?
- Na próbę przed imprezą. - Fajnie.
W nocy pracowałam trochę nad piosenką.
- Serio? Ja też. Co zrobiłaś? - A ty?
- Mogę ci to szybko zagrać, jeśli chcesz. - Niedługo wrócimy,
ale możesz śmiało wrócić do środka i skorzystać z fortepianu.
Albo możemy wrócić do miasta.
Jasne.
Na pewno musisz jechać tam, gdzie jeżdżą wszyscy sławni ludzie.
Miguel, na gwałt potrzebuję tej piosenki.
Nie mogę tu siedzieć, gdy oboje czujemy klimat.
Co, jeśli przegapimy kluczowy moment inspiracji?
Mamy przypływ natchnienia.
Wiesz co? Pojadę z wami.
Możemy popracować podczas próby.
Chcesz jechać?
Chyba że to problem. Nie chcę przeginać.
Oczywiście, zapraszamy. Jesteś bardzo mile widziana.
Po prostu…
pewnie przywykłaś do imprez
określonego kalibru i stylu,
a my jesteśmy raczej…
Miguel, jestem piosenkarką, a nie kosmitką.
Ale pozwól mi się trochę ogarnąć.
Jedziemy na ich próbę?
Tak.
O rany! Chyba oszaleję!
Skoro mowa o szaleństwie, to nie wiem, jak zareagują twoje tias.
Miały nie szaleć.
To chyba rodzinne.
Po stronie jej mamy.
To Connie i Conchi.
Tias Cristiny. Pomagają przy organizacji imprezy.
- Cześć. - Uwielbiam cię.
- Dziękuję. - Ja bardziej!
To przez twój filmik?
Następny nagraj coś dla Beyoncé.
W sumie to ją znam.
Naprawdę?!
Rozciągnijmy się.
Pokażę ci tekst, który wymyśliłam w nocy.
Dobra, mam.
Co myślisz o tym?
Nie chcę, by święta były zwykłym dniem.
Dobre? Czy przesada?
Podoba mi się.
A może tak? Mogę?
Jasne.
No dalej.
Bo bez ciebie nie ma świąt.
Tak!
To jest to! Idealnie.
Od początku.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Jeden, dwa…
To jakiś obłęd.
Z tysiąc razy słuchałem twojego albumu Love It Or Leave It.
W aucie, w pokoju socjalnym, na siłowni.
Love It Or Leave It?
To album sprzed wielu lat.
A co ze Slingshot?
Był trochę zbyt…
taneczny jak na mój gust.
Taneczny?
Ale ten pierwszy…
Zgadza się. Był magiczny.
A teraz siedzę z jego twórczynią.
- Jestem zwykłym człowiekiem. - Nie.
Ja jestem zwykłym człowiekiem.
No cóż…
ja nie miałam quinceañery. Czuję się, jakbym to przegapiła.
Co robiłaś, gdy miałaś 15 lat?
Byłam w trasie z J.Lo.
Faktycznie byłaś pokrzywdzona.
Jeden, dwa, trzy, cztery i pięć, i sześć, i siedem, i osiem.
Cristino, pokaż Angelinie swój baile sorpresa.
Pewnie.
Chętnie popatrzę.
Dawaj, tia.
To moja piosenka.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
I jeden, dwa, trzy… Przerwijcie! To nie tak.
- Mamy trochę kłopotów, ale… - To nic.
Wiem, z czym macie problem.
Wróćcie do pozycji wyjściowej.
Myli was zmiana metrum po intrze.
Trochę choreografii i odzyskacie synchronizację.
Zróbcie coś takiego…
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Albo lepiej nie. Trzymajmy się czegoś prostego.
Zróbmy tak. I jeden, i dwa, i trzy, i cztery,
i pięć, i sześć, i siedem, i osiem.
Gotowi? Próbujemy? Pięć, sześć, siedem, osiem.
I jeden, i dwa, i trzy, i cztery.
Dajmy z siebie wszystko.
Pokażcie, co potraficie.
Pięć, sześć, siedem, osiem. I jeden, i dwa, i trzy…
Wybrałaś już partnera na swoją quinceañerę?
Zawsze możesz zapytać Scotta, ale musisz mieć parę.
Nie mam zamiaru znów się upokorzyć.
Zresztą myślę, że pójdę jako niezależna kobieta.
Chyba o to w tym wszystkim chodzi?
Odważnie!
- Tu przejdziemy do tej zwrotki. - Angelino!
Pewnie jesteś bardzo zajęta i w ogóle, bo zbliża się Boże Narodzenie,
ale może chciałabyś przyjść?
Na quinceañerę?
W przyszłą sobotę jako mój gość VIP.
Z chęcią.
Pod warunkiem, że najpierw ty będziesz moim gościem.
Nie rozumiem.
Co roku biorę udział w świątecznej kweście.
Chciałabym was zaprosić.
O rany!
- Pójdźmy tam! - Nie wiem, co powiedzieć.
Wystarczy „tak”.
- Chyba nie mam wyjścia. - Tak!
Świetnie.
No dobrze.
Dokończmy tę piosenkę. Inaczej nikt nie pójdzie na żadną galę.
O rany, było chyba o tym w podręczniku.
Muszę to zrewidować.
Właśnie.
Lepiej odbiorę.
Co robić?
Barry!
Gdzie jesteś?
Pracuję nad świąteczną piosenką.
Miałaś to robić tutaj.
Potrzebowałam czasu, żeby to rozkminić.
- To proces twórczy, Barry. - Wiesz, że zbliża się gala.
Bardzo słuszna uwaga.
Nie powinnam tracić czasu na gadanie przez telefon. Pa.
Nikt nie rzuca słuchawką Dzianemu Barry’emu.
Gotowy, Miguel?
Mamy tamaladę. Mogłabyś nam pomóc.
Mamo.
- Może znajdziesz natchnienie. - Mnie jedzenie zawsze inspiruje.
Muchísimas gracias, señora,
ale mamy dużo pracy.
Choć czasem można znaleźć inspirację, nie szukając jej.
Właśnie.
Mogę ci pomóc?
Dobrze.
Zaczniemy od początku.
Obracasz to tak.
Zabierzemy tego trochę.
Mam to ścisnąć?
Nie.
A potem po prostu robisz tak.
Musisz je ubrudzić.
Gotowe.
- Mam to rozłożyć wszędzie? - Nie.
- Tylko połowę. - Tutaj i tutaj.
Dobrze ci idzie.
Tak na przyszłość… Mniej ciasta, mniej bałaganu.
Nie wiesz, gdzie znajdę pewną gwiazdę popu?
Widziałeś to?
Co jest?
- Kim jest „Ślicznotka Conchi”? - Właśnie.
Wszystko gra?
- Myślę, że to może być to. - Mówisz o piosence czy nauczycielu?
Nawet na to nie odpowiem.
Idę pod prysznic.
- Nie mamy czystych ubrań. - Connie i Conchi to ogarną.
No proszę.
Świetnie wyglądacie.
Dzięki,
ale zaczekaj. To dopiero…
prawdziwe show.
Po co komu dyskoteka?
Mamy ją tutaj.
Zobaczę, co robi Frida.
Na czym skończyliśmy?
- Na refrenie. - Faktycznie.
Co to był za wers?
To było…
Po tym.
Nigdy z nikim nie pisałam.
Nie gadaj. Mimo tylu albumów na koncie?
Nie.
Śpiewałam piosenki innych twórców,
ale swoje kawałki pisałam zupełnie sama.
Ja też nigdy z nikim nie tworzyłem.
To zbyt…
Zbyt…
- intymne. - Właśnie!
Tu trzeba dać rozwiązanie akordu.
Masz rację.
Poza tym ten łącznik się nie sprawdza.
Wiem. Co z tym zrobimy?
- Co robisz w studiu, gdy ci nie idzie? - Wychodzę.
Po prostu uciekasz?
Nie, choć to świetny pomysł.
Wychodzę ze studia. Najlepiej pracuje mi się w domu.
Widać stamtąd całe miasto.
Coś wspaniałego.
Światła mnie inspirują.
Weź płaszcz. Wychodzimy.
Pracujemy.
No i?
Nie jest to Manhattan, ale…
Jestem zachwycona!
Dziękuję, Miguel.
To ja powinienem ci dziękować.
Byłaś dziś wspaniała.
Zdobyłaś zagorzałych fanów.
Choć podobno miałam już jednego zagorzałego fana,
który tysiąc razy słuchał mojej płyty.
Nie zapomnisz mi tego.
Nawet za tysiąc lat.
Ale tak poważnie, bardzo uszczęśliwiłaś Cristinę.
Nie mogę sobie tego przypisywać.
- W końcu ma wspaniałego ojca. - Staram się.
Czasem myślę, czy to wystarczy.
Nigdy w siebie nie wątp. Zwłaszcza nie w tej kwestii.
Naprawdę jesteś świetnym tatą.
Musisz robić coś dobrze.
Cristina jest niesamowitym dzieciakiem.
I to takie urocze, jak cię kocha.
To samo mógłbym powiedzieć o tobie.
O takiej karierze większość może pomarzyć.
Tak.
Choć czasem pewnie czujesz się samotna.
Czasem.
Tu jest idealnie.
Wiem, co masz na myśli.
Chciałam ukryć w sobie tę miłość.
- Co? - Chciałam ukryć w sobie tę miłość.
To brakujący wers w refrenie.
Chciałam ukryć w sobie tę miłość
A potem…
Bo bez ciebie nie ma świąt
Udało się nam!
Na co komu Manhattan?
Skomponujmy coś.
Zróbmy to. O rany!
Cześć, skarbie. Tęskniłaś?
Co tu robisz, Ricardo?
Jak nas znalazłeś?
Jakaś Conchi wrzuciła na Instagrama waszą wspólną fotkę.
Skarbie, przed nami ważny wieczór.
Chciałem się upewnić, że zdążymy wrócić do miasta na czas.
- Co? - Kto to?
Ricardo!
Ty żyjesz!
Co?
Gracias. Muy bien.
Kotku, chyba czas skończyć odwiedziny u fanów.
Jedźmy już.
Co prawda to nie twoja sprawa,
ale pracujemy razem nad piosenką.
Chwila, piszecie razem kawałek?
Tak.
Tak naprawdę to piosenka Miguela,
ale tak, tworzymy ją razem.
Współpraca idzie nam wspaniale.
Chętnie posłucham.
Pracujemy nad nią.
Posłuchasz, gdy będzie gotowa.
Nie ma ciśnienia.
Po prostu Angelina jest wielką osobowością sceniczną
i założyłem, że współpracuje z kimś, kto dorównuje jej sławą.
I klasą.
Przestań.
Basta.
Czekam na zewnątrz, mi amor.
Wezmę swoje rzeczy.
Przepraszam za Ricardo.
Bywa okropny nawet, gdy ma dobry dzień.
To tylko kolejny element w i tak dziwnych ostatnich dniach.
To jeszcze nie koniec. Widzimy się na gali.
Na pewno będę.
Na razie.
Ricardo, por favor!
Mówię tylko, że to nam szkodzi.
Nam czy naszej marce?
Powtarzam po raz piąty.
Tylko ze sobą pracowaliśmy.
Nie tak to wyglądało.
Tylko to się liczy.
- Czy on ci się podoba? - Nie.
Byłam tam tylko z powodu piosenki.
Akurat ty powinieneś wiedzieć, że ja się nie angażuję.
Wiem.
Pamiętam.
Ricardo.
Próbowaliśmy.
- Może za słabo się staraliśmy. - Nie.
Ange, jeśli chcesz z tym skończyć,
po prostu powiedz, bo…
Nie, mnie taki układ pasuje.
Masz rację, Ricardo. Marka jest ważna.
Do zobaczenia na gali.
Ja otworzę!
Cześć. Gotowi?
Cześć.
Zabiorę was do teatru.
- Nie jesteśmy gotowi. - Zajmiemy się wami.
NOWY JORK KOCHA ANGELINĘ COSTĘ
…wystąpi dziś między innymi supergwiazda Angelina Costa.
Co?
Wybierz strój.
- Gdzie twój tata? - Jeszcze się szykuje.
Faceci…
Chodźmy.
- Ale… - Oszałamiające.
Angie.
Barry.
Ostatnio byłaś tajemnicza. Nie mogę się doczekać nowego utworu.
- Pamiętasz Cheri? - Jasne.
Dobrze znów cię widzieć.
Chciałam tylko powiedzieć, że jesteś dla mnie inspiracją.
Naprawdę?
Trzy razy oglądałam trasę Love It Or Leave It.
- Inspiruję się nią w moich występach. - Trzy razy?
Dobra, pięć. Albo i dziesięć.
To bardzo miłe.
Cheri wystąpi w świątecznym Saturday Night Live.
Wiesz, jakie to ważne dla jej kariery.
To wspaniale.
Życzę ci wszystkiego dobrego.
- A teraz wybaczcie, za chwilę mam występ. - Nie mogę się doczekać.
- Nieprzyjemna sytuacja? - Nie było tak źle.
- Miałaś ten sztuczny uśmiech. - To znaczy?
Przestań.
Od razu lepiej.
Kiedy występujesz?
- Za kilka minut. - Zdenerwowana?
Nie.
- Ale podekscytowana. - Nawet sobie nie wyobrażam.
Dawno nie byłem na scenie. Nie gram nawet przed uczniami.
Szkoda. Ludzie powinni mieć okazję cię posłuchać.
Nie. Ja tak nie potrafię.
Połamania nóg.
Dziękuję.
FUNDACJA NAJWIĘKSZY DAR
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Byliście cudowni.
Mamy dla was ostatnią piosenkę.
Jest bardzo wyjątkowa.
To nowość.
Jest tu człowiek, z którym ją napisałam.
- Mówi o tobie! - Przestań.
Miguelu Torresie, dołączysz do mnie na scenie?
Tak!
Idź!
Zachęćmy go!
- Miguel! - Tatuś!
Skierujcie na niego reflektor.
Tato!
Dasz sobie radę!
Dziękuję wam. Czeka was coś wspaniałego.
Dasz radę.
Przed wami Miguel Torres.
Co robisz?
Wyciągam cię z garażu.
Jesteśmy tu tylko ty i ja.
Mówią, że dom tam, gdzie twoje serce
Choć znaleźć go nie mogłam
W końcu rozumiem
Swoje zagubienie
Ogień w kominku trzaska
A moje serce się rozgrzewa
Bo nie będzie
Świąt bez ciebie
Nigdy nie wierzyłam w miłość
Zawsze myślałam
Co może pójść nie tak
Choć w głowie się kotłuje
Milczę o tym, co czuję
Jestem już na skraju
Bo nadzieję miałam Że chcesz, bym została
Nie chcę, by te święta były zwykłym dniem
Chciałam ukryć w sobie tę miłość
Lecz bez ciebie nie ma świąt
Choć spóźnione są te słowa
To nie ma świąt bez ciebie
Bez ciebie
Bo bez ciebie nie ma świąt
Bez ciebie
Bo bez ciebie nie ma świąt
Czuję się jak w domu
Stojąc pod jemiołą
Tylko ciebie chcę
Bo sprawiasz, że czuję się wyjątkowa
Widzisz mnie zawsze
Szaleję za tobą To jak miłość w slow motion
Bo nadzieję miałam Że chcesz, bym została
I nie chcę By te święta były zwykłym dniem
Miłości tej ukryć nie da się
Bez bez ciebie nie ma świąt
Choć spóźnione słowa te
To nie ma świąt bez ciebie
Bez ciebie
Bo bez ciebie nie ma świąt
Miguel Torres!
Dziękuję.
Dostałeś owacje na stojąco.
Byłeś niesamowity.
Spójrz na moje dłonie!
Nigdy się tak nie czułem.
- Nie wierzę, że to zrobiłaś! - Ja też nie!
Angelino! Udało ci się!
Dokonaliśmy tego, skarbie.
Zaczekajcie, aż usłyszycie nowy kawałek.
- Powali was! - To ma zadatki na wielki hit.
Trafi na listę przebojów, choć święta tuż, tuż.
- Ludzie oszaleją. - Chodź.
Porozmawiajmy.
Słuchaj.
Chcę, żebyś to ty wystąpiła w świątecznym SNL.
- Co? - Poważnie.
A co z Cheri? Nie możesz jej tego zrobić.
To już postanowione.
Uczcijmy to.
Dokąd idziesz, Ange?
Mogę porozmawiać z twoim tatą?
Chodźmy.
Chcę ci powiedzieć, że…
chcą, żebym w przyszły weekend zaśpiewała naszą piosenkę w SNL.
- Nie gadaj! - Naprawdę!
- Chcę, żebyś wystąpił ze mną. - W Saturday Night Live?
Tak! Przyda mi się dobry pianista.
Pianista?
No jasne! Dałeś czadu na scenie.
Chciałbym, ale nie mogę.
Dlaczego?
Mam już plany na sobotę.
No tak, jasne.
Quinceañera Cristiny. Miałam przyjść.
Zrozumie.
A po imprezie? Ten utwór będzie miał swoje życie.
Możemy popracować w studiu. Napisać coś jeszcze.
Pojechać razem w trasę.
- Nie byłoby fajnie? - W trasę?
Nie mogę wszystkiego rzucić i wyjechać.
Mam córkę. Mam prawdziwe życie.
Co masz na myśli?
Przez te kilka ostatnich dni chodziło ci tylko o piosenkę?
O nic więcej?
Tak.
To mi pozwala przetrwać. Rzucam się w wir muzyki.
Co ci po przetrwaniu, skoro tak naprawdę nie żyjesz?
Wizerunek to nie życie.
Trzeba ryzykować.
Słuchaj, Miguel.
To były tylko interesy.
Uzgodniliśmy to na początku.
Tak było.
Przez lata brakowało mi tego, co dałaś mi przez jedną noc,
bo bałem się zaryzykować.
Nie sądziłem, że pozwolę komuś się do mnie zbliżyć,
ale pojawiłaś się ty.
Mnie nie chodziło o piosenkę.
Chodziło o ciebie. Od początku.
Myślę, że czujesz to samo.
Nie mogę.
Nie możesz czy nie chcesz?
Do widzenia.
Czy plotki są prawdziwe?
Nie chcę tego komentować.
Żeby była jasność, to ja z nią zerwałem.
Nie ona ze mną.
Nigdy go nie lubiłam.
Desgraciado.
Te muskuły pewnie też są sztuczne.
O nie, są bardzo prawdziwe.
Czuję się winna.
O czym ty mówisz?
Gdyby nie mój filmik, nie doszłoby do tego.
To nagranie i twoja pasja
ściągnęły do naszego domu gwiazdę.
Pomogła ci poprawić baile sorpresa.
Napisałem z nią piosenkę
i wystąpiłem na scenie
w pękającym w szwach ekskluzywnym teatrze.
- Fakt, coś okropnego. - Wiesz, że nie o to mi chodzi.
Widziałam twoją minę za kulisami.
- Zakochałeś się w niej. - A co ty wiesz na ten temat?
Tato, zbliża się moja quinceañera.
Staję się kobietą. Nie jestem już dzieckiem.
Wiem, co to miłość.
Myślałam, że to odwzajemnia.
- To skomplikowane. - Słucham?
Gdy Ricardo Santoval przez pięć lat myślał, że Ruby umarła,
poślubił jej siostrę,
po czym odkrył, że Ruby żyje,
ale jest sparaliżowana, loca,
mieszka w Oaxaca i używa fałszywego nazwiska.
To było skomplikowane.
Twoje uczucie jest proste. Musisz tylko iść za głosem serca.
A teraz cállense!
Zaczyna się mój serial.
WESOŁYCH ŚWIĄT, NOWY JORKU
Rozmawiałam z Fashion Beat. Chcą nas wiosną na okładce.
Super.
O nie, Barry znów zmienił zdanie?
Nie, przyszłam jako fanka.
I chcę powiedzieć, że nie mam żalu. Wiem, jak to działa.
Dla jasności, nie musi tak być.
Miejsca starczy dla nas obu, Cheri.
I…
Nie znam cię, ale wydajesz się urocza.
Nie chcę z tobą walczyć.
Chcę ci kibicować.
Świętować twoje zwycięstwa.
A ja twoje.
Dziękuję, że przyszłaś.
A gdzie ten facet?
Twój chłopak.
Ricardo? Rozstaliśmy się.
To kiepsko.
Świetnie grał na pianinie.
Mówisz o Miguelu.
Nie był moim chłopakiem.
- Prawie dałam się nabrać. - Jak my wszyscy.
To smutne. Tworzycie magiczną parę.
Ma rację.
Moja ulubiona muzyczka…
napisała kiedyś, że dom jest tam, gdzie serce.
Wiesz co?
Muszę iść.
Zmykaj. Załatwię to.
Zaczekaj! Co się dzieje?
Jednak dziś wystąpisz.
Powodzenia.
Zostały dwie minuty.
Dziękuję.
Gotowa?
Codziennie tyle się od ciebie uczę.
Nie podejrzewałem, że będziesz tak olśniewająca.
Jestem z ciebie dumny, mija. I z tego, że jestem twoim tatą.
Mama też byłaby dumna.
Panie i panowie,
członkowie rodziny, czcigodni goście,
przedstawiam wam
Cristinę Adrianę Torres, naszą piętnastolatkę!
ZAWSZE W NASZYCH SERCACH
- Dzięki za wszystko. - Jest, jak sobie wymarzyłaś?
Nawet lepiej.
- Tato? - Tak.
Zadzwoń do niej.
- Wyglądasz nieziemsko. - Najlepsza quinceañera w historii!
To dobrze.
No i…
w końcu możesz mieć własną.
Dziękuję.
- Zatańczymy? - Tak!
A co z SNL?
Powiedziałam im, że mam inne plany.
Na pewno nie szukasz tylko pianisty?
Na pewno.
Mówiłaś coś o planowaniu?
Pracuję nad tym.
Mógłbyś mi pomóc?
Może. Co robisz w Boże Narodzenie?
Boże Narodzenie?
Z tobą?
Ale będziesz musiała założyć sweter.
Naprawdę okropny.
Coś o tym wiem.
A…
potem?
Coś wymyślimy.
Nigdy nie wierzyłam w miłość
Jesteśmy na pierwszym miejscu!
Zawsze myślałam Co może pójść nie tak
Choć w głowie się kotłuje
Milczę o tym, co czuję
Jestem już na skraju
Bo nadzieję miałam Że chcesz, bym została
Nie chcę, by te święta były zwykłym dniem
Chciałam ukryć w sobie tę miłość
Lecz bez ciebie nie ma świąt
Choć spóźnione są te słowa
To nie ma świąt bez ciebie
KONIEC
Napisy: Karol Radomski