Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ben bir hemşireyim.
İşte biz hemşirelerin bir günü daha başlıyor.
-Günaydın. -Günaydın Hemşire Hanım.
-Günaydın. -Günaydın.
-Nasılsınız? -Sağ olun, iyiyim.
-Geceyi nasıl geçirdiniz? -Çok iyi geçirdim.
-Bir şikâyetiniz var mı? Bir isteğiniz? -Şikâyetim yok şu an.
Hemşire, hekimin sağkolu
ve hastanın hiç şüphesiz ki en büyük yardımcısıdır.
İşimi çok seviyorum.
Hemşirelik sevmektir zaten.
İnsanları sevmek, onlara yardım etmek, sağlığa kavuşmalarına yardımcı olmaktır.
Hiçbir ayrım gözetmeden, kim ve nasıl olursa olsun,
sağlık sorunlarının çözümü için
başkalarının yardımına, bakımına gerek duyan insanlara hizmet veririz.
Onları severiz, onlara güven verir…
Yuvalarınız kutlu, günleriniz mutlu,
aşlarınız tatlı ola diyelim,
yârenimle yârenliğe devam edelim.
Güzel Rabb'im sevenleri kavuştursun, kötülükleri savuştursun.
Kocaman Rabb'im güzel yurdumuzda
düzenlik, dirliğimizi, dışa karşı güçlü birliğimizi bozmasın.
Kavurmalar kaynasın, koç yiğitler oynasın.
Hey hey de hey hey!
Hoppa!
Gel len buraya Yusuf. Gel bakayım.
Allah!
Oh!
Yak bir dal. Alman cigarası.
Alman değil, Amerikan'dır o.
Almanya'dan getiriyorlar, ama…
Tabii, mutlaka.
Vardı ya sende bir kamera. Getirmemiş miydin?
Var tabii.
Ee? Buna niye masraf ettin?
-Bu öyle değil. -Ne gibi?
Seslidir bu. Yoktu böylesi ben oradayken.
-Radyo da mı koymuşlar?
Kaldı başıma bu da ya.
Gelsin gitsin, burada bir işe yarasın bari.
Hastalık var mıydı biraderde senin?
Yok abi, kalp ya.
Kriz geliyor işte. Kasabaya varmadan daha arabada gitmiş.
-Allah taksiratını affetsin. - Âmin, inşallah.
Ankara'daydım ben de.
Döndüm, zaten eve girdim.
Baktım, hanımın suratı surat değil. "Aha," dedim, "bir bok oldu."
"Kim?" dedim. Dedi "Abin."
Yıkıldım kaldım kapı dibine.
Bak yukarıda Allah, ilk evvela da bu garibi düşündüm.
Anası doğumunda rahmetli oldu,
kardeş yok, baba da gitti.
Dedim, "Kaldı bu bizim başımıza."
Benim gibi bu da, ha?
Ne gibi?
-Ver bir tane bakalım.
Ben görmedim bile babayı.
Yaşı varmış zaten. Ben kundaktaymışım.
Gitmiş kalpten senin birader gibi.
Anamı da kaybettim.
Havva kadar yoktu öldüğünde.
Zordur yani, yaşadık.
Keyfimizden gitmedik elin memleketine.
Cemil!
Gel oğlum, gel gel.
Kop lan, gel gel.
Öp bakayım. İlk evvela Bekir amcayı.
Bekir kardeş, eti senin, kemiği bizim.
Bir kusurunu görürsen Allah yarattı deme, bas köteği.
Bak, aylaklık yapmak yok. Her gün böyle sabahtan gelip çalışacaksın.
Akşam vakti de işin bitince oyalanmadan doğru köye.
Araba da geçmez buradan ya. Yürürsün artık, değil mi? Genç adamsın ya.
-Anladın mı oğlum? -Anladım amca.
-Bir şey diyor musun? -Yok amca.
Hadi bakalım o zaman. Şu cigaramı alayım.
Şimdi de spor.
Türkiye 1. Futbol Ligi'nde Sarıyer'le Ankaragücü 2-2 berabere kaldı.
2. Lig A Grubu'nda Gençlerbirliği şampiyonluğu garantiledi.
Sarıyer, Ankaragücü,
İstanbul Yusuf Ziya Öniş Stadı'nda karşı karşıya geldiler.
Karşılaşmanın 65. dakikası.
Feridun'un pası ve Silva'nın mükemmel vuruşu.
Sarıyer 1, Ankaragücü 0.
-Dakika 84, Osman orta.
Erdal. Birinci hareketi güzel.
İkincisi de. Ve Sarıyer 2…
Saat 00.21.
Ne yapıyorsun len sen?
Yasak demedim mi len ben sana? Ha?
Bu… Yapmayacaksın demedim mi lan ben sana?
Ha? Bu dolabı açmayacaksın demedim mi lan ben? Ha?
Bu kamerayla oynamayacaksın demedim mi sana ben? Ha?
I-ıh.
Kasabaya mı yollayacaksın gene beni?
Ha? Havva?
Ben yollamıyorum seni bir yere.
-Kim yolluyor? -Kendin gidiyorsun.
Bana bulaşma.
Niye gidiyorum? Keyfimden mi gidiyorum?
Cık. Açsın, aç.
Açgözlüsün.
Ondan gidiyorsun.
"Aç köpek" diyorsun, ha?
"Bulaşma" mı diyorsun "bana"?
"Üç evlat verdim, neyine yetmiyor?" mu diyorsun?
Senin ağzını burnunu kırmak var da…
Sen benim insaniyetime dua et.
Bir Allah'ın günü köteği yemedin ya,
bir tokat vurmadım ya suratına…
Yat kalk dua et sen.
Benim insaniyetime dua et.
Bismillah.
Cemil, evladım.
Topla hayvanları bakalım çabuk çabuk.
Emredersin Bekir amca.
"Emredersin" ne lan? Asker ocağı mı bura?
Hadi bakalım, kardeş kardeş. Haydi.
Bak, bir kardeş de bu size şimdi.
Dört kardeş oldunuz artık.
Beni de baban gibi bil.
Sen komutan yaptın bizi sen, olmadı.
Beni baban gibi bileceksin,
bunları da kardeşin bileceksin.
Kadir senin neyin? Kardeşin.
Yusuf neyin? Kardeşin.
Saliha neyin?
Kardeşim.
Ne dinliyorsun sen bunu?
Kasabaya gitti ya babam. Ne olacak? Dinliyoruz işte.
Yok mu, başka dinleyecek şey mi kalmadı?
Oynuyorduk ana ya.
Nesine oynuyorsun bunun?
Koy neşeli bir kaset, ona oyna o zaman. Ne acı çektin de? Tövbe tövbe.
Buna mı oynuyorsun?
Bu da neşeli ana ya.
Bok neşeli!
Biz okuyacak mıyız baba?
Bir şey sordu ya çocuk.
Ne okuyacaksın?
"Bilmiyorum" mu diyorsun?
Bilmediğin şeyi nasıl okuyacaksın?
Yusuf efendi,
sen okuyacak mısın bakalım?
Ne okuyacaksın?
Arabacılık.
Arabacılık?
Bak bak, Allah Allah.
Nasıl okunuyor arabacılık? Okula mı gidiliyor?
Araba kapının önünde, git oku oğlum.
İyi bakalım.
Bak, kardeşin biliyor.
Sen ne okuyacağını bir bil bakalım önce.
Nasıl bilecek okula gitmeden?
Onu diyorum ya işte.
Ne okuluna gidecek?
Yüksekokul okuyacaklar. Hepsi okuyacak.
Vallaha mı diyorsun?
-Nerede? -Ankara'ya giderler.
-Ankara'ya mı? -Herkes oraya gidiyor ya.
-Herkes kim ya? -Okumaya diye işte.
Muhtarın büyük oğlan da gitmişti ya?
He ya. Gitti ne oldu?
İş mi buldu? Para mı tuttu eli?
-Bir para için mi okunuyor? -Ya?
Okudu ne oldu? Döndü geldi, anarşik oldu.
Her okuyan anarşik mi olacak illa?
Ne olacak işte, onu soruyorum.
-Neyi soruyorsun ya? -Havva!
Ben bilmem.
-Neyi bilmiyorsun? -Yüksekokula gidecekler, hepsi gidecek.
-Hepsi? -Ha.
Hepsi diyorsun?
-Sen de mi okuyacaksın kızım? -En başta o okuyacak.
-Deme ya? -En büyükleri ya.
İlk ona sıra gelecek. Hemşire okuluna gidecek.
Aha.
Okulu da buldun, ha?
Hastane mi var köyde? Nereye gidecek?
Ankara'ya işte.
Saliha? Ankara'ya gidecek?
Oğlanları da yolladın.
Toprağa kim bakacak? Mala, mahsule kim bakacak?
Bakarız biz.
Bize kim bakacak?
Şimdi iyi.
Elimiz ayağımız tutmayınca kim bakacak bize?
Ben bakarım size baba.
E, anan okula yolladı seni.
İstemiyorum ben.
Hadi buyur.
Ne diyorsun kız sen?
-"Okumayacağım" diyor. -Ya ne yapacaksın?
"Size bakacağım" diyor işte.
"Bırakmam sizi" diyor.
Akıllı kızım, uslu kızım benim.
Sen bırakıp gitmezsin, değil mi, babayı?
Ne bakıyorsun çocuğa? Dövecek misin?
Çok istiyorsan seni yollayalım Ankara'ya.
Oğlum, sesi aç, aç. Duyalım.
Yapma! Hayır, yapma.
Len!
Ne yapıyorsun len sen?
-Ne yapıyorsun? -Şaka yaptım baba.
Şaka mı? Sıçarım ulan senin şakana.
Dangalak!
Senden başka gülen var mı?
İyi misin evladım?
-Şaka olarak… -Şaka olarak?
Geç len şöyle. Geç böyle, geç. Şöyle geç.
Şaka yapacağız bak şimdi, seyret. Gel böyle.
Sen de gel böyle, al bu… Al hortumu.
Cemil, al hortumu bakalım.
Sık. Gel buraya.
-Baba… -Buraya… Buraya gel, buraya.
Buraya, buraya. Gel gel, şuraya gel, hah.
Buradan kıpırdamayacaksın.
-Yap bakalım. -Bekir baba…
Sık len, sık.
Şaka yapacağız. Şaka yapıyor ya, sen de yap, haydi.
Sık, sık.
Sık Cemil.
Sık oğlum.
Sıksana lan.
Ver şunu, ver.
-Ver. -Baba…
Geç şöyle, geç geç. Şöyle geç.
Geç ki şaka güzel olsun, geç.
Hah.
-Al bakalım. Al sana şaka.
Hah, al.
Al, al.
-Al. -Baba!
Al sana, ne güzel bak, şaka.
Gel… Oğlum, gel, buraya gel. Gel, buraya gel!
Sen şaka istemiyor muydun?
Bununla da oynamak istiyordun. Al sana kamera. Şaka işte.
Hadi gülelim. Gül bakayım.
Gül bakayım. Gülsene!
-Ne yapıyorsun? -Al.
-Ne yapıyorsun Bekir? -Al bakalım, al.
-Ne yapıyorsun? Dur! -Ne güzel şaka bak.
-Bekir! -Ne…
-Yapma! -Sen karışma. Karışma sen!
-Bekir, yapma! Dur! -Havva, karışma bak.
Elimden kaza çıkacak, çekil!
-Çekil dedim sana, karışma! Git! -Yapma, yeter!
…kolyeler. 10.000 mark bankaya.
Üç takım elbise. Biri lacivert, çizgili.
Sıfır kilometrede Sevtap… Aman, Mercedes.
-Bastır Adem, bastır.
Haydi Adem! Ha gayret!
Hadi koş! Hadi!
-Aferin koçum!
Haydi benim aslanım!
Hadi!
-Hadi, gel! Gayret!
-Bastır! Bastır, çabuk, çabuk!
-İçecek misin?
-Nedir bu? -Ihlamur.
Oğlana diye yapmıştım da.
Ver, tamam.
Bravo Adem abi, bravo!
-Türkler dışarı!
Havva.
Kıssınlar şunu azıcık.
Kafam şişti, viji vuju.
Havva!
Devrildik kız, görüyor musun?
-Azıcık daha iyi değil misin?
Üç haftayı geçti yatıyorsun Bekir.
Doktor mu çağırsaydık sağlık ocağından?
Doktorluk bir şey yok ya.
Doktorluk bir şey olsa…
-Değil mi diyorsun? -Yok.
İnşallah.
-Yetsin yetsin, hadi.
Havva.
Len, nerede anan?
Gel bakalım Arabacı, gel.
O zaman sen bir el ver bakalım babaya.
Çek bakalım şöyle.
Çek…
Tamam.
Bir çıkalım, hava alalım.
Yat yat beter olduk ya.
Bize bir güzel hamam, ha Yusuf?
Kasaba buradan bir saat, ne olacak?
Üç lira mazot yakacağız.
Güzelce bir ovduralım kendimizi.
Yatalım sıcak taşlara.
Atalım bu illeti.
Benim ilacım o.
Direksiyona geçecek takati buldum mu yetti.
Abini de alalım.
Senin yaramaz abini.
Niye böyle senin abin, ha Yusuf?
Ne yapacağız bu abinle?
Ama sen uslusun, değil mi? Sen uslu ol.
Bak, bir tane yetiyor.
Bir de seninle uğraştırma bizi.
De bakayım, "Uslu olacağım" de.
Uslu olacağım.
-Ne? -Uslu olacağım.
Hah. Aferin.
Aferin benim oğluma.
Hamama götüreceğim ben oğlumu.
Gezdireyim kasabada.
Bir de kebap yeriz çarşıda, ha?
İyi mi?
-İyi. -Hah.
Arabayla mı gideceğiz?
E tabii arabayla gideceğiz. Başka nasıl gideceğiz?
Gidelim o zaman.
Seni gidi ya.
Arabacı çıktı başıma ya.
Sen az biraz daha büyü, direksiyon da öğreteceğim ben oğluma.
Önce abine, sonra sana.
Ha? İyi mi?
-İyi.
İyi. İyi o zaman.
İyi bakalım.
Hamama götüreceğim ben oğlumu.
Hamama.
Baba düştü.
Baba düştü!
Gülsene len!
-Baba, lütfen! -Gülsene!
-İndir len o elini! İndir elini! -Baba…
Bana bak! Bana bak!
Al. Al sana şaka. Amına koyduğumun çocuğu.
Al sana şaka amına koyduğumun çocuğu.
Güzel mi böyle, ha?
-İyi oldu mu? Ha? Komik mi? -Baba, dur.
Şerefsiz seni. Al.
Bana dön! Dön lan bana! Dön!
Amına koyduğumun seni.
Şerefsiz.
-Eşekoğlueşek.
Ya yok artık! Yok artık ama ya.
-Orkun? -Bizden değil.
Arkadaşlar, kim çarpıyor bu kameraya ikide bir?
Çıksın söylesin ya.
Hocam, çarpma yok. Zeminden sıkıntı oldu.
Tamam abi, tamam.
Lens değiştirelim. Bir 75 taksana, 75'le bir deneyelim.
-Yaklaşıyor muyum? -Kal öyle. 75'le bir görelim.
-Abi, kayıttasınız hâlâ. -M-board.
-Çak!
-Tekrar 2.
Bittim yemin ediyorum bu ceketin içinde. Kadir?
Abi, iki dakika duramaz mıyız? Ben bittim yani.
Abi, dağılmayalım. Şunu çekelim, ara vereceğiz zaten.
-Hocam? -Ha?
Güneş çıktı, ne yapalım? Bekleyelim mi, girelim mi?
Girelim abi, girelim. Hadi ne olur girelim, dağılmasınlar.
Eyvallah. Işık tutmayacak, onu söyleyeyim de.
Sonra kullanamayabilirsin yani.
Zor bağlarsın.
Dedi ve gitti.
-Ben de bir şey diyeyim mi? -De bakalım.
"Makyaj falan istemem" demiş galiba Havva teyze.
Sen bir konuşursun, değil mi? Kızlar da çok üstüne gitmemişler.
Abi, ne makyajı yapıyorlar ki zaten?
Saçmalamasınlar, boyamasınlar kadının suratını manasızca.
Yok ya, öyle makyaj falan değil.
Pudra falan sürmek istemişler, yansıma için.
-Ee? -"Olmaz," demiş işte, "istemem" demiş.
Tamam, konuşurum ben.
Ha, anne, burada mısın sen? Sana bakıyordum ben de.
Niye ayakta duruyorsun anneciğim? Gel, geç otur şöyle. Gel.
Gel otur. Hah.
Saliha, niye şimdi bunu böyle şey yapıyor bu çocuk?
-Hangi çocuk? -Kadir.
Ne yapıyor?
Toplamış, getirmiş bir otobüs insanı.
E, kalabalıklar anne. Kolay iş değil, film çekiyorlar.
-Taşıdı bizi de buralara kadar. -A aa, niye böyle diyorsun anneciğim ya?
Şş, kız, bana bak. Niye böyle oldun sen şimdi?
Birden çıkmadı ya bu iş.
Kaç haftadır hazırlanıyor çocuk.
"Gideceğim eve, köyde çekeceğim filmi" falan,
hep anlattı ya sana?
Ne bileyim ben kızım?
Biz bize, rahmetlinin kamerasıyla bizi çekecek sandım ya ben.
Çekerdi ya baban?
Çekecek işte seni.
Rolü kaptın vallaha Havva Sultan. Ne güzel anı olacak hepimize.
İstemiyorum ben. Oynamayacağım filmde milmde.
Ay anne, sakın ha.
Burada makyaj yapan kıza da şey yapmışsın zaten.
-Yapma gözünü seveyim, üzülür Kadir. -Sizi çekecek sandım.
Torunlarla bir fotoğrafım olsun diye dedim ben.
Doldurdu adamları bahçeye.
Niye çocuğu ıslatıyor? Babana mı şey yapıyor bu?
Ölmüş adamın arkasından…
Kış günü müydü zaten? Kar mı vardı? Yapar mı kış günü?
Babamla ne alakası var?
Senaryo yazmış Kadir. Film anne bu, film.
Gördük biz bu filmi.
Ay anne.
Ölmüş adamın arkasından…
Ay.
Kızlar?
Ne yapıyorsunuz bakayım siz burada?
-O nereden çıktı? -Dayım verdi. Kamera arkası çekiyorum.
Böyle bir yol buldu kendisi benden kurtulmak için.
Gel gel, kapat sen onu da gel. Bak ne diyor anneannen.
Ne diyor?
"Oynamayacağım vallaha filmde" diyor.
Kaprisli çıktı oyuncumuz.
Nasıl? Şaka! Asla kabul etmiyorum.
Vallaha öyle diyor.
Anneannem?
Gel bakalım sen buraya, gel.
Gel sen. Azıcık öteye git.
-Gel. -Kalk, elendin.
-Güzel kızım benim. -Oh, anneannesi.
-Anneannesinin gülü bu. -Hı.
-Börek açacağım ben kızıma. -Oh!
El ayak bir çekilsin.
Niye böyle yapıyor senin bu dayın, ha kuzum?
Bu yaramaz dayın senin?
Hep yaramazdı kerata, hep.
Küçük usluydu da…
Arabacı.
Değil mi Saliha?
Ben? Saliha?
-Babam "Arabacı" derdi Yusuf dayına. -Hı?
Arabamız vardı, Almanya'dan getirmiş babam.
Oo, kurultay toplanmış.
Gel gel sen, gel.
-Ne oldu kız, sıkıldın mı hemen? -Yo.
-Ne oldu bizim kamera arkası? -Çekiyorum ya, şey…
Burada küçük bir kriz vardı da.
Ne krizi ya?
Bak, annem ne diyor.
Ne diyorsun anacığım?
"Makyaj yaptırmam," diyor, "boyatmam yüzümü" diyor.
Kim boyuyor ya annemin yüzünü? Makyaj falan yok.
Yansımayı almak için anneciğim, onu demiştir kızlar.
Şimdi çekeceğiz ya senin sahneyi?
Işıklar şey yapmasın diye biraz pudra gibi bir şey sürecekler.
Makyaj değil o, tamam mı?
Sen filmini çekecek başka şey bulamadın mı oğlum?
Anneciğim?
Sevmedim ben böyle bu işi.
Nasıl yani?
Dışarıda çektiğiniz sahne var ya, ona takıldı. İzlemiş de buradan.
Hadi hocam, buyurun. Oyuncunuz senaryodan memnun değil.
Ya, niye öyle diyorsun anne ya? Ha anne?
Bilmem ben.
Bir fena oldum.
Sen bul başka birini.
-Ben yapamayacağım bu işi. -Anne, yapma.
Kurduk sahneyi, çekiyoruz. Ya nereden çıktı şimdi bu?
Anne!
Hocam, hazırız.
Gel anneciğim, gel gel. Aman diyeyim. Yok bir şey. Hemen çekeceğiz bitecek.
Yok. Makyaj da yok, pudra da yok Merve.
Tamam mı? Hadi kalk. Gözünü seveyim.
Bin tane derdim var zaten. Kalk hadi. Bir de seninle uğraşmayalım. Hadi kalk.
-Yalnız Kadir… -Anneciğim, hadi.
-İki dakika çekelim, bitsin. -Bir dakika.
-İstemiyor yalnız galiba. Dayı! -Tamam. Hadi anneciğim, hadi.
Hadi. Haydi, haydi, haydi, haydi.
Haydi, bitti. Bitti, tamam, bitti.
Bu ne ya?
-Nereye? -Gidelim orada duralım biz de bari.
Görsün bizi, daha rahat eder belki. Kötü oldu hakikaten kadın ya.
Hocam, pencereyi de gör.
Kaldır.
Bir kıl daha.
Yok, çok oldu.
-Hah, tamam, kal. -Kilitliyoruz!
Merve.
Anacığım, şimdi,
bak, Merve arkanda olacak, konuştuğumuz gibi.
Sana tepsiyi verecek,
sonra kulağına fısıldayacak "Şimdi" diye, tamam mı?
-Değil mi Merve? -Evet.
Ben burada olacağım, size söyleyeceğim Havva teyzeciğim.
Evet, hadi bakalım.
Hadi bakalım anneciğim. Tamam.
Hadi bakalım.
-Orkun hocam, set miyiz? -Set!
-Ses? -Kayıtta.
-Kamera? -Akıyor.
-Sahne 50, Plan 1, Tekrar 1. -Çak.
Oyun.
Havva teyzeciğim, şimdi içeri geçiyorsun.
Girsin, girsin.
Havva teyzeciğim.
Geç, geç.
-Ağlama var mıydı? -Cık.
Saliha.
Saliha!
-Kestik. -Saliha, iyi değilim.
Kestik arkadaşlar.
-Anacığım? Al. -Ay! Ay.
Annem? Tamam. Annem, bitti, tamam. Annem…
Hi!
Anne?
Annem? Annem, tamam annem, gel.
Hadi gel.
Anneannem, tamam, gel.
Ne oldu? Gel. Anne? Gel.
Anneannem ölünce bunu hatırlayacaksın falan bir de… Hım…
-Bayağı kötü yani. -Öf, ne biçim konuşuyorsun Naz ya?
Ne bileyim,
anneme kötü bir şey yapınca hep onu düşünüyorum da.
Tekme attım bir kere mesela.
Küçüktüm çok da,
aşırı net hatırlıyorum.
Çizme giydirmeye çalışıyordu bana.
Tam kapıdan çıkacaktık, eğilmiş karşımda iki büklüm kadıncağız.
Soktum bir tane.
Sinirle yani.
Omzuna geldi, düştü falan.
Ağladı bir de, sakladı falan.
Hep böyle bazen aklıma geliyor. Annem ölecek ve ben bunu hatırlayacağım.
Bayağı kötü yani.
Ben tekme atmadım yalnız anneme.
Öh, bir de tekme atsaydın.
Tokadı yedin ya zaten.
Vallaha bravo kadına, nasıl çaktı ya!
Anneannem benim ya.
"Başlarım senin filmine" dedi sana yani.
"Al sana film" dedi resmen.
Çok acayip bir kadın değil mi hakikaten?
Bana mı öyle geliyor kendi anneannem diye, bilmiyorum ama…
Bence değil yani.
Gerçekten aşırı tatlı ve mükemmel bir insan.
Bazen bayağı annemden daha mı çok seviyorum anneannemi diye düşünüyorum.
Karnım ağrıyor, utanıyorum öyle düşündüğüm için falan.
Çok kötü bir his o. Hım.
Çok sikko bir his.
Ama sonra diyorum ki
"Büşrasu'nun annesini daha çok seviyor değilsin yani.
Annenin annesi zaten o. O bir paket gibi düşün" diyorum kendime.
Bir rahatlıyorum o zaman.
Yani…
İnanılmaz bir tipsin gerçekten Naz.
Canımsın.
Büşrasu kim?
Okuldan bir kız. Dallamanın teki.
Büşrasu zaten… Büşrasu nedir? Böyle bir isim olabilir mi ki?
Hiç, buraya,
bana iyi gelebilecek bir şeyler söylemek,
rahatlatmak için falan gelmedin değil mi sen?
Yok.
"Evi satalım" deyip duruyor Yusuf.
Bu işlere mi saçacaklar bu paraları?
Yok, Yusuf'un ne alakası var anne bu işle?
Ne bileyim ben.
Sen ne dedin peki?
Evi satma işine.
Bak, böyle dedim.
Yürü be. İyi demişsin anneanne.
Neymiş o şimdi öyle Saliha?
Kamera mıymış o da?
Aynen anneanneciğim. Dayım verdi işte çekeyim diye.
-Aç bakalım nasıl çekiyormuş. -Bak şimdi, bak.
-Çekiyorum.
Hıhı. Anne?
Hım.
Bir fotoğrafım olsun kuzumla be. Çekiver sen bizi de hadi.
-Fotoğraf makinesi değil anne o. -Ha, vallaha mı?
Yok yok, çeker. Fotoğraf yaparız onları.
Dur anneanne.
Alsana anne. Becerebilecek misin?
-Nereye basayım, söyle. Ne var becerecek? -Pili bitiyor yalnız.
-Tamam, olduğu kadar artık. -Şuna basacaksın ama kayıtta zaten o.
Gel anneanne.
-Gel fıstık. -Güzel çıkalım ama kız.
-Hı? -Güzelsiniz güzelsiniz.
Hı.
Koy şuranın üstüne, sen de gel.
Hı. Anam.
Bir bakacaksın ama, değil mi? Duvarları çekme saçma sapan.
Bak da şeyinden, alsın hepimizi.
-Hah. -Yeter herhâlde.
Gözlük de taksaydım.
Niye ya? İyisin böyle anneanne.
Bir de gözlüklü resmim olsaydı. Hemşire Hanım gibi.
E, bulalım anneciğim. Burada demiştin, değil mi?
Hastaneye gelmişti ya?
Hangi hastane?
Baban sağdı da…
Ee?
Hemşire vardı ya?
Üstünde böyle bembeyaz elbise, sakız gibi.
Saçlarını da böyle toplamış.
Çok şirin bir kızcağızdı Saliha.
Ah anneanneciğim benim, canım benim.
Bir de gözlüklü resmim olsaydı.
Bulalım anneciğim, hemen bulalım. "Burada bıraktım" dedin, değil mi?
Büyük odada… Büyük odadaydı.
Orada düştü cebimden.
-E, niye burada arıyorsun o zaman? -Karanlık kızım ora, nasıl bulayım orada?
Yücel, neredesin Yücel?
Geliyorum abi.
-Günaydın çocuklar. -Günaydın.
Benim kızı ya da annemi görmüş olan var mıdır acaba?
Sabah gördüm, teyzeyle yürüyorlardı. Derenin oraya gitmişlerdir belki.
-Hım. -Ekip odasına baktınız mı?
Sağ olun.
Kolay gelsin. Benim kızı ya da annemi gördünüz mü?
Saliha.
Cemil… Cemil ben.
Cemil?
Merhaba.
Nasılsın?
İyi.
İyi, sen?
İyi gördüm seni.
Ay, çok şaşırdım vallaha.
Ne yapıyorsun burada ya?
Kadir köye geldi de, bir film çekiliyormuş galiba.
-Evet? -E, işte… İşte rica etti.
İstanbul'dan bir arkadaş gelecekmiş, gelememiş galiba da.
Ee… Iı… "Dara düştük," dedi, "şey yapar mısın?" diye.
Oynayacak mısın filmde?
Vallaha işte, "Becerirsin" dedi ama…
"Kısa bir şey" diyor.
Bilmiyorum, bakacağız.
Kıramadık tabii Kadir isteyince.
E, şahane. Çok sevindim vallaha.
Nasılsın, iyisin?
İyi. İyiyiz Allah'a şükür.
Siz de iyisiniz?
-İyiyiz iyiyiz.
Biz de Kadir'in filmiyle…
Annem de burada. Gördün mü annemi?
Yok. İşte geldim, hemen şey yaptı arkadaşlar.
Daha kimseye merhaba diyemedim.
-Hoş geldin vallaha. -Hoş bulduk.
Ben bir bakayım anneme. Sonra uğrarım zaten yine.
Tabii. Tabii, tabii.
- Kestik.
Kestik!
-Hocam, uçak vardı. -Tamam tamam.
Ya… Cemil, yaşa ya.
Ya… Vallaha büyük dertten kurtarıyorsun beni.
-Yok canım. Bir faydamız dokunacaksa… -Dokunmaz mı ya? Hem de nasıl.
-Senin işin görülsün de. -Eyvallah. Yaşa.
Vallaha… Yaşa.
-Ben öyle şey yaptım ama bilmiyorum yani.
-İçine sindiyse… -Yok, güzel güzel. Gayet iyi abi.
Gayet iyi.
İyisin? Sağlık sıhhat? Konuşamadık.
Vallaha, konuşamadık hakikaten, değil mi?
Direkt olaya girdim ben de. Kusura bakma ya Cemil.
Yok canım.
Başın sıkışık senin, olsun.
Vallaha Allah kolaylık versin, ne kadar çok insan.
Ben duymuştum,
köyde film çekiliyor, sizin evde diye de işte,
şey yapmadım yani…
Siz olduğunu şey yapmadım.
-Kiraya verdiler herhâlde evi dedim. -Yok.
Vermedik hiç ya.
İsteyen oldu da içimize sinmedi abi.
Arada ben geliyorum, kalıyorum işte.
-Anne de yanınızda? -Tabii, tabii.
Saliha'yla kalıyor işte. İstanbul'da o da, yanımızda.
Kızı var, değil mi?
Evet.
Evet, Saliha'nın kızı var, evet.
Naz.
Sende var mı çoluk çocuk?
Ben evlilik yapmadım abi.
Vallaha mı?
-He, kısmet olmadı yani. -Eyvallah.
Pişt.
Amcamgillerle de
ters düştük, konuşmuyoruz.
Bakalım, tek tabanca takılıyoruz. Şimdilik maçı götürüyoruz yani.
Sen? Düğün, nişan yapmış mıydın?
Ben? Ben yapmadım. Ben… Yok ya.
Bir evlilik yaptım da yürütemedik.
-Sağlık olsun. -Eyvallah.
Hadi, bir daha çekelim mi?
-Bir daha derken? -Ha.
Hiç soğumadan gel bir tane daha yapalım hemen.
Ha… Ben bitti sanmıştım ya.
Yok abi, dur daha ya. Yeni başladık.
-Vallaha mı diyorsun? -Tabii.
Ben "Oyun!" diye bağırınca başlarsın. Aynı demin yaptığımız gibi, tamam mı?
Kasabaya inecektim de ben… Iı… İşlerim var bankada falan.
Sen "Kısa bir şey" deyince…
Abi, dur daha, şimdi başladık.
Yok, ben… Üç saati geçti buradayım ben.
Ha… Erken çağırmışlar seni.
He.
Nasıl yapalım?
Halledip gelsem? İkiyi geçirmem, dönerim ben köye.
Doğru buraya gelirim. Sonra rahatım akşama kadar.
İstediğin kadar şey yaparız, ne gerekiyorsa.
Yok abi, olmaz öyle. Çekelim bitirelim şunu.
Biz daha bunu bitireceğiz, kaç tane sahne çekeceğiz akşama kadar.
-He… Mutlaka öyledir de… -Tamam, hadi hadi.
-Başlayalım ki bitsin, hadi. -Ya Kadir…
Ne var abi, ne var? Ne?
Dur ya, niye kızıyorsun? Durumumu söylüyorum ben sana.
Abi, Cemil, kardeş,
hadi gözünü seveyim.
Bir iş yaptık, yarım bırakmayalım.
Hadi güzel kardeşim. Çekelim bitirelim, ben yollayacağım seni köyüne.
Hadi gözünü seveyim.
Ben "Oyun!" diye bağırınca başlarsın, tamam mı?
Başlamazsam?
Ne diyorsun? "Sıkarım suyu" mu diyorsun?
Ne?
Ne oluyor ya?
Oyuncu mu, kim ki bu adam?
Anne?
Orkun, hazır mısınız?
Set.
Ses?
Kayıtta.
-Kamera? -Akıyor.
M-board.
Oyun.
-Aç dedim, aç.
-Baba, dur. -Göstereyim şakayı.
-Eşekoğlueşek. Komik mi? Gül!
Şaka işte. Gülsene. Gül len! Bana bak. Kalk ayağa. Ayağa kalk.
Saliha…
Gergo.
Ama yeteri kadar değil.
Evet, Tansu abinin olmazsa olmazı, boğazlı kazağıyla.
- Fıstık. -Güzel çıkalım ama kız.
-Hı? -Güzelsiniz güzelsiniz.
Hı.
-Koy şuranın üstüne, sen de gel.
-Ben önden gideyim de… -Dur ya, bırakma bizi şimdi.
Ya kızım, şuradayım, görüyorsun, yürüyün işte. Hadi oğlum.
Ben önden gideyim, vaziyet nedir bakayım, siz de gelin yavaş yavaş.
-Üşüyor musun oğlum? -Niye üşüsün çocuk ya yaz günü?
İyi, hadi o zaman, yavaş yavaş gelin. Tamam?
Anne, ayağıma bir şey battı.
Dur. Dur bakayım, dur.
Araba?
Salmışsın saçı sakalı?
Yolda kaldık.
Ee?
Köyde araba, köye çektirdim.
Köy möy kalmamış hoş da… Ne biçim olmuş abi ya?
"Tamirci bulur muyuz?" dedim, "Sanayi var" dedi adam.
N'aber abi?
İyi.
Hadi bakalım.
"Hadi bakalım"?
Hoş geldiniz yani işte.
Ha, hoş bulduk abi.
Hoş bulduk.
-İyisin? -Kocaman olmuş oğlan ya.
Büyüdü ya. Dokuz olacak aralıkta.
Maşallah.
Kafan mı güzel senin?
Yo.
-Tatsız bir durum yok değil mi abi? -Bıraksalardı sizi ya.
Birine söyleseydin köyden. Niye yürüdünüz çocuk mocuk?
Korona işini takip ediyorsun değil mi abi?
-Burada yok korona morona. -Yok, öyle değil o işler de…
Vaka yok daha.
İyi, getirdik işte biz.
Babama gidiyor musun?
Var mezara bakan.
Git arada ya. Ben uzağım, sen buradasın. Sen şey yap bari, ilgilen biraz.
Var işte oğlum ilgilenen.
-Öyle değil, iki dua oku diyorum ya. -İyi, emredersin.
Nasıl?
Hadi o zaman. Bir kadeh kaldıralım mı Kadir abi?
-Ne demek o ya? "Emredersin" falan? -Hadi hoş geldiniz.
Hoş bulduk abi.
Kusura bakma, seni de pat diye rahatsız ettik ama…
Yok canım, olur mu öyle şey?
Ne zaman isterseniz geleceksiniz tabii.
Hepimizin evi burası, sizin de eviniz.
-Babacığım? -Doydun mu annem?
Anneciğim? Ne oldu? Nereye?
Utandı.
Ya da sıçtı.
Kendi arabanla gelseydin keşke.
-Mercedes'in yürümeyeceği belli oğlum. -Yürüdü işte, buraya kadar getirdi bizi.
Bakıyorum ben ona.
-Mercedes de benim değil mi zaten? -Senin canım, senin.
Bir şey demedik.
Sürpriz yapayım dedim ablama falan, ne bileyim.
Annemi de getirecek mi Saliha?
Oha, herhâlde abi. Ne biçim soru o ya?
Hım. Çıktı yani bakımevinden?
Abi, nasıl bir öküzsün?
Takip etmiyor musun olayları? Ne kadar ayıp bir şey ya. Çıktı ya!
"Pozitif vakalar arttı" dediler, yakını olan hastaları çıkarttılar ya?
İki haftadır ablamlarla yine annem. Nasıl bilmezsin abi bunu?
Konuşmadın mı ablamla da?
-İyi misin abi? Sıkıntı yok, değil mi? -İyiyim oğlum, bir şey yok.
-Senin o film işi olmadı diye bu kadar… -"Olmadı"?
"Olmadı" ne lan?
Bitmedi.
Olmayan bir şey yok. Bitmedi daha.
İki sene mi, ne kadar oluyor? Geldiniz, burada ablamlarla çekiyormuş gibi…
İki sene oldu. Ne kadar sürer bir filmin bitmesi amına koyayım?
Ya bırak! İşine bak sen.
Konu da enteresan ha.
-Ne? -Senin filmin konusu.
Ablam bahsetti biraz da.
Ee?
Ben de çok hatırlıyorum biliyor musun o olayları?
Babam delirmişti bayağı, kameraya falan çekmişti seni.
Dışarıda, ahırın orada.
Çocukluğumdan en net
budur herhâlde yani.
Normal.
Seni bayağı etkilemiş ama.
Bu kadar yani böyle şey yapmak…
-Ne yapmak? -Filmini yapacak kadar diyorum.
Bin şeyin filmini yapabilirsin sonuçta ya? Uydur götünden, yap yani.
Öyle değil mi bu işler?
Ama sen o olayı bayağı…
…şey yapmışsın yani.
Enteresan.
Etkilemiş seni bayağı.
"Eve de yerleştim" diyorsun.
Eşyaları falan değiştirmişsin, boyatmışsın, etmişsin.
Koltuklar gitmiş, buzdolabı filan.
Depoyu misafir odası yapmışsın.
Dergi evi gibi ev yapmışsın ha.
Babamın odasına hiçbir şey yapmamışsın ama.
Bozulmuştu, çalışmıyordu buzdolabı. Soğutmuyordu.
Ha. Eyvallah canım, iyi yapmışsın.
İyi yapmışsın.
İyi olmuş.
Ahırı da güzel çalışma odası yapmışsın kendine.
Masrafa girmişsin. Söyleseydin, biz de şey yapsaydık.
-Yo, çözdüm işte ben. -Aynen.
Çözmüşsün.
Güzel ama. Güzel olmuş. Güzel olmuş. Böyle bir…
Sanatçı kafası olmuş, bir şey olmuş. Güzel olmuş.
Güzel olmuş vallaha.
Güzel şeklin var burada.
Hatun matun da getiriyor musun arada?
Aman bak, dikkat et ha. Şimdi korona morona, o işler de sakat.
O zaman "Satalım evi" dedim, "Film çekeceğim ben orada" dedin.
Ne oldu şimdi? "Yerleştim, yaşıyorum" diyorsun, ha?
-Neredesin? -Ay, geldim geldim.
Midesini bozdu yalnız galiba Yusuf vallaha.
-Ne yedi ki? -Ne varsa yedi vallaha.
Çok iştahlı vallaha Kadir abi, sorma.
Diyetisyenle şimdi işte başladık. Bakalım, toparlayacağız inşallah.
-Hım. -Hıhı.
Bu da kiloluydu bu yaşlarda, aynı böyleydi.
Kıyamam.
"Babayı kaybedince aldım kilo" diyordun, değil mi Yusuf?
Anlatmıştın aşkım, evet.
Kıyamam ya.
Neler yaşadın kim bilir çocuk aklınla Yusuf.
Ani oldu biraz tabii.
Ani kaybettik.
Sapasağlam adam, bakar eder kendine. Toprak adamı yani, öyle…
…kolay kolay üşütecek de…
…yataklara düşecek de…
Adam adamı idi.
Değil mi abi?
Abi?
-Ay!
Eyvallah, hadi.
-Dur. -Al.
-Bir bok var ama, dur bakalım. -Ha?
Gitmiş bunun kafası.
Bir tıraş olsa bari.
Yürüyüş yapalım mı bugün? Oğlanı da alalım, üçümüz. Ha Yusuf?
Ormana gideriz, güzel olmaz mı? Piknik de yaparız.
Aha, vallaha geldiler.
Kim?
Ablamlar kesin. Geceden mi çıktı, ne yaptı, vallaha geldi.
-Bırak onu. Bırak gel. -Ya git, geliyorum ben.
Elimi yüzümü yıkayayım, bir rujumu süreyim.
Şşt.
Anneannem? Bak nereye geldik. Evine geldik.
-Gel. - N'aber?
Gel güzelim.
-Iy, ne yaptın oğlum? Bu sakallar ne ya? -Şşt.
Bana da sarıl, aa.
-N'aber? -İyiyim, senden?
-Anne? -Anne?
-A aa, anne? -Anneanne? Anneanne!
-Abla? -Koş koş.
-Abla? -Güzelim.
-N'aber? -İyi, senden n'aber?
Nereye gidiyorsun?
-İyi misin? -İyiyim, hoş geldiniz.
Bak, evine geldik. Bak kimler var burada.
-Hım.
-Gelmiyor musun? -Ne demek istedin şimdi sen?
-Yusuf, uzatma. -Hayır, "Ablana sor" ne demek?
Neyi sorayım ablama? Niye? Ne demek istedin?
-Ya gerçekten… -Ne? Ne gerçekten? Ne? Ne?
Mangal yapalım mı diye sana sordum ben. "Ablana sor" lafını bana açıklar mısın?
Ne yaptın filmi?
-Bitmedi daha. -A aa, nasıl bitmedi?
Bir sorun mu var?
Hı?
Kadir?
Ne oldu?
Korkutma beni. Ablacığım?
Ben bitiremiyorum filmi abla.
Kurgucu da kaçtı.
Bağlayamıyorum filmi.
Kendim bakıyorum şimdi, bitirmeye çalışıyorum, ama…
Niye ki? Yani bir sorun mu var? Çektiklerimizde mi sorun var?
Yok da…
Vallaha…
Şş. Kadir.
Ne oldu?
Amma sinek var abi ya. Bir ilaç milaç yaptırsak?
A aa! Ah! Ah!
Sen kimsin? Bakayım… Kimsin sen kız? Kimsin sen?
-Ne yaptın sen? Küçük kız, ne yaptın sen? -Kaçırdı galiba.
Ne yaptın sen? Ha?
Püh sana, püh. Püh sana! Püh.
Püh sana.
-Püh sana! -Anne?
Anne, ne oldu? Ha? Uyuyordun sen ne güzel, ne oldu?
Gel bir bakalım biz sana. Gel bir bakayım altına.
-Tamam! Tamam anne. Tamam, açtım.
Açtım bak, kapatmıyorum kapıyı.
Açtım, gel. Gel bir bakalım sana.
Gel anne.
-Siktir!
Ne yapıyorsun len orada bu saatte?
Çık yat. Çık!
Ne bakıyorsun oğlum? Ne bakıyorsun?
Aa!
Betamax var bayağı.
Çöp ya artık bunlar.
Nereden biliyorsun kızım sen Betamax'ı?
Oha dayı, sen de ne yaptın beni ya.
Hop hop, dur, dur. Ne yapıyorsun?
Bakıyorum ya.
Tamam, baktın, yeter. Açma orayı.
Hım. Oh.
Ne bu? Porno çekmecesi mi?
Ya kızım, yok artık, bu kadar da olmaz ki. Bu ne biçim konuşmak Naz?
Ya bir ayar, bir bir şey ya.
Allah Allah, ayıp diye bir şey var.
Sen de yani, bu kadar…
Z misin, X misin, bok musun, bir haddini bil ya.
Sorry.
Sıkmayacak mısın?
Ver öpeyim elini istersen, jenerasyon falan diyorsan.
Tamam, hadi Naz. Vallaha.
Yeter.
Canım sıkkın zaten.
Onun için geldim işte.
Sen nasılsın diye merak ettim.
Bir şeyin var, anlaşılıyor yani.
-Böyle mi hep annem? -Hep değil.
Buraya gelince ekstra bir gitti kafası, anlamadım.
Biz iyi gelir sandık, ama…
Altına mı kaçırmış şimdi?
Yok.
Şimdi kaçırmadı da kaçırıyor arada.
Yatırdı annem.
Sen nasılsın?
Var sende bir olaylar. Tadın yok yani, görüyoruz o kadarını.
O benim çektiklerim nerede ya?
Kamera vermiştin ya bana?
Ha dayı?
Kayboldu.
Nasıl? Yapma!
Vallaha.
Gitti.
Ekip toplanırken gümbürtüye gitti. Biri attı herhâlde çantaya.
Yok yani.
Yapma ya! Öf.
İzleriz burada beraber ne güzel diye ben de… Ah ya!
Arazi ve çiftlik büyük. 20 dönüm köy içi tapulu yer bir biz varız.
Hım.
Babacığım, bir göz odada yaşayınca tabii, garibim, Almanyalarda.
Dört parsele ayrılırız, "Her birine ev yapılabiliyor" diyor adam.
Biz uğraşmayalım o işlerle, fiyata yansıtalım diyorum ben.
-Alan da olayın farkında olacak zaten. -Ucuza gider ama öyle.
Ya ucuza niye verelim? Bir teklif versinler, benim dediğim o.
Hele bu pandemi işiyle coşmuş fiyatlar. Millet şehirden kaçmaya yer arıyor.
Annem razı olacak mı peki bu işe?
Abla… Annem, yani…
Hım. "Siktir et annemi" diyorsun.
Hayır abi, öyle demiyorum. Annem farkında mı ki olayların?
Bunu düşüneceğimiz zamanı geçmedik mi? Beni tanımıyor annem ya. Evi mi…
Ben bu film bitmeden çıkmam buradan.
Canım, acelemiz mi var zaten? Ne münasebet?
Açta açıkta insanlarmışız gibi…
Aceleyle olmaz zaten böyle işler.
Nasıl olur?
Senin altın kuru, keyfin yerinde. Bana nafaka yatmıyor her ay başı abla.
Herkesin düzeni başka. Ben senin durumunda değilim, kusura bakma.
-Neymiş benim durumum Yusuf? -Bilmiyorum artık.
Bilmiyorsan konuşmayacaksın o zaman. Ne nafakası?
Terbiyesiz.
Bir gün sordun mu? Sordunuz mu?
"Annemin bakımevine ne ödüyorsun abla sen?
Bir şeye ihtiyacın var mı?" diye aklınıza geldi mi?
Ettiği lafa bak.
Beş seneyi geçti ben nafaka almıyorum, haberin var mı?
Aldığımda da Naz'ın okuluydu aldığım.
İşleri bozuldu, onu da ödeyemiyor.
-Almıyorum artık. -Yahu tamam, soruyorum işte.
Zordayız madem bu kadar, satalım şurayı, sen de rahat et.
Bizi de yolladılar "Şimdilik evden çalışılacak" diye,
işten çıkarma lafları konuşulmaya başladı şirkette.
Şerefsizler koronayı bahane edip şak diye insanları sokağa koyacaklar.
Bunları düşünmem lazım.
Kendimi kiradan kurtarmak, kenara iki üç kuruş koymak zorundayım.
Yeter artık, burama kadar geldi. Kaç senedir atlatıyorsunuz beni.
Sakin ol sen önce bir de.
Vallaha kusura bakmayacaksın, olamayacağım.
Herkesin düzeni başka.
Biz senin durumunda değiliz. Film değil, çile çekiyorum.
Kıçım çıkıyor her ay sonu çocuğun okulu, bilmem neyi.
Dürbünün tersiyle bakmıyorum senin gibi hayata.
-Salla salla, abart. -O senin işin!
O senin işin.
Sallamak senin işin. Abartmak senin işin.
Çok da sallamamışsın. Ne istiyorsun adamdan yattığı yerde?
Sikerim bak senin filmini de kitabını da ha!
Hi!
Ben de sana vurayım mı bir tane?
Ağzını burnunu kırayım mı burada?
Kır.
Gel buraya. Gel… Nereye?
Lafı sıçıp gitmek yok öyle.
Dur sen. Geliyorum, merak etme. Sıçacağım daha, bekle.
Saçmalıyor bu be.
Mutsuz bu çocuk.
Çok tartışıyorlar kızla, olmaz böyle.
Hadi o kendi bileceği şey de, sonra gelip bize çemkirmek nedir yani?
Olmaz.
Versinler bari bir fiyat.
Ha Kadir?
Anne?
Ödümü patlattın ya.
Anne?
Anneciğim, niye duruyorsun orada?
Anneciğim, niye duruyorsun orada karanlıkta? Gelsene yanımıza.
Hah, gel.
Hah.
Ne oldu?
Uyumadın mı?
Ha?
Ne oldu anneciğim?
Üşümüyorsun, değil mi?
Daha kalın bir şey getireyim mi senin üstüne, ha anneciğim?
Nerede, senin oyuncağın nerede?
Hadi çıkar da göster Kadir'e.
Nasıl güzel, değil mi Kadir, annemin oyuncağı?
Hiç bırakmaz elinden. Cebinde taşır. Kimselere vermez.
Kıyameti koparır vallaha.
Değil mi anneciğim?
Ah, güzelim benim.
Anneciğim?
Ne oldu? Yatmadın mı sen?
Uyku mu tutmadı anneciğim? Ne oldu?
Adın ne senin oğlum?
Zaten…
Acun anne, Acun Ilıcalı.
Alay mı ediyorsun kadınla?
Ya abla, bir hadi ya.
Hiç yakışmıyor Yusuf.
Yakıştığı kadar artık.
Sen…
…benim oğlum…
Bak.
-Bu abla. -Hı.
-Abla.
Sen geldin benim yanıma.
Sen geldin.
Küçük.
Sen geldin.
Ne zaman geldi anne yanına?
Küçük.
Hıı, Yusuf küçük.
Ne zaman geldi küçük senin yanına?
"Düştü."
Yusuf mu düştü?
"Düştü."
Yusuf düştü, canı acıdı. Senin yanına geldi.
Öyle mi?
Çocukken mi?
"Baba… Baba düştü."
"Baba düştü."
Değil mi oğlum? Değil mi?
-Yusuf? -Baba…
Baba düştü.
Bismillahirrahmanirrahim.
Tamam, hadi, tamam.
Âmin, âmin, tamam.
Havva.
-Ağlama, ağlama.
Kız.
Şş.
Bana bak.
-Bak bak.
-Ne yaptın ya? Sen hemen öldürdün beni ya.
Dur bakalım.
Sil bakayım gözünün yaşını.
Sil, hah.
Hoşuma da gidiyor, biliyor musun?
Bana ağlıyorsun ya?
Heh, şimdi bak, beni can kulağıyla dinleyeceksin.
Her şey Allah'tansa madem…
-Öyle mi? -Hıhı.
-Bu yataktan kalkmamak da var.
O vaziyete gidersek,
"Satalım evi, toprağı" derseler büyüyünce çocuklar,
sakın ha.
Gözüm arkada giderim bak.
-Duydun değil mi beni? -Hıhı.
Sattırmayacaksın.
-Biz seninle ellerimizle yaptık orayı.
Dokundurtma kimseye.
Anladın mı?
Gün gelecek,
Rabb'im bana değilse de sana nasip edecek, gösterecek o günleri.
Torunlarım görecek dedelerinin evini.
Torunlarım görecek.
Duydun, değil mi?
Duydun, değil mi Havva?
-Ben evlatlara doyamadım…
…sen torunları gör inşallah.
Saliha.
Saliha, dur, yapma kızım.
-Kız, dur! Yapma. -Bırak.
-Saliha, yapma kızım! Yapma! -Ya bırak!
-Bırak! -Kızım, dur! Dur!
-Dur kız! -Bırak ana, bırak.
-Bırak! -Kızım, çekil!
-Bırak ana! -Saliha!
-Ana, hayır! -Yapma yavrum!
Ana, kalalım burada! Nereye gideceğiz, ne yapacağız biz ya?
Güzel kızım benim, dur ya.
Ana, bırakmayalım evimizi, ne olur! Gözünü seveyim!
Vallahi güzel olacak, diyorum ya! Dur Allah için ya!
-Kız, dur! -Ana, kalalım köyümüzde!
-Dur kızım! -Ana, bırak!
-Hah. Hah, hah. Hah, şöyle, şöyle.
-Şöyle mi duralım?
Şöyle… Hah, hah. Şöyle yapalım. Şöyle yapalım, hah. Hah.
Aa. Aa.
Aa.
-Hah. Böyle miydi?
-Dur be. -Böyle miydi, öyle mi?
Çocuklar?
-Hah, bir de şöyle.
-Neredesin abla ya? -Yürüdüm biraz.
Dünyayı yedik yine.
Naz'ı gördünüz mü?
Şimdi yattı Saliha abla.
Ay şekerim, abla deme artık bana. Ne olur rahat ol, Saliha de.
Bunu mu dinliyorsunuz Allah aşkına?
Başka bir şey açalım mı?
Ay tabii, tabii.
Böyle kendi kendine atlıyor ya, nerelere gitmiş.
-Açalım tabii bir şey. Ne açalım?
Ya ne bileyim, daha bir,
en azından…
En azından… Şey açalım…
Ha, şey… Bu, ıı…
-Ben açayım mı? -Iı…
Ver ben bir şey açayım.
-Sen yatsan mı Yusuf? -Ya, dur ya. Ver bir, ver bakayım.
Ben açayım ya, ablam istemiş o kadar. Güzel bir parça açayım ben ablama, dur.
Haydi aç bakalım.
Nasıl bulacağım onu? Dur bakayım.
Hah, buldum vallaha.
Buyurun?
Saliha, nasılsın?
Cemil ben.
Cemil?
Hoş gelmişsiniz.
Sen de hoş geldin. Ben arabayı görünce…
Bizim araba değil mi bu ya?
He, sizin sizin. Yusuf yolda kalmış galiba da.
Ha, evet.
Sanayide görünce ben de… İlgilenen arkadaş da benim ahbap.
"Hallettik, yürüyor" diye söyleyince
ben şey yapayım dedim, size sıkıntı olmasın diye.
Oralara kadar inmek… Şimdi malum, pandemi.
-Zahmet etmişsin Cemil. -Yok canım. Olur mu öyle şey, ne zahmeti?
Bir sürpriz yapalım dedim.
Sen iyisiniz?
İyiyiz iyiyiz.
Dedim belki gelirsin, gelirsiniz diye bekledim ben de, ama…
İki hafta oluyor işte geldik biz.
-Yok, babaya diyorum. -Nasıl?
Hani kabir ziyareti yaparsanız diye, karşılaşırız illaki dedim.
Kabristandayım da ben.
Mezar bakımı, bakım işleri falan.
Ha.
Kadir demişti çünkü, "Gelecekler" diye.
Onunla biz burada beraberiz tabii.
Öyle mi? Ne güzel.
Tabii, tabii.
Uğruyor arada, aksatmaz.
Buraya yerleşti beri tabii.
Duaları ben okuyorum. Biliyorsun, o bilmez.
-Hiç bezi yok o taraflarda.
Bazı gün de sessiz sessiz türkü söylerim.
Baban duyacak kadar, sever diye.
Yusuf?
Sen hatırlar mısın Cemil'i?
Hatırlayamaz herhâlde.
Cemil benim…
Arkadaşım. Kadir falan, çocukluğumuz hep…
-Ha, eyvallah. -Nasılsın Yusuf?
İyi abi, Allah'a şükür. Hoş geldin.
Sanayiye bırakmışsın arabayı. Halletmişler, gayet güzel çalışıyor.
Ben getireyim dedim, hem bir merhaba derim diye.
-Ha. Sen nasıl döneceksin? -Ben… Yürürüm ben ya.
-Olur mu ya? Dünyanın yolu. -Olsun canım, ne olacak.
Az yürümedik bu yolları.
Kalıyorsun herhâlde zaten, değil mi, kahvaltıya Cemil?
Ha… Buyur abi, buyurun geçin.
Geçelim içeri. Kadir de içeride bak, görürsün onu da.
Ya Saliha, ben şimdi şey yapmayayım.
Şimdi korona işleri falan, yani…
-Maske çözdüm hoş, camiden, ama… -Geç abi. Olmaz öyle şey, geç.
Geç abi. Uzak otururuz, camları açarız, olur biter. Buyurun.
-Şey yapalım o zaman… -Ay, şey yapmasaydın…
Yok, toz toprak şey yapmasın o zaman, dur.
Şey yapayım…
E, gel hadi sen de.
Geliyorum. Bir hava alayım, başım çatlıyor.
Çok eşeksin yalnız ha.
Niye?
Çaldın ya akşam şarkıyı?
-Sana sürpriz yapayım istedim. -Hı, tabii tabii.
Yok, arabayı diyorum ya.
Sana sürpriz olsun diye işte bununla gelmiştim de…
Oldu vallaha.
İyi etmişsin, tam sürpriz oldu.
İçinden de Cemil çıkınca…
-Gir hadi abla… -Güzel geçti ama, değil mi, çocukluğumuz?
Bilmem.
Güzeldi işte.
Babama kadar.
Sonra bitti.
Çocukluğum.
Aradın mı adamı sen?
-Emlakçıyı? -Cık.
Ararım, acelesi yok.
Bitirsin şu filmini de.
Anne tanıyamadı beni.
Rahatsız abi anne.
Yok, Kadir bahsetti de.
Ben dedim, acaba maskeden mi şey yapamadı diye.
Eyvallah.
Havva teyze?
Nasılsın?
Cemil ben. Osman İşgören'in yeğeni, köyden.
Yok, çıkaramadı.
Evet.
Teyzem?
Anne?
-Sokulmasın bu kadar da ya. -Anneciğim?
-Abla. -Cık. Anne!
Anneciğim, ne oldu? Ha?
Anneciğim, bak, çok yaklaşmayalım istersen, ha?
-Anlattım İstanbul'da. Hastalık var.
Hadi. Anneciğim, ne oldu? Gel biz oturalım kahvaltıya, gel.
Havva Sultan.
-Hadi gel, oturalım biz.
Teyzem, tanıdın mı sen beni?
Hatırladın mı sen Cemil'i anne?
Korkma, korkma. Ne oldu?
Korkma, Cemil anneciğim, yabancı değil.
Maskeden mi korktu, şey yaptı acaba?
Hiç takmasan da olmaz.
Yok yok abi, tak maskeni sen, hiç çıkarma.
Taktım, taktım.
Hoş, bende bir şey yoktur. Hep açık havadayız.
Anneciğim, üzme bizi, korkutma bak.
Ablam oturtsun seni, kahvaltımızı edelim. Hadi annem.
Yok, çıkaramadı.
Sizin de başınızı şişirmeyeyim şimdi.
Ne güzel söylüyordunuz, devam etseydiniz?
Yok, ben…
Belki teyze şey yapar, hatırlar diye şey yaptım, ama…
İyi yaptın, çok iyi yaptın da pek…
Evet, yok.
Yani gözde görmüyorum.
Bakıyorum, o da bakıyor, ama…
Evet.
Tamam abi, tamam, şey yapma istersen.
Tamam, bıraktım.
Aha, bildi!
Vallahi bildi!
-A aa, anneciğim, ne yapıyorsun? -Teyzem…
-Teyze… -Anne.
-Nerede? -Anneciğim, ne yapıyorsun?
-Nerede? -Ya dur! Ne olursun, anne!
-Nerede… -Teyze…
Taş.
Taş. Taş.
Taş.
-Teyzem… Teyzem… -Anne.
-Anneciğim, tamam, ne olursun! -Teyzem… Teyzeciğim…
-Yusuf, ne yapayım ya? Tut! Tamam, hadi! -Anne! Tamam. Bir şey yap abla!
-Dur ya! Ya bir saniye! -Gözünü seveyim anne!
-Anne, yapma! -Anne, dur!
Abi, sen şöyle bir çek kendini abi.
Ya abi! Abi, gelip bir yardım etsene ya!
Abi!
-Bırak! -Allah aşkına…
Ama sen kime… Bırak! Ya yemin ederim…
-Abi! -Anne!
-Anne, boynunu bırak. -Allah aşkına…
-Ya şu boynunu bırak bir ya! Dur, tamam. -Anne! Bırak şunu!
-Anne! -Geç, hah.
-Abla, götür. Götür götür. -Ya anne! Tamam yahu, gel.
Hıh.
Havva.
Şş. Havva, kız.
Gel bakalım kız, gel bakalım.
Sen bir güzel bir gül bakalım ya, sen.
Babasının gülü.
-Gül bakalım.
Sen hep gül inşallah. Hep gül, olur mu kızım?
Aa…
Akıllı kızım, uslu kızım benim.
Hım.
Şimdi al bakalım, al.
Hah, al. Al, al, al, al.
-Al. -Baba!
Al sana ne güzel, bak şaka.
Gel. Oğlum, gel, buraya gel. Gel, buraya gel!
Sen şaka istemiyor muydun?
Bununla da oynamak istiyordun. Al sana kamera, şaka işte.
Hadi gülelim, gül bakayım.
Gül bakayım. Gülsene!
Gülsene len!
Ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun Bekir?
-Ne yapıyorsun? Dur! - Ne güzel şaka.
-Bekir! Yapma. -Ne güzel.
-Sen karışma. Karışma sen! -Yapma! Bekir, yapma!
-Havva, karışma bak. -Dur!
Elimden bir kaza çıkacak, çekil! Çekil dedim sana, karışma!
Yapma, yeter!
-Al. Buraya gel. -Yapma. Bekir, yeter. Kaç len içeri.
-Al. -Kaç içeri, kaç! Kaç!
Al sana şaka.
Hatırlıyorum hocam ben seni.
Abimle olayınız vardı.
Abinle… Tabii…
Ne olaylarımız var Yusuf.
Çocukluğumuzdur yani.
Abinle,
ablanla…
Siz gittiniz.
İnan vallaha,
hepten öksüz kaldık biz burada.
Yusuf?
Hep seni anlatıyorum, biliyor musun?
Kaç yıl oldu.
Gidiyorum ya doktora?
Hâlâ seni anlatıyorum.
Diyor ki kadın bana,
"Saliha Hanım…
…annenizi affedin" diyor.
"Annenizle çözemezsiniz.
Sizin elinizde." diyor. "Yetişkin bir insansınız" diyor.
Yetişkin bir insan.
Allah belasını versin o yetişkin insanın.
İşte kolundan tutup
götürdüğün kız ağlıyor anne.
Anne ya… Anne ya…
Pencereden aldın,
göğsüme koydun o taşı anne.
Otuz senedir…
…ne suçlayabiliyorum ne affedebiliyorum ben seni.
Zahmet oldu Saliha.
Yok canım, olur mu öyle şey? Ne zahmeti, aşk olsun.
"Tek kalıyorum" diyorsun.
Akşama yemek olur sana, uğraşmazsın.
Yok, yapıyorum canım.
Her şeyleri yapıyorum.
Düzenim var yani.
Bir eksiğim yok şükür.
İyi. Ne güzel, sevindim.
Fırsat olur, yolun düşerse
ocağı yakarım, size oğlak çeviririz.
Tam zamanı.
Güzel olurdu da…
…annemi işte
pek bırakamıyorum, malum.
Tam zamanı şimdi.
Bir sefer gelmiştim ben.
Ankara'ya.
Ankara'daydınız o zaman.
Lise okuyordun sen, son sınıftaydın.
Sıhhiye'de.
Bahardı.
Askerden bir devrem var, Yozgatlı bir arkadaş. Onun yanına vardım.
Bir 10 gün kadar kaldım.
Gezdirdi beni, sağ olsun.
Gölbaşı diyorlar.
Su kenarında et yedik, rakı içtik.
Dertlendim ben de.
Alışık da olmadığımdan herhâlde.
Dedim "Gideceğim.
Okulunu da öğrendim.
Gideceğim, çıkacağım Saliha'nın karşısına."
Üç sefer çıktım yola,
ikisinde döndüm gerisin geri.
Üçüncüde?
Kalabalıktınız.
Arkadaşların vardı yanında.
Hep böyle süslü süslü kızlar,
havalı havalı oğlanlar.
Baktım senin de keyfin yerinde…
Birisi sigara uzattı sana. Sen de aldın, yaktın.
Dedim "Saliha'ya bak, sigara mı içiyor?"
Ben de yaktım bir sigara.
Çöktüm duvarın dibine.
Baktım sana.
Uzun uzun.
İçtik sigaraları.
Sen atınca ben de söndürdüm.
Siz okula döndünüz geri,
ben de doğru otogara.
İlk arabayla da döndüm.
O gün de bıraktım sigarayı.
Niye?
O sigaranın üstüne sigara içilmez diye.
Bir daha ağzıma koymadım.
-Seninle başlamıştım…
…seninle bıraktım.
Yolun düşerse beklerim.
Kadir biliyor yeri.
Göremedim onu da, selam söylersin.
-Hadi, kal sağlıcakla.
-Dayı? - Ha siktir. Kızım!
Ne yapıyorsun? Manyak mısın? Ödümü patlattın ya.
Ne yapıyorsun sen burada?
Naz?
Naz, iyi misin sen?
Kızım, bir şey söylesene.
Annem bilmiyor, değil mi?
-Ne? Neyi bilmiyor? -Sen…
Ne ben?
Dedem ceza vermiş ya sana?
Hasta olmuşsun sen.
Filmde de çektiniz hani?
Kasetleri buldum ben.
Senin odanda.
İçindekileri izledim.
Dedemin kamerası varmış ya?
Ee?
Sonra işte…
Ne olmuş sonra?
Dedem sonra öldü, değil mi?
Bir şey soracağım ben sana.
Sor.
"Kayboldu" dedin ya sen bana?
-Ne kayboldu? -Çektiklerim.
"O kamera kayboldu" dedin ya?
Film için geldiğimizde biz, "Kayboldu" dedin ya?
Kayboldu mu gerçekten?
İzledin mi onu?
Ben bir şey hatırlıyorum dayı. Doğru mu hatırlıyorum?
Kayıp mı gerçekten benim çektiklerim?
-Gergo.
-Ne yapıyorsunuz bakayım siz burada? -Nereden çıktı o?
Dayım verdi. Kamera arkası çekiyorum.
Böyle bir yol buldu kendisi benden kurtulmak için.
Bir fotoğrafım olsun kuzumla.
Çekiver sen bizi de hadi.
Fotoğraf makinesi değil anne o.
Ha, vallaha mı?
Yok, yok, çeker. Fotoğraf yaparız onları.
-Kadir? -Dur anneanne.
Naz, neredesin sen anneciğim?
-Ne var becerecek? -Pili bitiyor.
Ne o? Ne seyrediyorsun? Seni arıyoruz biz de.
- Güzel çıkalım ama. -Aa, şeyler…
-O senin çektiklerin. Nereden çıktı? - Koy şunun üstüne, sen de gel.
-Ne yapıyorsunuz? Aa, o nedir ya?
Gel.
Kadir'in filmine geldiğimizde Naz çekmişti, kamera arkası.
Bak, anneme bak, gel.
-Dayım kızmasın? -Kızmaz canım, niye kızsın?
Aç ya. Yaşlanacağız filmi izleyene kadar, bari kamera arkasına bakalım.
Bakacaksın, değil mi? Duvarları çekme saçma sapan.
-Bak da şeyinden, alsın hepimizi. - Tamam.
-İyi, iyi. -Gel.
Gözlük de taksaydım.
Niye ya? İyisin böyle anneanne.
Bir de gözlüklü resmim olsaydı. Hemşire Hanım gibi.
Bulalım anne.
-Vay be. -Burada demiştin.
-Hastaneye gelmişti ya? -Anneme bak.
-Hangi hastaneye?
Baban sağdı da…
-Ne güzel konuşuyor burada. - Ee?
-Hemşire vardı ya?
Üstünde böyle bembeyaz elbise, sakız gibi.
-İki sene mi oluyor şimdi bu abla? -Neredeyse.
Çok şirin bir kızcağızdı Saliha.
Ah anneanneciğim benim, canım benim.
Bir de gözlüklü resmim olsaydı.
-Vallaha kötü oldum abla ya. -Hemen bulalım.
"Burada bıraktım" dedin, değil mi?
Kadın şurada ya. Odasında yokmuş gibi özlemişim.
Büyük odada… Büyük odadaydı. Orada düştü cebimden.
E niye burada arıyorsun o zaman?
Karanlık kızım ora, nasıl bulayım orada?
Dur ben bir bakayım.
Anneanneciğim, dur. Getirecek annem şimdi gözlüğünü.
Anneannem, gel.
Karanlık diyorum kızım ora.
Olsun anneanne, açar annem ışığı.
-Açmadım ki ışığı. -Sen değil, annem açacak işte.
Uyuyamıyorum da ben.
Ne zaman?
Hap vermişti doktor.
Ne hapı? Hangi doktor?
Uyutsun diye işte.
Ee?
Ben de hapları
havanda dövdüm, katıverdim ıhlamuruna.
Kimin?
Korkutma beni anneanne ya, ne diyorsun?
Çocuğu ıslattı, hasta etti diye işte.
Kadir'i.
Kumu sobaya döktüm, camı da açtım.
Hapları içmeseydi uyanırdı o.
Seni çok severdi deden görse.
Delirirdi sana.
"Torunları" dedi bana, "ben göremeyeceğim, sen gör Havva" dedi.
Ihlamuru içmeseydi uyanırdı o.
Ya, yok…
Abla…
Ya…
-Abi… -Tamam, tamam oğlum.
-Bu ne ya? -Tamam oğlum, tamam.
-Ya abi… -Tamam oğlum.
-Ya, Allah aşkına ya! -Hayır.
Ya, dur ya!
-Tamam, dur oğlum. -Allah aşkına bir dakika ya!
-Ya, dur ya! -Oğlum, dur.
-Allah aşkına ya! -Tamam!
-Ya yıllarca… -Dur oğlum ya, dur!
-Bırak ya! -Dur!
-Ya, bu ne ya? -Ya oğlum, dur.
Ne olur dur, ne olur, ne olur ya.
Ne olur, tamam, dur.
-Abi… -Tamam oğlum.
Annem?
Annem…
Hadi.
Gel annem.
Hadi gel annem.
Annem, hadi gel.
Annem…
Gel annem, gel.
Annem? Annem, gel.
Gel annem. Gel anne.
Gel.
Annem…
Kimsin sen bakayım?
Ha?
Kimsin sen küçük kız?
Ne yaptın bakalım sen, ha?
Ne yaptın sen?
Püh sana, püh, püh.
Püh sana.
Cici.
Cici hemşire.
Cici.