U wybrzeży Kalifornii
Downloaded from YTS.MX
coraz częściej spotyka się żarłacze białe z bliska.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Byłem z nim oko w oko.
Gdy wszedł na paletę, miał ogromne ugryzienie.
Za ten atak może odpowiadać żarłacz biały.
Badacz rekinów, dr Michael Domeier, uważa,
że populacja wielkich białych na wybrzeżu USA rozrasta się.
A więcej rekinów...
- Kolejny. - ...oznacza więcej spotkań.
U wybrzeży Kalifornii żyje więcej żarłaczy białych,
niż można sobie wyobrazić.
O Boże. Spójrz na to.
Teraz, żeby chronić plażowiczów przed atakami...
To kolejny rekin, jeszcze większy.
...zespół badaczy wyruszył na wyprawę, by dowiedzieć się,
ile żarłaczy tam faktycznie jest.
Od słynnej na cały świat wyspy Guadalupe w Meksyku...
Po prawej!
...do nowego skupiska żarłaczy białych,
odkrytego niedawno przy plażach południowej Kalifornii.
Patrzcie!
Ich misja przyniesie im bliskie spotkania z największymi
żarłaczami na świecie.
Rany. Uwaga!
Jestem dr Michael Domeier.
Badam żarłacze białe od ponad 20 lat.
Motywuje mnie to, że są tak charyzmatycznymi drapieżnikami.
Nie zmieniły się od 10 czy 12 milionów lat.
Mają nawet sześć metrów długości, ogon przystosowany do prędkości.
A kiedy dorastają, przestają się wydłużać,
tylko robią się coraz większe.
Wspaniałym cudem ewolucji jest to,
że te same rekiny są wierne określonym obszarom geograficznym.
Łączą się w małe podgrupy.
Dlatego wybraliśmy słowo ←plemię”.
Nie jest naukowe. Chcę pomóc ludziom zrozumieć,
że to są różne grupy żarłaczy białych.
Czym się różnią?
Ich szlaki migracyjne są inne.
Dorosłe gromadzą się w określonych miejscach.
To te miejsca zgromadzeń
uznaję za określające plemię.
Rosnąca populacja tych plemion może wyjaśniać pojawianie się
żarłaczy białych u wybrzeży Kalifornii.
W północno-wschodnim Pacyfiku są dwa doskonale zbadane
plemiona żarłacza białego.
Jedno z nich to Czerwony Trójkąt
u wybrzeży San Francisco.
Inne plemię gromadzi się
przy wyspie Guadalupe leżącej 260 km od wybrzeża Kalifornii Dolnej.
Myślę, że plemię z Guadalupe
jest najlepiej zbadanym na północno-wschodnim Pacyfiku.
W ciągu ostatnich 20 lat
zidentyfikowaliśmy 454 tamtejsze żarłacze białe.
Niektóre pewnie zdechły,
ale niewiele może zabić dorosłego żarłacza białego.
Według szacunków, które opublikowano w 2011 roku,
populacja w tym rejonie wynosiła około 450 osobników.
Nie uwierzyłem, że to może być prawda.
Z tego, co widziałam na wybrzeżu Kalifornii,
jest coraz więcej żarłaczy białych.
Od badania populacji w 2011 roku
dr Michael Domeier i jego partner Keith Poe
odkryli nowe plemię, które może zmienić wszystko,
co ludzie myśleli o żarłaczach w Kalifornii.
Odkryliśmy skupisko dorosłych żarłaczy białych
w Point Conception w Kalifornii.
W szacunkach z 2011 roku, te rekiny zostały całkowicie zignorowane.
W ogóle nie robiliśmy szacunków w tym miejscu,
więc czeka nas dużo pracy.
Point Conception to nierówny odcinek wybrzeża Kalifornii
na zachód od Santa Barbara, położony pomiędzy
Czerwonym Trójkątem i Plemieniem Wyspy Guadalupe.
Może znajdować się tu jedno z największych
skupisk żarłaczy białych na Ziemi.
Po niewielkich znakowaniach, jakie tu robiłem,
wiem na pewno, że rekiny opuszczają ten obszar i wracają.
Nie płyną do Guadalupe, ani do Czerwonego Trójkąta.
To zupełnie nowe plemię.
Odkrycie nowego zgrupowania jest czymś wielkim.
Rozmiar tego plemienia znacznie wpłynie
na szacowaną populację północno-wschodniego Pacyfiku.
Domeier zwołuje swój najlepszy zespół.
Misja: policzyć żarłacze białe
w plemieniu z Point Conception.
Nazywam się Neha Acharya-Patel
i jestem badaczką eDNA na uniwersytecie w Victorii.
Nazywam się Nicole Nasby-Lucas.
Pracuję z nim od 20 lat.
Jestem Keith Poe.
Oznaczam i lokalizuję rekiny,
żebyśmy mogli je złapać, oznakować i zbadać.
Keith Poe i ja od dawna jesteśmy partnerami w znakowaniu.
To zaklinacz rekinów. Gwarantuję, że z Keithem w zespole,
rekiny będą wyskakiwać z wody
cały dzień.
Główną misją jest rozpoczęcie pierwszego szacowania populacji
plemienia z Point Conception.
Nigdy tego nie robiliśmy. Będzie ciężko,
bo musimy zacząć od zera.
- Do roboty. - Żeby policzyć rekiny,
muszą zidentyfikować jak najwięcej osobników.
W tym celu muszą zrobić im dużo zdjęć.
Metoda, którą opracowałem przy Guadalupe jest wyjątkowa.
Używamy linii
między ciemną górną częścią a białą dolną.
Tworzy ona unikalny odcisk palca, który pozwala na identyfikację rekina.
Mamy bazę zdjęć z Guadalupe, którą zaczęliśmy w 2003 roku,
ze wszystkimi zidentyfikowanymi rekinami.
Tutaj, przy Point Conception, zaczynamy od zera.
Stworzenie bazy danych ze zdjęciami pomoże im
oszacować populację Point Conception.
To liczenie rekinów metodą wielokrotnych złowień.
Nie da się policzyć wszystkich. To ogromne wyzwanie.
Trzeba znaleźć sposób, by oszacować liczbę rekinów.
Zaczynają od zdjęć identyfikujących jak najwięcej rekinów.
Zdjęcie jest jak znacznik.
Przy następnej wizycie powtórzą to badanie rekinów
i porównają je z pierwszym.
Niektóre rozpoznają z pierwszej próby, inne będą nowe.
Stosunek znanych rekinów do nowych pomaga oszacować wielkość populacji.
Ważne jest, żeby użyć trzymanych i rzucanych kamer,
żeby sfotografować obie strony rekina.
Chcemy zdobyć obraz i próbki tkanek do badań DNA.
Poza zdjęciami identyfikującymi, zespół spróbuje pobrać
próbki DNA żarłaczy z Point Conception.
To włócznia do biopsji mojego autorstwa.
Wciska skórę do tej komory.
Wbijam i kręcę, żeby się oddzieliła.
Gdy próbka jest już w środku,
wypychamy ją do fiolki i tak przechowujemy.
Genetyka powie badaczom o bliskości pokrewieństwa,
dostarczając im więcej danych o ilości.
W miarę rozwoju technologii,
możemy zadać coraz więcej pytań poprzez DNA.
By przeszukać jak największy teren, ekipa dzieli i rządzi.
Gdy Neha i Nicole pracują z głównego statku badawczego,
Mike dołączy do Keitha na mniejszej łodzi.
- Rekin! - Jest rekin. Mamy kamerę.
Są ledwie gotowi, gdy do łodzi podpływa wielki żarłacz biały.
Kiedy twoja kamera będzie gotowa?
Bo mamy tu rekina. Jest tu na rufie.
Mamy kilka kamer w wodzie
i obraz na żywo.
Wejdę do klatki. Mój sprzęt jest gotowy.
Wezmę kamerę, żeby zrobić zdjęcie identyfikacyjne,
kiedy rekin podpłynie bliżej.
Przywiążemy ją.
Zanęcamy i czekamy na rekiny.
Lada moment.
Neha, będę cię ubezpieczał. Powiem ci, gdy je zobaczę.
Neha, po prawej. Duża dziewczynka nadpływa.
Pewnie ta sama, co wcześniej. Góra, słyszycie mnie?
Mamy wielkiego żarłacza białego.
Mamy rekina.
Jest tam.
Jest. Zbliża się do mojej przynęty.
Płynie wokół dzioba. Podpłynie do ciebie.
Zaraz przy dziobie.
Ona jest ogromna. O mój Boże.
Michael uchwycił jej profil z lewej strony.
Jej charakterystyczna linia jest wyraźna.
- Lewa strona gotowa. - Zawraca.
Potrzebuję prawej strony.
- Mam całą prawą. - Dobra robota.
Trzy główne obszary zmiany pigmentu to skrzela,
miednica i ogon.
Wzory nie są symetryczne,
więc ważne jest zrobienie zdjęć obu stronom rekina.
Musimy zacząć identyfikować osobniki.
Gdy będziemy mieć dobry obraz z jednej strony,
najlepiej z obu, pobierzmy próbki.
Może uda nam się je zatrzymać
i lepiej poznać.
Fajnie.
Rekin przepłynął tuż przed kamerą.
Neha, z lewej.
To już dwa rekiny.
Duża samica. Właśnie odpłynęła.
Uwaga, płynie w waszą stronę.
Podpłynie z twojej strony, Michael.
Patrz, tam jest.
- Jest tutaj. - Patrzcie na nią.
Znowu nadpływa. Złapie tę rybę.
Chce ją dorwać.
- Biorę prawą. - Masz obie?
Muszę spróbować.
Dalej.
- Mam. - Tak! Super.
- Patrzcie. - Mają zdjęcie
i próbkę tej dużej samicy.
To jedna. Ale czeka ich dużo więcej.
I jeszcze jedna. Duża.
- O tak. Dwa. Rany Julek. - Mamy tu graczy.
To dużo rekinów, Keith.
Wokół łodzi krąży wiele rekinów.
Michael i Keith z trudem nadążają.
Tam jest nowy rekin. Są wszędzie.
- O Boże. - Nie.
Tylko nie kamera.
Podpłynie z twojej strony, Michael.
O mój Boże.
To co najmniej pięć różnych rekinów.
- Co najmniej. - Wcześniejsze szacunki
nie uwzględniły tej grupy.
To staramy się zrobić. Zaznaczyć je na mapie.
- Zbliża się coś wielkiego. - Patrzcie na to.
To pierwsze zdjęcia identyfikacyjne żarłaczy białych w Point Conception.
Złapałem lewy profil.
Na statku matce badaczka Neha Acharya-Patel
oraz nurek ubezpieczający wyglądają kolejnych rekinów z klatki.
Te rekiny pojawiają się znikąd.
Każdy rekin ma charakterystyczne plamy,
ale nie bez powodu wszystkie żarłacze mają takie samo umaszczenie.
Jeśli spojrzysz w dół,
patrzysz na ciemną część i go nie widzisz.
Gdy patrzysz do góry,
widzisz światło, więc biały brzuch jest niewidoczny.
To kamuflaż.
Ubarwienie żarłacza białego zapewnia niewidzialność.
- Nadpływa. - Dawaj.
- Ja cię kręcę. - Jest ogromny.
O mój Boże! Bierz kosz!
Tylko nie gryź obijacza.
Tu jest jeszcze jeden. Robią się coraz większe.
To inny rekin.
Rekiny jeden za drugim opływają łódź i są fotografowane.
Teraz celem jest dostarczenie zdjęć, a później segregowanie.
W tym tempie stworzą solidną
bazę zdjęć rekinów z Point Conception.
Nie wiem, ile rekinów dziś widzieliśmy.
Na pewno dużo.
Ta lokalizacja jest jak taśmociąg z rekinami.
Będąc tu kilka dni, rzadko widujemy te same rekiny.
Przypływają jeden za drugim,
jakby ustawiały się w kolejce.
- Patrzcie na nią. Rany. - Płynie.
O nie. Nie gryź tego. O Boże. Kolejny nowy.
Nicole czeka dużo pracy.
Zebraliśmy masę klipów. Połączenie lewej i prawej
nie będzie łatwe.
Hej. Widziałem kolejnego w oddali.
Tam jest. Neha, uważaj.
Niżej.
Niesamowite.
Jest. Inny rekin.
Przez kilka godzin dwa zespoły
dokumentowały ogromną liczbę rekinów w plemieniu Point Conception.
Jedyny sposób, żeby zacząć szacować populację,
to dalej zbierać próbki, nagrywać i robić zdjęcia.
Zobaczymy, ile uda nam się zidentyfikować w ciągu kilku dni.
Pierwszego dnia o zachodzie słońca,
Michael spotyka się z Nehą i Nicole na statku matce.
- Pobrałeś jakieś próbki? - Mam dla ciebie trzy.
Nigdy nie widziałem tylu rekinów w tak krótkim czasie.
Wokół były trzy pięciometrowe samice jednocześnie.
- Niesamowite. - Jestem pod wrażeniem, ile ich było.
To duże plemię żarłaczy białych.
Nieopisane plemię.
Na razie mamy solidne próbki,
w porównaniu do tych z Guadalupe.
CONCEPTION DZIEŃ 2.
Wczorajszy dzień był szalony u Keitha.
Weźmiemy dziś Nehę, żeby pomogła nam w organizacji.
Może się zająć próbkami tkanek, oznaczeniami i notatkami.
To bardzo pomoże.
W międzyczasie Nicole przejrzy zdjęcia z pierwszego dnia,
by zidentyfikować i policzyć osobniki.
Tu jest jeden. Rany, spójrz na to. Tam jest jeszcze jeden.
- Co się dzieje? - Dwa rekiny.
Prawie natychmiast zauważają kilka żarłaczy wynurzających się niedaleko.
Zaczynamy.
- Patrzcie. - Jest.
Ma jakieś znaki na twarzy.
Cały czas są gryzione przy swoich chłopakach.
I jeszcze jeden. To chłopiec. Dorosły samiec.
Badacze rozpoznają płeć rekinów
dzięki obecności męskich organów, zwanych walwami.
Jest ich para.
Spójrz na to. Kolejna samica.
Żarłacze białe często rozdzielają się ze względu na płeć.
Samce zazwyczaj trzymają się z dala od samic.
Ale tu, przy Point Conception, samce i samice są razem.
Ze śledzenia satelitarnego wynika, że przez większość roku
w ogóle się nie widują.
Takie miejsca zgrupowań, to jedyne miejsca,
gdzie samce i samice się spotykają.
Uważam, że kopulują w tych miejscach zgrupowań.
Jeśli miejsca zgrupowań plemion to tereny godowe,
są one niezwykle ważne dla przyszłości żarłaczy białych.
Inny rekin.
Nigdy nie widziałem takiego rekina.
- Tak, to pigment. - Wygląda dziwnie.
Samica żarłacza białego posiada niezwykły wzór.
To może być genetyczne, a nawet choroba skóry.
Tak czy inaczej, łatwo ją rozpoznać.
- Popatrz na jej dziwne oczy. - Tak.
Jest przykładem różnorodności plemienia Point Conception.
Nie potrzebowałem tego. Chyba jest zombie.
Wyglądało na zmiany chorobowe.
Tak, chcę pobrać próbkę.
Mam dobre zdjęcie, które pozwoli na identyfikację.
Przejdzie na twoją stronę, Keith.
Genetyka może wyjaśnić wyjątkowy wygląd rekina nazwanego Zombie.
Zespół bardzo chce pobrać od niej próbkę tkanki.
Jest tutaj, Keith. Możesz ją tu dostać.
Bierz ją.
- Udało się. - Dobra robota.
Żarłacz biały jest na szczycie łańcucha pokarmowego.
Jeśli wyeliminuje się część łańcucha,
cały system się zapada.
Im więcej mamy danych,
tym lepiej rozumiemy ten system.
Tam głęboko jest jeden.
Zespół spędza resztę dnia na zdjęciach i pobieraniu tkanek.
Point Conception to zupełnie nowa gra.
To miejsce zgrupowań,
o którym świat nie wie, bo nie opublikowałem pracy.
Ale to duże plemię żarłaczy białych.
Pobyt w Point Conception dobiega końca.
Gdy wszyscy fotografowali rekiny, Nicole dokonała niezwykłego odkrycia.
Dobra, patrz na to.
Jedna z samic pasuje do rekina z Guadalupe.
- Bez jaj. - Tak.
Spośród 27 rekinów z Point Conception jeden z nich to znajoma twarz.
Livvy.
Ogromna samica i członkini plemienia z Guadalupe.
Byłem w szoku. Nie sądziłem, że to się stanie.
To zaskakujące, że zidentyfikowaliśmy rekina z Guadalupe.
- Robi się ciekawie. - Tak.
Widzieliśmy bardzo niewiele dorosłych rekinów, odwiedzających inne plemiona.
Pewnie mniej niż 10 procent.
Fajnie, że Livvy pojawiła się w Point Conception.
Mamy dobre początki z tym plemieniem,
więc zadzwonię do mojego współpracownika,
doktora Oscara Sosy, i powiem mu, co znaleźliśmy.
- Cześć, Oscar. Jak się masz? - Jak się masz, Michael?
Bardzo dobrze. Wracamy z Point Conception.
To dla mnie szok.
Jeden z rekinów był w naszym katalogu z Guadalupe.
- Naprawdę? - Tak, Livvy.
Jeden rekin z Guadalupe
w Point Conception to jest coś.
Potwierdza naszą hipotezę, że skupisko przy Guadalupe
zbliża się do takich rozmiarów,
że zwierzęta szukają nowych miejsc.
I w zaledwie dwa dni zobaczyliśmy prawie 30 rekinów.
To świetnie.
Ciekawe, jak wypadnie ekspedycja na wyspę Guadalupe.
Czy zobaczymy tyle samo, mniej czy więcej.
To będzie ciekawe, prawda?
Dowiemy się, czy to plemię podobnych rozmiarów.
Tak, oczywiście.
- Dobra. Będziemy w kontakcie. - Adiós.
Skończyły się dwa świetne dni w Point Conception,
gdzie widzieliśmy mnóstwo rekinów.
Ale minęło 10 lat,
odkąd oszacowałem populację wyspy Guadalupe.
To bardzo ważne, żebyśmy sprawdzili ogólną liczbę
żarłaczy białych na północno-wschodnim Pacyfiku.
Keith i Neha zostają na Point Conception,
a Nicole i Michael płyną 650 km na południe,
żeby policzyć rekiny z wyspy Guadalupe.
To miejsce to centrum najlepiej zbadanego plemienia
na północno-wschodnim Pacyfiku.
Znowu na wyspie Guadalupe. Wracam tu od 22 lat.
Nie wierzę.
To najlepsze miejsce na świecie do badań nad żarłaczami białymi.
Niesamowite.
Warunki pracy są lepsze niż w Point Conception,
bo woda jest przejrzysta.
Więcej widać, możemy zrobić więcej zdjęć.
Dajcie jeszcze po jednej w każdym rogu.
Żeby mieć oko na rekiny wypływające z głębin,
Michael i Nicole szykują kamery.
Ogromną różnicą między Point Conception
i wyspą Guadalupe jest głębokość wody.
W Point Conception jest płytka.
Tutaj cumujemy na głębokości ponad 100 metrów.
Jesteśmy na skraju klifu o głębokości 300 metrów.
Mamy kamerę, którą możemy spuścić głęboko
i zobaczyć rekiny, które nie chcą podpłynąć.
Kamera jest dodatkową parą oczu w głębinach,
a Michael wejdzie do klatki, żeby nagrywać rekiny przy powierzchni.
- Michael, słyszysz mnie? - Słyszę.
Michael jest w wodzie.
Ma kamerę z podglądem na żywo, więc widzę to, co on.
Michael ma też w kamerze dwa lasery,
skalibrowane tak, by mierzyć rekiny, które nagrywa.
Michael, widzisz tam coś?
Jest jeden.
Rekin!
Tego się nie spodziewałem. Piękny samiec.
Poza zasięgiem. Nie jestem pewien, co to za rekin.
- Zawraca. - Zaczynamy. Nadpływa z dołu.
Ten żarłacz biały przedstawia dobrze znaną strategię ataku.
Atakuje z zaskoczenia pionowym atakiem od dołu.
- Rozpoznajesz go? - Tak, to na pewno Duncan.
Nicole wpisuje Duncana. Pierwszy znany rekin tego dnia.
Mamy tu nakręconego rekina.
Spójrzcie na to. Teraz mamy dwa rekiny.
Wygląda na większego?
- Bez wątpienia. - Płynie. O rany.
Jest.
To chyba Jacques.
Dobre ujęcie. Mam świetny pomiar tego rekina.
Michael zapisuje nowe przybliżone wymiary Jacques'a.
Urósł o prawie 60 cm, od ostatniego pomiaru w 2005 roku.
Widzieliśmy już dwóch samców. Mniejszego Duncana, i Jacques'a,
który jest o wiele większym rekinem.
Ale tak jak w Point Conception, samice też są obecne.
Następny. Patrzcie.
- Samica. - Płynie prosto na przynętę.
Cześć. Piękna. Piękny rekin.
- Nie wiem, która to. - Na pewno nowa.
Zobacz.
To nowa samica. Pędzi jak szalona.
NIEZNANY REKIN 2
- Uważaj. Płynie. - Mam ją.
Wraca. Płynie.
Samice żarłaczy białych są zwykle większe od samców,
a wielkość przekłada się na siłę.
O rany! O mój Boże!
Mamy tu nową samicę.
Wielki rekin. Wielki.
Dziwnie jest patrzeć prosto w pysk żarłacza białego.
- Nieźle. - Naszym celem jest identyfikacja
wszystkich rekinów, które przepłyną obok łodzi.
Zapiszemy, czy są to rekiny, które mamy w katalogu,
czy są to nowe rekiny.
Stosunek znanych rekinów do nowych jest kluczowy przy ustalaniu,
czy ich liczba rośnie czy maleje.
Badacze spędzają większość dnia robiąc zdjęcia identyfikacyjne
rekinów przepływających obok klatki.
Są poza zasięgiem.
Zauważają też kilka osobników, pływających głębiej pod klatką.
Niech nas wyciągną. Porozmawiamy.
O mój Boże. To było niesamowite.
Chyba możemy wciągnąć kamerę,
bo były głęboko, często tamtędy przepływały.
Dużo oczekuję po tej kamerze.
Dobra. Sprawdźmy ją.
Na wyspie Guadalupe jest głęboko, więc część rekinów
może ukrywać się pod łodzią. Nie zobaczymy ich.
Podczas tej wyprawy chcemy potwierdzić, że rekiny niżej,
to te same rekiny, które widzimy na płyciźnie.
Nicole, wyjmijmy karty i podłączmy do laptopa.
Zobaczmy, co mamy.
Mamy świetny materiał. To przykład z kamery głębinowej.
Było kilka ujęć z dwoma czy trzema rekinami.
- O rany. - Jak fotobudka.
Podpływają, żeby zrobić sobie zdjęcie.
Mamy więcej nagrań z kamery głębinowej.
W ten sposób sprawdzamy założenie,
że każdego rekina z powierzchni zobaczymy też na niej.
Jak to na razie wygląda?
Widziałam parę z powierzchni, które zidentyfikowaliśmy
- na kamerze głębinowej. - Świetnie.
Na szczęście to pierwszy dzień.
Mamy jeszcze dwa. Zwiększymy próbę i wzmocnimy badanie.
Zaczyna się drugi dzień w Guadalupe.
Nicole i Michael
mają wstępną liczbę rozpoznanych rekinów.
Dzień pierwszy był lepszy, niż myślałem.
Myśleliśmy, że wczoraj mieliśmy siedem rekinów,
w tym trzy nowe, ale przy pracy do późna
ta liczba się podwoiła.
Wciąż przeglądamy nagrania z kamer.
Kamera głębinowa poszła.
Kamera zauważyła tyle rekinów,
że Michael zmienia plan nurkowania drugiego dnia.
Skupimy się dziś na podwodnej klatce
na poziomie między kamerą głębinową, a klatkami przy powierzchni.
Nurkowanie głęboko jest wyzwaniem i niebezpieczeństwem.
Jeśli coś pójdzie nie tak, nie będzie łatwej drogi ucieczki.
Dobra, zaczynamy.
- Michael, słyszysz mnie? - Słyszę.
Zaczynamy głębokie nurkowanie. Ciekawe, co zobaczymy.
Ekipa obniża klatkę do 15 metrów.
To idealne miejsce polowań dla żarłaczy.
Mogą zasadzić się na ofiarę z powierzchni.
Piękne. Jak na basenie.
Zaczynamy. Nicole, spójrz w prawo.
Pod tobą płynie kolejny.
Masz dobre oko, Nicole.
Mam ją.
Ale za głęboko. Daleko pod nami.
Za tobą jest rekin.
Poznajesz tego rekina?
To Sabrina.
SABRINA, ZNANY REKIN
To duża dziewczynka.
Nicole i Michael znają Sabrinę od 2013 roku,
kiedy dodali ją do katalogu.
A to nowy rekin.
Wygląda na to, że stara znajoma zaprosiła kogoś jeszcze.
To ta samica z wczoraj.
W jej skrzelach widać sprzęt wędkarski.
Był jeszcze jeden. Nie wiem, gdzie się podział.
Tam jest. Spójrzcie na to.
- Nicole! - To chyba Gianna.
Ja cię kręcę!
Gianna to jeden z największych rekinów w Guadalupe.
Sześć lat temu Michael dokładnie ją zmierzył.
Ponowne zmierzenie Gianny pokazałoby tempo jej wzrostu.
- To trudne. - Płynie po przynętę.
Jest poza zasięgiem moich laserów.
Nie mogę jej zmierzyć.
Pod tobą jest jeszcze jeden.
Tam jest.
Nie zbliża się.
Wyciągnijmy kamerę i zobaczmy, co się tam dzieje.
Podczas mojej kariery badawczej
przywiązałem się do niektórych rekinów.
Są rekiny, które są bardziej charyzmatyczne niż inne
i o wiele większe.
Jednym z nich jest Gianna. Została złapana,
zmierzona i wypuszczona wiele lat temu.
Chciałbym ją jeszcze raz zmierzyć.
To była najlepsza głęboka klatka, w jakiej byłem.
Nie chciałem wychodzić.
Najpierw pojawiła się Sabrina. Była dość duża.
Potem ta nowa samica i Gianna.
Ją właśnie chcę zmierzyć.
Złapaliśmy ją, nagraliśmy...
- Nie zbliżyła się. - To prawda.
Nie chcemy tylko policzyć rekinów. Chcemy po raz pierwszy
dodać dokładne wymiary przy ich imionach.
Jeśli zmierzyliśmy tego rekina wcześniej,
mielibyśmy dane o tempie wzrostu dzikich żarłaczy białych.
Dobre tempo wzrostu to więcej rekinów osiągających dojrzałość płciową.
Więcej dorosłych samic jak Gianna
oznacza więcej młodych rekinów i większą populację.
To kolejny ważny wskaźnik, więc Michael dodał więcej laserów.
Zamontowaliśmy lasery na kamerze głębinowej.
Teraz są idealne. Wpakujmy ją na dół.
Liczymy, że zobaczymy więcej rekinów,
dokonamy pomiarów. Może zobaczymy jakieś nowe.
Są wszędzie. Spójrz na to. Kolejna samica.
To wszystko jest bardzo ważne, żeby określić,
ile mamy nowych rekinów i ile zostało już zidentyfikowanych.
Tego musimy sfilmować. Z obu stron.
Tutaj rekiny są zawsze.
To jedno z ich stałych miejsc.
Cieszę się, że znów widzę moje rekiny.
Liczenie przy Guadalupe przybliża ich o krok do oszacowania
populacji żarłaczy białych w północno-wschodnim Pacyfiku.
Ale do końca misji jeszcze daleko.
Oszacowanie populacji metodą złowień zajmuje sporo czasu.
Ale zbieramy dane na wyspie Guadalupe już tak długo,
że możemy wykonać drugi szacunek dla tego miejsca.
Najważniejszy jest stosunek liczby znanych nam rekinów
do nowych w tym roku.
Jakie są te proporcje na obecnym etapie?
Po trzech dniach widzieliśmy w sumie 25 rekinów.
W tym sezonie było dziewięć nowych rekinów.
Czyli 9 z 25 było nowych.
- To prawie jedna trzecia. - Tak.
Świetny stosunek.
Im więcej nowych rekinów obserwujemy,
tym większa populacja.
Jeszcze nie przejrzałam wszystkiego.
Zostało mi parę nagrań, głównie z kamery głębinowej.
Czyli to jeszcze nie koniec.
- Mamy dużo pracy. - ←My”.
Do ostatecznej liczby.
Nie mogę się doczekać. Sezon prawie się skończył.
Prześlemy to naszym statystykom i zobaczymy.
Teraz, gdy mamy nowe dane na temat Guadalupe,
czas je przekazać naszemu koledze, Oscarowi Sosie w Meksyku.
Przetworzy liczby i da nam szacunkową populację regionu.
Minęło ponad 10 lat, odkąd badacze zakończyli
ostatnie szacunki populacji żarłaczy białych
na północno-wschodnim Pacyfiku.
W 2011 roku okazało się, że w całym północno-wschodnim Pacyfiku
żyje zaledwie 450 żarłaczy.
Nie wierzyłem, że to prawda.
Plażowicze w Kalifornii coraz częściej
spotykają żarłacze.
Dr Michael Domeier podejrzewa, że przyczyną może być
rosnąca populacja rekinów.
Spis rekinów powie, czy ma rację.
Minęły cztery miesiące od zakończenia ekspedycji na Guadalupe.
Nicole przeglądała zdjęcia i nagrania.
Na koniec zobaczyła,
że podczas tej wyprawy zobaczyliśmy 37 rekinów, z czego 13 było nowych.
To bardzo duży odsetek nowych rekinów.
Populacja wzrośnie.
Michael wysłał dane badaczowi rekinów w Meksyku,
który opracowuje szacunek.
Nie mogę się doczekać połączenia, by zobaczyć, czy plemię z Guadalupe
powiększa się, zmniejsza czy się nie zmienia.
Pracowałem nad tym modelem. Nie mogę się doczekać,
aż pokażę te liczby Michaelowi.
Hej, Oscar. Czekałam na twoje wyniki
po przekazaniu ci nowych danych.
Słyszałem, że wszystko gotowe. Jakie są wyniki?
Oczywiście, Michael. Wiesz co?
Zanotowaliśmy wzrost populacji o 80%.
O 80%. Niesamowite.
- Niesamowite. - Prawie dwa razy tyle.
To znaczny wzrost populacji.
Nie widziałem jeszcze takich wyników.
Nie wierzę.
Fakt, że liczba żarłaczy białych w plemieniu Guadalupe
wzrosła o 80% sugeruje,
że pozostałe plemiona również rosną.
To duży trend wzrostowy.
To potwierdza to, co ludzie widzą w Kalifornii.
Ratownicy mówią,
że jest więcej rekinów.
Sprawdzenie trendów populacji rekinów, jest ważne
dla bezpieczeństwa publicznego. Gdy liczba rośnie,
wzrasta możliwość interakcji między ludźmi i rekinami.
Tak duży wzrost liczby rekinów w Guadalupe
może być przyczyną nowych skupisk wzdłuż wybrzeża.
Ta próba oszacowania populacji zrodziła nowe,
interesujące pytanie.
Wiemy od badaczy badających mirungi północne,
że wraz ze wzrostem populacji, kolonizują nowe plaże.
Czy to samo może się dziać w dużych skupiskach żarłaczy białych?
Możliwe, że z czasem Guadalupe się przepełni
i rekiny, będą musiały szukać
nowego miejsca, prawda?
Tak. To prawda.
Badacze dopiero zaczęli liczyć populację Point Conception.
Mnóstwo tu rekinów.
Ale dotychczasowe liczby sugerują
ogromne nowe zgromadzenie 160 km od Los Angeles.
Żarłacz biały jest w stanie pokonać tą odległość w dwa dni.
Na wyspie Guadalupe w trzy dni widzieliśmy 37 rekinów.
W Point Conception tylko w dwa dni widzieliśmy prawie 30 rekinów.
Przy tylu rekinach w tak krótkim czasie,
instynkt podpowiada mi, że rozmiar tego plemienia
zbliża się do rozmiaru plemienia Guadalupe.
Prawda jest taka, że liczba wzrasta
w wielu miejscach u wybrzeży USA.
Prawo chroniące ssaki morskie spowodowało eksplozję populacji fok,
a więcej fok oznacza więcej żarłaczy białych.
Koniec końców, rekiny tam są,
a plażowicze muszą nauczyć się z nimi współistnieć.
To jasne, że rekiny prosperują na północnym wschodzie Pacyfiku,
ale nasza ekspedycja była tylko początkiem.
Te rekiny to nowość dla badaczy żarłaczy białych
na północnym wschodzie Pacyfiku.
Musimy się jeszcze wiele nauczyć.
Tekst polski: Paulina Grabowska