1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,047 --> 00:00:06,881
‎(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:06,965 --> 00:00:10,301
‎เอาละ พร้อมเริ่มกันหรือยัง

4
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

5
00:00:10,385 --> 00:00:11,636
‎(เบเวอร์ลีฮิลส์)

6
00:00:11,720 --> 00:00:13,346
‎(เดอะวอลลิส)

7
00:00:14,931 --> 00:00:18,143
‎คริสเทลา รู้ไหมว่าฉันพบกับ
‎วุฒิสมาชิกโรเบิร์ต เคนเนดี้ยังไง

8
00:00:18,226 --> 00:00:19,269
‎- ไม่ค่ะ
‎- ก็นะ

9
00:00:19,352 --> 00:00:22,480
‎เราได้รับเสียงโหวต 140,000 คะแนน

10
00:00:23,106 --> 00:00:24,941
‎- ในแคลิฟอร์เนีย
‎- ไม่จริงน่า

11
00:00:25,025 --> 00:00:26,735
‎ทุกคนเป็นไงกันบ้าง

12
00:00:27,944 --> 00:00:31,197
‎ฉันรู้ว่าเขาจะมาพักที่
‎โรงแรมโคโรนาโด ที่ซานดิเอโก

13
00:00:31,281 --> 00:00:33,700
‎ฉันเลยไปโรงแรมโคโรนาโด

14
00:00:33,783 --> 00:00:35,702
‎ผมชื่อวาคีน คาสโตร

15
00:00:37,370 --> 00:00:39,456
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอ
‎โรเบิร์ต เคนเนดี

16
00:00:39,539 --> 00:00:40,707
‎เจอกันแบบนั้นเหรอคะ

17
00:00:40,790 --> 00:00:42,917
‎ผมทำงานประจำในสภาคองเกรส

18
00:00:43,001 --> 00:00:44,544
‎จากนั้น ก็มีอีกเรื่องเกี่ยวกับ...

19
00:00:44,627 --> 00:00:48,757
‎โดโลเรส ฉันจะสายแล้ว ต้องไปแล้วค่ะ
‎แต่ฉันจะกลับมา ฉันแค่...

20
00:00:48,840 --> 00:00:51,217
‎- ฉันอยากเล่าอีกเรื่องให้คุณฟัง
‎- ฉันอยากฟังนะ

21
00:00:51,301 --> 00:00:54,304
‎ผมอยากทำอะไรสักอย่าง
‎ที่มีทรงเกียรติกว่านั้นในชีวิต

22
00:00:54,387 --> 00:00:56,848
‎ผมเลยมาอยู่ตรงนี้
‎มาเปิดรายการให้คริสเทลา

23
00:00:59,601 --> 00:01:02,645
‎ฉันชอบเรื่องเล่าของคุณ ฉันรู้
‎แบบ "โว้ ประวัติศาสตร์ ว้าว"

24
00:01:02,729 --> 00:01:03,897
‎เหมือน "ถ้าเป็นได้" ใช่ไหม

25
00:01:03,980 --> 00:01:05,356
‎- เหมือน "ถ้าเป็นได้"
‎- อืม นะ

26
00:01:05,440 --> 00:01:06,649
‎แบบ จำเรื่องนี้ไว้นะ

27
00:01:06,733 --> 00:01:08,318
‎เดี๋ยวฉันกลับมา

28
00:01:08,401 --> 00:01:11,279
‎- ฉันจะรอคุณนะ ได้
‎- ค่ะ ได้เลย

29
00:01:15,700 --> 00:01:16,701
‎เอาละ

30
00:01:16,785 --> 00:01:20,914
‎โปรดต้อนรับเพื่อนสุดเจ๋งของผม

31
00:01:20,997 --> 00:01:23,416
‎จากริโอแกรนด์วัลลีย์ เท็กซัส

32
00:01:23,500 --> 00:01:27,212
‎คริสเทลา อลอนโซ

33
00:01:44,354 --> 00:01:46,397
‎ยอด

34
00:01:51,903 --> 00:01:53,530
‎ดูเราสิ

35
00:01:56,783 --> 00:01:57,992
‎เราทำได้

36
00:02:00,078 --> 00:02:03,123
‎ช่วงนี้ของปีที่แล้ว
‎เราถูกพระเจ้ากักบริเวณ

37
00:02:04,290 --> 00:02:06,209
‎แล้วดูเราสิ
‎ตอนนี้เรามาอยู่ที่นี่และพูดว่า

38
00:02:06,292 --> 00:02:08,461
‎"ดูเราสิ เรายังมีชีวิตอยู่"

39
00:02:11,214 --> 00:02:12,549
‎มันน่าทึ่งจริงๆ

40
00:02:14,759 --> 00:02:17,262
‎นี่ เพื่อน ตอนนั้นฉันไม่รู้เลยนะ
‎ว่าเราจะรอดกันไหม

41
00:02:20,557 --> 00:02:22,559
‎เราเริ่มจากโควิด-19

42
00:02:22,642 --> 00:02:24,519
‎ตอนนี้เราไปถึงโควิด-24 แล้ว

43
00:02:26,062 --> 00:02:27,230
‎สาบานกับพระเจ้าเลย

44
00:02:27,313 --> 00:02:28,690
‎โควิดเหมือน "สตาร์ วอร์ส" แล้ว

45
00:02:28,773 --> 00:02:31,234
‎มีสายพันธุ์ใหม่ออกมาทุกๆ สองเดือน

46
00:02:32,026 --> 00:02:34,237
‎อย่าง "โอ้ เพื่อน
‎โอมิครอนฉายแล้วเหรอ

47
00:02:34,320 --> 00:02:36,948
‎ฉันยังดู 'เดอะแมนดาลอเรียน'
‎ยังไม่จบเลย"

48
00:02:38,158 --> 00:02:39,450
‎อะไรกันเนี่ย

49
00:02:45,957 --> 00:02:47,625
‎ไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้เหมือนกัน

50
00:02:47,709 --> 00:02:49,586
‎ไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้

51
00:02:49,669 --> 00:02:51,754
‎ไม่ต้องยากลำบากขนาดนี้

52
00:02:51,838 --> 00:02:53,339
‎ฉันโตมากับการดูหนังสยองขวัญ

53
00:02:53,423 --> 00:02:55,592
‎ทีนี้ ฉันชอบหนังซอมบี้ใช่ไหม

54
00:02:55,675 --> 00:02:57,927
‎แล้วก็จะมีฉากที่เรารู้ตัวเสมอว่า

55
00:02:58,011 --> 00:02:59,721
‎"แม่เจ้า พวกมันเป็นซอมบี้"

56
00:03:00,889 --> 00:03:03,600
‎แล้วก็ไม่เคยมีซอมบี้
‎แค่ตัวเดียวหรอก ต้องแบบ 30 ตัว

57
00:03:04,350 --> 00:03:07,395
‎แล้วฉันก็จะดูฉากนั้น
‎ในหนังทุกเรื่อง และคิดว่า

58
00:03:08,271 --> 00:03:09,772
‎"ไม่สมจริงเลย"

59
00:03:11,649 --> 00:03:13,902
‎"พวกเขาปล่อยให้
‎มันแย่แบบนี้ได้ยังไง"

60
00:03:17,030 --> 00:03:17,989
‎ใช่ไหมคะ

61
00:03:20,325 --> 00:03:22,577
‎เพราะถ้าฉันได้เห็นซอมบี้สักตัว

62
00:03:23,494 --> 00:03:25,246
‎ฉันจะฆ่ามัน

63
00:03:26,998 --> 00:03:28,541
‎แต่ปล่อยให้เพิ่มเป็น 30 เนี่ยนะ

64
00:03:29,667 --> 00:03:33,379
‎เราจะทำแบบนั้นได้ยังไง แล้วฉันก็
‎เริ่มคิดว่า "เธอก็รู้ว่าทำไม"

65
00:03:33,463 --> 00:03:35,840
‎"เพราะเราไม่ใส่ฉากนั้นลงไปในหนัง

66
00:03:35,924 --> 00:03:37,759
‎ตอนที่ไอ้เวรพวกนั้น
‎เดินไปรอบๆ เหมือน

67
00:03:37,842 --> 00:03:40,136
‎'ฉันมีสิทธิ์ที่จะถูกซอมบี้กัด'

68
00:03:48,686 --> 00:03:52,815
‎'เป็นสิทธิ์ของฉันในฐานะ
‎คนอเมริกันที่จะถูกซอมบี้กัด'"

69
00:03:55,526 --> 00:03:58,238
‎คุณไม่ควรจะเลือก
‎วิธีตายได้นะ เจ้าโง่เอ๊ย

70
00:04:03,785 --> 00:04:05,286
‎มันอะไรกัน

71
00:04:05,912 --> 00:04:09,207
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตลอด
‎สองปีที่ผ่านมามันหนักเกินไป

72
00:04:09,290 --> 00:04:12,460
‎ฉันต้องใช้เวลาช่วงล็อกดาวน์
‎ในแอลเอ และเกลียดมัน

73
00:04:12,543 --> 00:04:14,295
‎เพราะฉันมาจากครอบครัวที่ใกล้ชิดกัน

74
00:04:14,379 --> 00:04:17,799
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องทำอะไร
‎โดยไม่มีครอบครัวอยู่ด้วย

75
00:04:17,882 --> 00:04:20,093
‎รู้ไหมคะ และมันยากจริงๆ

76
00:04:20,176 --> 00:04:23,429
‎ครอบครัวฉัน เรามาจากเท็กซัสตอนใต้

77
00:04:23,513 --> 00:04:24,889
‎เรามาจากเม็กซิโก

78
00:04:24,973 --> 00:04:25,890
‎และ...

79
00:04:29,060 --> 00:04:32,647
‎นั่นแหละค่ะ เท็กซัสตอนใต้
‎ก็เท็กซัสตอนใต้นั่นแหละ

80
00:04:32,730 --> 00:04:33,856
‎มันเหมือนเท็กซัสตอนใต้

81
00:04:35,316 --> 00:04:36,901
‎ฉันโตมาในครอบครัวหลายสัญชาติ

82
00:04:36,985 --> 00:04:40,029
‎ถ้าคุณไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎หมายความว่าเราได้สัญชาติครึ่งหนึ่ง

83
00:04:41,114 --> 00:04:42,865
‎อีกครึ่งหนึ่งไม่ได้สัญชาติค่ะ

84
00:04:42,949 --> 00:04:45,034
‎และเราจะไม่บอกว่าคนไหนเป็นแบบไหน

85
00:04:48,830 --> 00:04:50,790
‎แล้วรู้ไหม เราหน้าเหมือนกันทุกคน

86
00:04:54,502 --> 00:04:56,379
‎เราโตมาแบบไม่ค่อยมีเงินใช้

87
00:04:56,462 --> 00:05:00,341
‎เราต้องแบ่งห้องน้ำ
‎กับสูติบัตรกันใช้ มันเลวร้ายสุดๆ

88
00:05:02,552 --> 00:05:04,762
‎คริสเทลา พี่ชายฉันเกลียดมัน

89
00:05:05,847 --> 00:05:08,016
‎ไม่เป็นไรค่ะ

90
00:05:11,936 --> 00:05:14,564
‎ภาษาแม่ของฉันคือภาษาสเปน
‎ฉันเรียนภาษาอังกฤษทีหลัง

91
00:05:14,647 --> 00:05:16,816
‎ตอนเด็กๆ ฉันใช้ภาษาอังกฤษ
‎เป็นภาษาที่สอง

92
00:05:16,899 --> 00:05:20,278
‎และฉันต้องเรียนภาษาอังกฤษ

93
00:05:21,571 --> 00:05:22,989
‎คุณก็เหมือนกันเหรอ

94
00:05:25,783 --> 00:05:28,953
‎ฉันต้องเรียนภาษาอังกฤษ
‎จากรายการทีวีอย่าง "ราคาพารวย"

95
00:05:29,037 --> 00:05:31,539
‎แล้วคนขาว พวกคุณหลอกฉัน

96
00:05:31,622 --> 00:05:33,958
‎ไม่มีคำว่า "พลิงโก" บัญญัติไว้
‎บ้าที่สุด

97
00:05:35,793 --> 00:05:37,253
‎ฉันอุตส่าห์เชื่อพวกคุณ

98
00:05:38,546 --> 00:05:41,632
‎ฉันเคยเรียนรู้คำของพวกคุณ
‎และเอามาใช้ในชีวิตจริง

99
00:05:41,716 --> 00:05:43,676
‎"วันนี้ฉันไปไม่ได้ ฉันรู้สึกพลิงโก"

100
00:05:47,263 --> 00:05:48,806
‎กลายเป็นว่าคำนี้ไม่มีอยู่จริง

101
00:05:48,890 --> 00:05:50,266
‎ฉันชอบคำนั้นแท้ๆ

102
00:05:50,349 --> 00:05:52,101
‎ฉันอยากตั้งชื่อลูกๆ ว่าพลิงโก

103
00:05:52,894 --> 00:05:54,312
‎เพราะให้ความรู้สึกเป็นเม็กซิกัน

104
00:05:55,521 --> 00:05:56,981
‎พลิงโก มานี่

105
00:05:58,649 --> 00:06:01,444
‎ฉันนึกว่าจะตั้งชื่อลูกว่าพลิงโกได้
‎เพราะฉันโตมาในชุมชน

106
00:06:01,527 --> 00:06:04,781
‎และบางครั้งชุมชนของเรา
‎จะตั้งชื่อลูกประหลาดๆ

107
00:06:06,282 --> 00:06:09,327
‎บางทีเราจะตั้งชื่อลูกๆ
‎ด้วยสิ่งที่เราอยากได้ในชีวิต

108
00:06:09,410 --> 00:06:12,288
‎"โย่ นั่นลูกสาวฉัน เมอร์เซเดส
‎ว่าไง เป็นยังไงบ้าง"

109
00:06:15,333 --> 00:06:19,003
‎"นั่นลูกชายฉัน ใบเสร็จค่าน้ำ
‎เป็นไงบ้าง มาทักทายหน่อยสิ"

110
00:06:19,087 --> 00:06:21,089
‎"เคเบิลอยู่ไหน มีใครเห็นเคเบิลไหม"

111
00:06:25,259 --> 00:06:26,594
‎ฉันเรียนภาษาอังกฤษด้วยวิธีนี้

112
00:06:26,677 --> 00:06:29,138
‎ฉันจะนั่งอยู่หน้าจอโทรทัศน์
‎แล้วดูรายการต่างๆ

113
00:06:29,222 --> 00:06:30,723
‎และพูดตามทุกอย่างที่ได้ยิน

114
00:06:30,807 --> 00:06:32,391
‎อย่างน้ำเสียง สำเนียงต่างๆ

115
00:06:32,475 --> 00:06:37,188
‎ดังนั้นฉันเลยเป็นคนเดียวในครอบครัว
‎ที่ไม่พูดสำเนียงเม็กซิกันจ๋า

116
00:06:37,271 --> 00:06:39,107
‎อย่างพี่ชายฉันน่ะ

117
00:06:39,190 --> 00:06:41,192
‎เขาเกิดและโตมาในเม็กซิโก

118
00:06:41,275 --> 00:06:44,821
‎แล้วเขาก็พูดสำเนียง
‎ตามแบบฉบับเม็กซิกันเลย อย่าง...

119
00:06:45,905 --> 00:06:47,698
‎เหมือนสำเนียงทาโก้ถ้ามันพูดได้

120
00:06:50,493 --> 00:06:54,372
‎ถ้าเอ็ดเวิร์ด เจมส์ โอลโมสเจอเขา
‎จะต้องอยากสอนแคลคูลัสให้แน่ๆ

121
00:06:54,455 --> 00:06:56,707
‎ใช่ไหมล่ะคะ เนอะ

122
00:06:59,544 --> 00:07:01,587
‎"พวกคุณต้องมีความปรารถนา"

123
00:07:03,131 --> 00:07:05,258
‎มันแปลกมาตลอดเลยค่ะ
‎เพราะเราโตมาด้วยกัน

124
00:07:05,341 --> 00:07:07,760
‎แต่สำเนียงเรา
‎เหมือนไม่ได้เป็นพี่น้องกัน

125
00:07:07,844 --> 00:07:09,846
‎เพราะพี่ชายฉันจะ "ไง น้องสาว"

126
00:07:11,097 --> 00:07:14,183
‎"เอาน่า อยากไปหาอะไรกินกันไหม"

127
00:07:14,976 --> 00:07:16,894
‎ฉันจะตอบว่า "อืม ก็ได้นะ"

128
00:07:20,356 --> 00:07:23,192
‎"หรืออยากเห็นไหม
‎ว่าอะไรอยู่หลังประตูหมายเลขสาม"

129
00:07:23,276 --> 00:07:24,986
‎"ลงมาสิ"

130
00:07:26,028 --> 00:07:26,904
‎นั่นแหละค่ะ

131
00:07:27,989 --> 00:07:29,949
‎พอมาลองคิดดูแล้ว จะว่าไป

132
00:07:30,032 --> 00:07:32,618
‎"ราคาพารวย" ไม่ใช่เกมโชว์สำหรับคนจน

133
00:07:33,202 --> 00:07:36,330
‎เพราะเราไม่รู้ราคา
‎สินค้าแบรนด์เนมเลย

134
00:07:36,414 --> 00:07:38,040
‎เราซื้อของทั่วๆ ไป

135
00:07:39,500 --> 00:07:41,711
‎ฉันโตมาด้วยร้านหนึ่งเหรียญ
‎นั่นแหละ ตัวฉันในรายการ

136
00:07:41,794 --> 00:07:44,172
‎"น้ำส้มราคาเท่าไรคะ" "99 เซนต์"

137
00:07:48,593 --> 00:07:51,596
‎"มักกะโรนีอบชีสราคาเท่าไร"
‎"ไม่ได้ แพงไป วางลงซะ"

138
00:07:58,936 --> 00:08:01,230
‎ตอนนี้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่
‎ฉันพูดได้สามภาษาเลย

139
00:08:01,314 --> 00:08:03,983
‎ฉันพูดภาษาสเปน อังกฤษ

140
00:08:04,066 --> 00:08:05,443
‎และคอเคเซียน

141
00:08:06,861 --> 00:08:09,864
‎ไม่ค่ะ คอเคเซียนก็เหมือนภาษาอังกฤษ
‎แต่ฉันต้องใช้คำอลังการ

142
00:08:09,947 --> 00:08:11,073
‎ที่ปกติไม่ค่อยใช้

143
00:08:11,157 --> 00:08:13,284
‎อย่าง "ออร์แกนิค"
‎และ "ความรับผิดส่วนแรก"

144
00:08:15,703 --> 00:08:16,829
‎ฉันจะยกตัวอย่างให้ฟัง

145
00:08:16,913 --> 00:08:18,789
‎ในชีวิตประจำวัน
‎เมื่อไรที่เพื่อนทำพลาด

146
00:08:18,873 --> 00:08:21,334
‎ฉันจะ "หล่อน แกพลาดแล้ว"

147
00:08:23,044 --> 00:08:27,298
‎แต่ถ้าเป็นคอเคเซียนฉันจะพูดว่า
‎"คุณคะ แบบนั้นไม่ได้นะคะ"

148
00:08:27,381 --> 00:08:28,508
‎เห็นไหม

149
00:08:28,591 --> 00:08:29,592
‎ตรงนั้นน่ะ

150
00:08:29,675 --> 00:08:30,551
‎ออกจะ...

151
00:08:34,180 --> 00:08:35,806
‎"ฉันจะจัดการแกให้หงายเก๋ง"

152
00:08:36,766 --> 00:08:38,601
‎"ฉันขอคุยกับผู้จัดการ"

153
00:08:48,986 --> 00:08:52,240
‎ฉันโตมาในเมืองเล็กๆ บริเวณชายแดน
‎ติดกับเม็กซิโกในเท็กซัส

154
00:08:52,323 --> 00:08:55,618
‎และฉันคิดว่ามันน่าสนใจมาตลอด
‎เรื่องหนึ่งที่เราไม่ค่อยพูดถึงกัน

155
00:08:55,701 --> 00:08:59,205
‎คือมีพวกเรากี่คนที่โตมา
‎ท่ามกลางกลุ่มคนประเภทเดียวกัน

156
00:08:59,288 --> 00:09:01,499
‎ถ้าคุณอาศัยในเมืองเล็กๆ
‎ถึงจะอยู่ในเมืองใหญ่ก็ตาม

157
00:09:01,582 --> 00:09:04,043
‎ถ้าชุมชนของคุณไม่ค่อยมีความหลากหลาย

158
00:09:04,126 --> 00:09:05,253
‎คุณจะไม่เข้าใจโลกภายนอก

159
00:09:05,336 --> 00:09:07,547
‎ใช่ไหม เพราะคุณเป็นเด็ก
‎ไม่ใช่ความผิดของเรา

160
00:09:07,630 --> 00:09:11,342
‎ฉันพูดเสมอว่า เมื่อคุณโตเป็นผู้ใหญ่
‎และไปใช้ชีวิตในโลก

161
00:09:11,425 --> 00:09:15,596
‎พบกับผู้คนที่คุณไม่รู้จัก
‎หรือไม่คุ้นเคยมาก่อน วัฒนธรรมต่างๆ

162
00:09:15,680 --> 00:09:19,559
‎นั่นคือหน้าที่ของคุณ
‎ที่ต้องเรียนรู้และพัฒนา

163
00:09:19,642 --> 00:09:21,435
‎นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ ถูกไหม

164
00:09:22,770 --> 00:09:23,980
‎แต่มันยาก

165
00:09:24,689 --> 00:09:26,023
‎มันยากในตอนแรกค่ะ

166
00:09:26,107 --> 00:09:28,359
‎ในเมืองชายแดนของฉัน
‎เราไม่มีความหลากหลายเลย

167
00:09:28,442 --> 00:09:30,278
‎หมายถึง เราทุกคนเป็นชาวเม็กซิโก

168
00:09:30,361 --> 00:09:32,196
‎ทุกคนในละแวกที่ฉันอยู่
‎เป็นชาวเม็กซิโก

169
00:09:32,280 --> 00:09:34,365
‎เราเคยเรียนกันว่า "เม็กซิกัน"
‎"ว่าไง เม็กซิกัน"

170
00:09:34,448 --> 00:09:37,368
‎"สบายดีไหม เม็กซิกัน"
‎"เม็กซิกัน" นั่นแหละค่ะ

171
00:09:39,203 --> 00:09:41,414
‎แล้วฉันก็ไปเรียนวิทยาลัย
‎ที่เซนต์หลุยส์ มิสซูรี

172
00:09:47,753 --> 00:09:49,130
‎ทำไมไม่มีใครเตือนกันบ้างเลย

173
00:09:52,550 --> 00:09:54,427
‎ฉันไม่พร้อมรับมือ
‎สิ่งที่กำลังจะได้เจอ

174
00:09:54,510 --> 00:09:56,762
‎อย่างผู้คนหลากหลายประเภท

175
00:09:56,846 --> 00:09:59,348
‎อย่างอีกครั้ง
‎เราทุกคนเป็นชาวเม็กซิโก

176
00:09:59,432 --> 00:10:03,060
‎ถึงจะเคยเห็นคนอื่นทางทีวีมาแล้ว
‎แต่มันก็ไม่เหมือนเรื่องจริง

177
00:10:03,144 --> 00:10:06,564
‎เพราะทีวีให้ความรู้สึกห่างไกล
‎จากที่ที่ฉันเติบโตขึ้นมา ใช่ไหมคะ

178
00:10:06,647 --> 00:10:08,858
‎ฉันเลยอยู่ที่เซนต์หลุยส์
‎วันแรกของการเรียน

179
00:10:08,941 --> 00:10:11,944
‎ผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาคุยด้วย
‎กลายเป็นเพื่อนสนิทฉัน ถูกไหมคะ

180
00:10:12,028 --> 00:10:13,946
‎เขาบอกว่า "ไง ว่าไง ฉันชื่อไบรอน"

181
00:10:14,030 --> 00:10:16,616
‎ฉันตอบทันทีว่า "เม็กซิกัน"

182
00:10:17,366 --> 00:10:19,577
‎"นายเป็นชาวเม็กซิโกผิวคล้ำที่สุด
‎ที่ฉันเคยเจอ"

183
00:10:22,455 --> 00:10:23,914
‎เขาเลยพูดว่า "ฉันเป็นคนดำ"

184
00:10:30,171 --> 00:10:31,547
‎ฉันก็ "โอ้"

185
00:10:33,799 --> 00:10:35,926
‎ฉันไม่คุ้นเลย กับคนขาวก็เหมือนกัน

186
00:10:36,010 --> 00:10:38,804
‎ฉันไม่รู้มาก่อนว่าคนขาวมีหลายเฉดสี

187
00:10:39,472 --> 00:10:41,307
‎เหมือนขาวกับข๊าวขาว

188
00:10:43,893 --> 00:10:46,812
‎อย่างมีคนขาวมาก แล้วฉันก็
‎"หลอนกันหรือเปล่า"

189
00:10:52,943 --> 00:10:56,238
‎คุณเรียนที่นี่เหรอ หรือมี
‎ข้อความจากแม่ที่ตายไปแล้วของฉัน

190
00:11:03,162 --> 00:11:05,706
‎แต่ฉันไม่นึกว่าจะได้เจอ
‎คนที่โตมาในกลุ่มเดียวกันเหมือนกัน

191
00:11:05,790 --> 00:11:07,041
‎ฉันอึ้งไปเลย

192
00:11:07,124 --> 00:11:10,044
‎เนอะ ตอนเรียนปีหนึ่ง
‎รูมเมทของฉันมาจากเทนเนสซี

193
00:11:10,127 --> 00:11:11,837
‎เธอไม่เคยเจอผู้หญิงละตินมาก่อน

194
00:11:16,258 --> 00:11:17,885
‎ไม่มีใครในครอบครัวเธอเคยเจอ

195
00:11:17,968 --> 00:11:20,679
‎แม่เธอมาส่งเธอด้วยใช่ไหม

196
00:11:20,763 --> 00:11:24,767
‎แม่เธอไม่แน่ใจว่า
‎ฉันพูดภาษาอังกฤษได้หรือเปล่า

197
00:11:26,185 --> 00:11:27,645
‎เราคุยกันมาทั้งวันแท้ๆ

198
00:11:30,314 --> 00:11:33,150
‎ฉันเลยไม่แน่ใจว่าเธอคิดว่า
‎บางทีฉันอาจลืมไปเฉยๆ

199
00:11:33,234 --> 00:11:35,778
‎นึกคำภาษาอังกฤษไม่ออก
‎ระหว่างวันหรือเปล่า

200
00:11:35,861 --> 00:11:39,990
‎"ไง เป็นไงบ้าง" "ไปได้สวยเลย"
‎"แน่ใจเหรอ" "ไม่ อืม ไม่เลย"

201
00:11:40,074 --> 00:11:40,950
‎"ไม่เลย"

202
00:11:41,867 --> 00:11:43,077
‎"หมดช่วงทดลองใช้แล้ว"

203
00:11:43,160 --> 00:11:45,913
‎"อัปเกรดไหม ไม่ ใช้งานไม่ได้"

204
00:11:45,996 --> 00:11:47,331
‎"ไม่"

205
00:11:54,505 --> 00:11:58,634
‎แม่ของรูมเมทฉันเลยตัดสินใจว่า
‎จะเชิญฉันออกไปกินมื้อค่ำด้วยกัน

206
00:11:58,717 --> 00:12:01,178
‎แต่เธอจะทำท่าประกอบทุกคำที่พูด

207
00:12:02,138 --> 00:12:03,973
‎เพื่อแน่ใจว่าฉันเข้าใจ

208
00:12:04,849 --> 00:12:06,851
‎เธอคิดขึ้นมาเองไปตามสถานการณ์

209
00:12:06,934 --> 00:12:08,436
‎เธอทำแบบว่า "หวัดดีจ้ะ"

210
00:12:12,481 --> 00:12:13,607
‎"งั้น...

211
00:12:16,444 --> 00:12:18,904
‎ฉันอยากรู้ว่าหนู...

212
00:12:20,114 --> 00:12:22,783
‎อยากไปกับเราไหม

213
00:12:22,867 --> 00:12:25,202
‎ไปกินอาหารอิตาเลียนน่ะ"

214
00:12:25,286 --> 00:12:27,037
‎ทำไมใช้แบบนี้แทนอิตาเลียน

215
00:12:29,623 --> 00:12:32,668
‎"รู้ไหมว่าอิตาเลียนคืออะไร"

216
00:12:33,669 --> 00:12:37,173
‎แบบ "นี่คุณ ฉันเล่นเกมซูเปอร์
‎มาริโอบราเธอส์ ฉันรู้ รู้สิ"

217
00:12:37,256 --> 00:12:39,049
‎"ฉันรู้ว่าอิตาเลียนคืออะไร"

218
00:12:39,133 --> 00:12:40,759
‎ฉันรู้เพลงชาติพวกเขาด้วย

219
00:12:47,892 --> 00:12:50,186
‎"ธงอยู่ตรงนั้นไง ใช่ ตะเบ๊ะสิ"

220
00:12:51,937 --> 00:12:54,148
‎"คนอิตาลีทุกคนเป็นช่างประปา
‎ไปกันเถอะ"

221
00:12:59,904 --> 00:13:02,198
‎ฉันตอบตกลง
‎เพราะไม่เคยกินอาหารอิตาเลียน

222
00:13:05,659 --> 00:13:08,037
‎แม่ฉันเป็นแม่ครัวชาวเม็กซิโก
‎ในร้านอาหารเม็กซิกัน

223
00:13:08,120 --> 00:13:09,788
‎เราโตมากับอาหารเม็กซิกันเท่านั้น

224
00:13:09,872 --> 00:13:12,416
‎ฉันไม่รู้เรื่องเลย แต่อยากเห็นว่า
‎อาหารอิตาเลียนคืออะไร

225
00:13:12,500 --> 00:13:13,709
‎ฉันเลยตอบ "ตกลงค่ะ"

226
00:13:13,792 --> 00:13:17,838
‎และแม่ของรูมเมทฉันพาเราไปร้านหรู
‎ที่ชื่อว่าโอลิวาการ์เด้น

227
00:13:21,800 --> 00:13:24,637
‎ถ้าพวกคุณไม่หัวเราะ
‎ก็เพราะพวกคุณพูดอิตาเลียนไม่ได้

228
00:13:24,720 --> 00:13:26,055
‎และไม่เป็นไรเลย

229
00:13:28,557 --> 00:13:30,684
‎ฉันไม่ตัดสินพวกคุณหรอก
‎แต่หาความรู้หน่อย

230
00:13:35,439 --> 00:13:37,441
‎เราไปร้าน "โอลิวาการ์เต้น" กัน

231
00:13:38,526 --> 00:13:41,612
‎แล้วเราก็กินขนมปังแท่ง
‎และสลัดได้แบบไม่จำกัด

232
00:13:41,695 --> 00:13:43,447
‎แบบที่ทำกันในอิตาลีใช่ไหม

233
00:13:48,911 --> 00:13:51,580
‎รู้ไหมคะว่าผสมสลัด
‎กับพริกเปปเปอร์ชินียังไง

234
00:13:51,664 --> 00:13:54,333
‎พวกมันหน้าตาคล้ายๆ
‎ฆาลาเปญโญ แต่ไม่ดีกว่า

235
00:13:55,084 --> 00:13:58,087
‎เหมือนตอนเราเห็นคนขาวทำผมเดรดล็อค
‎แล้วเราคิดว่า "ไม่ดีกว่า"

236
00:13:58,170 --> 00:13:59,129
‎ใช่ไหมคะ

237
00:14:00,005 --> 00:14:01,048
‎ใช่ไหม เนอะ

238
00:14:01,131 --> 00:14:02,091
‎ค่ะ

239
00:14:08,389 --> 00:14:13,185
‎แม่ของรูมเมทฉันเห็นพริก
‎เปปเปอร์ชินีครั้งแรกและตื่นเต้นมาก

240
00:14:14,061 --> 00:14:16,689
‎เพราะเธอคิดว่าเป็นช่วงเวลา
‎ที่จะได้สานสัมพันธ์กับฉัน

241
00:14:17,898 --> 00:14:21,652
‎ไม่ได้ล้อเล่นนะคะ ผู้หญิงคนนี้
‎อยากให้มันเป็นของขวัญกับฉัน

242
00:14:22,653 --> 00:14:23,946
‎เธอมองมัน แล้วก็...

243
00:14:25,823 --> 00:14:27,700
‎คว้าส้อมมา จิ้มขึ้นมาหนึ่งชิ้น

244
00:14:27,783 --> 00:14:28,951
‎มองฉัน และพูดว่า...

245
00:14:33,080 --> 00:14:35,499
‎"ฉันรู้ว่าหนูอยากได้เจ้านี่"

246
00:14:43,507 --> 00:14:45,009
‎เธอตื่นเต้นมาก

247
00:14:45,092 --> 00:14:48,262
‎ฉันไม่รู้ว่าเธออยากให้ฉัน
‎ตอบสนองแบบไหน แบบ...

248
00:14:56,145 --> 00:14:58,397
‎"ขอบคุณค่ะ คุณนาย"

249
00:15:02,818 --> 00:15:05,613
‎"สวนมะกอกจงเจริญ"

250
00:15:14,580 --> 00:15:16,999
‎ตอนนั้นฉันอายุ 18

251
00:15:17,082 --> 00:15:20,628
‎เป็นวันแรกฉันที่ออกไป
‎ใช้ชีวิตนอกเท็กซัส

252
00:15:21,211 --> 00:15:23,589
‎ไม่มีใครเคยพูดแบบนั้นกับฉันมาก่อน

253
00:15:24,131 --> 00:15:26,383
‎ฉันไม่รู้ว่าควรคิดยังไง
‎ควรตอบสนองแบบไหน

254
00:15:26,467 --> 00:15:29,386
‎เหมือนส่วนหนึ่งของฉันโกรธจนหัวอุ่น
‎ฉันอยากพูดว่า

255
00:15:29,470 --> 00:15:32,056
‎"นี่ นังคนเหยียดเชื้อชาติ" ใช่ไหมคะ

256
00:15:33,098 --> 00:15:34,433
‎แต่ฉันก็อยากกินนี่นา

257
00:15:42,274 --> 00:15:46,195
‎"นี่ นังคนเหยียดเชื้อชาติ
‎แต่พูดถูก เอามานี่เลย"

258
00:15:55,037 --> 00:15:56,622
‎ฉันเพิ่งเล่าเรื่องนั้นให้เพื่อนฟัง

259
00:15:56,705 --> 00:15:59,667
‎เขาถามว่า "ทำไมต้องโกรธด้วย
‎มันผ่านมายี่สิบปีแล้ว"

260
00:16:00,376 --> 00:16:03,170
‎แล้วฉันก็ตอบว่า "เพราะฉันเพิ่ง
‎รู้ตัวเอาตอนนี้ว่ามันผิดมหันต์"

261
00:16:06,799 --> 00:16:07,758
‎ใช่ไหมคะ

262
00:16:09,927 --> 00:16:12,888
‎บางทีเวลาที่เรามองย้อนกลับไป
‎และเรื่องเคยดีงาม

263
00:16:12,972 --> 00:16:15,015
‎จะกลายเป็น "นั่นมันผิดพลาดสุดๆ"

264
00:16:16,517 --> 00:16:20,479
‎แต่เราไม่รู้ตัว
‎เพราะก่อนหน้านั้นมันโอเคดี

265
00:16:20,562 --> 00:16:22,064
‎มันยอมรับได้

266
00:16:22,147 --> 00:16:23,816
‎แต่นั่นแหละค่ะ ประเด็นเลย

267
00:16:23,899 --> 00:16:25,275
‎เราต้องเรียนรู้ ตลอดเวลา

268
00:16:25,359 --> 00:16:27,528
‎ว่ามีบางเรื่องที่เราทำไม่ได้แล้ว

269
00:16:27,611 --> 00:16:28,988
‎มันไม่โอเค

270
00:16:29,071 --> 00:16:31,949
‎อย่างตอนที่คนสงสัยว่า
‎"ฉันพูดคำนั้นไม่ได้แล้วเหรอ"

271
00:16:32,032 --> 00:16:33,701
‎รู้อะไรไหม คุณไม่ควรพูดอยู่แล้ว

272
00:16:35,786 --> 00:16:37,246
‎รู้หรือเปล่า

273
00:16:37,329 --> 00:16:38,580
‎ไม่ควรพูดเลย

274
00:16:40,749 --> 00:16:44,628
‎แค่ตอนนี้เรามีโอกาส
‎ได้บอกคุณว่า "นี่ อย่าทำนะ"

275
00:16:46,463 --> 00:16:50,843
‎บอกตามตรง สำหรับฉัน พอมองย้อนกลับไป
‎ฉันอยากให้ทุกคนชอบ

276
00:16:50,926 --> 00:16:53,721
‎ฉันจะทำเรื่องที่ไม่อยากทำ
‎เพราะอยากดูดี

277
00:16:54,346 --> 00:16:57,266
‎และถ้าพวกเขาไม่ชอบฉัน
‎ฉันจะคิดว่าเป็นความผิดตัวเองเสมอ

278
00:16:57,349 --> 00:16:59,727
‎"ฉันทำอะไรผิดเหรอ จะแก้ไขยังไงดี"

279
00:16:59,810 --> 00:17:01,311
‎พออยู่ช่วงวัยสามสิบ ฉันก็เริ่มคิด

280
00:17:01,395 --> 00:17:03,147
‎"ฉันว่าฉันไม่ชอบพวกคุณ"

281
00:17:04,481 --> 00:17:06,191
‎"พวกคุณอาจเป็นตัวปัญหา"

282
00:17:06,984 --> 00:17:10,779
‎ตอนนี้พอเข้าวัยสี่สิบ ฉันก็
‎"ทุกคนไปตายซะ ฉันมีต้นไม้ต้องรดน้ำ"

283
00:17:10,863 --> 00:17:12,031
‎แค่นั้นเลย

284
00:17:13,073 --> 00:17:15,284
‎ปลื้มมาก

285
00:17:19,163 --> 00:17:20,497
‎ฉันปลื้มมาก

286
00:17:20,581 --> 00:17:23,876
‎ฉันชอบอายุมากขึ้น
‎ยิ่งอายุมากขึ้นฉันยิ่งแคร์น้อยลง

287
00:17:23,959 --> 00:17:26,754
‎วันเกิดฉันเพิ่งผ่านไป
‎ฉันอายุ 43 แล้ว

288
00:17:27,463 --> 00:17:29,214
‎สุดยอด ฉันปลื้มมาก

289
00:17:29,840 --> 00:17:31,592
‎รู้ไหมว่าฉันปลื้มตรงไหน

290
00:17:32,259 --> 00:17:34,762
‎อายุ 43 ฉันยังไม่แก่

291
00:17:34,845 --> 00:17:36,180
‎แต่ก็ไม่เด็ก

292
00:17:37,514 --> 00:17:39,183
‎อยู่ตรงกลางพอดี

293
00:17:40,601 --> 00:17:42,770
‎ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไอโฟนหก

294
00:17:44,730 --> 00:17:45,689
‎ค่ะ

295
00:17:47,566 --> 00:17:49,818
‎ฉันรู้ว่าตัวเองไม่ใช่
‎โทรศัพท์รุ่นล่าสุดในตลาด

296
00:17:49,902 --> 00:17:52,404
‎แต่รู้อะไรไหม
‎ราคาฉันน่าคบหาและใช้งานได้จริง

297
00:17:52,488 --> 00:17:53,363
‎ค่ะ นั่นแหละตัวฉัน

298
00:17:57,576 --> 00:17:59,578
‎เดตกับฉันเหมือนเดตไอโฟนหก

299
00:18:00,245 --> 00:18:03,624
‎ใช่ค่ะ ผู้หญิงอายุน้อยกว่า
‎แบตจะหมดช้ากว่า

300
00:18:04,958 --> 00:18:07,461
‎วันคืนวันเสาร์
‎เวลาตีสามครึ่ง พวกเธอจะ

301
00:18:07,544 --> 00:18:09,004
‎"ช่างมัน จัดมาเลยจ้า"

302
00:18:10,798 --> 00:18:12,966
‎"47 เปอร์เซ็นต์"

303
00:18:17,012 --> 00:18:17,846
‎ไม่

304
00:18:20,933 --> 00:18:22,476
‎ส่วนฉัน ไอโฟนหก

305
00:18:22,559 --> 00:18:26,105
‎ตอนสิบโมงครึ่ง สภาพฉันคือ
‎"หนึ่งเปอร์เซ็นต์ กำลังปิดเครื่อง"

306
00:18:29,525 --> 00:18:31,443
‎"วางฉันไว้ข้างกำแพง"

307
00:18:40,661 --> 00:18:41,995
‎ให้ตายเถอะ

308
00:18:42,913 --> 00:18:45,582
‎ฉันเพิ่งติดโควิด รู้ไหมคะ

309
00:18:45,666 --> 00:18:48,043
‎ฟังดูเหมือนเรากำลังเลิกกันเลย
‎"ฉันผ่านโควิดมาได้แล้ว"

310
00:18:49,586 --> 00:18:52,172
‎ก็ยังแปลกอยู่ดี
‎ฉันยังไม่ได้กลิ่นรสกลายๆ อย่าง

311
00:18:52,256 --> 00:18:53,507
‎มันบ้าชัดๆ เลย

312
00:18:53,590 --> 00:18:54,758
‎ทำฉันเสียศูนย์เลยค่ะ

313
00:18:54,842 --> 00:18:56,343
‎เอาละ ประเด็นอยู่ตรงนี้

314
00:18:56,426 --> 00:18:58,929
‎ฉันตรวจพบเชื้อโควิดในวันเกิด

315
00:18:59,638 --> 00:19:02,224
‎ฉันรู้ เป็นการฉลองวันเกิด
‎ที่แย่มากใช่ไหม

316
00:19:02,307 --> 00:19:04,059
‎เหมือน "สุขสันต์วันเกิด" ใช่ไหม

317
00:19:05,310 --> 00:19:06,687
‎มันลำบากสุดๆ

318
00:19:06,770 --> 00:19:10,274
‎ทีนี้ ฉันจะบอกให้ว่า
‎วันเกิดของฉันคือวันที่ 6 มกราคม

319
00:19:11,650 --> 00:19:12,526
‎แล้ว...

320
00:19:16,530 --> 00:19:17,614
‎ฉันก็ป่วย

321
00:19:17,698 --> 00:19:20,367
‎ทุกคนบอกให้ฉัน
‎"ดูแลตัวเองดีๆ พักผ่อนนะ" โน่นนี่

322
00:19:20,450 --> 00:19:21,660
‎ฉันก็ "ได้"

323
00:19:21,743 --> 00:19:25,122
‎ดังนั้น สุดท้ายฉันก็
‎"โอเค ฉันติดโควิด"

324
00:19:25,205 --> 00:19:26,498
‎"ฉันจะทำตัวสบายๆ"

325
00:19:26,582 --> 00:19:29,209
‎ผู้จัดการอะพาร์ตเมนต์โทรหาฉัน

326
00:19:29,293 --> 00:19:30,627
‎เขาบอกว่า "ไง คริสเทลา"

327
00:19:30,711 --> 00:19:33,463
‎"ตำรวจลอสแอนเจลิสมา
‎พวกเขาอยากคุยกับคุณ"

328
00:19:33,547 --> 00:19:35,340
‎แล้วฉันก็ "เวรแล้ว"

329
00:19:36,842 --> 00:19:39,553
‎"พวกเขาทำแบบนั้น
‎กับคนติดโควิดเหรอ อย่าง..."

330
00:19:40,345 --> 00:19:42,222
‎"ตายแล้ว"

331
00:19:44,433 --> 00:19:47,769
‎จะต้องเป็นผู้หญิงผิวสีน้ำตาลใช่ไหม

332
00:19:50,647 --> 00:19:54,359
‎พวกเขาบอกว่า "ช่วงนี้
‎มีคนขโมยพัสดุในละแวกนี้

333
00:19:54,443 --> 00:19:56,862
‎และเราเจอพัสดุที่จ่าหน้าชื่อคุณ

334
00:19:56,945 --> 00:19:58,488
‎พวกมันไม่ได้เปิด

335
00:19:58,572 --> 00:20:00,490
‎เราเลยอยากให้คุณช่วยเปิด

336
00:20:00,574 --> 00:20:03,535
‎คุณจะได้บอกตำรวจว่า
‎ทั้งหมดมีมูลค่าเท่าไร

337
00:20:03,619 --> 00:20:06,205
‎เพราะถ้ามูลค่าเกินจำนวนที่กำหนด
‎คดีนี้จะกลายเป็นคดีอาญา

338
00:20:06,288 --> 00:20:09,041
‎เราเลยอยากรู้ว่าคนคนนี้
‎จะโดนคดีอาญาไหม

339
00:20:09,124 --> 00:20:10,876
‎- คุณช่วยลงมาได้ไหม"
‎- ฉันก็ "ได้ค่ะ"

340
00:20:10,959 --> 00:20:14,004
‎ฉันวางสาย แล้วก็นึกขึ้นได้
‎"ไม่ได้ นังตัวดี เธอติดโควิด"

341
00:20:15,005 --> 00:20:17,758
‎ฉันเลยโทรหาผู้จัดการอะพาร์ตเมนต์
‎และบอกเขา

342
00:20:17,841 --> 00:20:20,177
‎แล้วเขาก็ถามว่า
‎"โอเค งั้นแบบนี้ได้ไหม

343
00:20:20,260 --> 00:20:22,471
‎ถ้าให้ตำรวจขึ้นไปหาคุณล่ะ

344
00:20:23,472 --> 00:20:26,183
‎พวกเขาจะสวมหน้ากากอนามัยกันทุกคน
‎ยืนอยู่ปลายทางเดิน

345
00:20:26,892 --> 00:20:29,019
‎วางกล่องพัสดุไว้ให้ คุณเปิดได้เลย

346
00:20:29,102 --> 00:20:30,687
‎แล้วแค่ตะโกนบอกมูลค่า

347
00:20:31,813 --> 00:20:34,900
‎ของทุกอย่างกับตำรวจลอสแอนเจลิส"

348
00:20:34,983 --> 00:20:37,986
‎ฉันตอบว่า "ค่ะ ฟังดูดี
‎ทำแบบนี้กันเถอะ"

349
00:20:38,070 --> 00:20:41,657
‎ตำรวจเลยขึ้นมาบนห้องฉัน
‎วางกล่องพัสดุไว้

350
00:20:41,740 --> 00:20:44,201
‎ทุกคนยืนอยู่อีกฟากของทางเดิน
‎สวมหน้ากากอนามัยและอื่นๆ

351
00:20:44,284 --> 00:20:46,411
‎ผู้จัดการอะพาร์ตเมนต์ก็อยู่
‎และฉันก็นึกได้ว่า

352
00:20:46,495 --> 00:20:48,914
‎ฉันใช้มือเปิดกล่องพัสดุไม่ได้ใช่ไหม

353
00:20:48,997 --> 00:20:51,708
‎เอาละ คุณก็รู้ว่าเวลา
‎เราต้องใช้กรรไกร เราจะหาไม่เจอ

354
00:20:51,792 --> 00:20:54,378
‎แต่เวลาไม่ต้องใช้
‎"อ้าว ตรงไหนก็มีกรรไกร" ใช่ไหม

355
00:20:54,461 --> 00:20:55,587
‎เข้าใจที่ฉันจะบอกใช่ไหม

356
00:20:57,089 --> 00:20:58,966
‎ฉันต้องเปิดกล่องพัสดุ

357
00:20:59,049 --> 00:21:02,135
‎ฉันหาอะไรไม่เจอเลย
‎เลยเข้าไปในครัว แล้วเอามีดมา

358
00:21:02,928 --> 00:21:03,845
‎ค่ะ

359
00:21:05,889 --> 00:21:07,933
‎ทีนี้ฉันก็แบบว่า "ฉันเอามีดมานะ"

360
00:21:11,103 --> 00:21:13,563
‎เพื่อนบ้านห้องข้างๆ เปิดประตูออกมา
‎แล้วเธอก็ "ตายโหง"

361
00:21:13,647 --> 00:21:16,733
‎ฉันบอกเธอว่า "คุณกลับเข้าห้องไป"
‎รู้นะว่าฉันหมายถึงอะไร

362
00:21:18,860 --> 00:21:21,655
‎ฉันเลยเปิดกล่องพัสดุแล้วก็เห็น

363
00:21:21,738 --> 00:21:24,866
‎กล่องสีดำ แล้วก็เหมือนจะ
‎ผูกโบ Netflix มา

364
00:21:24,950 --> 00:21:28,161
‎ใช่ไหมคะ แล้วตำรวจก็ถามทันที

365
00:21:28,245 --> 00:21:29,663
‎"นั่น Netflix หรือเปล่า"

366
00:21:31,873 --> 00:21:34,293
‎"ผมมี Netflix
‎พวกนั้นไม่เคยให้อะไรผมเลย"

367
00:21:35,752 --> 00:21:38,255
‎"ทำไม Netflix ส่งของให้คุณ"

368
00:21:44,344 --> 00:21:47,222
‎แล้วฉันก็ "ฉันเป็นนักแสดงตลกค่ะ
‎ฉันทำรายการพิเศษให้พวกเขา

369
00:21:47,306 --> 00:21:49,558
‎ฉันได้ยินว่าพวกเขาจะส่ง
‎ของขวัญวันเกิดมาให้

370
00:21:50,225 --> 00:21:51,977
‎ฉันว่านี่แหละของขวัญที่ว่า"

371
00:21:53,478 --> 00:21:54,980
‎เขาเลยถาม "มันคืออะไร"

372
00:21:56,940 --> 00:21:58,817
‎ฉันก็ "ฉันไม่รู้ ขอดูก่อนนะ"

373
00:21:59,901 --> 00:22:01,611
‎แล้วฉันก็เปิดกล่อง

374
00:22:02,404 --> 00:22:03,655
‎และมันคือผ้าห่ม

375
00:22:03,739 --> 00:22:05,741
‎ผ้าห่มผืนสวยเลย

376
00:22:05,824 --> 00:22:07,868
‎แล้วฉันก็บอกว่า "ผ้าห่มน่ะ"

377
00:22:09,119 --> 00:22:11,204
‎ตำรวจเลย "ผ้าห่มเหรอ

378
00:22:12,914 --> 00:22:17,419
‎Netflix เป็นบริษัทมูลค่าพันล้าน
‎แต่พวกเขาให้ผ้าห่มคุณเนี่ยนะ

379
00:22:17,502 --> 00:22:18,712
‎เหยด"

380
00:22:18,795 --> 00:22:19,713
‎ใช่ไหมล่ะคะ

381
00:22:23,175 --> 00:22:24,718
‎ฉันเลยบอกเขาทันทีว่า

382
00:22:24,801 --> 00:22:27,888
‎"เราไม่ได้ควงกันนี่นา
‎ฉันไม่ได้เอากับ Netflix"

383
00:22:30,557 --> 00:22:34,311
‎เขาถามว่า "ผ้าห่มผืนนั้นราคาเท่าไร"
‎ฉันก็ "ฉันไม่รู้ มันเป็นของขวัญ"

384
00:22:34,936 --> 00:22:37,355
‎เขาบอกให้ "ลองดูแบรนด์ซิ"
‎ฉันก็ "โอเค"

385
00:22:37,439 --> 00:22:39,941
‎แล้วฉันก็มองหาแบรนด์และเอาให้เขาดู

386
00:22:40,025 --> 00:22:42,569
‎เขาบอกว่า
‎"แป๊บหนึ่งนะ ผมจะค้นกูเกิลดู"

387
00:22:43,904 --> 00:22:45,030
‎แล้วเขาก็ค้นกูเกิล

388
00:22:45,697 --> 00:22:48,450
‎เขาบอกว่า "ผ้าห่มราคา 179 เหรียญ"

389
00:22:49,409 --> 00:22:52,746
‎ฉันบอกเขาว่า "ฉันไม่ได้อยากรู้
‎นั่นของขวัญวันเกิดฉัน"

390
00:22:56,625 --> 00:22:58,919
‎แล้วเขาก็ถามว่า "มีอย่างอื่นอีกไหม

391
00:22:59,002 --> 00:23:00,962
‎ควรจะมีอย่างอื่นด้วย"

392
00:23:01,630 --> 00:23:04,132
‎ฉันตอบว่า "ฉันไม่รู้ ขอดูก่อน"

393
00:23:04,216 --> 00:23:07,052
‎ฉันค้นข้างในกล่อง
‎แล้วก็เจอเทียนเล่มหนึ่ง

394
00:23:07,135 --> 00:23:09,221
‎ฉันเลย "โอ้ มีเทียนเล่มหนึ่งค่ะ"

395
00:23:09,304 --> 00:23:11,306
‎เขาถามว่า "เทียนราคาเท่าไร"

396
00:23:11,973 --> 00:23:15,268
‎ฉันตอบว่า "มีหลายราคา
‎ตั้งแต่ห้าถึงสัก 95 เหรียญ

397
00:23:15,352 --> 00:23:17,354
‎แล้วแต่เลย พวกมันสวยมาก"

398
00:23:18,688 --> 00:23:21,775
‎เขาถามว่า "งั้นแบรนด์อะไร"
‎ฉันตอบ "แป๊บหนึ่งนะ ขอดูก่อน"

399
00:23:23,235 --> 00:23:25,529
‎ฉันบอกแบรนด์ไป แล้วเขาก็ค้นกูเกิล

400
00:23:25,612 --> 00:23:28,240
‎เขาบอกว่า "90 เหรียญ อะไรกัน

401
00:23:29,491 --> 00:23:30,826
‎90 ดอลลาร์เลยเหรอ

402
00:23:30,909 --> 00:23:32,536
‎เกินครึ่งหนึ่งของผ้าห่มเลย"

403
00:23:37,207 --> 00:23:40,919
‎แล้วเขาก็บอกคู่หูตัวเองว่า
‎"เอาละ งั้นก็ 179 กับ 90 เหรียญ

404
00:23:41,002 --> 00:23:42,504
‎มาบวกกันเถอะ" แล้วเขาก็...

405
00:23:44,339 --> 00:23:47,592
‎"เราแจ้งข้อหาอาญาได้

406
00:23:48,301 --> 00:23:49,761
‎เราแจ้งข้อหาอาญาได้"

407
00:23:49,845 --> 00:23:50,846
‎เขาตื่นเต้นสุดๆ

408
00:23:50,929 --> 00:23:53,306
‎เหมือนฉันอยู่กลาง
‎รายการเกมโชว์ห่วยๆ เลย

409
00:23:53,390 --> 00:23:55,058
‎แบบ "คดีอาญาหรือเปล่า"

410
00:23:55,142 --> 00:23:56,059
‎"ใช่ คดีอาญา"

411
00:23:57,060 --> 00:23:57,978
‎ดังนั้น...

412
00:23:58,979 --> 00:24:00,272
‎ฉันเลยถาม "แล้วยังไงต่อ"

413
00:24:00,355 --> 00:24:02,399
‎เขาตอบว่า "โอเค
‎ทีนี้ผมต้องขอข้อมูลคุณ"

414
00:24:02,482 --> 00:24:04,860
‎"คุณชื่ออะไร"
‎ฉันตอบ "คริสเทลา อลอนโซ"

415
00:24:05,569 --> 00:24:07,487
‎เขาถาม "วันเกิดล่ะครับ"

416
00:24:09,739 --> 00:24:11,616
‎ฉันตอบ "6 มกราคม"

417
00:24:12,409 --> 00:24:13,410
‎แล้วเขาก็...

418
00:24:14,327 --> 00:24:15,871
‎"วันนี้นี่นา

419
00:24:18,582 --> 00:24:21,126
‎เดี๋ยวนะ คุณติดโควิดในวันเกิดเหรอ"

420
00:24:22,210 --> 00:24:23,295
‎"ใช่"

421
00:24:24,546 --> 00:24:26,047
‎แล้วเขาก็ "เดี๋ยวนะ

422
00:24:26,131 --> 00:24:27,591
‎วันที่ 6 มกราคมเหรอ

423
00:24:31,303 --> 00:24:32,721
‎ใช่วันเดียวกับปีที่แล้ว

424
00:24:33,680 --> 00:24:35,557
‎ตอนพวกนั้นเข้าไปปิด
‎อาคารรัฐสภาหรือเปล่า"

425
00:24:37,517 --> 00:24:39,394
‎ฉันตอบ "ใช่ นั่นแหละวันเกิดฉัน"

426
00:24:40,896 --> 00:24:42,147
‎เขานี่แบบ "แม่คุณ

427
00:24:42,230 --> 00:24:43,815
‎วันเกิดคุณโคตรห่วยเลย"

428
00:24:47,861 --> 00:24:49,070
‎"ดูแลตัวเองด้วย"

429
00:24:55,285 --> 00:24:57,037
‎ส่วนมากแล้ว ฉันชอบอายุมากขึ้นนะคะ

430
00:24:57,120 --> 00:24:58,914
‎รู้ไหมว่าอะไรทำฉันสับสน

431
00:24:58,997 --> 00:25:00,832
‎ตอนนี้ร่างกายเราพังแล้ว

432
00:25:01,625 --> 00:25:04,169
‎ร่างกายเราไม่เหมือนเดิมแล้วเพื่อน

433
00:25:11,468 --> 00:25:13,261
‎ข้อมือฉันเจ็บค่ะ

434
00:25:15,096 --> 00:25:16,973
‎วันหนึ่ง ฉันตื่นมา

435
00:25:17,057 --> 00:25:18,225
‎มันก็เจ็บเลย

436
00:25:26,191 --> 00:25:27,734
‎ไม่ได้ทำอะไรมันเลยนะ

437
00:25:29,110 --> 00:25:31,238
‎ฉันปล่อยไว้สองสามวัน เพราะนึกว่า

438
00:25:31,321 --> 00:25:33,782
‎"ฉันไม่ได้ตีตัวเองหรือทำอะไรเลย"

439
00:25:33,865 --> 00:25:35,659
‎"มันน่าจะหายเจ็บไปเอง"

440
00:25:38,495 --> 00:25:39,579
‎หนึ่งปีต่อมา...

441
00:25:45,210 --> 00:25:47,212
‎ตอนนี้ฉันต้องไปผ่าตัด

442
00:25:47,921 --> 00:25:48,797
‎ใช่ค่ะ

443
00:25:49,547 --> 00:25:51,675
‎ฉันมีหมอกระดูก

444
00:25:53,802 --> 00:25:56,721
‎ฉันต้องไปหาหมอกระดูก

445
00:25:59,099 --> 00:26:01,685
‎ฉันเจอเขาสองครั้งแล้วในเวลาปีครึ่ง

446
00:26:02,560 --> 00:26:04,980
‎ฉันไปรักษาไหล่ล็อก

447
00:26:06,147 --> 00:26:08,650
‎เขารักษาให้
‎แล้วตอนนี้ข้างนี้ก็ผิดปกติ

448
00:26:10,151 --> 00:26:13,238
‎ตอนฉันไปหาเขา เขาจะพูดว่า
‎"คุณอายุสี่สิบแล้ว"

449
00:26:13,321 --> 00:26:14,698
‎"โอเค งั้นยอมแพ้กันเถอะ"

450
00:26:22,163 --> 00:26:24,124
‎เหมือน "เรื่องแบบนี้เริ่มขึ้น
‎ตอนอายุสี่สิบ"

451
00:26:24,207 --> 00:26:25,917
‎"โอเค ฉันมีชีวิตที่ดี"

452
00:26:31,840 --> 00:26:34,592
‎ก็แค่... ตอนนี้เป็นแบบนี้เหรอ

453
00:26:34,676 --> 00:26:37,262
‎แล้วฉันก็เริ่มคิดว่า "ฉันไม่สน"

454
00:26:38,013 --> 00:26:40,932
‎ช่วงนี้ฉันยิ้มเยอะมาก
‎ฉันไม่ได้มีความสุขด้วยซ้ำ

455
00:26:44,352 --> 00:26:45,478
‎ฉันทุกข์

456
00:26:46,813 --> 00:26:50,191
‎แต่ฉันเพิ่งไปทำฟันมา
‎และค่ารักษาแพงมาก

457
00:26:55,947 --> 00:26:57,324
‎ตอนนี้ฉันร้องไห้แบบนี้แล้ว

458
00:27:01,244 --> 00:27:02,704
‎"ฉันเสียใจกับคุณด้วยจริงๆ"

459
00:27:04,831 --> 00:27:06,166
‎"คุณหาได้ดีกว่าเขา"

460
00:27:08,251 --> 00:27:11,671
‎ฟันฉันแพงมาก เมื่อไรที่ตาย
‎ฉันอยากได้โลงเปิดช่วงปาก

461
00:27:11,755 --> 00:27:12,630
‎แบบ...

462
00:27:17,052 --> 00:27:18,970
‎ฉันไม่นึกว่าค่าทำฟันจะแพงขนาดนี้

463
00:27:19,763 --> 00:27:23,391
‎หมอฟันแจ้งค่ารักษามา ฉันคิดเลยว่า
‎"เพื่อน ฉันไม่ได้ซื้อฟันทุกคนนะ"

464
00:27:24,976 --> 00:27:27,395
‎น่าเศร้าที่ต้องเอาฟันไปขาย
‎ทางเลย์อะเวย์

465
00:27:28,355 --> 00:27:29,981
‎แบบ "เวร ฉันไปเยี่ยมมันได้ไหม"

466
00:27:32,984 --> 00:27:35,779
‎แต่ฉันได้ฟันใหม่ เพราะฉันได้
‎เงินรับขวัญฟันงอกตอนอายุ 40

467
00:27:36,946 --> 00:27:37,822
‎เห็นไหม

468
00:27:37,906 --> 00:27:39,991
‎เรายังคุยกันเรื่องนี้ไม่มากพอ

469
00:27:40,075 --> 00:27:41,951
‎ตอนยังเด็กเราไม่มีอะไร

470
00:27:42,577 --> 00:27:44,704
‎แล้วพอโตเป็นผู้ใหญ่

471
00:27:44,788 --> 00:27:47,040
‎และเริ่มมีเงินที่ไม่เคยมีสมัยเด็ก

472
00:27:47,123 --> 00:27:48,583
‎นั่นพลิกสถานการณ์เลย

473
00:27:49,250 --> 00:27:52,796
‎แล้วเราไม่จำเป็นต้องรวยก็ได้
‎เพราะเรารวยในสายตาตัวเองอยู่แล้ว

474
00:27:52,879 --> 00:27:55,799
‎อย่างฉันที่โตมากับความจน

475
00:27:55,882 --> 00:27:58,468
‎ตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่
‎ฉันมีเงินที่ไม่นึกว่าตัวเองจะหาได้

476
00:27:58,551 --> 00:28:01,388
‎แล้วตอนนี้ฉันก็ซื้อของแบบบ้าไปเลย

477
00:28:02,430 --> 00:28:03,848
‎ดีว่ะ

478
00:28:05,850 --> 00:28:07,685
‎ทายซิว่าใครซื้อน้ำขวดดื่ม

479
00:28:13,525 --> 00:28:15,985
‎ฉันไปห้างทาร์เก็ต
‎ซื้อสินค้าราคาปกติ

480
00:28:17,278 --> 00:28:19,697
‎พวกไพร่ ไปซื้อของลดราคาโน่น

481
00:28:24,744 --> 00:28:26,913
‎ตอนอายุ 40 ฉันได้ฟันใหม่
‎ฉันมีประกันสุขภาพ

482
00:28:26,996 --> 00:28:28,790
‎ล้อกันเล่นใช่ไหม อะไรเนี่ย

483
00:28:29,624 --> 00:28:30,959
‎ฉันประสบความสำเร็จ

484
00:28:31,918 --> 00:28:35,213
‎คำคมที่ว่า
‎"เงินซื้อความสุขไม่ได้" มันไร้สาระ

485
00:28:36,172 --> 00:28:37,715
‎มีแต่คนจนที่พูดแบบนั้น

486
00:28:39,634 --> 00:28:42,679
‎ฉันจะบอกให้
‎เงินซื้อความสุขให้ฉันได้

487
00:28:43,555 --> 00:28:45,724
‎เมื่อมีเงิน ฉันก็ไปบำบัด

488
00:28:50,019 --> 00:28:53,273
‎ฉันพบว่าตัวเองมี
‎อาการวิตกกังวลและซึมเศร้า

489
00:29:01,614 --> 00:29:04,367
‎ฉันนึกว่าตัวเองแค่จนมาตลอดชีวิต

490
00:29:11,291 --> 00:29:14,794
‎ฉันบอกตัวเองว่า "ก็ต้องเศร้าสิ
‎ฉันโคตรหิวเลยนี่นา" "ไม่ใช่"

491
00:29:15,837 --> 00:29:17,714
‎"เธอซึมเศร้า"

492
00:29:20,467 --> 00:29:21,760
‎หมอให้ยาฉันมา

493
00:29:21,843 --> 00:29:23,553
‎และตอนนี้ฉันก็มีความสุขตลอดเวลา

494
00:29:26,431 --> 00:29:29,893
‎ฉันชอบบอกคนอื่นว่าฉันเป็นซึมเศร้า
‎รู้ไหมคะว่าทำไม เพราะเป็นคำของคนรวย

495
00:29:31,895 --> 00:29:34,731
‎เราต้องจ่ายเงินก้อนโต
‎เพื่อรู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า

496
00:29:35,607 --> 00:29:38,610
‎บางคนต้องดิ้นรนเพราะเป็นซึมเศร้า
‎แต่ฉันไปได้สวย

497
00:29:40,069 --> 00:29:42,655
‎ฉันบอกทุกคนว่า
‎"จ้า ฉันเป็นซึมเศร้า"

498
00:29:45,617 --> 00:29:47,744
‎ครอบครัวคิดว่าฉันโม้ว่า
‎"ฉันเป็นโรคซึมเศร้า"

499
00:29:47,827 --> 00:29:49,913
‎"โธ่ ดูสิ โม้ชัดๆ โอเค"

500
00:29:49,996 --> 00:29:51,831
‎"โอ้ ฉันมีเงินจ่ายค่ารักษาจ้ะ"

501
00:29:53,416 --> 00:29:57,212
‎แต่เมื่อไรที่อาการดีขึ้น
‎ฉันก็อยากรู้สึกแบบนั้นต่อ

502
00:29:57,295 --> 00:29:59,088
‎ก็อย่าง ฉันอยากมีความสุข

503
00:29:59,172 --> 00:30:01,049
‎"ฉันจะรู้สึกแบบนั้นต่อไปได้ยังไง"

504
00:30:01,132 --> 00:30:05,011
‎เพราะตอนนั้นเองที่ฉันตระหนักว่า
‎ฉันเข้าถึงสิ่งที่ไม่เคยมีตอนเด็กได้

505
00:30:05,094 --> 00:30:07,096
‎และการเข้าใจความสุขแบบนั้น
‎ก็ไม่ง่ายเลย

506
00:30:07,180 --> 00:30:10,225
‎สำหรับฉัน
‎สิ่งหนึ่งที่ทำ คือทำรายการ

507
00:30:10,308 --> 00:30:13,144
‎ของเล่นทั้งหมด
‎ที่อยากได้ตอนเด็กออกมา

508
00:30:14,062 --> 00:30:16,105
‎และฉันซื้อของเล่นพวกนั้นทั้งหมด

509
00:30:18,858 --> 00:30:21,236
‎พวกมันไม่ได้ราคาแพงเลย

510
00:30:21,319 --> 00:30:23,530
‎แต่เมื่อก่อนเคยแพง

511
00:30:24,239 --> 00:30:27,075
‎และฉันมีช่วงเวลา
‎ที่เล่นของเล่นทั้งหมด

512
00:30:27,158 --> 00:30:28,326
‎และมันรู้สึกดีจริงๆ

513
00:30:29,077 --> 00:30:31,412
‎คุณไม่คิดว่าฉันซื้อ
‎โอจีนินเทนโดพร้อมปืนใช่ไหม

514
00:30:31,496 --> 00:30:32,622
‎ก็ซื้อน่ะสิ

515
00:30:35,792 --> 00:30:38,711
‎ช้าไปหลายสิบปีเลย
‎แต่ฉันเล่นเกมยิงเป็ด ใช่ค่ะ

516
00:30:41,881 --> 00:30:45,176
‎ไม่คิดว่าฉันซื้อตุ๊กตาหัวกะหล่ำ
‎ใช่ไหม ก็ซื้อน่ะสิ

517
00:30:45,844 --> 00:30:48,638
‎ฉันไม่บอกเธอหรอกนะ
‎ว่ารับมาเลี้ยง เธอเป็นลูกฉัน

518
00:30:52,684 --> 00:30:56,062
‎มันมีผลดีตามมาเรื่อยๆ นะ
‎เพราะของจริงมาพร้อมสูติบัตร

519
00:30:56,145 --> 00:30:57,605
‎ฉันก็แค่ยกให้ครอบครัวไป

520
00:31:02,485 --> 00:31:05,113
‎ฉันทำแบบนี้เพราะทำแล้วมีความสุข

521
00:31:05,655 --> 00:31:09,325
‎เพราะฉันเป็นชาวอเมริกัน
‎เชื้อสายเม็กซิกันรุ่นแรก

522
00:31:09,409 --> 00:31:10,660
‎และขอบอกเลยว่า...

523
00:31:10,743 --> 00:31:11,953
‎ค่ะ

524
00:31:12,036 --> 00:31:12,996
‎ใช่

525
00:31:19,127 --> 00:31:21,671
‎เมื่อไรที่เราเป็นรุ่นแรก

526
00:31:21,754 --> 00:31:23,423
‎ชีวิตจะลำบากนิดหน่อย

527
00:31:24,465 --> 00:31:28,219
‎เราไม่ได้ของขวัญคริสต์มาส
‎ใต้ต้นไม้เหมือนคนอื่นๆ

528
00:31:28,303 --> 00:31:29,846
‎รู้ไหมว่าที่เราได้คืออะไร

529
00:31:29,929 --> 00:31:31,639
‎ความรับผิดชอบที่มากขึ้น

530
00:31:33,182 --> 00:31:36,102
‎ทุกปีแม่ฉันจะบอกว่า
‎"จ้ะ หวังว่าจะพอดีนะ"

531
00:31:38,438 --> 00:31:39,564
‎พออายุแปดขวบ

532
00:31:39,647 --> 00:31:42,901
‎ฉันก็ต้องช่วยครอบครัว
‎จ่ายค่าใช้จ่ายในบ้าน

533
00:31:42,984 --> 00:31:44,569
‎แปลทุกอย่างให้พวกเขาเข้าใจ

534
00:31:44,652 --> 00:31:46,905
‎แปลยารักษาโรคให้
‎หวังว่าจะไม่ทำพวกเขาตาย

535
00:31:46,988 --> 00:31:47,947
‎ใช่ไหมคะ

536
00:31:48,031 --> 00:31:50,116
‎อย่าง "ไม่ ดื่มสอง อย่าตายนะ"

537
00:31:51,951 --> 00:31:55,288
‎ฉันจะอยู่ที่โรงเรียน สติแตก
‎"ฉันพูดว่าหนึ่งหรือสองนะ ไม่รู้เลย"

538
00:31:55,955 --> 00:31:59,000
‎ฉันดื่มนมแล้วกระแทกแก้ว
‎เหมือนดื่มเบียร์

539
00:31:59,709 --> 00:32:02,170
‎เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ถามว่า
‎"เธออยากเล่นพ่อแม่ลูกเหรอ"

540
00:32:02,253 --> 00:32:05,465
‎ฉันตอบ "หล่อน
‎ฉันมีพ่อแม่อยู่แล้ว ไปให้พ้นเลย"

541
00:32:06,799 --> 00:32:07,926
‎นั่นแหละตัวฉัน

542
00:32:10,637 --> 00:32:12,680
‎แต่ตอนนี้ฉันมีโอกาสดูแลตัวเอง

543
00:32:12,764 --> 00:32:14,974
‎ทุกคนคะ มันน่าทึ่งนะ
‎ตอนที่เราทำแบบนั้นได้

544
00:32:15,058 --> 00:32:17,393
‎แต่บางทีเราก็ต้องเรียนรู้
‎วิธีดูแลตัวเอง

545
00:32:17,477 --> 00:32:18,895
‎เพราะไม่เคยมีใครสอนว่าทำยังไง

546
00:32:18,978 --> 00:32:19,812
‎ขอบคุณค่ะ

547
00:32:19,896 --> 00:32:20,980
‎ใช่

548
00:32:24,651 --> 00:32:26,402
‎ตอนนี้ฉันใส่แว่นแล้ว

549
00:32:27,737 --> 00:32:31,324
‎ไม่รู้สิ ถ้าคุณ...
‎ใครก็ตามที่ใส่แว่น

550
00:32:31,407 --> 00:32:34,243
‎คุณจำครั้งแรก
‎ที่สวมแว่นได้ไหม เราจะ...

551
00:32:39,749 --> 00:32:42,543
‎"ปกติเป็นแบบนี้เหรอ"

552
00:32:44,504 --> 00:32:47,590
‎อย่างมองกระจกแล้ว
‎"ฉันเป็นผู้หญิงละติน" เหรอ

553
00:32:54,138 --> 00:32:57,558
‎ตอนที่ได้แว่นอันแรกมาก
‎ฉันรู้สึกรวยมาก ฉันไปเบเวอร์ลีฮิลส์

554
00:32:57,642 --> 00:33:00,019
‎เริ่มหาคนรวยคุยด้วย

555
00:33:00,728 --> 00:33:03,398
‎ทำตัวแบบ "โย่ เพื่อน
‎เราไปได้สวยกันทั้งคู่ เนอะ" แบบ...

556
00:33:03,940 --> 00:33:06,985
‎คนรวยชอบอวดรวย พวกเขาบอกว่า
‎"เราเพิ่งกลับจากปารีส"

557
00:33:07,068 --> 00:33:10,113
‎ฉันตอบ "ฉันเพิ่งกลับจาก
‎เลนส์คราฟเตอร์ แจ่มแจ๋วเนอะ"

558
00:33:10,196 --> 00:33:11,155
‎"ใช่"

559
00:33:12,073 --> 00:33:14,742
‎"เราเห็นหอไอเฟลด้วย"
‎"ฉันเห็นป้ายบังคับหยุดตรงนั้น"

560
00:33:14,826 --> 00:33:18,162
‎"ดูสิ ใส่แว่น ไม่ใส่แว่น"

561
00:33:18,246 --> 00:33:19,747
‎"ฉันชอบมากเลย"

562
00:33:24,377 --> 00:33:26,713
‎ฉันชอบที่ดูแลตัวเองได้

563
00:33:26,796 --> 00:33:29,674
‎แต่เกลียดการเรียนรู้วิธีดูแลตัวเอง

564
00:33:29,757 --> 00:33:31,009
‎มันยากนะ

565
00:33:31,092 --> 00:33:33,803
‎และนั่นคือสิ่งที่
‎เราต้องคุยกันให้บ่อยขึ้น

566
00:33:33,886 --> 00:33:37,765
‎สำหรับฉัน ตอนเพิ่งได้ประกันสุขภาพ
‎ฉันไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไงกับมัน

567
00:33:37,849 --> 00:33:40,184
‎ก็ฉันไม่เคยใช้เลย
‎เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม

568
00:33:40,268 --> 00:33:43,312
‎ฉันถามเพื่อนว่า
‎"ประกันสุขภาพใช้ยังไง"

569
00:33:43,396 --> 00:33:46,524
‎เขาบอกว่า "ไปหาหมอสิ"
‎ฉันตอบ "ปกติฉันไม่ไปหาหมอ"

570
00:33:47,066 --> 00:33:48,317
‎"ฉันใช้วิคส์"

571
00:33:55,366 --> 00:33:57,785
‎ฉันไม่ได้ล้อเล่น
‎เขาถาม "วิคส์คืออะไร"

572
00:34:00,913 --> 00:34:03,416
‎ไม่เคยมีใครถามฉันแบบนั้น

573
00:34:04,292 --> 00:34:07,086
‎ฉันรู้สึกเหมือนอาชญากรรมจาก
‎ความเกลียดชัง แบบ "แกเป็นอะไร..."

574
00:34:10,965 --> 00:34:13,426
‎ฉันไม่รู้เลยว่าจะตอบยังไงดี
‎"หมายความว่ายังไง"

575
00:34:13,509 --> 00:34:14,927
‎เขาถามอีก "วิคส์คืออะไร"

576
00:34:16,345 --> 00:34:18,806
‎แล้วฉันก็ "โอ้" ตระหนักขึ้นมาได้...

577
00:34:19,348 --> 00:34:21,851
‎"เขาเป็นคนขาว เขามีประกัน"

578
00:34:21,934 --> 00:34:22,769
‎ใช่ไหมคะ

579
00:34:23,603 --> 00:34:26,481
‎ฉันเลย "ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง"

580
00:34:27,190 --> 00:34:29,442
‎แล้วเขาก็ถามอีก
‎"แล้วคุณใช้วิคส์ทำอะไร"

581
00:34:29,525 --> 00:34:32,820
‎ฉันตอบว่า "เป็นทั้งความหวัง
‎และความฝัน เพื่อน ใช้ทำทุกอย่าง"

582
00:34:33,988 --> 00:34:36,866
‎"เอาไปปะยางได้ ทุกอย่างเลย มัน..."

583
00:34:39,368 --> 00:34:43,122
‎"เหมือนความหวังในขวด
‎โอบามาในกระป๋อง แบบ..."

584
00:34:47,251 --> 00:34:50,129
‎แล้วเขาก็ประมาณว่า
‎"ผมรู้ว่าคุณใช้มันทำทุกอย่าง"

585
00:34:50,838 --> 00:34:52,381
‎"แต่ถ้าอ่านตรงขวดล่ะ

586
00:34:53,341 --> 00:34:54,801
‎ขวดมันบอกว่าใช้ทำอะไร"

587
00:34:54,884 --> 00:34:56,677
‎ฉันก็ "ใครที่ไหนจะอ่านตรงขวด"

588
00:34:57,220 --> 00:34:58,888
‎"ฉันไม่เคยอ่านขวดมันหรอก"

589
00:34:59,806 --> 00:35:03,101
‎ไม่ได้ล้อเล่นนะคะ เขาหยิบขวดขึ้นมา
‎แล้วก็ "รู้ไหมว่ามันหมดอายุแล้ว"

590
00:35:03,184 --> 00:35:04,685
‎ฉันนี่แบบ "หมดอายุแล้วเหรอ"

591
00:35:07,855 --> 00:35:08,773
‎"อะไรกัน"

592
00:35:10,274 --> 00:35:14,070
‎แล้วตอนนั้นเองที่ฉันรู้ตัวว่า
‎ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิคส์เลย

593
00:35:14,153 --> 00:35:15,822
‎ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

594
00:35:15,905 --> 00:35:18,074
‎ฉันไม่เคยอ่านฉลากบนขวด

595
00:35:18,157 --> 00:35:20,034
‎ฉันไม่รู้ว่าวิคส์คืออะไร

596
00:35:20,118 --> 00:35:22,245
‎ถึงขั้นที่ว่า
‎ถ้ามีคนเอาปืนมาจ่อหัวฉัน

597
00:35:22,328 --> 00:35:24,288
‎แล้วถามว่า "วิคส์คืออะไร"

598
00:35:25,164 --> 00:35:28,084
‎ฉันคงได้แค่ "ยิงเลยสิวะ ฉันไม่รู้"

599
00:35:28,793 --> 00:35:30,044
‎แล้วฉันคงตายแน่ๆ

600
00:35:30,962 --> 00:35:33,714
‎แต่ไม่เป็นไร
‎เพราะฉันทาวิคส์ลงบนแผลกระสุน

601
00:35:34,549 --> 00:35:36,300
‎แล้วจะฟื้นคืนชีพกลับมา

602
00:35:38,719 --> 00:35:40,763
‎นั่นแหละค่ะวิคส์

603
00:35:42,140 --> 00:35:43,641
‎ทรงพลังขนาดนั้นเลย

604
00:35:47,395 --> 00:35:50,273
‎ฉันโตมาแบบนั้น
‎ไม่เคยไปหาหมอหรืออะไรเลย

605
00:35:50,356 --> 00:35:52,817
‎ดังนั้น พอมีประกันสุขภาพ
‎ฉันเลยไม่รู้จะใช้ยังไง

606
00:35:52,900 --> 00:35:56,154
‎ฉันเลยถามเพื่อน "ฉันต้องทำยังไง"
‎เขาบอกว่า "ไปตรวจสุขภาพสิ"

607
00:35:56,863 --> 00:35:58,823
‎ฉันได้แต่ "ตรวจสุขภาพคืออะไร"

608
00:35:59,574 --> 00:36:02,535
‎รู้ไหมคะว่าตรวจสุขภาพคืออะไร
‎ฉันจะทำให้คุณต้องอึ้ง

609
00:36:03,703 --> 00:36:04,745
‎การตรวจสุขภาพน่ะ

610
00:36:05,705 --> 00:36:07,039
‎คือพอตื่นนอน

611
00:36:08,958 --> 00:36:10,251
‎แล้วไม่ป่วย

612
00:36:12,336 --> 00:36:15,381
‎แล้วเราก็พูดว่า "ช่างมัน
‎ยังไงก็ไปหาหมอเถอะ เร็วเข้า"

613
00:36:19,677 --> 00:36:21,137
‎ฉันเลยค้นกูเกิล

614
00:36:21,220 --> 00:36:23,598
‎และหมอคนแรกที่จะตรวจฉัน

615
00:36:23,681 --> 00:36:25,433
‎คือนรีแพทย์

616
00:36:32,231 --> 00:36:33,858
‎ฉันไม่เคยไปหานรีแพทย์มาก่อน

617
00:36:35,026 --> 00:36:37,028
‎ฉันอายุ 40 แล้ว
‎แต่ยังไม่เคยไปหานรีแพทย์

618
00:36:37,111 --> 00:36:39,822
‎ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไร

619
00:36:39,906 --> 00:36:42,533
‎ฉันเลย "ช่างมัน ยังไงก็หมออยู่ดี"

620
00:36:49,248 --> 00:36:52,335
‎ฉันไม่นึกว่า
‎จะมีหมอเฉพาะส่วนล่างด้วย

621
00:36:54,086 --> 00:36:55,796
‎คุณจะรู้ได้ยังไงว่าน้องป่วย

622
00:37:02,803 --> 00:37:04,472
‎ฉันไม่เคยได้ยินว่าน้องไอเลยนะ

623
00:37:11,854 --> 00:37:14,607
‎และถึงจะเคย ฉันคงเอาวิคส์ทาแน่ๆ

624
00:37:23,407 --> 00:37:24,951
‎ฉันเลยไปตรวจสุขภาพ

625
00:37:25,493 --> 00:37:26,744
‎ไม่รู้ว่าต้องคาดหวังอะไร

626
00:37:26,827 --> 00:37:30,289
‎ฉันเดินเข้าไป หมอมีอุปกรณ์สีเงิน
‎ฉันไม่รู้ว่าเอาไว้ใช้ทำอะไร

627
00:37:30,957 --> 00:37:32,875
‎ฉันควักกุญแจออกมา
‎แล้วแขวนไว้ตรงนั้น

628
00:37:36,504 --> 00:37:38,422
‎ฉันนึกว่ามันคือขอเกี่ยวเสื้อโค้ท

629
00:37:39,048 --> 00:37:40,758
‎ตอนนั้นฉันเปลือยอยู่น่ะ

630
00:37:41,926 --> 00:37:45,513
‎ฉันสวมเสื้อคลุมกระดาษตัวเล็กๆ
‎ฉันไม่ได้คิดอะไรมาก

631
00:37:45,596 --> 00:37:47,890
‎เรื่องแรกที่ฉันคิดคือ
‎หมอของฉันเป็นผู้หญิง

632
00:37:47,974 --> 00:37:49,934
‎ฉันรู้สึกว่า
‎"โห นังนี่จะคอยดูแลฉัน"

633
00:37:50,559 --> 00:37:52,770
‎"เธอให้ฉันถอดเสื้อผ้า
‎ใส่เสื้อคลุมกระดาษ

634
00:37:52,853 --> 00:37:55,356
‎ตอนที่ขึ้นเครื่องชั่งนั่น

635
00:37:56,983 --> 00:37:58,901
‎ฉันจะได้ตัวเบาโหวง"

636
00:38:01,279 --> 00:38:04,490
‎เพราะตอนชั่งน้ำหนักที่บ้าน
‎ฉันจะไม่ใส่เสื้อผ้า

637
00:38:05,116 --> 00:38:06,575
‎อย่างตอนก้าวขึ้นเครื่องชั่ง

638
00:38:06,659 --> 00:38:08,744
‎ฉันเปลือย
‎เรารู้กันว่าเสื้อผ้ามันหนัก

639
00:38:08,828 --> 00:38:10,830
‎ชุดนี้หนัก 50 ปอนด์

640
00:38:13,624 --> 00:38:14,834
‎อยู่บ้านฉันจะเปลือย

641
00:38:14,917 --> 00:38:16,627
‎ถ้าเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ ฉันจะ...

642
00:38:21,340 --> 00:38:24,635
‎ฉันจะย่องขึ้นไป
‎ทำท่าแบบในคาราเต้ คิด

643
00:38:24,719 --> 00:38:26,304
‎เข้าใจที่ฉันจะบอกนะคะ

644
00:38:29,974 --> 00:38:32,059
‎หมอเดินเข้ามาพร้อมกับคลิปบอร์ด

645
00:38:32,143 --> 00:38:34,687
‎แล้วหมอก็ "เอาละค่ะ เริ่มกันเลย"

646
00:38:37,189 --> 00:38:38,941
‎แล้วฉันก็ "ได้ค่ะ เริ่มกันเลย"

647
00:38:41,193 --> 00:38:42,737
‎แล้วเราก็แค่มองกัน

648
00:38:43,779 --> 00:38:45,323
‎แล้วเธอก็พูดว่า "เอาละ"

649
00:38:45,406 --> 00:38:48,659
‎"ฉันมีคนไข้คนอื่นรออยู่ นอนเลยค่ะ
‎ถ่างขาออก ขอดูน้องสาวซิ"

650
00:38:48,743 --> 00:38:49,744
‎"อะไรกันเนี่ย"

651
00:38:55,833 --> 00:38:58,252
‎ฉันเพิ่งกรอกเอกสารเสร็จ
‎แล้วฉันเขียน...

652
00:38:58,336 --> 00:39:00,713
‎อย่างตรงที่ถามว่า "อาชีพ"
‎ฉันกรอก "นักแสดงตลก"

653
00:39:01,505 --> 00:39:03,424
‎ฉันเลยนึกว่าเธอแกล้งฉันเล่น

654
00:39:04,633 --> 00:39:06,635
‎ใช่ไหมคะ แล้วเธอก็พูดว่า
‎"ขอดูน้องสาวคุณซิ"

655
00:39:06,719 --> 00:39:08,596
‎ฉันเลยตามน้ำ แล้วก็ "โอเค"

656
00:39:11,682 --> 00:39:12,892
‎"ดูเป็นยังไงเอ่ย"

657
00:39:18,439 --> 00:39:20,608
‎แล้วเธอก็โมโหฉันสุดๆ

658
00:39:21,650 --> 00:39:24,904
‎เธอพูดว่า "นอนลง ถ่างขาออก
‎ฉันต้องตรวจน้องสาวคุณ"

659
00:39:24,987 --> 00:39:28,282
‎ฉันก็ "เหอะ วางท่าแบบนั้น
‎ฉันไม่ให้ความร่วมมือหรอก ไม่"

660
00:39:32,161 --> 00:39:33,621
‎แล้วฉันก็แค่มองเธอ

661
00:39:34,121 --> 00:39:35,581
‎เธอไม่พูดอะไร

662
00:39:35,664 --> 00:39:37,166
‎แล้วจากนั้นฉันก็คิดได้ว่า

663
00:39:38,459 --> 00:39:40,294
‎"เวร ฉันว่าเธอไม่ได้โกหกหรอก"

664
00:39:41,462 --> 00:39:42,505
‎แล้วฉันก็...

665
00:39:45,633 --> 00:39:47,343
‎"คุณอยากตรวจน้องจิ๊มิฉันไหม"

666
00:39:48,719 --> 00:39:51,013
‎เธอตอบว่า "ค่ะ ฉันเป็นหมอจิ๊มิ"

667
00:39:51,097 --> 00:39:52,390
‎ฉันนี่แบบ "ว่าไงนะ"

668
00:39:54,558 --> 00:39:56,310
‎แล้วฉันก็อายขึ้นมา

669
00:39:57,144 --> 00:39:58,479
‎อึดอัดสุดๆ

670
00:39:58,562 --> 00:40:01,649
‎จนมองเธอแล้วพูดว่า
‎"คุณคะ ฉันทำไม่ได้

671
00:40:03,192 --> 00:40:05,778
‎ฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน"

672
00:40:11,075 --> 00:40:13,160
‎สภาพมันไม่พร้อมโชว์

673
00:40:20,835 --> 00:40:22,711
‎เหมือนบ้านต้องซ่อมก่อน แบบ...

674
00:40:23,462 --> 00:40:25,631
‎ถอยรถออกไปซิ แบบ...

675
00:40:26,424 --> 00:40:28,092
‎แบบว่า "ไม่ได้" น่ะค่ะ

676
00:40:28,175 --> 00:40:29,093
‎แบบ...

677
00:40:34,265 --> 00:40:36,725
‎แล้วเธอก็สั่ง "นอนลงเดี๋ยวนี้"

678
00:40:37,852 --> 00:40:40,479
‎แล้วฉันก็ตระหนักได้ว่าฉันต้องทำ
‎เธอไม่ปล่อยฉันไปแน่

679
00:40:41,480 --> 00:40:45,067
‎แล้วฉันก็ทำค่ะ ฉันแบบ...
‎ค่อยๆ อ้อยอิ่งนอนลงไป

680
00:40:46,402 --> 00:40:48,195
‎เหมือนรถเปิดประทุนน่ะค่ะ

681
00:40:51,157 --> 00:40:53,534
‎ฉันนอนลงไปอย่างเชื่องช้า
‎เพราะใจหนึ่งฉันยัง

682
00:40:53,617 --> 00:40:55,744
‎คิดว่าเธอยังเล่นเกมอำกันเล่นอยู่

683
00:40:55,828 --> 00:40:58,539
‎อย่างฉันจะนอนลง
‎แล้วเธอจะ "โดนหลอกแล้วย่ะ"

684
00:40:58,622 --> 00:40:59,832
‎เข้าใจที่ฉันจะบอกใช่ไหมคะ

685
00:41:00,332 --> 00:41:01,584
‎ฉันนอนลง

686
00:41:01,667 --> 00:41:03,043
‎ถ่างขาออก

687
00:41:03,627 --> 00:41:05,087
‎ไม่รู้ว่าควรคาดหวังอะไร

688
00:41:05,754 --> 00:41:06,881
‎แล้วฉันก็ทำท่านี้...

689
00:41:11,552 --> 00:41:13,262
‎เธอไม่ทำอะไรเลย

690
00:41:13,888 --> 00:41:15,431
‎แล้วเธอก็พูดว่า "นี่

691
00:41:16,056 --> 00:41:18,184
‎คุณอยู่ห่างเกินไป ขยับลงมาอีก"

692
00:41:22,938 --> 00:41:24,064
‎แล้วฉันก็มองเธอ

693
00:41:24,148 --> 00:41:26,025
‎หน้าเธออยู่ตรงนั้นเลย

694
00:41:26,108 --> 00:41:28,444
‎แล้วฉันก็ "คุณคะ
‎ฉันว่าคุณอยู่ใกล้พอแล้ว"

695
00:41:31,822 --> 00:41:34,825
‎เธอเถียงว่า "ไม่
‎คุณอยู่ห่างเกินไป ขยับลงมาอีก"

696
00:41:34,909 --> 00:41:37,119
‎ทีนี้ฉันโกรธจนหัวอุ่นเลย
‎ฉันตอบว่า "เข้ามาเองสิ"

697
00:41:40,539 --> 00:41:42,958
‎ค่ะ ฉันพูดกับเธอว่า "เข้ามาเองสิ"

698
00:41:46,212 --> 00:41:47,338
‎แล้วรู้ไหม

699
00:41:48,130 --> 00:41:49,882
‎เธอเข้ามาจัดการจริงๆ

700
00:41:56,472 --> 00:41:59,808
‎เพื่อน เธอเริ่มรักษาฉัน
‎เหมือนกำลังขนของออกจากอะพาร์ตเมนต์

701
00:41:59,892 --> 00:42:02,436
‎และต้องทำความสะอาดตู้เย็น
‎เข้าใจที่ฉันจะบอกนะ แบบ...

702
00:42:02,520 --> 00:42:05,397
‎"นี่มันหมดอายุแล้ว"

703
00:42:11,862 --> 00:42:13,697
‎ถามจริง

704
00:42:14,365 --> 00:42:15,866
‎และบรรยากาศก็เงียบสุดๆ

705
00:42:16,909 --> 00:42:17,785
‎โย่

706
00:42:18,494 --> 00:42:21,413
‎ตอนฉันเดตกับใครสักคน
‎อย่างน้อยพวกเขาก็มีเพลงให้ฟัง

707
00:42:21,497 --> 00:42:25,501
‎อย่าง "End of the Road"
‎หรือ "Water Runs Dry"

708
00:42:27,253 --> 00:42:29,380
‎ผู้หญิงคนนี้เงียบสนิท

709
00:42:31,507 --> 00:42:32,925
‎และพอตรวจเสร็จ

710
00:42:33,968 --> 00:42:35,386
‎เธอก็ไป

711
00:42:36,345 --> 00:42:37,596
‎เหมือนทุกคนนั่นแหละ

712
00:42:41,350 --> 00:42:43,185
‎ฉันรู้

713
00:42:43,269 --> 00:42:44,353
‎สมใจแล้วนะ สาว

714
00:42:50,609 --> 00:42:53,237
‎ผ่านไปแป๊บหนึ่ง
‎เธอก็กลับเข้ามา ใบหน้ามีรอยยิ้ม

715
00:42:53,862 --> 00:42:56,574
‎เธอพูดว่า "นี่ คริสเทลา
‎ดีจริงๆ ที่ได้พบคุณ"

716
00:42:57,741 --> 00:43:00,744
‎ส่วนฉันก็ "ขอโทษนะ ไม่เลย"

717
00:43:00,828 --> 00:43:02,454
‎"มันสายเกินไปหน่อย

718
00:43:03,581 --> 00:43:06,750
‎ฉันเป็นชาวเม็กซิโก
‎ในวัฒนธรรมฉัน เราหมั้นกันก่อน ไม่"

719
00:43:07,376 --> 00:43:11,255
‎อย่าง "ฉันได้แฟนหมอ"
‎เข้าใจที่ฉันจะบอกใช่ไหม

720
00:43:15,593 --> 00:43:19,805
‎แล้วจากนั้นฉันก็ตระหนักว่าเธอยิ้ม
‎เพราะต้องเอาข่าวมาบอกฉัน

721
00:43:23,434 --> 00:43:24,643
‎ก็เลยเดินยิ้มเข้ามา

722
00:43:24,727 --> 00:43:27,187
‎เธอบอกว่า "นี่ คริสเทลา
‎ดีจริงๆ ที่ได้พบคุณ"

723
00:43:27,271 --> 00:43:28,606
‎"แต่ฉันต้องบอกว่า..."

724
00:43:31,066 --> 00:43:32,610
‎"ฉันคิดว่าคุณเป็นเบาหวาน"

725
00:43:39,700 --> 00:43:43,746
‎และสิ่งแรกที่ฉันคิดก็คือ
‎"เธอตรวจขึ้นไปสูงแค่ไหนเนี่ย"

726
00:43:55,424 --> 00:43:57,468
‎ฉันพูดว่า "คุณเป็นหมอจิ๊มิ"

727
00:43:58,677 --> 00:44:00,804
‎เธอตอบ "ใช่ค่ะ ฉันเป็นหมอจิ๊มิ"

728
00:44:01,597 --> 00:44:03,265
‎"และคุณเป็นเบาหวาน"

729
00:44:03,932 --> 00:44:05,517
‎ฉันนี่ "ว้าว" ขึ้นมาเลย

730
00:44:07,394 --> 00:44:08,937
‎แล้วฉันก็คิดเรื่องนั้น

731
00:44:09,938 --> 00:44:11,523
‎ฉันคิดเรื่องนั้น

732
00:44:12,983 --> 00:44:14,068
‎แล้วฉันก็...

733
00:44:16,070 --> 00:44:18,822
‎"เราต้องเป็นเบาหวานรุนแรงแค่ไหน

734
00:44:21,575 --> 00:44:25,537
‎จนหมอจิ๊มิเป็นคนตรวจเจอ"

735
00:44:27,247 --> 00:44:31,043
‎"ฉันไม่นึกมาก่อนว่าเบาหวาน
‎เป็นโรคติดต่อทางเพศ อะไรเนี่ย"

736
00:44:31,585 --> 00:44:32,878
‎"ทีนี้ฉันจะทำยังไงดี"

737
00:44:32,961 --> 00:44:36,674
‎"ฉันต้องโทรหาทุกคนที่เคยควง
‎เพื่อบอกข่าวพวกเขาไหม"

738
00:44:36,757 --> 00:44:41,220
‎"นี่ เพื่อน ผลตรวจฉันเพิ่งออก
‎ฉันตรวจเจอเบาหวาน"

739
00:44:42,513 --> 00:44:45,557
‎"ไม่รู้ว่าเป็นโรคติดต่อไหม
‎แค่อยากบอกให้คุณรู้ไว้"

740
00:44:45,641 --> 00:44:48,519
‎"ไปบอกทุกคน
‎ที่คุณเคยนอนด้วยเลยนะ โชคดี"

741
00:44:50,979 --> 00:44:55,025
‎แล้วคิดว่า "ถ้าโรคนี้ติดต่อได้ล่ะ"
‎"ฉันติดเบาหวานมาจากใคร"

742
00:44:57,569 --> 00:44:59,238
‎ทีนี้ฉันอยากโทรกลับหาทุกคนเลย

743
00:44:59,321 --> 00:45:01,740
‎แล้วถามว่า "โย่
‎คุณได้โรยน้ำตาลใส่น้องชายไหม"

744
00:45:08,622 --> 00:45:11,708
‎"เพราะถุงยางอนามัยหรือลูกอม
‎เคี้ยวหนึบรสผลไม้ เกิดอะไรขึ้น"

745
00:45:22,386 --> 00:45:25,806
‎แล้วหมอก็บอกว่า เธอรู้ว่า
‎ฉันเป็นเบาหวานจากตัวอย่างปัสสาวะ

746
00:45:26,473 --> 00:45:28,225
‎เริ่มจากตรงนั้นเลยนะ

747
00:45:29,935 --> 00:45:31,645
‎ฉันสับสนไปหมด

748
00:45:32,187 --> 00:45:33,188
‎ฉันไม่รู้เรื่องแพทย์

749
00:45:33,272 --> 00:45:36,066
‎แบบ "แล้วยังไงต่อ หมอตา
‎จะบอกว่าฉันติดเชื้อราไหม"

750
00:45:36,150 --> 00:45:37,651
‎"ระบบนี้มันทำงานยังไง"

751
00:45:39,111 --> 00:45:42,364
‎ฉันสับสนมาก เธอรู้ได้ยังไง
‎เธอแค่มองเข้าไปในนั้น

752
00:45:42,448 --> 00:45:44,992
‎แล้วเจอโรงงานช็อกโกแลต
‎ของวิลลี่ วองก้าตรงนั้นเหรอ

753
00:45:45,909 --> 00:45:49,037
‎เธอมองส่วนล่างฉัน แล้วเจอ
‎อุมปาลูมป้าออกมาพร้อมฟลุต

754
00:45:49,121 --> 00:45:50,330
‎แล้วร้องเพลงเหรอ

755
00:45:50,414 --> 00:45:54,251
‎อุมปาลูมป้า ดู-ปา-ดี-ดู

756
00:45:54,334 --> 00:45:57,463
‎นังคนนี้เป็นเบาหวานชนิดที่สอง

757
00:45:57,546 --> 00:45:58,755
‎มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

758
00:46:04,344 --> 00:46:05,929
‎ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้แล้ว

759
00:46:06,013 --> 00:46:07,514
‎ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

760
00:46:07,598 --> 00:46:09,933
‎ฉันนั่งอยู่บ้าน
‎ดูรายการฆาตกรรมทั้งวัน

761
00:46:10,017 --> 00:46:11,310
‎แค่นั้นเลยค่ะ

762
00:46:11,393 --> 00:46:14,730
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบรายการฆาตกรรม
‎ฉันคลั่งไคล้พวกมันสุดๆ เลย

763
00:46:14,813 --> 00:46:15,731
‎โย่

764
00:46:17,191 --> 00:46:19,109
‎ถ้าฉันดู "ผ่าแฟ้มลับนิติแพทย์"
‎แบบมาราธอน

765
00:46:19,193 --> 00:46:20,527
‎ก็เหมือนดูหนังโป๊เลย

766
00:46:21,403 --> 00:46:24,948
‎ฉันนั่งลงหน้าโซฟา
‎"ใช่เลย ฆ่าเพื่อเอาประกัน"

767
00:46:25,032 --> 00:46:26,325
‎แบบฉันอินกับมันมาก

768
00:46:30,245 --> 00:46:32,164
‎มีช่องหนึ่งชื่อว่า ไอดีแชนเนล

769
00:46:33,373 --> 00:46:36,001
‎ฉายรายการฆาตกรรมวันละ
‎24 ชั่วโมง เจ็ดวันต่อสัปดาห์

770
00:46:36,084 --> 00:46:37,377
‎ฆาตกรรมๆๆ

771
00:46:39,296 --> 00:46:42,508
‎ฉันดูรายการพวกนี้เยอะมาก
‎จนเริ่มเชียร์คนพวกนี้

772
00:46:43,509 --> 00:46:46,345
‎ดูภรรยาฆ่าสามีเมื่ออาทิตย์ก่อน
‎แล้ว "ใช่เลย ลีเดีย"

773
00:46:46,428 --> 00:46:47,930
‎"เราไม่ต้องการผู้ชายหรอก"

774
00:46:53,769 --> 00:46:57,064
‎ฉันดูรายการอาชญากรรมเยอะมาก
‎จนคิดว่าตัวเองไขคดีได้ในชีวิตจริง

775
00:46:57,773 --> 00:47:00,901
‎ถ้าฉันรถติดอยู่
‎แล้วเห็นป้าย "คนหาย"

776
00:47:00,984 --> 00:47:02,945
‎ฉันจะ "ตายแล้ว ฉันมีคดีให้ทำ"

777
00:47:03,820 --> 00:47:05,280
‎ฉันเริ่มตามหา

778
00:47:07,241 --> 00:47:09,576
‎ฉันกลัวว่าสักวันฉันจะถลำลึกเกินไป

779
00:47:10,118 --> 00:47:12,371
‎ฉันจะถูกตำรวจโบกให้จอด
‎แล้วเขาจะพูดกับฉันว่า

780
00:47:12,454 --> 00:47:15,874
‎"คุณเห็นป้ายบังคับหยุดไหม"
‎ฉันจะตอบ "ไม่ค่ะ ไม่เห็น ทำไมเหรอ"

781
00:47:15,958 --> 00:47:19,002
‎"เพราะฉันกำลังตามหาอะแมนด้า
‎คุณทำบ้าอะไรเนี่ย"

782
00:47:21,838 --> 00:47:24,550
‎"ป้ายบังคับหยุดไม่ได้ขยับ
‎อะแมนด้าอยู่ไหน"

783
00:47:27,761 --> 00:47:29,763
‎วันก่อน ฉันตื่นมาและรู้สึกโมโห

784
00:47:33,183 --> 00:47:35,686
‎ฉันคิดว่า เคยสังเกตหรือเปล่า
‎ว่าคนอายุเท่าฉันหรือมากกว่า

785
00:47:35,769 --> 00:47:38,480
‎ไม่เคยมีใครขอบคุณเรา
‎ที่พัฒนาอินเทอร์เน็ตขึ้นมาเลย

786
00:47:40,774 --> 00:47:43,735
‎เรามอบมันให้กับอนาคต
‎"ยินดีเสมอ อนาคต"

787
00:47:45,028 --> 00:47:46,280
‎เราเป็นคนทำ

788
00:47:47,447 --> 00:47:50,492
‎เพราะตอนนี้ฉันอยู่ในจุดที่
‎เห็นเด็กๆ เบื่อ

789
00:47:50,576 --> 00:47:53,161
‎เพราะไม่เคยต้องรับมือ
‎กับอะไรที่ไม่ใช้เทคโนโลยีเลย

790
00:47:53,704 --> 00:47:55,372
‎เราต้องหาทางออก

791
00:47:56,665 --> 00:47:59,960
‎แล้วตอนนี้ คนจะตัดสินคุณ
‎ด้วยอะไรอย่าง ฉันไม่เข้าใจติ๊กต๊อก

792
00:48:00,586 --> 00:48:02,754
‎"ฉันไม่เข้าใจติ๊กต๊อก
‎ใครก็ได้ช่วยอธิบายที"

793
00:48:02,838 --> 00:48:05,173
‎พวกเขาจะบอกว่า "คุณแก่เกินไป"
‎"ไปตายซะ"

794
00:48:09,761 --> 00:48:12,556
‎"รู้อะไรไหม
‎เพราะฉันคุณถึงมีติ๊กต๊อกเล่น"

795
00:48:13,181 --> 00:48:16,184
‎ฉันต้องผ่านของงี่เง่าอย่างมายสเปซ

796
00:48:16,852 --> 00:48:19,187
‎เพื่อให้คุณได้มีติ๊กต๊อกเล่น

797
00:48:19,771 --> 00:48:22,733
‎คุณไม่เข้าใจความรู้สึก
‎เพื่อนไม่คุยด้วยหรอก

798
00:48:22,816 --> 00:48:25,819
‎เพราะคุณจะไม่จัดพวกเขาไว้
‎บนตำแหน่ง "เพื่อนสนิทแปดอันดับ"

799
00:48:30,282 --> 00:48:31,325
‎ติ๊กต๊อกคืออะไร

800
00:48:31,408 --> 00:48:32,409
‎ถามจริงจังเลยนะ

801
00:48:32,492 --> 00:48:36,455
‎พอเริ่มล็อกดาวน์ ติ๊กต๊อกก็ฮิต
‎ถล่มทลาย แล้วก็มีแค่ครอบครัวเต้นกัน

802
00:48:39,916 --> 00:48:43,295
‎คนทั่วโลกกำลังล้มตาย
‎แต่พวกเขากลับ "ดูจังหวะเราสิ"

803
00:48:45,130 --> 00:48:45,964
‎ย่า

804
00:48:46,048 --> 00:48:47,049
‎มันอะไรกัน

805
00:48:50,886 --> 00:48:54,389
‎สำหรับฉัน ติ๊กต๊อกน่ะมีแต่
‎คนฮอตๆ ชี้โน่นชี้นี่ สักหนึ่งนาที

806
00:49:06,652 --> 00:49:09,696
‎"ฉันรู้ว่าฉันอยู่กับพ่อแม่
‎แต่จะบอกกลยุทธ์การตลาดให้"

807
00:49:18,413 --> 00:49:20,332
‎เราพัฒนาอินเทอร์เน็ต ลองคิดดูสิ

808
00:49:20,415 --> 00:49:22,501
‎เราเป็นผู้บุกเบิกทางเทคโนโลยี

809
00:49:22,584 --> 00:49:24,336
‎วันหนึ่ง เราตื่นขึ้นมาก็ตู้ม

810
00:49:24,419 --> 00:49:27,547
‎บัตรเติมเน็ตของเอโอแอล
‎1,500 ชั่วโมง

811
00:49:29,341 --> 00:49:30,592
‎เราไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

812
00:49:30,676 --> 00:49:32,761
‎เราต้องหาทางเอา

813
00:49:32,844 --> 00:49:34,388
‎ไม่มียูทูบด้วย

814
00:49:35,722 --> 00:49:38,266
‎เราต้องต่ออินเทอร์เน็ตกับสายแลน

815
00:49:40,227 --> 00:49:41,812
‎สายแลน

816
00:49:45,399 --> 00:49:48,652
‎พวกคุณบางคนไม่เข้าใจ
‎ว่าฉันพูดเรื่องบ้าอะไรอยู่

817
00:49:56,243 --> 00:49:57,703
‎ฉันจะอธิบายเรื่องสายแลนให้ฟัง

818
00:49:57,786 --> 00:50:00,497
‎สมัยก่อน หนึ่งครอบครัว
‎จะใช้โทรศัพท์เครื่องเดียวกัน

819
00:50:01,748 --> 00:50:03,375
‎แต่มันติดอยู่กับผนัง

820
00:50:05,752 --> 00:50:08,213
‎แล้วถ้าคุณโชคดี
‎มันจะมากับสายโคตรยาว

821
00:50:09,214 --> 00:50:12,008
‎คุณเอาไปคุยในครัว ในห้องนั่งเล่นได้

822
00:50:12,968 --> 00:50:15,679
‎แล้วคุณจะรู้ตัวเสมอ
‎ว่าต้องกลับไปเมื่อไร เหมือน...

823
00:50:22,477 --> 00:50:26,064
‎ถ้าคุณอยากใช้อินเทอร์เน็ต
‎คุณต้องถอดสายโทรศัพท์

824
00:50:26,815 --> 00:50:29,526
‎เอามาเสียบกับคอมพิวเตอร์
‎แล้วต่ออินเทอร์เน็ต

825
00:50:30,152 --> 00:50:31,737
‎และหวังว่าสายจะว่าง

826
00:50:35,699 --> 00:50:38,660
‎และฟังดูเหมือนอินเทอร์เน็ต
‎พร้อมตายเพื่อคุณได้เสมอ

827
00:50:39,953 --> 00:50:43,081
‎แบบ "ตายแล้ว ฉันไม่รู้ เอาละนะ"

828
00:50:53,008 --> 00:50:54,426
‎"คุณมีอีเมลใหม่"

829
00:50:55,552 --> 00:50:56,845
‎"จากใคร"

830
00:50:59,723 --> 00:51:01,308
‎การคุยโทรศัพท์เคยเป็นเรื่องใหญ่

831
00:51:01,391 --> 00:51:03,769
‎เราทุกคนตื่นเต้นที่จะได้คุยโทรศัพท์

832
00:51:03,852 --> 00:51:06,646
‎สมัยฉันยังเด็ก การมีคนโทรมา
‎หาเราที่บ้าน เป็นเรื่องใหญ่มาก

833
00:51:06,730 --> 00:51:09,524
‎เหมือนพิธีกรรมเปลี่ยนผ่าน
‎ตอนที่คนอื่นจะเริ่มโทรหาเรา

834
00:51:09,608 --> 00:51:11,860
‎"คริสเทลาอยู่ไหมคะ"
‎"ตายแล้ว ฉันเอง หวัดดี"

835
00:51:13,904 --> 00:51:16,948
‎มันเคยเป็นเรื่องใหญ่มากค่ะ
‎เพราะไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้

836
00:51:17,032 --> 00:51:19,409
‎แต่ตอนนี้เราเชื่อมต่อกันหมด
‎พอมีคนโทรหาฉัน ฉันจะ

837
00:51:19,493 --> 00:51:21,161
‎"ใครโทรหาฉันวะเนี่ย"

838
00:51:23,538 --> 00:51:25,874
‎"ส่งข้อความเหมือนที่มนุษย์
‎เขาทำกันสิ บ้าเอ๊ย"

839
00:51:29,711 --> 00:51:32,130
‎ฉันคาดหวังจากอินเทอร์เน็ต
‎มากกว่านี้เยอะ

840
00:51:32,214 --> 00:51:35,550
‎ฉันนึกว่าเราจะฉลาด
‎ฉันนึกว่าเราจะเป็นอัจฉริยะ

841
00:51:35,634 --> 00:51:38,887
‎ฉันเป็นเนิร์ด ฉันนึกว่า "นั่นคือ
‎วิธีที่จะพาเราเข้าใกล้สตาร์ เทรค"

842
00:51:40,305 --> 00:51:42,015
‎"เราจะฉลาดกันหมด"

843
00:51:42,098 --> 00:51:43,517
‎รู้อะไรไหม เราไม่ได้ฉลาดเลย

844
00:51:44,392 --> 00:51:45,310
‎พวกเรามันทึ่ม

845
00:51:46,937 --> 00:51:49,272
‎ลองคิดดูสิ ปีนี้ปี 2022

846
00:51:50,732 --> 00:51:53,735
‎เจ็ดปีแล้ว หลังจาก
‎เจาะเวลาหาอดีต ภาคสอง

847
00:51:55,904 --> 00:51:57,447
‎รถบินได้อยู่ไหน

848
00:51:58,532 --> 00:52:00,033
‎เราไม่มีโฮเวอร์บอร์ดเหรอ

849
00:52:01,076 --> 00:52:04,496
‎เรื่องเดียวที่เป็นความจริง
‎คือเจ้าบิฟฟ์ตัวร้ายกลายเป็นปธน.

850
00:52:14,631 --> 00:52:16,925
‎การรักษาสัมพันธ์กับคนอื่น
‎เป็นเรื่องยาก

851
00:52:17,843 --> 00:52:19,219
‎แต่เราต้องพยายาม

852
00:52:19,302 --> 00:52:22,097
‎มือถือเครื่องแรกของฉันมีฟีเจอร์
‎"เวลาสุดสัปดาห์และกลางคืน"

853
00:52:22,180 --> 00:52:23,265
‎ฉันไม่อยากโม้หรอกนะ

854
00:52:25,141 --> 00:52:26,017
‎สมัยนั้นน่ะ

855
00:52:26,101 --> 00:52:29,563
‎โทรศัพท์มือถือทุกเครื่องจะมาพร้อม
‎เวลาโทรเมื่อไรก็ได้หลายร้อยนาที

856
00:52:29,646 --> 00:52:31,439
‎หลังจากคุณใช้เวลาพวกนั้นหมดแล้ว

857
00:52:31,523 --> 00:52:34,442
‎พวกเขาจะคิดเงินคุณนาทีละพันดอลลาร์

858
00:52:38,905 --> 00:52:41,116
‎อยากคุยกับคนที่คุณให้ความสำคัญ

859
00:52:41,199 --> 00:52:44,619
‎ต้องรอโทรวันเสาร์หรืออาทิตย์
‎หรือหลังสามทุ่ม

860
00:52:44,703 --> 00:52:47,956
‎วันเวลาอื่นที่เหลือ คุณจะ
‎"โหย หวังว่านังนั่นจะยังไม่ตายนะ"

861
00:52:53,879 --> 00:52:56,673
‎แต่เมื่อเราเชื่อมต่อกันได้ง่าย
‎สายสัมพันธ์เรากลับหายไป

862
00:52:56,756 --> 00:53:00,093
‎โซเชียลมีเดียเหรอ เราไม่ได้
‎ทำเหมือนอีกฝ่ายเป็นมนุษย์แล้ว

863
00:53:00,176 --> 00:53:02,512
‎คนอื่นอยากทะเลาะกับคุณ

864
00:53:02,596 --> 00:53:05,932
‎บางครั้งพวกเขาจะเรียกร้องเรื่อง
‎ที่ถูกต้อง เรียกร้องหาความถูกต้อง

865
00:53:06,016 --> 00:53:09,644
‎แต่ก็มีบางคนที่พร้อมหาเรื่อง
‎กับทุกอย่าง พวกเขาแค่อยากโมโห

866
00:53:10,395 --> 00:53:13,481
‎ไม่มีทางเลยที่ฉันจะพิมพ์อะไร
‎บนทวิตเตอร์ แล้วไม่ทำคนรู้สึกแย่

867
00:53:13,565 --> 00:53:16,610
‎ฉันอาจพิมพ์ข้อความธรรมดา
‎อย่าง "ฉันเกลียดรถติด"

868
00:53:17,360 --> 00:53:19,321
‎แล้วจะมีบางคนบอกว่า "นี่ นังตัวดี"

869
00:53:21,031 --> 00:53:24,659
‎"ย่าฉันเป็นครึ่งไอริช ครึ่งรถติด"
‎แบบ "อะไรกันเนี่ย"

870
00:53:25,535 --> 00:53:26,828
‎"มันอะไรกัน"

871
00:53:28,788 --> 00:53:29,789
‎"อะไรกัน"

872
00:53:34,210 --> 00:53:36,796
‎แต่รู้อะไรไหมคะ
‎ตอนนี้เราต้องร่วมมือกัน

873
00:53:36,880 --> 00:53:38,840
‎เพื่อหาทางออกที่เราทำได้

874
00:53:44,429 --> 00:53:46,056
‎ทุกอย่างพังพินาศไปหมด

875
00:53:47,182 --> 00:53:49,142
‎แต่ไม่ต้องเป็นแบบนั้นก็ได้

876
00:53:49,225 --> 00:53:52,395
‎ฉันไม่เคยนึกเลยว่า
‎การเหยียดเชื้อชาติจะกลับมาแบบนี้

877
00:53:52,479 --> 00:53:53,730
‎มันไม่เคยหายไป

878
00:53:54,356 --> 00:53:57,859
‎แต่พลัง ความลำพอง

879
00:53:57,943 --> 00:54:00,987
‎ที่ฉันไม่นึกว่าพวกเขาจะเอากลับมาใช้

880
00:54:01,071 --> 00:54:02,614
‎แต่พวกเขากลับรู้สึกแบบนั้น

881
00:54:03,239 --> 00:54:05,742
‎ฉันไม่นึกว่าคูคลักซ์แคลนจะกลับมา

882
00:54:06,493 --> 00:54:09,746
‎แล้วพวกมันก็มาแล้ว
‎สวมเสื้อคลุมสีขาว

883
00:54:10,622 --> 00:54:12,707
‎คุณต้องเหยียดเชื้อชาติขนาดไหน

884
00:54:12,791 --> 00:54:15,001
‎ถึงยอมหมดเงินขนาดนั้นไปกับผงฟอกขาว

885
00:54:20,006 --> 00:54:22,217
‎ต้องซักผ้ากันโหดเอาการเลย

886
00:54:23,385 --> 00:54:25,178
‎ฉันเริ่มคิดถึงเรื่องพวกนั้นทั้งหมด

887
00:54:25,261 --> 00:54:27,222
‎ฉันเริ่มคิดว่า "ฉันอยากสู้กับมัน"

888
00:54:27,305 --> 00:54:28,723
‎"ฉันจะสู้กับมันได้ยังไง"

889
00:54:28,807 --> 00:54:30,934
‎แล้วฉันก็เริ่มคิดว่า
‎"นั่นกลุ่มคนเกลียดชัง"

890
00:54:31,017 --> 00:54:32,727
‎รู้อะไรไหม ฉันเกลียดความเกลียดชัง

891
00:54:33,645 --> 00:54:36,064
‎ฉันรู้สึกว่า
‎"ฉันเกลียดความเกลียดชัง"

892
00:54:37,732 --> 00:54:38,942
‎แล้วฉันก็เริ่มคิด

893
00:54:39,025 --> 00:54:41,403
‎แล้วฉันก็ "รู้ไหม ฉันจะทำแบบนั้น"

894
00:54:41,486 --> 00:54:42,904
‎"ฉันจะตั้งกลุ่มขึ้นมา"

895
00:54:42,988 --> 00:54:44,906
‎"และเป็นสมาคมเกลียดความเกลียดชัง"

896
00:54:46,116 --> 00:54:47,659
‎เราเกลียดความเกลียดชัง

897
00:54:48,243 --> 00:54:50,245
‎แล้วเราจะใช้ผ้าสีน้ำตาล

898
00:54:52,247 --> 00:54:55,125
‎จะได้สกปรกได้ และเราโอเคกับมัน

899
00:54:58,753 --> 00:55:00,380
‎เอาละ ฉันกำลังนำเสนอแนวคิดนี้

900
00:55:01,214 --> 00:55:03,633
‎โอเคไหม เพราะฉันกำลังหาทางอยู่
‎โอเคไหม งั้น...

901
00:55:05,093 --> 00:55:06,594
‎กลุ่มเกลียดความเกลียดชังนะ

902
00:55:07,345 --> 00:55:09,681
‎และทุกคนเข้าร่วมกลุ่มได้
‎แต่สงวนที่ไว้ให้คนละติน

903
00:55:09,764 --> 00:55:12,017
‎โอเค งั้น...

904
00:55:15,770 --> 00:55:18,481
‎เกลียดความเกลียดชัง ยินดี
‎ต้อนรับทุกคน แต่สงวนที่ให้คนละติน

905
00:55:20,483 --> 00:55:22,027
‎ฉันเรียกกลุ่มนี้ว่า

906
00:55:22,110 --> 00:55:23,445
‎เดอะเก-เก-เก

907
00:55:35,415 --> 00:55:38,793
‎เพราะตื่นขึ้นมาทุกวัน
‎ดูข่าว แล้วฉันจะรู้สึกว่า "เก"

908
00:55:39,878 --> 00:55:41,337
‎"เก เก"

909
00:55:44,090 --> 00:55:46,134
‎แปลว่า "อะไรกัน" ในภาษาคอเคเชียนค่ะ

910
00:55:46,217 --> 00:55:47,385
‎"อะไรกัน อะไรกัน"

911
00:55:54,642 --> 00:55:57,020
‎ถึงเวลาประณามความงี่เง่าแล้ว

912
00:55:57,103 --> 00:55:59,647
‎หลายปีมานี้เกิดเรื่องแย่ๆ มากมาย

913
00:55:59,731 --> 00:56:01,149
‎ที่เราต้องแก้ไขให้ถูกต้อง

914
00:56:01,649 --> 00:56:05,320
‎เหมือนแนวคิดที่ว่า
‎"คนเม็กซิโกกำลังแย่งงานเราไป"

915
00:56:06,279 --> 00:56:07,697
‎ไม่จริงเลยค่ะ

916
00:56:07,781 --> 00:56:11,576
‎พวกคุณแค่รู้สึกแบบนั้น
‎เพราะมาริโอ โลเปซทำแบบนั้นอยู่

917
00:56:15,121 --> 00:56:18,625
‎คนที่แย่งงานพวกคุณคือมาริโอ โลเปซ

918
00:56:19,292 --> 00:56:21,920
‎หมอนั่นตอบตกลง
‎รับทำทุกอย่างหรือเปล่า

919
00:56:26,132 --> 00:56:27,175
‎นั่นเป็นแนวคิดค่ะ

920
00:56:27,258 --> 00:56:30,178
‎เมื่อพูดเรื่อง
‎"คนเม็กซิโกกำลังแย่งงานเราไป"

921
00:56:30,261 --> 00:56:33,348
‎พวกเขาพูดเหมือนเราแอบเข้ามา
‎และลักลอบเข้าไปในทำเนียบขาว

922
00:56:33,431 --> 00:56:36,184
‎และทำเหมือน
‎"ช่างมัน ฉันเป็นเสนาธิการ"

923
00:56:44,484 --> 00:56:46,986
‎ความจริงก็คือ
‎พวกคุณไม่อยากทำงานพวกนั้น

924
00:56:47,070 --> 00:56:48,571
‎รู้ไหมคะว่าฉันรู้ได้ยังไง

925
00:56:48,655 --> 00:56:52,408
‎เพราะฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงผิวขาว
‎ออกไปเก็บผักกลางทุ่ง

926
00:56:52,492 --> 00:56:53,660
‎กับชาวละตินเลย

927
00:56:54,619 --> 00:56:57,080
‎คุณก็ไม่เคยเห็นภาพนี้หรอก
‎ผู้หญิงผิวขาวอยู่กลางทุ่ง

928
00:56:57,163 --> 00:56:59,749
‎"ตายแล้ว มาเรีย วันนี้ร้อนจังเนอะ"

929
00:57:06,089 --> 00:57:07,048
‎ร้อน

930
00:57:12,345 --> 00:57:15,390
‎"วันนี้ฉันดื่มน้ำมะพร้าวไปสองลูก
‎สุดยอดเลย

931
00:57:17,016 --> 00:57:18,309
‎แป๊บหนึ่งนะ ทาลิปก่อน

932
00:57:21,312 --> 00:57:22,605
‎กลับไปทำงานกันเถอะ

933
00:57:24,399 --> 00:57:26,443
‎ฉันเอานาฬิกาฟิตบิทมานับก้าวด้วย

934
00:57:31,531 --> 00:57:34,200
‎นี่ เสร็จจากตรงนี้
‎ไปกินอาหารอิตาเลียนกันไหม"

935
00:57:35,452 --> 00:57:38,621
‎ขอบคุณค่ะ ฉันชื่อ คริสเทลา อลอนโซ
‎พวกคุณสุดยอดกันจริงๆ

936
00:57:38,705 --> 00:57:39,873
‎ขอบคุณมาก

937
00:57:57,640 --> 00:57:59,809
‎คริสเทลา ฉันยังรออยู่นะ

938
00:57:59,893 --> 00:58:01,561
‎หวังว่าจะยังไม่ลืมฉัน

939
00:58:01,644 --> 00:58:02,479
‎รู้ไหม

940
00:58:03,146 --> 00:58:05,690
‎เราต้องไปเคลื่อนไหวทางสังคมต่อนะ

941
00:58:05,773 --> 00:58:09,569
‎เราต้องปกป้องประชาธิปไตย
‎คริสเทลา ฉันยังรออยู่

942
00:58:09,652 --> 00:58:10,987
‎เกิดอะไรขึ้น

943
00:58:11,070 --> 00:58:12,405
‎โทรหาฉันด้วยนะ

944
00:58:29,255 --> 00:58:32,008
‎คำบรรยายโดย ลิสา ชัยจิตวณิชกุล

945
00:58:36,095 --> 00:58:38,223
‎เอ้า อึ๊บ ยกขึ้น

946
00:58:38,306 --> 00:58:40,642
‎ยกเข่าหน่อย เพจ เร็วเข้า ยก