Downloaded from YTS.MX
Zoveel mensen verzinnen uitvluchten in het leven.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik weiger te leven met het idee van 'stel dat?'
Ik wil dat mijn familie weet dat ze een zoon, broer, vader en man hebben…
…die er helemaal voor gaat. Vandaag is de dag dat ik mijn lot vervul.
Deze reis hoort niet makkelijk te zijn. Deze hoort moeilijk te zijn.
Het moet een uitdaging zijn, want de reis die ik maak…
…is niet voor zwakkelingen. -Dames en heren…
EEN NETFLIX-COMEDYSPECIAL
Hoe gaat het?
Hoe is het? Neem plaats. O, mijn god.
De vorige keer zaten we in een comedyclub. Dit keer in een theater.
Hoe is dat zo gekomen?
Wat fijn om het huis uit te zijn. Niet te geloven.
Ik zal je wat vertellen. Dankjewel. Het is fijn om terug te zijn.
Fijn om thuis te komen. Hoewel dit weer ruk is.
Mijn kinderen komen niet uit LA. Ze zijn hier nooit geweest.
Mijn dochter heeft een spijkerbroek met een gat.
Ik zei: 'Dat wordt lekker kil aan de bil.' Kinderen luisteren niet. 'Komt wel goed.'
We liepen buiten en haar knieën werden ijsklompjes.
Ze zei: 'Deze shit voelt niet goed.'
Ze belden net op tijd.
Ik ben nu zes maanden op tournee en ben in twintig steden geweest.
Het was echt tijd om te gaan. Ik moest dat verrekte huis uit.
Ik kon niet…
We zaten zo lang thuis. Weet je nog dat ze 2 weken zeiden?
Toen ze twee weken zeiden, dacht ik: dat lukt wel.
Ik praatte met mijn kinderen om te zien wat voor mensen ik opvoed.
Ik luisterde naar de verhalen van mijn vrouw van begin tot eind.
Dat is niet makkelijk bij mij thuis.
Luister je wel eens naar iemand die niet goed is in verhalen vertellen?
Na 6 minuten denk je: waar heb je het in godsnaam over?
Na 13 minuten: 'Om een lang verhaal kort te maken…'
Nee, bitch, dit verhaal duurt al 13 minuten te lang.
Brei er eens een eind aan.
Na zes weken ging ik rondhangen op de parkeerplaats van de supermarkt.
Daar waren alleen mannen.
Ik kwam erachter dat daar alleen mannen in hun auto's zaten.
Ik vroeg: 'Wat is er aan de hand?' -'We moesten het huis uit.'
Mannen rokend uit het raam. 'Ik vermoord iemand als ik terugga.'
Zo horen we niet samen te leven. Weet je nog dat we elke dag samen waren?
Zo horen we niet samen te leven.
Weet je nog dat je 's ochtends dacht: zo gaat het de hele dag?
We horen zo'n tien uur per dag samen te zijn…
…en acht daarvan horen we te slapen.
Dan hebben we twee uur per dag om deze relatie kapot te maken.
In mijn eerste week van huis sms't mijn vrouw me: 'Mis je ons?'
'Ik moet eerlijk zeggen…
…dat het prima gaat.'
Als je met iemand samenwoont, werkten jullie elkaar op de zenuwen.
Alles werkte jullie op de zenuwen.
Als je met iemand samenwoont, kun je niet gewoon je ding doen…
…zonder dat iemand iets nodig heeft.
Elke keer. 'Waar ga je heen? De keuken?' -'Nee, ik pak de afstandsbediening.'
'Geef dat.' -'Waarom heb je altijd wat nodig?'
Telkens als ik opsta, moet ik wat voor haar meenemen.
Pak je eigen spullen.
Laat me hier in rust wonen. Begrijp je dat? Godverdomme.
We zaten op de bank en probeerden elkaar te slim af te zijn.
Niemand wilde opstaan want die persoon moest iets meenemen voor de ander.
We pisten bijna in onze broek.
'Ik pis nog liever op de bank dan dat ik weer iets voor je meeneem.
Dat meen ik.'
Mijn vrouw is een enorme waterdrinker. Wie nog meer?
Ze heeft haar eigen waterfles. -Ja, jou mogen we niet.
Waterdrinkers denken altijd dat de rest ook water wil.
'Iemand water?' -'Nee. Alleen jij. Jij bent de enige.'
We gaan wel naar de supermarkt als we water nodig hebben.
Mijn vrouw neemt overal water mee naartoe.
Ze vergeet het nooit, behalve elke avond als we boven gaan slapen.
Elke avond begint bij mij thuis op dezelfde manier.
Wat is er?
'Ik ben mijn water vergeten.'
Waarom doe je dit? Er zit geen water in je pyjama.
Dan wordt ze passief agressief. 'Als je toevallig beneden bent…
…kun je wat water meenemen.' Wie is er toevallig beneden?
Wanneer ging je voor het laatst plassen en belandde je toevallig beneden?
Ik pak Julies water, nu ik toch beneden ben.
Pak je eigen spullen.
We werkten elkaar op de zenuwen. Moet je dit horen. We maakten ruzie.
M'n vrouw en ik maken elke dag ruzie. Het ontploft niet.
Maar elke dag staan we tegenover elkaar. 'Wat moet je, bitch? Wil je problemen?'
En zo praat ze elke dag tegen me. Ik ben bang voor haar.
Mijn vrouw en ik maken ruzie. Weet je hoe lang we samen zijn?
We maken ruzie en praten over je en het boeit ons niet dat je erbij bent.
Ben je ooit uit geweest met een ruziënd stel?
Jij zegt: 'Dit is persoonlijk. Moeten we gaan?'
Ik zeg: 'Ik wilde niet met ze eten, maar jij hebt me overgehaald.'
'Dus schijt aan, Julie, eet op.' Zo gaat dat.
We ruziën omdat we weten dat je niet… We zijn te lang samen thuis geweest.
Mijn vrouw en ik zijn lang genoeg samen om het eens te zijn…
…dat het ons beide geen reet interesseert waar de ander het over heeft.
Dat bereik je pas als je lang samen bent.
Ik praatte tegen haar en midden in mijn verhaal liep ze de kamer uit.
Ze gaf geen reden, ze liep gewoon weg. Ik was niet beledigd. Zo hoort het.
Ze had 10 minuten eerder moeten vertrekken.
Veel relaties overleefden de pandemie niet.
Sommigen van jullie hebben geen relatie meer.
Je wilt niet meer bij de ander zijn. Een maat van me verliet zijn hele gezin.
Hij liep naar buiten en kwam niet meer terug.
Weet je hoe je de post leest? Je zegt niets als je de post gaat lezen.
Je pakt gewoon de post.
Hij liep naar buiten en we hebben hem daarna nooit meer gezien.
Het zit zo. Als je je gezin verlaat, moet je verdwijnen…
…en nooit meer iets van je laten horen. Deze gast niet. Hij sms't me altijd terug.
Ik vraag: 'Waar ben je?'
'Verdwenen.' -Wat?
Ik vraag: 'Kom je terug?' -'Nee.'
Wie loopt er weg van zijn gezin en sms't zijn vrienden van vroeger?'
Elke keer als ik daarna het huis verliet, vroeg mijn vrouw: 'Waar ga je heen?'
Ik zei: 'Geen zorgen, ik kom terug. Ik laat mijn spullen hier niet achter.'
Mijn maat had een enorme schoenencollectie van wel 25.000 dollar.
Hij liet ze achter. Hij nam niets mee.
Je bent er echt klaar mee als je al je spullen achterlaat.
Stel, je bent nu weg. Bam, dat is je outfit.
Stel je voor dat het thuis zo erg is…
…dat je denkt: meer dan deze outfit heb ik niet nodig. Schijt aan de rest.
Ik heb mijn bril en ID niet nodig. Die spullen heb ik niet nodig.
Ik ga nog liever naar de RDW dan terug naar haar. Zo zat het.
Ik zei: 'Als ik ga, krijg ik m'n spullen en de helft van die van jou. Snap je?
Dat zou ik nooit doen. Want ik weet waar ik sta.
Ik weet waar ik ben in m'n leven. Ik heb de perfecte midlifecrisis-leeftijd.
Die leeftijd heb ik bereikt. Vooral in Hollywood.
Op deze leeftijd dump je je eerste vrouw…
…pik je een jonge, tweede vrouw op en die gebruik je op tot het einde.
Kijk al die vrouwen die gedumpt zijn. Moet je jullie gezichten zien.
Het zit zo. In theorie klinkt het geweldig.
Het klinkt leuk. Iets nieuws.
Maar je moet met de nieuwe dezelfde dingen doen als met de eerste.
Er gebeurt niets nieuws. Snap je? Het is niets nieuws deze keer.
Ik ga dezelfde gesprekken voeren.
Ik krijg een baby met die jonge vrouw. Want ze wil hetzelfde als de eerste vrouw.
Ze zegt: 'Jullie hebben een baby. Wij hebben niets. Ik wil er een…'
Dat soort onzin.
Mijn oudste dochter trouwt. Ik heb een baby op schoot. Ik ben 68 jaar.
Ik val bijna in slaap. Daar is geen lol aan.
Een paar vrienden van me hebben hun eerste vrouw verlaten.
Ze zijn nu getrouwd met jonge vrouwen, wel 15 jaar jonger dan zij.
Een maat van me vierde laatst zijn derde trouwdag. Hij en zijn vrouw.
Zij is 15 jaar jonger dan ik. Hij is van mijn leeftijd.
Stel je een video voor van hen dansend op het feest.
Zij danst de sterren van de hemel. Die gast heeft het moeilijk.
Zijn gezicht vertrekt als van een oude man.
Ik belde hem en zei: 'Haal die video offline.
Het ziet er pijnlijk uit. Haal hem offline.'
Daar begin ik echt niet aan.
Ik ga bij mijn vrouw zitten, we eten Doritos en vallen samen uit elkaar.
Dat gaan we doen. Ik begin er niet aan.
We moeten die kinderen het huis uit krijgen.
Je wilt frisheid in je relatie door die kinderen weg te krijgen.
Ik heb er 2, een 14- en 16-jarige. Ten eerste, deze nieuwe kinderen…
…zijn de meest bevoorrechte groep mensen die ik ooit heb ontmoet. Ja, toch?
Maar het zit zo. Ik weet dat ze zo zijn omdat wij ze zo hebben gemaakt.
Mijn kinderen…
Iedereen wil dat hun kinderen het beter hebben dan zij…
Toen dacht ik: ik heb het best goed.
Dus wat is het doel? Wat probeer ik te doen?
Zo weet ik dat ik te veel deed. M'n dochter Anna Grace is net 16 geworden.
Ze belt me: 'Ik wil met je praten.'
Dat zei ik nooit tegen mijn vader. Ik had liever niet dat we praatten.
Ze zegt: 'Ik wil praten. Ik word 16.
Ik wil het hebben over de auto die ik wil.'
'Ik wil horen wat jij denkt dat je krijgt.'
Ze zegt: 'Ik heb de G-Wagon gezien.'
Wat denk je dat hier gebeurt, verdomme? Zie je die G-Wagon in jouw toekomst?
Waarom denk je dat je een auto van $ 100.000 krijgt?
Julie verdedigt meestal wat de kinderen zeggen. Dit maakte haar kwaad.
Ze zegt: 'Ik neuk hem en ik heb geen G-Wagon.
Jij krijgt zeker geen G-Wagon.
Je krijgt een Corolla uit '98. En nou wegwezen.'
Waarom denk je dat je een G-Wagon krijgt? Omdat ze alles krijgen.
Dit is de generatie die alles krijgt. Het is de deelname-trofee-generatie.
Ik zal je wat vertellen.
Heb je deelname-trofeeën in huis? Dan komt er niets van je kinderen terecht.
Dat is echt onzin. Het idee dat iedereen een winnaar is.
Dat is verdomme niet zo. Ik ken wat losers in mijn leven.
En ik werk veel te hard om ingedeeld te worden bij die klootzakken.
Waarom krijgt de winnaar dezelfde shit als de verliezer?
Wat leren we ze? Dat iedereen een winnaar is? Nee.
Er is ook geen deelname-hypotheek, of wel?
Wanneer zei de bank ooit…
…'Je krediet is ruk en je inkomen slecht, maar bij deze bank wint iedereen.
Hier is je lening. Succes!' Rot toch op. Dat gebeurt niet.
Er zijn deelname-trofeeën, certificaten.
Ze geven kinderen graag certificaten, dat is hun favoriet.
Mijn dochter kwam een keer thuis…
…met een certificaat voor vrijwilligerswerk op school.
Ingelijst en opgehangen naast haar moeders diploma. Trots.
Ik zei: 'Haal die rotzooi weg bij je moeders zuurverdiende diploma.
Je hangt een certificaat op omdat je rietjes hebt uitgedeeld op limonadedag?
Dat doen we mooi niet.
Ze krijgen altijd certificaten en deelname-trofeeën.
Het probleem is dat de speeltuin te zacht is.
Dat is het probleem. In mijn tijd was de speeltuin van asfalt.
De speeltuin was van beton en er lag glas.
Je viel, haalde je knie open, bloedde, stond op en speelde verder.
Kom je wel eens in een speeltuin? Vooral in goede buurten.
De grond is als een spons.
Ze veranderen de structuur van de aarde om die rotkinderen te beschermen.
Nu huppelen ze door het leven alsof alles geweldig is. O, mijn god.
Dit geloof je gewoon niet. Echt ongelooflijk.
Maar zo gaat dat. Ik ben opgegroeid in de jaren 80.
Er was toen een hoop onzin. We deden veel dingen die niet konden.
Mijn taak is om goede levenslessen te vinden…
…die mee te nemen en de onzin achter te laten.
Dat doe ik ook met mijn kinderen.
Want ik wil dat ze dat ding meedragen. Dat zeg ik constant tegen m'n kinderen.
Je moet dat ding hebben waardoor je een doorzetter wordt.
Want het wordt moeilijk. Het leven is hard.
Het maakt niet uit hoe goed je was op school of universiteit.
Je moet dat ding hebben. Ik ben met de laagste cijfers afgestudeerd.
Snap je? Op het programma stond mijn naam en de gast die de programma's drukte.
Je kon niet dieper zakken.
Maar ik heb dat ding in me en ik zoek dat ding bij mijn kinderen.
Je moet dat ding hebben. En ik probeer soms wat uit.
Mijn kinderen speelden volleybal.
Lang speelden ze deelname-trofee-volleybal.
Maar ze kregen een verkeerd beeld van zichzelf. Dat beviel me niet.
Het was tijd voor een echte sport. Dus gingen we clubvolleybal spelen.
Bij sportclubs draait het om twee dingen: het is heel duur en heel competitief.
En met duur bedoel ik duizenden dollars voor hotelkamers in andere staten…
…om jou te zien spelen.
Als ik veel geld betaal om jou te zien spelen…
…moet je verdomme je best doen, begrepen?
Toen Anna Grace een jaar of 13 was, speelde ze bij de club.
Ze ging naar Las Vegas om te spelen in een toernooi.
Toen ze het veld opkwam, zag ik dat zij zag…
…dat dit geen deelname-volleybal was.
Want deze meisjes hadden die blik in hun ogen. De ballen vlogen…
Ik zie haar zelfvertrouwen wankelen. Dat vind ik maar niks.
De bal kwam langs haar, zij deed… Ik zei: 'Godverdomme.'
Ben je ooit witheet van woede geworden?
Ik sta voor de trap met de ouders, ik ijsbeer en kijk naar Anna Grace.
Julie zegt: 'Ga maar zitten.'
Ik zeg: 'Hou je kop. Voor dit slappe gedoe heb ik niet betaald.
Ik vermoord iedereen in deze rottent.'
Mijn vrouw vond het vreselijk.
'Hoe kun je dat zeggen?' Serieus?
Mijn vader zei dat elke week tegen ons als kind.
Dan zei hij: 'Ik vermoord iedereen in deze rottent.
Dan maak ik mezelf van kant.' Ik zei: 'Wacht eens even.
Moeten we allemaal dood vanwege Kool-Aid? Wat is er mis met deze gast?'
Ik heb die woede nooit begrepen, tot dit moment.
Ik kijk naar Anna Grace terwijl ze vooruit kijkt…
…alsof ze me niet ziet staren.
Maar ik weet dat ze die hitte op haar gezicht voelt.
We maken oogcontact en ik gebaar: Je gaat eraan als dit klaar is.
We stappen in de auto en ruziën 4,5 uur van Las Vegas naar LA.
'Je doet je best niet.' -'Dat doe ik wel.'
Zo klinkt ruzie met een tienermeid.
Het resultaat was dat ze stopte.
Dit heb ik geleerd.
Als je een mening hebt die niet populair is in de familie…
…moet je die ooit laten varen.
Want wat je punt ook is, ze geven jou uiteindelijk de schuld.
Mijn punt is dat we niet opgeven, we maken af waar we aan beginnen…
…en we zetten altijd door. Dat is volgens mij een goede les.
Maar zij veranderen het in: 'Je energie is slecht, papa.
Deze verpest de sfeer.' Het is de generatie van geluidseffecten.
'Je doet aan body shaming' en het is emotioneel misbruik.'
Weet je wat emotioneel misbruik is? $ 3500 betalen en jou dit zien doen.
Dat is verdomme misbruik.
In 3 jaar heeft Anna geen zak uitgevoerd.
Toen ging ze naar een nieuwe privéschool. Daar moest ze een keuzevak kiezen.
Je moet betrokken zijn. Ik zei: 'Anna Grace, kies iets.'
'Wil ik niet.' -Ik zei: 'Dan kies ik wel.
Je gaat niet naar school om te TikTok'en.' Zij koos niets, dus ik koos voor haar.
Dit heb ik ook geleerd. Als ik mijn familie iets ga vertellen…
…waar ze het niet mee eens zijn, doe ik dat in het openbaar.
Want ik weet dat ze zich inhouden met veel mensen erbij.
We zaten te brunchen…
…en ik zei: 'Anna Grace, ik heb een besluit genomen
Je gaat volleybal spelen.' Ze flipte. 'Dat wil ik niet.'
Ze gilt: 'Mijn volleybaltijd is voorbij.'
Alsof ze 49 is met slechte knieën en gewoon niet meer kan.
Haar jongere zus Ashlyn is 14.
Ashlyn is de demonstrante en feministe van de familie.
Ze neemt het meteen op voor haar zus.
'Dwing haar niet. Zij is een vrouw, jij een man.
Een man moet een vrouw niet commanderen.'
Ik zei: 'Hou je kop, Angela Davis. Jou werd niets gevraagd.'
'Anna Grace, de auditie is drie dagen.
We brengen je, jij doet auditie en geen commentaar.'
Na 3 dagen gaat Anna Grace auditie doen. Ze praat al 3 dagen niet tegen ons.
Ik vind het geweldig dat ze denkt dat niet praten mij kwetst.
Ik vind het persoonlijk best fijn.
Want dat betekent dat ze me drie dagen niets vraagt.
Op de derde dag kregen we een bericht van Anna Grace op de familiechat.
Dit stond er. 'Holy shit, ouders.
Ik zit bij het team, ik ben zo blij!' Hart-emoji, uitroepteken.
De David die is opgevoed door Barbara en Eddie in de jaren 80…
…viel over de zin met 'holy shit'.
Ik dacht bij mezelf: tegen wie heb je het? Sinds wanneer vloek je tegen je familie?
Maar de David die vooruitgang wil…
…haakte in op 'ik ben zo blij, hart-emoji, uitroepteken'…
…want ik hoop dat ze dat moment koppelt aan drie weken daarvoor…
…toen ze gilde: 'Mijn volleybaltijd is voorbij.'
Zodat ze beseft dat als je doorzet bij een kleine tegenslag…
…er misschien succes op je wacht. Dat wilde ik haar leren.
Anna is 15 cm langer dan de laatste keer dat ze speelde.
Ik zag haar spelen toen ik zes maanden geleden begon te touren.
Ze speelde goed. Blocking, spiking, ze ging ervoor.
Ik zie haar zelfvertrouwen groeien terwijl ze speelt op het veld.
Daarna knuffelt ze me. 'Dank dat je me hiertoe zette.'
'Ik ben je vader. Het is mijn taak om te zien wat jij niet ziet.
Onthoud dit: wat er ook gebeurt, ik ben er voor je.
Snap je? Omdat ik van je hou.' Ik zei…
…‘Maar als je ooit nog eens scheldt in een sms naar me…
…vermoord ik iedereen in deze rottent.'
Neem de levensles mee en laat de onzin achter. Zo doe ik dat.
Ik doe dingen voor ze tegen m'n zin, want soms leer ik iets over mezelf.
Ze wilden een hond. Dat wilde ik niet.
Ten eerste, honden hebben een ander leven dan toen ik jong was.
Nieuwe hondenbezitters, jullie doen te veel. Neem dat van mij aan.
Jullie nemen ze mee naar de supermarkt, lopen met ze rond in een tasje.
Ik vloog eersteklas met een poedel naast me…
…die me aankeek van: wat doe jij hier? Nee, wat doe jij hier?
Jullie lebberen elkaar af. 'O, mijn god. Ik houd zoveel van je.'
Je wilt geen vaccinatie, maar dit hier…
'Dat wil ik niet in mijn lichaam.
Maar mijn hond die de hele dag z'n ballen likt is prima.'
Sodemieter toch op.
Waarom zou ik een hond willen?
Ik had een hond als kind. Toen wist ik het: dat was vreselijk.
Een groot jeugdtrauma heeft te maken met een van mijn honden.
Ik ben opgegroeid in Cleveland, Ohio. Ik was een jaar of acht.
Ik stond in de deuropening en de hond plaste buiten op het gras.
Buiten stopt een auto, opent de deur, pakt de hond en rijdt weg.
'Wat gebeurt er?'
Ik zei: 'Pap, ze hebben de hond.'
Dit is alles wat mijn vader deed op dit nare moment in mijn leven.
Hij deed…
'Oké. Ga naar binnen.' -Ik zei: 'Wacht eens even.'
Ik zei: 'Ga je niets doen?' Hij wordt boos op me.
'Wat wil je dat ik doe, David? De hond is weg.'
Ik zei: 'Verdomme, we horen niets te geven om honden.'
Jarenlang heeft dit me achtervolgd.
In mijn tijd praatte je niet met je ouders over je gevoelens.
Die ellende verwerkte je zelf in je eigen 8-jarige brein.
Jarenlang speelde ik het af in mijn hoofd.
Ik snap waarom hij naar buiten kwam en die kant op keek…
…want die kant reden ze op.
Maar waarom keek hij terug?
Hij dacht dat ze met de auto een blokje om gingen…
…en de hond terugbrachten. 'Het was maar een grap.'
Het is bizar dat wat je ook doet, je uiteindelijk net zo wordt als zij.
Net als zij. Je zegt dezelfde dingen als zij, want dat is je enige voorbeeld.
Zelfs als je denkt: zo word ik niet…
…merk ik dat ik dezelfde dingen zeg die ik hoorde als kind.
Ik ben opgevoed door drie hele sterke, invloedrijke mannen.
En allemaal, hoewel heel verschillend…
…hielpen ze me dat ding te ontwikkelen dat ik meedraag.
Mijn stiefvader, mijn vader en mijn opa.
Allemaal heel verschillend, maar heel behulpzaam.
Ik zag hoe mijn opa…
…de hele familie studies liet afronden met een middelbare schoolopleiding.
Ik zag mijn opa elke dag werken.
Mijn opa was er trots op dat als hij je ontmoette tien minuten met je kon praten…
…en dan precies kon vertellen wat je probleem was.
Als hij het niet wist, vatte hij het samen als 'die shit'.
Zo noemde hij het. We wisten niet wat 'die shit' was…
…maar als hij je niet begreep, was dat je probleem.
Toen mijn opa ouder werd, in de 80, was zijn favoriete bezigheid praten over mij…
…want hij begreep niet hoe ik het ging maken in deze wereld.
Hij maakte zich zijn hele leven zorgen om mij.
Als je in de 80 bent, heb je niemand nodig voor een gesprek.
Je kunt prima beide zijden van het gesprek op je nemen.
Mijn opa had een oranje fauteuil waar alleen hij zat, zelfs na zijn overlijden.
Ik weet nog dat hij in deze stoel zat. Mijn opa zag er altijd onrustig uit.
Weet je…
Ik wil jullie bedanken dat jullie naar deze jongen luisteren.
Want tot vandaag wilde niemand horen wat David Arnold te zeggen had.
Want hij heeft het nooit ergens over.
Wat je moet weten over David Arnold…
…is dat het een luie jongen is.
Hij is lui.
Als hij een stukje zou moeten lopen voor wat brood, zou hij verhongeren.
En dat zal hij dan zijn. Dood.
Hij ligt 15 cm van een boterham, omdat hij lui is.
Ik weet niet van wie hij die luiheid heeft.
Ik ben 79 jaar oud. Ik werk al sinds mijn achtste.
En ik werk elke dag.
Je staat op en loopt 2 tot 3 uur naar je werk. Je werkt 10, 12 uur.
Dan loop je vier tot zes uur naar huis.
Er waren geen vrije dagen.
En ik kwam in de kolenmijnen van West Virginia. Elke dag, inderdaad.
Ik was op een dag aan het werk en een jongen lette niet op…
…liet de kar los en die sneed vier tenen af, maar ik werkte door.
Je raapt de tenen op, stopt ze in een zak en gaat verder.
Ik ben 81 jaar.
Ik werk al sinds mijn zesde, hoor je me?
Weet je…
Ik wist dat David Arnold het zwaar zou krijgen…
…toen hij geboren werd. Want hij had geen vader.
Want zijn moeder neukte verdomme maar wat rond…
…en werd zwanger van zo'n spring-doe-gast.
Ja, spring-doe. Hij doet het en springt dan op de volgende.
Dus zijn oma en ik moesten hem opeisen. En ik ben vergeten…
Op welke dag gingen we naar de jongen? Het was… shit.
15 maart 1968.
We gingen naar het ziekenhuis en zodra ik hem zag zei ik: 'Anna Mae…
…deze jongen is lui. Hoor je wat ik zeg?
Hij is nog geen twee uur op de wereld en hij slaapt al. Dat is luiheid.
Ik slaap niet eens zoveel.
Ik ben 83 jaar.
Ik werk al sinds mijn vierde. Hoor je me?
Maar uiteindelijk…
…was mijn tijd op deze aarde voorbij. En ik moest gaan.
Ik maak me elke dag zorgen om die jongen.
Want ik zweer bij God dat ik niet weet hoe hij het gaat redden.
Ik had hem een tijd niet gezien.
En toen op een dag…
…zag ik hem.
En hij liep. Tweeënhalf uur.
Ik vroeg me af waar die jongen heenging.
En ik zag hem een of ander moppenhuis binnenlopen.
En daar vertelde hij zijn verhalen en roddelde en kletste met de mensen.
En toen zag ik hem tweeënhalf uur teruglopen.
En dat zie ik hem elke dag doen.
Gedurende lange tijd. Heel lang.
En op een dag drong het tot me door. Deze jongen is helemaal niet lui.
Hij moest gewoon…
Hij moest gewoon zijn doel vinden waarvoor hij wilde lopen.
Dus… als je hem ziet…
Zeg dan tegen hem: 'Papa, ik zie je.
Ik ben trots op je.'
Mijn stiefvader had geen baan, wilde geen baan…
…en had schijt aan iedereen die wat anders vond.
Mijn stiefvader was een totaal ander type. Maar hij maakte wel aanspraak op roem.
Mijn stiefvader begon een groep die populair werd in de jaren 70: The O'Jays.
Maar hij stopte ermee voordat ze een miljoen verdienden.
Ik zag als kind een man die probeerde te bewijzen…
…dat zijn grootste fout helemaal geen echte fout was.
Misschien ken je iemand uit de jaren 70.
Mijn stiefvader leefde toen. Iedereen uit de jaren 70 is een beetje glad.
Weet je wel?
Alles wat ze droegen was van zijde zonder enige reden.
Hij deed altijd jaren 70-dingen met zijn vingers.
En hij had bijna een Jheri-krul.
Mijn stiefvader was cool. Hij praatte neerbuigend tegen je.
'Want ik heb The O'Jays opgericht, jij niet.'
Dus al zijn zinnen begonnen op dezelfde manier.
'Nee, nigga, nee.'
Ik zei tegen mijn moeder: 'Wat doe je me aan?'
Mijn stiefvader had veel regels.
Een belangrijke regel voor mij en mijn 3 jongere zussen…
…was één glas sap per kind, per dag. Daarna drink je water.
Dat was de regel. En je kon niet om deze regel heen…
…omdat hij 's ochtends drankbonnen uitdeelde.
Word je wakker, staat hij daar.
'Goedemorgen. Hier is je drankbon. Zoek het lekker uit.'
Ik was een slimme jongen. Ik spaarde mijn bonnen de hele week op.
Vrijdag legde ik ze op tafel.
'Ik heb vijf drankbonnen, ik wil vijf glazen sap.'
'Nee, nigga, nee.
De drankbon van vandaag is blauw.
Dat zijn deze niet. Drink water.' -Ik dacht: ik haat het hier.
Ik snapte niet waarom deze man zo goedkoop was.
Op een dag besefte ik dat hij niet goedkoop was. Hij was blut.
En dat is een verschil. Als je blut bent, beweeg je met een ander ritme.
Begrijp je dat? Er staat altijd druk op je nek…
…en elke beslissing die je in je leven neemt, voegt wat druk toe.
Dit ging niet eens om het sap. Het was niet eens echt sap.
Het was Chilly Willy van 99 cent, diabetes-in-een-fles-gekleurd-water.
Maar als het sap bijna op was, voelde hij weer die druk.
Dat voelde hij echt zo.
Maar als kind van tien wilde ik gewoon wat sap.
Ik kon me niet inleven in een 33-jarige man.
Deze man is getrouwd met een vrouw…
…met 3 kinderen, waarvan er 2 niet van hem zijn.
Er is geen geld. Daar herinnert ze hem constant aan.
Het sap raakt op en hij voelt de druk op zijn nek…
…en elke dag in ons huis, op de radio, was het enige wat je hoorde…
mensen over de hele wereld sla je handen ineen
begin een liefdestrein liefdestrein
Het verbaast me dat deze gast ons niet heeft vermoord.
Maar ik kon het leven niet door zijn ogen zien, omdat ik een kind van tien was…
…en ik zou niet begrijpen wat hij doormaakte tot 40 jaar later…
…als ik in mijn huis zit en mijn kinderen één en twee zijn.
Julie was aan het koken.
Ik had net mijn baan als verpleger opgezegd om stand-up te gaan doen.
Ik weet nog dat ik elke dag online onze bankrekening checkte…
…want dat saldo was een indicatie van hoe lang ik die droom nog kon najagen.
Ik checkte continu. Ik weet nog dat er op een dag nul stond.
En op dat moment voelde ik die druk op mijn nek.
En ik besefte dat mijn sap bijna op was. Wat moest ik doen?
De makkelijke weg is mijn baan terugnemen om de rekeningen te kunnen betalen.
…of ik zoek uit hoe ik op dit pad blijf om mijn droom als comedian te realiseren.
Ik wist precies wat ik moest doen.
Ik ging naar de keuken waar Julie kookte, en zei tegen haar: 'Julie…
Eén glas sap…
…per kind, per dag.
Voor de rest drink je water.'
Het maakt geen zak uit wat je doet, je wordt net als zij.
Dit is bizar.
Pas in 2005 besefte ik wat mijn stiefvader me had geleerd…
…toen hij werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame…
…met de O'Jays, hier.
Hij leerde me iets wat ik niet eens doorhad…
…namelijk: geef nooit op.
Zolang ik hem ken, hij is nu 81 jaar oud, geeft deze man nooit op.
Hij zegt steeds: 'Ik heb een afspraak…' Je hebt geen afspraken. Het is klaar.
Ga zitten. Hoor je me? Ik heb één glas sap voor je.
Daarna drink je water. Je kent de regels, die zijn van jou.
Mijn vader leerde me onbewust dingen.
Als man hoef je niet de held te zijn en niet de kogel op te vangen.
De man is de redder in nood.
Mijn pa leerde me: schijt aan, dat doe ik niet.
In het weekend ging ik altijd uit met mijn vader en stiefmoeder.
Mijn vader haalde ons op.
Mijn stiefmoeder, -broer en zus trokken samen op.
Mijn stiefmoeder paste op als mijn vader aan zijn raceauto werkte.
Mijn stiefmoeder was humeurig.
Ze droeg een badjas zonder koord die ze vasthield met één hand.
Ze rookte en vloekte naar ons. 'Ik krijg verdomme de zenuwen van jullie.'
Waarom is ze zo boos?
Ik besefte niet dat hij 2 extra kinderen bij haar dropte.
Natuurlijk is ze boos.
Soms besef je ineens hoe mensen over je denken.
Ik had een pistooltje.
Mijn stiefmoeder zei: 'Ik pak dat pistool. We halen een grap uit met je vader.
Als hij binnenkomt, doe ik alsof ik jullie allemaal vermoord.
Eens kijken wat hij doet.' Ik dacht: verdomme, wacht eens even.
Waarom moord? Wat dacht je van een waterballon?
Waarom kiest ze meteen voor moord?
Maar ik zeg: 'Schijt aan, schiet mij eerst neer.
Want ik wil vallen zodat ik kan zien wat papa doet.'
M'n vader komt binnen voor wat water…
…en Jackie heeft het pistool in haar badjas.
Ze zit meteen in haar rol: 'Ik ben die kinderen helemaal zat.'
Ze trekt het pistool. Ze begint te schieten.
Ze raakt mij, ik val.
Ik kijk naar haar en hem om te zien wat hij gaat doen.
Mijn vader springt vast zo in superheldenmodus.
Maar bij elk schot dat ze afvuurde, kwam deze man dichter bij de voordeur.
'Wat is er mis met jou?'
Ik stond op en zei: 'Laat hij iedereen achter?'
Er is nog één kind over, mijn zusje Tammi.
Die kleine gaat hij vast redden. Maar deze man stapte over me heen…
…op weg naar de deur. Toen begon ik te lachen.
Nu lachen we allemaal en de grap is voorbij.
Mijn vader zei: 'Wat? Ik was net van plan…'
'Jij was helemaal niets van plan. Je liet iedereen achter.'
Hij zei: 'Jullie waren dood. Waarom moet ik ook dood?'
Ik leerde die dag dat ik geen held hoef te zijn.
Dat zeg ik vaak tegen Julie. 'Zorg dat ik niet de held hoef te spelen…
…want ik ga je teleurstellen.'
Ik ben 23 jaar nuchter.
Misschien werd ik nuchter omdat ik het dieptepunt had bereikt…
…of omdat ik al het werk beu was dat nodig is om aan de drugs te zijn.
Aan de drugs zijn, is veel werk. Drugsverslaafden zijn geen luie mensen.
Ze zijn gemotiveerd.
Je moet de hele nacht wakker zijn, stelen, voor narigheid zorgen.
Drugs doe je om 2.00, 3.00, 5.00 uur.
Je kunt niet lui zijn als je aan de drugs bent.
Een probleem was dat je niet aan me zag dat ik drugs gebruikte.
Ik zag er altijd zo uit, waardoor drugs kopen lastig was…
…want de dealer dacht altijd dat ik een undercoveragent was.
Telkens zei hij: 'Ga weg, je bent een agent.'
'Ik ben geen politie. Mijn leven is een hel, geef me wat.'
Ik moest de dealer overtuigen dat m'n leven een hel was…
…zodat hij me drugs verkocht. Ik kwam terug: 'Verdomme, wat vermoeiend.'
Mijn weg naar nuchterheid verliep heel langzaam.
Ik deed nooit gekke dingen. Ik deed altijd kleine, domme dingen.
Ik heb nooit iemand vermoord of een overval gepleegd.
Ik deed iets doms als twee dagen achter elkaar de bak in gaan.
Door dezelfde agent. Zoiets deed ik.
Mijn rijbewijs was ingetrokken van mijn 17e tot mijn 20e.
Er was altijd iets met m'n rijbewijs.
Beperkt, ingetrokken, je mag niet rijden tussen 2.00 en 4.00 uur, altijd onzin.
Ik had een date met een meisje.
'Laten we wat drinken, dan rijd ik.' -Ik zeg: 'Nee, ik rijd wel.'
Ik spring in d'r auto, ik rijd en ben te dronken.
De politie houdt ons aan. Ik heb meteen een idee.
We wisselen van stoel. Want jij hebt een rijbewijs, ik niet.
Jij krijgt de bon, ik geef je geld.
'Dat kunnen we beter niet doen.' -'Hup, wisselen.'
Ze stopt de auto, de politie stopt.
Hij stapt uit en gaat niet eens naar de bestuurderskant van de auto.
Hij loopt naar me toe aan de passagierskant…
…waar ik me van de domme houd. Hij tikt op het raam.
Hij zegt: 'Doe je raam open. Ik zie je door de achterruit.
Stap uit de auto. Je gaat de bak in.'
Ik ging de bak in en kwam vrij op borg. De volgende dag gebeurt hetzelfde.
'Laten we wat drinken, dan rijd ik.' -'Nee, ik rijd wel.'
Ik spring in de auto, dezelfde auto. Zelfde tijd, zelfde hoek, zelfde politie.
Ik draai de hoek om en we kijken elkaar aan.
Ik en de politieagent.
Ik zie hem kijken en denken: 'Wat doe jij, verdomme?'
Deze keer wacht ik niet eens tot hij uitstapt.
Ik stop meteen, stap uit de auto en loop naar zijn auto…
…want ik weet dat ik de bak in ga.
Dit soort streken haalde ik uit.
Mijn leven draaide door, maar het leek nooit uit de hand te lopen…
…want het verhaal is best grappig.
En mijn ouders haalden me altijd uit de problemen.
Dus het bleef maar doordraaien.
Ik zat 7 dagen in de bak in Bakersfield.
En ik weet nog…
Ik had van een boete een arrestatiebevel weten te maken.
Ik reed in een auto waar ik 600 dollar voor had betaald…
…dus dan weet je hoe mijn leven was.
Die lach is voor mij genoeg om dit verhaal af te maken.
De politie hield me aan en besefte dat er geen gordels in de auto zaten.
Hij zei: 'Je hebt geen gordels.' -'Dat klopt, hij kostte $ 600.'
'Je mag niet rijden zonder gordels.' Dus gaf hij me een bon voor de gordels.
Ik ontdekte dat het $ 600 kost om gordels te plaatsen in een auto van $ 600.
Dat doe ik dus niet.
Ik reed de auto tot hij kapotging. Toen liet ik hem aan de kant staan…
…nam mijn bal eruit en dribbelde naar huis.
Ik dacht nooit meer aan deze auto.
Een jaar later zit ik op de vliegbasis met mijn neef Michael te drinken.
De politie vraagt onze namen.
Bij mijn naam staat een arrestatiebevel in LA.
Ze nemen me mee naar Bakersfield vier uur verderop…
…waar ze me zeven dagen vasthouden in de bak.
Zo weet ik dat dat leven niets voor mij is.
Dingen waarvoor ik direct mijn moeder had moeten bellen, deden me niets.
Ik had geen problemen met de nare dingen in de gevangenis.
De reden waarom ik haar belde was echt belachelijk.
Ik weet nog dat ik op dag twee zat van mijn straf van zeven dagen.
Ik was een zware jongen.
Ik weet nog dat ik aan het lunchen was en tijdens het eten zei ik…
…'Ben ik de enige die dit eten flauw vindt?'
'Wil je wat zout?' -'Zout zou lekker zijn.'
'Vraag de cipier, hij pakt het.'
'Hoe gaat het?
Ik ben David, 7-4… Dat maakt niet uit. Luister.
De jongens en ik waren aan het praten en…
…dit eten…
…smaakt een beetje flauw.'
'Wil je wat zout?' -'Wat zout zou lekker zijn.'
'Ga zitten, ik kom het brengen.' -'Oké.'
'Hij komt zo wat zout brengen.'
Ik zat daar 35 minuten…
…en ik zag dat hij zag dat ik zag dat hij geen zout voor me ging halen.
Iedereen is weg, behalve ik en de cipier.
'Hé, luister. Ik ben David. Ik weet dat je het druk hebt.
Ga je het zout halen?'
'Nee, nigga, nee.'
Toen belde ik mijn moeder. Ik zei: 'Haal me hier weg.'
'Proberen ze je te neuken?' -Ik zei: 'Wat? Nee.'
Ik zei: 'Maar hier zijn geen zout en peper…
…en ik kan niet leven in een wereld zonder zout op mijn aardappelpuree.'
Ze zei: 'Hou je stil en ik haal je eruit voordat iemand je neukt. Begrepen?'
Zo was ik toen.
Niets trok mijn aandacht. Niets. Want ik haalde altijd streken uit…
…en het bleef maar doordraaien.
Niets trok mijn aandacht. Behalve die verrekte cocaïne. Die cocaïne.
Cocaïne heeft de eigenschap je vanbinnen op te vreten…
…zonder dat je het in de gaten hebt. Ooit iemand nuchter proberen te zien doen?
Een dronken gast denkt dat dit nuchter is.
Die cocaïne…
…was me iets. Weet je wat grappig is?
Ik weet nog dat mijn leven een wending nam…
…toen ik mijn auto verkocht aan de drugsdealer.
Ik vergeet het nooit. Ik schreef op een servet: $ 200.
Dat gaf ik aan de drugsdealer…
…en liep naar huis met $ 200. Alsof mijn leven geweldig was.
Ik huppelde over die zachte speeltuin.
Ook dat trok mijn aandacht niet. Drie dagen later kocht ik meer cocaïne.
Deze keer kocht ik $ 11 aan cocaïne. Die betaalde ik met stuivers.
Ik heb het geteld. 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35…
Dat is 1. 5, 10, 15, 20, 25…
Ik pakte die $ 11 aan cocaïne en liep naar huis door de regen.
Trots. Een auto reed voorbij door een plas en maakte me nat.
Het was de drugsdealer in mijn auto. Die klootzak had me een lift kunnen geven.
Maar ook dat trok mijn aandacht niet.
Pas toen die cocaïne tegen me begon te praten, werd ik wakker.
Cocaïne vertelt je niet wat je moet doen.
Het suggereert dingen op een passief-agressieve manier.
Ik stond daar niets te doen.
De cocaïne liep naast me en fluisterde in mijn oor.
'Misschien is het tijd om aan een lul te zuigen.'
Ik zei: 'Nu is het genoeg. Ik ga afkicken.'
Ik rende 13,5 kilometer in 3 minuten. Hoor je me?
Ik riep: 'Nee.' De kliniek was dicht. 'Doe open.' Ze zei: 'We zijn dicht.'
'Kan me geen reet schelen. Laat me erin.'
Ze keek me aan en zei: 'O, lieverd. Hoorde je de lulzuigende stem?'
Ik zei: 'Ja, mevrouw. Inderdaad.'
Ze liet me erin en ik keek uit het raam. Ik zei: 'Is de lul daar?'
Maar ik kan zeggen dat ik in 23 jaar nog nooit aan een lul heb gezogen.
Na dat verhaal zegt mijn vrouw: 'En je denkt dat wij wel willen pijpen?'
Ik zei: 'Julie, mijn verhaal is niet jouw verhaal. Snap je?
Ik heb het over pijpen voor drugs. Jij pijpt voor de liefde. Snap je?'
Dat vraag ik haar niet eens. Ze heeft een negatieve houding.
Als je om een pijpbeurt vraagt, zegt ze: 'Oké, prima.'
Ze nemen een negatieve houding aan, alsof dat me ontmoedigt.
'Ik praat je erdoorheen. Goed zo. Nu, nu, ga maar door.
Nu, nu, ga maar door.' Waarom snoeren we je de mond?
'Ga maar door.'
Thuis zegt een van jullie: 'Nu, nu.' En de ander zegt: 'shh.'
Mijn taak is om de levenslessen te pakken die werken…
…die mee te nemen en de onzin achter te laten.
Dat is wat ik wil doen.
Ik denk aan momenten waarop we daarin faalden.
Zoals toen ik jong was. We deden het niet altijd goed.
Ik heb een stiefzus, Robin. Robin is doof.
Je zou denken omdat Robin doof is, we maatregelen voor haar hadden getroffen.
Bijvoorbeeld dat iemand in onze familie gebarentaal kent.
We zijn een waardeloze familie. Niemand heeft ooit die moeite genomen.
Als we tegen Robin praten, schreeuwen en stampen we. Iedereen.
'Robin. Wil je iets eten? Robin.'
Maar Robin heeft selectieve oren, ze hoort wat ze wil horen.
'Robin, wil je iets eten?' -'Ik wil ijs.'
'Help je ons met de afwas?'
Trut, je hoort ons wel.
We kunnen niet communiceren met Robin. En dat heeft mijn vader geweten.
Ik zal het nooit vergeten. Ik was 13, 12, dus Robin was 18.
We zaten allemaal in de woonkamer tv te kijken.
In de verte hoorden we ineens 'aha'.
Mijn vader zei: 'Wat is dat voor geluid?'
Ik zei: 'Geen idee.' Mijn vader gaat op onderzoek uit. Ik ga mee.
Het geluid blijft klinken.
Het geluid leidt ons door de keuken de keldertrap af.
Halverwege weet ik wat er aan de hand is.
En ik ben 13. Hij is 36. Ik weet dat hij het weet.
Hoe dichter we bij het geluid komen, hoe langzamer mijn vader loopt.
Het leek alsof hij 's nachts door een spookhuis liep.
Laag bij de grond, mijn hand op zijn schouder, zijn hand op mijn hand…
…terwijl we richting het geluid sluipen.
Als we de hoek omgaan zijn Robin en haar vriend aan het neuken…
…alsof er niemand thuis is.
Voor het eerst zag ik dat mijn vader niet wist wat hij moest doen.
Hij staat een paar meter van ze vandaan.
Dit is alles wat hij doet: 'Robin, hou op met dat geneuk.'
'Hou op met dat geneuk.' Ze horen geen zak.
Ik ben 12 en denk: o, mijn god. Wat gebeurt hier?
Nu besluit mijn vader de schouder van de jongen aan te raken.
Maar hij denkt misschien dat hij in een vreemd triootje belandt.
Dus hij reikt, houdt mijn hand vast en ik houd de deur vast.
Hij reikt, zij neuken. Hij schreeuwt: 'Robin.
Hou op met dat geneuk.' -Ik zeg: 'O, mijn god.'
Op het nachtkastje staat een glas water.
Mijn vader pakt het en gooit het over hen allebei.
Ze gaan uit elkaar.
Mijn vader zegt: 'Verdomme, Robin. Wat doe je verdomme?'
Robin zegt: 'Ik wist het niet.'
Mijn vader keek haar aan en zei: 'Aha.' -'Ja.'
Ik ben David Arnold. Dank je wel. Jullie zijn te gek.
Dankjewel.
GESCHREVEN EN UITGEVOERD DOOR DAVID A. ARNOLD
Waarom heb ik de special It Ain't For The Weak genoemd?
Omdat ik dit al 27 jaar doe…
…in een vacuüm, in het laagste segment van dit vak…
…en ik heb op dit moment nog steeds de passie om dit te doen.
Dat lukt je niet als je geen doorzettingsvermogen hebt.
Dit vak is niet voor zwakkelingen. Ik maak me klaar om te touren.
Ik ga 20 steden af tussen nu en 29 januari…
…wanneer ik mijn tweede Netflix-special geef en opneem.
Dat betekent dat ik deze set zo'n honderd keer heb gedaan.
De komende maanden…
…ga ik me voorbereiden en aanpassen, knippen en snijden…
…en de set telkens opnieuw geven.
Een paar jaar geleden plaatste ik video's op sociale media over mijn familie…
Sindsdien heb ik er veel volgers bijgekregen…
…waardoor mijn stand-upcomedy meer aandacht kreeg.
Wees voorbereid.
We gaan bespreken waar we met het gezin op vakantie gaan…
…zoals we elk jaar doen.
Ja. -Daarom heb ik de drie…
…mensen verzameld… -Mensen?
De andere 3 mensen die hier wonen. Zodat we kunnen zien wat…
Mensen wiens mening er het meest toe doet. -Nee. De mensen die je succesvol maken.
Dat knip ik er allemaal uit. Oké. Daar gaan we.
Ik geloof echt…
…dat David en ik voor elkaar bestemd zijn.
God heeft ons voor elkaar op aarde gezet.
Hij is hier om mijn partner te zijn en ik om zijn partner te zijn.
Als ik hem stand-up zie doen en hij het over onze familie heeft…
…dan beleef ik het opnieuw. En ik zie zijn visie op dingen.
Vaak wil ik het podium opgaan en zeggen: 'Ik wil jullie mijn visie vertellen.'
Ik wil delen wat ik voel en denk.
Maar meestal heb ik het te druk met lachen om daaraan te denken.
Ik heb er 2, een 14- en 16-jarige. Moet je dit horen.
Ten eerste, deze nieuwe kinderen…
…zijn de meest bevoorrechte groep mensen die ik ooit heb ontmoet. Ja, toch?
Maar het zit zo. Ik weet dat ze zo zijn omdat wij ze zo hebben gemaakt.
Ik ben Anna Grace. -Ik ben Ashlyn.
Ik ben de oudste zus.
Ik ben de jongste en ik ben 14. -En ik ben 16.
Opgroeien met mijn vader is heel leuk.
Hij maakt alles zo leuk en grappig. Eerlijk gezegd…
Ik vind het leuk om op te groeien met mijn vader. Hij maakt alles leuk.
Maar hij is wel een vader. Dus hij is streng en heeft regels.
We kunnen hem nooit serieus nemen. Hij is een komiek, hij doet altijd lollig.
Als hij ons de les leest, kijk ik hem aan en denk: dat is grappig.
Hij weet het soms zelf niet. -Het is moeilijk om hem serieus te nemen.
Vanavond treed ik op in de wereldberoemde Laugh Factory…
…een club waar ik al optreed sinds ik stand-upcomedy doe.
Jamie Masada, de eigenaar van de club, heeft me altijd gesteund…
…en het is een avond trainen.
Mijn vrienden en ik treden op…
…komen daarna samen en praten bij zoals comedians dat doen.
Het hoort allemaal bij de voorbereiding voor de special.
Hoe heb je je voorbereid op de special? -Met de tour. Ik ben in 20 steden geweest.
Letterlijk, de afgelopen zes maanden, 20 steden, vijf shows per stad…
…dus honderd keer. Ik heb deze set honderd keer gedaan.
Jij bent Meneer Structuur. -Ja.
Er kan brand zijn, een kind dat ontvoerd wordt…
'Dave, daar is een kind.'
Laat maar zitten, doorgaan. -Verkeer.
Hij denkt: rot op met die grappen van je.
Je lag in bed met Paul.
Paul keek naar je en zei: 'Anna Mae, deze jongen wordt gewoon een clown.'
Ja. -Kun je dat geloven?
Ja. -Hij zei…
Hij zei dat ik gewoon een clown zou worden.
En moet je nu zien. -Ik was toen 6 maanden oud.
Moet je nu zien, je bent een echte clown. -Ja.
Hier komen en dit doen…
Het voelt alsof ik heb gedaan wat ik hoorde te doen.
En het voelt alsof ik dit…
…kan afsluiten en kan loslaten.
Want overal waar ik kom, draag ik dit bij me.
Alle goede dingen die ik hier heb geleerd van mijn opa en oma.
Het is fijn om thuis te zijn in Cleveland.
Hoi, hoe gaat het?
Hoe is het, Tam? -Fijn je te zien.
Fijn je te zien. Je ziet er goed uit. -Waar is ma?
Je moeder neemt zoals altijd de leiding. Ze probeert mijn huis over te nemen.
Het advies van mijn moeder aan mijn zus veranderde mijn leven.
'Ga nooit uit met een man die geen horloge draagt.'
'Waarom niet?'
'Het kan hem niet schelen hoe laat het is…
…en dus heeft hij geen zak te doen.' -Ik zei: 'Verrek.'
Ik denk dat David en ik altijd… Ik ben altijd eerlijk tegen mijn kinderen.
Ik heb mezelf nooit voorgedaan als een perfecte moeder.
Want dat was ik niet, ik was een mens en ik heb menselijke fouten gemaakt.
Ik wilde dat David en mijn kinderen mijn menselijkheid zagen.
Want we zijn allemaal mensen.
Ik was waarschijnlijk te eerlijk over sommige dingen.
Ja. Je vertelde dat mijn vader mijn vader niet was.
Daar was hij boos over. -Dat weet ik.
Toen ik 17 was, kwam ik erachter dat de persoon die me opvoedde, Eddie…
…eigenlijk mijn adoptievader was…
…en ik dacht dat hij mijn biologische vader was.
En iedereen wist dat, behalve ik.
Pa. -Wie is dat?
Hoe gaat ermee, jongen? -Hoe is het?
Wat doe je? -Hé, hoe gaat het?
Goed. -Fijn je te zien.
Ik ben niet gewend dat je uit het huis komt.
Echt niet.
VADER
Weet je waar ik aan dacht toen ik je zag? Ik weet nog dat je over dat grasveld liep…
…terwijl je eigenlijk op zoek moest naar werk. Weet je nog?
Ik mocht alleen dit doen. Mijn vader begreep dat nooit.
Mijn vader is een ingenieur, gepensioneerd. Hij werkt.
Niet werken begrijpt hij niet. Snap je? Dat slaat nergens op volgens hem.
Hij zei: 'Ik heb nooit iemand alleen zien aankloten en spelen.
Dat is alles wat je doet. Aankloten en spelen.'
Wat? Waarom? Wat is dit? -Ik was mijn la aan het opruimen.
Daar vond ik van alles.
Ik vond een bon. Weet je nog dat ik je zes keer uit de gevangenis haalde?
Waarom wordt het elke keer meer? -Het was eigenlijk zeven keer.
Mijn stiefmoeder paste op als mijn vader aan zijn raceauto werkte.
M'n stiefmoeder was humeurig.
Ze droeg een badjas zonder koord die ze vasthield met één hand.
Ze rookte altijd en vloekte naar ons. 'Ik krijg de zenuwen van jullie.'
Ik weet alleen dat je onrustig zou zijn.
Onrustig zou zijn, maar wat ik hem vertelde en jou ook wil vertellen…
…is dat ik het zeer waardeer dat je voor ons zorgde.
Want dat was niet makkelijk.
En als ik dit zie, snap ik niet waarom je me niet…
…vermoordde.
Het belangrijkste voor mij is dat… Het betekent veel voor me…
…dat je mij je naam gaf, me adopteerde en voor me zorgde.
Zelfs na de scheiding, en dat hoefde je niet te doen.
David, het zit zo.
Dat je een baby maakt, betekent niet dat je vader wordt.
Alleen een vader kan een kind opvoeden en een man van hem maken.
Ik hield van je vanaf het eerste moment dat ik je zag.
Je was ongeveer vier maanden…
…en sindsdien houd ik van je.
Ik besefte wat m'n stiefvader me had geleerd…
…toen hij werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame…
…met The O'Jays, hier…
Hij leerde me iets terwijl ik het niet eens doorhad, namelijk: geef nooit op.
Zolang ik hem ken, hij is nu 81 jaar oud, geeft deze man nooit op.
Hij zegt steeds: 'Ik heb een afspraak…' Je hebt geen afspraken. Het is klaar.
Daar gaan we. -Ik zal eerlijk zijn.
Ik heb er zin in, want ik ben hier nooit geweest.
Dat nam ik gewoon aan.
Dat ik hier eerder was? -Dat je hier nog nooit was geweest.
Welke dromen je ook hebt, blijf daaraan werken.
Snap je wat ik bedoel?
Dat is alles wat je kunt doen, hard werken.
Het werk levert goede resultaten op. Als je maar hard werkt.
Herinner je je deze foto nog?
Ja. Die namen we bij Leo's Casino.
En wie is die kerel? -Freddie Arrington, de presentator.
Was optreden in Leo's Casino zoiets als optreden in de Apollo?
Leo's Casino was de belangrijke plek in Cleveland…
…waar alle shows waren.
En Freddie Arrington was de presentator. Hij presenteerde altijd.
De meeste shows in Leo's Casino… -Hoe oud waren jullie?
In de twintig, begin twintig.
Ik ben vooral trots op David omdat hij zo succesvol is.
Hij kan goed schrijven, goed acteren, hij heeft talent voor comedy.
…maar ik ben het trotst op de persoon die hij is.
Ik ben trots op Davids persoonlijkheid.
Hij is een goede vader voor zijn kinderen. Hij is lief voor zijn vrouw.
Daaraan zie ik dat ik een man met een bijzondere persoonlijkheid heb opgevoed…
…en dat maakt me gelukkig.
Ik slaagde van de middelbare school met een 6.
Nee, luister. Ik weet eerlijk gezegd niet eens of ik geslaagd ben.
Ik vertrok met de gasten waar ik mee kwam.
Ik twijfel er niet aan dat dit precies is wat ik moet doen.
Ik twijfel er niet aan dat ik niet voor niets met een zes ben geslaagd.
Ik twijfel er niet aan dat ik 3 keer in een afkickkliniek zat.
Want al die ervaringen hebben me gemaakt tot wie ik vandaag de dag ben.
Zodat ik mijn verhalen kan vertellen. Ik slaagde hier als laatste van mijn klas.
Ik slaagde van deze school met een 6 gemiddeld.
ADMINISTRATIE
Ik kon gewoon niet… Ik kon mijn hoofd er niet bijhouden.
Ik was altijd… Ik weet niet waardoor het kwam.
Deze plek voelde zo groot…
…en het voelde alsof alles ronddraaide met 1000 kilometer per uur.
Weet je dit nog?
De succes-galerij, onze eregalerij voor Beachwood?
Ja, dit weet ik nog. Dit is mijn klas.
We zijn samen afgestudeerd, want hij is een tv-schrijver en producent.
Hollywood-komedieschrijver.
Oké. Dus wanneer kom ik… Kom op, ik moet op de muur.
Jonathan heeft Netflix niet meegenomen. Ik moet aan de muur. Dit is ongelooflijk.
De Comedy Cellar is als…
…de Laugh Factory en The Comedy Store in LA.
Het is het Mekka van de comedy in New York.
In de Cellar werkt iedereen die iets voorstelt aan zijn act.
In mijn eerste week van huis sms't mijn vrouw me: 'Mis je ons?'
'Ik zal eerlijk met je zijn.
Het gaat prima.'
We hebben 18 maanden thuisgezeten, dus we werken elkaar op de zenuwen.
Zoals nu. We zijn in New York, in Manhattan.
Ik ben de hoofdact van Caroline's Comedy Club op Broadway.
Ik weet nog dat ik die enorme ruimte binnenliep…
…en herinner me dat moment.
Want Caroline is een klassieke, historische plek voor stand-up in NY.
De kinderen mogen niet vallen en zichzelf bezeren.
Daarom hebben ze allemaal pinda-allergieën.
Deelname-trofeeën en pinda-allergieën zijn verbonden. Echt waar.
Volle bak.
Is dat zo? -Ja.
Oké. Je hebt het. -Het is uitverkocht.
Uitverkocht. -Dat is mooi.
Word je al nerveus? -O, mijn god. Wat moet ik doen?
Dat vraag ik je elke show. -Elke show vraagt ze dat.
De comedycultuur in New York is heel anders…
…dan op andere plekken die ik heb gezien. Comedians in New York bijten door.
Dank je, kerel.
Kom maar, neef. -Hoe gaat het?
Goed. Volle zaal. -Mooi.
We hebben de doelstelling overtroffen. Het management is blij.
Hoe gaat het? -Daar is Chad.
Hoe gaat het? -Goed, klaar voor de show.
Ja, we gaan ervoor. -We gaan deze kant op.
Ik doe al jaren stand-up terwijl ik eigenlijk niet weet wie ik ben.
Dit is de eerste keer dat ik aan het touren ben…
…dat ik optreed, in de 27 jaar dat ik dit doe…
…dat mensen voor mij komen en tickets hebben gekocht.
Deze avond is uitverkocht…
…en al die mensen komen omdat ze weten wie David A. Arnold is.
Ik houd van jullie. Hoe is het? Hoe gaat het hier? Ik zie je.
We zijn in het Hanna Theater in Cleveland, Ohio…
…waar ik me klaarmaak voor mijn tweede Netflix-special morgenavond.
Deze zaal gaat helemaal los.
ACHT UUR TOT NETFLIX-OPNAME
Het was een lange weg. Ik heb niets gratis gekregen.
Alles waar ik mee gezegend ben, heb ik verdiend.
Sommige mensen zullen zeggen dat ik uit het niets kwam, ineens verscheen.
Nee. Ik doe dit al heel lang.
Werken, volhouden, doorbijten.
Mijn weg zoeken en afwijzing na afwijzing overwinnen.
Ik ben onderweg veel obstakels tegengekomen…
…de grootste waren ikzelf, mijn mentaliteit en mijn houding…
…maar ik heb elke dag gewerkt om iets beter te zijn dan de dag ervoor.
Ik ben van ver gekomen en ik heb nog een lange weg te gaan…
…maar ik ben trots op wat ik heb bereikt…
…want die dingen hebben me beter en sterker gemaakt…
…en beter voorbereid voor dit soort momenten.
Ik wil dat mijn familie weet dat ze een zoon, broer, vader en man hebben…
…die er helemaal voor gaat.
Zoveel mensen zoeken uitvluchten in het leven.
Ik weiger te leven met het idee van 'stel dat?'
Vandaag is de dag dat ik mijn lot vervul.
Deze reis hoort niet makkelijk te zijn. Deze hoort moeilijk te zijn.
Het moet een uitdaging zijn, want de reis die ik maak…
…is niet voor zwakkelingen. -Dames en heren…
Ondertiteld door: Marthe Lenders