1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,923 --> 00:00:10,135
‎คนมากมายใช้ชีวิตแบบมีข้ออ้าง

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:10,218 --> 00:00:12,887
‎ผมจะไม่ยอมให้ชีวิตขึ้นอยู่กับการ "มโน"

5
00:00:13,555 --> 00:00:18,935
‎ผมอยากให้ครอบครัวผมรู้ว่า
‎พวกเขามีลูกชาย พี่ชาย พ่อ และสามี

6
00:00:19,019 --> 00:00:21,104
‎ที่ทุ่มเททุกอย่างสุดตัว

7
00:00:21,855 --> 00:00:24,566
‎วันนี้เป็นวันที่ผมก้าวสู่หนทางที่ผมเลือก

8
00:00:24,649 --> 00:00:27,152
‎การเดินทางนี้ไม่น่าจะง่าย

9
00:00:27,235 --> 00:00:28,903
‎มันน่าจะต้องยาก

10
00:00:28,987 --> 00:00:32,824
‎น่าจะต้องท้าทาย
‎เพราะเส้นทางที่ผมเดินอยู่นี้…

11
00:00:35,368 --> 00:00:36,703
‎ถ้าอ่อนแอก็แพ้ไป

12
00:00:38,038 --> 00:00:39,539
‎ทุกท่านครับ เชิญพบกับ…

13
00:00:40,790 --> 00:00:45,587
‎เดวิด เอ. อาร์โนลด์

14
00:00:59,559 --> 00:01:01,352
‎เป็นไงบ้าง

15
00:01:03,438 --> 00:01:05,774
‎คลีฟแลนด์ โอไฮโอ

16
00:01:08,485 --> 00:01:09,903
‎เป็นยังไงกันบ้าง

17
00:01:10,862 --> 00:01:12,572
‎เชิญนั่งครับ

18
00:01:12,655 --> 00:01:13,740
‎พระเจ้าช่วย

19
00:01:13,823 --> 00:01:16,451
‎ครั้งสุดท้ายที่เราจัด
‎ผมขึ้นแสดงที่คลับคอมเมดี้

20
00:01:16,534 --> 00:01:18,161
‎ครั้งนี้เราอยู่ในโรงละคร

21
00:01:18,244 --> 00:01:21,289
‎เป็นไงล่ะ เป็นไงล่ะ

22
00:01:22,749 --> 00:01:24,542
‎ผมแสนจะดีใจ ออกจากกรงได้ซะที

23
00:01:24,626 --> 00:01:25,835
‎ทำอะไรไม่ถูกเลยทีนี้

24
00:01:25,919 --> 00:01:27,295
‎ขอบอกอย่างนี้ละกัน

25
00:01:27,921 --> 00:01:28,963
‎ขอบคุณมากครับ

26
00:01:29,047 --> 00:01:30,298
‎ดีใจที่ได้กลับมา

27
00:01:31,091 --> 00:01:34,469
‎ดีใจที่ได้กลับบ้าน แต่อากาศแบบนี้มันบ้า

28
00:01:35,970 --> 00:01:39,516
‎ผมบอกลูกๆ…
‎ลูกๆ ผมเกิดในแอลเอ ไม่เคยมาที่นี่

29
00:01:39,599 --> 00:01:42,435
‎ลูกสาวผมมีกางเกงยีนส์ ไอ้แบบที่มีรูขาดๆ

30
00:01:42,519 --> 00:01:46,022
‎ผมบอก "รู้ไว้นะ
‎เก้าองศานี่หาพิกัดรูตูดแกเจอแน่"

31
00:01:46,689 --> 00:01:48,233
‎ฟังซะที่ไหน "หนูเอาอยู่"

32
00:01:48,316 --> 00:01:49,442
‎พอออกไปเดินข้างนอก

33
00:01:49,526 --> 00:01:51,778
‎มันต้องเดินหนีบๆ ปิดอีตรงนั้น

34
00:01:51,861 --> 00:01:53,988
‎แล้วก็แบบ "แม่งเอ๊ย…"

35
00:01:55,949 --> 00:01:57,951
‎ดีที่งานเข้าทันเวลา

36
00:01:58,034 --> 00:02:00,620
‎ผมเดินสายแสดงอยู่หกเดือนที่ผ่านมา

37
00:02:00,703 --> 00:02:02,831
‎ไปมา 20 เมือง

38
00:02:02,914 --> 00:02:06,126
‎บทจะไปก็ได้ไปในเวลาเหมาะเจาะ

39
00:02:06,209 --> 00:02:09,087
‎เพราะผมต้องไปให้พ้นๆ จากบ้านนั้น

40
00:02:09,796 --> 00:02:11,131
‎คือผมอยู่ไม่ได้ละ

41
00:02:11,214 --> 00:02:14,634
‎เราอยู่บ้านกันมาเป็นชาติแล้ว
‎จำตอนที่เขาบอกสองอาทิตย์ได้มั้ย

42
00:02:14,717 --> 00:02:18,096
‎ตอนได้ยินว่าสองอาทิตย์
‎ผมแบบ "เอาวะ ได้เลยสองอาทิตย์"

43
00:02:18,179 --> 00:02:22,308
‎ฉันจะได้คุยกับลูกๆ
‎ดูซิว่าคนที่ฉันเลี้ยงมาเป็นแบบไหน

44
00:02:23,184 --> 00:02:25,603
‎จะได้ฟังเมียเล่าให้ฟังว่าที่ผ่านมาเป็นยังไง

45
00:02:25,687 --> 00:02:27,480
‎ตั้งแต่ต้นยันจบ

46
00:02:28,439 --> 00:02:31,359
‎ของพวกคุณเป็นยังไงไม่รู้นะ
‎แต่เรื่องในบ้านผมนี่ แม่งยาก

47
00:02:31,442 --> 00:02:36,072
‎คุณเคยฟังใครที่เล่าเรื่องไม่ได้เรื่องมั้ย

48
00:02:36,156 --> 00:02:39,826
‎หกนาทีเข้าไปละ "นี่มันเรื่องอะไรของมันวะ"

49
00:02:40,743 --> 00:02:43,705
‎สิบสามนาทีเข้าไป "สรุปซะทีเทิ้ด แม่คุณ"

50
00:02:43,788 --> 00:02:47,333
‎ไม่ใช่ย่ะ สรุปไปตั้งแต่ 13 นาทีที่แล้ว

51
00:02:48,543 --> 00:02:50,628
‎เล่าให้จบสนิททีเถอะ

52
00:02:55,133 --> 00:02:59,554
‎หกสัปดาห์ต่อมา ผมเริ่มออกไปโต๋เต๋
‎ตรงลานจอดรถซูเปอร์มาร์เกตใกล้บ้าน

53
00:02:59,637 --> 00:03:01,264
‎เจอแต่พวกผู้ชาย

54
00:03:01,347 --> 00:03:04,726
‎วันนึงผมผ่านไป
‎เห็นแต่พวกผู้ชายนั่งอยู่ในรถตัวเอง

55
00:03:05,810 --> 00:03:09,814
‎ผมถาม "เกิดอะไรขึ้น"
‎"อยู่ในบ้านต่อไปไม่ไหวแล้วพวก"

56
00:03:09,898 --> 00:03:11,983
‎ดูดบุหรี่ มองออกนอกหน้าต่าง

57
00:03:12,066 --> 00:03:14,194
‎"เดี๋ยวฉันได้ฆ่าใครแน่ๆ ถ้ากลับเข้าบ้าน"

58
00:03:17,655 --> 00:03:19,866
‎เราไม่ควรจะอยู่ด้วยกันขนาดนั้น

59
00:03:19,949 --> 00:03:22,160
‎นึกออกมั้ย เราอยู่ด้วยกันทั้งวัน ทุกวัน

60
00:03:22,243 --> 00:03:25,788
‎เราไม่ควรต้องอยู่ด้วยกันขนาดนั้น

61
00:03:25,872 --> 00:03:29,542
‎นึกออกนะ คุณตื่นมาแบบ
‎"ทั้งวันอีกแล้วเหรอวะ"

62
00:03:30,919 --> 00:03:33,922
‎เราควรอยู่ด้วยกันสักวันละสิบชั่วโมง

63
00:03:34,005 --> 00:03:36,966
‎แปดในสิบชั่วโมงนั้น เราควรนอน

64
00:03:39,260 --> 00:03:42,722
‎เหลือสองชั่วโมง
‎เอาไว้ทำลายความสัมพันธ์ของเรา

65
00:03:42,805 --> 00:03:44,265
‎ถ้าจะเอางั้นน่ะนะ

66
00:03:47,518 --> 00:03:50,688
‎สัปดาห์แรกที่ผมออกเดินสาย
‎เมียผมส่งข้อความมา

67
00:03:50,772 --> 00:03:52,106
‎"คิดถึงเรามั้ยคะ"

68
00:03:53,441 --> 00:03:54,984
‎"ผมต้องบอกตรงๆ…

69
00:03:56,861 --> 00:03:58,029
‎ผมสบายดี โอเคนะ"

70
00:04:01,532 --> 00:04:02,909
‎การอยู่บ้านนี่น่ะ…

71
00:04:02,992 --> 00:04:06,579
‎ถ้าคุณอยู่บ้านกับใครก็ตาม คุณจะรำคาญกันเอง

72
00:04:06,663 --> 00:04:08,706
‎คุณจะรำคาญกันได้ทุกเรื่อง

73
00:04:08,790 --> 00:04:12,585
‎ถ้าคุณอยู่กับใคร
‎คุณจะทำธุระตามปกติของคุณไม่ได้

74
00:04:12,669 --> 00:04:15,338
‎มันจะต้องมีคนอยากได้นั่นนี่ตลอด

75
00:04:15,421 --> 00:04:18,675
‎ทุกครั้ง "คุณจะเข้าครัวเหรอ หรือจะไปไหน"

76
00:04:19,384 --> 00:04:20,843
‎เปล่า ก็แค่มาหยิบรีโมต

77
00:04:20,927 --> 00:04:23,680
‎"งั้นหยิบนิตยสารนั่นให้ที"
‎"ทำไมคุณถึงอยากได้นั่นนี่ตลอด"

78
00:04:24,264 --> 00:04:27,725
‎ผมลุกขึ้นเมื่อไหร่ เธอเป็นต้องอยากได้นั่นได้นี่
‎เอาไอ้นั่นมาให้ด้วยสิ

79
00:04:27,809 --> 00:04:30,103
‎ไปเอาเองสิพับผ่า

80
00:04:30,186 --> 00:04:32,563
‎ขอผมอยู่ของผมบ้างเถอะ เข้าใจมั้ย

81
00:04:33,314 --> 00:04:34,983
‎ให้ตายเถอะ

82
00:04:35,066 --> 00:04:38,569
‎ผมกับเมียนั่งอยู่ที่โซฟา ต่างฝ่ายต่างรอ

83
00:04:39,570 --> 00:04:40,989
‎ไม่มีใครอยากลุก

84
00:04:41,072 --> 00:04:44,575
‎เพราะรู้ดีว่าถ้าใครลุก
‎ก็ต้องไปหยิบอะไรสักอย่างมาให้อีกฝ่าย

85
00:04:44,659 --> 00:04:47,161
‎เราแทบจะฉี่ใส่กันตรงนั้น

86
00:04:48,871 --> 00:04:53,251
‎แบบ "จะฉี่ใส่โซฟาให้ทั่วละนะ
‎เดี๋ยวไปเอาไอ้นั่นมาให้

87
00:04:53,334 --> 00:04:54,168
‎พูดจริงๆ"

88
00:04:57,505 --> 00:05:00,633
‎เมียผมเป็นนักดื่มน้ำตัวยง มีใครเป็นเหมือนกันมั้ย

89
00:05:00,717 --> 00:05:03,052
‎ถึงขนาดพกน้ำเป็นขวดไว้กับตัว

90
00:05:03,136 --> 00:05:04,554
‎คุณเหรอ เราไม่ชอบคุณนะ

91
00:05:05,305 --> 00:05:08,975
‎พวกชอบดื่มน้ำมักจะคิดว่า
‎ทุกคนชอบดื่มน้ำเหมือนกัน

92
00:05:09,058 --> 00:05:10,893
‎"มีใครเอาน้ำมั้ย"
‎"ไม่ มีแค่คุณ"

93
00:05:10,977 --> 00:05:12,312
‎"คุณคนเดียวเลย"

94
00:05:12,395 --> 00:05:15,773
‎"ไปซูเปอร์มาเกตที่มีน้ำวาง
‎เป็นแนวทั้งชั้นเลยก็ได้ ถ้าจะเอานะ"

95
00:05:15,857 --> 00:05:18,985
‎เมียผมพกน้ำไปได้ทุกที่ ไม่ว่าไปไหน

96
00:05:19,068 --> 00:05:20,445
‎เธอไม่เคยลืมน้ำ

97
00:05:20,528 --> 00:05:22,947
‎จนกระทั่งขึ้นชั้นบนไปเข้านอนทุกคืน

98
00:05:23,031 --> 00:05:26,617
‎ทุกคืนจริงๆ
‎เป็นแบบนี้เหมือนกันทุกคืนที่บ้านผม

99
00:05:33,333 --> 00:05:34,208
‎"เป็นอะไร"

100
00:05:36,836 --> 00:05:39,130
‎"ฉันว่าฉันลืมน้ำ"

101
00:05:39,714 --> 00:05:43,384
‎ทำไมต้องทำท่านี้
‎ทำอย่างกับจะพกน้ำในชุดนอน

102
00:05:44,218 --> 00:05:48,848
‎แล้วเธอก็ทำมาเป็นพูดดี
‎"ถ้าบังเอิญคุณลงไปข้างล่างนะคะ

103
00:05:48,931 --> 00:05:50,558
‎เอาน้ำมาให้ฉันด้วยนะ"

104
00:05:50,641 --> 00:05:52,435
‎ใครจะบังเอิญลงไปข้างล่าง

105
00:05:53,102 --> 00:05:54,979
‎เคยเหรอ ที่คุณจะลงไปฉี่

106
00:05:55,063 --> 00:05:57,732
‎แล้วแบบ "อ้าวเฮ้ย ฉันลงมาข้างล่างนี่หว่า

107
00:05:58,232 --> 00:06:01,235
‎ต้องไปเอาน้ำให้จูลี่ เพราะฉันลงมาข้างล่าง"

108
00:06:01,319 --> 00:06:03,654
‎ก็ลงไปเอาเองสิ!

109
00:06:06,574 --> 00:06:09,535
‎เรากวนประสาทกันเอง
‎เรื่องเถียงกันนี่ จะเล่าให้ฟัง

110
00:06:09,619 --> 00:06:11,037
‎เราเถียงกันตลอด

111
00:06:11,120 --> 00:06:12,997
‎ผมกับเมียเถียงกันทุกวัน

112
00:06:13,081 --> 00:06:14,832
‎ทุกวันจริงๆ
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่โต

113
00:06:14,916 --> 00:06:16,793
‎แต่ทุกวันเราต้องหาเรื่องเถียงกัน

114
00:06:16,876 --> 00:06:19,587
‎"จะเอาไง อยากมีเรื่องหรือว่าจะยังไง"

115
00:06:19,670 --> 00:06:22,090
‎นั่นเธอพูดกับผมนะ ทุกวัน

116
00:06:23,549 --> 00:06:24,759
‎ผมกลัวเมียครับ

117
00:06:25,510 --> 00:06:29,430
‎ผมกับเมียเถียงกันประจำ
‎รู้มั้ยว่าเราอยู่ด้วยกันมานานแค่ไหน

118
00:06:29,514 --> 00:06:31,599
‎เราเถียงกันต่อหน้าคุณยังได้

119
00:06:31,682 --> 00:06:32,975
‎เรื่องคุณนั่นแหละ

120
00:06:33,851 --> 00:06:36,062
‎แล้วเราก็ไม่สนด้วยว่าคุณอยู่ตรงนั้น

121
00:06:36,729 --> 00:06:39,690
‎คุณเคยไปกับคู่ที่ชอบเถียงกันมั้ย

122
00:06:39,774 --> 00:06:42,527
‎เธอแบบ "นี่มันไม่เกี่ยวกับเราละ ชิ่งดีกว่ามั้ย"

123
00:06:42,610 --> 00:06:44,987
‎ผมว่า "บอกแล้วว่าไม่อยากมากินข้าวกับพวกนี้

124
00:06:45,071 --> 00:06:46,739
‎แต่คุณก็ยังลากผมออกมา

125
00:06:46,823 --> 00:06:49,617
‎ช่างแม่งเถอะ จูลี่ กินๆ เข้าไป" แบบนี้ครับ

126
00:06:51,411 --> 00:06:54,789
‎เราเถียงกันเพราะเรารู้…

127
00:06:54,872 --> 00:06:57,959
‎เราอยู่ในบ้านนี้มานานเกินไป
‎อยู่ด้วยกันมานานเกินไป

128
00:06:58,042 --> 00:07:01,921
‎ผมกับเมียอยู่กันมานานพอที่จะเห็นตรงกันว่า

129
00:07:02,004 --> 00:07:06,634
‎เราทั้งคู่ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะว่ายังไง พอๆ กัน

130
00:07:06,717 --> 00:07:09,178
‎รู้มั้ยต้องอยู่กินกันมานานแค่ไหน
‎กว่าจะเห็นตรงกัน

131
00:07:09,262 --> 00:07:10,513
‎วันก่อนผมกำลังคุยกับเธอ

132
00:07:10,596 --> 00:07:13,933
‎ระหว่างที่ผมกำลังพูด
‎เธอเดินออกจากห้องไปเฉยเลย

133
00:07:14,767 --> 00:07:18,104
‎ไม่ส่งสัญญาณอะไรทั้งสิ้น เดินออกไปเฉยๆ

134
00:07:18,187 --> 00:07:20,273
‎ผมไม่ได้ว่าอะไรเธอนะ มันก็ควรอยู่

135
00:07:20,356 --> 00:07:22,859
‎น่าจะไปซะตั้งแต่สิบนาทีก่อนหน้านั้น
‎ผมจะไม่โกหกนะ

136
00:07:24,902 --> 00:07:27,613
‎หลายๆ คู่จบกันไปช่วงโรคระบาดขี้ปะติ๋วนี้

137
00:07:27,697 --> 00:07:30,324
‎พวกคุณบางคนคบใครอยู่แล้วมันไม่เวิร์ก

138
00:07:30,408 --> 00:07:33,161
‎คุณรู้ตัวว่า "ฉันไม่อยากอยู่กับคนคนนี้แล้ว"

139
00:07:33,244 --> 00:07:35,371
‎เพื่อนสนิทผมคนนึงทิ้งครอบครัวไปเลย

140
00:07:36,164 --> 00:07:39,459
‎คือออกไปข้างนอกแล้วไม่กลับเข้าบ้านอีกเลย

141
00:07:39,542 --> 00:07:41,043
‎เหมือนไปดูจดหมายในตู้

142
00:07:41,127 --> 00:07:44,422
‎คุณไม่ต้องบอกใครเวลาออกไปดูจดหมายในตู้

143
00:07:44,505 --> 00:07:45,923
‎แค่ไปดูจดหมาย

144
00:07:46,007 --> 00:07:49,552
‎มันออกไป
‎แล้วเราก็ไม่เห็นหัวมันอีกเลยตั้งแต่วันนั้น

145
00:07:51,053 --> 00:07:53,139
‎มันเป็นแบบนี้ พอมีครอบครัว

146
00:07:53,222 --> 00:07:55,224
‎ผมคิดว่าการทิ้งครอบครัวแบบนึงก็คือ

147
00:07:55,308 --> 00:07:58,394
‎การหายตัวไปและไม่ได้ข่าวจากกันอีก

148
00:07:58,478 --> 00:08:01,814
‎แต่หมอนี่ไม่ใช่
‎ทุกครั้งที่ผมส่งข้อความไป มันจะตอบ

149
00:08:03,065 --> 00:08:04,525
‎"แกอยู่ไหน"

150
00:08:04,609 --> 00:08:06,152
‎"ตายแล้ว" ฮ้า!

151
00:08:07,153 --> 00:08:09,155
‎ผมถาม "จะกลับมามั้ย" "ไม่"

152
00:08:09,238 --> 00:08:12,450
‎ผมว่า "ใครกันวะ ทิ้งครอบครัว

153
00:08:12,533 --> 00:08:15,369
‎แล้วดันส่งข้อความหาเพื่อนเก่า ใครกันวะ"

154
00:08:16,537 --> 00:08:19,790
‎ทุกครั้งหลังจากที่ผมออกจากบ้านไปสามเดือน

155
00:08:19,874 --> 00:08:21,501
‎เมียผมจะ "คุณอยู่ไหน"

156
00:08:21,584 --> 00:08:24,212
‎ผมก็ "ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็กลับ

157
00:08:24,295 --> 00:08:26,088
‎ผมไม่ทิ้งข้าวของของผมไว้หรอก"

158
00:08:26,589 --> 00:08:27,965
‎เพราะเพื่อนผม มันไปแล้ว

159
00:08:28,049 --> 00:08:31,886
‎ทิ้งรองเท้าสารพัดยี่ห้อ ราคารวมๆ 25,000 ได้

160
00:08:31,969 --> 00:08:33,012
‎มันทิ้งไว้หมด

161
00:08:33,095 --> 00:08:34,597
‎ไม่กลับมาเอาเลย

162
00:08:34,680 --> 00:08:38,226
‎นึกออกมั้ยครับ คุณทนไม่ไหว
‎ทิ้งข้าวของทุกอย่าง แล้วไปเลย

163
00:08:38,309 --> 00:08:41,103
‎มันนึกจะไปก็ไปเลย ชุดโปรดก็ไม่เอา

164
00:08:41,187 --> 00:08:43,439
‎คิดดูสิว่าอะไรๆ ในบ้านมันแย่แค่ไหน

165
00:08:43,523 --> 00:08:46,484
‎แบบ "ทิ้งก็ได้วะชุดนี้ ไปหาใหม่เอาดาบหน้า

166
00:08:46,567 --> 00:08:48,236
‎ช่างหัวบ้านนั้นสิ"

167
00:08:49,529 --> 00:08:52,823
‎ไม่เอาแล้วแว่น บัตรประชาชน
‎ไม่เอาอะไรทั้งนั้น

168
00:08:52,907 --> 00:08:55,701
‎ไปต่อคิวทำใบขับขี่ซะยังดีกว่ากลับไปอยู่กับหล่อน

169
00:08:55,785 --> 00:08:56,911
‎มันเป็นแบบนั้น

170
00:08:57,453 --> 00:09:00,998
‎ผมบอกเมีย "ถ้าผมจะไป
‎ผมเก็บข้าวของไปเรียบ แถมข้าวของคุณด้วย

171
00:09:01,082 --> 00:09:02,083
‎เข้าใจนะ"

172
00:09:03,376 --> 00:09:05,795
‎ไม่มีใครทำแบบนั้น

173
00:09:05,878 --> 00:09:07,505
‎เพราะผมรู้ว่าผมกำลังเผชิญกับอะไร

174
00:09:07,588 --> 00:09:09,298
‎ผมรู้ว่าผมกำลังเผชิญกับอะไรในชีวิต

175
00:09:09,382 --> 00:09:11,759
‎ผมอยู่ในช่วงวิกฤตวัยกลางคน

176
00:09:11,842 --> 00:09:13,386
‎ผมอยู่ในวัยนั้นแล้ว

177
00:09:13,469 --> 00:09:14,679
‎โดยเฉพาะในฮอลลีวูด

178
00:09:14,762 --> 00:09:17,181
‎เป็นวัยที่คุณทิ้งเมียคนแรก

179
00:09:17,265 --> 00:09:19,183
‎ไปหาเมียคนที่สองเอ๊าะๆ

180
00:09:19,892 --> 00:09:21,894
‎พาไปขับรถเล่นทั้งวัน

181
00:09:23,312 --> 00:09:26,440
‎ก็ดูพวกผู้หญิงสิ วัยนี้แหละโดนทิ้งทั้งนั้น

182
00:09:26,524 --> 00:09:27,650
‎ดูหน้าคุณสิ

183
00:09:30,236 --> 00:09:33,906
‎นี่เรื่องสำคัญนะ ในทางทฤษฎี มันฟังดูดีมาก

184
00:09:33,990 --> 00:09:35,992
‎มันน่าสนุก อะไรใหม่ๆ สนุกๆ

185
00:09:36,075 --> 00:09:39,036
‎แต่ในความเป็นจริง เดี๋ยวคุณก็ทำกับคนใหม่

186
00:09:39,120 --> 00:09:40,413
‎เหมือนที่ทำกับคนแรก

187
00:09:40,997 --> 00:09:42,748
‎มันไม่มีอะไรใหม่หรอก

188
00:09:42,832 --> 00:09:44,792
‎นะ เปลี่ยนแล้วก็ไม่มีอะไรใหม่

189
00:09:44,875 --> 00:09:47,128
‎เดี๋ยวผมก็จะคุยเรื่องเดิมๆ

190
00:09:47,211 --> 00:09:50,256
‎ถ้าได้เมียสาว เดี๋ยวผมก็ต้องมีลูกกับเมียสาว

191
00:09:50,339 --> 00:09:52,800
‎แล้วเธอก็จะอยากมีแบบที่เมียคนแรกมี

192
00:09:52,883 --> 00:09:55,803
‎เธอจะแบบ "พวกคุณมีลูกกัน เราไม่มีอะไรเลย

193
00:09:55,886 --> 00:09:57,430
‎ฉันก็อยากมีมั่ง มีนั่น มีนี่…"

194
00:09:58,139 --> 00:09:59,098
‎แบบนั้น

195
00:09:59,682 --> 00:10:04,353
‎นึกภาพสิว่าผมอยู่ในงานแต่งลูกสาวคนโต
‎มีลูกหกเดือนอยู่บนตัก ตอนผมอายุ 68

196
00:10:04,437 --> 00:10:05,896
‎ทั้งงั่ก ทั้งง่วง

197
00:10:07,648 --> 00:10:08,941
‎ฟังดูสนุกมั้ยล่ะ

198
00:10:13,613 --> 00:10:17,450
‎เพื่อนซี้ผม พรรคพวกผมสองสามคน
‎ทิ้งเมียแรกทั้งนั้น

199
00:10:17,533 --> 00:10:19,118
‎ไปแต่งกับเมียสาว

200
00:10:19,201 --> 00:10:22,038
‎เมียคนที่สองอ่อนกว่า 15 ปี คึกเลย

201
00:10:22,121 --> 00:10:25,082
‎คนนึงเพิ่งฉลองครบรอบแต่งงานครั้งที่สาม

202
00:10:25,958 --> 00:10:27,126
‎มันกับเมียมัน

203
00:10:27,209 --> 00:10:29,337
‎คิดดู เมียมันอายุน้อยกว่าผม 15 ปี

204
00:10:29,420 --> 00:10:30,671
‎มันอายุเท่าผม

205
00:10:30,755 --> 00:10:33,924
‎ดูภาพวิดีโอของมันกับเมียในงานเต้นรำ

206
00:10:34,508 --> 00:10:36,385
‎เธอเต้นสุดพลังเลย

207
00:10:37,345 --> 00:10:38,888
‎ไอ้เวรนี่ง่อยสิ

208
00:10:43,601 --> 00:10:46,062
‎เก๊กหน้าแก่ เต้นไปด้วย

209
00:10:50,316 --> 00:10:53,027
‎ผมโทรไปบอก "เพื่อน เอาวิดีโอออกเหอะ

210
00:10:54,111 --> 00:10:55,988
‎มึงดูง่อยมาก

211
00:10:56,072 --> 00:10:57,490
‎เอาออกเหอะ"

212
00:10:58,991 --> 00:11:01,035
‎ผมจะไม่ทำอะไรแบบนั้น

213
00:11:02,328 --> 00:11:04,121
‎ผมจะนั่งกับเมียผม

214
00:11:04,205 --> 00:11:06,957
‎นั่งกินโดริโทสจนพุงแตกตายด้วยกันไปเลย

215
00:11:07,041 --> 00:11:08,292
‎เราจะทำแบบนี้

216
00:11:09,210 --> 00:11:10,753
‎และไม่ทำแบบนั้น

217
00:11:14,840 --> 00:11:17,802
‎เราพยายามจะกำจัดลูกๆ ออกไป เราต้องทำ

218
00:11:17,885 --> 00:11:19,970
‎อยากให้ชีวิตคู่สดชื่น

219
00:11:20,054 --> 00:11:21,764
‎ก็ต้องกำจัดลูกๆ ออกไปจากชีวิตเรา

220
00:11:22,348 --> 00:11:24,392
‎ผมมีลูกสองคน อายุ 14 กับ 16

221
00:11:24,475 --> 00:11:27,770
‎ผมจะบอกอะไรให้ อย่างแรก เด็กรุ่นใหม่พวกนี้

222
00:11:27,853 --> 00:11:31,899
‎คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ทำตามใจได้ทุกอย่าง
‎เกิดมาผมก็เพิ่งเคยเห็น

223
00:11:31,982 --> 00:11:32,817
‎ได้ยินมั้ยครับ

224
00:11:33,526 --> 00:11:34,860
‎แต่ประเด็นก็คือ

225
00:11:34,944 --> 00:11:38,239
‎ที่พวกเขาเป็นแบบนี้
‎ก็เพราะเราทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้

226
00:11:38,322 --> 00:11:39,240
‎ลูกผมเหมือนกัน

227
00:11:39,323 --> 00:11:41,701
‎เพราะทุกคนก็อยากทำให้ดีขึ้นเพื่อลูก

228
00:11:41,784 --> 00:11:43,452
‎อยากทำให้ดีกว่าที่เคยทำมา

229
00:11:43,536 --> 00:11:45,788
‎แล้วผมก็มาคิด "ที่ฉันทำมาก็ดีมากอยู่แล้วนี่"

230
00:11:45,871 --> 00:11:48,416
‎แล้วจะตั้งเป้าเอาแป๊ะอะไรอีกวะ
‎ฉันพยายามจะทำอะไรเนี่ย

231
00:11:50,751 --> 00:11:53,003
‎ถึงตรงนี้ผมถึงได้รู้ว่าผมทำมากไปแล้ว

232
00:11:53,087 --> 00:11:55,214
‎แอนนา เกรซ ลูกสาวผม จะอายุ 16

233
00:11:55,297 --> 00:11:57,508
‎โทรหาผม บอก "หนูอยากคุยกับพ่อหน่อย"

234
00:11:58,634 --> 00:12:00,636
‎ผมไม่เคยพูดแบบนั้นกับพ่อผมเลย

235
00:12:01,303 --> 00:12:04,014
‎ที่จริงผมก็ว่าดีแล้วที่เราไม่คุยกัน บอกตรงๆ

236
00:12:04,849 --> 00:12:07,059
‎ลูกผมบอก "หนูอยากคุยกับพ่อค่ะ
‎หนูจะอายุ 16 แล้ว

237
00:12:07,143 --> 00:12:09,895
‎หนูอยากคุยกับพ่อเรื่องรถที่หนูชอบ"

238
00:12:13,566 --> 00:12:16,485
‎ผมแบบ "พ่อก็อยากได้ยินนะว่าลูกคิดไว้ยังไง"

239
00:12:18,446 --> 00:12:20,573
‎เธอบอก "หนูดูๆ จีแวกอนไว้"

240
00:12:23,576 --> 00:12:25,745
‎"แกคิดเลอะเทอะอะไรของแก

241
00:12:25,828 --> 00:12:30,082
‎แกจะมีจีแวกอนในอนาคตเนี่ยนะ"

242
00:12:30,166 --> 00:12:33,169
‎อะไรทำให้แกคิดว่าเราจะซื้อรถราคาหลักแสน

243
00:12:34,044 --> 00:12:38,132
‎จูลี่จะของขึ้นเลยเวลาลูกๆ พูดอะไร
‎พอจูลี่ได้ยินแบบนี้ เธอเหวี่ยงเลย

244
00:12:38,215 --> 00:12:41,302
‎"นี่ๆ ฉันนอนขี่พ่อแก ฉันยังไม่ได้ขี่จีแวกอนเลย

245
00:12:41,385 --> 00:12:43,888
‎อย่าหวังว่าแกจะได้จีแวกอน

246
00:12:46,015 --> 00:12:49,101
‎ที่แกจะได้คือโคโรลล่าปี 98 ไสหัวไปเลย"

247
00:12:51,854 --> 00:12:54,356
‎อะไรทำให้มันคิดว่ามันจะได้จีแวกอน

248
00:12:54,440 --> 00:12:56,066
‎เพราะพวกเขาได้ทุกอย่างมาตลอด

249
00:12:56,150 --> 00:12:58,903
‎นี่มันเป็นยุคที่ปรนเปรอทุกอย่างให้เด็ก

250
00:12:58,986 --> 00:13:01,489
‎เป็นยุคแจกถ้วยรางวัลให้เด็ก

251
00:13:01,572 --> 00:13:03,115
‎ผมจะบอกอะไรให้

252
00:13:03,199 --> 00:13:05,659
‎ที่บ้านคุณมีถ้วยรางวัลของลูกไหม

253
00:13:05,743 --> 00:13:08,162
‎ลูกๆ คุณจะไม่ได้ดิบได้ดีหรอก ฟังไว้

254
00:13:08,996 --> 00:13:11,499
‎ผมบอกเลยว่ามันไร้สาระ

255
00:13:11,582 --> 00:13:14,126
‎มันบอกว่า "ทุกคนคือผู้ชนะ"

256
00:13:14,210 --> 00:13:15,961
‎ผิดแล้ว ผู้ชนะกะผีสิ

257
00:13:16,045 --> 00:13:18,130
‎ในชีวิตนี้ผมรู้จักพวกขี้แพ้อยู่หลายคน

258
00:13:18,214 --> 00:13:22,468
‎ผมพยายามแทบตาย
‎ก็ยังถูกจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับพวกเฮงซวยนี่

259
00:13:22,551 --> 00:13:26,263
‎พวกผู้ชนะกับพวกขี้แพ้
‎มันจะได้ดิบได้ดีเหมือนกันได้ยังไง

260
00:13:26,347 --> 00:13:27,264
‎บอกผมหน่อย

261
00:13:27,348 --> 00:13:29,642
‎เราสอนอะไรเด็กๆ เนี่ย
‎ทุกคนคือผู้ชนะเหรอ ผิดแล้ว

262
00:13:29,725 --> 00:13:32,102
‎ไปขอเงินกู้ซื้อบ้านได้เหมือนกันมั้ย

263
00:13:34,104 --> 00:13:35,940
‎ธนาคารบอกคุณตอนไหนเหรอว่า

264
00:13:36,023 --> 00:13:38,776
‎"เรารู้ว่าเครดิตคุณมันห่วย รายได้ของคุณก็แย่

265
00:13:38,859 --> 00:13:41,195
‎แต่สำหรับธนาคารนี้ ทุกคนคือผู้ชนะ

266
00:13:42,822 --> 00:13:46,450
‎เอาไปเลยเงินกู้ โชคดีนะ"
‎ไปไกลๆ เลย มันไม่จริงหรอก

267
00:13:47,535 --> 00:13:50,037
‎ถ้วยรางวัลเอย ใบประกาศเกียรติคุณเอย

268
00:13:50,120 --> 00:13:53,499
‎ขยันให้จริงๆ ไอ้ใบประกาศเกียรติคุณเด็กเนี่ย

269
00:13:53,582 --> 00:13:55,668
‎ลูกสาวผมตอนเรียนประถมสาม กลับมาบ้าน

270
00:13:55,751 --> 00:13:59,839
‎พร้อมใบประกาศร่วมเป็นอาสาสมัครที่โรงเรียน

271
00:13:59,922 --> 00:14:03,092
‎ใส่กรอบ เอาขึ้นแขวนฝาผนัง คู่กับใบปริญญาแม่

272
00:14:03,175 --> 00:14:04,426
‎ปลื้ม

273
00:14:04,510 --> 00:14:07,513
‎ผมแบบ "เอามันลงมาเดี๋ยวนี้เลย

274
00:14:07,596 --> 00:14:09,473
‎ยากนะกว่าแม่แกจะได้ใบปริญญานี้

275
00:14:09,557 --> 00:14:14,061
‎แกจะเอาใบประกาศจากการแจกหลอดกระดาษ
‎ในวันรักษ์โลกมาแขวนคู่เนี่ยนะ"

276
00:14:16,146 --> 00:14:18,190
‎เราไม่ทำอะไรแบบนั้น

277
00:14:20,401 --> 00:14:24,071
‎ได้มาเรื่อย ใบประกาศเอย ถ้วยรางวัลเอย

278
00:14:24,154 --> 00:14:26,782
‎ปัญหาก็คือ สนามเด็กเล่นมันนุ่มเกินไป

279
00:14:26,866 --> 00:14:29,368
‎นั่นแหละปัญหา สนามมันเปลี่ยนไปเยอะ

280
00:14:29,451 --> 00:14:32,204
‎ผมโตมากับสนามลาดยางมะตอย

281
00:14:33,163 --> 00:14:37,167
‎สนามคอนกรีต มีกระจกเรี่ยราดบนพื้น

282
00:14:37,251 --> 00:14:41,130
‎คุณจะล้มเข่าแตก เลือดออก
‎แล้วก็ลุกขึ้นเล่นต่อ

283
00:14:42,256 --> 00:14:45,926
‎คุณเคยไปสนามเด็กเล่นสมัยนี้มั้ย
‎โดยเฉพาะในย่านดีๆ

284
00:14:46,010 --> 00:14:48,387
‎พื้นสนามบุฟองน้ำครับ

285
00:14:48,971 --> 00:14:54,059
‎ผืนดินถูกแทนที่ด้วยฟองน้ำ
‎เพื่อทะนุถนอมไอ้เด็กเปรตพวกนี้

286
00:14:58,772 --> 00:15:02,860
‎พวกเขาก็ได้แต่ใช้ชีวิตไปแบบสบายๆ
‎เหมือนทุกอย่างมันฉลุย

287
00:15:02,943 --> 00:15:05,279
‎ฉลุยกะผีสิ

288
00:15:06,572 --> 00:15:08,324
‎มันไม่จริงหรอก

289
00:15:09,450 --> 00:15:11,285
‎ไม่มีอะไรจริงเลย

290
00:15:12,119 --> 00:15:13,329
‎แต่เราก็ทำแบบนั้น

291
00:15:13,412 --> 00:15:14,747
‎ผมโตมาในยุค 80

292
00:15:14,830 --> 00:15:17,958
‎ผมโตมาในยุค 80 ผมรู้ว่าหลายอย่างก็ไม่จริง

293
00:15:18,042 --> 00:15:19,793
‎ผมทำหลายอย่างที่ไม่ถูก

294
00:15:19,877 --> 00:15:22,546
‎แต่หน้าที่ของผมก็คือเรียนรู้การใช้ชีวิต

295
00:15:22,630 --> 00:15:25,424
‎ก้าวผ่านไปให้ได้ แล้วทิ้งเรื่องบ้าบอไว้ข้างหลัง

296
00:15:25,507 --> 00:15:27,676
‎นั่นคือหน้าที่ผม และตอนนี้ผมก็อบรมลูกๆ

297
00:15:27,760 --> 00:15:30,429
‎เพราะผมอยากให้พวกเขามีสิ่งนั้นอยู่ในตัว

298
00:15:30,512 --> 00:15:32,348
‎ผมพร่ำบอกเรื่องนี้กับลูกๆ ตลอด

299
00:15:32,431 --> 00:15:36,185
‎แกต้องมีพลังที่จะทำให้แกสู้ต่อไปได้
‎ในยามที่มันยากลำบาก

300
00:15:36,268 --> 00:15:37,603
‎เพราะมันจะยาก

301
00:15:37,686 --> 00:15:39,563
‎เข้าใจมั้ย ชีวิตข้างหน้ามันจะยากขึ้น

302
00:15:39,647 --> 00:15:43,192
‎พ่อไม่สนว่าแกยอดเยี่ยมแค่ไหน
‎ตอนเรียนม.ปลายหรือมหาวิทยาลัย

303
00:15:43,275 --> 00:15:44,568
‎แกต้องมีสิ่งนี้

304
00:15:44,652 --> 00:15:47,947
‎ผมเรียนจบมาแบบได้ที่โหล่ในชั้น

305
00:15:48,030 --> 00:15:49,114
‎คุณรู้มั้ย

306
00:15:49,198 --> 00:15:53,285
‎ในสายที่ผมเรียน
‎ชื่อผม ต่อด้วยชื่อคนที่พิมพ์รายชื่อ

307
00:15:55,120 --> 00:15:57,998
‎ไม่มีต่ำกว่านี้แล้ว

308
00:15:58,832 --> 00:16:01,502
‎แต่ผมมีสิ่งนั้นอยู่ในตัว

309
00:16:01,585 --> 00:16:04,672
‎และผมก็มองหาสิ่งนั้นในตัวลูกๆ ผม

310
00:16:10,552 --> 00:16:12,638
‎ผมอยากให้ลูกมีสิ่งนั้น

311
00:16:12,721 --> 00:16:14,056
‎และผมพยายามอย่างมาก

312
00:16:14,139 --> 00:16:16,642
‎ผมได้พยายามแล้ว ลูกๆ ผมไปแข่งวอลเลย์บอล

313
00:16:16,725 --> 00:16:20,646
‎เราไปแข่งวอลเลย์บอลแจกถ้วยนานมาแล้ว

314
00:16:20,729 --> 00:16:23,899
‎พอผ่านไประยะนึง
‎ผมเริ่มเห็นลูกๆ ไม่ได้เล่นตามที่ใจอยากเล่น

315
00:16:23,983 --> 00:16:25,192
‎ผมไม่ชอบแบบนั้น

316
00:16:25,275 --> 00:16:28,278
‎ถ้าจะเล่นต่อ เราก็ต้องเล่นกีฬาจริงๆ

317
00:16:28,362 --> 00:16:30,656
‎ผมเลยพาพวกเขาไปเล่นวอลเลย์บอลสโมสร

318
00:16:30,739 --> 00:16:34,994
‎ผมไม่รู้ว่าพวกคุณรู้จักกีฬาสโมสรแค่ไหนนะ
‎แต่มันมีสองแบบ

319
00:16:35,077 --> 00:16:37,579
‎แบบโคตรแพง กับแบบโคตรแข่ง

320
00:16:37,663 --> 00:16:38,831
‎ที่บอกว่าโคตรแพง

321
00:16:38,914 --> 00:16:42,543
‎นั่นหมายถึงหลายพันดอลลาร์
‎จ่ายให้ห้องพักโรงแรมในรัฐต่างๆ

322
00:16:42,626 --> 00:16:44,128
‎เพื่อดูลูกลงแข่งแบบแรงๆ

323
00:16:44,211 --> 00:16:46,922
‎ถ้าผมยอมสูญเงินหลายพันเพื่อไปดูลูกแข่ง

324
00:16:47,006 --> 00:16:49,633
‎แปลว่าผมอยากเห็นลูกเล่นหนักๆ เข้าใจมั้ย

325
00:16:52,302 --> 00:16:54,722
‎ผมจำได้ ตอนแอนนา เกรซประมาณ 13 ขวบ

326
00:16:54,805 --> 00:16:56,807
‎เราพาเธอไปเล่นในสโมสร

327
00:16:56,890 --> 00:16:58,517
‎แล้วเธอก็ไปเวกัส

328
00:16:58,600 --> 00:17:00,269
‎ไปแข่งรอบชิงชนะเลิศ

329
00:17:00,352 --> 00:17:03,105
‎ทันทีที่ลูกลงสนาม ผมเห็นว่าลูกเห็น

330
00:17:03,188 --> 00:17:05,691
‎ว่านี่ไม่ใช่วอลเลย์บอลแจกถ้วย

331
00:17:05,774 --> 00:17:08,277
‎เพราะแววตาสาวๆ พวกนี้บ่งบอก

332
00:17:08,360 --> 00:17:09,778
‎ตีบอลป้าบๆๆ

333
00:17:10,404 --> 00:17:12,948
‎ผมเห็นความมั่นใจของลูกเริ่มสั่นคลอน

334
00:17:13,032 --> 00:17:14,283
‎ผมไม่ชอบเลย

335
00:17:14,366 --> 00:17:15,993
‎พอบอลมา มันแบบ…

336
00:17:16,076 --> 00:17:17,703
‎ผมบอก "ฉิบหายละ"

337
00:17:19,038 --> 00:17:21,999
‎คุณเคยโกรธชนิดลุกเป็นไฟมั้ย

338
00:17:22,082 --> 00:17:24,293
‎ผมอยู่หน้าอัฒจันทร์กับพวกพ่อแม่

339
00:17:24,376 --> 00:17:26,587
‎เดินกลับไปกลับมา มองไปที่แอนนา เกรซ

340
00:17:26,670 --> 00:17:28,464
‎จูลี่บอก "คุณนั่งลงดีกว่ามั้ง"

341
00:17:28,547 --> 00:17:32,259
‎ผมบอก "เงียบเหอะ จูลี่
‎ผมไม่ได้เสียเงินถ่อมาถึงนี่เพื่อดูลูกเล่นเปลี้ยๆ

342
00:17:32,342 --> 00:17:34,636
‎ผมจะฆ่าแม่งให้หมดทุกคนในนี้"

343
00:17:38,265 --> 00:17:40,434
‎เมียผมคิดว่าพูดแบบนั้นมันแย่ที่สุด

344
00:17:40,517 --> 00:17:42,436
‎"พูดแบบนั้นได้ยังไง" ทำไมจะไม่ได้

345
00:17:42,519 --> 00:17:45,689
‎พ่อผมพูดแบบนี้กรอกหูเราอาทิตย์ละหนจนโต

346
00:17:46,565 --> 00:17:49,485
‎ได้ยินทุกอาทิตย์ "ฉันจะฆ่าแม่งให้หมดทุกคนในนี้

347
00:17:50,319 --> 00:17:51,987
‎แล้วก็ฆ่าตัวตายซะ"

348
00:17:52,071 --> 00:17:54,156
‎ผมบอก "เดี๋ยวนะ

349
00:17:54,239 --> 00:17:56,992
‎เราต้องตายกันหมดเพราะน้ำผลไม้กล่องเนี่ยนะ"

350
00:17:57,076 --> 00:17:59,078
‎เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย

351
00:18:01,330 --> 00:18:05,334
‎ผมไม่เคยเข้าใจอารมณ์โกรธแบบนั้น
‎จนกระทั่งตอนนี้

352
00:18:06,085 --> 00:18:08,712
‎ผมมองแอนนา เกรซ
‎ในขณะที่เธอพยายามมองไปข้างหน้า

353
00:18:08,796 --> 00:18:10,881
‎เหมือนเธอไม่เห็นว่าผมจ้องดูอยู่

354
00:18:10,964 --> 00:18:14,551
‎แต่ผมรู้ว่าเธอรู้สึกร้อนผ่าวๆ บนใบหน้าข้างนั้น

355
00:18:16,220 --> 00:18:17,346
‎เราสบตากัน

356
00:18:17,429 --> 00:18:20,140
‎ผมแบบ "จบเกมเมื่อไหร่ แกโดนตีก้นแน่"

357
00:18:25,145 --> 00:18:29,441
‎พอขึ้นรถได้เราก็เถียงกันสี่ชั่วโมงครึ่ง
‎ตลอดทางจากเวกัสยันแอลเอ

358
00:18:29,525 --> 00:18:30,984
‎"ลูกไม่เต็มที่เลย" "เต็มที่แล้ว"

359
00:18:31,068 --> 00:18:33,195
‎"ไม่หรอก พ่อรู้ว่าพยายามเต็มที่เป็นยังไง"

360
00:18:36,323 --> 00:18:38,909
‎มันออกอาการนี้ เวลาเถียงกับเด็กวัยรุ่น

361
00:18:41,745 --> 00:18:43,580
‎สรุปว่า มันเลิก

362
00:18:49,628 --> 00:18:51,213
‎นี่คือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้

363
00:18:51,839 --> 00:18:55,467
‎ถ้าคุณมีความเห็นที่ไม่ถูกใจคนในครอบครัว

364
00:18:56,135 --> 00:18:58,220
‎สุดท้ายแล้วคุณก็ต้องปล่อยมันไป

365
00:18:58,303 --> 00:19:02,933
‎เพราะไม่ว่าความเห็นของคุณเป็นยังไง
‎สุดท้ายพวกเขาก็ยังติคุณอยู่ดี

366
00:19:03,016 --> 00:19:07,187
‎เพราะประเด็นของผมคือ เราจะไม่เลิก
‎ลงมือทำอะไรแล้ว ต้องทำให้เสร็จ

367
00:19:07,271 --> 00:19:09,022
‎ถูไถไปจนเสร็จไม่ว่าจะยังไง

368
00:19:09,106 --> 00:19:10,983
‎ผมว่านั่นเป็นบทเรียนที่ดี

369
00:19:11,066 --> 00:19:14,444
‎แต่พวกเขากลับมองว่า "พลังงานของพ่อมันแย่

370
00:19:14,528 --> 00:19:16,530
‎ต้องแบบนี้คนถึงจะชื่นชอบ"

371
00:19:16,613 --> 00:19:18,657
‎นี่คือยุคของการดูดเสียง แล้วใส่บี๊บ

372
00:19:18,740 --> 00:19:23,287
‎"พ่อเอาเรื่องหุ่นมาล้อเล่น
‎มันเป็นการทำร้ายจิตใจ อย่างงั้นอย่างงี้"

373
00:19:27,332 --> 00:19:29,168
‎รู้มั้ยว่าแบบไหนที่ทำร้ายจิตใจ

374
00:19:29,251 --> 00:19:31,587
‎สูญเงิน 3,500 ในเวกัสเพื่อดูแกแข่งท่านี้ไง

375
00:19:31,670 --> 00:19:33,672
‎แบบนั้นต่างหากที่ทำร้ายจิตใจ

376
00:19:38,135 --> 00:19:40,637
‎สามปีผ่านไป
‎แอนนา เกรซยังไม่ได้เรื่องสักอย่าง

377
00:19:41,638 --> 00:19:43,932
‎ในที่สุดก็ย้ายไปเข้าโรงเรียนเอกชนที่ใหม่

378
00:19:44,016 --> 00:19:48,061
‎เขาบอกให้ไปโรงเรียนที่ต้องเลือกวิชาเลือก

379
00:19:48,145 --> 00:19:49,396
‎ทำอะไรสักอย่าง มีส่วนร่วม

380
00:19:49,479 --> 00:19:51,523
‎ผมบอก "แอนนา เกรซ เลือกสักอย่างนะ"

381
00:19:51,607 --> 00:19:52,566
‎"ก็หนูไม่อยาก"

382
00:19:52,649 --> 00:19:54,234
‎"ถ้าแกไม่อยาก พ่อจะเลือกให้

383
00:19:54,318 --> 00:19:57,154
‎แกจะไปโรงเรียนแล้วติ๊กต็อกทั้งวันไม่ได้"

384
00:19:58,155 --> 00:20:00,616
‎เธอไม่เลือก ผมเลือกให้เธอเอง

385
00:20:00,699 --> 00:20:02,868
‎นี่เป็นอีกเรื่องที่ผมได้เรียนรู้

386
00:20:02,951 --> 00:20:05,412
‎เวลาผมจะประกาศอะไรให้ครอบครัวรู้

387
00:20:05,495 --> 00:20:07,915
‎ซึ่งผมรู้ว่าจะไม่เป็นที่ถูกใจ

388
00:20:07,998 --> 00:20:09,374
‎ผมจะบอกในที่สาธารณะ

389
00:20:10,626 --> 00:20:14,046
‎เพราะผมรู้ว่าพวกเขาจะทำได้แค่
‎คลั่งใส่คนรอบข้าง

390
00:20:14,630 --> 00:20:16,048
‎เราออกไปกินมื้อสายกัน

391
00:20:16,131 --> 00:20:19,301
‎ผมบอก "แอนนา เกรซ พ่อตัดสินใจแล้ว

392
00:20:19,384 --> 00:20:20,802
‎ลูกจะเล่นวอลเลย์บอล"

393
00:20:20,886 --> 00:20:22,763
‎มันใส่เลย "หนูไม่อยากเล่น"

394
00:20:22,846 --> 00:20:25,641
‎ตะโกนลั่น
‎"วันเวลาวอลเลย์บอลของหนูมันจบแล้ว"

395
00:20:25,724 --> 00:20:30,229
‎ทำอย่างกับมันอายุ 49 เข่าไม่ดี
‎เล่นไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

396
00:20:30,729 --> 00:20:32,689
‎น้องสาวเธอ แอชลิน อายุ 14

397
00:20:32,773 --> 00:20:36,318
‎แอชลินเป็นนักประท้วง
‎และเป็นนักสิทธิสตรีประจำบ้าน

398
00:20:36,401 --> 00:20:39,071
‎มันออกมาปกป้องพี่สาวทันที

399
00:20:39,154 --> 00:20:41,865
‎"พ่อคะ พ่อบังคับพี่เขาไม่ได้นะ
‎พี่เป็นผู้หญิง พ่อเป็นผู้ชาย

400
00:20:41,949 --> 00:20:44,910
‎ผู้ชายจะออกคำสั่งกับผู้หญิงไม่ได้
‎เรามีสิทธิมีเสียง เราจะเดินขบวน"

401
00:20:44,993 --> 00:20:47,329
‎ผมว่า "หุบปากไปเลยนะ แองเจล่า เดวิส…

402
00:20:47,412 --> 00:20:48,538
‎ไม่มีใครขอให้เธอมาพูด"

403
00:20:52,084 --> 00:20:54,503
‎ผมบอก "แอนนา เกรซ เขาจะคัดตัวกันสามวัน

404
00:20:54,586 --> 00:20:57,589
‎เราจะพาลูกไปลอง
‎และพ่อไม่อยากได้ยินอะไรทั้งสิ้น"

405
00:20:57,673 --> 00:21:00,050
‎ผ่านไปสามวัน แอนนา เกรซไปคัดตัว

406
00:21:00,133 --> 00:21:02,511
‎สามวัน เธอไม่คุยกับเราเลย

407
00:21:02,594 --> 00:21:06,473
‎ผมชอบจริงๆ เวลาที่ลูกๆ คิดว่า
‎การไม่คุยกับผมแล้วจะทำให้ผมเจ็บปวด

408
00:21:07,432 --> 00:21:10,143
‎ส่วนตัวแล้วผมชอบนะ คุณรู้มั้ย

409
00:21:10,227 --> 00:21:13,605
‎เพราะผมรู้ว่าสามวัน ผมจะไม่ถูกขอโน่นขอนี่

410
00:21:14,356 --> 00:21:16,066
‎วันที่สาม

411
00:21:16,149 --> 00:21:19,611
‎เราได้รับข้อความจากแอนนา เกรซ
‎ในหัวข้อแชตของครอบครัว

412
00:21:19,695 --> 00:21:21,029
‎มันบอกอย่างนี้

413
00:21:21,989 --> 00:21:23,615
‎"แม่งเอ๊ย พ่อคะ แม่คะ

414
00:21:24,783 --> 00:21:29,496
‎หนูติดทีมมหาวิทยาลัยค่ะ ตื่นเต้นสุดๆ"
‎อิโมจิหัวใจเครื่องหมายตกใจ

415
00:21:30,580 --> 00:21:31,415
‎ทีนี้มาดู…

416
00:21:33,125 --> 00:21:36,753
‎เดวิด ซึ่งได้รับการเลี้ยงดูโดย
‎บาร์บาร่ากับเอ็ดดี้ ในยุค 80

417
00:21:37,713 --> 00:21:41,383
‎สะดุดตรงข้อความที่ว่า "แม่งเอ๊ย"

418
00:21:43,885 --> 00:21:46,513
‎ผมคิด นี่มันพูดกับใครวะ

419
00:21:47,514 --> 00:21:49,766
‎มันเริ่มสบถกับคนที่บ้านได้ตั้งแต่เมื่อไหร่

420
00:21:50,434 --> 00:21:53,562
‎แต่เดวิดที่กำลังพยายามผลักดันครอบครัว

421
00:21:53,645 --> 00:21:57,232
‎สะดุดตรงข้อความที่ว่า "หนูตื่นเต้นสุดๆ"
‎อิโมจิหัวใจเครื่องหมายตกใจ

422
00:21:57,316 --> 00:22:02,237
‎เพราะผมหวังว่าลูกจะใช้เวลานั้น
‎ย้อนคิดถึงเมื่อสามสัปดาห์ก่อนหน้า

423
00:22:02,321 --> 00:22:05,157
‎ที่มันตะโกนลั่นว่า
‎"วันเวลาวอลเลย์บอลของหนูมันจบแล้ว"

424
00:22:05,240 --> 00:22:08,702
‎แล้วมันจะรู้ว่า ถ้าพยายามฝ่าฟันอุปสรรคสักนิด

425
00:22:08,785 --> 00:22:10,912
‎ก็จะพบความสำเร็จที่รออยู่ข้างหน้า

426
00:22:10,996 --> 00:22:12,998
‎นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้ลูกรู้

427
00:22:20,255 --> 00:22:23,342
‎แอนนา เกรซสูงกว่า
‎ตอนเล่นวอลเลย์ครั้งล่าสุดหกนิ้ว

428
00:22:23,425 --> 00:22:24,926
‎ผมมีโอกาสได้ดูลูกเล่น

429
00:22:25,010 --> 00:22:27,262
‎ตอนเริ่มเดินสายแสดงเมื่อหกเดือนก่อน

430
00:22:27,346 --> 00:22:30,432
‎ลูกสาวผมทั้งเล่น ทั้งบล็อก ทั้งตบ
‎แบบเล่นกีฬาจริงๆ

431
00:22:30,515 --> 00:22:36,563
‎ผมกำลังดูความมั่นใจของลูกที่ผงาดขึ้นมา
‎ขณะกำลังแข่งอยู่ในสนาม

432
00:22:37,147 --> 00:22:40,650
‎พอแข่งเสร็จ ลูกเข้ามากอดผม
‎"พ่อคะ ขอบคุณที่บังคับให้หนูทำสิ่งนี้"

433
00:22:40,734 --> 00:22:44,905
‎ผมบอก "พ่อเป็นพ่อนะ มันเป็นหน้าที่พ่อ
‎ที่ต้องเห็นในสิ่งที่ลูกไม่เห็น เข้าใจมั้ย

434
00:22:44,988 --> 00:22:48,158
‎จำไว้อย่างนึงนะ
‎ไม่ว่าจะยังไง พ่อก็จะสนับสนุนลูกเสมอ

435
00:22:48,241 --> 00:22:50,118
‎เข้าใจนะ เพราะว่าพ่อรักลูก"

436
00:22:50,869 --> 00:22:51,787
‎ผมบอก…

437
00:22:55,374 --> 00:22:58,543
‎"แต่ถ้าแกส่งข้อความมาสบถกับพ่ออีก

438
00:22:59,961 --> 00:23:02,631
‎พ่อจะฆ่าแม่งให้หมดทุกคนในนี้ ได้ยินมั้ย"

439
00:23:04,800 --> 00:23:07,844
‎เราต้องเรียนรู้ชีวิตเพื่อก้าวไปข้างหน้า
‎ทิ้งเรื่องบ้าบอไว้ข้างหลัง

440
00:23:07,928 --> 00:23:08,845
‎นั่นคือสิ่งที่ผมทำ

441
00:23:08,929 --> 00:23:10,972
‎ผมทำนั่นนี่ให้ลูกๆ แม้บางครั้งจะไม่อยากทำ

442
00:23:11,056 --> 00:23:13,100
‎เพราะบางทีผมก็เรียนรู้จากตัวเอง

443
00:23:13,183 --> 00:23:15,811
‎ลูกๆ อยากเลี้ยงหมา ผมไม่อยาก

444
00:23:15,894 --> 00:23:20,107
‎อย่างแรกเลย หมาสมัยนี้
‎มีชีวิตแตกต่างจากสมัยที่ผมโตมา

445
00:23:20,190 --> 00:23:24,569
‎เจ้าของหมามือใหม่
‎ต้องเรียนรู้มากมายหลายอย่าง

446
00:23:24,653 --> 00:23:26,655
‎พาหมาไปซื้อของ

447
00:23:26,738 --> 00:23:30,325
‎คุณต้องเดินหิ้วกระเป๋าหมา

448
00:23:30,409 --> 00:23:33,412
‎ผมขึ้นเครื่องมานี่พร้อมพูเดิ้ลตัวนึงนั่งข้างๆ

449
00:23:33,495 --> 00:23:35,122
‎มันมองผม "จะมาทำไมเนี่ย"

450
00:23:35,205 --> 00:23:37,332
‎แกนั่นแหละ จะมาด้วยทำบ้าอะไร

451
00:23:38,333 --> 00:23:40,252
‎ทุกคนแทบจะใส่ปากตัวเองเข้าไปในปากหมา

452
00:23:40,335 --> 00:23:42,295
‎"รักนะจ๊ะ เลิฟๆ"

453
00:23:42,379 --> 00:23:45,006
‎แต่ไม่ไปรับวัคซีนนะ มานี่มา จุ๊บๆๆ

454
00:23:47,801 --> 00:23:50,262
‎แต่กับนี่ "หนูไม่ฉีดนะ"

455
00:23:50,345 --> 00:23:53,682
‎แต่กับหมาผมที่เลียไข่มันทั้งวัน "ไม่เป็นไร จุ๊บๆ"

456
00:23:54,307 --> 00:23:55,809
‎ไปไกลๆ เลย

457
00:23:58,395 --> 00:24:01,231
‎ผมแบบ จะอยากได้หมาไปทำไม

458
00:24:01,314 --> 00:24:02,899
‎ผมก็เคยเลี้ยงหมา

459
00:24:02,983 --> 00:24:04,109
‎แล้วผมก็นึกขึ้นได้

460
00:24:04,192 --> 00:24:07,112
‎"เราเคยเลี้ยงหมานี่หว่า และเรื่องมันเลวร้าย"

461
00:24:07,696 --> 00:24:11,700
‎ความเจ็บปวดแสนสาหัสครั้งหนึ่งในวัยเด็กของผม
‎เกี่ยวข้องกับหมาตัวนึงของผม

462
00:24:11,783 --> 00:24:14,035
‎ผมเป็นเด็กในคลีฟแลนด์ โอไฮโอ

463
00:24:14,119 --> 00:24:15,495
‎อายุประมาณหกขวบ

464
00:24:15,579 --> 00:24:19,583
‎ผมยืนอยู่ตรงประตูเข้าออก
‎หมากำลังฉี่อยู่ในสนามหญ้าข้างนอก

465
00:24:19,666 --> 00:24:24,254
‎ข้างนอกมีรถมาจอด เปิดประตู
‎คว้าหมาผม ขับออกไปเลย

466
00:24:25,297 --> 00:24:26,465
‎ผมแบบ "เฮ้ย"

467
00:24:28,550 --> 00:24:30,677
‎ผมบอก "พ่อ มีคนเอาหมาไป"

468
00:24:31,928 --> 00:24:36,016
‎นี่คือเรื่องเดียวที่พ่อผม
‎ให้ผมเจอกับช่วงเลวร้ายนี้ในชีวิต

469
00:24:36,099 --> 00:24:37,184
‎เขาแบบ…

470
00:24:44,357 --> 00:24:45,775
‎"เอาละ มาเข้าบ้าน"

471
00:24:45,859 --> 00:24:47,319
‎ผมบอก "เดี๋ยวนะ

472
00:24:48,862 --> 00:24:51,740
‎พ่อจะไม่ทำอะไรเลยเรอะ" พ่อโกรธขึ้นมาเลย

473
00:24:51,823 --> 00:24:55,243
‎"แกจะให้ฉันทำอะไร เดวิด หมามันไปแล้ว"

474
00:24:55,327 --> 00:24:59,122
‎ผมก็ "ให้ตายสิ เราไม่ใส่ใจหมาพวกนี้กันเลย"

475
00:25:00,123 --> 00:25:02,501
‎ผมฝังใจกับเรื่องนี้อยู่หลายปี

476
00:25:02,584 --> 00:25:06,463
‎ผมโตมาในยุคที่ลูกๆ ไม่ได้บอกเล่า
‎ความรู้สึกต่างๆ กับพ่อแม่

477
00:25:06,546 --> 00:25:09,925
‎ต้องคิดไตร่ตรองเองด้วยสมองเด็กอายุแปดขวบ

478
00:25:10,008 --> 00:25:12,677
‎ผมใช้หัวคิดตัวเองไตร่ตรองอยู่หลายปี

479
00:25:12,761 --> 00:25:17,224
‎จนผมเข้าใจว่าทำไมพ่อถึงเป็นแบบนั้น

480
00:25:18,391 --> 00:25:20,477
‎เพราะพวกเขาถูกขับออกจากบ้าน

481
00:25:24,606 --> 00:25:26,525
‎จะหันกลับไปดูให้มันได้อะไร

482
00:25:27,817 --> 00:25:30,779
‎คิดว่าพวกเขาจะไปขับรถตามหา

483
00:25:30,862 --> 00:25:34,574
‎แล้วกลับมาพร้อมกับหมาเหรอ
‎"อ้ะ เอาไป ฉันพิศวาสแกเหลือเกิน"

484
00:25:39,037 --> 00:25:41,665
‎และที่บ้าก็คือ ไม่ว่าคุณจะทำอะไร

485
00:25:41,748 --> 00:25:43,833
‎สุดท้ายแล้วคุณก็จะเป็นเหมือนพวกเขา

486
00:25:44,626 --> 00:25:47,337
‎เหมือนพวกเขา คุณจะพูดอย่างที่พวกเขาพูด

487
00:25:47,420 --> 00:25:49,548
‎เพราะมันเป็นต้นแบบเดียวที่คุณมี

488
00:25:49,631 --> 00:25:51,925
‎แม้แต่ตอนที่คุณคิด "ฉันจะไม่เป็นอย่างนั้น"

489
00:25:52,008 --> 00:25:55,470
‎ผมก็รู้ตัวว่าผมพูดแบบเดียวกับที่ผมได้ยินมาจนโต

490
00:25:55,554 --> 00:25:57,389
‎เรื่องก็คือ ผมถูกเลี้ยงมาแบบ…

491
00:25:57,472 --> 00:26:02,394
‎ผมมีผู้ชายสามคนที่เลี้ยงผมมา
‎พวกเขาแกร่งมากและมีอิทธิพลกับชีวิตผม

492
00:26:02,477 --> 00:26:04,729
‎ทั้งสามคนแตกต่างกันมาก

493
00:26:04,813 --> 00:26:09,693
‎แต่ทุกคนมีบทบาทสำคัญ
‎ในการทำให้ผมมีสิ่งนั้นในตัวผม

494
00:26:09,776 --> 00:26:11,903
‎พ่อเลี้ยงของผม

495
00:26:11,987 --> 00:26:13,989
‎พ่อผม

496
00:26:14,072 --> 00:26:15,532
‎และคุณปู่ของผม

497
00:26:15,615 --> 00:26:18,535
‎ทุกคนต่างกันมาก แต่มีบทบาทมาก

498
00:26:18,618 --> 00:26:22,163
‎ปู่ผมเป็นคนที่ผมเฝ้าดู

499
00:26:22,247 --> 00:26:27,335
‎ปู่ผลักดันให้ทั้งครอบครัวเราได้เรียนปริญญา
‎ด้วยการศึกษาระดับม.สองของปู่

500
00:26:28,420 --> 00:26:29,254
‎ครับ

501
00:26:33,049 --> 00:26:37,887
‎ผมดูปู่ทำงานทุกวัน

502
00:26:37,971 --> 00:26:40,473
‎ปู่เป็นคนแบบที่ปู่อยากเป็น ถ้าเขาเจอคุณ

503
00:26:40,557 --> 00:26:43,393
‎เขาจะภูมิใจที่ได้คุยกับคุณสิบนาที

504
00:26:43,476 --> 00:26:46,438
‎หลังจากคุยกับคุณ
‎เขาจะบอกได้เป๊ะๆ เลยว่าคุณมีปัญหาอะไร

505
00:26:46,521 --> 00:26:49,941
‎ถ้าเขาคิดไม่ออก
‎เขาจะสรุปเลยว่าคุณ "มีปัญหา"

506
00:26:50,025 --> 00:26:51,776
‎เขาจะพูดแบบนั้น

507
00:26:51,860 --> 00:26:53,695
‎เราไม่รู้หรอกว่ามันคือปัญหาอะไร

508
00:26:53,778 --> 00:26:57,073
‎แต่ถ้าเขาหาคำตอบจากคุณไม่ได้
‎แปลว่าคุณมีปัญหา

509
00:26:57,157 --> 00:26:59,743
‎ปู่ผมตอนอายุมากขึ้น 80 กว่า

510
00:26:59,826 --> 00:27:03,455
‎สิ่งที่ปู่ชอบทำก็คือ
‎นั่งตรงนั้นตรงนี้ในบ้าน แล้วก็พูดเรื่องผม

511
00:27:03,538 --> 00:27:07,167
‎เพราะเขาไม่เข้าใจว่า
‎ผมจะอยู่รอดในโลกนี้ได้ยังไง

512
00:27:07,250 --> 00:27:10,211
‎ปู่เป็นห่วงผมตลอดชีวิตของปู่

513
00:27:10,295 --> 00:27:14,007
‎และคนอายุ 80 กว่า
‎จะคุยได้โดยไม่จำเป็นต้องมีใครฟัง

514
00:27:14,090 --> 00:27:17,469
‎เป็นทั้งผู้พูดและผู้ฟังได้เองเสร็จสรรพ

515
00:27:17,552 --> 00:27:20,680
‎ปู่ผมมีเก้าอี้ปรับเอนหลังได้สีส้มที่ปู่ใช้นั่ง

516
00:27:20,764 --> 00:27:23,475
‎ที่ไม่มีใครนั่ง แม้หลังจากที่ปู่จากไปแล้ว

517
00:27:23,558 --> 00:27:26,019
‎ผมจำได้ดี ปู่นั่งเก้าอี้ตัวนี้เสมอ

518
00:27:26,102 --> 00:27:28,730
‎ปู่ผมจะดูกังวลอยู่ตลอด

519
00:28:00,345 --> 00:28:01,179
‎รู้มั้ย…

520
00:28:03,223 --> 00:28:04,057
‎ฉันน่ะ…

521
00:28:04,891 --> 00:28:06,810
‎ฉันอยากขอบคุณทุกคน…

522
00:28:07,769 --> 00:28:09,854
‎ที่ฟังไอ้หนูนี่มันพูด

523
00:28:11,731 --> 00:28:14,484
‎เพราะจนถึงวันนี้

524
00:28:15,652 --> 00:28:18,279
‎ไม่มีใครอยากฟังเรื่องที่เดวิด อาร์โนลด์ต้องพูด

525
00:28:21,533 --> 00:28:24,285
‎เพราะมันพูดไม่ได้เรื่องได้ราว

526
00:28:25,036 --> 00:28:27,330
‎นี่นะ ฟังนะ…

527
00:28:28,123 --> 00:28:31,376
‎สิ่งที่คุณต้องเข้าใจเกี่ยวกับเดวิด อาร์โนลด์ก็คือ

528
00:28:32,919 --> 00:28:34,921
‎เด็กคนนี้มันขี้เกียจ

529
00:28:37,340 --> 00:28:38,425
‎มันขี้เกียจ

530
00:28:39,676 --> 00:28:43,972
‎และถ้ามันต้องเดินไกลกว่าสองฟุต
‎เพื่อไปหยิบขนมปังกิน มันจะยอมอดตาย

531
00:28:46,474 --> 00:28:48,810
‎ตรงนั้นแหละที่คุณจะได้เห็นมันตาย

532
00:28:49,519 --> 00:28:53,231
‎นอนแน่นิ่งห่างจากขนมปังปิ้งแค่หกนิ้ว
‎เพราะว่ามันขี้เกียจ

533
00:28:57,736 --> 00:29:00,363
‎ไม่รู้มันไปได้ความขี้เกียจมาจากไหน

534
00:29:00,447 --> 00:29:01,906
‎ฉันอายุ 79 แล้ว

535
00:29:01,990 --> 00:29:04,117
‎ฉันทำงานตั้งแต่อายุแปดขวบ

536
00:29:04,743 --> 00:29:06,369
‎และฉันทำงานทุกวัน

537
00:29:06,453 --> 00:29:09,539
‎ตื่นมาแล้วก็เดินสองสามชั่วโมงไปทำงาน

538
00:29:09,622 --> 00:29:11,708
‎ทำงานสิบชั่วโมงไม่ก็ 12

539
00:29:11,791 --> 00:29:14,210
‎เดินกลับบ้านสี่ถึงหกชั่วโมงทุกวัน

540
00:29:18,423 --> 00:29:20,175
‎ไม่มีวันหยุด

541
00:29:22,427 --> 00:29:25,680
‎รู้มั้ย และฉันโตมาในเหมืองถ่านหิน
‎ของเวสต์เวอร์จิเนีย

542
00:29:25,764 --> 00:29:27,515
‎ทุกวัน ใช่แล้ว

543
00:29:27,599 --> 00:29:31,644
‎วันนึงในขณะทำงานอยู่ และไอ้หนูนี่มันไม่ทันระวัง

544
00:29:31,728 --> 00:29:33,730
‎ซนไปทั่ว และปล่อยให้รถขนดินไหลไป

545
00:29:33,813 --> 00:29:37,192
‎ตัดนิ้วเท้าสี่นิ้วขาด แต่ฉันยังไม่หยุดทำงาน

546
00:29:40,612 --> 00:29:42,655
‎เก็บนิ้วเท้าขึ้นมา เอาใส่ถุง

547
00:29:42,739 --> 00:29:44,574
‎ทำงานต่อจนเสร็จ

548
00:29:45,158 --> 00:29:46,409
‎แม่ง

549
00:29:52,248 --> 00:29:53,583
‎ฉันอายุ 81 แล้ว

550
00:29:56,044 --> 00:29:58,963
‎ฉันทำงานตั้งแต่หกขวบ นึกออกมั้ย

551
00:30:03,218 --> 00:30:05,428
‎นี่นะ ฟังนะ…

552
00:30:06,721 --> 00:30:10,642
‎ฉันรู้ว่าเดวิด อาร์โนลด์
‎ต้องเจอหนทางที่ลำบากอีกเยอะ

553
00:30:10,725 --> 00:30:12,936
‎เมื่อโตขึ้นไปใช้ชีวิตในโลกนี้ นึกออกนะ

554
00:30:13,019 --> 00:30:15,688
‎เพราะมันไม่มีพ่อน่ะ

555
00:30:15,772 --> 00:30:19,025
‎เพราะแม่ของมัน แม่คุณเอ๊ย บึ๊ดจ้ำบึ๊ดไปทั่ว

556
00:30:20,109 --> 00:30:23,112
‎แล้วก็ท้องกับไอ้ไข่ทิ้งคนนึง นึกออกนะ

557
00:30:24,989 --> 00:30:29,410
‎ใช่ ไอ้ไข่ทิ้ง เพราะมันเจาะไข่แดงแตกแล้วก็ทิ้ง
‎ถึงได้ชื่อว่าไอ้ไข่ทิ้ง

558
00:30:38,920 --> 00:30:42,340
‎ฉันกับย่าของมันต้องไปเคลมมันมาเลี้ยง

559
00:30:42,423 --> 00:30:44,759
‎และฉันก็ลืมไปแล้ว…

560
00:30:44,843 --> 00:30:47,387
‎วันไหนนะ ที่เราไปดูตัวเด็กนี่

561
00:30:47,470 --> 00:30:48,888
‎น่าจะเป็น… เวรเอ๊ย

562
00:30:50,139 --> 00:30:52,684
‎วันที่ 15 มีนาคม ปี 1968

563
00:30:54,143 --> 00:30:55,728
‎ฉันจำได้ว่าเราไปโรงพยาบาล

564
00:30:55,812 --> 00:30:59,482
‎ทันทีที่ฉันมองมัน ฉันพูดว่า "แอนนา เม…

565
00:31:00,608 --> 00:31:02,151
‎เด็กคนนี้น่ะขี้เกียจ

566
00:31:02,235 --> 00:31:03,444
‎นึกออกมั้ย

567
00:31:08,116 --> 00:31:11,244
‎มันลืมตาดูโลกสองชั่วโมง นี่หลับอีกแล้ว

568
00:31:11,327 --> 00:31:12,745
‎มันขี้เกียจ

569
00:31:17,750 --> 00:31:19,919
‎ฉันไม่เคยนอนอะไรขนาดนี้

570
00:31:21,379 --> 00:31:23,006
‎ฉันอายุ 83 แล้ว

571
00:31:26,050 --> 00:31:29,012
‎ฉันทำงานมาตั้งแต่สี่ขวบ นึกออกมั้ย

572
00:31:37,145 --> 00:31:38,146
‎แต่

573
00:31:39,272 --> 00:31:40,273
‎ในที่สุด

574
00:31:41,441 --> 00:31:44,736
‎เวลาในโลกนี้ของฉันก็หมดลง

575
00:31:45,820 --> 00:31:47,238
‎และฉันต้องไปแล้ว

576
00:31:47,822 --> 00:31:53,328
‎และฉันบอกเลยว่า ฉันห่วงไอ้หนูนี่ทุกวัน

577
00:31:53,411 --> 00:31:57,123
‎เพราะฉันสาบานต่อหน้าพระเจ้า
‎ฉันไม่รู้ว่ามันจะรอดได้ยังไง

578
00:32:00,084 --> 00:32:02,086
‎ฉันไม่ได้เจอมันมานานแล้ว

579
00:32:03,963 --> 00:32:05,506
‎และแล้ววันหนึ่ง…

580
00:32:08,843 --> 00:32:09,677
‎ฉันก็เห็นมัน

581
00:32:11,220 --> 00:32:12,388
‎มันกำลังเดินอยู่

582
00:32:13,473 --> 00:32:16,267
‎สองชั่วโมง สองชั่วโมงครึ่ง

583
00:32:17,060 --> 00:32:20,229
‎ฉันพูดว่า ไอ้หนูนี่มันจะไปไหน

584
00:32:21,606 --> 00:32:23,858
‎แล้วฉันก็มองมัน

585
00:32:23,942 --> 00:32:26,152
‎เดินเข้าไปในคลับตลก

586
00:32:27,528 --> 00:32:30,406
‎แล้วมันก็เล่าเรื่องตัวเองในนั้น

587
00:32:30,490 --> 00:32:33,284
‎เมาท์มอยเรื่องนี้เรื่องนั้นกับคนอื่น

588
00:32:36,037 --> 00:32:37,664
‎แล้วฉันก็เห็นมันเดิน

589
00:32:38,414 --> 00:32:40,917
‎สองชั่วโมงครึ่ง กลับไป

590
00:32:43,086 --> 00:32:46,255
‎ฉันเฝ้าดูมันทำแบบนี้ทุกวัน

591
00:32:47,465 --> 00:32:48,716
‎มานานแล้ว

592
00:32:49,676 --> 00:32:50,677
‎นานมาก

593
00:32:52,887 --> 00:32:54,973
‎แล้ววันหนึ่งฉันก็ฉุกคิดขึ้นได้

594
00:32:56,599 --> 00:32:58,685
‎เด็กคนนี้มันไม่ได้ขี้เกียจเลย

595
00:33:00,395 --> 00:33:01,396
‎มันแค่…

596
00:33:02,855 --> 00:33:06,359
‎แค่ต้องหาเป้าหมายที่จะทำให้ตัวเองเดิน"

597
00:33:16,703 --> 00:33:17,704
‎ดังนั้น…

598
00:33:18,621 --> 00:33:19,622
‎ถ้าคุณเจอมันนะ

599
00:33:21,207 --> 00:33:22,250
‎บอกมันทีว่า

600
00:33:23,042 --> 00:33:26,004
‎"ปู่น่ะ… เห็นแก

601
00:33:28,339 --> 00:33:29,549
‎และภูมิใจในตัวแกนะ"

602
00:33:38,057 --> 00:33:40,852
‎พ่อเลี้ยงผมไม่มีงานทำ ไม่หางานอะไรทำเลย

603
00:33:40,935 --> 00:33:43,855
‎และเหวี่ยงใส่ทุกคนที่บอกเขาให้หางานทำ

604
00:33:44,731 --> 00:33:48,109
‎พ่อเลี้ยงของผมเป็นคนที่แตกต่างออกไปเลย

605
00:33:48,192 --> 00:33:50,403
‎แต่เขาเป็นคนมีชื่อเสียง

606
00:33:50,486 --> 00:33:54,323
‎พ่อเลี้ยงของผมเริ่มตั้งวงในยุค 50
‎ซึ่งมาโด่งดังในยุค 70

607
00:33:54,407 --> 00:33:55,366
‎ชื่อวง ดิโอเจส์

608
00:33:55,450 --> 00:33:56,743
‎- ใช่
‎- ครับ

609
00:33:59,579 --> 00:34:02,790
‎แต่เขาดันเลิกซะก่อนที่จะได้ทำเงินล้าน

610
00:34:04,667 --> 00:34:07,378
‎ผมเลยใช้ชีวิตตลอดวัยเด็ก
‎เฝ้าดูชายผู้หนึ่งที่พยายามพิสูจน์

611
00:34:07,462 --> 00:34:09,672
‎เรื่องที่ว่าเป็นความผิดพลาด
‎ครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตเขา

612
00:34:09,756 --> 00:34:11,174
‎ไม่ใช่ความผิดพลาดเลย

613
00:34:11,257 --> 00:34:14,218
‎นี่คือเรื่องสำคัญ
‎คุณรู้จักใครในยุค 70 บ้างมั้ย

614
00:34:14,302 --> 00:34:16,596
‎พ่อเลี้ยงผมเป็นคนยุคนั้น คนในยุค 70

615
00:34:16,679 --> 00:34:18,931
‎มักจะชอบทำเท่

616
00:34:19,015 --> 00:34:19,849
‎นึกออกมั้ย

617
00:34:19,932 --> 00:34:23,478
‎เสื้อพ่งเสื้อผ้าก็ต้องเป็นผ้าไหม ไม่รู้ทำไม

618
00:34:23,561 --> 00:34:26,689
‎เอกลักษณ์ยุค 70 ของเขาอยู่ตรงนิ้ว

619
00:34:26,773 --> 00:34:29,776
‎และก็ผมทรงหยิกหยองเป็นยวง
‎แต่ไม่ได้หยิกจริง

620
00:34:31,527 --> 00:34:35,782
‎พ่อเลี้ยงผม เขาเท่
‎และเขาจะพูดข่มเราตลอด

621
00:34:35,865 --> 00:34:38,868
‎เพราะว่า
‎"นิกก้า ฉันตั้งวงดิโอเจส์ นายน่ะเปล่า"

622
00:34:40,328 --> 00:34:43,331
‎ทุกประโยคเริ่มเหมือนกัน แบบนี้

623
00:34:52,340 --> 00:34:54,133
‎"ไม่ นิกก้า ไม่"

624
00:34:56,094 --> 00:34:59,639
‎ผมจำได้ ผมพูดกับแม่ว่า
‎"จะเอาผมมาเลี้ยงทำไมเนี่ย"

625
00:35:00,640 --> 00:35:02,934
‎เราโตมากับกฎเกณฑ์ กับพ่อเลี้ยง

626
00:35:03,017 --> 00:35:06,354
‎หนึ่งในกฎเหล็ก
‎ที่ผมกับน้องสาวสามคนต้องทำตามก็คือ

627
00:35:06,437 --> 00:35:09,982
‎น้ำผลไม้หนึ่งแก้ว ต่อคน ต่อวัน

628
00:35:10,066 --> 00:35:12,235
‎ที่เหลือคือน้ำเปล่า

629
00:35:12,318 --> 00:35:13,444
‎นั่นคือกฎ

630
00:35:13,528 --> 00:35:15,446
‎ที่เราเลี่ยงไม่ได้

631
00:35:15,530 --> 00:35:19,450
‎เพราะเขาจะมีตั๋วแจกในตอนเช้า

632
00:35:21,410 --> 00:35:23,538
‎ตื่นมา ลงมาข้างล่าง เขารออยู่ละ

633
00:35:23,621 --> 00:35:27,583
‎"อรุณสวัสดิ์ เอ้านี่ ตั๋วของแก
‎ชอบไม่ชอบก็ต้องเอา หยิบไป"

634
00:35:31,337 --> 00:35:32,755
‎ผมเป็นเด็กฉลาด

635
00:35:32,839 --> 00:35:35,591
‎ผมจะเก็บตั๋วไว้จนถึงสุดสัปดาห์

636
00:35:35,675 --> 00:35:37,552
‎วันศุกร์ เอาทุกใบมาวางบนโต๊ะ ป้าบ!

637
00:35:37,635 --> 00:35:41,889
‎"มีตั๋วห้าใบ ผมได้น้ำผลไม้ห้าแก้ว"

638
00:35:54,569 --> 00:35:56,362
‎"ไม่ นิกก้า ไม่

639
00:36:01,075 --> 00:36:04,871
‎ตั๋วของวันนี้นะเดวิด มันต้องสีฟ้า

640
00:36:06,247 --> 00:36:08,124
‎นี่ไม่มีสีฟ้าสักใบ

641
00:36:08,708 --> 00:36:09,834
‎น้ำเปล่าไปเลย"

642
00:36:10,418 --> 00:36:12,420
‎แล้วผมก็แบบ "ผมเกลียดที่นี่"

643
00:36:14,839 --> 00:36:19,802
‎ในชีวิตนี้ ผมไม่เข้าใจเลย
‎ว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงขี้เหนียวนัก

644
00:36:21,137 --> 00:36:23,764
‎แล้ววันหนึ่งผมก็คิดได้ เขาไม่ได้ขี้เหนียว

645
00:36:23,848 --> 00:36:24,932
‎เขาถังแตก

646
00:36:27,185 --> 00:36:28,686
‎มันไม่เหมือนกัน

647
00:36:28,769 --> 00:36:32,148
‎ถ้าถังแตก ท่าทางคุณจะต่างออกไป

648
00:36:32,231 --> 00:36:33,065
‎เข้าใจมั้ยครับ

649
00:36:33,149 --> 00:36:36,152
‎มันมีแรงกดดันลงมาที่คอ

650
00:36:36,235 --> 00:36:40,990
‎และทุกการตัดสินใจในชีวิตคุณ
‎คุณต้องรู้จักดัดแปลงนิดนึง

651
00:36:41,073 --> 00:36:43,034
‎นี่ไม่ใช่แค่เรื่องน้ำผลไม้นะ

652
00:36:43,117 --> 00:36:44,827
‎นี่ไม่ใช่น้ำผลไม้จริงๆ ด้วยซ้ำ

653
00:36:44,911 --> 00:36:50,583
‎มันเหมือนน้ำใส่สี หวานแสบไส้
‎ราคาไม่ถึงหนึ่งเหรียญ

654
00:36:50,666 --> 00:36:54,086
‎แต่เมื่อระดับน้ำผลไม้ลดลง
‎มันจะไปมีความกดดันที่ต้นคอเขา

655
00:36:54,170 --> 00:36:55,963
‎เรื่องใหญ่เลยสำหรับเขา

656
00:36:56,047 --> 00:36:59,050
‎แต่สำหรับเด็กสิบขวบอย่างผม
‎ผมแค่อยากดื่มน้ำผลไม้

657
00:36:59,133 --> 00:37:04,096
‎ผมมองชีวิตผ่านสายตาของชายวัย 33 ปีไม่ออก

658
00:37:04,180 --> 00:37:06,349
‎ซึ่งนี่คือผู้ชายที่แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง

659
00:37:06,432 --> 00:37:09,227
‎ที่มีลูกสามคน สองในสามคนไม่ใช่ลูกของเขา

660
00:37:09,310 --> 00:37:10,811
‎ใช่ ไม่มีเงิน

661
00:37:10,895 --> 00:37:14,523
‎เธอพูดกรอกหูเขา  ไม่ยอมให้เขาลืมเลย

662
00:37:14,607 --> 00:37:16,525
‎พอระดับน้ำผลไม้ลดลง

663
00:37:16,609 --> 00:37:19,028
‎มันก็มีแรงกดดันลงมาที่ต้นคอเขา

664
00:37:19,111 --> 00:37:22,657
‎และทุกวี่ทุกวันในบ้าน เราฟังวิทยุ

665
00:37:22,740 --> 00:37:24,242
‎ก็จะได้ยินแค่

666
00:37:24,325 --> 00:37:28,246
‎"คนทั่วโลก ร่วมมือกัน

667
00:37:28,329 --> 00:37:30,039
‎เริ่มต้นขบวนรถไฟรัก

668
00:37:30,122 --> 00:37:30,957
‎รถไฟรัก"

669
00:37:31,040 --> 00:37:34,877
‎ผมละแปลกใจ
‎นึกว่าชายคนนี้จะฆ่าเราตายหมดแล้ว นึกออกมั้ย

670
00:37:44,428 --> 00:37:50,434
‎แต่ผมมองชีวิตผ่านสายตาของเขาไม่ออก
‎ก็เพราะตอนนั้นผมเป็นเด็กสิบขวบ

671
00:37:50,518 --> 00:37:54,563
‎ผมไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง

672
00:37:54,647 --> 00:37:56,065
‎จนกระทั่ง 40 ปีต่อมา

673
00:37:56,732 --> 00:38:00,361
‎ตอนผมอยู่ในบ้านตัวเองแล้ว
‎กับลูกๆ สองคน

674
00:38:00,444 --> 00:38:02,029
‎จูลี่กำลังทำอาหารในครัว

675
00:38:02,113 --> 00:38:04,824
‎ผมเพิ่งออกจากงานประจำ ซึ่งก็คือเป็นพยาบาล

676
00:38:04,907 --> 00:38:06,826
‎มาไล่ตามความฝันที่จะได้แสดงสแตนด์อัพ

677
00:38:06,909 --> 00:38:12,415
‎และผมจำได้ว่าผมจะออนไลน์
‎เช็กยอดบัญชีของครอบครัวเราทุกวัน

678
00:38:12,498 --> 00:38:18,045
‎เพราะว่ายอดบัญชีนั้นเป็นตัวบ่งบอก
‎ว่าผมไล่ตามความฝันนี้มานานแค่ไหนแล้ว

679
00:38:18,129 --> 00:38:19,588
‎ผมจะเช็กแล้วเช็กอีก

680
00:38:19,672 --> 00:38:22,717
‎จำได้ว่ามีอยู่วันหนึ่งเช็กแล้วมันขึ้นว่าศูนย์

681
00:38:22,800 --> 00:38:23,926
‎ในชั่วขณะนั้นเอง

682
00:38:24,010 --> 00:38:26,971
‎ที่ผมรู้สึกถึงแรงกดดันที่ต้นคอ

683
00:38:27,054 --> 00:38:30,266
‎แล้วผมก็ตระหนักว่า
‎ระดับน้ำผลไม้ของผมมันลดลงไป

684
00:38:30,349 --> 00:38:31,809
‎ผมคิด เอาไงดี

685
00:38:31,892 --> 00:38:34,145
‎จะให้ง่ายก็คือกลับไปทำงานประจำ

686
00:38:34,228 --> 00:38:36,981
‎ซึ่งมั่นคง มีเงินใช้จ่าย เลี้ยงดูครอบครัว

687
00:38:37,064 --> 00:38:39,108
‎หรือจะหาทางอยู่บนเส้นทางสายนี้

688
00:38:39,191 --> 00:38:42,987
‎ที่ก้าวเข้ามาได้แล้ว
‎เพื่อไล่ตามความฝันที่จะแสดงสแตนด์อัพต่อไป

689
00:38:43,070 --> 00:38:45,197
‎ผมรู้ชัดเจนว่าผมต้องทำยังไง

690
00:38:45,281 --> 00:38:46,115
‎นั่นแหละ

691
00:38:46,198 --> 00:38:48,576
‎ผมเข้าไปในครัวขณะที่จูลี่กำลังทำอาหาร

692
00:38:48,659 --> 00:38:50,745
‎ผมมองเธอแล้วพูดว่า "จูลี่…

693
00:38:52,955 --> 00:38:54,332
‎ลูกดื่มน้ำผลไม้ได้…

694
00:38:55,374 --> 00:38:57,626
‎คนละแก้ว ต่อวัน"

695
00:38:59,754 --> 00:39:01,756
‎คนอื่นดื่มน้ำเปล่า

696
00:39:03,841 --> 00:39:07,303
‎ผมไม่สนว่าคุณทำแบบไหน
‎แต่คุณจะเป็นเหมือนพวกเขา

697
00:39:07,386 --> 00:39:08,429
‎รู้มั้ยว่าอะไรที่บ้า

698
00:39:08,512 --> 00:39:14,643
‎ผมไม่รู้ว่าพ่อเลี้ยงได้สอนอะไรผม
‎จนกระทั่งปี 2005

699
00:39:14,727 --> 00:39:18,314
‎ในปี 2005 ผมเห็นเขาได้รับเลือก
‎ให้อยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล

700
00:39:18,397 --> 00:39:20,399
‎กับวงดิโอเจส์ ที่อยู่บนนั้น…

701
00:39:25,321 --> 00:39:28,240
‎ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาสอนอะไรผมไว้บ้าง

702
00:39:28,324 --> 00:39:29,825
‎ซึ่งก็คือ อย่าล้มเลิก

703
00:39:29,909 --> 00:39:31,327
‎ตราบเท่าที่ผมรู้จักเขามา

704
00:39:31,410 --> 00:39:34,121
‎ถึงวันนี้ เขาอายุ 81 แล้ว ชายคนนี้ก็ยังไม่เลิก

705
00:39:34,205 --> 00:39:36,248
‎ทุกครั้งที่ผมเห็นเขา "ฉันมีประชุม จะไปละ…"

706
00:39:36,332 --> 00:39:38,542
‎ประชุมกะผีสิ ไม่มีแล้ว

707
00:39:39,418 --> 00:39:41,670
‎นั่งลงเดี๋ยวนี้เลย นึกออกมั้ย

708
00:39:41,754 --> 00:39:43,756
‎มีน้ำผลไม้ให้แก้วนึง

709
00:39:45,299 --> 00:39:49,011
‎หลังจากนั้นดื่มน้ำเปล่านะ
‎พ่อรู้กฎนะ พ่อสร้างมันขึ้นมาเอง

710
00:39:50,221 --> 00:39:52,556
‎พ่อผมสอนสิ่งที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าได้สอน

711
00:39:52,640 --> 00:39:55,393
‎แค่เพราะผมเป็นผู้ชาย
‎ไม่ได้หมายความว่าผมต้องเป็นฮีโร่

712
00:39:55,476 --> 00:39:57,561
‎และไม่ได้หมายความว่าผมต้องรับคมกระสุน

713
00:39:57,645 --> 00:39:59,438
‎ทุกคนคิดว่าผู้ชายช่วยให้รอดได้

714
00:39:59,522 --> 00:40:02,233
‎พ่อผมสอนว่า
‎"อย่าไปสนแม่ง ฉันไม่ทำแบบนั้นแน่"

715
00:40:03,818 --> 00:40:07,988
‎ผมเคยออกไปเที่ยวกับพ่อและพ่อเลี้ยง
‎ในช่วงสุดสัปดาห์

716
00:40:08,072 --> 00:40:09,657
‎พ่อผมจะมารับ

717
00:40:09,740 --> 00:40:12,576
‎แม่เลี้ยงของผมกับน้องชาย
‎และน้องสาวต่างพ่อ ทุกคนไปด้วยกัน

718
00:40:12,660 --> 00:40:14,620
‎แม่เลี้ยงผมจะดูแลเราทุกคนตลอดสุดสัปดาห์

719
00:40:14,703 --> 00:40:16,789
‎เพราะพ่อผมจะยุ่งกับงานปรับแต่งรถแข่ง

720
00:40:16,872 --> 00:40:18,916
‎แม่เลี้ยงผมจะมีท่าประจำ

721
00:40:18,999 --> 00:40:21,168
‎เธอสวมเสื้อคลุมที่ไม่มีสายรัด

722
00:40:21,252 --> 00:40:22,545
‎ใช้มือนึงจับไว้

723
00:40:22,628 --> 00:40:24,839
‎อีกมือนึงคีบบุหรี่ตลอด และก็จะด่าเรา

724
00:40:24,922 --> 00:40:27,133
‎"ไอ้เด็กบ้าพวกนี้ดีแต่กวนประสาทฉัน"

725
00:40:27,842 --> 00:40:29,969
‎ไม่รู้เธอโกรธทำไมนัก

726
00:40:30,052 --> 00:40:33,431
‎ผมไม่ได้ตระหนักว่าเขารับเด็กมาเพิ่มสองคน
‎แล้วทิ้งไว้ให้อยู่กับเธอ

727
00:40:33,514 --> 00:40:34,849
‎แน่นอน เธอต้องโกรธ

728
00:40:34,932 --> 00:40:38,436
‎เราไม่รู้หรอกว่าคนอื่นคิดยังไงกับเรา
‎จนกว่าจะถึงเวลา

729
00:40:38,519 --> 00:40:40,229
‎ผมมีปืนแก๊ปอันเล็กๆ ที่เป็นของเล่น

730
00:40:40,312 --> 00:40:42,606
‎แม่เลี้ยงผมบอก "เอาปืนนั่นมาหน่อยซิ

731
00:40:42,690 --> 00:40:44,900
‎มาเล่นแกล้งพ่อแกกันเถอะ

732
00:40:44,984 --> 00:40:49,029
‎พอเขาเดินเข้ามา
‎ฉันจะแกล้งทำเป็นฆ่าพวกแกตายหมด

733
00:40:49,113 --> 00:40:50,531
‎ดูซิว่าเขาจะทำอะไร"

734
00:40:50,614 --> 00:40:53,033
‎ผมแบบ "ฮ้า ว่าไงนะ"

735
00:40:53,117 --> 00:40:56,370
‎ฆ่าตายเลยเหรอ
‎ถึงขั้นฆ่ากันได้เลยเหรอ ปาลูกโป่งน้ำดีกว่ามั้ย

736
00:40:56,454 --> 00:40:58,497
‎จู่ๆ คุณจะลุกขึ้นมาฆ่าคนได้ยังไง

737
00:40:58,581 --> 00:41:01,459
‎แต่คุณก็รู้ ผมแบบ "เอาสิ ยิงผมก่อนเลย

738
00:41:01,542 --> 00:41:04,587
‎เพราะผมอยากล้ม จะได้เห็นว่าพ่อจะทำอะไร"

739
00:41:04,670 --> 00:41:07,006
‎พ่อผมเดินเข้าไปหยิบน้ำ

740
00:41:07,089 --> 00:41:10,384
‎แจ็คกี้มีปืนใส่ไว้ในเสื้อคลุม

741
00:41:10,468 --> 00:41:12,178
‎เขาเดินเข้ามา เธอสวมบทเลย

742
00:41:12,261 --> 00:41:14,388
‎"ฉันเอือมคุณเต็มที ที่ทิ้งฉันไว้กับเด็กๆ"

743
00:41:14,472 --> 00:41:17,016
‎เธอควักปืนออกมา เริ่มยิง

744
00:41:17,099 --> 00:41:18,601
‎ยิงผมคนแรก ผมล้มลงไป

745
00:41:18,684 --> 00:41:22,104
‎นอนกองกับพื้น
‎เหลือบขึ้นมาดูเธอมองเขา ดูว่าเขาจะทำอะไร

746
00:41:22,188 --> 00:41:25,816
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าพ่อจะต้องสวมวิญญาณซูเปอร์ฮีโร่

747
00:41:25,900 --> 00:41:28,068
‎ฟังนะ แต่ละนัดที่เธอยิง

748
00:41:28,152 --> 00:41:31,489
‎ผู้ชายคนนี้ก็ยิ่งขยับเข้าใกล้ประตู

749
00:41:31,572 --> 00:41:33,991
‎"เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย"

750
00:41:35,993 --> 00:41:39,914
‎ผมลุกขึ้น แล้วพูดว่า
‎นี่ใจคอพ่อจะทิ้งทุกคนเลยเหรอ

751
00:41:41,207 --> 00:41:43,959
‎ยังเหลือลูกคนนึง
‎แทมมี่ น้องสาววัยห้าขวบของผม

752
00:41:44,043 --> 00:41:45,961
‎ผมรู้ว่าเขาจะต้องพยายามช่วยลูก

753
00:41:46,545 --> 00:41:49,048
‎ผมพูดเสร็จ เขาก็ก้าวข้ามผม…

754
00:41:50,424 --> 00:41:51,967
‎ไปหาประตู

755
00:41:52,051 --> 00:41:53,761
‎ถึงตอนนั้นผมปล่อยก๊ากออกมาเลย

756
00:41:53,844 --> 00:41:56,639
‎แล้วทุกคนก็หัวเราะ
‎เป็นอันรู้กันว่าเรื่องล้อเล่นจบแล้ว

757
00:41:56,722 --> 00:41:59,225
‎พ่อผมบอก "เป็นไงกันบ้าง ฉันกำลังจะ…"

758
00:41:59,308 --> 00:42:01,310
‎"พ่อไม่ได้กำลังจะทำอะไรหรอก

759
00:42:02,019 --> 00:42:03,687
‎พ่อทิ้งทุกคนเลย"

760
00:42:05,856 --> 00:42:08,108
‎พ่อผมก็ "อ้าวไอ้เวร ก็พวกแกถูกยิงหมดแล้ว

761
00:42:08,192 --> 00:42:09,360
‎จะให้ฉันถูกยิงด้วยรึไง"

762
00:42:13,030 --> 00:42:16,033
‎ผมได้เรียนรู้อย่างไวเลยวันนั้น
‎ผมไม่จำเป็นต้องเป็นฮีโร่

763
00:42:16,116 --> 00:42:17,868
‎ผมบอกเรื่องนี้กับเมียตลอด

764
00:42:17,952 --> 00:42:20,204
‎"จูลี่ ไม่ต้องให้ผมเป็นฮีโร่ในดวงใจหรอกนะ

765
00:42:20,287 --> 00:42:22,873
‎เพราะผมจะทำคุณผิดหวังแน่นอน บอกเลย"

766
00:42:38,806 --> 00:42:41,267
‎ผมเลิกเหล้าเมายามา 23 ปีแล้ว

767
00:42:47,439 --> 00:42:51,235
‎ไม่รู้ว่าเลิกได้เพราะจนตรอกสุดๆ

768
00:42:51,318 --> 00:42:55,531
‎หรือว่าเหนื่อยกับการต้องทำสิ่งที่ต้องทำถ้าติดยา

769
00:42:56,323 --> 00:42:58,117
‎เพราะต้องทำหลายอย่างมากถ้าติดยา

770
00:42:58,200 --> 00:43:01,787
‎ถ้าคุณรู้จักคนที่ติดยา
‎คุณจะรู้ว่าพวกนี้ไม่ใช่คนขี้เกียจ

771
00:43:01,870 --> 00:43:03,122
‎พวกนี้กระตือรือร้น

772
00:43:03,205 --> 00:43:07,626
‎ต้องตื่นตลอดทั้งคืน ออกไปขโมยข้าวของ
‎มีเรื่องบ้าๆ ให้ทำได้ตลอด

773
00:43:07,710 --> 00:43:10,170
‎มีชนของตอนตีสอง ตีสาม ตีสี่ แต่เช้า

774
00:43:10,254 --> 00:43:13,257
‎ขี้เกียจไม่ได้หรอกถ้าติดยา คุณต้องออกไป

775
00:43:13,924 --> 00:43:16,135
‎ปัญหาใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของผมตอนติดยาคือ

776
00:43:16,218 --> 00:43:18,345
‎ผมดูไม่เหมือนคนติดยา

777
00:43:18,429 --> 00:43:21,807
‎ผมดูเหมือนแบบนี้ตลอด ซึ่งทำให้ซื้อยายาก

778
00:43:21,890 --> 00:43:25,436
‎เพราะเด็กส่งยามักคิดว่า
‎ผมเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ

779
00:43:25,519 --> 00:43:28,314
‎ทุกครั้งเขาจะบอก
‎"ไปให้พ้น ฉันรู้ว่านายเป็นตำรวจ"

780
00:43:28,397 --> 00:43:29,898
‎สาบานได้ ฉันไม่ใช่ตำรวจ

781
00:43:29,982 --> 00:43:31,984
‎ฉันจะเดี้ยงแล้ว ขอของหน่อยเหอะ

782
00:43:32,818 --> 00:43:36,280
‎ต้องกล่อมอยู่ 30 นาที
‎กว่าจะทำให้เด็กส่งยาเชื่อว่าผมจะไม่ไหวแล้ว

783
00:43:36,363 --> 00:43:37,615
‎เขาถึงยอมขายให้

784
00:43:37,698 --> 00:43:40,701
‎แล้วผมก็กลับไปที่รถ "แม่ง เหนื่อยฉิบหาย"

785
00:43:43,787 --> 00:43:49,084
‎ที่ตลกก็คือ
‎ช่วงกลับใจหันมาเลิกยาของผมมันช้า

786
00:43:49,168 --> 00:43:51,253
‎เพราะผมไม่เคยก่อเรื่องอะไรใหญ่โต

787
00:43:51,337 --> 00:43:52,963
‎ผมทำแต่เรื่องโง่ๆ เล็กๆ น้อยๆ

788
00:43:53,047 --> 00:43:55,466
‎ผมไม่เคยก่ออาชญากรรมกับใคร
‎ผมไม่เคยฆ่าใคร

789
00:43:55,549 --> 00:43:57,676
‎ผมไม่เคยจี้ปล้น ไม่เคยทำอะไรแบบนั้น

790
00:43:57,760 --> 00:44:01,096
‎ผมจะทำเรื่องโง่ๆ แบบ
‎ถูกจับติดคุกสองวันติดๆ กัน

791
00:44:01,847 --> 00:44:04,558
‎โดยตำรวจคนเดียวกัน แค่นั่นแหละวีรกรรมผม

792
00:44:04,642 --> 00:44:06,894
‎อย่างเช่น ผมรู้ว่าใบขับขี่ผมถูกระงับ

793
00:44:06,977 --> 00:44:09,146
‎ตั้งแต่อายุ 17 จนถึง 20

794
00:44:09,229 --> 00:44:11,231
‎มีปัญหาโน่นนี่ตลอดกับใบขับขี่ผม

795
00:44:11,315 --> 00:44:13,025
‎ถูกจำกัดการใช้บ้างละ ถูกระงับบ้างละ

796
00:44:13,108 --> 00:44:16,070
‎ห้ามขับช่วงตีสองถึงตีสี่บ้างละ โดนตลอด

797
00:44:16,654 --> 00:44:19,323
‎ผมจำได้มีครั้งนึง ผมกำลังไปเดตกับสาว

798
00:44:19,406 --> 00:44:21,408
‎เธอบอก "ไปดื่มกันเถอะ ฉันขับเอง"

799
00:44:21,492 --> 00:44:23,202
‎ผมแบบ "ช่างมัน ฉันขับเอง"

800
00:44:23,285 --> 00:44:26,163
‎ผมกระโดดขึ้นรถเธอ แล้วขับ
‎ผมเมาหน่อยๆ

801
00:44:26,246 --> 00:44:28,123
‎ตำรวจเรียกให้หยุด สาดไฟใส่เรา

802
00:44:28,207 --> 00:44:30,125
‎ทันใดนั้นผมก็คิดขึ้นได้

803
00:44:30,209 --> 00:44:32,544
‎มาสลับที่นั่งกันระหว่างที่ขับอยู่

804
00:44:32,628 --> 00:44:34,296
‎คุณมีใบอนุญาต ผมไม่มี

805
00:44:34,380 --> 00:44:36,256
‎ถ้าเขาให้ใบสั่งคุณ ผมจะเอาเงินให้คุณ

806
00:44:36,340 --> 00:44:39,259
‎"ฉันว่าเราไม่ควรทำแบบนั้น"
‎"สลับที่นั่งเหอะ" แล้วเราก็สลับ

807
00:44:39,343 --> 00:44:43,013
‎เธอจอดรถ ตำรวจก็จอด

808
00:44:43,097 --> 00:44:47,059
‎เขาลงจากรถ ไม่ได้ไปตรงฝั่งคนขับด้วยซ้ำ

809
00:44:47,142 --> 00:44:50,062
‎ตรงดิ่งมาหาผมตรงฝั่งนั่งคู่คนขับเลย

810
00:44:50,145 --> 00:44:52,189
‎เต๊ะท่าเหมือนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

811
00:44:52,272 --> 00:44:53,315
‎เคาะหน้าต่าง

812
00:44:53,399 --> 00:44:55,401
‎"เอากระจกลงซิ

813
00:44:55,484 --> 00:44:57,903
‎ฉันเห็นนายจากกระจกหลังนะ

814
00:44:58,654 --> 00:45:01,156
‎ลงมาจากรถเลย ไปอยู่ในคุกซะ"

815
00:45:02,741 --> 00:45:05,119
‎ผมเลยไปเข้าคุก เธอประกันตัวออกมา

816
00:45:05,202 --> 00:45:07,579
‎วันต่อมา เหมือนเดิม

817
00:45:07,663 --> 00:45:11,166
‎"ไปดื่มกันเถอะ ฉันขับเอง"
‎ "ไม่ ช่างแม่งสิ ฉันขับเอง"

818
00:45:12,334 --> 00:45:14,378
‎กระโดดขึ้นรถ คันเดิม

819
00:45:14,461 --> 00:45:18,173
‎ที่เก่า เวลาเดิม ตำรวจคนเดิม

820
00:45:18,674 --> 00:45:21,135
‎ผมหักเลี้ยวตรงหัวมุมถนน จ้องตากัน

821
00:45:21,927 --> 00:45:23,303
‎ผมกับตำรวจ เขานั่งอยู่ในรถ

822
00:45:23,387 --> 00:45:27,057
‎ผมมองเขา ซึ่งเขามองผมอยู่
‎"นี่มันทำบ้าอะไรของมัน"

823
00:45:29,476 --> 00:45:32,187
‎คราวนี้ผมไม่รอให้เขาลงจากรถด้วยซ้ำ

824
00:45:32,271 --> 00:45:34,481
‎ผมจอดทันที ลงจากรถผม

825
00:45:34,565 --> 00:45:36,233
‎ไปขึ้นรถเขา

826
00:45:36,316 --> 00:45:38,736
‎เพราะผมรู้ว่ายังไงผมก็ต้องไปติดคุก

827
00:45:40,654 --> 00:45:42,865
‎ผมทำผิดเรื่องเล็กๆ พวกนี้

828
00:45:42,948 --> 00:45:47,119
‎ชีวิตผมมันวนเวียนอยู่แบบนี้
‎ไม่มีเรื่องอะไรใหญ่โต

829
00:45:47,202 --> 00:45:49,496
‎พอมาเล่าเรื่องเก่าๆ มันก็แบบ ตลกดี

830
00:45:52,040 --> 00:45:55,461
‎และพ่อแม่ผมก็จะไปประกันตัวผมออกมา

831
00:45:55,544 --> 00:45:58,589
‎วนไปเรื่อย

832
00:46:01,341 --> 00:46:04,052
‎ผมติดคุกเจ็ดวันในเบเกอร์สฟิลด์

833
00:46:10,642 --> 00:46:13,353
‎และผมจำได้ว่า ผม…

834
00:46:14,521 --> 00:46:18,609
‎ผมได้ใบสั่งประเภทความผิดเล็กๆ น้อยๆ
‎ซึ่งผมยอมให้เปลี่ยนเป็นหมายจับ

835
00:46:19,193 --> 00:46:24,072
‎ผมขับรถที่ซื้อมาในราคา 600 เหรียญ

836
00:46:24,156 --> 00:46:27,034
‎ซึ่งน่าจะบอกคุณได้ว่าชีวิตผมถึงขั้นไหน

837
00:46:33,957 --> 00:46:37,836
‎เสียงหัวเราะนั่นทีเดียว
‎ก็พอจะทำให้ผมเล่าเรื่องนี้ต่อได้ละ

838
00:46:41,632 --> 00:46:43,175
‎ตำรวจเรียกให้ผมจอด

839
00:46:43,258 --> 00:46:45,969
‎บอกว่าไม่มีเข็มขัดนิรภัยในรถ

840
00:46:46,053 --> 00:46:49,848
‎- เขาบอก "รถนี่ไม่มีเข็มขัดนิรภัย"
‎- ผมว่า "ผมรู้ ผมซื้อมาในราคา 600 เหรียญ"

841
00:46:51,391 --> 00:46:53,769
‎เขาบอก "นายขับรถที่ไม่มีเข็มขัดนิรภัยไม่ได้

842
00:46:53,852 --> 00:46:56,522
‎แล้วเขาก็เขียนใบสั่ง
‎ให้ผมต้องมีเข็มขัดนิรภัยในรถ

843
00:46:56,605 --> 00:46:57,481
‎ผมก็มาหาดู

844
00:46:57,564 --> 00:47:03,320
‎พบว่าต้องจ่ายค่าติดเข็มขัดนิรภัย 600 เหรียญ
‎ให้กับรถที่ผมซื้อมาในราคา 600 เหรียญ

845
00:47:03,403 --> 00:47:05,280
‎ผมจะไม่ทำแบบนั้น

846
00:47:07,074 --> 00:47:08,909
‎ผมขับรถคันนั้นจนมันพัง

847
00:47:08,992 --> 00:47:11,453
‎ตอนมันพัง ผมจอดมันทิ้งไว้ข้างทาง

848
00:47:11,537 --> 00:47:14,039
‎หยิบลูกบาสออกมาจากท้ายรถ เลี้ยงลูกกลับบ้าน

849
00:47:15,541 --> 00:47:18,460
‎ผมไม่เคยคิดถึงรถคันนี้อีกเลย

850
00:47:18,544 --> 00:47:20,838
‎หนึ่งปีต่อมา ผมอยู่ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส์

851
00:47:20,921 --> 00:47:23,131
‎กับลูกพี่ลูกน้องผม ไมเคิล
‎ดื่มกันไป ทำโน่นทำนี่กันไป

852
00:47:23,215 --> 00:47:25,259
‎ตำรวจได้รับรายงานวิทยุ ฟังรายชื่อ

853
00:47:28,303 --> 00:47:31,181
‎ชื่อผมขึ้นมาว่า "เดวิดมีหมายศาลแอลเอ"

854
00:47:31,265 --> 00:47:34,226
‎พวกเขาเอาผมขึ้นรถขับไปสี่ชั่วโมง
‎ไปเบเกอร์สฟิลด์

855
00:47:34,309 --> 00:47:36,979
‎ขังผมไว้ที่นั่นเจ็ดวัน

856
00:47:37,062 --> 00:47:40,440
‎นั่นทำให้ผมรู้ว่า คนอย่างผมไม่คู่ควรกับการติดคุก

857
00:47:43,986 --> 00:47:47,614
‎เรื่องที่ควรจะทำให้ผมโทรหาแม่ทันที

858
00:47:47,698 --> 00:47:48,824
‎ไม่ได้สร้างปัญหาให้ผมเลย

859
00:47:48,907 --> 00:47:52,369
‎เรื่องที่เป็นปัญหากับคนอื่นเวลาติดคุก
‎สบายมากสำหรับผม

860
00:47:52,452 --> 00:47:55,455
‎แต่เรื่องที่ทำให้ผมต้องโทรหาแม่
‎มันยิ่งกว่าไร้สาระ

861
00:47:55,539 --> 00:47:57,666
‎ผมจำได้

862
00:47:57,749 --> 00:48:00,586
‎พอวันที่สองของโทษจำคุกเจ็ดวัน

863
00:48:01,253 --> 00:48:02,504
‎ผมลำบากละ

864
00:48:08,719 --> 00:48:10,053
‎ผมจำได้…

865
00:48:10,721 --> 00:48:12,431
‎กำลังกินมื้อเที่ยง

866
00:48:12,514 --> 00:48:14,600
‎และระหว่างที่กิน ผมก็…

867
00:48:21,148 --> 00:48:24,318
‎มีฉันคนเดียวเหรอวะ ที่รู้สึกว่าอาหารนี่มันจืด

868
00:48:32,200 --> 00:48:34,077
‎"อยากได้เกลือเหรอ"

869
00:48:35,162 --> 00:48:36,705
‎"ได้ก็ดีนะ"

870
00:48:38,498 --> 00:48:40,584
‎"ไปขอผู้คุมสิ เขาจะได้เอามาให้"

871
00:48:50,093 --> 00:48:51,219
‎"ว่าไง"

872
00:48:53,847 --> 00:48:56,975
‎"ผมเดวิด เจ็ด-สี่… ช่างมันเหอะ คืองี้…

873
00:48:58,435 --> 00:49:00,771
‎ผมกับเพื่อนคุยกัน แล้ว…

874
00:49:03,315 --> 00:49:04,566
‎อาหารนี่…

875
00:49:10,822 --> 00:49:12,115
‎มันจืดไปหน่อย"

876
00:49:16,703 --> 00:49:18,246
‎"อยากได้เกลือละสิ"

877
00:49:19,456 --> 00:49:20,958
‎"ได้เกลือหน่อยก็ดีนะ"

878
00:49:22,125 --> 00:49:24,252
‎"ไปนั่งเถอะ เดี๋ยวเอามาให้"

879
00:49:24,336 --> 00:49:25,379
‎"เยี่ยม"

880
00:49:29,341 --> 00:49:31,426
‎"เดี๋ยวเขาเอาเกลือมาให้ พรรคพวก"

881
00:49:35,013 --> 00:49:38,100
‎รออยู่ 35 นาที

882
00:49:39,184 --> 00:49:41,395
‎นั่งดูเขามองผม

883
00:49:41,478 --> 00:49:44,231
‎มองเขาที่ไม่ไปเอาเกลือมาให้

884
00:49:48,902 --> 00:49:51,279
‎ทุกคนไปหมดแล้ว ยกเว้นผมกับผู้คุม

885
00:50:02,332 --> 00:50:04,292
‎"นี่ ฟังนะ…

886
00:50:05,627 --> 00:50:07,879
‎ผมเดวิด ผมรู้ว่าคุณยุ่ง คืองี้…

887
00:50:10,674 --> 00:50:12,175
‎คุณจะไปเอาเกลือมั้ย"

888
00:50:17,764 --> 00:50:19,391
‎"ไม่ นิกก้า ไม่"

889
00:50:21,518 --> 00:50:24,896
‎ถึงตอนนั้นแหละที่ผมโทรหาแม่
‎"แม่ครับ เอาผมออกไปจากที่นี่ที"

890
00:50:24,980 --> 00:50:28,650
‎แม่ถาม "พวกเขาพยายามจะปล้ำแกเหรอ"
‎ผมว่า "อะไรนะ! ไม่ใช่"

891
00:50:31,820 --> 00:50:34,740
‎ผมบอก "ในนี้ไม่มีเกลือกับพริกไทย

892
00:50:34,823 --> 00:50:39,995
‎และผมอยู่ในโลกที่ไม่มีเครื่องปรุง
‎ใส่มันบดของผมไม่ได้"

893
00:50:40,078 --> 00:50:43,749
‎แม่บอก "เบาเสียงหน่อย เดี๋ยวฉันไป
‎เอาแกออกมาก่อนจะมีใครเอาแกดีกว่า"

894
00:50:43,832 --> 00:50:44,833
‎เรื่องเป็นอย่างนี้

895
00:50:44,916 --> 00:50:47,169
‎นี่แหละผม เมื่อก่อนนี้

896
00:50:51,089 --> 00:50:53,300
‎ไม่มีอะไรจูงใจผมเลย

897
00:50:54,134 --> 00:50:56,762
‎ไม่มีเลย เพราะมันมีแต่เรื่องบ้าบอ

898
00:50:56,845 --> 00:51:01,183
‎และบอกเลยว่ามันวนเวียนอยู่แบบนั้นแหละ

899
00:51:02,142 --> 00:51:04,227
‎ไม่มีอะไรจูงใจผมเลย

900
00:51:04,311 --> 00:51:05,979
‎ยกเว้นไอ้โคเคนนั่น

901
00:51:06,688 --> 00:51:08,774
‎ไอ้โคเคนนี่น่ะ

902
00:51:08,857 --> 00:51:13,737
‎โคเคนมันมีวิธีกลืนกินตัวตนของคุณ

903
00:51:13,820 --> 00:51:16,031
‎ในขณะที่คุณไม่รู้ตัวเลย

904
00:51:16,114 --> 00:51:18,450
‎คุณเคยเห็นคนที่พยายามทำเป็นว่าไม่เมามั้ย

905
00:51:23,830 --> 00:51:26,541
‎นี่คือที่คนเมาคิดว่าคนไม่เมาเป็นแบบนั้น

906
00:51:34,549 --> 00:51:35,717
‎โคเคนนี่น่ะ

907
00:51:36,927 --> 00:51:38,095
‎มันไม่ธรรมดา

908
00:51:38,178 --> 00:51:39,262
‎รู้มั้ยอะไรที่ตลก

909
00:51:39,346 --> 00:51:43,016
‎ผมจำได้ว่าชีวิตเริ่มหักมุม

910
00:51:43,100 --> 00:51:45,811
‎ตอนผมขายรถให้พ่อค้ายา

911
00:51:45,894 --> 00:51:49,231
‎ผมจะไม่มีวันลืม
‎ผมเขียนบนกระดาษเช็ดปาก "200 ดอลลาร์"

912
00:51:49,314 --> 00:51:51,775
‎เขียนลงบนกระดาษเช็ดปาก
‎เอาให้คนขายยา

913
00:51:51,858 --> 00:51:53,902
‎ผมเดินกลับบ้านพร้อมเงิน 200 ดอลลาร์ในมือ

914
00:51:53,985 --> 00:51:55,487
‎ราวกับว่าชีวิตเยี่ยมมาก

915
00:51:55,570 --> 00:51:58,740
‎ผ่านสนามเด็กเล่นอย่างปลื้มอกปลื้มใจ

916
00:52:01,201 --> 00:52:03,078
‎นั่นก็ยังไม่ได้จูงใจผม

917
00:52:03,995 --> 00:52:06,706
‎สามวันต่อมาก็กลับมาซื้อโคเคนเพิ่ม

918
00:52:06,790 --> 00:52:09,626
‎คราวนี้ผมซื้อโคเคนมูลค่า 11 ดอลลาร์

919
00:52:09,709 --> 00:52:11,670
‎จ่ายด้วยเหรียญนิกเกิล 5 เซนต์

920
00:52:12,546 --> 00:52:15,799
‎ควักออกมานับเลย
‎"5, 10, 15, 20, 25, 30, 35…

921
00:52:15,882 --> 00:52:18,510
‎อีกทีซิ 5, 10, 15, 20, 25…"

922
00:52:19,553 --> 00:52:23,348
‎ได้โคเคนราคา 11 ดอลลาร์
‎เดินกลับบ้านท่ามกลางสายฝน

923
00:52:23,431 --> 00:52:26,434
‎ปลื้มซะ มีรถขับผ่าน
‎เหยียบแอ่งน้ำ น้ำกระเซ็นใส่

924
00:52:27,144 --> 00:52:29,146
‎มันคือไอ้คนขายยา กำลังขับรถผม

925
00:52:29,771 --> 00:52:32,482
‎ผมว่า "จอดรับกูไปส่งหน่อยก็ไม่ได้"

926
00:52:33,441 --> 00:52:35,902
‎แต่นั่นก็ยังไม่จูงใจผม

927
00:52:36,653 --> 00:52:40,115
‎จนกระทั่งไอ้โคเคนนั่นเริ่มพูดคุยกับผม

928
00:52:40,824 --> 00:52:42,200
‎เริ่มปลุกผมตื่น

929
00:52:42,284 --> 00:52:44,828
‎เวลาโคเคนพูดกับคุณ
‎มันไม่ได้สั่งให้คุณทำอะไรตรงๆ

930
00:52:44,911 --> 00:52:48,165
‎มันจะทำทีพูดดี ชี้แนะให้คุณทำนั่นทำนี่

931
00:52:49,749 --> 00:52:52,085
‎ผมยืนเฉยๆ ไม่ทำอะไร

932
00:52:52,919 --> 00:52:56,256
‎โคเคนเดินมายืนข้างๆ แล้วกระซิบข้างหูผม

933
00:52:57,090 --> 00:53:00,051
‎"บางทีอาจถึงเวลาคิดเรื่องไปหาของดูดแล้ว"

934
00:53:00,135 --> 00:53:03,138
‎ผมบอก "ไปเลย! ฉันจะไปบำบัด"

935
00:53:03,930 --> 00:53:08,143
‎คุณครับ ผมแทบจะวิ่งได้สิบกว่ากิโลในสามนาที

936
00:53:08,226 --> 00:53:09,144
‎นึกออกมั้ย

937
00:53:09,227 --> 00:53:11,855
‎ผมแบบ "ไม่"

938
00:53:12,689 --> 00:53:15,609
‎สถานบำบัดปิด "เปิดประตู"
‎เธอบอก "เราปิดแล้ว"

939
00:53:15,692 --> 00:53:18,236
‎ผมว่า "ไม่สน จะเข้าไป"

940
00:53:19,154 --> 00:53:21,406
‎เธอมองผมแล้วพูดว่า "อ้อ ที่รัก

941
00:53:22,282 --> 00:53:24,659
‎อยากจัดเลยละสิ"

942
00:53:26,703 --> 00:53:28,663
‎ผมบอก "ใช่เลย ใช่แล้ว"

943
00:53:29,414 --> 00:53:32,626
‎เธอให้ผมเข้าไป ผมมองไปนอกหน้าต่าง
‎เธอบอก "ของอยู่ข้างนอกโน่น"

944
00:53:37,589 --> 00:53:39,674
‎แต่ผมบอกคุณตรงนี้ได้เลย

945
00:53:39,758 --> 00:53:41,843
‎ยี่สิบสามปี ผมไม่เคยดูดไอ้นั่นเลย

946
00:53:48,058 --> 00:53:49,851
‎เวลาเล่าเรื่องนี้ เมียผมแบบ

947
00:53:49,935 --> 00:53:52,687
‎"เห็นมั้ย คุณยังไม่อยากดูดไอ้นั่นเลย
‎ทำไมถึงคิดว่าเราจะอยาก"

948
00:53:52,771 --> 00:53:54,022
‎ผมบอก "จูลี่…

949
00:53:55,523 --> 00:53:58,276
‎เรื่องของผมมันคนละเรื่องกับของคุณ
‎เข้าใจมั้ย

950
00:53:59,110 --> 00:54:03,073
‎ผมกำลังพูดเรื่องเสพยา
‎แต่ของคุณมันเสพรัก

951
00:54:03,156 --> 00:54:04,199
‎เข้าใจมั้ย"

952
00:54:15,085 --> 00:54:16,920
‎ผมไม่ได้ขอให้เธอทำแบบนั้น

953
00:54:17,003 --> 00:54:18,588
‎เธอมีทัศนคติที่ไม่ดี

954
00:54:21,258 --> 00:54:24,094
‎ถ้าคุณขอให้ผู้หญิงดูด เธอจะ "โอเค ก็ได้"

955
00:54:24,844 --> 00:54:26,930
‎ท่าทางเหมือนมีทัศนคติที่ไม่ดีกับมัน

956
00:54:27,013 --> 00:54:28,640
‎เหมือนมันจะทำให้ผมไม่สู้

957
00:54:30,350 --> 00:54:33,853
‎"ผมจะคุยกับมันให้นะ
‎ไงพวก เย็นไว้นะ นิ่งไว้ แบบนั้น

958
00:54:36,314 --> 00:54:39,192
‎เย็นไว้ นั่นแหละ
‎ไม่รู้ทำไมเราต้องบอกให้แกนิ่ง

959
00:54:39,276 --> 00:54:40,443
‎แบบนั้นแหละ"

960
00:54:44,197 --> 00:54:47,367
‎พอพวกคุณกลับถึงบ้านแล้วทำเรื่องนี้
‎จะมีคนนึงที่ "เย็นไว้ นิ่งไว้…"

961
00:54:48,076 --> 00:54:49,202
‎ส่วนอีกคนก็จะ…

962
00:54:57,752 --> 00:54:59,462
‎หน้าที่ของผมก็คือ…

963
00:54:59,546 --> 00:55:01,965
‎เรียนรู้บทเรียนชีวิตที่ดีๆ

964
00:55:02,924 --> 00:55:05,677
‎ก้าวผ่านไปให้ได้ แล้วทิ้งเรื่องบ้าบอไว้ข้างหลัง

965
00:55:06,761 --> 00:55:08,596
‎นั่นแหละครับ

966
00:55:08,680 --> 00:55:09,889
‎ที่ผมอยากทำ

967
00:55:09,973 --> 00:55:12,434
‎และผมคิดถึงช่วงเวลาที่เราทำอะไรแล้วล้มเหลว

968
00:55:12,517 --> 00:55:14,644
‎อย่างช่วงที่เป็นเด็ก

969
00:55:14,728 --> 00:55:16,146
‎มันไม่ค่อยแจ่มหรอก

970
00:55:17,147 --> 00:55:19,024
‎ผมมีน้องสาวต่างพ่อ ชื่อโรบิน

971
00:55:19,858 --> 00:55:22,193
‎โรบินหูหนวกครับ

972
00:55:23,236 --> 00:55:26,364
‎คุณก็จะคิดว่าโรบินไม่ได้ยิน

973
00:55:26,448 --> 00:55:29,409
‎คิดว่าเราน่าจะจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกให้

974
00:55:32,537 --> 00:55:34,706
‎เหมือนคนในครอบครัว

975
00:55:35,248 --> 00:55:36,833
‎น่าจะรู้ภาษามือ

976
00:55:40,587 --> 00:55:43,923
‎ผมจะบอกให้ เราไม่ใช่แนวครอบครัว

977
00:55:44,632 --> 00:55:46,760
‎จนทุกวันนี้ก็ไม่คิดว่าใช่

978
00:55:47,469 --> 00:55:51,014
‎จนทุกวันนี้ เวลาเราคุยกับโรบิน
‎เราทั้งตะโกน ทั้งกระทืบเท้า ทุกคน

979
00:55:51,097 --> 00:55:54,017
‎"โรบิน อยากกินอะไรมั้ย โรบิน! โรบิน!"

980
00:56:00,065 --> 00:56:03,610
‎แต่เรามารู้ทีหลังว่าหูโรบินไม่ได้หนวกสนิท
‎เธอจะได้ยินสิ่งที่เธออยากได้ยิน

981
00:56:04,235 --> 00:56:06,946
‎"โรบิน อยากกินอะไรมั้ย"
‎"เอาไอศกรีม"

982
00:56:10,408 --> 00:56:12,660
‎"เธอจะช่วยเราล้างจานกองนี้ใช่มั้ย"

983
00:56:16,998 --> 00:56:18,792
‎ยัยนี่ รู้นะว่าได้ยิน

984
00:56:19,542 --> 00:56:22,045
‎เราสื่อสารกับโรบินไม่ได้

985
00:56:23,254 --> 00:56:25,048
‎พ่อผมมารู้เรื่องนี้เข้าวันนึง

986
00:56:25,131 --> 00:56:29,803
‎ผมไม่มีวันลืม ตอนนั้นผมอายุ 12 หรือ 13
‎แปลว่าโรบินอายุ 18

987
00:56:29,886 --> 00:56:33,306
‎จำได้ว่าเราทุกคนกำลังดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น

988
00:56:34,349 --> 00:56:35,767
‎แล้วจู่ๆ

989
00:56:36,518 --> 00:56:37,894
‎เราก็ได้ยินเสียงมาจากที่ไกลๆ

990
00:56:38,645 --> 00:56:39,479
‎"อา ฮ้า"

991
00:56:43,233 --> 00:56:44,150
‎"อาฮ้า!"

992
00:56:47,404 --> 00:56:49,739
‎พ่อผมแบบ "อะไรน่ะ อะไร

993
00:56:49,823 --> 00:56:51,574
‎เสียงอะไร"

994
00:56:52,158 --> 00:56:53,785
‎ผมก็ "ไม่รู้สิ"

995
00:56:53,868 --> 00:56:56,287
‎พ่อตัดสินใจไปดู

996
00:56:56,371 --> 00:56:57,622
‎ผมไปด้วย

997
00:57:00,708 --> 00:57:03,711
‎เสียงยังดังไม่หยุด "อาฮ้า เย่!"

998
00:57:04,671 --> 00:57:06,756
‎"อาฮ้า เย่!"

999
00:57:09,467 --> 00:57:12,512
‎เราตามเสียงไปทางห้องครัว
‎ลงบันไดไปชั้นใต้ดิน

1000
00:57:12,595 --> 00:57:13,847
‎ครึ่งทางละ

1001
00:57:13,930 --> 00:57:15,306
‎ผมรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

1002
00:57:16,099 --> 00:57:17,725
‎ผมซึ่งอายุ 13

1003
00:57:17,809 --> 00:57:18,643
‎พ่อน่ะ 36

1004
00:57:18,726 --> 00:57:20,186
‎ผมรู้ พ่อก็รู้

1005
00:57:20,728 --> 00:57:25,775
‎ยิ่งเข้าไปใกล้เสียง พ่อก็ยิ่งลดฝีเท้า

1006
00:57:25,859 --> 00:57:27,944
‎คุณคงคิดว่าเราอยู่ในบ้านผีสิง

1007
00:57:28,027 --> 00:57:29,654
‎ตอนตีสาม

1008
00:57:30,238 --> 00:57:31,322
‎ขยับเข้าไปใกล้

1009
00:57:31,406 --> 00:57:35,660
‎มือผมเกาะไหล่พ่อ
‎พ่อเอามือมาแตะมือผม ที่อยู่บนไหล่เขา

1010
00:57:35,743 --> 00:57:37,871
‎ในขณะที่เราค่อยๆ ย่องไปหาต้นเสียง

1011
00:57:37,954 --> 00:57:39,497
‎"อาฮ้า เย่!.

1012
00:57:40,123 --> 00:57:42,167
‎"อาฮ้า เย่!"

1013
00:57:49,674 --> 00:57:51,426
‎พอมาถึงตรงมุม

1014
00:57:51,509 --> 00:57:55,346
‎โรบินกับแฟนหนุ่มกำลังเย่อกันอยู่

1015
00:57:56,514 --> 00:57:58,183
‎เหมือนไม่มีคนอื่นอยู่ในบ้าน

1016
00:57:58,892 --> 00:58:02,687
‎ผมไม่เคยเห็นพ่อทำอะไรไม่ถูกได้ขนาดนั้น

1017
00:58:04,063 --> 00:58:06,441
‎เขาอยู่ห่างประมาณนี้ จากคุณถึงผม

1018
00:58:06,524 --> 00:58:09,861
‎ใส่เลย "โรบิน! หยุดป้าบเดี๋ยวนี้

1019
00:58:10,403 --> 00:58:12,322
‎หยุดได้แล้ว"

1020
00:58:12,906 --> 00:58:14,908
‎พวกเขาไม่ได้ยิน

1021
00:58:14,991 --> 00:58:16,534
‎"อาฮ้า เย่!"

1022
00:58:17,202 --> 00:58:18,870
‎"อาฮ้า เย่!"

1023
00:58:18,953 --> 00:58:22,081
‎ผมอายุ 12 แบบ "โอ๊ยตายแล้ว

1024
00:58:22,165 --> 00:58:24,042
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

1025
00:58:25,877 --> 00:58:28,004
‎"อาฮ้า เย่!"

1026
00:58:29,255 --> 00:58:33,301
‎ถึงตอนนี้พ่อผมเลยตัดสินใจ
‎เอื้อมมือไปจับหัวไหล่ไอ้หนุ่มนั่น

1027
00:58:33,384 --> 00:58:37,138
‎แต่ผมว่าพ่อคงรู้สึกเหมือน
‎กำลังถูกดูดเข้าไปเป็นมือซั่มที่สาม

1028
00:58:37,222 --> 00:58:40,517
‎พ่อเอื้อมมือมาจับมือผมไว้
‎ส่วนผมก็จับประตูไว้

1029
00:58:41,267 --> 00:58:42,894
‎พ่อเอื้อมมือมา คู่นั้นยังป้าบกันอยู่

1030
00:58:42,977 --> 00:58:44,812
‎เขาตะโกนลั่น "โรบิน!

1031
00:58:45,897 --> 00:58:48,816
‎หยุดป้าบซะที"

1032
00:58:50,026 --> 00:58:52,987
‎ผมก็ "โอ๊ยตายแล้ว"

1033
00:59:07,126 --> 00:59:10,129
‎บนโต๊ะข้างเตียงมีแก้วน้ำ

1034
00:59:10,838 --> 00:59:14,300
‎พ่อคว้าได้ก็สาดน้ำใส่ทั้งคู่

1035
00:59:14,968 --> 00:59:15,969
‎พวกเขาแยกกัน

1036
00:59:16,761 --> 00:59:20,848
‎พ่อผมบอก "อะไรวะเนี่ย โรบิน
‎แกทำบ้าอะไร"

1037
00:59:20,932 --> 00:59:23,810
‎โรบินก็ "หนูไม่รู้"

1038
00:59:29,315 --> 00:59:31,859
‎พ่อผมมองเธอแล้วก็ "อาฮ้า…

1039
00:59:31,943 --> 00:59:33,194
‎- เย่
‎- เย่!"

1040
00:59:33,278 --> 00:59:34,904
‎ผมเดวิด อาร์โนลด์ครับ ทุกคน

1041
00:59:34,988 --> 00:59:36,489
‎ขอบคุณมากครับ

1042
00:59:36,573 --> 00:59:38,032
‎สุดยอดครับทุกคน

1043
00:59:40,201 --> 00:59:41,619
‎ขอบคุณครับ

1044
01:00:14,611 --> 01:00:21,117
‎(เขียนบทและแสดงโดย
‎เดวิด เอ. อาร์โนลด์)

1045
01:00:25,246 --> 01:00:28,875
‎เหตุผลที่ผมให้ชื่อผลงานสเปเชียลนี้ว่า
‎"อ่อนแอก็แพ้ไป"

1046
01:00:28,958 --> 01:00:31,878
‎เพราะผมทำสิ่งนี้มา 27 ปีแล้ว

1047
01:00:32,420 --> 01:00:33,796
‎ทำเองคนเดียว

1048
01:00:33,880 --> 01:00:36,883
‎ไม่ค่อยมีใครรู้ในวงการ

1049
01:00:37,592 --> 01:00:41,262
‎ผมต้องมีใจรักจริงๆ ถึงทำสิ่งนี้ได้

1050
01:00:41,929 --> 01:00:43,848
‎มาจนถึงจุดนี้

1051
01:00:45,600 --> 01:00:46,893
‎ไม่มีทางทำได้

1052
01:00:47,727 --> 01:00:50,188
‎ถ้าไม่มีแรงฝ่าฟัน

1053
01:00:50,271 --> 01:00:53,191
‎วงการนี้ไม่มีพื้นที่สำหรับคนอ่อนแอ

1054
01:00:53,274 --> 01:00:54,859
‎ผมกำลังเตรียมเดินสายแสดง

1055
01:00:54,942 --> 01:00:58,655
‎ผมจะไป 20 เมือง
‎ตั้งแต่นี้ไปจนถึง 29 มกราคม

1056
01:00:58,738 --> 01:01:02,533
‎ซึ่งผมจะขึ้นแสดงและบันทึกผลงานสเปเชียล
‎จาก NETFLIX ครั้งที่สองของผม

1057
01:01:02,617 --> 01:01:07,288
‎และผมเดาว่านั่นหมายถึง
‎ผมอาจต้องขึ้นแสดงเซตนี้ร้อยครั้ง

1058
01:01:07,372 --> 01:01:10,124
‎และในหลายเดือนจากนี้ไป

1059
01:01:10,208 --> 01:01:15,380
‎ผมจะทำให้พร้อมทุกอย่าง
‎ปรับนั่น ตบนี่ ตัดแต่ง

1060
01:01:15,463 --> 01:01:19,759
‎และเอาขึ้นเวทีซ้ำแล้วซ้ำอีก

1061
01:01:26,057 --> 01:01:30,687
‎เมื่อไม่กี่ปีก่อนผมเริ่มโพสต์วิดีโอตลก
‎เกี่ยวกับครอบครัวของผมลงโซเชียลมีเดีย

1062
01:01:30,770 --> 01:01:31,688
‎ผมกับครอบครัว

1063
01:01:32,355 --> 01:01:34,982
‎ตั้งแต่นั้นคนก็แห่ติดตามโซเชียลมีเดียของผม

1064
01:01:35,066 --> 01:01:38,152
‎นั่นได้นำมาสู่การคิดถึงเรื่อง
‎การแสดงสแตนด์อัพคอมเมดี้ของผม

1065
01:01:38,236 --> 01:01:39,696
‎พร้อมนะ เตรียมพูด

1066
01:01:39,779 --> 01:01:43,783
‎เรากำลังเตรียมคุยกันว่า
‎เราจะไปเที่ยวพักร้อนที่ไหนดี

1067
01:01:43,866 --> 01:01:45,743
‎เหมือนที่เคยทำทุกปี

1068
01:01:45,827 --> 01:01:49,038
‎- ค่ะ
‎- ผมเลยรวบรวมคนสามคน

1069
01:01:49,997 --> 01:01:52,041
‎- อีกสามคน…
‎- คนสามคนเหรอคะ

1070
01:01:52,125 --> 01:01:54,127
‎อีกสามคนที่อยู่ที่นี่

1071
01:01:54,210 --> 01:01:55,712
‎เราจะได้เห็นว่าพวกเขา…

1072
01:01:55,795 --> 01:01:59,090
‎คนที่ออกความเห็นได้ดีที่สุด

1073
01:01:59,173 --> 01:02:01,718
‎ไม่ๆ คนที่ทำให้พ่อประสบความสำเร็จค่ะ

1074
01:02:01,801 --> 01:02:03,302
‎เดี๋ยวจะไปตัดออก

1075
01:02:03,386 --> 01:02:04,595
‎โอเค เริ่มได้

1076
01:02:04,679 --> 01:02:06,431
‎ฉันเชื่อจริงๆ ว่า

1077
01:02:06,514 --> 01:02:12,562
‎เดวิดกับฉันเกิดมาในโลกนี้เพื่อกันและกัน

1078
01:02:12,645 --> 01:02:16,607
‎เหมือนกับว่า พระเจ้าสร้างเราให้มาอยู่คู่กัน

1079
01:02:16,691 --> 01:02:20,945
‎เหมือนเขาเกิดมาเพื่อเป็นคู่ชีวิตของฉัน
‎และฉันเกิดมาเพื่อเป็นคู่ชีวิตของเขา

1080
01:02:21,028 --> 01:02:25,450
‎ฉันรู้สึกว่าเวลาดูเขาแสดงสแตนด์อัพ
‎และพูดเรื่องครอบครัวเรา

1081
01:02:26,325 --> 01:02:28,244
‎ฉันจะเริ่มนึกถึงเรื่องเหล่านั้นอีกครั้ง

1082
01:02:28,327 --> 01:02:30,621
‎และฉันได้เห็นมุมมองของเขาในบางเรื่อง

1083
01:02:30,705 --> 01:02:33,583
‎มีหลายครั้งที่ฉันอยากขึ้นไปบนเวทีและพูดว่า

1084
01:02:33,666 --> 01:02:36,794
‎"ฉันเองก็อยากบอกคุณถึงมุมมองของฉัน"

1085
01:02:36,878 --> 01:02:40,465
‎ฉันอยากบอกว่าฉันรู้สึกยังไง คิดยังไง

1086
01:02:40,548 --> 01:02:46,095
‎แต่ส่วนใหญ่ฉันก็มัวแต่หัวเราะ
‎เวลานึกถึงเรื่องเหล่านั้น

1087
01:02:46,179 --> 01:02:49,265
‎ผมมีลูกสองคน อายุ 14 กับ 16
‎ผมจะบอกอะไรให้

1088
01:02:49,348 --> 01:02:51,309
‎อย่างแรก เด็กรุ่นใหม่พวกนี้

1089
01:02:51,392 --> 01:02:55,396
‎คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ทำตามใจได้ทุกอย่าง
‎เกิดมาผมก็เพิ่งเคยเห็น

1090
01:02:55,480 --> 01:02:56,355
‎ได้ยินมั้ยครับ

1091
01:02:56,981 --> 01:02:58,399
‎แต่ประเด็นก็คือ

1092
01:02:58,483 --> 01:03:01,778
‎ที่พวกเขาเป็นแบบนี้
‎ก็เพราะเราทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้

1093
01:03:01,861 --> 01:03:04,071
‎- สวัสดีค่ะ ฉันแอนนา เกรซ
‎- ฉันแอชลิน

1094
01:03:04,155 --> 01:03:05,948
‎ฉันเป็นพี่ค่ะ

1095
01:03:06,032 --> 01:03:09,035
‎- ฉันเป็นน้อง อายุ 14
‎- ส่วนฉันอายุ 16

1096
01:03:09,118 --> 01:03:11,496
‎สนุกมากค่ะที่โตมากับพ่อ

1097
01:03:11,579 --> 01:03:16,542
‎ฉันรู้สึกเหมือนพ่อทำให้ทุกอย่างสนุกและตลก

1098
01:03:16,626 --> 01:03:17,460
‎จริงๆ ค่ะ

1099
01:03:18,920 --> 01:03:22,215
‎ฉันสนุกมาตลอดกับการโตมากับพ่อ

1100
01:03:22,298 --> 01:03:24,300
‎เขาทำให้ทุกอย่างสนุกไปหมด

1101
01:03:24,383 --> 01:03:25,802
‎แต่เขาก็ทำหน้าที่พ่อด้วย

1102
01:03:25,885 --> 01:03:28,513
‎เขาจึงเข้มงวดและมีกฎกับเรา

1103
01:03:28,596 --> 01:03:31,557
‎- ค่ะ
‎- แต่เราก็ทำตามกฎจริงๆ ไม่ได้

1104
01:03:31,641 --> 01:03:33,684
‎- ใช่
‎- เพราะพ่อเป็นคอมเมเดี้ยน ตลกตลอด

1105
01:03:33,768 --> 01:03:38,773
‎ดังนั้นทุกครั้งที่พ่ออบรมเรา
‎ฉันจะมองเขาแบบ "ตลกอะ"

1106
01:03:38,856 --> 01:03:40,608
‎บางทีเขาก็ไม่รู้

1107
01:03:40,691 --> 01:03:43,069
‎- มันยากที่จะเชื่อฟังเขาอย่างเคร่งครัด
‎- ใช่

1108
01:03:44,320 --> 01:03:45,738
‎คืนนี้ผมจะแสดง

1109
01:03:45,822 --> 01:03:48,115
‎ที่คลับชื่อดังระดับโลกบนถนนซันเซ็ต
‎ลาฟแฟกทอรี่

1110
01:03:48,199 --> 01:03:54,247
‎ซึ่งเป็นคลับที่ผมแสดงมา
‎ตั้งแต่เริ่มขึ้นเวทีสแตนด์อัพ

1111
01:03:54,330 --> 01:04:00,628
‎และเจมี่ มาซาดา เจ้าของคลับ
‎ก็สนับสนุนผมมาตลอด

1112
01:04:00,711 --> 01:04:03,339
‎มันเป็นคืนแห่งการเตรียมความพร้อม

1113
01:04:03,422 --> 01:04:05,091
‎ผมกับเพื่อนๆ จะขึ้นแสดง

1114
01:04:05,174 --> 01:04:08,803
‎เสร็จแล้วก็จะอยู่คุยกัน
‎ตามแบบฉบับชาวคอเมเดี้ยน

1115
01:04:10,054 --> 01:04:13,808
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัว
‎สำหรับผลงานสเปเชียล

1116
01:04:13,891 --> 01:04:16,936
‎- นายเตรียมตัวสำหรับงานสเปเชียลนี้ยังไง
‎- เดินสายไง

1117
01:04:17,019 --> 01:04:19,438
‎ฉันไปมา 20 เมืองแล้ว

1118
01:04:19,522 --> 01:04:23,985
‎คืองี้ หกเดือนที่ผ่านมา
‎ไปมา 20 เมือง จัดแสดงเมืองละห้ารอบ

1119
01:04:24,068 --> 01:04:25,653
‎ก็คือร้อยครั้ง

1120
01:04:25,736 --> 01:04:27,822
‎ฉันทำเซตนี้มาร้อยครั้งแล้ว

1121
01:04:27,905 --> 01:04:30,157
‎- ถ่ายนายคนเดียว
‎- ใช่

1122
01:04:30,241 --> 01:04:33,160
‎เช่นมีไฟไหม้ตรงนี้
‎มีเด็กกำลังถูกลักพาตัวตรงนั้น

1123
01:04:33,244 --> 01:04:34,245
‎ตลกละ

1124
01:04:34,328 --> 01:04:35,705
‎"เดฟ มีเด็กตรงนั้น"

1125
01:04:35,788 --> 01:04:38,207
‎- ไม่ต้องไปสนใจ ถ่ายตรงนี้
‎- ดูผม

1126
01:04:38,291 --> 01:04:41,127
‎แบบ "จะตลกอะไรนักหนา"

1127
01:04:47,133 --> 01:04:48,593
‎แกอยู่บนเตียงกับพอล

1128
01:04:48,676 --> 01:04:50,595
‎แม่จำได้ว่าพอลมองแกแล้วพูดว่า

1129
01:04:50,678 --> 01:04:53,598
‎"แอนนา เม เด็กคนนี้จะเป็นอะไรไปไม่ได้
‎นอกจากตัวตลก"

1130
01:04:53,681 --> 01:04:55,391
‎- ครับ
‎- เชื่อมั้ยล่ะ

1131
01:04:55,474 --> 01:04:56,350
‎- ใช่
‎- เขาบอก…

1132
01:04:56,434 --> 01:04:58,936
‎ผมจะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากตัวตลก

1133
01:04:59,020 --> 01:05:00,229
‎แล้วดูแกสิ

1134
01:05:00,313 --> 01:05:01,898
‎ตอนผมอายุได้หกเดือน

1135
01:05:01,981 --> 01:05:04,400
‎แม่รู้ ดูแกตอนนี้สิ เป็นตัวตลกจริงๆ

1136
01:05:04,483 --> 01:05:05,443
‎- ครับ
‎- เชื่อเลย

1137
01:05:05,526 --> 01:05:07,945
‎การมาที่นี่ และทำสิ่งนี้…

1138
01:05:08,905 --> 01:05:12,450
‎ผมรู้สึกเหมือนได้ทำสิ่งที่ผมควรต้องทำแล้ว

1139
01:05:13,242 --> 01:05:14,327
‎และรู้สึกเหมือน…

1140
01:05:15,411 --> 01:05:16,913
‎ผมทำตรงนี้เสร็จแล้ว

1141
01:05:18,539 --> 01:05:20,499
‎และปล่อยวางได้แล้ว

1142
01:05:21,334 --> 01:05:24,879
‎เพราะผมพกพาที่นี่ติดตัวไปกับผมด้วยทุกที่

1143
01:05:24,962 --> 01:05:30,301
‎สิ่งดีๆ ทั้งหมดที่ผมได้เรียนรู้จากที่นี่
‎จากปู่กับย่าของผม

1144
01:05:30,885 --> 01:05:33,471
‎ผมรู้สึกดีที่ได้อยู่ในบ้านเกิด
‎คลีฟแลนด์ โอไฮโอ

1145
01:05:34,347 --> 01:05:37,475
‎- หวัดดี ไง
‎- ว่าไง เป็นไงบ้าง

1146
01:05:39,018 --> 01:05:41,062
‎- เป็นไง แทม
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ

1147
01:05:42,605 --> 01:05:44,231
‎ดีใจที่ได้เจอ พี่ดูดีนะ

1148
01:05:44,315 --> 01:05:45,483
‎แม่อยู่ไหนล่ะ

1149
01:05:45,566 --> 01:05:48,819
‎รู้ๆ อยู่ แม่ก็อยู่ในบ้านแหละ
‎ทำนั่นทำนี่เหมือนเดิม

1150
01:05:48,903 --> 01:05:50,738
‎พยายามจะยึดบ้านฉัน

1151
01:05:50,821 --> 01:05:54,200
‎ผมได้ยินแม่ให้คำแนะนำน้องสาว
‎ตอนผมอายุ 11 ขวบ มันเปลี่ยนชีวิตผม

1152
01:05:55,117 --> 01:05:58,120
‎แม่บอก "ห้ามเดตกับผู้ชายที่ไม่ใส่นาฬิกา"

1153
01:05:58,204 --> 01:05:59,038
‎"ทำไมครับ"

1154
01:05:59,121 --> 01:06:01,624
‎เธอบอก "ไม่ใส่นาฬิกาก็แปลว่า
‎เขาไม่สนว่ากี่โมงแล้ว

1155
01:06:01,707 --> 01:06:04,961
‎ซึ่งแปลว่าเขาไม่มีงานทำ"
‎ผมว่า "แย่แล้วกู"

1156
01:06:06,379 --> 01:06:08,255
‎ฉันคิดว่าเดวิดกับฉันมักจะ…

1157
01:06:08,339 --> 01:06:11,217
‎ฉันจะตรงไปตรงมากับลูกๆ ทุกคนมาตลอด

1158
01:06:11,300 --> 01:06:14,804
‎ฉันไม่เคยอวดตัวว่าเป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบ

1159
01:06:14,887 --> 01:06:17,723
‎- เพราะฉันไม่ใช่ ฉันเป็นมนุษย์
‎- ใช่

1160
01:06:17,807 --> 01:06:19,934
‎ในความเป็นมนุษย์ของฉัน ฉันเคยทำผิดพลาด

1161
01:06:20,017 --> 01:06:23,854
‎แต่ฉันอยากให้เดวิดและลูกๆ ทุกคน
‎เห็นความเป็นมนุษย์ของฉัน

1162
01:06:23,938 --> 01:06:25,648
‎เพราะเราทุกคนต่างเป็นมนุษย์

1163
01:06:25,731 --> 01:06:29,276
‎และฉันอาจจะตรงเกินไปหน่อยกับบางเรื่อง

1164
01:06:29,360 --> 01:06:30,444
‎- ใช่
‎- แต่…

1165
01:06:30,528 --> 01:06:32,697
‎- แม่บอกผมว่าพ่อผมไม่ใช่พ่อผม
‎- ใช่

1166
01:06:32,780 --> 01:06:34,949
‎- เขาไม่พอใจเรื่องนี้มาก
‎- ใช่ แม่รู้

1167
01:06:35,032 --> 01:06:36,867
‎ตอนผมอายุ 17

1168
01:06:38,119 --> 01:06:41,914
‎ผมได้รู้ความจริงว่า เอ็ดดี้ คนที่เลี้ยงผมมา

1169
01:06:42,540 --> 01:06:45,334
‎ที่จริงเป็นพ่อบุญธรรมของผม

1170
01:06:45,418 --> 01:06:48,462
‎และผมคิดว่าเขาคือพ่อแท้ๆ ของผม

1171
01:06:49,505 --> 01:06:52,842
‎และทุกคนรู้ ยกเว้นผม

1172
01:06:52,925 --> 01:06:53,759
‎พ่อ

1173
01:06:55,136 --> 01:06:56,262
‎- พ่อ
‎- ใครละเนี่ย

1174
01:06:56,345 --> 01:06:57,972
‎- สวัสดีครับ
‎- เดฟ

1175
01:06:58,055 --> 01:07:00,307
‎- ไปไงมาไง พวก
‎- ไงครับ

1176
01:07:00,391 --> 01:07:02,643
‎- เป็นไง
‎- สบายดีมั้ย

1177
01:07:02,727 --> 01:07:04,353
‎- ดีครับ
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ

1178
01:07:04,437 --> 01:07:06,939
‎ให้ตายสิ ฉันไม่ชินกับการที่แกโผล่มา
‎จากในบ้านแบบนั้น

1179
01:07:07,023 --> 01:07:08,149
‎รู้มั้ย

1180
01:07:08,232 --> 01:07:12,361
‎ไม่ชินจริงๆ เพราะถ้าฉันเห็นแกเมื่อไหร่
‎รู้มั้ยว่าฉันคิดอะไร

1181
01:07:12,445 --> 01:07:15,239
‎ฉันจำได้ว่าแกลัดสนามนั่นมา

1182
01:07:15,322 --> 01:07:17,658
‎ตอนที่แกต้องหางานทำ

1183
01:07:17,742 --> 01:07:18,826
‎จำได้มั้ย

1184
01:07:18,909 --> 01:07:22,621
‎ผมไม่ควรต้องทำอะไร นอกจากสิ่งนี้

1185
01:07:22,705 --> 01:07:24,457
‎พ่อผมไม่เคยเข้าใจ

1186
01:07:24,540 --> 01:07:27,710
‎ผมโตมากับพ่อที่…

1187
01:07:27,793 --> 01:07:29,795
‎พ่อผมเป็นวิศวกร เกษียณแล้ว

1188
01:07:29,879 --> 01:07:30,963
‎เขาทำงาน

1189
01:07:31,047 --> 01:07:35,468
‎เขาไม่เข้าใจการไม่ต้องทำงาน
‎คุณเข้าใจมั้ย มันไม่มีเหตุผล

1190
01:07:35,551 --> 01:07:39,555
‎ตอนผมเป็นเด็ก เขาบอก
‎"ฉันไม่เคยเห็นใครเล่นสนุกได้ทั้งวี่ทั้งวัน

1191
01:07:41,015 --> 01:07:44,268
‎เหมือนอย่างแก เล่นตลอด
‎เดี๋ยวเล่น เดี๋ยวเล่น"

1192
01:07:44,351 --> 01:07:46,270
‎นี่อะไร ทำไมต้อง…

1193
01:07:46,353 --> 01:07:48,981
‎- มันอะไร
‎- ฉันแค่ทำความสะอาด…

1194
01:07:49,065 --> 01:07:50,399
‎รื้อลิ้นชักออกมาทำความสะอาด

1195
01:07:50,483 --> 01:07:52,735
‎ฉันเริ่มหาของทุกอย่างน่ะ

1196
01:07:52,818 --> 01:07:57,114
‎ฉันเจอใบเสร็จ จำใบเสร็จตอนที่ฉัน
‎เอาแกออกจากคุกหกครั้งได้มั้ย

1197
01:07:57,198 --> 01:08:01,202
‎- ทำไมจำนวนครั้งมันเพิ่มขึ้นทุกที
‎- เจ็ดครั้งจริงๆ

1198
01:08:01,285 --> 01:08:05,539
‎แม่เลี้ยงผมจะดูแลเราทุกคนตลอดสุดสัปดาห์
‎เพราะพ่อจะยุ่งกับงานปรับแต่งรถแข่ง

1199
01:08:05,623 --> 01:08:07,625
‎แม่เลี้ยงผมจะมีท่าประจำ

1200
01:08:07,708 --> 01:08:11,170
‎เธอสวมเสื้อคลุมที่ไม่มีสายรัด
‎ใช้มือนึงจับไว้

1201
01:08:11,253 --> 01:08:13,589
‎อีกมือนึงคีบบุหรี่ตลอด และก็จะด่าเรา

1202
01:08:13,672 --> 01:08:15,883
‎"ไอ้เด็กบ้าพวกนี้ดีแต่กวนประสาทฉัน"

1203
01:08:17,051 --> 01:08:20,012
‎ผมรู้ว่าแม่น่ะ…

1204
01:08:21,222 --> 01:08:22,640
‎จะคอยห่วงกังวล

1205
01:08:22,723 --> 01:08:24,600
‎จะคอยห่วงกังวล แต่…

1206
01:08:24,683 --> 01:08:28,354
‎ผมบอกพ่อเรื่องนี้แล้ว และผมก็ต้องบอกแม่ด้วย

1207
01:08:28,437 --> 01:08:30,314
‎ว่าผมรู้สึกซาบซึ้งแค่ไหน

1208
01:08:31,732 --> 01:08:34,485
‎ที่แม่ดูแลพวกเรา

1209
01:08:35,152 --> 01:08:36,946
‎เพราะผมรู้ว่ามันไม่ง่าย

1210
01:08:37,029 --> 01:08:41,075
‎และพอมาเห็นนี่ ผมก็คิดนะ
‎ไม่รู้ว่าแม่ไม่…

1211
01:08:41,158 --> 01:08:43,160
‎- ฆ่าแก
‎- ไม่ฆ่าผมได้ยังไง

1212
01:08:44,161 --> 01:08:47,164
‎ผมว่าสิ่งสำคัญสำหรับผมก็คือ…

1213
01:08:48,582 --> 01:08:50,543
‎มันมีความหมายมากที่สุด

1214
01:08:50,626 --> 01:08:56,257
‎ที่พ่อให้ผมใช้นามสกุลของพ่อ
‎และพ่อรับผมมาเลี้ยงและดูแลผม

1215
01:08:56,340 --> 01:08:59,468
‎แม้แต่หลังจากที่พ่อกับแม่หย่าแล้ว
‎และพ่อก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น

1216
01:08:59,552 --> 01:09:01,220
‎นี่นะ เดวิด คือว่า…

1217
01:09:02,638 --> 01:09:06,142
‎แค่การที่เรามีลูก
‎นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะเป็นพ่อคน

1218
01:09:06,225 --> 01:09:10,563
‎คนเป็นพ่อคือคนที่เลี้ยงดูลูกให้เติบโต
‎และทำให้เขาเป็นผู้เป็นคน

1219
01:09:10,646 --> 01:09:11,772
‎พ่อจะพูดตรงๆ กับแกนะ

1220
01:09:11,856 --> 01:09:14,441
‎พ่อรักแกตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นแก

1221
01:09:14,525 --> 01:09:16,610
‎ตอนนั้นแกอายุประมาณสี่เดือน

1222
01:09:16,694 --> 01:09:21,073
‎แล้วพ่อก็รักแกตั้งแต่นั้นมาตลอด

1223
01:09:21,866 --> 01:09:24,160
‎แล้วผมก็ได้รู้ว่าพ่อเลี้ยงได้สอนอะไรผม

1224
01:09:24,243 --> 01:09:27,955
‎ในปี 2005 ผมเห็นเขาได้รับเลือก
‎ให้อยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล

1225
01:09:28,038 --> 01:09:30,708
‎กับวงดิโอเจส์ ที่อยู่บนนั้น…

1226
01:09:34,920 --> 01:09:38,007
‎ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาสอนอะไรผมไว้บ้าง

1227
01:09:38,090 --> 01:09:39,466
‎ซึ่งก็คือ อย่าล้มเลิก

1228
01:09:39,550 --> 01:09:43,387
‎ตราบเท่าที่ผมรู้จักเขามาจนถึงวันนี้
‎เขาอายุ 81 แล้ว ชายคนนี้ก็ยังไม่เลิก

1229
01:09:43,470 --> 01:09:46,098
‎ทุกครั้งที่ผมเห็นเขา "ฉันมีประชุม จะไปละ…"

1230
01:09:46,182 --> 01:09:48,058
‎ประชุมกะผีสิ ไม่มีแล้ว

1231
01:09:49,518 --> 01:09:51,729
‎- เอาเลย
‎- ผมจะไม่โกหกนะ

1232
01:09:51,812 --> 01:09:54,940
‎ผมตื่นเต้นมากที่ได้มาที่นี่
‎เพราะผมยังไม่เคยมา

1233
01:09:58,110 --> 01:10:00,613
‎- ใช่
‎- ฉันไม่ทันนึกถึงเรื่องนั้น…

1234
01:10:00,696 --> 01:10:01,655
‎ว่าผมเคยอยู่นี่น่ะเหรอ

1235
01:10:01,739 --> 01:10:04,200
‎ว่าแกไม่เคยมาที่นี่มาก่อน

1236
01:10:04,283 --> 01:10:06,452
‎คนเราไม่ว่าจะมีความฝันอะไร

1237
01:10:07,328 --> 01:10:09,496
‎ขอให้ตั้งใจทำสิ่งนั้น

1238
01:10:09,580 --> 01:10:11,081
‎เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย

1239
01:10:11,165 --> 01:10:13,751
‎ทุ่มเททุกอย่างที่ทำได้ให้เต็มที่

1240
01:10:13,834 --> 01:10:17,463
‎ผลงานจะออกมาดี

1241
01:10:17,546 --> 01:10:19,298
‎แค่ทุ่มเทให้เต็มที่

1242
01:10:20,007 --> 01:10:21,467
‎โห นี่สุดยอด

1243
01:10:22,092 --> 01:10:23,802
‎พ่อจำรูปนี้ได้มั้ย

1244
01:10:24,553 --> 01:10:25,387
‎ได้

1245
01:10:25,930 --> 01:10:28,140
‎เราถ่ายรูปนี้ที่ลีโอส์กาสิโน

1246
01:10:28,224 --> 01:10:29,433
‎คนนั้นใครครับ

1247
01:10:29,934 --> 01:10:31,977
‎เฟรดดี้ อาร์ริงตัน เขาเป็นพิธีกร

1248
01:10:33,479 --> 01:10:35,481
‎หมายถึง มีการแสดง…

1249
01:10:36,899 --> 01:10:39,235
‎ลีโอส์กาสิโนมีการแสดงแบบที่อะพอลโลเหรอครับ

1250
01:10:42,154 --> 01:10:48,035
‎ลีโอส์ หรือลีโอส์กาสิโน
‎เคยเป็นสถานที่ใหญ่โตในคลีฟแลนด์

1251
01:10:48,118 --> 01:10:50,037
‎ที่มีการแสดงทุกอย่างมาจัด

1252
01:10:50,871 --> 01:10:53,582
‎และเฟรดดี้ อาร์ริงตันเป็นพิธีกร

1253
01:10:53,666 --> 01:10:55,251
‎- เขาเป็นพิธีกรตลอด
‎- อ้อ

1254
01:10:55,334 --> 01:10:56,335
‎แบบนั้น

1255
01:10:57,044 --> 01:11:00,005
‎- การแสดงส่วนใหญ่ที่ลีโอส์กาสิโนจะ…
‎- ตอนนั้นพวกพ่ออายุเท่าไหร่

1256
01:11:01,215 --> 01:11:03,300
‎ประมาณยี่สิบกว่า ยี่สิบต้นๆ

1257
01:11:04,468 --> 01:11:06,971
‎ฉันว่าฉันภูมิใจในตัวเดวิดที่สุด

1258
01:11:07,930 --> 01:11:11,433
‎ได้เห็นเขาประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขาทำ

1259
01:11:11,517 --> 01:11:14,812
‎ทักษะการเขียนของเขา ทักษะการแสดงของเขา

1260
01:11:16,438 --> 01:11:17,898
‎ทักษะการแสดงคอมเมดี้

1261
01:11:17,982 --> 01:11:21,443
‎แต่ฉันว่าฉันภูมิใจที่สุดในความเป็นเขา

1262
01:11:21,527 --> 01:11:23,946
‎ฉันภูมิใจที่สุดในความเป็นเดวิด

1263
01:11:24,029 --> 01:11:26,865
‎ฉันชอบวิธีการเลี้ยงลูกของเขา

1264
01:11:26,949 --> 01:11:29,910
‎ฉันชอบวิธีที่เขารักภรรยา

1265
01:11:29,994 --> 01:11:35,374
‎มันทำให้ฉันเห็นว่า
‎ฉันเลี้ยงคนที่มีบุคลิกพิเศษมา

1266
01:11:35,457 --> 01:11:37,293
‎เละนั่นทำให้ฉันมีความสุข

1267
01:11:37,376 --> 01:11:40,796
‎ผมเรียนจบม.ปลายมาด้วยเกรด 1.8
‎นึกออกมั้ยครับ

1268
01:11:40,879 --> 01:11:42,798
‎ไม่สิ เดี๋ยวนะ ผมไม่…

1269
01:11:42,881 --> 01:11:44,925
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเรียนจบรึเปล่า

1270
01:11:45,009 --> 01:11:47,636
‎แค่ออกมาพร้อมเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกัน
‎สาบานได้

1271
01:11:48,679 --> 01:11:52,141
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือสิ่งที่ผมควรทำ

1272
01:11:52,224 --> 01:11:56,937
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
‎ผมเรียนจบมัธยมปลายมาด้วยเกรด 1.8

1273
01:11:57,438 --> 01:12:01,233
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
‎ผมเข้าออกสถานบำบัดยามาแล้วสามครั้ง

1274
01:12:01,317 --> 01:12:06,447
‎เพราะผมต้องใช้ประสบการณ์เหล่านั้นทั้งหมด
‎ทำให้ผมเป็นผมในวันนี้

1275
01:12:06,530 --> 01:12:08,949
‎ทำให้ผมได้เล่าเรื่องราวที่เล่ามา

1276
01:12:09,033 --> 01:12:12,036
‎ผมเรียนจบจากที่นี่โดยได้ที่โหล่ของชั้น

1277
01:12:13,120 --> 01:12:17,041
‎ผมจบจากโรงเรียนนี้ด้วยเกรดเฉลี่ย 1.8

1278
01:12:18,125 --> 01:12:20,544
‎ผมแค่ไม่ได้…

1279
01:12:20,627 --> 01:12:22,838
‎ใจผมมันมักจะ…

1280
01:12:23,339 --> 01:12:24,673
‎ลอยไปอยู่ที่อื่น

1281
01:12:24,757 --> 01:12:26,550
‎ผมมักจะชอบ--

1282
01:12:27,468 --> 01:12:28,635
‎ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร

1283
01:12:28,719 --> 01:12:32,473
‎คือที่นี่มันใหญ่โตมากสำหรับผม

1284
01:12:33,307 --> 01:12:37,144
‎และมันรู้สึกเหมือน
‎ทุกอย่างหมุนรอบตัวผมเร็วมากๆ

1285
01:12:37,227 --> 01:12:38,395
‎จำตรงนี้ได้มั้ย

1286
01:12:38,479 --> 01:12:41,982
‎แกลเลอรีผู้ประสบความสำเร็จ
‎เหมือนเป็นหอเกียรติยศของบีชวูด

1287
01:12:42,066 --> 01:12:43,984
‎ใช่ ผมจำได้ครับ

1288
01:12:44,068 --> 01:12:46,445
‎เราเรียนห้องเดียวกัน นี่ชั้นเรียนของผม

1289
01:12:46,987 --> 01:12:48,614
‎- ใช่
‎- จบพร้อมกัน

1290
01:12:48,697 --> 01:12:51,909
‎เขาเป็นนักเขียนบทโทรทัศน์
‎และเป็นโพรดิวเซอร์รายการ

1291
01:12:52,409 --> 01:12:54,161
‎นักเขียนบทคอมเมดี้ฮอลลีวูด

1292
01:12:54,244 --> 01:12:55,954
‎เอาละ แล้วเมื่อไหร่ผมจะ…

1293
01:12:56,580 --> 01:12:59,166
‎เหอะนะ ผมอยากอยู่บนบอร์ด

1294
01:12:59,875 --> 01:13:02,211
‎โจนาธานไม่ได้เอา NETFLIX มา

1295
01:13:02,294 --> 01:13:04,380
‎ผมต้องได้อยู่บนบอร์ดนี้

1296
01:13:04,463 --> 01:13:06,048
‎สุดยอดเลยเนี่ย

1297
01:13:06,131 --> 01:13:08,175
‎เดอะคอมเมดี้เซลลาร์เป็นเหมือน

1298
01:13:08,258 --> 01:13:11,387
‎คลับลาฟแฟกทอรี่
‎และเดอะคอมเมดี้สโตร์ ในแอลเอ

1299
01:13:11,470 --> 01:13:14,681
‎มันคืออาณาจักรของวงการคอมเมดี้ในนิวยอร์ก

1300
01:13:14,765 --> 01:13:19,144
‎เซลลาร์แห่งนี้คือที่ที่ทุกคน
‎ไม่ว่าใครก็ตาม ไปแสดงงานของตัวเอง

1301
01:13:19,228 --> 01:13:22,356
‎หลังจากผมออกจากบ้านได้สองสัปดาห์
‎เมียผมส่งข้อความมา

1302
01:13:22,439 --> 01:13:24,149
‎"คิดถึงเรามั้ยคะ"

1303
01:13:24,691 --> 01:13:26,276
‎"ผมต้องบอกตรงๆ

1304
01:13:27,486 --> 01:13:28,487
‎ผมสบายดี โอเคนะ"

1305
01:13:29,780 --> 01:13:31,407
‎เราอยู่บ้านกันมา 18 เดือนแล้ว

1306
01:13:31,490 --> 01:13:33,951
‎อย่าทำเหมือนว่า
‎เราไม่ได้สร้างความรำคาญให้กัน

1307
01:13:34,034 --> 01:13:35,119
‎แบบนี้

1308
01:13:35,202 --> 01:13:36,703
‎เราไปนิวยอร์ก ไปแมนฮัตตัน

1309
01:13:36,787 --> 01:13:40,332
‎ผมกำลังเป็นดาวรุ่งที่แคโรไลน์คอมเมดี้คลับ

1310
01:13:40,416 --> 01:13:43,377
‎ผมจำได้ว่าเดินเข้าไปในห้องนั้น
‎และมันใหญ่มาก

1311
01:13:43,460 --> 01:13:46,255
‎และเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่

1312
01:13:46,755 --> 01:13:48,173
‎เพราะคลับนี้เป็น…

1313
01:13:48,257 --> 01:13:52,553
‎สถานที่ประวัติศาสตร์ที่มีมนตร์ขลัง
‎สำหรับการแสดงสแตนด์อัพในนิวยอร์ก

1314
01:13:52,636 --> 01:13:56,056
‎"เราปล่อยให้ลูกๆ ล้มและเจ็บตัวไม่ได้หรอก

1315
01:13:56,140 --> 01:13:58,851
‎นี่คือสาเหตุที่พวกเขาแพ้ถั่วลิสง
‎นี่แหละสาเหตุ

1316
01:13:59,852 --> 01:14:02,604
‎ถ้วยรางวัลที่แจกเด็ก
‎กับอาการแพ้ถั่วมันเชื่อมโยงกัน

1317
01:14:02,688 --> 01:14:03,647
‎บอกให้เลย

1318
01:14:03,730 --> 01:14:04,690
‎คนดูแน่นเลย

1319
01:14:04,773 --> 01:14:05,858
‎- จริงเหรอ
‎- จริง

1320
01:14:05,941 --> 01:14:08,444
‎- ทำได้ดี
‎- ตั๋วขายหมดแล้ว

1321
01:14:08,527 --> 01:14:10,237
‎- ตั๋วหมดแล้ว
‎- เยี่ยม

1322
01:14:10,320 --> 01:14:13,323
‎- คุณตื่นเต้นมั้ย
‎- โอ๊ยแย่แล้ว ผมจะทำยังไงดี

1323
01:14:13,407 --> 01:14:16,660
‎- ฉันว่าฉันถามคุณทุกครั้งที่แสดง
‎- ทุกครั้ง เธอจะถามว่าผมตื่นเต้นมั้ย

1324
01:14:16,743 --> 01:14:19,997
‎วัฒนธรรมการแสดงคอมเมดี้ในนิวยอร์ก
‎แตกต่างจาก

1325
01:14:20,080 --> 01:14:22,666
‎ทุกที่ที่ผมเคยเห็น

1326
01:14:23,167 --> 01:14:26,587
‎นักแสดงคอมเมดี้ในนิวยอร์ก
‎มีบรรทัดฐานที่กดดันตัวเองสูง

1327
01:14:28,505 --> 01:14:29,423
‎ขอบคุณครับพี่

1328
01:14:29,506 --> 01:14:31,258
‎- เร็วเลยน้อง
‎- เป็นไงบ้าง

1329
01:14:31,341 --> 01:14:33,385
‎- ดีมาก คนแน่น
‎- ดี

1330
01:14:33,469 --> 01:14:35,220
‎เราได้จำนวนเกินเป้าแล้ว

1331
01:14:36,221 --> 01:14:37,556
‎ฝ่ายบริหารมีความสุข

1332
01:14:37,639 --> 01:14:38,849
‎ว่าไง เพื่อน

1333
01:14:38,932 --> 01:14:40,309
‎แชดก็มา ใช่

1334
01:14:40,934 --> 01:14:43,687
‎- ไง เป็นไงบ้าง
‎- ดีครับ พร้อมนะ

1335
01:14:43,770 --> 01:14:45,272
‎พร้อมครับ ลุยเลย

1336
01:14:45,981 --> 01:14:47,316
‎ทางนี้

1337
01:14:47,399 --> 01:14:50,360
‎ผมแสดงสแตนด์อัพอยู่หลายปี

1338
01:14:50,444 --> 01:14:53,238
‎ในพื้นที่ที่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นใคร

1339
01:14:53,322 --> 01:14:56,492
‎นี่เป็นการเดินสายครั้งแรก

1340
01:14:56,575 --> 01:14:59,495
‎ที่ผมเปิดตัวในรอบ 27 ปีที่แสดงมา

1341
01:14:59,578 --> 01:15:02,414
‎และคนซื้อตั๋วเข้าชม

1342
01:15:02,498 --> 01:15:04,458
‎ตั๋วคืนนี้ขายหมดเกลี้ยง

1343
01:15:04,541 --> 01:15:08,462
‎และคนที่มาดู
‎มาเพราะรู้ว่าใครคือเดวิด เอ. อาร์โนลด์

1344
01:15:08,545 --> 01:15:09,630
‎ผมรักพวกคุณ

1345
01:15:10,255 --> 01:15:11,256
‎สบายดีมั้ย

1346
01:15:11,924 --> 01:15:13,926
‎เป็นไงกันบ้าง คุณก็มาด้วย

1347
01:15:16,053 --> 01:15:19,473
‎เราอยู่ที่แฮนนาเธียเตอร์ในคลีฟแลนด์ โอไฮโอ

1348
01:15:20,182 --> 01:15:24,561
‎ที่ที่ผมพร้อมจะบันทึกเทปผลงานสเปเชียล
‎จาก NETFLIX ครั้งที่สองของผมคืนพรุ่งนี้

1349
01:15:25,896 --> 01:15:27,231
‎ที่นี่จะต้อง…

1350
01:15:27,898 --> 01:15:28,982
‎กระหึ่มแน่

1351
01:15:31,527 --> 01:15:34,112
‎การแสดงนี้ไม่ได้เกิดขึ้นได้ในชั่วข้ามคืน

1352
01:15:34,196 --> 01:15:36,323
‎ไม่มีอะไรที่ผมได้มาง่ายๆ

1353
01:15:37,324 --> 01:15:40,410
‎สิ่งดีๆ ทุกอย่างที่ผมได้มา
‎คือผลจากความพากเพียร

1354
01:15:42,120 --> 01:15:44,623
‎มีบางคนบอกว่าจู่ๆ ผมก็โผล่มา

1355
01:15:44,706 --> 01:15:46,625
‎จากไหนไม่รู้

1356
01:15:49,002 --> 01:15:49,962
‎ไม่ใช่ครับ

1357
01:15:50,045 --> 01:15:53,173
‎ผมทำสิ่งนี้มานานแล้ว

1358
01:15:53,257 --> 01:15:54,258
‎ผมทำงาน

1359
01:15:54,800 --> 01:15:55,676
‎ผลักดันตัวเอง

1360
01:15:56,218 --> 01:15:57,344
‎มานะอดทน

1361
01:15:57,427 --> 01:16:02,558
‎หาหนทางเอาชนะ
‎การถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า

1362
01:16:03,141 --> 01:16:05,852
‎ผมเจออุปสรรคมากมายในการเดินทางของผม

1363
01:16:05,936 --> 01:16:09,940
‎ตัวตนผมเอง ความคิด และและทัศนคติของผม

1364
01:16:10,023 --> 01:16:14,361
‎แต่ในทุกๆ วันผมจะทำให้ดีขึ้นกว่าเมื่อวาน

1365
01:16:14,444 --> 01:16:16,697
‎ผมมาไกลมากแล้ว จากจุดที่ผมเริ่มต้น

1366
01:16:16,780 --> 01:16:19,032
‎และผมยังมีหนทางข้างหน้าอีกไกลให้ไปต่อ

1367
01:16:19,116 --> 01:16:22,244
‎แต่นั่นไม่ได้แปลว่าผมไม่ภูมิใจ
‎ในสิ่งที่ผมทำสำเร็จไปแล้ว

1368
01:16:22,327 --> 01:16:25,163
‎เพราะสิ่งเหล่านั้นทำให้ผมดีขึ้น แกร่งขึ้น

1369
01:16:25,247 --> 01:16:28,125
‎และพร้อมสำหรับช่วงเวลาเช่นนี้มากขึ้น

1370
01:16:29,334 --> 01:16:34,590
‎ผมอยากให้ครอบครัวผมรู้ว่า
‎พวกเขามีลูกชาย พี่ชาย พ่อและสามี

1371
01:16:34,673 --> 01:16:37,050
‎ที่ทุ่มเททุกอย่างสุดตัว

1372
01:16:37,134 --> 01:16:40,304
‎คนมากมายใช้ชีวิตแบบมีข้ออ้าง

1373
01:16:40,387 --> 01:16:43,390
‎ผมจะไม่ยอมให้ชีวิตขึ้นอยู่กับการ "มโน"

1374
01:16:43,890 --> 01:16:46,685
‎วันนี้เป็นวันที่ผมก้าวสู่หนทางที่ผมเลือก

1375
01:16:46,768 --> 01:16:49,313
‎การเดินทางนี้ไม่น่าจะง่าย

1376
01:16:49,396 --> 01:16:51,023
‎มันน่าจะต้องยาก

1377
01:16:51,106 --> 01:16:53,108
‎น่าจะต้องท้าทาย

1378
01:16:53,984 --> 01:16:55,944
‎เพราะเส้นทางที่ผมเดินอยู่นี้

1379
01:16:57,029 --> 01:16:58,155
‎ถ้าอ่อนแอก็แพ้ไป

1380
01:16:58,655 --> 01:17:00,282
‎ทุกท่านครับ เชิญพบกับ…

1381
01:17:01,325 --> 01:17:06,288
‎เดวิด เอ. อาร์โนลด์

1382
01:18:30,664 --> 01:18:32,582
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)