Anthony, co chcesz tu znaleźć?
Downloaded from YTS.MX
Mamo, mam mnóstwo materiałów na taśmach.
Na pewno jest sporo o Michaelu.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Zaraz, zamierzasz to wszystko pokazać?
Wszystko. I...
Voilà. Jako nastolatek nagrywałem
-prawie każdy dzień mojego życia. -Racja.
Na taśmach jest mnóstwo rodzinnej historii.
Chcesz je wykorzystać w swoim dokumencie?
Właśnie. Tak.
To wszystko to rok 1989.
Czyli nagrywałeś Michaela
-na kasetach... -Wiele razy.
-... zanim jeszcze trafił do Hollywood. -Tak.
-Okej. -Chodzi o to,
że to jest coś wielkiego. Po tylu latach komponowania
wreszcie wyreżyseruje własny film.
Tak i to dla dużego studia.
-Dla Marvela. -Wiem.
Marzył o tym od dziecka.
„Taśma 132, pierwszy dzień ostatniego semestru”.
„Dźwięki z radia, gdy się uczę do testu z matmy”.
„1985. 25. rocznica ślubu rodziców”.
Tak jest napisane na stronie B.
-Będzie działać? -Zobaczymy.
Życzymy im pomyślności i szczęścia, i żebyśmy szybko się wynieśli,
żeby mogli się sobą cieszyć.
Za Anthony'ego, rodzinnego historyka dokumentalistę.
-Michael. -Michael.
Mamo, tato...
Dzięki, że mnie wychowaliście na filmowca.
DIRECTOR BY NIGHT
DOM RODZINY GIACCHINO Edgewater Park, New Jersey
Dobrze. Zaczynamy.
Tak. To mój brat.
-Co słychać? -Co u ciebie?
On robi materiał zakulisowy.
SPOTKANIE PRZEDPRODUKCYJNE
-Cholera. -Tak.
Śmiało, mów, co chcesz powiedzieć.
JEFF FORD - Montaż
Chcę wiedzieć, na czym wam zależy,
-bo wiem, że już macie pomysł. -Tak.
Do zapamiętania.
MICHAEL GIACCHINO - Reżyser
„To jest horror. Musi być suspense,
„musi być strach”.
Jeśli to w ten sposób uprościmy,
wyjdzie tandetnie i kiczowato.
To zbyt proste.
Potwory nie biorą się znikąd. To ludzie.
Nie chcemy pozbawić filmu humoru,
ale to nie komedia.
Film mówi o kimś, kto zjawia się gdzieś, gdzie zupełnie nie pasuje.
Wkrótce wyreżyserujesz swój pierwszy film. W dodatku dla Marvela.
Denerwujesz się?
Mam szczęście pracować z najlepszymi ludźmi na świecie.
Więc nie denerwuję się. To raczej...
Czuję się tak samo, jak wtedy, gdy piszę muzykę do filmu.
Ale stale o tym myślę,
żeby wyszło, jak należy.
MICHAEL GIACCHINO WCZESNE FILMY
Kiedy filmy stały się twoim życiem?
Gdy miałem jakieś dziewięć lat, zaczęła się moja miłość do filmów.
Przemycałem magnetofon do kina,
nagrywałem każdy film, jaki oglądałem.
Miałem mały głośnik, który chowałem pod poduszką
i słuchałem tych taśm
raz za razem, bez końca.
Potem tata dał mi swoją starą kamerę.
Podajemy trzy rzeczy, które dostaliśmy na Gwiazdkę.
Kamera filmowa, projektor
i rzeczy, które mogę wykorzystać w filmach.
REŻYSERIA MIKE GIACCHINO
Natychmiast siadaj do lekcji.
Ten dom był jak pierwszy plan filmowy.
Zdecydowanie traktowałem dom jako studio i należący do niego teren.
To mój ostatni rozwód.
Kręciliśmy w kuchni.
Kręciliśmy w patio.
Kręciliśmy w piwnicy.
Kręciliśmy w ogródku.
Kręciliśmy na dachu.
Nie było lepszego zajęcia niż filmowanie czegoś z różnymi ekipami.
Zapomnieć o wszystkim,
zagłębić się w szaloną opowieść
i robić filmy.
Mam nadzieję, że wszystko pójdzie tak gładko
jak te stare filmy na ośmiomilimetrowych taśmach.
Niedługo wyjeżdżamy z Michaelem do Atlanty,
ale zanim to się stanie, możemy na chwilę usiąść?
Oczywiście.
Jak kawa?
Mogę się jeszcze napić, bo jest słaba.
Poproszę dolewkę, jeśli masz.
Chcesz moją?
Nie, po prostu... Trochę ją...
Dobrze, może być.
Proszę. Mam więcej.
Staram się podsumować karierę Michela.
Napisałem parę słów i może
moglibyście je przeczytać?
-Pewnie. -Jasne.
-Nie. Przeczytaj na głos. -Dobrze.
Michael Giacchino wychował się w Edgewater Park, New Jersey.
Ukończył produkcję filmów w School of Visual Arts w Nowym Jorku.
W wolnym czasie studiował muzykę w Juilliard.
Pracował przy produkcji gier wideo,
dzięki czemu napisał muzykę do kilku gier Stevena Spielberga.
Nie wiem... Dla mnie...
To jest klasyczna biografia.
Bardzo ciężko pracuje, jest wspaniałomyślny.
Jest bardzo kreatywny, nie tylko w dziedzinie muzyki.
Zamierzasz wspomnieć
o rysunku, który narysował na swoją pierwszą komunię?
Jego praca przykuła uwagę J.J. Abramsa,
który poprosił go o skomponowanie muzyki do Agentki o stu twarzach i Zagubionych.
Od tego czasu
Giacchino pracował przy produkcji
wielu popularnych i docenionych filmów ostatnich lat.
„Ma na koncie Batmana,
„trylogię Spider-Mana MCU...”
MCU?
Wiem, co to jest trylogia Spider-Mana.
MCU to „Marvel Cinematic Universe”.
Batman nie należy do Marvel Cinematic Universe?
Nie.
Batman to DC. DC Comics.
„...Iniemamocni,
„Jojo Rabbit, Ratatuj,
„Odlot,
„Star Trek,
„i Łotr 1. Gwiezdne Wojny - historie.
„Lista jego nagród zawiera trzy GRAMMY,
„jedną Emmy, Złoty Glob, BAFT-ę oraz Oskara”.
Tak, to krótki opis
jego osiągnięć.
Tak bym to nazwała.
Wiele razy
w takich sytuacjach wymienia się też rodzinę.
Spokojnie, tato.
O rodzinie będzie sporo informacji.
Tak, wiele będzie o rodzinie...
To jest...
Czy kiedyś pomyślałbyś, że zostaniesz reżyserem takiego filmu?
Gdybym cofnął się w czasie i powiedział piętnastoletniemu sobie,
że będę reżyserował film o wilkołaku dla Marvela,
pewnie pękłaby mi głowa.
Jednak w tej chwili muszę wykonać robotę, czyli opowiedzieć historię.
Muszę to wszystko przemyśleć.
BRAD BIRD - Reżyser
Przez te lata miałem wielkie szczęście
PETE DOCTER - Reżyser
pracować z najlepszymi reżyserami w branży.
JJ ABRAMS - Reżyser
Bardzo pomogli mi zrozumieć,
co znaczy podjąć się tak wielkiej produkcji.
Kiedy piszę muzykę do filmu, jestem sam,
tylko ja,
w pokoju.
Jako reżyser
będę miał styczność z przedstawicielami różnych dziedzin:
Scenarzystami, ludźmi od efektów specjalnych, aktorami...
Cieszę się i liczę, że wszystkich przekonam do swojej wizji,
ale tak naprawdę nie wiem, czy wszystko się uda.
PRZED PRODUKCJĄ
DWA TYGODNIE DO ZDJĘĆ
Jak stąd wyjdziemy?
Akcja!
Kiedyś robiliśmy to sami, w domu, jako dzieciaki.
TIME SLEEPER Reż. Michael Giacchino - 1983
Przez całe liceum pracowałem jako dozorca.
Było super, bo zarabiałem pieniądze,
żeby kupować taśmy i robić filmy.
Zrobię przykład dla innych z tych, którzy chcą walczyć.
Tak jest.
TAKING CARE OF BUSINESS Reż. Michael Giacchino - 1986
Muszę ci coś powiedzieć.
Chodzi o węża.
Mówiłeś, że to tylko legenda, mit.
Przyjaciele pchali mnie do przodu.
Bardzo mi pomagali,
robili to, co chciałem zrobić,
tworzyli to, co chciałem stworzyć.
Robiliśmy to wspólnie, w ramach zabawy.
Włosy idą wysoko do...
PRACOWNIA
Ramiona są tu.
Wampiry mają włosy w uszach.
-Wszystkim się zdarza. -Wygląda świetnie.
Naprawdę czad.
O co chodzi z tobą i potworami?
Zawsze kręciła mnie fantastyka...
To obłęd.
...science fiction, horrory.
I kocham potwory.
Uwielbiam gościa.
Potwory z czymś walczą.
W ich życiu dzieje się coś, czego nie mogą kontrolować.
Próbują to rozwikłać i ogarnąć.
Ogólnie rzecz biorąc... To jest od palca dotąd.
CAREY JONES - Makijaż i efekty specjalne
Na mnie to będzie wewnętrzne przedramię.
Już się boisz?
DONNA O'NEAL - Kostiumograf
Przerażający.
KEVIN FEIGE - PREZES MARVEL ENTERTAINMENT
W dobrym sensie. Piękne.
Wszystkie te monstra i stwory są alegoriami
trudów, jakie przechodzą ludzie.
-Spójrz na to. -Super.
Dla mnie to nie tylko coś z dreszczykiem,
gdy mówimy: „Ale zwariowany potwór”.
Dla mnie to analiza tego,
jak sobie radzą z własnymi demonami.
To jest totalnie niesamowite.
Jako dzieciak strasznie się bałem Wielkiej Stopy.
Dorastając w New Jersey, byłem cały spietrany.
To cię przeraża?
Co wieczór miałem swój rytuał.
Wyobrażałem sobie, że na okno mojego pokoju od zewnątrz
-spada osłona. -Tak.
Co wieczór musiałem to realizować w głowie.
Osłona schodziła na okno,
Wielka Stopa nie włoży łapy,
więc jestem bezpieczny i mogę iść spać.
Co było straszniejsze, Wielka Stopa,
czy gdy spytałem, czy mogę dokumentować, jak tworzysz pierwszy film?
Zupełnie nie boję się tego, że będziesz za mną chodził.
Zawsze miałeś przy sobie kamerę.
Co myślicie o Małych Włoszech?
-Wspaniałe. -Tak?
-Gdzie warto iść? -Do Angelo's.
Nagrywałeś wszystko.
Ona na to: „Spoko, Michael”.
Gadam z moją dziewczyną.
Kamerę zabierałeś nawet do restauracji.
Co porabiacie, chłopcy?
Jutro o 12 będę miał 20 lat
i filmuję ostatnie nastoletnie godziny.
To początki mojego władania językiem niemieckim.
Stworzyłeś szalone, obszerne archiwum swojego życia...
Najbardziej zajmujący mówca.
Mamy grzyby, oliwki, kiełbaski, pepperoni.
...i naszej rodziny.
Anthony, czy to nasza kamera?
To moja kamera.
Sto lat, sto lat, nasz Michaelu
Czyli masz prawie 21 lat.
Tak, starzeję się.
Masz kamerę przyczepioną do twarzy?
Poczekaj, spróbuję ją zdjąć.
Kamera była zawsze obecna.
Cześć.
Zawsze byłeś obok.
Filmuję ostatnią jego część.
PIERWSZY DZIEŃ ZDJĘĆ WILKOŁAK NOCĄ
Kręcisz? Super.
-Nadchodzi ból. -Byłem ciekawy.
Masz nad głową lampkę. Możesz ją włączyć?
Jak to „Nadchodzi ból”?
Co to ma znaczyć?
Bracie.
-Kuksaniec. -Co?
Serio?
Nie czujesz się dziś inaczej niż wczoraj?
Czuję zmęczenie.
Wcześnie wstałem.
To wszystko? Zmęczenie?
A czego oczekujesz? Wielkich filozoficznych...
Pytam z ciekawości.
Chodzi mi o to, że nie mam co robić, póki nie będę miał roboty.
„Obróć kamerę w ten sposób. Powiedz coś w taki sposób”.
A w tej chwili jadę samochodem.
Przy odrobinie szczęścia zobaczymy tu Wielką Stopę.
Myślę o nim od jakichś dwóch lat.
Tu jest klatka.
-Tam zostaniesz zamknięty. -W klatce?
-Tak. -Dzień dobry.
-Hej, dzień dobry. -Cześć.
-Leo. Co słychać? -Cześć, Leon.
-Leo. Grasz... -Simona.
Simona.
Wygląda niesamowicie.
-Prawda? -Tak.
Tak. To... Mój Boże.
-Niezwykłe, co? -Tak.
Jak leci?
-Dzień dobry. -W porządku?
-Pierwszy dzień. -Będzie wesoło.
To operatorka, Zoë White.
ZOË WHITE - Kierownik zdjęć
-Cześć. -To mój brat, Anthony.
-Hej, Anthony. Miło cię poznać -I wzajemnie.
Postaram się nie przeszkadzać.
Witamy w pierwszym dniu Buzzcut.
Na wypadek, gdyby ktoś jeszcze nie wiedział,
To jest Michael, nasz reżyser.
Dobrze wyglądam?
-Wyglądasz fantastycznie. -Fantastycznie.
Wyglądasz cudownie.
-Właśnie tak. -Dobrze się dziś czujesz?
To jest pierwsze ujęcie filmu.
Pierwszego filmu Michaela.
W historii rodziny to pamiętne wydarzenie.
Zaczynamy.
Dajcie dzwonek.
Dobra. Akcja.
Tak, świetnie.
-Cięcie. -Dobrze.
-Super. -Cięcie.
Wchodzi muzyka, mamy crescendo,
więc górki i dołki są coraz większe.
Dziękuję.
-To mój brat, Anthony. -Jak leci?
-Anthony, Geal. -Miło mi.
-Wspaniale cię poznać. -Ciebie również.
-W porządku? -Tak.
-Dajcie znać, gdybym przeszkadzał. -Jasne.
Zapamiętać: nie wchodzić ekipie i obsadzie w drogę.
Gdzie ten dzwonek?
Cięcie.
O co chodziło?
-Z czym? -Ty...
RICK KUBO - Asystent produkcji
To tylko cięcie.
Dzwonisz dwa razy na cięcie.
Mogę ja włączyć?
Muszę zaczekać, aż powie: „dzwonek” i wtedy dzwonię.
Następnym razem, gdy tak powie, mogę ja zadzwonić?
Tak.
-Teraz? -Jeszcze nie.
Muszę zrobić tak samo jak ty?
Nie, to tylko na cięcia.
Na kręcenie, gdy mówi: „dzwonek”,
przełączasz raz i dzwoni.
Czyli przełączam i zostawiam.
-Właśnie tak. -Dobra.
-Kiedy to się stanie? -Dam ci znać.
Proszę o ciszę.
Wszyscy gotowi?
-Myślę, że tak. -Całe ujęcie.
Już za moment.
Dobrze, dziękuję. Poproszę dzwonek.
Dzwonek prosimy.
Dzwonek. Dzwonek?
-I tyle? -Rób to szybciej.
-W dół? -Nie.
-Kamera start! -I akcja!
Ulysses Bloodstone.
Tak?
Nie. Na raz, dwa.
Na raz, dwa?
Tak. Na końcu jest w pozycji „wyłączony”.
Bardziej jak...
Swą obecność zamanifestuje w inny sposób.
Cięcie!
-Cięcie, cięcie. -Robi się.
Dobrze?
Trochę długo, ale blisko.
Dobrze, zróbmy clean plate.
Jak najszybciej zamknijmy hol.
Proszę, ludzie. Potrzebuję clean plate.
Czyli zrobimy tak.
Kolo, twoja fucha jest kluczowa.
-Tak? -Serio.
Dzwonisz dzwonkiem i wszyscy wiedzą, że zaczynają.
A do tego włącza się światło na zewnątrz.
Wtedy wiadomo, że nie wolno wchodzić.
DZIEŃ 3
Z jaką reakcją się spotkałeś?
Ludzie dziwią się, że z muzyki przerzuciłeś się na reżyserię?
Wszyscy w zespole
wiedzą, że jestem kompozytorem.
Wiedzą też jednak, że mam więcej zainteresowań.
DAVID SILVERMAN Muzyk grający na płonącej tubie
Stale gadamy o filmach, nie tylko o tych, nad którymi pracujemy.
Dyskutujemy o Star Trek i Gwiezdnych wojnach.
Mówimy o filmach Harryhausena, o King Kongu
i innych filmach o potworach z Universal.
...na polowanie.
Stare filmy były niezwykle nastrojowe, czarno-białe,
przepięknie nakręcone...
Aby oczyścić świat...
...i pomagają nadać kształt naszej produkcji.
Bez krwi rozlewu nie ma pokoju.
Teraz zajmiemy się Anthonym.
PRYWATNE NAGRANIE Z IPHONE'A MICHAELA
Co jest lepsze, kręcić dokumenty z planu filmowego
czy o prawdziwym życiu?
To też jest dokument o prawdziwym życiu.
Chyba masz rację.
Kamera.
I cięcie.
-To wszystko. -Cięcie.
Dziękuję wszystkim.
Możecie to zabrać,
-żeby już było czysto? -Tak.
Zabierzemy go tam,
sprawdzimy, czy wszystko gra,
-a tę rękę możemy dać gdziekolwiek. -Gdziekolwiek.
I wtedy przyjdę z ręką,
żebym sięgnął jak najdalej.
-Kamera Iana na rękę. Jasne. -Właśnie tak.
-Masz na sobie kostium? -To Man-Thing.
-Serio? -Wystąpi jako Man-Thing.
...gdy był w środku lub miał jedną stopę po drugiej stronie.
Jako dzieciak
robiłem kostiumy, dodawałem makijaż i filmowałem siebie,
udającego te stwory.
-Carey, gotowy? -Tak.
-Dobrze. -I akcja!
-Robić to jako dorosły człowiek... -Sama frajda.
To marzenie z dzieciństwa.
Ty zawiadomisz jego.
Ty zawiadomisz grającego na tubie.
Kamera będzie zwrócona prostu tutaj, w dół,
i wyobraź sobie, że usłyszysz krzyk Man-Thinga.
Jak zostałeś reżyserem Wilkołaka nocą?
Jak mi się to udało?
Opowiadaj. Jak to się stało?
Pracowałem przy kilku projektach Marvela.
-To jest sufit? -Tak.
Niesamowite.
Czuję, że stałem się częścią rodziny.
Uwielbiam z nimi pracować.
Wiele... Po prostu różne wersje.
To... Właśnie ta? Świetna.
Tutaj naprawdę wygląda, jakby oberwał.
Patrzyłem na te osoby
i wiele z nich znalazłoby się w naszej nastoletniej ekipie filmowej,
gdybyśmy razem dorastali.
-Tak jest dobrze? -Tak.
To są dorosłe wersje nas.
I teraz w poprzek.
Któregoś dnia rozmawiałem z Kevinem,
a on mówi: „Sporo się dzieje.
„Gdybyś miał coś reżyserować, co byś chciał, żeby to było?”.
WILKOŁAK NOCĄ PEŁNIA KSIĘŻYCA - PEŁNIA STRACHU!
Odpowiedziałem: „Lubię postacie skrajne”.
POTWORY I LUDZIE!
„Lubię postacie niesztampowe”.
Można z nimi zrobić wiele ciekawego.
Komiks Wilkołak nocą
miałem w dzieciństwie.
Komiks Marvela. Uwielbiałem go.
Spojrzał na mnie i mówi: „Wilkołak nocą”?
„Zgoda”.
Halo?
Hej, mamo.
Cześć, tato.
Nie powinieneś rozmawiać, prowadząc.
Mamo...
Rozpraszasz się. Mówisz. Znam cię.
-Nie rozpraszam się. -Dobrze.
Jestem tu głównym obserwatorem.
Michael reżyseruje film.
Chcecie mnie podpytać o to, jak to wygląda?
Mogę wam wszystko powiedzieć.
Jak sobie radzi, twoim zdaniem?
Więc krew lać się będzie.
Radzi sobie świetnie.
A jak idzie twój film?
Mój film...
Ciekawe, dlaczego ściana tak cię interesuje.
Podobają mi się te małe znaki bezpieczeństwa.
Są zabawne.
Ten zrobił Michael.
Tak. Jest super.
CURTIS GREEN - Asystent reżysera
Wszystko idzie dobrze. Jak dotąd.
Fajnie. Jak na razie jest dobrze.
Tak. Jest wesoło.
Mogę oglądać Michaela na planie.
Mówi „kamera, akcja, klaps”?
„Klaps”?
-Pytasz o... -Mówię o tej tabliczce, która...
Widziałeś te klapiące tabliczki?
-Tak. Jasne. -Właśnie.
On nie mówi „klaps”. To tabliczka klapie.
Tak, mają takie.
On świetnie sobie radzi z muzyką,
ale to jest coś nowego, innego.
-Tak. -Sam wiesz.
Jako dzieciak bardzo lubił filmować i reżyserować.
Właśnie tak zrobimy.
Zaczniemy stąd.
Ujęcie pierwsze.
Ale to było w dzieciństwie.
Pamiętam
naszą wycieczkę do Kalifornii.
Nie, Anthony. Oddaj mi to.
Za godzinę będziemy na miejscu.
Mike, filmujesz to?
Oto jesteśmy w Kalifornii.
Hollywood Boulevard.
Pierwsi to oglądacie.
Pojechaliśmy do Universal Studios.
Zrobimy rundkę
po terenie od frontu, gdzie są studia dźwiękowe.
Michael był zachwycony.
Filmy były jego pasją.
W Universal Studios
Michael został wybrany.
-Racja. Dwukrotnie. -Dwukrotnie.
Do demonstracji jak robić filmy.
Pytali o ochotników, podniósł rękę i go wybrali.
Mamy tu Michaela z New Jersey, który...
Był przeszczęśliwy.
Uważał, że to coś wspaniałego.
Dziękuję. Właśnie o to chodzi. Doskonale.
Wypadł wspaniale. To było ważne wydarzenie w jego życiu.
W jakiś sposób widział swoją życiową drogę i wykorzystywał każdą szansę.
DZIEŃ 13
Dzisiejszy dzień jest ważny, bo...
Każdy dzień jest ważny.
Każdy dzień.
Ale dzisiejszy jest czadowy.
Dziś jest czwartek.
JEFF FORD - Montaż
Dziś jest... czwartek.
I cięcie.
-To było niezłe. -Było super.
Zdecydowanie. Musisz tu wrócić, bo...
On wypadnie wspaniale.
Spójrz, tam jest Carey. Pomaga komuś.
Super.
Marzyliśmy o tym jako dzieciaki. Żeby mieć to w filmie,
wykorzystywać w filmach, które wtedy robiliśmy.
To by było trudne.
-Tylko... -Tak.
Jako dzieciak miałem kamerę Super 8.
Większość ludzi używała kamer do filmowania swoich dzieci w basenie,
wypadu na plażę i w porządku.
A my zajmowaliśmy się
kręceniem filmów.
TO BYŁA PRODUKCJA FILMOWA MIKELA
Jako dzieciak musisz rozwiązać każdy problem.
Od wymyślenia historii
do zdjęć, oświetlenia,
animowania.
Ty jeden robisz wszystko.
Nikt nie miał doświadczenia.
Wszystko wymyślaliśmy na bieżąco,
bazując na tym, co zobaczyliśmy.
Wiedziałeś o tym, że Michael robił filmy w dzieciństwie?
CASEY O'NEILL - Koordynator kaskaderów
Nie wiedziałem o tym.
To jest kapitalne.
Mamy tu efekty specjalne.
Teraz robimy to samo na większą skalę. Niesamowite.
Kiedyś w bibliotece można było dostać książki o kręceniu filmów,
magazyny.
Trudno je było znaleźć.
Trzeba było na nie polować.
Mamy tu biegającą w kółko grupę przyjaciół.
Jest sporo akcji.
Wiele przestrzeni, wszystko widać.
BRIAN GAY - Współproducent wykonawczy
Nie było łatwo. Byłeś dzieciakiem.
-Michael. -Cześć.
Nigdzie nie mogliśmy pojechać.
Potrzebowaliśmy podwózki.
Błagaliśmy rodziców, żeby nas zawieźli,
żeby dostać się tam, gdzie potrzebowaliśmy.
I te zdjęcia na szczycie...
Trzymaliśmy się samochodu, a on prowadził.
Michael trzymał kamerę.
Chcę powiedzieć, że...
Teraz sam jestem ojcem.
Część tego materiału
można by teraz kwestionować.
Kiedy dorastasz, zwłaszcza bez telefonów komórkowych,
robisz, co robisz, a rodzice nawet o tym nie wiedzą.
Chcę zadedykować tę eksplozję wszystkim filmom z MGG Studios.
Cieszę się, że żyję.
Jeśli postać miała strzelać z broni laserowej,
trzeba było ręcznie zadrapać taśmę.
Musiałem bardzo uważać. Miałem nożyk modelarski.
A nie było klawisza „Cofnij”.
Kiedy już zarysujesz film, to koniec, jest zarysowany
i trzeba było godzinami nad tym siedzieć.
Co będziesz grillował?
Hamburgery, hot dogi,
burgery z indykiem, z wołowiną.
Trudno wykarmić tyle osób?
-Nie. -Nie?
Czterysta, pięćset, sześćset - nie ma znaczenia.
To cię nie stresuje?
Kocham patrzeć, jak jedzą.
Powiem ci, że na planach dokumentów tak nie jemy.
Serio?
WILKOŁAK NOCĄ
Czego się nauczyłeś
o kręceniu dokumentów?
Czego się nauczyłem o dokumentach?
Tak. Pytam z ciekawości.
Nie o tym dokumencie.
Jestem ciekawy.
Kręcenie dokumentu różni się
od pracy nad filmem pełnometrażowym czy fabularnym.
-Mogę na chwilę pożyczyć? -Tak.
W filmach fabularnych
każdego dnia wiesz, co musisz osiągnąć.
Dziś odrąbujemy rękę.
Wiesz, co robisz.
Zaczniemy...
-Każdy krok musi być bardzo ostrożny. -Jasne.
Możesz to zrealizować, poskładać, jak chcesz.
Świetnie. Tak.
Doskonale. Cięcie.
-Ładnie. -Super.
Cięcie.
Przy pracy nad dokumentem...
Biedak.
Tkwi tu już od trzech dni.
...nie masz pojęcia, czego ci trzeba.
Nie zawsze wiesz, jak to uzyskać...
Musisz go minąć.
...i stale błądzisz w ciemnościach, szukasz włącznika światła.
Muszę powiedzieć, że trochę się o niego martwię.
Tak. Koleś miał zagrać w Strażnikach galaktyki 3,
ale my go wcześniej dorwaliśmy.
To takie uczucie.
Stale szukasz drogi wyjścia.
To prawda. Ale w twoim przypadku,
ty akurat masz scenariusz.
I możesz wypisać swoje postacie z każdej sytuacji, w której się znajdą.
Tak.
Nie wiesz, kogo on szuka.
-Fakt. -Kogoś szuka
-i martwi się o niego. -Tak.
A potem sprawa się wyjaśnia.
„Cholera, to polowanie na potwora”.
-Tak. Bardzo fajnie. -Tylko,
czy słyszymy ryk, padające drzewa i gość myśli:
„Rany, już tu idą”.
A potem się waha, myśli, że nic z tego...
Możemy też usłyszeć kolejny pomruk Man-Thinga
i wtedy ona stwierdza:
„Dawaj, tam jest mur”.
Myślę, że ta scena mogłaby być o wiele krótsza.
Ona ustala, co się wydarzy.
Potem zrobi to jeszcze raz w celi.
Tylko zastanawiam się...
Jestem Jackiem, docieram do muru, wszystko idzie, jak trzeba,
i nagle pytanie: „Co robić? Kiedy zacząć?”.
Myślę, że pyta ją:
„Wiesz, jak tego użyć?”. Ona: „Nie”.
„Pewnie przylgnie do tego, na co to rzucisz”.
-Tak. -Łapiecie?
Wtedy jest scena z rzucaniem, a to się odbija,
bo do tego nas przyzwyczaiły filmy.
Proszę.
Nie przypominam sobie tak szczegółowych dyskusji
przed wysadzeniem czegoś w twoich dawnych filmach.
Kiedyś kładłem kawałek drewna i petardy,
a na to kilka saszetek z ketchupem...
-Mój Boże. -... na jego piersi.
Nie na własnej?
Nie. On był przedmiotem testów.
Mieliśmy dostęp do petard
jako nastolatki.
W Poszukiwaczach zaginionej Arki
podpatrzyłem, jak używali petard.
Małe wybuchające paczuszki.
Może użyć paczuszki z krwią.
Albo zrobić sam błysk.
Start.
Czyli wybiegniesz stąd,
podbiegniesz do schodów.
Jest mur, jest szczelina.
Wybuchy.
Zastanawiałem się, jak je uzyskać?
W publicznej telewizji oglądałem kulisy powstawania filmów,
raz za razem, wszystko nagrywałem.
Kazała ci rzucić to o ścianę.
Miało przylgnąć, nie spadać.
Więc rzucasz.
Ale się nie trzyma.
Wymyśliłem, że mogę wziąć kapsel.
Jeśli proch z petardy przesypiemy do kapsla i zapalimy lont,
to wybuchnie. Udało się.
To właśnie zrobiliśmy na twoim ramieniu,
gdy się obudziłeś w Time Sleeper.
Nie pamiętam, że tak to było zrobione.
Tak. Miałem jedno ujęcie. Nie najlepsze, ale udało się.
I akcja.
Tutaj po prostu się odbije.
Ale ustrojstwo wciąż tyka, więc myślisz: „Co jest?”.
Wykorzystywaliśmy wszystko, co mieliśmy,
badaliśmy możliwości.
Próbujesz jeszcze raz.
Próbujesz kilka razy i wreszcie po prostu
wsuwasz w jedną ze szczelin.
Na tym polegała zabawa.
Na scenę, ludzie.
Po to się robi filmy, przenosi coś na ekran...
Trzy, dwa, jeden, akcja.
...i ogląda reakcję ludzi.
Teraz.
Co wy robicie?
Jestem za młody na takie akcje!
To jest niesamowite.
-Podoba ci się ta ilość dymu? -Bardzo.
Gdy robiłem filmy jako dzieciak,
to by było... Przydałbyś się nam.
Mama Giacchino
-Halo. -Cześć, mamo.
-Tak? -Pomyślałem sobie...
-Tak? -Na tamtych taśmach były rzeczy,
na które nigdy nie pozwoliłbym moim dzieciom.
Nie pierwszy raz to słyszymy.
To nie znaczy, że byliśmy złymi rodzicami.
Byliśmy bardzo zajęci.
Zdarzało się, że dochodziło do czegoś,
do czego nie powinno dojść.
Zabrakło nadzoru.
Mam...
Przyznam, że miałeś bardzo ekscytujące dzieciństwo.
To nie była krytyka.
Nie pytaliśmy cię, czy możemy kłaść sobie petardy
-na plecach, czy rzucać... -Tak.
fajerwerki do basenu i patrzeć, czy robi się fala.
Naprawdę wrzuciłem trochę dynamitu
do basenu rodziców i prawie rozwaliłem beton.
Dlaczego miałeś dynamit?
-Skąd go wziąłeś? -Nie martwmy się tym.
-New Jersey. -Tak, to New Jersey.
Znam pewnego faceta.
Byłem dzisiaj na planie.
Widziałem wilkołaka.
Kamera start.
LUIS VALLADARES - Kaskader
Mogę ci opowiedzieć o filmie,
jeśli nie zadzwonisz do TMZ lub...
Do nikogo nie będę dzwonić.
Ładnie.
1983 - Halloweenowy kostium wilkołaka
Wyjątkowo lubiłem wilkołaka.
Miałem kurtkę
z futrzaną podszewką
i wywracałem ją na lewą stronę,
jakbym się przemieniał w wilkołaka.
Świetnie. Fantastycznie.
Nie wiem, jak ci się to wszystko zgadza,
to, że tak kochałeś wilkołaki,
bo uwielbiałeś też Smerfy.
To nie ma nic wspólnego
-z Beverly w New Jersey? -Nie.
A tobie wszystko się udaje tak, jak chciałeś?
Wspaniały plan.
Nie jest łatwo.
Jest trudniej, niż myślałem,
bo dni są takie długie, a on bardzo zmęczony.
Cięcie.
-Cięcie. -Już.
To ciągła walka.
Widzę.
Jeszcze raz? Dobrze. Zaczynamy.
Tak teraz wygląda moje życie.
Ciekawe, co ty byś zrobiła?
Jak byś dotarła do korzeni jego pracy nad filmem?
Spróbuj trochę bardziej.
To nie jest proste pytanie,
ale jak byś się zabrał za pokazanie tego?
Mam na myśli...
Szczerze, pewnie...
Może trzeba go zabrać z powrotem do New Jersey.
-Wiesz? -Dobry pomysł.
Spotkamy się
z przyjaciółmi z liceum, z którymi kręcił filmy.
Fajnie.
Spotkają się,
może pojadą w miejsca, gdzie kiedyś filmowali,
lub wrócą do Holy Cross, szkoły, gdzie się poznali.
Michael zajmował się tam wieloma spektaklami.
Wesołych świąt, kochani.
Wesołych świąt, Mark.
Ludzie, z którymi był w szkolnym teatrze, potem robili z nim filmy.
Na żywo w MGG Studios rozmawiamy z Tomem White'em.
To była ważna część jego życia.
Cześć, Harry.
Cześć.
Gdyby tam wrócił i zobaczył,
pomyślałby: „Od tego zaczynałem”...
Jestem w telewizji.
To jest Mike Giacchino.
...„a teraz proszę, gdzie jestem”.
Dobrze. Klejnot krwi jest w powietrzu, ty wbiegasz,
klejnot spada na ziemię.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Musimy zerkać na klopsiki,
żeby wszystkie były w miarę jednakowe.
Na rozmiar. Tak.
Nie mogą być za duże, prawda?
Właśnie. Więc...
Takie.
Za duży.
Tak, ale mój też był trochę za duży.
Dlaczego lubisz, gdy dzieci są w domu?
To bardzo proste,
bo niedługo znowu wyjadą.
Obejrzycie film Michaela o wilkołaku?
Nie przepadam za horrorami.
Myślicie, że skoro Michael wyreżyserował hollywoodzki film,
jest zbyt ważny jak na ten dom?
Tatę i mnie wciąż dziwi fakt,
że jest tak dobrze znany.
Ale przez te drzwi przejdzie nie Michael kompozytor...
Nie powinniście już spać?
...nie Michael, który pracował nad filmem,
tylko Michael, nasz syn.
Kiedy ostatnio byłeś w naszym liceum?
W Holy Cross byłem...
-chyba na twoim rozdaniu świadectw. -Czyli w 1988.
Gdy skończyłem szkołę, zamknęli za mną drzwi.
Tutaj kręciliśmy Time Sleeper. W tym miejscu.
-W którym to było roku, 1983? -Tak.
Myślę, że liceum było ważne.
Tu poznałeś przyjaciół...
Przyjaciele z liceum byli wspaniali,
byli dodatkowymi twórcami tego, co chciałem zrobić.
Wszyscy oni mieli swoje własne szalone kreatywne pomysły.
Byli bardzo zabawni.
Powinni brać w tym udział.
Pomagali mi stworzyć to wszystko.
Bez nich by mi się nie udało.
Widziałeś się z nimi ostatnio?
Rozmawiamy, piszemy.
Podczas pandemii widzieliśmy się na Zoomie,
gadaliśmy przez kilka godzin.
-Jasne. -Czasem mamy kontakt.
Ale nie spotkaliśmy się
od długiego czasu.
Przykro mi. Tu nie wolno parkować.
To parking wyłącznie dla uczniów.
-Muszę go uściskać. -Tylko dla uczniów.
-Co słychać? -Wszystko dobrze, bracie.
-Fajnie cię widzieć. -Ciebie też.
TOM WHITE - Przyjaciel z dzieciństwa
-Co u ciebie? -Co słychać?
-Co się dzieje? -Niewiele.
-To obłęd. -Niesamowite.
MIKE BRYSON - Przyjaciel z dzieciństwa
Wysiadaj.
Co u ciebie?
HARRY HARVEY - Przyjaciel z dzieciństwa
-Fajnie cię widzieć. -Ciebie też.
-Ale czad. -Co jest grane?
To jesteś ty. Mój Boże.
-Dobre. Fajnie cię widzieć. -I ciebie.
-Co słychać? -Jak u ciebie?
Dobry Boże.
Miło cię widzieć.
Myślałem, że będziesz tu od razu w stroju ninja.
Miał taki...
-Wciąż mam ten strój. -Nie wątpię.
Nadal mam cały ten majdan.
Brat mnie budzi i mówi: „Przed drzwiami stoi ninja”.
-To ja. -To Tom.
Moja najmłodsza córka lubi wkładać ten strój i robi różne wariactwa.
-Mówiłeś jej, co ty robiłeś? -Tak.
Niczego nie ukrywam przed dziećmi.
Wiedzą, że ich stary to wariat.
Starzejemy się.
Wcale tak nie myślę. Nie mów tak.
Sami popatrzcie. Nie wiem...
Dawniej wydawała się o wiele większa.
Sprawiała wrażenie większej.
Czy telefony na monetę wciąż tu są?
-Jesteśmy. -Pójdę pierwszy.
Jestem największy. Jeśli stanie się coś złego, to mnie.
-Otwieraj. -Anthony?
Tak.
Frank, jak dotąd co myślisz o sztuce?
Dawaj. Mów.
Scena jest ta sama, krzesła są te same.
Wszystko to samo, podłoga też.
Czuję, jakbym się cofnął do lat 80.
Kevin, chodź tu.
Oto i on, kierownik planu, Kevin Zebrowski.
-Kevin, jak postępy? -Do kitu.
Zagraj: „Reklama, reklama”.
-Pamiętacie tę melodię? -Rany.
-Jakoś tak to szło. -Właśnie tak.
Piszę, więc nigdy nie ćwiczę
i moja gra na pianinie to koszmar.
Proszę, kupcie to z reklamy
Ciekawe, czy mam to jeszcze nagrane. Chyba tak.
Ogromny ten teatr.
Ile godzin tu spędziliśmy.
-Robiliśmy każdą sztukę i musical. -Zgadza się.
-Dorastaliśmy tu razem. -Fakt.
Spędziliśmy tu sporo czasu.
Popatrz.
Cześć.
Jesteś na filmie. Uśmiech.
Wiele z tego, co przez lata zrobiliśmy,
między tymi sztukami i musicalami,
było dobrze przemyślane i zaplanowane.
Zastanawialiśmy się: „Dobra, to jaki film robimy następny?”.
Szczerze, filmy, które pokazaliśmy,
te, które przyniósł Michael i pokazał ludziom,
były dobre. Widzom się spodobały.
-Wesoło było. -Tak.
Ludzie zaczęli się przyłączać.
A jak puściliśmy Taking Care of Business?
To było czadowe.
Tu był wielki debiut.
-Pierwszy rok studiów. -Tak?
I zobacz, w jakie bagno się wplątałeś.
Trzeba mnie było zastrzelić, gdy miałeś okazję.
Pamiętacie, jak kręciliśmy w Mill Creek Park,
i Craig McCullough... Tak się nazywał?
-Tak. -Sturlał się ze zbocza.
Trzeba to powtórzyć.
W pewnej chwili trafił na wybój i jego ciało...
Genialne. Wyszło wspaniale.
Świetne ujęcie.
Robiliśmy to wszystko, ale nie pamiętam, żebym choć raz
usłyszał od kogoś: „Jesteś sukin...”, łapiecie?
Albo „To jest głupi pomysł. Idźcie stąd”.
Była współpraca.
Nasze filmy miały akcję,
w dużej mierze dzięki tobie. Pomagałeś nam.
Super.
Byłem mistrzem od uzbrojenia. Gdy potrzebowaliśmy broni,
mówiłem: „Mam coś w domu. Przynieść?”.
I pamiętam mój miecz z Time Sleeper.
Harry stuka mnie w ramię,
a ja się odwracam i z całej siły macham mieczem.
Gdyby Harry nie zrobił uniku jak ustaliliśmy,
obciąłbym mu głowę.
Fajnie było mieć wyszkolonego kaskadera w ekipie.
Miło. Dziękuję.
Nie mam pojęcia, gdzie się tego nauczył.
Pamiętam, jak pierwszy raz spytałeś:
„Wpadniesz w weekend? Kręcimy film.
„Przyda się statysta”.
Pierwszy raz, gdy przyszedłem do niego do domu,
Mike dał mi miecz świetlny.
Sam wziął kamerę, a ja zatoczyłem koło mieczem.
Potem porysował film,
żeby miecz świecił i wyglądało, że to laser.
To moje pierwsze wspomnienie.
Tak. Pamiętam to.
Mam wrażenie,
że natychmiast po twojej emisji Time Sleeper stałem się znany.
Wszystko dla mojego pana i mistrza.
Byłeś bohaterem.
-Byłem. -Byłeś czadowym bohaterem.
Han Solo tego filmu.
-Chwila. Ja nie byłem? -Anthony był bohaterem.
Bo mu przyłożyłeś w twarz?
Poznałem Michaela Giacchina,
gdy zagadał mnie w drugiej klasie, na początku.
Podchodzi i mówi: „Hej, jestem Michael”.
Wiedziałem, kim jesteś.
Znaliśmy się, choć nie byliśmy jeszcze kumplami.
Powiedział: „Podobno lubisz pisać
„i kręci cię science fiction. Gwiezdne wojny, Star Trek”.
Mówię mu: „Pewnie”.
On na to: „Mam pomysł na film.
„Chcesz posłuchać”. Ja na to: „Film?”.
Czołem, kolego.
Serio, tak go poznałem.
Tak to pamiętam, a potem był Time Sleeper.
Do dziś mam kilka stron scenariusza.
Rany.
Mówiłem Anthony'emu, że miałem szczęście spotkać
ludzi równie zapalonych do tego, co ja.
Ludzi, którzy nie bali się wyjść na stukniętych
czy głupich, próbując coś zrealizować.
Panowie, co myślicie?
Nigdy nie padło:
„Jak to zrobimy. Czy damy radę?”.
Zawsze tylko: „Zrobimy to”.
Indy, wpakujesz mnie w kolejne kłopoty.
A kto cię z nich wyciąga?
Ale mam pomysł.
Gdybyśmy mieli twój bicz,
wydostalibyśmy się stąd.
-Wymknęlibyśmy się. -Nie!
Niedokończony film.
Tak. Indiana Jones i Złoty Wąż.
Nadal mam złotego węża.
-Możemy dokończyć film. -Zróbmy to.
Skrzykniemy resztę.
Pamiętam, że miał być pościg samochodowy.
To było zbyt ambitne.
-Przesada. -Tak.
-Tędy. -Nie. Zaczekaj...
To bicz, który ci dałem?
Nie, kupiłem go na rynku Columbus Mart.
Stań tam, dobrze?
Anaheim, Kalifornia
Mogliście poznać Michaela jako utalentowanego kompozytora,
ale dziś stoi tutaj jako niezwykle zdolny reżyser.
Chciałem to dla was zrobić, odkąd skończyłem 10 lat.
Jako dzieciak kręciłem filmy.
Robiłem filmy na taśmach Standard 8 mm, Super 8 mm.
Nawet poszedłem do szkoły filmowej.
Niesamowicie było wrócić
i zrobić to, co kochałem jako dzieciak, czyli nakręcić film.
Teraz, po wszystkim...
Jakie masz wrażenia z kręcenia pierwszego filmu?
Reżyserowanie filmu
to tak naprawdę rozwinięcie tego,
co zawsze robiłem.
Nigdy z tym nie skończyłem.
To trwało.
Na planie
zabawnie było wszędzie chodzić
i poznawać funkcje innych,
pytać: „Może ja popchnę wózek z kamerą”,
„Może ja będę obsługiwał ten wielki dźwig”.
Doceniam też zespołowy aspekt tej sztuki.
Filmy, które kręciłem jako dzieciak,
nie byłyby tak dobre, gdybym robił je sam.
Tak samo z filmem o wilkołaku.
Mówię o pracy z Laurą,
Gaelem,
Harriet...
My krew przelewamy w imię łowów.
...i resztą obsady,
oraz całą ekipą.
Najlepszy zespół w dziejach!
To, co dali od siebie, uczyniło film znacznie lepszym.
Wspólne przeżycia i wspólna radość
to jest to, z czym dorastałem.
Było mnóstwo frajdy i mnóstwo pracy.
Trochę to trwało, ale było warto i wyszło super.
Tu nagrywaliśmy moment kulminacyjny w Time Sleeper.
-Przeważnie na rampie. -Tak, na rampie towarowej.
To miejsce wyglądało jak po wybuchu bomby atomowej.
-Idealnie pasowało do filmu. -Fakt.
Mike Bryson, odtworzymy walkę na miecze?
Na miecze? Jasne.
Było coś w stylu...
-Chyba... -A potem zrobiłem to.
I podskoczyłem.
A teraz, młodzieńcze.
Teraz, młodzieńcze...
Umrzesz.
Wtedy Harry rzuca nóż.
Zgadza się. Harry podrzuca nóż i...
W ciągu ostatnich kilku lat chłopi wiele razy mówili o buncie.
Chłopi wiele razy mówili o buncie w ciągu...
Podpowiem ci.
-Gotowy? -Tak.
W ciągu ostatnich kilku lat chłopi wiele razy mówili o buncie.
Jednak ilekroć pojmowali, że bez
mojego wybitnego intelektu nie przetrwają w tym skażonym świecie,
rozum im wracał.
Rozum im wracał.
Tak! Udało ci się!
Tak jest!
Brawo!
Michael Giacchino na linii!
Hej. Co słychać?
Chwileczkę.
Odbierasz telefon?
Właśnie rozmawiam z mamą.
Hej, pani Giacchino.
Witają się z tobą.
Mamo, wejdź na wmmr.com i oglądaj na żywo.
Oglądaj na żywo.
-Dobrze. -Jak uroczo.
Napisy: Karolina Kremplewska