Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ανδαλασία
Ένας παραμυθένιος τόπος
Να θυμάσαι πάντα την Ανδαλασία
Για να χαμογελάς Καλύτερος δεν υπάρχει τρόπος
Καλημέρα.
Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μαγικό βασίλειο, την Ανδαλασία,
βρήκαν στο δάσος ένα μωρό.
Χωρίς μητέρα ή πατέρα,
το μωρό ανατράφηκε από τα ζώα, που το αγάπησαν σαν να 'ταν δικό τους.
Η μικρή πήρε το όνομα Ζιζέλ.
Η Ζιζέλ έγινε μια πεντάμορφη νεαρή κυρία…
με καλοσυνάτη καρδιά και μια κρυφή επιθυμία.
Ονειρεύομαι μιας αληθινής αγάπης Το φιλί να ζήσω
Και να το μοιραστώ Με έναν πρίγκιπα που θα γνωρίσω
Μέχρι που, μια μέρα, κέρδισε την αγάπη του γενναιότερου πρίγκιπα της Ανδαλασίας!
Μετά, όμως, η Σατανική Βασίλισσα σπρώχνει τη Ζιζέλ μέσα σε μια πύλη
που οδηγεί σε ένα παράξενο και εξαιρετικά ακατανόητο βασίλειο, που λέγεται…
Νέα Υόρκη
Εκεί βρήκε τον Ρόμπερτ, έναν δικηγόρο με ονειροπόλα μάτια,
και μια κόρη με το όνομα Μόργκαν, που έβλεπε τη μαγεία όπου κι αν πήγαινε.
Έτσι, η Ζιζέλ και ο Ρόμπερτ ερωτεύτηκαν.
Και έζησαν…
Αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα
Μπαμπά!
-Έλα, διάβασέ μας το πάλι! -Έλα δω!
Αν σας έλεγα ότι η ιστορία δεν τελειώνει με το "αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα";
Μα την έχουμε ακούσει τόσες φορές.
Έτσι τελειώνει πάντα.
Ακούσατε μόνο ένα μέρος.
Μαγεμένη
Η Νέα Υόρκη δεν χάρισε στη Ζιζέλ ένα ευτυχισμένο τέλος.
-Δηλαδή; -Τι; Πώς;
Η Μαγεμένη 2
Δεν χαίρομαι για τον ρόλο μου,
αλλά, αν ξαπλώσετε, θα σας το διαβάσω.
Αυτή η ιστορία αρχίζει εκεί που τελειώνει η παλιά.
Στο βασίλειο της Νέας Υόρκης, μετά το "ευτυχισμένο τέλος".
Μετά; Μα πώς υπάρχει "μετά" μετά το "αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα";
Ναι. Απλώς παντρεύεσαι, και μετά δεν σου ξανασυμβαίνει ποτέ τίποτα.
Όχι σε αυτόν τον κόσμο.
Εκεί πέρα, συνέχεια συνέβαιναν διάφορα.
Για τη Ζιζέλ, πέρασαν μερικά χρόνια.
Η Μόργκαν μεγάλωσε και, στην πορεία, ο Ρόμπερτ και η Ζιζέλ έκαναν παιδί.
Ένα όμορφο κοριτσάκι, τη Σοφία.
Για μία στιγμή, η Ζιζέλ τα είχε πράγματι όλα.
Τότε, όμως, τα πράγματα πήραν να αλλάζουν.
Καταρχάς, με όλα τα πράγματα του μωρού, το κάστρο τους μίκρυνε αισθητά.
Έπειτα, είχαν τόσες υποχρεώσεις,
που κάθε βράδυ λες κι έπεφτε πάνω τους μια κατάρα ύπνου.
Τις μεγάλες δυσκολίες, όμως, τις είχαν με τη Μόργκαν.
Είχε γίνει αυτό που σε εκείνο τον κόσμο αποκαλούν "έφηβη".
Η Ζιζέλ ένιωθε σαν η Μόργκαν να ζούσε σε κάποιον μακρινό κόσμο,
απρόσιτο για την ίδια.
Με τόσες αλλαγές, η Ζιζέλ άρχισε να νιώθει
ότι η ζωή στο βασίλειο της Νέας Υόρκης δεν ήταν, τελικά, τόσο παραμυθένια.
Και τότε είδε… ένα σημάδι.
ΕΛΑ ΣΤΟ… ΜΟΝΡΟΒΙΛ Το Παραμύθι αρχίζει εδώ!
Και συνειδητοποίησε
ότι η ευτυχία ίσως βρίσκεται αλλού.
Έτσι, η Ζιζέλ και ο Ρόμπερτ άρχισαν να ψάχνουν ξανά για την ευτυχία.
Άλμπουμ Φωτογραφιών ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
Χάνι Μπι Τρέιλ 18 Μονρόβιλ, ΝΥ
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ - ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ
Επόμενη στάση: "Μονρόβιλ".
Πού στο καλό είναι αυτό;
Δεν ξέρω.
Πρέπει να 'ναι καλύτερα από δω.
Ξέρω, οι αλλαγές τρομάζουν. Μπορεί, όμως, να 'ναι και συναρπαστικές.
Σκεφτείτε τους υπέροχους ανθρώπους που θα γνωρίσετε
κι οι οποίοι θα σας αγαπήσουν όσο κι εγώ.
Και μην ξεχνάτε, τι κάνουμε όταν έχουμε ανάγκη από έναν φίλο;
Μόργκαν, θα δείξεις λίγη διάθεση να βοηθήσεις;
Βοηθάω. Ανακοινώνω στον κόσμο την απαγωγή μου.
Όλοι για τραγωδία μιλάνε.
Πολλοί μετακομίζουν από το κέντρο στα προάστια
κι είναι ενθουσιασμένοι.
Εγώ ήμουν ενθουσιασμένη εδώ.
Θα με υποστηρίξεις, Σοφία;
Δεν βοηθάς.
Ποιος ανυπομονεί για τη νέα περιπέτεια;
Δεν βλέπω την ώρα.
-Αυτό λέγεται… σαρκασμός. -Σαρκασμός, σωστά.
Μόργκαν, σου το υπόσχομαι. Το Μονρόβιλ είναι το τέλειο μέρος.
Για σας, μπορεί. Για μένα, όχι τόσο.
-Μόργκαν… -Να λείπει το κήρυγμα.
Αν είναι να γίνει, ας τελειώνουμε.
Έτσι είναι η εφηβεία. Μια χαρά θα 'ναι.
Το ελπίζω.
Δεν έχουμε μαγικές αναμνήσεις από δω;
Και θα δημιουργήσουμε νέες.
Πίστεψέ με. Αν έμαθα κάτι από τη γνωριμία με μια πριγκίπισσα,
είναι να μη φοβάμαι να βουτήξω στα βαθιά.
Μια νέα ζωή αρχίζει.
Έτσι, μάζεψαν τα πράγματά τους και μετακόμισαν…
Σε ένα μέρος όπου τίποτα Δεν σε ταράζει
Και τίποτα δεν σ' ενοχλεί
Ένα νέο και μαγικό βασίλειο
Που λέγεται προάστια
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΟΝΡΟΒΙΛ Το Παραμύθι αρχίζει εδώ!
Δεν είναι υπέροχα;
Ό,τι πιο κοντινό έχω δει στην Ανδαλασία.
Το σπίτι μας μοιάζει με κάστρο, θα έχω δικό μου δωμάτιο.
Μου τα 'πες ξανά και ξανά.
Κοιτάξτε.
Ποτέ δεν ξέρεις, Μόργκαν.
Ίσως στο Μονρόβιλ βρεις τη μαγεία που είχα κι εγώ μεγαλώνοντας.
Να το.
Ωραία. Οι τοίχοι ξαναφτιάχτηκαν.
Γιατί, είχαν πέσει;
Αμάν.
Ενδιαφέρον κάστρο.
Οι επισκευές καθυστερούν κάπως, άρα θέλει λίγη φαντασία.
Νέο μωρό στην πόλη.
Θα 'χαμε φέρει δώρα.
Αν χρειαστεί, στο κοίμισμα τα πάμε καλά.
Σας ευχαριστώ.
Μπορεί και να δεχτώ την πρόταση.
-Πάμε να δούμε το νέο μας σπίτι; -Ναι.
Είναι όλα μέρος της περιπέτειας.
Γεια.
Αυτό πάει στο σαλόνι. Ευχαριστώ.
Αυτό δεν είναι περιπέτεια. Είναι χωματερή.
Μια χωματερή γεμάτη περιπέτεια.
Να πάρω τη μικρή πριγκίπισσα και να σας δείξω το υπόλοιπο σπίτι.
Ναι. Όλα καλά. Πάμε.
Πάω να δω αν κάποιος από τους μεταφορείς με μεταφέρει πίσω στη Νέα Υόρκη.
Είναι δύσκολο να κάνεις νέα αρχή σε άλλο μέρος.
Το έχω ζήσει.
Χωρίς να το σχεδιάσω.
Όμως, έμαθα ότι πρέπει απλώς να βλέπεις σωστά τα πράγματα.
Ωχ, όχι.
Θα σου δείξω τι εννοώ.
Όχι, δεν είναι ανάγκη…
-Να 'μαστε -…να τραγουδήσεις.
Μια οικογένεια, μια νέα αρχή
Σε μέρος όπου όλα θα 'ναι καινούργια κι όμορφα
Όπα! Πρόσεχε!
Κάτω από τον λαμπρό ήλιο Κι έναν φρέσκο, καθαρό ουρανό
Τα όνειρα θα βγουν αληθινά Πιο αληθινά από ποτέ
Σε μια αυλή Γεμάτη τετράφυλλο τριφύλλι
Θα ανθίσουμε Στο νέο μας χώμα
Κι η ζωή θα ξεχειλίζει Από ακόμη περισσότερες
Μελλοντικές χαρές Από ποτέ δυνατότερες
Μια ζωή ακόμα πιο μαγεμένη
Συγγνώμη.
Τι εξαίσια τύχη Να έχουμε το μικρό μας κάστρο
Θα τραγουδάμε Ανοίγοντας χαρωπά τις κούτες μας
Και κολλητοί θα γίνουμε
Με τα ντόπια ελάφια, τα χνουδωτά ρακούν και τις γλυκούλικες νυφίτσες
Δεν το πιστεύω.
Πολύ μακριά από θορύβους και φασαρία
Θα εκπληρωθεί η κάθε μας επιθυμία
Κι ακόμα και τα πιο μοχθηρά πουλιά Γλυκά θα κελαηδάνε
Πάμε πάλι
Αφήσαμε πίσω της πόλης τα φώτα
Για να πετάμε χαρταετό Και να βγαίνουμε με ποδήλατο βόλτα
Με λίγη μόνο προσπάθεια
Θα σου αρέσει στα προάστια
Και θα ζήσεις Μια ζωή ακόμα πιο
Μαγεμένη
Καλά είμαι!
Νομίζω.
-Κλειστά τα μάτια. -Μην τ' ανοίξεις.
-Μην τ' ανοίξεις, ε; -Κλειστά.
Με πιάνει ένας φόβος. Ναι. Κλειστά είναι.
Μη φοβάσαι. Εδώ είμαστε. Έτοιμη;
Εντάξει.
-Έλα. -Άνοιξέ τα.
Δεν το πιστεύω.
Ξέρω, παρασύρθηκα. Μπορείς να αλλάξεις ό,τι θες.
Ήθελα φτάνοντας να έχεις ένα κανονικό δωμάτιο.
Το Δέντρο των Αναμνήσεων της Μόργκαν
Τους έβαλε να υποσχεθούν πως θα το έφτιαχναν.
Είναι πανέμορφο, μαμά.
Αλήθεια;
Σύντομα, θα το νιώθεις όλο σπίτι σου.
Θα δεις.
-Ναι.
Μπράβο, αγάπη μου. Καλή δουλειά.
Ωχ, όχι, όχι.
-Έλεος… -Κλείσ' το!
-Τα πράγματά μου! Βοήθεια! -Σκέπασε τη φλόγα!
-Τι… -Βρες μια κουβέρτα!
-Σβήσ' την. -Πρόσεχε!
Δεν μπορώ να…
Αυτά ήταν όλα μου τα ρούχα!
Γεια σας!
Έχουμε κανέναν γνωστό;
Όχι. Αλλά μπορούμε να αποκτήσουμε.
Αχρωματοψία έχεις; Γαλάζιο είναι, όχι πράσινο.
Αυτά τι είναι; Ψάρια;
Ελπίζω να μη σας πειράζει. Βρήκαμε ανοιχτά.
-Ζιζέλ και Ρόμπερτ, σωστά; Και Μόργκαν. -Ναι.
Και η μικρή Σοφία.
-Μα πώς τα ξέρετε; -Γεια σας.
Μαλβίνα Μονρό.
Αυτό θα σας είχα πουλήσει,
αλλά ειδικεύομαι σε άλλης κλάσης ακίνητα., οπότε…
Ρόζαλιν και Ρούμπι!
Μυρίζουν εξαίσια.
-Ζιζέλ. -Πολύ εντυπωσιακό.
Τα έφτιαξε όλα μόνη της.
Ακόμα και τα καλάθια.
Αλήθεια;
Πλέκω.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Και λίγο αλλόκοτο.
Μόργκαν, να τα πάμε αυτά στην κουζίνα;
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Χάρηκα.
Τα λέμε.
Έχω κι εγώ παιδί στην εφηβεία.
Όλο μούτρα.
Μα είναι το φως των ματιών μου.
Των ματιών όλων μας.
Μάλλον το φως ολόκληρου του προσώπου όλων μας.
Λοιπόν, αν χρειαστείτε κάτι, είμαι ο άνθρωπός σας, σύμφωνοι;
Ξέρω την πόλη καλύτερα απ' όλους.
Πολύ μετριόφρων. Αυτή έκανε την πόλη αυτό που είναι.
Βέβαια. Είναι κάτι σαν βασίλισσα.
Τότε, η τιμή είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Κάθε πόλη πρέπει να 'χει μια βασίλισσα, άρα…
Ναι.
Καληνύχτα.
Η πρώτη μέρα δεν κύλησε ακριβώς όπως ελπίζαμε, αλλά…
Έπρεπε να περιμένουμε άλλον ένα μήνα.
Τρεις φορές το αναβάλαμε. Μην ανησυχείς. Θα προσαρμοστούμε.
Ακούστε.
Πολύ καλύτερο από την Πέμπτη Λεωφόρο.
Όχι, απλώς παράδοξα πιο θορυβώδες.
Οι γρύλλοι συνέθεσαν ένα τραγούδι μόνο για να μας υποδεχτούν.
Για ευχαριστώ, να τους φτιάξουμε ένα θέρετρο.
Δεν νομίζω ότι έχουν τέτοια.
Να μη σχολιάσουμε ότι ήρθαμε εδώ για πιο πολύ χώρο
και κοιμόμαστε στο ίδιο δωμάτιο;
-Έτσι είναι. -Μόργκαν, τα είπαμε αυτά.
Είναι μόνο μέχρι να φύγει η κάπνα.
Ναι.
Να μας εδώ Μια οικογένεια, μια νέα αρχή
Μαμά.
Καλά.
Γιατί χτυπάει το ξυπνητήρι σου; Έξω είναι ακόμα χθες.
Έχω δρόμο μέχρι τη δουλειά.
Πώς ανάβει τούτο δω;
Εντάξει, μωρό μου. Όλα καλά, αγάπη μου.
Φωτιά!
Ωχ, όχι!
Αχ, ναι. Θαυμάσιο πρωινό, έτσι;
Πρέπει να μετακινήσουμε τα κουτιά.
Άργησα τρομερά.
Δεν βγάζω άκρη με τη διαδρομή για τη δουλειά. Καφές, ευχαριστώ.
Θα του βάλω λίγη κρέμα.
Έλεος! Τι μυρωδιά είναι αυτή;
Καλημέρα. Σου φρυγάνισα λίγο…
-…ψωμί. -Ψωμί;
Ναι.
Είναι θαύμα. Ένα μπλουζάκι σώθηκε.
-Με συγχωρείς! Καλά είσαι! -Ωχ, όχι!
-Δεν είναι δυνατόν! -Έλεος! Το…
-Καλά είμαι. -Κάηκες;
Όχι, μα δεν έχω άλλα ρούχα!
Λυπάμαι πολύ.
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Ανδαλασίας;
Νάνσι! Έντουαρντ! Τι κάνετε εδώ;
Έπρεπε να φτιάξουμε μια πύλη για το νέο σου σπίτι.
-Κορίτσι! -Γεια.
-Γεια σου! -Γεια.
Ρόμπερτ!
Συγχαρητήρια για την αύξηση του αριθμού των απογόνων σου.
Ευχαριστώ.
Η κατοικία σας. Είστε φτωχοί τώρα;
-Έντουαρντ! -Όχι, δεν είμαστε.
Απλώς το σπίτι θέλει ανακαίνιση.
-Ναι, είναι… -Ανακαίνιση, κατάλαβα!
Ναι. Αφού οι χωρικοί σκάψουν τάφρο και προσθέσουν πυργίσκο
κι ένα μπαλκόνι για να τραγουδάς, τυλιγμένη στο φως μιας σπλαχνικής σελήνης…
Σαν να το βλέπω.
Ωραία. Εγώ τώρα θα σας αφήσω.
-Όχι! -Γεια σας.
-Να σας ξεναγήσω. -Εντάξει.
Ρόμπερτ!
Μάλλον ξέχασες το σπαθί σου.
Όχι. Δεν έχω σπαθί.
Υπέθεσα ότι, τώρα που είσαι γαιοκτήμονας,
-θα ήθελες σπαθί. -Ακόμα δικηγόρος είμαι.
Τραγικό.
Πρέπει να 'σαι απελπισμένος για να δουλεύεις.
-Δουλεύω κανονικά. -Ναι, ασφαλώς.
Μόνο σφίγγοντας τα δόντια παλεύεται μια τόσο κενή ζωή.
Ίσως αυτό βοηθήσει.
-Δικό σου. -Όχι!
Μου είναι αδύνατον.
Κι όμως! Επιβάλλεται.
Αυτό το σπαθί έχει σκοτώσει πολλά θηρία.
Έχει δει επικές περιπέτειες που δοκιμάζουν σώμα και πνεύμα!
Μακάρι και μαζί σου.
Ευχαριστώ.
Στο καλό να πας.
Ευχαριστώ, χωρικέ.
Χάσαμε τα γενέθλια τον περασμένο μήνα.
Αλλά έπρεπε να φροντίσουμε
ώστε η βαφτισιμιά του βασιλιά και της βασίλισσας της Ανδαλασίας
να έχει ένα από αυτά εδώ.
Ένα ανδαλασιανό ραβδί ευχών.
Τι ραβδί;
Ένα ανδαλασιανό ραβδί ευχών.
Το 'χω ακουστά, αλλά δεν είχα δει ποτέ κανένα.
Όταν νονοί είναι το βασιλικό ζεύγος…
αναζητούν ένα δώρο ξεχωριστό.
Ορίστε των ευχών σου το ραβδί
Θα ζήσεις της μαγείας τις συγκινήσεις
Μαζί του να ευτυχήσεις, να χαρείς
Μα μην ξεχνάς και τους κανόνες να τηρήσεις
Μιλάει κανείς κανονικά στην Ανδαλασία;
Όχι, αν μπορεί να το αποφύγει.
Ορίστε η μαγεία της Ανδαλασίας
Κλεισμένη στο ραβδί ευχών το θαυμαστό
Φέρνουμε μαγεία από την Ανδαλασία
Σ' αυτόν τον μακρινό τον κόσμο τον μουντό
Με το ραβδί ευχών
Θα ενθουσιαστεί
Και πόσο ωραία θα περάσει
Με τούτο που της φέραμε το δώρο
Μα θέλουμε ένα πράγμα να θυμάστε Άλλος δεν πρέπει να το χειριστεί
Παρά μόνο γνήσιος της Ανδαλασίας γιος
Ή κόρη
Η αληθινή μας Ανδαλασιανή βαφτισιμιά
-Μ' αυτήν τη μαγεία
-Από την Ανδαλασία
Όταν μες στην καρδιά και την ψυχή της Κάτι το επιθυμεί πολύ
Θα έχει της Ανδαλασίας τη μαγεία
Αν έχει απορία Ας ψάξει στον πάπυρο για συμβουλή
Στον πάπυρο;
Ρωτάς τον πάπυρο κι εμφανίζεται η απάντηση.
Ή μήπως, σε αυτήν τη χώρα, απλώς τη διαβάζεις;
Πώς αντέχεις να ζεις εδώ;
Τι λες εσύ;
Είσαι γνήσια κόρη της Ανδαλασίας.
Αφού δεν έχετε ραβδί για μια μη γνήσια κόρη της Ανδαλασίας,
πάω ν' αλλάξω.
Θα ψάξω στην ντουλάπα σου.
Σίγουρα θα βρω μπόλικα ρούχα του γούστου μου
για να κάνω πάταγο στο νέο μου σχολείο.
Ναι
Μερικές φορές λέει ένα πράγμα και εννοεί το αντίθετο.
Πάντα με μπερδεύει.
Είναι… Ναι.
Έτσι είναι οι έφηβοι.
Είσαι καλά;
Ναι. Μια χαρά.
Απλώς…
Μπορεί να είναι πιο εύκολη η ζωή στην Ανδαλασία;
Δεν θα το έλεγα.
Έχουμε δράκους και εξεγέρσεις τεράτων.
Βλέπεις, στην Ανδαλασία το δύσκολο είναι να βρεις το παραμυθένιο τέλος.
Όλα τα άλλα φαντάζουν εύκολα.
Αυτός ο κόσμος είναι… δείχνει πολύ διαφορετικός.
Ναι. Ισχύει.
Το παραμυθένιο τέλος είναι πιο πολύ θεωρία παρά πραγματικότητα.
Αλήθεια; Πόσο φρικτά στενάχωρο.
Εγώ θα έλεγα, αν αυτός ο κόσμος δεν σου αρέσει, τότε άλλαξέ τον.
Αυτό δεν είναι πάντα απλό.
Φληναφήματα!
Αν κάποια μπορεί να ξεμπερδέψει αυτό το κουβάρι, αυτή είναι η Ζιζέλ μας.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΟΝΡΟΒΙΛ
Πρόλαβα.
Σπαθί είναι αυτό;
Ναι. Πράγματι.
Μια μικρή συμβουλή: Έπρεπε να τους πεις "χωρίς τσάντα, διπλό περιτύλιγμα".
Και την επόμενη φορά καλύτερα να άφηνες το σπαθί σπίτι.
Μην τον ακούς αυτόν.
Να 'σαι ο εαυτός σου.
Εσύ παίρνεις αυτό το τρένο ξανά και ξανά.
Και ξανά και ξανά. Και ξανά και ξανά και ξανά.
Και μετά πεθαίνεις.
Έτσι έχουν τα πράγματα, φίλε.
Μέτρο Νορθ για Γκραντ Σέντραλ.
Επόμενη στάση, Πουκίπσι.
Πρέπει να μπω! Κράτα μου θέση!
ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΟΝΡΟΒΙΛ
Νιώθω σαν ανθρώπινη ανθοδέσμη για περαστικά.
Μην είσαι ανόητη. Είσαι πανέμορφη.
Τα μισά λουλούδια στο φόρεμά σου αναδεικνύουν τα άλλα μισά.
Υπέροχα.
-Πω πω. -Πολύ ωραίο!
Μεγάλη πρόοδος σε σχέση με πέρυσι.
Πραγματικά είναι μέσα σ' όλα.
ΤΑΪΣΟΝ ΜΟΝΡΟ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ!
-Μπράβο, τα καταφέρατε. -Ευχαριστούμε.
Έχεις όντως ταλέντο στη ζαχαροπλαστική.
-Μαζεύουμε χρήματα για τη Γιορτή Μονρό. -Δηλαδή;
ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΝΡΟ
Η μεγαλύτερη της χρονιάς. Η Μαλβίνα οργανώνει τα πάντα.
Είναι καταπληκτική.
Περιλαμβάνει παιχνίδια και μια απολαυστική ψηφοφορία για πρίγκιπα και πριγκίπισσα.
Ο γιος της ο Τάισον κέρδισε τρεις χρονιές σερί.
Ακόμα κι όταν έσπασε και τα δύο του πόδια.
Δεν είναι στημένο. Πίστεψέ με.
Το βρίσκω θαυμάσιο.
Αγαπώ τις γιορτές. Στην πατρίδα μου έχουμε συνεχώς.
Συνήθως τις διέκοπτε κάποια σατανική δύναμη,
όταν όμως δεν συνέβαινε αυτό, έφερναν τον κόσμο κοντά.
Αν θέλετε βοήθεια, ευχαρίστως.
Θα πρότεινα να δεχτείτε την πρόταση.
Μία φορά έφτιαξε ένα δάσος μόνο από M&M
και το παρέδωσε με περιστέρι.
-Σωστά. -Ναι.
Σ' αυτά είναι ασυναγώνιστη.
Ώστε έτσι;
Εδώ είμαστε.
Μόργκαν; Θα τα πας περίφημα.
Ευχαριστώ.
Μόνο πίστεψε στον εαυτό σου!
Περίμενε. Τι ήταν αυτό;
Ξέρεις, Ζιζέλ, αν έχεις χρόνο, θα ήθελα πολύ να σε κερνούσα έναν καφέ
και να ακούσω περισσότερα για το αριστούργημά σου από M&M,
όπως και οτιδήποτε άλλο σχετικό με τους νεότερους συμπολίτες μας.
Αυτό θα ήταν θαυμάσιο. Ευχαριστώ.
-Πρόσεχε πού πας! -Μια απ' τα ίδια πάλι.
Βιάζονται να ποστάρουν καμιά σέλφι.
Είσαι η καινούργια από Νέα Υόρκη.
Μόργκαν. Κι εσύ ο Τάισον από τον πάγκο με τα κεκάκια.
Γνώρισες τη μαμά.
Προσπαθώ να αγνοώ οτιδήποτε κάνει.
Κάνει κάποιες παλαβομάρες.
Φαντάσου να ήταν κι από μάγια και να τραγουδούσε στα ντράιβ-θρου.
Ναι.
Τάισον! Έλα!
-Φύγαμε, αδερφέ. -Πάμε, ρε φίλε!
Κοίτα τι φοράει.
-Πολλά λουλούδια. -Πάρα πολλά, μιλάμε.
Καπουτσίνο-γίγας πέντε δόσεων.
Ορίστε.
Και τώρα, για να δούμε…
Τσάι με βότανα…
Χαμομήλι… Όχι!
Ιβίσκος.
Σωστά. Το βρήκε.
Ο Έντγκαρ ξέρει τα πάντα. Είναι τα μάτια και τ' αυτιά μου.
Σας ευχαριστώ.
Δεν σας προλαβαίνω εσάς.
Πάμε όπου μας χρειάζεται η Μαλβίνα.
Όπως βλέπεις, Ζιζέλ, η πόλη μας δεν είναι παρά μια μεγάλη οικογένεια.
Κι όπως σε κάθε οικογένεια, όλοι έχουν τον δικό τους ρόλο.
Καταλαβαίνεις;
Μόλις βρεις τι σου ταιριάζει,
το Μονρόβιλ μπορεί να γίνει… αυτό που επιθυμείς.
Νομίζω πως έχεις δίκιο.
Χαίρομαι πολύ που σας αρέσει.
Λέτε να προσθέσουμε μουσική;
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΓΡΥΛΛΟΙ
Γεια σου, Μόργκαν. Πώς πήγε;
Καλά ήταν.
Αυτό σημαίνει μάλλον άσχημα;
Δεν μου είπαν λέξη όλη μέρα, άρα είχα χρόνο για τον εαυτό μου. Όμορφα.
Ναι, σαρκαστικά το είπα. Χάλια πήγε.
Αυτό σίγουρα φτιάχνει με λίγη χρυσόσκονη.
Είναι παλιό. Τι νόημα έχει;
Έχει νόημα. Είναι ένα δέντρο αναμνήσεων και, όπως λέμε στην Ανδαλασία…
"Οι αναμνήσεις είναι η ισχυρότερη μαγεία". Τα ξέρω.
Αλλά δεν ξέρω αν ισχύει κι εδώ.
Μόργκαν.
Ξέρω ότι δεν ήθελες να έρθεις εδώ.
Αλλά αξίζει να δώσεις μια ευκαιρία.
Κι αν δεν πετύχει;
Θέλω το παλιό σχολείο. Να πηγαινοέρχομαι με τον μπαμπά.
-Μια χαρά θα 'ναι. -Μία μέρα είμαστε εδώ.
Πρέπει μόνο να βρούμε τι σου ταιριάζει.
Μαζί δεν θα βρούμε τίποτα.
Αν είναι να γίνει, πρέπει να το κάνω μόνη μου.
Καλά.
Δεν είμαι κανένα κοριτσάκι.
Δικό μου θέμα είναι.
ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΝΡΟ
"Τα λέμε στο σχολείο. Έχω μια θαυμάσια ιδέα".
Καθόλου δεν μ' αρέσει αυτό.
Παρακαλώ. Ορίστε.
Ψηφίστε Μόργκαν. Είναι καινούργια εδώ.
Μπορεί να γίνει σπουδαία φίλη.
ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΟΡΓΚΑΝ
-Ποια Μόργκαν; -Χαίρομαι που σας αρέσουν.
Ορίστε. Ψηφίστε Μόργκαν.
Μα τι κάνεις;
Λοιπόν, σκέφτηκα
ότι στην Ανδαλασία κάνουμε συνέχεια γιορτές,
κι όλοι ξέρουν τον πρίγκιπα και την πριγκίπισσα.
Τώρα, σε έμαθαν όλοι.
Ναι, αλλά σου είπα ότι θα έβρισκα την άκρη μόνη μου.
Γιατί δεν με αφήνεις;
Μόργκαν. Μόργκαν.
Λυπάμαι, Ζιζέλ. Δεν μπορείς να έχεις τραπέζι στο σχολείο,
εκτός αν είσαι μέλος επιτροπής.
Με συγχωρείς. Δεν το ήξερα.
Τώρα το έμαθες.
-Κυρίες. -Μετά χαράς.
Συγγνώμη.
Αυτά τα κεκάκια δείχνουν τέλεια!
Απομακρύνετέ τα. Όλα.
Ποτέ δεν έχει αργήσει τόσο χωρίς να πάρει.
Μάλλον το έχει κλειστό.
Τέρμα. Θα πέσει τιμωρία.
Θυμάσαι τότε που το φτιάξαμε αυτό;
Με παρακαλούσε κάθε βράδυ να της λέω ιστορίες από την Ανδαλασία,
κι είχε αδυναμία σ' αυτές για το Μαγικό Δέντρο των Αναμνήσεων.
Τις λάτρευε.
Δεν ξέρω τι συνέβη.
Τίποτα δεν συνέβη.
Αυτά είναι συνηθισμένα στους εφήβους.
Δεν είναι μόνο αυτό.
Ποτέ δεν τραγουδάω το σωστό τραγούδι.
Κι ακόμα κι όταν φτιάχνω κεκάκια. κάτι πάει στραβά.
Κάποτε τα πήγαινα καλά σε ό,τι έκανα.
Όλα θα βελτιωθούν. Κάνε λίγη υπομονή.
Ρόμπερτ, είσαι ευτυχισμένος εδώ;
Μόλις ήρθαμε.
Πότε ένιωσες τελευταία φορά αληθινά ευτυχισμένος;
Βασικά…
Δεν λέω πως είμαι δυστυχισμένος.
Απλώς… Κάπου αναρωτιέμαι…
αν ο χρόνος περνάει μάταια.
Αν θα παίρνω ένα τρένο ξανά και ξανά και ξανά για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.
-Μόργκαν. -Πού ήσουν εσύ;
-Πήγα στη Νέα Υόρκη. -Μόνη σου;
Μπαίνω στο μετρό μόνη μου από τα 13. Ψυχραιμία, παρακαλώ.
Μη μου λες εμένα για ψυχραιμία.
-Πού σου ήρθε αυτό; -Δεν ξέρω.
Θα ήταν καλύτερα να με αφήνατε εκεί που ανήκω.
Εδώ ανήκεις.
Όχι!
Ξέρω ότι εσύ θες να ζεις σε κάποια ιδανική παραμυθένια χώρα, αλλά εδώ δεν είναι έτσι.
-Εντάξει; Ζούμε εδώ… -Αν θες, θύμωσε μαζί μου.
-…σε αυτήν την ηλίθια πόλη! -Αλλά μη μιλάς στη μητέρα σου έτσι!
Στη μητέρα μου;
Δεν είναι μητέρα μου.
Είναι μητριά μου.
Πάντα αυτό θα είναι.
Μητριά;
Δεν το εννοούσε.
Κι όμως, μάλλον το εννοούσε.
Κι αυτό δεν μπορώ να τ' αλλάξω.
Ζιζέλ;
Μια φορά κι έναν καιρό
Πίσω στην Ανδαλασία
Οι κανόνες ήταν σαφείς Κανένα χρώμα δεν ξεθώριαζε
Κι όταν έβρισκες Το δικό σου ευτυχισμένο τέλος
Ποτέ το ευτυχισμένο τέλος σου δεν άλλαζε
Όμως, μετά βρέθηκα εδώ
Όπου με περίμενε Της αληθινής αγάπης το φιλί
Βρήκα τον πρίγκιπά μου Ντύθηκα νύφη
Αλλά μήπως ήταν η ευτυχία μου προσωρινή;
Πόσο μου λείπει μια ζωή σαν παραμύθι
Όπου κάθε μέρα που ξυπνάς
Δεν τα νιώθεις όλα ξένα
Κι η κόρη σου δεν φαίνεται
Να απομακρύνεται από σένα
Νόμισα ότι βρήκα ένα μέρος
Όπου όλα θα γίνονταν καλύτερα
Όμως, μονάχα φόντο άλλαξα Με ρούφηξε των ίδιων λαθών η δίνη
Και τώρα τι να κάνω Αν να χωρέσω δεν μπορώ
Σε μια ζωή που παραμύθι δεν θα γίνει;
Σε μια ζωή που παραμύθι δεν…
Πιπ! Παλιέ μου φίλε.
Γεια σου, Ζιζέλ.
Φαίνεσαι λυπημένη.
Έτσι είναι.
Απλώς εύχομαι…
Ναι;
Τι εύχεσαι;
Το ραβδί των ευχών.
Έχεις εδώ ραβδί ευχών;
Για δες.
Να η απάντηση.
Ελπίζω να ξέρεις τι κάνεις.
Κάνω λοιπόν μία ευχή
Μέσα σε μια ζωή περίπλοκη
Όπου νιώθεις έναν πόνο Πιο κοφτερό από μαχαίρι
Εύχομαι όλοι μας Να ζούσαμε κάπου αλλού
Όπου στον ουρανό να αντηχεί Η μελωδία κάθε λουλουδιού
Και ο μόνος φόβος Είναι από τέρατα και δράκους
Εύχομαι το ραβδί αυτό Μια ζωή παραμυθένια να μας φέρει
Εύχομαι μια ζωή παραμυθένια
Να μας φέρει
Μάλλον δεν έπιασε.
Μπορεί και να 'ναι καλό αυτό.
Ας είναι.
Αύριο θα 'ναι μια άλλη μέρα.
Ναι, αμέ.
Γιατί δεν κοιμάσαι εδώ;
Έχουμε πολύ αναπαυτικά κλαδιά.
-Εντάξει. -Ωραία.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Καλημέρα.
Καλημέρα, Ζιζέλ.
Δεν θα είναι το καλύτερο πρωινό, φοβάμαι.
Τότε, θα πρέπει εσύ να το κάνεις καλύτερο.
Έχετε απόλυτο δίκιο, φίλοι μου.
Λέω να…
Είσαι πολύ γελαστούλα σήμερα.
Φτιάξτε τραπέζι, είπα
Η καφετιέρα ήδη αναμμένη
Έχω δουλειά με τα αβγά Άσε με τώρα, δεν μπορώ
Φοβερό.
Την ομελέτα χτύπα
Σου έχω σμούθι και περιμένει
Θες ολικής ή σίκαλης; Σου έχω κι απ' τα δυο
Μόργκαν;
Ένα νέο ξημέρωσε πρωί
Κι έχω δουλειά πολλή
Να τρίψω, να σκουπίσω
Και με χαρά να συγυρίσω
Από τη σοφίτα ως το κελάρι
Με ενθουσιασμό και χάρη
Όλες τις δουλειές τις κάνω Ας σκουπίσω λίγο παραπάνω
Ζιζέλ! Είσαι ακόμα πιο όμορφη από χθες.
Ήρθε μια νέα μέρα
Είναι η ευκαιρία μου
Σε νέα αποστολή Να δείξω την αξία μου
Τι θαυμάσια λιακάδα Με ένα λαχταριστό πρωινό θα αρχίσουμε
Άδειος θα μείνεις, κύριε Κάδε Σκουπιδιών
Έτσι, λοιπόν.
Θα το καταβροχθίσουμε
Και μετά γρήγορα όλοι μαζί Θα βοηθήσουμε
-Να ξεσκονίσουμε -Πάμε για αναζήτηση νέων περιπετειών
Και μια ζωή σχεδόν σαν των παραμυθιών
Αναχωρώ.
Ώρα για μια νέα περιπέτεια.
Να αποδείξω το ηρωικό μου σθένος και την αξία μου,
και μετά να γυρίσω σ' εσάς, την οικογένειά μου,
φεγγοβολώντας έπειτα από μια ημέρα όπου εκπλήρωσα αισίως κάθε σκοπό μου.
Να προσέχεις.
Φεύγω κι εγώ, αλλά όχι χωρίς τη μικρή βοηθό μου.
Το νοικοκυριό είναι από μόνο του μια περιπέτεια.
Αυτά τα κλαδιά μού διέλυσαν τη μέση.
Για δες, μιλάω.
Πώς γίνεται να μιλάω;
Πιπ, η ευχή που έκανα χθες έγινε πραγματικότητα.
-Τι εννοείς; -Ζούμε μια ζωή παραμυθένια.
Χοροπηδηχτά ζελεδάκια! Μας έκαναν μάγια;
Τι να κάνω;
Δες εδώ.
Κοίτα τριγύρω
Τώρα με γέλιο, τραγούδι και αγάπη Όλο θα ζούμε
Και έτσι βάζω στοίχημα Πως αν δεν γίνει ατύχημα
Το παραμυθένιο τέλος μας θα βρούμε
-Καλημέρα. -Καλημέρα!
Στης πόλης κάθε δρόμο
Βλέπεις κεφάτο κόσμο
Στη Μονρολασία Ζούμε πέρα από κάθε φαντασία
Οι γυναίκες αρχίζουν τον χορό
Οι άντρες τραγούδι βροντερό
Αν λοιπόν σου λείπει ο ενθουσιασμός
Έλα να μας επισκεφτείς, εμπρός
Και ποτέ ξανά δεν θα είσαι σκυθρωπός
ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΑΠΕΛΟ
Κάθε μέρα πανδαισία Μια θεσπέσια φαντασία
Οι παλμοί μιας μαγικής καρδιάς
Των Αδελφών Γκριμ Είναι σαν να ζεις κάποια ιστορία
Δεν μπορώ να διανοηθώ Πιο υπέροχα τον χρόνο να περνάς
Είναι κάτι εκπληκτικό
Θαύμα εντυπωσιακό
Μια ζωή παραμυθένια
Για εμάς
Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΟΥΛΙΑ
ΑΡΤΟΠΟΙΙΑ ΜΑΙΡΗΣ ΠΟΠΚΕΪΚ
Η βασίλισσα.
Η Μονρολασία έχει βασίλισσα;
Βασίλισσα;
Ναι.
Και βασίλισσα που ξέρει από μαγεία. Έχουν πλάκα αυτές.
Για μένα, μάλλον δεν αστειεύεται.
Ζιζέλ, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Μερικά ψώνια της τελευταίας στιγμής για απόψε;
Τι θα γίνει απόψε;
Μεγαλειοτάτη.
Για τη γιορτή, αρχόντισσα.
Α, μάλιστα. Θα γίνει κανονικά;
Γιατί όχι;
Καμία δύναμη στη Γη δεν μπορεί να την εμποδίσει.
Είναι το μικρό μου δώρο προς τον λαό μου.
Ασφαλώς, Μεγαλειοτάτη.
Ενδιαφέρον μπιχλιμπίδι.
Δεν εστιάζετε καλύτερα στη γιορτούλα σας;
Άλλωστε, η ζαχαροπλαστική είναι το φόρτε σας, Μεγαλειοτάτη.
Πολύ κακιασμένη.
Η πιο κακιασμένη.
Χοροπηδηχτά ζελεδάκια, τι ήταν αυτό;
Ξέρετε, μόλις έκανα τη σκέψη
ότι αυτή είναι η πρώτη γιορτή της στη Μονρολασία,
και πρέπει να σου βρούμε φόρεμα και…
καλύτερα να πηγαίνουμε.
Θα τα πούμε απόψε, Μεγαλειοτάτη.
Κάτι τρέχει μ' αυτήν.
Και θέλω να μάθω τι.
Μεγαλειοτάτη.
Όλοι έξω.
Έξω.
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, μπορείς να το σκεφτείς,
και ποια είναι η ισχυρότερη στον κόσμο να μου πεις;
Καθρέφτη;
Όχι.
Καθρέφτη!
Δεν άκουσες την ερώτηση;
Την άκουσα, Μεγαλειοτάτη.
Απλώς δεν θέλω να καταλήξω θρύψαλα στο πάτωμα, αν μπορώ να το αποφύγω.
Πες μου μόνο ποια είναι.
Εσείς πάντα, ασφαλώς.
Μάλλον δεν κατάλαβε.
Η πιο ισχυρή είπαμε, όχι η πιο όμορφη.
Του 'χει στρίψει του καημένου.
Ζητώ συγγνώμη, Μεγαλειοτάτη.
Ειλικρινά δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Ξέρω εγώ.
Είναι αυτό το ραβδί που έκρυβε τόσο επιμελώς.
Φωνάζει μαγεία από μακριά. Μόνο τυφλός δεν θα το 'βλεπε.
Θέλω εσείς οι δύο να μου το φέρετε!
Σταθείτε. Δηλαδή…
Εννοείτε να το κλέψουμε;
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Όμως…
Ζιζέλ… Τι πήγες κι έκανες;
Τα φορέματα άλλαξαν από τότε που ήμουν σχεδόν πριγκίπισσα.
Πώς σου φαίνομαι;
Μόργκαν! Είσαι υπέροχη.
Εσύ τι λες;
-Είναι πανέμορφο. -Τότε, θα το πάρουμε.
Δεν χρειάζεται. Αλήθεια.
Σίγουρα θα κοστίζει πολύ.
Φυσικά και χρειάζεται.
Πάντα ονειρευόμουν να μοιραστούμε ένα τέτοιο βράδυ,
και θα είναι όλα τέλεια.
Μένουν μόνο τα παπούτσια.
Δις Ζιζέλ, πρέπει να βρούμε φόρεμα και για σας.
Όχι. Ευχαριστώ. Είμαι εντάξει.
Ελάτε τώρα!
Αυτά εδώ είναι μοναδικά. Βουτηγμένα σε νεραϊδόσκονη.
Θα λάμπετε σαν αστέρι.
Είναι εκτυφλωτική αυτή η λάμψη, αλλά ειλικρινά δεν…
Δεσποινίς Ζιζέλ;
Δεσποινίς Ζιζέλ, όλα καλά;
Ξέρετε, σκεφτόμουν
ότι διαθέτω σιλουέτα ιδανική για τον χώρο της μόδας.
Κι η πιο φίνα κλεψύδρα θα γινόταν κομμάτια από τη ζήλια της.
Ας τα δοκιμάσουμε όλα.
Τι μυρίζει έτσι;
Μα βέβαια, εγώ είμαι. Σε κοτζάμ υπόνομο έπεσα.
Όλη την πόλη θα σηκώσεις;
Δεν είναι όλα για μένα.
Ναι, καλά.
Φαντάσου τη Μόργκαν μας, να είναι η πιο όμορφη της βραδιάς…
με αυτό!
Λοιπόν;
Τι λες;
Ωραία.
Φαίνεται διαφορετικό σε αυτό το φως.
Πάντως είναι αεράτο, αυτό να λέγεται.
Τι συνέβη; Γιατί είναι έτσι κουρελιασμένο;
Ούτε για υπηρέτρια δεν κάνει.
Δεν θα το έθετα ακριβώς έτσι.
Λίγο υποτιμητικό, δεν νομίζεις;
-Μπορώ να το επιδιορθώσω. -Όχι επιδιορθώσεις.
Το έπιασα.
Πάω κατευθείαν να απαιτήσω εξηγήσεις.
Εγώ πάω στην αγορά.
Μετά θα έχω άφθονο χρόνο να ετοιμαστώ για τη γιορτή.
Σ' ευχαριστώ για όλα, μητριά.
Μητριά;
Ωχ, όχι.
Τι;
Τα μαλλιά μου πιασμένα ψηλά και το ντεκολτέ βαθύ.
Και φυσικά θέλω να φοράει κουρέλια.
Άτομα σαν εμένα αυτό θέλουν.
Σαν εσένα; Τι θες να πεις;
Αμάν, Πιπ.
φοβάμαι πως η ευχή μου με μετατρέπει σε…
Σε τι;
Με μετατρέπει σε…
Σε τι;
Σε κακιά μητριά.
Τι; Έλα τώρα!
Βασικά, ναι. Όχι,. Καταλαβαίνω ακριβώς.
Ωχ, όχι. Πιπ!
Πιο σιγά! Πού πάμε;
Ποιος μένει σ' αυτήν την τρύπα;
Η Μόργκαν.
Οι προγονές ζουν πάντα σε σοφίτες ή μπουντρούμια.
Πιπ, ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Είμαι η κακιά της Μονρολασίας!
Δεν είσαι η μοναδική κακιά.
Αυτό είναι ανοησία. Πάντα υπάρχει μόνο ένας κακός.
Δεν μετράνε οι υπηρέτες ή τα ζώα.
Ή αυτοί που τους παίρνεις χαμπάρι όταν είναι αργά.
Μπορεί η Μονρολασία να 'ναι αλλιώς.
Επειδή υπάρχεις και εσύ και αυτή η κακιά βασίλισσα που έφτιαξες.
Η Μαλβίνα; Δεν είναι κακιά. Είναι…
Δεν είδες πώς ήταν;
Μεγάλες χειρονομίες και τρελό βλέμμα!
Ωχ, όχι.
Οπότε καλύτερα να πάρεις πίσω την ευχή, προτού εκείνη…
Πιπ;
Δεν νιώθω και τόσο…
Τι συμβαίνει;
Πιπ.
Οι κακές μητριές δεν έχουν φίλους χαριτωμένα σκιουράκια. Έχουν…
Γάτες! Και μάλιστα σατανικές.
Δεν μπορώ να γίνω σατανική γάτα. Αυτές τρώνε σκιουράκια!
Θα κάνω εμετό!
Σίγουρα εδώ έξω υπάρχει κάποια περιπέτεια.
Μια κραυγή αγωνίας.
Επιτέλους!
Τι πρέπει να κάνουμε;
Εγώ δεν πάω εκεί. Να πας εσύ.
Εγώ σίγουρα δεν πάω.
Είσαι δρακοκτόνος;
Μάλιστα, είμαι.
Μη φοβάται κανείς. Θα φονεύσω το κτήνος.
Στη θέση σου θα το σκεφτόμουν. Είναι πελώριο.
Και αλλόκοτο.
Ένας πελώριος, αλλόκοτος δράκος είναι αυτό ακριβώς που έψαχνα.
Δεν θα αργήσω.
Εμπρός, καλό μου σπαθί.
Το έχεις ξανακάνει ποτέ;
Αν το έχω… Ναι, ασφαλώς. Έχω φονεύσει πολλούς δράκους.
-Μπράβο σου. -Ωραία.
Καίει σαν διάβολος.
Δεν τα παρατάω.
Θα υποτάξω το άνανδρο κτήνος!
Θα…
Χωρίς παρεξήγηση, κύριε, αλλά ίσως πρέπει να αλλάξετε επάγγελμα.
Μα τι κάνεις;
Η Νάνσι είπε πως, αν υπάρχει πρόβλημα, αρκεί να ρωτήσουμε.
Καλώς ήρθατε στη μαγική εμπειρία του ραβδιού των ευχών!
Αν έχετε κάποια ερώτηση,
κάντε την και θα εμφανιστώ.
-Γεια. -Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια.
Καλό γατάκι. Καλό.
Συγγνώμη. Ο φίλος μου είναι λίγο ανυπόμονος,
γιατί πρέπει να πάρουμε πίσω μια ευχή το συντομότερο.
Δεν σας άρεσε, ε;
Βασικά, ζήτησα μια παραμυθένια ζωή,
και η πόλη μου έγινε σαν την Ανδαλασία.
Κι εγώ σταδιακά μεταμορφώνομαι σε κακιά μητριά.
Κι εγώ στην προσεχώς σατανική της γάτα.
Ώστε άλλαξες τον κόσμο. Σοβαρά τώρα; Άλλαξες τον κόσμο;
Ξέρεις πόση μαγεία χρειάζεται για κάτι τέτοιο;
Από πού θαρρείς ότι προέρχεται αυτή η μαγεία;
Θα σου πω. Από την Ανδαλασία.
Μιλάμε για το τέλος του κόσμου.
Εννοείται ότι θες να πάρεις πίσω τέτοια ευχή.
Καλή τύχη.
Μα αυτό ρωτάμε, πώς να την πάρουμε πίσω!
Καλώς ήρθατε στη μαγική…
Α, εσείς είστε. Καλά.
Πάντα προβλέπουμε κάποιο διάστημα για την ανάκληση της ευχής.
Μήπως αλλάξεις γνώμη.
Ευτυχώς δεν είσαι ακόμα εντελώς κακιά.
-Ωραία. -Προσοχή στα κρόσσια, παρακαλώ.
Πόσο έχουμε προχωρήσει; Για να δούμε.
Μητριές. Καταρχάς, κακές.
Εξαίσια κακές.
Ένα το κρατούμενο.
Πάμε στα άλλα τρία. Ματαιόδοξη…
Καθόλου ματαιόδοξη. Απλώς μου πάνε τα πάντα.
Ιδού. Πάει κι αυτό.
-Ωχ, όχι. -Σκληρή και φιλόδοξη.
Λοιπόν, θα έλεγα ότι το ρολόι δεν έχει σημάνει ακόμα για σένα.
-Ωραία. -Τι ρολόι εννοείς;
Μπορεί να 'ναι οτιδήποτε.
Έχεις δει λουλούδι να ρίχνει τα πέταλά του; Έχεις;
Όχι;
Μήπως έχεις ακούσει ρολόι να σημαίνει μεσάνυχτα
με δυσοίωνα χτυπήματα;
Εντάξει, πολύ κλισέ, αλλά παραμένει κλασικό!
Ξέρεις, εκεί δεν έχει άμμο. Το σπίτι μου είναι.
Μη χολοσκάς, πάντως.
Αν ανακαλέσεις την ευχή πριν από τα μεσάνυχτα,
όλα καλά.
Αλλιώς τι θα γίνει;
Μόλις σημάνει μεσάνυχτα, το ξόρκι στεριώνει
και τίποτα δεν θα είναι πια όπως πριν.
Η ευχή σου θα έχει γίνει οριστική.
Για πάντα… 'άντα… 'άντα!
Αυτό ήταν για εφέ.
Οριστική.
Για να πάρεις πίσω την ευχή, χρειάζεσαι το ραβδί, με την ετικέτα "ραβδί".
-Πού είναι; -Ναι. Είναι ακριβώς…
Χάθηκε.
Ωχ, όχι.
Καλή τύχη με όλα αυτά. Θα τη χρειαστείς.
-Γρήγορα! Είναι ήδη… -Δύο η ώρα.
Ήρθε και η ώρα της σκληρότητας.
Όχι, όχι.
Δεν θα το επιτρέψουμε. Θα το πολεμήσουμε.
Δεν είμαι σατανική γάτα.
Μείνε εδώ. Πρέπει να βρω πώς θα το εμποδίσω.
Κι εγώ να γλείψω αυτό, για κάποιον λόγο.
Αυτό κι αν είναι άθλιο.
ΚΗΡΟΠΟΙΕΙΟ ΛΥΜΙΕΡ
Όλα θα πάνε καλά. Χρειαζόμαστε μόνο λίγη μαγεία.
Όπως λέμε στην Ανδαλασία, "Η μαγεία όλα τα φτιάχνει".
Ή τα χαλάει.
Όμως, μετά βρίσκεις κι άλλα μάγια,
-κι όλα μια χαρά. -Καλημέρα σας.
Τουλάχιστον, δείχνουμε όμορφες.
Δεν είναι αυτό το σημαντικό τώρα.
Μίλα για πάρτη σου.
Αλλά ο Ρόμπερτ σίγουρα θα το εκτιμήσει.
αν δεν τον έχει σφάξει κάποιος.
Ωχ, όχι! Έχει δίκιο. Δηλαδή έχω δίκιο.
Νομίζει πως είναι πρίγκιπας. Με σπαθί. Ποιος ξέρει τι θα βρει μπροστά του;
Ή η Μόργκαν.
Παρότι οι νεαρές Ανδαλασιανές δεν παθαίνουν ποτέ κάτι.
Μονάχα τραγουδάνε και μαζεύουν λουλούδια.
Μερικές φορές τις κλείνουν σε πύργους ή μπουντρούμια ή τις αρπάζουν τρολ.
Ή μάγισσες. Ωχ, αμάν!
Ωραίο αυτό.
Ευχαριστώ.
Τι φουστάνι κι αυτό.
Μα τι φοράει;
Καλημέρα, Μόργκαν. Έτοιμη για τη μεγάλη γιορτή απόψε;
Φυσικά. Μάλιστα, η μητριά μου μού αγόρασε και νέο φόρεμα.
Πρώτη φορά το κάνει αυτό.
Όλα είναι τέλεια.
Απόψε έχουμε γιορτή
Μου 'ρχεται ζάλη απ' την προσμονή
Ανθοδέσμες κρεμαστές Σε πέργκολες ευωδιαστές
Φτιάχνουν εικόνα γιορτινή
Ξεφάντωμα μεγάλο στην αυλή
Χορός σε κάθε διάδρομο, κάθε βεράντα
Τι λες, δεν θα είναι τέλεια;
Δεν συμφωνείς πως θα 'ναι τέλεια;
Ασφαλώς
Έτσι δεν είναι πάντα;
Άλλο ένα τέλειο πρωινό Στη Μονρολασία
Παιχνίδι των παιδιών τρελό Κάτω από ουρανό λαμπρό
Σε όλα τα δέντρα τα πουλιά Μιλούν την πιο όμορφη λαλιά
Όλα φαντάζουν τέλεια Γιατί δεν νιώθω έτσι κι εγώ;
Τον ρόλο μου γνωρίζω Και κάθε μέρα τον υπηρετώ
Μα τον αληθινό μου εαυτό Κανένας δεν τον ξέρει
Και νιώθω μέσα μου βαθιά
Μες στης ψυχής την καταχνιά
Πώς αυτό που λέω εγώ τέλειο Πάρα πολύ διαφέρει
Με κατακλύζει Πείνα για περιπέτεια
Με κατακλύζει Του έρωτα η ικεσία
Και μυστικά ποθώ Μια μέρα να σωθώ
Για όλα αυτά που αποζητώ Να έχω μια ευκαιρία
Κι έτσι, σ' αυτό το τέλειο πρωί Στη Μονρολασία
Με διαπερνά μια τόση δα αγωνία
Γιατί νιώθω, τώρα σύντομα, Γιατί όχι; Μπορεί και σήμερα
ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΝΡΟΛΑΣΙΑΣ
Στρίβοντας τη γωνία Ή κάπου πολύ μακρύτερα
Πως η αλλαγή που επιθυμώ Θα έρθει μια ώρα αρχύτερα
Κάτι θυελλώδες και όχι τέλειο
Μα τέλεια ταιριαστό
Σ' εμένα
Όχι, ποτέ να είμαι τέλεια δεν θέλησα
Μόνο την ευκαιρία να είμαι Και να κάνω αυτό
Που για μένα είναι σωστό
Πολύ μαλακό αυτό το φρούτο σήμερα.
Τότε, θέλει προσοχή.
Το μαλακό φρούτο του δράκου μπορεί να 'ναι λίγο…
κακόκεφο.
Xουρμάδες ζάχαρη, σύκα και φιστίκια!
Μπορώ να βοηθήσω;
Ναι. Υπάρχει κάτι για να ακυρώσεις μάγια
που μετάνιωσες; Κανένα κατάπλασμα, ίσως;
Ή αλοιφή; Υπάρχουν κάποιες πολύ ισχυρές.
Όχι, αλοιφές δεν έχω.
Αυτό εδώ κατσαρώνει τις βλεφαρίδες.
Κατσαρώνει τις βλεφαρίδες; Γιατί όχι;
Όχι! Δεν υπάρχει χρόνος για ματαιοδοξίες. Πρέπει να συγκεντρωθούμε.
Να υποθέσω ότι θα πας στον χορό απόψε;
Ναι. Και δεν βλέπω την ώρα.
-Δεν έχω ξαναπάει σε χορό. -Ωχ, όχι τέτοια.
Οι μητριές τα πάνε χάλια σ' αυτά.
Η μητέρα τα λατρεύει αυτά. Τα έχω φάει με το κουτάλι.
Υπέροχο ακούγεται.
Βεβαίως. Μερικές φορές.
Προσωπικά, θα διάλεγα κάτι άλλο.
Σε καταλαβαίνω.
Αφού είναι ο πρώτος σου χορός, τι θα έλεγες να σε κατατοπίσω;
Να φροντίσω να βρεις τον τέλειο καβαλιέρο;
Υπάρχουν και μη τέλειοι;
Εννοείται. Μείνε κοντά μου. Τα δάχτυλα των ποδιών σου θα σε ευγνωμονούν.
Σ' ευχαριστώ εκ μέρους τους.
Και ναι, δέχομαι.
Τιμή μου.
Εγώ θα το δώσω! Με συμπαθεί, όταν της δίνω πράγματα.
-Μα εγώ το πήρα! -Κι εγώ τράβηξα εσένα έξω.
Κανένα ραβδί της Ζιζέλ δεν μπορεί να είναι τόσο ισχυρό.
Αλλά δεν χάνω τίποτα να δω τι μπορεί να κάνει.
Για να δούμε, λοιπόν. Εύχομαι…
η Ρούμπι…
να γίνει βάτραχος.
Αχ, όχι! Όχι!
Έγινα βάτραχος με ανθρώπινη λαλιά. Το ήξερα…
Ηλίθια πολυθρόνα!
Καθρέφτη! Τι σόι μάγια είναι αυτά;
Ρώτα ό,τι θες, κι εγώ θα εμφανιστώ.
Εύκολη ερώτηση. Είναι ανδαλασιανά μάγια,
που σημαίνει ότι μόνο ένας γιος ή κόρη της Ανδαλασίας μπορεί
να τα χρησιμοποιεί.
Γεια! Εσύ ποια είσαι;
Πιάστε τον.
Σ' έπιασα!
Σταματήστε!
Γλιστράει σαν χέλι.
-Γαργαλιέμαι. Τα κρόσσια μου! -Τι γλυκούλης!
Προσοχή στα ψιλά γράμματα.
Με συγχωρείς. Σ' άκουσα να λες "Ρώτα ό,τι θες";
Ωχ, όχι. Μακριά. Μ' ένα "παφ" έφυγα. Έλα τώρα… Παφ!
Όχι, δεν έχεις να πας πουθενά.
Έχω αρκετές ερωτήσεις.
Πάρα, μα πάρα πολλές ερωτήσεις.
Θα αρχίσεις από την αρχή…
Μη με ρωτάς.
…αλλιώς μπορεί να χρειαστεί λίγο ψαλίδισμα.
Εξαίσια άνθη.
Θα ταιριάζουν τέλεια με το φόρεμα.
Είχαν φυτρώσει μόνα τους κοντά στην αγορά.
Δεν είναι πανέμορφα;
Ο κόσμος είναι ένα αληθινό θαύμα.
Συνέβη κάτι εκπληκτικό. Ο Τάισον μου ζήτησε να τον συνοδέψω στη γιορτή.
Συναρπαστικό.
Αλλά φοβάμαι ότι τελικά δεν θα πας στην αποψινή γιορτή.
Έχεις πάρα πολλές δουλειές.
Μα τις έχω κάνει όλες.
Και τα χαλιά στο χολ; Μέσα στη σκόνη.
Τα παράθυρα; Ούτε να δω δεν μπορώ.
Χώρια ο κήπος και το κέντημα και το ράψιμο.
Μην ξεχνάμε και τις καμινάδες. Σιχαμερή δουλειά.
Ναι, ίσως υπάρχουν λίγες δουλειές που ξέχασα.
-Σίγουρα, όμως, μπορούν να περιμένουν… -Μου αντιμιλάς;
Ασφαλώς όχι. Ποτέ δεν θα έκανα τέτοιο πράγμα.
Ίσως πρέπει να θυμηθείς τη θέση σου εδώ.
Μέχρι τότε, δεν θα φύγεις από το δωμάτιο, παρά μόνο για δουλειές.
Και τότε, μόνο όταν σου πω εγώ.
Μα υποσχέθηκα στον Τάισον ότι θα είμαι εκεί.
Έλα τώρα, Μόργκαν.
Νεαροί σαν τον Τάισον έχουν άφθονες επιλογές, και μάλιστα καλύτερες.
Μην ανησυχείς, όμως.
Μπορείς να απολαύσεις τη βραδιά από τη φωλίτσα σου εδώ πάνω.
Σίγουρα θα είναι εξίσου μαγικά.
Αυτό δεν είναι σαρκασμός;
Δεν είναι και τόσο δυσνόητος, τελικά.
Μητριά.
Σε παρακαλώ. Δεν μπορεί να είσαι τόσο σκληρή.
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, καλή μου. Έτσι είμαι.
Όχι. Όχι!
Άσε με να βγω έξω! Πώς είσαι τόσο σκληρή;
Σε παρακαλώ! Μην το κάνεις αυτό.
Μητριά!
Μήλα! Ζουμερά μήλα!
Γίγαντας!
Έρχεται γίγαντας;
Γίγαντας! Έρχεται!
Καλυφθείτε!
Σχοινί! Ναι!
Τι πας να κάνεις;
Θα τον κάνω να σκοντάψει στο σχοινί.
Και μετά θα είναι στο έλεός μου!
Ωχ, όχι!
Όλα υπό έλεγχο.
Όχι!
Βοήθεια! Έχω σφηνώσει!
Βοήθεια!
-Ωχ, όχι. -Σας παρακαλώ!
Έρχομαι!
Εντάξει. Όλα καλά.
Πάει, πέρασε.
Έφυγε ο μεγάλος κακός γίγαντας.
Μπέλα!
Μαμά!
Μαμά.
Με συγχωρείς!
Μία στιγμή γύρισα την πλάτη μου!
-Σας είμαστε υπόχρεοι, κύριε. -Ένας αληθινός ήρωας.
Δεν θα έλεγα κάτι τέτοιο.
Χάρη σ' εσάς, είμαστε όλοι σώοι. Σας χρωστάω αιώνια ευγνωμοσύνη.
Ωραία.
Για πού το βάλαμε;
Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Απλώς πρέπει να του πω γιατί δεν θα πάω.
Μητριά, σε παρακαλώ. Θα γυρίσω αμέσως.
Καλά τα λες. Πιο αμέσως δεν γίνεται.
Γιατί δεν θα φύγεις καν από δω.
Σε παρακαλώ! Μην το κάνεις αυτό!
Σε παρακαλώ…
-Μόργκαν; -Μητριά;
Μόργκαν.
Καλά είσαι;
Πιο καλά από ποτέ! Πάμε πίσω στον πύργο σου.
Όχι. Μη μου πεις. Όχι ακόμα.
Τι είναι αυτά που λες;
Φιλοδοξία.
Τελευταίο στοιχείο. Μετά, θα γίνω αυτή.
Τι συμβαίνει;
-Μόργκαν, συγχώρεσέ με. -Μα τι…
Εγώ φταίω για όλα.
Ευχήθηκα μια παραμυθένια ζωή, μα όλα πήγαν στραβά.
Ή ολόσωστα.
Όχι. Στάσου!
Η καημένη η Ζιζέλ δεν ξέρει τι θέλει, εγώ όμως ξέρω.
-Μητριά, σε παρακαλώ… -Μόργκαν, άκουσέ με.
Ναι, βεβαίως.
Η τέλεια μικρή Μόργκαν. Όχι και τόσο τέλεια τώρα, ε;
Πώς τολμάς!
Ποιος θα με εμποδίσει;
Σταμάτα! Με τρομάζεις.
Το ξέρω.
Θα 'θελα να πάω εγώ,
αλλά ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε στην κατάσταση που είμαι;
Εσύ πρέπει να πας.
Ναι!
Φέρε βοήθεια, πριν είναι αργά.
-Πρέπει να γίνει πριν από τα μεσάνυχτα. -Να γίνει τι;
Να μας σώσεις.
Παλιοκόριτσο!
Εσείς οι τρεις!
Μάλλον τα πάτε καλά με τα παιδιά.
Το φως των ματιών μου χρειάζεται φροντίδα. Αναλάβετέ το.
Νιώθω ανώτερη από όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Δεν ξέρω γιατί αντιστεκόμασταν.
Πράγματι!
Ποιος περίμενε ότι το να είσαι κακιά θα ήταν τόσο… απελευθερωτικό;
Και τώρα, πρέπει να βρω εκείνο το ραβδί.
Τι έχουμε εδώ;
Ξέρεις, οι μητριές έχουν διάφορα χαρακτηριστικά.
Μα ένα πράγμα που μας λείπει είναι η δύναμη.
Γι' αυτό χειραγωγούμε τους άλλους με γελοίους τρόπους.
Οι ίδιες δεν είμαστε δυνατές.
Τώρα που η Μόργκαν έφυγε, δεν είμαι πια μητριά.
Νομίζω πως είναι καιρός να βρω νέο ρόλο στην πόλη.
Θέλω να γίνω βασίλισσα!
Όμως, το πόστο είναι πιασμένο
κι αυτήν δεν την κόβω να θέλει να το αφήσει.
Αυτό τακτοποιείται εύκολα.
Μια κακιά σαν τη Μαλβίνα θέλει πάντα να επιδεικνύει την κακία της στους άλλους.
Πού πάμε, λοιπόν;
Να γυρίσουμε το σκουλαρίκι.
Μετά έχω μια δουλίτσα για σένα, ζωάκι μου.
Ώρα να βγάλω τον σατανικό εαυτό μου;
Εντελώς.
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου.
Ποια είναι η πιο κραυγαλέα ανασφαλέστερη
που διαρκώς ζητά επιβεβαίωση από το ίδιο της το είδωλο,
δείχνοντας ότι οφείλει πρώτα να αγαπήσει τον εαυτό της…
σε ολόκληρη τη χώρα;
Ζιζέλ, πάντα χαρά μου να σε βλέπω.
Ναι, φαντάζομαι.
Ήλπιζα να σε βρω εδώ, και, κοίτα να δεις, σε βρήκα.
Λοιπόν, τι μπορώ να κάνω για σένα;
Θεώρησα δίκαιο να σου δώσω μια ευκαιρία
να μου παραδώσεις ειρηνικά τη Μονρολασία, πριν αρχίσουν οι εχθροπραξίες.
Και γιατί να το κάνω αυτό;
Γιατί αυτή η πόλη μού ανήκει.
Το γνωρίζουμε κι οι δύο αυτό.
Δυστυχώς, οφείλω να απορρίψω τη γενναιόδωρη προσφορά σου.
Μετά από μια κουβεντούλα με τον φιλαράκο σου τον πάπυρο,
είναι σαφές ότι η Μονρολασία έγινε αυτό για το οποίο προοριζόταν,
άσχετα με το πώς φτάσαμε εκεί.
Εγώ, πάντως, προσπάθησα.
Από τη στιγμή, όμως, που απορρίπτεις την προσφορά,
ξέρεις ότι μόνο ένα πράγμα μπορεί να συμβεί.
Πράγματι.
Μονομαχία χορού!
Βλέπεις τι ανέχομαι κάθε μέρα;
Η μία πρέπει να πεθάνει.
Μεσάνυχτα, είναι καλά;
Είναι και παραείναι.
Και πάλι συγγνώμη που σου χάλασα το παρτάκι
με αυτήν την ανακατωσούρα περί καταστροφής σου.
Βρε Ζιζέλ.
Έχεις πολλή πλάκα.
Παραληρείς, αλλά έχεις πλάκα.
Αν με αναστατώνεις; Όχι βέβαια Δεν σου το επιτρέπω
Δεν ξέρω καν αν είσαι εδώ πέρα
Συγγνώμη, είπες κάτι; Καλά καλά δεν σε βλέπω
Λες κι είσαι μυρωδιά Που ταξιδεύει στον αέρα
Μου πετάς μόνο εξυπνάδες Λόγια ανόητα
Τον ρόλο θες δουλειά να τον κερδίσεις
Δεν βλέπεις τη δική σου ασημαντότητα
Καιρός ό,τι έχεις σπείρει να θερίσεις
Για υπηρέτρια περνιέσαι της κακίας Μα εδώ μιλάς στη σταρ της μοχθηρίας
Νιώθεις άραγε έξαψη μέσα στην καρδιά Με το να είσαι μια απλή…
-Πρώην -Επίδοξη
Κακιά
Είσαι ένα θαμνόφιδο Μπροστά σε μια οχιά
Χώνεψέ το πια Είμαι απείρως πιο κακιά
Από σένα
Αλλόκοτο έτσι μαζί να προχωράμε
Δύο κακές σε παραμύθι είν' γελοίο
Στην ίδια πόλη Εμείς οι δύο δεν χωράμε
Απόψε με τη δύση Είν' ώρα να σαλπάρεις με το πλοίο
Για να φύγεις οι υπηρέτες μου Σου στρώνουν και χαλί
Θα δείξω κάποιο τακτ, δεν θα καγχάσω
Πόσο θα μου λείψεις
-Ωιμέ -Αλί
Αλλά και να φύγεις δεν θα κλάψω
Δεν είσαι παρά ένα κουνουπάκι Πλεγμένο στης κακίας μου το δίχτυ
Για άσους στο μανίκι όσο κι αν ψάξεις Τον θρόνο της κακίας δεν θα τον φτάσεις
Εγώ είμαι η καρδιά, είμαι ο εγκέφαλος Ενώ εσύ τα έντερα κι η κύστη
Πώς έχεις τέτοια πίστη ότι είσαι πιο κακιά Από μένα
Κανείς ποτέ δεν θα τολμούσε Να διηγηθεί
Ένα παραμύθι με την Κρουέλα Και τη Μαλέφισεντ μαζί
Έχω πρόσωπο πιο άγριο
Και μαλλιά πιο ψηλά
Πήδα σε καμιά κουνελότρυπα
Τράβα να ανέβεις σε καμιά φασολιά
Δεν λέμε στο επανιδείν
Μα στα τσακίδια!
Κάποιος πρέπει πια Να την εμποδίσει
Θα βρω εγώ Τον τρόπο τον σωτήριο
Μήπως ένα σπίτι κατακέφαλα Είναι λύση;
Είναι κλισέ Το μήλο με το δηλητήριο;
Από πύργο ψηλό με μια σπρωξιά Θα κατρακυλήσει ως τον πάτο
Με ένα ξόρκι τον λάκκο της θα σκάψω
Και τότε θα έχω πια Την πόλη μες στο πιάτο
Και έναν σωρό μπράβο θα εισπράξω
Καλή δεν θα την έλεγες Μα στη δική σου την κακία δεν πιάνει μία
Γι' αυτό και πρέπει να φροντίσω Να ζήσει σε αιώνια δυστυχία
Κι όταν στρογγυλοκαθίσω Μόνη πρώτη στης κακίας την ιεραρχία
Οι πάντες στη Μονρολασία Θα με εγκωμιάζουν μαγεμένοι
"Η πιο σπουδαία βασίλισσα Σ' όλο τον γαλαξία"
Γιατί δεν θα είμαι Απλώς πιο κακιά
Πιο κακιά
-Αλλά αλύπητα -Ασύλληπτα
Αναμφισβήτητα
Σκάλες πιο κακιά απ' όλες
Τι συνέβη;
Το πηγάδι!
Ωχ, όχι.
Γιατί έχω τόσες γωνίες; Και τα φρύδια μου είναι τόσο τέλεια.
Τι στο καλό φοράω;
Αυτή είναι η Ανδαλασία;
Αλλιώς την είχα στο μυαλό μου.
-Μόργκαν; -Νάνσι.
Τι γυρεύεις εδώ;
Δεν είμαι σίγουρη.
Συνέβη κάτι παράξενο.
Μήπως κατά τύχη σχετίζεται με μια γιγάντια τρύπα στον ουρανό σας;
Μια τι; Τι στο καλό είναι αυτό;
Χθες τη νύχτα, εμφανίστηκε αυτή η μυστηριώδης τρύπα
και άρχισε να ρουφά όλη τη μαγεία μας και να τη στέλνει κάπου αλλού.
Λοιπόν, Μόργκαν, πες μας τι έγινε.
Με τη Ζιζέλ είχαμε έναν μεγάλο τσακωμό. Και μετά…
Μετά τι;
Βασικά, δεν είμαι σίγουρη.
Το τελευταίο που θυμάμαι είναι τη Ζιζέλ να φέρεται πολύ σκληρά.
Μετά είπε κάτι για μια ευχή και ότι εγώ πρέπει να μας σώσω.
Έντουαρντ. Το ραβδί ευχών. Πρέπει να το χρησιμοποίησε.
Αλλά τι μπορεί να ευχήθηκε που να είχε τέτοιες συνέπειες;
Ό,τι και να ήταν, μετέτρεψε την πόλη μας σε κάτι σαν παραμυθένιο μέρος.
Όπως η Ανδαλασία.
Μια τόσο σοβαρή ευχή που αλλάζει ολόκληρο κόσμο
δεν απαιτεί απλώς λίγη μαγεία.
Τη χρειάζεται όλη, κάθε στάλα μαγείας που έχουμε.
Μια στιγμή. Εδώ όλα είναι φτιαγμένα από μάγια.
Αν εξαφανιστεί η μαγεία, τι θα απογίνει η Ανδαλασία;
Αν δεν ανατρέψουμε την κατάσταση,
κάθε τι ανδαλασιανό θα χαθεί για πάντα.
Δεν θέλω η Ανδαλασία να χαθεί για πάντα.
-Σε νιώθω. -Όχι.
Κάτι θα μπορεί να γίνει.
Η Ζιζέλ πρέπει να θυμηθεί ποια είναι, και τότε θα διορθώσει τα πράγματα.
Σίγουρα μπορεί.
Να θυμηθεί; Έντουαρντ!
Μα φυσικά.
Η μαγεία των αναμνήσεων.
Εννοείτε το δέντρο των αναμνήσεών της;
Είναι αληθινό;
Ναι. Και είναι η ισχυρότερη μαγεία που υπάρχει.
Χαίρετε.
Ποιες είστε;
Οι νεράιδες του κήπου σας.
-Στη θέση σας, θα έφευγα. -Εκτός κι αν θέλετε μπελάδες.
Φαίνεται ότι οι μπέιμπι σίτερ είχαν αξιομνημόνευτη μέρα.
Το ίδιο κι εγώ, αγάπη μου.
Θα χρειαστούμε μια πιο μεγαλοπρεπή άμαξα.
Και υπηρέτες.
Σίγουρα, αν θέλουμε να γίνονται όλα σωστά.
Μα πού είπες ότι πήγε η Μόργκαν;
Ποιος ξέρει;
Μπορεί να τραγουδάει σε κανένα ποντίκι.
Έχει σημασία; Απόψε είναι η βραδιά μου.
Αμαξά, σταμάτα.
Ρόμπερτ.
Η Μόργκαν δεν θα εξαφανιζόταν έτσι.
Εκτός κι αν έπαθε κάτι.
Κάτι τρέχει. Θα πάω να την ψάξω.
Άλλη μια άσκοπη περιπλάνηση.
Καλή τύχη, πάντως.
Ξεκίνα!
Εγώ ήξερα για σπιτάκι σε δέντρο, αλλά αυτό είναι ολόκληρο σπίτι.
Μας αρέσει να παίζουμε με τις λέξεις.
Μάλλον το δέντρο είναι από δω.
Να το. Αυτό είναι!
Ωχ, όχι.
Είναι ξερό.
Μη φοβάστε. Θα σκεφτούμε κάτι έξυπνο την τελευταία στιγμή
και θα βρούμε λύση.
Έντουαρντ.
Τι; Έτσι γίνεται εδώ.
Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε.
Ξέρετε, για ένα κορίτσι ορφανό από μητέρα,
μια πριγκίπισσα κρεμασμένη από πινακίδα ήταν κάτι μαγικό.
Το ήξερα πως ήταν αληθινό. Χωρίς δεύτερη σκέψη.
Όλα ήταν πιο εύκολα τότε.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Τι ήταν αυτό;
Ξαναζωντάνεψες το λουλούδι.
Αλήθεια;
Μα πώς; Εγώ δεν έχω σχέση με μάγια.
Οι αναμνήσεις έχουν, όμως.
Και ζουν και μέσα σ' εσένα.
Όπως και η μαγεία τους.
Μόργκαν, εσύ είσαι το κλειδί.
Αυτό εννοούσε η Ζιζέλ ζητώντας σου να μας σώσεις.
Αν μπορώ να πάρω μαζί μου κάτι από αυτό το δέντρο,
τα μάγια θα την κάνουν να θυμηθεί τον αληθινό, καλό εαυτό της.
Και θα τα διορθώσει όλα.
Δεν μας μένει πολύς χρόνος.
Κι αν δεν δουλέψει;
Θα δουλέψει, Μόργκαν.
Πρέπει μόνο να θυμάσαι όλα τα καλά σ' αυτές τις στιγμές.
Είσαι κι εσύ μέρος τους.
Νιώσε τις. Αυτές θα κάνουν τα υπόλοιπα.
Οι αναμνήσεις είναι μαγικές, Μόργκαν
Είσαι πράγματι πριγκίπισσα;
Κι αν μοιάζουν αξιολησμόνητες
Οι απλές στιγμές Σαν ένα βλέμμα ή ένα γέλιο
Με μιαν αχτίδα φωτός
Μπορούν την πιο σκοτεινή σου ώρα Να απαλύνουν
Οι αναμνήσεις μπορούν να μας σώσουν, Μόργκαν
Κάν' τες εικόνα στο μυαλό σου
Όλη την αγάπη που εσύ χάρισες Κι όλη την αγάπη που εισέπραξες
Και μέσα εκεί θα βρεις αυτήν τη δύναμη
Τη δύναμη της αγάπης
Αν το τολμήσουμε Στο χέρι μας είναι να την αξιοποιήσουμε
Τη δύναμη της αγάπης
Στις αναμνήσεις που μοιραζόμαστε
Και τη χρειαζόμαστε
Όπως τον ήλιο, το φως και τον αέρα
Αν ψάχνεις για αληθινή μαγεία, Μόργκαν Εκεί πρέπει να την αναζητήσεις
Βρες το τραγούδι μέσα σου Αυτό που ξέρουν οι δικές σου αναμνήσεις
Και άσε το να ανθίσει Τον κόσμο σου με φως να πλημμυρίσει
Έντουαρντ.
Πήγαινε εσύ.
Εγώ θα μείνω να προστατέψω τον κόσμο μας.
Από τον βράχο ξεπροβάλλει ένα λουλούδι
Καθώς μια αχτίδα του ήλιου λιώνει Μια παγωμένη σπηλιά
Θα συνεχίσουμε να τραγουδάμε Μέχρι όλοι να ενώσουν τη φωνή τους με εμάς
Τι είναι αυτό που σε κάνει να μη σπας;
Η δύναμη της αγάπης
Η αγάπη. Η δύναμη της αγάπης
Σαν με μια μαγική σκούπα Πετάμε ως τον ουρανό ψηλά
Με της αγάπης τα φτερά
Η δύναμη της αγάπης
Της αγάπης, η δύναμη της αγάπης
Να θυμάσαι τις αναμνήσεις
Και μέσα σου θα θριαμβεύσει Η δύναμη
Της αγάπης
Νομίζω πως ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Τι είναι αυτό;
Το δέντρο των αναμνήσεών μου.
Μπορώ να τη συνεφέρω.
ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΝΡΟΛΑΣΙΑΣ
Βγαίνω να πάρω λίγο αέρα.
Μόνο να έχεις γυρίσει πριν τα μεσάνυχτα.
Έπρεπε να είμαι στο πάρτι.
Αντ' αυτού, κάθομαι εδώ
και σε φυλάω ενώ φυλάς ένα ραβδί.
Κι αυτό, επειδή δεν σε εμπιστεύεται.
Ίσως δεν εμπιστεύεται εσένα.
Εγώ δεν κόντεψα να γίνω βάτραχος.
Μπορεί να της αρέσουν οι βάτραχοι.
Ό,τι ερπετό κι αν σε κάνει, εγώ θα είμαι πάντα το δεξί της χέρι.
Που σημαίνει ότι εσύ θα αναλαμβάνεις τη λάντζα.
Ενώ εγώ θα είμαι μια κούκλα στη γιορτή.
Πήγαινε, λοιπόν.
Κι εγώ θα πω στη Μαλβίνα ότι παράτησες το ραβδί.
Να δούμε τότε ποια θα καταλήξει ένας γλοιώδης βάτραχος.
Ποτέ δεν θα γίνω γλοιώδης βάτραχος.
Κοιτάχτηκες τελευταία σε καθρέφτη; Κανονικό εννοώ.
Έτσι θα το πάμε το πράγμα;
Μάλλον θα μείνουμε να φυλάμε το ραβδί.
Έτσι φαίνεται.
Μια συμβουλή. Ανοίξτε τα μάτια σας.
Και τις δυο σάς μισεί.
Προσοχή! Μας επιτίθενται!
Πάπυρε! Δίνε του!
Προσοχή!
Αν δεν έχει άλλες ερωτήσεις, σας χαιρετώ.
Άσε μου την ουρά!
Κυρίες μου, τίποτα δεν μάθατε; Χρειάζεται σβελτάδα!
Πώς είναι τόσο γρήγορος;
-Μπορούμε να τον κατεβάσουμε. -Έλα τώρα!
Και φύγαμε!
Θαυμάσια η παρέα σας, μα πρέπει να προλάβω έναν χορό. Τα λέμε.
Φαίνομαι έτοιμη;
Καλώς το ζωάκι μου. Είχες κανένα θέμα;
Μπα. Ως σατανικός γάτος τα σπάω.
Τώρα αρχίζουν τα ωραία.
Είμαι έτοιμη.
Νιώθω γυμνός χωρίς φράκο.
Για κάτσε λίγο. Τι είναι αυτό;
Περιμένετε! Τη συνοδεύω.
Παιδιά, εδώ είναι η στάση μου.
Εσύ με το περουκίνι! Ακούς;
Με ξεχάσ… Μαζί της είμαι. Πρέπει να βγω από δω!
Μα τι συμβαίνει; Περιμένετε!
Εμένα με ξέχασες!
ΜΟΝΡΟΛΑΣΙΑ
Μόργκαν, πού ήσουν; Είσαι καλά;
Καθόλου καλά, βασικά.
-Μπορείς να με πάρεις; -Ασφαλώς.
Πήγαινε! Έρχομαι κι εγώ.
Λοιπόν, για να δούμε.
Εύχομαι να γίνω βασίλισσα της Μονρολασίας.
Κάντε στην άκρη!
Πρέπει να πάμε μέσα.
Νομίζω πως κάθεσαι στη θέση μου.
Πάλι εσύ.
Κι εγώ νομίζω πως ήρθε η ώρα να λογαριαστούμε μια και καλή.
Ναι. Μετά χαράς.
Ηλίθια πολυθρόνα!
Γιατί συμβαίνει συνέχεια αυτό;
Της μαμάς μου δουλειά είναι;
Όχι. Είναι η Ανδαλασία.
Ενώνεται με τον κόσμο μας.
Λοιπόν. Βαθιά ανάσα. Μέσα το στομάχι.
Εύχομαι.
Φρουροί!
Καταστρέψτε την.
Εύχομαι.
Πεταλούδες είναι! Ανόητοι!
Μεγαλειοτάτη!
Η Ρούμπι θέλει να σας πει κάτι για το ραβδί.
Έτσι, ε;
Γεια!
Αυτή φταίει. Αυτή πρέπει να γίνει βάτραχος.
Εσύ άφησες τη γάτα να μπει μέσα.
Είστε κι οι δυο απαράδεκτες!
Μιλώντας για βατράχους…
Εύχομαι.
-Νάνσι! -Ρόμπερτ!
Είδες τη Μόργκαν;
-Ναι. Εδώ είναι. Είναι καλά. -Δόξα τω Θεώ.
Θεέ μου, ο κόσμος τρελάθηκε.
Έχει να κάνει με τη Ζιζέλ. Την έχουν καταραστεί.
Πρέπει να τη σώσουμε. Έτσι θα σταματήσει αυτό.
Καταραστεί;
Πάμε!
Μόργκαν!
Μπαμπά!
Τι σου επιφύλαξε η μέρα αυτή;
Έψαξα δώθε και κείθε.
Πρέπει να πάμε μέσα. Έλα.
Πώς έγινε τόσο γενναία η κόρη μου;
Θα σώσουμε τη Ζιζέλ!
Ώρα να γίνουμε ήρωες!
Να δώσω ένα χεράκι;
-Μητέρα, σταμάτα! -Ζιζέλ!
Το Δέντρο των Αναμνήσεων της Μόργκαν
Ένα άχρηστο σκουπίδι.
Μη!
Ζιζέλ, όχι!
Πολύ όμορφο μέρος.
-Ναι. -Το κανονίσαμε.
-Είναι πολύ καλή και γλυκιά. -Ναι.
-Ζιζέλ! -Εδώ είμαι, Μόργκαν.
Περίμενέ με!
Μαμά, πού πας;
Δεν πάω πουθενά.
Θα είσαι πάντα η πριγκίπισσά μου.
Πιο ψηλά! Πιο ψηλά, μαμά!
Μα τι γίνεται εδώ πέρα;
Ζιζέλ!
Ρόμπερτ;
Γλυκιά μου Ζιζέλ.
Ξαναγύρισες.
Λυπάμαι πολύ. Δεν θέλω υπηρέτες.
Νάνσι, πού είναι ο Έντουαρντ;
Έμεινε να προστατέψει την Ανδαλασία.
Ωχ, όχι.
Γρήγορα, σας παρακαλώ!
Η μαγεία χάνεται.
Αν δεν το σταματήσουμε, κάθε τι ανδαλασιανό θα πεθάνει.
Αυτό περιλαμβάνει…
κι εσένα;
Όχι.
Όχι, εγώ…
Μπορώ να το διορθώσω.
Σταμάτα!
Στη θέση σου δεν θα το έκανα.
Μόργκαν.
Μόργκαν!
-Μητέρα, τι κάνεις; -Ηρέμησε, χρυσό μου.
Μια στάλα υπνωτικό φίλτρο.
Για τη Ζιζέλ το προόριζα, αλλά κι έτσι μας κάνει.
Μαλβίνα, πρέπει να κάνεις κάτι!
Θα κάνω.
Ο εξυπηρετικός πάπυρος εξήγησε ότι, όταν σημάνουν μεσάνυχτα, η ευχή σου
γίνεται οριστική.
Και αυτός ο κόσμος μού αρέσει.
Οπότε πετάς το ραβδί, αφήνεις το ρολόι να χτυπήσει
και, τότε, θα είναι ελεύθερη.
Αν το κάνω αυτό, η Ανδαλασία θα πεθάνει.
Αν δεν το κάνεις, θα πεθάνει αυτή.
-Όχι. -Σταμάτα, σατανική μάγισσα.
Ρόμπερτ! Μήπως παραείσαι αυστηρός;
Μαλβίνα, σε παρακαλώ.
Δεν είσαι έτσι εσύ.
Τώρα είμαι.
Ακριβώς όπως το ευχήθηκες.
Όχι!
Μόργκαν!
-Νιώθω αδυναμία. -Ζιζέλ.
Τι συμβαίνει;
-Είσαι καλά; -Δεν ξέρω.
Όχι.
Δεν είναι μεγαλειώδες δύο κόσμοι να ενώνονται τόσο… αρμονικά;
Όταν το ρολόι σημάνει μεσάνυχτα, το ξόρκι θα στεριώσει.
Όχι.
Δεν θα τελειώσει έτσι.
Έρχομαι μαζί σου.
Ρόμπερτ.
Για δες κάτι ήρωες.
-Τι κάνουμε; -Δεν πρέπει να σημάνει μεσάνυχτα!
Μια ευχή γίνεται πραγματικότητα.
Κάνε κουράγιο.
Λυπάμαι πολύ.
Εγώ φταίω για όλα.
Όχι. Κάτι άλλο θα μπορούμε να κάνουμε.
-Απλώς εύχομαι… -Όχι.
Αυτό το κομμάτι απ' το ραβδί. Πιάσ' το.
Τικ τοκ, τικ τοκ.
Τάισον, το σπαθί σου!
Κρατήσου!
Μόργκαν.
Δεν μπορείς να λύσεις τα μάγια.
Άκουσέ με.
Πρέπει να κάνεις μια νέα ευχή, Μόργκαν.
Η δική μου μαγεία ξεθώριασε.
Σύμφωνα με τον χαριτωμένο παπυρούλη σου,
μόνος ένας γνήσιος Ανδαλασιανός μπορεί να χειριστεί το σπασμένο ξυλαράκι.
Δοκίμασε, όμως.
Έχει δίκιο. Δεν γίνεται. Δεν είμαι γνήσια κόρη της Ανδαλασίας.
Είσαι γνήσια κόρη της Ανδαλασίας.
Επειδή είσαι δική μου κόρη, Μόργκαν.
Και τώρα θα σου πω
Είμαι βέβαιη γι' αυτό
Θα έφτιαχνα για σένα έναν κόσμο
Που την καρδιά σου δεν θα ράγιζε ποτέ
Έναν κόσμο όπου μεγαλώνεις, λουλουδίζεις
Κι η κάθε επιθυμία σου ανθίζει
Θα σ' αγαπάω πάντα, Μόργκαν
Είμαι περήφανη Για τον δρόμο που θα ακολουθήσεις
Όχι.
Η μαγεία ήταν πάντα παρούσα στη ζωή μου
Μα τίποτα δεν μοιάζει έστω και λίγο
Με τη δύναμη της αγάπης
Η αγάπη μου για σένα έχει δύναμη
Και θα την έχεις στην καρδιά σου φυλαχτό
Όταν θα έχω φύγει
Όχι. Όχι.
Η αγάπη μου θα είναι εκεί
Όχι. Όχι.
Για πάντα…
Όχι.
Όταν θα έχω…
Όχι. Δεν μπορεί.
Τι να ευχηθώ;
Σε παρακαλώ. Μη φεύγεις. Μη μ' αφήνεις.
Σε ικετεύω.
Ζιζέλ.
Τι να ευχηθώ;
Τικ τοκ. Τικ τοκ.
Μια στιγμή.
Πού είναι οι χτύποι;
Γιατί δεν είναι μεσάνυχτα;
Εύχομαι να ήμουν σπίτι μου… με τη μαμά μου.
Ναι, γλυκούλι μου.
Μαμά.
Μόργκαν.
Μαμά!
Τα κατάφερες!
Φοβήθηκα τόσο πολύ.
Το ξέρω. Όμως με έσωσες.
Μας έσωσες όλους.
Καλημέρα.
Το βράδυ είδα ένα θεότρελο όνειρο.
Καλημέρα.
Αλήθεια δεν θυμάται τίποτα;
Μόνο αυτός που κάνει τα μαγικά τα θυμάται όλα καθαρά.
Για τους άλλους, είναι σαν όνειρο.
Θέλω να σε δω να του εξηγείς ότι χόρευε με έναν κάδο σκουπιδιών
και νίκησε μια σατανική βασίλισσα.
Καλή τύχη.
Είδα ένα φριχτό όνειρο με βατράχια.
Κι εγώ το ίδιο.
Καλημέρα, Έντγκαρ.
Ζιζέλ, το συνηθισμένο;
Ναι, παρακαλώ. Σ' ευχαριστώ.
ΡΕΖΕΡΒΕ
Καλημέρα. Συγγνώμη που διακόπτω.
Ήθελα απλώς να χαιρετήσω.
Και να ζητήσω συγγνώμη για πολλά πράγματα.
Ήθελα η Μόργκαν να είναι ευτυχισμένη εδώ,
και μάλλον παρασύρθηκα λίγο.
Σας αφήνω να πιείτε τα καφεδάκια σας.
Ξέρεις…
Κι εγώ έχω την τάση να παρασύρομαι καμιά φορά.
Όχι.
Τελικά υπάρχει θέση σε μια από τις επιτροπές μας, αν τυχόν ενδιαφέρεσαι.
Ένας άνθρωπος σαν εσένα θα ήταν χρήσιμος για την πόλη μας.
Θα μου άρεσε πολύ αυτό.
-Θα αγκαλιαστούμε δηλαδή; -Ωραία.
-Αυτή είναι η θέση μου. -Εντάξει. Καλά.
Ναι.
Έτσι, ένα νέο κεφάλαιο άρχισε για τη Ζιζέλ και την οικογένειά της στο Μονρόβιλ.
Χωρίς μαγικά αυτήν τη φορά.
Ο Ρόμπερτ άνοιξε γραφείο στην πόλη και δεν ξαναπήρε ποτέ το τρένο.
Η Σοφία ξεπετάχτηκε γρήγορα.
-Και η Μόργκαν... -Μόργκαν!
Έρχομαι αμέσως.
Παρέμενε έφηβη.
Μη με κοιτάτε. Φρικάρω.
-Δεν κοιτάω! -Θα βάλω λίγο…
Συγγνώμη που άργησα.
-Ήταν κάτι καλικάντζαροι… -Δεν πειράζει.
…στο δάσος σήμερα.
Δεν έπαιρναν από λόγια.
Επιστρατεύτηκε όλο το χωριό.
Πού είναι ο Έντουαρντ; Έμεινε πίσω;
Όχι, εδώ είναι. Δίνει μάχη.
-Φυσικά. -Πίσω, άγρια τέρατα! Πίσω!
Πέθανες!
Σιγά! Ίσα που με ακούμπησες!
Ξυστά με πήρε!
Δεν πέθανα.
Ούτε καν κουτσαίνω!
Δεν χαρίζουν κάστανα οι λιλιπούτειοι χωρικοί.
-Ούτε κι εσύ, Ρόμπερτ… -Όχι.
…που με τόση γενναιότητα έσωσες την κατάσταση με το σπαθί μου.
Είθε οι περιπέτειές σου με το σπαθί μου να συνεχιστούν, καλέ μου άνθρωπε.
Βασικά, Έντουαρντ, το δικό μου σπαθί αποσύρθηκε πια.
Ειλικρινά, δεν το χρειάζομαι πλέον εδώ.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Τι τραγωδία.
Θα μου το επιστρέψεις;
Ναι. Ασφαλώς.
-Περίφημα. -Θα το γιορτάσουμε;
-Εννοείται. -Τι να σας φέρω;
Πρώτα, όμως, έχουμε ένα πολύ ξεχωριστό δώρο.
Ό,τι φαγητό λαχταρήσετε, θα εμφανιστεί σε αυτόν τον δίσκο.
Μόνο αυτό κάνει.
-Καλά δεν λέω; Σίγουρα; -Ναι.
-Κάνε εσύ μια ευχή. -Ναι.
Εντάξει.
Συγγνώμη. Να υπερασπιστώ την τιμή μου.
-Ζητώ τη ρεβάνς! -Αναλαμβάνω εγώ.
-Να σε βοηθήσω. -Ναι, βέβαια.
Έρχομαι κι εγώ!
Σε πέτυχα!
Τι σήμαινε αυτό τώρα;
Απλώς ότι σ' αγαπώ.
Και δεν έχω τίποτα παραπάνω να ευχηθώ.
Κάποιες μέρες είναι καλές Άλλες όχι και τόσο
Καμιά όμως ας μη θεωρούμε δεδομένη
Γιατί οι χαρές
Στην υγειά μας.
Κι οι αντιξοότητες
Μαζί δημιουργούν αυτές
Τις αναμνήσεις
Κι αν στην πραγματική ζωή
Η συνέχεια που μου επιφυλάσσεται δεν είναι
Σε κάθε της στιγμή ευτυχισμένη
-Αυτό την κάνει ακόμα πιο -Ακόμα πιο
Ακόμα πιο
Μαγεμένη
Τέλος
Η ΜΑΓΕΜΕΝΗ 2
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη