Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
SANKTUARIUM SZANSY
„GDY ŻYCIE DAJE CI DRUGĄ SZANSĘ, DAJ Z SIEBIE WSZYSTKO”
Czeka na panią.
Dobrze.
„CZASAMI NIE MUSIMY BYĆ ZROZUMIANI. WYSTARCZY, ŻE JESTEŚMY KOCHANI”
Proszę pana.
Ma pan gościa, panie Rustin.
Cześć, najlepszy przyjacielu.
Kim jesteś, dziewczyno?
To dla mojego chrześniaka.
Niezły. Dzięki.
Co to było?
Wyluzuj.
Ty dupku.
Już czas. Chodźmy.
Dobra. Zaraz dołączę.
Widzisz we mnie narwańca Ja widzę wolność
Skreśliłaś mnie Bez lepszego poznania
Wciąż coś udowadniamy Naprawdę muszę być zrozumiany?
Bo gdy jesteś stary i siwy
Jak wtedy widzisz życie?
Pozwól mi być głupim
Pozwól mi błądzić
To mój utwór i moje słowa
Trzeba się zagubić By odnaleźć się od nowa
Dlatego daj mi ślepe zaułki I zawiłe zakręty
Pozwól mi być głupim
Pozwól mi błądzić
Nie czuję twarzy.
Dlatego daj mi ślepe zaułki I zawiłe zakręty
Sto lat, Diego.
- Do następnych urodzin. - Dzięki.
Za twoją czterdziestkę.
Dzięki.
Czterdzieści lat. Czas umierać.
Zwariowałeś. Nie mów tak.
Mówię tylko, że wszystko już mam. Czuję się spełniony.
Mam rodzinę.
Mam zespół.
Rozumiecie?
Też tak macie?
Co, jeśli jutro wszyscy zginiemy?
Jesteście na to gotowi?
Dlaczego jesteście tacy poważni? Pytałem tylko.
- Głębokie. - Byłem tylko ciekaw.
Ludzie, którzy nie są gotowi na śmierć, mają niespełnione życie.
Napijmy się.
Diego!
Obudź się!
Diego się nie rusza. Obudź Rustina.
Bracie, obudź się.
Wstawaj. Chodzi o Diego!
Jak to się robi?
Zadzwoń do April.
Obudź się! Bracie!
Bracie…
Potwierdzone. To syn generała.
Musimy jechać.
Dobrze. Dziękuję.
Załatwione.
Jak długo chcesz mnie tak zawstydzać?
Nic nie powiesz?
Przepraszam, tato.
Przeprosiny są bezużyteczne, jeśli powtarzasz te same schematy.
Musisz zadbać o siebie.
Chcesz podzielić los przyjaciela?
Okaż mu szacunek.
Chłopak nie żyje.
NIE BYŁEM NA TO GOTOWY.
BĘDĘ ZA TOBĄ TĘSKNIŁ!
PRZYTUL MAMĘ ODE MNIE.
Ludzie, którzy nie są gotowi na śmierć, mają niespełnione życie.
BRAZYLIJSKA WIZA
FRANCUSKA WIZA
KILKA TYGODNI PÓŹNIEJ: ROTTERDAM GŁÓWNY DWORZEC KOLEJOWY
Turysta?
Nie.
Nie do końca.
Pierwszy raz w Rotterdamie?
Nie.
Pracowałem i mieszkałem tu lata temu.
Witamy z powrotem. Tęsknił pan?
Tak.
Dojechaliśmy.
Dzięki.
Obiecuję, że nigdy cię nie opuszczę
To mój ulubiony kawałek.
Obiecuję…
Obiecuję, że od teraz
Będziemy razem
Sheena.
Wyjdziesz za mnie?
Proszę.
Tak.
- Tak? - Tak!
Dziękuję!
Zatrzymam się u Rachel.
Rany. Daj spokój. Znowu powiesz o wszystkim siostrze?
- Dlaczego ją w to mieszasz? - Jaki masz plan na życie?
Grać w zespole i ćpać? To wszystko?
Nie umniejszaj mojej twórczości.
Problem w tym, że nie masz długoterminowych planów.
Brakuje ci kierunku w życiu.
Co mam zrobić? Czego chcesz?!
Cholera. Później się tym zajmę.
Mówiłeś…
- Później. Kocham cię. - To samo mówiłeś wczoraj.
Może pomogę?
Dobrze.
Proszę bardzo.
Co za słodziak.
Filipińczyk!
O mój Boże. Dziękuję.
Tak, potrzebuję twoich mięśni, rodaku.
Dziękuję.
Jestem Bok.
Bok?
Mów mi Bridget, jeśli tak będzie łatwiej.
- Może niech będzie Bok. - Jasne.
- Clyde. - Clyde?
Przystojne imię. Dobrze tu rezonuje.
- Że też słońce znów zaszło. - Taka jest tutejsza pogoda.
- Potrafi lunąć znienacka. - Fakt. Istne szaleństwo.
Wejdźmy do środka.
- Aniołku? - Tak, Yumi?
Jestem głodna, Aniołku.
To Yumi, moja siostrzenica.
Nazywa cię „Aniołkiem”?
Nie jest pewna, jak się do mnie zwracać.
Stąd „Aniołek”, bo to do mnie pasuje i jest proste.
Aniołku, rozmawiasz z obcym. To nieostrożne.
Nie jest obcy. To przyjaciel.
To nasz rodak.
To wujek Clyde.
Cześć, Yumi.
Przywitaj się.
Moja siostrzenica udaje, że jest taka nieśmiała.
Wejdźmy do środka.
Wejdź. Przegryziemy coś.
- Zapraszam. - Mną się nie przejmujcie.
Nie wstydź się. Wejdźmy do środka. W domu jesteśmy tylko ja i Yumi.
Wejdź. To jest ciężkie.
Dobrze.
Jeszcze raz dziękuję. Połóż to tam.
Herbata imbirowa?
Na Filipinach piją ją, by poprawić głos.
Czyżby?
Nie smakuje okropnie?
Wiedziałem.
Co było mówione?
Trzeba być aniołkiem.
Yumi.
Gdzie twoja mamusia?
Dołączy do nas? Wraca jakoś niedługo?
Jest w pracy.
Ale moi prawdziwi rodzice są w niebie.
Teraz są moimi aniołami.
Trzy lata temu mieli wypadek samochodowy.
Rachelle przejęła opiekę nad Yumi po ich śmierci.
Jest daleko stąd, na zjeździe w Nowym Jorku.
W porządku.
Wiem, co sobie myślisz.
Wygląda przecież jak Filipinka.
To nie jest jej prawdziwy ojciec.
Yumi, przyniesiesz mój telefon? Muszę coś sprawdzić.
Powiedz magiczne słowo.
- Proszę. - Dobra.
Prawdziwy tatuś Yumi to Filipińczyk.
Uzależniony dupek. Do niczego się nie nadaje.
Po rozwodzie nigdy się nie pojawił.
Nagle zniknął.
Zostawił je.
Dobrze, że Sheena do niego nie wróciła.
W końcu znalazła odpowiedniego mężczyznę.
Niestety oboje zginęli.
Życie bywa tragiczne.
Przepraszam.
Nudzę cię?
Przesadzam? Przepraszam.
- Nie. Wcale nie. - No dobrze.
Yumi pyta o prawdziwego ojca?
Nie ma sensu jej go przedstawiać.
- Przyniosłam telefon. - Dziękuję.
Więcej herbaty imbirowej?
- Nie. - Dobrze.
No dobra!
Życie skołowało mnie
Zasad wyzbyłem się
A ty widzisz
A ty widzisz tylko dziecko
Samotność otacza cię
A ty widzisz tylko dziecko
Samotność otacza cię
Dziękujemy bardzo.
Jeśli ktoś chce z nami pośpiewać,
zapraszamy na scenę.
Ja chcę.
No dobrze.
Tak, czekałem
By zobaczyć twoją twarz
Nie mogę się napatrzeć
Cześć. Jestem Jack.
Mam też inny zespół, a nasz wokalista się wyprowadza.
Chciałbyś go zastąpić?
Dołączysz do nas?
- Jasne. - Zadzwoń, jeśli będziesz zainteresowany.
Dobra. Dzięki.
TATA
GDZIE JESTEŚ?
ODDZWOŃ, SYNU
ODBIERZ TELEFON
ODDZWOŃ KONIECZNIE
Popilnuj jej przez cztery godziny.
Tak.
Znasz Yumi. Nie jest trudna.
W porządku.
Polecisz kogoś?
Kogoś, kogo znam albo ty znasz?
Kogoś, komu mogę ufać?
Dobra. Zadzwoń do mnie. Dziękuję.
Już się tęskniłeś, przystojniaku?
Przyniosłem czekoladki.
Pomyślałem, że może zasmakują Yumi.
To miłe. Zazdroszczę jej.
Sam jej to wręcz. Jest w środku.
Słyszałem, że potrzebujesz opieki dla Yumi?
- Tak. - Mogę pomóc.
Niech pomyślę.
Znam cię od wczoraj.
Możesz mi ufać. Jestem synem generała.
I co z tego? To nawet gorzej.
Jeśli zrobisz coś złego Yumi, ujdzie ci to na sucho.
Daj spokój. Jestem nieszkodliwy.
Chwila.
Dlaczego chcesz się nią zająć?
Wiesz coś o dzieciach? I tak, to przesłuchanie.
Mam siostrzenice i…
No i potrzebuję trochę dorobić. To tylko kilka godzin, tak?
Daj spokój.
Dobra. Już do mnie wypisują. Chodź.
Tak!
Jeśli coś będzie nie tak, co masz zrobić?
- Zadzwonić do ciebie. - Bardzo dobrze.
A jeśli nie będziesz mogła zadzwonić?
Mam wybiec na ulicę i krzyczeć: „Pomocy!”.
Wystarczy. Przystojniak nas usłyszy.
Jeśli nie będziesz mogła wyjść, co wtedy?
- Ukryję się w moim sekretnym miejscu. - Brawo!
Dobrze.
Przystojniaku, załatwione. Możesz wejść.
Lepiej już pójdę. Teraz ty dowodzisz.
Wychodzę.
Dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też, siostrzenico.
No dobrze. Trzymajcie się.
W sześciu workach jest 18 jabłek.
Dwa jabłka zostały.
Dzielimy przez sześć i dostajemy po trzy,
plus te dwa jabłka.
Po trzy jabłka.
Pomóc ci?
Nie, dziękuję.
Skończyłam. Pobawimy się?
Jasne.
Naśladuj ruchy, wujku.
Nie tak.
Już nie żyjesz.
Przestań!
- Wujku Clyde, przestań! - Yumi, to tylko gra.
Nie zabijaj go!
Możemy porobić coś innego?
Nie zabijaj!
Przestań zabijać!
Wujku, dlaczego przerwałeś?
Obudziłeś się, wujku.
Wybacz, że zjadłam twoje czekoladki.
Nie szkodzi. Są twoje.
Chcesz, żeby wujek Clyde zbudował ci rakietę?
- Umiesz to zrobić? - Oczywiście.
Naprawdę?
Idealnie. Dobra robota.
Złóżmy to.
Potrzymam.
Jest gotowa do startu?
Są w środku i czekają na start.
Jestem superbohaterką!
Czas wystartować!
Yumi puściła bąka!
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
- Gdzie jesteśmy? - Gdzie jesteśmy?
Wujku Clyde, zrobimy zdjęcie?
Uśmiech!
Yumi zniknęła! Gdzie jest moja malutka?!
Co tu się dzieje?
- Tu jesteś. - Tak, Aniołku!
Czyli nie porwałeś jej.
- Nigdzie w domu was nie było. - Co ty wygadujesz?
Spójrz! Wujek Clyde zrobił to dla mnie.
Ty to zrobiłeś?
- Ładne? - Szczerze?
Wiesz, jak najlepiej to zjeść?
- Weź to w rękę w ten sposób. - Też tak lubię.
- Tak najlepiej, prawda? - Zgadzam się.
- Pyszne. - O rety.
- Bok. - Tak?
- Tak, Rachelle? - Jak się macie z Yumi?
- U nas w porządku. - Mamusiu!
- Yumi, bardzo za tobą tęsknię. - Ja za tobą też, mamo.
Mam nowego znajomego!
To wujek Clyde.
- Jest tutaj. - Cześć.
- Nie szczekaj! - To znajomy Aniołka?
To nowy znajomy.
Albo mój przyszły chłopak.
Żartuję.
Też jest Filipińczykiem i mieszka w okolicy.
Dobrze. Nie zapomnij o jej witaminach.
Żadnych słodkich napojów ani słodyczy.
Czekoladek też.
Muszę kończyć. Właśnie jemy. Zadzwoń później.
Twoja córka dobrze się bawi.
Zjem cię!
Dosyć tego. Jedzenie czeka.
Smacznego. Powariowaliście.
Jesteś wyczerpany.
Jedzcie.
Jesteśmy na miejscu.
Mieszkasz tak blisko!
Mówiłem ci.
- Można dojść na piechotę. - To prawda.
- Możemy wejść do środka? - No dobrze.
Yumi, może następnym razem. Wujek Clyde musi odpocząć.
Clyde, jeszcze jedno.
Dziękuję za opiekę nad Yumi.
Dzięki. To czysta przyjemność. Powtórzymy to?
Nie składaj dzieciom obietnic bez pokrycia.
- Mnie również. - Kiedy wrócisz?
Zobaczymy.
Jeszcze się spotkamy.
Jeszcze się spotkacie.
Jeszcze nie wysiadł, a ty już chcesz, żeby wrócił.
Dzięki.
Tak, dam radę.
Bez obaw. Do zobaczenia.
Chodzi o to, że potrzebuję przysługi.
Mam spotkanie z kupcem.
Mógłbyś znów się nią zająć?
Mam dziś koncert.
- Dobra. - Wujek Clyde nie może przyjść do nas?
Nie może. Jest już umówiony na dzisiaj.
Zdarza się. Ktoś tu ma krótką pamięć.
Dobrze. Zrobię to.
- Dobra. - Chodźmy.
To oczywiste. Nie mogłeś się nam oprzeć.
- Zatrzymaj je. - Dobrze.
- Bądź grzeczna. - Tak.
- Kocham cię. - Ja ciebie też. Pa!
Kocham cię. Uważaj na siebie.
- Trzymaj się. - Zajmę się wszystkim.
JACK: STARY, ZJAWISZ SIĘ?
Yumi, mam pilną sprawę.
Zostawisz mnie, wujku?
Nie. Skądże.
Pójdziesz ze mną? To nie potrwa długo.
Dobra.
Naprawdę? To idziemy.
- Dokąd? - Chodźmy.
Dobra.
Mogę przyjąć zamówienie?
Jeszcze nie.
Co będzie najlepsze dla dziecka?
Proponuję to.
To też na pewno zasmakuje córce.
Poproszę jedno i drugie.
- Dzięki. - Nie ma problemu.
- Przepraszam. - Tak?
Szukam Jacka. Prosił mnie o spotkanie.
Był na zewnątrz. Widziałam, jak palił.
Myśli, że jestem twoją córką.
Nie szkodzi.
Zostań tu.
- Jasne. - Obiecujesz?
Nie ruszaj się stąd. Zaraz wrócę, dobrze?
Dobra. Obiecuję, że tu zostanę.
Grzeczna dziewczynka.
Będę z tobą szczery.
Raczej nie zostanę tu na stałe.
To chujowo.
Ale…
może coś się zmieni.
- Jeśli tak, to chcę koncertować. - No to daj znać, jeśli zostaniesz.
Masz dobry głos.
- W porządku. - Tak.
Jeśli zostaniesz, daj znać.
Przydałby się nam ktoś taki jak ty.
Wielkie dzięki, stary.
- Na razie. - Cześć.
- Gdzie moja córka? - Tam.
Pamiętaj, co uzgodniliśmy.
- To nasza tajemnica. - Wiem.
- Nie było nas tam. - To tajemnica.
Ale dlaczego to tajemnica?
Bo nie mieliśmy na to zgody.
Czy to nie kłamstwo?
Cóż…
Niedobrze jest coś ukrywać.
Zawsze musisz mówić prawdę.
Twoi opiekunowie powinni wiedzieć, gdzie jesteś.
Nie możesz wychodzić z domu sama.
Zawsze pytaj o pozwolenie. Dobrze?
Czyli nie mamy tajemnicy?
Spójrz na to inaczej.
Jeśli twoja mama lub Aniołek się dowiedzą,
na pewno się wściekną i nie pozwolą mi cię odwiedzać.
Tak to działa.
No dobrze. No to musimy to trzymać w tajemnicy.
A mogę ci zdradzić swoją tajemnicę?
Jasne.
Marzę, by zostać piosenkarką.
Wspaniale.
Chcę iść na przesłuchanie w szkole.
Ale mama i Aniołek powiedzieli, że może następnym razem.
- Dlaczego? - Chcą, żebym wzięła lekcje śpiewu.
Wujku?
Można iść na przesłuchanie bez lekcji śpiewu?
Oczywiście.
Skąd pomysł, że nie? Pokaż, co potrafisz.
Mam tę moc! Mam tę moc!
Rozpalę to, co się tli
- Mam tę moc! - Czekaj.
Wróćmy do pomysłu mamy i Aniołka.
Na pewno nie chcesz się podszkolić?
Chcę, ale mama zapisze mnie na lekcje w przyszłym miesiącu.
A przesłuchanie niebawem.
Naprawdę chcesz iść na przesłuchanie?
Ale nie wiem, czy przejdę dalej.
Wiesz co?
Takie jest życie. Nie ma gwarancji.
Wygrasz albo przegrasz.
Bez względu na wynik powinnaś walczyć.
Zawsze musisz próbować i dawać z siebie wszystko.
Dobrze, córko?
Dlaczego nazwałeś mnie córką?
Kelnerka mówiła, że jesteś moją córką.
Ale wróćmy do twojego marzenia.
Podrzucę cię na przesłuchanie.
- Obiecujesz? - Słowo.
Co to ma być?
Trzeba przypieczętować. Widziałam to w bajce.
Jakiej?
O najlepszych przyjaciołach. Nie widziałeś?
Trzeba polizać dłoń i uścisnąć, by przypieczętować pakt.
Nie możemy po prostu zrobić żółwika?
Proszę, zrób to.
Dobra.
No dalej. Zdejmij rękawiczkę.
Uśmiechnij się. Szeroko.
Szeroko.
Mówię poważnie.
Rozciągnij, a teraz zrób dzióbek.
Szeroko.
Nie stamtąd.
Nie używaj migdałków. Dostaniesz zapalenia.
Jak z horroru.
- Woda nie jest za zimna? - Nie.
Wujku, trudno się śpiewa w wodzie.
O to właśnie chodzi.
Hartujesz ducha.
Ćwiczysz wytrzymałość jak w Songbird.
O czym ty mówisz, wujku?
Nieważne. Spróbuj teraz.
Twoja kolej.
Wujku Clyde, możemy wejść do środka?
Do domu?
No dobrze. Chodźmy.
Jest strasznie zimno. Chodź.
Wujku Clyde, pomożesz mi?
No tak.
Yumi, ty mu powiesz.
To dla mnie krępujące.
Jeszcze pomyśli, że mi się podoba.
- Wujku Clyde! - Cześć.
- Poczekajcie, zaraz otworzę. - Dobrze.
Przepraszam. To przez Yumi.
Chce, żebyś z nami gdzieś wyszedł.
- Żaden problem. - Domek dla lalek!
Wygląda jak domek dla lalek?
- Teraz tak. - Jest bystra.
Ty to zrobiłeś, wujku?
Tak.
Ale jest niedokończony.
Wygląda na to, że masz pewne skłonki.
- „Skłonki”? - Skłonności.
Oszalałeś.
Podoba mi się.
- Mogę go wziąć, wujku? - Przestań, Yumi.
Jasne.
Będzie twój, gdy go skończę.
Dobrze.
Ale na razie…
dam ci coś innego.
Zadatek.
Dziękuję, wujku!
Idziemy?
Dobra. Tylko się przebiorę.
Zaczekamy na ciebie.
Chodź, wujku!
Ścigajmy się, Aniołku!
Wygramy!
Mocniej!
Jeszcze mocniej?
Bo polecisz.
Są pyszne. Chcesz trochę?
Jasne.
Dzięki.
Razem wyglądacie uroczo.
Normalnie jakbyś był jej ojcem.
Zwariowaliście!
Złapię cię.
Odepchnij się.
Jesteście jak tata i córka.
- Wiesz co? - Co?
Jesteś moimi ludzkimi nausznikami.
Wujku Clyde.
- Tak? - Chcę ci coś powiedzieć.
- Co takiego? - Jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Idziemy.
Tam są łabędzie.
Biegnijmy tam.
Tym razem poszło mi znakomicie.
Jest zmęczona.
Już śpi. Widzisz?
Dobrze, że przystojniak tu jest. Zaniósł Yumi do łóżka.
Przywitaj się z Rachelle.
Boże! To naprawdę ty!
Co ty wyprawiasz?!
Co? Znacie się?
To Rustin!
- Boże, Bok. - Pozwól mi wyjaśnić.
Nie.
Kurwa.
Niech cię szlag.
Oszukałeś nas wszystkich. Wyszliśmy na głupców.
To nie tak.
Co masz na myśli?
Kurwa.
Zmieniłeś nawet imię. Jaki masz w ogóle plan?
- Chciałem tylko poznać moją córkę. - Poznać ją?
Kiedy już wyszła na prostą?
Nie znam cię, ale wiem, co zrobiłeś.
Wiem, że mam wiele wad.
Żebyś wiedział. Mnóstwo.
Gdzie byłeś, gdy Sheena była w ciąży z Yumi?
Gdzie byłeś, gdy urodziła się Yumi i kiedy Sheena zmarła?
To były czasy, kiedy powinieneś był poznać Yumi.
Co wtedy robiłeś? Ćpałeś na Filipinach?
Nie mogłeś przylecieć?
Niech cię szlag.
Dlatego właśnie próbuję to wynagrodzić.
A dzięki mnie miałeś dostęp do Yumi.
Niech cię szlag. Zawiodłeś moje zaufanie.
Dlaczego teraz szukasz z nią więzi?
Żyje jej się dobrze.
Kłócicie się?
- Nie. - Skąd.
Tylko rozmawiamy. Wracaj do pokoju.
Wujek zaraz wychodzi.
Dziękuję za dzisiaj.
Dobrej nocy.
- Dobranoc. - Wracaj do pokoju.
No dobrze. Pa.
Dobranoc.
Nie wynagrodzisz tego.
Nie komplikuj nam życia.
O co chodzi, tato?
Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
Oto co u mnie.
Poznałem córkę.
Było super, dopóki mnie nie zdemaskowano.
Nie mogę jej już widywać.
Dobra. Wiem, co powiesz.
Jestem złym synem, ojcem i mężem.
Zgadza się?
To chciałeś powiedzieć?
Śmiało, tato. Taki już jestem.
Synu.
Jestem z ciebie dumny.
Bardzo.
Rustin.
Wróć do domu.
Po co?
Żebyś miał więcej zmartwień?
Gdzie bym się nie znalazł, powoduję tylko problemy.
Taki już jestem.
Jedna wielka porażka. Prawda?
Po co mam wracać?
Czekam tu z otwartymi ramionami.
Jesteś moim synem.
Synu…
Zanim twoja mama odeszła, obiecałem jej, że cię nie opuszczę.
Zamierzam jej dotrzymać.
Mamy tylko siebie.
Wróć do domu.
Pobawisz się ze mną?
Przykro mi, Yumi. Za dziesięć minut mam korepetycje.
Możesz zaprosić wujka Clyde’a?
Nie.
Możemy iść do niego?
Nie.
- Ale dlaczego? - Bo jest zajęty.
Możemy go zaprosić, gdy nie będzie już zajęty?
- Mogę do niego zadzwonić? - Nie.
Nie możesz do niego dzwonić ani go widywać.
Dlaczego nie?
Bo…
Bo tak.
Wujku Clyde!
Co tu robisz?
Wejdź do środka.
- Jak się tu dostałaś? - Wymknęłam się.
A teraz mów.
Dlaczego się wymknęłaś?
Aniołek mówi, że nie możesz do nas przychodzić.
I że nie mogę z tobą rozmawiać. Ale dlaczego?
Dziecko, to dlatego, że…
wujek Clyde zrobił wiele złych rzeczy.
Żałujesz ich?
- Oczywiście. - No to po prostu przeproś.
To nie takie proste.
Dlaczego nie?
Nie jest tak, że gdy ktoś przeprasza, trzeba mu wybaczyć?
Wiesz co?
Pewnego dnia…
usłyszysz o mnie wiele nieprzyjemnych rzeczy.
Ale mam nadzieję, że zapamiętasz nasze szczęśliwe dni.
- W porządku? - Oczywiście, wujku.
Tylko pogódź się z nimi,
żebyśmy poszli jutro na przesłuchanie.
To już jutro?
Rany.
Przeproś ich.
Rustin!
- Jest tam Yumi? - O nie. To Aniołek.
Co teraz?
A jeśli znowu zabroni nam się widywać?
Nadal nie przeprosiłeś.
Oto plan.
Pobawmy się w chowanego z Aniołkiem.
- Dobrze? - Dobra.
Rustin!
Chodź, wujku Clyde.
Teraz nas nie znajdzie.
Czekaj.
Dobra.
Ja latam!
Żegnaj, Aniołku!
- Cześć, Bok. - Dokąd zabierasz Yumi?
Coś jej obiecałem.
Pozwól mi to zrobić. To będzie jedyny raz.
- Cześć. - Czekaj.
WYŁĄCZ ZASILANIE
Dokąd jedziemy, wujku Clyde? Pobawimy się w końcu?
Nie w ten sposób.
Mówiłem, że trzeba śpiewać z przepony.
Właśnie tak. Powtórz.
- Co się stało? - Zmęczyłam się, wujku.
Co zaśpiewasz na przesłuchaniach?
Wciąż się zastanawiam.
- Rany. - Pobawimy się?
Proszę!
No dobrze.
- Pod jednym warunkiem. - Jakim?
Spróbujesz jeszcze raz.
Nieważne. Pobawmy się.
Najlepsi przyjaciele!
Zjedz coś.
- Liście. - Złapałam jednego.
Yumi, muszę ci coś powiedzieć.
Po jutrzejszych przesłuchaniach
prawdopodobnie już się nie zobaczymy.
Dlaczego, wujku?
Po prostu.
Cokolwiek się stanie,
obiecaj, że nigdy mnie nie zapomnisz.
Nie chcę, żeby jutro był nasz ostatni dzień.
Chcesz soku?
Dobrze.
Yumi, dokończ posiłek.
- Wujek musi zadzwonić. - Dobrze.
- Bok. - Gdzie jest Yumi?
Daj mi z nią porozmawiać.
- Zjedz coś. - Nie, dzięki.
Ktoś chce z tobą porozmawiać.
Yumi, skarbie.
Mamusiu, jesteś już w domu?
- Tak. Gdzie jesteście? - W hotelu.
Jak się nazywa ten hotel?
To tajemnica.
Obiecałaś, że nie będziesz mieć przede mną tajemnic.
To tajemnica tylko na jedną noc.
Proszę, pozwól mi zostać z wujkiem.
Proszę, powiedz mi, gdzie jesteś.
Mama pyta, gdzie jesteśmy.
Proszę, nie mów. Nie chcę wracać do domu.
Proszę.
Odwiozę ją po przesłuchaniu.
Jakim przesłuchaniu?
Przesłuchaniu muzycznym w szkole.
Mówiła ci o tym.
Ale powiedziałaś jej, żeby tego nie robiła.
Dobrze wiesz dlaczego.
Boże, Rustin. Nie rozumiesz?
Po co ją tam zabierać?
Na pewno już słyszałaś, jak śpiewa.
Zostanie odrzucona. Przez ciebie będzie załamana.
- Mama się zgodziła? - Tak.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Umiesz żonglować?
Pokazać ci?
- Jak klaun. - Wujek Clyde to klaun.
Jabłko.
Ale kwaśne.
Spróbuj.
Wujku Clyde!
Niespodzianka!
- Podoba ci się? - Tak, jest pięknie.
Jesteś najlepszym wujkiem i najlepszym przyjacielem.
Dobrze. Wystarczy.
Pora iść spać.
Ale z ciebie wulkan energii. Jutro daj z siebie wszystko.
Dziękuję, wujku Clyde. Kocham cię.
- Ja ciebie też. - Dobranoc.
Yumi, jestem twoim prawdziwym tatą.
Yumi, przytul tatusia.
Nazywam się Rustin Clyde Villanueva.
Dawno cię nie widziałem.
Minęło osiem lat.
Chciałem cię przytulić. Powiedzieć ci, że cię kocham.
O ile tylko byłoby to możliwe, rozumiesz?
Z kim rozmawiasz?
Dlaczego nie śpisz?
Bo zacznę cię gilgotać.
Jeśli nie pójdziesz spać, dam ci klapsa.
Do spania! Już!
Nie bądź taka jak ja, do cholery.
Czemu jeszcze ich nie ma?
Spokojnie. Przyjdą.
A jeśli ten dupek nie odda Yumi? Powinnam była wezwać policję.
Przecież rozmawiałyście wczoraj.
Wszystko u niej w porządku.
Przyjmij moje przeprosiny.
Wierzę, że Yumi przybędzie.
Razem z przystojniakiem.
Twoim problemem jest łatwowierność.
- Jeśli coś się stanie… - Przepraszam.
Łatwo mnie urobić.
Ale to moje oczy widziały,
jak dobrze jest im ze sobą.
Przystojniak nie skrzywdziłby Yumi.
Przyprowadzi ją tutaj.
Wujku Clyde, wstawaj!
Dziś przesłuchanie.
- Przesłuchanie? - Tak!
- Dobra, idziemy! - Proszę.
Weź moje rzeczy. Pomóż mi. Szybciej!
Moje rękawiczki!
Ostrożnie.
Co? Nie ma kierowców?
Jeśli pobiegniemy, dotrzemy na przesłuchanie.
Dobry pomysł.
Załóż to.
Nie możesz się teraz przeziębić. Biegiem!
Czekaj. W tę stronę.
No tak. Szybko.
Pośpiesz się!
Szybciej!
Wujku Clyde, no dalej!
Szybciej!
Czekaj. Dokąd teraz?
Tamtędy.
W tamtą stronę.
Szybko! Spóźnimy się!
- Gdzie ta szkoła? - Tam!
Bij brawo. Przyjdą.
- Upewnij się. - Przyjadą.
Dobra robota!
- Padam z nóg. - Co?
- Jestem zmęczona. - Zmęczona?
Chodź.
Naprzód!
Damy radę. Szybciej!
- Wejście jest tam! - Naprawdę?
No dobrze. Szybciej!
Gdzie jesteśmy?
- W którą stronę? - W lewo!
Mówiłeś, że przyjdą.
Gdzie się podziali?
Damy radę!
Proszę poczekać!
Jeszcze Yumi.
Mamusiu, jesteś!
Ty też, Aniołku!
- Yumi, gotowa? - Tak.
Dlaczego w twoich oczach widać smutek?
Czy to dlatego
Że mnie nie chcesz, kochany?
Czy nie zauważyłeś
Że coś do ciebie czuję
Mam nadzieję, że usłyszysz mój głos
A teraz czuję się nieswojo
Bo moje serce jest samotne
Mam nadzieję, że się nim zaopiekujesz
I pamiętaj
O mojej obietnicy
Obiecuję
Nigdy cię nie opuszczę
Obiecuję
Nigdy cię nie zapomnę
Obiecuję, że nie będziesz już sam
Obiecuję, że od teraz
Będziemy razem
Obiecuję
Nigdy cię nie opuszczę
Obiecuję
Nigdy cię nie zapomnę
Obiecuję
Nie będziesz już sam
Obiecuję, że od teraz
Pójdziemy we dwoje
Będziemy razem
Dziękuję.
Dziękujemy.
Udało się!
Owszem.
- Udało się! - Jesteś wspaniała.
- Udało mi się! - Tak.
Udało mi się!
- Przybij piątkę. - Naprawdę to zrobiłam!
Nie przeszłam dalej.
Nic się nie stało.
Nie szkodzi.
Spisałaś się po mistrzowsku!
Byłaś świetna.
Co ci mówiłem?
Ważne, że próbowałaś i że…
Dałam z siebie wszystko!
Tak.
Yumi, chodź tu.
- Yumi, proszę. - Nic ci nie jest?
Wszystko gra.
- Chodźmy już, proszę. - Nic mi nie jest.
Żegnaj, wujku Clyde.
Dziękuję.
Powinieneś już iść.
Wystarczy już tego. Wysiadaj.
Dzięki.
Mój domek dla lalek.
- O co chodzi, córciu? - Mam domek dla lalek u wujka Clyde’a.
- Zanieśliście tam zabawki? - Nie.
Wujek sam go zrobił.
Powiedział, że jest mój. Możemy go odebrać?
Proszę!
No dobrze.
Tak!
Dostanę mój domek dla lalek.
Znam go! Co się stało?
Znaleźliśmy go nieprzytomnego. Pewnie przedawkował.
Zabieramy go do szpitala.
- Do którego? - Erasmus.
- Wujku! - Co się stało?
Rustin przedawkował.
Gdzie jest wujek Clyde?
Chodźmy.
A co z moim domkiem dla lalek?
Musimy iść.
Ale mój domek…
Chodźmy.
Cześć, wujku Clyde.
Wujku Clyde?
Obudź się.
Obiecuję
Nigdy cię nie opuszczę
Obudź się, wujku.
Obiecuję, że nigdy cię nie zapomnę
Wujku Clyde.
Obudź się, proszę.
Obiecuję, że nie będziesz już sam
Wujku Clyde.
Obiecuję, że od teraz będziemy razem
Wujku.
Obudź się.
Obudź się, proszę.
Chcę się bawić. Proszę.
Pobawmy się.
Wujku Clyde, obudź się.
Obudź się.
Proszę.
Obudź się.
Nie chcesz się bawić?
MIESIĄC PÓŹNIEJ
- To nie twoje ulubione? - Masz ochotę na pomarańcze?
Tak.
- Kupimy je później. Idźcie przed siebie. - Dlaczego nie teraz?
Chodź, Yumi.
Zatrzymaj się!
Rache.
Pozwolisz mi zobaczyć się z Yumi?
Nie.
Nie możesz się tak zjawiać.
Namieszasz jej w głowie. Co będzie, gdy wyjedziesz?
Rache.
Znalazłem pracę.
- Mogę zostać. - I co potem?
Będziesz dla niej ojcem?
Jak jej to wytłumaczymy?
Jeśli wyjadę, będzie źle.
Tak samo będzie, jeśli zostanę.
Nie wiem, co robić. Nie wiem, gdzie powinienem być.
Trzymaj się z dala od nas.
Cześć, Sheena.
URODZONA 25 KWIETNIA 1984 ZMARŁA 6 LISTOPADA 2019
Wiesz co?
Zyskałem najlepszego przyjaciela.
Jest taka ładna.
Co za strata.
Straciłem wszystko.
Jest taka jak ty.
Jest śliczna.
Ma też talent do gry na instrumentach. To akurat dostała po mnie.
Przepraszam.
Chciałbym, żebyś mi wybaczyła.
Żałuję, że nie mogę cofnąć czasu…
by nie marnować czasu na rock’n’rolla.
Cholera.
Ty to rozumiesz.
Gdy pierwszy raz zobaczyłem Yumi…
przepełniła mnie miłość.
Teraz rozumiem…
twoją wizję naszego życia.
Że też muszę być taki uparty.
To moje ostatnie wspomnienie z nim.
Niedługo potem się przeprowadziliśmy.
Jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Biegnijmy tam!
Uśmiech!
Mamusia powiedziała, że wyzdrowiał i wrócił na Filipiny.
Ja latam!
Cokolwiek się stanie…
obiecaj, że nigdy mnie nie zapomnisz.
Dopiero kilka lat temu powiedzieli mi prawdę.
Wujek Clyde to mój biologiczny ojciec, uzależniony od narkotyków.
Po powrocie na Filipiny poszedł na odwyk.
Chciał z tego wyjść.
Jednak po śmierci jego ojca, którego nie poznałam, powrócił do nałogu.
Tylko tyle o nim wiedzą i pamiętają.
Ja poznałam go od innej strony.
Po udarze ma luki w pamięci.
No wiesz?
Obgadujesz mnie?
Nic z tych rzeczy. Zostawię was samych.
Dzięki.
To ja. Yumi.
Spójrz.
Odwiedziłeś mnie w Rotterdamie.
Zrobiłeś dla mnie rakietę.
Co jeszcze…
Kazałeś mi śpiewać w beczce pełnej wody.
Pamiętasz?
I wiem już, czym jest Songbird.
Naprawdę mnie nie pamiętasz?
Wybacz, dziecko.
Pomyliłaś mnie z kimś.
Przepraszam, ale musi coś zjeść.
- Mogę tu zostać? - Oczywiście.
Mogę go nakarmić?
- W porządku. - Dzięki.
Ja to zrobię.
Nie idzie pani do domu?
Jeszcze chwilę.
Mogę znów cię odwiedzić?
Jasne.
Nikt mnie nie odwiedza.
- Dobrze. - No to jesteśmy umówieni.
Dziękuję.
Dobrej nocy.
Ja to zrobiłem.
To dla mojego najlepszego przyjaciela.
Kto nim jest?
To…
Nieważne.
Ale srogo fałszuje.
FILM INSPIROWANY HISTORIĄ FAYE LORENZO
Napisy: Krzysiek Igielski