Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
„ODPOWIEDNIE ZROZUMIENIE ŚMIERCI I KRÓLEWSKIEGO KONIUSZEGO
JEST MOŻLIWE DZIĘKI MUZYCE Z OTCHŁANI PRZEMIANY”. WOLE SOYINKA
NETFLIX PRZEDSTAWIA
ADAPTACJA SZTUKI ŚMIERĆ I KRÓLEWSKI KONIUSZY
OPARTEJ NA ZDARZENIACH Z OYO W NIGERII. ROK 1943, CZASY II WOJNY ŚWIATOWEJ
Jest tutaj!
Elesin Oba jest tutaj!
Zawsze gustownie ozdobiony
Miłośnik wszystkich kobiet
Miłośnik życia i pięknych rzeczy Podąża za zmarłym królem
KRÓL UMARŁ 30 DNI TEMU.
DZIŚ ELESIN OBA, KRÓLEWSKI KONIUSZY, MUSI POPEŁNIĆ RYTUALNE SAMOBÓJSTWO.
DUCH ELESINA MUSI WYRUSZYĆ Z DUCHEM KRÓLA W ZAŚWIATY.
W PRZECIWNYM RAZIE DUCH KRÓLA BĘDZIE BŁĄKAŁ SIĘ PO ZIEMI I KRZYWDZIŁ SWÓJ LUD.
OBOWIĄZKIEM I PRZEZNACZENIEM ELESINA OBY JEST TOWARZYSZENIE KRÓLOWI W ZAŚWIATACH.
Raduj się jak król
O, Elesin!
Ten śmiałek cieszy się życiem Cieszy się pełnią życia
Ten śmiałek cieszy się pełnią życia
Dom naszego ojca
Jest jak dom królów
Ten śmiałek cieszy się życiem Cieszy się pełnią życia
Ten śmiałek cieszy się pełnią życia
Dom naszego ojca jest jak dom królów
Ojcze, obyś długo żył.
Wasza wysokość.
Korzystaj z życia.
Co mi robicie, drogie panie?
Zaskoczcie mnie, dziewczyny.
Byliśmy świadkami
Jeśli ktoś był tego świadkiem Nigdy o tym nie zapomni
Byliśmy świadkami
Elesin, byliśmy świadkami
Jeśli ktoś był tego świadkiem Nigdy o tym nie zapomni
Byliśmy świadkami tego
Elesin! Ciesz się życiem jak król!
Jeśli ktoś był świadkiem, nie zapomni
- Byliśmy świadkami tego - Elesin
Ciesz się życiem jak król
- Elesin, raduj się wciąż życiem jak król - Elesin cieszy się życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, raduj się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, raduj się wciąż życiem
Zaprowadzimy naszego ojca w zaświaty
Nieszczęśliwi powinni odejść
Zaprowadzimy naszego ojca w zaświaty
Zaprowadzimy ojca w zaświaty
Nieszczęśliwi powinni odejść
Zaprowadzimy naszego ojca w zaświaty
Nieszczęśliwi powinni odejść
Radujmy się
Nasz ojciec wkroczył do miasta Nasz ojciec wkroczył na targ
Radujmy się wszyscy
Radujmy się
Nasz ojciec wkroczył do miasta Nasz ojciec wkroczył na targ
Radujmy się wszyscy
Co słychać na targu?
Pozdrowienia.
Elesinie,
gdzie się tak spieszysz, jak kogucik bez ogona?
Idę tam, gdzie mój kogut nie potrzebuje swoich ozdób.
To jest życie.
Wziął sobie nową narzeczoną i zapomniał o żonie.
To nie tak, Olohun Iyo.
Mój duch żyje na tym targu,
napełnia się zarówno smutkiem, jak i radością.
Widzisz te kobiety szykujące się do domu?
Dzisiaj zobaczę je po raz ostatni.
Jestem gotów, by z tobą jechać.
Powiedz tylko: „Olohun Iyo, będziesz mi towarzyszył”.
A wyruszę za tobą.
Dziękuję za twoją wierność. Nie wyruszysz ze mną w zaświaty.
Ten targ jest domem.
Wśród tych kobiet czuję się jak w domu.
Jest mi tu tak dobrze.
- Ojcze, pozdrawiamy cię. - Też was pozdrawiam.
Doskonale!
Wieczorem złożę głowę na ich kolanach.
- Ojcze. - Czyż to nie piękne?
A potem usnę.
To w twoim stylu.
Ich pot…
Ich zapach…
zapach indygo na ich ubraniach,
będzie w ostatnim podmuchu powietrza,
który wciągnę do swoich płuc,
zanim odejdę do swoich przodków.
Dziękujemy, ojcze.
Uwielbiamy cię.
Zbieraczu winnej palmy! Pozdrawiam cię.
Wszystkiego dobrego.
Wszystkiego najlepszego, ojcze.
- Pozdrowienia, ojcze. - Brawo, młodzieńcze. Dziękuję ci.
Gdy nadejdzie czas,
zobaczycie, jak tańczę na wąskiej ścieżce,
którą podążali moi przodkowie.
Zdecydowałem. Nic nie powstrzyma mnie przed udaniem się dzisiaj w zaświaty.
Skąd wiesz, że nic cię nie powstrzyma?
Nic nie powstrzyma królewskiego koniuszego.
Wielbimy cię!
Wiemy, że nie opuścisz nas.
Jestem na drodze do spotkania mojego króla i pana.
Wiemy, że jesteś honorowym człowiekiem.
Dziękuję.
Świat, który znamy, kończy się.
Życie to zaszczyt
i kończy się, kiedy wypełni się zaszczyt.
Dziewico z łagodnymi oczyma
Rozumiecie?
Dziewico z łagodnymi oczyma
Twoje piękne włosy oczarowały nas
Dziewico z łagodnymi oczyma
Twoje oczy są bliskie ideału
Twoje zęby lśnią bielą
Twoje pośladki są doskonałe
Twoje piękne włosy oczarowały nas
Dziewico z łagodnymi oczyma
Twoje piękne włosy oczarowały nas Dziewico z łagodnymi oczyma
Powiedzcie, przyjaciele…
Dziewico z łagodnymi oczyma
- Wciąż jestem na tej ziemi? - Tak.
Wciąż jestem na targu, który tak bardzo kocham.
Tak.
- Czy już jestem w zaświatach? - Nie.
Czy odszedłem już do zmarłych przodków?
Nie.
- Jestem wciąż na targu? - Tak.
Skąd te pytania, Elesinie?
Wciąż jesteś na tej ziemi.
Słyszysz głos Olohun Iyo, a nie swoich zmarłych przodków.
Dobrze. Skoro tak…
Kim jest ta piękna bogini, którą tam widzę?
Nie, Iyaloja. Znam wszystkie twoje kobiety.
Kim ona jest?
Elesin Oba.
Mówicie, że gdzie jestem?
Jesteś wciąż wśród żywych.
Obecność tej pięknej kobiety rozświetliła nagle ten targ.
Jest zaręczona.
Ma już narzeczonego.
Jej ślub będzie lada chwila.
Czemu mi to mówisz?
Elesinie, nie chcę cię urazić.
Dzisiaj jest twój dzień. Świat należy do ciebie.
Ale wszystko, co robimy, ma konsekwencje.
Kto nie chce zostać zapamiętany?
Nie chcesz, bym korzystał z ostatnich chwil na ziemi?
Nie chcę podróżować z bagażem. Odchodząc, chcę podróżować na lekko.
Nie chcę niczego ze sobą brać.
O czym mówisz? Nie rozumiem.
Chcę podróżować na lekko. Iyaloja, chcę mieć lekkie ciało.
Pozwól mi spędzić ostatnie chwile na ziemi, jak chcę.
Chcę odejść i zostawić swoje nasienie.
Iyalojo, matko wielu
Karm swoje myśli Nie dyskutuj za bardzo z ludźmi
Jeśli masz sześć sekretów Podziel się tylko jednym
Bo to ci najbliżsi są tymi Którzy mogą cię zranić
Wszyscy uśmiechają się w twojej obecności
Ale nie wspierają cię wszyscy
Iyalojo, matko wielu
Bądź pozdrowiona
Elesinie, jesteś wybrańcem
Jesteś wybranym posłańcem
Nie przejmuj się złymi ludźmi Jesteś wybrańcem
Elesinie, jesteś wybrańcem Jesteś wybranym posłańcem
Elesin jest w drodze w zaświaty.
Nie mogę odmówić jego ostatniej prośbie.
- Nie licząc Iyaloji! - Iyaloja!
Mamy wiele do stracenia. Spełnię jego życzenie.
Ta młoda dziewczyna jest zaręczona z twoim synem.
Nie powiedziałaś mu?
Jest moim synem. Posłucha mojej prośby.
Czyż nie urodziłam go? Jego stratę można naprawić.
- Elesin Oba! - Ojcze!
Jesteś królewskim koniuszym
ze starożytnego plemienia Alaafin, synem Atiba.
O, Iyalojo, najczcigodniejsza, ty masz władzę nad wszystkim.
Twoja mądrość jest dla nas drogowskazem.
Dziękuję. Jestem wdzięczna.
Nieważne, co zrobię, nie jestem w stanie
dorównać twojej wspaniałości.
Pozdrawiam cię.
- Cokolwiek powie, staje się prawem. - To jest dobre.
Co powiedziała matka? Spełnisz moje życzenie?
Dobrze opróżnić swą męskość na ziemi w domu, który znamy i kochamy.
Podróżuj lekko i zostaw swoje nasienie na ziemi,
gdzie się urodziłeś.
Iyalojo, matko wszystkich nas.
Jesteśmy oczarowani twoją mądrością.
- Zgadza się. - Dobra matko.
- Elesin Oba. - Iyaloja.
Zawsze miałeś niespokojne spojrzenie.
Dobrze. Masz moje błogosławieństwo.
Zanieście dobrą nowinę naszej nowej pannie młodej
i przygotujcie ją do ślubu.
Elesin!
Cokolwiek powiesz, staje się prawem
Iyalojo, nasza matko Cokolwiek powiesz, staje się prawem
Raduj się życiem króla
Władza należy do ojca
Synu plemienia Alaafin, synu Atiba
Władza należy do ojca
Synu plemienia Alaafin, synu Atiba
Nie chciałaś, żebym ją poślubił.
Co? To ty chciałeś podróżować na lekko.
W porządku.
Ale ziarno, które planujesz zasadzić,
upewnij się, że nie towarzyszy mu klątwa.
Co masz na myśli?
Czyżbyś mnie obrażała?
Spełniając twoje życzenie?
Poproszę ich, by przygotowali twój pokój ślubny.
Ale te same ręce przygotują twoje szaty pogrzebowe.
- Iyaloja. - O co chodzi?
Musisz być taka obcesowa?
Dobrze. Przygotuj moje szaty pogrzebowe.
Ale palce mojej nowej narzeczonej muszą pieścić moje ciało…
dopóki nie spotkam się z przodkami w zaświatach.
Elesin Oba.
- Drań z ciebie. - Zgadza się.
- Dobrze. Przygotuj się, Elesinie. - Jestem gotów.
To dobrze.
Co to było?
To ty, Amusa.
Zamiast hałasować, mogłeś zapukać.
Panie Pilkings.
Co się z tobą dzieje?
Amusa. Coś nie tak?
Proszę pani.
Co się z tobą dzieje, człowieku? Mów!
Chodzi o nasze fantazyjne stroje.
Zapomniałem o tym.
Wstrząsnąłeś jego pogańskim sercem.
Nonsens, on jest muzułmaninem.
Daj spokój, Amusa, wierzysz w te bzdury?
Myślałem, że jesteś muzułmaninem.
Panie Pilkings, błagam.
Co pan robi w tym stroju?
Należy do zmarłych, a nie do żywych.
Amusa, co za rozczarowanie.
Ręczyłem za ciebie w klubie.
„Dzięki Bogu mamy Amusę, on nie wierzy w te bzdury”.
A teraz spójrz na siebie!
Błagam pana,
niech pan to zdejmie.
To nie jest odpowiednie dla człowieka takiego jak pan.
Już się ubrałem.
Założyliśmy się, że dostaniemy
główną nagrodę na balu.
Zachowajmy odrobinę rozsądku.
Zapominasz, że jesteś policjantem
w służbie rządu Jego Królewskiej Mości.
A teraz weź się w garść albo czeka cię
postępowanie dyscyplinarne.
To sprawa życia i śmierci.
Jak mam rozmawiać z kimś w stroju zmarłego?
To jak złorzeczenie rządowi przed osobą w policyjnym mundurze.
Wrócę później.
Teraz!
Amusa,
czemu ten kostium jest taki straszny?
Zabraliśmy je od tych kłopotliwych przywódców kultu egungun,
aresztowanych w zeszłym miesiącu.
Skoro juju nie ukarało cię wtedy,
czemu teraz miałoby to zrobić? Tylko patrzysz.
Proszę pani,
aresztowałem przywódców kultu sprawiających kłopoty,
ale nie tknę masek zmarłych przodków. Nie znieważę ich.
Traktuję maski z szacunkiem.
Napisz swój raport na kartce.
I wynoś się stąd.
Chodźmy, Jane.
Jane!
Idę. Jestem prawie gotowa.
Nieważne. Posłuchaj lepiej tego.
Co to?
Raport Amusy.
„Raportuję, że dowiedziałem się,
że jeden prominentny wódz,
a mianowicie Elesin Oba,
ma dziś wieczorem rytualnie odebrać sobie życie.
Jest to przestępstwo kryminalne.
Czekam na dalsze instrukcje. Sierżant Amusa”.
Ma odebrać sobie życie?
Mowa o morderstwie.
Rytualne morderstwo?
Najwyraźniej.
Czyli nie pójdziemy na bal?
Nie!
Każę aresztować tego człowieka. I wszystkich zaangażowanych.
Jesteście rodzicami narzeczonej mojego syna.
Chcę was napełnić otuchą.
Przodkowie przemówili dzisiaj.
Postanowiliśmy spełnić ostatnie ziemskie życzenie Elesina.
Jest gotów, by odejść i spotkać się z przodkami.
Jedynie twoja córka otrzyma nasienie Elesina,
przesiąknięte męstwem
i siłą jego rodu.
Chciałabym, żebyśmy to uszanowali.
Matko, przygotuj swoją córkę na przyjęcie Elesina.
Ojcze,
cieszmy się,
że wola przodków się wypełniła.
Mój Akanni,
jesteś moim pierworodnym, a ja twoją matką.
Rozejrzyj się.
Wszystko, co widzisz, należy do ciebie.
Uszanuj moją decyzję
i zaufaj naszym przodkom.
Dziś wieczorem pozdrowi ich człowiek honoru.
- Czemu się tu zebraliśmy? - Aby uczcić ślub
Pytam, czemu się tu zebraliśmy?
Aby uczcić ślub
- Niech paciorki rytmicznie drżą - Aby uczcić ślub
- Koraliki w talii trzęsą się rytmicznie - Aby uczcić ślub
- Niech paciorki rytmicznie drżą - Aby uczcić ślub
Proszę pana?
Joseph! Wejdź!
Nie wiem, gdzie się uczysz taktu.
Podejdź.
Tak?
Co dzieje się dzisiaj wieczorem w mieście?
Wieczorem?
Chodzi o wodza, który ma się zabić?
Jak to ma się zabić?
Chodzi ci o to, że ma kogoś zabić?
Nikogo nie zabije.
I nikt go nie zabije. Po prostu umrze.
Umrze? Nikt po prostu nie umiera.
To lokalne prawo i zwyczaj.
Król umarł w zeszłym miesiącu. Dzisiaj jest pochówek.
Ale zanim go pochowają, Elesin musi umrzeć,
żeby towarzyszyć mu w drodze do nieba.
Częściej ścieram się z nim
niż z którymkolwiek z pozostałych wodzów.
To tak zwany królewski koniuszy.
O co chodzi?
To ten wódz, z którym miałem zatarg trzy czy cztery lata temu.
Załatwiłem jego synowi szkołę medyczną w Anglii, pamiętasz?
Tak, pamiętam. Wrażliwy młody człowiek.
Jak miał na imię?
Olunde.
Ten stary poganin chciał, żeby został
i kontynuował rodzinne tradycje.
Nie mogłem zrozumieć zamieszania, jakie wywołał.
Musiałem pomóc chłopcu uciec
i załadować go na łódź.
Bardzo inteligentny chłopak. Naprawdę bystry.
Bardzo wrażliwy.
Teraz będzie pierwszorzędnym lekarzem.
Jest zdeterminowany.
Zawsze może liczyć na moją pomoc.
Będziemy pić wino palmowe
Nasza rozmowa powinna przypominać
Że jesteśmy tu, by pić wino palmowe
Kto ma tyle śmiałości, by przerywać mi zabawę w nocy?
To ja. Twój przyjaciel.
- Właśnie przyjechałem. - Olunde.
Człowiek, który porzucił nas dla Anglii, wrócił w samą porę.
Bez uprzedzenia?
- Jesteś jasnowidzem? - Nie.
Jestem tylko lekarzem.
Doktor Olunde, pamiętaj.
Olunde.
Słyszałem, że król zmarł miesiąc temu.
Dzisiaj wieczorem będzie ślub?
Olunde, znasz swojego ojca lepiej od wszystkich.
Żeni się?
Dzisiaj wieczorem?
Będzie miał wiele długów
Joseph!
Tak, proszę pana?
O co chodzi z tymi bębnami?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Zmieniłeś wiarę dwa lata temu.
Nie mów, że ta głupia woda święcona wypłukała ci
pamięć plemienną.
Proszę pana!
- Możesz być z siebie dumny. - Co zrobiłem?
Joseph, powiedz po prostu, czy to bębnienie
ma związek z umieraniem lub czymś podobnym.
Proszę pani, to właśnie usiłuję powiedzieć.
Nie jestem pewny.
Brzmi, jak śmierć wielkiego wodza.
A potem zmienia się w dźwięk wesela wielkiego wodza.
Miesza mi się w głowie.
Simon, to jasne, że ominie nas ten bal.
Nonsens.
To pierwsza prawdziwa zabawa, jaką europejski klub
zdołał zorganizować od roku.
Nie przegapimy go.
To wyjątkowa okazja.
Bardziej wyjątkowa niż zwykła, krzykliwa impreza klubu?
Nie wiesz, że książę jest w mieście, prawda?
Uświetni bal swoją obecnością.
A my, moja droga pani zmarłych, zgarniemy nagrodę!
Skupmy się na nagrodzie. Przygotuj się.
Popadnie w jeszcze większe długi
Tragarz z rynku Który chce pozwać króla do sądu
Popadnie w jeszcze większe długi
Ubierzemy naszą drogą pannę młodą
Ukochaną żonę
Ubierzemy naszą drogą pannę młodą
ZABIERZCIE ELESINA DO ARESZTU
Proszę zanieść tę notatkę do sierżanta Amusy.
Będzie na posterunku.
Wsiądź na rower i jedź tam.
Oczekuję cię z powrotem za 20 minut.
- Jasne? - Tak, proszę pana.
Jane, kochanie, lepiej się zbierajmy. Trzeba dobrze wypaść.
Inni prowincjusze będą cholernie zazdrośni!
Niech pierwsza żona Przyciągnie nową żonę bliżej
Bo ty jesteś starsza
Niech pierwsza żona przyciągnie Amoke Bo ty jesteś starsza
Ty jesteś starsza
Ty byłaś tu pierwsza
Ty jesteś starsza
Ty byłaś tu pierwsza
Niech pierwsza żona przyciągnie Amoke
Bo ty jesteś starsza
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
O, panie młody dzisiejszego wydarzenia
Ciesz się wciąż życiem Bądź ukochanym mężem Amoke
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Zrób ze mną, co chcesz O, Elesinie!
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Nie zasługuję na twoją obecność…
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Tak jak Oyo cieszy się Uznaniem w dzisiejszym świecie
Elesin, ciesz się wciąż życiem
Amusa, bądź pozdrowiony.
- Witamy. - Nie witajcie mnie.
Odsuńcie się. Dajcie mi przejść.
Jestem tu w oficjalnej sprawie.
Dokąd idziesz, Amusa?
Do środka, bo wiem, że tam jest.
Kto?
Ten, który nazywa siebie Elesinem Oba.
Amusa, nie rozumiesz.
To nie on nazywa siebie „Elesinem Oba”. To jego rodowód.
Tak nazywał się jego ojciec. I tak będzie nazywać się jego dziecko.
Posłuchaj, twój biały człowiek nic na to nie poradzi.
Chwileczkę.
Czy to nie ten sam ocean dotyka naszej ziemi
i ziemi białego człowieka?
Ten sam.
Powiedz swojemu białemu człowiekowi,
że może ukrywać naszego syna
tak długo jak zechce,
ale kiedy nadejdzie właściwy czas,
ten sam ocean, który go zabrał, sprowadzi go do nas z powrotem.
Rząd brytyjski ma tego dość.
Trzeba położyć kres nielegalnym działaniom.
Kto je powstrzyma, Amusa?
Czy ty?
Nie rozumiesz. Dziś wieczorem nasz ojciec…
Nasz ojciec.
- Nasz mąż. - Nasz mąż.
Pokaże, że stoi ponad prawem tego kraju.
Tak.
Nic nie wydarzy się ani dzisiaj, ani kiedykolwiek indziej.
Takie rzeczy to ignorancja i przestępstwo.
Uważaj, żebyś się nie ugryzł w język przez tę angielszczyznę.
Witaj, nasza matko.
Amusa.
Czemu przyszedłeś niszczyć radość innym?
Nie zniszczy naszej radości.
Iyaloja, cieszę się, że cię widzę.
Znasz mnie, wiesz, że nie jestem awanturnikiem.
Ale to mój obowiązek.
Jestem tu, by aresztować Elesina Obę,
który planuje zabić się w sposób niezgodny z prawem.
Powiedz tym kobietom, żeby zeszły mi z drogi.
A co z tobą?
Co daje ci prawo do utrudniania naszemu wodzowi wykonywania obowiązków?
Obowiązków?
Co to za obowiązek, Iyalojo?
Jaki obowiązek? Co to jest?
Co jest obowiązkiem mężczyzny wobec nowej narzeczonej?
Czy to ma być ślub?
Amusa,
nie wiem, na co biały człowiek cię nawrócił.
Nie pozwolił ci ożenić się?
Nawet jeśli ty nie masz żony, to twój pan chyba ją ma?
Zapytaj go, niech ci powie.
- Iyaloja, to nie jest ślub. - Naprawdę?
Może dla ciebie to nie wygląda jak ślub,
idź zapytaj swego pana, co by zrobił,
gdyby uniemożliwiono mu zrobienie tego, co trzeba, w jego własną noc poślubną?
Powiedziałem, że to nie jest ślub!
Amusa, teraz cię rozumiem.
Chcesz być świadkiem.
Chcesz zobaczyć, jak panna jest rozdziewiczana.
Może jego żony wciąż czekają, aż się nauczy.
Iyaloja…
To prawda!
Powiedz swoim kobietom, żeby mnie nie obrażały.
Co za żartowniś.
- Nie powinny. Jeśli mnie obrażą… - Co zrobisz?
- Przysporzę im kłopotów. - Przestań, Amusa.
- Strażnicy. - Żartowniś.
Chyba powiedziałeś, że będziesz sprawiał kłopoty.
Nasza matko.
Gonić go!
Zbij go mocno i porządnie!
Zbij go porządnie!
Co za żartowniś!
Co za żartowniś.
Patrzcie
Drogie matki patrzcie
Przyjmijcie
Drogie matki przyjmijcie to
To zjednoczenie ciała, zjednoczenie duszy
To radosne zjednoczenie
Przyjmijcie to
Patrzcie
Drogie matki patrzcie
Przyjmijcie to
Drogie matki przyjmijcie to
To zjednoczenie ciała, zjednoczenie duszy
To radosne zjednoczenie
Przyjmijcie to
Matko pięknych dziewic.
Weź to.
To nie jest tylko dziewicza krew.
Jest to zespolenie życia i ziaren mojej drogi.
To mój duch,
statek z mojego ciała
i obietnica przyszłego życia, którą zostawiam, udając się do przodków.
Panna młoda jest godna!
Ogunie!
Ogunie, który karmisz psy
Lakaaye, przynieśliśmy ci posiłek
Kto szuka pieniędzy Niech znajdzie pieniądze
Kto szuka dzieci, niech ma dzieci
Bo Ogun obdarowuje Pieniędzmi, dziećmi i radością
Lakaaye, mój ojciec
On jest tu i wszędzie
Ogun jest bóstwem, nie zdradź go
Nadszedł czas.
Wielki wraca do domu!
Dziękujmy naszym przodkom
Wielki wraca do domu
Słoń upadł i nie może się podnieść
Potomek wielkiej Maskarady
Umarł honorową śmiercią
Honorowy książę ludzi To wspaniała Maskarada
O, płaczcie
Wielki wraca do domu
Wielki wyruszył w podróż Znaleźć słonia
- Aby znaleźć bawoła, wyruszył do dziczy - Aby znaleźć suche liście
Słoń upadł Żegnaj nasz wielki królu
Możemy spotkać się tylko w snach
Pies króla nie żyje.
A koń króla poszedł za swoim panem.
Słoń upadł
I nie może się podnieść
Śpi jak góra
Słoń upadł
I nie może się podnieść
Śpi jak góra
Ojciec Olajumoke
Wszedł do jaskini
Słoń upadł
Śpi jak góra
Nasz ślub nie jest jeszcze skończony.
Dopiero gdy umrę, zrealizuje się.
Czekaj ze mną do tego czasu.
Moi śpiewacy, oddajcie mi ostatnie honory.
Tutaj postanowiłem
opuścić świat.
Tu poznałem miłość
i śmiech, nie w pałacu.
Czyńcie mi honory.
Niektórzy wolą, by słońce nie wschodziło
Ale i tak wschodzi
Inni zaś sądzą
Że deszcz nie powinien padać
Ale i tak pada
Przeznaczenie zawsze się spełni
Mój duch jest gotowy,
by zostać posłańcem króla.
Wasza Wysokość, rząd Jego Królewskiej Mości wita was.
Mogę przedstawić moją żonę? Alice.
- Dobry wieczór. - Proszę.
Przedstawiam panią Taiwo Abioye
i jej siostrę, panią Bola Adegoke.
Dziękuję.
Witamy Waszą Królewską Mość.
- Nigeria wita. - Dziękuję bardzo.
Dobry wieczór.
Proszę pani.
Dobry wieczór. Miło mi.
Dobry wieczór.
- Dobry wieczór. - Proszę pana.
Bardzo mi miło.
Panowie.
To straszne, że do tego doszło.
Czy to są ci ludzie, którym się kłaniamy?
Oficer okręgowy i jego żona.
Bardzo prowincjonalne.
Jestem gotowy Udać się do domu w zaświatach
Elesinie Alaafin, słyszysz mnie?
Zapada noc, czas odejść
Elesinie Alaafin, czy słyszysz moje wołanie?
Zapada noc
Czas odejść, zapada noc
Spokojnie, mój królu.
Spokojnie.
Jeśli nie możesz przyjść, powiedz mojemu psu.
Nie mogę długo czekać przy bramie.
Zostaw swoje szaty w lesie.
Pies nie ucieknie od ręki, która karmi go mięsem.
Kiedy koń zrzuca swojego jeźdźca, przestaje biec.
Elesin Alaafin nie zaufa zwierzęciu,
by pośredniczyło między królem a jego towarzyszem.
Jeśli się zgubisz, mój pies cię znajdzie.
Elesin Oba nigdy się nie zgubi!
Jestem gotowy Udać się do domu w zaświatach
Elesin zna drogę do swojego ostatecznego celu.
Uwolniłem się od światowych pragnień.
Noc już prawie nadeszła.
Jak widać, to wyjście awaryjne.
Pozwoliłem sobie otworzyć,
bo Jego Wysokość wyraźnie dobrze się bawił.
Tak, oczywiście.
Jest tak źle, jak mówią? Co się wydarzyło?
Mają jakiś dziwny zwyczaj. Z uwagi na śmierć króla
jakiś ważny wódz musi popełnić samobójstwo.
Wysłałem Amusę, by zapobiegł tej katastrofie.
Chyba mu się nie udało.
A tymczasem mój człowiek paraduje
w stroju tubylców. Niewątpliwie zwycięży.
Muszę poinformować Jego Wysokość,
że trzy kilometry stąd wybuchły zamieszki.
Sierżant Amusa ma skłonność do przesady.
Brzmi dość desperacko.
Powinieneś był mnie informować, Pilkings.
Dowiedziałem się dopiero wieczorem.
Trzeba węszyć, Pilkings.
Gdybyśmy ignorowali takie drobiazgi, gdzie byłoby dziś imperium?
Powiedz mi. Gdzie byśmy byli?
Zakładam, że spalibyśmy spokojnie w domu.
Co powiedziałeś?
To się już nie powtórzy.
Tak nie wolno, Pilkings.
Mamy być bezpieczną kolonią Jego Wysokości.
To nie jest nasza rodzima policja.
To sprawcy zamieszek?
To są moi policjanci.
Błagam o wybaczenie, oficerowie.
Wyglądacie trochę…
Brakuje czegoś w ich umundurowaniu.
Wydaje mi się, że mieli kiedyś kolorowe szarfy.
Odrobina koloru zawsze przemawia do tubylców.
Jak sytuacja? Złóż raport.
Nie chcę więcej zabobonnych bzdur.
Albo wrzucę cię do aresztu na miesiąc i będę karmił wieprzowiną.
W porządku. Zajmij się tym, Pilkings.
Nie pozwól, by sprawy wymknęły się spod kontroli.
Zachowaj zimną krew
i szpieguj dalej.
Tak jest.
Już północ? Nie wiedziałem, że jest tak późno.
Wy dwaj, idziemy.
Dobranoc.
Amusa.
Simon.
Kto tu jest?
Nie chciałem pani przestraszyć.
Szukam oficera okręgu.
Chwileczkę. Chyba cię znam.
Tak!
Jesteś Olunde, ten młody człowiek…
Pani Pilkings!
Co za szczęście. Szukam pani męża.
Olunde! Spójrz na siebie.
Jakim wspaniałym młodzieńcem się stałeś.
Wielkim, ale dostojnym.
Dobry Boże, kiedy wróciłeś?
Dopiero co rozmawialiśmy o tobie. Jak się tu dostałeś?
Przypłynąłem tym samym statkiem co książę.
Pani…
Dobrze pani wygląda, pani Pilkings.
Z tego co widzę.
Tak, to. Wywołało spore poruszenie,
nie zawsze przyjemne.
Nie jest pan zaskoczony?
Dlaczego miałbym być?
Nie jest w tym pani gorąco?
To wszystko w słusznej sprawie.
Jaka to sprawa?
Cóż, cały ten bal. Jest na nim Jego Wysokość.
To jest ta sprawa, przez którą bezcześci pani maskę przodków?
Więc jest pan zaskoczony. Jakże to rozczarowujące.
Nie, nie jestem zaskoczony.
Zapomniała pani, że spędziłem cztery lata wśród pani ludzi?
Odkryłem, że nie macie szacunku dla tego, czego nie rozumiecie.
Wróciłeś i chowasz do nas urazę.
Jaka szkoda, Olunde. Przykro mi.
Syn królewskiego koniuszego?
Garnitur dobrze na nim leży.
Młodzieńcze pożądanie ci nie służy.
Udałoby się pani znaleźć swojego męża?
Muszę z nim porozmawiać.
Simon…
wysłali go, aby rozwiązał problem w mieście.
Co tu robisz?
Dowiedziałem się, że król umarł.
Przyjechałem pochować mojego ojca.
Dzięki Bogu nie musisz przechodzić przez tę agonię.
- Simon to powstrzyma. - Dlatego chcę go widzieć.
Marnuje swój czas.
Był dla mnie tak pomocny.
Nie chcę, by naraził się na wrogość naszych ludzi.
Zwłaszcza za nic.
Olunde, to nie jest nic.
To nie ma sensu.
Kolejny błąd, który popełniają wasi ludzie.
Wierzycie, że wszystko, co ma sens, przyszło od was.
Nie tak szybko, Olunde. Nauczyłeś się dyskutować,
ale śmierć twojego ojca to barbarzyński zwyczaj.
Król umiera, a wódz musi być pochowany razem z nim.
Jakie to feudalne!
A to?
Nawet w środku wyniszczającej wojny…
Proszę popatrzeć.
Jak to nazwać?
Terapia. W brytyjskim stylu.
Zachowanie rozsądku pośród chaosu.
Inni nazwaliby to dekadencją.
Ale to mnie nie interesuje.
Wy, biali, wiecie, jak przeżyć.
Dzięki tej wojnie powoli dostrzegam,
że waszą największą sztuką jest sztuka przetrwania.
Ale miejcie choć tyle pokory, by pozwolić innym żyć po swojemu.
Popełniając rytualne samobójstwo?
Czy to gorsze niż masowe samobójstwo? Wojna pochłaniająca miliony istnień?
W waszych kronikach filmowych słyszałem jak porażki,
sromotne, krwawe porażki opisywane są jak strategiczne zwycięstwa.
Wiem, jak pisze się historię.
Miałem dość czasu, by uczyć się waszego ludu.
Nie widziałem niczego, co dawałoby wam prawo
do wydawania sądów na temat życia innych ludzi.
Proszę!
Proszę posłuchać.
Niczego nie słychać przez tę muzykę.
Co to jest?
Bębny.
Słoń upadł i nie może się podnieść
Słyszy pani bębny?
Proszę posłuchać.
Słoń upadł i nie może się podnieść
Śpi jak góra
Elesin zawiódł nas
Elesin nie spełnił swojego obowiązku
Iyaloja ostrzegała Elesina O czynieniu powinności
Ale Elesin nie wypełnił swoich obowiązków Odwrócił przebieg spraw
Zostawił naszego króla w połowie drogi
Między ziemią a niebem
Wielka szkoda
Jakaż wielka szkoda
O proszę.
Już po wszystkim.
- To znaczy, że on… - Tak, pani Pilkings.
Mój ojciec umarł.
Zawsze miał ogromną siłę woli.
Wiem, że umarł.
Jak możesz być tak bezduszny!
Tak nieczuły!
Oznajmiasz śmierć własnego ojca, jakbyś był chirurgiem patrzącym na jakieś…
obce ciało!
Jesteś dzikusem jak cała reszta.
W moich myślach ojciec nie żyje już od miesiąca.
Odkąd dowiedziałem się o śmierci króla.
Tak długo żyję z żałobą, że nie potrafię myśleć o nim jak o żywym.
Myślę o moich obowiązkach. Muszę odprawić obrzędy
nad ciałem ojca.
Sam mnie tego uczył.
Nie chcę zrobić czegoś złego.
Czegoś, co mogłoby zagrozić dobru moich ludzi.
Zostawcie mnie w spokoju!
Odzienie hańby, którym mnie okryłeś, wystarczy.
Trzymaj ręce z dala ode mnie, biały człowieku!
To głos mojego ojca.
Wsadźcie go do celi w ogrodzie.
Oddaj moje imię, które mi ukradłeś.
Ty bezimienny, blady leśny ghulu.
Nie możemy mieć tu zamieszania. Zabierzcie go.
Puśćcie mnie!
Olunde.
Dziecko, nie pozwól, by widok twojego ojca cię oślepił.
Nie mam ojca, bezczelny człowieku.
Wydajesz się zafascynowany księżycem.
Tak, biały człowieku.
Twój brat bliźniak tam w górze angażuje moje myśli.
Mamy piękną noc.
Czyżby?
Światło na liściach, spokój nocy.
Ta noc nie jest spokojna!
Ja powiedziałbym, że jest…
cicha.
Czy cisza jest dla ciebie tym samym, co spokój?
Nie słuchałeś mnie?
Ta noc nie jest spokojna!
Biały człowieku, na świecie nie ma pokoju!
Zniszczyliście to, co zostało z pokoju na ziemi.
Słuchaj! Nie ma dziś na świecie snu.
To wciąż dobry interes.
Świat stracił jedną noc snu,
aby uratować życie człowieka.
Nie uratowałeś mnie!
Tylko zniszczyłeś moje życie, biały człowieku.
Ukradłeś mi pierworodnego syna.
Wysłałeś go na swoją ziemię, by zamienić go w swój cień.
Dziecko, które miało pójść w moje ślady,
ty mi je ukradłeś.
A gdy nadeszła moja kolej, uniemożliwiłeś wypełnienie mego przeznaczenia.
Czy dobrze to przemyślałeś?
Twoje plany zniszczą nasz świat.
Ale ty nie jesteś w stanie tego zrozumieć.
Sam w to nie wierzysz.
Posłuchaj, biały człowieku.
Świat jest zagubiony,
jego mieszkańcy pogubili się.
Otacza nas tylko pustka.
Przeszkodziłeś mi w wypełnieniu obowiązku.
Ale jestem pewien, że mój syn jest prawdziwym pierworodnym.
Początkowo sądziłem, że sprzymierzył się
z wrogami naszej rasy.
Dobrze jest poznać sekrety swoich wrogów.
Lecz posłuchaj,
jego duch ukarze ciebie i twoje potomstwo.
Taka mowa jest mało potrzebna.
Jeśli nie chcesz mego pocieszenia.
Nie chcę twojego pocieszenia!
Nie pocieszaj mnie!
Jak sobie życzysz.
Straciłem honor ojca
i głos mi się łamie.
Zanim cię opuszczę, mogę cię prosić o jedno?
Słucham, biały człowieku.
Żyję wśród was wystarczająco długo, nauczyłem się czegoś.
Starszy ponuro zwraca się do nieba,
prosisz go, by przekazał ci pozdrowienia.
Czy naprawdę myślisz, że odbywa tę podróż z ochotą?
Wszyscy boimy się śmierci. Nikt nie chce umierać.
Simon!
Co u licha…
Wodzu Elesinie, ktoś jeszcze chce się z tobą widzieć.
Nie jest twoją bliską krewną. Nie muszę jej wpuszczać.
Twój syn przekazał jej wiadomość. To zależy od ciebie.
Wiem, kim ona jest.
Odór mojej hańby rozniósł się daleko.
Nie potrzeba psa myśliwskiego, by ją wytropić.
Znalazła kryjówkę, w której mnie trzymacie.
Jeśli nie chcesz jej widzieć, powiedz. Odeślemy ją.
Dlaczego miałbym nie chcieć widzieć Iyaloji.
Cały mój wstyd
jest już obnażony.
Wpuśćcie ją. Niech wejdzie.
Oto ona.
Daj mi słowo honoru, że nie zrobisz głupstwa.
Honoru?
Biały człowieku, chcesz, bym dał ci słowo honoru?
Jesteś człowiekiem honoru.
Wiem, że przeszukałeś ją, zanim tu przybyła.
Nigdy nie odważyłbyś się dotknąć tak swojej matki.
I będę tam siedział i patrzył, jak mrugasz.
Co jeszcze?
Czy nie odebrałeś mi już całego honoru?
Nie zamknąłeś go w biurku,
przy którym pisałeś dziś raport?
Odebrałeś honor mojemu ludowi.
Zapisane jest to w dokumentach zdrady, które uczyniły cię panem tej ziemi.
Skoro mówisz o polityce, załatwimy to w inny sposób.
Proszę nie przekraczać linii
i nie zbliżać się do drzwi celi.
Strażnicy, jeśli przekroczy linię, zagwiżdżcie. Chodź, Jane.
Jakże śmiało jaszczurka kroczy przed gołębiem.
A on obiecał nam walkę z orłem.
Nie chcę, żebyś się nade mną litowała, Iyalojo.
Gdybyś nie miała dla mnie wiadomości, nie weszłabyś.
Choćby to były wszystkie przekleństwa świata, wysłucham.
Opowiem innym wodzom,
jaką wykazałeś się odwagą, prowadząc wojnę z białym człowiekiem,
który stanął ci na drodze do śmierci.
Rzeczywiście, wykazałeś się odwagą. Ale tylko w słowach!
Zasłużyłem na twoją pogardę.
No dalej. Powiedz to.
Ostrzegałam cię,
byś nie zostawił po sobie przeklętego nasienia.
Ale odmówiłeś.
Kim jesteś, żeby chcieć następcę,
skoro sam nie jesteś gotowy na śmierć?
Moje moce mnie opuściły!
Moje uroki i zaklęcia były nieskuteczne.
I nawet mojemu głosowi zabrakło siły,
gdy próbowałem go przywołać, by poprowadził mnie na drugą stronę.
Zdradziłeś nas.
Oddaliśmy ci wszystkie honory,
w tym narzeczoną mego syna.
Ale odrzuciłeś to. Wybrałeś za to
ucztę z okruchów.
Iyalojo, dość. Wystarczająco się wstydzę.
Jeszcze nic nie widziałeś.
- Zabrałam ze sobą bagaż! - I wyrzuciłaś go!
Zasłużyłeś na to.
Ten, kto zhańbi obyczaj,
mierzy się z nieznanymi konsekwencjami.
- Żal mi ciebie. - Nie potrzebuję twojej litości.
Sam jestem zdziwiony i muszę zrozumieć, co się dzieje.
Zapomniałeś o celu swojego życia. Haniebny widok.
Łowca nie powinien uciekać przed swoją ofiarą.
Powiedziałam, że przyszłam z bagażem.
Jest już w drodze.
Czas odejść
Zapada noc, czas odejść
Zapada noc
Czas odejść
Elesin Oba, pozwól, że zadam ci pytanie.
Czyż nie mówi się, że bananowca zastępuje jego potomstwo?
Czy też, w twoim rozumowaniu, to banan zastępuje swoje potomstwo?
Iyalojo, co to wszystko ma znaczyć?
Nie prosiłam o tłumaczenie! Zadaję tylko pytanie.
Czy bananowca zastępuje jego potomstwo?
Odpowiedz!
Bananowca zawsze zastępuje jego potomstwo.
Więc sam widzisz.
Niektórzy ludzie istnieją tylko po to, by wywracać świat do góry nogami.
Elesin Oba!
Czy mam ci powiedzieć, co bogowie ci zabrali?
- Co się stało? - Przekroczyła linię.
Elesinie, spójrz na siebie.
Kiedyś
nikt nie odważyłby się pchnąć mnie w twojej obecności.
Spójrz na to, czym się stałeś.
Lepiej będzie, jak pójdziesz.
Biały człowieku,
gościcie księcia, który przybył z waszej ojczyzny.
Powiedz mi,
gdy on umrze,
czy zostawiłbyś jego ducha, by wędrował po powierzchni ziemi?
Czy rozważyłbyś pochowanie go wśród nas, których uważasz za podludzi?
Czy w waszym kraju nie ma ceremonii dla zmarłych?
Tak. Nie każemy wodzom zabijać się, by dotrzymywali towarzystwa!
Młody człowieku, nie przyszłam, by pomóc ci zrozumieć.
To jest człowiek, którego wątłe pojęcie wywołuje pogardę.
Możesz go zapytać, jeśli chcesz.
Zna znaczenie odejścia króla. Nie urodził się wczoraj.
Zna też niebezpieczeństwo grożące nam, gdy nasz martwy ojciec,
nasz posłaniec czeka,
wiedząc, że go zdradziliśmy.
Wie, kiedy wąska brama zostanie otwarta,
i nie będzie czekać
na podłych włóczęgów,
niegodnych króla.
Wie, że skazał naszego króla na błądzenie w pustce.
Aby wrogowie naszego świata mogli z niego szydzić.
Nie prosimy cię o wiele.
Wypuśćcie Elesina,
uwolnijcie naszego króla,
żeby mógł spocząć w pokoju ze swoimi przodkami.
Posłaniec jest w pobliżu, na plecach kobiet.
To najmniejsza z jego przysiąg.
Najłatwiejsza do spełnienia.
- Czas odejść - Czas odejść
Zapada noc
- Czas odejść - Czas odejść
Zapada noc
Czas odejść
Co się dzieje, Bob?
Grupa kobiet śpiewa na zewnątrz.
Zróbcie miejsce i wpuśćcie je.
Jak wyglądają?
Jest ich mało i wyglądają na spokojne.
- Są jacyś mężczyźni? - Dwóch lub trzech.
Ostrzeż je, żeby panowały nad sobą.
Rozumiesz, że jeśli coś się stanie,
będzie to twoja wina.
Moi ludzie zaczną strzelać, gdy zaczną się kłopoty.
Aby uratować jedno życie, zabijesz wielu ludzi?
Wspaniała logika białego człowieka.
Ale nie obawiaj się,
twój książę będzie spał spokojnie, tak jak w końcu i nasz.
Nikt nie będzie cię prosił.
Sługo białego króla,
pozwól tylko, by Elesin wypełnił swoją przysięgę,
a my wrócimy do domu, by oddać hołd naszemu królowi.
Oficerze okręgowy, nie obawiaj się.
Muszę przekazać wiadomość mojemu królowi.
Nie ma się czego obawiać.
Olunde zrobiłby to.
Wodzowie prosili go o wygłoszenie słów, ale on powiedział, że nie,
nie, póki żyjesz.
Nawet w głębi, w której pogrążył się mój duch,
znajduję radość,
że mogę wypełniać swój obowiązek wobec zmarłego króla.
Zapada noc
Czas odejść
Kiedy ogień umiera, okrywa się popiołem
Bananowiec umiera I zastępuje go jego potomek
Zapada noc
Czas odejść
- Zapada noc, czas odejść - Czas odejść
Zapada noc
Czas odejść
Co to jest?
To bagaż, który spakowałeś, biały człowieku.
Nie przyszliśmy walczyć.
Pytałem, co to jest?
Uwolnij mnie. Muszę spełnić swój obowiązek.
Ani mi się śni.
Tam leży posłaniec mojego króla.
Wypuść mnie! Chcę wykonać to, czego ode mnie zażądano.
Zrobisz to ze środka celi albo wcale.
Posunąłem się tak daleko, jak zamierzałem.
Muszę mówić skrycie, jak mój ojciec, gdy szeptał mi do ucha.
Muszę szeptać do ucha mojego pierworodnego syna.
To nie są słowa, które mogę wykrzyczeć wiatrowi
lub nocnemu niebu. Puść mnie!
Simon.
Nie wtrącaj się! Proszę!
Zabili ulubionego konia króla,
zabili jego psa.
Nieśli je od domu do domu, by przyjąć modlitwy za naszego króla.
Ale Elesin nie chciał odejść.
Czy to zbyt wiele, by prosić, by przemówił od serca do posłańca?
Elesin Oba.
Nawet oni odwrócili się plecami,
by przeszkodzić ci w spełnieniu twego obowiązku.
Elesin Oba,
wzywam cię po raz ostatni.
Czy pamiętasz, jak mówiłem ci, że jeśli nie możesz przyjść,
powinieneś wysłać mi mojego konia.
Wyrwano ci język?
Jeśli są wzgórza, na które nie możesz się wspiąć,
wsiądź na grzbiet mojego konia, żeby cię przywiózł.
Kiedyś, Elesinie,
miałeś język ostry jak brzytwa.
Mówiłem, że jeśli się zgubisz, mój pies wytropi ślad.
Powiedziałem w końcu, że jeśli zła ręka cię powstrzymuje,
powiedz to mojemu koniowi. Nie odważę się czekać zbyt długo.
Oto leży najszybszy posłaniec króla.
Mój towarzyszu, gdybyś poszedł za nim, gdy powinieneś,
nie mówilibyśmy, że pies wyprzedził swojego pana.
Właśnie.
Gdybyś odszedł w odpowiednim czasie,
nie mówilibyśmy, że koń wyprzedził swojego jeźdźca.
Gdybyś podniósł się na duchu
i przerwał nić życia, gdy wzywały cię do tego bębny,
nie mówilibyśmy teraz, że to twój cień padł,
by zająć miejsce swego właściciela na uczcie.
Co nam zostało?
Porozmawiaj ze swoim cieniem, który musi teraz służyć na twoim miejscu.
Oto leży twój posłaniec, Elesinie.
Wybrany towarzysz króla.
Nie mogę się teraz do niego zbliżyć.
Zdejmijcie proszę okrycie.
Wyślę mój głos w głąb ciszy.
Spójrz.
Twój honor!
Tu leży honor twojego domu i naszej rasy.
Twój syn nie mógł znieść, że honor opuszcza twój dom,
więc zatrzymał go swoim życiem.
Elesinie, syn okazał się ojcem.
Twoje zęby są ostre.
W twoich ustach nie pozostało nic poza niemowlęcymi dziąsłami.
Elesinie,
w twoje ręce złożyliśmy lejce świata, a ty patrzyłeś, jak się rozsypuje.
Siedziałeś z założonymi rękami,
gdy obcy złoczyńcy strącali nasz świat w otchłań pustki.
Twój następca zajął twe miejsce.
Nie jesteśmy bogami, by przepowiadać przyszłość,
ale ten młody pęd zastąpił swojego rodzica.
Wiemy, że to nie jest właściwa droga.
Nie, na pewno nie.
Nasz świat stacza się w pustkę obcych ludzi, Elesinie.
Szybko!
Pospieszcie się.
Trzymajcie go.
Teraz zapomnijmy o zmarłych.
Zapomnijmy o żywych.
Zwróćmy się do nienarodzonych.
Zapada noc
Czas odejść
- Zapada noc, czas odejść - Czas odejść
Zapada noc
Czas odejść
KU PAMIĘCI BIYIEGO BANDELEGO, 1967-2022
Napisy: Marlena Wilczak