Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Nie rób tak. -Co jest?
O co chodzi?
Leci na ciebie, debilu.
Pragnie tego wielkiego drąga.
Albo małego drążka.
Nie widziałem.
Kończymy studia za dwa miesiące.
Mam coś zacząć i od razu zakończyć?
Nie chcę.
Masz czas na macanki.
Będziemy mieszkać pół godziny stąd.
Kampus jest niedaleko.
Będziesz mógł zamoczyć.
Ty suko!
Nie ty.
-Przepraszam. -Co robisz?
Victor oddał nasze przepustki.
Jebany stulejarz.
-Co? -Stulejarz.
-Sean, uspokój się. -Spadaj.
To gnojek.
Coś wymyślimy. Chodźmy.
To nie koniec świata.
-Może dla ciebie. -Jest spoko.
Przepraszam was.
Mój Boże.
Jeśli czytaliście tekst,
który wam zadałam,
to zauważyliście,
że w opisie zajęć jest ostrzeżenie.
Zbliżają się ferie,
ale dzisiaj proszę was, byście się skupili
i zachowywali godnie.
Możemy zaczynać.
Mam bilety do Zaciemnienia.
-Serio? -Dzisiaj pomówimy
-o mocy języka. -Tak.
A dokładnie porozmawiamy o mowie nienawiści.
Nim przejdę dalej,
jeszcze raz przypomnę, że to delikatny temat.
Urocze.
Przestań.
Porozmawiajmy o niesławnym...
słowie na „N”.
Słowo to
ma długą, bolesną historię.
Zajmuje wyjątkowe miejsce w języku współczesnej Ameryki.
Jest obłożone tabu
i wywołuje u was dyskomfort,
mimo że używam go
jedynie w ściśle akademickim kontekście.
Mam do was pytanie.
Co nadaje temu słowu taką moc?
Słucham.
Tak.
Bo jest rasistowskie?
Tak, z tym wszyscy się zgadzamy.
Ale jest wiele takich słów.
Czemu to jest inne?
-Pochodzi z hiszpańskiego... -Ona tak może?
To część sylabusa.
Dodała ostrzeżenie.
Ostrzegam, że chuj mnie to.
Tak nie wolno.
W wariancie z „A” na końcu, słowo nabiera...
Ciągle to powtarza.
Już trzeci raz.
Co mam zrobić?
-Zapytaj ją. -Chyba żart.
-Pytaj, Kunle. -Nie.
Bo inaczej ja zapytam.
Jest Brytyjką.
Może nie wie.
W dupie mam, skąd jest.
Uczy czegoś, czego nie rozumie?
Nie chcę wytykać palcem waszej dwójki,
ale chyba chcecie coś powiedzieć.
To bezpieczna przestrzeń.
Dlaczego to słowo ma taką moc?
Słuchaj.
Jeśli cię to wkurzało, mogłeś coś powiedzieć.
Cokolwiek. Ale siedziałeś cicho.
Nic nie pisnąłeś.
Milczący protest.
-To robiłem. -Kunle!
Nie spinaj się.
-Dobrze wyglądam? -Kunle.
-Co? -Bądź na luzie.
Chłopaki.
To było...
Dziwne.
Raczej pojebane.
Nie powinna was przyciskać.
Jeśli chcecie coś zrobić,
jestem w studenckim senacie.
Wasza decyzja.
Zero presji.
Tak. Zero presji.
-Pomyślimy. -Super.
Czy może...
Wychodzisz gdzieś dziś?
Tak się składa, że tak.
Mam bilet do Podziemia.
-Nieźle. -Cholera.
Naprawdę nieźle.
A wy?
Pewnie pójdziemy
-na parę imprez... -Fajnie.
Na siedem imprez.
Robicie legendarną trasę?
Trzy tygodnie lizałam tyłki, żeby zaprosili mnie na jedną.
-Dużo lizania. -Tak.
Bardzo dużo.
Ale zero infekcji.
Od lizania tyłków.
Właściwie nie chodzi o same imprezy.
Mamy taki żart.
Chcemy być pierwszymi czarnymi,
którzy zaliczą tę trasę w Buchanan.
Ktoś prowadzi statystyki?
Tak.
Klub czarnych studentów ma Galerię Pierwszych Razów.
Twoje imię tam trafia, jeśli jako pierwszy czarny
robisz coś w Buchanan.
Pierwszy czarny redaktor.
Pierwsza czarna przewodnicząca.
Są też rzeczy niezwiązane z nauką.
Pierwszy czarny w bractwie Omikron.
Albo pierwsza czarna laska
w Galerii Pierwszych Razów.
Zapiszemy się w historii.
Jako pierwsi czarni zaliczymy legendarną trasę.
Idziemy po wejściówki.
-Jasne. -Napisz do mnie.
-Napiszę. -Fajnie.
Chce twojego fiuta.
-Jest miła. -Jasne.
Dla fiuta.
Z drugiej strony,
to zajęcia o bluźnierstwie i tabu.
Nazywają się „Bluźnierstwo i tabu”.
Zwolnienie jej nie byłoby cenzurą?
Jestem przeciw.
Specjalnie to powtarzała.
Chciała wywołać reakcję.
Zaczekaj.
O to chodziło.
Żeby nas rozczytać,
chciała zobaczyć, jak reagujemy.
Co w tym złego?
Pomyśl.
Jest biały facet,
idzie sam przez las.
A jak powie słowo na „N”?
Facet chodzi do lasu, żeby to mówić?
Nie, poczekaj.
Mówi to pierwszy i ostatni raz.
Nie nienawidzi nas. Nie ten typ.
Chce to do siebie wyszeptać.
Po prostu...
To pojebane.
-Co? -Strasznie libkujesz.
-Nieprawda. Pomyśl. -Uspokój się.
Za dużo myślisz.
To proste.
Dla białych ludzi jest jedna zasada.
-„Nie mów tego”. Tak? -Tak.
Nie lubią tej zasady.
Szukają wytrychów.
Kiedy facet w lesie to mówi,
łamie przykazanie. Jasne?
To nie jest zło wcielone,
ale brak szacunku.
-Jasne. -Ktoś tak do ciebie powiedział?
Ty. Cały czas.
Nie w takim sensie.
Tak prosto w twarz?
Nie wiem. Ludzie w sieci.
Nie w sieci.
Tak w twarz, obraźliwie.
-Nie. -To jebać.
Nie mogę za bardzo szaleć.
Rano muszę zobaczyć, jak moje kultury.
Brzmisz jak młoda matka.
To twoje grzybowe dzieci.
To bakterie.
Ale tak, to moje dzieciaczki.
Czyjego tatusia opublikują?
„Naszego”. Tak, waszego.
Co?
Może powinieneś zrobić coś do pracy dyplomowej?
Sama się nie napisze.
-Mamy ferie. -Tak tylko mówię.
Ferie wiosenne. Wiesz, co to znaczy?
Mam ją oddać za trzy tygodnie, więc luz.
Dobra, ale...
Powiem to.
Trzy tygodnie to nic.
Najwyżej stracimy kilka imprez. To nic poważnego.
W przeciwieństwie do nieukończenia studiów.
Nie odbieraj temu powagi.
Tworzymy historię.
Ustaw sobie priorytety.
W porządku.
Niech będzie.
Co to?
Jezu, co to jest?
Zabójczy poncz.
Trzeba cię rozkręcić. Mamy napięty plan.
Zaraz wracam. Dopij do końca.
-Całą butelkę? -Wypij.
Jest prawie pełna.
Nie wypiję tego.
Proszę.
Dziękuję.
-Mam u ciebie dług. -No raczej.
Chciałem je dać ładnej pierwszorocznej.
-Sorki. -Zbliżyliśmy się do siebie,
ale ona nagle mówi, że ma chłopaka.
Zapytałem, czy mówi serio.
Zrobiło mi się strasznie smutno.
Ale nieważne.
Będę robił swoje,
póki ona z nim nie zerwie.
Z przyszłym eks.
Ekstra. Widzimy się potem.
-No i... -Dzięki.
Asa.
Gdzie dziś będziesz?
-Równonoc i Podziemie. -Tak?
Ja i Kunle też.
Zrobimy legendarną trasę.
Serio? Brzmi grubo. I chyba mało rozsądnie.
„Grubo i mało rozsądnie” to motto na dziś.
Pasuje mi.
Jako twoja koleżanka radzę ci,
żebyś nie przesadzał.
Nie mogę. Tworzę historię.
Mówię serio.
Nie musisz tego robić.
Ty rób, co zechcesz, ale nie wciągaj w to Kunlego.
Jest bystry. Ma perspektywy.
Na razie, Sean.
Ciotka wysłała ci paczkę. Dostałeś?
Nie było mnie w domu.
Zadzwoń i podziękuj.
Mówiłam, że dostałeś się na Princeton
i zrobisz tam doktorat.
Teraz opowiada, że zostaniesz lekarzem.
Nie umiałam jej powiedzieć, że to nie taki doktor.
Właściwie będę doktorem.
Tylko nie lekarzem.
-Nie jest za późno. -Mamo.
Byłbyś dobrym kardiologiem.
Co tam?
Gotowy na imprezę?
Impreza?
Jaka impreza?
Żadna.
Ja i Sean posiedzimy z kumplami.
Czemu idziesz na imprezę?
-Masz pracę do napisania. -Wiem.
Siedzę w laboratorium i pracuję.
Nie lubię go.
Źle na ciebie wpływa, brak mu dyscypliny.
Pali e-papierosy na Instagramie.
Powiedz mu, że to niezdrowe.
Ty palisz?
Nie, to niezdrowe.
Mam pacjenta, muszę kończyć.
Zadzwoń do ciotki.
Dobrze. Pa, mamo.
Sean!
Mama kazała ci przekazać,
że palenie jest niezdrowe. Zablokuj ją na Insta.
Nie! Kurwa, boję się twojej mamy.
Zadzwoni do mnie i każe się odblokować.
Coś ci pokażę.
Co to?
LEGENDARNA TRASA
Chyba przegiąłeś.
Wiem. Ale słuchaj mnie.
Zaczniemy trasę od Zaciemnienia,
potem skierujemy się na wschód.
Zaciemnienie.
To kluczowe.
Mają rzeźbę lodową, więc musimy być wcześnie,
nim zrobi się obrzydliwie.
Zagramy dwie kolejki piwnego ping-ponga i pójdziemy do Green Roomu.
Nie wejdziemy głównymi drzwiami,
tylko bocznymi.
Podamy im hasło, wezmą nas na górę i będzie ekstra.
W Green Roomie nie wolno jeść przekąsek.
Chyba że chcesz się totalnie odkleić. Już sprawdzałem.
Teraz etapy od trzeciego do piątego.
Szybko je zaliczymy.
Dzeta, Eta, Theta.
Lamusiarstwo, ale trzeba odhaczyć.
Omikron Phi Kappa.
To impreza w stylu „byle nie ubrania”.
Może być ciekawie.
Potem przerwa na tankowanie.
W Tri Phi.
Bez energetyków nie dotrwamy
do szóstki, czyli Równonocy.
Będzie tam Asa.
Znowu ze sobą gadacie?
Tak.
Jak znajomi czy...
Zobaczymy.
Na koniec zostaje Podziemie, najlepsza miejscówka.
Ty wracasz z Biancą.
A ja z jakąś jeszcze ładniejszą damą.
To tyle.
Jakieś pytania?
Załatwiłeś wejściówkę dla Carlosa?
Nie, nie załatwiłem wejściówki dla Carlosa.
Już o dwie było ciężko.
Nie zmarnuję przysługi na Puchatka.
Pomyśl, jak zachowywałby się, gdyby z nami poszedł.
Wiem, nosi nerkę.
Uparłby się na nią.
To jego znak rozpoznawczy.
Odstraszy każdą laskę w promieniu 15 kilometrów,
dając jej batonik zbożowy.
Nie mam na to czasu.
Od wczoraj gra na kompie.
Nie wychodzi z pokoju.
Może zostanie w nim do końca tygodnia.
Ruchy.
Jest 19. Musimy iść.
Kupić żarcie na bifor.
Już.
Będzie rozpierdol!
ZAMKNIJ MNIE, KRETYNIE
Cholera!
-Co? -Zamknąłem?
Zamknąłem kultury?
Zapomniałem o lodówce. Muszę wrócić.
Co ty wyprawiasz?
Mamy pół godziny na bifor i dotarcie do Zaciemnienia.
Poproś jakiegoś kolegę.
Muszę zamknąć na klucz, inaczej się otworzy.
Niech zablokują widelcem.
Widelcem? O czym ty mówisz?
-To tylko do jutra. Spokojnie. -Na szali jest moja praca.
Bakterie umrą bez odpowiedniej temperatury i wilgotności.
-Olejmy bifor. -Nie!
Nie można olewać bifora!
Cały plan się wtedy psuje.
Idź beze mnie. Ja dołączę.
-Przyjdę. -Kutas.
Pójdę z tobą.
Ale zostanie nam pięć minut na bifor,
-przebranie się i wyjście. -Dobra.
Zrobię nam Gini Minis.
Brzmi dziwnie, ale są pyszne.
Kiedyś zrobiliśmy się z kumplami.
Mieliśmy tylko alkohol i płatki.
Kurwa. Nie wierzę, że znowu
-nie zamknął drzwi. -Nie wchodź z krzykiem.
Carlos!
Ty chuju, oby nikt nie ukradł mi konsoli!
GRATULACJE, KUNLE! JESTEŚMY DUMNI!
Dobra, jest konsola. Wszystko dobrze.
I buty.
A trawa?
Jest trawa.
Czegoś brakuje?
Nie ma Puchatka.
-Schowam jego trawę, aż się nauczy... -Sean.
Co?
Co, kurwa?
Halo?
Obudź się!
Nie dotykaj jej!
Może to miejsce zbrodni.
Musimy...
Żyje.
Oddycha. Ma szybki puls, ale wolno oddycha.
Dobra.
-Wezwijmy pogotowie. -Carlos!
Kunle.
Jestem zbyt zjarany.
-A jak nie żyje? -Żyje.
-Na bank. -Dobra.
Idź. Sprawdź. Zrób coś.
-Chodźmy razem. -Pójdę za tobą.
-Pójdziesz za mną? -Idź!
Carlos!
Przestraszyłeś mnie.
Tłukę się z Rosjanami
i Persami.
-Zaraz coś... -Znasz tę laskę?
Czekaj chwilę.
To gra dla jednej osoby!
-Możesz zatrzymać. -Uważaj.
-Dziewczyna leży... -Problemy sercowe?
Bianca? Ktoś, kogo znam?
Mamy w salonie nieprzytomną laskę.
Co?
Kunle!
Ona rzyga!
Zaczęła rzygać.
-Kto to? -Nie wiemy.
Gdzie jest Maddy?
Co mówisz?
-Powtórz. -Powiedz jej, że dziwnie się czuję.
-Nie, proszę. -Nie dotykaj jej!
Nie mogę!
Musi leżeć na boku.
Bo zakrztusi się wymiocinami.
Robiłem szkolenie.
Dobra, łapię.
Jak się nazywasz?
Dobra.
Wezwijmy pogotowie.
-Tak. -Jezu, nie.
-Oszalałeś? -Co?
Co pomyślą, kiedy to zobaczą?
Zastrzelą nas i aresztują.
-Zastrzelą i aresztują? -Tak.
Nic nie zrobiliśmy.
Przestań.
Posłuchaj mnie.
-Co ty, kurwa? -Nie musimy nic robić.
Tylko być w złym miejscu o złym czasie.
I tak jest!
Biała laska,
dom śmierdzący ziołem.
Zostawiłeś na niej DNA i odciski, panie dotykalski!
Carlos, cały czas tu byłeś.
Jakie masz alibi?
Powiemy prawdę.
-Wróciliśmy, ona tu leżała. -Kunle.
Nie posłuchają nas.
Nie wiedzą, że masz białą duszę.
-Przestań. -Szczerze.
To tylko fakt. Nie bądź zły.
Nie posłuchają.
Zobaczą trzech ciemnych gości
z białą dziewczyną.
Nie rozumiesz?
Może poprosimy kogoś, żeby zadzwonił?
Kogoś mniej,
-no wiesz... -Ciemnoskórego?
Kogoś białego.
Najlepiej kobietę.
Poprośmy Biancę.
Jest spoko, ale słabo nas zna.
Kto nas zna? Asa.
Nie dawałbym swojej byłej takiej mocy.
Jest czarna. Potrzebujemy białej.
Zabawne, ale chyba nie mam za dużo białych koleżanek.
To niepokojące.
Poprośmy Białego Seana.
Futbolistę. Im zawsze uchodzi na sucho.
Biały Sean.
-Co tam, Sean? -Biały Sean, gdzie jesteś?
Jestem z mamą na wycieczce w mikrobrowarze.
-Nie na kampusie? -Nie.
Nigdy nie lubiłem piw kraftowych,
-Muszę kończyć. -ale te są...
Kto nam został? Myśl.
Brian Phan?
Tak.
Azjaci są dla policji neutralni.
Brian wyjechał na ferie.
Stanowimy jeden procent studentów, a nie znamy nikogo białego?
Chyba przesadzamy.
Obudziła się.
Mamy do kogoś zadzwonić?
Do jakiejś koleżanki?
Nie może leżeć na plecach.
-Nie dotykaj. -Proszę.
Co teraz?
Laska się upiła i przypadkiem tu przyszła.
Jak Złotowłosa, a my jesteśmy niedźwiadkami.
Błagam.
Zostawmy to.
Spójrzcie na nią. To nie ubrania. Była na imprezie w Omikronie.
Zabierzmy ją tam.
I co potem? Wejdziemy z nią?
Nie.
Zostawimy na zewnątrz. Znajdą ją.
Chcesz podrzucić nieprzytomną laskę na imprezę w bractwie?
Tak.
Nie, masz rację.
-Nie róbmy tego. -Dziękuję.
-Zobaczą nas. -Tak.
Wyciągną wnioski i tak dalej.
Pijani. Duży tłum.
Poza tym ona jest nieprzytomna.
Nie możemy tak jej zostawić.
Co z wami nie tak?
Masz lepszy pomysł?
Tak. Wezwać pogotowie.
Albo niech to odeśpi. Zdarzały mi się takie zgony.
-Wiecie to. -Tak, on zawsze się budzi.
Żaden problem.
Nie wiemy, czy jest pijana. A jak to tabletka gwałtu?
Po co tu przyszłaś?
Tu jest w sam raz.
Nie za ciepło, nie za zimno.
W sam raz.
Przepraszam.
Jebać, to nie mój problem. Ja pierdolę.
-To nie nasz problem! -Nasz.
Jest w naszym domu.
Bo nie umiesz zamykać drzwi.
-Rozmawialiśmy o tym. -Daj mi zadzwonić.
Jak za długo poczekamy, będzie dziwnie.
Dobrze, że nie dzwonimy.
Musimy coś zrobić.
-Cholera. -Spokojnie.
Jebać. Dzwonię na pogotowie.
-Nie rób tego. -Chwila.
-Zrobię to. -Nie bierz. Kurwa, ohyda.
Zostaw go.
-To wspólny koc. -Kunle.
-Dzwonię. -Mówię poważnie.
-Nie rób tego. -Sean, zostaw mnie. Mówię ci!
-Zostaw mnie. -Nie.
-Odłóż telefon. -Carlos?
-Odłóż go. -A może...
Może weźmy ją do szpitala?
Powiemy, że ją znaleźliśmy.
To prawda.
To nie jest zły pomysł. Wybacz mi.
Szpital jest dziesięć minut stąd.
Wyrobimy się w pół godziny.
Muszę wrócić do laboratorium.
Będzie czas dotrzeć na Zaciemnienie.
Zaciemnienie?
Idziemy do Zaciemnienia?
Przepraszam za słowa, ale tak, kurwa.
Na pewno będę musiał się napić.
No dobrze.
Musimy się przebrać, żeby nikt nas nie zatrzymał.
Żadnych czapek ani bluz.
-Nic dziwacznego. -To znaczy?
Zmień wszystko, co masz na sobie.
Kunle, pożyczymy coś od ciebie.
-Moje ciuchy? -Tak, w stylu nauczyciela.
Niech będzie.
CZARNE ŻYCIE MA WARTOŚĆ
-Cholera. -Trochę waży.
Zajmuję przód.
Może Złotowłosa powinna coś zjeść.
Mam batoniki zbożowe.
Gotowi?
Emma?
-Co jest? -Przepraszam.
Kurwa, przestań!
Alice!
Alice, widziałaś Emmę?
Nie, gdzieś zniknęła.
Widzisz ją z góry?
-Obróć się. -Już.
Nie.
-Zadzwoń do niej. -Dzwoniłam. Nie jestem głupia.
Jezu, zluzuj.
-Chcesz... -Postaw mnie.
Dzięki.
Co się dzieje?
Co? Nie znam cię. Chcę pogadać z koleżanką.
Sekundę.
Gdzie ostatnio była?
Grała z ludźmi
w piwnego ping-ponga.
-Ale to było dawno. -Już dawno.
-Nie pamiętam. -Jak dawno temu, pół godziny?
Raczej godzinę albo dwie.
Dwie godziny? Może być wszędzie.
Wiem!
Kogo szukamy?
-Kim jesteś? -Nie.
-Czemu ciągle wracasz? -Maddy.
To Rafael z seminarium o konflikcie w Izraelu.
Jezu.
Przepraszam, myślałam, że jesteś randomem.
-Wybacz. -Jasne.
Pewnie nadal się tu kręci.
Kogo szukacie?
Mojej siostry, Emmy.
Jest ładna.
Sean, za wolno jedziesz.
-Nieprawda. -To wygląda podejrzanie.
-Sean. -Co?
Patrz.
-Cholera. -Kontrola trzeźwości.
-Nie rzucaj tak. -Przepraszam.
Jak pijany jesteś?
W ogóle. Jest spoko.
Tylko mocno walnąłem w wiadro.
Jestem zrobiony.
Czemu ty prowadzisz?
-Zawsze ja prowadzę. -Zatrzymaj się.
-Czemu? -Ja poprowadzę.
Ty jesteś totalnie zjarany.
Dobra.
Jeszcze dłużej nam zejdzie.
-Zatrzymaj się. -Jezu, dobra.
Zawsze robisz aferę z niczego.
To impreza Omikronów.
Tylko mówię, że jest bliżej
niż szpital.
Schowajmy ją tam.
W tym ciemnym miejscu.
A potem komuś powiemy i się nią zajmą.
Może być, Złotko?
„Brzmi jak świetny pomysł. Jesteś geniuszem”.
-Otworzyła oczy. -Tak.
Nie.
Nie wyrzucimy jej w krzaki.
-Tak nie można. -Kto mówi o wyrzucaniu?
Oddajemy ją, skąd przyszła.
Znajdą ją i jej pomogą.
A my pojedziemy ratować twoje grzybowe dzieci.
I o wszystkim zapomnimy.
Zostawmy ją i jedźmy.
Ktoś musi stanąć na czatach,
-żeby nie było gapiów. -Tak.
Kunle, idź.
Dobra, idziemy.
Omikron!
-Stop. -Kurwa, co jest?
Jak leci?
Tak jest.
Cholera.
Szczają na nasz święty totem!
-Kurwa. -Ciągle go nam obsikują.
Gamma Tau!
Ty jebana pizdo.
-Już po tobie. -Cholera.
Szybko, wskakujcie.
Jedź!
Chuj wam w dupę!
Wypierdalać!
Jedź!
Pierdol się!
Co się stało? Czemu w nas rzucają?
Wzięli mnie za Gamma Tau.
Rasistowskie chuje.
Nie wiem, czy to rasizm. Był tam jeden inny gość.
O czym ty mówisz?
Czekaj. Już.
Wyglądasz jak Profesor X. Świetnie.
Może izotonik?
Nie ma w składzie owoców, ale to tylko 80 kalorii. Pij.
Mówiłem, że to zły pomysł.
Trzeba było jechać do szpitala.
-Stań. Ja poprowadzę. -Właśnie tak.
Nie!
Skończmy to.
-Zatrzymaj się. -Co chcesz zrobić?
Nic. Zamknij ryj. Niczego nie zrobisz.
-Muszę siku. -Ja poprowadzę.
Złotowłosa musi oddać mocz.
Byle nie w moim wozie.
Nie wytrzyma.
-Niech tego nie robi. -Zatrzymaj się.
Już.
STRAŻ SĄSIEDZKA W RAZIE POTRZEBY WZYWAMY POLICJĘ
Zabierz ją z mojego wozu.
Dobra.
-Możesz się tu wysikać? -Proszę.
Szukałyśmy wszędzie.
Maddy, nieprawda.
Jesteśmy nieletnie, nie wezwiemy policji.
Nie ma aplikacji z lokalizacją? Może ją znajdziemy.
Nie próbowałam.
Jest.
To kilka przecznic stąd.
-Co, kurwa? -Może się zgubiła. Znajdźmy ją.
Mogę iść z wami, jeśli chcecie.
Nie musisz.
Ale chcę.
Poza tym w tej okolicy czasem bywa niebezpiecznie.
Potrzymaj.
Przepraszam.
KURWA, ZABIJĘ CIĘ
Mam przejebane.
Nie możesz wyhodować nowych bakterii?
Nie.
Już dostałeś się do Princeton. Mogą to odwołać?
Tak, mogą.
Możesz nie wspominać o Princeton?
Nie mów tego przy Seanie.
Nie powiedziałeś mu jeszcze?
Myśli, że z nim zamieszkasz.
Nie powinien nic zakładać.
Tak, ale to słabe, że pozwalasz mu trwać w błędzie.
TO BĘDZIE LEGENDARNA NOC!
Brawo.
Możecie szybciej? Kobieta nas obserwuje.
Jaka kobieta?
-Wstawaj, ja prowadzę. -Co?
Masz paranoję, bo jesteś zrobiony.
Więc nie powinieneś prowadzić.
Dobra, niech będzie.
I tak nie chcę. Mam to w dupie.
-Masz rozwalone światło. -Co?
Zginiemy.
-Co?. -Zabiją nas.
-Umrzemy. -Nie wariuj.
Zatrzymają nas i zastrzelą.
Tak samo jak wezwiemy policję.
Tak samo jak będziemy źle oddychać.
Jest słabo, ale panikowanie nie pomoże.
Uspokój się. Spójrz na mnie.
Tak statystycznie,
ile osób zabijają policjanci?
Bardzo mały procent, prawda?
-Duży, Kunle. Co ty gadasz? -Nie.
Znacie kogoś, kogo postrzeliły gliny?
-Bo ja nie. -Nie.
Tak, kuzyna.
-Jezu, przykro mi. -Mnie też.
Nie robił nic szczególnego.
Grał w Call of Duty.
Przyjechali bez przyczyny?
Jego kumpel trochę handlował.
Jezu.
Przyjechały psy, wykopali drzwi i...
Niby strzelali, bo ich wystraszył.
Strzelili mu w dupę.
Ale z was chuje.
To nieśmieszne.
Nosi teraz worek stomijny.
Robiliście kupę do worka?
Trochę nabroił, ale na to nie zasłużył.
-Nie. Co chcesz zrobić? -Chłopaki.
Idą tu.
Widzimy, co robicie.
Nie popieramy tego.
-Widzieliśmy was. -Jedźcie stąd.
Żadnych narkotyków.
-Już jedziemy. -Precz.
Nie robimy nic złego. Mamy problem z autem.
Wrzuciliśmy zdjęcie na aplikację osiedlową.
-Jadą. -I dobrze.
Chodźmy.
Wszystko nagrałam.
Pinezka się rusza.
Chyba jest w tamtym aucie.
Uznała nas za dilerów. A jeśli wezwała gliny?
A jeśli nas zatrzymają?
Sean, co robimy?
Możemy pożyczyć auto Terence'a.
Mieszka niedaleko.
Nie ma innej opcji? Może twoja ciotka?
Jedźmy do niej.
Skręć tu w lewo.
Nie denerwuj się.
On jest najbliżej?
Ty zostań.
Chodź, Kunle.
Wszystko się kręci.
Masz.
Nawodnienie albo śmierć.
Brawo. Do dna.
Co tam?
Bobas, co tu robisz?
Przychodzę do brata.
Gdzieś tu jest.
-Kto to? -Kunle.
Zaraz wracam. Znajdę Terence'a.
-Mam... -Zostań tu.
Zostanę.
-Malik. -Kunle.
Kunle.
Kumpel Seana ze szkoły?
-Tak. I współlokator. -Spoko.
Mówicie na niego Bobas?
Tak, ale tego nie lubi.
Usiądź.
Klapnij sobie.
Siadaj.
Dawaj, odpręż się.
Buchnij sobie.
-Masz. -Nie, dzięki.
Przyda ci się.
Nie trzeba.
Gdzie łazienka?
Proszę cię.
To nagły wypadek.
Babcia Kunlego jest na łożu śmierci.
-Nie dam ci wozu. -Kunle będzie prowadził.
Błagam cię.
Gdzie jesteśmy?
Wygląda jak w getcie.
Maddy, popedałujesz? Ja się zmęczyłam.
Nie mogę, mam słabe kolana. Poza tym jesteśmy blisko.
Jak się nazywasz?
Ja jestem Carlos.
-A ty? -Emma.
Emma?
Nie zasypiaj.
Dasz radę?
-Chcesz batonik zbożowy? -Nie.
Nie? W porządku.
Co studiujesz?
Ja lotnictwo i kosmonautykę.
Budowanie rakiet.
Takie rzeczy...
Nie zasypiaj.
Lubisz kosmos?
Rakiety?
Takie rzeczy?
Zawsze marzyłem, by polecieć na Marsa.
Też byś chciała?
Emma?
Na którym jesteś roku?
Na którym roku?
Dwunastym.
Dwunastym?
Masz na myśli dwunastą klasę w liceum?
Siostra zabroniła o tym mówić.
Nienawidzi mnie.
Nie.
Nie chce ze mną nigdzie wychodzić.
Już dobrze.
Nienawidzi mnie.
Nieprawda.
Lubi cię.
Mówiła mi.
-Naprawdę? -Tak.
Tak mówiła.
Już dobrze.
Wszystko dobrze.
Nigdzie mnie nie zabiera.
A z nią jest zawsze tak fajnie.
Siostrą jest się na zawsze.
„Dam ci 100 $”.
DAM KOMUŚ 100 $ ZA PÓJŚCIE DO LABU
ORION - NIE ZAMKNĄŁEŚ LODÓWKI?! LIZ S. - JA NIE DAM RADY. MOŻE THOMAS?
THOMAS C. - JESTEM W CABO Z BRIANEM SORKI, STARY... POWODZENIA
Ludzie czekają.
Sorki.
Chowałeś się w kiblu?
Nie.
Co? Nie.
Patrz.
Kurde, nieźle.
Chłopaki?
Czemu wyszedłeś z wozu?
Idź na dwór.
Ona to piła.
-To jest... -Zabójczy poncz.
„Zabójczy poncz”? Skąd ta nazwa?
Sorki, Terence.
Co się dzieje?
Znaleźliśmy ją. Nie znamy jej, ale...
Nazywa się Emma.
Powiedziała, że jest w liceum.
-Kurwa! -Ja pierdolę!
Nie!
Bierz trawę!
Znaleźliście w domu nieprzytomne,
być może naćpane białe dziecko,
jeszcze bardziej je upiliście i przywieźliście tu?
Wiesz, że jestem na warunkowym. Okłamałeś mnie.
Kunle, twoja babcia umiera?
Chcemy jej pomóc.
Daj kluczyki.
Dawaj.
Jedziemy do szpitala.
Nie moim autem.
-Bierz je. -Co robisz?
Nie ma czasu na kłótnie.
Musimy jechać.
Chodźmy.
Nie idź z nimi. Oszalałeś?
Jeśli coś jej się stanie, im nic nie będzie.
Ujdzie im to na sucho. Ale nie tobie.
Kunle nie jest z rodziny bogatych dentystów?
Sean?
Niech oni się tym zajmą.
Powinna tutaj być. Patrzcie.
Który dom?
Wiecie co?
Wy tu zostańcie, ja sprawdzę.
Przepraszam. Mogę pomóc?
Zgubiliście się?
Nie, dziękujemy.
Dobrej nocy.
Biały chłopak w prześcieradle.
-Co? -Nie pojadę, jeśli się nie zapniesz.
Już zapinam.
Muszę usłyszeć kliknięcie.
-Słyszysz? -Jedziemy.
Możemy pojechać przez las.
Trochę dłuższa trasa, ale raczej nas nie zatrzymają.
-„Raczej”? -Musi trafić do szpitala.
Będziemy musieli robić trasę na przyspieszeniu.
Da radę.
Chciałeś prowadzić? Przykro mi,
ale piłeś i jarałeś od 15.
Tak, to prawda.
Wybacz mi.
Mogłem przewidzieć
tę mało prawdopodobną sytuację.
Odetchnijmy wszyscy głęboko.
Gramy w jednej drużynie, tak?
-Ktoś chce batonika? -Carlos, błagam.
Skończ z tymi batonikami.
Nikt nie chce batoników zbożowych.
Chcę, by to się skończyło.
Dowieźć ją bezpiecznie, uratować kultury
i iść wreszcie spać.
I zrobić legendarną trasę.
Ja nadal mam dużo energii.
Idźcie beze mnie.
Nie jestem w nastroju.
Pilnuj jej tam.
Jasne.
Taką miał chyba rejestrację.
Siostra wsiadła do auta z trzema czarnymi bądź latynoskimi
-mężczyznami. -Co ma pani na myśli?
Mówi pani, że jeden otworzył drzwi, a ona wsiadła.
-Zmusili ją? -Żartuje pani?
Czemu miałaby wsiąść do auta z trzema obcymi facetami?
Ma 17 lat!
Próbuję zrozumieć pani problem.
Sugeruje pani, że jestem rasistką, a to nieprawda.
O co pani chodzi?
-Siostra potrzebuje pomocy. -Jest pani pijana?
Jakie to ma znaczenie?
Wszystko widziałam!
Dzień dobry, przepraszam.
Koleżanka jest zdenerwowana. W końcu to jej siostra.
Możecie to sprawdzić? Znamy jej lokalizację.
Wyślemy funkcjonariusza.
Dziękuję.
Żyje?
Żyjesz?
Tak.
Gdzie jesteśmy?
Napij się.
Kim jesteś?
Wszystko dobrze.
Gdzie jesteśmy?
-Siedź. -Dokąd mnie wieziecie?
Już dobrze.
Uspokój się!
Opanuj ją.
Cholera!
Zaraz.
Co się stało?
Wracaj!
-Carlos! -Złapię ją.
Kurwa!
Emma, wracaj!
-Rozbili mi wóz. -Emma!
Chcemy ci pomóc!
Kurwa!
Moje auto.
-Chodź. -Już.
Jest szybka.
Złotowłosa!
-O kurwa. -Co?
-Twój nos. -Wszystko dobrze?
Dobra robota.
-To krew. -Tak.
Jest dobrze? Powiedz coś.
-Jak wyglądam? -Słabo.
-Złamany nos. -Pobiegła tam.
Laska uciekła.
Znajdźmy ją.
Spacerek.
Złotowłosa!
Emma!
Gdzie jesteś?
Wróć, proszę!
Chcemy ci pomóc!
Ruszają się?
Nie, stoją w miejscu.
Możesz jechać szybciej?
Próbuję.
Zamienimy się?
To nie takie trudne. Ogarniesz.
-Czemu stanęli? -Na pewno?
Dobra, może to jednak dobry pomysł.
-Nie możemy stawać. -Sekundę.
Nie możemy.
Co?
Alice całą noc cię wozi. Okaż jej trochę wdzięczności.
-To nic. -Słucham?
Jesteś świetną dziewczyną i zasługujesz na więcej.
Ty tak poważnie?
Nawet mnie nie znasz.
Nie rób za rycerza na białym koniu.
Stresuję się, bo porwali mi siostrę,
a laska z pogotowia była suką.
Nie bądź otwarcie niemiła.
Sorki, mam ciężki wieczór!
Wspieramy cię, Maddy.
Zabrałaś licealistkę na imprezę i jej nie pilnowałaś. Teraz masz, kurwa.
Wsiadaj na rower. Jedziemy.
-Wsiadaj. -Tak.
Ślady tu się kończą.
Musi gdzieś tu być.
Albo cofnęła się...
Albo, bez obrazy,
gówno wiesz o tropieniu ludzi.
Jestem harcerzem. Ćwiczyłem to.
To nie jest harcerstwo.
Ani gra komputerowa.
Nie możemy jej zresetować, jeśli się mylisz.
Nic nie widzę. A ty?
Sean, widzisz coś? Ja nie.
Oddychaj.
A jeśli ona umrze?
Czemu cię posłuchałem? Co za jebana głupota.
Bez sensu. Chciałem wezwać pogotowie, ale mi zabroniłeś.
Nie pozwoliłeś zadzwonić.
A teraz patrz.
Nie pozwoliłem? Jestem twoim wychowawcą?
Postanowiłeś nie dzwonić. Wspólnie zdecydowaliśmy.
-Nie zmusił cię. -Poważnie?
Byłoby na ciebie.
Ale wiedziałeś, że mam rację.
I jesteś pizdą.
-Co? -Jestem pizdą?
-Tak. -Całą noc trzęsiesz portkami.
-Jestem pizdą? -Nie mówcie tak.
To seksistowskie.
Waginy są silne, umieją przetrwać poród.
Wyzywajcie się od tchórzy.
Albo chociaż od siurków.
Nie bądź seksistowskim tchórzem i siurkiem.
-Nie wierzę. -Seksistowski tchórz i siurek.
-Tym jesteś. -Nie bądź szmatą.
Jestem szmatą?
-Też seksistowskie. -Spokojnie.
Powiedz to.
Musiałeś spędzić dziś dwie minuty z prawdziwymi czarnymi facetami
i się schowałeś.
-Kto? -Ty!
-Spoko, nadal cię kocham. -Nie chowałem się.
Dobra, zróbmy to.
Co mam powiedzieć? Przepraszam, że rodzice są lekarzami.
Żałuję, że miałem szczęśliwe dzieciństwo.
Nie masz prawa mi odebrać mojej czarnej tożsamości.
Czy możemy...
Pozwól mu mówić. Kunle się wściekł.
To zabawne,
że uważasz się za tak mądrego.
Wielki z ciebie cwaniak. Bo co?
Bo wiesz, gdzie kupić kwas?
Wiesz co, Carlos?
-On brał prochy. -Wiem.
Wielkie brawa, kutafonie! Brałeś prochy!
Ale kogo to obchodzi?
Bycie naćpanym
nie czyni z ciebie jebanego filozofa.
Tylko psuje ci mózg.
-Podoba mi się ten Kunle. -Cieszę się.
Zajebiście. Odwaliło ci.
Pierwszy raz używasz swojej ciemnej karnacji.
Ekstra.
To było świetne.
Wyluzuj, dobra? Daj telefon.
-Carlos, daj telefon. -Spokojnie.
Dawaj.
-Nie... -Daj.
Uspokój się. Nie mamy czasu.
Zgubiliśmy ją!
Przez ciebie zgubiliśmy laskę w lesie!
Kurwa!
Nieźle.
Dawaj mi...
-Widzisz? -Kurwa!
Przestańmy się kłócić. To do niczego nie prowadzi!
No już.
Zagłosujmy, skoro kutasowi odwala.
Kto jest za wezwaniem policji?
-Jak się czujesz? -Wspaniale.
Naprawdę świetnie.
Jesteście tchórzami.
-Jesteśmy tchórzami. -Zostaw mnie!
Co on ci zrobił?
Mamy ją.
Jak wlazła na drzewo?
Kiedyś będziemy o tym opowiadać.
Pamiętacie, jak na pierwszym roku wkradliśmy się do Podziemia?
Utknąłeś w oknie jak Kubuś Puchatek.
Tak mówiłeś.
Potem wróciliśmy do domu
i oglądaliśmy na YouTubie fragmenty bajek o Puchatku z lat 70.
Tak, wtedy się zakumplowaliśmy.
Mamy rocznicę przyjaźni.
Zatoczyliśmy krąg.
Razem pójdziemy do Podziemia.
Idealna pora. To nasza ostatnia szansa.
Musisz iść z nami.
Nie bądź miękką frytą.
Jestem zmęczony.
Ale wy idźcie.
-Trudno, niech będzie frytą. -Weź, Kunle.
Nie mogę.
Albo ja, albo ty.
Ma tylko dwie wejściówki.
Sean ma bilet dla siebie i jednej osoby.
Powinieneś iść.
Jebany kabel.
Nie sądziłem, że zechcesz pójść.
Jasne.
Myślałem, że będziesz grał w grę.
Tak.
Tak by było.
Grałbym w grę.
Los.
To nic.
Patrzcie.
Chodźcie.
Zadzwoń znowu.
Poważnie.
W czym mogę pomóc?
To znowu my.
W sprawie dziewczyny.
Znaleźliśmy ich. Jesteśmy w ukryciu.
Musiało się stać coś niedobrego.
Wzięli ją do lasu. Wygląda na nieprzytomną.
Czemu to powiedziałeś? Zraniłeś go.
Co z tobą nie tak?
Nie pytaj. Co z tobą?
-Nikogo nie zraniłem. -To całe...
Obchodzi cię tylko ta imprezowa trasa.
To nie powinien być twój priorytet.
Zaraz kończymy szkołę, a ty nic nie osiągnąłeś.
Jesteś zbyt inteligentny, żeby nie mieć planu.
-Lokalizacja? -Gdzie jesteśmy?
Jesteśmy na Highland Road.
-Proszę pani? -Muszę wiedzieć, co z nią.
Wracaj tu!
-Sean... -Zamknij już się.
Mam dość słuchania pogadanek.
Może nie powinniśmy mieszkać razem.
Wiesz co?
To chyba dobry moment.
Idę na Princeton.
Więc nie będziemy mieszkać razem.
Brawo. Princeton! Gratulacje, Kunle.
Udało ci się. Jebać ciebie i Princeton.
I co ty na to?
-Bardzo dojrzałe. -Twoje kultury
-mogły już wykitować. -Nieźle.
-Naprawdę dojrzałe. -Jebać twoje dzieci.
Ona ma kija.
-Słuchaj. -Ja to załatwię.
-Nie rób tego. -Kunle, nie jesteś liderem.
Dawaj.
-Cholera! -No już.
Kłócą się z naszą znajomą. Co mamy robić?
Nie ingerujcie.
-Przestań! -Cholera.
-Co z nią zrobiliście? -Z kim?
-Z Emmą! -Kto to Emma?
-Złotowłosa. -Jesteśmy jej znajomymi.
Nie znamy jej...
-Nie! -Przestań!
-Oddaj to. -Puść!
-Silna białaska. -W porządku?
Ma gaz. Cholera.
-Ruchy. -Kurwa!
To właśnie... Widzisz? Karma.
-Wiem. -Widzisz?
-Kurwa! -W porządku?
Wszystko dobrze? Nic nie zrobiliśmy.
-Cholera. -Chcemy jej pomóc.
Tyle.
Musisz wypłukać oczy.
Wypłucz je.
-Nie podchodź. -Kurwa.
Ręce do góry.
Nie ruszać się.
Pomagamy jej.
-Na ziemię. -To pomyłka.
Nic nie zrobiliśmy.
Jesteśmy niewinni.
Zabieramy ją do szpitala.
-Jesteście aresztowani. -Jebane gliny.
Nie ruszać się.
-Ale piecze. -Leżeć na ziemi.
Kurwa!
To nie policja.
Kurwa, co wy robicie?
Ma świecące buty. Czemu udajesz glinę?
-Kurwa, to nielegalne. -Zaraz, Rafa?
-Co tu robisz? -A ty?
Wjechaliśmy w rów i...
-Szukaliśmy jej siostry. -Znasz ich?
To mój kuzyn.
Jesteśmy rodziną.
Co tu się dzieje? Nie podchodźcie!
Suko, jak psikniesz,
-będą kłopoty, -Nie...
-Cofnąć się! -Nie wyzywaj jej od suk.
Przepraszam. Możecie ją uspokoić?
-Uspokój się. -Nie porwaliście jej?
-Co, kurwa? -Nawet jej nie znamy.
Macie laskę w aucie.
-Zaraz. To twój kuzyn? -Tak.
Nie wyglądacie...
-Jest mega biały. -Jestem mieszany.
-Co tu robicie? -Wieziemy ją do szpitala.
Znaleźliśmy ją u nas nieprzytomną.
Znaleźliście ją? Gówno prawda!
-Czemu miałbym kłamać? -Pozwól mu wyjaśnić.
-Chcę pogadać z siostrą. -Proszę.
-Już. Jezu. -Emma?
Znaleźliśmy ją u nas na podłodze.
Emma, zrobili ci coś?
Czy coś...
Biała laska, czarni faceci. Co mówiłem?
Jak nas znaleźliście?
Przez aplikację.
Ona nie ma komórki.
Tam nie szukaliśmy.
Nic nie słyszę.
Jeśli oddycha, to jej serce bije.
Tylko pomagam.
-Pomagasz? -Tak.
To czemu jesteśmy w lesie?
Czemu pojechaliście do jakiegoś domu?
Żeby uniknąć zatrzymania.
Mam zepsute światło.
Chcieliśmy wziąć inne auto...
Wiem, że to brzmi dziwnie.
-Zepsute światło. -Tak.
Kłamią.
Jaki masz problem?
Mówił, że światło jest zepsute. Czemu robicie z nas tych złych?
Czemu tak szybko użyłaś gazu pieprzowego?
-Bo jesteśmy czarni? -Nie! Co?
A może to jedno wielkie nieporozumienie?
-Nawet się zgadza. -Wierzysz im?
-Jesteś debilką? -Nie, Maddy, nie jestem.
On naprawdę chce pomóc.
-Przepraszam. -Nie dotykaj.
On zrobił kurs.
-Zna się. -Ile wypiła?
-Nie wiem. -Ciągle jej się pogarsza.
Dużo wymiotowała. Nie wiem, czy wystarczająco.
Nic jej nie będzie?
Nie umrze?
-Kiedy dzwoniliście? -Minęło 10 minut.
Nie umieją nas znaleźć.
Robi się zimna.
Musimy wziąć ją do szpitala.
Mam lepszy pomysł.
Może się stąd wyniesiemy?
-Pomoc już jedzie. -Nie zostawimy ich.
Robi się zimna.
Chuj mnie jej temperatura. Martwię się tylko o nas.
Resztę mam w dupie.
Takie to dla ciebie ważne?
Masz, chłopaczku. Bierz brykę.
Ludzie ze skórą ciemniejszą od papierowej torby powinni się zmyć.
-Carlos. -Nie zostawimy ich.
Zostawimy. Mówiła, że już tu jadą.
Nie chcę zostać hashtagiem. Kunle!
Dlaczego tak wygląda?
Czemu ma siniaki?
Zrobiliśmy to.
To, czego chciałeś.
Dostała pomoc. Chodźmy.
Są zbyt pijani, żeby prowadzić.
Ja pojadę.
Nie wygłupiaj się.
Nie zostawimy ich.
Nic jej nie będzie.
Będzie dobrze.
Jak chcecie.
Będziecie zgrywać bohaterów?
Ja odpadam.
Nie dlatego, że jestem tchórzem.
Możecie tak sobie myśleć.
Proszę.
Chcę dożyć jutra.
Ale znajomi chcą pomagać białasom.
Uważaj, Kunle.
Musimy jechać.
-Zamknij drzwi. -Szybko.
Co?
Trzeba zrobić RKO.
Chyba...
Mam się zatrzymać?
-Stanąć? -Nie.
Musimy jechać. Pomożesz mi ją położyć?
Potrzebujemy miejsca.
-Trzy, dwa, jeden. -Ostrożnie.
Mogę przytrzymać jej głowę.
-Chwila. -Już.
Już dobrze.
Nie robiłem tego na człowieku.
Dasz radę.
-Dobra. -Dasz radę.
-Umiesz to. -Masz rację.
Tak.
Tutaj. Dobra.
Mógłbyś nie śpiewać?
To żeby zachować tempo ucisków. Widziałam na Redditcie.
Czemu wy też śpiewacie?
-Nie, tylko refren. -Dobra.
-Kurwa. -Co zrobić? Zatrzymać się?
Włącz awaryjne.
Nie wiem, gdzie to jest.
Zatrzymać się.
Wypuścić zakładnika.
Nie ma tu zakładników.
Źle to wygląda.
Zatrzymać się.
Wypuścić zakładnika.
Cholera.
Bierzemy ją do szpitala!
-Skręć w prawo. -Zaraz.
Cholera!
Błagam, kurwa.
Myślą, że was porwaliśmy.
Zatrzymać się.
Zaraz.
Dawaj.
Emma, proszę.
To moja wina.
Maddy.
Nie chciałam się pokazywać z licealistką.
-Proszę cię. -Jestem taka głupia.
Już prawie jesteśmy.
Zatrzymać się.
-Kurwa. -W prawo.
Prawo?
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Skręcam.
Natychmiast wyjść z pojazdu.
Liczę do trzech.
Musimy wysiąść.
-Jeden... -Idź, Carlos.
Jak otworzyć drzwi?
Maddy, słuchaj.
Najpierw my.
Trzy.
To pomyłka.
Ręce do góry.
Chciałem jej pomóc.
Tylko pomagałem.
Nic nie zrobiłem.
Siostra potrzebuje lekarza.
-Odsuń się. -Proszę posłuchać.
-Lekarza. -On nic nie zrobił.
Niech pan patrzy. Moja siostra umiera.
Nic nie zrobiłem.
Ona potrzebuje lekarza.
Chcę do domu.
Co robicie? Pomóżcie mojej siostrze!
Trzeba jej pomóc!
Spójrz, kurwa! Ona tu umiera.
Sprowadźcie pomoc!
-Proszę, Emma! -Potrzeba lekarza!
Nie podnoś się.
Muszę ją zobaczyć.
Puść mnie!
-Ostrożnie. -Emma.
Nie mogła znaleźć siostry.
Dobrze.
Puszczę was. Macie nauczkę.
Nic jej nie będzie?
Nie mogę obiecać, ale raczej nie.
Kiedy ktoś jest nieprzytomny,
trzeba wezwać specjalistów. Jasne?
STRAŻ SĄSIEDZKA
W porządku?
Tak. Chcę tylko...
Chcę iść...
Chcę rzucić okiem na bakterie.
Może coś da się uratować.
Masz prawo być wstrząśnięty.
Nic mi nie jest.
Jest w porządku.
-Kunle. -Poważnie.
Jesteś bohaterem.
To, co zrobiłeś...
Byłeś dziś zajebisty. Jasne?
Poważnie.
Mało się nie posikałem.
Ja trochę chyba tak.
Laboratorium?
Tak.
Prowadź.
Sean.
Żyjesz, stary.
Tak, żyję.
Chyba miałeś legendarną noc.
Jak Złotowłosa?
Nic jej nie będzie.
-To dobrze. -Możesz...
Przepraszam.
Próbowałem zablokować widelcem, ale nie wyszło.
Przyciskałem ciałem.
Nie wiem, jak się poznaje, czy bakterie nadal żyją.
Chyba pójdę...
Łazienka.
Przepraszam.
Serio. Wiem, że...
Przepraszam za wszystko.
Że cię zostawiłem.
Że straszyłem śmiercią twoich dzieci.
Przepraszam cię.
Dam znać Princeton, że to moja wina.
Wiesz,
była chwila...
Musiałem wykonać RKO.
To było straszne.
Serio.
Pojawiły się gliny.
Jeden miał broń. Celował mi w twarz.
Ciągle powtarzałem:
„Chcę tylko pomóc.
„Nie zrobiliśmy nic złego”.
To nie miało znaczenia.
Rzucił mnie na ziemię.
Celował we mnie.
Byłem pewien, że zaraz umrę.
Nigdy więcej nie chcę się tak czuć.
Czułem kompletną niemoc.
Czułem się...
zupełnie bezradny.
Nie zrobiłem nic złego. Chciałem tylko...
Miałeś rację.
Mówiłeś, że tak będzie. I tak się stało.
Miałeś rację. Dlatego odszedłeś.
Nie obwiniam cię za to.
Nie chcę się tak czuć.
Przykro mi, że to się stało.
-Tak mi przykro. -W porządku.
-Nie. -Naprawdę.
Jest w porządku.
To nie wstyd.
Byłem przerażony.
Wiem.
Już dobrze.
Wiem.
Tak się bałem.
Przykro mi.
Przepraszam, że nie wyszło z legendarną trasą.
Jebać trasę.
Prawie straciłem brata.
W dupie mam imprezy.
To nie o to chodziło.
Nie o imprezy.
Kiedy dowiedziałem się o Princeton,
-byłem mega szczęśliwy. -Co?
Wiedziałeś?
Tak, wcześniej niż ty.
Znalazłem w poczcie wielką kopertę.
Błagam cię, stary.
Wszyscy wiedzą, że zostaniesz Barackiem Obamą
grzybów i bakterii.
Dostaniesz Nobla, stary.
Będziesz miał biogram na Wikipedii.
Zmienisz świat.
Nie będziesz pamiętał tego wszystkiego.
Boję się tego.
Że słowem nie piśniesz.
Wyjedziesz i tyle.
Próbowałem coś zrobić.
Wymyśliłem tę trasę.
Trafilibyśmy do Galerii Pierwszych Razów.
Sam nie wiem.
To byłby dowód, że byliśmy tu razem.
Że się kumplowaliśmy.
Proszę, Sean.
Nadal będziemy kumplami.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Tak, jesteśmy.
Chciałem ci powiedzieć o Princeton.
Naprawdę. Nawet nie wiem, czy chcę jechać.
-Jasne. -Poważnie.
-Jesteśmy wzruszeni, nie głupi. -Nie jestem pewien.
To Princeton.
Musisz iść.
Zasłużyłeś sobie na to.
Nie mam pracy, mogę zamieszkać bliżej ciebie.
Gdzie jest Princeton?
W New Jersey.
-Kurwa. -Wiem.
-New Jersey. -Mogłem to przemyśleć.
To nie tak.
To niby New Jersey,
ale blisko do Filadelfii i Nowego Jorku.
Przynajmniej... Nie piłbym tego.
To woda. Chce mi się pić.
Ty też możesz trafić na Wikipedię.
Ale musisz napisać pracę, skończyć szkołę...
-Kurwa. -Krok po kroku.
Nie ma sensu robić planów. Musimy...
Wyluzuj.
Koniec pogadanek, tak?
Koniec pogadanek.
-Chodź tu. -Kocham cię.
Ja ciebie też.
Grupowy uścisk nadchodzi!
Jezu, dobra.
Wpuśćcie mnie.
Musisz przesunąć nerkę.
-Wbijasz mi ją w bok. -Przytulas.
Miłe uczucie, co?
Świetnie.
Nie ruszaj się w pionie.
Nie rób tak. Wystarczy.
-Los. -Sorki.
Jest dobrze.
W porządku.
Jestem wyczerpany.
I kurewsko głodny.
Rety, Sean.
Co za niespotykany, rzadki problem.
Ciekawe, czy da się go rozwiązać.
Grzebie w nerce.
Idę z pomocą.
Tak jest.
Przydają się.
Dawaj.
Zachowaj sobie.
Jestem totalnie zrobiony.
Carlos, uciekałeś przed psami?
Trochę.
To nie nasza sprawa.
Nie nasza sprawa.
GRATULACJE, KUNLE! JESTEŚMY DUMNI!
Deser podano
-Dziękuję. -Proszę.
I jak?
Słodkie. Czujesz?
Biodra nie kłamią.
Nieźle. Biodra nie kłamią. Trochę ćwiczyłem.
Słyszałem, że tańczysz.
-Owszem. -Trochę ćwiczyłem.
-Możemy... -Możemy?
-Koniecznie. -Dobra.
Dolewkę?
-Wystarczy, dzięki. -Nie ma za co.
Otworzysz?
Muszę...
Zaraz wracam.
Już idę.
Jest Carlos?
Zaczekaj chwilę.
Carlos, chodź.
Dobra, już.
-Cześć. -Emma, to Kunle i Carlos.
Uratowali cię.
Nie chcemy przeszkadzać, tylko szybko coś powiemy.
Ty pierwsza.
Dziękuję.
Za wszystko.
Za podwózkę do szpitala.
Przepraszam, że się włamałam i wszystko wam obrzygałam.
Straszny obciach.
Mieszkam dwa domy stąd.
Myślała, że wraca do mnie.
Tak nam się wydaje.
Nie ma pewności, bo nic nie pamiętam.
Możemy oddać kasę
-za pranie dywanów albo... -Nie trzeba.
-Mamy parkiet. -Jasne.
Albo za auto.
W porządku. Dobrze, że nic ci nie jest.
Emma, idź już. Ja muszę z nimi pogadać.
Jasne.
Świetnie.
Chcę coś powiedzieć.
Chwilkę.
„Kunle, Carlos.
„Chcę z całego serca was przeprosić
„za wydarzenia z tamtej nocy.
„Pracuję nad sobą
„i swoim wkładem w ten świat. Chcę”...
Zostawię w skrzynce.
DYLEMAT
SEAN, KUNLE I CARLOS
JAKO PIERWSI WKRADLI SIĘ DO GALERII PIERWSZYCH RAZÓW
Napisy: Natalia Kłopotek