Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witajcie w Hollywood Bowl!
Nazywam się Lin-Manuel Miranda.
Wraz z nominowaną do Oscara kompozytorką Germaine Franco,
odpowiadałem za muzykę do filmu Nasze magiczne Encanto.
Jestem dumny z pracy
nad sześćdziesiątym filmem pełnometrażowym Walt Disney Animation
i cieszę się, że mogę brać udział
w obchodach setnej rocznicy istnienia studia Walta Disneya.
Wszyscy pracujący nad Encanto, scenarzyści, reżyserzy, animatorzy,
mieli jeden cel:
Przenieść na ekran podróż niezwykłej, wielopokoleniowej, kolumbijskiej rodziny
z całą jej złożonością i talentem.
W pracy nad filmem wykorzystaliśmy własne historie rodzinne,
elementy naszej kultury, ciekawostki i osobliwości.
Mamy nadzieję, że w rodzinie Madrigal
dostrzeżecie także swoich bliskich
i że piosenki przypomną wam o waszych własnych historiach.
Nikt chyba nie spodziewał się światowego fenomenu i koncertu
w Hollywood Bowl.
Dzisiejszy wieczór upłynie pod znakiem pierwszych razów.
Film powstał podczas pandemii,
więc obsada dopiero dziś po raz pierwszy
wykona wszystkie utwory
na żywo, na jednej scenie, w tym samym czasie.
Dziś, po raz pierwszy, gościmy wspaniałych artystów z Kolumbii.
Andrésa Cepedę i nieśmiertelnego Carlosa Vivesa.
Od siebie dodam, że całe życie słyszałem o koncertach w Hollywood Bowl,
ale pochodzę z Washington Heights. Zdradzę wam zatem,
że to mój pierwszy występ w Hollywood Bowl.
Chciałem, by był to wyjątkowy spektakl,
zbudowaliśmy więc casitę.
Zapraszam na Nasze magiczne Encanto!
Przynieś dumę rodzinie!
Casita, o, tak!
Szuflady!
Podłogi!
Drzwi! Zaczynamy!
Oto nasz dom, jest w nim każda generacja
Jest pełen muzyki i tętni własnym rytmem
Oto moja rodzina, lśniąca konstelacja
Tak wiele gwiazd. Każda może świecić
Tak dla jasności, tutaj rządzi Abuela
Przyprowadziła nas tu tak dawno temu
Każdego roku nasze dary rosną w siłę
Jest tyle rzeczy, o których musicie się dowiedzieć, więc...
Wita was rodzina Madrigal
Dom rodziny Madrigal Ruszajmy!
Tu każdy jest fantastyczny i magiczny
Jestem z rodziny Madrigal
Ojej, to oni!
- Jakie mają dary? - Nie pamiętam wszystkich!
- Nie wiem, kto jest kim. - Uspokójcie się.
Nie dam rady się uspokoić!
Opowiadaj! Jakie masz moce?
Powiedz, co potraficie!
I dlatego kawa jest dla dorosłych.
Tía Pepa humorem czaruje pogodę
Gdy jest jej smutno, temperatura wariuje
- A Tío Bruno - Nie rozmawiamy o Bruno
Ponoć zobaczył kiedyś przyszłość, a potem zniknął
A to moja mama Julieta, już o niej mówię
Prawdę mówiąc potrafi leczyć swoimi potrawami
Jej przepisy to prawdziwe lekarstwa
Jesteście pod wrażeniem? To pomyślcie, jak ja się czuję... Mamo!
Wita was rodzina Madrigal
Oto dom rodziny Madrigal
Przepuście mnie
Wiem, że brzmi to fantastycznie i magicznie
ale jestem z rodziny Madrigal
Dwóch chłopaków zakochało się w rodzinie Madrigal
Teraz też należą do rodziny Madrigal
Tío Félix ożenił się z Pepą, a mój tata z Julietą
I tak Abuela stała się Abuelą Madrigal
Dalej, dalej!
Przysięgliśmy zawsze wszystkim pomagać
i zasłużyć na cud, który na nas spłynął
Miasto się rozrasta Świat się kręci
Ale praca i oddanie będą podtrzymywać cud
Każde nowe pokolenie będzie podtrzymywać cud
- Kto tu jest siostrą, kto kuzynką? - Hej!
- Tylu tu ludzi! - Jak ty to wszystko ogarniasz?
Dobrze już, dobrze.
Dom jest pełen dzieci, więc trzeba podkręcić dźwięk
A dlaczego? Bo czas już na zbiórkę wnuków!
Wnuki! Zbiórka!
Kuzynka Dolores słyszy każdy szmer
Camilo zmienia kształty
Antonio dziś otrzyma dar
Starsze siostry: Isabela i Luisa
Jedna silna, jedna wdzięczna, doskonała w każdym calu
- Isabela - Gdy wyhoduje kwiat, miasto szaleje
- Isabela - Doskonałe, złote dziecko
- Luisa, Luisa, Luisa, Luisa! - Luisa ma wielką krzepę!
Piękno i potęga nigdy się nie mylą
Tak się żyje w rodzinie Madrigal
Znacie już rodzinę Madrigal
Gdzie każdy jest fantastyczny i magiczny.
Tacy jesteśmy w rodzinie Madrigal
Adiós
A ty jaki masz dar?
Muszę lecieć, taki już żywot Madrigal
Teraz już znacie rodzinę Madrigal
Nie miała to być autobiografia
Tylko przegląd rodziny Madrigal
- Chodźmy - A Mirabel?
Najpierw Abuela potem Tía Pepa, ta od pogody
A Mirabel?
Mama Julieta uzdrowi cię jedną arepą
A Mirabel?
Tata Agustín, wypadki mu się zdarzają, ale jest poczciwy
A Mirabel?
Chcieliście wiedzieć, co robimy
- Mam siostry, kuzynki i... - Mirabel!
Mój primo Camilo nie spocznie,
- dopóki się nie uśmiechniesz - Mirabel!
Kuzynka Dolores usłyszy ten chór z kilku mil
- Mirabel! - To pan Mariano
Może pan ożenić się z moją siostrą
Tak między nami to prima donna
Za dużo powiedziałam dziękuję, ale muszę iść
- Mirabel! - Mam cudowną rodzinę
- Mirabel! - Jestem w tej rodzinie...
- Mirabel! - I cóż…
Mirabel!
Denerwujesz się?
Nie ma się czego obawiać.
Otrzymasz swój dar, otworzysz drzwi
i twój dar będzie najfajniejszy.
Jestem pewna.
Rozumiem cię.
Pewnie, mogę przyjść.
Wiedziałam, że dasz radę!
To dar, tak wyjątkowy jak ty.
Zróbmy zdjęcie!
Chodźcie wszyscy!
Wspaniała noc! Wręcz idealna!
Zbierzmy się wszyscy!
La Familia Madrigal!
Nie martw się, ani nie złość
Nie czuj żalu ani smutku
Przecież wciąż należę do rodziny Madrigal
Radzę sobie, wszystko gra
Zostanę w cieniu, gdy wy będziecie świecić
Nic nie gra, nic nie gra
Nie umiem przenosić gór
Nie umiem sprawić, by kwitły kwiaty
Nie mogę znieść kolejnej nocy w pokoju
W oczekiwaniu na cud
Nie umiem leczyć ran
Nie zapanuję nad porannym deszczem ani huraganem
Nie umiem stłumić niewypowiedzianego bólu
Wciąż czekam na cud, na cud
Wciąż idę sama
Wciąż pragnę czegoś więcej
Jakbym wciąż stała u drzwi
Pragnąc świecić waszym blaskiem
Potrzebuję zmiany
Potrzebuję szansy
Wiem tylko, że nie mogę stać w cieniu
Otwórzcie oczy
Poruszyłabym góry
Sprawiłabym, że wyrosną nowe drzewa i kwiaty
Proszę, niech ktoś powie mi tylko
Dokąd mam pójść?
Czekam na cud, na cud
Leczyłabym rany
Pokazałabym rodzinie coś nowego
Pokazałabym, jaka jestem
Lecz co mam robić?
Mam dość czekania na cud, więc ruszam
Jestem gotowa!
Proszę, jestem gotowa
Byłam cierpliwa, nieugięta i spokojna
Obdaruj mnie tak, jak obdarowałeś nas lata temu
Gdy zesłałeś nam cud
Czy już za późno na cud?
- Luisa, możesz zawrócić rzekę? - Pewnie.
- Luisa, osły wyszły z zagrody. - Pędzę!
Luisa!
Zaczekaj!
Jestem silna, nie nerwowa
Twarda jak ziemska skorupa.
Przenoszę góry i kościoły
I lśnię, bo znam swoją wartość
Nie pytam, czy robota będzie ciężka
Uchodzę za szorstką, nie do zdarcia
Diamenty? Platyna? Chwytam je i miażdżę
Biorę, co mi dają Niszczę, co każą, ale…
Pod tą maską
Wariuję jak linoskoczek na cyrkowej arenie
Pod tą maską
Czy Herkules mówił „E tam, nie będę się bił z Cerberem”?
Pod powierzchnią
Czuję, że stracę wartość jeśli się na nic nie przydam
Skaza, błąd, mała kropla
Która przeleje czarę
Co przeleje tę czarę? To…
Presja, która kapie i kapie i nigdy nie przestaje
Presja, która drąży i drąży, aż w końcu pękasz
Zostaw to siostrze Ona jest starsza
Zrzućmy na nią wszystko czego nie uniesiemy
Kim będę, jeśli tego nie udźwignę?
Jeśli ulegnę...
Presji, która trzyma i trzyma i nigdy nie wypuszcza
Presji, która tyka i tyka, aż chce się wybuchnąć
Zostaw to siostrze Ona jest silniejsza
Zobaczymy, czy wytrzyma trochę dłużej
Kim będę, jeśli nie dam rady?
Jeśli zawiodę
Pod tą maską
Skrywam nerwy, ale jest coraz gorzej
Martwię się, że coś wyrządzi nam krzywdę
Pod tą maską
Statek nie skręca choć wie, jak wielka jest lodowa góra
Pod tą maską
Myślę, po co żyję Czy zdołam to zatrzymać?
Gdy ustawisz domino, wystarczy lekki podmuch
Próbujesz to zatrzymać, ale wszystko się wali
A gdybym mogła zrzucić
Ciężkie brzemię oczekiwań?
Czy zrobiłabym miejsce dla radości
Spokoju lub zwykłej przyjemności?
Tymczasem patrzymy, jak ciągła presja
Wzrasta i wzrasta
Bo wiemy tylko, że
Presja kapie i kapie i nigdy nie przestaje
Presja drąży i drąży, aż w końcu pękasz
Zostaw to siostrze przecież to nie boli…
Zobaczymy, czy dźwignie każdy ciężar tej rodziny
Patrzcie jak się schyla i zgina choć nigdy się nie łamie
Żadnych błędow
Tylko presja, która trzyma i trzyma i nigdy nie wypuszcza
Presja, która tyka i tyka, aż chce się wybuchnąć
Zostaw to siostrze i nie myśl o tym
Czy taka presja nie zwaliłaby cię z nóg
Kim jestem jeśli nie mam tego, co trzeba?
Zero skaz, zero usterek, zero błędów
Zero presji
Tía Pepa?
A gdyby tak Bruno...
Gdyby miał o kimś wizję,
- co by to znaczyło dla tego kogoś? - Nie rozmawiamy o Bruno.
Wiem. Ale tak hipotetycznie, gdyby cię zobaczył…
Mirabel, proszę,
musimy się przygotować na wizytę Guzmánów.
Ciekawi mnie tylko, czy ta wizja byłaby ogólnie pozytywna
czy mniej pozytywna...
- To był koszmar! - Félix!
Powinna o tym wiedzieć, Pepi, powinna wiedzieć.
Nie mówimy o Brunie.
Widział jakieś okropieństwa.
A potem…
Bum! Wszystko się spełniało.
Nie rozmawiamy o Brunie.
A jeśli nie rozumiało się tych wizji?
Trzeba było je rozgryźć, bo musiały się spełnić.
Nie rozmawiamy o Brunie, nie, nie, nie
Nie rozmawiamy o Brunie, ale…
- To było w dzień mojego ślubu - W dzień naszego ślubu
Szykowaliśmy się, a niebo było bez chmur
Chmurom wstęp wzbroniony
Bruno wszedł z podłym uśmieszkiem
- I grzmot! - Kto opowiada, ty czy ja?
Wybacz, mi vida, mów dalej
- Bruno powiedział „Zanosi się na deszcz” - Co nam powiedział?
Powódź zalała moje myśli
Abuelo, przynieś parasole
Wzięliśmy ślub w huraganie
Był to radosny dzień, ale tak czy siak
Nie rozmawiamy o Brunie, nie, nie, nie
Nie rozmawiamy o Brunie
Zaczęliśmy się bać Bruna gdy coś jąkał lub bełkotał
Do dziś słyszę to jego mamrotanie i pomrukiwanie
Przywodzi mi na myśl sypiący się piach
Tak potężny dar to ciężkie brzemię
Zawsze wprawiał Abuelę i rodzinę w zdumienie
Biedzili się nad przepowiedniami, których nie pojmowali
Zrozumiałaś?
Chłop jak dąb, zadaje się ze szczurami
Gdy wypowie twoje imię wszędzie zapada mrok
Widzi twoje sny i karmi się twoim krzykiem
Nie rozmawiamy o Brunie, nie, nie, nie
Nie rozmawiamy o Brunie
Powiedział, że moja rybka zdechnie
Dzień później była już martwa
Nie, nie
Mówił, że brzuch mi urośnie i stało się, jak powiedział…
Mówił, że całkiem wyłysieję
- I co? Spójrz na moją głowę! - Hej!
Nie, nie
Gdy coś wywróży, nie ma już odwrotu
Powiedział mi, że moje wymarzone życie
Jest mi pisane i że kiedyś będzie moje
Powiedział, że moja moc będzie rosła
Jak grona wyrastające na winorośli
Mariano już tu idzie
Powiedział, że mężczyzna z moich snów
Będzie poza zasięgiem
Zaręczony z inną
- Słyszę go nawet teraz - Siostrzyczko
- Nie chcę tego słuchać - Jakbym słyszała go teraz
- Słyszę go teraz - Bruno…
Właśnie, skoro mowa o Brunie
Muszę dowiedzieć się o Brunie
Powiedzcie prawdę, całą prawdę o Brunie
Isabelo, twój chłopak już przyszedł
Pora na obiad
- To było w dzień mojego ślubu - W dzień naszego ślubu
Szykowaliśmy się
- A niebo było bez chmur - Żadnych chmur
Powiedział, że moja moc będzie rosła
- Jak grona… - Grzmot
- …rosnące na winorośli - Wybacz, mi vida, mów dalej
Bruno powiedział „Zanosi się na deszcz”
- Po co nam to mówił? - Powódź zalała moje myśli
Abuelo, przynieś parasole
Wzięliśmy ślub w huraganie
Cóż za radosny dzień
Nie rozmawiajmy o Brunie
Dlaczego wspomniałam o Brunie?
Ani słowa o Brunie
Nie powinnam wspominać o Brunie
Dziękuję! Gracias!
Niektórzy mają większe problemy,
ty samolubna, roszczeniowa księżniczko!
„Samolubna”?
Przez całe życie byłam skazana na doskonałość!
A ty przez cały ten czas potrafiłaś jedynie
- wszystko psuć! - Niczego nie zepsułam!
Nadal możesz wyjść za tego głąba!
Nigdy nie chciałam za niego wyjść! Robiłam to dla rodziny!
Zrobiłam coś nieoczekiwanego
Coś ostrego, coś nowego
Isa, powinnyśmy teraz…
Brak mu symetrii czy doskonałości, a przecież jest piękny
I jest mój
Co jeszcze mogę zrobić?
Czekaj, dajesz, dajesz
- Dobrze mówisz, dajesz, dajesz - Co jeszcze mogę zrobić?
Chodź się przytulić, dajesz, dajesz
Hoduję równe rzędy róż
Flor de mayo, całe mile
Przyjmuję wyćwiczone pozy
Tak wiele skrywam za uśmiechem
A gdybym wyhodowała to, co akurat zechcę?
Wiesz, co robisz?
A gdybym wiedziała, że nie musi być idealne?
Wystarczy że będzie sobą
I że pozwolą mi być sobą
Huragan jacarandás
Drapieżne figowce
- Figa! - Wiszące pnącza
- Nic się nie dzieje - Palma de cera syci powietrze
A ja wspinam się i idę naprzód
Co jeszcze mogę zrobić?
Czy mogę nas zrosić rosiczkami?
Ostrożnie, lubią mięso Odrobina to za mało
Chcę poczuć dreszcz nowości
Mdli mnie od piękna Chcę czegoś prawdziwego
A ty nie?
Wydawało się, że twoje życie to wspaniały sen
Od chwili, gdy otworzyłaś oczy
Jak głęboko sięgają te korzenie?
Znam tylko kwiaty, które hodujesz
Ale świetnie jest patrzeć, jak rośniesz
- Jak wysoko mogę urosnąć? - Jak wysoko możesz urosnąć?
Przez dach, aż do nieba
Ruszamy!
Huragan jacarandás
- Drapieżne figowce - Jazda!
- Wiszące pnącza - Rośnijcie
Palma de cera syci powietrze, a ja wspinam się
I idę naprzód
Co jeszcze? Co jeszcze?
Co potrafisz, gdy tak naprawdę, do głębi, do bólu
żyjesz chwilą?
Uchwyć chwilę, idź przed siebie
Co potrafisz zrobić, gdy już wiesz, że nie chcesz być idealna?
Ale to nic
Hej, wszyscy, zróbcie przejście
- Przechodzę z tabebują - Tabebuja
- Wzbudzam fale - Wzbudzasz fale
- Zmieniam zdanie - Moje zmieniłaś
Ścieżka jest prostsza, bo tu jesteś
I cóż, to wszystko dzięki tobie
Co jeszcze mogę zrobić?
Pokaż, co możesz zrobić
Co jeszcze mogę zrobić?
Wszystko możesz zrobić
Co jeszcze mogę zrobić?
PRÓBA CHÓRU
Uwielbiam śpiew
Jestem Jessi, kieruję chórem Elemental Choir.
To praca moich marzeń.
Jeszcze raz.
Są młodzi, ale rozumieją
piękno piosenki, którą śpiewamy.
Uwielbiam Nasze magiczne Encanto,
bo to film o rodzinie.
Bohaterowie napotykają na problemy,
ale rozwiązują je w filmie.
- To zabawny film. - Tak.
Jest tam parę śmiesznych scen.
Tak, bardzo zabawny.
No…
- Ty pierwszy. - Nie, ty.
Dobra, ja pierwszy.
Podoba mi się historia Bruno.
- Był takim jakby… - Bruno…
Takim trochę wyrzutkiem,
bo nikt tak naprawdę mu nie wierzył.
Wiele dzieci biegle włada hiszpańskim.
To one wybrały „Dos Oruguitas”.
Opublikowaliśmy w internecie nagranie z tym utworem
i nie zdawaliśmy sobie sprawy, co z tego wyniknie.
To będzie dla nich wielka chwila
Chórzyści i chórzystki,
chcę tylko powiedzieć, że bardzo cenię waszą pracę.
Zaprosiłam specjalnego gościa,
który opowie wam
o tym, co będziecie robić.
Cześć wszystkim.
Cześć, dzieciaki. Jestem Lin-Manuel Miranda.
Napisałem piosenki do Naszego magicznego Encanto.
Chciałem wam powiedzieć,
że po pierwsze widzieliśmy film z waszym wykonaniem piosenki.
Jesteście wspaniali.
Po drugie, organizujemy wielki koncert w Hollywood Bowl.
Wielki Sebastian Yatra, niestety nie będzie mógł do nas dołączyć.
Wystąpi tam niesamowity Andrés Cepeda.
Pomyślałem,
że moglibyście zaśpiewać z nami na żywo
w Hollywood Bowl.
Wita was rodzina Madrigal
Do zobaczenia!
Aż nie mieści mi się to w głowie. Tak się cieszę.
Taka szansa zdarza się raz w życiu.
NASZE MAGICZNE ENCANTO W HOLLYWOOD BOWL
Jesteśmy w Hollywood Bowl.
Będziemy ćwiczyć wychodzenie na scenę.
O, Boże.
- To się dzieje naprawdę. - To prawda!
Ale fajnie!
Chcę się pobawić!
Super!
Pierwszy szereg stoi tutaj.
Patrzcie, jaki dom!
Dzieci, ustawcie się!
- Musimy lecieć - Wiem.
Nie możemy się doczekać.
KONCERT ENCANTO NA ŻYWO!
Zacznę od kilku ogłoszeń.
Próba poszła fantastycznie.
Uważnie mnie słuchaliście.
I pięknie śpiewaliście.
Było wspaniale.
Jak to?
Cześć, dzieciaki!
Jak się macie?
Gotowi na występ w Hollywood Bowl?
Tak!
Jest pan moim idolem. Kiedy usłyszeliśmy...
Kiedy pana zobaczyliśmy, wszyscy oszaleli.
Naprawdę?
Można autograf?
- Spróbuję. - Jeszcze dla mnie.
Jesteście gotowi?
Tak!
To film o rodzinie.
Na tej scenie wszyscy jesteśmy jak jedna wielka rodzina. Jasne?
- Tak! - Świetnie.
Zanim wejdziecie, spójrzcie na osobę
obok siebie,
potem na drugą i powiedzcie: „Wspieram cię”.
Śmiało!
- Wspieram cię. - Spójrzcie w lewo, potem w prawo.
Dziękuję. Widzimy się na scenie!
Nie, nie, nie!
Świeca!
Casita! Muszę tam wejść!
- Nie. - Mirabel? Mirabel, zostaw!
Mirabel! Dom się zawali!
Mirabel, uciekaj!
Mirabel!
Doświadczyłam cudu.
Poprosiłam mojego Pedra o pomoc.
Mirabel...
A on przysłał mi ciebie.
Spójrzcie na ten dom Trzeba nam nowych fundamentów
Czujemy się bezradni, ale poradzimy sobie
Spójrzcie na tę rodzinę
Jaśniejącą konstelację
Pełną gwiazd Każda chce zaświecić
Lecz gwiazdy nie świecą, ale płoną
A konstelacje się zmieniają
Pora, byście zrozumieli,
że nie jesteście tylko swoimi darami
Przepraszam, że trzymałam cię tak krótko
Tak się bałam, że stracę i ciebie.
Cud to nie jakaś magia, którą posiadasz
Cud to ty Nie jakiś dar, tylko ty
Cud to ty
I wy wszyscy, wy wszyscy
- Czyli porozmawiamy o Brunie? - To Bruno
Warto pomówić o Brunie
Ja zacznę
Pepo, przepraszam za wesele Nie chciałem cię urazić
To nie była przepowiednia Denerwowałaś się
Więc chciałem dać ci znać, że braciszek cię kocha
Wdech, wydech Deszcz, śnieg, masz tę moc
Też tak zawsze mówię, brachu
Muszę was wszystkich przeprosić
Już dobrze, cieszymy się, że tu jesteś
Wejdź w światło, trojaczki znów razem
Cokolwiek się stanie, odnajdziemy drogę
Wiedziałam, że nie odszedł Słyszałam go co dzień
Co to za odgłosy?
To chyba całe miasto
Hej
- Zrzućcie swoje brzemię - Zrzućcie swoje brzemię
- To jeszcze nie koniec drogi - Nie koniec drogi
Nie mamy darów, ale jest nas wielu
I zrobimy dla was wszystko
- Cudownie jest działać jak drużyna - Wy wszyscy, wy wszyscy
- Jesteś taka silna - Tak, ale czasami płaczę
To tak jak ja
Może mam mniej siły, ale więcej rozumu
Mnie przyda się słońce i nawóz
Zasadźmy coś nowego i patrzmy, jak rośnie
Aż do nieba!
Gwiazdy nie świecą, tylko płoną
Konstelacje jaśnieją
Pory roku się zmieniają
Popatrz tylko na tę małą
Ma to po tobie
Mariano, skąd ten smutek?
Jestem taki zakochany
Wiesz, mam też kuzynkę
Poznałeś Dolores?
Dalej już sobie poradzę, cześć
Mówisz tak głośno
Opiekujesz się matką Jest z ciebie dumna
Piszesz własne wiersze co noc, zanim zaśniesz
Chwytam tę chwilę Obudź się i zauważ mnie!
- Dolores, widzę cię - A ja cię słyszę
- Tak - Wszyscy, wszyscy
- Weźmy ślub - Powoli!
Wszyscy, wszyscy
Nie ma jak w domu
Mamy piękne fundamenty
Nie są idealne
- Ale my też nie - To prawda
Jeszcze jedno
- Zanim zaczniemy świętować - Co takiego?
Potrzebujemy klamki
Zrobiliśmy ją dla ciebie
Widzimy twój blask
Widzimy twoją odwagę
A teraz ty zobacz siebie
Jesteś prawdziwym darem, mała Wpuść nas
Otwórz oczy
Co widzisz?
Widzę siebie
Całą siebie
Mówią o niej: „Moje ulubione miejsce”
Tak się żyje w rodzinie Madrigal
Znacie już rodzinę Madrigal
Gdzie każdy jest fantastyczny i magiczny
Tacy jesteśmy w rodzinie Madrigal
Czekajcie! Zaśpiewajmy jeszcze raz!
Tak się żyje w rodzinie Madrigal
Znacie już rodzinę Madrigal
Gdzie każdy jest fantastyczny i magiczny
Tacy jesteśmy w rodzinie Madrigal, adiós!
Napisy: Zespół Razut