Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRESENTA
MANTA CAIXA URXENCIAS - CORDA
Vai de viaxe?
BALIZAS
Non, múdome.
Tarxeta denegada.
Vaia.
Proba con esta.
Jake, amor, axúdame.
Veña.
Moi ben.
MUDANZAS E ALMACENAXE
Ai, asusteivos?
Escríbeme.
Claro.
Abur.
Que o saibas, estasme arruinando a vida.
Grazas por compartilo. Onde está teu tío?
Non sei, rompeu a corda que nos ata.
Ten conta da lingua.
Que che dixen? Puntual. Estades listos?
A conducir e tirar millas.
- A que esperades? - Onde andabas?
Despedidas de última hora.
Ai, si? Pois cheiras a porro.
O que? Flipas. É o meu novo spray corporal.
- A ver os petos. - Ei!
É un control de aduanas? Veña, que non vou en avión.
E cachear viola os meus dereitos fundamentais.
Prometiches que nada de drogas nin maría en toda a viaxe.
E penso cumprir a miña promesa.
Abofé que si.
Máis che vale.
Toda a viaxe?
Todiña.
Toda a viaxe.
Menos mal que non comezou.
Bu!
Cameron, o tren marcha dentro de dous minutos.
- Non vou. - Contra, que mágoa.
Supoño que ficas coa familia que vai vivir aquí.
E se odian os mociños fedorentos?
Durmo na cama do papá.
Recóllena dentro de 20 minutos.
O que ti digas.
Veña, pequerrecho, hai que marchar.
Oíches, Reg.
- Que pasa. - Veña, dáme unha calada.
Que clase de tío comparte porro coa sobriña?
A clase de tío que teño diante.
Unha só.
Grazas.
Un tiro e dásmo.
Supoño que levarás algo de reserva.
É o derradeiro até chegarmos a Houston.
Prometinllo á túa nai.
Desde cando es home de palabra?
A min non me fales así. Nin á túa nai.
E logo? É culpa súa que nos mudemos.
Non, ho, éche o que hai, Kelly.
Teu pai morreu
e túa nai está a facer o posible para manter a familia unida.
Todo isto é demasiado gasto para ela.
Desde que el falta, nada vai ben.
Xa o sei.
- Ola, mai. - Cariño, como estás?
- Xa estades de camiño? - Aínda non. Estaba…
mirando a casa por derradeira vez.
- Canto leva a viaxe? - Tres días.
Calculei dúas noites de estrada.
Coido que para o venres chegamos á túa casa.
Chama se precisas algo.
- Chámote no camiño. - Vinde con coidado.
Quérote.
- E eu a ti. - Abur, cariño.
Abur.
Cam, veña! Move ese cu murcho!
Até Arizona non se para.
- Se tendes que ir, aproveitade. - Vámonos, ma.
Xa coñecedes o costume. Todo o mundo aquí.
Vinde todos aquí.
É necesario?
- Ou te comportas ou quedas aquí. - Promételo?
Veña, ho.
Non.
Pai celestial…
Béicenos e protéxenos na nosa viaxe
cara a unha nova vida.
Pregamos por ti, amén.
- Amén. - Amén.
Amén.
Temos que marchar?
Temos.
Por favor, díganlle ao señor Cross que agradecemos a súa axuda.
Cross vaise pór ben contento.
Nós arriscámonos
e Cross queda cos cartos, paréceche xusto?
Se non che gusta o acordo, fala con el.
Ou cala a puta boca, tío.
Faino e estás morto.
O señor Cross vai…
Que a vaia rañar.
Tío.
Que? Policía? Onde estamos?
- Xa chegamos? - Que pasa, ma?
Levamos tres horas sen abrir boca.
Vaia, vaia.
Moi ben, e?
Esperaba que fósemos como outras familias,
que falásemos, xa sabedes.
- Non. - Por que?
É o que fan as familias nas viaxes en coche.
Incrible, non é?
Mais a xente brinca, canta.
Xogan a algo.
Non, iso é nos filmes.
Certo, coido que quedaches en 1983.
Acabouse, fóra móbiles, falo en serio.
Mamá…
En serio?
Voucho explicar. Ese móbil?
É un privilexio, Kelly. Non me deas razóns para quitarcho.
Está ben.
Moi ben.
Teñamos unha conver…
Desculpa, foi sen querer.
Quen quere comezar?
Comezo eu.
Moi ben, dálle, Cam.
A miña afirmación é…
mudarse a Texas é caca.
Estou de acordo. Viches? Fin da conversa.
- Aí falaches. - Moi ben, o que queirades.
Sodes uns frouxos.
Sabedes cantas veces me mudei?
Vinte e sete.
Como volo conto, 27 bases militares en 17 anos.
Xa o sabemos, ma.
- Teu pai era coronel. - E un pai marabilloso.
Aprendeunos a cazar, a disparar, a pelexar e a cando non pelexar.
Feitos probados.
Para ti sobre todo.
Sei como vos sentides.
Eu tamén me enfadaba con cada mudanza.
A pregunta é: hai máis negros en Houston
ou imos estar sós?
Que se hai máis negros en Houston?
E logo non coñeces a Megan Thee Stallion? Coñeces, ho.
- E as Destiny's Child? - Quen son?
- Willie D! - E Scarface.
Vedes? Rapeiros famosos.
- Nin zosca. - Si, ho!
Eses quen son?
- Tes que estudar hip-hop. - Demasiado novo.
Hai moitos negros en Houston.
Irmanciña, atende, mira para adiante.
Vai amodo.
Vaites, iso que é?
Un desvío, parece.
- Arre demo, que pasa? - Minore.
"Desvío, próximos 130 km."
Pola beiravía, señora.
Isto vainos levar máis tempo.
Xa sabía eu, tiña que traer maría.
DIRECCIÓN PROHIBIDA
Isto parécevos saído de Área 51.
Xa sabedes o que vén despois.
O coche párase, dános un foco de luz
e abdúcenos un OVNI.
Mi madriña.
E cando acordamos, estamos atados mentres os aliens nos poñen a sonda anal.
- Non van facer iso, tío Reggie. - E logo?
Porque os aliens só estudan formas de vida intelixente.
- Sabes? - Aí falaches!
Pasa porque es sobriño meu.
Bren, é listo de máis.
- Que vas facer con tanto cerebro? - Que me vas contar.
A intelixencia pode ser un peso.
- Sobre todo, para os demais. - Un momento.
Puxéstesvos de acordo para metervos con Reggie?
- Non, señor. - A ver.
Acabáronse as lambetas para todos vós.
- Non! - Síntoo!
- Nin de broma. - Escoita.
- Non. - Xa sabes canto te queremos.
- Es o noso peluche. - Saca.
Aínda non dei o mellor de min.
Un día vou deixar pampo a todo o mundo.
Mesmo a min.
INSIRA TARXETA
Desviáronse da interestatal?
Teñen pensado ficar por aquí?
Por que? É un problema?
Para min non, señora.
- Podo coller un Red Bull? - Non, marchamos.
Por que?
A que veñen as présas?
Adiviña cantos bechos saquei do parabrisas?
Bota iso e sube ao coche agora mesmo.
Que carafio?
Coira!
- Reggie, esperta. - Abre, estou aquí.
Parade e saíde.
Irmá, que fixeches para cabreares os rapaces?
Non lles fagas caso.
…como se non me vises, mírame!
- Que queren? - Eu que sei!
Tranquilos.
- Están de broma. - Arre demo!
- É culpa miña. - Que dis?
Estaban a mocear e puxéronse groseiros,
e fíxenlles a puñeta.
Ti es parva?
Como se che ocorre? Non ves onde estamos?
Ei!
Xúrovos…
Marcharon, xa foi.
Kelly, non o volvas facer.
- Xa sei. - Aquí éche outro cantar.
Está ben, xa o sei.
Síntoo.
Mi madriña, non.
Mamá, que pasa?
Non sei e non imos agardar para sabelo.
Andan con xoguiños.
Contra, fóra!
Merda. Si, estámosche nela.
Fica no coche.
Se fico, os esbrancuxados han armar a do demo.
- Ocúpome eu. - Nin de broma.
Moito non sei facer, mais isto dáseme ben.
Non! Ti estoupas e eles reaccionan? Iso é o que lle vai acontecer á…
Non podo correr ese risco.
Por favor.
Chamo a policía?
Non, ocúpase túa nai.
Por favor, movede o coche
e deixádenos pasar.
Puido matarnos.
Ameazou as nosas vidas.
- Merda, non. - Reggie.
A ver, rapaces, xa vos divertistes.
Que teño que facer agora para que apartedes o coche?
Unha desculpa.
De acordo.
Pido desculpas.
Estamos en paz?
Non abonda dicilo.
Hai que sentilo.
Ou facemos que se desculpe a familia toda.
- Á miña familia deixádea en paz. - Entón, pon sentimento.
As miñas desculpas…
por ameazar as vosas vidas.
Vidas brancas.
- Vidas… - Máis alto.
As miñas desculpas…
por pór en perigo…
as vosas vidas brancas.
Desculpas aceptadas.
Viches que doado era?
Estabamos a monearnos, señora.
Reggie, tes algo que dicir? Algún comentario agora que acabou?
Non, estou ben.
Alguén máis?
- Mamá… - Que?
Podemos estar en Tucson ás sete.
Tucson?
Está a dúas horas e dez minutos.
Busco un motel.
O máis barato.
Os cartos non dan.
Estás ben?
MOTEL SUNSET DESDE 1959
Así si.
- Que sabes disto? - Gústame esta canción.
Mamá?
Os tipos de hoxe querían facernos mal?
Non creo.
Eran brancos malos e estúpidos
facendo o que adoitan facer.
Somos persoas sen fogar?
Que?
Tecnicamente, non temos casa.
A ver, mociño.
Ti non tes que preocuparte por iso.
Ti tes que ser neno e eu, a túa nai
e coidar de ti e mais de túa irmá, oíches?
Volveremos ter casa?
Volveremos.
Mais unha casa non é un fogar.
Sómolo nós.
Ti, Kelly, Reggie e mais eu.
Mentres esteamos xuntos nunca seremos persoas sen fogar.
Estraño o papá.
Ven aquí.
Xa o sei, ven aquí.
Ven aquí, fillo.
Non pasa nada, eu tamén o estraño.
Xa pasou.
Odio isto, podo durmir no coche?
Non podes.
Por que? O cuarto é feo e non hai privacidade.
- É pola videochamada con Zac. - Cala, anano.
- Chamoume anano. - Porque o es.
Mides menos da metade do que deberías.
- E ti tamén! - Ti máis!
Basta!
- Fazulas gordas! - Si, ho!
Ídesme acabar cos nervios.
Comunicado familiar.
Que ninguén vaia ao baño nas próximas dúas horas.
E mellor que poñades un traxe illante, eu aviso.
Estou máis fraco?
Sabedes que? Todos a durmir.
Mañá espéranos un día longo.
Como se durmise cando Reggie ronca.
- Eu non ronco! - E o cu da Kardashian é natural.
Acadas unha magnitude de 85 na escala de Richter.
- Sodes adoptados, sabedes? - Que?
Veña, basta.
A durmir.
- Boa noite. - Boa noite.
Seredes parvos!
Non, non!
Agora tiramos cousas? Ti tamén queres, irmá?
O que?
Non queres disto, ou? Douche?
Calma.
A durmir.
- Vale. - Que non nos boten.
- Veña. - Vas ver.
- Se non durmides… - Durmimos.
Que foi iso, mamá?
Parecía que viña do lado.
Arre demo, que pasa? Andan de festa?
- Son as catro da mañá. - Cando comezan as mellores festas.
- Parece unha pelexa. - Que?
Chamo a recepción.
- Non é festa ningunha, non. - Teño medo.
Non vou deixar que sigan.
- Que? - Mamá, non vaias.
Son enfermeira, pode ser un home batendo nunha muller.
E ti vaste pór en medio?
- Non, ma. - Irmá…
Que carallo?
Mamá?
Mamá, quen é?
Parece que marchou.
Recoñezo un disparo e ese era un.
- Podería haber mortos. - Mellor vou ver.
Cam, fica aquí.
- Mais… - Fica.
Merda!
Kelly, chama a emerxencias. Disparáronlle a un home.
- Que? - Ficade no cuarto.
Bren, agarda. Ten coidado.
Non hai tempo, desángrase.
Señor? Son enfermeira. Chámome Brenda, vouno axudar.
Tranquilo.
Reg, colle as toallas do baño.
Axiña!
Tranquilo.
Chamamos a emerxencias, están de camiño.
Bule, Reggie! Aguante.
Aguante, moi ben.
Señor, vaise pór ben.
Quede comigo.
Míreme. Aguante, veña!
Merda.
Jake, por favor.
Axúdame con isto.
Necesítote.
Capitán Hammers.
Fillo.
Non tocamos nada, esperabámolo.
Moi ben.
A ver que temos.
As testemuñas din que houbo unha pelexa.
Harvey Ruck, matón e traficante de Cross.
Un dos meus informantes di que Ruck e Pepe Ochoa
tiñan que entregarlle un diñeiro do cártel de Sinaloa a Cross.
Disque Ruck foi por libre e liquidou a Pepe.
Marchou co botín.
Cre que foi o cártel? Non atopamos cartos ningúns.
Unha suposición asisada, tamén puido ser Cross.
Anda metido en todo asunto turbio que hai nesta parte do mundo.
Levo anos tentando atrapar ese cabrón esvaradío.
E vouno coller.
É cuestión de tempo.
Usou unha nove milímetros.
Quero falar cos do cuarto contiguo.
Familia de catro, deixeinos marchar.
Marcharon?
Antes de que chegase, señor. Tomeilles declaración.
Fillo…
Cantos asasinatos investigaches?
Un.
Se poden identificar a voz do asasino,
están en perigo.
E ti terás catro mortes sobre a túa conciencia.
Teño que falar con eles.
Por que Reggie pode conducir e eu non?
Porque o teu carné só é válido en California.
E Reggie seguro que non ten carné.
O que? Teño un feixe deles.
- Un feixe? - Si?
- Son válidos? - Son, non sei que falas.
Ten sentido.
- Si? - Brenda Freeman?
Son eu, quen é?
Son o capitán J. D. Hammers, da patrulla estatal de Arizona.
Levo a investigación do homicidio
no motel Sunset.
Parece que nos cruzamos, preciso que volva.
Síntoo, capitán.
Quero levar a miña familia lonxe dese motel axiña.
Enténdoa, señora Freeman.
O que presenciaron foi espantoso.
Se para, chégome a onde está.
Teño que facerlle unhas preguntas.
Contéillelo todo aos oficiais.
Si, señora, mais…
Mire, capitán, agora non podo falar.
Teño o seu número, chámoo o antes posible.
- Señora, non…! - Bo día.
Dáme mal corpo.
Mamá, que quería?
Non imos volver, ou?
Claro que non.
Non, abofé que non.
CHAMADA
- Diga. - Ola.
Quen é?
Sabemos o que fixeches.
Sabemos o que levaches.
- Coido que se equivoca. - Non colgues, Brenda.
- Como sabe o meu nome? - O xefe quere os cartos, Brenda.
Desculpe? Que cartos?
Levaches os cartos e quéreos.
Non sei de que fala, non me chame máis.
- Que foi? - Unha voz rara.
Dicía que lle levei o diñeiro, habíache ser unha estafa.
Non teño nada que estafar.
Pensa, hamburguesa dobre de cuarto de libra.
Iso fai media libra, non?
E non son quen de chamala media libra.
GRANXA E XANTAR
Porque é mal márketing.
Non.
A imbécil de antes.
Non collas.
- Que pasa? - Nada.
- Coñezo esa mirada. - Cal?
Cando moves tanto os ollos é que algo tes.
- Non os movo. - Estalo facendo.
Ou tes un segredo ou vas mentir, que tes?
Merda.
A ver…
Queríache dar a sorpresa en Houston.
Levo toda a vida metendo a zoca, non si?
- Sen comentarios. - Agora Reggie non é o problema.
Reggie é a solución.
De onde sae isto?
O Señor é o noso salvador, caeu do ceo e aterrou no noso colo.
Mira dentro.
- Que…? - O morto.
Escondeuna debaixo do lavabo.
Ten que ser das drogas, ou? Supuxen que estaba ben morto.
El non pode usar o diñeiro, mais sei dunha familia que si.
Ti estás mal da cachola?
Bren, estaba morto. O corazón paráralle.
Son enfermeira, sei o que é un morto.
Pensaches que podiamos fuxir con isto e ter unha vida mellor?
- Poderíanos salvar a vida. - Ou acabar con ela.
Dá as grazas e deixa de pór tachas.
Poderiamos volver aos Ánxeles, mesmo salvar a casa e todo.
Roubaches diñeiro da escena dun crime.
A voz do móbil matou un home por eses cartos.
E?
E o seu xefe sabe que o temos. Sabe quen somos!
Estás exaxerando.
Non volverá.
E se volve? Vaste volver un mafioso?
Non subencargado dos polos fritidos?
É un posto de elite, choiei para ascender.
Sabes cantos controis de drogas pasei?
Iso doe.
- Hai que chamar a policía. - O que?
Se chamas a policía, van arrestar a familia enteira.
Dirán que o matamos por roubar esta merda.
Non somos criminais.
Somos o seguinte.
Somos negros.
Queres arriscar a vida deses dous mozos?
Aí a está.
- Non collas! - Non, Reggie.
- Non o collas. - Saca, Reggie!
Temos os cartos, querémolos devolver.
Onde estás?
Non cho vou dicir.
Preocupada pola familia? Deberías.
Vouche devolver os cartos, mais as condicións póñoas eu.
Xa te chamarei.
Pensei no que dixeches.
Tes toda a razón de estar enfadada.
E se quedamos só coa metade?
HOSTAL CENTER STAR 100 METROS
No cuarto do lado.
Zac, asasinárono, estaba todo cheo de sangue.
Este é o noso xogo, as normas ponas o señor Cross, non ti.
A bolsa está no cuarto 33 do hostal Center Star.
No último estante do roupeiro.
Non me estás escoitando.
A chave está baixo o felpudo, fóra da porta.
Ide collelo.
Vamos.
Axiña, de volta á estrada cara a ningunha parte.
Mamá, que facías?
Estaba collendo folletos turísticos, mira.
Non somos turistas.
Estamos visitando un sitio novo do país.
Deberiamos tirar proveito.
Empaparnos da cultura.
En serio? Hai cultura neste lugar?
Despois de onte, coido que temos que relaxarnos un chisco.
Sentirnos persoas normais.
Este sitio non ten nada de normal.
Cala a boca.
VILA DO ANTIGO OESTE
Benvindos a Old Bravo, amigos.
A vila onde o salvaxe oeste non morre nunca.
A por el!
Non! Déchesme!
Pasade.
- Tolo. - Non tal.
- Preso. - Que?
- Si. - Non.
Estás no cárcere.
Es a miña irmá máis vella e quérote.
Mais estragaches o mellor que nos podía pasar.
Eses cartos sacábannos de apuros.
Non todo o diñeiro é bo.
Si, ho, iso é o que diría Jake.
Abofé que o diría Jake. Vas falar do meu home morto?
Sabes que? Por que non?
Jake era un heroe, un deus, porque sempre facía o correcto.
Lémbrame de que lle serviu
cando precisaba da quimio e non podía pagala.
Conseguín os cartos!
Endebedácheste tanto para conseguilos que perdiches a casa.
Fallácheslles aos nenos!
- Es un merdeiro, sábelo? - Sei, si.
Sempre o souben.
Porque non deixaron de lembrarmo.
Serei o subencargado dun sitio de polos fritidos.
Mais iso non quita que teña os meus soños.
E ti destruíchelos.
Eu só quería axudar.
Era todo o que quería.
Es todo o que teño.
Quérote, a ti e os nenos.
Sábelo.
Non quería facer mal ningún.
Xa o sei, Reg.
Eu tamén quería a Jake.
Xa o sei.
Seica o homiño de arriba ponnos a proba decote.
- Que paz. - E tanto.
Teño que ir ao baño.
Reg, vai con el.
Xa non son un meniño.
Pois volve dereito para aquí.
Que si.
Bule.
Amigos, ouvides?
É mediodía.
E hai un duelo. Vinde velo!
- Que real. - Con quen vas ti?
- Eu con aquel de alí. - Xa.
CHAMADA ENTRANTE
Que?
O último que tomou por parvo o Sr. Cross, morreu.
Queremos o noso diñeiro.
Non está aquí, está no cuarto.
Entón vai buscalo.
Non vou volver alí.
Tes algo que é del, Brenda.
E agora o señor Cross ten algo teu.
Bren?
Cross está aquí, vai buscar a Cameron. Ide directos para o coche.
Veña, hai que marchar.
- Que pasa? - Non preguntes, faime caso.
Cam! Andas por aquí, pequecho?
Pequecho, bule. Hai que liscar.
Equivoqueime.
Desculpe.
É teu?
Merda!
Cam!
Cam?
- Vasme dicir que pasa? - Métete no coche, axiña.
Que leria!
Xa estou dentro, e agora?
Ola, Brenda.
Son o señor Cross.
Está comigo.
Non lle faga nada, oíu?
Se chamas a policía ou me volves foder,
a seguinte é a túa filla.
Polo que máis queira, non o faga, por favor.
Tes dúas horas para recoller o diñeiro.
Despois, tráelo a Old Bravo e chámasme.
Ou o teu fillo morre.
Mamá!
Axuda!
- Cam? - Xúrocho, se lle fai algo…
Teño que volver polo diñeiro.
Que pasa? E Cam?
- Secuestrado. - Secuestrado?
Xa cho explica Reggie, eu teño que marchar.
Onde vas?
Buscar a Cam, mais ti ficas aquí.
Non! É meu irmán, vou contigo.
Non podo preocuparme de ti, do teu irmán e facer isto.
Espera por min, chámote.
Mamá! Non.
Agarda, por favor.
- Veña. - Mamá!
Quedas comigo.
- Mamá! - Confía nela.
Mamá!
Síntoo, cariño.
Mamá!
Veña, aparta!
Como lle faga mal ao meu neno…
Coche con exceso de velocidade. Dirección oeste, leste de Old Bravo.
Temos unha coincidencia de matrícula.
Saíndo de Old Bravo. É unha condutora negra.
Aquí o capitán Hammers, é unha testemuña.
Retirádevos, se vos ven o cártel ou Cross, mátana.
Non a persigades.
Repito, non a persigades.
Mi madriña.
Tranquila?
Os tres últimos meses foron un pesadelo
e todo vai a peor.
Xa o sei.
Aínda o sinto aquí, Reggie.
Como se o papá non morrese.
Ouzo a súa voz e vexo a súa cara.
E non quero que acabe.
Non quero perdelo.
Teu pai sempre vai estar contigo.
Confía niso.
E túa nai vai volver con Cam, prométocho.
Dime que pasa, por favor.
Cagueina, Kelly.
Fíxena boa.
Que?
Non!
Que? A ver.
Respira.
Ei!
Para! Non!
Para!
Por favor, non! Agarda!
Non!
Para!
Véxote.
Hostia!
Ladroa de merda.
Para!
Para o coche!
Merda!
Estoute vendo! Onde vas?
O bolso! Dámo.
Si, ho! E que máis?
Que mo deas, malandrina!
Ei, ti!
Solta o bate.
Tranquilo, baixa esa cousa.
Cala a boca
ou devólvote a África dunha patada.
Mace!
Arre demo.
Que temos aquí?
Esta muller rouboume algo, pero recupereino.
Así que vou buscar o coche e marcho. Non quero problemas.
Vaites, que mágoa.
Seica é demasiado tarde.
Oíches, non teño tempo.
Amósame o que levas no bolso.
Non.
Marcho.
Ollade que cousa.
Mamá, colle.
Son Brenda, fala despois do chío.
Ma, estamos no restaurante Lucky 13, xusto fóra de Old Bravo, si?
Pódesme chamar, por favor?
Reggie contoumo todo e teño moito medo.
Desculpade.
Sodes os Freeman?
Son o capitán Hammers, patrulla estatal de Arizona.
Investigo o homicidio
cometido onte no motel Sunset.
Non vos vin en Old Bravo e coidei que viriades aquí.
É o único sitio para comer da contorna.
- Xa falamos coa policía. - Seino.
Podo sentar?
Rula, ponme un té xeado, moi doce e con moito xeo.
- Grazas. - Claro, capitán.
Entón…
ti es Kelly.
E ti debes ser o tío.
Reginald Beaumont.
Xa sodes dous.
En canto á túa nai e o teu irmán,
a ela vírona saír conducindo cara o sur a fume de carozo.
Onde está o teu irmán?
Ía con ela.
Se cadra non o viu, é baixiño para a súa idade.
- Moi doce. - Grazas.
Deixádevos de andrómenas, si?
Falta unha fortuna en diñeiro das drogas.
Se o ten a túa nai, está en grave perigo.
Porque é do cártel de Sinaloa
ou do señor Cross,
o criminal máis perigoso do sueste.
Matou 50 persoas polo menos.
Queres volver ver a túa nai e o teu irmán?
Tes que me dicir onde están.
Ou non.
E enterrámolos.
Reggie.
Agarde!
Secuestraron o meu irmán. Pode axudarnos?
Foi o señor Cross.
Por favor.
Non tan axiña, pelella.
O meu rancho é ideal para agocharse.
A mamá debía ter chamado.
Que pasa?
Séguenos un coche desde hai oito quilómetros.
Minoro a marcha, el tamén.
Písolle, el tamén.
Cre que é o señor Cross?
Non creo que vaia emporcar as mans.
Será un dos seus matóns.
Mellor non correr riscos.
Vouvos pedir que vos amouchedes.
Xa podedes saír.
Desculpade polo susto, tiña que asegurarme.
O tipo ese vai liquidar a miña irmá e o meu sobriño?
Non o vou permitir.
Sóltame!
Mace, mira quen acordou!
Mira quen veu.
A mamaciña tamén quere algo de acción.
- Aparta! - Vaites…
Sabes o que din?
Se cha mete un branco, ficas escarranchado.
- Hostias! - Déixame!
- Soltádeme. - Rompeume o nariz.
Deixádeme ou corto este pescozo esbrancuxado.
Xa ves, unha fulana menos.
Os cartos!
Non te chegues!
Devólveme o bolso.
Non vas a ningures.
- Non, por favor! - Collede o bolso!
Non!
Fillo da…
- Aquí tes. - Ese bolso é meu.
Tranquiliña.
Ese diñeiro é para recuperar o meu fillo.
Érache boa, o teu fillo dáchenos igual.
Que lle dean, non vai usar a pistola.
Manda nabo!
Disparoume na perna!
Non atinei, apuntábache ás pelotas.
Quédame un tiro, quen o quere?
Non che dá para todos.
Nin falta que fai.
Os cartos do bolso son do señor Cross.
Sóavos?
A saber que fará cando saiba quen lle roubou.
Metede o diñeiro no bolso, hostia.
Veña, axiña.
- Todo. - Metédeo.
- Bulide. - Facede o que di.
Manda truco.
Mira.
Non tes que falarlle de todo isto, oíches?
Non pasou nada, ou?
Xa o pensarei mentres vou conducindo.
Se Cross ou algún dos seus socios aparecen por aquí,
Val, a miña muller, é tan hábil coas armas coma min.
Tranquilo, é agarimoso.
- Odio os cans. - Danlle medo, mesmo os pequerrechos.
Os pequerrechos sonche os máis rabudos.
Marcha!
- Ola, muller. - Ola, home.
Estes son Kelly Freeman e seu tío Reggie, de California.
- Señora. - Como estás? Un pracer.
Ola, Kelly. Tes fame, moza?
Non, grazas, estamos ben.
Reggie, Kelly, botádeme unha man.
Tiven que lle dar algo para reducilo, se cadra está aloulado.
Merda, non!
Ves? O rapaz está a salvo.
- Cam. - Estás morto, chaíñas.
Non tal, dá gusto verme.
Xefe.
Ti coas túas sorpresas.
Xa sei, non puiden resistirme.
Onde están os meus cartos?
Ma, estamos no restaurante Lucky 13, xusto fóra de Old Bravo, si?
Pódesme chamar, por favor?
Reggie contoumo todo e teño moito medo.
E a miña familia?
Veña.
Colle o teléfono, cariño.
CHAMADA ENTRANTE MAMÁ
É ela.
Chamará para dicir que ten os cartos e vén de camiño.
Vaia 24 horas que me levas, J. D.
Culpa miña.
Infravalorei a Harvey Ruck.
Non se decatara do localizador no coche,
así que atopalo foi doado.
O merdeiro estaba afoutado.
Non me quedou outra.
O malo foi que tiven que liscar antes de atopar os cartos.
Pensei que os atoparía cando volvese como oficial.
Mais agora tráenolo a señora Freeman.
Tráecho, a ti.
Es un home bo.
O meu home bo.
Morro de amor.
Non vai pasar nada, oístes?
Non vou deixar que vos pase nada malo.
Cando chegue vosa nai, deixarannos marchar e listo.
Prometido, oístes?
E a miña familia?
Estámosche mandando unha foto de familia.
Non tardes.
Ou comezamos a cortar cabezas sen ti.
18 KM ESTIMADO 23 MIN.
Merda.
EN 2 KM.
É unha trampa para mamá e nós somos a carnada.
Hai que atopar a saída.
Isto parece o soto de Saw.
E por aí, que?
Mi madriña.
A nai que me fixo!
- Non abre da ferruxe. - Toma.
- E se nos oen arriba? - Non van oír nada.
Violación de moradas: primeiro tema. Cam, pásame unha alfombra.
Ben, enrola a alfombra no pau da vasoira.
Cólleo pola punta e empurra contra o vidro,
xusto no centro, despois dá un golpe rápido.
Un toque.
Así, moi ben.
- Sal. - Pódesme subir?
Contra!
Mordeume!
Veña, ho.
Cala a boca, Cujo. Vouche dar unha patada no cu!
Toma, pon isto.
Son eles.
Vén para acá.
Síntoo! Xa está.
Veña!
Merda!
Alá vou.
Debín avisar do meu can alarma.
Mais traio boas novas, a vosa nai está para chegar.
Volvede para arriba.
Sinto que vos pillase o fogo cruzado, mais en canto teña os cartos,
déixovos marchar.
- Así como así? - Exacto.
Mentirán.
Que dixeches?
O que oíches, esbrancuxado.
Colle toda a falsa hospitalidade do país
e métea por ese cu de cowboy que me tes.
A estes nenos, nin tocalos.
Vas ter que aprender a respectar, rapaz.
Perfecto.
Lixivia, cabrón.
J. D.!
Kelly!
E eu que pensaba que eras unha avoa riquiña.
Reggie!
Solta o coitelo.
Que o soltes.
Olla para o rapaciño.
Non me vas disparar.
Tes razón.
El non, mais eu si.
Deixa o coitelo.
Non vos iamos facer mal.
Serás bruxa.
Lisca para abaixo con esa cariña de avoa diabólica.
Agora!
Que lisques!
Dáme a arma, colle os nosos móbiles e marchamos desta casa de tolos.
Grazas, pequecho.
Non morras.
Tranquilo, non vou a ningures, oíches?
Prométocho, non vou marchar.
- Si? - Si.
Agora, todos fóra. Hai que atopar a vosa nai.
Están fuxindo!
- Estás ben? - O rapaz de merda botoume lixivia.
Ves?
Vexo dabondo para dar onde apunto.
Mamá, colle o teléfono.
Por favor.
- Veña. - Kelly!
Mamá? Onde estás, ma?
Creo que case cheguei, vaime morrer o móbil.
Oio a túa voz, mais non te vexo.
Mamá, onde estás?
Mamá!
- Cam! - Mamá!
Por fin!
- Mamá! - Kelly!
Cam, meu pequechiño.
Reggie protexeunos.
Grazas, Reg.
Grazas polos meus nenos.
Son todo o que teño.
E ti tamén, irmá.
Mamá, escoita.
O señor Cross é o capitán da patrulla estatal.
- O que? - O capitán Hammers é Cross.
Está corrupto como o demo e a súa muller é igual de má.
Querían matarnos a todos.
- Onde están? - Pechados no soto.
Pois andando.
Agarda! E os cartos?
Fican para pagar a nosa fuxida.
Veña, ho. Hammers, Cross, como se chame…
O trato dálle igual.
Ben o sabes.
Queda aquí.
Dime que é a túa última palabra.
Vouno deixar onde o tolo ese o vexa.
Veña, marchamos.
- Dáme a escopeta. - Toma.
Vamos!
Onde están?
Mira.
Non poden andar lonxe.
Mira o que hai aquí.
Hora de irmos de caza.
Non o acendas até que eu grite.
Telo controlado, Kelly.
- Veña, ímoste acender. - Dálle, Kelly.
- Veña, ho. - Por favor.
- Reg, vas ter que arranxalo. - Xa vou.
Por onde?
Non sei, perdín as pisadas.
É a correa do ventilador.
- Es listo de raio, sabías? - Grazas.
Faite científico cando medres. Cambia o mundo a mellor.
- Faime un tío orgulloso. - Iso está feito.
Sepárate.
Acende o motor.
Aí vou.
- Toma! - Si!
Aí está.
- Toma! - Si!
Conseguímolo!
Caceivos.
Podemos non parar até chegar?
Abofé.
Paramos só para gasolina.
Aí falaches.
Amén.
- Merda, temos compaña. - Que?
Manteno firme.
Písalle!
- Agachade! - Coido que chamei a atención.
- Mi madriña! - Colle, somos nós ou eles.
Concéntrate e preme, como che aprendeu o avó.
Ninguén se mete coa miña familia.
Éche espelida.
A nai que a fixo! Non vexo!
- Toma! - Décheslles?
- Toma! - Dei. Ti conduce, písalle.
Aí os veñen.
Mimá!
- Non! - Non!
- Por pouco, chaíñas! - Mantén o ritmo.
Ten coidado, Bren.
- Mamá! - Non!
Téñovos.
Agarda, xa sei.
Ten coidado.
Mamá, volve para aquí!
Coidado!
- Mamá! - Mamá!
Para o coche, Reg! Para!
- Mamá! - Non!
Este é o meu xogo.
E fixestes trampa.
Aburiño.
Non.
Non!
Mamá!
Mi madriña.
Está ben, basta!
Querédesme? Collédeme.
Collédeme, si?
Por favor!
Non, mamá.
É trompo na uña.
- Saltade! Fóra, axiña! - Cam, vamos!
Non.
Eu poño as miñas normas.
Cabrón.
- Mamá? - Mamá!
Pequenos.
Estades ben.
Xa pasou.
Moi ben.
Acabou o pesadelo.
Xa foi.
Non vos vou deixar marchar.
- Nunca. - Feito.
Veña, irmán.
Ti tamén.
Coñeces o costume.
Ven aquí.
Grazas a Deus.
Grazas, Jake.
Grazas.
Reggie?
Ponte a conducir e non pares até Texas.
Vamos.
PROHIBIDO ADIANTAR
BENVINDOS EN TEXAS TODO É MÁIS GRANDE
Grazas.
Que aproveite.
Non vos preocupedes pola conta, é miña.
Que?
Veña, a gozar.
E deixa algo de xarope, Kelly.
Pagas ti?
Pago, Bren. Dáme a…
Non serías capaz.
De que?
Móvenseche os ollos, que fixeches?
Canto?
Dabondo para volver comezar.
Como oes, hai máis onde collín estes.
Mi madriña!
Si, os gofres saben mellor cunha chea de xarope.
E manteiga, que non falte.
Hai que devolvelo.
Devolverllo a quen?
Iso, mamá, a quen llo devolvemos?
Non podemos pór un anuncio.
Certamente, non.
Cam, Kelly, non miredes así para el. Non é un bo exemplo.
Desculpa, son un óptimo exemplo.
Hai que devolverlle os cartos a…
Non sei.
Alguén.
Non é?
Non, quedamos con eles.
Restitución.
Seica somos maioría, irmanciña.
Come antes de que arrefríe.
Veña, mamá.
Únete á familia.
A celebrar.
Veña.
Celebración familiar.
Pásame o xarope.
Menos mal.
Garda os cartos, non queremos problemas.
Niso Arizona dálle mil voltas a Texas.
Subtítulos: Jeiry Castellano