Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
CZĘŚĆ TEJ HISTORII JEST PRAWDZIWA.
PRZYNAJMNIEJ TA NAJWAŻNIEJSZA.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Stać, policja!
Zatrzymać tę dziewczynę!
Przepraszam!
- Proszę wybaczyć! - Uwaga!
Patrz, gdzie leziesz!
Zatrzymać ją!
Powinnam to wyjaśnić.
Nazywam się Enola Holmes. Być może mnie pamiętacie.
Po rozwiązaniu pierwszej sprawy…
Witaj.
…założyłam firmę.
Agencję detektywistyczną.
Byłam gotowa na przyjęcie pierwszych klientów.
Miałam zamiar dołączyć do elity wiktoriańskich detektywów.
- Fielda. - Tak?
Mackenzie’ego Macintosha.
- Sir Alfreda Hornblowera. - Serwus!
I okrytego złą sławą Reginalda Swaina.
Najlepsze jest to, że dołączyłabym do mojego brata.
Byłabym mu równa
jako niezależna detektywka
godna nazwiska Holmes.
Moje gratulacje.
Tak przynajmniej zakładałam.
Mam rozmawiać z sekretarką?
- Ile masz lat? - Jasny gwint, aleś ty młoda!
Wiek to moja zaleta!
Wejdę tam, gdzie inni nie mogą albo nie chcą.
Umiem walczyć. Znam jujitsu.
- Ale jesteś dziewczyną. - To prawda.
Jakie masz doświadczenie?
- Sprawa Tewkesbury’ego? - To był Sherlock.
To był Sherlock Holmes.
Zapewniam, że to ja ją rozwiązałam.
Ten Tewkesbury to dobry człowiek. Dzielny chłopak.
Powiedz mi…
- Powiedz mi… - Tak?
Twój brat jest wolny?
Tylko u nas!
Sherlock Holmes i sprawa trupa z Brixton!
Właśnie, mój brat…
Podczas gdy ja nie mam żadnych spraw, on w nich wprost tonie.
Ale najnowsza sprawia mu problemy.
Tymczasem moja matka wciąż się ukrywa…
DANIA DLA DZIECI
…i próbuje nie zwracać na siebie uwagi.
Nigdy jej to nie wychodziło.
RÓWNE PRAWA DLA KOBIET
ZAMKNIĘTE
AGENCJA DETEKTYWISTYCZNA ENOLI HOLMES
Właśnie. Jest też i on.
Panowie, reforma nie jest zwykłym zadaniem do wykonania
ani ustawą do przyjęcia.
To ciągła potrzeba zmiany.
Tak jest!
Lord Tewkesbury, propagator zmian i postępu,
który wesprze każdą szlachetną ideę.
Nie mogłam się rozpraszać. Poza tym to wciąż błazen.
Zbyt wiele osób stawia sobie za życiowy cel
dopasowanie się do reszty świata.
A to błąd.
To twoja droga, Enolo.
Czasem się na niej potkniesz.
Czasem upadniesz.
Ale w chwilach największego zwątpienia,
jeśli pozostaniesz wierna sobie,
droga sama ci się objawi.
Wyglądało jednak na to, że moja droga dobiegła końca.
Poniosłam porażkę.
Mogłam tylko wrócić do domu.
Enola Holmes?
Tak?
Czyli dobrze trafiłam.
To ty szukasz zaginionych ludzi?
ENOLA HOLMES AGENCJA DETEKTYWISTYCZNA
Skąd to masz? To sprzed kilku miesięcy.
Znalazłam na ulicy.
Kto ci zaginął?
Moja siostra.
Uwaga, dziura!
Zniknęła tydzień temu.
Mówią, że uciekła, ale Sarah by tego nie zrobiła.
Nie mnie.
Tylko ona mi została.
Tędy.
Reszta dziewcząt jest w pracy.
Herbaty?
Dziękuję.
Mogę zobaczyć jej sypialnię?
W sensie naszą?
Stoisz w niej.
Mamy szczęście. Zwykle w pokojach jest po pięć osób.
To może pomóc.
Sarah lubi im wykładać ser.
Ma miękkie serce.
Jak wygląda Sarah?
Mniej więcej tego wzrostu.
Ładna.
Bardzo ładna.
Zielone oczy, rude włosy.
- Ma piegi… - Jest ruda?
Nie byłyśmy do końca siostrami.
Tylko przybranymi.
Sarah ją przygarnęła.
Kto to jest, Bess?
- Enola Holmes. - To detektywka.
Byle wiatr mógłby ją porwać.
Mae!
Bessie, jak była ubrana Sarah, gdy zniknęła?
Co ona wyprawia?
Marnuje tu czas.
W tę drugą sukienkę, zieloną.
Lubi czytać?
O tak. Sama się nauczyła.
Mówiła, że trzeba poznać świat, żeby w nim żyć.
Makijaż.
Miała zalotnika?
Nie. Ale wielu się nią interesowało.
Nie miała ręki do kwiatów.
Może starczy już tego węszenia?
Cicho, pozwól jej pracować.
12 MARCA
Dwunasty marca.
Czy ta data coś ci mówi?
Starczy tego.
Nie potrzebujemy pomocy od takich jak ty.
To ja ją znalazłam, więc zostanie.
Siksa wtyka nos w nie swoje sprawy.
- Nie zostawiła listu? - Tylko to.
Miała dwie prace. Bez tego byśmy nie przetrwały.
Była pomywaczką w pubie.
W jakimś Porożu Jelenia.
Możesz to wziąć.
Nie trzeba. Rozliczymy się później.
Powiedz, kiedy widziałaś ją po raz ostatni?
Tydzień temu w fabryce zapałek.
Pokłóciła się z panem Crouchem, brygadzistą, w jego biurze.
- O co? - Oskarżył ją o kradzież.
Ale Sarah nie kradnie.
Pracuje w fabryce zapałek?
Jak my wszystkie. Jesteśmy dziewczynami od zapałek.
Tam zacznę poszukiwania.
Więc przyjmiesz sprawę?
Dziękuję, panno Holmes.
Dziękuję.
Nareszcie, moje pierwsze śledztwo.
Właściwie to drugie.
Odnajdę cię, Sarah Chapman.
Rude włosy, zielona sukienka, makijaż, książki naukowe, 12 marca.
Cokolwiek knujesz…
zaczynamy grę.
Nie oddalaj się. Idź za mną.
Ile dziewcząt tu pracuje?
Pięćset, może sześćset.
Jak wyglądam?
- Apaszka dobrze leży? - Ważne, że na szyi.
- Dzień dobry, Bessie. - Witaj, Doris.
FABRYKA ZAPAŁEK
Otwórz.
- Otwórz. - Chodź.
- Następna. - Wyjdź.
- Proszę, panie Crouch. - Idź stąd.
- Otwórz. - Co się gapisz?
Ty, nowa. Wpisz się w rejestrze.
Otwórz.
- Czego pan szuka? - Tyfusu.
Tam jest fosfor.
Spokojnie, przyzwyczaisz się do zapachu.
To tutaj pracowała?
Rozłóż zapałki na grzebieniu…
zsuń na bok
i do pudełka.
To proste. Spróbuj.
Potrącę ci to z wypłaty.
Ona się dopiero uczy, panie Crouch.
To niech się uczy szybciej, bo tobie też potrącę.
Ktoś jeszcze za dużo zarabia?
Może ty?
Nie? Tak myślałem.
Wracać do pracy.
Muszę się dostać do tamtego biura.
Nie ma szans.
Bez gadania.
Wystarczy jedna mała rzecz,
by zmienić zasady świata.
ZAPAŁKI LYON ZA PENSA
Ej, ruszaj tymi paluchami.
Hurra!
Jak to się stało, do diaska?
Pozbierajcie je.
No już, zbieraj.
Wracajcie do pracy.
Co tu robiłaś?
ZYSKI
Szybciej, dziewczęta!
ZAPAŁKI ZA DWA PENSY
Czerwone.
Marnujecie czas.
Nie patrz tak na mnie.
REJESTR
Przestańcie gadać!
Zielone oczy, rude włosy.
Czyli naprawdę coś ukradłaś.
Charles!
To ewidentne wymuszenie.
To skandal!
- Nie mam ani pensa! - A ja niby mam?
Dał pan słowo, że znajdzie tego, kto za tym stoi.
To brzmi prawie jak groźba, panie Lyon.
Nie tego się spodziewałem, gdy zawarliśmy nasz układ.
I jeszcze ta kradzież!
- Słyszałaś go. Zajmij się tym. - Chodź, Williamie.
Podejrzewa pan, kto mógł to zrobić?
Wtedy bym cię nie pytał.
Może należy rozważyć, czy kradzież nie jest z tym powiązana.
- Pomyślałam, że… - Prosiłem cię o radę?
Czy kazałem ci to załatwić?
Powiadomię odpowiednie osoby.
Panno Troy!
Już idę.
Jak widać, nasze robotnice pracują z najwyższą wydajnością.
- Prawda, Williamie? - Tak, ojcze.
Proszę spojrzeć.
Jak się masz, Doris? Czy twoja siostra wciąż choruje?
Tak, panie Lyon.
Tyfus.
Istna plaga naszych czasów.
Od dwóch lat zabija te dziewczyny.
Serce się kraje.
Lordzie McIntyre, chciałbym zasugerować lekki lunch.
Zasłużyliśmy sobie.
Jak Sarah to zrobiła? Jak weszła do biura?
Przy jednym stanowisku wybuchł pożar. Brygadzista był rozkojarzony.
Przy czyim stanowisku?
Mae?
Tak!
Niezła z ciebie detektywka, Enolo Holmes.
Wydaje się, że w pracy detektywa jest pełno zasad.
Tak naprawdę jest tylko jedna.
Sprawdź każdą wystającą nitkę.
Ona jest taką nitką…
więc ją sprawdzę.
Witam pana. Jaki miły wieczór.
Młoda damo, ja mam żonę.
PARAGON
Witaj, skarbie.
Zgubiłaś bilecik?
Za tę słodką, zdradziecką buźkę policzę dwa pensy.
Po pół pensa!
Prawdziwe toffi.
Pół pensa!
Gdzie jesteś, Mae?
Przepraszam pana.
Oto i ona!
Skąd ten kapelusz masz? Gdzie go dostanę ja?
To najnowszy mody krzyk Królowa też swój ma
Biegnę go poszukać Muszę taki mieć
Niech zewsząd zabrzmi okrzyk „Hej, skąd ten kapelusz masz?”
Skąd ten kapelusz masz? Gdzie go dostanę ja?
To najnowszy mody krzyk Królowa też swój ma
Biegnę go poszukać Muszę taki mieć
Niech zewsząd zabrzmi okrzyk „Hej, skąd ten kapelusz masz?”
A teraz, z dalekiego Szanghaju,
oto pan Lee i jego świat iluzji!
Partaczko, wzięłaś moją pałeczkę?
Nie, szukam dziewczyny o imieniu…
Miała dwie prace.
W jakimś Porożu Jelenia.
Masz pięć sekund. Gadaj, co tu robisz.
Sarah tu pracowała?
Pracowała, prawda? A Bessie o tym nie wie.
Jak o wielu rzeczach. Nie musisz jej o nich mówić.
Wiem, że pomogłaś jej wejść do biura. Czemu wyrwała tamte kartki?
- Co się z nią stało? - Daj nam spokój.
To nie jest sprawa dla takiej elegantki.
Myśl o mnie, co chcesz, ale bić się umiem.
Mów, gdzie ona jest i co wie.
Jesteś inna, niż myślałam.
Nie wiem, co tu się dzieje, ale Mae wchodzi za pół minuty,
a wciąż nosi męski strój.
Puść ją w tej chwili.
- Wyprowadź ją stąd. - Z rozkoszą.
Idziemy.
Gdzie Sarah Chapman nakładała makijaż?
Była pełna sekretów. Niezła z niej aktorka.
Wykopałbym ją, gdyby nie była taka dobra.
Przyciągała samych bogaczy.
Przydatna umiejętność. Zmiataj.
Jakich bogaczy?
Był pewien dżentelmen z socjety. Przychodził regularnie.
Sarah bardzo go lubiła.
Wysyłał jej kwiaty, listy.
Jak się nazywał?
Nie przedstawił się.
Wszystkim im się wydaje, że miłość czeka tuż za rogiem.
Ale tak nie jest.
Tacy faceci chcą się tanio zabawić
i bogato ożenić.
We dwoje skąpani w miłości rosie
Miłości rosie?
Dzwonu ton śpiewa o naszym losie
Wzywa serca okowa Tam, gdzie w bieli obłoku
Kaplica umyka ludzkiemu oku
I mak.
Tak ma na imię?
Dlaczego odeszła?
MOTYW?
KIM JEST TEN MĘŻCZYZNA?
Czy to właśnie z nim uciekła?
NOWE ŻYCIE?
A może uciekła przed nim?
NIEBEZPIECZNY?
Oby to drugie.
Bo poeta z niego fatalny.
Wynocha stąd!
- Sherlock? - Enola.
Co ty tutaj robisz? To niebezpieczne.
Tu są sami straszni ludzie.
Daj znać, jak jakiegoś zobaczysz.
- Bracie, dobrze się czujesz? - Świetnie.
Doszło do scysji nad winem…
o rzeczone wino.
A…
zauważyłem, że po winie trudno poruszać rękami i nogami.
Chodźmy do domu.
Zwykle nie piję, ale mam taką jedną sprawę.
- Okazała się dość trudna. - Powóz!
- Witam! - Nie.
- Dokąd? - Na Baker Street 221.
Okazuje się, że mój brat jest potwornie ciężki.
To jak dźwiganie martwego konia, na którym leży drugi martwy koń.
To A, ja mieszkam pod B.
To tu są schody?
Trzeba mieć schody. Inaczej ludzie wchodzą ci na głowę.
To dobra rada. Lepiej sobie to zapisz.
No dobrze. Prawa noga do góry.
Teraz lewa.
Lewa noga jest lepsza. To też sobie zapisz.
I jesteśmy.
Dom. Dobra robota, Sherlocku.
Sam dam radę.
Widzisz?
Baker Street.
- Co za okropny bałagan. - Idealny.
Niczego nie dotykaj.
Co to za sprawa?
Nie interesuj się. Pracuję sam. To moje.
A teraz cicho, myślę.
Nie wolno przeszkadzać w myśleniu.
- Lepiej to… - Zapisz?
Nie wchodź tam.
Nie.
Najnowsza sprawa Sherlocka.
GDZIE TO TRAFIŁO?
Fascynujące.
KIM JESTEŚ?
Czemu, na niebiosa, wszystko poprzestawiałaś?
- Wygląda tak samo. - Wygląda tak samo? Wszy…
Boli cię głowa. Ciekawe dlaczego.
Dlatego nikogo tutaj nie zapraszam.
Patrz, co zrobiłaś. Pomieszałaś wszystkie papiery.
Zadręczasz się tym śledztwem.
Na tej twojej mapie jest strasznie dużo znaków zapytania.
Ciasto. Drzwi.
- Do zobaczenia. - To dlatego pijesz?
Zapewniam, że nie jest aż takie stare.
- Mogę pomóc. - Pomożesz, wychodząc.
Tak. Świat będzie bezpieczniejszy,
jeśli nie poznamy wnętrza Sherlocka Holmesa, tylko jego fasadę.
Mam taki pomysł.
Myślałeś o współlokatorze?
- A w jakim celu? - Żebyś się tak nie staczał.
Chętnie udzielasz porad jak na kogoś, kto sam ich potrzebuje.
A prosiłam o radę?
- Znalazłam cię pijanego na ulicy. - I co ja tutaj widzę?
- Nie bawię się w to. - Buty w rozsypce. Włosy nie lepsze.
- Jesteście z Mycroftem tacy sami. - Musisz robić pranie.
- Widzisz tylko… - Blada, niedożywiona.
Dość!
I jeszcze te paznokcie.
- Dlaczego pracujesz w fabryce zapałek? - Co?
Wczoraj miałaś na nich zielone ślady, dzisiaj są czarne.
Fosfor z zapałek wchodzi w reakcję z tlenem.
Nie byłem aż tak pijany, żeby tego nie zauważyć.
- Jak… - I czerwona szyja.
Ktoś cię ściskał albo przyłożył nóż do…
Wplątałaś się w coś niebezpiecznego?
Jestem twoim opiekunem. Jeśli potrzebujesz pomocy, to powiedz.
Nie staraj się tak desperacko wykazać.
Nie jestem zdesperowana i nie potrzebuję niczyjej pomocy.
Ale to sobie wezmę.
Jak on śmie mnie pouczać?
Kiedy zawala własne śledztwo
i śpi wśród walających się papierów i oparów pleśni.
Jak on śmie nazywać mnie zdesperowaną? To nieprawda!
- To niesprawiedliwe! - Enola?
To naprawdę ty.
A to ty.
Jak się miewasz?
Dobrze? Wyglądasz…
Pracuję nad śledztwem. Pod przykrywką. Zapomnij, że to powiedziałam.
To strasznie dziwne, ale… Przysiągłbym, że już cię tu widziałem.
Naprawdę?
To moja stała trasa do Izby Lordów.
No proszę.
Jak cudownie.
Od czasu do czasu jem tu śniadanie.
Tak, to urocze miejsce. Znam tutejszego ogrodnika.
Rozważaliśmy, co zasiać na następny sezon.
Myślałem o słonecznikach.
Goździki „słodki William” mają piękny odcień…
Śledzę twoje poczynania…
To nic takiego.
…w rubryce towarzyskiej.
KAWALEROWIE DO WZIĘCIA
Jesteś teraz niezłą partią.
Nie wierz w to, co czytasz.
Pisałem do ciebie.
Nie odpowiedziałaś.
Byłam zajęta.
Założyłam firmę. To nieustanne wyzwanie.
Ty tego raczej nie zrozumiesz.
- Jeśli szukasz pomocy… - Nie szukam.
Chyba że zajmę się ogrodnictwem, wtedy się odezwę.
Oczywiście.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć…
jeśli zaginie sadzonka.
Życzę smacznego śniadania.
Pewnie.
Obejrzał się?
Nie, to świetnie.
Nie przychodzę tu codziennie. Tylko wtedy, gdy poczuję potrzebę.
Czasami nie wybiera tej alejki.
Tylko tę równoległą.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
„Wiesz, gdzie mnie znaleźć”.
Kaplica umyka ludzkiemu oku
Tam, gdzie w bieli obłoku
Whitechapel.
We dwoje skąpani w miłości rosie
Dwoje skąpani w rosie…
„Dwoje” i „rosie”. Dwa, osiem.
Dwadzieścia osiem!
Dzwonu ton śpiewa o naszym losie
Dzwon?
Wzywa serca okowa
Dzwon. Okowa.
Umyka ludzkiemu oku
Dzwonkowa 28, Whitechapel!
Przepraszam.
Wracam do gry.
Nie będę kłamać.
Jako detektyw odczuwasz pewną satysfakcję,
kiedy twoje śledztwo zbliża się do rozwiązania.
To jak szycie nowej spódnicy…
czego nie robię, albo nauczenie psa siadania.
Zaczynasz roztaczać aurę dobrze wykonanej roboty.
W mieście jest nowy Holmes!
Tak jest! Sherlock Holmes ma godną siebie rywalkę!
Rozsławię swoje imię,
a Bessie odzyska siostrę.
To się nazywa dobrze wykonana…
robota.
Sarah?
Co tu się stało?
Pan Mak.
Mae.
Co się stało? Kto ci to zrobił?
To on, ten mężczyzna od Sarah?
Mae!
Nie, będzie dobrze.
Sprowadzę tu lekarza.
Nie.
Ocknij się.
PRAWDA O BOGACH
Panna Holmes?
Inspektor Lestrade.
- Enola Holmes. - Lestrade.
- Ona… - Nie żyje.
Jak do tego doszło?
Nie, ja tu prowadzę śledztwo w sprawie zaginięcia dziewczyny.
- Tej? - Nie.
Nie, ta ma na imię Mae.
Pracowała w teatrze Paragon i fabryce zapałek.
Była tancerką. Przyjaźniła się…
Nadinspektorze Grail.
- Dzień dobry.
Wezwano mnie do zakłócania porządku.
Ktoś usłyszał krzyki, a potem znalazłem tę młodą damę.
Nazwisko?
Enola Holmes.
To jego siostra. Też jest detektywem.
Dobry Boże, kolejna.
Nie powinnaś być w szkole?
Bada zaginięcie…
- Sarah Chapman. - Tak.
Sarah Chapman? Intrygujące, bo ja również.
- Jest poszukiwana za kradzież i szantaż. - Szantaż?
Tak, pani detektyw.
Jeszcze ciepła. Nie zdążyła zesztywnieć.
- Kiedy usłyszano krzyki, inspektorze? - Dziesięć po.
A kiedy pani tu dotarła?
O tej samej porze.
A to ci dopiero.
Próbowałam zatamować krwotok. Chciałam ją ocalić.
Albo wydobyć z niej informacje.
Niech pan ją przeszuka.
Nie mógłbym tego zrobić, nadinspektorze.
Daj spokój, Lestrade. Nie zgrywaj wstydnisia.
Jest detektywem.
- Zna zasady. - Tak.
Dawaj torebkę.
Co to jest?
Moje dowody.
A to?
Nic takiego.
Więc czemu to chowasz?
Przyłapano cię na miejscu zbrodni obok stygnącego trupa.
Ukrywanie dowodów źle wygląda.
Nadinspektorze, chyba pan nie sądzi…
Że co, paniusiu?
Że młode damy nie są zdolne do morderstwa?
Oddaj mi to.
- Biegiem! - Wszyscy za nią!
Po co by to robiła?
Z drogi! Szybciej!
Zatrzymać tę dziewczynę!
To już widzieliście.
Lestrade ze Scotland Yardu. Chyba mnie pan pamięta.
Szukamy pańskiej siostry. Dała nam do wiwatu.
Mogę?
To ona?
Proszę sobie wziąć. Mam inne.
Ja? Nie mógłbym.
Mógłbym. Nie.
A może jednak.
A to są te słynne skrzypce?
Te mam tylko jedne.
Wyjaśni pan, co rzekomo zrobiła Enola?
Obawiam się, że nie mogę powiedzieć.
Mogę zajrzeć?
Pańska ostatnia sprawa.
Czego dotyczy?
Kolejny Dusiciel z Brixton?
Albo barwinek?
Chyba nie nowa sprawa z Clerkenwell?
Jakie dowody macie na moją siostrę?
Niech pan opowie o śledztwie, to się zrewanżuję.
Sprawa dla rządu, zaginione pieniądze.
- Pańska kolej. - Nadinspektor chce z nią pomówić.
- Po co? - Ja tylko wykonuję rozkazy.
Może przejdziemy na ty?
Graydon. Graydon Lestrade.
Mój ojciec uważał, że to wytworne nazwisko. Nie mylił się.
W każdym razie jeśli zechce pan mówić mi po imieniu…
Cóż.
Miłego dnia.
O rety.
Wybacz. Mogłem cię ostrzec, że otworzę.
Nie.
Chcę wiedzieć?
Dzień dobry.
Mogę prosić o przysługę?
Nieważne. Opowiedz o wszystkim.
- Sprawa dla rządu? - Nie.
Kolejny Dusiciel z Brixton?
Albo barwinek?
„Niech pan opowie o śledztwie, to się zrewanżuję”.
To dureń. Musiałem wiedzieć, co na ciebie ma.
Pieniądze. Niezaksięgowane wpłaty i wypłaty z ministerstw.
To przekupstwo, wymuszenie albo szantaż.
I co odkryłeś?
Oddzielne dyspozycje z pięciu kont
przechodzące przez Skarb Państwa do prywatnego banku.
- Ktoś się na tym bogaci? - Tak.
- Kto? - Nie mam nazwiska.
Tylko numer.
Wypytałem o to w banku.
Pieniądze zniknęły
i trafiły do innego banku.
Potem do kolejnego i tak dalej.
Wszystkie transakcje ukryto dzięki różnym numerom kont.
Razem jest ich 27.
- Co można z tego wywnioskować? - Trzy rzeczy.
Po pierwsze, to wytrawny gracz, pewnie matematyczny geniusz.
Skutecznie zaciera ślady.
Po drugie, mamy tu różne źródła.
Pięć banków na południowym brzegu bez wyraźnych powiązań.
Anonimowe transakcje.
Wszystkie trafiają do jednej kieszeni.
A po trzecie?
Wie, że go tropię.
Ale jak?
Zawsze gdy badam jakiś ślad,
ten nagle znika i pojawia się gdzie indziej.
Tańczę, jak mi zagra.
Doprowadza mnie…
do szału.
Więc nie masz żadnych tropów?
Jeden. Tydzień przed pierwszą wpłatą
do Skarbu Państwa włamał się mężczyzna w meloniku.
W meloniku?
- Co ukradł? - Dokument.
Nie powiedzą jaki. Zapewne poufny.
Ale nie potrafię rozgryźć, jak to wszystko się łączy.
Twoja kolej. Oby to nie była twoja krew.
Szukam dziewczyny, Sarah Chapman.
Wynajęła mnie jej siostra. Bessie.
Za dnia pracowała w fabryce zapałek, a w nocy w teatrze.
Ma kochanka.
Byłam w jego mieszkaniu.
Dał jej to.
Dzwonkowa 28?
W Whitechapel, tak.
Tam znalazłam jej przyjaciółkę.
Zamordowano ją.
Kto ją zabił? Koleżka od maku?
MOWA KWIATÓW
MAK
ŚMIERĆ
Tak zakładam.
Może porwał Sarah, a jej przyjaciółka to odkryła.
Miłość. Co ona wyczynia z ludźmi.
- Jak ją zabito? - Nożem.
- Dotykałaś go? - Nie.
To czemu uciekłaś?
Miała przy sobie dowody.
Policjant chciał je zabrać.
- Ten z laską. - Grail.
Znamy się.
Miała to w kieszeni.
Tak samo zły jak wiersz.
- Zostaw mi go. - Nie.
Jest mój i jest ważny.
Grail powiedział, że coś ukradła i że ich szantażuje.
- Ona by tego nie zrobiła. - Skąd wiesz? Nie znasz jej.
Czuję, jakbym znała.
Uciekałaś przed policją.
Jedna osoba już nie żyje,
a ty jesteś podejrzana o morderstwo.
Dałaś się ponieść emocjom.
Zostań tu. Nie wychodź. Zajmę się tym.
Ja odpowiadam za Sarah Chapman. Te dziewczyny nikogo nie obchodzą.
Obiecałam to jej siostrze.
Podstawowy błąd detektywa.
Bardziej skupiasz się na sobie niż na śledztwie.
Wiem, że nie lubisz nieproszonych rad,
ale błagam…
nie zmieniaj się w mnie.
Powinnam to zapisać.
Zapałki! Kupujcie zapałki!
Pudełko za pensa!
Zapałki! Pudełko tylko za pensa!
Kupujcie zapałki!
To nie jest sprawa dla takiej elegantki.
Nie potrzebujemy pomocy od takich jak ty.
Wszystkim im się wydaje, że miłość czeka tuż za rogiem.
Ale tak nie jest.
Tacy faceci chcą się tanio zabawić i bogato ożenić.
Panie Mak, taki z pana dżentelmen?
I to bogaty, skoro stać pana na takie miłosne gniazdko.
- Proszę… - Nie bądźcie śmieszni.
KRONIKA TOWARZYSKA
KONCERTY
SPOŁECZEŃSTWO
WICEHRABIA TEWKESBURY BŁYSZCZY NA BALU
UPODOBANIA ZNANYCH MĘŻCZYZN
Tydzień przed pierwszą wpłatą do Skarbu Państwa włamał się
mężczyzna w meloniku.
BIAŁE, BY PŁOMIEŃ LŚNIŁ JAŚNIEJ! ZAPAŁKI LYON
Pięć banków na południowym brzegu bez wyraźnych powiązań.
FABRYKA ZAPAŁEK
„Bal producentów zapałek.
Zapraszają Henry i Hilda Lyon. Plac Marcowy 12”.
Czy ta data coś ci mówi?
To nie jest data.
„Ich najstarszy syn, William Lyon, poprowadzi pierwszy”…
Goździki „słodki William” mają piękny odcień…
Nasze robotnice pracują z najwyższą wydajnością.
- Prawda, Williamie? - Tak, ojcze.
A ja cały czas myślałam, że to mak.
Sprawdźmy, czy naprawdę jesteś taki słodki, Williamie.
Wybiorę się na bal.
ZASADY ETYKIETY
ROZDZIAŁ 3 WYJŚCIE NA BAL
1. TWOJA SUKNIA
2. TWOJA MASKA
3. GRZECZNA ROZMOWA
To ja.
To nie ja.
To się przydaje, kiedy poszukuje cię policja.
Cisza, przemówi jego lordowska mość wicehrabia McIntyre.
Wybaczcie, że psuję tak podniosłą chwilę,
ale jestem politykiem.
Wykorzystam każdą okazję, by znaleźć się w centrum uwagi.
Koniecznie muszę podziękować naszemu gospodarzowi
i pogratulować mu jego osiągnięć.
Bez masek, nie było tematu.
Henry Lyon przemienia wszystko w złoto.
Nonsens. Ewentualnie w cynę.
To, co zrobił z zapałkami, przejdzie do legendy.
Po dwóch latach widać czarno na białym, że ma łeb do interesów.
A może powinienem powiedzieć czerwono na białym?
Ten skromny człowiek pochylił się nad kwestią tyfusu i ubogich robotników.
Zbiera fundusze, diagnozuje chorych w fabryce.
Jestem pod ogromnym wrażeniem.
Panie i panowie, oklaski dla Henry’ego Lyona.
Oraz jego zacnego syna i dziedzica, Williama.
Za przyszłość.
Oby była świetlana.
Henry, rozpal nas.
Z rozkoszą.
Życzę miłej zabawy.
Już gdzieś widziałam tę suknię.
O tak, w zeszłym sezonie.
Jest urocza. Elegancka.
To bardzo miłe.
3. GRZECZNA ROZMOWA
Panowie.
Pani.
Dobry wieczór.
Cóż za wspaniała okazja, nieprawdaż?
Goście są wprost przemili.
A orkiestra gra niebywale wdzięcznie.
Zastanawiałam się,
czy moglibyśmy porozmawiać, panie Lyon.
Zrobiłam coś nie tak?
Gdzie twoja przyzwoitka?
Przyzwoitka?
Chyba nie oczekujesz, że mój syn porozmawia z tobą sam?
ROZDZIAŁ 37 Z PRZYZWOITKĄ
ROZDZIAŁ 38 BEZ PRZYZWOITKI
ZMARŁA SAMOTNIE PRZEZ BRAK PRZYZWOITKI
Nie mogę z panem rozmawiać bez przyzwoitki?
Przecież to oczywiste.
Poważnie?
Kim jest ta kobieta?
A oni rozmawiają.
Oni tańczą.
Miłego wieczoru, moja droga.
Tak.
Głupio się zachowałam.
Miłego wieczoru.
Można stwierdzić, nie bez podstaw, że mogłam się lepiej przygotować.
Ale taniec nie jest moją mocną stroną.
Chyba że to…
Mateczko, pokaż kolana
Wskakuj pod stół, kochana
Rozumiecie moje położenie.
Kim jesteś?
To wytrawny gracz.
Oddzielne dyspozycje z pięciu kont.
Skutecznie zaciera ślady. Do prywatnego banku.
Znika i się pojawia. Nie mam nazwiska.
Tylko numer.
To pewnie matematyczny geniusz.
Tańczę, jak mi zagra.
To szyfr.
Polka.
Promenada.
Two-step.
To wszystko kroki tańca.
Tańcz!
Razem jest ich 27.
Tak. Język tańca.
„Dwadzieścia siedem tańców”.
Mam cię.
Taniec 1… 114… 22…
Są okropni, prawda? Ci ludzie.
Same bufony i pyszałki.
Spotkałyśmy się już wcześniej?
Czuję, że skądś cię znam.
Mam bardzo pospolitą twarz.
Mira Troy,
sekretarka lorda McIntyre’a,
ministra skarbu.
Tabitha.
Tabitha Timothy.
Nie przejmuj się nimi.
To tylko przedstawienie.
Wszyscy tu kogoś grają.
Testują się nawzajem.
Wygrani.
Przegrani.
To niezła rozrywka,
gdy już poznasz zasady.
Co one robią z tymi wachlarzami?
Przesyłają wiadomości.
O wszystkim, co jest zakazane…
lub zbyt krępujące, by wymówić to na głos.
Dziękuję za lekcję.
Nauczyłam się tego w bólach.
Bez władzy kobiety muszą polegać na swojej inteligencji.
Mamy gorsze szanse na starcie.
Proszę.
Weź mój wachlarz.
Mnie się nie przyda.
Jeśli chcesz porozmawiać z Williamem…
to będzie dobry sposób.
Nie ty.
Pomocy.
Byłbym zachwycony.
Doprawdy, po co te impertynencje?
Nie chciałam.
Tewkesbury!
- Znakomite wyczucie czasu! - Enola?
Nie odzywaj się do mnie, bo cię stąd wyrzucą.
- Musisz mnie nauczyć tańczyć. - Tańczyć? Kiedy?
- Właśnie teraz. - Co?
Ja się uczyłem od piątego roku życia.
A już się bałam, że będziesz kiepskim nauczycielem.
- Co ty tutaj robisz? - Szukam mordercy.
Mogłam ci tego nie mówić. Zapomnij o tym.
- Próbuję uratować pewną dziewczynę. - Tańcem?
Proszę, Tewkesbury.
W porządku. Wyprostuj się.
Położę rękę tu i tu.
No tak.
Wyciągnij rękę.
Dobrze.
Ja prowadzę, ty robisz to, co ja.
- To byłby błąd. - Patrz nad moim ramieniem.
A teraz raz, dwa, trzy.
Dwa, trzy.
Cztery, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy.
Dwa, trzy.
Dobrze.
Zmieniłaś się od naszej ostatniej rozmowy.
Po co przychodzisz do parku?
Czemu mnie obserwujesz?
Po prostu mam cię na oku,
gdybyś znowu wpadł w kłopoty.
- Dał się wyrzucić z pociągu… - Enola…
Nie potrafisz sam o siebie zadbać.
- Jestem mężczyzną. - Ja o tym zdecyduję.
A moje obecne kłopoty są mniej emocjonalnej natury.
Kontynuujmy.
Dwa, trzy.
Spójrz mi w oczy.
Zawsze jest jakiś rytm.
Taniec to zaufanie i harmonia.
Dlatego kochałem tańczyć, nawet gdy uczył mnie mój wuj.
A on uwielbia placek musztardowy.
Jego oddech…
Obrót, dwa.
Obrót. Czujesz to?
Czuję.
Dobrze.
- Nieźle tańczysz. - Mam dobrego nauczyciela.
Choć jego oddech nie jest aż tak musztardowy.
Mamy tu sytuację awaryjną!
Pójdę już.
Potrzebujesz karnetu.
Jeszcze za mało umiem.
- Co to znaczy? - Nauczysz się.
Ile mam czekać?
Odradzam tort imbirowy. Wywołuje sensacje tylko w żołądku.
Witaj.
- Pan Lyon. - Tak.
Czy mogę dziś liczyć na taniec?
Zapełniłem już karnet.
Pokaże pan?
Ostatni walc wciąż ma pan wolny.
Dobrze się składa.
Mógłby pan?
Do zobaczenia.
To on.
Patrzysz na lorda Tewkesbury’ego?
Nie.
To stary przyjaciel.
Podobno to dobry człowiek i wielki reformator.
Jeśli chcesz z nim zatańczyć, musisz poczekać.
Jest spora kolejka.
Nie mogę przegapić takiej okazji.
Miłego wieczoru, panno…
Tabitho.
Cicely.
Lordzie Tewkesbury.
Pan wybaczy, mam na imię Cicely.
Pańska przyjaciółka mówi, że powinniśmy zatańczyć.
Naprawdę?
- Zapomniałem imienia. - Cicely.
Panie i panowie,
zapraszamy z partnerami do ostatniego walca.
Mogłabym przysiąc, że skądś pana znam.
Tylko skąd?
Nie znamy się,
ale obserwuje mnie pani. Dlaczego?
Już wiem, sala koncertowa w Paragonie.
Rozmawiał pan tam z młodą kobietą.
Sarah Chapman.
Jeśli pan odejdzie, zacznę krzyczeć.
Policja już pana szuka.
Tak się składa, że szuka nas obojga.
Nie zaproszono pani. Czego pani chce?
Jestem detektywką, wynajęła mnie siostra Sarah.
Bessie panią zatrudniła?
Zna pan Bessie?
Proszę dać mi spokój,
bo wszystko pani zepsuje.
Jak to? Co takiego zepsuję?
Obserwują nas.
Skoro tak się pani upiera, spotkajmy się w bibliotece o północy.
A teraz ani słowa.
Niech będzie.
MIŁO CIĘ POZNAĆ SHERLOCKU HOLMESIE
Moriarty?
Kim jesteś?
Doprawdy, wszędzie się wepchniesz.
Po co ci pogrzebacz?
Musisz odejść. Czekam na kogoś.
Tak się boisz, że potrzebna ci broń?
Zawsze się zjawiasz, gdy tego nie chcę.
A czasem, gdy tego chcesz.
- Co się dzieje? - To nie twoja sprawa.
Ładna ta twoja ostatnia partnerka.
Jak jej tam, Cicely?
Byłaby świetną żoną.
Zależy mi tylko na tobie.
Jeśli tu zostaniesz, to go odstraszysz.
„Go”? Czekasz na jakiegoś mężczyznę?
Idź sobie.
Lordzie Tewkesbury.
Enolo Holmes, jesteś aresztowana.
Uciekając, tylko utrudnisz sprawę.
Załatwmy to po cichu i oszczędźmy państwu wstydu.
- Cokolwiek się stało… - Morderstwo.
Morderstwo się stało.
W porządku, Tewkesbury.
Konstablu, do dzieła.
Przypilnuj ich.
Proszę.
Pójdziesz ze mną.
Wiedziałam, że tu nie pasuje.
Cóż to był za bal.
Słyszałem, że tańczyłaś z paniczem Lyonem.
Pozwolę sobie na bezczelne pytanie.
Chciałaś go pocałować
czy dowiedzieć się więcej o sprawie
tej Sarah Chapman?
Jeśli próbujesz ją chronić,
to wiedz,
że ja ochronię ją lepiej.
Ktoś chce z nią porozmawiać
i nie jest tak miły jak ja.
Ktoś?
Kto?
Czemu mnie wtedy śledziłeś?
Ty też śledziłeś Mae, prawda?
Tak znalazłeś mieszkanie.
Ładna koszula.
Jedwab?
Z pensji policjanta?
Kto ci płaci, Grail?
Za zabijanie dziewczyn od zapałek?
Gdzie jest Sarah Chapman?
- Nie wiem! - To złodziejka i mąciwoda.
Po co się dla niej narażać?
Jeśli nie dowiem się tego od ciebie, powie mi ktoś inny.
Na przykład jej siostra, mała Bessie.
To mała dziewczynka.
Od tego się zaczyna, Enolo Holmes.
Od małych dziewczynek, takich jak ona, ty i Sarah Chapman,
które zadają pytania i podkopują ludzi u władzy,
nie doceniając ich ochrony i odrzucając ją.
Wystarczy jeden mały płomień, żeby wzniecić pożar,
a moja praca polega na tym, żeby to cholerstwo zdusić!
Będę miły i dam ci ostatnią szansę.
Gdzie ona jest?
Nie wiem.
Więc czeka cię stryczek.
Też mi detektyw.
Trzeba było zostać przy haftowaniu.
OD LESTRADE’A: ENOLA ARESZTOWANA.
Proszę pana?
- Proszę pana! - Nie bądź śmiesz…
Nadinspektor Grail.
Pan Holmes.
Przyszedłem po swoją siostrę.
Byłbym bardzo wdzięczny,
gdyby pan ją wypuścił.
- Jestem jej opiekunem. Jest nieletnia. - To morderczyni.
Jakiekolwiek dowody macie, zapewniam…
Mam ich wiele.
Widziano, jak kłóciła się z ofiarą i ją śledziła,
szarpała się z nią, a w końcu stała nad jej martwym ciałem.
A kiedy ją tam znaleźliśmy, z krwią na rękach,
po prostu uciekła.
Byłem na miejscu.
Ślady na drzwiach i wokół nich wskazują, że otwarto je siłą,
i to niedawno.
Było widać oznaki bójki
i ślady butów trzech różnych intruzów.
Jeden musiał być tęgi,
Świadczy o tym rozmieszczenie i liczba uszkodzeń.
Fragmenty tkaniny i plamy krwi
sugerują, że była tam druga osoba, zapewne kobieta,
która się broniła,
używając ostrej i improwizowanej broni…
A potem uciekła przez okno.
To było wtargnięcie w celu przesłuchania.
Na miejscu znaleziono dwie kobiety,
a potem przyszła moja siostra.
A pan zjawił się zaskakująco szybko.
Wypuści ją pan czy ja mam to zrobić?
- Sierżancie Beeston, proszę. - Nadinspektorze.
Daktyloskopia.
Nowy wynalazek ze Szwajcarii.
- Słyszał pan o nim? - Tak.
Zechce pan spojrzeć?
To nam bardzo usprawnia pracę,
zwłaszcza w sprawach morderstwa.
Moja siostra nie dotknęła tej broni.
Więc czemu są na niej jej odciski?
We wspaniałych czasach żyjemy, zgodzi się pan?
Masz świadomość, która jest godzina?
- Witaj, Edith. - Masz szczęście, mogłam ci połamać nogi.
Ale poznałam cię po ramionach.
- Są bardzo charakterystyczne. - Aresztowano Enolę.
Za co?
Za morderstwo.
Wplątała się w sprawę,
która sięga szerzej, niż myślałem.
Jest w niej coś takiego…
Że sama dedukcja jej nie rozwiąże?
Chyba przyda mi się twoja…
Musisz mi pomóc.
Musisz nam pomóc.
Ćwiczenia, 15 minut.
Jak mawiała moja matka,
„Ci, którzy w potrzebie potrafią prosić o pomoc,
wykazują się odwagą”.
Twoja matka brzmi zupełnie inaczej niż moja.
Chciałem ją powstrzymać,
ale przepełnia ją wola walki.
Zaczyna się. Nareszcie.
Nie możesz kontrolować Enoli Holmes.
Jest dzika jak sama natura.
Robi, cokolwiek zechce.
Dajcie jej fory.
Zgadza się.
I boję się, że ją powieszą.
Naprzód!
Tędy.
To ja.
Dobrze cię widzieć.
Trzymaj się.
Ścigają nas.
Szykujcie się!
Jak tam twoje śledztwo?
Nie wiem. Pomagałam dziewczynce znaleźć siostrę.
- Tylko pogorszyłam sprawę. - Bzdura.
Trąciłaś gniazdo szerszeni. Odkryłaś coś.
- Uwaga! - Czemu mieliby cię uciszyć?
Spokojnie, to nikogo nie skrzywdzi.
- Na lewo! - Moje czy twoje?
Twoje!
Co wiesz o tej fabryce zapałek?
Zarabia krocie.
W dwa lata podwoiła zyski.
- Jest jeszcze tyfus. - Tyfus?
Tak, robotnice chorują. I umierają.
- To wystająca nitka. - Co?
Wrócili!
Nadjeżdżają! Szykujcie się!
Wiemy o tych fabrykach.
Szybciej!
Dziewczyny takie jak Sarah są zbędne.
A to zaginą, a to umrą. Nikogo to nie obchodzi.
Ale ta dziewczyna ich obchodzi. I to bardzo.
Więc co ona wie?
Wracaj tutaj!
Ukradła coś. Jakieś dokumenty.
I co zamierza z nimi zrobić? Jaki ma plan? Nie jest złodziejką.
Ani szantażystką. Za to jest wichrzycielką.
Ona coś wie,
a to o wiele bardziej niebezpieczne.
Dalej, chłopaki!
- Uwaga, po prawej! - Rzucisz?
- Czekajcie! - Gdzie?
- Czekajcie! - Prosto!
Teraz!
Zabierzcie to stąd!
Sarah ukrywa jakąś tajemnicę.
Musisz szukać tego, co ona wie.
Gdy to znajdziesz, wszystko będzie jasne.
Pewnie masz ją tuż pod nosem.
Padnij!
Co za chamstwo.
Grail.
Jesteś cała, Edith?
Mniej więcej.
LONDYN 13 KILOMETRÓW
Na miłość boską!
Niedobrze.
Zajdźcie je od tyłu!
Nic wam nie jest?
- Żyjemy. - Dobrze.
O nie.
Nadinspektorze.
Na niebiosa!
Toż to Święta Trójca.
Awansują mnie na komisarza.
Brać je.
Musimy?
Niestety tak.
Enola.
To już kogoś skrzywdzi.
Biegiem!
Dobrze, że nigdy nie dbałam o miednicę.
A ty, Edith?
- Jak twoje nerki? - Dobrze.
Nawet mi się podobało.
Wszystko ci się podoba. To strasznie irytujące.
Tędy, czas ruszać.
W porządku.
Co tam u tego twojego bezużytecznego chłopca?
Podobno robi dużo dobrego.
To prawda.
Może jednak nie jest taki bezużyteczny.
Nie nazwałabym go „moim chłopcem”.
Czasem myślę sobie, że wychowałam cię na zbyt niezależną.
- Mamo. - Wszystkich was tak wychowałam.
Powinnaś mieć jeden cel: odkryć, kim jesteś.
Ty, Sherlock i Mycroft.
Jesteście silnymi i niezwykłymi dziećmi, ale trochę samotnymi.
Doskonale poradzisz sobie sama.
Ale z pomocą innych byłabyś fenomenalna.
Jak myślisz, kto to wszystko zorganizował?
Ja?
Nie, sama znajdujesz sprzymierzeńców.
Współpracuj z nimi, a staniesz się lepszą wersją siebie.
Jeśli przemówicie jednym głosem,
usłyszy was więcej osób, niż można się spodziewać.
No już, powinna iść sama. My ściągniemy na siebie pościg.
A teraz się otrzep…
i przyj naprzód.
A jeśli znowu oskarżą cię o morderstwo, daj znać.
Tak zrobię.
Dziękuję, Edith.
Bądźcie ostrożne.
I zetnij włosy.
Masz na głowie szopę.
Moje włosy są w porządku.
Chodź.
Musisz się spakować.
Przenieś się w bezpieczne miejsce.
Czy moja siostra nie żyje?
- Jak Mae? - Nie.
- Czy ona… - Nie.
Na pewno nic jej nie jest. Niedługo ją odnajdę.
Doris.
Ona mnie przyjmie.
Ma teraz wolne łóżko.
A jej siostra?
Zmarła.
Na tyfus.
Zmarła.
W tej ziemi są jakieś grudki.
Tam czerwone, a tu białe.
Kiedy zmieniono kolor zapałek z czerwonego na biały?
Nie wiem. Jakieś dwa lata temu.
Po dwóch latach widać czarno na białym, że ma łeb do interesów.
A może powinienem powiedzieć czerwono na białym?
Tyfus. Istna plaga naszych czasów.
Od dwóch lat zabija te dziewczyny.
PRZEWODNIK PO NAUCE
Wyjdź.
Co się gapisz?
Potrzebuję pomocy.
Nie każ mi się powtarzać. Mogę wejść?
Po pierwsze, chcę cię przeprosić za tyle rzeczy.
Nie widziałam, ilu mam sojuszników.
- A poza tym… - Enolo.
Też chcę ci coś powiedzieć.
- W porządku. - Możesz…
Codziennie bez przerwy szukam wyłącznie kompromisów.
Jeśli wesprę czyjąś ustawę o pompowaniu ścieków do jeziora,
to on zagłosuje za moją reformą.
Chcę mówić, że to nie w porządku, ale nie mam wsparcia.
Zaryzykowałbym wszystko, co wywalczyłem,
więc kłamię i głowię się, którą ścieżkę wybrać.
Sam.
Nie szukam żony,
bo polityka bez przerwy mnie pochłania.
Taką przemowę dla ciebie przygotowałem.
Jesteś dobrym mężczyzną.
Teraz jestem mężczyzną?
Bywasz.
Ale rozumiem, z czym się borykasz, bo mam tak samo.
Chciałabym pomówić dłużej, ale mam…
Śledztwo do rozwiązania?
Dziewczyna, której szukam, Sarah Chapman,
ma dowód, że dziewczyny umierają przez fosfor, z którym pracują.
A fabryka próbuje to zatuszować i udaje, że to tyfus.
Sarah o tym wie
i ktoś chce ją przez to zabić.
Co możemy zrobić?
My?
Nie otwieraj. Może to policja.
- Wciąż cię szukają? - Uciekłam z więzienia.
- Co takiego? - Zapomnij o tym.
Światła są włączone. Muszę otworzyć. Schowaj się.
Idę!
- Panno Cicely. - Przepraszam za porę.
Skądże znowu. Zapraszałem panią. Chcę pomóc.
- Jest pan z kimś? - Nie.
Dobrze, że jesteśmy sami, bo koniecznie muszę z panem pomówić.
Jest pan mężczyzną wielkiego charakteru
i mogę panu zaufać.
Niestety muszę zrzucić z serca coś, coś pana zszokuje.
Panno Cicely, może…
Chciałam z panem porozmawiać o współpracy.
A, to. Tak. Możemy to zrobić innym razem?
- Proszę. - Bardzo mi przykro.
Zapewniam, że podzielam pani zainteresowanie
i jeszcze do tego wrócimy.
Dziękuję.
Już poszła. Była bardzo poruszona.
Nie miej mi tego za złe. Cicely potrzebuje pomocy.
Na balu powiedziała, że pracuje nad ustawą o pracy w fabrykach.
Odkryła coś, jakąś korupcję.
Co takiego robi?
Jeśli masz jakieś obawy, muszę kategorycznie zaprzeczyć.
Nikim się nie interesuję.
To nie miało tak zabrzmieć.
Ale jeśli chodzi o zainteresowanie romantyczne,
to owszem, jest ktoś…
Ale nikogo nie szukam, zajmuje mnie polityka.
Patrzysz na Tewkesbury’ego?
Podobno to dobry człowiek i wielki reformator.
Kobieta, którą byłbym zainteresowany…
Nie mogę przegapić okazji.
Nie słuchasz.
Dobry wieczór, lordzie Tewkesbury.
Nie miała przyzwoitki.
Masz pięć sekund. Gadaj, co tu robisz.
Byłam ślepa!
Fosfor z zapałek wchodzi w reakcję z tlenem.
Wszystko przegapiłam.
Pewnie masz ją tuż pod nosem.
Cicely.
Sarah to Cicely.
Cicely to Sarah!
Enola…
Enola, co na Boga…
Zrozumiałaś, co powiedziałem?
A raczej to, czego nie powiedziałem? Zrozumiałaś to?
Tak! Mówiłeś, że…
Nauczysz się.
Na balu przekazałeś mi wiadomość wachlarzem.
Co to znaczyło?
To znaczy „Kocham cię”.
Panie i panowie, za przyszłość.
Oczywiście!
Oni współpracują. Są zakochani.
Mieli plan…
Chcą ujawnić korupcję w fabryce i powstrzymać ojca Williama.
Miałeś im pomóc.
William Lyon zaprosił cię na bal.
Jest radykałem jak ty.
Potrzebowali mojej pomocy. Masz rację.
Musimy wrócić do środka.
Policja cię ściga i musimy porozmawiać.
Nie! Wiem, że mamy o czym rozmawiać, mój panie.
Kochasz mnie.
A tak się składa, że ja kocham ciebie.
Kochasz mnie?
Naprawdę jesteś błaznem.
Wezwij powóz.
- Co tak głośno tupiesz? - To żwir.
- Masz wielkie stopy. - Wiem.
Stój na czatach. Jak ktoś przyjdzie, mów, że jesteś lordem.
Jestem lordem.
Więc ci uwierzą.
Racja.
- Ty.
- Jesteś niepoważny. - Ja?
Miałaś się trzymać z daleka.
Uciekłaś z więzienia i ściga cię cała miejska policja.
Coś cię boli? Tak mi przykro.
Ciebie nie boli?
Najwyraźniej nie.
Ciekawe, kto nauczył cię walczyć.
- Kolejna zasługa naszej matki. - Nie karmiła mnie tak dobrze jak ciebie.
Chwileczkę, czemu tu jesteś? Przez moją sprawę czy twoją?
Obie. Wiem, jak Grail zdobył twoje odciski palców.
Poprzez utleniony pył fosforowy
przeniesiony ze stołu na nóż.
Jesteś niewinna.
Wątpiłeś w to?
Bez dowodów nic nie jest pewne.
A twoje śledztwo?
Mój przeciwnik.
Jego trop prowadzi tutaj.
Nasze sprawy są powiązane.
Idziemy?
William Lyon…
Ukochany Sarah.
I mój złodziej w meloniku.
Trzymaj emocje na wodzy. Już mu nie pomożemy.
Zachowajmy trzeźwe umysły i bystry wzrok.
Ktoś go napadł.
- I przeszukał. - Szukał skradzionego dokumentu.
Nóż?
Coś większego.
Szabla.
Ślady ciężkich butów
i zadrapania po lasce z metalowym okuciem.
Grail.
Ale na czyje zlecenie?
W pokoju był ktoś jeszcze.
I używał cygarniczki.
Ślady wełny.
Karakuł, najlepszy gatunek.
Lordzie McIntyre, chciałbym zasugerować lekki lunch.
Proszę dać mi spokój. Obserwują nas.
Skąd William ukradł dokument?
- Z biura Skarbu Państwa? - Tak.
Z biura lorda McIntyre’a, ministra skarbu.
Jak do tego doszłaś?
William musiał ukraść dowód na to,
że Lyon i McIntyre działali w zmowie.
- Korupcja. - Właśnie.
Napędzana chciwością.
McIntyre potajemnie czerpie zyski z fabryki.
Zmienili skład zapałek i używają tańszego fosforu,
który jest zabójczy.
Enola?
Martwiłem się o ciebie.
Zostawiłaś mnie w ciemności i już miałem…
- Sherlock Holmes? - Nie teraz.
O mój…
- Czy on… - Emocje na wodzy.
Kto to zrobił?
- Lord McIntyre. - Nie.
- Ale pasuje! - Nikt tu nie siedział.
Dywan nietknięty, brak wgnieceń.
Cygaro zostało wypalone, ale jest zimne.
Spójrz, nie ma popiołu.
- Nie ma śladu ust na szklance. - Właśnie.
Ktoś podłożył nam te wskazówki,
by odwieść nas od prawdziwego złoczyńcy.
Ktoś to zaaranżował.
Tylko kto?
Nie McIntyre, ale ktoś, kto wiele straci bez tego dokumentu.
Ktoś, kto wiedział, co planują, i ich szantażował.
Mój przeciwnik.
Ktoś, kto lubi gierki.
- Zdobyli to, czego chcieli? - Nie sądzę.
Biedny William.
- Coś jednak zdobyli. - Kiepską kompozycję Mae.
„Prawda bogów”.
Coś z Biblii albo mitologii?
Teatru?
Bogowie to w teatrze miejsca położone najwyżej.
Balkon.
Myślałem, że wiecie.
To nie muzyka.
To mapa.
Chcę mieć jasność co do tego, co nas tam czeka…
Może dojść do przemocy. Dla ciebie to nic nowego.
Tak.
Ostatnim razem nosiłem zbroję.
Ale owszem, walka będzie…
Tak.
- Ale biłeś się już kiedyś? - Wiele razy.
Uprawiałem szermierkę.
Dobra! Nauczysz mnie, jak się bić?
Że niby teraz? W powozie?
Ja cię nauczyłem tańczyć w pięć minut w łazience!
W porządku, niech będzie.
Kluczowe są dwie rzeczy.
Unikaj ciosu, wyprowadź kontratak.
Nie rozumiem, jak to ma…
Pierwsza lekcja.
I druga. Miałeś się uchylić.
- Chyba nie sądzisz, że uderzę dziewczynę? - O rany.
Możesz przestać?
Nie mogę przestać.
Zbliżamy się.
Boże.
Przyda mi się więcej lekcji.
Miejsce oznaczono krzyżykiem.
Sarah?
Macie tu wszystko.
Wszystkie potrzebne dowody.
Umowa między Lyonem i McIntyre’em,
która zmieniła fosfor.
William ukradł to dla ciebie.
I kartki z rejestru w fabryce.
To właśnie ukradłaś z biura.
Lista dziewcząt, które zabili.
Nie skażę ich na zapomnienie.
To dowód na to, że praca w fabryce zabija te dziewczyny.
Od początku o tym wiedzieli.
Piekielnie dobra z ciebie detektywka.
Z ciebie też, Sarah Chapman.
Cały świat się o tym dowie, przysięgam.
Dziękuję.
Znajdźmy Williama. Umówiliśmy się sześć godzin temu.
Obawiam się, że William nie przyjdzie.
Co?
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Powiedziałam mu, że wszystko już mamy
i musimy to ujawnić.
Powiedział, że nikogo to nie obejdzie, jeśli nie wesprze nas nikt wpływowy.
On tylko próbował mnie chronić,
a teraz go straciłam.
Musimy działać szybko, bo ciebie też stracimy.
Straciłaś jedno…
stracisz i drugie.
- Zostaniesz z niczym. - Bessie.
Byliście bardzo nieostrożni.
Poproszę papiery.
Puszczaj ją.
Daj papiery, a to zrobię.
Uciekaj, Bessie!
Nie stój tak!
Za nią!
Unikaj ciosu, wyprowadź kontratak.
Tewkesbury!
Nie!
Bessie!
Biegnij.
Uciekajcie!
Enola!
Jesteś inna, niż myślałam.
Los prowadzi nas w niezwykłe miejsca.
Zaiste niezwykłe.
Zawsze kochałem teatr.
Jasne?
Kiedyś marzyłem o występach na scenie.
Jeszcze cię pomęczę,
wicehrabio Tewkesbury, markizie Basilwether.
Enola!
Jesteś cała?
Jesteś stworzony do walki.
Moje gratulacje.
Lord McIntyre. Co pan tu robi?
Zostałem wezwany.
Twój brat wiedział, że zechcę ujrzeć triumf sprawiedliwości.
Nie wiem, jak wam dziękować za odzyskanie własności rządu
i ujawnienie tego mordercy
zatruwającego nasze szeregi.
Świat dowie się o Enoli Holmes.
Już ja o to zadbam.
Lestrade, aresztuj tę dziewczynę.
Nie zrobiła nic złego.
Pod jakim zarzutem?
Kradzieży.
Wykradła tylko prawdę.
Zabrała prywatne informacje,
które wykorzystała do wymuszenia i szantażu.
Odpowie za to w więzieniu.
Pan się myli.
To nie ona była szantażystką.
Wezwałem pana, aby wywabić tę osobę.
To była księgowa wirtuozeria.
Plątanina powiązań, które prowadziły do jednej kieszeni.
Tylko jedna osoba zbierała owoce tych intryg
niezauważona przez nikogo.
Wszystko słyszała, wszystko widziała.
I latami była ignorowana.
Ograła wszystkich.
To wszystko gra.
To niezła rozrywka, gdy już poznasz zasady.
Panna Mira Troy.
Co za absurd.
Za nic w to nie uwierzę.
To niesamowite, co można zrobić,
gdy ludzie cię nie doceniają.
Pojawił się problem.
William ukradł kontrakt.
- Miałaś stracić pieniądze. - Nie mogłaś na to pozwolić.
Zatrudniłaś Graila, by odzyskał dokument,
ale sprawy wymknęły się spod kontroli,
więc przekierowałaś podejrzenia na McIntyre’a.
Takie potknięcia ci się nie zdarzają…
Moriarty.
ORYGINALNE KONTO MORIARTY
Jaka szkoda, że nasza zabawa musi dobiec końca, panie Holmes.
Dostarczyła mi tyle radości.
Tak jak ty, Enolo.
Panno Troy, to pani za tym stoi?
Oczywiście wszystko rozbija się o odpowiedni personel.
Chciałam tylko odzyskać dokumenty.
Nie mogłam przesłuchać Williama osobiście,
ale raczyłaś mnie wyręczyć.
Jeśli chcesz porozmawiać z Williamem,
to będzie dobry sposób.
Jaka szkoda, że był mądrzejszy i odważniejszy, niż sądziłam.
Oboje byli.
Ich śmierć była niepotrzebna.
Ale nadinspektor Grail lubił walić na oślep.
Ty!
Jak śmiesz wykorzystywać swoją pozycję?
Wykorzystywać?
A co takiego dała mi ta pozycja?
Traktowałeś mnie jak służącą, choć umysłem przerastam cię dwukrotnie.
Jak was wszystkich.
Czemu nie miałabym uszczknąć twojego pokrętnie zdobytego majątku,
a przy okazji cię ukarać?
Nie zasługuję na nagrodę za to, co potrafię?
Gdzie jest dla mnie miejsce w tym społeczeństwie?
Jestem kobietą.
Nie mogę wstępować do klubów,
nie mogę posiadać udziałów ani rozwijać się tak jak inni.
Dlatego…
odkryłam własną drogę.
I jakaż to była frajda!
Lestrade.
Zabierz ją.
Tak jest.
Pod zarzutem?
- Wymuszenia. - Tak.
Szantażu i morderstwa.
No już.
Jaka szkoda, że nasz mały taniec się zakończy.
Przynajmniej na razie.
Może znów ruszymy na parkiet.
Nie!
No i proszę. To by było na tyle.
Przypadkiem spaliłem własne papiery. Co z tego?
Jest pan niegodziwy.
I współwinny śmierci setek dziewcząt.
A gdzie masz dowód?
Właśnie.
Więc wracam do pracy.
- Nie może pan… - Tewkesbury.
Cierpliwości.
Dobry Boże.
Tyle nazwisk. Tyle istnień.
Zawiodłam je, Enolo.
Nie mów tak.
Mae nie żyje…
William nie żyje…
A im ujdzie to na sucho.
Słyszałaś go. Nie mam dowodu.
I co nam zostało?
Mamy siebie.
I mamy prawdę.
Spóźniłaś się, Bess Chapman. Potrącę ci to z wypłaty.
Nie wolno ci tu wchodzić.
Co ty wyprawiasz?
Złaź stamtąd.
Złaź!
Niech mówi!
Kilka tygodni temu
Mae Izley, William Lyon i ja
postanowiliśmy coś udowodnić.
Chcieliśmy dowieść, że ta fabryka zabija ludzi
i że oni o tym wiedzieli.
Ale uznali, że zyski są ważniejsze od nas.
Pójdziesz ze mną.
To nie tyfus nas zabija, tylko fosfor.
Z którym pracujemy na co dzień.
Ty zakłamana łajzo!
Potrącę ci to z wypłaty!
To były nasze przyjaciółki…
nasze siostry…
i nasze dzieci.
Dzisiaj z tym skończymy.
Czas użyć jedynej broni, jaką mamy – siebie.
Czas, żebyśmy odmówiły pracy.
Powiedzmy im „nie”!
- Dosyć, wracać do roboty! - Nie!
Jeśli wyjdziecie, możecie nie wracać.
Nikt was tu więcej nie zatrudni.
To jak? Jesteście ze mną?
Myślcie o swoich rodzinach.
Nie róbcie tego.
Nie warto ryzykować.
No więc?
Jak będzie?
Tak działa świat.
Proszę was.
Wiem, że się boicie. Ja też.
Ale to jedyna władza, jaką mamy.
Świetnie.
Włączyć maszynę i do roboty.
No tak.
Nie.
Nie mogą tak skończyć.
Przykro mi.
Przestań.
Przestań!
Mówcie jednym głosem.
Starczy tego!
Dosyć!
Może ktoś opanować te przeklęte baby?
Dalej, dziewczyny!
Dokąd idziecie?
Do Westminsteru!
No i poszły.
Ale narobiły rabanu.
Enola lubi wprowadzać zamęt, co?
Zupełnie jakby ktoś ją do tego wychował.
Wciąż przyda się jej fryzjer.
AGENCJA DETEKTYWISTYCZNA ENOLI HOLMES, OD 1885 ROKU
Twój chłopiec nauczył się walczyć.
Lord McIntyre.
W rzeczy samej.
Ale to nie mój chłopiec.
„Zapłata co łaska”.
Za co będziesz żyć? Za kartofle i „dziękuję”?
Jak ktoś nie ma więcej.
Weź sobie pracę na salonach. Tu jest moje miejsce.
Edith da mi niski czynsz.
Wiesz, jeśli chciałabyś się przenieść do sympatyczniejszego lokalu, mógłbym…
Myślałem o…
Holmes i Holmes?
Partnerstwie?
To przemiła oferta.
Ale gdybym się zgodziła, pozostałabym w twoim cieniu.
No tak.
Ale lubię tę nową wersję ciebie.
Nikt nie powinien być zawsze sam.
Przyda ci się przyjaciel.
Chyba powinienem to zapisać.
Będę cię odwiedzał.
Będzie mi miło.
Mogłabyś czasem wpaść na Baker Street…
i odwiedzić mnie.
Może umówimy się o 16 w czwartek?
Niech będzie czwartek.
Ne będę ostatnią osobą, która cię dzisiaj odwiedzi.
I niesie kwiaty.
- Sherlock. - Tewkesbury.
- Do zobaczenia w czwartek. - Cześć.
Sherlocku?
- Tak? - Twoja gazeta.
Dziękuję.
I…
dziękuję za wszystko.
GENIUSZKA ZBRODNI UCIEKA MIRA TROY, PSEUDONIM MORIARTY
Tewkesbury, skąd pomysł, że lubię kwiaty?
To dzwonki rozpierzchłe. Dziko rosnące, rzecz jasna.
Rosną wśród starodrzewia, są twarde, podstępne,
odmawiają przestrzegania zasad,
ale ich płatki są bardzo delikatne, a ich kwiaty…
Dwie kwestie.
Ta metafora to koszmar i nie mam delikatnych płatków.
Jeszcze coś.
To zaproszenie na bal wyprawiany przez lady…
Nie pójdę z tobą na żaden bal.
Na ostatnim mnie aresztowano.
Więc masz dodatkowy powód, żeby znowu zatańczyć.
- Ale z ciebie błazen. - A z ciebie tchórz.
Jak pan śmie tak mówić do damy? Wstydu pan nie masz!
A jednak wciąż idziemy pod rękę.
STRAJK POPROWADZONY PRZEZ SARAH CHAPMAN
BYŁ PIERWSZĄ TAKĄ AKCJĄ PODJĘTĄ PRZEZ KOBIETY
NA ZAWSZE POPRAWIŁ ICH WARUNKI PRACY
WYSTARCZY MAŁY PŁOMIEŃ, BY WYWOŁAĆ POŻAR
CZWARTEK 15.59
CZWARTEK 16.00
Sherlock Holmes?
Tak.
Byłem umówiony.
Szuka pan współlokatora.
- Pomylił pan adresy. - Naprawdę?
Tamta młoda dama wyraźnie podała mi czas i miejsce.
„Czwartek o czwartej”.
Pan to Sherlock Holmes?
Tak.
Niech pan wejdzie, panie…
Doktorze.
Watson.
John Watson.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK NANCY SPRINGER
CZY LORD TEWKESBURY JEST ZAJĘTY?
POCHWAŁY DLA INSPEKTORA LESTRADE’A
TROY WCIĄŻ ŚCIGANA MORIARTY UDERZY PONOWNIE?
KIM JEST NOWY TOWARZYSZ SHERLOCKA?
Napisy: Magdalena Adamus