Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"Тука е Сем ван дер Хорст од гастрономскиот блог 'Нешто убаво'
и Лилијан Скаф, љубителка на здравата храна, од 'Лилијан сака'.
Ги објаснуваат десетте предизвици што ги прават заедно. Повели, Сем.
Имаме различни размислувања околу храната.
Мојот издавач мислеше дека би било интересно да се соочат.
Издавач? Пишувате книга? -Да. Сонувам за тоа од мојата шеста година.
- Отсекогаш бев Ваша обожавателка. - Многу слатко.
Не сме тука поради твојата книга. Не, во предизвиците добиваме исти задачи.
Но, им пристапуваме на сосема различен начин.
Се зборува дека и двете се натпреварувате за нова ТВ-емисија.
- Возбудливо. - Многу возбудливо."
"Цвекло или не? Со цвеклото можете бескрајно да варирате."
"Тука сум со Сем од 'Нешто убаво'. Се наоѓам во мојата градина.
Стојам покрај италијански кељ.
Одлично оди со тестенини или пржен со наут.
Овој наут тешко се наоѓа во продавница, но имаат боранија од Перу.
Повторно имаме блитва.
Многу вкусно. Прво измијте ја, инаку ќе имате земја на забите.
И ѓубриво."
"Нова кулинарска емисија на РТЛ. Кој ќе ја води?
Зависи што сака РТЛ. -Ми се допаѓа органскиот поглед на Сем. Одлично!
Тоа е твое мислење, мене ми се допаѓа Лилијан. Супер девојка е.
- Би било интересно заедно да водат. - Не! Не се поднесуваат. -Вистина е."
"За денешниот предизвик ќе го изедам пиперчево."
Ја доби наградата за најлуто пиперче за 2007 година.
Добро, само ќе го изедам. Само ќе го изедам."
"Чили предизвик"
"Предизвикот на слепото дегустирање"
"100 000 следбеници"
"102 000 следбеници"
"Сем, има ли некој совршен маж во твојот живот? -Не сум баш...
Ти готви двапати, а по три месеци кака со отворена врата?
- Не, благодарам. Како се викаш? - Џошуа."
"Рацете горе. Продолжи. -Сем, погледни наваму. Фотографија."
Вљубеници во храна
По ѓаволите.
- Дуко. -"Еј, Саманта?" - Мамо? -"Да."
- "Кога може тато и јас да те посетиме?" - Еј. Следната недела? -Добро.
"Готвење за Сиријците со Лилијан пред 30 минути". -По ѓаволите.
- Извини, мамо, имам состанок. - "Ти треба нешто од градината?"
- Да, грозје. - "Пак е во брзање?"
Морам да одам, се гледаме подоцна. -"Здраво, срце."
Не!
"Салам." -"Алеикум салам."
- Здраво. Здраво. - Каде беше?
- Убаво е што те гледам. - Се извинувам што доцнам.
Благодарам за вниманието за нашата авантура на социјалните мрежи...
И што сакаш да помогнеш со готвењето.
Всушност, Сем задоцни за помошта со готвењето.
- Но, треба да се измијат садовите. - Нема проблем.
Добро, чао. -Чао. Фала уште еднаш.
- Каде е кујната? - Ќе ти покажам.
"Е-порака од Дуко де Пов: Како е мојата најдобра авторка? Готов е нацртот?"
"Добро оди. Првата верзија доаѓа наскоро. Поздрав, С."
"20 отсто попуст за оброк." "Освои 25 000." "Бараш авантура?"
"Повик: Вечер ми се отвора новиот ресторан 'Џинџер и Ко', не пропуштајте!
"Мини киви. Купи мини киви во Амстердам."
"Сношти готвев за бегалците. Убаво, топло.
Кари со сејтан. Нешто убаво. Соработка."
"Силни, прекрасни луѓе.
Провери ја реалноста. Лилијан сака. Соработка."
Извинете. Само пробувам да видам дали се зрели. -И?
Многу добри.
- Како малите киви. -Точно. - Извинете. Девојка од село.
Ќе земам две кутии.
Знаете ли што ќе направите со нив? -Да.
Што? -Ме прашувате за рецептот на главниот готвач?
5,50.
- Може да платам со картичка? - Не, не работи уредот. -По ѓаволите.
- Ве немам видено тука претходно. - Ни јас Вас.
Обично тука има една жена. Многу љубезна, но неуредна.
Како некој со псоријаза што во фрижидер има отворена конзерва со храна за мачки
Тоа е мајка ми.
Немој, Лилијан. -Не изгледаш добро, срце.
- Чај од камилица врз очите. Прави чуда. - 5,50, молам. -Да, добро. -Здраво.
Колку прекрасен... Дуќан имате.
Извинете? -За мојот блог.
Која ви е сметката на Инстаграм? Испратете ми порака и ќе ве означам.
Не се занимавам со тие глупости. -Што? Таа глупост ја читаат 100 000 луѓе.
Тоа зависи од нив. Не сакам сензационализам.
Или здрава храна и закон тела.
Можете да заборавите на бесплатната реклама. -Каква штета.
- Не сакам гастрономски блогери. - Морам да одам.
Стојте. Чекајте. 5,50? -Да. Имаш готовина? -Готовина?
- Може да платам со "Венмо"? -Не. - Оф.
Но, берам овошје во сабота, добро би ми дошла помош.
Убава заработка. 5,50 на час. Случајно. -Случајно.
Можеби. -Ќе ми треба твојот број.
Нула, шест... Еден, три, осум, осум, два... -Чекај.
Новогодишната забава е за 4 месеци. Ќе бидеш готов дотогаш?
Чекај, ќе се обидам поинаку.
Марко. -Сем.
Еј, душо, ги зедов. -Како ти се мачките, мамо? -Молам?
- Што зборуваш? Мразам мачки. - Добро, фала.
Чао. -Веќе имаш 46 допаѓања на Инстаграм.
Објави? -Секако дека не. Не би објавила.
- Фала за кивите. -Нема за што. - Чао. -Чао.
Еј, грдосијо. -Здраво, Погледни ги овие прекрасни лубеници ротквички.
Одлично. -Да. -Твојот пријател тука е визионер. -Навистина?
Дали сме подготвени? -Да, баш ги зедов последните работи.
Зошто една од девојките не го направи тоа? -Тие се колешки.
Сакам сам да си ги купувам моите работи. -Затоа те вработив.
Друга идеја. Викнав девојка на школки за вечерва.
Но, не им е сезоната. -Кому му е гајле? Луѓето ги сакаат, свежи се од Кина.
Изгледаме како да немаме поим. Само нешто да се случува.
Презентација, отворање на школките. Такво нешто. Мојата работа.
Ти работи го твоето, не се мешам. Јас моето, ти не мешај се.
Но, школки? Сега? Тоа е за луѓе што возат џипови низ град.
Што има тука лошо? Ќе биде добро.
Да, имам ресторан со најдобар готвач во Амстердам. Но, не го знае готвачот.
"Поглавје 1. Летни јадења со репка. Испечете репка и морков..."
"Со среќа на аудицијата. Во последните пет си, така?
Не заборавај да ги објавиш нарачките на твојата книга на социјалните мрежи."
"Нема да направам меринг со јајца, туку со аквафаба.
Тоа е течноста од наутот што обично ја фрламе.
Инспирирана од класичниот меринг од лимон,
правам меринг од мини киви.
Тоа се мали, вкусни киви бомби.
- И многу се одржливи." - Убава девојка од село.
"Не мораат да се увезуваат како обичните киви."
- Интересно. Не го знаев тоа. - Затоа ја сакаме Сем.
"Концептот е едноставен.
Секоја недела ѕвезда е друга локална состојка во солен и сладок рецепт."
- Дали имам дамки? - Не. Но, малку мирисаш на лук.
За книгата ќе биде одлично кога ќе имаш сопствена емисија.
- Ако ја завршам некогаш. - Важи.
Речиси ги завршив рецептите, но треба да ја почнам содржината.
Растот на репката не е поинаква приказна.
Сите брзаат, не може да биде премногу комплицирано или скапо.
И со маркетингот како кај книгата на Фајахин за целулитот.
И нека биде вкусна и убава и автентична.
Се надема дека и Дуко е ентузијаст. "Нешто убаво", нели? -Селфи? -Добро.
- Изгледа дека мирисам на лук. - Не ви пречи.
Благодарам. -Задоволство ми е. Дојди, морам нешто да ти кажам. -Што?
Запознав еден симпатичен продавач на овошје и зеленчук. -Сериозно?
- Да не договоривте состанок? - Се уште не. Погледни.
- Згоден е? Има "Нешто убаво" во дуќанот? - Се уште му ја немам видено тиквичката.
- Тукутака? Ни на "Тиндер". - Точно.
- Се случуваат чуда. - Мрази гастрономски блогери.
Зошто? -Мисли дека тоа е сензационализам.
Тоа е добро. Предолго си во целибат.
Викни го да излезете и ќе види дека си супер. Чао, душо.
- Се гледаме подоцна. - Да се видиме.
Што се случува? -Ништо.
Добро, добро. Запознав една девојка.
Навистина? -Ја викнав на заедничко берење овошје.
Берење овошје, колку романтично. Зошто жените никогаш не бараат такво нешто?
Каде се дополнителните маси? -Зошто?
Избројавме 60 луѓе, но списокот вели 80. Хенри вели дека е во ред.
"Вечерва е свеченото отворање на 'Џинџер и Ко'.
'Нешто убаво', подготвена си за последниот предизвик?"
"Само ако си и ти повикана, секако. Предизвик рецензија."
"Електричниот бокал за вода е исклучен."
"Секако дека сум повикана. Тргнувам. Предизвикот е прифатен."
"Се радувам. Гурман. Лилијан сака. Последен предизвик!"
"Здраво, кукло". -Дали си за бесплатна вечера?
Добро, луѓе. Дали сакаме нешто да промениме пред послужувањето?
- Повеќе вкусови? -Не. - Добро е. -Еј, Марко.
Ова е единствената работа што ја остави Ари. -Мамо, ти си ангел.
Со среќа. -Ќе се слушнеме подоцна.
Ме потсетува на бившиот. -Не можеме од тоа да направиме севиче.
Ќе го чадиме и ќе направиме рилете.
Со кремаст мајонез со лимон и млад кромид. -И естрагон.
Еден од гастрономските критичари сака разговор. -Може рибата да се маринира?
Можеби подоцна. -Не можеш да ја оставиш да чека. -Не сега.
Рибата веќе требаше да биде во маринадата. Подоцна.
- Ме бараше мајка ти. - Зошто?
- Затоа што повторно не си и се јавила. - Што рече?
Дека ќе се погрижам да јадеш зеленчук. -Добро. -Насмевни се!
Не. -"Подготвени за предизвикот со рецензиите на Нешто убаво и Спремна."
Ова е само...
Имам идеја.
Не си единствената блогерка тука.
- Еј, твојата омилена колешка. - Апсолутно.
Подготвена? Пишувањето рецензија е сосема поинакво.
Барем имаш мислење за се.
Добре дојдовте во "Хинхер и Ко". Дали имате резервирано маса? -Да.
Луѓе, целосно сме полни. "Трансави" може да учи од нас.
Имаме 20 луѓе повеќе. -Да, викнавме блогери и познати.
Блогери? -Сем ван дер Хорст и придружбата. -Ван дер Хорст.
Убава облека.
- Дали е можеби на друго име? - Не, мора да биде Ван дер Хорст.
Жалам.
Имам блог за храната и ми се јави Хари. -Хенри. -Да.
- Инстаграм вели дека сте повикани. - Да, Хари ме викна. -Хенри.
Придружбата ќе биде разочарана ако пропадне последниот предизвик.
Ни требаат. Тоа така функционира.
Фала Богу што имаме 20 професионални рецензенти на вечерата.
Знаеш што? Да испечеме мафини без маснотија за да има доволно храна.
Верувам во вас, луѓе. Растурете.
Тука сум за голтање оган.
Сем од "Нешто убаво". Сара, дај им добра маса.
Добре дојдовте, Лилијан од "Лилијан сака". Следете ме.
Имам уште една маса. Следете ме.
Повелете. -Благодарам.
Тука сме еден час и немам ни пијалак испиено.
Се чувствувам како мојата сестра во клубот за свингери.
Колегата веднаш ќе дојде. -Колегата го кажа тоа пред 30 минути.
Се извинувам, гужва е. Дали одлучивте?
Да, го сакаме менито за дегустација.
Морам да разговарам за тоа со шефот.
Заедничка вечера може насекаде да се нарача. -Одам да прашам.
Јак. -Што? Гужва е. -Девојките се трудат. -Муштеријата е крал.
И, тоа ќе биде материјалот за твојата рецензија.
Повелете, дами. Фламбирани буковки. -Благодарам.
- Баш е гужва. -Навистина сакаа... - Гастро блогерки. Веднаш прекини ги.
Прекини ги. -Се извинувам, главниот готвач...
Нека дојде да ни каже зошто е тоа толку комплицирана молба.
Јак, ајде.
- Тогаш ќе... - Едно севиче.
Повелете. Кашата од грашок ги слави морковот и севичето.
Уживајте. -Благодарам. Не, чекај.
Повелете.
"Опа, фламбирано на масата, печурки, предизвик за рецензија."
"Севиче во 'Хинхер и Ко'.
Одете на мојот блог за првата рецензија севиче, предизвик за рецензија.
- Леле, ова е добро. - Изгледа прекрасно.
Две севичиња. -Да.
Не е ли веќе готово? -Ова е новата нарачка.
Еј, господине продавач? Тука работите?
- Дали го имате запознаено шефот? - Повеќе сакам да бидам објективна.
И онака ќе напишеш нешто убаво. Непотребно бесвкусна рецензија.
Јас не се плашам да дадам мислење. Понекогаш е грубо.
Но, барем сум искрена. Моите пријатели го ценат тоа.
Само сакаш да им се допаднеш на луѓето.
Лажна гурманка.
- Извинете, нешто тргна наопаку. - Да, многу работи тргнаа наопаку.
Можам ли да ви понудам нешто друго? -Ресторан за брза храна? -Јак...
- Модар патлиџан, молам. - Немаме повеќе.
Солено-сладок сладолед на стапче, на чинија со трошки од алга?
Дали е тоа обратен сладолед на стапче што чини 13 евра?
Да. -Солени школки, чести куќата.
Не им е сезона. -Знаете ли што прават овие лигавиве со девојки како вас?
Не, благодарам. Мислам дека сме готови тука. -Свежи се.
"Школки надвор од сезоната. Персоналот не успеа да го следи ритамот.
Рибата немаше добар вкус. Малку е кич. Мала маса.
Можеби повторно ќе се обидам за неколку месеци."
"Сериозно? Едно зрно грозје во јогуртот? Лошо место."
"Го ценам тоа што не наседна на нивните хипстерски глупости."
"Лил, благодарам на искреноста."
"Школки надвор од сезоната, од Кина, Господе.
Чекавме пијалак 45 минути. Претенциозно. Без душа.
Сексистичка свиња со шал за школките. Хаос.
Никаква маса покрај тоалетите. Најголемата грешка ми беше на чинијата.
Расипана риба!
Во ред е ако сакате да седите на тоалет цела вечер. Готвачот нема поим.
Апсолутно не, не. Неуспех. "Хинхер и Ко", "Ужасно и хаотично".
Што мислиш? Насловната и рекламните текстови мора да се истакнуваат.
Мораат да ја изберат твојата. Што мислиш, зошто Хелин добро се продава?
Јас... -Не поради стилот на пишување.
Ова се продава. Се занимаваш со јога? -Со бокс. Јогата е...
Девојките од јога ќе ја купат книгата. Тренираат рамнотежа со спортски градник
Не може ли... -Луиз ќе договори фотографирање.
Мораш да мислиш на рокот. Едвај чекам на твојата прва верзија.
Морам да се јавам. Одлично работиш. -Благодарам.
Дук е. Јас ќе го средам тоа.
Сем? Дали вежбаше? -Дуко сака да бидам ваква на насловната.
Тоа навистина не си ти. -Знам, баш тоа е проблемот.
Не секирај се. Издавачите ќе се тепаат за тебе затоа што...
Ти си во последните две. -Навистина? Последната аудиција следната недела.
Ако биде како минатиот пат, ќе влезеш, 100 проценти.
- Но, немој ова да го облечеш. - Кој е вториот натпреварувач?
Елоди ја сакаше неа. Ќе се погрижам да те изберат тебе.
Конечно ќе работиме заедно.
Ќе бидеш новиот Џејми Оливер, ама подобар и поубав...
- И без тиквички. -Малку е рано за ова. - И јас имам причина за славење.
Елоди ќе биде главна во странската подружница.
- Погоди кој ќе ја замени? - Навистина?
- Честитки. - Морам да се докажам.
Не можам да си дозволам грешки. -Твојот перфекционизам е персонифициран.
Знам, но и тие мораат тоа да го видат.
Дали се слушна со продавачот на овошје и зеленчук?
Не, премногу сум зафатена поради рокот. -Аман.
Или од заборавениот зеленчук ќе стане заборавен продавач.
- Стори го тоа. - Да. -Да.
Не. -Чекај.
Леле. -Филтриве се неверојатни. Бројот на продавачот. Еве.
Го имаш? -"Ќе одиш да одбираш овошје попладне? Сепак можам."
Еве. Дали се гордееш со мене?
- Добро? Сама ја направив. - Прекрасно. Што има внатре?
"Фино. Се радувам, бакнеж."
Испрати бакнеж. -Јас тоа го испраќам и кај мојот мајстор.
Навистина треба да облечеш нешто друго. -Да. Срање. -Ајде.
Девојка од село.
Ќе одиме? -Да.
Го правиш тоа многу професионално.
Береш јаболка. Крадеш определени бобинки.
- Правиш ли нешто со овошјето? - Го јадам. -Деловно, мислам.
Не, јас...
Пишувам. Готвач. -Одлично.
Дали си готвач? -Не.
Пишувам за храната. Фотографирам. Претежно...
Ти продаваш овошје и зеленчук. -Не, дуќанот е на мама. Јас сум готвач.
Готвач. Навистина?
Погледни, подбел. Се јаде. Често го користам. -Добар е.
- Не, немој. - Добар е.
Знам дека се јаде, но видов една овца како го моча.
- Не можеше претходно да кажеш? - Беше пребрз. Повели.
Зрело кремасто сирење од индиски оревчиња во вулканска пепел.
Божествено. -Нели?
Најдобрата пита од јаболка во Амстердам. -По мојата?
"Винкел" на органски пазар.
Најдобриот кроасан во Амстердам?
- "Форт Најн". - "Ниемеијер". "Туше".
Најмалку три дела путер на десет дела брашно.
Но, не смее да биде масен на допир. -Мора да биде крцкав.
Треба постојано да се забранат интегрални кроасани.
И интегралните тестенини. Ако сакаш интегрално, јади сендвич.
Тоа е поинакво. Имам одличен рецепт за интегрални тестенини.
Извини, ќе се преправам дека не сум го чул тоа.
Можеби некогаш ќе ти направам. -Ќе се преправам дека не сум го чул тоа.
Дојди некогаш на вечера во мојот ресторан.
- Дали е она твојот ресторан? - Да. Ќе влезеш? -Не.
Да. Не, јас...
Имам состанок. Сосема заборавив.
Глупава сум. Значи... Чао. -Сем? -Да?
Одлично си поминав.
И јас. Чао. Да му се сневиди.
"Леле, жестока рецензија." "И јас го јадев тоа севиче. Ужас!"
"Сем навистина го искритикува местото." "Време е да ја затворат вратата."
"Добриот готвач пробува се за да спречи ова да се случи."
"Дали некој знаеше за инспекцијата за храна?" "Хинхер и Ко. Затворете."
"Ви благодарам за искреноста, Сем."
Да му се сневиди.
"Приспособи го блогот, отвори рецензија."
"Рецензијата е избришана. Страницата не е на мрежата."
"Гласовна порака од Јако. Никогаш не ги слушам пораките, напиши. Чао."
"Продавачот е готвач во Хинхер и Ко. Помош!"
"Дали некој ја виде рецензијата?" "Нешто убаво почнува да готви."
"Каде е рецензијата за 'Хинхер и Ко'?" "Ова не е предизвик."
"Не секирај се, драга, само биди искрена. Веројатно сакаш да земеш..."
"Мислам дека ситуацијата е сомнителна".
"Ова е моја рецензија.
"Колку следбеници треба да чекаат за 'Нешто убаво'?"
"Предизвикот не беше толку тежок."
"Десет совети за пишување добри рецензии." "Едвај чекаме."
"Подобро една рецензија на блог отколку десет во главата."
"Остани мирна и објави ја таа рецензија, Сем."
"Зошто исчезна рецензијата?" "Дали 'Нешто убаво' мислеше дека е преостра?
"Рецензијата 'Лилијан сака' е одлична." "Има ли врска со тоа?"
"1-0 за 'Лилијан сака'." "Авторска блокада, Сем?"
"Здраво, Сем! Лозинка."
"Извинете! Поради технички проблеми, мојата страница привремено е офлајн."
"Дали добро си помина попладне? Доаѓаш наскоро? Бакнеж."
Имаше уште откажувања, ќе мораме да воведеме промени.
Сакам нешто попрефинето, како пача и пивтија.
Погледни ги момците од "Авокадо Шоу". Тие сфатиле.
Можеме да побараме префинетост на друго место.
Поло, добар си во кујна. Јас сум трендсетер. Одличен тим.
Подобро е... -Дали некогаш те учеле...
Да не почнуваш да плачеш пред крајот на периодот за тестирање?
- Светилки... -Златни. Многу модерни. - Да го направиме тоа. Сакам две тука...
Не мораш да трпиш се што ќе каже.
Не трпам. Понекогаш мораш да се согласиш на компромис.
Има ли многу идеи? Да. Не се секогаш најдобри.
Но, има неколку успешни компании. -Навистина веруваш во тоа?
Ако продолжиш да правиш што ќе ти каже, ќе работиме во забавен парк.
Што е тоа? -Уште е скица, но покажува...
Сакам план за исхрана, а не книга со рецепти. Мислев дека тоа е јасно.
Но, блогот... -Блогот повеќе не е важен.
Стана бренд. Тоа не бара случајни рецепти.
Ни треба стил на живот и план за исхрана.
- Сакаш да бидеш помеѓу најдобрите, нели? - Сакам убава лична готвачка.
Личното е добро. "Лично" е клучниот збор.
Твојот стил на живот. Твојот план за исхрана. Твоето одлично тело.
Но... -Ми треба резултат следната недела или ќе мораш да платиш однапред.
Имам состанок. Внеси ги. Франс, како си? Долго не сме се виделе. Седни.
Г-ѓа ван дер Хорст? Сем? Сакав да кажам... Многу фала.
Поради вас сум посвесна што јадам.
Тоа е убаво да се слушне. -Немојте да го слушате Дуко.
Глуми, мислам дека нешто компензира.
- Класика. - Знам. "Селфи"?
Ве следам две години.
Подржи. -Фала.
"Види што најдов во ѓубрето. Жестоката рецензија на Сем."
Што, по ѓаволите?
Лилијан? Лилијан!
- Може ли да разговараме? - Еј, Сем, баш убаво.
- Зеде овошје кај продавачот? - Зошто ја објави рецензијата?
Преголема кукавица си за да бидеш искрена, повторно.
- Не можам сама да правам предизвик. - Тргни ја. Еднаш онлајн, секогаш онлајн
Знам дека си аматерка, но треба ли да ти го објаснувам интернетот? -Кучко.
Тргни ја рецензијата. -Дај ми го телефонот. -Не. -Дај. -Не.
Погледни.
- Ако не ја објавиш, нема ни јас. - Договорено.
"Инспирација за твојата книга за исхрана."
"Еј! Би било убаво да те видам повторно наскоро."
Марко, требаше веднаш да ти кажам, но јас...
Имам блог за храна.
Не. Требаше порано да ти кажам, јас сум гастро блогерка.
Марко, јас... -Цело време те лажам...
Знам дека навистина ги мразиш гастро блогерите, но...
Сега ќе ја влошам ситуацијата. Не. Да му се сневиди.
Значи.
Имам нешто за тебе.
- Чоклоладо. - Чоколадото не е битно.
Чоколадото секогаш е битно.
Сакаш? -Се работи за малите работи внатре. Тоа е изненадување.
Да, но не е секое изненадување убаво.
Го изеде неговото јајце. Му треба дом.
Кога зборуваме за не толку убави изненадувања...
- Убаво, Амстердам? - Ајде.
Сакам да кажам...
Добро, имам блог за храна.
- Знам дека мразиш гастро блогери... - Како се вика твојот план за исхрана?
- Извини, тоа беше непристојно. - Не, разбирам...
Но, мојот блог не се занимава со трендови.
Сакам да ги терам луѓето да размислат за локална и сезонска храна. -Да.
Но, понекогаш морам да правам работи што не ми одговараат.
И јас. Шефицата постојано ми кажува што да правам.
Храната мора да биде погодна за Инстаграм. Мораш да ја вкусиш сликата.
Но, страста е клише. Порано значеше љубов и умереност.
Денес и лебот од продавница се нарекува страст. -Мислам дека си многу страстен.
- Влези. -Уште е затворено. - Не, познавам никој тука.
Ако не успеам, можам да се јавам кај пријател што има ресторан во Милано.
Има парче земја каде што одгледува сопствен зеленчук и маслинки.
Извини.
Марко на линија.
Да.
Од каде тоа дојде одеднаш? Да, но јас...
Можам да бидам таму за три часа. Добро, во ред. Тргнувам.
- Извини, морам да одам. - Што се случи?
Еден колега гастрономски блогер напиша негативна рецензија. Лилијан.
- Марко, јас... -Морам да одам. - Не, морам да ти кажам... Марко?
"Расипана риба. Без душа."
"Нефлексибилен". Тоа не ми се омилените хаштагови, Поло.
- Вели: "Готвачот очигледно нема поим". - Тоа е само една рецензија.
Но, луѓето тоа го сфаќаат сериозно. Се копираат едни со други.
Се откажуваат резервации.
Оценките ни паднаа од 4,5 на 1 за помалку од еден час.
- Се случува толку брзо? - Добре дојдовте во 21 век.
Ти на ноќно пазарење мислиш:
"Морам да побрзам затоа што интернетот затвора во девет."
Еве. Критичаров пишува: "Севичето со расипана риба е смртен грев."
Друг: "Веднаш откажав."
Немојте да трошите пари и време во уште еден 'нересторан'."
Мртви сме и закопани уште и пред да почнеме.
Но, нема тоа мирно да го прифатам. Одиме на повисоко ниво.
Рибата беше грешка затоа што моравме да импровизираме.
- Ќе го направам тоа на мој начин. - Но, тогаш мора да биде "Ел Були 2.0".
Утре ќе направам ново мени. Во четврток ќе им го претставиме на гостите.
- И јас ќе дојдам. -Имаш слободен ден. - Ќе дојдам.
Хенри?
"Неповрзан концепт". "Кич врата".
"Скапо." "Мешавина од јадења." "Доста ми е од претенциозни места." -Еј.
"Готова си со јадењето за аудицијата? Имам состанок утре со Елоди."
Обожава тестенини со козјо сирење. Само да знаеш.
- "Како реагираше продавачот?" - Лилијан ја објави мојата рецензија.
И ја прочита.
- "По ѓаволите. Дали беше лут?" - Да. На Лилијан. -"Молам?"
- Мисли дека таа ја напишала. - "Немој сега да ја оплескаш работата."
Се случи брзо. Се обидов да му кажам, но не успеав.
- "Сем, мораш да бидеш искрена." - Да, знам.
"По ѓаволите. Елоди. Морам да одам. Со среќа." -Благодарам. Чао.
- Дали ја прочита? - Не сакам.
Но, во право е. Не беше добро таа вечер. -Ја браниш?
И девојката со школките. Сериозно. Што, по ѓаволите?
Поинаку ќе правиме. Или дојде да се жалиш?
"Кога блогот пак ќе биде онлајн?" "Леле. Жестока рецензија."
"На одмор си?" "Што се случи? Ни недостасуваш."
"Сем, извини, брзав."
"Криза во 'Хинхер и Ко'. Работам на новото мени како луда."
"Дали Сем ја тргна рецензијата за бесплатна вечера во 'Хинхер и Ко'?"
"Сем не е таква." "Каде е тогаш рецензијата?"
"Сем е презафатена со телевизијата за да ја поправи страницата."
"Како е аудицијата? Осмели се и прашај" "Видете рецензија на 'Лилијан сака'."
"Има ли вести за твојата аудиција за РТЛ? Навивам за тебе!"
"Можам ли да земам инспирација од твојот блог?"
"Страницата е на фејслифтинг. Не ти треба. Знаеш што сакаш, нели?"
Не, не.
Мамо? Не.
Убаво е што ќерка ти е среќна што те гледа. -Здраво, ќерко. -Здраво.
- Што се случува тука? - Не, не. По ѓаволите.
Отвори го прозорецот. -Тато, исклучи го детекторот за чад. -Го исклучив.
- Ова е виновникот. - Проклета бучава.
- Значи... -Да видиме... - Мамо, немој.
Ништо не правам, само правам место.
Исхрана? Што уште јадеш? Жешка вода со нане?
Внимателно со мојот измет од црви.
Со што? -Мал компостер за жителите на градот.
- Прекрасно грозје. -Фала, мамо. - Погледни што најдов.
Твојот јунак кога имаше 12 години. Го препознаваш ли? -Рудолф.
"Живот и готвење". -Да.
Види, еве ја твојата стара книга со рецепти.
Инспирацијата за твојата книга. Може да те инспирира.
Немаме место за сите тие работи.
Имате четири спални соби и огромна гаража.
Торта од чоколади и круши.
- Можете ли ова да го вратите дома? - Боже, каков неред.
Се подготвувам за аудиција и морам да влезам во градината.
Одиме со тебе. Ајде. Ајде, драги. -Не.
Ајде. -Добро. -Тој ресторан е во неволја поради мене.
Ако храната не била добра, не била добра.
- Беше објективна. Тоа се важи. - За тоа се работи.
Храната беше интересна.
Работите тргнаа наопаку таа вечер. Можеби бев покритична од обично.
- Зошто? -Лилијан. - Онаа со забите?
Не, онаа со спортскиот градник.
Босилек за песто. Ти треба? -Да.
Да наберам? -Да. Фала, тато.
Што ако банкротираат поради мене?
Ако на луѓето им се допаѓа храната, набрзо ќе ја заборават рецензијата.
Тука е. -Не, драга, тоа е нане.
Нема брзо да ја заборават рецензијата. Кога нешто е онлајн, останува онлајн.
Да, вистина е. Да речеме, типон што ти се допаѓа. Како се вика? -Џорџ Клуни?
- Не, оној љубезнион. - Бред Пит?
Не, оној со сини очи. Како се вика?
Џад. -Џад Лоу. Еднаш погреши. Ќе го прогонува до крајот на животот.
- Тоа беше глупаво од него. - Да, што го кажа тоа.
- Тато... -Значи, ќе бидеш на телевизија. - Ако добро ја помине аудицијата.
Полека. Понекогаш се грижиме за тебе. -Нема потреба, мамо.
Чекај. Полжави. Тоа не е добро.
Еве, земи го ова дома или ќе мораш утре да го фрлиш.
Да го фрлам? Мамо, ти си генијалка.
- Сем. -Здраво. - Здраво. -Каде си?
Ало?
Здраво. -Здраво.
- Ти сигурно си Сем. - Да. -Одри. -Сем.
Мислам...
Во ред.
Заминувам.
Извини.
- Јас... -Треба... - Добро.
Влегуваш? -Да.
- Имам идеја. - Да? Каква?
Мораме да те ставиме на картата како готвач со еден потег, без бучава.
Мора да биде нешто трајно, нешто што ти одговара.
- Дали јас сум траен? - Можеби.
Види. 'Без отпад' има 8,9 милиони објави на Инстаграм.
И 5,1 милион објави на "Врвна гастрономија".
Мислам дека се повеќе луѓе повеќе не сакаат да употребуваат пластика...
И не сакаат да фрлаат храна.
Единствениот ресторан без отпад во градот служи просечна храна од менза.
На Амстердам му треба ресторан без отпад...
- Со врвни јадења. - Тоа е тоа.
Мисо од кора од лимон, одгледување печурки на мелено кафе,
ферментирање на тоа што инаку би скапало.
Знам многу снабдувачи што фрлаат храна што не е совршена.
Кога сме кај несовршеното...
Донесов не баш совршен кељ од мојата градина.
Мислев дека можеш да го претвориш во нешто совршено.
Што се однесува до тато, се сеќавам само на заедничкото готвење.
И дека морав се да пробам. Прво да мириснам, па да пробам.
По неговата смрт, мама мораше многу да работи за да се грижи за нас.
Морав да се грижам за себе.
А ти?
Се сеќавам дека со родителите...
Перев, сушев и сеев семиња од тиква.
Неколку месеци подоцна, градината беше полна со мали тикви. Волшебно.
Во средно целиот џепарлак за облека го трошев на храна.
- Навистина? На што? - Француско сирење...
Нови харинги. Се што е интересно и вкусно.
Што правиш? -Извини, мојата девојка е нејзин обожавател.
- Можеше прво да прашаш. - Да, извинете.
Во ред е. Да се фотографираме заедно. -Навистина?
Ќе и се допадне.
- Како се вика твојата девојка? - Симоне.
Фала. -Нема на што. Се извинувам уште еднаш. -Во ред е. Чао. Фала. -Чао.
Како се справуваш со ова?
- Тоа е дел од работата. -Чао. - Мавни му. -Чао.
Амстердам е прекрасен и мирен кога си на вода.
"Амстердамските канали
ми го украдоа срцето засекогаш.
Амстердам ми ги исполнува мислите
како најубавиот град во нашата земја.
Сите луѓе во Амстердам
кои всушност се од село,
но не сакаат да се отселат,
- но сакаат дозволи за паркирање..." - "Немам автомобил".
"Сите светла на плоштадот доцна навечер.
Не можеш да посакаш нешто подобро
од тоа да бидеш жител на Амстердам и да бидеш девојка од село."
"14 пропуштени повици." "Дали ќе бидеш готова за брзо? Јави ми се."
- "Аудиција за 30 минути." - По ѓаволите.
"Извини што заминав. Со среќа со новото мени денес. Бакнеж."
Зошто не можев да те добијам?
Дали беше кај продавачот? Нема шанси. Раскажи ми се.
Но, не сега. Под тотален стрес сум. -И јас.
"Мојот нов рецепт за старински тестинини со песто, со пресврт.
Наместо пармезан, ќе употребам прекрасно сирење.
Реков "прекрасно сирење"? Мислев на козјо сирење. Подобро е за варењето.
Гледачите не сакаат приказни за варењето, нели?
"Тестенини со песто", козјо сирење.
Подобро е за телото."
- Извини, го изгубив текстот. - Полека. -Значи...
Добро.
Сфативме. Сем, фала.
- Можам повторно да започнам. - Нема потреба.
- Знам доволно. - Извини, не знам точно...
Мислам... Нервоза.
Јако, можеш да ја извадиш Сем и да ја внесеш Лилјан? -Да. -Фала, Сем.
Како помина? Твојата рецензија е вирална.
Затоа имаш проблеми со веб-страницата? Или си зафатена со други работи?
- Лилијан, дали си подготвена? - Родена сум подготвена, Џеки. Одиме.
Да.
"Тука е говорната пошта на Марк. Оставете порака по сигналот."
Еј, Марко, дали може да ми се јавиш? Кога ќе завршиш?
Новото мени. Димена дива гуска со крем од кељ...
И мисо од 'ржен леб. -Убаво.
- Печени јаболка со премаз од лук. - Да, дај да пробаме.
Се е направено од храна што инаку би се фрлила. Без отпад.
Што е ова? На маса сум, не во канта за ѓубре. -Марко.
Повторно ќе објаснам. Луѓето доаѓаат за да се изненадат.
Секој пат кога доаѓаат мораат да добијат нешто што го немаат видено.
Или можеби вкусено? Исто така мора да биде добро.
Секако. Но, ми недостасува "Леле, што е ова? Што доживувам?"
Ова мораат сите да го видат. Клик, клик." Социјални мрежи.
Тоа ми недостасува. Обликот на чашата...
Прелиено со бујон и ти се топи пред очите. Ти го смисли ова.
Ова и италијанска домаќинка може да го направи.
Чекај. -Во слободно време.
Ако не го сакаш мојот придонес, зошто ме вработи?
Во право си. Отпуштен си. -Молам?
Немам време да те држам за рака.
- Денес ти е последната вечер. - Добро.
- Чао, Марко. - Чао, Хенри.
"Нема нови пораки."
Сем?
Честитам.
- За што? -За аудицијата. - Ама, аудицијата.
Под услов да престанеш постојано да се сомневаш во себе.
- Никој тоа не сака да го гледа. - Честитам!
Не можев да пристапам на твојата страница. Може ли побрзо да ја пуштиш?
Да... -Фала. -До попладне.
Морам да одам.
Сем? Сем!
Да? -Што се случува со тебе? Морав претерано да те фалам.
Но, тебе не ти е гајле. Еј, ало. Навистина морав да ја уверувам Елоди.
Беше за Лилијан.
"Нов дечко? Рецензијата не е на мрежата Случајно? Лицемер." -Срање. -Што?
- Се шегуваш. - Морам да одам кај Марко.
"Здраво, ова е говорната пошта на Марк. Оставете порака по сигналот." -Ајде.
"Здраво, тука е сандачето на Марко. Оставете ја пораката по сигналот."
Марко, јас... -Тоа не е ни рецензија. Тоа е твоето мислење.
И беше во право за еден важен проблем.
Но, нечесно е што не ми го кажа тоа. Глумеше.
Колку си лицемерна?
- Го чекав вистинскиот момент... - Вистинскиот момент?
- Марко, те молам, јас... - Човекот вели: "Излези".
"Одлично, добра работа на рекламата. Убаво и видливо!
Спомни ја книгата сега кога си под рефлекторите. Бакнеж, Дуке"
Ви посакувам пријатна вечер.
"Драг Марко, јас..."
"Можеме ли да разговараме за тоа?"
"Влегуваме во светот на гастрономските блогери.
По жестоката рецензија, животот "Нешто убаво" се менува во "Нешто лошо".
"Беше многу поостро од она на што ме навикна Сем.
И одеднаш исчезна. Премногу случајност.
Гледај, заљубувањето се случува...
Не е тоа проблемот. Драго ми е поради неа.
Единствена работа што ми пречи е што лажеше.
Тоа едноставно не се прави. Нашите следбеници ја заслужуваат вистината.
Доволно срања има на..."
"Дволична кучка со автентична храна."
"Мислев дека 'Нешто убаво' е поинаква 'Лажга'."
"Лажна блогерка. Нема веродостојност."
"Колку подло. Не го очекував тоа од 'Нешто убаво'."
- Тоа е таа, од "Нешто убаво". - Навистина? Мислам дека е дволична.
Не е дома.
Повелете.
Во ред, фала.
Повлечен е твојот избор за водителка на нашата емисија.
Што? Но, јас...
Имаме добар углед и би сакале да го задржиме.
- Договорот веќе е потпишан. - Сем...
Биди среќна што не мораш да платиш за штетата што ја претрпевме.
- Јако? Имаш ли нешто да додадеш? - Не, разбирам.
Разбирам? -Поради тебе ја ставив главата в торба.
Зошто не разбираш? Беше најдобра. Но, ја оплеска работата. -Јак, јас...
И јас за малку ќе добиев отказ. Некој од одборот ме обвини за непотизам.
Само ме отфрлаш.
Кој кого го отфрла? -Ти реков да бидеш искрена со него.
Да, пикни ја главата во песок како и обично. -А ти си совршена.
Очигледно не сум доволно, затоа што го изгубив унапредувањето.
- Јак! -Не. - Јак?
Душо. Добро што дојде.
Драга.
Дај ми ја торбата.
"Само кога би можел..."
"Содржи и камен за отстранување на тврдите плускавци..."
"Бојата. Секогаш можете да земете кивано. Посебно овошје со одличен вкус.
Освен што е здрав, сакаме шејкот одлично да изгледа. Тука..."
- Чај. Шеќерот е на маса. - Кој уште става шеќер во чајот?
Зошто малку не излезеш? Што велиш? Малку свеж воздух?
Лежењето на кауч цел ден нема да те усреќи.
"Барем да не беше толку далеку,
би можел да ти покажам..."
Дали си пробала поточарки?
Повели.
Тато? -Да? -Го читаш ли некогаш мојот блог?
Секако. Мама и јас читаме се.
Кога го читаш, мислиш ли: "Тоа е типичната Сем?"
Да, убаво изгледа.
И се е здраво. И имаш многу следбеници.
Лудница е. Не треба ли понекогаш да забавиш?
Како полжавине. Мама е кошмар.
Ќе пробаш ли?
"Готвачот на Сем"
"Духови од белки"
"Што ти треба? Јајца, шеќер во прав, чоколадо..."
"Божични закуски"
"За мојот роденден правиме пита од јаболка со матена павлака."
"Ова се сушените јаболка на дедо."
"Добро мириса, но правењето пита од јаболка е позабавно."
Душо.
Јави ми се кога ќе дојдеш дома. -Важи.
- Фала, мамо. - Нема за што.
"Почитувани, се извинувам што бев офлајн толку долго."
Навистина ми е жал.
Не бев искрена.
Понекогаш мора да се потсетиме што е навистина важно."
Еј, мамо, го направив тоа.
Мојот сопствен момент како од "Сексот и градот".
Здраво. -"Здраво, Сем, мораме да работиме."
Што? -"Доаѓам за 4 минути. Биди подготвена и облечи нешто убаво."
За наша среќа, "Ривјугејт" не треба да ја кочи твојата книга.
Не постои лоша реклама. Луизи сношти ми кажа за твоите откритија.
- Многу инспиративно. - Тоа е точно она што го сакаат луѓето.
Гастро книга со лични делови за неодамнешните настани.
Марко и новите погледи. Бестселер.
- Никогаш не се откажавме од тебе. - Каде точно одиме?
Една жена игра тенис со Лорета. Шанса што со две раце ја прифаќаме. -Лорета?
Еј, јас сум. Тука сме. Ајде, мрдајте. Одиме.
- Еве, повторно изгледаш супер. - Прекрасно.
"Добре дојдовте во 'Време е за кафе'."
Нашиот денешен гостин е гастро блогерката Сем ван дер Хорст.
- Сем, драго ми е што те гледам. - Фала за повикот.
Ја познаваме Сем од нејзиниот блог за храна 'Нешто убаво'.
Неодамна стана жешка тема.
Можам ли тоа така да го кажам? Жешка тема?
Беше прилично интензивно. Нели?
Да. -Да.
И сега имаме блог со извинувањето што го објавивте вчера.
Никој повеќе ништо не разбира.
Кажете ни нешто за тоа затоа што сме збунети.
Може. Значи...
Мојот блог израсна од мојата страст.
Не. Извинете, од љубов кон добрата храна.
Искрени и здрави рецепти. Тоа исто така е..."
Арјан! -"Нешто убаво" го направи популарно.
Ама, успехот ми донесе чувство дека морам да ги усреќам следбениците.
Затоа што јас сум гастро блогерка, почнав да правам определени работи.
Тогаш ми дозволија да напишам готвач.
Тоа го посакував од мојата шеста година.
Но, издавачот сакаше да оди во целосно обратна насока.
Почнав да правам работи што се очекуваа од мене.
Или, бетер, работи што мислев дека другите ги очекуваат од мене.
Како предизвици и рецензии.
Тоа значи да бидеш инфлуенсер.
Всушност се чувствував како врз мене постојано нешто да влијае.
Инфлуенсер. -Под влијание.
...дека другите луѓе влијаат врз мене.
- Тоа се вика така? - Знам што мислиш.
Па, кога се се сруши...
Одеднаш сфатив дека се оддалечив од тоа што ме прави среќна."
Малку е доцна за ова, душо.
"Која порака сакаш да им ја испратиш на пријателите?
Морате да бидете искрени кон себе.
Кога нешто не изгледа добро, обично не е добро.
Доста ми е од постојано незадоволство и желба за совршеност.
Сакам да правам работи што ме прават среќна.
Назад кон основите. -Да, назад кон основите, мислам.
Фала. -Имаме изненадување за тебе. Гледај.
Да видиме дали е дома. Марко?
Добро утро, Марко. "Време е за кафе". Во живо сте во емисијата.
Која е вашата реакција на последниот блог на Сем?
- Го немам прочитано. - Одлучи поинаку да ги прави работите.
Навистина и е жал поради тоа што се случи.
Дали би сакале нешто да и кажете? -Не, заминувам.
Навистина, каде одите? -Некаде далеку од Амстердам. Чао.
Но, Марко... Марко...
Можам ли некого да поздравам? Здраво, мамо! Поздрав од мене."
Дали го знаеше ова? -Тоа беше моја идеја, драга. Нели е супер?
- По ѓаволите со тебе и твојата исхрана. - Зошто си толку тешка?
Сакаш ли да напишеш убава книга?
Ова е најдобрата реклама оттука до Алјаска. Аматерка! Извинете? -Што?
Ти си таков гад.
Да, но...
Ќе ти се јавам, добро?
Извини.
Дојди.
Што ќе направиш сега?
Не знам. Можеби постои друг издавач...
- Не, лудо. Со Марк, секако. - Очигледно не ме сака.
Душо, отвори ги очите. Те сака. Без филтер и следбеници. Те сака.
Мораш повеќе да се потрудиш.
Конечно најде некој што сака да ги слуша твоите приказни за цвеклото.
Италија. Далеку од Амстердам. Милано.
Неговиот пријател таму има ресторан. Значи, заминува.
- Такси! -Жак, не сме во Њујорк. - Нарачав убер.
- Овој? -Да. Жаклин? Хутхејвенс? - Да. Побрзајте, ве молам.
Мораме некого да увериме во важноста на љубовта.
Побрзо е со велосипед. -Но, тогаш таму ќе пристигнам испотена.
Можете ли побрзо? -Па... Гледате ли? Нема да функционира.
Да видиме дали можеме да одиме оттука...
Вака е, дами. Така е тоа во Амстердам.
- Ти го можеш тоа, добро? - Добро. -Побрзајте.
Ритберг, погледнете го виолетовото такси, гад.
Дами, излезете од автомобилот. Здраво, душо, дај бакнеж.
Добре дојдовте во Амстердам. Забавен парк за пијаници.
Тргнете ни се од патот!
Ќе трчам. -Што? Бакнеж, те молам!
Имам високи потпетици. Доаѓам најбрзо што можам. Може да добијам бакнеж?
Задоцни. -Навистина? Срање.
Италија? -Како би му го скршила пак срцето?
Не беше така. -Така беше. Кој мораше да го теши? Јас.
Застанете.
Жалам што ве нареков стара, неуредна госпоѓа со мачки.
Добар обид, сестро.
Извинете. Морам да знам каде е Марко или... -Или што?
Не знам повеќе. Ве молам.
Тука сум!
- Господине, брзаме. - Шипол.
Веројатно мислеше дека ќе трчаш на излезот. Не оди со авион. -Туку?
Милано? -Рим. Оној за Милано тукушто замина.
По ѓаволите.
Се шегувам. Овој оди во Милано. Доаѓате? -Не.
Само морам некому нешто да му кажам.
- Во ред, брзо. - Марко?
Марко.
Се извинувам. Знам дека не ме сакаш
и разбирам дека повеќе би сакал да одиш да береш маслинки.
Но, морам да ти кажам дека ми е жал.
Жалам поради рецензијата, но уште повеќе затоа што не ти кажав.
Жалам што не се осмелив да бидам тоа што сум, како тебе.
Се плашев дека ќе те изгубам пред да те имам.
Јасно ми е дека повеќе не ме сакаш. Но, јас тебе те сакам.
Те сакам.
Сакам да разговараме за храната до рано сабајле, додека ми го бакнуваш вратот.
А наутро можеме да разговараме каде ќе купиме кроасани.
Да пиеме кафе...
И да се чудиме како некои луѓе не го поднесуваат кафето Сенсео.
И сакам со тебе да се карам за најдобрите начини за чистење грашок.
И сакам да направам хотел за црви и мисо.
И да се галиме под смоквата во мојот двор.
И сакам да ми недостасуваш кога ги поминуваш вечерите во кујната.
И да се чувствувам целосна кога ќе се гушкаме во кревет.
Со тебе сакам да бидам тоа што сум.
Или тоа што отсекогаш сум била. Накратко се изгубив.
Жал ми е што ја оплескав работата.
Дали си готова, душо?
Извинете.
Сем?
Во ред е. Не беше во ред, но...
Во ред е. -Навистина?
Сакам со тебе да направам хотел за црви.
- Здраво, девојко од село. - Здраво, продавачу.
Сем? -Да?
- Ова е терасата. - Боже, погледни го ова.
- Убаво, нели? - Прекрасно е. -Навистина е...
Еј. Вие сигурно сте Мике и Арјан. -Да.
- Вие сте Лоес? - Драго ми е.
- Здраво, душо. -Здраво, Марко. - Што мислиш? -Добре дојде.
Се направија сами. -Да, нашите деца се многу способни.
- Нешто ти донесовме, Лус. - Не требаше, баш убаво.
За твоите мачки. -Тато...
- Што? -Тоа е супер. - Душо. -Убаво, нели?
Одлична фотографија. Сакам да му ја покажам на Марк. -Кутиите се полни.
Душо? -Да?
- Тука е. -Погледни. Убаво, нели? - Одлично излезе.
- Шампањ. -Погледни. - Убаво. -Фала.
- Убаво. Фала. - Каде е Јако?
Еве ја. Погледни, душо. Сигурна сум дека ќе испиеш чаша.
- Мике. -Еј. - Арјан. -Жаклин.
Душо, имаш... -Што?
На усната. На здравје, Жаклин. -На здравје, Саманта.
- За Сем Марко. - За Сем Марко.
На здравје. -На здравје.
- Ќе донесеме друго шише. - Да погледнам. -Убаво, нели?
Сепак си напишала цело поглавје за цвеклото. -Ајде, Јак, тоа е зеленчук...
"Честитки за новото популарно место 'Сем Марко'."
"По пат, инспирирана од 'Нешто убаво' сега го следам моето срце."
"Мојата прва книга за исхраната излегува наскоро.
Можете да направите нарачка. Следете го Инстаграм за повеќе детали.
Рецепти, девојка во форма, исхрана, пишување за забава, книга.
"Толку оригинално и добро! Не знаев дека цвеклото има толку добар вкус."
"Врвна гастрономија без отпад. Неверојатно."
"Речиси без месо помеѓу зеленчукот. Сигурно се враќам"
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС