Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ดารีโอเพื่อนรัก
‪อย่าลืมนะว่านายกับเมีย ‪จะแวะมากินมื้อค่ำวันศุกร์นี้
‪- ที่บ้านฉันกับซาร่า ‪- โอเค
‪อย่าลืมละ และอย่ามาสายด้วย
‪แน่นอน เราจะเอาไวน์ไปนะ
‪เคียร่า หายไปไหนมา
‪วันศุกร์หน้ามากินมื้อค่ำที่บ้านเรานะ
‪โทษที ฉันอยู่ที่ฟิตเนส พวกเราจะไปแน่นอน
‪มัตเตโอ
‪นายกับเมียจะมากินมื้อค่ำวันศุกร์นี้ จำได้ไหม
‪จำได้ ฉันจะไปแน่นอน
‪ให้ฉันเอาไวน์ไปด้วยไหม
‪ไง จูเลีย มื้อค่ำวันศุกร์หน้ายังเหมือนเดิมนะ
‪ไง ซาร่า ฉันไปแน่
‪นายเชื่อเรื่องโง่ๆ แบบนั้นจริงเหรอ
‪นายกับซาร่าคือข้อพิสูจน์ไง
‪พูดเรื่องอะไรของนายเนี่ย ฟรานเชสโก้
‪- แนวคิดเรื่องเนื้อคู่น่ะเหรอ ‪- ใช่
‪นายรู้จักคู่รักกี่คู่ที่คบกันมา 20 ปีตั้งแต่ม.ปลาย
‪โอเค แต่…
‪ถ้าสมมติว่าตอนฉันแปดขวบ
‪พ่อแม่ฉันตัดสินใจย้ายไปบอสตันล่ะ
‪- บอสตันเหรอ ‪- ใช่ ไปบอสตัน
‪คิดว่าฉันจะไม่แต่งงานเหรอ
‪คิดว่าฉันจะมีชีวิตที่น่าเศร้าและโดดเดี่ยว
‪เพราะเนื้อคู่ของฉันอยู่ที่โรมนี่เหรอ
‪นายจะไม่เคยเจอซาร่า
‪ที่โรงเรียนม.ปลายในบอสตัน
‪นายจะเจอใครบางคน ‪และตอนนี้จะยังคบกับเธอยู่
‪เราไม่รู้หรอก
‪แนวคิดทั้งหมดมันไร้สาระ
‪นายคิดว่าที่ไหนสักแห่งในโลก ‪มีคนที่เติมเต็มเราอยู่
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪ไร้สาระเหรอ ‪เพลโตเขียนเรื่องนี้ในซิมโพเซียมนะ
‪ใช่ๆ เรื่องแอปเปิล
‪มันไม่เกี่ยวกับแอปเปิลเลย มันซับซ้อนกว่านั้น
‪กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มนุษย์สมบูรณ์แบบ
‪ใช่
‪- เหล่าทวยเทพอิจฉาพวกเขาเลย… ‪- แบ่งครึ่งพวกเขา
‪ตั้งแต่นั้นมา เราก็เลยมองหาอีกครึ่งหนึ่งของเรา
‪ใช่ ฉันจำได้ดีเลย
‪มันไร้สาระ
‪- มันงดงามออก ‪- อะไรเนี่ย
‪- ตำนานของเทพเฮอร์มาโฟรไดทัส ‪- เรื่องนี้เครียดไปหน่อย
‪- อะไร งดงามออก ‪- บทสนทนาชั้นสูง
‪บทสนทนาที่สำคัญ เรื่องเนื้อคู่…
‪- ฉันเชื่อเรื่องนี้ ‪- โรแมนติกมาก
‪เรามาเปิดเตาย่างกันในอีก 15 นาทีดีไหม
‪ได้เลยครับเจ้านาย
‪ฉันรู้ว่ามันฟังดูย้อนแย้ง ‪แต่พวกนายคบกันมานานมาก
‪จนฉันรู้สึกว่าพวกนาย ‪เห็นความสัมพันธ์นี้เป็นของตายไปแล้ว
‪- ฟังเขาพูดสิ ‪- โห!
‪- คุณเห็นฉันเป็นของตายเหรอ! ‪- เปล่านะ ไม่ใช่เลย
‪ฉันไม่ได้บอกว่านายเห็นเธอเป็นของตาย ‪แต่นายเคยคบกับคนอื่นไหมล่ะ
‪- ว่าไง ‪- คือ…
‪- เคยรึเปล่า ‪- ก็ไม่ได้จริงจัง
‪ไม่เคย ถูกต้อง
‪ฉันเคยมีแฟนก่อนเฟเดรีกานะ
‪- อะไรนะ ‪- แล้วฉันก็เจอเธอ
‪รอดตัวไปนะ
‪- ฉันคิดว่า "เธอคือคนที่ใช่" ‪- ที่รัก…
‪- เป็นเนื้อคู่ของฉัน ‪- โอ้ ที่รัก
‪นายไม่เชื่อเหรอ
‪- อาจจะไม่ ‪- ไม่…
‪- ไม่เลยสักนิดเหรอ ‪- ไม่
‪พวกนายมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก ฉันไม่ปฏิเสธ
‪ก็แค่…
‪คุณกำลังคิดว่า…
‪คุณอยากจะ…
‪เราควรเล่าเหรอ
‪- เอาเลย ‪- โอเค เราจะเล่าเรื่องเรื่องนึงให้ฟัง
‪สุดท้ายแล้ว คุณจะบอกฉันได้ว่า ‪คุณเชื่อเรื่องเนื้อคู่ไหม
‪- โอเค มาฟังกัน ‪- คุณฟังด้วยไหม
‪- โอเค ‪- ประมาณสองปีก่อน
‪ซาร่ากับผมเพิ่งแต่งงานกัน
‪และซื้อบ้านหลังนี้
‪เราจัดมื้อเที่ยงมื้อใหญ่ที่นี่…
‪- กับเพื่อนสี่คน ‪- ใช่
‪ฉันชวนเพื่อนผู้หญิงมาสองคน
‪และลูก้าชวนเพื่อนผู้ชายมาสองคน
‪ถึงแล้ว
‪รกหน่อยนะ เราเพิ่งได้กุญแจมา ‪เมื่อสองวันก่อน และ…
‪บ้านผมรกกว่าเยอะ
‪- ผมอยู่มาตั้งห้าปีแล้ว ‪- หวัดดี!
‪มาก่อนเวลานัดสิบนาที เหลือเชื่อสุดๆ
‪ผมบอกให้พวกเขามาก่อนนัดครึ่งชั่วโมงนะ
‪- ฉันให้นาย ‪- สวยมาก
‪- เขามีความสุข ‪- และนี่
‪ระเบียงสวยจัง ‪โทษทีที่ฉันหายใจไม่ทัน เพราะบันไดน่ะ
‪พาพวกเราดูบ้านหน่อยสิ
‪เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังเลยพวก
‪เรามีเวลาน้อยมาก
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ที่รัก ขอร้องล่ะ
‪- ผมรู้ ผมสัญญากับคุณแล้ว ‪- อะไร
‪พวก มีสองสามเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนของซาร่าน่ะ
‪พวกเขาเซ็กซี่ไหม
‪- นี่คือเหตุผลที่เรามาเร็วเหรอ ‪- หรือ…
‪น่าเสียดายที่พวกนายมาช้าไปครึ่งชั่วโมง
‪- พวกคุณเคยเจอพวกเธอที่งานแต่งแล้ว ‪- ใช่
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪มาเริ่มกันจากจูเลีย
‪จูเลียเป็นนักคณิตศาสตร์
‪ซื้ออะไรมาเหรอ
‪ขวดใส่ไวน์น่ะ เธอล่ะ
‪โคมไฟ
‪เธอทำงานอยู่ที่บริษัทแบบจำลองทางการเงิน
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่
‪เธอบอกเป็นล้านรอบแล้ว ฉันก็ยังไม่แน่ใจ
‪คนที่ผมยาว
‪ไม่ใช่ นั่นเคียร่า
‪จูเลียผมสั้นกว่า หยักศกนิดหน่อย
‪เข้าใจใช่ไหม
‪เธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่นายเห็นและคิดว่า
‪"นั่นไง เธอต้องจบสถิติและการเงินแน่เลย"
‪ไม่ ฉันหมายความว่า…
‪เธอเป็นคน…
‪เธอมั่นใจในตัวเอง เธอฉลาด
‪ตอนแรกเธออาจจะดูหยิ่งนิดหน่อย
‪เหมือนเธอคิดว่านายโง่ทุกครั้งที่เธอมองนาย
‪- เจ๋ง ‪- แต่เธอเซ็กซี่
‪แล้วอีกคนล่ะ
‪มันเป็นสิ่งที่…
‪- เราทุกคนต้องการ ‪- ใช่
‪อีกคนก็ตรงกันข้ามเลย
‪- เธอโง่เหรอ ‪- ไม่ใช่สิ
‪เราเรียนมหาลัยมาด้วยกัน เธอเป็นวิสัญญีแพทย์
‪เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
‪เธอคือแม่เหล็กดีๆ นี่เอง
‪มีคนรายล้อมเธอตลอดเวลา
‪พอเธอเลิกกับใครปุ๊บก็…
‪- แล้วทำไมถึงตรงกันข้าม ‪- เพราะว่า…
‪เพราะเธอเป็นคนน่ารัก ‪ห่วงใย เธอคือแสงตะวัน
‪เธอดูเหมือนสาวข้างบ้าน
‪แต่เธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร
‪และเธอก็เซ็กซี่ด้วย
‪ซึ่งเป็นเรื่องดี
‪ดีมาก
‪นั่นเสียงออดเหรอ ฉันไปเปิดเอง
‪- ผมไปด้วย ‪- ไม่ต้องๆ
‪- จะบ้ารึไง ‪- ให้ตาย…
‪- อะไรเนี่ย… ‪- บ้าชะมัด
‪บอกแล้วไงว่าให้มาถึงบ่ายโมงตรง
‪มาก่อนครึ่งชั่วโมงเพื่อฟังสรุป มันมากไปหน่อยนะ
‪จำไว้นะ เคียร่า ผมยาวสีเข้ม
‪ผมยาวสีเข้ม
‪ทำไมเขาถึงได้เคียร่าล่ะ
‪เข้าใจแล้ว นายกับซาร่าบอกว่า
‪"มัตเตโอเป็นคนน่ารัก อ่อนไหว ‪พกแว่นตาไว้ในกระเป๋า…
‪ก็สมเหตุสมผลนะ
‪"เขาได้สาวน้อยน่ารักไป"
‪"เราจะยกคนก้าวร้าวให้ทนาย
‪เขารู้วิธีจัดการตัวเอง"
‪แน่นอน
‪โทษนะ
‪พวกนายคิดว่าเราเป็นใครเหรอ
‪ซาร่ากับฉันเพิ่งแต่งงานกันนะ
‪นายคิดจริงๆ เหรอ ‪ว่าวันๆ เราจะนั่งจับคู่ให้เพื่อนเรา
‪ไม่
‪มันก็แค่การกินมื้อเที่ยงกับเพื่อนๆ…
‪กับคนโสดสี่คน
‪- บังเอิญจัง ‪- แน่นอน
‪เอาละ ตั้งแต่งานแต่งของเรา
‪เราคิดว่า "เราต้องพาพวกเขามาเจอกัน"
‪ฟังนะ…
‪อะไรนะที่นายไม่ควรบอก
‪ฉันไม่ควรบอกพวกนายว่า ‪เราคิดว่าใครเหมาะกับใคร
‪แน่นอนว่า ความซื่อสัตย์คือ…
‪ความซื่อสัตย์คือรากฐานของชีวิตแต่งงาน…
‪- ใช่เลย ‪- ที่ยืนยง
‪แปลว่านายคิดว่าซาร่า
‪ไม่ได้บอกเพื่อนเธอเรื่องเราสองคนเลยเหรอ
‪ไม่บอกอยู่แล้ว
‪รู้ได้ยังไง
‪เจ๋ง การแต่งงานเริ่มต้นด้วยการโกหก ‪โกหกสองเรื่องเลยด้วย
‪มากันแล้ว ทำตัวดีๆ หน่อย
‪ถึงแล้วละ สาวๆ มาแล้วจ้า
‪- หวัดดี ‪- สาวๆ
‪- เป็นไงบ้าง ไง ‪- ไง
‪ขอบคุณนะ
‪- เยี่ยมเลย ‪- หวัดดี
‪- เอาละ… ‪- ก็…
‪นั่นดารีโอกับมัตเตโอ
‪และนี่เคียร่ากับจูเลีย
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- เบียร์ไหม ‪- เอาสิ ขอบใจ
‪- คุณโอเคไหม ‪- โอเค
‪- จูเลีย! ‪- ขอบใจ
‪- โทษที ไม่ได้ตั้งใจจะ… ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันขอด้วยได้ไหม ที่รัก
‪ฉันรับได้
‪- นี่ ที่รัก ‪- ขอบคุณค่ะ
‪พวกเขาได้เบียร์กันรึยัง
‪ฉันอยากมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
‪พิซซ่ามาแล้ว
‪แด่มื้อค่ำสุดวิเศษนี้!
‪- คนสวยคนหล่อ ผมไปทางโน้นนะ ‪- บาย!
‪แล้วฉันจะโทรหานะ
‪- แล้วผมล่ะ ไม่โทรเหรอ ‪- ไม่
‪ไม่ค่ะ
‪หมวกกันน็อกอยู่นี่…
‪- บายครับ ‪- บายค่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪ไปกันเถอะ!
‪"เราเพิ่งกลับถึงบ้าน ‪และเราก็เล่นโซเชียลมีเดียกันแล้ว
‪เหมือนวัยรุ่นสองคนเนอะ"
‪"พวกเราแย่…" พวกเราแย่มาก!
‪เรียกตัวเองว่าพวกเรา
‪"ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม"
‪"นี่คือเมอแร็งก์" เหรอ
‪(ใช่)
‪"น่ากลัวมาก!"
‪ดูเหมือนฉันแซวเล่นอยู่นะ
‪แต่ฉันกำลังยอมรับว่าฉันเข้าไปดูโปรไฟล์เธอแล้ว
‪และเธอก็ยอมรับว่าเธอดูรูปฉันด้วยเหมือนกัน
‪เห็นไหม เธอเป็นมืออาชีพ
‪เอาละ…
‪ฉันจะทิ้งเบอร์ฉันไว้ให้เธอ แล้วมาดูกัน
‪ไม่ ฉันไม่อยากได้เบอร์เธอ เธอมีเบอร์ฉันแล้ว
‪ลูกบอลอยู่ในสนามฝั่งเธอ
‪ตาเธอตี
‪ไม่ใช่ตาฉัน
‪ตาเธอ ไม่ใช่ตาฉัน
‪สเตลล่า คุณเป็นคนดูแล ‪"คู่มือการดึงดูดผู้หญิง" ใช่ไหม
‪ใช่ มันขายดีด้วยนะ
‪ใครจะไปคิด
‪นี่…
‪หนังสือบอกไหมว่าคุณควรรอนานแค่ไหน
‪ก่อนจะโทรหาผู้หญิงที่เพิ่งเจอ
‪มัตเตโอ
‪ฉันดีใจมากนะ
‪ที่คุณให้เกียรติความเห็นผู้หญิงของฉัน
‪ตลอดเวลา ผมให้เกียรติ ‪ความเห็นผู้หญิงตลอดเวลา
‪หนุ่มหล่อจะโทรหาผู้หญิงเมื่อไหร่ก็ได้ ‪ต่อให้เพิ่งเจอกันครึ่งชั่วโมงก็โทรได้
‪- แล้วอย่างผมล่ะ ‪- อย่างคุณ…
‪เป็นฉันจะรอสักสองเดือน
‪คุณมันร้ายจริงๆ
‪- จริงๆ นะ ‪- ใช่
‪ผู้ชายอย่างคุณอ่านหนังสือพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪อ่านดวงด้วยรึเปล่าเนี่ย
‪แต่ยังไงก็ควรจะทิ้งช่วงอย่างน้อย 24 ชั่วโมง
‪แต่อย่าโทรหาเธอนะ
‪- แล้วให้ทำไง ‪- ทักแชตไปสิ
‪เหมือนที่คนอื่นๆ เขาทำกัน
‪มีแต่พวกกระจอกเท่านั้นที่โทรหาคนอื่น
‪ยี่สิบสี่ชั่วโมงเหรอ
‪บ้ามาก ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪(10.23 น. ‪แมคบุ๊กโปรของมัตเตโอ)
‪(18.30 น)
‪ฮัลโหล
‪หวัดดี นี่มัตเตโอนะครับ
‪เพื่อนของลูก้า
‪หวัดดีค่ะ
‪เป็นไงบ้างคะ
‪หวัดดี สบายดีครับ ขอบคุณ
‪ผมไม่รู้ว่าเร็วเกินไปรึเปล่า
‪เร็วเกินไปสำหรับอะไรคะ
‪นี่แหละประเด็น ผู้ชายควรรอนานแค่ไหน
‪ก่อนจะโทรหาผู้หญิงที่เพิ่งเจอกัน
‪มีหนังสือเล่มนึง
‪ที่อ้างว่า… มันก็ไม่ใช่ ‪เอกสารอ้างอิงหลักของผมหรอก
‪แต่มันบอกว่า…
‪ฮัลโหล
‪เพื่อนร่วมงานของผมบอกว่าโทรได้เลย แต่ผม…
‪ฮัลโหล
‪- ฮัลโหล ‪- ฮัลโหล
‪โทษที ฉันเข้าไปในลิฟต์น่ะ สายเลยหลุด
‪ครับ ผมนึกว่า…
‪ผมนึกว่าคุณตัดสายทิ้ง ‪เพราะมุกเห่ยๆ ของผมซะอีก
‪เพราะฉะนั้นมันไม่…
‪มุกคุณก็เห่ยจริงแหละ
‪คือมันเป็นแนวของ…
‪จะพูดยังไงดี…
‪กลยุทธ์ของผมน่ะ
‪ใช่เลย
‪ทำตัวน่าสมเพชน่ะเหรอ
‪คุณกำลังประเมินเส้นบางๆ
‪ของความน่าสมเพชกับความน่ารักต่ำเกินไปนะ
‪พอคุณทำให้ผู้หญิงสงสารคุณแล้ว
‪จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเหรอ
‪ตามทฤษฎีแล้ว เธอจะยอมไปกินมื้อค่ำด้วย
‪และตามทฤษฎี…
‪ตามทฤษฎีแล้วคือเมื่อไหร่เหรอ
‪คืนพรุ่งนี้ไหม
‪แล้วตามทฤษฎีแล้วคือที่ไหนเหรอ
‪ผมรู้จักร้านเจ๋งๆ อยู่ร้านนึง
‪ค่ะ…
‪เงียบมาก
‪ค่ะ…
‪อยู่ไกลนิดหน่อย
‪- เยี่ยม ‪- โอเค บาย
‪เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
‪(ดารีโอ)
‪(ฉันขอท้าคุณ)
‪เธอกำลังท้าฉัน
‪(ความรัก)
‪ไหนดูซิ
‪โรยแป้งนิดหน่อย
‪เยี่ยมมาก
‪เยี่ยมเลยใช่ไหม
‪ทีนี้ก็… ถ่ายรูป
‪โอเค เรียบร้อย
‪ทีนี้…
‪(สิ่งที่ยากที่สุดในโลก)
‪และเราจะส่งไปให้จูเลีย
‪ให้โอกาสฉันสักครั้งเถอะนะ
‪ไม่เอาน่า
‪ใช่ การซื้อเมอแร็งก์จากร้านขนมมามันยาก
‪ไม่นะ…
‪ควายชะมัด
‪ไม่นะ
‪(ผมมันโง่จริงๆ)
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำลายความมั่นใจของคุณนะ
‪ความมั่นใจตกต่ำขั้นสุดเลยละ แต่…
‪คุณชดเชยให้ผมได้ ‪ด้วยการตอบรับคำเชิญไปกินมื้อค่ำ
‪มาดูกันว่าเธอจะว่ายังไง
‪"ตกลง!"
‪รู้ไหมว่าใครใหญ่ ฉันหรือแก
‪ใครใหญ่ ฉันหรือแก
‪วันนี้ที่ร้านมีงานแต่งงานครับ ‪ขอโทษครับ ไม่ได้จริงๆ สวัสดีครับ
‪สวัสดีครับ สองที่
‪- ใช่ค่ะ ‪- ขอทราบชื่อที่จองไว้ครับ
‪รอสซี่ครับ คุณรอสซี่
‪และคุณนายรอสซี่
‪- คุณไม่ได้จองไว้ใช่ไหมครับ ‪- ผมไม่คิดว่าต้องจอง
‪ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
‪ช่วยแนะนำร้านแถวนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ
‪แถวนี้ไม่ค่อยมีร้านหรอกครับ
‪นั่นคือข้อดีของที่นี่ มันอยู่ห่างไกลจากทุกอย่าง…
‪- งี่เง่าชะมัด ‪- ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
‪ยินดีต้อนรับ
‪คุณคงเป็นญาติจากกัมโปบาสโซ
‪- ไม่ใช่ค่ะ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪เราไม่ใช่แขก เราอยากมากินมื้อค่ำน่ะค่ะ
‪พวกคุณดูดีจัง นี่วันครบรอบแต่งงานของคุณเหรอ
‪ไม่ใช่ครับ เดตแรก และอาจเป็นเดตสุดท้ายด้วย
‪เดตแรกเหรอ ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เราก็มาเดตกันครั้งแรกที่นี่
‪บังเอิญอะไรขนาดนี้ ฟ้าลิขิตชัดๆ
‪พวกคุณอาจจะแต่งงานที่นี่เหมือนกัน
‪ร้านนี้เป็นร้านนำโชคนะ
‪โอเค ยินดีด้วยนะคะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไม่ๆ เดี๋ยวสิ
‪- จะไปไหน ‪- ไปไกลๆ ครับ
‪เราจะไปหาร้านอื่นกันค่ะ
‪ไม่ได้หรอก อุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว
‪คุณอยู่ได้นะ คุณจะเป็นแขกของเรา
‪ฉันพูดจริงๆ เราฉลองความรักกันอยู่
‪ฉันไม่เคยเจอญาติพวกนี้เลย
‪จงอย่าเถียงเจ้าสาว ‪มันเขียนว่าจองด้วยชื่อ "คุณรอสซี่"
‪ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนๆ ของเราด้วย!
‪ทุกท่านครับ ดาวิดกับรีเบคก้า!
‪หมาคุณชื่ออะไรเหรอ
‪ไปกันเถอะ
‪"ไปกันเถอะ" เหรอ
‪ใช่ สมมติว่าคุณมีหมาชื่อนานา
‪แล้วคุณพูดว่า "ไปกันเถอะ นานา"
‪พูดว่า "ไปกันเถอะ" เร็วกว่าเยอะเลย
‪ใช่ไหม
‪ไม่กล้าคิดเลยว่าคุณจะตั้งชื่อลูกคนแรกว่าอะไร
‪คุณเลี้ยงหมาหรือแมว
‪หรือปลา หรือหมีโคอาลาไหม
‪ไม่ค่ะ ฉัน…
‪นี่
‪ขอถามอะไรที่ไม่สมควรจะถามหน่อยได้ไหม
‪คุณไม่เบื่ออะไรแบบนี้บ้างเหรอ
‪"แบบนี้" คืออะไร
‪คุณส่งแชตมา ฉันตอบกลับ
‪คุณให้เบอร์ฉัน แต่ฉันไม่ให้เบอร์คุณ
‪ฉันส่งแชตหาคุณ คุณตอบกลับ
‪และเราทั้งคู่พยายามอย่างมากที่จะ…
‪ตลก น่ารัก ไม่สอดรู้สอดเห็นเกินไป
‪มันจะง่ายกว่าไหมถ้าคุณเจอใครสักคนแล้วพูดว่า
‪"ผมชอบคุณ คุณดูไม่เหมือน ‪ฆาตกรต่อเนื่อง มาอึ๊บกันเถอะ"
‪ถ้าคุณต้องหัดทำเมอแร็งก์
‪เพียงเพื่อให้ได้ออกเดต
‪แปลว่าไม่ได้เรื่องแล้วละ
‪แต่ถ้าคุณกำลังมองหา ‪คนที่จะแต่งงาน มันก็อีกแบบนะ
‪เราใช้เวลาทั้งคืนคุยกันเรื่องหมาแมว
‪หรือหมีโคอาลาได้…
‪แต่คุณกับฉัน…
‪มันจะไม่เร็วกว่าเหรอถ้าคุณไปบ้านฉัน อึ๊บกัน
‪ดูสเตรนเจอร์ ธิงส์สักตอนแล้วเข้านอน
‪คิดเงินด้วยครับ
‪ถ้าคุณยังไม่เคยดู จะค้างคืนก็ได้นะ
‪คุณดูถึงตอนที่เท่าไหร่แล้ว
‪ซีซั่นสาม ตอนที่หนึ่ง
‪ผมดูแล้ว
‪สนุกมากเลยละ
‪เราไม่ได้มีอะไรผูกมัดกันนะ
‪เหรอ
‪- ราตรีสวัสดิ์ครับ ‪- บาย
‪ดารีโอ
‪โทรหาฉันด้วยนะ
‪งี่เง่าชะมัด
‪เอาละ…
‪- ดารีโอ… ‪- และจูเลีย
‪- เคียร่า ‪- และมัตเตโอ
‪- จูเลีย ‪- ขอบใจ
‪เรามีมุมมองที่ต่างกันนิดหน่อย
‪เธอรู้สึกว่านายเหมาะกับ
‪เคียร่า วิสัญญีแพทย์ผมยาวมากกว่า
‪นายน่าจะเหมาะกับจูเลีย ‪นักคณิตศาสตร์ร็อกแอนด์โรลมากกว่า
‪เธอบอกว่าสิ่งตรงข้ามกันดึงดูดกัน แต่ฉันคิดว่า…
‪คนแบบเดียวกันย่อมเข้ากันได้
‪ใช่เลย เอาโต๊ะมาต่อกัน
‪เรียบร้อย
‪แด่มื้อค่ำสุดวิเศษนี้!
‪คนสวยคนหล่อ ผมไปทางโน้นนะ
‪- บาย ‪- บาย
‪แต่ยังไงก็ควรจะทิ้งช่วงอย่างน้อย 24 ชั่วโมง ‪แต่อย่าโทรหาเธอนะ
‪- แล้วให้ทำไง ‪- ทักแชตไปสิ
‪เหมือนที่คนอื่นๆ เขาทำกัน ‪มีแต่พวกกระจอกเท่านั้นที่โทรหาคนอื่น
‪ยี่สิบสี่ชั่วโมงจริงเหรอ
‪บ้ามาก ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪(10.23 น.)
‪- บ้าชะมัด ‪- เป็นไงบ้างเนี่ย
‪ต้องรออีกนานแค่ไหน
‪(17.53 น.)
‪สามสิบเจ็ดนาที
‪นี่คุณนับถอยหลังจริงๆ เหรอ
‪มัตเตโอ ถ้าคุณอยากโทรหาเธอก็โทรเถอะ
‪ไม่ๆ คืองี้…
‪ผมรอไหว
‪ผมจะลงไปดื่มกาแฟข้างล่าง
‪กาแฟ
‪- บาย กาแฟ ‪- บาย
‪กลับก่อนนะทุกคน เจอกันพรุ่งนี้
‪จูเลีย
‪- มัตเตโอ ‪- ไง
‪ไม่คิดเลยว่าจะเจอคุณที่นี่
‪คิดว่าฉันอ่านหนังสือไม่เป็นเหรอ
‪เปล่า ก็แค่… ผมทำงานที่นี่น่ะ
‪ออฟฟิศที่ปรึกษาอยู่ข้างบน
‪ผมลงมาหากาแฟดื่ม
‪คุณทำอะไรอยู่เหรอ
‪สัญญานะว่าคุณจะไม่หลงตัวเอง
‪จะพยายาม
‪(4 3 2 1 ‪พอล ออสเตอร์)
‪จริงดิ! คุณซื้อตามที่ผมแนะนำ
‪แบบนี้ผมจะไม่หลงตัวเองได้ไง
‪คุณพูดเรื่องนี้ซ้ำซากอยู่เป็นชั่วโมงนะ
‪- พูดจนฉันเซ็งเลย ‪- ดี
‪และตอนนี้ฉันกำลังหาอะไรที่เบากว่านี้
‪ทั้งเนื้อหาและน้ำหนัก
‪ตำราอาหารไหมล่ะ
‪ไม่
‪ถ้าคุณพอจะแนะนำได้…
‪อยากเดินดูไหม ดูว่าจะเจออะไรน่าสนใจไหม
‪- เอาสิ ‪- มาเลย
‪ทางนี้
‪ผมรู้สึกผิดเลย
‪เรื่องอะไร
‪ผมทำให้คุณใช้เงินเยอะ
‪นี่คุณได้ค่านายหน้าเหรอ
‪ได้ก็ดีสิ แต่ไม่ใช่หรอก
‪ให้ผมจ่ายให้ครึ่งนึงดีไหม
‪- จะบ้าเหรอ ‪- ไม่นะ จริงๆ…
‪ผมรู้สึกว่าผมต้องจ่าย คุณเอามากี่เล่มเนี่ย
‪สอง สี่ หก แปด…
‪ผมจะจ่ายสามเล่ม เท่ากับ 25 เปอร์เซ็นต์
‪ใช่ 25 เปอร์เซ็นต์
‪หรือจะพาฉันไปกินมื้อค่ำแทนก็ได้นะ
‪ได้สิ
‪- ดูทางด้วยสิ! ‪- ตายแล้ว ขอโทษค่ะ!
‪ขอโทษค่ะ
‪อยู่ๆ เขาก็โผล่มาเฉยเลย
‪ฉันกำลังถอยรถออกจากช่องจอดรถของฉันและ…
‪ไม่เป็นไรนะ สิ่งสำคัญคือ
‪ผู้ชายคนนั้นไม่เป็นอะไร
‪เขาไม่เป็นอะไรเลย
‪แต่มอเตอร์ไซค์ของเขาบุบ รถฉันก็เหมือนกัน
‪และปกติฉันไม่ได้ใช้รถเลย
‪นี่ไม่ใช่เรื่องที่ผมถนัดหรอกนะ แต่…
‪มันเรียกว่ามารยาทของสิทธิ์ผ่านทาง
‪มันอาจจะถูกฟ้องว่าเป็นการประมาทร่วม
‪ผมจะไปเอารายงานจากประกันให้ละกัน
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอโทษที่ทำให้คุณต้องอยู่ดึกนะ
‪ฉันไม่รู้จะโทรหาใครแล้วจริงๆ
‪จูเลียมีเบอร์คุณพอดี ก็เลย…
‪ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ
‪แต่ก็จริง…
‪มันดึกแล้ว แต่…
‪คุณอยากไปหาอะไรกินไหม
‪อยากค่ะ
‪ผมไปหยิบเสื้อคลุมก่อนนะ
‪ค่ะ
‪- เดี๋ยวมานะ ‪- โอเคค่ะ
‪มันเป็นอะพาร์ตเมนต์ที่ดีในย่านเงียบๆ
‪แต่เพื่อนบ้านก็…
‪พวกเขาเป็นไงเหรอ
‪คืนแรกที่ฉันไปอยู่ที่นั่น ‪ฉันเข้านอน แล้วรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันได้ยินบีโธเฟน
‪อยู่ๆ ก็ดังขึ้นมา
‪โอเค บีโธเฟน
‪แล้วคืนต่อมาก็ได้ยินอีก
‪บีโธเฟนอีกแล้ว แบบนี้
‪ฉันเลยตัดสินใจว่าจะขึ้นไปข้างบนและกดกริ่ง
‪แล้วฉันก็ทำจริงๆ
‪- ทายสิว่าใครมาเปิดประตู ‪- ใคร
‪คู่รักอายุ 80 กว่า แต่งงานกันมา 70 ปี
‪เดี๋ยวนะ พวกเขาแต่งงานกันตอน…
‪ใช่ ช่างมันเถอะ
‪พวกเขาสนุกกว่าฉันอีก
‪โอเค แต่…
‪ก็ดีสำหรับพวกเขานะ 80 กว่าแล้วยังเอากันอยู่
‪ฉันดีใจกับพวกเขาจริงๆ นะ
‪แต่หลังจากนั้นฉันก็กลับลงมาที่ห้องฉัน อยู่คนเดียว
‪แล้วฉันก็เศร้า
‪ฉันเริ่มคิดว่าตายายวัย 80 สองคนนี้กำลัง…
‪ในขณะที่ฉันอยู่บ้านคนเดียวกับแมวฉัน
‪ฉันเลยเครียด
‪- คุณเลี้ยงแมวเหรอ ‪- ใช่
‪- แมวชื่ออะไร ‪- เรนาโต้
‪- ชื่อดีมาก ‪- ใช่ เรนาโต้
‪- สวัสดีครับ ‪- ไง
‪คุณสวยมาก
‪ฉันอ่านทเวนตี้เยียร์สอาฟเตอร์แล้ว
‪เป็นไง ว่ามา บอกผมมา
‪ทำไมทำหน้าอย่างนั้น ไม่ชอบเหรอ
‪ฉันให้โอกาสหนังสืออย่างมาก 50 หน้า
‪ถ้าอ่านไม่ติด ฉันจะข้ามไปตอนจบเลย
‪คุณอ่านไป 50 หน้า ตั้งแต่เมื่อวานเนี่ยนะ
‪ใช่ ทำไม คุณอ่านหนังสือช้าเหรอ
‪ช้าสุดๆ เลยละ แต่…
‪ผมเลือกร้านอาหารเก่งนะ
‪ผมจะพาคุณไปที่ที่เจ๋งมาก
‪มันอยู่ไกลหน่อย อาหารอร่อยมาก ‪และคุณจะได้เห็นดาวด้วย
‪คุณจองไว้กี่โมง
‪ผมไม่ได้จองไว้
‪ร้านว่างตลอด จะจองทำไมให้ยุ่ง
‪- ไกลแค่ไหน ‪- หนึ่งชั่วโมงได้
‪โดยประมาณ
‪ลองโทรไปหน่อยดีกว่า ถ้าร้านปิดจะทำไง
‪จะปิดได้ไง
‪มันเปิดตลอด
‪เราอยากเป็นคนแบบนั้นเหรอ ได้ งั้นมา…
‪คิดว่าผมจะไม่โทรเหรอ
‪ไม่ แต่…
‪ผมดูเหมือน… ผมโทรล่วงหน้าได้อยู่แล้ว
‪ได้เลย ผมจะโทร
‪- แค่ดื่มอวยพร ฉันยังไม่ได้กิน ‪- ฮัลโหล
‪สวัสดีครับ ขอจองโต๊ะสำหรับสองที่ครับ
‪วันนี้ที่ร้านมีงานแต่งงานครับ
‪ต้องขอโทษด้วย แต่ร้านเต็มแล้ว
‪แค่นี้นะครับ
‪ปิดไหม
‪ไม่ แต่มีงานแต่งงาน
‪โอเค คุณเป็นผู้มีญาณทิพย์ ‪ร้านเปิดแหละ แต่มันสำคัญที่…
‪ฉันรู้จักร้านดีๆ แถวนี้ร้านนึง
‪จองโต๊ะไว้รึยัง
‪ก็นะ…
‪- เอารถมาจอดเลย ‪- จอดรถเลยนะ
‪แน่ใจนะว่าไม่อยากให้ไปส่ง
‪ไม่ต้องหรอก รถเมล์ส่งฉันถึงหน้าบ้านเลย
‪ขอบคุณที่ช่วย
‪และ… ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำ
‪ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪หัวเราะทำไม
‪ฉันไม่ได้หลบจูบแบบนั้นมาตั้งแต่…
‪โอเค แต่…
‪มันไม่ได้ตลกขนาดนั้น
‪- ฉันขอโทษจริงๆ ‪- ทั้งหมดนี้…
‪ไม่ใช่เพราะคุณหรอกนะ
‪ขอโทษค่ะ
‪ฉันไม่เดตกับผู้ชายอย่างคุณแล้ว
‪"ผู้ชายอย่างผม" เป็นยังไงเหรอ
‪- ทำอะไรน่ะ ‪- เดี๋ยวผมลงป้ายหน้า
‪ช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้ไหม
‪อย่าเคืองกันนะ
‪คุณเป็นผู้ชายแบบสนุกกันแค่คืนเดียว
‪- ใครบอกคุณ ‪- ไม่มีใครบอกหรอก
‪ฉันดูออก คุณมีเสน่ห์
‪นี่ชมนะ
‪ผมนี่โชคดีจริงๆ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪มันก็ดีมากแหละ แต่คุณจะชอบสินค้า
‪ที่เป็นยี่ห้อของซูเปอร์มาร์เก็ต ‪มากกว่าต้นฉบับไม่ได้
‪เคยมีการศึกษาโดยคำนึงถึงตัวแปรต่างๆ
‪ส่วนผสม การบรรจุหีบห่อ การจุ่มในเครื่องดื่ม…
‪นั่นคือตัวแปรอย่างเป็นทางการเหรอ
‪ใช่ การจุ่มในเครื่องดื่ม
‪คุกกี้ที่เป็นยี่ห้อของซูเปอร์มาร์เก็ตเลิศสุดแล้ว
‪คุณไม่เบื่ออะไรแบบนี้เหรอ
‪คุณส่งแชตมาหาฉัน ‪เราไปกินมื้อค่ำกัน คุณแวะไปบ้านฉัน
‪เราอึ๊บกัน แล้วไงต่อ
‪- แล้วไงต่อ ‪- เราก็ยังนอนบ้านใครบ้านมันอยู่ดี
‪ไม่ ฉันต้องการปฏิสัมพันธ์หลังจากนั้น
‪ฉันอยากกอดกันบนโซฟา ฉันต้องการทุกอย่าง
‪เข้าใจแล้ว และคุณก็พูดถูกเลยแหละ
‪ผมไม่ได้มองหาอะไรจริงจัง ‪ผมไม่อยากนั่งโซฟาบ้านใคร
‪เห็นไหม
‪โอเค แต่คุณรู้เรื่องนี้ตอนไหนเหรอ
‪ฉันรู้เมื่อคืนก่อน ‪ที่บ้านลูก้ากับซาร่า อย่าโกรธกันนะ
‪คุณสั่งเนื้อ ผมสั่งปลา
‪ผมอยากเลือกไวน์แดง ‪แต่เรากำลังดื่มไวน์ขาวกัน
‪เราชอบฟังเพลงคนละแนวกันเลย
‪คุกกี้ก็ชอบไม่เหมือนกัน
‪จากประสบการณ์ของผม คืนนี้คุณดูเหมือนผู้หญิงที่…
‪ที่อะไร
‪ที่…
‪- อะไร ‪- ที่หิวผู้ชาย
‪หมายความว่าไง แค่เพราะฉันผ่อนคลายน่ะเหรอ
‪อาจเป็นเพราะฉันตัดคุณ ‪ออกจากตัวเลือกไปแล้วก็ได้ ก็เลย…
‪- แมวหรือหมา ‪- แมวแน่นอน
‪- ทะเลหรือภูเขา ‪- ถามดีมาก ทะเล
‪เดี๋ยวนะ
‪- หมา ‪- ใช่
‪- และภูเขา ‪- ไม่จริงแน่ๆ
‪มันน่าเบื่อจนผมอยากกรีดข้อมือตัวเองเลย
‪ทะเลสิน่าเบื่อ
‪บางทีคุณอาจจะอ่านหนังสือไม่ถูกเล่มก็ได้
‪เพราะอย่างนั้นแหละ
‪ผมไม่โกรธหรอก ‪ที่คุณตัดสินใจไปแล้วว่าคุณไม่ชอบผม
‪ผมรับได้
‪แต่ถ้าคุณบอกว่ามันทำให้คุณ
‪ผ่อนคลายมากขึ้น…
‪ผมว่ามันเย้ายวนเกินห้ามใจนะ
‪- คุณก็เป็นแบบนี้แหละ ‪- ผมเป็นยังไง
‪- อะไร ‪- "เย้ายวนเกินห้ามใจ"
‪คุณจะบอกว่าพ่อฉันเป็นโจร
‪เพราะเขาขโมยดาวสองดวง ‪มาเป็นตาให้ฉันเหรอ
‪ถ้าประกันคุณติดต่อมาแล้วผมจะโทรหานะ
‪แต่เรายังเป็นเพื่อนกันได้นะ
‪ไม่เอา
‪ผมเป็นเพื่อนกับผู้หญิงอย่างคุณไม่ได้หรอก
‪"ผู้หญิงอย่างฉัน" เหรอ
‪ฟังให้ดีนะ เรื่องนี้สำคัญ
‪กระดาษชำระในห้องน้ำคุณ ‪คุณปล่อยให้ปลายกระดาษห้อยไว้
‪หรือทับไว้ด้านล่าง
‪ฉันไม่ใช้กระดาษชำระ
‪อะไร
‪ฉันอยากทำงานที่อิตาลีไปเรื่อยๆ นะ ‪แต่อยู่ต่างประเทศ เราจะทำเงินได้ 5 หมื่นยูโร
‪สำหรับสัญญาแค่สามเดือน
‪ใช่เลย
‪แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องเงินหรอก
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว
‪สังคมไม่ให้ความสำคัญกับหน้าที่ของคุณ
‪ใช่เลย คุณเข้าใจ
‪ขอบคุณ
‪เหลือเชื่อมาก เราเห็นตรงกันทุกเรื่องเลย
‪ใช่ ตอนนี้เกือบจะน่าเบื่อแล้วละ
‪โชคดีที่ฉันถึงบ้านแล้ว
‪ถ้าคุณอยากจบความล้มเหลวของค่ำคืนนี้…
‪งั้นก็ราตรีสวัสดิ์ครับ
‪ฉันล้อเล่น
‪ฉันหมายถึง…
‪จะกลับไปทำไมตอนนี้ในเมื่อเราพบแล้วว่า ‪เรามีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน
‪(สองเดือนต่อมา)
‪- อะไร ‪- ไม่มีอะไร
‪ฟังนะ…
‪นึกแล้วเชียวว่าต้องมีอะไร
‪เปล่านะ ก็แค่…
‪คืองี้ สเตลล่า…
‪- ค่ะ ‪ - เธอกำลังทำหนังสือเล่มนี้
‪"สิ่งที่คู่รักไม่รู้เกี่ยวกับอีกฝ่าย"
‪และคุณอ่านแล้ว
‪ผมอ่านทุกอย่างแหละ แม้แต่…
‪ทุกอย่างแหละ
‪แต่ยังไงนี่ก็ไม่ใช่… ยังไงก็เถอะ
‪ดูเหมือนว่าถ้าอยากรู้ว่า ‪ความสัมพันธ์ของคุณมั่นคงรึเปล่า
‪ให้นับดูว่าเธอทิ้งของไว้ในบ้านคุณกี่ชิ้น
‪- เหรอ ‪- ยี่สิบชิ้น…
‪แปลว่าเธอเป็นแฟนคุณแล้ว
‪ตอนนี้…
‪- ตอนนี้… ‪- ใช่
‪จากข้อมูลของหนังสือเล่มนี้ ‪ฉันคิดว่ามันทุเรศนะ
‪ที่ผู้หญิงควรทำเครื่องหมาย ‪แสดงอาณาเขตเหมือนหมา
‪เพื่ออะไร เพื่อให้ได้สถานะ "แฟน" น่ะเหรอ
‪- ไม่ใช่นะ ‪- ใช่
‪และยังไงฉันก็ทิ้งของไว้ไม่ถึง 20 ชิ้นหรอก
‪- ไม่ถึงเหรอ ‪- ไม่มีทาง
‪งั้นมาดูกัน
‪- คุณคิดงั้นนะ ‪- เอาเลย
‪มาดูข้อเท็จจริงกัน
‪- เอาเลย ‪- โอเค…
‪หนึ่ง
‪ชุดนอน สอง
‪- สอง ‪- โอ้ ดูสิ
‪- คุณก็กินเหมือนกันนะ ‪- ก็ยังนับอยู่ดี
‪ผมซื้อเพราะคุณนั่นแหละ เพราะฉะนั้นต้องนับ
‪ต้องนับ
‪ถอดออกมาซิ
‪สี่
‪ไม่ใช่ความผิดฉันนะ ‪ที่คุณไม่มีรองเท้าแตะสำหรับแขก
‪สี่
‪ดูนี่สิ
‪กางเกงในสองตัว ถุงเท้าสองคู่ เสื้อยืดสองตัว
‪แล้วดูนี่สิ
‪แชมพูสำหรับผมหยักศก 13 ชิ้นแล้ว
‪แองเจล่าส์แอชเชสของคุณ
‪- นี่ใคร ‪- ไม่เอาน่า…
‪- มีดโกน ‪- เข้าใจได้
‪แล้วนี่ล่ะ 18 ชิ้นแล้ว
‪มันเป็นของคุณ คณิตศาสตร์ไม่โกหก…
‪นี่อะไรเอ่ย กระเป๋าเครื่องสำอาง
‪ซึ่งมีรองพื้น มาสคาร่า ลิปสติก…
‪นั่นนับเป็นหนึ่งชิ้นนะ!
‪คุณอยากชนะไม่ว่าต้องทำยังไงก็ตาม ‪คุณก็เลยโกงอยู่เนี่ย
‪ก็ได้ นี่นับเป็นหนึ่งชิ้น 19 ชิ้นแล้ว
‪สิบเก้าชิ้นแล้ว!
‪เอาละ!
‪คุณไปบอกให้คนเขียนหนังสือมั่นใจได้เลย
‪ว่าฉันไม่ได้ทำเครื่องหมายแสดงอาณาเขตของฉัน ‪และไม่ได้เป็นแฟนคุณอย่างเป็นทางการ
‪น่าเสียดายจัง
‪ของคุณ
‪ผมจะทิ้งมันแล้วละ
‪- ทำไมล่ะ ‪- มันขาดหมดแล้ว
‪- ไม่นะ มันนุ่มมาก ‪- เอามา
‪ไม่!
‪กลิ่นเหมือนคุณเลย
‪- ชอบไหม ‪- ชอบ
‪จริงเหรอ
‪คุณอยากได้มันมากเลยเหรอ
‪มันเป็นของคุณแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ
‪เสร็จโก๋!
‪ใครจะเป็นคนพูด
‪ยี่สิบ
‪ต้องอย่างงี้สิ!
‪- โรแบร์ตาเหรอ ‪- โรแบร์ตา
‪- ใครคือโรแบร์ตา ‪- ไม่
‪ผู้หญิงที่ฟิตเนสน่ะ
‪คืนนี้ฉันไม่อยากเจอใครเลย
‪แล้วนกเขานายล่ะ
‪นกเขา…
‪ฉันจะบอกว่าฉันจะโทรกลับหาเธอละกัน
‪พอใจยัง
‪- ไม่งั้นเธอจะเสียใจนะ ‪- ใครสนล่ะ
‪ไปกันเถอะ!
‪(หลับรึยัง)
‪(ยัง!)
‪ไง
‪ฉันต้องออกไปข้างนอกตอนนี้เลย
‪ไม่ต้องห่วง ผมก็ต้องแวะกลับบ้านเหมือนกัน
‪ฉันจะสายแล้ว
‪ฉันซื้อคุกกี้มา
‪ของซูเปอร์มาร์เก็ต
‪อร่อยกว่าของมียี่ห้อเยอะเลย
‪ผมก็คิดงั้นเหมือนกัน
‪มันเป็นเรื่องของ…
‪การจุ่ม
‪ใช่
‪แล้วไปสัมภาษณ์งานลิสบอนมาเป็นไงบ้าง
‪ใครจะไปรู้ล่ะ
‪พวกเขาอยากได้นักวิเคราะห์การเงิน ‪และมันไม่ใช่สายงานของฉันจริงๆ
‪แต่ก็นะ
‪คุณไม่ต้องไปเจอทนายที่คุณเกลียดเหรอ
‪มาร์ราเลเหรอ
‪รู้อะไรไหม
‪เขาเลื่อนการเจรจาออกไปสองเดือน
‪ผมรู้ว่าเขาจะหักหลังผม
‪ใครน่ะ
‪จอร์โจ เพื่อนร่วมงานน่ะ
‪โอเค
‪เอาละ…
‪- โชคดีนะ ‪- เช่นกันค่ะ
‪- บาย ‪- บาย
‪- โทษทีนะ ฉันไปไม่ได้ ‪- ได้ ฉันเข้าใจ
‪ฉันไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก
‪เมื่อคืนออกไปเที่ยวมาอีกแล้วเหรอ
‪เปล่า ฉันดูทีวีจนถึงตีสองน่ะ
‪ที่สำคัญนะ
‪จอร์โจเพื่อนร่วมงานฉันส่งแชตมา…
‪ฉันหมายถึง
‪เขาถามคำถามที่ส่งอีเมลหาฉันก็ได้
‪- เขาหายใจอยู่ใช่ไหม ‪- แบบนี้เขาจะมีโอกาสส่งแชตหาฉัน
‪เยี่ยมเลย
‪ทายสิว่าใครพยายามจีบฉันอยู่
‪ดารีโอ
‪- ใครนะ ‪- ดารีโอ
‪เพื่อนลูก้า ที่เธอเอาเบอร์ให้ฉัน
‪จะบ้าตาย
‪- ทนายที่ก้นสวยๆ ‪- นั่นแหละ
‪เขาพยายามจะจูบฉัน ‪แล้วฉันก็แบบว่าไม่มีทางซะล่ะ
‪ดีแล้วละ
‪เธอได้แก้แค้นให้ผู้หญิง 99% ที่เขานอนด้วยแล้ว
‪ฉันตอบแชตจอร์โจก่อนดีกว่า ‪เขาส่งมาไม่หยุดเลย
‪เขาต้องการอะไร
‪เขาถามเรื่องรายงาน
‪ฉันจำได้ว่าฉันเขียนมันตอนบ่ายวันเสาร์
‪และฉันอยู่บ้านกับกระเป๋าน้ำร้อนเพราะเมนส์มา
‪ตอบเขาไปแบบนี้เลยสิ ‪รับรองว่าเขาเลิกส่งแชตมาแน่
‪- โอเค บาย ‪- รักเธอนะ
‪บาย
‪เอาละ "จอร์โจที่รัก
‪ฉันทำรายงานเสร็จ
‪ตั้งแต่เดือนที่แล้ว"
‪ไม่สิ "สองเดือนที่แล้ว"
‪ไม่นะ
‪แม่งเอ๊ย
‪มัตเตโอ
‪จูเลียเหรอ นั่นคุณเหรอ
‪ได้ยินผมบ้วนปากรึเปล่า
‪ผมแปรงฟันอยู่ ‪ผมกำลังจะไปกินมื้อเที่ยงกับดารีโอ โทษที
‪ไม่ ฉันไม่ได้ยินหรอก
‪งี่เง่าชะมัด ผมไม่ต้องบอกคุณซะหน่อย เยี่ยมเลย
‪โทษทีนะ ผมรีบนิดหน่อยน่ะ
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪- ให้ฉันโทรไปใหม่ไหม ‪- ไม่ๆ ไม่เป็นไร
‪มีอะไรเหรอ
‪เอาไว้เรานัดดื่มกาแฟกันหน่อยได้ไหม
‪ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ
‪มีอะไร คุณท้องเหรอ
‪จูเลีย คุณท้องเหรอ
‪ฉันไม่อยากพูดทางโทรศัพท์น่ะ
‪แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธตอนนี้ ‪แล้วบอกทีหลังว่าใช่ได้
‪มันงี่เง่าน่ะ
‪ผมมันโง่จริงๆ โทษที
‪เลิกขอโทษได้แล้ว
‪ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้เลย
‪ได้ๆ ฉันไม่มีอะไรให้กินนะ
‪- ไม่เป็นไร… ‪- แต่ฉันหิวมาก
‪ให้ผมซื้อพิซซ่าไปไหม
‪- ได้ ขอบคุณ ‪- โอเค
‪ผมจะรีบไปหาทันที
‪บ้าเอ๊ย ลูก
‪บ้าเอ๊ย
‪หวัดดี
‪- ไง ‪- ผมมาแล้ว
‪พิซซ่าหน้าซาลามีของร้านนี้อร่อยแบบตายไปเลย
‪แต่ผมไม่…
‪- คุณรู้นะว่าคุณ… ‪- ท้องเหรอ
‪เรามีพิซซ่าหน้าผักกับมันฝรั่ง
‪เพิ่มชีสพิเศษและพิซซ่ามาร์เกริต้าด้วย
‪ผมกินซาลามีได้ แต่ผมไม่อยาก…
‪ผมไม่รู้คุณชอบอะไรเลยซื้ออีกสองแบบมา
‪หวังว่าผมคงไม่ได้ทำอะไรที่แย่เกินไป
‪วางพิซซ่าลงก่อนดีกว่า
‪- แล้วนั่งกัน ‪- เราทำอะไรกินกันก็ได้…
‪เอาละ เริ่มเลย
‪- เริ่มด้วยคำถามน่าอายก่อน ‪- ได้
‪ยืนดีกว่า
‪ผมไม่รู้ว่าต้อง… ผมคิดไม่ออก
‪ผมไม่อยากให้มันฟังดูเหมือน…
‪ผมไม่อยากให้ฟังแล้วเข้าใจผิด
‪เด็กเป็นลูกคุณแน่นอน ฉันนอนกับคุณคนเดียว
‪ไม่ ผมไม่ได้คิดเรื่องนั้น
‪แล้วคำถามแบบไหนที่จะทำให้เข้าใจผิดล่ะ
‪คุณอยากเก็บเด็กไว้ไหม
‪อยากสิ ฉันอยากเก็บไว้
‪- เยี่ยมเลย ‪- ขอโทษนะถ้านั่น…
‪- ถ้าคุณ… ‪- ไม่ๆ
‪ฉันอยากมีลูก
‪แต่ไม่ได้แปลว่าคุณต้องอยากมีด้วย
‪ไม่ ผมโอเค ผมก็อยากมีลูกเหมือนกัน
‪ถ้าคุณอยากให้ผมอยากให้ผมมีลูก ผมก็อยาก ‪อยากให้ผมมีลูกไหมล่ะ
‪ฉันก็คงดีใจแหละที่มีคุณอยู่ด้วย
‪เราจะแต่งงานกันไหม
‪คุณกับฉันเหรอ
‪ใช่ มีใครอีกล่ะ
‪ผมจะแต่งงานกับคุณถ้าคุณอยากแต่ง ‪คุณอยากแต่งงานไหม
‪ใจเย็นหน่อยนะ มันค่อนข้าง…
‪อย่ารีบร้อนนักเลย
‪ผมแค่ถามดูน่ะ ‪ไม่ว่าคุณต้องการอะไร ผมอยู่ตรงนี้นะ
‪- อะไรก็ได้ ‪- โอเค
‪อะไรก็ได้
‪แต่อาจจะขอไม่ถ่ายรูปหวานแหววเสร่อๆ
‪ที่เอามือมาทำเป็นรูปหัวใจนะ
‪ผมทำไม่เป็นเลยจริงๆ ไม่ใช่ว่ามัน…
‪แต่ถ้าคุณอยากทำ เราก็จะทำ ช่างมันเถอะ
‪ขอถามหน่อยสิ ตอนที่คุณบอกว่า "อยู่ด้วย"…
‪ค่ะ
‪ช่วยบอกระดับความอยากจากหนึ่งถึงสิบหน่อย
‪หนึ่งถึงสิบเหรอ
‪ใช่ หนึ่งคือ "เราต่างคนต่างอยู่ ‪แต่เด็กรู้ว่าใครเป็นพ่อ"
‪และสิบคือ ไม่รู้สิ
‪"เราแต่งงานกันห้าปี เราตั้งชื่อเขาตามปู่ผม"
‪ในระดับหนึ่งถึงสิบ ขอเป็นข้อมูลอ้างอิงหน่อยน่ะ
‪- เจ็ดมั้ง ‪- เจ็ดนะ
‪- เจ็ดก็เยี่ยมเลย ‪- เจ็ดคืออะไรเหรอ
‪- ไม่ มันเจ๋งมาก ‪- โอเค
‪ผมไม่แน่ใจหรอกว่ามันคืออะไร แต่มันเจ๋งมาก
‪ฉันว่าฉันอยากกินพิซซ่าสักชิ้นแหละ
‪- พิซซ่า ใช่ ‪- ใช่
‪หน้าอะไรดี
‪ชีสกับมันฝรั่ง
‪ฉันขอยืดขาได้ไหม
‪พระเจ้า…
‪ได้แล้ว
‪เยี่ยมเลย
‪- เจ็ด ‪- เจ็ด
‪เจ็ด
‪เราต้องคิดให้ออกว่า…
‪เราใช้บ้านฉันได้
‪เราพึ่งพาพ่อแม่คุณได้ไหม ถ้า…
‪- และพ่อแม่คุณด้วย ‪- และพ่อแม่ฉัน แต่…
‪- ไม่ ของผมไม่ ‪- ไม่เหรอ
‪เราลองทำอะไรแปลกๆ กันไหม ‪เอามือวางบนท้องฉันสิ
‪ไม่ ฉันล้อเล่น ไม่ๆ
‪ให้ตายสิ
‪- ฉันเกลียดของพวกนี้ ‪- ไม่เอาน่า
‪- และ… ‪- คุณจะดูสวยนะ
‪- ฉันจะบวมเป็นอึ่งอ่าง ‪- ไม่หรอก
‪เป็นไปไม่ได้
‪คุณพร้อมไหม
‪พร้อม
‪ฉันคิดว่าพวกเขาจะไปกันได้ดีนะ
‪พวกเขาเพิ่งเจอกันเอง
‪ใช่ แต่พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมาก ‪พวกเขาเป็นทีมเดียวกัน
‪อะไร…
‪หัวเราะทำไม
‪คุณคิดว่าเธอท้อง
‪ตั้งแต่เดตแรกเหรอ
‪- จากพฤติกรรมของพวกเขา… ‪- ที่รัก
‪เธอท้องตั้งแต่เดตแรก
‪บ้าใช่ไหมล่ะ เป็นผมคงสติแตกไปเลย
‪แน่นอน ฉันก็เหมือนกัน
‪แต่ไม่ได้แปลว่าจะไปกันไม่รอดนะ
‪ใช่ เราทุกคนอยากให้พวกเขามีความสุข…
‪ขอให้เป็นงั้นเถอะ
‪- ไปละ ‪- บาย
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪- บาย ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪หวังว่าเขาจะไปกันรอดนะ
‪- รู้อะไรไหม ‪- อะไร
‪หนังสือเล่มนึงที่ฉันอ่านบอกว่า
‪ถ้าอยากรู้ว่าความสัมพันธ์ของคุณจริงจังรึเปล่า
‪คุณต้องนับว่าแฟนสาวของคุณ ‪ทิ้งของไว้ที่บ้านคุณกี่ชิ้น
‪ถ้ามากกว่า 20 ชิ้น
‪ก็แปลว่าคุณเป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการแล้ว
‪ว้าว กระตุ้นความคิดดี
‪ฉันเดาว่าคุณคงเคยไปบ้านมัตเตโอ
‪คุณคิดว่าจูเลียทิ้งของไว้ที่นั่นกี่ชิ้น
‪ผมไม่แน่ใจว่าจูเลียเคยไปบ้านเขารึเปล่า
‪ใช่เลย คุณจะเลี้ยงลูก ‪ด้วยจุดเริ่มต้นแบบนี้ได้ยังไง
‪มันสำคัญตรงไหนเหรอ
‪แล้วคู่รักที่หย่ากันล่ะ
‪นั่นมันคนละเรื่องกันเลย
‪คนสองคนรักกัน
‪แต่งงานกัน มีลูกด้วยกัน ‪แล้วก็หมดรัก มันเกิดขึ้นได้
‪แต่การมีลูกแบบนี้มันบ้ามาก
‪พวกเขาไม่ได้เป็นแฟนกันด้วยซ้ำ
‪พวกเขาเลี้ยงลูกโดยไม่ต้องเป็นแฟนกันก็ได้นะ
‪แบบคนสองคนที่เป็นเพื่อนกันไง
‪อะไร
‪ก็คุณไม่ใช่เหรอที่บอกว่า
‪ผู้ชายกับผู้หญิงเป็นเพื่อนกันไม่ได้
‪ไม่ใช่
‪ผมบอกว่าผมเป็นเพื่อนกับคุณไม่ได้ต่างหาก
‪ไม่ใช่ว่าผมเป็นเพื่อนกับผู้หญิงไม่ได้
‪แต่ยังไงก็ยอมรับเถอะ ‪เราจะเป็นลุงกับป้าที่ดีแน่นอน
‪และสองคนนั้นจะต้องการความช่วยเหลือแน่
‪และผมก็จะต้องเป็นเพื่อนกับคุณ
‪นี่คุณกำลังขอให้ฉันเป็นเพื่อนกับคุณเหรอ
‪ตื้นตันใจจัง ดีใจสุดๆ เลย
‪ได้สิ ได้เลย
‪ขอบคุณครับ
‪ด้วยความยินดี
‪- เดี๋ยวฉันไปค่ะ ‪- เรายังไม่…
‪ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย
‪ฉันชื่อคลาวเดียค่ะ
‪(อยู่บ้านไหม)
‪(ไม่ได้อยู่คนเดียว)
‪(ขอเวลาห้านาทีนะ)
‪อรุณสวัสดิ์ ที่…
‪ดารีโอ…
‪อีนี่ใคร
‪คุณทำแบบนี้ได้ยังไง
‪คุณทำแบบนี้กับเรนาโต้กับฉันได้ยังไง
‪คุณทำได้ยังไง
‪พ่อฉันยังผ่อนค่างานแต่งอยู่เลยนะ
‪แขกสี่ร้อยคน
‪สี่ร้อยคน ฉัน…
‪ไอ้สารเลว!
‪- คุณบ้าไปแล้ว ‪- ฉันเกลียดคุณ!
‪เธอไปแล้ว คุณมันบ้า
‪- เธอไปแล้วเหรอ ‪- คุณมัน…
‪คุณมันบ้า
‪บ้าสุดๆ
‪บ้าเต็มขั้น
‪สนุกไหม
‪สนุกมาก
‪ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้นในชีวิตจริงเลย
‪คุณทำได้ดีนะ
‪แวบนึงผมแอบเชื่อว่าคุณหึงจริงๆ ด้วย
‪เหรอ
‪ถ้าคุณชอบเธอจริงๆ ก็บอกฉันนะ
‪ถ้าสุดท้ายคุณแต่งงานขึ้นมาจะทำไง
‪ฉันไม่อยากเป็นเมียเก่า ‪ผู้น่าสงสารที่โดนนอกใจตลอดไปนะ
‪ผมไม่มีวันชอบใครหรอก
‪นอกจากละครปลอมๆ นั่นแล้ว…
‪คุณมาบ้านผมวันอาทิตย์ทำไม
‪ตอนเก้าโมงเช้า
‪อิเกีย
‪อ๋อ อิเกีย
‪การเป็น…
‪เพื่อนกับคุณ
‪- มีข้อดีเพียบเลยเนอะ ‪- ใช่
‪ผมตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่า "อยากไปอิเกีย" พอดีเลย
‪ใครคอยดูแลหมาที่น่ารักของคุณตลอดเวลาเหรอ
‪ตอนที่คุณไปรับบทเป็นทนายคนเก่งอยู่ทั่วโลกน่ะ
‪ผมไปลิกูเรียแค่สองวันเมื่อเดือนที่แล้ว
‪และผมแพ้คดี
‪หมายความว่าไง
‪กุญแจของคุณ
‪เก็บไว้เถอะ
‪ก็ได้
‪ใครก็ตามที่คิดค้นไดอะเพอร์จีนี่
‪คือโคตรอัจฉริยะเลย
‪ตั้งห้าสิบยูโรนะ
‪สำหรับถังพลาสติก
‪มันอาจปิดกลิ่นเหม็นได้ดี แต่มันคือถังพลาสติก!
‪ห้าสิบยูโรนี่ปล้นกันชัดๆ ปล้นกันเห็นๆ
‪คุณคิดยังไงกับอันเดรอา
‪ใครคืออันเดรอา
‪อ๋อ อันเดรอา คุณหมายถึง…
‪ไม่ ไม่เอาอันเดรอา
‪โลกนี้มีคนชื่ออันเดรอาเยอะมาก ‪เราต้องการชื่อที่…
‪แปลกใหม่กว่านั้น
‪เช่น เวก้า
‪- เวก้า ‪- เป็นชื่อที่เท่นะ
‪เหมือนดาวน่ะเหรอ
‪คุณรู้… ว่ามีดาวชื่อเวก้า
‪อัจฉริยะจริงๆ
‪แต่ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่ดาว
‪เหมือนตัวละครจากสตรีทไฟท์เตอร์มากกว่า
‪ที่ใส่หน้ากากและมีกรงเล็บ…
‪เท่สุดๆ
‪ได้สิ ฉันเข้าใจ
‪ตัวการ์ตูนโปรดของฉันคือบรูซ เวย์น
‪แต่ฉันคงไม่ตั้งชื่อลูกฉันว่าแบทแมนหรอก
‪รู้ไหมว่าอะไรจะเจ๋ง
‪เอางี้สิ
‪- เราก็ตั้งชื่อคนนึงว่าบรูซ ‪- ได้
‪- เหมือนบรูซ วิลลิส ‪- โอเค
‪เยี่ยมเลย
‪และอีกคนก็ชื่อเวย์น
‪เหมือนเวย์น รูนีย์
‪- อย่าหัวเราะสิ รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร ‪- ไม่ เขาเป็นใคร
‪- สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ ‪- ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪ตลกจริงๆ
‪เราเพิ่งเจอกันแท้ๆ ‪แต่นี่เรากำลังดูของเด็กแรกเกิดกัน
‪"ผู้คนมุ่งไปยังที่ที่ตั้งใจ ‪และพวกเขาลงเอยด้วยการ…"
‪- ดูรถเข็นเด็กและชุดเด็ก ‪- มันเกิดขึ้นได้
‪คนสองคนควรคบกันสักพัก แล้วก็แต่งงานกัน…
‪แต่นี่
‪อะไร มีอะไรๆ
‪ฉันแค่กำลังคิดว่า
‪ถ้าคุณอยากรอสักพักก่อนจะมีลูกคนที่สอง…
‪ไม่ๆ หยุดพูดเลย
‪หยุดพูดตรงนี้เลย ไม่มีใครเร่งรัดเรานะ
‪ไม่มีเลย
‪- ยินดีด้วยนะ ‪- ใช่
‪กำหนดวันเรียบร้อยรึยัง
‪คือ…
‪ไม่ว่าเราจะแต่งงานกันในอีกสามเดือนหรือ…
‪อีกหนึ่งปีสามเดือน
‪แล้วก็อีกสามเดือน
‪- เราก็จะแต่งงานกันอยู่ดี! ‪- ใช่
‪- จะบ้าเหรอ ทำไม… ‪- ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
‪- อะไร ‪- เยี่ยมไปเลย
‪เจ๋งมาก บอกพวกเขาสิ
‪- การแต่งงานมันเจ๋งมาก ‪- ใช่ มันเลิศมาก
‪เราจะจัดงานเล็กๆ นะ
‪ไม่มีทางซะล่ะ
‪มันเริ่มต้นแบบนั้นเสมอแหละ
‪สุดท้ายก็มีแขก 400 คน
‪ใช่เลย ที่รัก
‪ดารีโอ
‪คุณชื่อดารีโอใช่ไหม
‪- ใช่ครับ ‪- มีไฟแช็กไหมคะ
‪- หวัดดี ‪- ฉันชื่อคลาวเดีย
‪ทำงานกับมาร์ราเล
‪- ครับ ‪- แปดโมงเหรอ
‪ผมจำได้อยู่แล้ว
‪- ไง ‪- จริงสินะ
‪คุณอยู่แถวนี้เหรอ
‪เปล่าครับ ผมมากินข้าวเย็นกับเพื่อนน่ะ
‪ฉันอยู่แถวนี้
‪- ราตรีสวัสดิ์นะครับ ‪- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪เธอไม่ใช่คนเดียวที่มาโปรยเสน่ห์ใส่ผม ‪ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา
‪อยากให้ฉันแสดงความยินดีกับคุณไหม
‪ที่คุณประสบความสำเร็จเรื่องผู้หญิง
‪ไม่
‪ตรงกันข้ามเลย
‪ผมไม่ได้…
‪ผมไม่ได้นอนกับใครเลย
‪ผมไม่ได้ออกเดต…
‪ผมไม่ได้คบกับคนอื่นเลย
‪นั่นแหละ
‪มีแค่…
‪แค่คุณคนเดียว
‪แล้วคุณล่ะ
‪ฉันทำไมเหรอ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ฮัลโหล
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดี จูเลีย
‪ผมส่งอีเมลพร้อมยอดเงินไปให้คุณแล้ว
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪- แล้วคุยกันนะ ขอบคุณ ‪- บาย
‪"คุณได้รับเลือกให้รับตำแหน่งที่เฟ็กซาดูร์ ฟินันซ่า
‪ในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส"
‪ฮัลโหล เคียร่า
‪ฉันได้งานแล้ว
‪งานไหน
‪- ที่ลิสบอนไง ‪- จริงเหรอ ดีใจด้วยนะ
‪- ฉันเพิ่งได้รับอีเมลเลย ‪- เราต้องฉลองกันหน่อยแล้ว
‪แน่นอน ฉันจะจัดการเอง ‪ฉันโทรบอกเธอคนแรกเลย
‪- เก่งมาก! ‪- มีเรื่องอะไรเหรอ
‪เปล่า ก็แค่เมื่อสองเดือนก่อน ‪ฉันไปสัมภาษณ์งานที่ต้องทำที่ลิสบอนมา
‪- คุณรู้จักองค์ประกอบย่อยของตลาดไหม ‪- แน่นอน
‪แล้วการเทรดความเร็วสูงล่ะ
‪แต่ช่างเถอะ ฉันรับงานนี้ไม่ได้อยู่แล้ว
‪ทำไมล่ะ
‪ต้องเริ่มงานเมื่อไหร่
‪- เดือนมิถุนายน ‪- นานแค่ไหน
‪หกเดือน แต่ยังไงฉันก็ไม่ทำหรอก
‪ลองคิดให้ดีดีกว่า เด็กจะคลอดเดือนกุมภาพันธ์
‪เดือนมิถุนายนเราไปด้วยกันสามคนเลยก็ได้
‪ไม่ดีเหรอ
‪ยังไงคุณก็จะลาคลอดอยู่แล้ว
‪เรามีเวลาช่วงฤดูใบไม้ผลิทั้งฤดูให้เตรียมตัว
‪- คุณพูดจริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪แล้วงานคุณล่ะ
‪ไม่น่ามีปัญหา เรามีอีเมล วิดีโอคอล
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪ถ้าคุณอยากไปนะ ถ้าไม่ใช่เพราะ…
‪- เลอบราวน์ ‪- ออกเสียงแบบนั้นซะเมื่อไหร่ล่ะ
‪- "เลอบรอน" ต่างหาก ‪- บรอน
‪เลอบรอน
‪- พูดจริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪เราไปด้วยกันได้เหรอ
‪จริงเหรอ
‪เราจะไปกัน!
‪พูดจริงๆ นะ
‪ฉันเข้าใจนะว่านายอยากตามแม่ของลูกไป
‪- แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ ‪- อะไร
‪- ขอโทษที่จะทำให้นายต้องลำบากใจนะ ‪- อะไรๆ
‪อัลโดจะเกษียณปลายปีนี้แล้ว
‪และหนึ่งในที่ปรึกษาจะได้เลื่อนขั้น
‪และนายมีความสามารถ ‪ที่เหมาะสำหรับงานนี้ทุกอย่าง
‪- ขอบใจ ‪- รู้ใช่ไหมว่าหมายความว่าไง
‪นายจะได้ทำงานใกล้ชิด ‪กับนักเขียนและมีสิทธิ์ตัดสินใจ
‪เรื่องการจัดพิมพ์และการถือสิทธิ์
‪- แต่… ‪- ใช่
‪ฉันรู้ มันไม่ใช่งานที่ทำทางไกลได้
‪ถูกเผง
‪สเตลล่าไง เธอเหมาะกับงานนี้มาก
‪ใช่ เธอเก่งมาก
‪ใครคือสเตลล่าวะ
‪หมายความว่าไง
‪เพื่อนร่วมงานฉันไง นายก็เคยเจอ
‪ฉันจำไม่ได้
‪แต่หัวหน้าอยากให้คุณรับงานนี้ใช่ไหม
‪ใช่ แต่มันไม่สำคัญหรอก
‪สิ่งสำคัญคือผมสามารถไปกับจูเลีย
‪และรักษางานเอาไว้ได้ ‪และผมทำได้ทั้งสองอย่าง
‪แถมฉันเพิ่งรู้เรื่องเลื่อนตำแหน่งเมื่อวานนี้ด้วย
‪การทิ้งการเลื่อนตำแหน่งไปแบบนี้มันบ้ามากนะ
‪ฉันไม่ได้ทิ้ง แต่สเตลล่าเหมาะกับตำแหน่งนี้
‪ชื่องี่เง่าชะมัด สเตลล่า
‪ผมพูดอะไรผิด
‪ไม่นะ
‪นายตั้งชื่อลูกว่าสเตลล่าเหรอ
‪จริงเหรอ
‪คุณนี่ร้ายจริงๆ
‪โอเค…
‪- ฉันเห็นนะ ‪- อะไร
‪- นายชอบเธอ ‪- เปล่า
‪- นายชอบเธอ ‪- ไม่มีทาง
‪- เร็วเข้า พูดออกมา ‪- ไม่ นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪ฉันชอบเธอ
‪- อะไร ‪- ฉันชอบเธอ
‪- หมายความว่าไง นายชอบเธอเหรอ ‪- ไม่ เดี๋ยวก่อน
‪ฉันหมายความว่าถ้าทุกอย่างไม่เป็นแบบนี้น่ะ
‪ฉันต้องเตือนนายไหมว่า…
‪นายมี…
‪- ตื่นเต้นไหม ‪- นายก็อีกคนเหรอเนี่ย
‪ไม่นะ ทุกคนถามฉันแบบนั้น
‪ตอนแรกก็ไม่ตื่นเต้นหรอก
‪คุณ…
‪สวยมากเลย
‪ตื่นเต้นไหม
‪ไง
‪เดี๋ยวนะๆ
‪ปีที่แล้วนายไม่ได้ไปงานแต่งมาเหรอ
‪ไปสิ งานของมัตเตโอไง
‪บุฟเฟต์มัน…
‪- แย่เหรอ ‪- เปล่า
‪- ตรงกันข้ามเลย งานอลังการมาก ‪- ตกลงนี่เรื่องจริงเหรอ
‪จริงสิ ฉันจะกุเรื่องงานแต่งขึ้นมาทำไม
‪ไม่มีทางเป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรอก
‪มัตเตโอแต่งงานกับใคร
‪ไม่สำคัญหรอก
‪ผมอยากรู้ว่ามันจบยังไง
‪ก็ได้ งานใหม่ของจูเลียที่ลิสบอน ‪เริ่มเมื่อเดือนมิถุนายน
‪เราจะไม่ได้เจอกันสักพัก ‪คุณช่วยทำหน้าโกรธน้อยลงหน่อยได้ไหม
‪ผมดูเหมือนโกรธเหรอ เปล่าซะหน่อย
‪ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้
‪ผมก็แค่เป็นห่วง
‪ไม่จริง คุณทำตัวเฉยเมยและเย็นชา
‪อย่าเปิดประเด็นว่าผมไม่สนับสนุนคุณเชียวนะ
‪ว่าผมไม่อยากให้คุณไป
‪ฉันไม่เคยคิดแบบนั้น
‪คุณคิดผิดแล้ว
‪ผมไม่อยากให้คุณไป
‪กะแล้วเชียว คุณไม่น่ามาเลย ‪สุดท้ายคุณก็ใช้อารมณ์…
‪ใช้อารมณ์ยังไง
‪ผมหวังมาตลอดว่าคุณจะเปลี่ยนใจ
‪แล้วทำไมคุณไม่พูดล่ะ
‪ผมไม่รู้จะพูดยังไง
‪พูดแล้วคุณจะไม่ไปเหรอ
‪- แค่หกเดือนเองนะ ‪- เข้าใจแล้ว
‪ขอร้องละ…
‪อย่าใช้เวลาหกเดือนนั้นทะเลาะกัน ‪โดยไม่มีเหตุผลเลย
‪ฉันลืมตั๋ว
‪ล้อเล่น
‪ท่านผู้โดยสารที่จะบินไปลิสบอน ‪กรุณาไปที่ประตู 12 ค่ะ
‪อย่าบอกนะว่ามีเด็ก
‪ขอให้อย่านั่งข้างฉันเลย
‪ท่านผู้โดยสารที่จะบินไปลิสบอน…
‪ถ้าเขาร้องไม่หยุดแบบนี้ เราไปไม่ถึงลิสบอนแน่
‪ผู้โดยสารคนอื่นคงฆ่าเขาก่อน
‪ส่งลูกมาสิ ดูซิว่าผมจะทำให้เขาเงียบได้ไหม
‪- ค่อยๆ นะ ‪- รอแป๊บ
‪- ไปเลย ‪- มาหาพ่อนะ
‪- ไปเลย ‪- มาหาพ่อนะลูก
‪ไง ลูกพ่อ
‪เงียบแล้ว
‪ไง
‪น่ารักจริงๆ
‪นี่ ไม่ต้องร้องไห้หรอกนะ
‪พ่อรู้ การบินมันน่าเบื่อ ‪แต่ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
‪เรากำลังจะไปที่ที่น่าตื่นตาตื่นใจกัน ที่ที่มี…
‪ปลาวาฬ
‪และมหาสมุทร
‪และเราจะได้เห็น ‪อะไรเจ๋งๆ พวกนั้นทุกอย่างเลย
‪และลูกจะจำไม่ได้หรอก เพราะลูกยังเล็กมาก
‪ลองคิดดูสิ
‪แต่นี่คือส่วนที่ดี
‪ลูกจะจำไม่ได้ว่าการบินมันแย่แค่ไหน
‪เห็นไหม ร้องไห้ไปก็ไม่มีประโยชน์
‪แต่ยังไงเราก็รักลูกนะ ‪แม้แต่ตอนที่ลูกเหมือนโดนผีสิง
‪รักนะ
‪ได้ยินไหม แม่เขารักลูกน่ะ
‪ได้ยินไหม เจ้าปีศาจน้อย
‪ฉันบอกคุณต่างหาก
‪ลูกหยุดร้องไห้เพื่อพ่อสินะ
‪เก่งมากเลย
‪ฉลาดสุดๆ เลย
‪ช่วยรีบหน่อยได้ไหม
‪- สาวเท้าหน่อย ดารีโอ ‪- เขากำลังทำให้ผมเครียด
‪อย่าทำแบบนี้สิ นายก็รู้ว่าฉันแคร์แค่ไหน
‪ฉันอยากทำแบบนี้มาตั้งแต่วันแรกแล้ว
‪มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะได้เห็นวาฬหลังค่อม
‪และนี่คือที่ที่ดีที่สุดในโลก
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪เร็วเข้า กระตือรือร้นหน่อย คุณก็ด้วย ที่รัก
‪กระตือรือร้นหน่อย
‪อย่าไปสนเขาเลย เขาก็แค่ทำตัวเท่ไปงั้นแหละ
‪ตั๋วห้าใบครับ
‪- ห้าใบนะครับ ‪- ครับ
‪- เด็กอายุเท่าไรครับ ‪- ห้าเดือนครับ
‪ใช่ครับ
‪เด็กอายุต่ำกว่าสามขวบ ‪ห้ามขึ้นเรือครับ เสียใจด้วย
‪ห้ามเหรอ
‪คุณไปเถอะ ที่รัก
‪เราควรอยู่ที่นี่ด้วยไหม
‪- เราอยู่ด้วยกันเถอะ ‪- นายอย่าพยายามเลย
‪ต้องมีคนได้เห็นวาฬหลังค่อม
‪ไม่ใช่ฉันหรืออันเดรอา แต่ต้องมีคนได้เห็นมัน
‪เขาจะไปไหน
‪ไม่เอาน่า ทุกคน
‪อย่ามองพ่อแบบนั้นสิ
‪- แล้วเจอกัน! ‪- แล้วเจอกัน!
‪(ดอลฟินส์เบย์)
‪คำว่าวาฬหลังค่อมในภาษาโปรตุเกสคือ…
‪และชื่อวิทยาศาสตร์ของมันคือ…
‪ฉันเดาว่าชื่อเมกัปเตรา
‪มาจากคำว่าเมกัปเตรีออน
‪"ครีบใหญ่"
‪- คุณเคยเรียนภาษากรีก ผมก็เคย ‪- ใช่
‪เยี่ยมเลย
‪ดูสิ
‪เห็นครีบไหม
‪เห็นไหม
‪- เห็นไหม ‪- เขาหัวเราะบ้าอะไรวะ
‪ดูสิว่าเจ๋งแค่ไหน
‪เห็นไหม
‪เขาจะหนีทำไมเนี่ย
‪ฉันอ้าปากค้างน่ะ
‪เห็นไหมว่าพวกมันอยู่ใกล้แค่ไหน สุดยอดเลย
‪สวยมาก
‪ดารีโอ ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ
‪สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้มันก็แค่ชั่วครู่
‪ฉันไม่ได้จะปฏิเสธคุณอีกนะ
‪เปล่าเลย ก็แค่…
‪ฉันห่วงมิตรภาพของเรามากเกินไป
‪มันฟังดูเชยมาก ฉันรู้ แต่…
‪ผมแค่แวะมาฉี่น่ะ
‪ฉันขอโทษ…
‪แต่ผมเห็นด้วยสุดๆ เลยนะ
‪โล่งอกไปที
‪ไม่ต้องคิดมากนะ
‪เยี่ยมเลย
‪ราตรีสวัสดิ์
‪ฉันชอบเพลงนี้
‪ดื่ม
‪กำลังสนุกอยู่สินะ
‪มาก
‪เรามาที่นี่เพื่อคุณนะ
‪คุณพูดอยู่บ่อยๆ ว่าอยากเจอเพื่อนฉัน
‪ผมแค่เหนื่อยจากการบินน่ะ
‪ไปเถอะ
‪ดารีโอ หยิบของมาให้ฉันหน่อยได้ไหม
‪ขอบคุณ
‪เป็นไง สนุกกันไหม
‪สนุกครับ เราไปชมวิวกัน ‪ทำแบบนักท่องเที่ยวทั่วไปน่ะ
‪เราทะเลาะกันตั้งแต่เขามาถึงที่นี่
‪เพราะพวกเธอไม่ได้เจอกันมาสักพักน่ะ
‪แล้วคุณจะอยู่นานแค่ไหนคะ
‪แค่สองสามวันครับ
‪จะกลับแล้วเหรอ
‪ตอนแรกเขาจะมาเร็วกว่านี้ แต่…
‪ผมทำงานหนักมากน่ะ
‪แม้แต่วันหยุดเสาร์อาทิตย์
‪ใช่ ความสัมพันธ์ทางไกลมันแย่สุดๆ
‪แฟนผมอยู่นิวยอร์ก
‪ผมเข้าใจความรู้สึกคุณดี
‪ผมไม่ชอบเลย
‪การขาดความใกล้ชิด
‪ความรู้สึกแบบที่ไม่มีอะไรจะคุยกัน
‪- ความหึงหวง ‪- ใช่
‪ข่าวดีคือมันใกล้จะจบลงแล้ว
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪คุณบอกเขารึยัง
‪ยัง
‪- ยังไม่ได้บอกเลย ‪- อะไร
‪- ผมจะดื่มอวยพร ‪- ใช่
‪ดื่มอวยพร
‪แด่ลิสบอน
‪ดื่ม
‪ลูกรัก
‪ไง
‪แม่อุ้มนะ
‪- สนุกไหม ‪- สนุกมากค่ะ
‪- ยังคิดเรื่องข้อเสนองานอยู่ไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪ไม่ต้องรู้สึกผิดนะถ้าคุณอยากอยู่ต่ออีกหกเดือน
‪ยังไงมันก็เป็นโปรเจกต์ของคุณ
‪ฉันไม่ได้ทำเพราะรู้สึกผิดหรอก
‪โทษนะ ทำอะไรเหรอ
‪ไง ทุกคน
‪แค่จะบอกว่า
‪ฉันดีใจมากที่ทุกคนมาที่นี่ในคืนนี้
‪ขอบคุณ
‪ยังไงซะ
‪ปาร์ตี้ก็เป็นวิธีบอกลาที่ดีที่สุด
‪- มัตเตโอ อันเดรอา และฉัน… ‪- จริงเหรอ
‪จะกลับอิตาลีกัน
‪ฉันรักคุณ
‪- ดีใจด้วยนะ ‪- ใช่
‪คืออะไรน่ะ
‪มันคือเสียงเรียกของวาฬหลังค่อมในฤดูผสมพันธุ์
‪เขาส่งข้อความเสียงมาให้ผมหกครั้ง โรคจิตมาก
‪จริง
‪ลองนึกภาพปฏิกิริยาของเขา
‪ตอนที่ผมบอกว่าผมไม่ได้ไปดูปลาวาฬสิ
‪ฉันคิดถึงเขากับเคียร่ามาก
‪ใช่ ก็…
‪อีกแค่สองสามเดือนเอง
‪พูดถึงเรื่องนั้น
‪หัวหน้าแผนกถามว่า
‪ฉันจะอยู่จนถึงฤดูร้อนปีหน้าได้ไหม
‪ฉันจะได้ทำโปรเจกต์ให้เสร็จ
‪แล้วเพิ่งมาบอกผมเนี่ยนะ
‪แล้วฉันควรบอกคุณตอนไหนเหรอ
‪- ตอนไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ตอนนี้ ‪- ก็เราทะเลาะกันตลอด
‪- แล้วไง ‪- ฉันไม่อยากมีเรื่องมาทะเลาะเพิ่มอีกเรื่อง
‪เพราะอย่างนี้แหละ
‪- คุณตัดสินใจรึยัง ‪- ยัง
‪ฉันถึงได้ถามคุณอยู่นี่ไง
‪ถามก่อนผมกลับครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ ให้ตายสิ
‪คุณอยากทำบ้าอะไรก็ทำไปเหอะ
‪คุณไปจอดรถ ผมจะเข้าไปเช็กอิน
‪แล้วเจอกันข้างใน
‪ฮัลโหล
‪คุณอยู่ไหน
‪จุดตรวจสอบความปลอดภัย
‪ไหนบอกว่าให้ฉันไปที่จุดเช็กอินไง
‪ผมรีบมาต่อแถวเพราะคนเยอะน่ะ
‪นี่เราจะไม่บอกลากันเลยเหรอ
‪บอกสิ
‪ลาก่อน
‪เขามาแล้ว
‪ขอโทษที่มาช้า
‪ใครสนล่ะ เราเริ่มกันแล้ว
‪ทำได้ดีมาก
‪อัลแบร์โตต้องเข้ากะที่โรงพยาบาล ‪เขาต้องรีบกลับน่ะ
‪อัลแบร์โต
‪- ยินดีที่ได้รู้จักครับ หวัดดี ‪- หวัดดี ดารีโอครับ
‪เคียร่าอยากแนะนำแฟนให้พวกเรารู้จักน่ะ
‪ก็เลย…
‪ขอปริตซ์แก้วนึงได้ไหม
‪- ได้แล้ว จัดให้ ‪- ขอบคุณ ที่รัก
‪- สปริตซ์ ‪- อัลแบร์โตเป็นคนตลกมาก
‪ดื่ม
‪สาบานได้ว่าฉันอิจฉาอัลแบร์โตมาก
‪อิจฉาสุดๆ เลย
‪เราต้องไปลิสบอนกันบ้างนะ
‪ทันทีที่ไปได้เลย
‪รู้ไหมว่าทำไมมันถึงเจ๋งมาก
‪- ไม่ ‪- การดูปลาวาฬไง
‪จริงด้วย พวกเขาเคยเห็น ‪ปลาวาฬอยู่ตรงหน้าเลย
‪- ตรงหน้าเลย ‪- เอาจริงดิ
‪ใช่ เรื่องจริง
‪พวกเขาตกใจฟันปลาวาฬแทบแย่
‪ใช่ไหม
‪ก็นิดหน่อย
‪แต่มันเจ๋งมากจริงๆ
‪สุดๆ
‪ผมเคยไปดูปลาวาฬที่อาร์เจนตินา
‪- เหรอครับ ‪- ใช่
‪- ที่ไหนเหรอ ‪- ติเอร์ราเดลฟูเอโก
‪ผมฝันอยากไปที่นั่นมาตลอดเลย
‪- เอาจริงดิ ‪- จริงสิครับ
‪พวกเราไปก็ได้นะ ‪พวกคุณจะได้คุยกันแค่สองคนต่อ
‪และวางแผนเดินทางกัน
‪เขาน่ารักจริงๆ
‪เราไปปาตาโกเนียด้วยกันได้นะ
‪ใช่! แด่ปาตาโกเนีย!
‪ขอบคุณที่มาส่งนะ
‪ไม่ต้องเกรงใจ
‪นี่เป็นวันอาทิตย์ที่สามแล้วที่อัลแบร์โตเข้ากะ
‪- เอาจริงดิ ‪- เป็นงานที่เหนื่อยมาก
‪หัวเราะทำไม
‪ไม่สังเกตเหรอว่า ‪อัลแบร์โตพูดว่า "เอาจริงดิ" ตลอดเลย
‪จริงเหรอ
‪"เราเคยเห็นปลาวาฬ"
‪"เอาจริงดิ"
‪"มื้อเที่ยงพร้อมแล้ว"
‪"เอาจริงดิ"
‪"ฮัดเช้ย!"
‪"เอาจริงดิ"
‪คุณคิดว่าคุณตลกเหรอ
‪ผมก็แค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง
‪คุณกำลังล้อแฟนฉันนะ
‪- แฟนเหรอ ‪- ใช่
‪หลังจากผ่านมาสามสัปดาห์เนี่ยนะ
‪หึงเหรอ
‪หึงบ้าอะไรล่ะ
‪คุณหงุดหงิดเหรอที่ฉันมีความรัก
‪- มีความรักเหรอ ‪- ใช่
‪- รักแล้วเหรอ ‪- ใช่
‪- คุณหึง ‪- ไม่ คุณแค่อยากให้ผมหึง
‪คุณทำตัวงี่เง่าตลอดมื้อเที่ยง
‪เพื่อให้ฉันหงุดหงิด
‪คุณจะหงุดหงิดได้ไง
‪คุณหงุดหงิดไม่ได้
‪คุณไม่เดตกับผู้ชายอย่างผมหรอก ‪จำได้ไหม คุณบอกผมเอง
‪ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับผู้ชายอย่างคุณด้วยซ้ำ
‪บอกตรงๆ ว่าผมก็เหมือนกัน ลงไปซะ
‪อะไร ตรงนี้เหรอ กลางถนนเนี่ยนะ
‪คุณถึงบ้านแล้ว ลงไป
‪ไปละ
‪ที่รัก เวลาคุณอยู่ที่นี่ผมรู้สึก…
‪ผมรู้สึกเข้มแข็ง รู้สึกฉลาด รู้สึก…
‪คุณฉลาดเสมอค่ะ
‪นี่…
‪ทำอะไรน่ะ
‪ฉันสะดวกตอนนี้น่ะ
‪แต่ผมไม่สะดวก
‪มัตเตโอ เราพยายามมาหลายเดือนแล้วนะ
‪- คุณเปลี่ยนใจแล้วเหรอ ‪- ผมจะเปลี่ยนใจทำไม
‪ผมไม่ได้เปลี่ยนใจ แต่เราจะบอกเขาว่าอะไร
‪ว่าเขาปฏิสนธิในห้องน้ำ ‪ของร้านอาหารเหรอ ไม่นะ
‪ฉันรู้ว่ามันจะเป็นยังไง
‪เรากลับถึงบ้าน คุณเมา แล้วนอนบนโซฟา
‪- คุณไม่มีอารมณ์… ‪- ไม่ๆ ผมแค่ไม่มีอารมณ์ตอนนี้
‪ไม่ใช่ตอนนี้
‪ผมไม่สามารถกดปุ่มให้มีอารมณ์ได้นะ ‪มันไม่ใช่แบบนั้น
‪ที่รัก นี่เป็นมื้อค่ำเรื่องงานนะ ‪อย่าเป็นแบบนี้เลย มาเถอะ
‪ตามผมมา
‪ผมชอบมากเลย
‪มีความรุนแรงเยอะมาก เลือดเยอะมาก…
‪เขาไม่ได้หลับได้นอนเลยค่ะ จริงๆ นะ
‪บอกเขาสิ ที่รัก
‪ผมเข้าใจนะว่าเขาคงไม่ได้นอนเลย
‪แต่คนไม่ได้คาดหวังงานเขียนแบบนี้จากผม
‪พวกเขาไม่เข้าใจการสาดเลือดและความน่ากลัว
‪ผมรู้
‪แต่ตอนนี้ผมเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แล้ว ‪คุณจะกลายเป็น…
‪สตีเฟน คิงคนใหม่
‪เชอร์ลีย์ แจ็กสันคนใหม่
‪แน่นอน เชอร์ลีย์ แจ็กสัน สตีเฟน คิง
‪ผมถอดใจกับหนังสือเล่มนี้ไปแล้วละ
‪อะไรกัน ไม่ได้นะ
‪อย่าเชียว อย่าแม้แต่จะคิด
‪ผมจัดการเรื่องนี้อยู่
‪ผมเจอสำนักพิมพ์ในลอนดอนแล้ว ไม่ต้องห่วง
‪- ลอนดอนเหรอ ‪- ใช่
‪สำนักพิมพ์ในลอนดอนสนใจหนังสือของผมเหรอ
‪ใช่
‪ถูกต้อง
‪ชื่อเรื่องซากศพที่ฝังไว้ คุณคิดว่าไง
‪ซากศพที่ฝังไว้
‪ผมชอบนะ อาจจะดีก็ได้
‪- ต้องดีอยู่แล้ว ‪- ใช่ค่ะ
‪พอเขาบอกว่าจะได้เงินล่วงหน้าเท่าไร
‪นักเขียนก็หัวเราะออกมาเลย
‪ไม่ เขาตรงไปที่สนามบิน ‪หลังกินมื้อค่ำกับเรา เขายิ้มไม่หุบเลย
‪ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่
‪โอเค
‪ได้ เจอกันพรุ่งนี้
‪สุดยอดเลยเนอะ
‪คุณเห็นหน้าเขาตอนฉันบอกชื่อเรื่องไหม
‪ตาเขาเป็นประกายเลย
‪เขาเขียนนิยายนัวร์เก่งที่สุดแล้ว
‪เสียดายที่เรื่องสยองขวัญไม่ดีนะ
‪เป็นความคิดที่ห่วยแตก
‪ขอบคุณ
‪ขอบคุณที่ห้ามผมไว้ทันเวลา
‪- ไม่ ฉันพูดจริงๆ ‪- ใช่
‪ไม่ๆ
‪ฉันรู้สึกผิดนิดหน่อยน่ะ งานนี้ควรเป็นของคุณ
‪- หมายความว่ายังไง ‪- ก็มันจริง
‪คุณควรทำงานนี้อยู่
‪- ไม่หรอก ‪- จริงๆ
‪ไม่เลย คุณน่ะ…
‪ดูคุณสิ คุณเยี่ยมมาก
‪คุณเก่งกว่าผมมาตลอด
‪ตลอด
‪เขินเหรอ
‪ดื่มกันไหม
‪ขอสก็อตช์ขวดนึงนะคะ
‪ห้อง 407
‪ครับ คุณผู้หญิง
‪ไม่เคยมีใครทำหน้าที่หัวหน้าสำนักพิมพ์
‪ได้ดีขนาดนี้ตั้งแต่ปีแรกมาก่อนเลย
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪แด่คุณ
‪คุณทำงานหนักมาก
‪จนไม่มีเวลาแม้แต่จะตัดผมเลย
‪เคียร่า ตอนอยู่ที่ลอนดอน ผมทำอะไรโง่ๆ ลงไป
‪อะไรเหรอ
‪ผมรู้สึกแย่เพราะการประชุมไม่ราบรื่น
‪ผมแวะไปที่ห้องของสเตลล่า
‪ขอโทษนะ ฉันไม่…
‪ห้องสเตลล่าเหรอ
‪- สเตลล่า… ‪- ใช่
‪มันไม่มีความหมายอะไรเลยนะ
‪- คุณมีอะไรกันรึเปล่า ‪- ไม่มีความหมายเลย
‪สาบานได้ มันไม่มีความหมายอะไรเลย
‪คุณมีอะไรกันรึเปล่า
‪มีสินะ
‪เคียร่า ฟังผมก่อนนะ
‪ฟังก่อน
‪หยุดเถอะนะ ผมขอโทษ
‪ผมรู้สึกแย่มาก
‪แต่ผมเก็บความลับไม่ได้
‪มันทำให้ผมทรมานใจ ผมต้องบอกคุณ
‪- คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ ‪- อย่าน่ะ
‪คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ
‪นี่
‪ช่วยพูดอะไรหน่อยได้ไหม ‪จะบอกให้ผมไสหัวไปหรืออะไรก็ได้
‪- เอางั้นเหรอ ‪- ใช่
‪มันจะทำให้คุณรู้สึกแย่น้อยลงสินะ
‪- ใช่ คุณพูดถูก… ‪- อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
‪อย่ามาแตะต้องฉัน
‪คุณมีเหตุผลที่จะโกรธผม คุณมีเหตุผล
‪ฉันมีเหตุผลสามข้อ
‪ข้อหนึ่ง คุณนอกใจ
‪ข้อสอง คุณไม่มีความกล้า ‪ที่จะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยซ้ำ
‪ยากเกินไป
‪มันยากเกินไป
‪และข้อสาม
‪ขอโทษนะคะ ขอถามอะไรหน่อย
‪คุณคิดว่ามีอะไรที่แย่กว่า
‪การบอกภรรยาท้องแก่ว่าคุณนอกใจเธอ
‪ตอนออกมาซื้อของให้ลูกอีกไหม
‪มีไหม
‪คุณคิดว่าไม่มีใช่ไหมล่ะ
‪มันทุเรศเกินไป!
‪คุณมันห่วยแตก
‪(เคียร่า - มือถือ)
‪ไง
‪ฮัลโหล
‪- ครับ ‪- ดารีโอ ขอโทษที ผมไม่มีเบอร์คุณ
‪นี่อัลแบร์โตนะ แฟนเคียร่า
‪อ๋อ อัลแบร์โต
‪ว่าไง
‪คืนนี้ยุ่งไหม
‪คืนนี้…
‪ผมไม่มีนัดนะ ทำไมเหรอ
‪เพื่อนผมเพิ่งย้ายมาจากอาปูเลีย
‪เธอชื่อลูเชีย
‪เธอนิสัยดี ฉลาด และสวย
‪เธอจะมากินมื้อค่ำ ผมเลยคิดว่าจะชวนคุณมาด้วย
‪ได้สิ ผมอยากไป
‪เอาจริงดิ นึกแล้วว่าคุณต้องอยากมา
‪ผมจะให้คุณคุยกับเคียร่านะ เจอกันคืนนี้
‪ครับ แล้วเจอกัน
‪ไม่ใช่ความคิดฉันนะ
‪ดารีโอ นี่ลูเชีย ลูเชีย นี่ดารีโอ
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- เช่นกันครับ
‪พาสต้ากับกุ้งและซุกินีนะ
‪- น่าอร่อย ‪- เยี่ยม
‪ให้ผมเอาไวน์ไปแช่ตู้เย็นไหม
‪- แบบนั้นจะเจ๋งเลย ‪- ให้ฉันช่วยนะ
‪- ว้าว ‪- ขอบคุณนะ
‪เจ้าภาพของเราน่ารักมาก คุณเป็นคนที่ไหนครับ
‪- ตารันโตค่ะ ‪- พ่อแม่ผมเป็นคนเลชเช
‪- จริงเหรอ บังเอิญจัง ‪- แคว้นเดียวกันเลย
‪ใช่
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪เราจะดื่มให้อะไร
‪- ดื่มให้เรา ‪- ให้เพื่อนใหม่
‪ใช่เลย
‪ได้แล้ว ในที่สุด
‪- รสชาติเป็นไงบอกด้วยนะ ‪- อร่อยแบบตายไปเลย
‪สุดยอดจริงๆ เยี่ยมมาก
‪- มีร้านขายปลามาเปิดใหม่น่ะ ‪- เอาจริงดิ
‪- วิเศษสุดๆ ‪- วิเศษสุดๆ
‪ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่สุดยอด
‪ด้วยความยินดี แล้วนัดกันอีกนะ
‪- ดีเลย ‪- บาย
‪- แจ็กเก็ตของคุณ ‪- แป๊บนะ
‪นี่ครับ
‪ให้ผมไปส่งไหม
‪ไม่ ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อ
‪ผมถามลูเชียน่ะ
‪- คุณจะไปทางไหนเหรอ ‪- ทางไหนก็ได้ที่คุณไป
‪พวกเขาเหมาะสมกันดีนะ
‪ฉันเห็นด้วย
‪ฉันคิดว่าจะกลับบ้านแหละ
‪ทำไมล่ะ
‪พรุ่งนี้เช้ามีอะไรต้องทำเยอะมากน่ะ
‪กลับไปอยู่ที่บ้านจะดีกว่า
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪ว่าไง
‪อย่าบอกนะว่าเครื่องทำน้ำร้อนคุณเสีย ‪และคุณต้องอาบน้ำ
‪เงียบไปเลย
‪ฉันอยากถามอะไรคุณหน่อย
‪แต่ขอร้องว่าอย่าโกหกนะ โอเคไหม
‪ก็ได้
‪มีใครอยู่ที่นี่รึเปล่า
‪ไม่มี ไม่มีใครอยู่หรอก
‪โอเค
‪คืนนั้น…
‪ครับ
‪ที่ลิสบอน…
‪ครับ
‪คุณแวะไปฉี่จริงเหรอ
‪ไม่จริง
‪เก่งมาก
‪เก่งมาก คุณป้ามานี่หน่อยได้ไหม
‪ฉันจะเอาเค้กไปหั่น
‪- เดี๋ยวผมช่วย ‪- เดี๋ยวมานะ
‪โอ๋ๆ…
‪เอาละ มีดและทุกอย่างอยู่ตรงนี้แล้ว
‪คุณเห็นพวกเขาไหม
‪ใคร
‪ก็ดารีโอกับเคียร่าไง
‪- เห็นสิ ‪- น่ารักดีเนอะ
‪ก็ไม่เท่าไหร่หรอก
‪เป็นอะไรรึเปล่า คุณดูซึมๆ นะ
‪มีปัญหาที่ทำงานนิดหน่อยน่ะ…
‪ทำไมล่ะ ลอนดอนไปได้สวยไม่ใช่เหรอ
‪ฉันรู้ว่าคุณหัวเสียเรื่องหนังสือสยองขวัญนั่น
‪แต่มันไม่ใช่แนวที่เขาถนัดจริงๆ
‪นิยายนัวร์มันคลาสสิกกว่า
‪คุณพูดถูก
‪- เสร็จแล้วค่ะ ‪- โอเค
‪ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณนะ
‪ฉันรู้แล้วละ
‪หมายความว่าไง
‪ฉันเห็นข้อความแล้ว
‪คุณเช็กโทรศัพท์ผมเหรอ
‪คุณนอกใจฉันนะ
‪ใช่ ฉันอ่านทุกข้อความเลย
‪คุณยังรักภรรยาคุณอยู่
‪มันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่
‪ผมขอโทษ
‪ดูน้ำเน่าไปหน่อย แต่ก็น่ารักดี
‪ผมมันห่วยแตก
‪ใช่ คุณมันห่วยแตก
‪แต่จะว่าไป
‪คุณอยากสารภาพกับฉัน ‪ในวันเกิดลูกเราจริงๆ เหรอ
‪ผมจะไปรู้ได้ไง
‪เวลาไหนก็ไม่เหมาะจะพูดเรื่องแบบนี้หรอก
‪ผมมันเลว
‪นี่…
‪เรากำลังจะมีลูกอีกคน
‪ถ้าเป็นผู้หญิงล่ะ
‪คุณจะตั้งชื่อเธอว่าอะไร
‪ผมขอโทษ
‪คุณทำให้ฉันเสียใจจริงๆ
‪ผมขอโทษ
‪คุณมันเลว
‪ได้แล้ว
‪- ที่รัก เร็วเข้าสิ ‪- ขอกอดหน่อยสิ
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪ขอโทษนะ
‪พาฉันไปโรงพยาบาลที ซาร่า
‪เธอต้องปล่อยมือฉันก่อน
‪คืนนี้ฉันออกมาข้างนอกทำไมเนี่ย
‪- ช่วยด้วย ‪- โอเค
‪- เธอเอามือถือมารึเปล่า ‪- น้ำคร่ำแตกแล้ว
‪พระเจ้าช่วย!
‪โอเค
‪โอเค หลานสาวฉันจะคลอดแล้ว
‪หลานสาวเธอต้องหัวโตเท่าลูกแตงโมแน่ๆ!
‪ไง ลูก้า
‪- ไง ‪- สรุปว่าไง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ถุงน้ำคร่ำเธอแตกตอนที่เธออยู่ในรถกับซาร่า
‪เรารีบมาที่นี่กันเลย
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪- ฉันจะไปรู้ได้ไง ‪- อะไรเนี่ย
‪ฉันจะไปรู้ได้ไง ฉันไม่เคยท้องนะ
‪ก็ดีแล้วแหละ
‪ฉันรู้ว่าเธอกรี๊ด เยอะมาก
‪- เคียร่าอยู่ไหนเหรอ ‪- ในห้องนี้
‪มัตเตโออยู่ด้วยรึเปล่า
‪เปล่า
‪เปล่าเหรอ
‪เพราะเรื่องนั้นที่ลอนดอนเหรอ
‪- ลูกสาวเขา… ‪- ฉันไม่รู้
‪- ใครอยู่กับเคียร่า ‪- ตอนนี้เหรอ
‪- ใช่ ใครอยู่กับเธอ ‪- ก็ซาร่ากับ…
‪หวัดดี
‪มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันกลับมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
‪นายรู้ไหม
‪ฉันจะโทรหามัตเตโอ
‪- อย่า เธอบอกว่า… ‪- เขาควรโทร
‪ผมไม่ยุ่งดีกว่า
‪- เธอเป็นไงบ้าง ‪- ยังเหมือนเดิม
‪มดลูกยังหดเกร็งช้าอยู่
‪สาบานได้ว่าฉันแทบจะหัวใจวาย
‪- ที่รัก… ‪- ฉันต้องการอากาศบริสุทธิ์
‪ได้สิ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪ไม่ต้องห่วง
‪รีบมาเหอะ เจอกันที่นี่นะ
‪ใช่ ฉันอยู่ที่นี่ บาย
‪เขาว่าไงบ้าง
‪เขากำลังมา
‪ฉันจะกลับเข้าไปข้างในนะ
‪แล้วคุณล่ะ
‪ผมจะรอเขาตรงนี้
‪ฉันไม่ชอบสองสามเดือนที่ผ่านมา ‪ที่ไม่มีคุณเลย
‪ถึงเราจะไม่ได้คบกันแล้ว
‪แต่พอมีคนถามว่าฉันโสดไหม ฉันก็ยังตอบว่าไม่นะ
‪ฉันอยากโทรหาคุณ
‪แต่ก็อยากให้คุณโทรหาฉันด้วย
‪แต่คุณก็ไม่โทรมา
‪ฉันคิดถึงคุณมากขึ้นทุกวัน
‪และสุดท้ายฉันก็บอกตัวเอง ‪ให้เชื่อว่าคุณไม่รักฉันแล้ว
‪ซึ่งมันไม่จริง คุณก็รู้
‪คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
‪คุณขึ้นเครื่องบินไปและไม่ส่งข้อความหาฉันอีกเลย
‪ใช่ แต่นั่นไม่ได้…
‪มันไม่ได้แปลว่าผมไม่รักคุณ
‪งั้นทำไมคุณไม่โทรมา
‪ศักดิ์ศรีเหรอ
‪ไม่ ก็เหตุผลเดียวกับ
‪ที่คุณไม่บอกผม ‪ว่าคุณกลับมาสองอาทิตย์แล้วนั่นแหละ
‪แต่ยังไงผมก็ขอโทษนะ
‪อะไร
‪ตอนนี้คุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪เพราะคุณขอโทษก่อน มันทำให้ฉันโมโหน่ะ
‪เธออยู่ไหน
‪หวัดดี
‪เป็นไงบ้าง
‪หนัก 3.8 กิโลกรัม
‪ตัวใหญ่มาก
‪- หลานมีผมไหม ‪- มี
‪- พระเจ้า ‪- ผมเยอะกว่าลุงอีกใช่ไหม
‪- เงียบไปเลย ‪- ผมเยอะกว่าลุงจริงๆ
‪- ขอดูหลานหน่อยได้ไหม ‪- พระเจ้า!
‪เป็นเกมที่น่ารักดีนะ
‪เสียดายที่ครึ่งหนึ่งของเรื่องที่เขาเล่า
‪ไม่เคยเกิดขึ้น
‪อีกแล้วเหรอ เดี๋ยวปั๊ด…
‪- คุณยังอยู่กับเขาอีกเหรอ ‪- อีกไม่นานหรอก
‪ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่สำคัญ
‪ถึงนายจะพูดงั้นก็เถอะ
‪จากเรื่องที่นายเล่า
‪ใครจะอยู่กับใครก็ได้
‪ไม่ใช่ซะหน่อย
‪ฉันไม่ได้บอกว่าความเข้ากันได้ไม่สำคัญนะ
‪โอเค ฟังนะ
‪กลับไปที่เรื่องแอปเปิลกันเถอะ
‪การเปรียบเทียบใช้ได้ดี
‪- ใช่ ‪- ฟังนะ
‪ถ้าฉันเป็นแอปเปิลครึ่งผล…
‪สีแดง ผลกลมดิ๊ก โอเคนะ
‪ฉันจะไม่มองหาแอปเปิลสีเขียวรูปไข่หรอก
‪แต่ถ้าฉันเจอแอปเปิลสีแดงกลมดิ๊กเหมือนฉันเปี๊ยบ
‪ต่อให้มันช้ำ ต่อให้เป็นสีแดงคนละเฉด
‪ฉันก็จะเข้าไปหามัน
‪และเมื่อเวลาผ่านไป
‪ฉันอาจจะลองเปลี่ยนเฉดสีแดงของตัวเองก็ได้
‪และเธอก็พยายามจะเปลี่ยนสีของตัวเอง
‪มันเหนื่อยและไม่มีวันสมบูรณ์แบบหรอก ‪แต่มันไปกันรอด
‪ฉันเข้าใจ ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ ‪การตามหาเนื้อคู่ของคุณ
‪ประเด็นคือการตามหาเนื้อคู่
‪ใช่เลย อีกครึ่งหนึ่งที่ทำให้เราสมบูรณ์
‪ไม่คิดว่านั่นเป็นการดูถูกกันเหรอ
‪นายคบกับใครคนนึงอยู่
‪แต่ก็คบกับคนอื่นได้เหมือนกัน
‪ไม่เลย ฟรานเชสโก้
‪เวลาที่เรามีแฟน เราจะเปลี่ยนไป
‪และทางเลือกอื่นๆ ทุกทางก็จะสิ้นสุดลง
‪ถ้าฉันย้ายไปบอสตันตอนเด็กๆ
‪ตอนนี้ฉันก็คงเป็นคนอีกแบบ
‪ฉันคงไม่ใช่ฉันคนเดิม ถูกไหม
‪เราถึงไม่อยากบอกไงว่ามัตเตโอแต่งงานกับใคร
‪เข้าใจรึยัง
‪เราใช้เวลาทั้งชีวิตพูดว่า
‪"จะเกิดอะไรขึ้นถ้า…"
‪โอเค งั้นไม่ต้องเฉลยให้เราฟังแล้วละ
‪ก็ได้…
‪แต่ว่า…
‪- มันไม่ง่ายขนาดนั้น ‪- ทำไมล่ะ
‪พวกเขามาแล้ว
‪- ไม่นะ ‪- พวกเขาเหรอ
‪ฉันเริ่มชินกับการไม่รู้แล้วนะ
‪หรือว่า…
‪- ไง เฟเดรีกาค่ะ ‪- ดารีโอครับ
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪(แด่แม่)
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล