Downloaded from YTS.MX
Animatie is voor de consument een genre geworden.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Maar het is ook een kunstvorm.
En van alle animatiestijlen…
…is de meest heilige en magische voor mij stop-motion.
Vanwege de band tussen de animator en de pop.
Normaal legt film de werkelijkheid vast.
Maar animatie maakt eerst zelf een werkelijkheid.
En die breng je tot leven, dat is de hoogste vorm van kunst.
Wat dit zo uniek maakt, is het toepassen van Guillermo's liveaction-esthetiek.
Als je die verfijnde filmstijl…
…verwerkt in stop-motion, wat puur handwerk is…
…krijg je een krachtige combinatie.
De film Pinokkio heeft een groot hart. Het gaat over jezelf zijn en blijven…
…en niet veranderen om geaccepteerd te worden.
Het gaat ook over wat een vader is, en een zoon.
Van je familie leren houden, om wie ze zijn en hoe ze zijn.
Guillermo's Pinokkio is zo verrassend.
Hij slaagt erin om er grote discussies in te verstoppen.
In een zeer vermakelijke familiefilm.
Hoe is het om een mens te zijn, en om bij een samenleving te horen?
Dat is zijn terrein, en daar gaat Pinokkio over.
Je denkt dat je het verhaal kent, maar dat is niet zo.
Guillermo del Toro's Pinokkio: In het atelier van de filmmaker
Wat ik zo mooi vond aan dit verhaal is het aspect van de outsider.
Ik voel mee met outsiders, zoals het monster van Frankenstein of Pinokkio…
…die zelf de wereld leren ontdekken.
Alles wat ze je vertellen, is niet genoeg.
Je wil weten waarom iets goed is, of fout…
…terwijl het juist andersom aanvoelt.
Dat bovenaardse van Pinokkio heeft iets kwetsbaars.
Mensen zien hem niet als een echte jongen…
…omdat hij niet voldoet aan hun idee van een echte jongen.
Ik ben een echte jongen.
Een demon.
Hekserij.
Je herkent de magische hand van Guillermo.
Het is een echte Guillermo-film.
Hij heeft er wezens aan toegevoegd…
…zoals alleen Guillermo dat kan.
Maar je voelt ook een oprechte, gevoelige insteek.
Pinokkio.
Liefde doet pijn.
We hebben er 15 jaar over gedaan.
We wilden gewoon het beste stop-motionteam hebben.
Kijk eens naar die kleine knoopjes.
Prachtig.
Ja, hè?
We werkten samen vanuit Londen, Portland en Guadalajara.
Ik steun Mexicaanse animatie al sinds de jaren 80.
Er moest een link met Mexico zijn.
Ik wilde dat de Mexicanen Pinokkio en de krekel zouden doen.
De hoofdpersonen, want dat bewijst de kunstzinnigheid en het talent…
…van een Mexicaanse animatiestudio.
We hebben de beste animators…
…onder leiding van Shadowmachine.
We hebben een stop-motionteam samengesteld…
…passend bij de visie van Guillermo.
De ervaringsdeskundigheid was echt geweldig.
Het is zo opwindend…
…want we mogen ons beste werk leveren.
Ik heb echt gewacht op een script…
…waarmee je je beste werk kan laten zien. Dit is er zo een.
Wat meteen mijn aandacht had…
…is dat het totaal niet lijkt op welke andere animatiefilm dan ook.
Guillermo's esthetiek zie je terug in bijna ieder beeldje van deze film.
Er is een waardevol verschil tussen de kunstvorm stop-motion en digitaal.
In de oude stop-motionfilms…
…zag je het geflikker van materialen als bont en stoffen…
…en zelfs het stof op de set.
En die imperfectie was zo prachtig…
…want daaraan zag je hoe het gemaakt was.
Ik wilde dat je in deze film…
…het echte handwerk terug zou zien.
Dat ambachtelijke van houtsnijwerk, schilderen, boetseren.
Maar ook met de beweging…
…die we door research naar nieuwe technieken hebben bereikt.
Mijn rol als supervisor van de poppenmakers…
…is dat een regisseur als Guillermo…
…mij zijn beeld van de film toevertrouwt.
En dan is er die praktische kant, hoe maken we van die ontwerpen…
…geschikte animatiepoppen?
We moeten bedenken hoe ze gaan bewegen…
…en wat ze moeten doen binnen het verhaal.
Moet ie ergens aan bevestigd worden? En hoeveel weegt ie?
Dat telt ook mee.
Da's best lastig, zeker als het om wezens gaat…
…die vaak een stuk omslachtiger zijn dan menselijke personages.
Er zijn zoveel fantastische, prachtige elementen…
…die stuk voor stuk lastig zijn.
Maar jij moet ze maken en zorgen dat ze werken.
Het maken van een pop is een langdurig proces.
Soms duurt het wel een jaar voordat een pop helemaal af is.
Waar iedereen tevreden over is en waarmee je kan animeren.
Guillermo wilde dit liever mechanisch maken in plaats van vervangen.
We gebruiken beide technieken in deze film.
Vervangen is wanneer elke mondvorm of uitdrukking een verwisseling is.
Dus voor elke mondvorm plaatsen we een ander masker voor het gezicht.
Dat doen we bij Pinokkio, omdat hij van hout is.
We laten hem bewegen alsof hij echt van hout is.
Zijn gezicht houdt hetzelfde formaat. Hij heeft geen bolle wangen.
De houtnerven in zijn gezicht bewegen ook niet.
Het opent zich gewoon.
Het is alsof je met een bijtel de mond opent.
Met één klap. En dan geeft het aan het eind iets mee.
Bam. Open.
Dat was echt wel een geniaal idee. Zo van: 'Yes.'
Technisch gezien was het een moeilijke pop om te maken.
We moesten nieuwe technieken bedenken zodat je het personage…
…in zijn houten gedaante zag, met zijn houten ledematen.
Hij moest praktisch en duurzaam zijn…
…wat een film vraagt van een pop van dat formaat.
Pinokkio zelf is de eerste pop…
…die is gemaakt met een 3D-printer.
Volpe en Geppetto zijn helemaal mechanisch.
Bij mechanische animatie heb je een siliconen huid…
…over een soort horloge met allemaal mechaniekjes erin.
Zo kan de animator de bewegingen creëren…
…van buitenaf door de huid heen.
Het werken met het team is een lang proces.
Alleen al het bedenken van technieken voor elk personage.
Geppetto werkt zo prettig…
…met die grote snor en baard, en die zware wenkbrauwen.
Die dingen zijn perfect voor mechanische uitdrukkingen.
Toen de animator begon met de eerste Carlo-pop…
…was het echt een worsteling.
Hoe gladder het gezicht…
…hoe lastiger het is om te veranderen van expressie.
De animators gingen het zoeken in de onderoogleden…
…de wenkbrauwen, de lichaamstaal.
En met name bij Carlo…
…wilden we in de animatie hem onnodige gebaren laten maken.
Dit is de ambassadeur daarvan.
Want niemand maakt zoveel onnodige gebaren als een kind.
Een van Guillermo's ideeën was vasthouden…
…aan de realiteit van stop-motion…
…en het maken van foutjes.
Hij legde echt de nadruk op de realiteit van het spel.
Zoals het maken van foutjes, die mensen ook altijd maken.
Als ze bijvoorbeeld een bord pakken en ernaast grijpen.
En 't dan nog een keer doen.
Bij liveaction hoop je op fouten.
Dat je een andere zin krijgt dan je had verwacht.
Het creëren van werkelijkheid is heel moeilijk bij stop-motion.
Want bij animatie moet je die ongelukjes simuleren.
Been omhoog.
Hij is een liveaction-regisseur…
…dus hij begrijpt de tijd die nodig is voor het verwerken…
…van gezichten en wat in beeld is.
Guillermo heeft bij deze film gezegd dat het langzaam moest.
We moeten zien dat Pinokkio erover nadenkt.
Als het personage nadenkt…
…wil ik zien dat de ogen informatie binnen krijgen.
Ik wil een subtiele reactie zien.
En dan wordt iets gewoons…
…meteen iets buitengewoons.
Ik heb de film samen geregisseerd met Mark Gustafson…
…een legendarische regisseur en animator.
Het was fantastisch om samen te werken met Guillermo.
Hij is een kunstenaar in topvorm.
Dus dat betekent dat jij ook de lat hoger moet leggen.
Guillermo had het volste vertrouwen in de animator.
Net zoals hij zijn acteurs vertrouwt.
Liveaction speelt zich af tussen de woorden 'action' en 'cut'.
De acteur bepaalt het shot.
En die band heb je ook met je animators.
Het geeft ze de kracht om via de pop te denken.
Het is geen kunstje, het is geen pantomime.
Het is gewoon echt acteren.
De animators zijn onze acteurs.
Animatie is een ingewikkeld proces…
…en wij wilden dat animators de rollen zouden spelen.
Een van de eerste principes…
…waar Guillermo en ik mee kwamen…
…was om het spel aan de animators over te laten.
Onderdeel daarvan is het maken van LAV's, Live Action Video's.
Lieg nooit, want dan gaat je neus groeien en groeien…
Voordat je als animator een shot maakt, ga je eerst kijken…
…wat voor vorm je zoekt.
Wat voor beweging, welk tempo.
Een snelle manier om dat te doen, is jezelf filmen.
Dan heeft de animator…
…een korte video waarin hij zelf de scène speelt.
Guillermo vond dat geweldig.
Als hij dat ziet, toont ie die brede grijns…
'Yeah, dat is het. Geweldig.'
Spazzatura.
Gris Grimley heeft een prachtige Pinokkio ontworpen.
Ik vind het de beste Pinokkio, want hij is zo simpel en zo mooi.
Toen ik Pinokkio ging tekenen…
…wilde ik dat hij slungelig en raar zou worden.
Als een marionet zonder touwtjes.
Pinokkio was het hoofdpersonage dat we als eerste wilden maken.
Het idee van Guillermo was…
…als een soort Frankenstein, dat ie maar voor de helft af is.
We maakten hem asymmetrisch…
…want Geppetto is dronken als hij hem maakt.
Het idee is dat hij begint met een oor en het haar…
…en dat hij dat heel voorzichtig doet, en dan…
…raffelt hij het af.
Aan het ontwerp van Geppetto hebben we het meest gesleuteld.
We keken naar zijn kleding.
We wilden zijn kleding een beetje slordig maken.
Hij is niet iemand die zich veel broeken kan veroorloven.
Mijn zoon.
En hij is niet altijd plezierig in deze film.
Ik bedoel, hij drinkt. En hij is boos.
Hij begrijpt Pinokkio niet.
Het duurt even voordat hij beseft…
…dat zijn liefde voor die jongen belangrijker is…
…dan sociaal aanvaardbaar gedrag.
Ook al is ie dood, ik kan 'm gebruiken.
Hoe durft u, meneer? Toon een beetje respect.
De grote schurk in veel van die verhalen, genaamd Mangiafuoco…
…is een groot personage…
…en ik had er geen goed gevoel over. Ik vond het te cliché.
Guillermo riep iedereen bij elkaar en zei:
'Jongens, ik vind onze schurk niks, ik wil wat anders.'
Ik zei: 'Ik denk dat dit een betere keus is.
Kunnen we van hem de schurk maken?'
Maar we hadden natuurlijk al een schurk gemaakt.
Dus wat nu?
Wat was je antwoord?
Het was een inzicht dat je niet meer kwijtraakt.
En dan ga je ermee aan de slag.
We hadden veel tijd besteed aan Mangiafuoco…
…met een enorme baard en we…
…hebben hem afgemaakt en je ziet hem nu bij het circus.
Weg jullie. Dit is geen schouwspel.
Dat is het wel.
Volpe is een van die over the top personages.
Hij is een beetje de duivel, alles uit eigen belang.
Wat voor hem 't beste is.
Dan hebben we nog één klein detail.
Bij de krekel dacht ik aan een krekel die de hele wereld was rondgereisd.
Hij woonde bij een beeldhouwer, een advocaat.
En toen bedacht ik de naam…
…Sebastiaan J. Krekel.
Dat klonk zo mondain.
Krekel was echt het kindje van Guillermo.
Het is een tikje arrogant personage…
…maar hij zorgt ervoor dat je hem aardig vindt.
De animatie van de krekel oogt heel simpel…
…maar dan moet je dus heel voorzichtig zijn.
Hij praat veel met zijn handen, om uit te leggen…
Hij is heel hoogmoedig.
Hij gebruikt zijn handen als hij om uitleg vraagt…
…of iemand beschuldigt.
Zijn hele lijf is zijn gelaat.
Ik ben geen gouvernante.
En het is een wezen en dat is iets totaal anders.
Dat is Guillermo's specialiteit.
De hondshaai, Dood, de geest…
…de krekel, de konijnen…
…hebben allemaal een blauwe huid, omdat ze aan elkaar verbonden zijn.
De konijnen brengen de doden naar de andere kant.
Ze zijn een verlengstuk van Dood, de zus van het leven, de geest.
De conceptschetsen zijn nooit verfraaid, geen gepolijste personages.
Ze hadden vuile nagels.
Ze hebben onvolkomenheden.
Hij wilde dat elk personage een leven had voor de film.
We creëren een personage.
We maken een prachtig kostuum voor Geppetto.
Of een ander personage.
En dan krijg je feedback. Guillermo heeft het gezien.
Het moet smerig worden.
Je maakt een pop en die ziet eruit alsof ie zo uit de winkel komt.
Niet zoals een personage uit het verhaal.
Je hoeft niet te geloven dat het echte mensen zijn.
Geloof ze als zijnde personages.
En we wilden de vorm en het karakter tot één maken.
Samensmelten.
Volpe met dat demonische, hoornachtige haar.
De onschuld van Pinokkio, zijn eenvoud.
Het aardse en oude wereldachtige van Geppetto.
Het ontwerp moet het verhaal uitstralen.
'Wederwaardigheden uit mijn jeugd.' Door Sebastiaan J. Krekel.
Wat betreft de schaal, we hebben poppen in diverse maten, voor diverse behoeftes.
Deze Pinokkio is voor samenspel met de krekel, die zo groot is.
Sebastiaan J. Krekel.
Om hem de juiste afmeting te geven, in een paar shots…
…hadden we de schouder van Pinokkio nodig…
…terwijl hij in z'n oor fluisterde.
Daar was deze grote Pinokkio voor.
En voor weer andere shots hadden we deze kleine Pinokkio.
En we hadden deze kleine krekels, voor andere shots.
Als ie geplet wordt.
Wat een pijn.
Je kan een pop niet te klein maken…
…om 'm goed te kunnen blijven besturen.
We hadden dus een zo klein mogelijke Pinokkio gemaakt…
…die we konden besturen.
En de grootte van de rest wordt daarop aangepast.
Net als de sets.
Alles moet gebouwd worden.
Dat is de zegen en vloek van stop-motion.
Je kan dingen maken precies zoals jij wilt dat ze eruitzien.
Dat is best opwindend want je schept een wereld.
Een wereld zoals er niet één is, of die ergens op lijkt.
En dat is best wel krachtig. Dat helpt je het verhaal te vertellen.
We hebben Guillermo's films bekeken en er kenmerken uitgepikt.
Kleuren, structuren…
…vormen van ramen, en gewoon de sfeer.
Je weet meteen dat je naar een film van Guillermo kijkt…
…en dat wilden wij ook.
De sets doen je denken…
…aan de schoonheid van die kleine Italiaanse stadjes.
Ik ken zulke plaatsjes.
We hebben heel veel research gedaan.
Foto's en posters, we hebben de typografie gekopieerd…
…want het moest echt aanvoelen.
Alle gebouwen in het stadje…
…doen je denken aan vroeger.
Zoals middeleeuwse ruïnes, en daarbij…
…snijwerken uit de 18e eeuw…
…en muurschilderingen, fresco's uit 1500, 1400.
Het voelt gelaagd.
Als het script is vertaald in storyboards…
…kun je pas zien hoe groot het beeld wordt…
…en kun je de cameraposities bepalen, en de bewegingen.
Een van de unieke uitdagingen…
…is dat de animator erbij moet kunnen om de poppen te laten bewegen.
Dus we ontwerpen die sets…
…zodat we ze uit elkaar kunnen nemen.
Het is teamwork, we zitten daar met z'n allen te praten…
…over hoe het eruit moet zien.
De film heeft een bepaalde stijl en de animatie…
…moet bij die wereld passen.
Meteen in het begin moet je al weten wat de esthetiek is.
En dat baseren we op iets simpels.
Er zit een dennenappel in de film.
Een mooi, klein object…
…en daar waren we maandenlang mee bezig.
We benaderden andere dingen net zo.
Hoe is de dennenappel gemaakt? Deze look is mooi.
Als je weet hoe de lijnen van een dennenappel werken…
…dan leer je de taal…
…en de details en de realiteit…
…die we in deze film stoppen.
Dan ga je snappen hoe deze wereld eruitziet.
De Dood-pop gaf ons de ruimte om dingen te ontdekken.
Oorspronkelijk hadden we voor Dood een slangenstaart.
En jij en Toby…
…zagen die schubben als een dennenappel, dat was briljant.
Het mooie was dat daardoor Dood voor alle levende wezens stond.
Er was een broek voor Spazzatura. En die broek…
Moest met de hand gemaakt worden.
Het mocht niet teveel opvallen.
Het moest gewoon echt voelen.
Maar dat zie je terug in alles.
Dat niets perfect is.
Het heeft karakter.
We kregen voorbeelden van Mackinnon and Saunders.
Ze zeiden dat ze negen verschillende staaltjes hadden.
En wij meteen: 'Die.'
En we moesten lachen. Dan moet het die wel zijn.
De volgende stap was 'waarom'?
Als je weet waarom, kan je die regels op andere dingen toepassen.
Er zijn namelijk regels.
We moesten de taal vinden.
Hoe cartoonachtig het is, hoe echt het is.
En we kwamen op de juiste plek terecht.
Een magisch element als Pinokkio…
…vereiste dat de wereld om Pinokkio heen aardser was.
Als alles magisch is, is niets magisch.
De wereld moest gewoner, alles in de juiste proportie.
De fysica moest kloppen.
Dat was de omlijsting van Pinokkio's emotionele reis.
Guillermo heeft daar een oog voor.
Hij ziet het meteen als iets niet in de wereld past.
Dit is niet anders dan het ontwerpen…
…en decoreren van een grote liveaction-filmset.
Da's het mooie van stop-motion.
Setdressen, setontwerp, decoratie…
…cinematografie, allemaal net als bij liveaction.
Guillermo wil dat dingen echt voelen en lijken.
Dus we vergelijken veel met beelden uit die tijd.
Zoals dit interieur.
De voornaamste energiebronnen waren kolen en hout…
…dus maakten we vlekken op de muren.
Je haalt het niet door een ontwerpmachine…
…maar een realiteitsmachine.
Ik weet nog dat hij kwam kijken naar de set van de kerk.
We hadden het eigenlijk net af toen hij kwam.
En hij zei: 'Ja, maak maar lekker oud.'
Eerst was er het feit dat het decennia, of soms eeuwen duurt…
…om kerken te bouwen.
Dus het houtwerk moet lichter zijn dan de fresco's.
En de gebrandschilderde ruiten zijn van een andere tijd.
En het maken van het Christusbeeld duurde even.
Het moest hetzelfde uitstralen…
…als alle dingen in Geppetto's huis.
Je moest het bewerkte hout voelen, de vorm.
Ik wilde een parallel met Pinokkio, die van hout is.
Pinokkio snapt niet waarom de bewoners hem haten…
…want ze houden wel van Hem, en Hij is ook van hout.
En dat kan alleen in de kerk.
Mijn enige zorg was of ik wel genoeg middelen had…
…om al die camerabewegingen uit te voeren die Guillermo verwacht.
Want in zijn nieuwste films blijft de camera in beweging.
We willen dat de personages bewegen en dat de camera beweegt…
…zoals dat gebeurt op een echte set.
In sommige shots zit heel veel camerabeweging.
Zo duurde één enkel shot drie maanden.
Er is een shot waarin Spazzatura naar de kermis rent…
…en de camera hem volgt.
Ze gaan het kermisterrein op en eindigen in Volpe's wagen.
Je kan nu echt heel goed zien hoe Spazzatura beweegt.
Het zegt iets over zijn karakter.
En over zijn achtergrond.
Over het circus.
We zien ook andere personages…
…op de achtergrond, als hij voorbij komt.
Veel films van Guillermo zijn hyperrealistisch.
Je gebruikt het licht om de emotionele inhoud te accentueren.
Dus wat bewegende wolken helpen je het verhaal te vertellen.
Bijvoorbeeld als Geppetto die boom omhakt.
Het geeft weer hoe woedend Geppetto is…
…en het versterkt het drama.
Een van de dingen die we nooit eerder hadden gedaan…
…is als Volpe Pinokkio op de brandstapel zet.
We hadden een fakkel met ledlampjes erin.
En als Volpe met de fakkel beweegt…
…hebben we dus een aparte lichtbron voor meerdere belichtingen.
Geef me die fakkel.
Normaal moet je dat altijd imiteren met bewegende belichting…
…maar nu konden we dat doen tijdens de postproductie.
Het maanlicht apart.
En het licht van de fakkel en het vuur ook apart.
Jij zal branden. Vlammen.
Als een ster.
Help.
Het is ongelofelijk hoe de personages en de acteurs…
…elkaar inspireren, en de animator natuurlijk ook.
Als de animator de pop krijgt…
…zijn de stemmen al opgenomen.
Wat ik zo mooi vind aan Pinokkio…
…is dat het de belichaming is…
…van elke 4-jarige, 6-jarige.
Het zijn oncontroleerbare stuiterballetjes.
Als ze verdrietig zijn, zie je dat meteen. Ze kunnen in tranen zijn…
…en twee tellen later superblij.
Daar kwamen we achter dankzij Gregory.
We maakten hem maar kort mee tijdens de opnamesessies, maar het klopte.
Ik was in het begin zo nerveus. Ik had nog nooit…
…zo'n grote, belangrijke rol in een film gespeeld.
Het was net een documentaire.
Als hij ging acteren, deden we iets…
…dat het voor hem makkelijker maakte.
Ik zei dat hij 'sukkel' moest zeggen.
Als ik aan het eind van elke zin 'sukkel' zou zeggen…
…ook al kwam dat niet in de film…
…dan kwam er meer nadruk te liggen op met name de humor.
Als hij te veel ging acteren, klonk het: 'Kop dicht, sukkel.'
En dan was het lachen en weer door.
Ik ben gemaakt van vlees en botten, en stukjes.
Een echte jongen.
Hij is heel natuurlijk…
…en heel intiem als hij fluistert…
…of tegen de krekel praat…
…of tegen Lampepit.
Je voelt gewoon de emotie.
Soms zijn vaders wanhopig, net als iedereen.
En dan zeggen ze dingen waarvan ze denken dat ze het menen.
Maar van binnen houden ze van je.
Dit is mijn derde project met David Bradley…
…omdat ik hem ontzettend bewonder.
Hij is een acteur met een herkenbaar geluid.
Zo praat je niet tegen de podestà.
Ik ben op zoek gegaan naar een bepaalde vocale eigenschap…
…die geloofwaardig en oprecht is.
Maar wel iets dat het verhaal vertelt en levendig is…
…en symbool staat…
…voor dit personage.
Hij gaat van hoog naar laag. 'Waarom zeg je dat?'
Hij heeft gewoon iets muzikaals.
Een zoon weet of zijn vader nog leeft.
Hij komt ons wel zoeken.
Maak je maar geen zorgen.
Jij hebt makkelijk praten.
Ik heb eerst getwijfeld aan Krekel. Als personage.
Maar toen ik de stem van Ewan hoorde, was ik meteen om.
Wat is… Gehaald.
Niet te geloven.
Ik ben een grote fan van Ewan McGregor.
Hij heeft zo'n herkenbare, warme stem.
Ik krijg nooit genoeg van die stem.
Maar ik heb mijn best gedaan…
…en dat is altijd het beste. Dat heb ik van Pinokkio.
Ik zag daarin de hoofdpersoon van de film, de verteller.
We legden meer nadruk op de krekel, ook al keek hij alleen toe.
De sessies met Ewan waren de beste stemsessies die ik ooit heb meegemaakt.
Ik ben Graaf Volpe. Jij bent uitverkoren.
Sluit je aan bij het vrolijke, zorgeloze kermisleven…
…als de ster van mijn marionettenshow.
Volpe moest opvallend zijn, kosmopolitisch, aantrekkelijk…
Een man van de wereld.
Met een accent, maar met een vloeiende uitspraak…
…van Franse, Italiaanse en Duitse woorden.
Marionetten zijn le meilleur qui soit. De toppers.
Til je arm op. Marionetten worden door iedereen gerespecteerd.
Ik kon alleen maar denken aan Christoph Waltz.
Een man die het ritme en de intentie halverwege de zin kan veranderen.
Dat is een dramatische functie.
Ik zoek altijd naar de functie binnen het verhaal.
Hij kan echt goed variëren en op het juiste moment toeslaan.
Wat moet dit? Wat doe jij hier?
De stem van Spazzatura, en dat is een verrassing…
…was een zegen en een ongelukje dat ik niet had kunnen voorzien.
Tijdens het filmen van Nightmare Alley, hadden Cate Blanchett en ik het zo leuk.
Ze zei: 'Geef me een rol in Pinokkio.'
Ik zei: 'Ik heb alleen nog een aap.'
Ik zei: 'Ik doe alles. Ik speel desnoods de rol van potlood.'
Ik liet haar het ontwerp zien en ze zei:
'Dit is mijn spirit animal.'
Als Spazzatura uit de lucht geknald wordt, wil je dan een…
Als in de verte.
Er zit iets van Guillermo's lach…
…in Spazzatura.
Maar alle personages in zijn films…
…worden door Guillermo mooi gevonden.
Ik denk dat Guillermo's eigenschappen in alle personages zitten.
Spazzatura is daar een voorbeeld van.
ciao, papa mio papa
Als je een animatiefilm kijkt waar muziek in zit…
…voel je dat er een liedje komt.
Het is alsof de dialogen er voor de muziek zijn.
niemand die het weet niemand kan zeggen
Maar in Pinokkio van Guillermo komen de liedjes volkomen onverwacht.
Deze poppen gaven me het gevoel…
…dat dit geen animatiefilm was, maar liveaction.
Ze ogen zo levend.
Als echte mensen.
Dus ik heb muziek gemaakt voor echte mensen.
We zien dit niet als een musical, maar als een film met muzikale momenten.
Geen musicalliedjes, geen popsongs.
Het zijn gewoon typische liedjes van Alexandre, Guillermo en Mark.
Al die geniën samen is echt uniek.
Het leek Alexandre en mij wel interessant…
…om te beginnen met zingende personages…
Maar in het tweede deel hebben we liedjes en marsen uit de fascistenperiode.
Het was een lang proces, want animatie duurt altijd lang…
…maar Guillermo wilde ook liedjes voor de personages.
En een liedje kan in een paar seconden…
…het leven van een personage uitleggen.
Ze zetten de toon met muziek.
Maar ze vertellen ook wie ze zijn, waar ze zijn…
…hun verleden en hun toekomst.
Ik bewonder Alexandre Desplat.
Hij is een complete filmcomponist.
Hij doet hetzelfde als wat ik doe met rollen.
Hij kijkt naar het verhaal.
Voor de hele film gebruik ik alleen houten instrumenten.
Gitaren, mandolines…
…piano, harp, houten blaasinstrumenten.
Fagot, klarinet, hobo, fluit. Houten instrumenten…
…waardoor er een sfeer ontstaat die bij Pinokkio hoort.
Nee.
Deze film kan je makkelijk samen zien met Pan's en Devil's Backbone.
Met elementen van een pure ziel die op de proef gesteld wordt…
…en er dan sterker uitkomt.
Je bent opgezadeld met een vreselijke last.
De film gaat over de dood.
Zonder de dood heb je geen film over het leven.
Goed dan.
Ik wist meteen dat ik mijn eigen versie van Pinokkio wilde maken.
Ik wilde niet zomaar een bewerking.
Ik wilde het hebben over dingen die me diep raakten.
Mijn meeste films gaan over mij en mijn vader.
En zo ook deze.
Je ziet die jongen opgroeien, zonder fysiek te veranderen.
Maar hij kan veel meer dan de mensen om hem heen.
Maak er het beste van.
Pinokkio gaat over wat Pinokkio leert in de wereld…
…waardoor hij 'n goede jongen wordt, een echte jongen.
Onze film is anders.
Hij verandert iedereen, omdat hij zo puur is.
Hij verandert Geppetto. Hij verandert de krekel.
En Spazzatura. Iedereen.
Hij leert wie hij is als mens.
De film overtrof mijn verwachtingen.
Ik wou dat ik 'm als kind had gezien.
En als volwassene.
Om erover te praten met de familie.
Om 'm steeds weer te kunnen zien, nadat je 'm voor het eerst zag.
Er ontstaat een band tussen de kijker en de film.
Elke keer zie ik weer wat meer.
Hopelijk geldt dat ook voor de kijker.
Ondertiteld door: Richard Bovelander