Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE
Eén minuut.
Dertig seconden.
Vijf, vier, drie, twee, één. Stop de tijd.
Al zolang ik me kan herinneren…
…geniet ik van in water zijn.
Toen ik klein was, was er een zwembad van vijf meter diep in ons stadje.
Ik zwom altijd naar de bodem van dat zwembad…
…en keek hoe de mensen boven me zwommen.
Als je van onderaf naar mensen kijkt, lijken ze op dieren.
Je ervaart een diep gevoel van acceptatie…
…vrij van negativiteit of irritaties.
Het is een natuurlijk gevoel van goedheid.
Het ijsgat is een soort poort…
…naar een prachtige, rustige plek…
…waar de tijd stilstaat.
Daar beneden voel ik me deel van de natuur.
Je zou denken dat je in paniek raakt en snel naar de oppervlakte wil zwemmen…
…maar mijn lichaam kalmeert juist, mijn hart klopt langzamer.
Als ik duik, ben ik volledig ontspannen. Er is niets om bang voor te zijn.
Ik wou weten hoe ver ik van het ene ijsgat naar het andere kon duiken…
…op één ademteug.
Ik wilde verder ijsduiken dan wie dan ook.
Mijn record, het wereldrecord voor vrouwen, is 50 meter.
Ik vestigde het drie jaar geleden. Het staat nog steeds.
Maar ik kan nog verder duiken.
Misschien kan ik het wereldrecord voor mannen van 80 meter breken.
Je moet het verdelen. Ik heb het opgedeeld in drie delen.
Dus mijn duik bestaat uit drie fases.
Net als toen ik je als kind werkstukken leerde schrijven.
Ik ben de oudste. Zij is mijn kleine zusje.
We noemden haar een aap.
Ik herinner me dat ze altijd rare dingen deed.
Ze zegt altijd: 'Meisjes kunnen alles wat mannen kunnen.'
Als ik denk: ik ben een meisje, ik moet dat niet doen…
…zegt zij: 'Wat? Wat bedoel je? Laten we het gewoon doen.'
Kajakken, motorrijden en downhill mountainbiken.
En ze wil continu grenzen verleggen.
Het was dus geen verrassing toen het misging.
Ik liep een lelijke beenbreuk op bij het downhill mountainbiken.
Het werd bijna necrotisch en ze moesten een fasciotomie uitvoeren.
Dat veroorzaakte vreselijke zenuwpijn…
…waardoor ik altijd pijn had.
Drie jaar later had ik daar nog steeds last van.
Het was een ondraaglijke pijn.
Ik kon er niet van slapen, en de dokters konden me niet helpen.
Ik dacht dat ik gek zou worden.
Toen hoorde ik over koudebehandeling.
Daarbij wordt de voet ondergedompeld in ijskoud water.
Eerst was de behandeling pijnlijk.
Zo pijnlijk dat ik ervan moest huilen.
Maar toen ik aan het koude water begon te wennen, merkte ik…
…dat het niet alleen goed was voor de wond…
…maar dat mijn hele lichaam ervan ontspande.
Dat gevoel kan heel verslavend zijn.
De zenuwpijn nam af, dus ik deed m'n andere been er ook in.
Uiteindelijk dook ik helemaal onder water.
De wond had een nieuwe wereld voor me geopend.
Als ik een nieuw record wil vestigen, moet ik daarvoor intensief trainen.
Als ik niet goed voorbereid ben, kan zo'n poging heel gevaarlijk zijn.
In 't ergste geval kan 't koude water een hartstilstand veroorzaken.
Als ik niet op tijd weer boven kom, kan ik bewusteloos raken.
Dus ik train nooit onder het ijs zonder mijn zus Elina.
Oké? -Oké.
Bij vrijduiken zijn de ergste fouten meestal mentaal.
Als ik nerveus word, voel ik m'n lichaam niet goed aan…
…en weet ik niet wanneer ik terug naar boven moet.
Dus het is een kwestie van mentale training.
Dat was zo koud. Ik lek.
Er komt hier ergens water binnen.
Waar zit het gat? -Hier.
Deze volgende duik, 80 meter in koud water…
…is een lange duik.
Als ik kon kiezen, zou ik zeggen: 'Doe het niet'.
Maar ze is vastbesloten.
Het is voor ons allebei een leerproces.
Ik moet met mijn angsten omgaan…
…en tegelijkertijd moet Elina ook haar angsten onder ogen zien.
Ik maak me zorgen. Ik wil niet dat ze in de problemen komt.
Ik wil niet dat ze bewusteloos raakt.
Soms denk ik: wat als er iets gebeurt…
…en ik moet alleen naar huis rijden, en zij is er niet meer.
We praten over het slechtste scenario, want we moeten weten wat dat is.
Daar ben ik soort van op voorbereid.
Ik zou het niet willen zien, maar ik zou erbij zijn.
Zou je liever willen dat ze dit niet deed?
O. Nee.
Nee, ik vind wel dat ze dit moet doen.
Ze vindt het geweldig, wat kan ik zeggen?
JANUARI 2020 ACHT WEKEN VOOR DE RECORDPOGING
Ik mag alleen een zwempak dragen, dus er zijn twee grote uitdagingen.
Kan ik lang genoeg m'n adem inhouden…
…en kan ik ontspannen blijven in het ijskoude water?
Als ik ontspannen ben, voelt kou gewoon koud aan.
Het voelt intens, maar het doet geen pijn.
Oké.
Als ik niet ontspannen ben, voelt de kou ijskoud aan.
Mijn hoofd doet pijn, tot in m'n hersenen, waardoor ik niet kan nadenken.
Mijn gezicht wordt gevoelloos.
De pijn dringt steeds dieper door in mijn huid.
Elke spier in mijn lichaam wil zich aanspannen.
M'n gewrichten schieten in een kramp.
Hoe voelt dit? Hoe voelt het? -Het is heel erg koud.
Ademen gaat moeilijk.
Mijn huid prikt, doet pijn en brandt.
Oké.
De duik kan tot drie minuten duren.
De enige optie is accepteren dat het water koud is.
Oké. Wat is de tijd?
Meer dan twee minuten.
M'n vingers bevriezen.
Johanna's training gaat goed.
Het wordt kouder en we hebben ijs, maar wel minder dan normaal…
…in deze tijd van het jaar.
En dat is zorgwekkend, want we hebben veel meer ijs nodig…
…om in maart een recordpoging te kunnen doen.
Maar het was leuk om met Johanna te trainen, en…
Het ijs praat tegen ons.
Ik heb Johanna altijd gefotografeerd.
Dat begon toen we een jaar of tien waren.
Ik kocht m'n eerste camera en zij moest model staan.
Dan zei ik: 'Laten we wat foto's maken en deze kleren aandoen, en…
…wat make-up bij je opdoen.'
Meestal nemen we vrij artistieke foto's.
Want zij is 'n soort kunstenares, en ik ben kunstenares…
…dus op de een of andere manier brengen we al die dingen samen.
Voor haar is dat allemaal training.
Ze zegt dat het nog moeilijker is dan in een rechte lijn duiken.
Je trok een gek gezicht. -Ik wist het. Dat staat nu op de foto.
Die is best mooi. Er zijn misschien…
We hebben kinderen…
…en we moeten gewoon rekeningen betalen en we werken allebei.
Dus om dit te kunnen doen moeten we aan al die dingen denken.
Hoe oud was ik toen ik m'n eerste bot brak?
Vijf? Drie? -Ik was vier toen ik…
Al sinds ik heel klein was doet ze hele extreme dingen.
Ik maak me er niet echt druk om. Zo is ze altijd geweest.
Ik heb liever haar dan een moeder die niets doet.
Het zou tof zijn als ze 't record verbreekt, maar…
…ik hoop dat er niets ergs gebeurt.
FEBRUARI 2020 VIER WEKEN VOOR DE RECORDPOGING
Al is het maar vijf centimeter ijs meer.
Als het gaat vriezen kan het nog bevriezen.
Het heeft geen zin te proberen erop te lopen. Het is te dun.
Ja, hij is er al doorheen.
Is het zo dun?
Laten we niet in paniek raken.
We komen hier al zes jaar, denk ik.
En zo is het nog nooit geweest.
Eens kijken of het me lukt.
Hoeveel ijs is er?
Minder dan tien cm. En heel flexibel.
AAN DE TELEFOON: DUIKCOÖRDINATOR
Hoeveel water ligt er op het ijs? -10 tot 12 centimeter.
Ja. -Dat is veel.
Het is mogelijk dat we ijs zullen hebben, maar er is ook een kans van niet.
Tweehonderd km naar het noorden hebben ze al 30 cm.
Ja, precies. Dus dan moeten we… -In het ergste geval…
Eén optie is eind februari een andere locatie vinden.
Het Valkia-meer kan een goede plek zijn. -Dat is wel een mooie plek.
De komende vier weken bepalen wat we doen.
Precies. We houden contact. -Ja.
Ja. -Ja.
Dag. -Tot ziens.
Meestal is er rond deze tijd al vorst, sneeuw en ijs.
Maar dit jaar niet.
Dit jaar regent het alleen.
Volgens de regels moet het ijs minstens 30 cm dik zijn.
Dat hebben we hier niet.
Het ziet er slecht uit, maar één cm ijs.
Het is sowieso een vreemd jaar geweest.
Het was zo'n warme winter. Warmer dan ik ooit meegemaakt heb.
Natuurlijk kan de recordpoging noordelijker plaatsvinden.
Maar een warmer klimaat beïnvloedt meer dan alleen mijn recordpoging.
Mijn problemen lijken zo onbeduidend vergeleken met de staat van ons milieu.
Omdat het water in het zuiden niet bevroren is…
…gaan we naar Noord-Finland.
We hebben gekozen voor een helder meer in nationaal park Hossa.
Ik wil niet van locatie veranderen.
Ik wil op een bekende plek duiken.
Ik wil weten hoeveel stappen ik moet zetten naar de ontbijttafel…
…van daar naar de sauna, en van de sauna naar het ijsgat.
Ik wil weten wat het laatste moment is om mijn zwempak aan te trekken.
ÖLLÖRI-MEER, HOSSA NOORD-FINLAND
Voor anderen is dit gewoon een locatieverandering.
Voor mij verandert dit alles.
Hallo. -Hallo.
Hé, hallo. -Leuk je eindelijk te zien.
Ja. Ik heb wel een foto van je gezien. Ik ben Johanna.
Ja, Tapsa. Hallo. -Elina. Hallo.
Dit is het Öllöri-meer.
Ja. -Het is prachtig.
Schitterend.
Ik heb tekeningen gekregen van wat jullie willen.
Ja.
Ik heet Tapani Launonen.
Normaal gesproken, als we op het bevroren meer werken…
…is het mijn taak om de mensen veilig en in leven te houden.
Dus ik probeer te voorkomen dat ze onder het ijs terechtkomen.
Je kunt aan het ijs en de sneeuw zien wat voor winter we hebben gehad.
Het is een ongewoon warme winter geweest in Finland.
Sommige mensen zeggen dat het een normale cyclus is…
…maar ik betwijfel dat.
Het is al zoveel winters zo. Dat is niet normaal.
Hier zie je het stille ijs.
Dit is ontstaan toen het meer bevroor.
Dus als je hier met een voertuig overheen wil rijden…
…is dit de effectieve laag waar je het van moet hebben.
Maar het is nog steeds gevaarlijk. Dus je moet continu de natuur observeren.
Anders sterf je op je thuisveld.
Op een plek waar je al 56 jaar komt.
En op een ochtend zak je door het ijs.
Ik weet niet hoeveel mensen er jaarlijks door het ijs zakken, maar…
…het zijn er te veel.
Moeten we het hele meer over lopen? -Laten we vanaf hier 81 meter lopen.
Doe jij maar. Ik volg wel. -Eén.
Twee, drie, vier, vijf.
Je stappen zijn te groot.
Johanna voelt zich niet zo goed. Ze heeft wat last van haar longen.
Een infectie of zo.
Zelfs in warm water zwem je niet als je ziek bent.
In koud water is het nog belangrijker om volledig gezond te zijn.
Negenendertig, veertig.
En dan nog een. -O, ja.
Voor de zekerheid. -Oké. Juist, ja.
Daar is het.
Daar. -Ja.
Eenentachtig. -Eenentachtig meter.
Ja.
Vanaf hier lijkt het heel ver, maar voelt het ook ver?
Ik weet het niet. Als je bedenkt dat dat halverwege is.
Als het ijs dik is, kan ik me afzetten tegen de rand.
Dat is al tien meter, en dan ben ik er al bijna.
Vandaag lijkt het niet zo ver.
Maar van ijsgat tot ijsgat lijkt het wel heel ver.
We wilden een vertrouwd meer waarvan we elk detail zouden kennen.
Ja. -Ja.
Maar dit ziet er goed uit.
Deze plekken zijn…
Als je van locatie verandert…
Ik moet kijken of het…
Productiestop.
Dat kan de dokter zijn. -Johanna.
Ja?
Oké, want ik heb een vreemd hoestje.
Dus wat is dat?
Waar kan dat vandaan komen?
Wat denkt u? Moet ik bang zijn dat ik doodga?
Ik begrijp het niet.
Met wie moet ik contact opnemen? Moet ik naar een longarts?
Ja. Ik begrijp het niet echt.
Ze konden niets zeggen over de bloedtest.
Ze zeiden: 'Vrijdag ga je naar de dokter…
…en die maakt een plan voor de volgende stap.'
Een nieuwe locatie is 'n grote verandering ten opzichte van het oorspronkelijke plan.
Ik kan dit ijsgat komen testen.
En nu ook nog ziek worden?
Ja.
Als er iets mis is met haar longen, wordt er niet gedoken.
We gaan een röntgenfoto laten maken, maar ik maak me zorgen.
De röntgenfoto toonde donkere plekken op de longen…
…en de arts wilde meer onderzoek doen.
Die donkere plekken kunnen komen door een ontsteking.
Gelukkig is het niets levensbedreigends, maar het moet wel nader onderzocht worden.
Soms voelt het alsof we het ene na het andere probleem tegenkomen.
Toen het locatieprobleem was opgelost, ontstonden m'n gezondheidsproblemen.
En voordat we dat konden oplossen, diende zich een nog groter probleem aan.
Volgens China is 't aantal mensen dat besmet is…
…met een mysterieus luchtwegvirus dit weekend meer dan verdrievoudigd.
De WHO heeft het officieel 'COVID-19' genoemd.
Sportevenementen zijn verboden.
Scholen en universiteiten zijn gesloten. Men wordt geadviseerd om thuis te blijven.
Alles is afgelast, inclusief mijn recordpoging.
MAART 2021 EEN JAAR LATER
ÖLLÖRI-MEER, HOSSA NOORD-FINLAND
Wat heb je deze keer ingepakt?
Al m'n cameraspullen.
Alles? -Ja. Omdat ik dacht dat het zou kunnen…
Het was een moeilijk jaar, en mijn prioriteiten zijn veranderd.
Als zich 'echte' problemen aandienen…
…zoals COVID-19 en alles wat er dit jaar is gebeurd…
…dan zet dat je weer met beide voeten op de grond.
Het herinnert je aan wat echt belangrijk is.
Ik heb geluk dat ik nog 'n kans krijg om dit te proberen.
Vorig jaar had ik veel geoefend en had ik er veel vertrouwen in.
Maar tijdens de COVID-pandemie waren de zwemhallen gesloten.
Ik denk eigenlijk dat ik te weinig heb geoefend.
Gelukkig was er niets ernstigs te zien op de longfoto's.
Ik mocht blijven trainen van de arts.
Maar tijdens het trainen deze winter heb ik niet van de kou kunnen genieten.
Ik kon niet ontspannen. Ik had geen zin om te trainen.
Ik probeerde me te herinneren hoe de kou voelde als hij goed voelde.
Maar ik kon het niet terughalen.
Maar het is niet logisch om nu op te geven.
Dus ik moet nog eens goed nadenken over waarom ik een record wilde vestigen.
Als je Johanna ziet zwemmen, lijkt het zo makkelijk…
…want ze is een zeer efficiënte en snelle zwemster.
Maar als je apparatuur mee wil nemen…
…om met de camera te volgen, is het ingewikkelder.
We kunnen geen conventionele duikuitrusting gebruiken…
…want die bevriest.
De watertemperatuur is zo'n twee graden, en we dragen een heel dik pak, dus…
…we hebben het niet heel koud.
Maar de vingers zijn het ergste. Die doen heel erg pijn.
We besluiten ons van die omgeving af te sluiten…
…en dat vergt veel apparatuur en veel energie, maar…
…wat Johanna doet, is de kou accepteren. En dat maakt alles heel puur.
Wat een magische avond. -Zo ontzettend mooi.
Een jaar geleden wilde ik 80 meter duiken.
Ik wist dat alles boven de 50 meter een nieuw vrouwenrecord zou zijn.
Nu is er een nieuw vrouwenrecord van 70 meter…
…en een onofficiële duik van 102 meter.
Het is best ver. -Dat is veel koud water.
De mensen om me heen richten zich op nieuwe records en afstanden.
Het is makkelijk om te dagdromen. 'Kan ik ook al die nieuwe records breken?'
Maar op dat soort dingen moet ik me niet focussen.
Ik moet gewoon zo goed mogelijk duiken.
Al twee jaar speelt door haar hoofd: ik moet deze duik doen.
Het is eng voor haar.
Maar ik vind het ook eng.
Er is een reden waarom niemand ooit zo ver is gedoken.
Ik weet dat als ik haar straks de 82 meter zie passeren…
…en ze blijft doorzwemmen, ik nerveus zal zijn.
Eerlijk gezegd wil ik gewoon dat het achter de rug is.
Laten we gaan slapen.
MAART 2021 DE DAG VAN DE RECORDPOGING
Oké, de baan. Eerste gat, 20 meter.
Het volgende, 40 meter en dan 60.
71, 82, 93, en 103 is het laatste gat.
Als Johanna bovenkomt, moet iedereen stil zijn.
Ze moet zelf binnen 20 seconden het 'oké'-teken maken.
Daarna zal ik mijn oordeel geven door de kaart te tonen.
En dan is het klaar. -Inderdaad.
Ja.
Bij de afstand die ze wil zwemmen zal ze onderkoeld raken.
Dat betekent dat je lichaamstemperatuur…
…onder de 35 of 34 graden komt.
In het allerergste geval krijgt ze een hartstilstand.
AMBULANCEMEDEWERKER
Dan moeten we haar in de ambulance behandelen…
…en zo snel mogelijk naar het ziekenhuis brengen.
Vijf minuten.
Eén minuut.
Dertig seconden.
Tien.
Vijf, vier, drie, twee, één. Stop de tijd.
Twintig meter.
Veertig meter.
Vijftig meter.
Eenenzeventig.
Tweeëntachtig.
Drieënnegentig.
Honderddrie.
Witte kaart.
Ze was ongelooflijk.
Aan het einde twijfelde ik een beetje, want ze ging heel langzaam.
Ik hoopte echt dat ze niet voor het einde flauw zou vallen…
…maar de duik was perfect.
Hier is ze echt in haar element, denk ik.
Omringd door al dat water. Dit is prachtig.
Er is geen twijfel mogelijk. Dit is prachtig.
Het was een lange weg. -Nu hoef je nooit meer te duiken.
Dat was de laatste. -Elina.
Ze hoeft nooit meer te duiken. Het is voorbij.
Ik hoef me nooit meer zorgen te maken.
Dit jaar heeft me eraan herinnerd wat echt belangrijk is.
Tijd doorbrengen met mijn dierbaren en samen dingen doen.
Als ik dit alleen had gedaan, was het me niet gelukt.
En het maakt niet uit wiens record ik heb gebroken.
Door iets nieuws te leren en die grenzen te verleggen…
…werden ze een nieuwe realiteit voor me.
Dat iets moeilijk is, betekent niet dat we het niet moeten proberen.
Alleen zo kunnen we iets nieuws over onszelf leren.
Ondertiteld door: Claudia Boshouwers