Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie przeszkadza mi, że jesteś tu
I marnujesz mój czas
Bo gdy stoisz blisko obok mnie
Tracę dla ciebie głowę
Nie chodzi o perfumy twe
Ani o wstążki we włosach
Nie przeszkadza mi, że jesteś tu
I marnujesz mój czas
Całe życie cię...
Jesteście gotowi?
Mamo, chciałabym coś z tobą obgadać.
Dajesz.
Nie sądziłam, że znowu się przeprowadzimy.
Długo mieszkałyśmy w Mice, ale jak tylko
zaprzyjaźniłam się z ludźmi, wyjechałyśmy.
Nie do końca tak było, po prostu...
Wiem, że to nie dlatego, ale czy tak będzie wyglądało nasze życie?
Będziemy się ciągle przeprowadzać?
Cynamon to mój najstarszy przyjaciel. To nie jest normalne.
Bez urazy, mordko.
Nie wiedziałam, że tak czujesz. Myślałam, że lubisz nasze przygody.
Przygody to jedno,
ale robienie z życia przygody to drugie.
Ale życie jest przygodą.
Chciałabym poznać ludzi. Naprawdę ich poznać.
I dopiero wtedy szukać przygód.
Cieszę się, że spełniasz swoje marzenia.
-Naprawdę, ale... -Tu nie chodzi o moje marzenia.
Może trochę, ale głównie o dbanie o nas.
Dzięki tej pracy zarobię więcej niż kiedykolwiek.
A co jak złożę ci obietnicę?
Co, jeśli obiecam, że skończysz tutaj liceum?
Rozejrzyj się.
W Kalifornii jest całkiem fajnie.
Odkryjesz tu wiele ciekawych miejsc.
Może dostaniesz pracę,
znajdziesz przyjaciół, którzy nie są szczurkami. Bez urazy.
Masz wakacje przed ostatnią klasą.
Powinnaś zaszaleć.
Hej, jestem Daphne.
Wejdźcie na górę!
Kolejna łazienka. Ma wyjątkowe płytki.
Druga sypialnia.
My mieszkamy pod czwórką. To ten budynek na przodzie.
Jeśli macie jakieś pytania, wiecie, gdzie mnie szukać.
Jakby co,
pod jedynką pod wami mieszka starszy pan.
Często nie będziecie go widywać, ale bywa marudny.
Przyjechałyście tu do pracy?
Tak, mam szansę się wybić.
Gratulacje! Jesteś aktorką?
Nie.
Tworzę kostiumy dla teatru, odkąd sięgam pamięcią.
Zatrudnili mnie przy filmie.
Kostiumografka zrezygnowała, więc wzięli mnie.
Moje dzieci uwielbiają filmy.
Chcą nakręcić swój własny.
Ile mają lat?
Młodszy, Evan, jest w twoim wieku.
A starszy już wyrósł i rzadko go widuję.
Chyba że zgłodnieje.
Co zdarza się na okrągło, więc jednak często go widzę.
Czynsz jest płatny do piątego.
Mój mąż, George, i ja zawsze się gdzieś tu kręcimy.
Jak będziecie mieć pytania, to wiecie, gdzie nas znaleźć.
I powodzenia z filmem.
Dziękuję.
Rozpakujemy się?
Dzień dobry, kolego.
Wychodzę do pracy. Miłego odkrywania! Mama.
Ile za niego?
Śliczna spódniczka.
Hej!
Nie spodziewałam się ciebie.
Jak się tu dostałaś?
-Przyjechałam autobusem. -Cynamon! Co?
Dlaczego nie mówiłaś, że autobusy są takie super?
Tak, są ekstra, ale teraz nie mogę rozmawiać, bo...
-Piękne. -Podobają ci się?
-Dziękuję. -Ana, przyszedł wcześniej.
Ale kto?
To Daniel, nasz reżyser.
A to kto?
Moja córka.
Hej, Gwiazdka.
-Słucham? -Tak mam na imię. Miło pana...
-To szczur? -Tak, to Cynamon. Chce pan...
Żadnych szczurów.
Masz coś, czy mam wrócić później?
Już pokazuję. Kotku?
Widzimy się wieczorem. Kocham cię.
Tak, chciałabym pogadać o Jody.
Pasują jej chłodne odcienie,
tak jak ustaliliśmy, ale ten czerwony
mógłby fajnie zgrać się z...
Nie daj sobie wmówić
Że jest tylko jedna piosenka warta śpiewania
Będą starać się cię przekonać
Bo nie mogą znieść
Kogoś takiego jak ty
Ale mimo to
Twórz swoją muzykę
Śpiewaj, co ci w duszy gra
Twórz swoją muzykę
Nawet jak nikt z tobą nie śpiewa
Poczujesz się zagubiony
Będziesz samotny jak nigdy
Może być ciężko
Robić swoje
I choć to najtrudniejsze
To twórz swoją muzykę
Śpiewaj, co ci w duszy gra
Twórz swoją muzykę
Nawet jak nikt z tobą nie śpiewa
Hej, masz śliczny głos.
-Jesteś dobra. -Co?
Mówiłem, że pięknie śpiewasz.
Dziękuję.
-Jestem Evan. -A ja Gwiazdka.
-Fajne imię. -Dzięki.
Mieszkam zaraz obok.
Jesteś tym najmłodszym.
-Trochę ciszej tam! -Co?
-Twoja mama mówiła, że jesteś... -Co się tutaj dzieje, Evan?
Przepraszamy, panie Mitchell.
Napisz do niej.
-Nie mam jej numeru. -A ja nie mam telefonu.
Myślisz, że jesteś w filmie?
-To nasza nowa sąsiadka. -Domyśliłem się.
W końcu mieszka tuż nade mną.
Dobry wieczór.
Jestem Gwiazdka.
Ta, oczywiście.
Bądźcie ciszej, dobrze?
Chyba nie proszę o zbyt wiele?
Dobrze?
Przepraszamy.
Czekaj!
Nadal nie wiem, dlaczego rzucałeś kamykami w moje okno.
-Raczej nie powinniśmy dalej... -Okej.
Poczekaj tam. Nie ruszaj się.
Zostań tam.
Robimy z bratem film
i potrzebujemy do niego muzyki.
I jak usłyszałem, jak śpiewasz, pomyślałem sobie: „wow”.
Chwila, czy to jest kazoo?
Fajnie.
Wracając do filmu. Mój brat, Terrell, jest reżyserem, a ja scenarzystą.
Wysłaliśmy go różnym producentom,
ale nikt się nie odezwał.
Terrell wyczytał na paru blogach,
że jak chcesz, żeby cię zauważyli, musisz zrobić teaser.
Co takiego?
To taki krótki filmik albo próbka filmu.
Przedsmak tego, o czym będzie twój debiut.
-Czaję. -Będę w nim grał.
Ale potrzebujemy dziewczyny.
A ty nadajesz się idealnie.
Co?
Nigdy dotąd w niczym nie grałam.
-Ale śpiewasz. -Prawda.
Śpiewasz swoje własne piosenki?
Tylko covery.
Do filmu chcemy coś oryginalnego,
ale do próbki wystarczy cover.
Okej.
A o czym jest ten film?
Jest o chłopaku, który kończy liceum
i nie wie, co chce zrobić ze swoim życiem.
Próbuje różnych rzeczy, ale w niczym się nie odnajduje.
Kiedy już traci nadzieję,
idzie na imprezę, którą miał odpuścić.
I poznaje dziewczynę.
Dzięki niej zaczyna rozumieć siebie.
Czyli...
Ona jest w tym filmie tylko po to, żeby mu pomóc?
Nie.
Sorki, to nie tak. Dziewczyna jest niezależną postacią.
Dzięki temu, że chłopak ją poznaje, rozumie, że musi sam wszystko odkryć.
Ona nie podaje mu gotowej odpowiedzi. Ma swoją własną historię.
Ostatnia scena to wielka muzyczna sekwencja na plaży.
Dociera do niego, że próbował być osobą, którą według niego
ona chciała w nim widzieć.
No i śpiewają,
tańczą,
a potem ona odchodzi.
Jak się nazywa?
Opowiedz o sobie.
-Słucham? -Taki jest tytuł.
Tytuł brzmi Opowiedz o sobie.
Jasne, czaję. Brzmi fajnie.
Mój brat pracuje w klubie Forte.
Mają tam bar, ale brat wpuszcza mnie tyłem.
Grają fajną muzykę, a w środy może wystąpić każdy.
Więc jest luźniej.
Powinnaś sama zobaczyć.
W sensie wyjść z wami?
Tak. Spotkajmy się.
Chętnie.
Zostawiłam ci pieniądze na tym czymś.
Dziękuję.
A ja zostawiłam papiery do szkoły tam.
Super, wezmę je ze sobą i uzupełnię w pracy.
Poznałam kogoś wczoraj.
Świetnie.
Wszystko okej?
Reżyser jest strasznym pacanem. Jest naprawdę wredny.
Zauważyłam.
Kto to był?
Teatr z Berkeley ciągle wydzwania.
A mówiłam im, że jestem zajęta.
Przynajmniej wiem, dlaczego poprzednia projektantka zrezygnowała.
Przykro mi.
To nadal wielka szansa.
Przestańcie dzwonić!
Może odbierzesz i im to powiesz?
Już to robiłam.
To dlaczego nadal dzwonią?
Pewnie przesadzam ze swoją reakcją.
Ale dzięki za wsparcie.
Przepraszam, zaczęłaś coś mówić.
Nie szkodzi, nieważne.
W weekend pójdziemy na targ staroci.
Kupimy coś, żeby poczuć się tu jak w domu.
A ludzie z produkcji
dali znać, że nasze pudła niedługo dotrą.
Okej. Widziałaś mojego...
Właśnie. Dziękuję.
-Pa, kochanie. -Pa.
-Mamo! -Tak?
Tak! Zabieram je ze sobą i wypełnię je w pracy.
Pa.
Pomóc panu?
Przyniosłem je sam ze sklepu.
Myślisz, że nie doniosę ich do drzwi?
Racja.
-Mogę pójść z panem? -Taki kawałek?
Tak.
Chyba uda nam się dotrzeć.
Dzięki Bogu udało się.
Na pewno nie mogę panu jakoś pomóc?
Byłoby miło, gdybyś ciszej grała.
Przepraszam, nie wiedziałam, że hałasuję.
Każda muzyka to hałas.
Widziałam, że szukałaś pracy w Internecie.
Pomóc ci z tym?
Nie, po prostu nie wiem jeszcze, co będę robić w te wakacje.
Ale dam ci znać.
Jakby co, nie musisz mieć pracy. To była tylko sugestia.
Może to byłby dobry sposób, żebyś... Co?
-Jest lato. -No wiem.
Może pójdziemy na plażę?
Czekaj chwilkę.
Berkeley?
Tu Ana.
Nie wydaje mi się.
Nie, na pewno.
Rozumiem. Mogłabym przyjechać za godzinę.
Przepraszam, ale muszę jechać do pracy.
Przecież jest niedziela.
Dziękuję.
Twórz swoją muzykę
Śpiewaj, co ci w duszy gra
Twórz swoją muzykę
Nawet jak nikt z tobą nie śpiewa
Przepraszam za hałas. Może to pomoże!
Uwielbiam krawaty!
-Mógłbym? -Pewnie.
Lubi ludzi.
Cynamon, to jest Evan. Evan, poznaj Cynamonka.
Miło cię poznać, mały.
Sorki za krzyk. Zaskoczyłeś mnie.
To idziesz ze mną?
-Co? -Do Forte?
Będzie open mic.
Chciałem ci przypomnieć, ale nie mam twojego numeru.
No i przecież nie masz telefonu.
No to chcesz pójść?
To miało być w środę.
Czyli dzisiaj.
No.
-To tylko skoczę... -Poczekam.
-Evan. -Hej, Max, to jest Gwiazdka.
-Miło cię poznać, Gwiazdko. -Hej, Max.
Widziałaś Terrella?
-Jest z przodu. -Dzięki.
Mamy scenę, światła.
Fajnie, co nie?
A kogo tu przywiało? Co tam, młody?
To twoja nowa koleżanka?
Terrell, to Gwiazdka. Gwiazdko, to Terrell.
Zacnie.
Hej. Pójdź do szóstki.
Wiesz, co i jak. Miło było cię poznać, Gwiazdko.
Musimy stanąć tam, bo nie mamy 21 lat.
A to jest Iggy.
-Zapiszcie się. -Jest szefem.
Jak tam, LA?
Mam nadzieję, że mieliście kolejny wspaniały dzień w Mieście Aniołów.
Byłby lepszy, gdybyś przestał gadać.
Dzięki, Ken, jak zwykle cenna uwaga.
Dzięki wszystkim za przyjście na najlepszy open mic w Los Angeles.
Zróbcie hałas!
Bez względu na to, czy spodoba wam się występ
proszę, okażcie szacunek artystom.
Ken, to trochę do ciebie, stary.
Też cię kocham, Iggs.
Gdyby tak było, to piłbyś gdzie indziej.
No dobra, zaczynamy. Gotowi? Wszyscy razem!
„Bez kamer, bez zdjęć. Żeby nie było żadnych spięć”.
„Doceń ten moment. Zabawa i brawa!”
Skoro wszystko jasne, lecimy.
Dziękuję. Pierwsza wystąpi
Maggie, Dan i ich akordeon Sam.
Dajesz, Maggie!
Hej. To dla nas wyjątkowa piosenka.
Stolik szósty, znowu.
Możesz mnie zastąpić?
Ta wiedźma jest twoja, stary.
Codziennie. Jest tu każdego wieczoru.
Nie widziałem, żeby ktoś pił tyle Shirley Temple.
Czyli każdy może tam wystąpić?
Tak, musisz się tylko zapisać.
Jak się bawicie, kochani?
Jeszcze jeden występ, a potem zrobimy przerwę.
Spójrzmy, kto teraz. O, już mi się podoba.
Przywitajcie Gwiazdkę.
Cofnij się, skarbie.
Mam na imię Gwiazdka.
Sorki.
Hej, wszystkim.
Dopiero przyjechałam do Kalifornii, ale zawsze lubiłam The Beach Boys.
Zaśpiewam jeden z moich ulubionych utworów Briana Wilsona.
Dedykuję ten występ mojemu nowemu koledze.
Zwykle śpiewam z ukulele, ale już czas
spróbować czegoś nowego.
Oglądałam kiepski film
Podpierałam się dłonią
Tyle wokół nienawiści
Nigdy nie wygramy z nią
Miłość i łaska
To, czego potrzeba dziś nam
Więcej miłości i łaski dla ciebie
I twych przyjaciół dzisiaj
Leżałam w swoim pokoju
I oglądałam w telewizji wiadomości
Tyle ludzi na świecie cierpi
Ciężko dopuścić to do świadomości
Chcecie mi trochę pomóc?
Będziecie robić za perkusję.
Miłość i łaska To czego potrzeba dziś nam
Więcej miłości i łaski dla ciebie
I twych przyjaciół dzisiaj
Stałam w barze I przyglądałam ludziom się
Widzę tyle samotności na świecie
Że aż mi pęka serce
-Znacie tę piosenkę? -Tak!
-Chcecie zaśpiewać ze mną? -Pewnie.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Miłość i łaska To czego potrzeba dziś nam
Więcej miłości i łaski dla ciebie
I twoich przyjaciół dzisiaj
Jeszcze raz.
Miłość i łaska To czego potrzeba dziś nam
Więcej miłości i łaski dzisiaj
Dziękuję.
Brawa dla Gwiazdki!
To było...
Czad.
Nawet stolik szósty się wczuł. To było niesamowite.
Chcesz zagrać w naszym filmie?
Co?
Nie po to wystąpiłaś? W ramach przesłuchania?
Nie, po prostu...
Kocham śpiewać.
Chętnie bym zagrała w waszym filmie.
Ale nigdy w niczym nie grałam.
A ja nigdy nie nakręciłem filmu.
A dla mnie to pierwszy scenariusz.
Też nigdy nie grałem w filmie.
Będziemy się uczyć.
Razem.
Tak, razem.
Ale słuchaj, to nasze dziecko,
więc jak się na to piszesz, to na całego.
Czyli...
Dobra. Wchodzę w to. Zróbmy film!
-O mój Boże. -Co, co się stało?
Wiecie, kto siedzi przy szóstce?
Najgorsza klientka w historii?
To Roxanne Martel.
Kto?
Jest muzykiem i...
Jestem Iggy. Szef klubu.
To było fantastyczne. Kim właściwie jesteś?
To Gwiazdka i jest gwiazdą naszego filmu.
Ach tak? Gratulacje. A teraz zabierz ją i swojego brata,
zanim mnie zatrzymają za wpuszczanie dzieci do baru.
Moglibyście...
-Już! -Dzięki.
Byłaś zjawiskowa! Terrell stracił głowę.
Jesteś wolna w weekend?
Możemy zacząć pracować nad teaserem.
Nadal nie do końca łapię, co to jest.
Ogarniesz. Musimy ustalić,
jaką piosenkę wybieramy, żeby zacząć próby.
Musi mieć klimat i nie być oklepana.
Nie wierzę, że Roxanne Martel słyszała, jak śpiewam.
Masz ochotę na lody?
Co ona czyta?
Scenariusz od kolegi. Będą robić film.
Robimy teaser, a nie film.
O matko!
Przepraszam, nie chciałam.
-Nie szkodzi. -Co się stało?
To jest takie dobre! I wiem, jaka piosenka będzie pasować.
Potrzebuję moich pudeł. Mamo, wiesz, kiedy...
Jutro rano.
Okej, to ja się zbieram.
Hej, mamo.
Uwielbiam Los Angeles.
Nie wiemy, czy magnetofon działa.
Poszukaj jej w necie.
Próbowałam, ale nie mogę znaleźć.
Tędy.
Mam tylko kasetę od mamy.
Nadal nie mogę uwierzyć, że Roxanne tam była.
To niewiarygodne.
Jest tam co wieczór.
Zawsze zastanawiałam się, co się z nią stało.
Wydała jeden album i potem zniknęła.
Jak to możliwe?
Jak można robić coś tak świetnego i nagle przestać?
-Hej. -Jest i on.
Oby było warto.
Mam tylko 20 minut przerwy,
więc musimy posłuchać jej po drodze. Nie odwiozę was.
Spoko?
Luzik.
Super.
Coś nie wchodzi.
Już łapię.
To stolik szósty?
Nie gadaj.
Bez jaj.
Jest dobra, nie?
Na pewno oryginalna.
Jest dobra, stary.
KINO
Myślałam, że jedziemy do Forte.
Terrell ma kilka prac.
Dzięki temu uzbieraliśmy na teaser.
Odkłada trochę kasy z każdej wypłaty.
Pewnego dnia będę szefem tej pizzerii. Będę szefem szefów.
Dobra, do później.
Czekaj, ale podobała ci się?
Chcesz nutę od stolika sześć?
Nazywa się Roxanne Martel.
Poza tym nie wiesz, co przeszła.
Fajnie, że piosenka jest o LA.
Roxanne gra o tej porze w klubie.
A Forte jest blisko. Możecie tam pójść.
-Zadzwoń, jak z nią pogadasz. -Nie mam komórki.
Że co?
Możemy kawałek pizzy?
Zostało ci trochę...
Dasz radę.
Hej, Iggy?
Tak?
Jestem w Disneylandzie czy klubie?
Musisz stąd zniknąć, zanim otworzymy.
Co tutaj robisz?
Miracle Mile to genialny album.
Nabijasz się ze mnie.
To twoja sprawka?
Nawet ja bym na to nie wpadł.
Mogę prosić o dwie Shirley Temple?
Mama dała mi ten album.
Uwielbiam go i ona też.
Słyszała pani, jak śpiewam.
Mieszkała tu w latach 90.?
Nie.
Tylko tu można było go dostać.
Dziękuję.
Ładnie śpiewasz.
Dziękuję.
Piszesz coś sama?
Nie. Bardzo podobają mi się utwory innych.
Rozumiem.
Przyszłam, bo chciałam porozmawiać o pewnej sprawie.
Moi znajomi i ja chcemy zrobić teaser.
Co?
To taka próbka filmu, który robimy.
Chcemy nakręcić parę scen, żeby pokazać,
jak będzie wyglądał film.
Inaczej nikt nie da nam pieniędzy.
Ale wracając, będę w nim grać.
I chcielibyśmy użyć Miracle Mile.
Nie.
Ale my tylko...
Musisz sama coś stworzyć.
Jeśli „długo i szczęśliwie” to kwestia szczęścia
A łaska to...
No weź, przestań, proszę.
Nie rób tego.
Zamykamy Disneyland, mała.
Dlaczego nigdy nie nagrała pani drugiego albumu?
Pora na ciebie.
Ile płacę?
Ja stawiam.
Hej, pomóc ci w czymś?
Tak, szukam Any Caraway.
Idź prosto do końca. Jest obok planu.
Super, dziękuję.
Tutaj Liz.
Zostaniesz na lunch?
W sensie kolację?
Jak zaczynasz pracę o 16, kolacja to lunch.
Ale dziwnie.
Mam ci tyle do powiedzenia.
-Chcę spytać, czy... -Ana.
Wybacz, ale Jody cię prosi.
A Daniel się zastanawiał, czy zjesz z nim lunch.
Niedługo się spotkamy. Wtedy wszystko mi opowiesz.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Wiem.
Całkiem nieźle się spisały.
Cieszę się.
Co znowu?
Cieszę się!
Nie. Co to?
Scenariusz.
Zajmowałem się kinematografią.
Produkcją. Siedziałem w kinie.
Robiłem filmy.
-Naprawdę? -Tak.
Byłem producentem.
Ale fajnie.
Choć nie wiem, co to znaczy.
Chyba nikt nie wie.
Aktorzy grają, scenarzyści piszą i tak dalej.
A producent dba o to, żeby każdy miał to, czego potrzebuje.
Jeśli ktoś ma pytania albo problemy,
idzie do producenta.
Ciąży na nim duża odpowiedzialność.
Zgadza się.
Ale wielu ludzi robi to ze złych pobudek.
I też nie wiedzą, na czym polega ta praca.
Jak można pracować w zawodzie, skoro się go nie rozumie.
Właśnie.
Witamy w Hollywood.
Więc...
Dlaczego przestał pan robić filmy?
Nikogo już nie obchodzi, co mam do powiedzenia.
Nawet mój syn nie chce ze mną rozmawiać.
Ludzie czasem zmieniają zdanie.
Hej, Gwiazdka!
Mieliśmy pracować.
Musisz skołować sobie komórkę.
Do zobaczenia.
Ciągle mam w głowie tę głupią piosenkę.
Teraz nic innego mi nie pasuje.
Tak mi głupio, że musiałaś ją spytać.
Boże, nienawidzę stolika sześć.
Ma na imię Roxanne.
A „nienawiść” to mocne słowo.
To, że nie poszło tak, jak chciałeś,
nie znaczy, że źle zrobiłeś.
-Dzięki, Daphne. -Dzięki, mamo.
-Mam zapasy! -Cześć, tato.
Całe szczęście.
Bo lada moment
Terrell spyta, co na obiad.
A co jest na obiad?
Dzień dobry.
Hej, Gwiazdko. Pracujecie nad filmem?
Wiecie co,
kiedyś zabierałem wasza mamę na randkę do kina w każdy piątek.
Nieważne, co leciało,
byliśmy na sali.
Siedząc tam, czuliśmy, że możemy wszystko.
Skoro możesz wszystko...
Rozpakujesz zakupy?
Podołasz temu zadaniu?
A co jeśli sami sobie poradzimy?
W sensie?
Napiszemy własną piosenkę.
Nie umiemy komponować.
Skąd wiesz?
Nie próbowałem latać, ale...
Nie umiesz latać, Evan.
Słuchaj, może ona ma rację.
Wiemy, jak powinna brzmieć, a ona umie śpiewać.
-Gram trochę na klawiszach... -Serio?
Tak, uczyłem się, jak byłem mały.
Nie mamy pianina.
Ale znamy kogoś, kto ma.
Nie ma szans.
I tak stąpam po cienkim lodzie.
Powiedz, że pomożemy w klubie.
-To świetny pomysł. -Dziękuję.
Absolutnie nie. Zapomnijcie.
Tak szczerze, to nie zależy ode mnie.
Żartujesz sobie?
Dalej.
Hej, szóstka, czy mój brat może pograć na pianinie?
Roxanne.
Roxanne?
Ślicznie proszę, możemy pograć na pianinie?
Bylibyśmy wdzięczni.
To pianino jest pani, ale stworzymy na nim coś naszego.
No to śmiało.
Wszystko zmieni się
Wszystko zmieni...
A możemy potem...
Zrobić tak...
Tak, brzmi pięknie.
Złożymy to w całość?
Niedługo wszystko zmieni się
Życie to tylko
Śmieszna, głupia gra
-To na serio brzmi nieźle. -Dzięki, stary.
-A dodatkowa część, którą napisałem? -Racja!
Jest świetna.
Powiedzmy te słowa, niech ta chwila trwa
I kolejna wymyślna linijka...
Roxanne?
Mogłabym?
Jasne.
Dziękuję.
Zagrasz ten akord?
-Ten nowy. -Robi się.
A teraz wrócimy do tamtej melodii?
Pewnie, wiem, o którą chodzi.
To będzie refren
I będzie naprawdę dobry
Po drodze wymyślimy wszystko
I teraz znowu zrobimy...
Właśnie.
Po drodze odkryjemy wszystko
-Podoba mi się. -Dzieciaki?
Przestańcie.
Co? Dlaczego?
-A nie mówiłam. -Zawsze masz rację.
To nie brzmi dobrze.
Wiem, że lubi pani mówić, co pani myśli, ale...
Przydałyby się bębny i bass.
W ogóle perkusja.
I musicie znaleźć miejsce, gdzie to nagracie.
Playback do tego twistera.
Do teasera.
-Niech będzie. -Chcemy nagrywać w mieszkaniu.
Mam trochę sprzętu.
Doprawdy?
Słuchaj, panie Kelner-Przez-Reżyser,
szanuję ambicję jak nikt inny,
ale chyba znam z deczka lepsze miejsce niż twoje mieszkanie.
To naprawdę ładne mieszkanie.
Oj, nie wątpię.
Czyli gdzie?
Jak ją dopracujecie, nagramy ją w Sunset Sound.
Mam dojścia.
Nie dałam wam mojej piosenki, nie dlatego że jestem wredna.
Tylko dlatego, że wiedziałam, że umiecie napisać swoją.
Wracajcie do pracy.
Spróbujmy jeszcze raz od początku. Gotowi?
Niedługo wszystko zmieni się
Życie to tylko śmieszna, głupia gra
Powiedzmy te słowa, niech ta chwila trwa
Może moglibyśmy uciec stąd
Nie zawsze widać, co czeka na horyzoncie
Gdy podziwiam drzewa przez okno
Ale wszystko odkryjemy po drodze
Pojawiłeś się w idealnym momencie
Gdy muzyka ucichła i zapaliły się światła
Więc pomóż mi Naucz mnie jak żyć
Jak żyć
Choć nie wiem na pewno
Po drodze odkryjemy wszystko
Bo nikt nie wie tego
Po drodze odkrywamy wszystko
Na końcu Martin Lane
Jakiś bogaty, stary gość drzewa ściął
Postawił budynek i nie spodziewał się że
Rośliny dalej będą piąć się ku górze
Na pustyniach zrobi się zimno
I nikt tego nie wie
Po drodze odkrywamy wszystko
Znaleźliśmy się tu ot tak
Choć nie wiemy nawet jak
Po drodze odkrywamy wszystko
I choć nie wiem na pewno
Po drodze odkryjemy wszystko
Wyszło idealnie.
Zróbmy przerwę.
Pytałaś, dlaczego nie wydałam drugiego albumu?
Za dzieciaka miałam nieciekawą sytuację w domu.
Więc uciekłam.
Bałam się.
Ale czułam się lepiej,
gdy znajdowałam się wśród artystów i muzyków.
Wśród ludzi, z którymi dzieliłam pasję.
Śpiewałam w różnych miejscach. W klubach, na imprezach.
Głównie w Forte.
I w końcu trafiłam tutaj.
Tu nagrałam Miracle Mile.
Włożyłam w to całe serce. Miałam 20 lat.
A potem...
Nikt go nie chciał.
Nie potrafiłam oddzielić siebie od swojej pracy.
I nie byłam na tyle pewna siebie, żeby zaakceptować porażkę.
Czułam, że nikt mnie nie chce.
Więc zapomniałam o albumie, zmieniłam nazwisko i zostałam producentką.
I okazało się, że jestem w tym niezła.
Przede wszystkim, dzięki mojemu sukcesowi, udało mi się uratować Forte.
W jakim sensie?
Kilka lat temu, wynajmujący starali się
utrudnić Iggy'emu utrzymanie lokalu, więc pomogłam mu.
Właściwie teraz to mój klub.
Ale nie mów nikomu. Nie chcemy tego rozgłaszać.
Czyli to naprawdę pani pianino.
Przychodzę tam każdego wieczoru, mając nadzieję, że coś mnie zainspiruje
i będę mogła być tego częścią.
Ale jak powiedziałaś, że lubisz mój album, przypomniałam coś sobie.
Co?
To, że coś nie wyszło tak, jak chciałaś,
nie znaczy, że nie spełniłaś swojego marzenia.
Roxy, wybacz.
Wracacie?
Dzięki, Bart.
Wyszukaj Roxy Jones.
-Rany, to ona... -Co?
-To Roxanne. -No wiem.
I jest naprawdę...
Jest producentką wielu czaderskich utworów.
Ale mega.
-Dziękuję. -Nie ma sprawy.
Dobranoc.
Gwiazdko, chodź na chwilę.
Widziałem ostatnio, jak ćwiczycie z telefonem.
Nagrywacie nim swój film?
Tak.
Poczekaj chwilę.
To stara kamera, Bolex 16mm.
Użyjcie jej. Według mnie tylko tak wypada nagrywać filmy.
Jest stara, ale działa.
Naprawdę?
U mnie tylko się kurzy.
Dziękuję, panie Mitchell.
Musicie mi go pokazać, jak skończycie.
Oczywiście. Napisaliśmy do niego piosenkę.
Jeszcze raz dziękuję. Dobranoc.
Dobranoc.
Gwiazdko z Hollywood.
Akcja, próba.
A w wielki dzień krzyknę playback. Dalej, Evan.
Co ma znaczyć „wielki dzień”?
Nie mam pojęcia.
Pierwszy dzień kręcenia.
Uwaga. I pięć, sześć, siedem, idziecie.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, dalej.
Koniec.
Teraz się całujecie.
Wszystko wiem.
No to koniec próby.
To było w 1992.
Była niesamowita.
Kupiłam jej kasetę tuż po występie.
Zawsze zastanawiałam się, co się z nią stało. Nie do wiary.
Dlaczego nie mówiłaś, że tu mieszkałaś?
To nie był najlepszy okres mojego życia.
Szczerze mówiąc, nie lubię o nim mówić.
Ale muzyka Roxanne mi wtedy pomogła.
Dla Any. Całusy, Roxy.
Mogę coś jeszcze podać?
Nie trzeba, dziękujemy.
Wszystko gra.
Dziękuję, panie Mitchell,
ale rozmawiałam z Terrellem
i powiedział, że musielibyśmy kupić kliszę i ją wywołać.
A po prostu...
Nie mamy na to pieniędzy.
-Ale to było bardzo miłe z pana strony. -Sprzedajcie ją.
Słucham?
Nie wiem, ile dostaniecie,
ale kupcie za to coś do filmu.
Nalegam.
Mogę dać za nią 300 dolarów.
Super.
Evan, spójrz.
Ile kosztują?
Gotowi? Okej, ludzie, ostatnie poprawki.
Wyglądacie super!
Dziękuję. Dobrze leży? Mama ją zrobiła.
Chciała przyjść, ale miała pracę.
-Ślicznie wyglądasz. -Dziękuję.
Rozluźnijcie się.
-Dobra, lecimy. -Nagrywamy dźwięk.
Nagrywa się.
-Włączone. -Kręcimy.
I playback!
Po drodze odkrywamy wszystko
I choć nie wiem tego na pewno
Po drodze odkryjemy wszystko
Cięcie! Prawie nam wyszło.
Hej, powiedziałem „cięcie”.
Spróbujmy jeszcze raz od nowa.
Przygotujcie się. Lecimy od początku.
Sukienka świetnie wyglądała w filmie.
Przykro mi, że mnie tam nie było.
Teraz wiem, jak wygląda robienie filmu.
Rozumiem.
Poczekaj, zaraz wrócę.
Jeszcze panu nie mówiłam,
ale sprzedaliśmy kamerę
i kupiliśmy obiektyw do iPhone'a.
Więc teraz będzie wyglądał choć trochę jak prawdziwy...
Jak prawdziwa produkcja.
Dziękuję.
Czyli pan jest producentem?
Nie.
Ale pomógł nam pan. Czy nie to robią producenci?
W sumie chyba tak.
Masz rację.
Dziękuję.
Gratulacje.
Proszę o uwagę.
To serio działa. Szok.
Dzisiaj
jesteśmy o krok bliżej do spełnienia naszego marzenia.
Zawdzięczamy to wszystkim przy tym stole.
Jestem wam ogromnie wdzięczny.
Rozpiera nas duma!
Dziękuję.
Dzięki, tato i mamo
za tę pierwszorzędną ucztę.
Nie ma za co.
Chcę podziękować mojemu genialnemu braciszkowi, Evanowi.
To on napisał ten rewelacyjny scenariusz.
Mimo że dalej nosi śliniaczek.
Mogłeś to sobie darować.
Dam wam znać, jak skończymy montować film.
A jak będziecie mili,
to może zaproszę was na premierę.
Może.
Ja miałem mieć prywatny seans.
I dostanie go pan.
Zrobię to.
Śmiało.
O rany, zrób to wreszcie.
No przecież już robię.
Jesteście pewni, że chcemy...
Na pewno.
Kliknij „wyślij”.
Przecież kliknę, właśnie to robię.
Zbliżam rękę, żeby...
-Jasne, nie spiesz się. -Za moment kliknę...
Dalej.
Poszło. Lepiej go zamknąć.
Nie będę już o tym myślał.
Poszło.
Poleciało w świat.
I tyle.
Spokojnie, wychilluj.
Dam wam znać, jeśli ktoś się odezwie.
Jeśli?
Wszyscy mogą odmówić.
Ale nam się podobało, nie?
Dobrze się bawiliśmy.
A to najważniejsze.
Wiecie co?
Cokolwiek będzie,
udało się nam.
Zrobiliśmy to razem.
Jeśli w kręceniu filmów,
chodzi o bycie z ludźmi, których lubisz,
to uwielbiam robić filmy.
Kolejna odmowa.
Zadzwoń do niego.
Dzwoniłem, ale on nie chce o tym mówić.
Jesteśmy na miejscu.
Mieliśmy obejrzeć film.
I obejrzymy.
Okej, dziwaku.
To Hollywood Forever Cemetery.
Puszczają tu filmy i pochowano tu wielu sławnych ludzi.
Przychodzę tu od zawsze.
Nigdy nie myślałem, jakie to dziwne.
Ale masz rację, to jest dziwne.
Chodźmy.
Leci jeden z moich ulubionych filmów.
Nakręcił go jeden z moich ulubionych reżyserów.
Jaki ma tytuł?
Chłodne wyżyny.
Wyreżyserował go Michael Schultz. Gość jest legendą, a film to hit.
Dlaczego go tak lubisz?
Wiesz...
Nie ma zbyt wielu filmów o czarnych dzieciakach z liceum,
które po prostu dobrze się bawią.
Reżyser zainspirował Terrella.
A główny bohater, Preach,
pisze, jak ja.
Cieszę się, że go zobaczę.
Ja też się cieszę.
Chciałam ci coś powiedzieć.
Myślałam o tej sekwencji na koniec, na plaży.
Tak?
Mam w głowie taką melodię
i nie mogę o niej zapomnieć.
A kiedy ją nucę,
przypomina szum oceanu.
-Serio? -Tak.
Okej, a jak leci?
Jakoś tak...
Słuchaj,
wiem, że już się całowaliśmy,
ale na potrzeby filmu.
Chciałbym pocałować cię na serio.
W porządku?
Tak.
Chodźmy.
Miałaś kiedyś chłopaka?
Miałam.
A ty miałeś dziewczynę?
To co się stało?
Wyjechałam.
Ale szczerze mówiąc, nie tylko o to chodziło.
Był wspaniały, ale musiał jeszcze dojrzeć do paru spraw.
Trochę jak Joe z twojego scenariusza.
Musiał odkryć to sam.
Myślisz nadal o nim?
Wybacz.
Czasami tak.
Myślę, że jak raz kogoś pokochasz,
to zostaje to gdzieś w tobie na zawsze.
Ale teraz jestem z tobą. Okej?
Sorki.
Lepiej sprawdzę, kto dzwoni.
To Terrell.
Odbierz.
Co tam, stary?
Co?
Co jest?
Producentka jest zachwycona i chce się z nami spotkać.
-Co? -Czekaj, włączę na głośnik.
Gratulacje!
Napisałem, że to twoja piosenka. Podobała jej się.
-Ciebie też chciałaby poznać. -Co?
Dzień dobry. My do Priyi Collins. Terrell Edwards.
Terrell? Hej, jestem Phil, asystent Priyi.
Chodźcie ze mną.
Idźcie sami.
Poczekam tutaj.
Dzięki, mamo.
Hej, Terrell.
-Evan i Gwiazdka. -Zgadza się.
Priya Collins. Miło mi was poznać.
Co do teasera.
Naprawdę był niesamowity.
A ta piosenka.
Pierwsza klasa. Wy ją napisaliście?
Możecie mówić jak coś.
Chcę być częścią waszego zespołu.
Oczywiście, jeśli się zgodzicie.
To taka piękna historia.
-Jesteście braćmi? -Tak.
I nagraliście to iPhone'em?
Wygląda bosko.
Pogadajmy o tym, jak zrobić z tego film.
Myślę, że trzeba dopracować scenariusz.
Niektóre postacie i dialogi.
Ale chcę być producentką.
Jeśli chodzi o budżet, spokojnie będziemy mieć milion.
Myślę, że tyle będzie w sam raz.
W porządku?
Powiedziała pani milion dolarów? Na nasz film?
Odpowiada wam to?
Tak.
Tak, myślę, że styknie.
Dobrze.
Oprócz małych zmian w scenariuszu, dodajmy jeszcze jedną piosenkę.
Przejdźmy do formalności,
żeby pokryć wasze wydatki i wynagrodzić poświęcony czas.
Co wy na to?
To spełnienie marzeń.
Jesteś w domu.
Mam ci tyle do powiedzenia.
Wszystko okej?
Co się stało?
Anulowali zdjęcia do mojego filmu.
Co?
Daniel powiedział coś do Jody, a ona zeszła z planu.
Studio o tym usłyszało.
Pewnie mieli już podobne skargi,
więc prowadzą dochodzenie.
Odesłali nas do domu i nie wiemy, co teraz będzie.
Tak mi przykro.
To nie w porządku.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Potem ci powiem.
Nie wiem, dlaczego mnie to dziwi.
Nie sądziłam, że przerwą kręcenie, ale...
Gość jest straszny.
Mamo, znajdziesz inną pracę.
Pomogą ci w tym, nie?
Mam już ofertę pracy.
Jaką?
Przyjmę robotę w Berkeley.
Powiedziałaś, że zostaniemy tu cały rok.
Kiedy obiecywałam ci to,
nie wiedziałam, że przerwą kręcenie filmu.
Jestem tutaj szczęśliwa.
-Nie chcę tego stracić. -Ja też tego nie chcę.
Długo rozmyślałam nad tym, czy moglibyśmy zostać,
ale muszę nas utrzymać.
A żeby to zrobić, potrzebuję pieniędzy.
Będziemy robić nasz film, więc ja na nas zarobię.
Kochanie...
A ty możesz znaleźć inną pracę.
Wiesz w ogóle, kiedy zaczniecie go kręcić?
Ile ci zapłacą? Skarbie...
Tak wygląda życie.
Które jest przygodą, tylko jak ty tego chcesz.
To nie w porządku.
Po prostu się boisz i przez to wszystko psujesz.
Jak to skończy się
Tego nikt nie wie
Zostawiam pudła pod drzwiami.
Nadal się do mnie nie odzywasz?
Okej.
I znowu to samo.
Całe życie patrzyłem, jak powstają filmy.
Przez okno,
z rogu ulicy, z końca parkingu.
Nic nie słychać. Nie wiesz, co nagrywają,
ale widzisz ludzi.
Kręcą się, pracują, robią swoje.
Często mówią, że to nudne.
A mnie zawsze podobało się samo oglądanie z drugiej strony ulicy.
Dasz wiarę, że są częścią produkcji, a mimo to narzekają?
Mnie zależy na filmie.
Wierzę w siebie.
Wiem, że się uda.
Ale Evanowi
zależy na tobie.
Myślisz, że się ze mną pożegna?
Tak.
Na pewno.
Ja też w ciebie wierzę.
Nie mogę się doczekać twojego filmu.
Powiedz Priyi, że podpiszę, co trzeba.
Piosenka należy do was.
Wszystko, byle powstał ten film.
Nie zapomnij o mnie, jak będziesz szefem szefów.
Myślałem, że to koniec.
Że będę oglądał swoje produkcje, chodził do sklepu
i tak minie życie.
Wiesz, bo zawsze
dobrze mi szło rozwiązywanie problemów na planie,
ale w prywatnym życiu tak nie było.
A ty...
Cóż...
Dałaś mi coś, co myślałem, że istnieje tylko w filmach.
Co?
Dzięki tobie
nagle jestem ciekawy świata.
Chcę poznać ludzi,
i chcę, żeby oni poznali mnie.
I zadzwonię do swojego syna.
Gdyby mógł mi pan dać jedną radę,
jaka by ona była?
Popełniaj błędy, ale nie żałuj ich.
Wyciągaj wnioski.
Bo żale najbardziej ciążą na duszy na starość.
I spraw sobie komórkę.
Żebyśmy mogli rozmawiać.
Jak inaczej opowie mi pan, jak poszło z synem?
Otóż to.
Nawaliłam.
Wiem, że tak.
Nawaliłam na maksa.
Ale ty jesteś super.
Taka super.
Jesteś najpogodniejszą osobą, jaką znam.
Kiedy się stresuję,
że nie dam rady nas utrzymać i zająć się tobą,
patrzę na ciebie
i myślę: „Stworzyłam ją i jest zjawiskowa”.
Chociaż to mi wyszło.
Nie udało mi się wiele rzeczy w życiu, ale dzięki Bogu
ta najważniejsza wyszła fenomenalnie.
Czasem myślę, jak ciężko jest wychowywać dziecko.
A jeszcze trudniej robić to samej.
Zastanawiasz się nad tym?
Czasami.
Znam 40-latki, które o tym nie myślą.
Kiedy przyjechałam do LA w latach 90. i zobaczyłam Roxanne,
pracowałam przy filmie.
-Naprawdę? -Tak.
Od zawsze chciałam to robić. To było moje marzenie.
Reżyserowi nie podobały się moje projekty
i okazało się, że nie jest miłym człowiekiem.
Może powinnam się do tego przyzwyczaić.
W każdym razie zwolnili mnie.
Było mi tak przykro i wstyd.
Więc po prostu wyjechałam z LA
i poczułam się lepiej.
Uznałam, że łatwiej będzie uciec od tego,
choć wiem, że to złe, ale...
Mam wrażenie, że historia się powtarza.
Jestem taka niemądra.
Przestań, mamo.
Jesteś odważna.
Byłaś sama.
Ale już nie jesteś.
Nie chcę, żebyś straciła to, co tu masz.
To dlaczego nie zostaniemy?
Daphne mówiła, że odpuści nam raz czynsz.
Tu nie chodzi o czynsz. Mam na niego. Chodzi o to, że nie mam pracy.
-Ale znajdziesz. -A jeśli nie?
-Co jak oferta Berkeley przepadnie? -Nie wiem.
Ale będę obok, cokolwiek by się nie działo.
Więc poproszę cię tylko raz.
Może zostaniemy?
Dziękuję.
Brawa dla Kuzyna Bryana za śpiewanie tej samej piosenki
tydzień w tydzień.
Nie mogę się doczekać, aż usłyszycie kolejnych wykonawców.
Pierwszy raz będą stać razem na scenie, więc bądźcie mili.
Gromkie brawa dla Stolika Sześć i Shirley Temples.
Zróbcie hałas.
Jak wiecie, siedzę przy moim stoliku każdego wieczoru.
Stolik szósty na zawsze.
Jak już mówiłam, siedzę sobie, gdy podchodzi Nikki
i mówi, żebym wyszła na zewnątrz.
To strasznie ważne.
Wkurzyłam się.
Ale poszłam tam i zobaczyłam, że czeka tam ona.
Kiedy ją zobaczyłam, nie byłam już taka zła.
Tak działa na zrzędy.
To pierwsza osoba, która wyciągnęła mnie na scenę od 15 lat.
Czasami po prostu idziemy.
Idziemy i idziemy.
Ona mnie zatrzymała.
Kazała się rozejrzeć.
Czasem tyle wystarczy.
Pierwszy raz, gdy tu przyszłam, byłam tuż po przeprowadzce do LA.
Marzyłam jedynie, by zostać tu tyle, żeby zdążyć się z kimś zaprzyjaźnić.
A znalazłam coś więcej.
Coś, czego się nie spodziewałam.
Znalazłam dom.
Zawsze miałam rodzinę,
byłyśmy we dwie z mamą
i wspierałyśmy się nawzajem w ciężkich chwilach.
Ale nigdy nie miałam domu.
Nie chodzi mi o budynek.
Dom to bezpieczne miejsce, w którym możemy mieć szalone marzenia
i ludzie, którzy są na tyle szaleni, że dzielą je z nami.
Ale również
są obok, gdy nie wszystko pójdzie po naszej myśli.
Mój dom okazał się grupką różnych ludzi.
Już nigdy nie chcę się z nimi rozstawać.
Więc...
Zostajemy.
Mama i ja zostajemy.
Zgadza się.
Słyszysz, Evan?
Słyszę i mega się cieszę.
Zostaję w Los Angeles.
To mój dom.
I będę robić film w moim domu.
Zróbcie hałas.
I wreszcie kupię sobie komórkę!
Tak!
A teraz jedna z naszych ulubionych piosenek.
Dedykujemy ją wszystkim marzycielom.
Gdy spotkałam cię w restauracji
Widać było, że nie jestem tu pierwszy raz
Spytałeś, na co mam ochotę?
Na film czy na drinka?
Zamów mi herbatę, a opowiem ci o
Marzeniach
Marzenia nic nie kosztują
Marzenia
Marzenia nic nie kosztują
Nie chcę żyć na czyjejś łasce
Przyjemność to prawda czy ułuda?
Robię coś, co jest rzadkością
Ludzie zatrzymują się i patrzą na mnie
A my idziemy dalej
I dalej marzymy
-Krok za krokiem -Idę dwie mile
-Spotkajmy się -Spotkajmy się przy bramce
Nigdy go nie spotkałam, nigdy go nie zapomnę
-Nie bój się marzyć -Choć przez chwilę
-Na marzeniach -Spędź wolną godzinę
Daj się ponieść i rozbłyśnij
Siedzę i patrzę na płynącą rzekę
Siedzę i patrzę jak auta mkną przed siebie
Wyobraź sobie coś swojego
Co możesz mieć i zatrzymać
Wybrukowałabym drogę złotem, żeby spełnić swoje
Marzenia
Marzenia nic nie kosztują
Marzenia
Marzenia nic nie kosztują
Terrell!
Czekają na ciebie.
Dzięki.
Już idę.
Hej, kochanie.
Daj czadu!
Wygląda dobrze.
Zawołasz ich?
Słuchajcie, mamy kran na jeden dzień, więc wykorzystajmy to.
W porządku?
Jak najlepszym.
Dziękujemy.
I jak, jesteście gotowi?
Sam nie wiem.
A ty?
Od dziecka.
No dobra.
Dobra.
Lecimy.
Ostatnie poprawki.
Wyszło świetnie.
Jesteście gotowi?
-Dziękujemy. -Wszystko gra.
Nagrywamy dźwięk.
Włączone.
Nagrywa się.
Cisza na planie, kręcimy.
Kamera.
Akcja.
Okej, playback.
Akcja, Evan i Gwiazdka.
Akcja, kran.
Gwiazdka w Hollywood
Napisy: Natalia Gawrońska