Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Idziemy na mecz koszykówki czy walki kogutów?
Mamy tu wszystko.
Okej.
Duży chłopak.
Leci.
Cofną się? Inaczej ich zmiecie.
Co powiedział?
Chce iść do NBA.
Dlatego tu jesteśmy.
Robi wrażenie.
Wielkolud do zdobywania punktów.
Mógłby dołączyć do składu.
Byłby naprawdę potężny, ale…
Muszę o coś spytać.
Mam tu napisane, że masz 22 lata.
- Tak. - To prawda? Masz 22 lata?
Tak, 22 lata.
Czyli jednak mówi po angielsku.
- Tak. - Okej.
Rozumiesz mnie? Nie wezmą cię do draftu,
jeśli masz więcej niż 22 lata.
Masz świadectwo urodzenia?
Był pożar.
A to kto?
Mój syn.
- Syn? - Tak.
Ile ma lat?
Dziesięć.
Dziesięć lat? Okej.
Co się działo z obroną?
Jarałeś przed meczem?
Tak? Trochę? Okej.
Obrona jest ważna w NBA.
Dobra. Okej.
Hej, ślicznotko.
- Gdzie jesteś? - W Grecji.
Kosztuję lokalnej kuchni. Pycha.
Kotku, to cię zabije.
Liczę na to.
Kocham cię. Niedługo wracam.
Hej, Bubba.
Tato, to, że nie kumam geometrii, to nie powód, by pisać do nauczyciela.
A może ty chcesz pograć w kosza?
Haas to tegoroczna sensacja w Niemczech.
Punktuje!
Wiesz, ilu łowców było tu już oglądać Haasa?
Chcielibyśmy go w Sixersach.
Embiid. Harris. Haas.
Dynastia.
Brzmi nieźle.
Czas lokalny to 7.42.
Osoby powracające witamy w domu.
- Hej, Stanley. - Hej.
Dobrze was widzieć.
- Z kim się spotykasz? - Co ty, tato.
- Nie masz nikogo? - Nie powiem ci.
- Sekundę. - Okej.
Cześć. wyglądasz na zmęczonego.
Leciałem przez noc.
Jak tam niemiecki Jordan?
Zaraz wszystkim powiem. Nie zostajesz?
Jestem umówiona. Nie spodobał ci się?
Kurde! No to powodzenia, Sugerman.
Proszę, zostań.
Okej. Cześć.
Punktuje z każdego dystansu.
Koszmar dla obrony.
Jest skuteczny jak Steph w Davidson.
- Przesadzasz. - Tak mówią statystyki.
Docowi spodoba się, jak podaje.
Nie widziałem jeszcze, by podawał.
Bo gra z miernotami. Musiał rzucać.
U nas się dostosuje.
Jest idealny.
Będzie gwiazdą w ciągu trzech lat.
Chcesz wygrać teraz czy za trzy lata?
Teraz.
W ataku jest niczego sobie, ale…
Co ci się w nim nie podoba?
Berlin często przegrywa.
A wygrali mecze, na których go nie było.
Lepiej im, jak siedzi na ławce.
Widziałeś raport efektywności?
Mamy je tutaj.
Dziękuję.
W Niemczech mówią, że to będzie drugi Dirk.
Dirk się przykładał, w przeciwieństwie.
Potrafi bronić na każdej pozycji.
Ma potencjał, ale nudzi się na boisku.
Byłem w Niemczech już cztery razy.
Nie stara się, spóźnia się przy zagrywkach.
Tylko narzeka na sędziów i drużynę.
Narzeka, bo chce wygrać.
Widzieliśmy jego taśmę.
Zmontowaną przez jego matkę.
A pamiętasz twoją taśmę Barganiego?
- Ale pocisnął. - Kurde.
Tato, on ma 19 lat, 210 wzrostu,
10-metrowy zasięg i talent do obrony.
Jak zobaczę go w barwach innej drużyny, to kogoś zabiję.
Spoko.
Słucham.
Wsiadaj.
Dobra.
Nie biorę Haasa.
Twój syn kogoś zabije.
Tak, może ciebie.
Nie powinieneś mu tak ulegać.
Nie uległem.
Nie chciałem marnować nam czasu.
Pamiętam, jak grałeś w Temple.
Drugi mecz sezonu, graliśmy z St. Joe.
Jeden zawodnik zdzielił Leona w kolana.
Marlon Daly. Że też to pamiętasz.
Pamiętam, jak pchnąłeś go w trybuny
i chciałeś prać się z całą drużyną.
Dlatego cię zatrudniłem. Byłeś nieustępliwy.
Rex, masz rację.
Powinienem był się postawić. To się już nie powtórzy.
Nie, nie powtórzy.
Carl, podjedź proszę od tyłu.
Po tym, jak kupiłem drużynę… Jeszcze cię tu nie było.
…dałem to biuro wujkowi Conniemu.
Pomagał nam, pracował każdego dnia.
Przepraszam, że nie dałem cię tu wcześniej.
Nie będziesz na ławce, ale tuż za nią.
Co ty na to?
Jak mogłeś posadzić wujka w tej szafie?
Dziękuję.
Czekałem całe życie, żeby zostać trenerem.
Chodź tu.
Nigdy nie ustępuj.
Tak jest.
Nigdy.
- Spójrz na te jagody. - Musisz poszerzyć kadr.
- Nikt już nie używa filtrów. - Nie zjem tego całego tortu.
Chyba już zjadłeś.
Ale miłe powitanie.
Ja też za wami tęskniłem.
- Hej, kotku. - Witaj z powrotem.
Co to za połowiczny uścisk? Od kiedy to się nie przytulamy?
Musisz być delikatniejszy. Twoja córka ma już piersi.
- To obrzydliwe. - Nie mów mi tego.
- Zostawcie to dla siebie. - Mogę iść dziś na cmentarz?
- Puszczają Martwe zło. - Uwielbiam ten film. Pewnie.
- Nie, nie może. - Nie, nie możesz. A czemu?
Bo nie dokończyła prezentacji z historii.
Dlaczego nie?
Nie wiem.
Okej, to zrobimy tak.
Możesz iść dzisiaj na film.
Ale cały weekend spędzisz z nosem w książce.
Do końca niedzieli masz mieć gotowego TED Talka.
- W porządku. - Dobra?
- Dobra. Kocham cię. - Dziękuję.
- Ja cię też. - Dalej mnie nie uściskasz?
Czemu to zrobiłeś?
Ucieszyłem się, że coś ją tak ekscytuje.
A teraz możemy zostać sami.
Myślisz, że ci się poszczęści po tym, jak odstawiłeś taki numer?
- Zapomnij. - Mam dobre wieści.
Może nawet zmienisz zdanie.
Patrzysz na…
No, jeszcze nie patrzysz, ale wkrótce będziesz patrzeć
na nowego asystenta trenera
drużyny Philadelphia 76ers.
Dzięki za wszystko.
Stanley.
- Tak jest! - Udało się.
„Śmigaj pod kosz! Rusz się! Rusz tyłek!”
Zobacz.
Dr. J potrafił zrobić wsad jeszcze w wieku 63 lat.
Nieźle, co?
Tak, ale odłóż telefon, jak prowadzisz.
Racja.
Ale patrz, jak skacze. Był niepowtarzalny.
Spoko.
Jak ci idzie w szkole?
W porządku.
A co myślisz o studiach?
Chcesz iść na uniwersytet?
Mówiliśmy o szkole filmowej.
Jest tyle chętnych do filmówki.
Wezmą kogoś innego.
Inni mnie nie interesują.
Interesujesz mnie ty.
Dasz sobie radę.
Rób to, co kochasz.
A ty kochałeś bycie z dala od domu?
To z tego wyciągnęłaś?
Pewnie, że nie lubiłem być z dala od domu.
Ale jako trener będę z wami o wiele częściej.
Popracujemy nad twoimi stopniami.
Okej.
Kocham cię. Pa.
Baw się dobrze.
Cześć! Będzie super!
A je to już uściskasz, co?
- Pięknie. - Idziemy.
Znam was od przedszkola. Nawet się nie przywitacie?
Pa, tato!
Dobry wieczór. Tutaj Anthony Gargano.
Otrzymaliśmy bardzo smutne wieści.
Właśnie to potwierdzono.
Trudno mi to powiedzieć.
Rex Merrick,
nasz ukochany Rex,
Właściciel Sixersów, zmarł dzisiejszej nocy.
Nie wiem, co powiedzieć.
Był wielkim człowiekiem.
Był jednym z nas.
Dorastał w biedzie w Altoonie, w Pensylwanii.
Był jak każdy w tym mieście.
Zapracował na bogactwo,
ale nigdy się od nas nie odsunął.
Straciliśmy dziś wielkiego człowieka.
To dla ciebie, Rex.
Nie mogę odebrać.
Zostaw wiadomość, oddzwonię.
- Leon. - Hej.
- Julius. - Hej.
Rex cię kochał.
Dzięki. Nie mogę w to uwierzyć.
Właśnie pokazywałem córce twoje nagranie.
Tyle przyjemnych wspomnień.
- Nie pozwólmy im zapomnieć. - Nie.
Dam wam pogadać.
Trzymaj się. Dzięki.
Hej, miły gest z tym garniturem.
Kurczę, nie mogę w to uwierzyć.
Gdybyś czegoś potrzebował, zadzwoń.
Idę się przywitać. Dziękuję.
- Kocham cię, stary. - Ja cię też.
Pogadajmy niedługo.
Chciałbym móc powiedzieć coś oprócz „przykro mi”.
To za mało.
Słyszałam, że siadasz na ławce.
Biuro wujka Conniego.
Tata tak się cieszył.
„Potrzeba nam iskry, Katherine”.
Kurczę, ten twój ojciec.
Wspominał mi o tym lata temu,
ale biorąc pod uwagę moją przeszłość… Wolał o tym zapomnieć.
Nigdy by o tobie nie zapomniał.
Mój brat przejmie drużynę.
Zostawiasz nas?
Zostanę w radzie, ale codzienne operacje zostawiam Vinowi.
- Za twojego ojca. - Za Rexa!
Zależy mu na tym.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
STANLEY SUGERMAN ASYSTENT TRENERA
Haas, przyciśnij go. Ma za łatwo.
Dalej, Haas!
Nie prostuj tak ręki.
Dociśnij go przedramieniem.
Mocno. Ty decydujesz, gdzie ma być.
- Jak Jrue Holiday. - Wyciągnij go ze strefy komfortu.
Nie rozumiem. Wyspałeś się?
- Działaj zawczasu. - Jeszcze raz.
- Już? - Okej.
- Haas, działaj! - Nie dopuszczaj go.
Ma z tobą za łatwo!
Skup się.
- Jeszcze raz! - Haas, działaj.
Stan!
Masz chwilę?
Teraz?
- Tak. - Dobra.
Jak mu idzie?
Pracujemy nad nim.
Jest młody, ale pomożemy mu.
- Nawaliłem. Niepotrzebnie go wziąłem. - Tego bym nie powiedział.
Nie w twarz.
W twarz bym powiedział.
Mój ojciec cenił twoją szczerość.
Pracuję nad tym, serio.
- Spoko. - Mam jedno zadanie.
Zmaksymalizowanie naszych szans na zdobycie mistrzostwa NBA.
Do diabła z krytykantami.
Zgadzam się.
Cieszę się.
W przyszłym roku mamy wczesny wybór w drafcie.
Mistrzostwo wymaga poświęceń. Manu wstaje z ławki.
Polegam na tobie.
Jesteś dobrym trenerem,
ale niezastąpionym łowcą talentów.
Nie chcę już wyjeżdżać. Nidy nie chciałem.
To nie jest prośba.
Od dziewięciu lat nie było mnie na urodzinach córki.
Stan.
Znajdź mi brakujący element, to wrócisz do trenowania.
To co zrobisz?
A co mogę?
Zadzwoń do nich i powiedz:
„Wsadźcie sobie w dupę te pięciogwiazdkowe hotele”.
Nie potrzebujesz tego.
To nie takie proste.
Jak taka piękna kobieta może mieć tak okropne stopy?
Co to jest to żółte?
Odcisk od ćwiczeń. Pamiętasz, co to ćwiczenia?
Więc zrezygnujesz ze swoich marzeń?
Po pięćdziesiątce nie ma marzeń.
Są koszmary i egzema.
Jedyny facet, który wiedział, na co mnie stać, zmarł.
Witamy na hiszpańskiej Majorce.
Lokalna temperatura to 30 stopni Celsjusza.
Ej, Duet. Słyszałem, że znów jesteś w terenie.
Jestem z klientem w Hiszpanii. Umówmy się na śniadanie.
Spójrz na ten basen.
Nie mogę.
- Możesz. - Będę miał tylko kłopoty.
- Jedno spojrzenie. - Nie.
- Teresa skopałaby mi tyłek. - Tylko raz.
Raz wkurzyła się na mnie za manekina Victoria’s Secret.
Chcę o czymś z tobą pogadać.
Okej.
Pracuj ze mną jako agent.
Jest wolne miejsce. Partnerzy są za.
Jako agent nie miałbym okazji do rozwoju. Wciąż chcę zostać trenerem.
A w Filadelfii się rozwijasz?
Przynajmniej jestem w lidze.
Vin przyszedł do mnie pogadać o Zeke’u.
O Zeke’u? Nie mamy na niego szans.
Mógłby dać za niego Embiida i wybór w drafcie.
Ten idiota chce wymienić się za Embiida?
Nikt nie jest bezpieczny.
Vin chce ukształtować pod siebie drużynę.
Przemyśl moją ofertę.
Dzięki, doceniam troskę.
Zawsze.
Ale proszę, spójrz na te cycuszki.
Możesz mnie obwinić.
No dobra.
- To są moje cycuszki. - Jasne.
W sumie to widać.
Jestem dwie kanapki od takich cycków.
Kiedy zdjęli go z listy kontuzjowanych?
Garza ma spuchnięte kolano. Nie zagra.
To co ja tu robię?
- Nie chcesz pogadać z trenerem? - A co on mi powie?
Mogę tu gdzieś porzucać sobie do kosza?
Nie dadzą mi rady.
Ja go wezmę.
- Mam go. - Z nikim nie dasz rady!
Remis. Następny punkt wygrywa.
Ma szansę.
- Jak się nazywa ten duży? - Nie wiem.
To był faul.
Oddawaj kasę.
- Ja wygrałem. - Nie.
Gdzie moja kasa?
Jaka twoja?
Co się gapisz?
Wiesz, kim jestem?
Jesteś nikim.
Śmieć.
Pajac.
Zasraniec.
Faulowałeś cały mecz.
- Gramy jeden na jednego. - W tych butach?
Dwadzieścia euro za trzy rzuty.
Nawet nie trafi w obręcz.
Nie zgadzaj się.
Chce cię wykiwać.
Boi się.
Pierwszy.
Cholera.
I po ptakach.
Cholera.
Nie biegałem tak od 30 lat.
Czekam tylko, aż pęknie mi ścięgno.
Uno momento.
Mam pomysł.
Naprawdę jesteś budowlańcem, czy to część przekrętu?
Nie mogłem oderwać od ciebie oczu.
Zajarałem się Marzyłem o kimś takim jak ty.
Co? Czy to zabrzmiało sprośnie?
Ja nie…
To nie tak.
Chodziło o to, że jesteś świetnym koszykarzem.
Co za mną leziesz, pojebie?
Mówisz po angielsku.
Jestem łowcą talentów Sixersów.
Znasz tę drużynę? Iverson, Berkeley.
Nazwała mnie dziadkiem?
Tak, jestem stary. To zabawne.
To twoja córka? Moja jest starsza…
Nie chce ze mną gadać.
Mam pomysł.
Zadzwonię… Nie wiem, która tam jest godzina.
Boże, byle tylko odebrał.
Proszę.
Odbierz.
Cholera.
Halo.
Hej, Sznycel, jestem w Hiszpanii. Chcę ci kogoś przedstawić.
Dirk Nowitzki. Widzisz?
Jak tam w domu spokojnej starości? Wciąż opychasz się budyniem?
Kim jesteś? Skąd masz mój numer?
Dobra, należało mi się.
Nie wiem, kim jesteś, ale nigdy nie widziałem tego gościa.
Weź, bo zaczyna ci wierzyć.
Pomóż mi.
Tylko żartowałem.
Stan to prawdziwa legenda.
Jak się nazywasz?
Bo. Bo Cruz.
Gdzie grasz, Bo Cruz?
Nigdzie, pracuję na budowie.
Już niedługo, jeśli Stan dzwoni w twojej sprawie.
Widzisz?
Dziękuję, Dirk.
Pozdrów babcię.
Babcia zmarła.
No tak, już mi mówiłeś. Przepraszam.
NBA liczy 450 zawodników.
Kolejna setka czeka na rekrutację.
Szukam doskonałych zawodników z całego świata.
Jestem w tym dobry, a o tobie nie słyszałem.
Więc opowiedz mi swoją historię.
Był silnym dzieckiem.
Mamo, nie.
Dobrze, zacznijmy od samego początku.
Był przesłodki. Gdy miał 10 lat, trener zachęcił go do koszykówki.
Ale klub chciał, żeby grał w piłkę nożną.
Trener był mądry.
Piłka nożna jest okropna.
Grał w koszykówkę ze starszymi dziećmi, gdy był jeszcze mały.
Miał wielkie dłonie.
Dokuczali mu.
Ten film z kosmitą i chłopcem…
„Dzwoni do domu”.
E.T.
Tak.
Wredni chłopcy.
Choć rzeczywiście wyglądał jak kosmita.
Nie wątpię.
Gra każdego dnia.
Gdy jego ojciec…
No…
już go z nami nie ma.
Przykro mi.
- Utrata ojca… - On żyje.
Mieszka w Portugalii z dziwką.
Co? Ona już to wie.
Gdy ojciec odszedł…
Mój silny dąb.
Grał w koszykówkę, żeby o nim nie myśleć.
Zaproszono go do klubu w Ameryce, gdy miał 15 lat,
ale nim wyjechał, matka Lucii zaszła w ciążę.
Został tu dla Lucii.
Rozumiem.
Podzwonię po ludziach.
Zobaczymy, jak grasz z kimś na swoim poziomie.
Mam pracę.
Ile masz lat?
Dwadzieścia dwa.
Koszykarze starzeją się jak psy.
Nie możemy zwlekać.
Ile mu zapłacicie?
Za przyjazd do Philly? Minimum ligi.
Jak jest taki dobry, to powinien dostać maksimum.
Tak.
Ale każdy kontrakt z NBA to maksimum.
Ile wynosi minimum?
Minimalne wynagrodzenie w NBA wynosi 900 000 dolarów.
Weźmie chorobowe.
Dobra. Rano wyślę ci szczegóły.
Miło było poznać.
Bo Cruz. Świetne nazwisko.
- Jak tam, Stanley? Stresujesz się? - Nie.
Nie, po prostu się cieszę.
Kiedy będzie ten twój zawodnik?
Nie wiem. Autobus musiał się spóźnić.
Nie ma auta.
W samą porę.
Jest.
Pocisk „Cruz Missile”.
- Co?
Co? Nie podoba ci się ksywka?
Nie? Wymyślę coś innego.
Przedstawiam ci trenera Scariolo.
Z kadry Hiszpanii.
Bo Cruz. Felipe. Alex.
Zgodzili się, żebyś dziś z nimi zagrał.
Willie! Jose! Pierre! Bo Cruz.
Załóż buty.
Rozciągnij się. Pogramy sobie.
Chcesz spróbować?
Willy, wylatujesz z drużyny.
Załóż buty. Ostrożnie.
- Potrafi skakać. - Pewnie.
Dasz wiarę?
Trafił 44 z 50 rzutów!
Jest niesamowity!
Widziałeś trening?
Pewnie! Robi wrażenie.
Ale trzeba uwzględnić inne rzeczy.
Charakter, mentalność, gra w zespole.
Gadam jak ty.
Vin, ten dzieciak to potwór.
To jednorożec, mityczne stworzenie.
Nie grał w żadnej lidze od ośmiu lat.
Nie bez powodu.
- Zobaczmy, jak poradzi sobie w G League. - Sam se graj w G League!
Posłuchaj, Vin.
Nikt o nim nie wie!
Jak go zobaczysz, oszalejesz.
Daję słowo. Musisz zobaczyć go na żywo.
Zapomnij, Stan.
Jestem niezastąpiony.
Wartościowy. Prawda?
Powiedziałeś, żebym znalazł brakujący element.
No to znalazłem ci go za darmo,
a ty co?
Płacę ci za znajdywanie zawodników, nie za mówienie, co z nimi robić.
Płacisz?
Masz coś do powiedzenia?
Nie rozumiem.
Wszystko gra. Tylko nie mają teraz dla ciebie miejsca.
Ale spodobałeś im się.
A jeśli miejsce się nie zwolni,
zgłosimy cię do draftu.
Po prostu zagraj tak, jak wczoraj, na meczu pokazowym.
Ale zapłacą mi za przyjazd?
Pewnie.
Może nie za jednym razem, ale tak.
- Obiecuję. - Okej.
Ośmiogodzinny lot wykończy takiego olbrzyma jak ty.
Weź moje miejsce.
- Serio? - Tak, żaden problem.
Mówi państwa kapitan.
Witam na pokładzie lotu 718.
Znajdujemy się na wysokości 10 000 metrów.
Czeka nas spokojny lot.
Powiadomimy państwa, przed lądowaniem w Filadelfii.
Stanley.
- Tak? - Patrz, co mam?
Jasne.
Ciepłe.
W porządku.
Chcesz trochę?
Nie chcę robić tu zamieszania.
Spoko. Dzięki.
- Weź gryza. - Nie…
Staram się oprzeć.
Naprawdę dobre.
Dobra, dawaj. Dzięki.
ODPRAWA CELNA
Następny.
Nie wie pan?
Momencik.
Proszę za mną.
Hej, on jest ze mną!
Przepraszam!
On jest ze mną.
Oscar, co się stało?
Zgarnęli go za napaść kwalifikowaną.
Pięć lat temu mocno kogoś pobił.
Jezu!
Musi być ostrożny.
Jeśli choćby przejedzie znak stopu, mogą odebrać mu wizę.
W porządku.
Chcesz dać go do draftu?
Tak, spodobał się nam.
Ale powinienem był o tym wiedzieć.
Nie chcę, żeby drużyna przez to ucierpiała.
Niech to zostanie między nami.
- Ja pokryję koszty. - Żaden problem.
Skup się na mistrzostwie.
Pewnie. Dzięki, Oscar.
Chcesz mi jeszcze o czymś powiedzieć?
Każdy ma jakiś syf z przeszłości,
ale nie powinieneś był ukrywać, że byłeś karany.
Od teraz żadnych tajemnic, dobra?
No nic. Jedziemy dalej.
To dla ciebie.
Także do połączeń międzynarodowych.
Możesz rozmawiać z córką.
Dzięki.
Pokochasz Filadelfię. Mamy najlepszych kibiców na świecie.
W sumie to najgorszych, ale dlatego są najlepsi.
- Jest w tym hotelu całkiem sam? - Tak.
Chciał zadzwonić do córki. Dałem mu pieniądze.
To kiedy zabierasz tego… Jak on się nazywa?
Bo Cruz.
Kiedy zabierasz Bo na trening z drużyną?
Jeszcze nie wiem, czy chcę mu go dać.
Nie chcę wystawić młodego do wiatru.
Co?
Sixersi nie wiedzą, że go zgarnąłeś.
Nie kumasz. Ten chłopak jest jak dziecko Scottiego Pippena i wilka.
Czyli że co, jest mocno owłosiony?
Kiedy ten dzieciak się ogarnie, będzie w pierwszej dziesiątce ligi.
- To ważne, kto go znalazł. - Vince cię za to nie zwolni?
Mówię ci, ten chłopak jest wyjątkowy.
Okej.
Mówisz o serze czy o wszystkim?
Tak?
Nie powinnaś mi tego dawać.
Dużego już tu nie ma.
A gdzie jest?
Skręć w prawo na trzynastej.
Co ty robisz?
Bądź ostrożny!
Dobra, wystarczy.
Bierz kasę i chodź.
Nie przyjechaliśmy tu po drobniaki.
Czemu nie?
Chodź.
Boże.
- Czemu? - Hej, Stanley.
Jadłeś kiedyś w Ishkabibbles?
Tak, ale zamówiłeś pięć kanapek.
Ale każda jest inna.
I wziąłeś tylko po gryzie.
Tak, żeby nie przytyć.
Czemu tak na mnie spojrzałeś?
- Co ty, to nie tak. - Okej.
Coś ty kurwa zrobił z minibarkiem?
Sixersi zapłacą. Spoko.
Dobra, ale nie je się Pringlesów za 9 dolarów.
Trzeba mieć zasady.
Zjadłem tylko jednego. Nie są takie dobre.
To wciąż 9 dolarów! Nie liczą od czipsa.
Okej, nieważne.
Mam dobre wieści.
- Mój kumpel, Leon Rich… - Z Timberwolves?
Graliśmy razem na studiach. Teraz pracuje jako agent.
Przyjechał ze swoimi chłopakami na mecz.
- Co to za chłopaki? - To jeszcze studenci.
Chcą dostać się do draftu NBA.
To mecz treningowy, ale o poważną stawkę.
Czyli to mecz kwalifikacyjny?
Nie, pokazowy.
To tylko jeden z etapów procesu.
Chodzi o to, żeby pozwolić wam zabłysnąć.
Więc po prostu wyjdziesz na boisko i zabłyśniesz.
Okej.
GOSPODARZE - GOŚCIE
Siema.
Stanley!
Chodź tu.
Hej, Matisse.
- Kyle. - Siema.
Bo, to jest Vin Merrick.
Współwłaściciel Sixersów. Rządzi całą drużyną.
A to Leon Rich, rządzi całym światem.
Duet dużo nam o tobie opowiadał.
Tak, Bo Cruz, dużo o tobie słyszeliśmy.
Od Stanleya
i naszego adwokata Oscara Moralesa, który poznał cię na lotnisku.
Tak, poznali się.
Przygotuj się do gry.
- Jestem twoim fanem. - Dzięki.
- Skąd wiesz, że mówił do ciebie? - Co ty.
Musiałem go tu przyprowadzić.
Przekonasz się, jak zacznie grać.
Powodzenia.
Dzięki.
Panowie.
Co robi tu Kermit Wilts? Ma zapewnione drugie miejsce w drafcie.
Myśli, że należy mu się pierwsze.
Potrafi rzucać z dowolnego miejsca. Siedź na nim.
Nie pozwól, żeby się rozkręcił.
Jest tu, żeby się popisywać. Wykorzystaj to.
Jak dasz sobie radę z Kermitem Wiltsem, wszystko się dla ciebie zmieni.
Dasz radę.
Jazda.
Powodzenia.
- Jak się nazywasz? - Bo.
Bo. Podoba mi się. Silny Bo.
Dajmy im przedstawienie, co?
Skąd jesteś?
Z Hiszpanii.
Zajebiście.
Macie tam walki byków, co?
To słuchaj.
Ty jesteś bykiem,
a ja tym typem z peleryną, którego nie dasz rady dogonić.
Gramy.
Bierz go.
Siedź na nim.
Dobrze!
No, zrób coś.
Tak jest!
- Kto to? - Stan go znalazł.
Bystrzak.
Witaj w Ameryce!
Daj piłkę.
- Zjeżdżaj. - Nie potrzebuję pomocy.
Tak! Dobrze!
Podoba mi się.
- To będzie dobre. - Tak.
Ma zasięg, ale potrafi go kontrolować?
Piękny blok!
Dobra obrona.
Gap się tak, a dostaniesz zeza. Chcesz mnie zatrzymać?
Dzieciak Stana dostał nauczkę.
Suń się. Nie podchodź.
Jest jak żyrafa na wrotkach.
Nie daj się zbić z tropu.
Bierz go, Mike.
Nikogo w taki sposób nie zablokujesz.
Ale jesteś powolny.
Usiądź na chwilę.
- Nie. - Odetchnij.
Posłuchaj tatusia!
Leci cegła.
Siadł mu na psychice.
Ta gra jest dla niego za szybka.
Nie daje rady.
- Nie wezmą go. - Dobra, młody!
Olé, dziwko.
Kurde!
Miał parę dobrych akcji.
Nie był sobą. Stać go na więcej.
To moja wina. Pospieszyłem się.
Pamiętasz, jak na pierwszym roku graliśmy z Gonzagą?
Kryłem Johna Stocktona. Ostrzegałeś mnie przed nim.
Zlekceważyłem go, bo wyglądał jak jakiś gryzipiórek.
I w końcu zdobył 20 punktów i 20 asyst. Nawet nie chcieliście na mnie spojrzeć.
- Pamiętam. - A pamiętasz, żebym potem tak grał?
Nie, bo już nigdy nie chciałem się tak poczuć.
Więc to był dobry wieczór.
Nic dzisiaj nie było dobre.
Niezły typ.
Skoczymy coś zjeść?
Mam samolot.
Stan, płacisz rachunek za Hiszpana. Nie jestem zainteresowany.
Czas wracać w teren i szukać dalej.
Znów przegapisz urodziny córeczki.
Ale wyślemy jej jakiś prezent.
Nie prosiłem, byś płacił za niego rachunki.
Szczerze, to nie interesuje mnie praca dla jakiejś rozpieszczonej pizdy.
Wiesz co?
Pierdolę te twoje pięciogwiazdkowe hotele.
Odchodzę!
- To Stanley z nami nie idzie? - A szkoda.
Wie, jak spierdolić sobie życie.
Kolejna zła decyzja.
Combine za sześć tygodni.
Załatwisz mu miejsce?
Spróbuję.
Nie przypraw się o zawał.
Wracam do domu?
A chcesz tego?
Chcesz się poddać po jednym złym dniu?
Nie, ale jestem do dupy.
Kochasz tę grę?
Kochasz ją całym sercem?
Bo jeśli nie,
to dajmy sobie spokój.
Nie ma co otwierać tych drzwi, zatrzasną je nam przed nosem.
Ja kocham tę grę. Żyję tą grą.
I znajdzie się tysiąc chętnych, którzy mają na jej punkcie obsesję.
Obsesja bije talent.
Talentu ci nie brakuje, ale czy masz obsesję?
Czy myślisz tylko o tym?
Musisz zmierzyć się z samym sobą.
Kiedy grasz, musisz myśleć, że jesteś najlepszy na boisku.
Choćbyś grał z LeBronem.
Więc pytam jeszcze raz.
Kochasz tę grę?
Tak.
Co to, mruczenie małego kotka?
Nie słyszałem.
Chcesz być w NBA?
Tak!
No to zadbajmy o to.
Nigdy nie ustępuj.
Halo.
Buenos dias, Bo Cruz. Jestem przed hotelem.
Jest 4.10.
Bierz graty i złaź.
Kobe wstawał o 4.00, żeby zacząć trening przed wszystkimi.
Mam coś dla ciebie.
Buty Kobego.
Tak, w ramach inspiracji.
Do roboty.
Combine za półtora miesiąca. Poleci w telewizji.
Zobaczy cię cały świat.
Musisz być gotowy.
Widzisz to wzgórze?
Przeciętny kolarz wjeżdża na szczyt w dwie minuty.
Będziemy przyjeżdżać tu codziennie, aż wbiegniesz na górę w minutę 45.
- Kurde. - Tak.
Trzy, dwa, jeden!
Jazda! Rusz się!
Dobrze!
Tak jest!
I to mi się podoba!
Ciśnij!
Pracuj rękami!
Co ty? Nie zatrzymuj się!
Aż na szczyt.
Oj, długo tu pobędziemy. Jazda!
Dalej! Masz to w sobie!
Ciśnij, zanim wjadę ci w pięty!
No nie!
Dobra. Czas.
Nie wiedziałem, że można nabić tyle na stoperze.
Poważnie.
Jak moja córka uczyła się chodzić, weszła szybciej niż ty.
Wsiadaj.
Przed nami sporo roboty.
Zapocisz mi furę.
No dobra.
Bo!
Cześć.
To moja córka, Alex. Alex, to Bo.
Miło cię poznać.
- Cześć. - Sfilmuje nas.
Gotowa?
Alex.
- Tak. - Dobra.
Nigdy jej takiej nie widziałem.
Dobra.
Alex, nagraj to.
Kontakt! Nie daj się zatrzymać!
Szarżuj! Ciśnij!
I dokończ!
No dobra. Sędziowie nie oszczędzają nowych w lidze.
Co, potrzebujesz pomocy? Spadaj.
Nagraj tę jego smutną minę.
Ciśnij aż do końca. Jazda.
Tak, skul ramiona. Dobrze!
Tak, przyjąłeś kontakt.
Musisz się przez niego przedrzeć.
Alex, masz to?
Okej, coraz lepiej.
Przedrzyj się. Aż do końca!
Dokończ!
I tak się to robi.
Co? Kręciłaś mnie?
Skup się na gwieździe!
Po prostu jest głodny.
Co takiego? Żartuje z mojej tuszy?
Co to za kurczak?
To dla mojej córki, Lucii.
Nazywamy ją Pollito, „kurczaczek”.
To tatuaże dla mojej mamy i córki.
Są dla mnie wszystkim.
A twój tata?
Te są dla niego.
- Nie myśl, reaguj! - Dała radę.
Radzi sobie z kamerą.
Ale mogła sobie darować te napisy.
To nie Europa, liczy się szybkość!
W ataku trzeba mieć talent, w obronie trzeba mieć jaja.
Skończy z tym!
Będzie szybko! Jazda!
- Zatrzymał go! - Tak jest!
Jak byś siebie ocenił?
Zdobyli parę punktów, ale raczej poszło dobrze.
Trzech gości nacierało na ciebie przez pięć minut
i zdobyli tylko parę punktów. Zmiażdżyłeś ich.
Twoją jedyną przeszkodą jest ten wielki mózg.
Jesteś wrażliwy. Rozumiem, sam jestem.
Płakałem na Titanicu. Ale ja nie gram w NBA.
Nie możesz być miękki.
- Nie jestem. - Proszę cię!
Kermit, facet nazwany po żabie, powiedział ci coś niemiłego,
a ty chciałeś wziąć piłkę i pobiec do domu.
Nabrał mnie. To się nie powtórzy.
- Nie obraził cię? - Nie.
- Kermit. - No dobra.
Może sam przesadzam.
Rzucaj za trzy. Po każdym pudle wbiegasz na trybuny.
Nieźle.
- Twoja stara to dziwka. - Co?
No co?
- Co to było? - To tylko słowa.
To nie w porządku.
Co tak stoisz? Biegasz.
Wiesz, co nie jest w porządku? Jak dorosły facet tak szybko się obraża.
Wszyscy na boisku będą próbować wejść ci na psychikę.
Musisz być jak góra lodowa.
Silny, gotowy rozbić okręt.
Jak grałem na studiach, obrażali mnie przy każdym rzucie.
Mówili, że jestem niski, powolny, gruby. Wiesz, co zrobiłem?
No co?
Zacząłem podawać, bo nie potrafiłem rzucać.
Ale ty nie chcesz mojej kariery. Chcesz być Bo Cruz,
gwiazda z galerii sław.
To do dzieła.
Twój pot śmierdzi szczochem.
Dobrze.
Syn tysiąca dziwek.
Poduczyłeś się hiszpańskiego.
Tak, żeby móc cię obrażać.
Ryba cię ruchała, debilu.
Super.
Dobrze.
Twoja mam nie jest dziwką.
Dziękuję.
Dziwkom płacą. Ona daje za darmo.
Co?
No co? Trzeba cię znieczulić!
Spadaj!
Dobrze pachnie.
Co to?
Pringlesy za 200 dolarów?
To posiłki na tydzień.
Niech opłucze pojemniki, jak zje.
I powiedz mu, że w internecie jest porno za darmo.
Płaci za pornosy?
I kim jest Paula Serrano?
Co tydzień przelewasz jej 500.
„Paola”. To matka Bo.
Ledwie wiążą koniec z końcem. Musiałem pomóc.
Ma córkę na utrzymaniu.
Sam masz córkę na utrzymaniu.
No tak.
Powiedz mu, żeby wyluzował z Pringlesami.
Przynajmniej póki Sixersi nie zaczną za niego płacić.
Właśnie chciałem z tobą o tym pogadać.
Będzie dobrze. Nie martw się.
Niby czemu miałabym się martwić?
Ty tylko nie masz pracy i wydajesz kasę na jakiegoś obcego faceta.
- To inwestycja. - Nie mamy kasy.
- Mówiłaś, bym odszedł. - Nie sądziłam, że posłuchasz.
- Zaczynam się stresować. - A ja nie. Wiem, co robię.
Jasne, dobra.
Pobudka, żołnierzu!
Przykro mi.
Okej
Czego chcesz?
- Jest 3.30 - Zostały dwa tygodnie.
Trzeba podkręcić tempo.
Co to ma być? Coś nie tak?
- Mówiłem, biorę tylko gryza. - To stek za 40 dolarów.
Marnujesz 39 dolarów. No nie.
To dla ciebie.
- Co to? - Posiłki na tydzień.
Żona zrobiła. Są zdrowe, możesz jeść w całości.
Księgowi się czepiają. Koniec obsługi hotelowej.
- Przepraszam… - W porządku.
Chcieliby również, żebyś skończył z pornosami.
Z pornosami?
To nie ja.
To kto?
Dobra, to ja. Kurwa.
Bądź na dole za pięć minut.
Będzie fajnie, skopię ci dziś tyłek.
Nie wal konia przed treningiem.
Okej.
Co stało ci się w dłoń?
W dłoń?
Wypadek samochodowy. Dawno temu. Nie przeciągaj.
Biegnij.
- Nic, tylko biegam. - Jazda.
Okej.
Musisz poprawić natarcie i odwrót.
Kładziesz pachołka i uciekasz, zanim na ciebie poleci.
Wiem, to ciężkie.
Wyżej kolana!
Jazda!
Okej, bierzemy oponę.
Musisz popracować nad precyzją przy rzucaniu.
Rzucaj do opony. Bez namysłu.
Jazda.
Nisko. Żwawo.
Dobrze, prawdziwy sportowiec. I wracamy.
Jazda!
Dwa, dwadzieścia dwa.
Ty kontra ty. I ty kopie ci tyłek.
Rusz się!
Dalej!
Pokaż, co potrafisz. Nisko!
Dłonie i stopy razem.
Za dużo myślisz. Dalej!
Poniżej pięciu. Dalej!
Mocno!
Biegasz.
Tak, ognia!
- Dalej. - Spierdalaj z drogi!
Dogoń tego fiuta!
Damy radę.
Kiepski rzut.
Ale liczy się już tylko następny i następny.
Tak jest.
Patrz, jak eksploduje. Powtórz to.
Właśnie tak.
Pracuj nadgarstkiem. Niżej biodra.
Poczuj ogień!
Nacieraj! Tak!
Mocniej! Szarżuj!
Coraz lepiej, ale trzeba powtórzyć.
Nie musisz odstawiać tak delikatnie.
Spoko.
Jeszcze raz.
Do końca! Jeszcze nie skończyłeś!
Podanie! Dalej!
Dobra. Odsapnij.
Kończy ci się energia!
Co mu powiesz?
Nic. Sam to sobie powie.
Spokojnie.
Dalej!
Dobra, i znowu.
Nie zatrzymuj się!
Jazda!
Rzucaj. Dalej. Bez myślenia.
Jazda.
Rzucaj. Dokończ.
Nieźle. I zmiana. Coraz lepiej.
- Już prawie. - Dobrze!
- Blisko. - Dalej.
Lepiej niż wczoraj.
Dobrze ci dziś idzie, cabrón!
Dobry gracz wie, gdzie jest na boisku. Wielki gracz wie, gdzie są wszyscy.
Bierz go. Tak!
Czerwony. Do mnie. Musisz być szybszy.
Dobrze, stary!
Dobra, Bo.
Musisz być nisko. Równowaga.
I atak!
Krok w tył! I dokończ!
- Dobrze. - Zawsze nisko.
Nisko. Nie daj się presji. Jazda.
Stać cię na więcej. Mocno.
Dobrze.
- Tak, śmiało! - Tak jest!
Nie zatrzymuj się! Do końca!
Bo!
Dwie minuty i sekunda.
Coraz lepiej!
Jesteśmy na dobrym torze.
Dalej!
Kurde, wali, jakby ktoś nasrał ci do ryja.
Nic go nie rusza.
I to mi się podoba.
Zaraz cię dogonię!
Ale się boi!
Nie zatrzymuj się. To dla ciebie nic.
I o to mi chodzi.
Tak jest!
Wiesz, jak to uwielbiam.
Ciężka praca.
Widziałem to w tobie od początku.
Daleko zajdziesz.
- Zajdziemy razem. - Razem.
Dobrze. Naokoło.
Kto jest wolny? Teraz!
Okej i do tyłu. Dobrze.
Czasem nie ma nikogo wolnego.
Musisz poczekać.
Rozkręciłeś się!
Bo Cruz naciera!
Musisz podawać.
Dobrze. I ostatni.
Ciśnij! Wyższy bieg!
Jazda!
Kryje cię Jimmy Butler. Co teraz?
Robimy to, bo nikt inny tego nie robi.
- Tak. Odwrót. Podanie. - Dalej.
- Dokończ. - Dobrze. Podaj!
Pilnuj zegara. Znajdź zawodnika!
Tak! Rzucaj!
Dobry czas! Dalej!
Z prawej! Skop mu tyłek!
Zostaw go w tyle!
Ciśnij!
Tak! Nic tu po tobie!
Teraz się uda!
Tak jest!
Minuta czterdzieści cztery! Tak!
Cruz Missile!
Wiem, że ci się podoba.
Ale pędzi!
Tak jest!
Stanley!
Udało się nam!
Tak! Rocky!
- Tak! - Pięknie!
LEON ZAŁATWIŁEŚ MU MIEJSCE?
ROZPIERDOLI ICH TAM!
Daj dzieciakowi więcej masła.
Poszła prawie cała kostka.
Jak ci się podoba ksywka Cruz Missile?
Cruz Missile?
- Jemu się nie podoba. - Głupia.
Mówi, że jest głupia.
To niegrzeczne.
Masz zdjęcia Lucii?
Tęsknię za nią.
Ma twoje oczy.
Tak. Piękne oczy.
Spokojnie.
Pierwszy raz jesteś tak długo z dala od niej?
Pierwszy raz w ogóle.
Pierwszy raz. Boże.
Jak go pani poznała?
- Pyta, jak ci się tak poszczęściło. - Dobra, opowiem.
Byłam w drużynie lekkoatletów.
Mieliśmy zawody w Virginia Tech.
W tym samym czasie faceci grali w kosza.
Niestety zepsuł się nam autobus.
- Więc… - Zapłaciłem kierowcy.
Musieliśmy prosić ich o podwózkę.
Stanley siedział koło mnie trzy godziny
i słowem się nie odezwał.
Myślałem, że nie chce ze mną gadać.
W końcu, gdy wszyscy wychodzili za autokaru, powiedział głośno:
„Kiedyś będziesz moją żoną, a nasze dzieci będą świetnymi sportowcami!”.
Naprawdę to powiedziałeś?
Tak. I udało się.
Jesteśmy i ślubie, a dziecko… No, sportowcem to nie jest.
- No co ty? - Ale…
- Nie gra nawet w badmintona. - Okej.
- Przewraca się, grając w warcaby. - Boże.
Boże!
To wtedy grałeś w Temple?
Tak. Skąd o tym wiedziałeś?
Co ty. Poszedłeś za mną do domu, zaoferowałeś mi wielką kasę.
Myślałeś, że nie sprawdzę cię w necie?
Numer 22, Duet.
- Widzę, że ktoś odrobił lekcje. - Stan potrafi grać.
- Naprawdę sobie radzi. - Co ty.
Tylko kontuzja go zatrzymała.
Kto chce kawy? Zaparzę.
Dla mnie po hiszpańsku.
Dobra, skoczę szybko do Hiszpanii.
Leon, dzięki, że się odzywasz.
Przykro mi. Lista już pełna.
Jak to? Mówiłeś, że to załatwisz.
Powinieneś był mnie uprzedzić,
zanim zacząłem za niego ręczyć w lidze.
Ale uprzedzić o czym?
Był karany za napaść. Vince gada o tym w telewizji.
Jest z nami współwłaściciel 76ers, Vince Merrick.
- Dziękujemy. - Dzięki za zaproszenie.
Zaprosiliście na combine Bo Cruza
mimo tego, że był karany za napaść?
Nie mamy z nim nic wspólnego.
Sprowadził go tutaj nieposłuszny pracownik,
Stanley Sugerman.
Wyraźnie zabroniłem tego panu Sugermanowi.
Okłamał nas i tego młodzieńca.
To nie pierwszy takie wyskok pana Sugermana.
Został zwolniony. Nie jest już częścią 76ers.
Kochaliśmy twojego ojca. Dziękujemy, że nas odwiedziłeś.
Bo.
Wsiadaj. Pogadajmy.
Zamierzasz iść pieszo do Hiszpanii? Pozwól mi…
- Okłamałeś mnie! - Wiem.
- Rzuciłem dla ciebie robotę! - Wszystko okej.
Zaufałem ci.
- Przepraszam. - To moje życie.
To był pewniak.
Z nami wszystko skończone!
- Skończone. - Nie…
Przestań. Proszę.
Nie marnuj tej okazji.
Błagam cię. Puść mnie i wsiądź do auta.
Nie warto. Przestań.
Okej.
Wsiądź do auta.
- Wszystko w porządku? - Tak, wszystko gra.
Gdy Lucia miała dwa lata,
jej mama, Maria, chciała odebrać mi prawa rodzicielskie.
Spytałem dlaczego.
Przekonał ją do tego chłopak.
Powiedział jej, że dostanie zapomogę do rządu.
Więc…
poszedłem do niego.
Chciałem z nim tylko pogadać.
Wiem, że popełniłem błąd.
Ale nie jestem taki, jak mówią.
Rozumiem.
Chuja rozumiesz.
Żyjesz w idealnym świecie, z idealną rodziną.
Jednego wieczoru po meczu w Villanova poszliśmy na imprezę.
Ja i Leon.
W drodze do domu…
Byłem po paru głębszych.
Spojrzałem na radio.
Gdy podniosłem wzrok, zobaczyłem słup telefoniczny.
Wystawiłem rękę,
żeby Leon nie wyleciał przez okno.
I tak go poturbowało, ale mi zmiażdżył dłoń.
Przeze mnie Leon i cała drużyna stracili szansę na tytuł NCAA.
Miałem szansę to przemyśleć.
Miałem na to sześć długich miesięcy, gdy siedziałem w areszcie.
Wszystko, na co pracowałem.
Moje całe życie.
Wszystko, czego pragnąłem.
Przepadło.
Połowa z tej listy jest po znajomości.
Ten chłopak potrafi grać.
Wszyscy to mówią.
Nie znasz całej historii.
Spotkaj się z nim!
Przywiozę go gdziekolwiek. Może zagrać z każdym!
Proszę… Tak.
Ryan!
Tak, wiem.
Prawie nie dopuściłeś Damiana Lillarda!
Ty też popełniasz błędy.
Nie przepuść tego dzieciaka. Błagam cię.
Mówię to dla twojego dobra.
Cholera, rok w rok przemawiam na obozie twojego ojca!
Nigdy nie prosiłem o nic w zamian.
Więc proszę cię teraz. Pomóż mi.
Jezu Chryste!
Wiesz co?
Byłem w tej lidze 30 lat, a traktują mnie jak śmiecia.
Jakby nigdy mnie tam nie było.
Stanley, nie liczy się ostatnie zagranie.
Liczy się następna akcja.
Tak, o ile pozostajesz w grze. Ja już nie gram.
Wszystko w porządku.
W porządku.
Obudź się.
Zasnąłeś w fotelu.
Tak?
Okej.
- Tato, tak sobie myślałam… - Poczekaj, tylko dokończę.
Stan, przyprawisz się o zawał.
Ludzie muszą zobaczyć, jak gra, prawda?
Konkretni ludzie.
Pamiętasz tamten filmik z tym lekarzem?
Z lekarzem?
Chyba podmienili nam dziecko.
Dr. J nie jest prawdziwym doktorem.
Nieważne. Ten filmik ma dwa miliony wyświetleń.
Myślę, że…
Nie mogę go o to prosić.
- Ja mogę. - Nie.
Poproszę go.
Hej, kotku. Tu T.
To będzie niezłe.
Hej, chłopaki.
Może moglibyście nam pomóc.
- To naprawdę on? - To Dr. J.
Doc, nagrywam relację!
To mój kumpel Bo Cruz.
Mówią na niego Boa. Wiecie czemu?
Bo wyciska życie z ofiary.
Słuchajcie, jest kasa do wygrania.
Bo wchodzi na boisko.
Kto trafi w obręcze, dostaje 50 dolców.
Kto zdobędzie kosza, dostanie stówę.
A kto pokona go jeden na jednego do pięciu,
dostanie tysiąc dolarów.
Ja następny.
Jedziemy.
Trafił!
Cholera, Bo Cruz! Skąd on się urwał?
Szkoda, że nie miałem cię w drużynie w latach 70.
Jaki trening? On nie potrzebuje treningu.
Rodzi się nam legenda. AI przemówił.
Jak cię tu nie ma, to cię nie ma.
TOBIAS NASTĘPNY
Mierzy się z legendami ulicy i zawodnikami NBA.
Czemu go nie zapraszają? Combine jest właśnie dla takich graczy.
Niech świat zobaczy jego talent.
On jest niesamowity. To żaden trik, to prawdziwy talent.
Boa musi grać w combinie.
Przyznaję to z bólem, ale macie rację.
Ten Bo Cruz jest wyjątkowy.
Bo Cruz, dostałeś się do combine’u.
- Dostałem się? - Pół godziny temu.
Wiesz już, dla kogo chcesz grać?
Byłbym zaszczycony w każdej drużynie.
Mógłby grać teraz dla Sixersów,
ale Vince Merrick go nie chciał, pamiętacie?
Pamiętasz to, Anthony? Sam z nim rozmawiałeś.
- Tak. - Ma 22 lata, a on miesza mu w życiu.
- Jakim jest…? - Czekaj.
Szanuj swój zawód. Poznaj całą historię.
Jakim jest zawodnikiem? Ja wam powiem.
On jest jak dziecko Scottiego Pippena i wilka
wychowane przez Lisę Leslie
i pod opieką Allena Iversona.
To nieprzyjemne, ale świetnie sobie poradziłeś.
Coś cię gryzie? Powiedz.
Nic.
Do jutra.
Dobra.
Dostał się do combine’u, ale się nie cieszy?
Coś mu siedzi w głowie.
Nic mi nie mówi.
Może jest smutny.
Jest pod ogromną presją.
Chodzi o jego dziecko.
Lucię.
Zawsze był przy niej.
Zawsze.
Okej, jesteśmy.
Gwiazdy nie noszą własnego bagażu.
Ja wezmę.
Spotkamy się w holu za godzinę, okej?
Bardzo dobrze.
Ray Hancock jest niestrudzony.
Chodź ze mną.
Przygotowując się do maratonu,
nie biegasz na dzień przed wyścigiem, tylko odpoczywasz.
Moglibyśmy cię tylko kontuzjować albo wymęczyć.
Mam coś innego.
Lucia!
Boa Challenge wciąż trenduje.
Ludzie czekają, co jutro zrobisz.
Spójrz.
Myślisz, że znam tyle osób?
To wszystko dla ciebie.
Dla nas.
Okej, dla nas. Bierzemy ich.
Będą w ciebie wpatrzeni.
Kamera ujmie twój każdy ruch.
Nie liczy się tylko to, jak zagrasz.
Od rzutu ważniejsze jest to, jak zareagujesz, gdy spudłujesz.
Co, gdy coś pójdzie nie tak?
Całe życie mierzyłeś się z przeciwnościami losu.
Teraz twoja kolej.
Stresujesz się?
W porządku.
Clyde Drexler przed meczami mdlał z nerwów.
Poważnie.
W końcu koledzy zaczęli chodzić za nim, żeby nie upadł na ziemię.
Zrobili z tego rytuał.
Stres pokazuje, że ci zależy.
- Dobra? - Dobra.
Położysz go spać?
- Okej.
Lucia, nie przesadzaj z Pringlesami. Dobra.
Bo Cruz.
Ukrzyżujesz ich na Cruz-ifiksie.
- Nieśmieszne. Spadaj. - Nie?
Dobranoc, stary.
Rozwalisz ich.
To ich szansa?
To ważny mecz.
Masz dla niego radę?
Dla niego?
Widziałem, jak gra.
Ma talent. Radzi sobie ze wszystkim.
Nie potrzebuje moich rad.
Nie musisz grać w tym meczu.
Masz już zagwarantowane miejsce. Co chcesz osiągnąć?
Chcę pokazać światu, na co mnie stać.
Co ty na to, Khris?
Próżny gnojek.
Ty kontra ty. Tak?
Robiliśmy to już sto razy. To tylko kolejny trening.
Jesteś górą lodową.
Skup się. Skop im tyłki.
Dobrze.
Baw się dobrze.
Gdzie chcecie usiąść?
- Duet, jak tam? - Hej, Leon.
Chodźcie.
Trzy i cztery setne.
Stan, facet umie latać.
- Powiedz trenerowi. - Powiem.
Dzięki, Khris.
To z piłki nożnej.
Okej, może być z piłki nożnej.
Nie, nienawidzę piłki nożnej. Serio.
Jest szybki, ale potrafi rzucać?
Potrafi.
Olé, dziwko.
Fran Fraschilla, oto NBA Draft Combine.
Bo Cruz i Kermit Wilts byli wczoraj najlepsi.
Powalili prędkością i zwinnością.
Wyczekuję tego pojedynku.
Obserwujemy Kermita już od AAU.
Wiemy, że będzie gwiazdą NBA,
ale Bo Cruz zjawił się tu znikąd.
Myślałem, że znam graczy zza granicy,
ale on jest rewelacyjny.
To będzie dobry mecz.
Denerwuje się, ale opowiedziałem mu o Clydzie Drexlerze
i się uspokoił.
To ja mdlałam przed zawodami, nie Clyde Drexler.
Ty?
Sorry.
Ale podziałało. Jest w formie.
Pozdrowienia od żony.
Żona pozdrawia.
Są podekscytowane.
Kocham cię. Będę oglądać mecz.
Silny Bo, co?
A nie, teraz już Boa.
Hasztag „Boa”.
Mówią tak na ciebie, bo dobrze połykasz, nie?
No, otwórz paszczę.
Słyszysz mnie?
Zaczynamy.
Tak jest!
Dobry początek, Bo.
Z lewej, Bo!
W porządku!
Biegnij! Szeroko!
Wszystko spoko.
Tak jest!
Bierz go.
Czas!
Wszyscy się o niego ślinią.
Dalej, tato!
To twoja córeczka? Jak ma na imię?
Spokojnie. Przecież do niej nie podbijam.
Chcę cię tylko poznać.
O kurde.
Gdzie jej mama?
Okej, rozumiem.
To jest twoja mama.
W Hiszpanii można mieć dziecko z matką?
Wiem, że mnie słyszysz.
Greg.
- Komunikacja. - Daj mojemu odetchnąć.
Popchnął mnie.
Greg, daj mu minutę.
- Panuję nad sytuacją. - Nie.
Jezu!
Gdzie jej mama? Czemu jej tu nie ma.
Pewnie z jakimś innym typem.
Może wpaść do mnie.
Byłbym świetnym ojczymem.
No co?
Dalej!
Dobrze!
Patrz, lubi mnie.
Bo!
Spadaj!
Przyjeżdżam na combine już od dawna.
Nie możesz tu pokazać, że nie potrafisz nad sobą panować.
To nie wróży dla niego dobrze.
Kermit jest…
Napiętnowali go.
„Chuligan z patologii”.
Wiesz, jak to jest.
A Ron Artest?
Pobił całe Detroit, a wszyscy go kochają.
W końcu wróci do łask. Wszyscy uwielbiają takie historie.
Nie każdy dostaje okazję.
Niektórzy są na dnie cały czas.
Kurde, a tak dobrze grał.
Grałeś wspaniale.
Mamo, nie.
Spójrz na mnie.
Wiesz, jaki jesteś wyjątkowy?
Dźwigasz taki ciężar.
Robisz tyle dla Lucii i dla mnie.
Nigdy nie dość.
Tyle miłości…
a nie potrafisz pokochać siebie.
Kiedy cię tu zobaczyłam,
kiedy tu przyjechałyśmy,
wyglądałeś…
inaczej.
Jakbyś był lżejszy.
Jakby ktoś zdjął z ciebie ten ciężar.
Myślę, że Stanley robi dla ciebie to,
co ty robisz dla nas.
Wziął na siebie ten cały ciężar,
żebyś mógł być sobą.
On jest twoim dębem.
Możesz pożegnać się z koszykówką w Ameryce,
ale nie musisz żegnać się z tym,
co on dla ciebie zrobił.
Przykro mi, że nie mogłem załatwić wam tego samego lotu.
To nic.
To kto za mnie płacił, jeśli nie Sixersi?
Ja i T.
Zjadłem tyle z minibarku.
Nie licząc pornosów.
Zwrócę ci tę kasę.
Co ty.
Trenując cię, spędziłem najlepszy miesiąc mojego życia.
Możesz go zwrócić.
Dzięki.
No dobra.
Pan Cruz Missile.
Już ci się spodobało?
Nie?
To wciąż głupie.
Dobra, spadaj, bo spóźnisz się na lot.
Nie przepuścisz ani jednego, co?
- Co tam, Leon? - Mam dla ciebie mecz.
Na ostatnią chwilę, po cichaczu.
Bez prasy. Tylko zawodnicy i przedstawiciele NBA.
Nie możemy.
Możecie. Tyrałem, żeby załatwić wam miejsce na liście.
- Na liście? - Hej, Leon.
No, jest lista.
Liceum Cardinal Hayes na 650 Grand Concourse, na Bronksie.
O 17. Bądźcie na czas.
Jestem na lotnisku. Bo poszedł już do samolotu.
A samolot odleciał?
Nie.
To po chuja dalej ze mną gadasz?
Przepraszam.
Okej.
Przepraszam.
Jazda!
Zaczęli już?
Spoko, oni są ze mną.
- Okej. - Wszystko gra.
Ale trzeba zostawić telefon.
Co, mi też zabierzesz?
Nie ufam temu dużemu. Bije ludzi.
- Stan! - Hej, Mark.
Jak tam? Cześć, Aaron.
Dobrze cię widzieć. Wciąż w formie.
To jest Bo.
- Pokaż, na co cię stać. - Tak jest.
- Patrz, kto tu jest. - Właśnie powiedział to samo o tobie.
Ostatni inspiracyjny tekst.
Nie mogą cię zabić, jeśli jesteś już martwy.
Trae!
Cholera!
Tak jest, dalej!
- Dobra, duży. - Dam radę.
- Na pewno? - Tak.
Dalej!
On olewa Trae Younga.
- Ile on ma lat? - Mavericksi twierdzą, że 18.
Widziałem.
Rusz się.
Tak jest!
- Piękny rzut. - Nieźle.
- To twój chłopak? - Tak.
No i co? Jazda.
Rób swoje.
Siedź na nim.
Tak jest.
Bo, chodź.
No czego chcesz?
Tak jest!
- Stanley niczym dumny tatuś. - Tak jest.
Daj mi tę piłkę.
- Kto to? - Nawet nie wiem.
Facet ma coś do powiedzenia.
- Tak! - Potrzebujemy go w Bostonie.
- Absolutnie. - Hej.
- Pogadamy. - Okej, dobrze cię wiedzieć.
„Dziecko Scottiego i wilka”.
Widziałaś to?
Całe miasto widziało.
Na szczęście kibice w Filadelfii są spokojni i rozsądni.
A ty co tu robisz?
Podejmuję aktywniejszą rolę.
Vin podzieli się z tobą tronem?
Nie.
Narobił bałaganu
i przydałaby mi się pomoc przy sprzątaniu.
I to rozumiem.
Właśnie tak. Dalej.
Dokończ.
PIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Hej, jak tam filmówka?
Dokończyliśmy wcześnie, więc mogę obejrzeć mecz.
Oglądasz koszykówkę z własnej woli? Teraz na pewno wygramy.
- Do dzieła. - Tak.
Idę. Muszę kończyć.
- Kocham cię. - Ja cię też.
Niezły garniak, Stan.
Chcę się do ciebie upodobnić, Doc.
- I udało się? - Ani trochę.
Dobra, panowie.
Bardzo dobrze.
Hej, trenerze.
Dwadzieścia dwa? Nieźle.
Jak skopiemy wam tyłki, spróbuj piłki nożnej.
Piłki nożnej?
Dobra, zamieszkam w Hiszpanii z twoją mamą.
To już nie działa.
Myślałem, że cię zagnę.
Dobrze cię widzieć, synu.
Bądź dziś agresywny.
Nie mów reszcie, że ci kibicuję.
Bez pudła.
Chodźcie. Pierwsze zagranie to V4.
Wystawiamy tę akcję.
Tyrese, jeśli dasz radę, strzelaj, jeśli nie, podaj do Tobiasa.
Będzie wolny.
Chodźcie. „Razem” na trzy. Raz, dwa, trzy.
Razem!
Dwudziestka dwójka szarżuje na prawo pod obręcz.
Z lewej będzie próbował na dystans.
Dobra, trenerze.
Jestem gotowy.
Gotuj się.
drużynę Philadelphia 76ers!
Napisy: Filip Bernard Karbowiak