Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Vanessa bence her zaman en cesurumuz oldu.
Çok yürekliydi.
Bana "Bir şeyi istiyorsan peşini bırakma." diye tavsiye verirdi.
Şu anda, Vanessa'nın yaşadıklarına rağmen pes etmeyeceğim.
Birinci Sınıf Er Vanessa Guillen'in
22 Nisan günü Fort Hood'da kaybolduğu bildirildi.
Bu olay en başından dikkatimi çekmişti.
Bir tuhaflık vardı.
Vanessa'yı olabildiğince hızlı ve etkili bir şekilde eve getirmek istiyoruz.
O, federal bir üste asker, orası en güvenli yerlerden biri olmalı
ama belli ki pek de güvenli değil.
Amerika'da yaşanabileceğini düşünmeyeceğiniz şeyler
bu üste yaşanmaktaydı.
Bu aile üstünde baskı kuracaklar.
Fort Hood'un kapanmasını
ve hepsinin soruşturulmasını istiyorum!
Davası ülke çapında manşetlerde.
İnsanlar cevap arıyor,
"Vanessa Guillen nerede?"
Hispanik kültürü uyuyan bir dev.
Ve bence Guillen ailesi onu uyandırdı.
-Ne istiyoruz? -Adalet!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
Kızım bir mucizeydi.
Tanrı onu bana emanet etti ve bir amacı vardı.
On yaşındayken bana dedi ki "Anne, büyüyünce orduya katılacağım."
"Hayır, bu kadınlara göre değil." dedim.
"Böyle dramatik olma anne! Bir gün evden ayrılmam gerekecek." dedi.
"Başarılı olacağımı biliyorum."
Çocukça bir şey sanmıştım, unutur diye düşündüm.
18 yaşına bastığı sırada yatak odasında bana şöyle dedi:
"Anne, orduya katılacağımı ya da astronot olacağımı söylemiştim ya?"
Bir tarafta astronot olup aya gitmek, diğer tarafta orduya katılmak vardı.
"Ay'a gitsen iyi olur." dedim.
"Ay'a git kızım."
18 yaşına girdiği zaman eve geldi ve "Orduya yazıldım bile." dedi.
Hadi!
Vanessa, acemiliğini Fort Jackson'da yaptı.
-Bir, iki, üç. -Bir!
Bir, iki, üç…
Çok sıkı bir programları vardı.
"Zor." diyordu.
"Şaşırmadım." dedim.
Ama çok gururluydu.
Mektup yazardı.
"Burayı, çevreyi, her şeyi seviyorum."
"En hızlı kadın benim. O kadarını söyleyebilirim."
"M4'ümle 40 atıştan 31'ini tutturdum."
"Aferin." dedim.
Mezuniyetine gittim.
Çok sevinçliydi.
"Fort Hood'da görev yapacağım." dedi.
Eve yakın olacağı için mutluydum,
başka bir eyalette ya da uzak bir yerde olmayacaktı.
Burada ne varmış böyle?
Yapma şunu.
Vanessa'yla iyi arkadaştık.
Birlikte çalıştık.
İşte her gün beraberdik.
Ateşli silah tamircisiydi, silah teknisyeni de denebilir.
Her hafta sonu eve gelirdi.
Ama sonra
her şey değişti.
LUPE GUILLEN VANESSA'NIN KARDEŞİ
HOUSTON, TEKSAS
22 Nisan 2020, Vanessa'nın izin günüydü.
Ordu kimsenin işe gitmemesi için bir girişim başlatmıştı,
COVID'in yayılmaya başladığı zamanlardı.
Fakat Vanessa gelmesi gerektiğini söyleyen bir mesaj aldı.
O güne asla geri dönmek istemiyorum.
Mayra işten eve gelmişti.
Bana şöyle dedi:
"Sanırım Vanessa'nın bir sorunu var,
telefonlarımı açmıyor."
Nişanlısı Juan da aynı şeyi söyledi.
Çalışıyordum
ve öğlen ona mesaj attım.
Hâlâ çalıştığını sanıyordum.
Ama uzun bir süre gibi geldi.
ŞU AN NEREDESİN?
ÖĞLE YEMEĞİ ARASI
ŞARJIN MI BİTTİ?
GÖRÜNCE YAZ
EN KISA ZAMANDA
Mesajlar teslim edilmiş görünmedi.
Sonra Mayra'ya "Vanessa'yla konuştun mu?" diye sordum.
Juan, "Endişeliyim." dedi.
"Bunu aileme nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum." dedim.
Mayra, "Anne, gel" dedi. "Ne oldu bebeğim?"
"Garip bir şey fark etmedin mi?
Vanessa mesajlara cevap vermiyor.
Mesaj attım ama cevap yok." "Nasıl yani?" dedim.
"Üsle konuş ve telefona bakmasını iste." dedim.
"Hemen!"
Üstçavuşu aradım.
"Ne oluyor? Bütün gün kız kardeşime ulaşmaya çalıştım
ama telefona cevap vermiyor." dedim.
"Öğle yemeğinden beri onu gören olmadı. Bir şey bilmiyoruz." dedi.
O gün işten çıktıktan sonra beraber yürüyüşe çıkacaktık.
YARIN İŞE GİDECEĞİNİ UNUTMUŞUM
O sabah bana mesaj attı. Hava durumu yağmurlu görünüyordu.
Ona yağmur yağmadığını söyledim.
Cevap vermedi.
Saatler geçti.
"Bu normal değil." dedim.
Landy'yle Silah Odası'na gittik.
Arabasının anahtarını, ehliyetini ve cüzdanını bırakmıştı.
Sanki şey… Vanessa bunları unutmazdı.
"Kameranız falan yok mu?" dedim. "Hayır." dediler.
Ondan sonra dedim ki,
"Telefondan bir şey öğrenemeyecek miyim?" Sonra da "Ben gidiyorum." dedim.
Juan'ı arayıp " Onu arayacağım." dedim.
"Tamam, beni al." dedi.
Hayatımda hiç bir şeyden ya da birinden
o geceki gibi korkmamıştım.
Çok kötü bir şey olmuş gibi hissediyordum.
EN KISA SÜREDE
ALO?
VANESSA. KARDEŞİM. SENİ BULACAĞIM. SÖZ VERİYORUM.
Oraya vardığımda saat sabahın üçüydü.
Üstçavuşu aradım, açmadı.
Ben de bir otel odası tuttum.
Tüm gece uyuyamadım.
Mayra'ya mesaj atıp durdum. "Neler oluyor?"
Çaresiz hissettim.
KILLEEN, TEKSAS
Ertesi sabah üsse gittim ve bir terslik hissettim.
Kışlaya girdim,
kıdemli üstçavuş bir kamyondan indi.
"Neler oluyor?" dedi. "Neler olduğunu size sormalı." dedim.
"Neredeyse 24 saat oldu."
Onu en son kimin gördüğü konusunda açık konuşmadılar
ve her şey şüpheli hissettiriyordu.
Annemi sakin tutmaya çalışıyordum.
Çok endişeli olduğunu görebiliyordum.
"Tanrı aşkına, gidelim" dedim.
"Bu hayvanlar çocuğumu aramıyor. Kızımı kendim aramalıyım."
Killeen'e vardığımda
ne dedim, biliyor musunuz?
"Burası ölüm gibi kokuyor."
"Ölüm gibi kokuyor. Bu kasaba ölümün ta kendisi."
Sonunda ailem Killeen'e gelmek zorunda kaldı
ve Vanessa'dan iz olmadığı için korktular.
Göçmenlik statüleri yüzünden üsse de giremediler.
Tierra Blanca adında küçük bir çiftlikte doğdum.
Zacatecas, Meksika'daki Rio Grande'de.
Hep birlikteydik ve farklı bir zamandı,
dışarıda oyunlar oynar, doğada babama yardım ederdim.
Bana "keçim" derdi.
Çok zayıf olduğum için bana öyle derdi.
"Küçük keçim, buraya gel." Küçük keçi ama güçlü.
Kocam kendi başına para kazansın diye
çocukluğundan itibaren burada çalıştırılmış.
Evlendiğimde buraya geldim.
Burada, Houston'da bir hayat kurduk. Kendimi evimize adadım.
Küçük Vanessa'm,
hep bir savaşçıydı, hayallerinin peşinden giderdi.
Özeldi.
Futbolu çok severdi.
Onun tutkusuydu.
Vanessa'yla lisede tanıştık,
futbol sahasında.
HARİKA SEZONDU
Aynı tutkuyu paylaşıyorduk ve ben acemi de olsam
aynı spor aşkını paylaşıyorduk.
Hep çok kararlıydı, özellikle de kendini fiziksel olarak test ederken.
Zor bir antrenmandan çıktığında bile
onu ağırlıkların orada görebilirdiniz.
Geçerken "Burada ne yapıyorsun? Gitme vakti." dedim.
"Ağırlık kaldırmayı öğreteyim mi? Seversin." dedi.
"Belki başka zaman." dedim.
Derslerine de özen gösterirdi.
Arkadaşlarıyla yemek masasına oturup sohbet etmezdi.
Kulaklık takıp derslerine çalışırdı.
Fakat bizim yanımızdayken, derslerden sonra buluştuğumuzda
çok konuşkan ve feminendi.
Genelde ya atletik ya da feminen olunur. O ikisi birdendi.
Vanessa'yla tanıştığım gün bir quinceañera partisindeydim.
Sanırım 2014'te.
Vanessa çok cesurdu.
Kimseden korkmazdı.
Onu güldürmeyi severdim. Hep gülerdi.
Çok nazikti. Çok hoştu.
Hangi üniversiteye gideceğimizi ne zaman konuşsak
"Orduya yazılacağım.
Burs alıp gerisine bakacağım." derdi.
Başta Meksikalı olsun olmasın çoğu Hispanik aile,
"Orduya yazılan kız mı olur? Öyle şey olmaz." der.
Fakat bu onun gerçekten yapmak istediği bir şeydi.
Onunla gurur duyuyordum.
Orduya yazılmak büyük bir adımdı,
annem bu konuda sürekli endişeliydi.
Çok zorlu bir yer olduğunu söylerdi.
Fort Hood'a atandıktan birkaç ay sonra
Vanessa'da bir terslik olduğunu ilk o fark etti.
Uyuyamamaya başlamıştı.
Zayıflamaya başlamıştı.
Bana ordunun koca bir saçmalık olduğunu
ve işlerin göründüğü gibi olmadığını söylerdi.
İÇİMDE BİR BOŞLUK VAR
KALSAM MI GİTSEM Mİ
HİÇ BEKLEMEDİĞİNİZ BİRİNDEN GELİR
Bir gün
"Üste zor zamanlar geçiriyorum anneciğim." dedi.
"Neden?" dedim.
"İçimden bir ses benden bir şey sakladığını söylüyor."
Çünkü bana cinsel taciz vakaları olduğunu söylemişti.
Cinsiyet fark etmeksizin hem genç kadınlara hem de erkeklere karşı.
"Doğru anne. İnsanlar cinsel saldırıya uğruyor." dedi.
"Aralıkta sadece diğer kızların taciz edildiğini söylemiştin."
"Anneciğim, yalan söyledim. Tacize uğradım." dedi.
"Bir üstüm tarafından,
bir çavuş."
Fort Hood'da bir mafya oluşumu var.
Resmen bir mafya. Orası bir kötülük ve yozlaşmışlık yuvası.
Teksas, Killeen'deki Fort Hood askerî üssü yoğun bir inceleme altında.
Askerî tesisi denetimden geçirme çağrıları giderek artıyor.
Fort Hood çok geniş bir üs.
Amerika Birleşik Devletlerindeki en büyük üslerden biri.
Apayrı bir dünya gibi.
Farklı üsler farklı ünlere sahip.
Fort Hood pek iyi bir üne sahip değil.
Fort Hood, en yüksek cinsel saldırı oranına sahip
Amerikan ordusu üslerinden biri.
İki toplu silahlı saldırı oldu.
Zihinsel sorunları olduğu söylenen bir asker
üç iş arkadaşını öldürdü ve 16 kişiyi yaraladı.
Son beş senede bir Fort Hood askerinin gerçekleştirdiği
ikinci ölümcül saldırı.
Askerleri üstünden seks tacirliği yapan
ve cinsel saldırıları destekleyen biri vardı.
Birinci Sınıf Er Gregory McQueen,
finansal sıkıntılar çeken kadın askerleri diğer askerlerle
para karşılığı seks yapmaları için kandırmakla suçlanıyor.
Orada çok kötü şeyler oluyor.
İki Fort Hood askeri sınır devriyesi kontrol noktasından
göçmen kaçakçılığı yapmakla suçlanıyor.
Bir sürü kayıp asker, bir sürü ölü asker.
Bu yıl Amerikan üssünde görev yapan 28 asker öldü.
Fort Hood, emir komuta kültürü ve erkek gruplaşması söz konusu olduğunda
kötünün de kötüsüne
ev sahipliği yapıyor.
Buraya "Görkemli Yer" diyorlar ama günün sonunda burası
kesinlikle bir kara delik.
Salgın başladıktan birkaç hafta sonra
editörüm, Vanessa'nın kaybolmasıyla ilgili
Fort Hood'dan gelen bir basın bültenine bakmamı istedi.
Facebook'a girdiğimi hatırlıyorum,
ailesi ve arkadaşlarını aramaya başladım
ve hemen karşıma Mayra Guillen çıktı.
Telefonda konuştuk ve bana çok etkileyici bir sahne anlattı.
Killeen'deki bir otel odasında tek başına oturuyordu,
tepesinden geçen helikopterlerin sesini duyuyordu
ve kardeşini aradıklarını umut ediyordu.
Cevap istiyordu ve benden Fort Hood'la konuşup
onun bilmediği bir şey öğrenebilir miyim diye bakmamı istedi.
Askerî inzibatla konuşmalarım
resmen şaka gibiydi.
Kıdemli üstçavuş, "Odasına gidip eksik bir şey var mı diye
bakmak ister misin?" dedi.
Bunu biraz düşününce aklıma şu geldi:
"Tanrı korusun, bir soruşturma olsa
beni içeri almaması gerekirdi." Fakat merakıma yenildim
ve "Tamam, götür beni." dedim.
"Anahtarları nerede? CAC kartı nerede?" diyordum.
Adamın cebindelerdi, kafam çok karıştı.
"Bunların teslim edilmesi gerekirdi." dedim.
Kız kardeşimi araması için güvenmem gereken polis buysa
yandık demektir.
ABD Ordusu Cezai Soruşturma Birimi, CID,
Uzman Çavuş Vanessa Guillen'in kaybolmasıyla ilgilenen
ana soruşturma birimlerinden biriydi.
O zamanlar CID'ye atanan kişiler
yaklaşık üç yıllık deneyime sahipti ve uzman gözetimi yoktu.
Büyük bir kadro açığı vardı
ve başka pek çok davanın ağırlığı altında eziliyorlardı.
Tüm bu unsurların bir araya gelmesi
soruşturmaya büyük darbe vurdu.
Aynı gün, "Gidip polis raporu almalıyız" dediler.
Karakola gittik.
O gün ya da önceki gün onu görmüş olabilecek
ya da onunla etkileşime geçmiş herkesi aramaya başladılar.
Orada durup her birine bakıyorlardı. Yüzlerini ezberlemeye çalıştım.
Bir adam
bana baktı, güldü
ve sonra gitti.
Juan'a "Gördün mü?" dedim. "Evet." dedi.
Düşünmeye başladım, "Kimdi o adam?"
Onun Robinson olduğunu öğrendim.
Guillen'in kaybolduğu gün yanında en son kimin olduğunu bulmaya çalışıyorduk
ve biri "Robinson" dedi.
Adam bir silah tamircisiydi ve Vanessa da bir silah teknisyeniydi.
Robinson'ın numarasını birinden bulduk ve onu aradık.
"Onu taşıt deposuna yolladım." dedi.
"Giderken bir şey söyledi mi?" dedim. "Hayır." dedi.
Sonra kapattı.
CID'ye Robinson'ın numarasını verdim
ve "Tamam, araştıracağız." dediler.
Kardeşim beni uyandırıp "Vanessa kayıpmış, gördün mü?" dedi.
"Ne? Ne demek istiyorsun?" dedim. "Mayra'nın Twitter'ına gir." dedi.
Şok oldum. Ordudaydı. Orada güvende olmalıydı.
Herkese merhaba.
Bu video, Vanessa'nın kaybolmasına dikkat çekmek için çekildi…
Sosyal medyada paylaşmaya başladık.
İlk başta hesaplarımda paylaşmaya başladım.
Sonra bir Facebook sayfası oluşturmaya başladım.
Adını "Vanessa Guillen'i Bulalım" koydum.
BU KAYIP ASKER VANESSA GUILLEN…
Vanessa'yı tanıyan mahallemdeki insanlar
Facebook sayfasını paylaşmaya başladı.
Yardım edin, Vanessa'yı bulalım. Eve dönsün.
Vanessa Guillen, eve dönmen gerek.
Ailesinin onu bulmasına yardım edin. Lütfen, her paylaşım önemli.
Vanessa'nın en son burada, Fort Hood'da görülmesinden bu yana
yedi gün geçti.
Yıllar olmuş gibi geliyor.
Bir haftadan çok daha uzunmuş gibi geliyor.
Birkaç günde bir Fort Hood'a ulaşıp haber var mı diye sorardım
ve beni hep basın bültenlerine yönlendirirlerdi.
Bilgi almak çok zordu.
Ayrıca aileye arama çalışmaları hakkında bilgi vermediler.
Cevap alamamanın verdiği hüsran yüzünden,
madem kimse bizimle konuşmuyor biz onlarla konuşalım dedik.
Cevap istiyoruz!
Mayısın ilk haftasında Fort Hood önünde protestoya başladık.
Vanessa nerede?
Sosyal medyadan insanlara seslendik, "Buraya gelin. Pankartlar getirin,
fotoğraflar getirin ve bulunmasını talep edin."
Vanessa'yı istiyoruz!
Geçen her cuma daha fazla insan geldi.
Pankartlar hazırlardık.
Dışarıda durup telefonumla kayıt alır
"Buradayız. Arkadaşımız bir haftadır, iki haftadır kayıp.
Bu üste olması gerekiyordu." derdim.
-Ne istiyoruz? -Vanessa!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
O alıntıyı görmek,
"Görkemli Yer" yazısını görmek
beni çok sinirlendiriyordu.
Adalet ve cevap istiyorum.
Tüm teknolojiye sahipsiniz. Tüm imkânlarınız var.
Fakat kardeşimi bulamıyorsunuz.
Protestolar sırasında Lupe'yi görmek çok üzücüydü.
Fakat medya ve halkın bunların yaşandığını görmesi de
bence çok önemli bir şeydi.
16 yaşında bir kız, kardeşi için ağlıyordu
ve yardım alamıyor gibiydik.
Kardeşim nerede?
Nerede olduğunu biliyorlar, konuşmalarını istiyorum.
Cevap istiyoruz!
BİR AY OLMAK ÜZERE VANESSA GUILLEN'İ BULALIM
Dört hafta oldu. Kızım bana dönene dek durmayacağız.
Kayıp Fort Hood askerini bulmak için yeni bir girişimde bulunuldu.
Vanessa Guillen en son Fort…
Fort Hood'daki yetkililerle iletişim sınırlı.
Fort Hood'un ne yaptığımızı görmesini
ve geri adım atmayacağımızı anlamasını istedik.
Vanessa'yı istiyoruz!
Cevap istiyoruz!
HAZİRAN 2020 ARAMANIN ALTINCI HAFTASI
Yasal olarak neler sorabileceğim
ve bana ne bilgi verebilecekleri konusunda
pek bilgili değildim.
Sistemi bilen, dürüst birine ihtiyacım vardı.
Askerî avukat aramaya başladım.
Sonunda biri bana mesaj attı, "Birini tanıyorum." dedi.
Mayra beni aradı ve şöyle dedi:
"Bunu yapmak için doğru kişi sensin. Bu konuda geçmişin uzun."
"Tamam" dedim.
"Sadece ülkemizde değil, tüm dünyada askerî müşterilerim var."
"Ordu konusunda tecrübeliyim."
"Konuştukları dili biliyorum."
"Size yardım etmekten onur duyarım."
Onunla konuşurken bir anda aramızda bir bağ hissettim.
"Bunu karşılıksız yapacağım ve duruma bakacağız." dedi.
İşleri hareketlendirmeyi başardı.
En önemlisi Vanessa'yı bulmaktı.
Ordunun umurunda olmadığını gördüm.
Bu aile üstünde baskı kuracaklardı.
"Kendi soruşturmamızı yapmalıyız." dedim.
Bana bilgi verebilecek herkese ulaşmaya başladım.
Bu tam anlamıyla bir seferberlik olacaktı.
Fort Hood'dan cevap alamadığımız için
kayıp insanları bulma amacıyla kurulan bir örgüt olan
Equusearch'e ulaştık.
Ve bize yardım edebildiler.
Teksas Equsearch, Fort Hood'un etrafını aradı
ve Vanessa'ya dair bir ipucu bulmaya çalıştı.
Ordu, aramaya katılmalarına izin vermek konusunda tereddütlüydü
ama halkın gözü üstlerinde olduğu için
başka seçenekleri yoktu.
Umarım
doğru kişi ilanı görür ve "Onları arayayım." der.
Tim'le konuştuğumda, "Beni sevmiyorlar." dedi.
"Bilgi vermek istemiyorlar."
"Bunu çözebilecek kimseyi sevmiyorlar." dedim.
"Ne olursa olsun onu bulacağız." dedim.
Ne kadar sürerse sürsün,
kardeşimi istiyorum.
Her yerde kızımı aradım.
Gözyaşları sel olmuş bir kadın gibi.
Hendeklerde,
demir yollarında.
Elime tespihimi alıp dua ederek, "Onu bulacağım.
Yemin ederim. Onu bulacağım.
Yer yarıldı da içine düşmedi.
Onu bulacağım."
Haber yayılmaya başlayana dek üs yönetiminden kimse bize ulaşmamıştı.
"İki aydan sonra bir şey mi diyeceksiniz cidden?" dedim.
22 Nisan günü, Üçüncü Süvari Alayı Birinci Sınıf Eri Vanessa Guillen,
öğlen vakitlerinde son kez görüldüğünde
görev yerindeydi.
Dışarıda birilerinin elinde onu bulup eve getirmek için gereken
bilgiler bulunuyor.
Vanessa'yı ordudaki ailesine kavuşturmalıyız.
Ordu mensupları ve askerî inzibat
detaylı bir arama çalışması başlattı.
Soruşturmayı orduya bağlı Cezai Soruşturma Komutanlığı yürütüyor.
Fort Hood dedektifleri beni delirtti.
Sabrım kalmamıştı.
Her gece ağladım ve uyuyamadım.
Uyumuyor, ağlıyordum. Kızımı bulacaktım.
Annem cinsel tacize dikkat çekmenin çok önemli olduğunu düşündü
ama resmen duymazlıktan geldiler.
Uyuyamadığım bir gece,
"Bunu paylaşmalı mıyım?" dedim.
Sonuçta burada ordudan bahsediyoruz,
"Ya başımı belaya sokarlarsa?"
Paylaşmaya karar verdim.
BİRİ NASIL BİR ÜSTE KAYBOLABİLİR?
BİR ASKERE CİNSEL TACİZDE BULUNAN BİR ÇAVUŞ MU?
BU ASKERLER NEDEN SESSİZ? BİR ASKER NEDEN TACİZE UĞRUYOR?
KADIN ERKEK FARK ETMEZ, ASKERLER SAYGI GÖRMELİ.
Lupe bir gün bana "Twitter'daki etiketi gördün mü?" dedi.
Bana hikâyeler göstermeye başladı.
Facebook'ta ve Instagram'da, her yerde
insanlar kendilerini kardeşime benzetiyordu.
Subay evime geldi ve bana acımasızca tecavüz etti.
Liderlerimden biri bana kol kanat gerdi.
Beni istismar edebilmek için güvenimi kazandı.
Fiziksel bir saldırıdan çok daha fazlası.
Buna engel olamıyorsam bir daha kendimi nasıl koruyabilirim ki?
O etiketi hatırlıyorum, herkes içini döküyordu.
Sosyal medyada profil fotoğrafımı değiştirdim.
Vanessa'nın resmini koydum ve #BenVanessaGuillen yazdım.
"Tanrım, o biziz. Bu biziz." dediğimi hatırlıyorum.
1992'de saldırıya uğradım. Vanessa 2020'de uğradı.
Biz şu anda konuşurken biri saldırıya uğruyor.
Ordudan biri tacize uğruyor.
-Ne istiyoruz? -Adalet!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
Herkes, Guillen ailesine yalnız olmadıklarını söylemeli!
Her yerden insanların geldiğini görmek
bize umut verdi. Büyüdü ve büyüdü.
-Houston. -Adalet yok!
-Austin, San Antonio. -Adalet yok!
Kaliforniya.
Meksika'da, ailemin doğduğu yerde o kadar çok duvar resmi var ki.
Mısır gibi yerlerde "Ben Vanessa Guillen" yazılı pankartlar vardı.
Dünya genelindeki askerî üslerde pankartlar vardı,
hepsi aileye destek çıkıyordu.
Vanessa Guillen'in kaybolmasıyla ilgili Fort Hood'da yapılacak
basın toplantısı için canlı yayında, sizlerleyiz.
Bu dava, cinsel saldırılar ve Fort Hood'un bu olaylara yaklaşımına dair
birçok soruyu gündeme getirdi.
Bu konuda halka ne söyleyeceksiniz?
Her cinsel saldırı ve cinsel taciz iddiası
kaynağına ya da ilişkisine bakılmaksızın,
Uzman Guillen'in kaybolmasıyla ilgili olsa da olmasa da
eksiksiz bir şekilde incelenmektedir.
Bu iddiaları ciddiye alıyoruz.
İddiaları sonuna kadar takip edeceğiz.
Bu kabul edilemez.
İş yerinde Vanessa'yı rahatsız eden birden fazla kişi vardı.
İkisi de ona uygunsuz şeyler söyledi
ve bu iki kişi üstlerimizdi.
Yaşadıklarını anlatmak konusunda rahat değildi.
Herhangi bir şey yapılacağını düşünmüyordu.
İyi günler.
Hiçbir bilgi yok,
Bayan Guillen'in tüm tanıdıklarını
ve iş arkadaşlarını kapsayacak şekilde yüzlerce insanla konuştuk.
Cinsel saldırıya ya da tacize uğradığına dair bir suçlama bulunmuyor
ve cinsel tacize işaret edebilecek tüm bilgiler
dayanaksız da olsa detaylıca incelendi.
Basın toplantısı beni çok öfkelendirdi.
Yalan söylediğini söylüyorlardı.
Ne cüretle televizyona çıkıp cinsel tacize uğramadığını söylerler?
Resmen küstahlık.
Bize söylediklerinden çok daha fazlasını biliyorlardı.
Bu sabah pek çok soru sormak üzere içeri girdik.
Bazı cevaplar aldık ama hâlâ bir sürü sorumuz var.
"Cürüm" kelimesini kullandılar.
Ellerindeki tüm ipuçlarını takip ediyorlar.
Kimi, neden araştırdıklarını bize söylemiyorlar.
Ne olduğunu ve kimin kimi, neden örtbas ettiğini
öğrenmek istiyoruz.
Çok zor bir gündü.
Annem o gün gitmek istememişti.
Duygusal açıdan iyi hissetmiyordu.
İlk olarak beni yataktan çıkarıp
buraya getirdiği için Tanrı'ya şükrediyorum.
Çünkü kızımı aramaları çok uzun sürdü.
Kızımı aramaları için başından beri yalvardım.
Bunu yapmadılar.
Neden kızımı arıyormuş numarası yapıyorlar? Neden şimdi?
Kendim ve kızım için adalet ve saygı istiyorum.
O ülkesine ve hepimize hizmet etmek için orduya yazılmış bir asker.
Tanrı korusun, ölü bulunursa bu üssü kapatacağım!
Devam edeceğiz.
Birkaç gün sonra doğum günümdü.
Teyzem "Telefonuna baktın mı?" dedi. "Hayır." dedim.
Haberlerde bir şey olduğunu söyledi.
Bu sabah 11.30 sularında burada insan kalıntıları bulundu.
Bell İlçesi Şerif Departmanı, FBI ve CID'ye haber verdi.
Texas Equsearch'ün kurucusu Tim Miller'dan bir telefon aldım.
Açık bir şekilde
durumu anlattı,
söyleyemeyeceğim şeyler betimledi.
Bunları söyleyemiyorum. Dilim tutuluyor.
Teyzem ağladığımı duydu ve yanıma geldi,
"Annen seni böyle görmemeli". dedi.
İki dakikada kendimi toparlamam gerekti.
Her şeyi içimde tutmak zorundaydım.
Memur gelmeden önce anneme söyledim.
"Anne, konuşalım" dedi.
"Bir şey buldular, değil mi?" dedim. "Evet." dedi.
"Ne buldular?" dedim. "Anne, güçlü ol lütfen." diye cevap verdi.
"Güçlü olacağım." "Anne, nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum."
"Söyle kızım. Güçlüyüm. Söyle." "Kızımız." dedi.
"Nasıl yani 'Kızımız?' Onu buldular mı?"
"Evet anne."
"Ama istediğin gibi değil."
"Devam et."
"Öldürülmüş." dedi.
"Hayır, unut gitsin."
O an delirdim.
Acıdan delirdim.
"Hayır, bizim kızımız değil." dedim. "Anne, bizim kızımız." dedi.
"Onu görecek, ona sarılacak ve o güzel saf yüzünü okşayacak mıyım?"
"Evet anne ama beklemelisin."
"Sakinleştiriciyi al. Uyu."
"Çocuğunun cenazesi için iyi olmalısın."
"Ama kızıma bunu neden yaptılar? Neden?"
"Bilmiyoruz anne."
"Kâbus olduğunu söyle kızım."
"Hayır anne."
"Bizim küçük Vanessa'mız."
Çok yaşa Vanessa Guillen!
Vanessa'nın bulunduğu yerde
bir şey yanmıştı.
Plastik parçaları buldular.
O gün bir ordu temsilcisiyle konuştuk.
En ufak bir anlayış göstermeden
her şeyi üstümüze döktüler,
soruşturmanın tamamını.
Sonra haberlere çıktı.
Uzman Vanessa Guillen ortadan kaybolduğunda
FBI dâhil çok sayıda teşkilat olayı soruşturmak için Fort Hood'a gitti.
Yeni bir suç duyurusunda öldürüldüğü iddia ediliyor.
Uzman Aaron Robinson, Guillen'in kafasına defalarca kez çekiçle vurmuş
ve onu üste öldürdükten sonra bir kutuya koymuş.
İlk başta eğitim için bir birliğe gittiğini,
sonra da eve döndüğünü söylemişti.
Fakat cep telefonundan alınan sinyaller ifadesindeki tutarsızlıkları gösterdi.
Cep telefonundan gelen sinyal bizi Leon Nehri'ne götürdü.
Başka bir şüpheli, 22 yaşındaki Cecily Aguilar,
Guillen'in kaybolmasıyla ilgili olarak suçlandı.
Beş sayfalık yeminli ifadesinde Aguilar, Guillen'in cesedinden kurtulması için
Aaron'a yardım ettiğini itiraf etti.
Aaron onu Leon Nehri yakınındaki bir köprüye götürdü,
ikili orada onu doğrayıp ateşe verdi
ve onu üç ayrı yere gömdü.
Vanessa'nın cesedinin bulunduğu gün
Robinson, COVID protokollerini çiğnemekten gözaltında tutuluyordu
fakat CID yöneticileri, Robinson'ı denetleyen askere
Robinson'ın Guillen cinayetinde bir şüpheli olduğunu
söylemeyi ihmal etti.
Robinson'ın cep telefonuna el konulmamıştı,
cesedin bulunduğunu öğrenip sevgilisi Cecily Aguilar'ı aradı
ve "Bebeğim, parçaları buldular." dedi.
O asker bir şekilde Robinson'ın gözetiminden kaçmasına izin verdi.
Memurlar, şüpheliyi Fort Hood'un dokuz kilometre yakınında buldular.
Polis şüpheliyle yüzleştiğinde bir silah çıkardı ve kendini vurdu.
Robinson'ın katil olduğundan eminlerdi
ama onu tutuklamadılar.
Devasa bir başarısızlık.
CID ajanı kovulmalıydı.
Komutan kovulmalıydı. İnsanlar cezalandırılmalıydı.
Hiçbiri olmadı.
Bir askerî üste nasıl böyle bir şey olabilir?
O görevdeyken bu nasıl olabilir?
"Görkemli Yer" Fort Hood, hiçbir şey yapmadı!
Bu da bize yalan söylediklerinin kanıtı!
Ordu bu görüşmeyle Guillen ailesiyle arasını düzeltmeyi umuyorduysa
bence amaçlarına ulaşamadılar.
Hatta aile, ordunun Vanessa Guillen cinayetindeki tutumu
ve sonrasındaki soruşturmayı idare ediş şekilleri nedeniyle
her zamanki kadar kızgın olduğunu belirtti.
Vanessa'nın kız kardeşi Lupe Guillen'in bana dediklerine göre
aile hâlâ pek çok sorusuna cevap bulamadı. Vanessa'nın neden öldürüldüğünü
ve ordunun askeri bulmakta neden böyle geç kaldığını bilmiyorlar.
Ordu ve tüm servisler, bilgileri kurban ve ailelerinden
uzak tutmak için Gizlilik Yasası'nı kullanıyorlar.
Ordu, "Gereğini yaptık." gibi şeyler söyler.
Bilebileceğiniz tek şey budur.
Askerî ceza adaleti sistemi, medeni sistemden farklıdır.
Temel fark, medeni sistemin savcı ve yargıçlarca kontrol edilmesidir.
Askerî sistem ise bir komutan tarafından kontrol edilir
ve o komutan hukukçu değildir.
Hayatta kalanların ve ailelerinin sessiz kalmasına,
basının ilgisiz kalmasına güvenirler
ama bu davada hesaplamaları tamamen yanlış gitti
çünkü Guillen ailesi sessiz kalmayacaktı.
Natalie bana ordunun kendi yetki alanı olduğunu
ve Kongre gibi yüksek bir merci müdahil olmadığı sürece
sivillerin pek bir şey yapamayacağını öğretti.
Yani adalete giden yol yeni bir yasa tasarısından geçiyordu.
Orduda cinsel tacizin sonuçları olmadığı için
herkes serbest.
Bunu düzeltmenin tek yolu yasalar.
İstediğin prensibi belirle,
orada da prensipler var! Uyan var mı? Yok.
Ordu bu sorunla yüzleşmek için hiçbir şey yapmadı.
Adalet sadece kız kardeşimin cinayetine cevap bulmakla ilgili değil.
Aynı zamanda kurbanlara yardım etmekle ilgili.
Cinsel taciz kurbanı olmuş Vanessa için
bunu yerine getirmek bence bizim görevimizdi.
Ailem bunu konuştu. "İyi bir fikir mi sizce?" dedim.
"Washington'a sürekli git gel yapacağız ve siyasetçilerle görüşeceğiz.
Ülkenin öbür ucuna gitmek istediğinize emin misiniz?"
Burada, Houston'da doğdum. Hayatım boyunca buradaydım.
Birlikte yaşadığımız bu süre boyunca kimse buradan ayrılmadı.
Yaşça en büyük olmak büyük bir sorumluluk.
Anneme genelde yardım gerekiyor
çünkü sağlığı nedeniyle şu an pek kendinde değil.
Kardeşlerime karşı bir abla
ve biraz da anne gibi hissediyorum.
Annem ilk anne. Mayra ikinci anne.
Vanessa,
o üçüncü anne gibiydi.
Okulda yaramazlık yaparsam ya da kötü not alırsam
annemmiş gibi azarlardı.
Ödevimi yapmamı söylerdi ve başımda durup "Bitmedi mi?" derdi.
Vanessa'nın ölümünden önceki hayatım sıradan bir çocuğunki gibiydi.
Günü gününe yaşar, okula gider,
spor yapar, arkadaşlarımla sohbet ederdim.
Onuncu sınıftaydım.
Hayatımın normal olduğu zamana dönmeyi düşünüyorum da
asla normal olmayacak.
Ne zaman normal bir hayat yaşamaya çalışsam, işe dönsem
ya da geçmişte yaptıklarımı yapsam
Vanessa'yı düşünüyorum.
Bu davayı savunmak ben ve ailem için
bir sorumluluk hâline geldi.
Başka insanlara yardım etmek için kız kardeşimin adıyla
bir yasa tasarısı için savaşmaktan başka şansımız yoktu.
Bir tasarının yasaya dönüşmesi için
senatörlerin tasarıyı oylaması ve Başkan'ın imzalaması gerekiyor.
Çok zahmetli bir iş.
Vanessa Guillen'in akrabaları bugün Başkan Trump'la görüştü.
Başkan Trump, onlara Adalet Bakanlığı'nın
cinayeti araştırdığını söyledi.
Natalie, Donald Trump'la bir görüşme ayarladı.
Kızımın adaleti için yardımınızı istiyorum.
Kızı için adaletin sağlanması adına yardımınızı istiyor.
Bir askerî üste bu nasıl olabilir? İnsan oranın güvenli olacağını düşünür
ama askerler güvende değil.
Bir kongre soruşturmasına ihtiyacımız var
çünkü kimsenin bir şey duymamış olması imkânsız.
Bildiğiniz gibi, Adalet Bakanlığı ve FBI
çok güçlü bir soruşturma yürütüyor.
Aynı şekilde ordu da, onlar da güçlü bir soruşturma yürütüyor.
Vanessa'yla tarih yazarsınız.
Vanessa'yla tarih yazarsınız
çünkü bir değişime ihtiyacımız var, değişim zamanı geldi
ve olumlu bir şeye ihtiyacımız var,
askerler orduya yazılırken güvende hissetmeli,
ulusa hizmet ederken güvende hissetmeliler,
ulusa hizmet etmekten onur duymalılar, saygı görmeli, güvende hissetmeliler.
Tasarı onlara böyle yardımcı olur.
Bunların çoğunu ve belki de hepsini çözeceğiz. Tamam mı?
-Çok teşekkürler. -Tamam, gidelim. Teşekkürler.
-Adalet yok! -Barış yok!
-Ne istiyoruz? -Adalet!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
Guillen ailesi, Vanessa Guillen yasa tasarısını konuşmak için
başkanla görüşmeye gitti.
Lupe topuklu giyiyordu. Topuklularını fark etmişsinizdir.
Muhteşemler.
Bunları ona Vanessa almıştı. O yüzden bugün giymek istedi.
İlk kez Lupe'nin sahneye çıkıp konuştuğunu gördüm.
Kız her şeyini veriyordu.
Burada olmak benim için çok duygusal çünkü çıplak ayak gelecektim
ama bana bu ayakkabıları Vanessa verdi ve onları giymeye karar verdim
çünkü bu onun için, başkası için değil.
Bu Vanessa için.
Çünkü artık kardeşim Tanrı'nın yanında. Daha iyi bir yerde.
Ama sağ kalanlar aileleriyle birlikte burada.
fakat kardeşim burada değil.
Hadi Lupe!
VANESSA İÇİN ADALET
Başkan Trump.
Vanessa Guillen yasa tasarısını destekleyeceğini söyledi.
"Başkan asla sizinle görüşmez."
"Beyaz Saray'a asla giremezsiniz." diyenlere de şunu söyleyebilirim,
onunla görüştük. Desteğini aldık.
Şunu da söyleyeyim. Yanıma geldi
ve "Kaç yaşındasın?" diye sordu. "16 yaşımdayım." dedim.
"Senin gibi insanlara ihtiyacımız var. Çok olgunsun, etkilendim,
kimseyle konuşmaktan, derdini anlatmaktan korkmuyorsun." dedi.
Siz de kimseyle konuşmaktan korkmayın!
Çünkü Başkan'ın desteğini aldıysak
milletin de desteğini istiyorum,
bu bir Cumhuriyetçi ya da Demokrat meselesi değil.
Bu ırk meselesi değil.
Bu bir insanlık meselesi, yani herkesin meselesi olmalı.
Önemli bir yasa tasarısı.
Genelde cinsel tacizde bulunan kişiler yönetici kadrosundadır,
komuta zincirindendirler.
Fakat bu komutanlar aynı zamanda
soruşturmayı yürüten kişilerdir.
Yasa tasarısı bunu öneriyor, bunları komuta zincirinden çıkarıp
mağdurlara profesyonel avukatlar vermek.
Kongre Üyesi Jackie Speier ve Oklahoma Kongre Üyesi Markwayne Mullin
tasarı çabalarına öncülük ediyor.
Bunun Vanessa Guillen'in ailesinin desteklediği
ve arkasında durduğu tasarı olduğunu tüm dünyaya bildirmekten heyecan duyduk.
Jackie Speier'den tasarının sponsoru olmasını istemenin
en mantıklı seçim olduğunu düşündüm
çünkü bunu başarabileceğini biliyordum.
2010'da bu işe dâhil oldum.
Bu sorun gündemdeydi
ama 50'li ya da 60'lı yıllara ait gibiydi.
Bu konu konuşulurken
bunların yaşanma sebebi olarak
ordudaki kadınların açık giyinmesi ya da çok içki içmesi gösteriliyordu.
2011 yılında ordudaki cinsel saldırılarla başa çıkmak amacıyla
ilk yasa tasarısını kongreye sundum.
Cinsel saldırı skandalları ordunun yeni normu hâline geldi.
Bu, kimilerinin korumak için her şeyi yaptığı
emir komuta zincirine bağlı hukuk sisteminin bir sonucu.
Tüm emir komuta zincirini suçluyorsunuz.
Bu yüzden böyle duyguluyum.
Sorumluluğu komutandan alırsan
liderlik yetisini zayıflatırsın.
İlk direnen ordu oldu.
Her zaman doğru kelimeleri seçerler
ama bu resmen bir salgına dönmüştü.
Bu sorunun çözümünde komutanların daha etkin bir rol oynaması gerek,
daha az değil.
Komutanlar birlikleri için düzenin ve disiplinin bir parçası olmalı.
Onlara göre komutanlar her şey üzerinde münhasır yetkiye sahip olmalıydı.
Tarihe baktığımızda komutanlar boşanmalar üstünde bile söz sahibiydi.
Bir bacağın ampüte edilip edilemeyeceği komutanların sözüne bağlıydı.
200 yıl önce konulmuş bu kurallar,
savaş alanında alınacak kararlar için özel olarak tasarlanmıştı.
Artık durum böyle değil.
Bu tür şeylerle başa çıkma şeklimizi değiştirdik
ve hukuk sistemini profesyonelleştirerek bu değişimi sürdürmeliyiz.
Askerlik yapan beş kadından biri
istenmeyen cinsel temasa maruz kaldığını söylüyorsa
büyük bir sorun var demektir.
Sivil sektörde de aynı sorun var.
Orduda durum farklı. Her şey emir komuta zinciriyle ilgili.
Komuta zinciri, askerî adalet sistemini kontrol ediyor.
Bu konuda tam yetkileri var.
Bunu şuna benzetebiliriz:
Bir Walmart çalışanı başka bir çalışan tarafından
cinsel saldırıya uğramış ve kat müdürü,
"Tamam. Sana inanmıyorum. Bitti gitti." diyor.
Ya da "Bence bu çok ciddi. Bunu şube müdürüne ileteceğim." diyor
ve şube müdürü de
"Bir şey olduğunu sanmıyorum. "Defol git." diyor.
Veya ofis müdürü, "Bölge müdürlüğüne iletelim." diyor
ve bölge müdürü de "Genel müdürlükle konuşalım, bakalım ne diyecekler." diyor.
Sonunda Walmart CEO'su birinin yargılanıp yargılanmayacağına
karar veriyor ki bu çok saçma.
Kimse böyle bir sistemde çalışmak istemez
ama ordu böyle çalışıyor.
Vanessa Guillen'in korkunç cinayeti,
orduyu bunun örtbas edilebilecek diğer davalar gibi olmadığını
anlamaya zorladı.
Tasarının 30 Eylül'de oylanacağı sözünü aldık,
yani Vanessa'nın doğum gününde. Dört gözle bekliyorduk.
O gün geldiğinde ise bir arama yoluyla tek öğrendiğimiz şey
bunun gerçekleşmediğiydi.
Hayal kırıklığı oldu.
Yasa tasarısı görüşülecekti ama bu hiç gerçekleşmedi.
Oylamaya sunulmadı.
Yıl sonuna kadar onaylanmayan tüm yasa tasarıları çöpe gider
çünkü sonraki sene yeni bir Kongre gelir
ve yeni Kongre yeni bir başlangıç yapar.
Kongre tasarıyı eylülde görüştü
ama tasarı geçmedi.
Ben Vanessa Guillen Yasası geçmedi ve bu sinir bozucu.
BU ÇOK ÜZÜCÜ! TAMAMEN SİYASETTEN İBARET!
BU VANESSA'YA, AİLESİNE VE TÜM TACİZ KURBANLARINA VURULAN BİR DARBE!
TRUMP YÖNETİMİNİN BU TASARIYI GÖRÜŞECEĞİNE
Tüm o kurbanları görüp
insanlara yardım etmenin bir yolunu bulamamak çok üzücü.
Tasarının akıbeti,
ailemi çok kötü etkiledi,
annem hastalandı.
Sağa çek.
O şeyi asla bulamıyorum.
-İşte. -İşte buldun.
Ne zaman odadan bir şeyler çıkarmaya başlayacaklar?
Yardım aldığımda.
-Ne zaman? -Tanrı izin verirse ocakta.
Hepimiz iyi olduğumuz sürece.
Hastalık her yeri sardı.
Trajediden sonra hastalık geldi.
"Sessizlik fırtınadan sonra gelir." derler. Yüce Tanrım.
Bilmiyorum.
Bizim için hastalık fırtınadan sonra geldi.
Bizim için hiç kolay değil, biliyorum
ama stresle nasıl başa çıkacağım?
Kendimi tamamen dışa kapatmak istediğim günler var.
Sonra düşündüm ve dedim ki
"Bunun kimseye faydası yok, bir şekilde devam etmeliyim."
Tamam.
Cecily Aguilar'ın savunma ekibi itirafının geçersiz sayılmasını istiyor.
Aguilar'ın avukatı, Miranda Haklarının okunmadığını iddia ediyor.
Robinson'ın sevgilisi Cecily Aguilar'ın
itirafını geçersiz kılmaya çalıştığını öğrendik,
yani CID'ye söylediği her şey geçersiz olacaktı
ve buna izin veremezdik.
Tanrı ikinize de uzun yolculuğunuzda
yardımcı olsun ve sizi korusun.
Küçük kızım, Tanrı seni korusun ve kollasın.
Ağlamamaya çalış.
Güçlü ol.
İtirafın bu kovuşturmada büyük bir rolü var.
İtirafı olmadan suçluluğunu kanıtlayacak bir delil var mı, bilmiyorum.
Waco'ya gidiyoruz.
Adliyeye gidip
söyleyeceklerini dinleyeceğiz.
Onlarla gurur duyuyorum çünkü bunu kız kardeşleri için yapıyorlar.
Gerçeği öğrenmek için
ellerinden geleni yapacaklarına dair ona söz vermişlerdi.
"Ne cüretle?" diyorum.
Ailenin, kızlarının kaybıyla ilgili
cevaplara ulaşması gerek.
Hepsinin en büyük sorusu,
"Neden?
"Neden canını aldınız? Neden ondan tamamen kurtuldunuz?"
Robinson bunları yaparken Aguilar'ın ona nasıl yardım edebildiğini anlamıyorum.
Umarım ne bildiğini öğrenmek için Aguilar'ı sorgularlar.
Adalet!
Vanessa için adalet!
-Ne istiyoruz? -Adalet!
-Ne zaman istiyoruz? -Hemen!
Ailem ve anne babam yaşımdan dolayı ve travmatik olacağı için
adliyeye girmemi istemedi.
-Adı ne? -Vanessa!
-Yüksek sesle! Ne istiyoruz? -Adalet!
Adalet! Adalet! Vanessa için adalet!
"İçeride bir şey yapamıyordum ama en azından dışarıda bir şey yaptım."
diye düşündüm.
Bence şu anı bir topluluk olarak bağ kurarak değerlendirmek harika olur.
Biriniz adını söyleyip konuşmak isterse
elini kaldırsın ya da başka bir şey yapsın.
Elden ele dolaştıralım. Tamam mı?
İyi günler.
Austin'den geldim.
Vanessa'nın adaleti için birleşirsek adaleti elde edeceğiz.
Bu benim için çok önemli çünkü ben de cinsel saldırı mağduruyum.
Birçok insanın "Bir fark yaratamayacağım." dediğini duyuyorum.
Ben tek başımayım ve buradayım. Sesim de gür çıkıyor.
Hepimiz sesimizi duyurabiliriz.
O yüzden, "Sesini duyur. Değişimin kendisi ol." diyorum.
Yanındayız. Kavgan, kavgamızdır.
Yaşı, cinsiyeti, ırkı ne olursa olsun,
değişimi getirmek için sesimizi çıkarmamız gerek.
Adım Lupe Guillen.
17 yaşındayım. Lise son sınıfım.
Vanessa'nın en küçük kardeşiyim.
Dört ya da beş yaşındayken
konuşma sorunlarım vardı. Hiç konuşamıyordum.
Yedi yaşımda konuşmaya başladım.
Bundan utanıyordum. O yüzden "Sessiz kalayım." diyordum.
Denemedim bile çünkü denediğimde sesim çıkmıyordu
ve bu yüzden zorbalığa uğradım.
Sanırım şimdi bu beni
sözünü sakınmayan birine dönüştürdü.
Gerektiğinde fikrimi söylerim.
İyi bir amaç için konuşuyorum ve bunun için buradayım.
Cecily Ann Aguilar adındaki kadın içeride, ailemle yüzleşiyor.
Kız kardeşime yaptıklarından sonra hâlâ yüzünü gösterecek cesareti var.
Bir cesedin parçalanıp yakıldığını izlemiş,
sonrasında bir çukur kazacak, bir nehre gidecek enerjiyi bulmuş
ve bizi her gün haberlerde gördüğü hâlde iki ay boyunca sessiz kalabilmiş.
Onu bir kez daha görme şansımı çaldı.
Ama annem hep "Savaşmaya devam etmelisin." der.
Her gün kendime şunu hatırlatıyorum. "Bu sadece Vanessa'yla ilgili değil.
Hepimizle ilgili."
Umarım içeride yaşanan her şey istediğimiz gibi gider.
Teşekkürler.
Duruşmadan çıktık.
Yargıç, Cecily Aguilar'ın ifadesini, yaşananlara dair itirafını
lağvetme talebini reddetti.
Cecily'nin, Aaron Robinson'a
Vanessa'nın cesedinden kurtulması için yardım ettiği gün
bunu silah zoruyla yaptığını iddia etmeye çalıştığını öğrendik.
Bu bizim için inanması güç bir şeydi.
Bunun bir savunma taktiği olduğuna eminiz.
Gerçeği çarpıtmaya çalıştı
ve hukuk bugün onun lehine işlemedi.
Umuyorum ki bu davada adalet galip gelecek.
Bu doğru yönde bir adım. Bu, kardeşim için adalete giden bir adım.
Vanessa Guillen için adalet.
Mücadeleyi asla bırakmayacağız. Geri adım atmayacağız.
Vanessa için adalet!
MAYIS 2021
Bu gece ABD Ordusu acı bir rapor yayınladı, rapora göre
"Fort Hood yöneticileri,
Vanessa Guillen'in cinsel taciz şikâyetlerini görmezden geldi."
Ordu yetkilileri,
Vanessa Guillen'in ailesinin başından beri söylediği üzere
Vanessa'nın Fort Hood'da cinsel tacize uğradığını doğruladı.
Cinsel taciz olduğu kanıtlandı.
Beş aydır bunu mu araştırıyordunuz?
Bunun için mi böyle acı çektim?
Ordunun cezai soruşturması,
onlara söylediğim şeyi söylemek içindi.
Bu mu yani?
Herkes bunu zaten biliyor.
Annesi olarak bunu zaten biliyorum. Tanrı sizi affetmez.
Bunca zamandır söylediklerimizi teyit etmeleri çok iyi oldu.
Öylece konuşmadığımızı doğruladılar. Çünkü bir noktada şöyle diyorlardı,
"Taciz konusunda yalan söylüyorsunuz. Kanıt yok."
Bu, orduya olan güvenimizin neden sarsıldığının bir örneği.
Raporda yazanlara göre 2019 yılının yaz aylarında
Vanessa'nın üstlerinden biri onunla üçlü seks yapmak için ısrar etmiş.
Daha sonra bir saha antrenmanı sırasında aynı gözetmen
ormanda kişisel temizliğini yaptığı sırada ona yaklaşmış.
Vanessa arkadaşlarına ve üstüne
kendisine karşı
misilleme yapılmasından korktuğunu söylemiş.
Fort Hood yönetimi cinsel tacizden ne zamandır haberdardı?
Buna işaret bir kanıt olmadığı konusunda direttikleri sırada
bu bilgi zaten ellerinde miydi?
Ordu yöneticilerine defalarca kez Vanessa'nın tacizcisinin adını
paylaşıp paylaşmayacakları soruldu ve bu bilgiyi vermediler.
Mevzubahis şahısın cezai kovuşturmayla yüzleşip yüzleşmeyeceğini de söylemediler.
Üste farklı askerlerle konuştuktan sonra
onu taciz eden bir değil, iki yönetici olduğunu öğrendik.
Bir tanesi hâlâ Fort Hood'da görev yapıyor.
Hâlâ maaşını alıyor. Hiçbir şey olmamış gibi.
Hâlâ başka birine zarar verebilir.
Soruşturmacılara göre bu olayın katil olduğu iddia edilen
Aaron Robinson'la ilgisi yok
ve Aaron Robinson'ın tacizde bulunduğuna dair kanıt yok,
fakat Robinson başka birini taciz etmiş.
Robinson'ın Vanessa'yı taciz etmediğini sürekli söylerlerse
buna inanacağımızı düşünüyorlar.
Ününe bakılırsa
bunun olmuş olma ihtimali oldukça yüksek.
Yetersiz soruşturmaları nedeniyle Vanessa'yı öldürmeden önce
Robinson'ın ona ne yaptığı konusunda hiçbir fikirleri yok.
Bence onu cinsel saldırı sırasında öldürmüş olması
en kuvvetli olasılık.
Bana kalırsa ordunun bir numaralı endişesi cinayeti,
cinsel taciz veya cinsel saldırı iddialarından ayırmaktı.
Capitol Hill'de bir savaşın tam ortasındalardı
ve Vanessa'nın kaybolmasının onlara karşı cephane olarak kullanılmasına
göz yumamazlardı.
Ordu kendi kendine değişmeyecekti.
Ordunun tek endişesi orduyu korumaktı
ve buna verilebilecek tek gerçek yanıt yasa tasarısıydı.
Yasa tasarısı tekrar önerilirse
kardeşimin kavuşamadığı adalete diğer kurbanlar kavuşacak.
Yani ne kadar sürerse sürsün devam etmeliyiz.
Zamanın ilerlemesiyle
durum daha da zorlaşıyor.
Ama günün sonunda bunu halletmenin bir yolunu bulmalıyız.
Kongre'ye sesimizi duyurabilirsek yasayı Kongre'den geçirebiliriz.
Yapmaya karar verdiğimiz şey, yeni bir yasa tasarısı sunmak
ve Kongre'den geçmesini ummak çünkü bu son şansımız.
Rüzgâr bir daha bu yıl olduğu gibi
arkamızda olmayacak.
Biden yönetimindeki başkanlık seçimlerinden sonra
Ben Vanessa Guillen yasa tasarısını ikinci kez sunmaya karar verdik.
Umarız Meclis ve Senato'yu aşıp başkanın imzasını almak
ve bunu bir yasaya çevirmek için gereken desteğe sahibizdir.
Nasıl hissediyorsun?
Biraz daha iyi.
Tamam.
Lupe aç çıkmasın.
Tamam, şuna bak.
O meyveleri ye.
Sağlıklı.
-Tamam, sonra konuşalım. -Natalie'ye her şey için teşekkür et.
Tamam.
-Tamam, hoşça kal mija. -Sizin için dua ediyorum.
-Hoşça kalın. -Hoşça kalın.
Adalet nedir?
Adalet cinayetin parçası olan kişiyi hapsetmek
ya da sorumlu tutmaktan ibaret değildir.
Aynı zamanda hakkaniyetle ilgilidir.
Merhaba meclis başkanım. Mayra Guillen. Sizi tekrar görmek güzel. Uzun zaman oldu.
-Söz verdik. -Teşekkürler.
-Sizi görmek güzel başkanım. -Selam Lupe. Nasılsın canım?
Seni tekrar görmek güzel.
Vanessa'yı asla geri alamayacağız ama bu benim kızım olsaydı
yapabileceğimiz en büyük şey
onun adına bir kanun hazırlayıp
o yasayla tarihi değiştirmek olurdu. Bu da bir bakıma adalet demekti.
Herkese iyi günler.
Meclis başkanı olarak Jackie Speier'in
Ben Vanessa Guillen Yasası'nın arkasındayım.
Bir yıl önce bu aileye bir yasa çıkarmak ve işleyişi değiştirmek üzere
verdiğimiz sözü tutmamıza yardım ettiğiniz için teşekkür ederim.
O yüzden sesimizi duyurmalı, değişimin kendisi olmalı,
kardeşimi onurlandırmalıyız.
Adının unutulmamasını sağlamak için buradayız.
Değişim gerek ve bu hemen olmalı.
-Annemin selamı var. -Teşekkürler.
-Bizimle olduğun için teşekkür etti. -Teşekkürler.
Ayaklarımın hâline bak.
O ayakkabıları neden giydin?
Bilmiyorum.
-Şurada bir fotoğraf çekilebilir miyiz? -Ben de onu diyecektim. Gel.
-Hızlıca bir fotoğraf çekilelim. -Tamam.
Tamam, bir.
On yıldır bunun için savaşan senatörler
ve kongre üyeleri görüyoruz.
Ve her sene başarısız olmuş.
"Bu konuyu konuşmak istemiyoruz." diye rafa kaldırılıyor.
Elimde bir megafon olduğunu fark ettim, bunu herkesin,
her muhabirin duymasını sağlamalıydım.
Bu tasarı ben görev başındayken ölmeyecek. Durum değişmeli.
Şu anda dişliler harekete geçti ve tek gereken bu yasayı geçirmek.
Geçen sene tasarıyı destekleyen bazı Kongre üyeleri
bu sene desteklerini çekti,
Kongre üyelerini ikna etmekte çok iyiydiniz,
o yüzden onlarla konuşun.
Onları yasa tasarısına evet demeye ikna etmek için
Kongre üyeleriyle görüşmeler ayarladık.
Yıl bitmeden önce tasarının oylanmasını umut ediyoruz,
aksi takdirde seneye en baştan başlamak gerekecek.
-Selam. -Selam Senatör.
Nasılsınız? Natalie Khawam. Sizi tekrar görmek güzel.
-Bu da Mayra Guillen. -Mayra.
Zorlamaya devam etmeli ve bunun her haneyi ilgilendiren
ana akım bir sorun olduğundan emin olmalıyız.
Umutluyuz ve yasanın bu yıl geçeceğine inanıyoruz.
Bu konuda hız kazanıyoruz.
Benim için dönüm noktalarından biri kardeşindi.
Vanessa'nın cinayetinden sık sık bahsetmek
pek çok anıyı canlandırıyor.
O yüzden aynı şeyleri sürekli tekrar etmek
çok zor.
Kaybın acısını böyle korkunç bir şekilde çektiğinde
insanın içgüdüsü, İncil'in de dediği gibi,
"Karanlığa lanet okumak." oluyor. Azizlik içgüdüsü ise bir mum yakmak.
Bir daha kimse bunu yaşamasın diye yaptığınız şey bu.
-Evet. -Dokunaklı.
Kimin iyi takımda yer alacağı,
kimin bize karşı savaşacağı konusunda inişli çıkışlı bir yoldan geçtik.
Ordunun temel ahlakı
meslektaşlarını ve astlarını korumaktır, onları istismar etmek değil.
Doğru.
Tüm ivmemize rağmen
ABD Senatosu Silahlı Hizmetler Komitesi'ne
ve Temsilciler Meclisi Silahlı Hizmetler Komitesi'ne üye olan
kongre üyeleri ve senatörler içerisinde hâlâ güçlü bir direnç var.
Vanessa'nın hep sahip olduğu kararlılık aklıma geliyor.
Bunu onun anısına yapacağım.
Ama ailemden, özellikle de annemden bu kadar uzun süre uzak kalmaktan
nefret ediyorum.
Sen nasılsın?
-Fena değil. Durum sinir bozucu. -Çok sinir bozucu.
Sürekli D.C.'ye gidip geliyoruz ama elle tutulur bir şeyimiz yok.
Tasarının geçmesini bekliyoruz.
-Yani… -Evet.
Devlet hızlı çalışmak üzere tasarlanmamıştır.
Maalesef çok yavaş çalışmak üzere tasarlanmıştır.
Çoğu zaman yasama konusunda tek şansın olur
çünkü tasarı görüşülür ve başarısız olursa
onu ikinci kez öne sürme şansın pek yüksek değildir.
Şu anda tasarıya karşı çıkanlar var.
En önemlisi zamanlama.
Şu anda doğru zamanı bilmiyorum.
Lupe o kadar çok konuştu ki bu onu duygusal olarak çok etkiledi.
O yüzden onunla gurur duyduğumu söylemeye çalışıyorum.
Şimdiye kadar hiç yas tutma fırsatım olmadı.
Bu yüzden zor oldu.
Bunu doğru yoldan yapmaya çalıştım.
Ama yas tutmanın doğru bir yolu yok.
Üstelik içinde biriken gerginlik da var,
şimdi bir ya da iki kişi bile olsa geriliyorum.
Artık günlük hayatımı etkiliyor.
Çok boğucuydu.
Kendimi birçok şeyden soyutladım,
mesela arkadaşlarımdan
ve futbol oynamaktan.
Kız kardeşimle futbol oynadığım anlar aklıma geliyor
ve bunu tekrar yapamayacağımı hatırlıyorum.
Şimdi eski günlere dönmeye çalışıyorum
ama bunca şey yaşadıktan sonra
insan dünyayı çok farklı görüyor.
Bence hepimizin bir molaya ihtiyacı var.
Özellikle de akıl sağlığımız için.
Kız kardeşimden vazgeçmeyeceğim.
Arka plandan da olsa onun için savaşacağım.
Lupe büyümeye zorlandı.
Şimdi okula dönüp
normale dönmeye odaklanması gerekiyor.
Hayatının tadını çıkarmayı hak ediyor.
TAMPA BAY, FLORİDA
Bu deneme için 300 kelime daha lazım. Bence çok iyi yazdım.
Tamam, gözden geçirebilirim. İşin bitince bana gönder, okuyayım.
Selam Lupe, kâküllerini beğendim.
Natalie çok çalışıyor ama yanında olması da çok eğlenceli.
Ona hep "Dokuz beş çalışan avukatlardan değilsin,
saat beşten sonra da seni arayabilirim." derdim.
-Alo? -Mayra ve ben, Natalie.
Telefonumu ele geçirdi Landy.
Yanımda durdu,
sadece avukat olarak değil, bir dost olarak da.
Bana kızıymışım gibi bile davrandı,
ona karşı çok minnettarım.
Teşekkürler Landy. Görüşürüz.
-Tamam. -Hoşça kal.
Bu benim için sadece bir iş değil.
Bu bir bağlılık
ve aileme olan bağlılığım da aynı derecede güçlü.
Ailem Lübnanlı ve ülkemizi iç savaş yüzünden terk ettik.
Babam başkalarına yardım etmemi istiyordu,
"Sana çok şey veren bu ülkeye borcunu ödeme yolun bu." dedi.
Lübnanlı olmaktan gurur duyuyorum ama özünde Amerikalıyım.
Baba, ışıkları kapatayım mı?
Ritmi yakalamaya çalışıyorum.
İnsan bir göçmen olarak diğer göçmenlere yardım etmek istiyor.
Bu bir çağrı.
Bir amaç için savaşan geniş bir aile olmak.
New York Senatörü Kirsten Gillibrand'in orduda tacize uğrayan askerlerin
farklı bir şekilde ele alınması için Pentagon'a karşı verdiği savaş,
büyük bir engeli aştı.
Bilgin olsun diye hızlı bir özet geçeyim,
Gillibrand yasa tasarısı çok geniş. Daha geniş.
Biz ordudaki cinsel saldırılar için bir tasarı istiyoruz,
bizim odak noktamız bu. Onun tasarısı komuta zincirinden doğan
tüm suçları ele alıyor.
Biz cinsel saldırıya odaklanmıştık.
Nihayet süreci atlatıp Ben Vanessa Guillen yasası için
Jcakie Speier'in desteğini aldıktan sonra Gillibrand'in tasarısını gördük.
İkisi bir bakıma rakip tasarılar hâline geldi.
Biri Senato'da, biri Meclis'te olsa da
herkese "Hangisini istiyoruz?" sorusunu sorduracaktı.
Yani her şey değişti.
Senatör Gillibrand'le buluşmaya gidiyoruz,
amacımız tabii ki beraber çalışmak,
bu işin içinden beraber çıkmak için bir uzlaşmaya varmak.
Senatör Kirsten Gillibrand'in Senato tarafında
üstüne çok çalıştığı bir tasarısı var, benim de Meclis tarafında bir tasarım var.
Her iki yasa tasarısı da
bu davaları komuta zincirinin dışına çıkarıyor.
Benzerler ama aynı değiller.
Bu süreçte olması gereken şey,
tek tasarı oluşturmak.
-Sizi görmek güzel. -Geldiğiniz için teşekkürler.
Washington'a tekrar tekrar gelmekten bıkmış olmalısınız…
-Bu da bir deneyim. -Adalet talep etmeye devam etmek.
Aslında bu bir çağrı. Tam zamanlı bir girişim.
Fakat bence bir koalisyonun bu fikri desteklemesini sağlamak için
yaptığınız her şey çok önemli.
Washington'a gelerek sesinizi duyuruyorsunuz.
Kapı kapı geziyorsunuz, senatörlerle görüşmeyi talep ediyorsunuz ve bu önemli
ama meclisteki tasarı bence yeterli değil.
İyi bir ilk adım.
İşleri oraya ulaştırmak için gösterdiğiniz çabayla gurur duyuyoruz
ama yeterli değil.
İçinde cinsel saldırı ve taciz var ama Vanessa'nın davası buna dâhil olmaz
çünkü cinayet davalarını içermiyor.
Bu konuda net olmalıyız çünkü maalesef
Savunma Bakanlığı'nın hoşuna gitmeyen reformlar
kapalı kapılar ardında devre dışı bırakılıyor
ve o konferans odasında dört adam olacak,
bu dört adam Vanessa Guillen Yasası'nın tam hâlini desteklemiyor.
Onları zorlamalıyız, baskı kurmalıyız.
Kesinlikle katılıyorum.
Bu, katledilen kızlarının ve kardeşlerinin sesini duyurmaya çalışan,
çok büyük zorluklardan geçmiş bir aile.
Davasının bağımsız bir adalet sistemi içinde görülmesi çok önemli.
Onların desteğini almak, tarafımızda olmaları,
Meclis liderlerinin ve senatörlerin birlik olması
bu yasa tasarısının tanımlayıcı özelliği ve tasarı böyle ilerleyecek.
Yapmaya karar verdiğimiz şey, iki tasarıyı birleştirmek
ve bu konuda Meclis ve Senato'nun desteği arkamızda,
yani bu stratejik açıdan harika bir hamle.
Yani her şey… Hep şunu söylerim, "İstediğin kadar plan yap,
Capitol Hill'e gittiğinde anlayacaksın ki her gün yeni bir gün."
-Sağlıcakla kalın. -Tamamdır.
Bunu başaracağız. Liderliğiniz için teşekkürler.
-Teşekkürler. -Desteğiniz için sağ olun.
Bugün Vanessa Guillen Askerî Adaleti Geliştirme
ve Önlemleri Artırma Yasası'nı duyuruyoruz.
Senatör Gillibrand ve ben son on yılımızın büyük kısmını
bu yanlışı düzeltmeye adadık.
Bu yıl yasayı geçireceğiz.
Sona çok yaklaştık.
Bu son hakkımız. Bunu kazanamazsak oyun biter.
Bu son şansımız.
15 ARALIK 2021
Ordunun cinsel saldırı davalarındaki yetkisini elden geçirecek tasarı
kanun olma yolunda ilerliyor.
Amerikan Meclisi çarşamba günü Ulusal Savunma Yetkilendirme Yasası'nı onayladı,
bu yasa, Ben Vanessa Guillen yasasını da içinde barındırıyor.
Tasarı Beyaz Saray'a iletilmeden önce
Senato'da görüşülecek.
İşte bu kadar.
Tasarı Meclis'ten geçti.
Şimdi sadece Senato oylamasını bekliyoruz.
Çılgınca.
Böyle şeyler olduğunda, davalar sırasında bile,
istediğim kadar uyuyamıyorum. Gergin oluyorum,
bir an önce bitsin istiyorum.
Yani bunu yapmaktan nefret ediyorum ama elimde değil.
Tamam. Teşekkürler.
Pekâlâ…
Yanaklara da lazım.
Ne istersen yap.
Gözüne sürdüğün beyaz göz kalemi çok güzel.
-Şimdi gördüm. -Yoksa gözlerim kapalı görünür.
Fotoğraflarda gözlerim kapalı çıkıyor.
Pozitif kalmak istiyorum ama müvekkillerimi ve beklentilerini
korumam gerekiyor.
Umutlarımızı sırf yerle bir etmek için
bu kadar yükselttiklerini düşünmek istemiyorum ama belli de olmaz.
Bu tasarı, ordunun cinsel saldırıları
kovuşturma yöntemlerine yönelik kapsamlı ve tarihi reformlar içeriyor.
ABD SENATOSU
Katip, sayım alalım.
Bay Wyden, hayır.
Bay Hoeven, evet.
Bayan Hyde-Smith, evet.
Bay Durbin, evet.
Bay Warner, evet.
Bayan Ernst, evet.
Bay Whitehouse, evet.
Oylama sonucu, 89 evet, 10 hayır.
Önerge kabul edildi.
EVET 89 HAYIR 10
Kanun yapıcılar ilk defa askerî cinsel saldırı davalarını
komuta zincirinin dışındaki bir savcıya teslim edecek
bir yasa üzerinde anlaşmaya vardı.
Bu yasa, ordunun cinsel saldırıları kovuşturma yöntemlerine yönelik
tarihi reformlar olarak tanımlanıyor.
Birçok kişi bu yeni yasayı, bu anlaşmayı,
büyük bir değişim, büyük bir atılım olarak görüyor.
YASA TASARISI KABUL EDİLDİ #BENVANESSAGUILLEN
TEBRİKLER. VANESSA SİZİNLE GURUR DUYARDI!
GÜÇ İÇİNDE YAT, KARDEŞİM. BUGÜN, YARIN, DAİMA
GURUR DUYDUM MAYRA, SIKI ÇALIŞMAN NİHAYET SONUÇ VERDİ!
-Tebrikler. Başardın. -Teşekkürler Nana.
Birlikte başardık. Sen olmasan hiçbir şey yapamazdım.
Ben de sensiz yapamazdım.
-Teşekkürler. -Gururlandım.
On yıldan fazla zamandır bu konuda çalışıyoruz.
Şimdi bunu başardığımızı gördükten sonra kendi kendime "Nasıl başardık?" diyorum.
Bu, aile sevgisinin insanı ne kadar güçlü kılabildiğini
ve eğer istersen dağları bile yerinden oynatabileceğini gösteriyor.
Başkan Biden bugün cinsel tacizi askerî kanuna göre bir suç hâline getiren
bir kararname imzaladı.
Bu, on yıllardır süren bir reform savaşı sonucunda gerçekleşen
tarihi bir değişim ve büyük bir atılım.
Ordudaki cinsel şiddet ve taciz salgınını sona erdirebilmek için
askerî hukuk sisteminde köklü reformlara imza attık.
Halkın gözü önünde olmayı sevmemesine rağmen
bu cesareti gösterdiği için Mayra'yla gurur duyuyorum.
Bu yasanın geçmesiyle
Vanessa'nın boşuna ölmediğini hissediyorum.
Bu olayı inanılmaz yapan şey, bir ailenin güçlü duruşunu koruyup
değişim getirmiş olması.
Senatör Gillibrand, "Evet, bazı büyük reformlar var
ama yeterince ileri gitmiyor." dediniz ve karşıt oy kullandınız. Neden?
Arkamızda büyük bir destek vardı
ve ne yazık ki konferans komitesi
komuta zincirinin bazı muazzam yetkileri elinde tutmasına izin vermeyi seçti.
Tahliye teklifinde bulunma yetkisi, kabul edilecek delillerin seçilmesi,
bilirkişilerin seçilmesi, hatta hâkim, jüri, savcı
ve savunma avukatlarının seçilmesi
hâlâ komutanların elinde olacak.
Dava açılıp açılmayacağına karar verme yetkisi.
Bağımsız savcıların elinde bulunan tek yetki bu olacak.
Fakat yine de olumlu bir adım
çünkü nihayetinde bağımsız olabilecek bir sistemin ilk adımları atıldı.
Müdafaaya ve baskı kurmaya devam etmeliyiz.
Tek bir adımın neden yeterli olmadığını,
neden tüm sistemin değişmesi gerektiğini açıklamaya devam etmeliyiz.
HOUSTON, TEKSAS
MAYIS 2022
Adını söyle!
Vanessa Guillen!
Adını söyle!
Vanessa Guillen!
Vanessa!
Burada!
-Vanessa! -Burada!
Vanessa!
Burada!
-Merhaba, nasılsınız? -İyiyim.
Söyleyebileceğim pek çok şey var. İkinci yıl dönümüne girdik
ve hâlâ dünmüş gibi geliyor. Uzun lafın kısası, yasa geçti.
Çok çaba harcamamız gerekti ama Vanessa ve sessizlik içinde acı çeken
başka pek çok asker için
yapmamız gereken daha çok şey var.
Bu yıl yine Washington'da olacağım. İlk sene önerdiğimiz tüm hükümleri içeren
bir başka tasarıyı meclisten geçirmeye çalışıyoruz.
Bugün buraya geldiğiniz için hepinize teşekkür ederim. Anlamı büyük.
Vanessa Guillen'in tarihteki mirası,
işleyişi değiştiren kişi olmak olacak.
Ordunun köklü bir reformla yüzleşmekten bir skandal uzakta olduğunu söylerdim
ve o skandal maalesef Vanessa oldu.
Ailesi sessiz kalsaydı
burada olur muyduk, bilemiyorum.
Ödedikleri bedel ölçülemez
fakat yarattıkları etki de ölçülemez.
Guadalupe Guillen.
Hayatımın son birkaç ayında liseden mezun oldum.
Son zamanlarda futbol da oynuyorum.
Gazeteciliğe atılmak istiyorum, üniversiteye gidip diplomamı almak,
anne babamı gururlandırmak, kardeşimi gururlandırmak istiyorum.
İnsan olarak çok olgunlaştım diyebilirim. Özellikle de siyaset konusunda.
Gelecekten beklentim, bir gün seçimlere adaylığımı koymak
ve olumlu şeyler başarmak için sesimi kullanmaya devam etmek.
Kanun yapıcıların on yıllardır denediği bir şeyi
bizim başarmış olmamız bir mucize.
Onu buraya yerleştirdiğimizde burada hiçbir şey yoktu. Çılgınca.
Şimdi dolmuş.
Bir gün hepimiz öleceğiz ama öldürülerek ölmemeliyiz.
Kardeşimin başına gelenleri
asla tam olarak bilemeyeceğimi kabullenmem gerekiyor.
Bu zorlu yolculuk bana çok şey öğretti.
Zaman hızlı geçiyor. Hayat kısa
ve hayatı yaşarken her anın kıymetini bilmelisin.
VANESSA İÇİN ADALET
Benim küçük cennet parçam, Vanessa'm,
o benim ve dünyadaki herkesin kalbinde
çünkü herkes onu tanıdı.
Kızım için neden özel bir şey hissettiğimi şimdi anlıyorum.
Çünkü Tanrım onu bana kısa bir süreliğine ödünç vermiş.
Kaderi çoktan belliymiş,
bir amacı varmış.
BİRLİKTE DAHA GÜÇLÜ
YAŞASIN DAVAMIZ, YAŞASIN HALKIMIZ, YAŞASIN BİRLİĞİMİZ!
SESİNİ ÇIKART
Guillen ailesi, bedensel zarar ve ihmal sonucu ölümü sebep göstererek
ABD Savunma Bakanlığı'na 35 milyon dolarlık tazminat davası açtı.
Cecily Aguilar'ın duruşma tarihi defalarca kez ertelendi.
Aguilar, suçlamaları reddediyor.
Ordu, ilk soruşturma sırasında
Vanessa Guillen'in cinsel saldırıya uğradığına dair
kanıt bulunamadığını iddia etmeye devam ediyor
ve Aaron Robinson'ın cinsel saldırıda bulunduğunu gösteren
bir kanıt bulunmadığı konusunda ısrarcı.
Alt yazı çevirmeni: Çınar Tuncer