Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เหยียบให้มิดเลยพวก
‪- เอาเลย ‪- บ็อดซิโอ ไล่เขาให้ทัน เร็ว!
‪บ็อดซิโอ เอาเลย!
‪- เร็ว ไปเลย ‪- มิคัล นี่รถนายนะ
‪เปลี่ยนเกียร์เลย
‪- เปลี่ยนสิ! ‪- ใกล้ทันแล้ว
‪- เย่! ใกล้แล้ว ‪- ไปเลย!
‪- ไปเลย เยี่ยม! ‪- ฮึบๆ
‪ทันเขาแล้ว
‪ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอคะ
‪ปล่อยไปเถอะค่ะพ่อ
‪ปีนี้แหลมเฮลไม่ทำให้ผิดหวังแน่
‪ฟ้าใสไร้เมฆ ความเร็วลมชายฝั่ง 17 น็อต
‪สภาพอากาศเหมาะที่สุด ‪สำหรับนักโต้คลื่นมือใหม่และมือโปร
‪และเหมาะที่สุดสำหรับทุกๆ คน
‪อันโตส
‪ตื่นแล้วสินะ
‪อย่าร้องเลยนะลูก
‪เดี๋ยวเราก็ถึงแล้ว
‪ไง อันโตส
‪ไงจ๊ะ
‪เอาเลย
‪เราทำได้น่า ไปเลย!
‪นั่นไง ติดแล้ว ต้องอย่างนี้สิ ไปเลย!
‪ไปโลด บ็อดซิโอ!
‪ซาช่า
‪สถานะลูกเรือเป็นไง
‪ครบทุกคนแล้ว
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ได้เลย
‪ยินดีอยู่แล้ว
‪เป็นไงบ้าง
‪จะไปกันได้รึยัง
‪- มิคัล ‪- ไปเลย
‪รอไม่ไหวละ
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(มิสทรัล โรงแรมและสปา)
‪สวัสดีครับคุณผู้หญิง
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪- สวัสดี คุณมิรอน ‪- ดีใจที่ได้เจอคุณครับ
‪ยินดีต้อนรับอีกครั้ง
‪เจอกันอีกจนได้
‪กุญแจอยู่ในรถนะ
‪ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะเลย
‪มาหาแม่มา มาจ้ะ
‪อ๊ะๆ ว่าไงคนเก่ง
‪จะเศร้าไปใย
‪ไม่ต้องห่วงนะ พี่หมีอยู่นี่แล้ว
‪จะเสกน้ำตาให้หายวับ
‪งั่มๆ อร่อยจัง
‪ยังมีคราบน้ำตาอยู่
‪อร่อยจัง
‪โอ้โฮ
‪จ๊ะเอ๋!
‪อาจารย์หมอเหรอเนี่ย
‪ฉันจะเชื่อตาตัวเองดีไหม
‪สวัสดีค่ะ
‪- ฉันดูเป็นไงบ้าง ‪- เด็กลงทุกทีที่เจอ
‪แต่นี่ไม่ใช่เพราะผมแน่ๆ
‪ฉันอยู่ที่บรัสเซลส์กับสามีค่ะ ‪แต่ก็คิดถึงคุณนะคะ
‪เดี๋ยวเจอกันตอนมื้อค่ำค่ะ ไปก่อนนะคะ
‪ขอโทษครับที่ทำให้ต้องรอ
‪ห้องสวีทของคุณพร้อมแล้ว ‪เหมือนทุกครั้งครับ อาจารย์หมอ
‪ขอบคุณมาก
‪ไปกันเถอะ
‪อาเนีย
‪ลิฟต์เต็มแล้ว เดี๋ยวหนูค่อยไปอีกรอบค่ะ
‪อาเนีย
‪ไม่รู้ว่าจะเหมาะไหม ‪ถ้าตาแก่คนนึงจะกอดสาวน้อยแสนสวย
‪แต่ก็ไม่สนละ เกิดหนเดียวตายหนเดียวนี่นะ
‪กอดเถอะค่ะ
‪ขอโทษนะคะ คุณมิรอน
‪แมสคอตตัวนี้ดูไร้รสนิยมมากๆ ‪อย่าให้มาเสนอหน้าเลยค่ะ
‪แต่เด็กคนนี้ทำงานที่นี่ทุกฤดูร้อนนะ
‪ปีนี้กฎเปลี่ยนแล้ว
‪อะไรกัน ยังไม่ได้อ่านเหรอคะ
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ แต่หมีนี่ช่วยเราได้มาก
‪ทำให้น้องชายฉันสนุกได้ ไม่ง่ายนะคะ ‪เราคงทำไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
‪ให้แน่ใจนะว่าเขาซักชุดนั่น ‪และฆ่าเชื้อจนสะอาดหมดจด
‪แน่ใจสิ
‪มานี่มา…
‪โอ๋ เดี๋ยวเรากลับไปนะ เดี๋ยวกลับไปจ้ะ
‪ขอบคุณค่ะ ครบแล้ว
‪- โชคดีครับ ‪- โชคดีค่ะ
‪นั่งด้วยได้ไหม
‪ได้สิ
‪ฉันครัมบ์
‪ฉันอาเนีย
‪ครัมบ์คือนามแฝงน่ะ
‪เพื่อนๆ เรียกฉันว่าฮาเน็ก
‪หวัดดี ฮาเน็ก
‪ขอบคุณที่ช่วยฉันที่โรงแรม
‪ไม่เป็นไร
‪โอเค
‪การสูบบุหรี่เป็นภัยต่อสุขภาพ
‪แต่ว่า…
‪ช่วยทีสิ
‪ว่ากันว่า…
‪อะไรที่เจ๋งๆ
‪มักไม่ดีต่อสุขภาพ ทำให้อ้วน
‪ไม่ก็ผิดศีล
‪ฉันชอบเวลาที่อะไรๆ มันเจ๋ง
‪แค่ขนฉันบางทีมันก็เหม็นบ้าง แต่ฉันรู้วิธี
‪เอาละ ต้องไปแล้ว ‪ไม่งั้นโดนนางนกทัณฑิมาจิกตายแน่
‪จะไปด้วยกันหรืออยู่ต่อ
‪อยู่ต่อสิ ฉันรอเวลาที่จะได้มาตรงนี้นานแล้ว
‪ได้
‪ไว้เจอกัน เด็กๆ ติดใจฉันทั้งนั้น
‪อ้าว นั่นภรรยาท่านสมาชิกสภายุโรป
‪ฉายเดี่ยวอีกแล้ว
‪ฉลาดดี ไม่เคยพกสามีมาลั้ลลา
‪กอซ็อสกี้ก็ดูดีใช่ย่อย
‪เขาดูดีจริงๆ ด้วย
‪หวังว่าตอนฉันอายุเท่าเขา ฉันจะดูดีเหมือนกัน
‪นี่ก็อายุเท่าเขาแล้วนี่
‪ดาวเด่นในค่ำคืนนี้ของเรามาแล้ว
‪- เฮลขอต้อนรับวอร์ซอ ‪- ไง สวัสดี
‪อยากเจอพวกคุณจะแย่แล้ว ‪ให้รอถึงหน้าร้อนปีหน้าคงรอไม่ไหว จริงๆ นะ
‪หวัดดี อันเดร
‪- ตายแล้ว ‪- สวัสดีค่ะคุณน้า
‪โตขึ้นเยอะเลย ดีใจจังที่ได้เจอหนู
‪น้าดีใจมากเลยที่หนูมา รู้ไหม
‪นั่งจ้ะ นั่งติดกับคูบาเลยจ้ะ
‪- สวยจัง ‪- ขอบใจ
‪เอาแล้วไง
‪นี่เมาท์ชาวบ้านกันเสร็จแล้วใช่ไหม
‪แน่นอน กิจกรรมยามว่างสุดโปรดของเรา
‪จำได้ไหม เราเคยสร้างวีรกรรมห่ามๆ กันที่นี่
‪ไม่จริง
‪- เขาดื่มจนเมาปลิ้น ‪- เออ แหงละ
‪แหงสิ
‪สวัสดียามค่ำค่ะ
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ ‪- ดีค่ะ
‪ฉันชื่อมิรานด้า
‪ถ้าต้องการอะไร ‪เรียกพนักงานเสิร์ฟได้เลยนะคะ
‪บอกฉันได้เลยค่ะ
‪งั้นเราอุ่นเครื่องกันด้วยอะเพอโรลดีไหม
‪หนูไม่เอาค่ะ ขอบคุณ
‪- งั้นขออะเพอโรลอีกสองแก้ว ‪- ได้เลยค่ะ
‪ไม่เอาน่า พอทีเถอะ
‪มาเร็ค ใจเย็น
‪- พอที ‪- โอเค ได้
‪- ฟังนะ เรามีข่าวจะบอก ข่าวดี ‪- เราก็มีเหมือนกัน แต่นายบอกก่อนเลย
‪ได้ เราก่อน
‪เราจะกลับไปโปแลนด์ถาวร
‪ขอบคุณค่ะ
‪โรคระบาดใหญ่ทำให้ต้องบอกลาลอนดอนเหรอ
‪ไม่ใช่เลย
‪แล้วมันไม่กระทบนายบ้างเหรอ
‪ตรงกันข้าม
‪ฉันต้องจ้างหมอเพิ่ม ‪งานเรายุ่งมาก แต่ไม่ได้บ่นนะ
‪- พ่อก็ขยายกิจการเพิ่มเหมือนกัน ‪- ใช่
‪เรากำลังจะเปิดสำนักงานกฎหมายเพิ่ม ‪คราวนี้ในวอร์ซอ
‪และจะบริหารสำนักงานที่ลอนดอน…
‪แบบทางไกล
‪- เอาละ ฟังข่าวของเราบ้าง ‪- หวังว่าจะเป็นข่าวดี
‪ลูกๆ ของเราคงได้คิดถึงกันแน่
‪เพราะอาเนียสอบเข้าวิทยาลัยแพทย์ได้
‪คิงส์คอลเลจ ได้คะแนนสูงสุด ‪ฉันภูมิใจจนต้องอวด
‪เป็นข่าวที่วิเศษไปเลย
‪เซอร์ไพรส์จริงๆ
‪มหัศจรรย์ความสำเร็จ
‪ไชโย เก่งมากจ้ะ
‪มาเร็ค นี่เลย!
‪จริงสิ มาดื่มฉลอง
‪ให้ความสำเร็จของอาเนียกัน
‪- บ๋อย! ‪- ต้องขอโทษด้วย
‪ขอสั่งแชมเปญหน่อยครับ
‪ขอบคุณมาก
‪ยินดีด้วยนะ
‪เธอจะรับช่วงงานคลินิคแน่ๆ แล้วใช่ไหม
‪ไม่รู้สิ
‪ฉันคิดอยู่ว่า
‪มันเร็วเกินไปไหม
‪แน่นอน ลูกยังมีเวลา
‪เป็นกุมารแพทย์ไปก่อนก็ได้ แล้วค่อยดูกันอีกที
‪แชมเปญตามสั่งครับ
‪อาเนียยังมีทางเลือกอีกมาก แต่…
‪จะยืนอย่างนี้อีกนานไหม
‪รินซะที
‪ที่แน่ๆ คือจะต้องเป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดแน่ๆ
‪แพทย์หญิง
‪- หญิงหรือชายต่างกันยังไง ‪- พ่อคะ หนูเป็นผู้หญิง
‪- ขอโทษครับ ‪- ไม่สิ ฉันต้องขอโทษคุณ
‪- กรุณาอย่าแตะต้องตัวลูกสาวฉัน ‪- พ่อคะ
‪- เสิร์ฟเป็นรึเปล่าเนี่ย ‪- ไม่รู้จักฝึกกันก่อน
‪อาเนีย เป็นอะไรรึเปล่า
‪ไม่ใช่ความผิดของเขา
‪- เธอรับคำขอโทษแล้ว ‪- คุณมิคัล
‪มาเร็ค พอทีเถอะน่า
‪เราจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกค่ะ
‪ขอประทานโทษจริงๆ ค่ะ
‪ทางโรงแรมยินดีไม่คิดค่าแชมเปญค่ะ
‪- แบบนั้นก็ยังดี ‪- ก็ควรเป็นอย่างงั้น
‪เดี๋ยวสิ
‪ฉันขอโทษ
‪ขอบคุณนะ
‪ขอบคุณเหรอ
‪ถ้าเธอไม่ทำแชมเปญหก
‪ฉันคงหาข้ออ้างที่จะหลบออกมาไม่ได้
‪แต่เธอกล้ามากเลยนะ
‪แค่แป๊บเดียวฉันยังทนอยู่ตรงนั้นไม่ไหว
‪- ได้ยินที่เราคุยกันเหรอ ‪- ไม่ได้ตั้งใจนะ แต่ก็ได้ยิน
‪พนักงานเสิร์ฟต้องไร้ตัวตน
‪ขอโทษนะ
‪เลิกขอโทษ เลิกขอบคุณได้แล้ว
‪เธอปลอดภัยแล้ว นั่นสำคัญที่สุด
‪- ขอบคุณ ‪- ขอโทษนะ นั่นเรานัดกันไว้เหรอ
‪เรานัดกันแล้วเหรอ
‪ราตรีสวัสดิ์นะ
‪อาเนีย
‪อยากทำให้พ่อดูเหมือนพ่อที่เผด็จการงั้นเหรอ
‪พ่ออยากให้คนอื่นมาเกี่ยวข้องกับชีวิตเรา… ‪ชีวิตหนูงั้นเหรอคะ
‪แต่เราตกลงกันแล้วว่าวันหนึ่ง
‪ลูกจะทำงานกับพ่อ
‪ลูกก็รู้ว่าพ่อห่วง
‪พ่อห่วงว่าหนูจะคิดอะไรได้เองใช่ไหมคะ
‪ใช้เวลานานเลยนะคะกว่าหนูจะคิดได้เนี่ย
‪พ่ออยากให้ลูกรู้สึกปลอดภัย
‪หนูรู้สึกปลอดภัยค่ะ
‪ปลอดภัยเกินไป
‪อันเท็ค
‪ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
‪- ช่วยรับช่วงทีนะ ‪- ฉันดูน้องเองค่ะ
‪มามะ
‪- ได้ใช่ไหม ‪- มา เจ้าตัวเล็ก อยากมากับพี่ไหม
‪ไม่เป็นไร พ่อเช็ดเอง
‪ฉันอุ้มลูกเอง
‪- พ่อหิวแล้วจ้ะ ‪- แม่ก็หิวเหมือนกันจ้ะ โอ๋ๆ…
‪- หนูเอง หนูป้อนให้ค่ะ ‪- ไม่ต้อง ฉันจัดการได้ ขอบใจนะ
‪ขอโทษค่ะ ฉันแค่อยากช่วย
‪นี่ สาวๆ อยากไปโยคะกันไหม
‪มาลูก นั่งดีๆ อันโตส
‪โยคะเหรอ
‪คุณน่าจะไปลองหน่อยนะ
‪แต่นี่มันเขียนว่า
‪"ชั้นเรียนพิเศษสำหรับคุณผู้หญิง ‪ที่ต้องการค้นหาความสงบและความสมดุลภายใน"
‪เดี๋ยวฉันไปหาความสงบและความสมดุลภายใน ‪ที่เก้าอี้บนดาดฟ้าได้ค่ะ
‪เนอะ
‪ขอแก้วนึงครับ
‪นี่จ้ะลูก จ๋าจ้ะๆ
‪แพทริเซีย เราไปด้วยกันเถอะนะ
‪ฉันไม่กล้าไปคนเดียว
‪ไม่เอาละ ฉันจะไปนั่งเล่นที่เก้าอี้ดาดฟ้า
‪เดี๋ยวพ่อจะเป็นคนดูแลอันเท็ค
‪จะได้สนิทกัน
‪คุณอยากให้เป็นแบบนั้นไหม
‪- งั้นก็ดี ขอให้พ่อลูกสนิทกันซะทีนะ ‪- หม่ำๆ อะไรดีลูก
‪- โอเค ไปกันเถอะ ‪- หม่ำๆ ชีสกันนะ
‪- มามะ หม่ำๆ ชิสกัน ‪- โชคดีค่ะ
‪กินอะไรดี
‪ชีสไหมลูก แต่เลอะน้ำส้มแล้วนะ
‪ลุงครับ
‪- สองคนนั้นหลบหน้าผม ‪- เปล่า ลุงให้ไปโยคะ
‪ทีหลังต้องคิดให้รอบคอบก่อนจะให้อะไร
‪อยากอุ้มน้องไหม เอ้านี่
‪ยกให้
‪อาเนียดูเหมือนไม่ชอบอยู่กับผม
‪ไม่เห็นนะ
‪- ก็ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ‪- เธอหลบหน้าผม
‪เลิกคิดไปเองเถอะ ‪พวกเธอเจอกันแค่ปีละสองหน
‪เธอยังเล่นเปียโนอยู่หรือเปล่า
‪ก็เล่นอยู่บ้าง
‪แต่ฉันตั้งใจจะคุยกับเขา ‪ให้เขาเลิกคิดที่จะเป็นนักเปียโน
‪ชีวิตแบบนั้นไม่เหมาะกับเขา ‪มีแต่เครียด เดินทางตลอด
‪จะเป็นศิลปินที่แท้จริงได้ ‪ต้องทนรับคำวิพากย์วิจารณ์
‪และมีอัตตายิ่งใหญ่
‪- อย่าร้องนะ… ‪- ให้ฉันดูแลคุณหนูเถอะค่ะ
‪พี่เลี้ยงเด็กมืออาชีพพร้อมให้บริการคุณแล้วค่ะ
‪เรามีโปรแกรมสุดพิเศษสำหรับเด็กๆ ด้วยนะคะ
‪พิเศษสุดๆ ไปเลย มาค่ะ
‪ไม่ร้องนะจ๊ะ ไม่ร้องจ้ะ
‪ยิ้มจ้ะยิ้ม ดีจ้ะ ยิ้มแล้ว
‪บ๊ายบาย อันโตส
‪- บาย ‪- บ๊ายบาย
‪มากับฉันนะจ๊ะ
‪นั่น ดูนั่นสิจ๊ะ
‪จะไปทางขวา
‪ก็ใช้มือขวาดึง มือซ้ายปล่อย
‪แล้วเบี่ยงคันจับไปทางขวา
‪จะไปทางซ้ายก็ทำตรงกันข้ามนะครับ
‪- เข้าใจใช่ไหมครับ คุณอัลโดน่า ‪- ค่ะ
‪เรียกแค่อัลโดน่าก็พอค่ะ
‪แล้วเมื่อไหร่เราจะได้บินคะ
‪ผมว่าไม่ต้องรีบจะดีกว่า
‪มิคัล เราจะไปกันได้รึยัง ว่าไงล่ะ
‪- เมื่อไหร่จะได้เริ่ม ‪- ไปกันเลยครับ ไปเลยๆ
‪เอาละ เชิญทุกคนเลยครับ มาใกล้ๆ ครับ
‪ทีมของเราจะดูแลพวกคุณทุกคน
‪เราจะอธิบายการเคลื่อนที่บนน้ำเบื้องต้น
‪เพื่อความปลอดภัย
‪เราจะสอนการใช้อุปกรณ์
‪มากับเราสิครับ
‪เรามาฝึกโยคะ
‪วันนี้เราไม่มีชั้นโยคะ ครูฝึกของเราป่วย
‪แต่มีไคต์เซิร์ฟ มาโต้คลื่นกับเราเถอะค่ะ
‪ไม่ละค่ะ เราไม่มีอุปกรณ์อะไรเลย
‪แต่เรามีให้ครบ
‪มาเถอะน่า อย่าให้เราต้องอ้อนวอนเลย
‪มาสิ
‪เราต้องเปลี่ยนชุดดำน้ำ
‪- ฉันเหรอ ‪- ครับ เปลี่ยนด้านน่ะ เอาซิปไว้หลัง
‪ไม่เห็นมีใครบอก
‪บ็อดซิโอ ดูแลหน่อย
‪จะหาเชือกรั้งให้เธอก่อนนะ
‪ไซซ์เล็กหรือว่าเล็กสุด
‪กลาง
‪ลองเล็กสุดดูนะ
‪ใส่จากด้านหลัง
‪ดีแล้ว แต่กลับบนลงล่าง
‪- ฉันช่วยนะ ‪- ได้
‪หายใจเข้าลึกๆ
‪- โอเคไหม ไม่คับเกินไปนะ ‪- โอเคแล้ว
‪โอเค
‪เธอเป็นใครกันแน่
‪นักเซิร์ฟ หรือว่าพนักงานเสิร์ฟ
‪แล้วเธอล่ะ
‪ตอนนี้ฉันเป็นลูกศิษย์เธอ
‪ช่วยเอนไปข้างหลังที
‪ได้ไหม
‪- ว่าไง ใช้ได้ไหม ‪- ได้แล้ว ขอบคุณ โทษที
‪มิคัล เอาเบอร์อะไร
‪เบอร์สิบ แล้วก็ 13 ของฉัน
‪- ไว้เราสลับกันเองได้ ‪- โอเค
‪ฉันชอบมาสอนตรงนี้
‪ตอนนี้ลมมาจากทิศเหนือ
‪อาจจะเย็นนิดนึง ส่วนไอ้นี่ไม่ต้องใช้หรอก
‪- แต่เราจะเจอลม ‪- อ่าวนั้นใช่ไหม
‪ใช่เลย
‪มันเหวี่ยงอยู่บ้าง แต่ถ้าคุมมันอยู่ก็จะไม่เจ็บตัว
‪เห็นไหม
‪เดี๋ยวนะ ตอนนี้ฉันจะบินช้าๆ เป็นรูปเลขแปด
‪- พอเธอรู้สึกว่าพร้อมแล้ว… ‪- ยัง
‪- ก็บังคับคันจับเลย ‪- พร้อมอะไร ยังเลย
‪อย่างนี้
‪พร้อมแล้ว ฉันจะปล่อยมือนึงละนะ
‪บังคับเลย
‪ดี ใช้มือซ้าย ดี
‪ฉันจะค่อยๆ ปล่อยมือนะ
‪ดี ใช้มือซ้าย ดี
‪อย่าเพิ่งสิ ช่วยที ช่วยจับไว้ที
‪- ช่วยจับที ‪- มือขวา
‪- ช่วยที ‪- จับไว้แล้ว
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪และถ้าอยากไปต่ออีกหน่อย
‪จะเริ่มรู้สึกได้ว่ามันเหวี่ยงแรงขึ้น เห็นไหม
‪จำเด็กคนที่โตกว่าฉัน ที่ฉันหึงเขาได้ไหม
‪เขาตามเธอไปทุกที่
‪และพอเจอเธอทีไร เขาเป็นต้องพูดว่า
‪เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่สวยที่สุดในโรงแรม
‪ทึ่มเอ๊ย
‪จำได้ไหมตอนที่ฉันเหลืออด
‪ฉันตรงปรี่เข้าไปหาเขา ‪ตะโกนบอกว่าเธอเป็นแฟนฉัน
‪รู้ไหม ถ้าเธอไม่ต้องเริ่มใหม่จากศูนย์
‪มันจะง่ายกว่า
‪ตัวอย่างนะ ฉันยังนึกถึงคนอื่นไม่ออก
‪ฉันชอบกฎหมาย เหมือนพ่อฉันไง
‪อาเนีย
‪อย่านานนัก ลูกก็รู้ว่าพ่อไม่ชอบให้ดำนานๆ
‪ชอบทำตัวประหลาดๆ ซะจริง
‪- ว่าไงนะ ‪- อะไรนะ ผมเหรอ
‪ไม่ได้ว่าอะไรนี่
‪ง้องแง้งกับผมอีกละ
‪แฮงค์ค่ะ
‪อ้อ แฮงค์
‪ได้แล้ว
‪ขอบคุณ
‪ไม่รู้ว่าคุณจำได้ไหม
‪ตอนคุณยังเด็ก
‪คุณเดินจากสระตรงมาตรงนี้
‪อยากขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์
‪อยากเช็กอินและทักทายแขกกับผม
‪มีครั้งหนึ่งที่แม่ของคุณ
‪เห็นคุณนั่งตรงนี้
‪แทนที่จะเอ็ดคุณ
‪เธอกลับกระโดดขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์แทน
‪แล้วคุณสองคนก็แกว่งขาด้วยกัน
‪คุณน่าจะได้เห็นว่าแขกทำหน้ายังไง
‪แม่...
‪มากับผม
‪มีอะไรจะให้ดู
‪พักหลังนี้ฉันไม่ค่อยได้เล่น
‪ผมไม่ใช่นักดนตรี
‪แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะลืมได้
‪- อย่าหิ้วนะ ‪- รู้น่า เอ้านี่
‪โธ่เอ๊ย เมื่อไหร่จะซ่อมซะที
‪เลิกบ่นน่า
‪- จะได้ไหมเนี่ย ‪- ได้สิ เราจัดการได้
‪ได้เวลามาปุ๊นกันอีกแล้ว
‪ดนตรีหน้าร้อนบรรเลงในหัวฉัน
‪จะฮัมได้ทั้งวันแบบไม่เป็นเพลงร้อง
‪แนวของฉันอันที่จริงไม่ใช่แบบนี้
‪คารอล เร่งเสียงให้ดังอีก
‪มิคัล ฉันมีคำถาม
‪ที่ทุกคนฝากถาม
‪นายช่วย...
‪- "มานี่หน่อยได้ไหม" ‪- นี่เพื่อน
‪เราเจอปัญหาเดิมอีกแล้ว
‪นายมีเขียงมาหั่น แต่ดันไม่มีผัก
‪เข้าใจใช่ไหม
‪เข้าใจนะ ทุกคนได้ยินแล้วนะ เยี่ยม
‪- ไมเคิล ดี ขอบใจ ‪- เรียบร้อย
‪โอ แมรี่ แม่รี่
‪ขอฉันตื่นเอง ไม่ต้องเร่ง
‪โอ แมรี่ แม่รี่
‪เสกโลกของฉันให้เป็นสวรรค์สีเขียว
‪โอ แมรี่ แม่รี่
‪อาเนีย
‪อยู่นี่เอง
‪นี่ คืนนี้กอซ็อสกี้มาโชว์คอนเสิร์ต
‪เธอชอบเขานี่ แม่เธอก็ชอบ
‪ฉันต้องอยู่ดูแลน้อง
‪อะไรอีกล่ะ
‪ขอทางหน่อยค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เป็นอะไร
‪- รำคาญฉันเหรอ ‪- คูบา ไม่ใช่แบบนั้น
‪ฉันไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
‪เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น แค่ต้องฟังฉัน
‪มีคนนั่งแล้วครับ
‪แม่แกไปไหน
‪ไม่รู้สิ
‪อาเนียไม่เปลี่ยนใจเหรอ
‪ให้พี่เลี้ยงเด็กอยู่กับอันเท็คไม่ได้หรือครับ
‪ก็อาเนียไง
‪ปรบมือหน่อยค่ะ ทุกท่าน
‪ปาร์ตี้ในบ้านที่น่าจดจำเหล่านั้นอยู่ที่ไหน
‪เพลงของเอลวิส ของเซดาก้า ‪เพลง "สปีดี้ กอนซาเลส" หรือ "ไดอาน่า"
‪ไวน์ใต้เสื้อโคต ดอกไม้ในมือ
‪ค่ำคืน กับเครื่องเล่นแผ่นเสียง และเธอ
‪ทุกเพลงดังที่ทุกคนรู้จัก
‪ชีวิตที่คุ้มค่ากับการมีชีวิต
‪คุณร้องด้วยเหรอ
‪ร้องประจำ
‪สาวๆ เหล่านั้นอยู่ไหน ‪โลกแบบนั้นอยู่ไหน
‪ความทรงจำของเรา
‪ในยุคสมัยที่น่าอัศจรรย์เหล่านั้นอยู่ไหน
‪ร้องไปค่ะ
‪ปาร์ตี้ในบ้านแบบนั้นอยู่ไหน
‪อาเนีย
‪อาเนีย เดี๋ยวก่อน
‪อาเนีย ปัดโธ่
‪อาเนีย
‪- ไง ‪- ไง ดีใจนะที่เธอมา
‪นี่เพื่อนๆ กลุ่มเรา มาเนียน่า
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- บ็อดซิโอ ‪- หวัดดี
‪หวัดดี
‪นี่แฟนฉัน คาลีน่า
‪- คาลีน่าจ้ะ ‪- หวัดดี อาเนียจ้ะ
‪และนี่ซาช่า
‪อาเนียจ้ะ
‪- นักเรียนของเราจากโรงแรม ‪- สาวใจกล้าจากโรงแรม
‪ซาช่ามาจากยูเครน
‪เธอมาอยู่ที่นี่ เรียนที่ตริซิตี
‪และเป็นเพื่อนของมิคัล
‪ที่จริงเป็นเพื่อนเรา เล่นไคต์เซิร์ฟสุดยอด
‪เก่งกว่ามาเนียน่ากับบ็อดซิโอด้วยนะ
‪สบายดีไหม
‪วิเศษสุดเลยค่ำคืนนี้
‪ผมมีเพื่อนๆ ผม ‪และนี่เพื่อนรักของผม มาเตว
‪กับวงของเขา บีตามีน่า รู้จักไหมครับ
‪และผมมีมิคัลอยู่กับผมตรงนี้
‪เขาไม่ใช่บีตามีน่า รู้จักเขาไหมครับ
‪ไม่รู้
‪เอาละ พร้อมยัง
‪เริ่มกันเลย
‪เพื่อน ขยับตามนี้นะ ดู
‪แบบนี้…
‪ไหน ใครอยู่ตรงนี้ส่งเสียงหน่อย
‪ต้องอย่างงั้น
‪ฉันไปสถานที่แห่งหนึ่ง ‪มีคนยืนต่อแถวรอกันสองแถว
‪แถวสองยาวเหยียด ‪แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันเครียด
‪ถ้าอยากเข้าไป ฉันก็จะเข้า
‪มีเงินซะอย่าง ย่อมเข้าได้
‪ไม่มีใครมาหาเรื่อง ‪มีที่เหลือเฟือให้ฉัน
‪ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ ‪สั่งเครื่องดื่มอะไรไป ฉันก็ได้ในพริบตา
‪บาร์เทนเดอร์คงจำหน้าฉันได้
‪ใครๆ ก็เคยเห็นฉันในมิวสิกวิดีโอ
‪ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้แล้ว
‪ยกฟลอร์เต้นให้เป็นของทุกคน
‪ปล่อยจังหวะเด็ด ‪ก้าวชิดก้าวแตะไปด้านข้าง หมุน
‪ฉันแอบปิ๊งเธอ ‪เธอก็ควรปิ๊งกลับฉัน
‪ไม่งั้นจะไม่มีที่ว่างให้เธอนะ
‪เรียกฉันว่าพาโบล ‪ไม่ใช่สิ วันนี้เปลี่ยนชื่อเป็นสตาโวร
‪รินไวน์ใส่สะดือแล้วมาดื่มกัน เอ้าดื่ม
‪ชักชอบแล้วสิ
‪เธอสวยจัง
‪ฉันชอบแล้ว ‪เดี๋ยวตอนเราออกจากคลับ
‪บางทีเราอาจเรียกอูเบอร์
‪บางทีอาจมีปาฏิหาริย์
‪ฉันอาจจะให้เบอร์
‪แต่เธอแค่ต้องเต้น
‪เธอแค่ต้องเต้นจ้ะที่รัก
‪เธอแค่ต้องเต้น
‪นิโก้
‪ใจเย็นนะ นางเหมือนแม่สาวคนนั้นเมื่อปีที่แล้ว
‪เดี๋ยวก็ได้ดามอกกันอีกรอบหรอก
‪ไม่เหมือน
‪มิคัล เธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ จากโรงแรม ‪พวกเขาไม่เหมือนเรา
‪ขอเสียงหน่อย!
‪มาเนียน่า
‪- พร้อม ‪- ไปเลย
‪- ไปแล้ว ‪- ดี
‪ฉลุย
‪มาเนียน่า ไว้เซิร์ฟในน้ำกันตอนเช้าเหอะ
‪ใครจะแหกขี้ตาตื่นมาเซิร์ฟแต่เช้า
‪ฉันไง
‪เพื่อน ถ้าชั้นเรียนเริ่มเก้าโมง
‪ฉันก็ยังต้องตื่นเจ็ดโมงครึ่ง นอนไม่พอน่ะ
‪และถ้าต้องตื่นตีห้า ยิ่งนอนไม่พอใหญ่ แต่…
‪ยังไงก็ไปเซิร์ฟ พื้นที่ยังโล่ง ดวงอาทิตย์ยังต่ำ
‪ฉันเซิร์ฟอยู่ถึงเจ็ดโมงครึ่ง
‪จิบกาแฟตอนแปดโมง
‪แล้วก็คิดในใจว่า…
‪"เช้านี้ของฉันมันโคตรดี"
‪มีเหตุมีผลอยู่
‪เอาหน่อยไหม
‪- ขอบใจ ฉันไม่สูบ ‪- คงถึงเวลาหัดสูบแล้วมั้ง
‪คงถึงเวลาทำตัวชิลๆ แล้วมั้ง
‪ฉันเอาหน่อยก็ได้ มาสิ นั่งๆ
‪แล้วเซิร์ฟนั่นล่ะเป็นไง
‪เจ็ดโมงครึ่ง แปดโมง เก้าโมง ไม่ใช่เช้าที่ดี
‪- พยายามต่อไป ‪- ตีห้า เจ็ดโมงครึ่ง แปดโมง เก้าโมง
‪แม่งเช้าดีจริงๆ
‪เออว่ะ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ไปเซิร์ฟเหรอ เธอยังมีเวลาน่า
‪- ไปละนะ ขอบใจ ‪- บาย
‪ฉันก็ไปเหมือนกัน ไว้เจอกัน
‪- บาย ‪- บาย
‪ไปละนะซาช่า
‪ฉันอาจดูไม่เหมือนบอดี้การ์ด ‪แต่คงไม่ปล่อยให้เธอเดินกลับคนเดียวดึกๆ ดื่นๆ
‪พ่อทำหนูตกใจ
‪ไม่ใช่ ลูกต่างหากที่ทำพ่อตกใจ
‪หนูต้อง…
‪ออกไปสูดอากาศค่ะ
‪พ่อรู้สึกแย่เวลาที่ลูกหายไป
‪หนูก็รู้สึกแย่…
‪เวลาที่พ่อคอยควบคุมหนู
‪หนูโตแล้วนะคะ
‪ลูกเป็นคนสำคัญที่สุดของพ่อ
‪พ่อคงไม่ให้อภัยตัวเอง
‪ถ้ามันเกิดขึ้นอีก
‪อย่าห่วงเลยค่ะ
‪หนูก็แค่เหนื่อย
‪พ่อรู้นะว่านี่กลิ่นอะไร
‪อยู่กันตรงนี้นี่เอง
‪แล้วเราจะเอาไงดี
‪คอยดูนะ ฉันจะจับพวกเจ้าให้ได้
‪พอจับได้แล้วเราจะสร้างปราสาทหลังโตๆ กัน
‪ลุงครับ
‪ไง คูบา
‪เห็นอาเนียไหมครับ ผมหาทุกที่แล้ว
‪เธอไม่มากินมื้อเช้า
‪นอนหลับเป็นตายอยู่น่ะ ลุงไม่ได้ปลุก
‪อาเนียผ่านเรื่องร้ายๆ มา
‪มันยากที่จะเข้าใจเขา ‪ยากที่จะทำให้เขาเปิดใจ แต่อย่าเพิ่งถอดใจล่ะ
‪ให้เวลาเขาหน่อย
‪อันโตส
‪ขึ้นเรือบินไหมลูก
‪อุ๊ย ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ตื่น
‪เดี๋ยวฉันค่อยมาใหม่
‪ไม่ต้องค่ะ ทำต่อได้เลย ฉันต้องรีบไปอยู่แล้ว
‪ขอโทษนะคะ
‪- ไปละค่ะ ‪- โชคดีค่ะ
‪ขอบคุณมากค่ะ ฉันอาเนีย
‪- โอลก้าค่ะ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪- โชคดีค่ะ ‪- เช่นกันค่ะ
‪ไอศกรีมหวานเย็นชื่นใจ ‪กินแล้วหายป่วย หายร้อนใน
‪ไอศกรีมมาแล้วครับ
‪- เท่าไหร่ ‪- ห้าซวอตือ
‪งั้นไม่เอา ขอบใจ
‪คนป่วยไม่ยอมหาย ร้อนในร้อนนอก
‪ไม่กินไอศกรีมแล้วร้อนอกแตกตายได้นะครับ
‪ไอศกรีมครับ ไอศกรีม
‪ข้าวโพดต้มร้อนๆ มาแล้วครับ ‪กินวันละฝักสองฝัก ทำรักได้ทั้งวัน
‪ทั้งคุณผู้หญิง คุณผู้ชาย กินแล้วคึกคักๆ
‪ไอศกรีมครับ
‪เดี๋ยวนะ เช็ดโต๊ะก่อน
‪เอาอมยิ้มให้ลูกสิ ‪เขาจะได้ไม่หยิบไม้บาร์บีคิวใส่ปาก
‪ผลไม้สุกใหม่ๆ จากอิตาลีตอนใต้…
‪ขอบคุณ ฉันไม่หิว
‪- พร้อมนะ ‪- เสิร์ฟให้โด่งล่ะ
‪- เอาเลย ‪- ส่งมา โอเค
‪- เอาไป ‪- มิคัล รับด้วย
‪- มิคัล ตื่นได้แล้วเพื่อน ‪- โทษที
‪ดี เกือบได้ละ
‪ฉันชอบไคต์เซิร์ฟมากกว่าน่ะ
‪มิคัล เป็นอะไรไป
‪- ไม่เอาน่า ‪- เอาละ ไปกันได้รึยัง
‪พ่อเข้าไปได้ไหม
‪ได้มั้งคะ
‪เราต้องคุยกัน
‪ไม่ต้องหรอกค่ะ
‪แต่จะคุยก็ได้
‪- ลูกขังตัวเองอยู่แต่ในนี้ ‪- เปล่านี่คะ
‪ถ้าวันสองวันก็พอจะเข้าใจ แต่นี่มันนานไปหน่อย
‪ขอเวลาหนูหน่อยค่ะ
‪ก็ได้
‪คืองี้
‪พ่อทนกินมื้อค่ำกับอันโตส ‪ที่เอาแต่ร้องหาอาเนียไม่ไหวแล้วนะ
‪เพราะงั้นลูกต้องไปกินกับพ่อ
‪ไม่งั้นพ่อจะอยู่กับลูกในนี้แหละ
‪เลือกเอานะ
‪- ไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอคะ ‪- ไม่อะ
‪ดูหนูสิคะ
‪ถูกของลูก
‪สาวน้อยที่งดงามที่สุดในโลก
‪พ่อจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪คูบา
‪ว่าไง
‪ฉันรู้ เรายังไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ ‪แต่ฉันอยากรู้ว่าพวกสาวๆ สำคัญกับเธอแค่ไหน
‪สาวๆ ที่ไหน
‪มีสาวคนเดียวที่สำคัญสำหรับฉัน
‪เราคุยกันตั้งแต่แรกแล้วนี่ ‪และเราตกลงกันว่าเธอจะเป็นแฟนฉัน
‪จำงานแต่งของเราบนชายหาดได้ไหม
‪ได้สิ เราต้องจัดแบบนั้นอีกนะ
‪เดี๋ยวนี้เลยไหมล่ะ
‪คูบา พ่อว่า
‪ได้เวลาแย้มเรื่องเซอร์ไพรส์ของเราแล้ว
‪คูบารอจังหวะเหมาะๆ อยู่แล้วจ้ะ
‪ขอโทษครับ
‪แต่จู่ๆ หนูก็หายตัวไป
‪หนูก็อยู่นี่แล้วไง
‪คูบา
‪อาเนีย
‪ฉันนึกภาพตัวเองไม่ออกเลยถ้าไม่มีเธอ
‪พ่อกับแม่ฉัน และก็ฉัน ‪เลยตัดสินใจว่า ฉันจะไม่ไปจากลอนดอน
‪และเราจะไม่ปล่อยห้องพักให้คนอื่นเช่า
‪เธออยู่กับฉันที่นั่นได้
‪เราจะคบกันอีกครั้ง
‪อาเนีย
‪ดูเหมือนการบำบัดยังไม่ได้ผลเท่าไหร่นะ
‪ไม่ต้องออกความเห็นแบบนั้นจะดีกว่า
‪นายเองก็น่าจะไปบำบัดดูบ้าง ‪ติดเซ็กซ์ก็รักษาได้นะ
‪แม่คะ…
‪ผมรู้ว่ามันทำใจยากสำหรับคุณ
‪ผมดูออก
‪ผมคิดถึงคุณอยู่
‪โดยเฉพาะตั้งแต่ผมมีลูกสาววัยเดียวกับคุณ
‪คุณมีลูกสาวด้วยเหรอ
‪ไม่เห็นคุณเคยพูดถึงเธอ
‪จะเล่ายังไงดีล่ะ
‪เมื่อสองสามปีก่อน
‪ผมตกหลุมรัก
‪ในเมื่อผมเป็นพ่อหม้ายแก่ๆ
‪ผมเลยคบกับผู้หญิงสวยคนหนึ่งที่มีลูกติด
‪ขอโทษนะคะ ฉันทำน้ำมูกน้ำตาเลอะเสื้อสูทคุณ
‪นี่น่ะเหรอ ไม่เป็นไรครับ
‪ผมจะเก็บน้ำตาคุณไว้เป็นที่ระลึก
‪คือว่าเมื่อสักครู่นี้
‪ผมเห็น
‪มิคัลวิ่งออกไปจากโรงแรม เขาดูเศร้าๆ
‪คุณชอบเขาใช่ไหม
‪เขาเป็นเด็กดีนะ
‪อ่อนไหวมาก
‪เขาช่วยผมไว้หลายอย่าง
‪เขาเป็นคนที่ช่วยดูแลลูกสาวผม
‪ตอนที่เธอเพิ่งมาจากยูเครนใหม่ๆ
‪ยังไม่เข้าใจภาษาของที่นี่ และไม่รู้จักใครเลย
‪เขาพาเธอไปเล่นไคต์เซิร์ฟ ‪และแนะนำเธอให้รู้จักเพื่อนๆ ของเขา
‪ตั้งแต่นั้นมาเขาก็กลายเป็นเพื่อนสนิทของเธอ
‪ลูกสาวคุณชื่ออะไรคะ
‪ซาช่า
‪รักคุณจัง คุณมิรอน
‪เหล่าคนเลี้ยงแกะพากันมาที่เบธเลเฮม
‪บรรเลงเพลงพิณขับกล่อมพระกุมาร
‪ทรงรุ่งโรจน์บนสรวงสวรรค์
‪และบันดาลสันติภาพบนโลก
‪ทรงรุ่งโรจน์บนสรวงสวรรค์
‪และบันดาลสันติภาพบนโลก
‪พวกเขามาบูชาด้วยความนอบน้อม
‪ทุกดวงใจที่สัตย์ซื่อ สรรเสริญพระเจ้า
‪ทรงรุ่งโรจน์บนสรวงสวรรค์
‪และบันดาลสันติภาพบนโลก
‪ทรงรุ่งโรจน์บนสรวงสวรรค์
‪และบันดาลสันติภาพบนโลก
‪- แล้วไงต่อ อธิษฐานสิ ‪- อธิษฐานเลย
‪โชคดีนะ
‪ซาช่า รอเดี๋ยวนะ โทษที
‪ขอให้พบเจอแต่สิ่งที่ดีที่สุด
‪เราจะไม่ได้อยู่ฉลองคริสต์มาสด้วยกัน
‪ถึงจะอยากก็เถอะ
‪เพราะงั้นทุกๆ วันที่ 24 กรกฎาคม เราก็เลย
‪ฉลองวันคริสต์มาสอีฟกัน
‪กับครอบครัวของเรา
‪มิคัล
‪ฉันขอโทษ
‪ช่วยส่งเวเฟอร์ให้หน่อย
‪เรามีเวเฟอร์นะ แบ่งกันได้เลย
‪ลืมเลยว่ามีเวเฟอร์
‪เอ้า นี่ของเธอ
‪ฉันขอให้เธอ
‪ขอให้เธอเลิกกลัว
‪จงเชื่อมั่นในตัวเองและคนอื่นๆ
‪คนดีๆ ที่จะไม่ทำให้เธอเจ็บ
‪ฉันขอให้เธอ
‪อย่าคลางแคลงใจ ‪และไม่ลืมตัวตนจริงๆ ของเธอ
‪เป็นคนดี
‪สนุกสนาน
‪น่ารัก
‪ฉลาด
‪จริงใจ
‪สุขสันต์คริสต์มาส
‪ไงเพื่อน
‪- ไง ‪- ขอให้เจอแต่สิ่งดีๆ นะ
‪ขอบคุณ สุขสันต์คริสต์มาส
‪- ขอให้นายบินปร๋อในการแข่งขันนะ ‪- แน่นอนสิ
‪- ขอให้แข็งแรง ‪- ดีใจที่เธอมา
‪รอเดี๋ยวเพื่อน เพราะฉันกำลัง…
‪ขอให้เธอมีสุขภาพดี มีความสุข มีพลังบวก
‪ทุกอย่างต้องดีแน่ มันดีเสมอ
‪- ขอให้ร่อนติดลมบนเลยนะตอนแข่ง ‪- ทุกสายลมเป็นใจให้เสมอ
‪ขอบคุณ
‪ทุกคน มาทางนี้
‪ขอฉันดูข้อความนั่นหน่อย
‪"ไม่ต้องห่วง หนูปลอดภัยดี
‪ได้เจอเพื่อนใหม่ เราใช้เวลาดีๆ ร่วมกัน
‪ที่บ้านพักของเพื่อนๆ ผู้หญิงค่ะ สนุกมาก
‪หลับฝันดีนะคะ ไว้คุยกันพรุ่งนี้
‪เชื่อใจหนูนะคะ"
‪นี่ค่ะ
‪เธอหายไปหนึ่งคืน
‪แต่ถ้าเราไม่มาที่นี่ เราก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ
‪จ๋าจ้ะ
‪"ไงจ๊ะ แพทริ
‪วันนี้ทำอะไรมา รู้สึกยังไงบ้าง ‪ลูกเราเป็นไงบ้าง"
‪พอทีเถอะ คุณโตแล้วนะ
‪เธอก็โตแล้วค่ะ อันเดร
‪ปกติแล้วต้องสองสามเดือนเลยนะ
‪กว่าฉันจะไว้ใจใคร
‪บอกมาซะดีๆ เธอทำได้ยังไง
‪รอเดี๋ยวนะ
‪จะทำให้ดู
‪แม่ฉันตายเมื่อห้าปีที่แล้ว
‪มะเร็ง
‪ตอนฉันเริ่มเรียนม.ปลายปีสุดท้าย
‪ทุกอย่างพังสลาย ฉันเริ่มป่วย
‪เรียนไม่รู้เรื่อง กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
‪แม่เธอเป็นคนยังไง
‪สุดยอด
‪ร่าเริง
‪เป็นตัวของตัวเอง
‪น่ารัก
‪ฉลาด
‪เป็นเพื่อนกับทุกคนได้ภายในพริบตา
‪แม่เป็นนักร้องเพลงแจซ
‪ร้องเก่งมาก
‪ตอนนี้บ้านเงียบไปเลย
‪มาเนียน่า เอาอุปกรณ์ของฉันขึ้นรถรึยัง
‪เรียบร้อยแล้ว นี่ไง
‪- ขึ้นมาเลย ‪- ขอบใจ
‪เรียบร้อย
‪ไง ซาช่า
‪- ขึ้นไปเร็วๆ สิ ‪- ไปเลย
‪เอาละ ใจเย็นนะ เราแค่ต้อง…
‪เออๆ
‪รู้อยู่แล้ว เราต้องเข็น
‪- อะไรนะ ‪- เข็นกันเลย
‪- พร้อมนะ ‪- ไปเลย
‪หนึ่ง สอง…
‪สาม ฮึบ!
‪มิคัล อีกสองวันก็แข่งแล้ว
‪มีสมาธิหน่อย
‪- เธอจำได้ทุกขั้นตอนนะ ‪- เดี๋ยวก็รู้
‪แจ๋ว!
‪เธอสนุกไหม
‪ไม่ได้สนุกสุดๆ แบบนี้นานแล้ว
‪แล้วจะเอาไงต่อไป
‪หมายความว่าไง
‪เดี๋ยวเธอก็กลับไปใช้ชีวิตสุขสบายในโลกของเธอ
‪เธอไม่รู้จักฉัน
‪ปีที่แล้วเราก็ได้เพื่อนคนนึง ‪รวยเหมือนเธอ มิคัลตกหลุมรัก
‪พอเขาไปหา นางกลับทำเป็นไม่รู้จัก
‪ไม่ต้องช่วยหรอก
‪เธอเป็นเพื่อนที่ดีนะ
‪แน่นอนจ้ะ
‪ฉันกลัวว่าเดี๋ยวต้องกู่เขากลับมาเป็นผู้เป็นคนอีก
‪ทั้งเธอและฉันต่างไม่รู้อนาคต แต่ฉันไม่เคย ‪เห็นความรู้สึกของคนอื่นเป็นเรื่องเล่นๆ
‪อยากช่วยก็เชิญ
‪สูบให้เกลี้ยง
‪- สูบเข้าไป ‪- ปื้ดเดียวหมด
‪สิงห์รมควันมาแล้วจ้า
‪ไม่ได้ ปุ๊นที่นี่ไม่ได้ ‪ฟังนะ มาเนียน่า ที่นี่…
‪- เอาเหอะ ‪- เงียบที
‪เอาละ กลับสู่ดินแดนของเธอ
‪- ไปหาเราบ่อยๆ นะ ‪- แล้วเจอกัน
‪พ่อไม่เข้าใจ
‪เรื่องไหนล่ะคะ
‪หนูส่งข้อความบอกแล้ว
‪- แต่ไม่โทรมา ‪- แต่หนูส่งข้อความมา
‪หนูทำสิ่งที่จะไม่ทำให้พ่อต้องห่วง
‪หนูพยายามอยู่
‪หนูไม่ต่อล้อต่อเถียง ไม่เที่ยวเตร่ ‪หนูอยู่กับพวกพ่อตลอด
‪หนูจะเรียนหมอ
‪พ่อคะ อยู่เอาใจทุกคนต่อไปไม่ไหวแล้ว
‪หนูกลัวความเศร้าโศกของพ่อ
‪หนูพยายามปรับตัวเข้ากับมันแล้ว
‪หนูรับการบำบัดแล้วค่ะ
‪- ทีนี้ถึงตาพ่อแล้วค่ะ ‪- อาเนีย พ่อกำลังพยายามอยู่
‪พ่อไม่เคยบอกลาแม่สักที
‪ไม่จริงนะ
‪พ่อเห็นแม่ในทุกๆ ที่
‪ในตัวหนู
‪ในแพทริเซีย
‪เมื่อวานนี้คือวันแรก
‪หลังจากผ่านมานานแล้ว
‪ที่หนูมีความสุขได้จริงๆ
‪หนูรักพ่อค่ะ
‪หนูอยู่ตรงนี้เพื่อพ่อ
‪แล้วจะเป็นยังไงต่อไป
‪หนูไม่รู้ค่ะ
‪- ทุกอย่างมัน… ‪- เร็วเกินไปละสิ
‪เร็วเกินไป
‪พ่อคะ
‪ว่าไงลูก
‪หนูมีความรัก
‪หนูจะเอารถ
‪หนูจะเอารถเหรอ
‪หนูจะเอารถ
‪ฉันอยากขอโทษทุกคน
‪เรื่องที่พูดโพล่งๆ เมื่อวันก่อน
‪ฉันตื่นเต้นน่ะค่ะ
‪แต่ไม่ได้ตั้งใจจะดูหมิ่นใคร
‪ขอบคุณมากสำหรับโอกาสที่หยิบยื่นให้ ‪แต่ฉันขอคิดดูก่อน
‪อาเนีย ยังต้องคิดอะไรอีกจ๊ะ
‪ไม่ว่ายังไง นี่ก็เป็นโอกาสที่ดีที่สุดแล้ว
‪พอที!
‪หยุดเจ้ากี้เจ้าการกับชีวิตของเราตลอดเวลาซะที ‪ไปจัดการชีวิตตัวเองเถอะ
‪แกเอาความประพฤติแบบนี้มาจากไหน
‪ความประพฤติของผมเหรอ
‪แล้วความประพฤติของพ่อกับแม่ล่ะ
‪ดีแต่วิพากย์วิจารณ์คนอื่น
‪ขอโทษนะ
‪เรามีเวลาพักสงบๆ ชั่วโมงนึง ‪อันโตสอยู่กับ…
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪เก็บของค่ะ
‪หมายความว่าไง เก็บทำไม จะไปไหน
‪ก็เพราะว่าฉันจะไปแล้ว
‪- แพทริเซีย บ้าไปแล้วเหรอ จะไปตอนนี้เนี่ยนะ ‪- ใช่ ฉันมันคนบ้า
‪ลูกสาวตัวน้อยๆ ของคุณออกอาการต่อหน้าคนอื่น
‪หายไปทั้งคืน แต่คนที่บ้ากลับเป็นฉัน ‪เออ ฉันมันบ้า
‪นี่ ไม่เอาน่า
‪- ผมคุยกับเธอแล้ว… ‪- แบบไม่ให้กระทบกระเทือน
‪ทุกคนต้องค่อยๆ ละมุนละม่อมกับเธอ
‪ต้องสงบปากสงบคำ ‪เพื่อไม่ให้อาการซึมเศร้ากลับมา
‪อย่าค่ะ
‪ฉันไม่ใช่หมอ แล้วก็ไม่ใช่ศิลปิน
‪แน่อยู่แล้ว
‪ฉันมันไม่ดีเท่ากับที่คุณคาดหวัง บอกมาเถอะ
‪ฉันไม่เคยแทนที่เมียคุณหรือว่าแม่ของเธอได้
‪คุณสองคนทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นตลอด
‪จริงอย่างที่แพทริเซียพูดค่ะพ่อ
‪ฉันขอโทษ
‪ขอโทษสำหรับทุกอย่าง
‪ฉันไม่ทันได้คิด
‪ซาช่า รู้ไหมมิคัลอยู่ไหน
‪เธอควรจะรู้ไม่ใช่เหรอ
‪มาสิ มิคัลขอให้ฉันพาเธอไปที่นั่นน่ะ
‪ขอบคุณ
‪กลุ่มห้าเอ
‪ผู้แข่งขันในกลุ่มห้าเอได้แก่ ‪โจเซฟ ลัวซันก้า และมิคัล คียอสกี้
‪ไปดูกันเลย
‪สาม สอง หนึ่ง…
‪มิคัล!
‪- สุดยอด ‪- เอาเลย
‪สู้ๆ
‪เอาเลย
‪มิคัล!
‪อาเนีย
‪พ่อบอกว่าพวกเขายังไม่รู้อะไรเลย
‪พวกเขาจะโทรบอกพ่อพรุ่งนี้
‪โทษที ฉันทนนั่งเฉยๆ ไม่ไหว
‪ทุกคนอยากมารับเธอ
‪จะเอาเธอขึ้นไอ้รถกระป๋องนั่น ‪ฉันต้องอธิบายยกใหญ่
‪ขอบคุณมากครับ
‪ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก
‪ฉันสัญญากับอาเนียไว้ ‪ว่าจะพาเธอกลับมาอย่างปลอดภัย
‪นั่งสบายไหม
‪ครับ
‪สบายมากเลยครับ
‪ขอบคุณครับ
‪เขายังไม่ตาย
‪ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้
‪ที่นี่ฉันเป็นคนตัดสินใจ ‪อีกอย่าง หมอบอกว่าให้ฉันดูเธอให้ดีๆ
‪นี่ พอได้แล้ว
‪ดีจัง
‪เธอไม่ตาย
‪มิคัล บอกฉันได้เลยนะถ้าอยากได้อะไรอีก
‪ขอบคุณครับ
‪ไหนมาลองหน่อย
‪- ไงเพื่อน ‪- ไง ดีใจที่ได้เห็นนายนะ
‪ทุกคนสบายดีไหม
‪ใช้ได้ๆ
‪ฟังนะครับ สำหรับเพลงนี้ ‪ผมต้องขอให้ช่วยกันหน่อย
‪ผมรู้ว่ามีนักร้องเสียงทองอยู่ในกลุ่มคนดู
‪ขอชี้ตัวเลยดีกว่า มิคัล
‪ขึ้นมาเลย
‪ขอเสียงเชียร์มิคัลด้วยครับ
‪มานี่เลย ไม่ต้องหนี
‪นี่คือ
‪ศิลปินที่ได้รับการรับรองแล้วว่า ‪ร้องใส่ไมค์แล้วฟังได้
‪เชื่อฝีมือได้
‪เรารู้จักกัน
‪นายจำเนื้อได้นะ
‪เธอบอกว่า ไม่ๆ
‪เธอทำให้ฉันได้ยินแต่คำว่าไม่ๆๆ ในหัวฉัน
‪ใครๆ ก็ดันเราให้ไปต่อ
‪โทษที
‪โทษที ฉันเดินสวน โทษทีนะ
‪ด้วยกัน
‪ไปขวา ไปซ้าย ขึ้นและลง
‪เจ้านาย
‪เต้นกับผมหน่อยไหม
‪อาบน้ำก่อนดีไหม
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ฟังจังหวะกลอง ก้าวให้พร้อมเพรียงกัน
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪เดี๋ยวๆ
‪เอาเลย
‪อาเนีย
‪ช่วยหน่อยได้ไหม
‪- อาเนีย ‪- เยี่ยมเลย
‪อาเนีย
‪คนสวย ฉันจะให้แต่สิ่งที่เธออยากได้
‪คนสวย ทุกสิ่งยิ่งสวยเมื่ออยู่กับเธอ
‪ฉันยังไม่รู้จักเธอดี ‪แต่ฉันรู้ว่าเธอเป็นใคร
‪ขอจงอย่ากลัวหนทางข้างหน้าของเรา
‪โชว์ลีลาท่าเต้นให้ดูหน่อย ‪โชว์ลีลาท่าเต้นให้ดูหน่อย
‪ดูแลฉันด้วยนะ ‪แล้วฉันจะเนรมิตรฝันให้เป็นจริง
‪ฉันจะเสี่ยง ฉันชอบเธอ
‪ที่รัก ถ้าเธออยากได้
‪เอาไปเลย หัวใจฉัน
‪เธอบอกว่า ไม่ๆ
‪ว่าแล้วเชียว
‪เธอทำให้ฉันได้ยินแต่คำว่าไม่ๆๆ อยู่ในหัว
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ท่าไหนก็ได้ที่เธอชอบ
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ฟังจังหวะกลอง ก้าวไปให้พร้อมเพรียงกัน
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ท่าไหนก็ได้ที่เธอชอบ
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ฟังจังหวะกลอง ก้าวไปให้พร้อมเพรียงกัน
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ท่าไหนก็ได้ที่เธอชอบ
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ฟังจังหวะกลอง ก้าวไปให้พร้อมเพรียงกัน
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪ทุกคนครับ ขอเสียงให้ตัวเองหน่อย
‪เต้นให้สุดไปเลยครับ โชว์ลีลาให้ผมดูหน่อย
‪ไม่ว่าจะเบรกแดนซ์ ชะชะช่า หรือเต้นแบบคิวบา
‪จัดมาให้เต็ม
‪โชว์ลีลาท่าเต้นของเธอให้ดูหน่อย
‪อย่าลืมนะว่าใครได้จูบเธอเป็นคนแรก
‪ยังไม่จบแค่นี้นะครับ ผมเพิ่งจะเริ่ม
‪บีตามีน่า จัดไปให้สุด!
‪ยังมีแรงกันอยู่รึเปล่า
‪ดี แบบนี้ผมชอบ
‪เรายังไม่จบนะ นี่เพิ่งจะเริ่ม
‪(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)