Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ESTOXO BÁSICO DE POCIÓNS
NETFLIX PRESENTA
RÚA PANCAKE
CRAVOS
AMABLE - VERDADE ESCOITAR - SEN INSULTOS
SEN BROMAS LEMBRAR XANTAR E PANTALÓNS
BASEADA EN IVY + BEAN, DE ANNIE BARROWS E SOPHIE BLACKALL
CÁNTICO
POCIÓN PARA AFASTAR MALOS ESPÍRITOS
A ver.
Noz moscada, sementes…
Mamá, temos cochinillas, pementa de caimán ou semente de fiúncho?
É para os deberes?
Vamos.
Volvo despois.
FEITIZO DE CHOIVA
SEMENTE, BÁGOA DE RATO, TERRA E MEL
Estou de acordo en que a imaxinación é moi importante.
Lémbrame o da ra.
Atopámola morta, pero non morreu en balde.
Será un ingrediente importante dun plan valioso.
Ti si que es un ingrediente dun plan valioso.
Non, ti non. Ti só es un universitario.
Que tal soa así? "Excelentísima directora".
Fantástico, miña rula. Sigue.
"É unha honra recibir no escenario…"
Ou mellor "privilexio"?
"É un privilexio recibir no escenario…"
Non.
"Prerrogativa"?
Beba! Anda con ollo!
Teño que irme!
Beba! Come unha torrada sequera.
Quérela con manteiga e marmelada de amorodo?
- Non esquezas o xantar. - Oh…
- O xantar. - Levo a Nancy de camiño ó traballo.
- Pódote levar. - Chego tarde!
Leo, bule!
Ola, Eva.
Eva, non chegues tarde á escola.
Se te educasen na casa, xa estarías alí.
- Ola, señora Trantz. - Non mires, Dottsy.
- Eva! - Beba!
Vamos xa!
Só podemos facerlle preguntas á profe se imos cedo.
Abur, Eva!
Beba, non cambiaches o pixama!
Que barullo é ese, Dottsy? Ah, cativiñas!
O timbre soa en dous minutos.
Beba!
Pasade un bo día.
E madura un pouco.
Nancy, por que lle tiras os pantalóns?
- Dállos na man. - Está lonxe.
- Sé amable. - Fun amable.
É amable tirar pantalóns?
Bule! Sígueme!
Non esperes, xa te collo.
Seguro que podemos entrar aí?
Claro, está aberta.
Vale logo.
Beba?
Non sentes nada raro?
Quedoume o pixama chafado debaixo dos pantalóns.
Hai que chegar xa.
Sobre todo hoxe. Hai que preguntarlle se podemos sentar xuntas.
Ola, Vanessa.
Son un robot.
Non aturo as verduras.
PROFE ARUBA-TATE
Segundo timbre. A sentar. Hoxe hai moito que facer.
Chegaches. Moi ben.
Axudoume Eva, profe.
E Eva "e min", quero dicir, Eva e eu…
Perdoa, Beba. Dusit, saca a papeleira, por favor.
Desconexión.
Eric, tira eses papeis á papeleira.
De acordo, aprendices intrépidos,
preparade os lapis, a clase será moi divertida.
Eva e eu…
Poderiamos sentar xuntas hoxe?
Creo que faredes bo equipo.
- Pero se falades, terei que separarvos. - Non direi palabra, prometido.
- Veña, vamos probar. - Si!
- Grazas! - É a mellor, profe Aruba-Tate!
Leo, senta con Eric.
- Si. - Dende cando son amigas?
"Creo que faredes bo equipo."
- Cala, Dusit. - Beba?
Non acabas de prometer algo?
E Dusit, imos portarnos ben, a que si?
Trouxestes os cadernos?
Estabamos a falar de réptiles mariños prehistóricos.
Quen lembra como se chama este?
É un Bebasauro! Todos a cuberto!
Dusit, xa van dúas.
Senta na alfombra e volve en cinco minutos.
Elasmosauro!
Iso é. Moi ben, clase! E como está o elasmosauro?
Extinto!
Chegas tarde.
Non cho parece?
Castigado.
Que lazos tan extravagantes, son demasiado para ti.
Xa coñeces o meu dito: "O éxito é sacrificio".
Demasiado estridentes. Infracción de vestimenta!
Infracción de ruído!
Véxote ó saír da clase.
SEÑORA NOBLE
BANDA DA ESCOLA
Bo día, Aruba-Tate.
Bo día.
Bo día, clase.
Bo día, directora Noble.
Iso xa o veremos.
A presidenta do consello de estudantes repartirá uns folletos
para a vindeira noite curricular.
Será unha noite inesquecible.
Agardamos sinceramente a vosa presencia.
Si que vou ir, si…
Como inicio do novo ano académico,
a noite curricular é unha oportunidade pedagóxica sen par
- para coñecer as nosas expectativas… - Pedagóxica.
…nota a nota, ademais dos medios para avaliar…
Axuda!
…o voso progreso.
- Que fas? - Estou buscando
notas secretas de prisioneiros.
A Sra. Noble pecha nun armario os nenos que se portan mal.
Isto son raios X.
Volas dúas!
Sodes moi larapetas.
Eva, por favor, cambia de sitio e senta con Paisley.
Beba, xa van dúas. Cinco minutos á Alfombra de Pensar.
Vale.
Grazas.
Vamos, Nancy.
A noite curricular non agarda por ninguén!
Pilláronte.
Moi ben.
Seguimos cos dinosauros.
Unha.
Dúas.
- Tres. - Unha.
- Dúas. - Catro.
- Tres. - Catro. Cinco.
Catro.
- Eva, dei catro. - E eu cinco!
- E ti, Vanessa? - Eu dei seis e media.
Nunca me metera en leas na escola.
- Papá di que "lea" é o meu apelido. - Once. Mirade, doce!
- Moi ben, Zuzu! - Doce seguidas. Récord.
E ti cantas fas, Eva?
Fai algo, non quedes aí sentada.
Queres verme dar máis viravoltas?
Non, tócalle a Eva.
Podes con tres laterais e un rondó?
Que diaños é iso?
Sabíao. Esquece as viravoltas.
Isto é unha emerxencia.
Eva, iso é un respiradoiro, non unha emerxencia.
Falo da néboa branca. Non a vedes?
Algo vexo.
Eu non vexo nada.
Veña, Emma. Vas chegar tarde.
Creo que vin algo, Zuzu.
Non tal.
Esta mañá, cando entramos alí,
notei que me arrodeaba unha brétema fría.
Oín unha voz,
e puxóseme a carne de galiña.
Algo raro pasaba, Beba.
E despois oímos aquel repenique incrible.
Soaba ós nenos no armario da Sra. Noble enviando un sinal: "Axuda".
Non.
Máis ben era coma "tic, tac".
É unha pantasma.
Unha pantasma?
Ese baño está embruxado.
Segundo timbre!
Corre, Eva!
Paisley, pásallo a Beba.
Eric.
Eric, meu ben.
Perdón, profe.
Leo.
VÉMONOS AGORA MESMO NO BAÑO
Perdón, profe Aruba-Tate. Podería ir ó baño?
Claro. Quédanvos dez minutos.
A ver se rematades o capítulo.
Podería ir ó baño?
Por suposto.
En canto volva Eva.
Eu agardaría, pero é que non podo!
Teño moitas ganas, profe.
Moitas ganas, moitas!
Alarma! Código vermello!
O máis urxente que haxa!
Que buscamos entón?
Unha entrada secreta. O portal polo que entran as pantasmas.
Pantasmas? Hai máis dunha?
Estas lentes son para descubrir segredos.
Aquí.
Plasma de pantasma.
Isto é un portal de pantasmas, Beba.
Que haberá aí?
Vimos en son de paz, pantasmas.
Estades aí, pantasmas?
Non vos mancaremos.
É terrible, pero xa o sospeitaba.
Construíron o baño enriba delas.
- Haberá moitas? - Pode ser.
É posible que haxa un exército enteiro.
Ou só unha. Quen sabe.
Agóchate!
Quieto parado!
Á clase!
Hora de espertar, meus amores rebuldeiros.
Sabíao! Garda os nenos aí.
Durmistes todos cómodos e arroupadiños esta noite?
Ola, queridos.
Zapatos, o segredo do seu poder.
Encántame o cheiro a coiro, plumas e diamantes de imitación.
Os zapatos son o segredo do meu estilo.
E o segredo dos meus zapatos
é que ninguén sabe que os gardo aquí,
neste armario seguro coma unha fortaleza, a salvo de incendios e inundacións.
A directora éche ben rara.
Cales serán os afortunados?
Botón, botón, da bota boteira. Chirivitón, vaite con ela!
Vai xustiño.
Un pouco apertado…
Ola?
Atención, todo o mundo. Eva ten novas importantísimas.
Beba e eu fixemos un importante descubrimento.
No aseo dos profesores atópase un portal ó inframundo.
Que?
Di que o baño está embruxado.
Escoitei falar diso. Pasa de verdade.
A escola construíuse enriba dun vello camposanto.
Un cemiterio.
Non te creo.
- Podemos velo? - Podedes, pero é imprevisible
e non garantimos a vosa seguridade.
Ás pantasmas cáenlles os intestinos por fóra.
E comen cerebros crus.
Iso son zombis, non pantasmas.
Como fede aquí dentro.
A morte.
Pode feder a morte e non estar embruxado.
Velaquí o portal.
Entrada ó mundo dos espíritos.
Porta a indescifrables misterios!
"Indespables"?
- "Incifrables"? - Que?
Quere dicir que as pantasmas entran por aí.
Un sumidoiro ferruxento?
Están enfadadas?
Están forzadas a vagar sen descanso, desgraciadas,
buscando vinganza contra os que as molesten.
Están aquí agora?
Non as vexo.
Mellor así.
Marchamos, Emma?
Levo tres anos vindo ó cole e nunca vin unha pantasma.
Non existen.
Ás veces é máis doado sentilas.
É coma unha brisa fría que te atravesa.
Queremos axudarvos na vosa desgraza
e pedirvos dende a amizade que non busquedes vinganza contra nós.
Se estades de acordo, dade un golpe curto.
Vaia.
Véxovos moi concentrados para as restas de dous díxitos.
Debe aprender a pasar lista, profesora Aruba-Tate.
Atopeina agochada nun arbusto.
Grazas, señora Noble. Estamos comezando.
Zuzu, que pasou?
Baño.
Que pasa no baño, meu ben?
Está… embruxado.
Zuzu, vexo que tes medo,
pero asegúroche que o baño non está embruxado.
Si que está!
Escoitámolas.
Sentímolas.
Hai un portal!
- O exército renxe! - Hai un exército?
Semella que alguén vos contou unha historia terrorífica.
Alguén contou unha historia de medo?
Ela!
Eva?
Viu unha pantasma cabreada, o cole está nun cemiterio
e buscan vinganza!
Eva, dixeches iso?
Non con esas palabras exactas.
Ter imaxinación é bo. E a túa é moi poderosa, Eva.
Pero temos que usala con responsabilidade e respecto.
Non queremos asustar a ninguén.
Si, Eva. Fuches mala.
Prometemos non falar máis de pantasmas?
Si, profe Aruba-Tate.
Eva, promételo, meu amor?
Non. O baño está embruxado.
A profe enfadouse moito. Ódiame.
Non tal. Pensa que es intelixente.
Pero deberías ter dito que o baño non estaba embruxado.
Ós adultos gústalles levar a razón.
Hoxe metinme dúas veces en leas, Beba.
Dúas veces.
- Tiven que sentar na Alfombra de Pensar. - Creo que é culpa miña.
Tiñas que influírme ti a min, pero estoute influíndo eu a ti.
Sempre estou en leas.
Se xa non queres ser amiga miña, enténdoo.
Estás de broma, Beba? Só o paso ben contigo.
Eva meteuse en leas. A señorita Perfecta meteuse en leas.
E a señorita Leas meteuse aínda en máis leas!
- Cala, Leo. - Era broma.
- Alédame que non vos expulsaran. - Non nos ían expulsar.
Iso é!
- Iso faremos. - Facer que nos expulsen?
Non, expulsar nós as pantasmas. Devolvelas ás tumbas.
Vamos, Beba. Temos que facer un plan.
Un plan de expulsión.
Agarda!
Non me importaría expulsar algunha que outra pantasma.
Se necesitades unha axudiña.
Vale, contarémosche o plan mañá.
Ó mellor.
Non llo digas a ninguén!
Abur, Leo!
Ó mellor.
"Presento a nosa luminosa…"
Iso é que brilla.
Vale, "locuaz directora".
E non só presento a señora Noble, tamén leo un poema ó peche.
Vou pasar o tempo todo no escenario.
Teño que dominar os adxectivos.
Son importantes, si.
"Avante, oh, estudosos escolares da escola".
- Non soa ben. - O que?
Soa a un texto de alguén que comeza o instituto.
E semella que comecei o instituto?
Porque as de primeiro levan pendentes e eu non.
Ruliña, só quero que unha parte de ti non medre tan á présa.
E en canto ás orellas…
Unha cousiña.
Teño uns pendentes de clip preciosos.
Unha tregua.
Vale, mamá. Por agora.
E agora implica 48 horas.
Despois, volvemos á loita.
Tes os pendentes no meu xoieiro.
Noz moscada.
Sementes.
Uns cantos bichos mortos.
E a ra?
Na neveira. Vouna reservar.
Precisamos herba de san Xoán.
San Xoán ten "hedras"?
Non debe ser doado conseguilas.
Cando non teño cousas desas, só engado máis bicarbonato.
Botamos a poción polo portal embaixo e adeus pantasmas!
Danme un pouco de mágoa.
Odiaría ser unha pantasma.
Terías que durmir na túa propia tumba.
Pero serías invisible e asustarías a xente.
Sabes que?
Non deberiamos facer só a poción, senón unha cerimonia.
- Unha festa de despedida. - Si!
As pantasmas adoran as cerimonias.
Poderiamos recitar o conxuro e cantar e bailar no portal.
Boa idea. Que máis necesitamos?
O último ingrediente é…
Vaia…
Pelo de inimigo cortado á medianoite.
De onde o sacamos?
Ei, Bebétida!
Mamá di que movas o cu e veñas á casa en dez minutos e poñas a mesa. Se non…
Ó apagar as luces non podes baixar as escaleiras.
Nin ir mil veces por auga.
Nin dar reviravoltas na cama.
Nin facer lentes de raios X mentres falas co polo de goma.
E nada de preguntas existenciais. Píllalo?
Durmo nun nanosegundo, papá.
- Aprendemos o que son na escola. - Se non o vexo, non o creo.
Boa noite, Bebiña.
Chamando a Bruxa Marabilla. Adiante, Eva.
A durmir, Beba.
Dígoo en serio.
Aquí Eva. Recibido. Posición, Nena Grizzly?
Puxeches a alarma para a Operación Non Durmir?
Tres alarmas. Imposible que quede durmida.
- Recíbesme? - Afirmativo.
- Recibido. Alfa Charlie.
- Chámame cando empeces. - Cambio e corto.
Canto lle corto? Uns peliños ou un bo anaco?
A ver.
- O libro di "un guecho". - E iso canto é?
Só un pouco para que non se decate.
Beba! Que pasa, Beba?
Son eu, Beba!
- Que fas? - Son eu!
Que pasa aquí?
Que diaños fas, Beba?
Nada! Non fago nada! Son somnámbula!
Chamade á policía!
É coma un bicho! Andábame na cabeza!
Pero que fas, Beba?
É medianoite.
Atácanme ás agochadas e aínda non teño pendentes.
Chamade á policía!
Non imos chamar á policía.
Por que leva Beba o meu suxeitador?
Señorita.
Arreando!
- Podo explicalo… - Non quero oírte.
Veña, marcha ó teu cuarto.
- Só quería… - E o suxeitador?
Dei a volta e alí estaba.
- Cunha máscara e tesoiras. - Seino.
- Intenta durmir, por favor. Vale? - Por favor.
Non sei como entrou, pechei a porta.
- Amañarei o ferrollo. - Iso é, si.
Sei o que vas dicir.
Tamén amañarei o ferrollo de Beba.
Levaba un pasamontañas!
Mi madriña.
Beba, estás aí?
A aguia aterrou.
Vai o gato metido no saco.
A manteiga está coa marmelada.
De que falas? Capturáronte?
Conseguín o pelo.
Noz moscada, sementes.
Vale, ben.
"Pelo de inimigo. Círculo de amigos. Consagra o portal na escuridade da noite."
Agarda.
Non vin isto antes.
Hai que usar a poción na escuridade.
- Apago as luces. - Da noite!
Na escuridade da noite.
Non podemos vir de noite.
Está pechado e ata teñen un garda.
Non podemos tirala agora e ver que pasa?
Leo, isto é coma unha ciencia.
Se non somos precisos, podemos crear un desastre maior.
Temos que explorar e pescudar outras opcións de expulsión.
Pescudar?
Onde imos facer iso?
Isto é polas pantasmas?
Non vos preocupedes. Non llo digo a ninguén.
Podo unirme?
Quero axudar as pantasmas.
TALISMÁNS E PODERES OCULTOS
HISTORIA DO VODÚ
O MÁIS ALÁ EN EXIPTO
RITUAIS DO MUNDO
Ola, Beba. E ola e ola.
- A que andades? - Pescudamos.
Oh.
Estades todos a pescudar?
Estou. Eva estame influíndo. Para ben, quero dicir.
Eu tamén creo que lle estás influíndo e moi para ben.
Unha preguntiña Eva.
Este folleto di que hoxe é a noite curricular.
Apetéceche ir?
A noite curricular?
Noite.
Escuridade. Alá vamos!
Si, é hora de expulsar!
Pedide permiso. Levade o necesario.
O libro fala de algo valioso.
Con irdes abonda.
Abur!
Leo, espérame!
Pois xenial. Entón imos, non?
Non sabía que era tan popular.
Onde vai Beba?
Seguro que trama algo malvado.
Ou abominable. Ou mesmo…
Pérfido.
Valo facer xenial esta noite.
Lévoche eu o dicionario de sinónimos?
- Non. - Dámo, ruliña. Sóltao.
Valo facer xenial.
- Trouxen chocolate. - Xenial.
Eric? Dusit? Que?
Emma contoumo e fíxome prometer que eu non o contaría,
pero conteillo a Dusit. Aínda que Leo xa llo contara.
Todos trouxestes o voso?
Que estades tramando?
Tedes que estar desesperados para andar con Beba.
Pasouche algo no pelo?
Non tes ese lado máis curto?
Vémonos no baño en canto apaguen as luces.
Que non vos vexa ninguén.
ESCOLA EMERSON ELLIOT
Boa noite. Ou debería dicir magnánima noite?
- Mamá, podo ir ó baño? - Agora non.
Como presidenta do consello de estudantes da Escola Emerson Elliot,
unha institución que combina primaria e secundaria…
- Mamá, teño que ir! - Non querías ver a Nancy?
…á noite curricular!
Mamá!
Agora non.
…sen os perspicaces mestres da Emerson Elliot.
Un presto aplauso para eles.
"Presto", esa díxenlla eu.
Nancy non calaba.
Estades listos?
- Estamos. - Si.
Estás incrible.
Grazas.
Antes de comezar, reunámonos e compartamos as nosas ofrendas terreais.
Cada un fará un sacrificio para os espíritos.
Un obsequio extremadamente valioso.
Estás segura?
Pode ser unha mascota pantasma.
Non sei eu se será boa idea.
Se non, como os enviamos baixo terra?
Pantasmas, aceptade as nosas ofrendas!
A clase é un entorno especial.
Aprendemos dos vosos incribles nenos e eles aprenden de nós.
Para min e o resto de compañeiros, é un negocio redondo.
Grazas.
Grazas, profesora Aruba-Tate.
É un privilexio darlle a benvida ó escenario á directora Noble.
Unha líder meticulosa, eficaz, e atrévome a dicir,
debido ó bo gusto do seu calzado…
que ten os pés na terra.
Moitas grazas por esas reflexións, profesora Aruba-Tate.
E agora, o momento que estaban agardando.
Agora iniciaremos o feitizo de expulsión.
Concentrádevos comigo no portal.
Ben. Listos para comezar.
Pantasma da Escola Emerson Elliot…
Sabíao.
Xa estades ás voltas coas estúpidas pantasmas inventadas.
Non falamos delas, Zuzu. Ímolas expulsar.
Enviámolas ás súas tumbas para que deixen de asustar á xente.
Non pasa nada, en serio.
Oh, pantasmas, que morades na escuridade,
traemos ofrendas, podedes marchar en paz!
Guau.
Agora recitaremos o feitizo sagrado e bailaremos en círculo.
Repetide comigo.
Largo, pantasma! Non es benvida! Fóra!
Non nos embruxes, de marchar éche hora!
A educación é coma a evolución.
Se quedas atrás, pereces.
- O meu obxectivo na Emerson Elliot… - Debería ir mirar das nenas?
Non. Fíome de Eva e Beba é marabillosa.
Seguro que sabían que o discurso da directora sería insoportable
e largáronse para estudar na biblioteca.
Gústame esa idea,
pero a experiencia dime que tanta tranquilidade é preocupante.
…asegurarémonos de que fagan…
Aínda apesta.
O feitizo funcionou?
Eu o que teño son os pés mollados.
Si. Fluíde. Abandonádenos para sempre!
Expulsámosvos!
As pantasmas saen polo váter!
Marchade, pantasmas!
Están a armar unha boa!
O éxito esixe sacrificio en tódolos niveis.
De feito, identifiquei 27 elementos de aprendizaxe cruciais que denomino
"O éxito é sacrificio".
Comecemos.
O primeiro elemento de aprendizaxe: a autodisciplina.
- A ver se hai algo no armario! - Bule, Eric!
Xa bulo!
- Apurade, rapaces. - Ímonos meter nunha boa!
Unha ben boa.
Persistencia.
Vamos, rapaces!
Quen meteu aquí zapatos?
Sigue mirando.
Repetición.
Bule!
Bule, Beba! Necesitamos máis papel!
Traballo duro.
As pantasmas non paran de saír!
Parádeo!
Non quedes aí parada, Zuzu.
Pragmatismo.
Eu só vexo un problema de fontanaría.
Resolución de problemas.
Vou bloquear os tubos.
- Vale! - Vale!
Concentración.
Recompensa.
Creo que o empeorei.
O traballo en equipo é o noveno elemento.
Esta habilidade esixe una disciplina continua.
Verán que os nosos alumnos están, ante todo,
perfectamente educados no autocontrol.
Non trouxen chuvasqueiro.
Temos que levantar un muro!
Teño os calcetíns empapados!
Se me desculpan un intre, semella que me necesitan.
Que pasa?
- Que raro. - Nancy. Poema. Xa! Arreando!
Onde vai?
Mentres agardamos pola señora Noble,
lerei o poema que me mandaron escribir para o peche.
Aínda que tamén serve como poema para o intermedio.
"Avante no mundo, oh, alumnos da escola.
A vida é un banquete, non unha esmola."
Axúdanos, Vanessa!
"Aprendede de todo.
Elixide de forma veloz.
Encheredes palestras coa vosa voz."
Que pasa aquí?
- Beba. - Beba.
Non!
Os meus pequerrechiños!
Os meus amores.
Salvamos a escola!
A señora Noble está enfadadísima.
Non, indignada con vós.
E mamá e papá tamén.
Seguen a falar do voso castigo.
EVA, 5062 BEBA, 7280
Antes de que digades nada, sabemos que non queriades anegalo todo,
pero iso non xustifica o que pasou.
Nenas, sabedes que non está ben tirar cousas ó váter.
- Síntoo. - Eu tamén o sinto moito.
Sabemos que o sentides, pero decidimos
castigarvos unha semana.
- Xuntas? - Iso sería un castigo, Beba?
Cada unha no seu cuarto
e escribirédeslle unha desculpa á señora Noble.
Unha desculpa sincera.
E non conta o de expulsar as pantasmas?
Non. Para nada.
Unha semana enteira?
Iso é unha eternidade.
Podemos quedar soas dez minutos máis?
Por favor.
Podes levar a Eva á casa.
Katrine, queres outro café?
Si, por favor. Vaia noite levamos.
Veño agora, Eva.
Vaites coa aventura.
Que morro teñen. Pensaron que as iamos castigar xuntas.
Seguro que aínda queres ser amiga miña?
Encántame que nos influamos,
pero ten pinta de que imos seguir armándoa.
Beba, pásoo xenial contigo. Es a miña mellor amiga.
Ti tamén o es.
Temos que xuralo. Un xuramento de amizade eterna.
Con sangue.
Si. Así é permanente.
Ven comigo.
Nancy, ó teu cuarto.
- Como que ó meu cuarto? - Ó teu cuarto, xa.
Precisamos algo afiado. Un cravo.
Este está afiado.
O sangue atrae vampiros.
Se xuramos aquí dentro e o pechamos,
as palabras e promesas mesturaranse para sempre.
Para sempre?
Estes tarros gardan todo para sempre.
Meu pai úsaos para os cravos.
Lista?
Eva e Beba, nesta data e lugar, xuramos amizade eterna.
Damos a nosa palabra de compartir os nosos segredos,
promesas, problemas, castigos e tamén todo o bo que nos pase.
Coma aventuras e desafíos e misterios.
Santificamos este xuramento sagrado
con…
Un arroto!
Vai ser moi duro non poder xogar mañá.
Ou pasadomañá.
Pero vouche escribir cada día ou cada hora.
Vale.
Non creo que me apeteza ler tanto.
Seino.
Por iso tamén imos espiar dende as ventás e usar os walkie-talkies.
Abur, Eva!
Abur, Beba!
Boa noite, Katrine.
Boa noite e grazas polo café.
DESCUBRE A PRÓXIMA AVENTURA ÉPICA DE EVA E BEBA
O ballet consiste en que os inimigos bailen ata morrer!
Ata logo.
Benvidos á Escola de Ballet Alegre.
- Que levas posto? - Un disfrace de duque malvado.
Será tirar os cartos, iraste en dúas semanas.
Por favor!
Á actuación deste ano asistirán 300 persoas.
Vaise rir de nós toda a escola.
Non o podes deixar.
Esquecemento.
Non lembrarán nin que falamos de ballet.
Borra o pasado! Libera a pena!
- Eva! - Acabas de enfeitizarnos?
Deberiamos fuxir.
Encántame fuxir.
Onde podemos ir?
Teño algunhas ideas excelentes. Ti non?
Valo atufar todo.
Estamos condenadas, Eva.
Condenadas a bailar.
Continuar con que?
Iso é.
Era broma.
Eles…
Expulsámosvos!
É… Que?
Subtítulos: Abraham Díaz López