Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
O Boże! Cześć, Los Angeles!
Co?
Chcę tego słuchać, jeszcze trochę.
Jeszcze trochę. Tak jest.
Boże. Witajcie.
Cieszę się, że tu jestem. Wiem, co teraz myślicie.
„O Boże, nie wiedzieliśmy, że jest też seksowny”.
W dzisiejszych czasach komicy mogą być seksowni.
Komicy mogą wyglądać zjawiskowo.
Dziś reprezentuję tę grupę.
Cieszę się, że jestem w Los Angeles, moim adoptowanym domu.
Boże, jesteście niesamowici.
Jedną z zalet tej pracy jest to, że dużo podróżuję,
ale nie zawsze odwiedzam wspaniałe miasta.
Ostatnio występowałem w Boise w Idaho.
Ktoś krzyknął, no dobra.
Mamy różne spojrzenia.
Było w porządku, dobrze się tam bawiłem.
Ale nie ma tam wielu Azjatów.
Przekonałem się na własnej skórze, gdy poszedłem zjeść w P.F. Chang’s.
Ludzie zareagowali na moje wejście tak,
jakbym był P.F. Changiem.
Całkowita psychoza.
Biegali po restauracji, krzycząc:
„- Powinniśmy klękać? - Nie wiem.
Pierwszy raz widzę takiego z bliska”.
Chodziłem po knajpie jak książę, który wrócił do swojego królestwa.
Wszystko, czego dotyka światło, jest moje.
Nie jestem moim ojcem. Nazywam się Kyle Chang.
Od teraz wszystko się zmieni.
Najpierw cofniemy fuzję kuchni.
Każdy wraca do swojego kraju!
Jesteście mądrzy. Spoko.
Cudownie, macie wyższe wykształcenie.
Rozmawiałem z jedną z kelnerek, gdy spytała mnie:
„Skąd jesteś?”.
Powiedziałem, że z LA,
a ona od razu odpowiedziała:
„Boise też ma sporo do zaoferowania”.
No raczej! Jestem przecież w P.F. Chang’s!
Czego więcej można chcieć?
Macie szanghajskiego burgera?
Dawać mi go tutaj!
Uwielbiam podróże, ale…
Chyba znam odpowiedź, ale mamy tu dzisiaj homoseksualistów?
Dobra.
Przestraszycie ich. Zabiorą nam prawa.
To straszne.
Wam nie muszę tłumaczyć, że homoseksualiści
muszą czasem w podróży stosować tzw. „code switching”.
To znaczy, że w republikańskim stanie mam taki głos.
Mówię nisko i chodzę jak hetero.
Sztywny korpus i malutkie kroki. Punktualność jest gejowska.
Ale nigdy nie będę kłamał na temat mojej orientacji.
Nigdy więcej nie skłamię na temat bycia gejem.
Bo…
Za długo byłem w szafie, nie będę już kłamał,
chyba że taryfiarz dziwnie na mnie spojrzy.
Wtedy mam dziewczynę.
Ma na imię Jessica, strzyże psy,
a ja uwielbiam ją całować.
Studiowałem teatr, więc zrobię monodram.
Toksyczna męskość, wersja dla Rona.
Zawsze to łykają.
Co dziwne, zachowuję się zupełnie na odwrót,
będąc w dużym mieście jak Nowy Jork albo LA.
Zwłaszcza przy kobietach.
Zaczynam od tego, że jestem gejem,
bo wiem, że dla kobiet w USA najczęstsza przyczyna zgonów to mężczyźni.
Dlatego chcę was uspokoić.
Daję znać, że zagrażam tylko twojemu ego.
No wiecie.
Dobra.
Cudowna kurtka.
Amazon? Że co?
To żart tylko dla ładnych dziewczyn, bo one są w stanie go znieść.
Mam problem z ciągłym przestawianiem się
pomiędzy wersjami, które będą komfortowe dla hetero,
bo czasem przez to sam się gubię, coś przeskakuje
i nie pamiętam, którą wersją jestem.
Ostatnio wracałem późno do domu i parkowałem na ulicy.
Jakaś kobieta wyprowadzała psa, a ja pomyślałem:
„Muszę sprawić, że poczuje się bezpiecznie.
Którą wersją Joela mam być?
O Boże, nie pamiętam”.
Skończyło się na tym, że rzuciłem: „Ładne buty, suko”.
Nie poczuła się przez to bezpieczniej.
No tak, w tej oktawie to brzmi jak obelga.
Tak mi przykro, przepraszam.
Jesteście super.
Przykro mi, ale muszę zrobić pauzę,
żeby zająć się porządkami.
W tym pytaniu nie chodzi o moje ego.
To punkt wyjścia do świetnego żartu.
Kto z osób na widowni
kojarzył mnie i moje wcześniejsze występy?
Przestańcie.
Powiedziałem coś, przestańcie!
Chcecie medal za tę obsesję?
Kocham was, dzięki, że tu dziś jesteście.
Ale, co ważniejsze, kto z obecnych
nie miał pojęcia, kim jestem?
Kto nigdy o mnie nie słyszał?
Tu nie potrzebowałem wycia.
Bardzo uszczypliwe.
Dzięki. Chyba.
To będzie kluczowe dla występu, z drugiej grupy potrzebuję faceta hetero.
Jako jedyny człowiek w tym kraju
potrzebuję białego faceta hetero.
Sprzedajcie znajomych, gdzie siedzą? Gdzie są nieświadomi biali hetero?
Tutaj. Cudownie, siedzą z tyłu.
Jak się pan nazywa?
- Ben. - Ben? Ja też nigdy o tobie nie słyszałem.
To znaczy, że jesteśmy na tym samym poziomie.
Ty też jesteś mi obcy.
Powiem ci coś, Ben.
Wiem, co pomyślałeś, gdy wyszedłem dziś na scenę.
Rozumiem.
Wyszedłem, a ty: „Świetnie, oto orientalny komik gej.
Kolejny orientalny komik gej i orientalne gejowskie dowcipy.
Znowu orientalny gej.
Właśnie to chciałem zobaczyć, orientalnego komika geja”.
Słowo w słowo.
Co do joty. „Orientalny komik gej”.
Rusza głową, potwierdza.
Rozumiem to. Wiecie czemu?
Zajmuję się tym od 11 lat.
To kawał czasu.
Sporo mojego materiału wylądowało w sieci.
W trakcie lockdownu postanowiłem zrobić coś wspaniałego.
Przeczytałem komentarze.
To bardzo zdrowe.
W komentarzu znalazłem mnóstwo Benów.
Wielu białych facetów mówiło:
„Gość opowiada tylko o byciu gejem i o byciu Azjatą.
Jak mam się z tym identyfikować?
A jeśli nie dam rady, to jak mam się śmiać?”.
Pomyślałem: „O nie! Nie tego przecież chcę.
Chcę być komikiem, który przemawia do wszystkich grup,
a zwłaszcza do tej najważniejszej”.
Byłem zły.
Musiałem coś zrobić. I tu wchodzi Ben.
No dobrze.
Wyciągnąłem cię z niczego.
Jesteś na światowej scenie.
Reprezentujesz teraz
każdego białego heteroseksualnego faceta w całych Stanach, dobrze?
Tak.
No dobra. Czemu nagradzamy to oklaskami?
Nagle czuję się jak na wiecu Trumpa.
Ben, posłuchaj,
poproszę cię teraz o coś,
żeby mieć pewność, że moje żarty docierają do twoich ludzi.
Policzę do trzech,
a ty wtedy zaprezentuj swój najbardziej naturalny śmiech.
Reszta: zamknąć się!
No dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Ben, no weź.
Ben, na serio. Śmiej się jak na występie Louisa.
Pokaż coś prawdziwego.
Masz jeszcze jedną szansę. Raz, dwa, trzy.
Chyba będę słuchał cierpiącego białego
do końca tego występu.
Jesteś ważny, będę sprawdzać, co u ciebie.
Muszę wiedzieć, co uważasz.
Parę osób nigdy o mnie nie słyszało.
Tym osobom przedstawię kontekst.
Po pierwsze: byłem adoptowany.
Moi rodzice są bielsi niż świeży śnieg.
Stąd to śmieszne imię: Joel Kim Booster.
Booster nie jest azjatyckim nazwiskiem.
Ale to nie powstrzymuje nikogo
przed próbą wymówienia go jak azjatyckie nazwisko.
Na pewno się zastanawiacie, jak to możliwe.
Czyta się prosto, B-U-S-T-E-R.
A jednak…
Prawie zawsze na recepcji w hotelu daję im dokument,
a twarz recepcjonisty mówi: „Nie tego się spodziewaliśmy”.
Po czym mówią: „Pokój jest gotowy, panie…
Bustar”.
„Nie tak się wymawia to nazwisko. Mówisz z obraźliwym azjatyckim akcentem”.
Marriot Courtyard, czas na poprawę.
To skandal.
Ale tak, mam białą rodzinę.
Rodzina mamy pochodzi z Południa.
Mam rodzinę w Alabamie, Tennessee i Południowej Karolinie.
Uwielbiam tę stronę rodziny. Naprawdę. Bardzo ich kocham.
Ale mają fioła na jednym punkcie.
Wiem to dzięki ich kontom społecznościowym.
Ta część rodziny ma obsesję. Tak, wiecie, o co chodzi.
O pomniki.
Uwielbiają pomniki. Pomników nigdy dość.
Rozmawiałem o tym z mamą przez telefon.
Powiedziała: „Joel, burzą pomniki Roberta E. Lee i Jeffersona Davisa.
Co będzie dalej? Pomnik George’a Washingtona?
Pomnik Krzysztofa Kolumba?”.
A ja na to:
„Mam to w dupie.
Zapomniałaś, z kim rozmawiasz.
Mam w kieszeni mały komputer z gejowskim porno i Candy Crush.
W dupie mam teraz pomniki, mamo”.
Mam pomysł: wstawcie port USB w dupę Washingtona,
a może się przejmę.
Oto mój pomysł na pomniki.
Zburzmy wszystkie pomniki w tym kraju
i zastąpmy je ładowarkami!
- Koniec dyskusji. - Tak!
Jak się domyślacie, dorastanie białej rodzinie
bywało pełne napięć.
Jako widzialna mniejszość szybko nauczyłem się,
że wielu przedstawicieli innych grup
przedstawi twoje zachowania jako patologię.
Wszystko, co robisz, ma reprezentować resztę twojej grupy.
To jest świeża sytuacja.
Byłem na domówce w Los Angeles.
Było tam jeszcze trzech Azjatów, nie znaliśmy się wcześniej.
Każdy przyszedł z białym kumplem.
To wszystko prawda.
Nie zmyślam, mówię poważnie.
Wszedłem i zauważyłem, że cała czwórka
założyła ubrania
z diabłem tasmańskim.
Byłem przerażony, więc wezwałem wszystkich do kuchni.
„Ktoś musi się przebrać, bo właśnie tworzymy tu nowy stereotyp”.
Ale było za późno, bo usłyszałem białe dziewczyny:
„To musi być rok diabła.
Mają inną astrologię od naszej, to ważna część ich kultury.
On pewnie stoi na czele wszystkich parad”.
Zabawnie.
Ale są tu dziś Azjaci, prawda? Tak jest.
Tylko u mnie czują się bezpiecznie, krzycząc.
Super.
Mam jeden problem z moim wychowaniem:
jako dorosły czuję, że jestem azjatycko-amerykański.
Czuję więź rasową jako Azjata w Ameryce,
ale brakuje mi świadomości, co znaczy być Koreańczykiem,
bo nie miałem koreańskich dziadków przekazujących mi tradycje.
Gdzie mamy Koreańczyków?
Gdzie siedzicie?
Tam, cudownie.
Ty nie podniosłeś ręki, nie pochodzisz z Korei.
Który smak?
Rozmawiam z Azjatami jak biały.
Skąd pochodzisz?
- Z Wietnamu. - Dobra.
Zakładam, że ty masz koreańskich dziadków.
- Tak. - Dobra.
Mam do ciebie jedno pytanie…
mamy go nienawidzić?
W tym rzecz.
Nie nauczono mnie,
wobec kogo mam być rasistą na naszym kontynencie.
To ważna część naszej kultury.
To dla nas wielka sprawa.
Bądź szczera.
Kogo nienawidzą twoi dziadkowie?
Powiedz to na głos.
Japończyków.
Miała to na końcu języka!
Rzecz w tym,
że to nic miłego, ale oni wiedzą, co zrobili.
Rozumieją to.
Czy są tu jacyś Japończycy?
Musicie wyjść.
Żartuję. Zostań.
Na razie.
Fajnie jest być Azjatą.
A ty…
Pochodzisz z Wietnamu i jesteś z tym panem.
Widzę, że ma rękę w twoim kroczu.
To cudownie. Chcę potwierdzić, że jesteś biały.
- Tak. - Zgadza się.
Janine, zrób zbliżenie na twarz.
A on…
Jest twoim pierwszym Azjatą, czy jednym z wielu?
Masz za sobą kolejkę Azjatów?
Nie jest pierwszy.
Nie pierwszy.
To pytanie, które trzeba zadawać.
Niektórzy mają podejście „Złap je wszystkie”.
Czasem bywa niezręcznie.
Mnie to nie przeszkadza.
Wasz związek na pewno jest cudowny,
ale są goście, którzy mają fetysz Azjatów.
Nie mam im tego za złe,
ale czasem mówią tak dziwne rzeczy, że robi się wyjątkowo niezręcznie.
Rozmawiałem z kimś przez apkę, zwyczajna konwersacja,
a on nagle wypalił: „Jesteś z Korei, prawda?”.
Potwierdziłem, ale spytałem, skąd to wie.
A on na to: „Poznałem po oczach”.
Że co?
Czaszkę też mi zmierzysz, dziwaku?
Odłóż te zaciski.
Nie można mówić takich rzeczy w 2022 roku, to strasznie dziwne.
Co dziwniejsze, nie wysyłałem mu zdjęć twarzy,
dostał tylko odbyt.
O których oczach mówisz, detektywie Pikachu?
Wynocha!
Skandal.
To żart, bo nigdy nie udało mi się
zrobić zdjęcia tej części ciała.
Proces wydaje się taki skomplikowany.
Potrzebowałbym rusztowania i ekipy.
Robienie zdjęcia odbytu jest niesamowicie mroczne.
Robisz przysiad przed obiektywem.
O nie.
Niech Bóg błogosławi naszych mężczyzn, którzy dają sobie z tym radę sami.
Dostałem ostatnio takie zdjęcie.
Jakimś cudem facet zmieścił na zdjęciu odbyt i całą twarz.
Nie chcę tego widzieć.
Dziura i martwe oczy w tle.
Jak szop nagrany na monitoringu.
O nie. To nie dla mnie.
To nie znaczy, że…
Jestem milenialsem,
mam zdjęcia nago.
Dziesiątki, a może setki.
Ciągle robię sobie zdjęcia nago
i wysyłam je bez zastanowienia.
Byłem bardzo nieodpowiedzialny,
więc w ostatnią Wigilię
dowiedziałem się, że wszystkie te fotki są w sieci.
Widzę, że niektórzy sięgają po telefony.
Byłem zły.
To jasne, byłem wściekły. Czułem się wykorzystany.
Potem zobaczyłem, że są na stronie ze zdjęciami celebrytów
i stwierdziłem: „Niech tam zostaną.
Mogą tam dalej być”.
Poczekajmy do Sylwestra, niech się bawią,
to były ciężkie dwa lata.
Patrzę na komentarze, a tam same pozytywy, więc pomyślałem: „Co mnie to?”.
Teraz wysyłam ludziom link.
Po prostu…
Pozbyłem się pośredników, tak jest znacznie prościej.
Uwielbiam wysyłać fotki fiutów.
Wiem, że ten temat dzieli nasz kraj, ale uwielbiam je wysyłać.
Zdarzyło mi się dostać dziwne odpowiedzi.
Ostatnio wysłałem jedno, a gość odpisał: „Spoko.
Masz jakieś świeże?”.
Świeże?
Mam trzymać koło niego gazetę, żeby wyglądał jak ofiara porwania?
To mój fiut, a nie Patty Hearst.
Co to ma być?
W życiu dostałem mnóstwo zdjęć fiutów.
Widziałem ich już pewnie tysiące.
Czuję się jak antropolog.
Jane Goodall fiutów.
Czuję, że mam kwalifikacje,
by poczynić następującą obserwację na temat mężczyzn i ich fiutów.
Większość mężczyzn ma obsesję na punkcie rozmiaru swojego penisa,
ale zapominają,
że ich penis może być potwornie brzydki,
co bywa znacznie większym problemem.
Widzieliście brzydkiego? Nie chcesz, żeby był większy.
Nikt nie chce wkładać go pod lupę.
„Ten penis wygląda jak gałąź w ogrodzeniu.
Co się stało?
A ten? Padł po uderzeniu piorunem, ale dalej rósł.
To cud, że dalej żyje.
Pochowane pod nim zwierzęta ożywają”.
To naprawdę cud.
Ale mam wrażenie,
że czasami fetysz Azjatów ma rasistowskie korzenie.
Czasem sądzę, że jeśli masz taki fetysz jesteś rasistą.
Ale podwójnie rasistowski jest fetysz Azjatów u osób,
którym się nie podobam.
To bardzo bolesne.
Nie podoba mi się to.
Których cech mi brakuje?
Wiem, o co chodzi, bo wszystko wraca do mojego dzieciństwa.
Nie dorastałem w azjatyckiej kulturze.
której szuka wielu z tych gości.
Dla wielu z nich jestem oszustem.
Czują się, jakby kupili sobie wspaniałą hondę,
a po przejażdżce widzą,
że tak naprawdę to pt cruiser.
Ciężka sprawa.
Nie jestem odporny.
Popełniłem sporo randkowych błędów.
Wiele ryżowych księżniczek, bo tak na nich mówimy.
Umawiałem się z mnóstwem facetów,
którzy mieli na ścianach wiele katan.
Słuchajcie:
jedna katana to za dużo katan.
Dwie katany? Uciekaj.
Poszedłem kiedyś na randkę z gościem,
który uwielbiał Azjatów.
Byliśmy na randce, a po randce uprawialiśmy seks.
W trakcie stosunku pochylił się
i rzucił: „Hej”. Odpowiedziałem: „No hej.
Co tam?”.
Nie zmyślam tego,
powtarzam słowo w słowo.
Pochylił się i powiedział:
„Nie pieprzysz się jak Azjata”.
Wiem. Byłem w szoku.
Byłam tak młody.
Nie wiedziałem wtedy, co z tym robić.
W panice zrobiłem to, co przyszło mi do głowy:
walnąłem go w penisa.
Potem zebrałem ciuchy i już nie wróciłem do tej knajpy.
Nie mam wstępu w Michigan, Illinois i Indianie.
To mi się nie zdarza.
Cześć, Ben.
Jak się masz?
- Świetnie. - To super.
Ben, jest sprawa.
To był koniec pierwszego aktu.
Mogłeś zauważyć, że wypełniłem go
mnóstwem żartów o byciu gejem
i mnóstwem żartów o byciu Azjatą.
Te grupy zobaczyły reprezentanta.
Azjaci się odnaleźli,
geje z tyłu też.
Każdy, kto po to tu przyszedł, dostał to, czego chciał.
Widzieli siebie w moich żartach.
Od teraz zależy mi tylko na tobie.
Mam do ciebie pytanie, Ben.
Czułeś się wyobcowany przez te żarty?
Szczerze? Bardzo.
Który był najgorszy?
Nie jest łatwo tak wybrać.
Ciężko wybrać, bo było ich tak wiele?
Tak dużo.
Z którym utożsamiałeś się najbardziej?
Co? Historia o brzydkim kutasie?
Ciekawe.
Dziko.
Przyznałeś się, to wymagało odwagi.
Oj tak.
Teraz skończyliśmy pierwszy i przechodzimy do aktu drugiego.
A żarty z drugiego?
Cieszę się twoim szczęściem, bo są specjalnie dla ciebie.
Nie musisz ich liczyć jak w pierwszym,
ale spróbuj je chłonąć.
Jak już mówiłem:
uwielbiam podróżować na występy.
Widziałem mnóstwo wspaniałych miejsc.
Całkiem niedawno byłem na wspaniałym rejsie po Europie.
Pewnie wiecie, że marzyłem o rozwiązaniu zagadki na statku,
więc to była dla mnie duża szansa.
Jedyna zagadka na rejsie dla gejów?
Kto sprzedał mi rzeżączkę?
Ryan, ale…
Tak, byłem na gejowskim rejsie.
Ja i 6000 gejów z całego świata.
Do tego 32 bardzo smutne kobiety.
Szalenie inspirujące doświadczenie.
Nigdy nie widziałem tylu mężczyzn z tak wielu różnych środowisk i kultur.
Każdy miał inne poglądy, ale wszystkim przyświecał jeden cel:
przemycić na pokład jak najwięcej narkotyków.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Wszyscy moi przyjaciele: halucynogeny, amfetamina, opiaty.
Prawie dałem się nabrać, byłem blisko wzięcia metamfetaminy.
Wiem, wspaniały dowcip.
To bardzo prosta historia.
Pierwszej nocy poznałem dwóch panów z Londynu,
którzy powiedzieli…
Nie, nie będę udawał akcentu.
Przepraszam, ale odmawiam.
Spytali, czy chcę wziąć z nimi narkotyki.
Powiedziałem: „Jesteśmy na morzu, chodźmy.
Tak mówi prawo morskie”.
Poszedłem z nimi i spytałem:
„Co mamy w menu?”.
A oni mówią: „Metę”.
Na co ja: „Och.
Chciałem z tym poczekać do czterdziestki.
Tę pozycję zostawiam na liście.
- Stary, ale to meta. - Wiem.
- Właśnie odmówiłem. - Ale to meta.
- Jeszcze raz: nie. - Meta.
- Przestań. - Meta”.
Najgorszy reinkarnacja Abbotta i Costello.
Utknęliśmy w pętli.
Mają śmieszny akcent, więc musieli przeliterować.
„Joel, to M-E-T-A.
Nie macie jej jeszcze w Ameryce”.
Na co ja:
„Dobra, dawaj”.
Wziąłem ten tajemniczy narkotyk.
Było cudownie, przetańczyłem całą noc.
Rano dopłynęliśmy do Włoch.
Znowu miałem zasięg,
więc postanowiłem sprawdzić,
czemu nie mamy tego w Ameryce
i jak mogę wziąć się za import.
Mam dobre i złe wieści.
Dobra wiadomość jest taka,
że mamy to w Ameryce.
A zła wiadomość?
Tu mówimy o „soli do kąpieli”.
Zrobiłem krok w bok
w kwestii narkotyków, które mogę zażyć na statku.
Jeśli chodzi o ten narkotyk, nikt nie mówi o jednym.
Media milczą na ten temat.
Było cudownie.
Świetna zabawa. Naprawdę super.
Każdy powinien spróbować. Zajrzyjcie pod krzesła.
Każdy dostał odrobinę. Niestety nie, ale warto spróbować.
Odrobina was nie zabije. Może zabić, to prawda,
ale jeśli otworzycie serca, to może być miłe doświadczenie.
Posłuchajcie,
rozumiem, że nie każdy z was, może spróbować ot tak.
Rozumiem, że ludzie mają problemy.
Szanuję to.
Ale ja mam szczęście.
Rodzice zepsuli mnie na tyle, żebym lubił ćpać,
ale też kochali mnie na tyle, że robię to odpowiedzialnie.
Doskonale to rozumiem.
Ja ciągle piję wodę, ustawiam zegary, robię arkusze kalkulacyjne.
Jeśli chodzi o narkotyki, to jestem prymusem.
Zawsze fascynowała mnie kultura narkotykowa.
Zawsze ciekawi mnie, skąd bierzemy narkotyki.
Ja od Vanessy.
Ale skąd bierze je Vanessa?
Kupuję od Vanessy ketaminę, to środek uspokajający dla koni.
Skąd ona go bierze?
Przychodzi do lekarza i mówi: „Proszę pana,
mam bardzo chore konie.
Nie chcą iść spać!”.
Drugie pytanie:
po co, kurwa, biorę środek uspokajający dla koni?
Kto zapoczątkował ten trend?
Który weterynarz uznał kiedyś:
„Kurde, one bawią się świetnie.
Muszę się na to załapać”.
A potem trzecie i ostatnie, ale chyba najważniejsze pytanie:
Co robią, żeby konie wciągały ketaminę?
To bardzo ciekawe.
Po tych wszystkich żartach muszę przyznać, że już nie piję, nie daję rady.
Kac to dla mojego ciała za dużo. Nie lubię kaca, jestem na to za stary.
Ale przeprowadziłem się do Kalifornii, gdzie zioło jest legalne i każdy mówi:
„Joel, wystarczy spalić trochę zioła.
Marihuana to najlepszy lek na kaca.
Nie wiem, czy próbowaliście, ale ja tak”.
To jak zakładanie kapelusza na czapkę. Ten lek nie działa.
Oj nie.
Dalej pękała mi głowa, ale myślałem też, że wszyscy są na mnie źli.
Nie polecam tego doświadczenia.
Ktoś jeszcze lubi imprezować? Gdzie są imprezowicze?
Tak jest, impreza!
Ty nawet zatańczyłeś.
Janine, nagramy go?
Brałeś emkę?
Tak. Znaleźliśmy go, panie władzo.
Jest tu z przodu.
To jeden z moich ulubionych narkotyków.
Emka to ekstaza po rebrandingu.
Ekstaza robi to, co obiecuje.
Czujesz ekstazę, czujesz się wspaniale, jesteś napalony.
A jeśli jesteś facetem,
uniemożliwia ci wzwód.
To niesamowite, zawsze czuję się,
jakbym zawarł pakt z wiedźmą, która powiedziała:
„Mówiłam, że będziesz napalony, a nie, że ci stanie!”.
I musisz dojść przed wschodem słońca
albo zamienisz się w roślinę w jej ogrodzie.
Totalna katastrofa.
Czuję, że wiele osób spina się, gdy zaczynam mówić o narkotykach.
Dlatego zmienię temat, ale ostrzegam, że nie będzie łatwo.
Przejdziemy do rozmowy o zwierzętach
i to będzie koniec.
Rzecz w tym, że wierzę, że psy biorą kokainę,
a koty palą zioło.
Widzieliście kiedyś
niesfornego psa w miejscu publicznym?
Ich właściciele mówią do nich tak, jak znajomi do kogoś, kto dużo wciągnął.
„Natychmiast stamtąd zejdź, Terrance.
Terrance, schodź!
Przepraszam, zwykle taki nie jest.
Proszę nie dzwonić do schroniska”.
A koty siedzą w domu i bawią się laserami.
Idealna analogia.
Gdzie siedzą psiarze?
Gdzie mamy właścicieli psów?
Rozumiemy.
Prostactwo.
Gdzie są miłośnicy kotów?
Tak.
Co za klasa.
Gdzie są miłośnicy ptaków?
Janine, nagraj każdego, kto krzyknął.
Będziecie w rejestrze.
Jebane dziwadła.
Skandal.
Słuchajcie, uważam, że koty są lepsze.
Koty są lepsze od psów.
Właściciele psów się nie zgadzają,
ale jest jeden powód,
przez który to koty są lepsze.
Rzecz w tym, że kot nie współpracowałby z policją.
Żaden z kotów by tego nie zrobił.
I nie chodzi o brak umiejętności.
Gdyby tylko chciały, koty załatwiłyby dilerów już jutro,
ale nie mają zamiaru układać się z rządem.
Psiarze mają obsesję na ich punkcie. „Mój pies wszędzie za mną chodzi”.
Trochę jak NSA, skarbie.
Czego słuchają?
„Mój pies czeka przed toaletą, aż skończę”.
Twój pies myśli, że ćpasz i chce cię wysłać do pierdla!
Psy rodzą się z podsłuchami!
Odebrać fundusze szczeniaczkom.
Nie byłem w stanie dokończyć.
Nawet nie dokończyłem.
Zdarza się, że psiarze się na mnie za to wkurzają.
Kiedyś podeszła do mnie jedna z nich i powiedziała: „Nie rób tego.
Nie przekładaj ludzkiej moralności na psy.
Psy nie wiedzą, co robią”.
Moim zdaniem psy
są dostosowane do zrozumienia ludzkiej moralności.
Widzieliście kiedyś psa, który wstydziłby się przed wami srać?
Za każdy razem się wściekam, bo mówię:
„Czyli jednak wiesz, jak wygląda życie w społeczeństwie?
Czasami rozumiem.
- To znajdź sobie pracę. - Chodźmy do szkoły policyjnej!”.
Za każdym razem, szaleństwo.
Publiczne sranie jest bardzo stresujące.
Wiem, bo często to robię.
Dużo latam, więc korzystam z toalet lotniskowych.
Nie wiem, kiedy to się stało, ale w pewnym momencie
ludzie zaczęli wchodzić do tych kabin
i pracować na swoich telefonach.
Nie rozumiem tego, to okropne.
Czekaliście kiedyś w kolejce do publicznej toalety? Agonia.
Traktujmy te kabiny tak,
jak szpitale traktują ciężarne.
Chcesz wejść? Musi być rozwarcie.
W kolejce są ludzie, u których widać główkę!
Nie mogę wejść, bo siedzisz na Insta!
Wiem, że to Instagram, bo szczeliny w drzwiach są ogromne!
Szaleństwo.
Najlepszy kraj na świecie,
a mogę utrzymywać kontakt wzrokowy z każdym srającym na LaGuardia.
To bez sensu.
Kocham koty.
Ostatnio…
Po raz pierwszy odwiedziłem kocią kawiarnię.
Nie.
Nie zgadzam się.
To było bardzo rozczarowujące.
Przed wejściem dostałem listę zasad.
„Zakaz gonienia kotów. Zakaz podnoszenia kotów.
Głaszczmy je, tylko jeśli chcą. Zakaz kładzenia kotów na kolanach”.
Nigdy wcześniej nie czułem się bardziej jak facet hetero w strip clubie.
„Zapłaciłem za wejście siedem dolarów. Wskakuj na kolanka!”
Nie mogę głaskać kotów?
To zwyczajna brudna kawiarnia.
Skandal.
Kocham koty, a zwłaszcza moje koty,
ale nie wiem, co sądzę o kociarzach.
Będę z wami szczery.
Część z was jest szalona.
Widzieliście ten dokument Netflixa Odwal się od kotów?
Część z was owszem, a dla reszty:
to serial true crime o facecie,
który mordował koty i wrzucał nagrania do sieci,
aż grupa kociarzy zebrała się, żeby go wyśledzić.
W trakcie śledztwa odkryli,
że zabił też człowieka, co wszystkich zdziwiło.
Gdy rozmawiam o tym filmie z kociarzami,
zawsze mówią: „Boże, nie mogę.
Nie oglądnę tego filmu. Widziałeś, co robił kotom?
To już zbyt wiele”.
Zawsze mówię wtedy: „Nie zabił przypadkiem też człowieka?”.
A oni na to: „Tak, ale tę część lubiłem.
Uwielbiam ten gatunek.
Serio, uwielbiam.
Rzygam już true crime.
Mam dość, przez nie gniją nam mózgi.
Rozmawiałem z kolegą o dziewczynie, która zaginęła w ostatniej klasie liceum.
Spytał: „Znaleźli ją?
- Tak. - Ojej”.
Wybacz, że nie zrobili o tym podcastu.
To szaleństwo.
Nie podoba mi się fakt, że dajemy ksywki seryjnym mordercom.
Morderca z Craigslist?
Po pierwsze:
tylko jeden?
Mnóstwo morderców korzysta z ich usług.
To niesprawiedliwe, że on dostał tak wyjątkowy tytuł,
bo Morderca z Facebook Marketplace nie brzmi już tak ciekawie.
Czemu ktoś miałby to robić?
To frustrujące.
Podejrzewam, że ja zostanę zamordowany.
Myślę, że to moje przeznaczenie.
Tyle podróżuję,
ciągle zmieniam miasta,
umawiam się na seks prze apki.
Znajomi powtarzają mi:
„Joel, nie możesz już tego robić.
Musisz przestać. Jeden z nich może cię zamordować”.
Na co mówię: „Tak, wiem.
Ale za to będę wiedział, że wybrał mnie na swoją ofiarę”.
To koniec mojego randkowania, ego czuje się połechtane.
Ślubu nie wziąłem, ale jestem czyjąś podstawką pod peruki…
Sztuka wyboru.
Cześć. Przyszliście tu razem?
Uroczo. Kochacie się?
Ona nie odpowiedziała.
Kochasz go? Mrugnij dwa razy, jeśli chcesz pomocy.
Jak długo jesteście razem?
Siedem lat? Niesamowite.
Monogamia czy otwarty związek?
Jedno czy drugie?
Monogamia.
Naprawdę?
Przepraszam, nie wyglądaliście chrześcijańsko.
Kryli się na widoku.
Nie obchodzi mnie to. Mam to w dupie.
Nie wiem, co myślę o monogamii.
Teraz jestem uzależniony od trójkątów.
Odcinanie drugiej osoby podczas seksu jest naprawdę wspaniałe.
Gram w psychologiczną grę z gejowską parą na krawędzi.
Odcinam słabszego męża.
„Dzięki, Brian. Damy sobie radę, skarbie.
Możesz przynieść wodę? Wspaniale”.
Pary homoseksualne nie mają wielu możliwości.
Albo otworzą związek, albo adoptują azjatyckie dziecko.
Tak czy siak trafią na mnie.
Gdzieś w twoim domu sra właśnie Koreańczyk.
Muszę z wami o czymś pogadać.
Rozmawiamy o otwartych związkach, jakby to był jakiś Dziki Zachód.
„Każdy związek ma inne zasady. Jak oni to robią?”
Nie każdy związek monogamiczny jest identyczny.
Każdy z nich czymś się odróżnia.
Wiemy, że najważniejsza zasada dla was to zakaz ruchania innych ludzi.
Cudownie, gratuluję.
Bierzcie mnie do kościoła, super.
A co z resztą?
Możecie ich całować?
Jeszcze nie odpowiedział.
Po siedmiu latach jest trochę niepewny.
To niepokojące.
Trzymać się za ręce?
Nie? Mówisz, że nie.
No dobrze.
Dodajmy kontekst.
Jak masz na imię?
- Carl. - Carl? Dobra.
A więc…
była dziewczyna Carla
jest w szpitalu.
Dobrze?
Nie jest z nią dobrze.
Mamy tu sytuację w stylu „Mam marzenie”.
Mówi: „Muszę zobaczyć Carla.
Muszę go zobaczyć. Gdzie on jest?”.
Carl wpada do szpitala.
To było tragiczne bicie serca.
Podnosi rękę
i mówi: „Carl, proszę.
Chwyć moją dłoń”.
Robi to. Jesteś zła?
Nie, bo ona zaraz umrze!
Źle zarysowałem sytuację.
To moja wina.
A co z uściskami? Przytulacie innych?
Tak? Widzę, że mamy punkt zaczepienia.
Na afterze możecie się do nich przytulić.
A nuż coś z tego będzie.
To równia pochyła.
A tajemnice? To dla mnie ważna rzecz.
Anal? Spoko. Tylko nic nie ukrywaj.
Przeszkadzałoby ci, gdyby ukrywała coś przed tobą z koleżanką?
- Zależy. - Zależy od tajemnicy?
No dobrze.
Sprawdźmy.
Jak się pani nazywa?
- Ali. - Ali?
Ali, wejdź na scenę.
Nie martw się, trzy dawki i chorowałem. Jestem niepokonany.
Dobrze, a teraz…
Carl, choćby nie wiem co, musisz siedzieć na miejscu.
Choćbyś był na mnie wściekły.
Musisz siedzieć i patrzeć na zdradę.
Ja się nachylę,
a ty powiesz mi coś, czego nigdy mu nie mówiłaś.
Szybko się zastanów.
Reszta widowni musi robić dużo hałasu. Możecie mruczeć.
Nie mówiłem, że nie powiem dalej.
Boże, o rany.
Bardzo was lubię. Jesteście uroczy, nie chcę tego robić.
No dobrze.
Rzecz w tym, że od siedmiu lat nie doszła.
To naprawdę ciężka sprawa.
I dowiedział się o tym
na nagraniu standupu dla Netflixa.
To trudne. Żartuję. Spójrzcie na niego.
Janine, nagraj go. Za każdym razem dochodzi, dobra?
Co noc siedzi na tej twarzy i zbiera punkty stałego klienta.
Jest bardzo zadowolona.
Chcecie mieć dzieci?
Tak? Czyli nie wierzycie w zmianę klimatu.
Ciekawy sposób, żeby się dowiedzieć.
Żartuję. Powodzenia dla dzieci.
Mówię serio.
Moim zdaniem przeludnienie nie jest głównym problemem.
Chcecie mieć dzieci? Miejcie dzieci.
Ale jeśli już je macie,
wiedząc, co się dzieje ze światem,
to trochę jakbyście przyszli na imprezę,
wiedząc, że zabawa się kończy.
Nagle znajoma wysyła wam SMS:
„Cześć, mam przyjść na imprezę?”.
A wy mówicie: „Jasne.
Wskakuj do Ubera, mała.
Na pewno dalej będziemy mieli lód,
jak już tu dotrzesz”.
A powinniście natychmiast powiedzieć:
„Nie przychodź, ktoś włączył podcast.
To koniec!”.
Czy na widowni są ojcowie geje?
Dzięki Bogu, bo to grzech.
To grzech. To nie w porządku.
Wierzę, że Bóg umieścił tu gejów, żeby uniknąć przeludnienia.
Gdy widzi dwóch facetów z dzieckiem, mówi: „Chyba nie zrozumieliście polecenia”.
Musi być na nas wściekły, bo znacznie lepiej sobie z tym radzimy.
Wyobraźcie sobie park narodowy, który całkowicie opanowały jelenie.
Więc wypuszczacie tam wilki, żeby wytłuc parę jeleni.
Wracacie po kilku latach,
a wilki wychowują dobrze funkcjonujące jelenie.
Kurwa, dały mu na imię Atticus i otworzyły szkołę Montessori?
Co?
Skąd wilki wzięły wolne fundusze?
Czemu wszystkie są tak wysportowane?
Co za zagadka.
Cześć, Ben.
To był akt drugi. W porządku?
Tam umieściłem wszystkie…
Jakieś 98% dowcipów,
które teoretycznie mógł opowiedzieć każdy.
Nie dotyczyły mnie, mógł je opowiedział biały facet,
czarna kobieta, osoba niebinarna albo ktokolwiek inny.
Zgodzisz się, że mógł je powiedzieć każdy,
a i tak byłyby zabawne?
- Tak. - Tak.
To ciekawe. Czyli ja tu nie jestem wartością dodaną.
Uważa, że nie ubogacam tego występu.
Czujesz, że jesteś skazany na porażkę?
Rzecz w tym,
że to były poniekąd heteroseksualne dowcipy.
Mówiłem o narkotykach, kotach i psach.
Mówiłem też o związkach, te tematy są bardzo hetero.
Wolałeś akt pierwszy czy akt drugi?
Oba zwisają z klifu, możesz uratować tylko jeden.
Który z nich wolisz?
- Pierwszy. - Tak?
Dla niego jestem tylko gejem i Azjatą.
To dla Bena.
Będzie we mnie widział tylko komika, Azjatę i geja.
Nie wyrwę się.
To ciekawe. Bardzo miłe, Ben.
Jezu. Zapraszam cię do domu…
Spokojnie, już prawie koniec cierpienia.
Wkraczamy w trzeci akt i myślę,
że go znienawidzisz.
Posłuchajcie.
Ja chyba nie chcę mieć dzieci.
Znacie mnie już jakieś 45 minut.
„Nie mamy problemu z tą decyzją.
Nie powinieneś wychowywać ludzi”.
Chodzi o to, że nie chcę własnych dzieci,
ale jestem fanem procesu twórczego.
Żyję po to, by dochodzić.
Jedna z moich ulubionych rzeczy.
Nie wiem, czy chwycicie, ale wolę proces od efektu.
Nie lubię bałaganu.
Byłem wściekły, gdy dowiedziałem się,
że wazektomia nie załatwia sprawy.
Myślałem, że po cięciu zostanie ci tylko suchy kaszel.
To byłoby bardzo wygodne,
ale nie dla mnie wygoda.
Masturbuję się już od jakiegoś czasu.
Miałem osiem lat, gdy zacząłem. Ktoś może mnie przebić?
Nikt? No dobra, kolejny zbok.
Miło jest się tego dowiedzieć.
W moim domu rodzinnym to była ryzykowna rzecz,
bo dorastałem w rodzinie baptystów.
Uczono nas, że to grzech.
Mówiliśmy o nim „grzech Onana”. Onan to gość ze Starego Testamentu.
Szło to jakoś tak:
„Onan rozlał swe nasienie na ziemi.
Bóg to zobaczył i się wkurzył”.
To oznaczało, że masturbacja jest zła,
ale według mnie to zła interpretacja.
Nie sądzę, żeby Boga interesowała sama masturbacja.
Myślę, że nie chce, żebyśmy robili to na ziemię, dobrze?
Można się poślizgnąć! Tędy chodzą ludzie!
Zepsułeś zabawę reszcie.
Uczyli nas, że każdy plemnik mógł być synem.
To cytat z koszulki ze zjazdu rodzinnego.
To było dla nas bardzo ważne hasło.
Jesteś singlem?
Jak często się masturbujesz?
Średnio na tydzień.
- Często. - Mówi, że często.
To bardzo zdrowe. Oszacuj.
- Cztery. - Cztery?
- Pięć. - Bierzesz wolne weekendy?
Jezu, to niewiele.
To nic.
A jak…
Jak grzebiesz swoich synów?
Co robisz?
Czym się wycierasz?
Ręcznik do rąk.
Malutki ręczniczek
na całą tę spermę.
Niezły pomysł, ale chyba mam lepszy.
Mój system jest chyba lepszy.
Też możecie tak robić.
Ja biorę ręcznik kąpielowy
i kładę go koło łóżka.
Używam co wieczór, po czym odkładam koło łóżka.
Nagle nadchodzi maj i znajomi idą na plażę, kurwa mać!
Biorę twardy jak skała ręcznik i biegnę do zlewu.
Szybko go opłukuję i idę z wilgotnym ręcznikiem na plażę.
To mój system. Każdy może go użyć.
Siri, nienawidzą go.
Nie ma problemu. Janine, tego nie wycinamy.
A to dlatego,
że to moje nagranie i część żartów jest tylko dla mnie.
Co wy na to?
Uwielbiam się masturbować.
To był jeden z większych problemów podczas lockdownu.
Długie popołudnia w samotności.
„Nie rób tego znowu. Przestań się masturbować”.
Potem pojawiał się drugi głos:
„Niby dla kogo się oszczędzasz? Kto na ciebie czeka?
Czemu trzymasz te wytryski jak smok Smaug?
To bez sensu. Uwolnij je”.
Tak też zrobiłem. Strasznie dużo się wtedy masturbowałem.
Robiłem to tak często, że powoli zaczęło mi się nudzić.
Skończyło się na tym,
że dodałem sprzęty.
Pewnej nocy, gdy przeglądałem Instagram,
zobaczyłem reklamę sztucznego otworu, za co dziękuję, panie Zuckerberg.
Byłem trochę najebany, ale uznałem, że zamawiam.
Dla nieświadomych: sztuczny otwór to tuba, która na końcu ma przystawkę
w kształcie pochwy, odbytu albo ust.
Rucha się ją. To więzienna technologia.
Stworzyli ją więźniowie dla innych więźniów.
My ją ukradliśmy i przywłaszczyliśmy.
Bardzo się cieszyłem, zamówienie przyszło,
ale wtedy zobaczyłem, że byłem zbyt pijany przy zamówieniu.
Otworzyłem pudełko i okazało się,
że przypadkowo zamówiłem
damski tyłek.
To była katastrofa.
Nic o nich nie wiem, więc byłem wściekły.
Okazuje się, że nie przyjmują zwrotów.
Zostałem z bardzo drogim damskim tyłkiem.
Nie chciałem go zmarnować.
Zacząłem ruchać damski tyłek.
Robię to już jakiś czas
i oto moje przemyślenia w temacie.
Jesteście gotowi?
Jest taki sam jak męski!
Spodziewałem się innej trasy,
myślałem, że środek będzie jak koci język,
ale niczym się nie różnią!
Od jakiegoś czasu rucham damski tyłek
i już teraz wiem jedno:
jestem bi.
Właśnie tak.
Odrobinkę.
Żartuję.
Nie jestem biseksualny.
Ale mam dwubiegunówkę.
Tak, dziękuję.
Krzyczycie dla mnie czy ze mną?
To niefortunne,
że biseksualiści klepnęli pseudo „bi” przed nami.
Ale czasem nie potrafimy wyjść z łóżka, my się z nikim nie ścigamy.
Ale wyszliśmy na tym lepiej,
bo mamy tabletkę, która sprawia, że jesteśmy mniej upierdliwi na imprezach.
Niegrzecznie! Ale kocham biseksualistów.
Kocham ich, ale też trochę się boję.
Tę część chyba wytniemy.
Fascynuje mnie ludzka seksualność.
Uwielbiam się uczyć nowych rzeczy.
Niedawno odkryłem, że niektóre kobiety
mają wielokrotne orgazmy, więc…
Jedna z nich tu i teraz.
Niewiarygodne.
Moje pytanie brzmi:
przy którym orgazmie
zaczynasz odczuwać wstyd?
Wstyd to szalenie ważny element
dla męskiego orgazmu.
Po wytrysku wszystko staje się jasne, ale gdyby nie to, świat by płonął.
Dla seksu robiłem niewyobrażalne rzeczy.
Wszedłem do PKS-u, żeby poruchać.
To już psychoza.
Ale się udaje.
To niefortunne, bo uwielbiamy dochodzić,
ale zaraz po fakcie wszystko trafia szlag.
„Wyrzucam spermę i całą miłość.
Wynocha z mojego domu. Nie chcę cię więcej widzieć”.
W związku dwóch facetów
ta część zamienia się w wyścig.
Nikt nie chce być drugi.
Jeśli będziesz drugi, nikt nie pomoże ci przekroczyć mety.
W najlepszym razie możesz liczyć na leniwą palcówkę.
Wszystko to rozumiem.
Wszyscy wiemy, jak wyglądają wyścigi.
Kończysz biec i krzyczysz: „Dzięki Bogu.
Udało się. Mogę się umyć?
O nie, muszę poczekać na Briana.
Super.
Wciągał koks, więc potrzebuje pięciu godzin?
Wspaniale!
Co za miła wiadomość.
Cudownie”.
To bardzo niefortunne,
bo zdarza się, że gdy już dojdę,
mam wrażenie, że pierwszy raz widzę seks.
Wtedy krzyczę: „Boże, mieli rację, to grzech”.
Rozumiecie?
Byłem ostatnio na świetnej randce. Muszę wam opowiedzieć o tym gościu.
Urodzony w Londynie, ale dorastał na Florydzie.
Słyszeliście kiedyś coś smutniejszego?
Boże.
Współczesna wersja „Sprzedam nieużywane buty dziecięce”.
Cała opowieść w jednym zdaniu.
Mogłeś mieć wszystko.
Mogłeś mieć najlepszy akcent.
Zamiast tego masz wszystkie odmiany HPV.
To smutne, ale był miły, wziął mnie do domu.
Był dżentelmenem, doszedł drugi.
Z jego perspektywy był to błąd,
bo wszystkie romantyczne i seksowne rzeczy
zaczęły mnie obrzydzać.
Pod koniec spytał: „Gdzie mam dojść?”.
Na co ja:
„Nie wiem. Może tam?
Nie tu. Może być prosto na ręcznik?
Oszczędźmy sobie trochę czasu”.
Orgazmy są dzikie.
Różnica między damskim a męskim jest szalona.
Męski orgazm jest bardzo prosty.
Jak Mario Kart.
Żeby wygrać, okrąż tor ileś tam razy.
Podobno kobiecy orgazm
jest jak labirynt ze sfinksem, który mówi:
„Ja zawsze mówię prawdę, mój brat kłamie”.
Musisz rozwiązać tę zagadkę, przejść labirynt i pokonać Minotaura,
a potem może znajdziesz punkt G, kto wie?
O punkcie G mówimy tak,
jakby zmieniał swoje położenie w zależności od dnia.
Jak jebany Pokój Życzeń, szaleństwo.
To chyba nie może być tak trudne.
O kłopotach z orgazmem słyszę tylko u heteroseksualistów.
Homoseksualistki nic o tym nie mówią, ciekawe o co tu może chodzić?
Szczerze…
Przestańcie.
Nie pozwolę na oklaski przez śmiech.
Śmiech i oklaski albo nic!
Doprowadzenie kobiety do orgazmu nie może być tak trudne.
Sądzę, że ja bym dał radę.
Serio, trenerze, teraz ja.
Myślę, że dam radę.
Nie znam rozkładu, ale uwielbiam zagadki…
Byłbym jak w escape roomie.
Sprawdź narożniki i spadaj.
Może pani tu podejść?
Poproszę jeszcze mój ręcznik.
Żartuję, ale gdybym nie żartował?
Oglądacie standup,
a tam Azjata gej doprowadził kobietę do orgazmu na scenie.
I kto mówi, że teatr umarł?
Nie ja, co to, to nie.
Prowadzimy tu otwartą rozmowę o seksie.
To dla mnie trudne, bo jestem gejem,
ale mam mnóstwo kumpli, którzy są hetero.
Jestem odważny, mam kumpli hetero.
Kiedy mówię na scenie o życiu seksualnym,
oni zawsze…
Jeden z nich zawsze rzuci:
„Joel, ty to masz fart.
Geje cały czas się pieprzą, po prostu wieczne ruchanie.
Gdybym był gejem, uprawiałbym znacznie więcej seksu”.
Wcale nie, bo wyglądałbyś tak samo.
To nie to…
Jak myślisz, na czym polega wyjście z szafy?
Wchodzisz do Narnii, następuje przebiegunowanie Ziemi,
a my nagle tracimy wzrok?
Po naszej stronie jest trudniej.
Wcale tego nie chcesz. To trudne.
Ben…
mój najnowszy kolego hetero,
to była najbardziej obrzydliwa część, chyba obaj się zgodzimy.
Gejowski seks i gejowskie wytryski były dla ciebie niekomfortowe?
- Mieszkam w zachodniej Kalifornii, więc… - No nie!
Czyli…
Praktycznie uprawiałeś seks z facetami.
Widziałeś już wszystko.
To ciekawe.
Widziałeś większą część tego występu.
Nasłuchałeś się o moim życiu.
Mam pytanie: czy uważasz, że jestem…
wzorem do naśladowania?
Jestem wzorem dla swoich społeczności?
Dla młodych Azjatów,
którzy są gejami?
- Chyba tak. - Czemu?
Czemu jestem wzorem do naśladowania?
- Dobrze się ubierasz. - Dobra.
No dobrze.
Naprawdę jest z zachodniej Kalifornii.
Wspaniale, Ben.
Sporo osób uważa, że nie jestem wzorem.
Zwłaszcza wielu Azjatów i homoseksualistów
nie uważa mnie za dobrego przedstawiciela.
Po moim ostatnim występie w Phoenix pewien gej wysłał mi taką wiadomość:
„Jesteś wszystkim, co najgorsze w społeczności homoseksualistów.
Przez ciebie wszyscy wyglądamy jak banda naćpanych idiotów”.
A ja na to: „Nie ma za co”.
Do tego dodał: „Przez takich gejów jak ty przestali się do mnie odzywać rodzice”.
Wiem.
„Boże, przepraszam, ciężka sprawa.
Z drugiej strony jesteś jedynym gejem, którego znają,
więc może weź za to odpowiedzialność”.
Wybaczcie, ale mnie na pewno by pokochali.
„Boże, nie wiedzieliśmy, że mogą być aż tak spoko.
Myśleliśmy, że wszyscy mieszkacie z nami jak pijawki”.
Trudna sprawa.
Ben, muszę o coś spytać.
Spędziłeś ten wieczór,
reprezentując białych heteroseksualistów.
Czy to nie frustrujące?
- Odrobinę. - Odrobinę.
Ty robiłeś to jeden wieczór.
Ja robię to od 11 lat.
To prawda i właśnie w tym rzecz.
Doceniam wszystkich, którzy przyszli tu dzisiaj,
bo czuli się przeze mnie reprezentowani.
To wspaniałe, że ktoś widzi siebie w moich doświadczeniach.
Ale nie po to tu przyjechałem.
To nie jest mój główny cel jako komika.
Chciałem wyjść na scenę, powygłupiać się i kogoś rozbawić.
Cała reszta to produkt uboczny.
Mając to wszystko na uwadze,
zakończę występ jeszcze jednym żartem.
Heteroseksualiści, geje i Azjaci
prosili mnie, żebym przestał go opowiadać.
Oto i on.
Nie uważam, że geje uprawiają więcej seksu niż hetero.
Nasz seks jest ciekawszy.
Uprawiałem seks w Target i w Ikei.
Uwielbiam robić zakupy, jestem stereotypem.
Ale moje ulubione publiczne miejsce
jest bardzo staroświeckie.
Uwielbiam seks w saunie na siłowni.
Jest ciemno i wilgotno,
a geje są jak pleśń, uwielbiamy takie środowiska.
W saunie albo za lodówką,
właśnie tam się ruchamy.
Ostatnio byłem z dwoma facetami w saunie na siłowni.
Świetnie się bawiliśmy, aż nagle weszła grupa hetero.
Rozpierzchliśmy się jak karaluchy, bo tego wymaga umowa społeczna.
Ci goście usiedli,
po czym zaczęli gadać o kurczakach i brokułach.
W pewnym momencie rozmowa przycichła,
a gość, który zainicjował trójkąt,
nasz kapitan ruchania,
spojrzał na nich i rzucił coś dzikiego.
Spytał ich:
„Jesteście napaleni?”.
Nie wierzyli własnym uszom, aż zaczęli się trząść.
Jakby w Disneylandzie
jedna z lalek ożyła i spojrzała im w oczy.
Nie mogli w to uwierzyć.
W końcu jeden z nich wybełkotał: „Nie.
Nie jestem napalony.
Żaden z nas nie jest”.
To było…
I tak czuliśmy się upokorzeni.
A potem
ten gość
wstał,
spojrzał im w oczy i powiedział coś…
czego nigdy nie zapomnę.
Przepraszam.
Powiedział:
„To musicie wyjść”.
I wyszli!
Szaleństwo!
Bez słowa wyszli z tej sauny.
Gdy waliłem temu facetowi, myślałem:
„Oto wzór do naśladowania”.
Bardzo dziękuję.
LA, bardzo wam dziękuję!
Boże, byliście fantastyczni!
Napisy: Jędrzej Kogut