Downloaded from YTS.MX
EEN KOMEDIESPECIAL VAN NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hallo! Wauw!
Dank jullie wel! Jullie zijn top!
En jullie zijn met zoveel.
Wauw!
Het is niet alsof we hier niet op hebben gewacht.
We moesten het een paar keer verschuiven.
Dit is ook niet de kleinste zaal.
Het is zo fijn om hier te zijn. Ik ben op tournee geweest deze herfst.
In plaatsen zoals Falun…
…Kristianstad…
…Boras.
Je kan wel zeggen dat Boras en ik niet de beste vrienden zijn.
Dus het is fijn om weer in Stockholm te zijn. In de Aviici Arena!
Wauw.
Dus, we hebben deze show best vaak moeten verschuiven.
Vanwege de huidige pandemie.
Was dat even leuk.
Ik ga het niet over de pandemie hebben, maar bijna alles was dicht.
Restaurants waren dicht, stand-up clubs waren dicht.
Dus bijna alles was dicht, behalve de Spy Bar…
…zij hielden een klein deurtje open.
En ik ging erop af, op volle snelheid.
Ladderzat stond ik daar met een champagne-emmer op m'n hoofd…
…en iemand filmde het.
NEUK ONS HARD
Het werd gefilmd en in de media verspreid.
Ik werd het feestbeest van de pandemie.
Ik was de enige die de volle laag kreeg. Niemand anders.
Mijn agent belde. 'Zeg er niks over in de podcast.'
Dus had ik het erover in de podcast.
Die ene persconferentie, van Stefan Lofven…
de 'het feest is voorbij'-persconferentie…
Dat ging over mij.
Zeg verdomme gewoon mijn naam, Stefan, maar echt.
Dit wil je niet, dat je eerste minister je zo ziet.
Je wilt dat hij ziet hoe je de UN Peace Prize wint of zoiets.
Nee, hij ziet hoe ik alle raad in de wind sla tijdens de pandemie.
En zo ging mijn enige hobby, feesten, op in rook.
Ik wist niet meer wat te doen.
Dus moest ik een nieuwe hobby. Wat doe je dan? En nu?
Mensen kregen nieuwe hobby's tijdens de pandemie.
Mensen gingen padel spelen en kinderen krijgen en zo.
Ik dacht: wat moet ik nou doen? Wat nu?
Ik eindigde op een podium…
…in een drakenpak…
ik verdien echt geen applaus.
Voor diegenen die niet weten waar ik het over heb…
…en ik hoop dat die er zijn…
Ik deed mee met de Masked Singer, seizoen een.
Ja, dank!
Dat was echt het ergste dat ik ooit heb gedaan.
Ik wilde het niet doen.
Ik zag laatst de producent. Ze zei: 'Ik herinner me niet dat je ja zei.'
'Nee!'
'Want ik had verdomme geen ja gezegd! Ik stond daar gewoon ineens.'
Dat was het ergste dat ik ooit deed.
Maar ik heb me nooit zo slank gevoeld, als toen men dacht dat ik Anja Parson was.
Echt wel! Ik keek in de spiegel…
…en… Oké, ik ben wat afgevallen.
Denken dat ik Anja Parson ben…
…is als denken dat Leif GW Persson nooit niet moe is.
Dat gaat niet gebeuren.
Arme Anja.
Ze kreeg een reactie op Instagram…
'Wauw, jij bent de draak in Masked Singer.'
Er staat verdorie een lollifant op het podium.
Denken dat ik Anja Parsson ben…
Maar echt. Het is alsof je zegt dat aardig zijn je grootste kwaliteit is.
Ze voelt zich vreselijk.
Het was absoluut vreselijk. Het ergste ooit.
Maar ik deed het omdat ik door een identiteitscrisis ging.
Ik zal het uitleggen. Ik denk dat ik ontvoerd ben.
Vreemde reactie.
Ik denk dat mijn ouders me ontvoerd hebben. Ik leg 't uit.
Een paar jaar geleden kreeg een vriendin van mij nieuwe medicijnen…
…en ze wilde haar medische gegevens inkijken.
Als kind lag ik in het ziekenhuis. Ik heb allergieën en slik medicijnen.
Dus ik weet dat er gegevens over mij zijn.
Dat weet ik. Dus ik dacht dat ik voor de lol wel eens kon kijken.
Ik logde online in op de gezondheidszorg. Niks te vinden.
Helemaal niks. Ik kreeg meteen argwaan.
Ik belde m'n moeder. Ik dacht: ik zal die oude taart eens zeggen wat ik denk.
Ik belde haar dus. 'Hallo, lieverd, hoe gaat het?'
En ik had zoiets van: 'Jij ook, hallo…
…Anette.
Hopelijk gaat het goed met je.
Ik wil je iets vragen…
Mijn medische gegevens. Laten we het daarover hebben. Waar zijn ze?'
Mijn moeder werkt in de gezondheid…
…dus zei ze: 'Medische gegevens moet je opvragen.'
Ik geloofde haar. Ik belde naar de advieslijn.
Ik sprak een superaardige vrouw, Birgitta.
We konden het meteen goed vinden. Het was ongelooflijk.
Uiteindelijk zei ik: 'Zeg, Birgitta…
…vind je ook niet dat ik die gegevens gewoon moet krijgen?'
Ze zei: 'Natuurlijk heb je recht op de medische gegevens.'
Dus ik gaf haar mijn persoonlijk identificatienummer…
…en toen werd het opeens stil.
Ik zei: 'Hallo? Birgitta? Ben je er nog?'
Ze zei: 'Johanna, het spijt me, maar er zijn geen gegevens van jou.'
'Kom op, lieve Birgitta…
Bel Lena van het ziekenhuis in Vasteras. Ik ben daar geweest, dat weet ik zeker.'
Ze zei: 'Het spijt me, ik kan niks doen.'
Ze hangt op.
Dus ik ga werken bij de Geheime Dienst.
Ik begin een onderzoek.
Ik bel vrienden en familie. Ik belde mijn oma.
'Weet je nog, toen ik in het ziekenhuis lag?'
Ze zei: 'Nee, Johanna. Je hebt nooit in het ziekenhuis gelegen.'
Maar echt, die kleine trut…
…weet nog wanneer mijn zus een tetanusprik kreeg…
…maar als ik drie dagen in het ziekenhuis lig, heeft ze Alzheimer.
Ik belde m'n vader. 'Jij weet toch nog wel dat ik in het ziekenhuis lag?'
'Johanna, je moet het gedroomd hebben, het was niet echt.'
'Toch wel. Je gaf me snoep.
Ik hoop dat jij het was, anders was het een andere oudere viezerik.'
Plotseling kreeg ik een sms van m'n oom. 'Stop met vragen stellen, Johanna.'
Nu blijf ik echt wel doorgaan, zeker weten.
Het zit namelijk zo, ik lig al m'n hele leven in het ziekenhuis.
Niet heel m'n leven natuurlijk, maar wel vaak.
Ik lig er nu ook in eigenlijk, na de show moet ik weer terug.
Achter de schermen staat mijn infuus.
Ik heb vaak in het ziekenhuis gelegen.
Ik ben al m'n hele leven allergisch voor tomaten.
Maar thuis wilde niemand erover praten. Nooit.
Dan vroeg ik mijn ouders: 'Wanneer werd ik allergisch voor tomaten?'
'Nou…'
Compleet gestoord.
Maar ik weet nog, op vakantie in Portugal.
Daar at ik tomaten.
Grote Portugese tomaten, tomatensoep, ketchup…
Ik weet dat nog heel goed. Maar daarna wordt alles zwart.
Wat tomaten betreft.
Wat wil zeggen…
…dat voor u…
…staat…
…Madeleine McCann.
Ik ben Madeleine McCann!
Ik denk dat ik op haar lijk.
Ik stond voor de spiegel en ik trok hetzelfde gezicht.
Tjongejonge!
Ai, ai, ai!
Ik ben het, verdomme!
Ik zeg het al sinds vorige herfst, maar de politie wil me niet oppakken.
Ik heb wel in de gaten dat er iets met mij aan de hand is.
Er is iets aan de hand, maar ik weet niet wat.
Ik weet het wel. Ik heb een spiegel, geen zorgen daarover.
Maar ik was altijd al een vreemd kind.
Ik wilde vissen als huisdieren.
Dat was alles. Dat is nog erger dan wandelende takken.
Wie wil dat nou? Ik kreeg drie vissen. Ik was zo blij.
Ik gaf ze zelfs namen.
Op school schepte ik over ze op. Dan zei ik…
'Ik heb vissen.'
'En wij hebben zelfrespect. Rot op.'
Toen ik na school thuiskwam, lagen mijn drie vissen op de grond.
Ze waren uit de kom gesprongen.
Maar een moeder doet wat ze moet doen ik bedoel, mama.
We gingen drie nieuwe vissen kopen. 'Wie kan die vissen iets schelen.'
Ik ben blij. Op school schep ik op.
Iemand gooit stenen naar me, ik weet niet meer wie.
Na school kom ik thuis.
Zelfde verhaal. Mijn drie vissen liggen op de grond.
Zes huisdiervissen pleegden zelfmoord.
Moordenaars en psychopaten…
…we weten dat ze dieren en kinderen stelselmatig martelen…
…om ze te doden.
Dus ging ik naar de Hinseberg vrouwengevangenis en schreeuwde…
'Laat me erin!
Ik ben een van jullie.'
Ik ben de volgende Arboga-vrouw. Serieus.
Het zit zo, een vriend van mij kreeg een vis voor z'n 18e verjaardag.
Hij was niet erg populair.
Hij komt niet uit Stockholm, dus hij ging naar z'n ouders toe.
Hij vroeg: 'Johanna, kan je alsjeblieft…
…mijn visoppasser zijn?'
Hij was niet op de hoogte van mijn visproblemen.
Had er geen idee van. En ik ging het niet vertellen.
Echt niet. En hoe moeilijk kan het zijn.
'Je hoeft 'm alleen maar te voeren. Je hoeft niet te blijven.'
'Geen zorgen, ik blijf.'
Dus ik neem een week ziekteverlof.
Ik zit daar en kijk naar de vis. Ik zit daar en praat tegen de vis.
'Niet springen, alsjeblieft, niet springen, alsjeblieft…'
De vis bleef leven. Dat was de mooiste dag van mijn leven.
Ik belde mijn moeder.
Oh, dank jullie wel.
Wauw!
Jullie leggen de lat voor applaus wel erg laag.
Jullie vertrouwen me niet zo, hè?
Ik belde mijn moeder en zei: 'Mam, de vis heeft het overleefd.
Misschien is er niks met mij. Het gaat goed met 'm.'
Mijn moeder zei: 'Dat is fijn te horen.
Maar ik moet je iets zeggen.'
Dus toen vertelde mijn moeder…
'Jouw huisdiervissen… Ze pleegden geen zelfmoord.
Het was de kat.'
'Dus zeggen dat ze zelfmoord pleegden, was beter dan te zeggen dat het de kat was?
Ben je gek geworden?' Nu haat ik alle katten.
'Niet gek dat jullie de Palme-moord nog niet hebben opgelost.
Het was die verdomde kat.'
Ik klink alsof ik gek ben.
Of ik ga de gevangenis in, of ik ga bij de politie.
Dat zijn mijn opties.
De conservatieven willen er 3000 politieagenten bij.
Oh, nee. We hebben 3000 nieuwe agenten nodig. We ruilen oud in voor nieuw.
Hebben jullie onze agenten al eens gezien?
Wij hebben agenten op TikTok.
POLITIE
Deze man loopt vrij over straat.
Toen ik dit voor het eerst zag, was ik klinisch dood.
Maar ik dacht: het is maar een video, hij heeft pauze en verveelt zich.
Nee, er zijn er nog meer.
Zie dat gezicht.
Hoe dan?
Geef mij Captain Skirt maar om me te redden, in plaats van deze idioot.
Stel, je belt de politie en dan komt hij eraan.
'Ik moet eerst een TikTok filmpje maken.'
Savage Love tot aan z'n dood.
Ik hou van misdaadprogramma's. Ik kijk graag naar Beck. Jullie?
Ja!
Ik hou van Beck. Daar keek ik als kind naar.
Dus, ik hou van Beck. Ik keek ernaar met mijn vader.
Ik was geen twee meer of zo…
Beck - Het Meisje in de Voorraadkelder.
Gunvald, daar wil je wel mee naar bed.
Ik weet niet wat mijn echte ouders me lieten zien. Maar…
Al mijn vrienden keken naar Disney en die zooi. Ik niet.
Ik keek naar Ariel.
Echt.
Ik keek naar Ariel, omdat ik Ursula heel graag mocht.
Zij is de enige die doorheeft dat Ariel een slet is.
Zij heeft het in zich.
En ik vind Micke Persbrandt leuk.
Echt.
Hij is mijn toekomstige man. Echt.
Ik weet het en hij weet het.
Ik heb het over niks anders in interviews.
Hij leeft nu onder beschermde identiteit, heel jammer.
Net als z'n adres. Dus ik kan er niet heen.
Ik hou al van 'm sinds ik klein ben.
Op school moesten we een keer onze idolen tekenen.
Mijn klasgenoten tekenden Marcoolio of Michael Jackson.
Ik tekende Micke P.
Ik ben nog nooit zo zorgvuldig te werk gegaan.
Ik was nog nooit zo nauwkeurig. Ik heb heel nauwkeurig getekend.
De leraar liep rond om naar de tekeningen te kijken.
E-Type en zo.
Wie wil er nou E-Type tekenen?
Aannemelijk idool.
Mijn leraar kwam naar me toe en zei…
…'Johanna…
…wat is dit?'
Ik deed…
'Dat is Micke P.
Is hij niet mooi, naakt?'
Het is niet normaal om op de lagere school Micke Persbrandt naakt te tekenen.
Nee, het was niet normaal.
Ik was zo slecht op school. Nog slechter dan Hyper-Adam.
We hebben allemaal een Hyper-Adam in onze klas gehad. Echt.
Ik was nog slechter dan hem. Snap je?
Ik heb nagedacht over alle vakken.
Zoals huishoudkunde. Wat was dat in hemelsnaam? Serieus.
Je at. Meer deed je niet. Ik had een lerares die Lisbeth heette.
Ze droeg Birkenstocks, ze gebruikte het kookboek als een accessoire…
…en rende van klas naar klas.
En bij huishoudkunde kon je het slecht doen, zonder gestraft te worden.
Ik liet de scones verbranden. Lisbeth zei dan…
…'Bak ze volgende keer maar 10 minuten, in plaats van 15.'
'Oké.'
Ik maakte de oven kapot. Lisbeth zei…
…'Laat de reparateur maar komen.
Ik liet het hele klaslokaal afbranden.
Lisbeth was opgewonden toen de brandweermannen er waren.
Je kon je zo slecht gedragen, zonder gestraft te worden.
Maar als je de afwas deed onder een lopende kraan…
…dan brak de hel los!
Sociale dienst werd opgetrommeld en met Kerstmis moest je weg.
En omdat ik zelf zo'n raar kind was…
…haat ik kinderen.
Ik haat kinderen. Punt.
Deels omdat ik zelf een raar kind was, maar ook vanwege m'n eerste stand-up show.
Mijn eerste stand-up show was voor de Vereniging van Allergische Jongeren.
Dat is sociale zelfmoord, echt.
Ze hielden een conferentie…
…en ze vroegen een vriend van mij of hij stand-up kon doen.
'We houden een conferentie, leeftijden tussen de 18 en 35.
We willen graag iemand hebben die stand-up kan doen.'
Ze vroegen of hij 40 minuten stand-up kon doen.
Hij zei: 'Nee, dat heb ik nog nooit gedaan.
Maar ik heb een vriendin die het wel wil proberen. Doen we ieder 20 minuten.'
Ik heb ja gezegd. Ik voeg eraan toe dat het in Orebro was.
Een verdomd gat van niks.
Ik schrijf een tekst van 20 minuten…
…over hoeveel ik mensen haat die allergisch zijn.
We gaan erheen. Ik ben superblij met mijn eerste optreden.
Bij binnenkomst zie ik 30 paar schoenen in de maten van 10-jarige kinderen.
Ik kijk ernaar en denk: wat is dit in godsnaam?
Mijn vriend had net meegedaan aan het Zweedse Eurovision contest…
…en als ik opkijk, komen al die 10-jarigen op ons af…
'Uit de weg, dikzak!' Wat is hier aan de hand?
Ik raak in paniek, want ik ben beduveld.
We zijn in een kamp met kinderen die geen vrienden hebben.
Kinderen die zeggen: 'Ben jij ook allergisch voor bloemen?' Echt.
Ik denk: ik heb 20 minuten geschreven over hoeveel ik deze kinderen haat.
Ik kan het niet doen. Dat kan niet.
Maar ik deed het toch.
Ik ga dus het podium op.
Het eerste wat ik zeg, is dat diegenen met een pinda-allergie dood mogen.
Felix, op de eerste rij, begint te huilen.
Ik zeg: 'Weet je, als je iemand pijpt…'
Nee!
Dat doen ze niet, Johanna! Ze zijn 10. Ben je gek geworden?
We moesten nog blijven slapen ook.
Stel je de sfeer voor aan het ontbijt. Niet te doen.
Dus, ik hou niet echt van kinderen. Klaag me maar aan.
Heel leuk is het niet, mijn zus heeft twee kinderen.
Ik dacht dat een wel genoeg zou zijn.
Maar ze besloot om er een tweede uit te persen.
Dat gezegd hebbende, ik vind het nieuwe kind leuker.
Ze is zes maanden. Ze praat niet. Geweldig.
Die andere is vier. Ze snapt niks van ironie… helemaal niks.
We staan elkaar aan te kijken.
'Wegwezen.'
Mijn zus was knettergek toen ze zwanger was.
Ze geloofde alle zwangerschapsfabeltjes.
Dan zei ze tegen mij: 'Johanna… Kijk m'n zwangerschapsgloed dan.'
'Ja, je zweet.
Je drupt, ik bedoel…'
'Kijk dan naar mijn haar, het is zo dik en glanzend.'
'Het is vet, Emelie.
Je hebt je negen maanden niet gewassen. Wat zeg je?'
'Kijk dan hoe groot m'n borsten zijn.'
'Je lijkt wel een melkkoe.'
Maar nu wil ze de wereld redden. Ze wil de nieuwe Greta worden.
Luister, we hebben allemaal dromen en doelstellingen, maar er zijn grenzen.
Ze ging het hebben over zich inschrijven op het donorregister.
Staan jullie ingeschreven? Klap in je handen.
Toch wel een stel.
Ik zie dat je van me wegkijkt… Ik kom naar je toe.
Hoe oud ben je? -23.
Hoelang sta je al op het donorregister?
Drie jaar. Waarom heb jij je ingeschreven?
Je weet het niet?
Perfect.
Wat zei je?
'Dat hoor je te doen'.
Maak jij al je beslissingen zo? 'Dat hoor je te doen'.
Het is nogal een beslissing om je open te laten snijden.
Ben jij ook ontvoerd? Het is alsof we…
…op elkaar lijken.
Doe je het vooral voor een goed geweten?
Waar heb jij je nog meer voor ingeschreven?
WWF? Geef je iedere maand geld?
Nee, dat doe je niet. Dat zie ik aan je.
Aan Bianca Ingrosso misschien.
CAIA?
Ongelooflijk. Dank.
Dank je! Fijn dat je er bent. Ik sta niet op het donorregister.
Ik zal vertellen waarom ik niet op het donorregister sta.
Onderzoek toont aan dat de persoon die je orgaan ontvangt…
…ook de behoeften en emoties van de donor overneemt.
En ik weiger dat iemand aan te doen. Echt.
Stel je voor dat je mijn lever krijgt.
Dan ben je meteen al de klos.
Neem die van iemand anders. Die van Jockiboi.
Hij heeft alle diagnoses die bestaan en gooit z'n baby van de trap…
Hij kijkt niet naar deze show vandaag. Geen zorgen.
Hij is vast spoken aan het vangen.
Ik ga niemand blootstellen aan mijn organen.
Deels omdat ik van die rare gedachten heb.
Ik gun het niemand om zoals ik te denken. Bijvoorbeeld…
…houden jullie van zeevruchten? -Ja!
Natuurlijk. Ik hou van zeevruchten.
Maar ik vind dat het eten van zeevruchten iets wegheeft van anale seks.
Hallo?
Het is nogal wat, van idee overgaan tot actie.
Heel wat werk…
…voor maar weinig plezier. Ik bedoel…
Alleen applaus van vrouwen.
Maar echt!
Ik sta daar maar wat te staan en…
'Wil ik de moeite doen vanavond? Is dat het waard?'
En je handen stinken…
Je wilt alleen zo'n vochtig doekje. Een vochtig doekje met citroengeur.
Als ik zo'n vochtig citroendoekje kan krijgen, dan wil ik wel.
Andere gedachten die niemand mag hebben, vanwege gevaar voor de samenleving.
Mensen hebben geweldige gedachten, maar ik niet.
Wat mij nauw aan het hart ligt… de wortel…
…het binnenste…
…van de wortel.
In een wortel zit nog een wortel…
…die zo verdomde lekker is! Echt compleet krankzinnig.
Je neemt een hap van de wortel…
…en dan heb je een heel klein steeltje.
Zo krankzinnig.
Het is zo zoet. Net een Kinder-ei, in godsnaam. Het beste concept ooit.
De wortel in de wortel, dat is net als mannen die besneden zijn…
…bij wie ze het slechte deel hebben weggehaald…
…en het goede hebben gehouden.
Als je met een besneden man naar bed gaat, hoef je het niet…
…eruit te halen, schoon te maken…
Dat hoef je niet te doen. Dat is het beste ooit.
Ik kan mijn organen niet doneren. Ik ben in de jaren 90 geboren.
Ik neem aan dat er hier nog meer kinderen zijn uit de jaren 90.
Dacht ik al.
Wij, kinderen uit de jaren 90, we zijn…
…de ergsten op deze planeet.
Wij, geboren in de jaren 90, zeggen: 'Ik heb een Frans balkon.'
En zij zeggen: 'Het is een groot raam. Hou je kop.'
Kinderen uit de jaren 90 denken dat Malala de moeder van Simba is. Dat zijn wij.
Kinderen uit de jaren 90 worden influencers.
Dat is wat we doen.
We hebben influencers die zichzelf ondernemers noemen.
Laat dat maar tot je doordringen.
Ze noemen zichzelf ondernemers, als ze telefoonhoesjes maken…
…met Ideal of Sweden.
Marmer op ieder hoesje. Serieus.
Waar zou je liever verantwoording voor afleggen, de Palme-moord of zo'n hoesje?
Jezelf een ondernemer noemen als je telefoonhoesjes maakt…
…met Ideal of Sweden.
Net alsof je zegt dat iemand die voor Foodora werkt, iets met spinning doet.
We hebben zo'n hoge dunk van onszelf.
Ik heb een show gezien, Catfish.
Het gaat over mensen die al lang samen zijn, zonder elkaar ontmoet te hebben.
Er was iemand uit de jaren 90. Hij had al tien jaar een vriendin.
Ze waren verloofd, maar hadden elkaar nog nooit ontmoet.
Twee mannen hielpen om die persoon te vinden, om elkaar te ontmoeten.
Ze vroegen hem: 'Waarom hebben jullie elkaar nog niet ontmoet?'
Hij: 'Nee, ze heeft het te druk.'
Spontane reactie: tien jaar lang?
Je kan toch wel een klein gaatje in je agenda vinden?
Ze zeiden: 'Oké, maar jullie hebben elkaar wel over de telefoon gesproken?'
Toen zei hij: 'Nee, maar ik heb haar stem gehoord.'
Zij hadden zoiets van: 'Wat is dit?'
Aan het eind zeggen ze: 'Laat het meisje maar zien.'
Zegt hij: 'Jullie gaan me niet geloven.
Het is Kate Perry.' 'Tuurlijk.'
Heel voor de hand liggend, Katy Perry. Niet.
We hebben zo'n hoge dunk van onszelf. Als we niet influencen, doen we wat anders.
Ik ontmoette een vent op een feest…
…en op de een of andere manier begon hij over zichzelf te praten.
Dat gebeurt verder nooit.
We hadden het over werk. Ik zei: 'Ik ben een comédienne.'
Hij zei: 'Dat is vreemd.'
Ik zei: 'Dank je.'
Ik vroeg hem wat hij deed.
Hij zei: 'Ik doe aan beatboxing.'
'Sorry? Ik bedoelde je werk, niet je hobby.'
'Dat is mijn werk.'
'Oké, je speelt drums met je mond. Dat is jouw werk.'
Hij zei dat hij een keer per week een ademcoach zag.
Omdat ademen belangrijk is bij de waterdruppel.
Niemand hoort het verschil. Echt.
Hij wilde de beste van de wereld zijn.
Er zijn maar twee mensen die het doen, zo moeilijk is het niet. Ga ervoor.
Toen vertelde hij dat hij een demo uit ging brengen.
'Wil je het horen?'
'Nee.'
Ik zei 't niet echt.
Ik zei: 'Sorry man, ik heb geen koptelefoon.'
Toen zei hij: 'Ik kan het ook live doen, als je wilt.'
Oké dan.
Dus ik stond daar drie minuten lang…
…te hopen dat hij een astma-aanval zou krijgen.
Hoe dans je op beatboxing?
Ik stond daar maar… Een beetje mee te deinen.
Ik deinde wat mee. Toen dacht ik: ik doe een arm omhoog. Ik deed een arm omhoog.
Ik dacht: ik ben te stil.
Beatboxen kan ik niet, maar ik moet iets doen. Dus ging ik van: 'Yeah.'
'Aha.'
'Skrrt.' Dat dus, je weet wel.
Ik heb me heel m'n leven nog nooit zo wit gevoeld.
Ik had nog nooit op beatboxen meebewogen.
Het is alsof je naar paardrijden kijkt.
Wat moet je in godsnaam zeggen? Mooie sprong? Ik heb geen idee.
Het was net een soort gijzeling, maar dan zonder pistool.
Ik voelde me een cobra in een mand. Echt.
Snappen jullie het? Je hebt een zoon.
Op een dag komt hij thuis en zegt…
…'Mam, ik wil graag een ademcoach voor mijn verjaardag.'
'Weet je wat, David?
Ik geef je een luchtbuks om jezelf door je hoofd te schieten.'
Maar we hadden seks.
Dus, je weet wel… Ja.
Zijn deze gordijnen rood? Ja…
Ik durf jullie niet meer aan te kijken.
Ik schaam me een beetje.
Maar het ging goed. Hij volgde me naar mijn huis, dat was lief.
We gingen naar binnen en ik deed de deur op slot.
Ik zei: 'Jij gaat nergens meer heen.
Je kan me voor mijn part doodgooien met je beatbox.'
Het zou op seks uitlopen, en je weet, eerst is er voorspel…
Dan hoor je te pijpen.
Er zijn dingen die ik fijner vind, dat jullie dat weten…
…maar ik ben maar een mens, dus deed ik 't.
Dus, ik ging op m'n knieën…
Ik kijk jullie even niet aan, dat jullie dat weten.
Ik ging op m'n knieën en bereidde mezelf voor…
…om te kotsen en niet kunnen ademen…
…en een whiplash.
Ik was op alles voorbereid.
Dus, ik ga zitten en…
…ging aan de slag, dat klinkt niet goed.
Ik bracht het feest op gang. Dat is beter. Ik bracht het feest op gang.
Na een tijdje voel ik een hand…
…op…
…je weet…mijn…
…hoofd…
En begint te kneden.
Ik doe dit en hij doet zo. Het lijkt wel een wervelstorm.
'Wat gebeurt er in godsnaam?!'
Ik durfde niet te zeggen: 'Respect, mijn lichaam!'
Ik dacht: wat hebben we het toch leuk hier.
En het gaat maar door. Na een tijdje had ik het ritme gevonden.
Zet 'Macarena' op. Kom op!
Maar ik werd er duizelig van. Ik dacht: waar ben ik mee bezig?
Zijn mijn ouders, mijn ouders? Daar dacht ik aan…
Na een tijdje dacht ik: ik wil toch weten wat er daar beneden gebeurt.
Ik zat daar, met mijn mond vol…
…en kreeg een haarmassage.
Dit is verdomme geen spa.
Als ik hem met mijn rechterhand had afgetrokken…
…had mijn linkerhand een massage gekregen.
De 69… 'Kan ik een voetmassage krijgen?'
Dit vergeet ik nooit meer.
Dus, als ik nu naar de kapper ga en ze wassen mijn haar…
Ik ontdekte later dat ik chlamydia had opgelopen of een blaasontsteking.
Het bleek dat ik ze allebei had.
Ik bestelde een chlamydiatest, want ik weiger naar de gynaecoloog te gaan.
Ik ga haar niet aankijken en zeggen dat ik een feestje had. Echt niet.
Ik bestelde dus een chlamydiatest en die ontving ik in een witte envelop.
Een chlamydiatest en een condoom.
Geen uitleg.
Dat is nog eens een statement.
'Alsjeblieft, kleine hoer.' Het is echt…
Maar zo stom als ik ben, liet ik de inhoud van het testbuisje vallen.
Dus kon ik de test niet doen. Ik moest een nieuwe bestellen.
Hetzelfde: een witte envelop, een chlamydiatest en drie condooms.
Stel je voor hoe ze het over mij hebben gehad! Echt.
Volgende keer pak ik een dildo.
Met een briefje: stop met flikflooien.
't Is net als met Kersttijdschriften. Hoe meer je verkoopt, hoe groter de beloning.
Volgende keer neem ik een Satisfy Pro. Dat wordt geweldig.
De timing was niet heel goed.
Ik weet niet eens of er wel een goede timing is voor chlamydia.
Het was vervelend, want ik zou naar Costa Rica gaan…
…voor surflessen.
Met werk had ik het druk gehad, ik was echt heel moe.
Ik had rust nodig, om mezelf weer te vinden, en zo.
De reis naar Costa Rica duurt 34 uur.
Het was in Londen al gedaan met de rust.
Toen ik daar aankwam, liepen de meisjes rond in shorts en tanktops.
Ze eten muesli als tussendoortje.
Perfect. Ik heb twee minuten om 40 kg kwijt te raken. Dit wordt fantastisch.
De eerste vraag die ze stellen, is: 'Heb je al eens gesurfd?'
'Wat denk je verdomme zelf? Ik zie eruit als een bowler.'
Op de eerste dag staan we om 05:30 op om yoga te doen.
Yoga is net als slapen voor mij…
…kaarsje aan en met mango's jongleren.
We moesten de neerwaartse hond houding doen, met je kont in de lucht…
45 minuten lang en blijven ademen.
Ik moest echt naar adem snakken.
Ze hadden een surfgarantie.
100% kans dat je surfen leert.
Dat stond op de website en al.
100% kans dat je surfen leert.
Dat hebben ze moeten veranderen naar 99%.
Surfers zijn de vreselijkste mensen die ik ooit heb ontmoet.
Ze staan 's ochtends op… 'Ik nam al wat groene golven.'
'En ik nam ecstasy. Houd je bek.'
Het was vreselijk.
Ik ging erheen om mezelf te vinden. Ik had geen idee waar ik was.
Toen ik thuiskwam, had ik zoiets van: En nu? Horoscopen lezen?
Iemand hier die horoscopen leest? Klap in je handen.
Ja. 3000 idioten.
Bedankt voor het komen.
Ik lees ook horoscopen.
Ik snap jullie, maar ik denk niet dat jullie in mijn categorie willen.
Ik hou van horoscopen, ik hou van het idee dat er eens iets goeds gaat gebeuren.
Iemand kreeg net ontslag.
Ik hou van horoscopen, maar niet als ze gaan over planeten en zo.
Daar geef ik niks om. Een, ik wil weten of iemand mij leuk vindt.
Twee, of ik rijk word.
Drie, of mijn echte ouders mij gaan vinden.
Dat zijn de enige dingen die ik wil weten.
Ik ging een paar maanden terug naar een waarzegster.
Het eerste dat ze tegen me zegt…
…'Ik zie je… in een huis… alleen.'
Oh, super.
Ik heb voor een uur betaald. Dit gaat leuk worden.
Nee, echt, het wordt leuk.
Ik heb verdorie geen keus, niet?
Toen mocht ik ja- en nee-vragen gaan stellen.
Ze kon met engelen praten, zoiets zei ze.
Heel simpel.
Ik weet niet of je via wifi met ze kan bellen, maar als zij dat gelooft, oké.
Ze zei: 'Stel een ja- of nee-vraag en ik geef antwoord.'
Ik was serieus. Ik ging vragen stellen waar ik echt een antwoord op wilde.
Dus vroeg ik: 'Word ik ooit politieagent?'
Ze pakte haar tarotkaarten. 'Oh, gaan we Uno spelen?'
Ze zei: 'Ik ga de kaarten leggen.
Als er 13 liggen, dan is het antwoord nee.
Minder dan 13, dan is het ja.'
'Oké, tuurlijk. Toe nou maar.'
Ze legt de kaarten en zegt: 'Hmm.
Ja, het zijn er 13,
dus het is nee.'
'Ik zag dat je ze telde! Ik ben niet gek!'
Toen zei ze: 'Je gaat met de verkeerde jongens om.'
'Dat weet ik! Ik ging uit met een vent die in een woonwagen woonde. Alsjeblieft…'
Echt waar. Ik ging uit met een vent die in een woonwagen woonde.
Toen woonde ik nog in Vasteras, mijn thuisstad.
Ik was in een bar. Hij kwam naar me toe en zei…
'Ga je met me mee naar huis?'
Ik dacht: zo'n vraag krijg ik nooit meer.'
Dus ik zei ja tegen het leven.
We stappen op een bus.
Nummer 309 richting Hoganas, nooit eerder van gehoord.
We reizen 20 minuten, 30 minuten…
Als je iemand uitnodigt, moet je in de stad wonen.
Verwacht niet van me dat ik de grens overga. Dat doe ik niet.
Dus, we zitten in de bus. Na 45 minuten komen we op een zandweg. Het is donker.
Hij zegt: 'Hier stappen we uit.'
'Zeker weten?'
'Ja, uitstappen.'
Oké, super. Word ik weer ontvoerd. Geweldig.
Ik hou van je! -Dank je.
Zal je 'm hebben.
Dank voor het komen.
We stappen uit. Ik begrijp dat wegrennen…
…geen enkele zin heeft.
Weten jullie hoe snel ik ren?
Een drafje, sneller ga ik niet. Echt.
Het is pikkedonker. We zien niks.
Hij haalt een zaklamp uit z'n jaszak.
Hij nam een zaklamp mee naar de bar!
Als dat geen alarmbellen doet rinkelen.
Daar gaan we, als twee blinden. 'Wat doe ik hier.'
We komen aan bij het woonwagenkamp.
Hij zegt: 'Hier woon ik.'
Oké…
'Misschien had je dat eerder kunnen zeggen.'
Maar vreemd genoeg bleven we met elkaar uitgaan.
Maar het was moeilijk om mijn ouders te vertellen waar hij woonde.
Er was iets dat… 'Ik kan het niet zeggen, nog niet.'
Op een avond vroegen mijn ouders wat ik deed.
Ik zei: 'Ik ga naar Felix.'
'Felix woont op het platteland, toch?'
'Zoiets. Iets verder nog.'
'Zal ik je brengen?'
'Nee zeg! Ik ga met de bus naar Hoganas.
Ik kan het alleen.' -'Woont hij in een villa, of…?'
'Het is niet echt een villa. Er is maar een verdieping.'
'Een bungelow dan?' -'Dat ook weer niet…'
'Een rijtjeshuis?'
'De huizen staan zeker in rijen, dat wel.'
'Een appartement dan? Vertel, wat…?'
'Het is een appartement op wielen, wat wil je dat ik zeg?'
'Je gaat uit met een dakloze. Goed zo. Gefeliciteerd.'
Deze vent had zoveel alarmbellen. Hij hield van rozenbottelsoep.
Waarom maakte ik het toen niet uit? Echt.
Op een avond ging ik naar 'm toe en hij stuurde een berichtje.
'Johanna, kan je…
…onderweg rozenbottelsoep kopen?'
Natuurlijk krijgt mijn vent rozenbottelsoep!
Ik ga normaal niet naar winkels, behalve als ik weet waar alles staat…
…omdat ik niks kan vinden.
De werknemers zijn erg betrokken bij de mensen die gewoon willen winkelen.
Maar dit was op zo'n korte termijn…
…dat ik naar binnenging en geen idee had waar de soep stond.
Ik heb geen flauw idee. Is het koud of warm?
Is het met melk of jelly?
Ik zoek als een gek, kan het niet vinden. Dan moet ik het vragen.
Ik moet het vragen.
Ik zie een meisje dat er werkt.
Ik loop naar haar toe en zeg: 'Hey, hallo…
Dat zei ik echt niet. Waarom zou ik dat zeggen?
Ik zei vast hoi of hi.
En zij zei: 'Hallo.'
Het gesprek was echt niet zo lang.
Ik zei: 'Mag ik je iets vragen?'
Ze zei: 'Natuurlijk, vraag maar weg.'
Dus ik zei: 'Ik wilde vragen…
…waar staat de rozenbottelsoep? Je hoeft me niet te volgen!'
En zij: 'Kom op, op naar de rozenbottelsoep!'
Een echte walk of shame in de winkel.
'Waarom doe je dit?' Ze willen me naar Narnia brengen.
Doe niet zo stom! Zeg me gewoon in welk gangpad het staat!
En ik haat Systembolaget.
Vreselijk. Ik wil gewoon dat de alcohol naar mij toekomt. Meer wil ik niet.
Maar ik ging naar een etentje, waarschijnlijk met de woonwagenbewoner.
En als iemand 20 wordt…
…moet je bloemen of wijn of zoiets stoms meenemen.
Ik weet niks van wijn, maar goed, ik ga het toch kopen.
Ik ga naar de wijnschappen. Ik kijk naar alle rode wijnen, naar de labels…
…en welke fles het duurst is. Naar iets anders kijk ik niet.
Ik kijk naar een fles wijn en een dame komt naast me staan.
Ze zegt: 'Ik stond net ook naar die wijn te kijken.'
'Oké.'
'Weet u of deze goed bij vlees past?'
Ik heb geen idee. Ik drink Red Bull en wodka in het weekend.
Alsof Penny Parnevik haar ouders om anticonceptie vraagt.
Ze heeft vijftien miljoen broers en zussen.
Ik ben een tijd single geweest.
Nu heb ik gelukkig iemand gevonden, ongelooflijk.
Oh, dank jullie.
Hij gaat vast snel bij me weg, maar dat is oké.
Ik blijf wel.
Ik was lang single.
Ik ben zo slecht in daten. Hebben jullie Tinder?
Dat is niet veel, van de tienduizend.
Als ik er later achter kom dat jullie Tinder hebben, maak ik jullie dood.
Niemand wil het toegeven en nu voelt het nog slechter om zelf iets toe te geven.
Ik had Tinder Gold.
Dat was een sneer. Ik hoorde het.
Tinder Gold laat zien wie jou leuk vindt…
…laat je kiezen. En je kan naar het buitenland.
In de app, niet als escort.
Tinder Gold kost 200 kronen per maand.
Dat is meer dan elektriciteit.
Volgens Unicef had ik drie kinderen per maand kunnen redden.
Nee, dat is niks voor mij.
Ik nam Tinder Gold om tijd te besparen.
Tuurlijk, tijd besparen door te swipen in Australië.
Toen ik met mijn huidige vriend ging daten, was ik knettergek.
Ik word knettergek als ik date.
Als hij niet binnen de tien minuten antwoordde…
…dan flipte ik.
Totaal geflipt. Ik kon met een vriendin staan praten en dan…
Oké.
Oké!
Oké dan!
Het is uit. Dat was het. Ach ja.
En dan zei mijn vriendin: 'Daar gaan we verdomme weer!'
En dan zei ze: 'Johanna, hebben jullie elkaar vandaag gesproken?'
En ik: 'Ja, we hebben elkaar gesproken.'
'Dus jullie praten?' -'Nee, toen wel, nu niet meer.'
'Dus als je hem vandaag hebt gesproken, dan weet je wat hij doet.'
'Ja.
'Hij is naar een stomme begrafenis.
Hij is naar een stomme begrafenis. Felicia is dood.
En hij is er als eerste. Hij kocht bloemen voor haar.
Koopt hij bloemen voor mij? Nee. Maar wel voor Felicia.
Hij is nu met haar aan het neuken.
In de kist. Ik weet het gewoon.'
En mijn vrienden: 'Hmm.'
'Je had het vast geweten als hij iets met lijken had.'
'Je weet nooit.'
'Ik zou Micke dood of levend genomen hebben. Maakt me niks uit.'
Dank, jullie zijn lief.
Voordat ik mijn vriend ontmoette…
…vroeg ik me altijd af hoe het zou zijn om seks te hebben met iemand die astma heeft.
Mensen hebben altijd astma, totdat het op seks aankomt.
Niemand zei ooit: 'Ik heb astma…
…ik heb m'n puffer meegenomen.'
Dat zegt niemand.
Ik wist niet dat mijn vriend astma had…
…maar als je naar bed gaat met iemand die je graag mag…
…wil je dat het fijn is.
Ik ging ervoor. Ik schoor mijn hele lijf.
Ik smeerde me in. Ik at wekenlang ananas.
Ik rende naar de drogist en vond… Nee, ik rende niet.
Ik liep naar de drogist en haalde een pruimdeodorant.
Eigenlijk heet het intieme spray.
Ik kocht een paar flessen.
Ik gebruikte de eerste. 'Oh, ik pak de tweede ook even mee.
En waarom ook niet de derde.'
Maar ik wist niet dat mensen met astma…
…problemen hebben met… geuren…
…en parfum en zo.
Dus, hij…
…kwam dichterbij met z'n mond…
…en ineens voelde ik 'm beven.
En dat was het beste gevoel ooit.
Weleens gehoord van luchtdrukvibrators? Ik dacht: hij is op cursus geweest.
Hij heeft geleerd hoe het met de mond moet. Bof ik even.
Dus liet ik hem doorgaan, totdat hij begon te hoesten.
Wat ook een hele aangename ervaring is.
Jongens die nog niet in de poes van hun vriendin hebben gehoest, doe het straks.
Corona is het beste dat mij ooit is overkomen.
De eerste Corona-uitbarsting, ik was er snel bij.
Als er iemand hoest in de bus: 'Jij gaat met mij mee.'
Anders Tegnell: 'Iedereen moet gevaccineerd worden.'
'Stomme vrouwenhater.'
Ik ben ook heteroseksueel omdat ik een fobie heb.
Ik heb een trypofobie. Dat wil zeggen dat ik bang ben voor gaten.
Ik haat gaten.
Ik ben bang dat er dingen uitkomen.
Zoals die TikTok-politieagent.
Ik denk dat als ik een meisje zou beffen en alles zou zien, dat ik dan… Nee!
Ze zou me met haar poesje kunnen bedreigen.
'Als je de vuilnis niet buitenzet, weet je wat je te wachten staat.'
Ik haat gaten, alle soorten gaten.
Ik kwam een keer thuis om het mijn moeder en zus te vertellen.
Een serieus gesprek. 'Ga zitten. Ik moet jullie iets zeggen.'
Ze schrokken ervan. Ik zei: 'Oké. Euh…
Ik heb trypofobie.
En ik heb het er moeilijk mee.'
En mijn zus zei: 'Johanna…
…ik heb ook trypofobie.
Het zit in de familie, denk ik.'
'Nou, ik kom uit Portugal, dus dat weet ik niet.'
Dank! Dank je wel, Avicii Arena. Bedankt voor het komen!
Jullie zijn geweldig!
Dank!
Ondertiteld door: Michelle Meijers-Bernadet