Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Χαίρετε!
Ευχαριστώ! Πολύ ευγενικό!
Γαμώτο, ήρθατε πολλοί.
Δεν το πιστεύω!
Δεν το περιμέναμε αυτό.
Έπρεπε να κλείσουμε κι άλλη μέρα.
Και δεν είναι και ο πιο μικρός χώρος.
Είναι ωραία εδώ. Κάνω περιοδεία αυτό το φθινόπωρο.
Έχω πάει στο Φαλούν,
στο Κρίστιανσαντ,
στο Μπόρας.
Εγώ και το Μπόρας δεν τα βρήκαμε.
Χαίρομαι που ξαναγύρισα στη Στοκχόλμη, στο γήπεδο Aviici!
Χρειάστηκε να αναβάλλουμε το σόου αρκετές φορές.
Λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας.
Δεν ήταν τέλεια;
Δεν θα μιλήσω για την πανδημία, αλλά τα περισσότερα μέρη ήταν κλειστά.
Τα εστιατόρια, τα κλαμπ κωμωδίας.
Τα περισσότερα ήταν κλειστά, εκτός από το μπαρ Spy…
που είχε αφήσει ένα παραθυράκι.
Και έτρεξα πάνω του με τέρμα το γκάζι.
Ήμουν πιωμένη, και είχα μια σαμπανιέρα στο κεφάλι.
Κάποιος τραβούσε βίντεο.
ΓΑΜΗΣΕ ΜΑΣ ΠΟΛΥ
Καταγράφηκε και διαδόθηκε στα μέσα.
Έγινα το πρόσωπο του πάρτι στην πανδημία.
Μόνο εμένα μου την είπαν. Σε κανέναν άλλον.
Με παίρνει ο ατζέντης μου. "Μην το αναφέρεις στο πόντκαστ".
Έτσι, το ανέφερα στο πόντκαστ.
Θυμάστε τη συνέντευξη τύπου του Στεφάν Λόφβεν,
τη συνέντευξη "Τέλος τα πάρτι"…
Για μένα έλεγε.
Απλώς, πες το όνομά μου, Στεφάν.
Δεν θες να δει κάτι τέτοιο ο πρωθυπουργός σου.
Θες να σε δει να κερδίζεις το Βραβείο Ειρήνης των Η.Ε.
Με είδε να απαξιώνω τα μέτρα προστασίας εν μέσω πανδημίας.
Οπότε, το μόνο μου χόμπι, τα πάρτι, τελείωσε.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Έπρεπε να βρω νέο χόμπι. Τι να κάνω πλέον;
Ο κόσμος βρήκε νέα χόμπι εν μέσω πανδημίας.
Άρχιζαν να παίζουν padel, να κάνουν παιδιά και τέτοια.
Σκέφτηκα "Τι στο καλό να κάνω τώρα;"
Κατέληξα σε μια σκηνή,
φορώντας μια στολή δράκου…
Δεν αξίζω χειροκρότημα.
Για όσους δεν έχουν ιδέα τι λέω,
ελπίζω να υπάρχουν κάποιοι…
Ήμουν στην πρώτη σεζόν του Masked Singer.
Ευχαριστώ.
Το χειρότερο πράγμα που έχω κάνει.
Δεν συμφώνησα σ' αυτό.
Γνώρισα την παραγωγό τις προάλλες. Λέει "Δεν θυμάμαι να είπες ναι".
"Όχι!
Επειδή δεν είπα! Ξαφνικά, βρέθηκα εκεί".
Ό,τι χειρότερο έχω κάνει.
Αλλά δεν έχω νιώσει τόσο λεπτή όσο όταν με περνούσαν για την Άνια Πάρσον.
"Ναι!" Κοίταξα στον καθρέπτη…
"Εντάξει, έχω χάσει λίγο βάρος".
Το να περνιέσαι για την Πάρσον
είναι σαν να νομίζεις ότι θα κουραστεί ο Λιφ Πέρσον.
Δεν θα συμβεί ποτέ.
Καημένη Άνια.
Της έγραψαν στο Instagram
"Είσαι ο δράκος στο Masked Singer".
Υπάρχει ένα ελεφαντάκι στη σκηνή.
Εγώ να είμαι η Άνια Πάρσον…
Σοβαρά, σαν να λες ότι το καλύτερο προσόν σου είναι η ευγένεια.
Νιώθει απαίσια γι' αυτό.
Ήταν τελείως απαίσιο. Το χειρότερο.
Αλλά το έκανα, επειδή περνούσα κρίση ταυτότητας.
Θα σας πω γιατί. Νομίζω ότι με απήγαγαν.
Περίεργη αντίδραση.
Νομίζω ότι με απήγαγαν οι γονείς μου. Θα σας πω γιατί.
Πριν χρόνια, έδωσαν νέα αγωγή σε μια φίλη μου
και ήθελα να δω τον ιατρικό της φάκελο.
Έχω νοσηλευτεί ως παιδί. Είμαι αλλεργική σε διάφορα και παίρνω αγωγή.
Ξέρω ότι υπάρχουν στοιχεία μου σε φακέλους.
Ξέρω ότι υπάρχουν. Είπα να τα δω για πλάκα.
Συνδέθηκα στην πλατφόρμα υγείας. Δεν υπήρχε τίποτα.
Ούτε ένα αρχείο. Αμέσως μου κινήθηκαν υποψίες.
Πήρα τη μάνα μου. Θα της πω δυο λογάκια, σκέφτηκα.
Την πήρα τηλέφωνο. "Γεια, αγάπη μου, τι κάνεις;"
Απαντώ "Γεια…
Ανέτ.
Ελπίζω να είσαι καλά.
Έχω μόνο μια ερώτηση.
Τα ιατρικά αρχεία μου, θέλω να μιλήσουμε γι' αυτά. Πού είναι;"
Η μαμά μου δουλεύει στον κλάδο υγείας,
οπότε είπε "Πρέπει να τα ζητήσεις".
Έτσι, την πίστεψα. Πήρα τη γραμμή συμβουλών υγείας.
Απάντησε η ευγενική κυρία Μπιργκίτα.
Τα βρήκαμε αμέσως, ήταν απίστευτο.
Τελικά, είπα "Μπιργκίτα…
Μήπως πρέπει να πάρω αυτά τα αρχεία;"
Είπε "Φυσικά και πρέπει να έχεις τα ιατρικά σου αρχεία".
Της έδωσα τον ΑΜΚΑ μου,
και ξαφνικά βουβάθηκε η γραμμή.
Λέω "Ναι; Μπιργκίτα; Μ' ακούς;"
Μου λέει "Γιοχάνα, συγγνώμη, το αρχείο σου είναι κενό".
"Έλα, καλή μου, Μπιργκίτα.
Πάρε τη Λένα στο νοσοκομείο Βαστέρας. Έχω νοσηλευτεί εκεί".
Λέει "Συγγνώμη, δεν γίνεται τίποτα".
Το κλείνει.
Τότε ξεκίνησα να δουλεύω στην Υπηρεσία Ασφαλείας.
Αρχίζω έρευνα.
Καλώ φίλους και συγγενείς. Παίρνω τη γιαγιά μου.
"Θυμάσαι που είχα νοσηλευτεί;"
Λέει "Όχι, Γιοχάνα, δεν έχεις νοσηλευτεί ποτέ".
Συγγνώμη, αλλά η σκρόφα
θυμάται το εμβόλιο τετάνου της αδερφής μου,
αλλά στη δική μου νοσηλεία έπαθε Αλτσχάιμερ.
Πήρα τον μπαμπά μου. "Θυμάσαι που νοσηλεύτηκα, έτσι;"
"Γιοχάνα, το ονειρεύτηκες, δεν συνέβη ποτέ".
"Συνέβη, μου έδωσες γλυκό.
Ελπίζω ότι ήσουν εσύ, αλλιώς ήταν κάποιος άλλος παλιόγερος".
Ξαφνικά παίρνω μήνυμα απ' τον θείο. "Μην το ψάχνεις άλλο, Γιοχάνα".
Σίγουρα θα το ψάξω κι άλλο.
Νοσηλεύομαι όλη μου τη ζωή.
Όχι όλη μου τη ζωή, αλλά πολλές φορές.
Και τώρα νοσηλεύομαι, μετά το σόου θα γυρίσω στο νοσοκομείο.
Έχω την πεταλούδα στα παρασκήνια.
Έχω νοσηλευτεί πολλές φορές.
Έχω αλλεργία στις τομάτες όλη μου τη ζωή.
Αλλά κανείς δεν το συζητά στο σπίτι. Ποτέ.
Ρωτούσα τους γονείς μου "Πότε έγινα αλλεργική στις τομάτες;"
"Κοίτα…"
Εντελώς ψυχωτικό.
Αλλά θυμάμαι κάτι διακοπές στην Πορτογαλία.
Έφαγα τομάτες εκεί.
Μεγάλες πορτογαλικές τομάτες, τοματόσουπα, κέτσαπ…
Το θυμάμαι πολύ καλά. Αλλά μετά από αυτό το ταξίδι, τίποτα.
Σχετικά με τομάτες.
Άρα…
…μπροστά σας…
…στέκεται…
…η Μαντελέν ΜακΚαν.
Είμαι η Μαντελέν ΜακΚαν!
Νομίζω ότι της μοιάζω.
Έχω σταθεί σε καθρέπτη, κάνοντας την ίδια φάτσα.
Αμάν!
Εγώ είμαι, γαμώτο!
Το λέω από πέρσι το φθινόπωρο, αλλά η αστυνομία δεν με έχει συλλάβει.
Βλέπω ότι έχω κάποιο θέμα.
Κάτι παίζει, αλλά δεν ξέρω τι.
Ξέρω τι παίζει. Έχω καθρέπτη, μην ανησυχείτε.
Αλλά ήμουν πάντα περίεργο παιδί.
Το μόνο κατοικίδιο που ήθελα ήταν ψάρι.
Ήταν το μόνο. Χειρότερο κι από έντομα σε βελόνα.
Ποιος θέλει κάτι τέτοιο; Αλλά πήρα τρία ψάρια. Ήμουν πολύ χαρούμενη.
Τους έδωσα και ονόματα.
Υπερηφανευόμουν στο σχολείο. Έλεγα
"Έχω κατοικίδιο ψάρι.
"Κι εμείς αξιοπρέπεια. Άντε χάσου".
Όταν γύρισα απ' το σχολείο, τα τρία ψάρια μου ήταν στο πάτωμα.
Είχαν πηδήξει από το ενυδρείο.
Αλλά οι μαμάδες είναι μαμάδες… Εννοώ η "μαμά".
Πήγαμε και πήραμε τρία νέα ψάρια. "Ποιος νοιάζεται για τα άλλα;"
Είμαι χαρούμενη. Κομπάζω στο σχολείο.
Κάποιος μου πέταξε πέτρα, δεν θυμάμαι.
Επιστρέφω σπίτι.
Το ίδιο πράγμα. Τα τρία νέα ψάρια είναι στο πάτωμα.
Έξι κατοικίδια ψάρια αυτοκτόνησαν.
Δολοφόνοι και ψυχοπαθείς
ξέρουμε ότι συστηματικά βασανίζουν ζώα ως παιδιά
και τα σκοτώνουν.
Στεκόμουν έξω από τις γυναικείες φυλακές και φώναζα
"Βάλτε με μέσα!"
Είμαι δική σας.
Είμαι η επόμενη δολοφόνος της Αργκόμπα. Σοβαρά.
Ένας φίλος μου πήρε δώρο ψάρι για τα 18α γενέθλιά του.
Δεν ήταν πολύ δημοφιλής.
Δεν είναι από Στοκχόλμη, πήγαινε να δει τους γονείς του.
Με ρώτησε "Γιοχάνα, μπορείς
"να προσέχεις το ψάρι μου;"
Δεν είχε ιδέα για τα θέματά μου.
Ανίδεος. Δεν θα του τα έλεγα.
Με τίποτα. Και δεν ήταν δύσκολη δουλειά.
"Μόνο το ταΐζεις, δεν χρειάζεται να είσαι εκεί".
"Πίστεψέ με, εκεί θα είμαι".
Παίρνω άδεια για μια βδομάδα.
Κάθομαι και παρακολουθώ το ψάρι.
"Σε παρακαλώ, μην πηδήξεις…"
Αλλά το ψάρι επέζησε. Ήταν η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής μου.
Πήρα τη μάνα μου.
Ευχαριστώ.
Χειροκροτάτε πολύ εύκολα, βλέπω.
Δεν με έχετε σε υπόληψη, έτσι;
Παίρνω τη μάνα μου και της λέω "Μαμά, το ψάρι επέζησε.
Ίσως δεν έχω κάποιο θέμα. Είναι μια χαρά".
Η μαμά μου είπε "Χαίρομαι που τ' ακούω.
Αλλά υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω".
Οπότε, μου λέει
"Το ψάρι σου δεν αυτοκτόνησε.
Έφταιγε η γάτα".
"Και σκέφτηκες ότι η αυτοκτονία ήταν καλύτερη δικαιολογία από τη γάτα;
Είσαι χαζή;" Μετά, μίσησα τις γάτες.
"Κάτι τέτοιοι άφησαν άλυτη τη δολοφονία του Πάλμε.
Το 'κανε η γαμημένη γάτα".
Αρχίζω ν' ακούγομαι σαν τρελή.
Ή θα μπω φυλακή ή στην αστυνομία.
Αυτές είναι οι επιλογές μου.
Οι συντηρητικοί θέλουν άλλους 3.000 αστυνομικούς.
Θέλουμε 3.000 νέους αστυνομικούς. Πάνε οι παλιοί, ας έρθουν οι νέοι.
Έχετε δει τι αστυνομικούς έχουμε;
Έχουμε αστυνομικούς που έχουν TikTok.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Αυτός ο άνδρας κυκλοφορεί ελεύθερα.
Όταν το πρωτοείδα, έμεινα κλινικά νεκρή.
Αλλά σκέφτηκα "Ένα βίντεο είναι. Θα είχε διάλειμμα και βαριόταν".
Όχι, έχει κι άλλα.
Κοιτάξτε φάτσα.
Πώς είναι;
Καλύτερα να με σώσει ο "Καπετάν Φούστας" παρά αυτός ο ηλίθιος.
Έστω ότι καλείτε την αστυνομία κι έρχεται αυτός.
"Να κάνω ένα TikTok πρώτα".
Τον αγαπώ μέχρι θανάτου.
Μ' αρέσουν οι εγκληματικές σειρές, όπως το Beck. Σας αρέσει;
Ωραία!
Μ' αρέσει το Beck. Το έβλεπα ως παιδί.
Μ' αρέσει το Beck. Το έβλεπα με τον μπαμπά.
Ήμουν δεν ήμουν δυο χρόνων όταν το 'βαζε.
Beck - Το κορίτσι στο κελάρι.
"Ας γαμήσουμε τον Γκούνβαλντ".
Δεν ξέρω τι μου έβαζαν να δω οι αληθινοί γονείς μου, αλλά…
Οι φίλοι μου έβλεπαν Disney. Όχι εγώ.
Είδα την Άριελ.
Το είδα.
Είδα την Άριελ, επειδή μου άρεσε η Ούρσουλα.
Ο μόνος χαρακτήρας που καταλαβαίνει ότι η Άριελ είναι σκρόφα.
Έχει τσαγανό.
Και μ' αρέσει ο Μίκε Πέρσμπραντ.
Ναι.
Είναι ο μέλλων σύζυγός μου.
Το ξέρει και ο ίδιος.
Δεν λέω τίποτε άλλο στις συνεντεύξεις.
Τον έχουν υπό προστασία τώρα, τι κρίμα.
Ούτε καν διεύθυνση δεν έχω να πάω.
Τον αγαπώ από παιδί.
Μια φορά, στο σχολείο, έπρεπε να ζωγραφίσουμε τα είδωλά μας.
Οι συμμαθητές μου έφτιαξαν τον Marcoolio ή τον Μάικλ Τζάκσον.
Εγώ ζωγράφισα τον Μίκε Πι.
Ποτέ δεν υπήρξα τόσο σχολαστική.
Τόσο προσεκτική, κάθισα και ζωγράφισα με ακρίβεια.
Ο δάσκαλος κοιτούσε τις ζωγραφιές των παιδιών.
Τον E-Type και άλλους.
Ποιος θα ζωγράφιζε τον E-Type;
Κάποιο είδωλο.
Έρχεται ο δάσκαλος και μου λέει
"Γιοχάνα,
τι είναι αυτό;"
Λέω…
"Ο Μίκε Πι.
Δεν είναι ωραίος γυμνός;"
Δεν είναι φυσιολογικό να ζωγραφίζεις γυμνό τον Μίκε Πέρσμπραντ στο δημοτικό.
Δεν είναι φυσιολογικό.
Ήμουν χάλια στο σχολείο. Χειρότερη και από τον "Υπερ-Άνταμ".
Όλοι είχαμε έναν τέτοιο στην τάξη.
Ήμουν χειρότερη και απ' αυτόν.
Σκέφτηκα τα μαθήματα του σχολείου.
Η Οικιακή Οικονομία. Τι στο καλό; Σοβαρά.
Τρως, αυτό κάνεις μόνο. Είχα δασκάλα με όνομα Λίζμπεθ.
Φόραγε Birkenstocks, είχε το βιβλίο μαγειρικής ως αξεσουάρ
και έτρεχε από τη μία αίθουσα στην άλλη.
Συμπεριφερόσουν χάλια στην Οικιακή χωρίς να σου τη λένε.
Έκαιγα τα χωνάκια. Η Λίζμπεθ έλεγε
"Την επόμενη, ψήσ' τα για δέκα λεπτά, όχι 15".
"Ευχαριστώ".
Έσπασα τον φούρνο. Η Λίζμπεθ είπε
"Κάλεσε τον μάστορα".
Έκαιγα όλη την αίθουσα.
Η Λίζμπεθ ενθουσιαζόταν με τους πυροσβέστες.
Συμπεριφερόσουν χάλια χωρίς να σε μαλώνουν.
Αλλά αν έπλενες πιάτα κι άφηνες το νερό να τρέχει…
γινόταν της κολάσεως!
Θα καλούσαν την Πρόνοια και θα σε έπαιρνε για τα Χριστούγεννα.
Επειδή ήμουν περίεργο παιδί,
σε έναν βαθμό, μισώ τα παιδιά.
Μισώ τα παιδιά. Τελεία.
Εν μέρει επειδή ήμουν περίεργο παιδί, αλλά και λόγω της πρώτης μου παράστασης.
Η πρώτη μου παράσταση ήταν για τον Οργανισμό Νέων με Αλλεργία.
Κοινωνική αυτοκτονία.
Είχαν ένα συνέδριο
κι ένας φίλος μού ζήτησε να κάνω σταντ απ.
"Έχουμε ένα συνέδριο για ηλικίες 18 με 35.
Θέλουμε έναν κωμικό".
Του ζήτησαν να κάνει ένα σόου 40 λεπτών.
Είπε "Όχι, δεν το έχω ξανακάνει.
Αλλά μια φίλη μου θέλει να δοκιμάσει. Ας κάνουμε 20 λεπτά ο καθένας".
Οπότε, είπα ναι. Να προσθέσω ότι θα γινόταν στο Όρεμπρο.
Ένα κωλομέρος.
Έγραψα υλικό 20 λεπτών
για το πόσο μισώ τους αλλεργικούς.
Φτάνουμε, είμαι χαρούμενη για την πρώτη μου παράσταση.
Καθώς μπαίνω, βλέπω 30 παπούτσια για δεκάχρονα.
Τα βλέπω και σκέφτομαι "Τι στο καλό συμβαίνει;"
Ο φίλος μου είχε πάει στη Γιουροβίζιον,
οπότε βλέπω τα δεκάχρονα να τρέχουν προς εμάς…
"Άκρη, χοντρή!" "Τι στο καλό συμβαίνει;"
Πανικοβάλλομαι, με κορόιδεψαν.
Είμαστε σε κατασκήνωση για παιδιά που δεν έχουν φίλους.
Παιδιά που λένε "Είσαι κι εσύ αλλεργικός στα λουλούδια;" Εκεί ήμασταν.
Σκέφτομαι "Έχω γράψει 20 λεπτά για το πόσο μισώ αυτά τα παιδιά.
Δεν μπορώ να τα πω".
Αλλά τα είπα.
Ανεβαίνω στη σκηνή.
Λέω ότι πρέπει να πεθάνουν οι αλλεργίες στα φιστίκια.
Ο Φίλιξ στην πρώτη σειρά βάζει τα κλάματα.
Μετά λέω "Ξέρετε, όταν παίρνετε πίπα…"
Όχι!
Όχι, Γιοχάνα! Είναι δεκάχρονα. Είσαι ηλίθια;
Θα μέναμε εκεί το βράδυ.
Φανταστείτε την ατμόσφαιρα στο πρωινό. Μακράν από ιδανική.
Οπότε, δεν συμπαθώ τα παιδιά, Μηνύστε με.
Αυτό δεν είναι καλό, γιατί η αδερφή μου έχει δυο.
Νόμιζα ότι το ένα θα αρκούσε.
Αλλά αποφάσισε να βγάλει κι άλλο.
Με δεδομένο αυτό, συμπαθώ το καινούργιο πιο πολύ.
Είναι έξι μηνών, δεν μιλάει. Τέλεια.
Το άλλο είναι τέσσερα. Δεν πιάνει καθόλου την ειρωνεία.
Στεκόμαστε και κοιταζόμαστε.
"Κουνήσου".
Η αδερφή μου είχε τρελαθεί όταν ήταν έγκυος.
Κατάπιε όλους τους μύθους της εγκυμοσύνης.
Ερχόταν και μου έλεγε "Γιοχάνα, δες πώς λάμπω λόγω εγκυμοσύνης".
"Ναι, ιδρώνεις.
Στάζεις, δηλαδή…"
"Κοίτα τα μαλλιά μου, μακριά, γεμάτα και λαμπερά".
"Είναι λαδωμένα, Εμελί.
Έχεις να πλυθείς εννιά μήνες. Τι λες;"
"Κοίτα, το στήθος μου μεγάλωσε".
"Μοιάζεις με αγελάδα".
Αλλά τώρα θέλει να σώσει τον κόσμο. Να γίνει η νέα Γκρέτα.
Όλοι έχουμε όνειρα και στόχους, αλλά υπάρχουν και όρια.
Σκέφτεται να γίνει δωρήτρια οργάνων.
Έχουμε δωρητές; Χειροκροτήστε.
Είστε μπόλικοι.
Βλέπω ότι με αποφεύγετε… Σας έρχομαι.
-Πόσων χρονών είσαι; -23.
Πόσο καιρό είσαι δωρήτρια;
Τρία χρόνια. Γιατί έγινες δωρήτρια;
Δεν ξέρεις;
Τέλεια.
Τι είπες;
"Έτσι πρέπει".
Έτσι αποφασίζεις εσύ; "Έτσι πρέπει".
Είναι μεγάλη απόφαση να αφήνεις να σε πετσοκόβουν.
Σε απήγαγαν κι εσένα; Έχουμε…
Μοιάζουμε.
Το κάνεις για τη συνείδησή σου;
Πού αλλού έχεις γραφτεί;
Στο WWF; Δίνεις χρήματα κάθε μήνα;
Όχι, δεν δίνεις. Το καταλαβαίνω.
Ίσως στην Μπιάνκα Ινγκρόσο.
Στα καλλυντικά της;
Απίστευτο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ! Χαίρομαι που είσαι εδώ. Εγώ δεν είμαι δωρήτρια.
Θα σας πω γιατί δεν είμαι.
Οι έρευνες λένε ότι το άτομο που θα δεχτεί το όργανό σου,
ίσως κληρονομεί ανάγκες και συναισθήματα του δότη.
Αρνούμαι να εκθέσω κάποιον στα όργανά μου. Σοβαρά.
Φανταστείτε να πάρετε το συκώτι μου.
Τη γαμήσατε εξαρχής.
Πάρτε κάποιου άλλου, του Jockiboi.
Πάσχει από όλες τις ασθένειες και έριξε το μωρό του από τις σκάλες…
Δεν βλέπει το σημερινό σόου. Δεν πειράζει.
Είναι έξω και κυνηγάει φαντάσματα.
Δεν εκθέτω κανέναν στα όργανά μου.
Κάνω περίεργες σκέψεις.
Ας μη σκεφτεί άλλος σαν εμένα.
-Σ' αρέσουν τα θαλασσινά; -Ναι!
Φυσικά, μ' αρέσουν τα θαλασσινά.
Αλλά το να τα τρως είναι σαν να κάνεις πρωκτικό σεξ.
Ναι;
Άλλο η ιδέα και άλλο η πράξη.
Πολλή δουλειά
για ελάχιστη απόλαυση. Εννοώ…
Μόνο οι γυναίκες χειροκροτούν.
Ακριβώς!
Κάθομαι το βράδυ και σκέφτομαι
"Έχω όρεξη απόψε; Αξίζει;"
Τα χέρια σου μυρίζουν άσχημα…
Θες ένα μαντηλάκι με άρωμα λεμόνι.
Αν είχα μαντηλάκι με άρωμα λεμόνι, θα το έκανα.
Άλλες σκέψεις που δεν κάνουν άλλοι ή που θα αποτελούσαν δημόσιο κίνδυνο.
Ο κόσμος έχει υπέροχες σκέψεις, αλλά όχι εγώ.
Το πρόβλημά μου είναι το καρότο
μέσα
στο καρότο.
Υπάρχει ένα καρότο μέσα στο καρότο
που είναι πολύ γευστικό! Εντελώς τρελό.
Τρως μια μπουκιά καρότο
κι έχει ένα μικρό κοτσάνι.
Είναι τρελό.
Πολύ γλυκό, σαν αυγό Kinder. Είναι ό,τι καλύτερο.
Το καρότο μέσα στο καρότο είναι σαν τους περιτετμημένους άνδρες.
Δηλαδή αφαίρεσαν το κακό κομμάτι
και κράτησαν το καλό.
Όταν πλαγιάζεις με κάποιον περιτετμημένο, δεν χρειάζεται
να το βγάλεις, να το καθαρίσεις, να απομακρύνεις τη βρομιά…
Δεν χρειάζεται να το κάνεις. Είναι ό,τι καλύτερο.
Δεν δωρίζω τα όργανά μου. Γεννήθηκα το '90.
Υπάρχουν πολλοί εδώ που γεννήθηκαν το '90.
Σωστά.
Τα παιδιά του '90, είμαστε
τα χειρότερα που υπήρξαν.
Όσοι γεννηθήκαμε το '90, λέμε "Έχω γαλλικό μπαλκόνι".
Οι άλλοι λένε "Είναι απλώς ένα μεγάλο παράθυρο, σκάσε".
Τα παιδιά του '90 νομίζουν ότι η Μαλάλα είναι μαμά του Σίμπα. Εκεί έχουμε μείνει.
Αυτά τα παιδιά είναι ινφλουένσερ.
Αυτό είμαστε.
Έχουμε ινφλουένσερ που αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες.
Σκεφτείτε το λίγο.
Αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες και βγάζουν θήκες κινητών
με την Ideal of Sweden.
Με μάρμαρο παντού. Σοβαρά.
Για τι θες να λογοδοτήσεις, για τον φόνο του Πάλμε ή τη μαρμάρινη θήκη;
Αυτοαποκαλείσαι επιχειρηματίας όταν φτιάχνεις θήκες
με την Ideal of Sweden.
Σαν να λέει κάποιος που δουλεύει στο Foodora ότι είναι ποδηλάτης.
Έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας.
Είδα μια εκπομπή, ονόματι Catfish.
Δείχνει άτομα που έχουν σχέση χωρίς να συναντιούνται.
Υπήρχε ένα παιδί του '90 στην εκπομπή. Είχε κοπέλα δέκα χρόνια.
Αρραβωνιασμένοι, αλλά δεν είχαν συναντηθεί ποτέ.
Δυο τύποι πήγαν να τον βοηθήσουν να τη βρει, να συναντηθούν.
Τον ρώτησαν "Γιατί δεν τη συνάντησες;"
Λέει "Είναι πολυάσχολη".
Αυθόρμητη αντίδραση. Εδώ και δέκα χρόνια;
Δεν είχε κανένα κενό στο πρόγραμμά της;
Λένε "Καλά. Έχετε μιλήσει στο τηλέφωνο;"
Απαντά "Όχι, αλλά έχω ακούσει τη φωνή της".
Λένε "Τι στο καλό συμβαίνει;"
Στο τέλος, λένε "Δείξε μας την κοπέλα".
Λέει "Δεν θα με πιστέψετε.
Είναι η Κέιτι Πέρι". "Καλά".
Μάλλον είναι η Κέιτι Πέρι. Όχι.
Έχουμε μεγάλη ιδέα για μας. Αν δεν είμαστε ινφλουένσερ, θα κάνουμε ό,τι άλλο.
Γνώρισα κάποιον σε ένα πάρτι
κι άρχισε να μιλάει για τον εαυτό του.
Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ.
Αρχίσαμε να μιλάμε για τη δουλειά. Λέω "Είμαι κωμικός".
Λέει "Περίεργο αυτό".
Απαντώ "Ευχαριστώ".
Τον ρώτησα τι δουλειά έκανε.
Λέει "Κάνω μπιτ μποξ".
"Ορίστε; Δεν εννοώ για χόμπι. Τι δουλειά κάνεις;"
"Αυτή είναι η δουλειά μου".
"Παίζεις ντραμς με το στόμα, αυτό κάνεις".
Μου είπε ότι πάει σε δάσκαλο ανάσας μια φορά τη βδομάδα.
Επειδή "η αναπνοή είναι βασική στο ντροπ".
Κανείς δεν ακούει τη διαφορά, Σοβαρά.
Ήθελε να γίνει ο καλύτερος στον κόσμο.
Μόνο δυο το κάνουν, δεν είναι τόσο δύσκολο. Δοκίμασε.
Μετά μου είπε ότι βγάζει ντέμο.
"Θες να το ακούσεις;"
"Όχι".
Δεν το είπα αυτό.
Είπα "Δεν έχω ακουστικά, συγγνώμη".
Τότε είπε "Θα σ' το κάνω ζωντανά, αν θες".
Μάλιστα.
Οπότε, ήμουν για τρία λεπτά εκεί,
ελπίζοντας να πάθει κρίση άσθματος.
Πώς γκρουβάρεις με το μπιτ μποξ;
Στεκόμουν έτσι… "Πρέπει να κουνηθώ λίγο".
Κουνήθηκα για λίγο. Μετά, σκέφτηκα "Θα σηκώσω το χέρι". Το σήκωσα.
Σκέφτηκα "Είμαι πολύ σιωπηλή.
Πρέπει να κάνω κάτι". Άρχισα να λέω "Ναι".
"Πςςς". Καταλάβατε.
Ποτέ δεν έχω νιώσει τόσο λευκή στη ζωή μου.
Ποτέ δεν γκρούβαρα με το μπιτ μποξ.
Είναι σαν να βλέπεις ιππασία.
Τι στο καλό θα πεις; "Ωραίο άλμα". Μη με ρωτάτε.
Ήταν σαν ομηρία χωρίς όπλο.
Ένιωσα σαν κόμπρα που βγαίνει από κουβά. Σοβαρά.
Καταλαβαίνετε; Έχετε γιο.
Έρχεται μια μέρα και λέει
"Μαμά, για τα γενέθλιά μου θέλω δάσκαλο αναπνοής".
"Ξέρεις κάτι, Ντέιβιντ;
Θα σου δώσω αεροβόλο, να ρίξεις στην κεφάλα σου".
Αλλά κάναμε σεξ.
Οπότε… Ναι.
Θα λέγατε ότι οι κουρτίνες είναι κόκκινες; Μάλιστα…
Δυσκολεύομαι να σας κοιτάξω κατάματα.
Ντρέπομαι λίγο.
Αλλά πήγε καλά. Με ακολούθησε στο σπίτι, ήταν ωραίο.
Μπήκαμε μέσα και κλείδωσα.
Είπα "Δεν έχεις να πας πουθενά.
Σκότωσέ με στο μπιτ μποξ αν θες".
Θα κάναμε σεξ και στα προκαταρκτικά…
Πρέπει να πάρεις πίπα.
Άλλα μ' αρέσουν περισσότερο, να ξέρετε…
Μα είμαι άνθρωπος και το έκανα.
Πέφτω στα γόνατα…
Δεν θα κοιτάξω κανέναν κατάματα, να ξέρετε.
Έπεσα στα γόνατα και άρχισα να προετοιμάζομαι
να ξεράσω και να μην μπορώ να αναπνεύσω,
να πάθω αυχενικό.
Είχα προετοιμαστεί.
Έκατσα κάτω και…
Το "έπιασα δουλειά" δεν ακούγεται σωστό.
Ξεκίνησα το πάρτι. Αυτό ακούγεται καλύτερα.
Μετά από λίγο, νιώθω ένα χέρι…
στο…
Μαντέψτε…
Στο κεφάλι μου…
Κι αρχίζει να χαϊδεύει.
Εγώ κάνω έτσι κι ο άλλος έτσι. Ήταν σαν τυφώνας.
"Τι στο καλό συμβαίνει;"
Δεν τόλμησα να πω "Σεβάσου! Είναι το σώμα μου!"
Σκέφτηκα "Περνάμε καλά εκεί κάτω".
Οπότε, συνέχισε. Μετά από λίγο έπιασα ρυθμό.
Βάλε το La Macarena. Πάμε!
Αλλά ζαλίστηκα. Σκέφτηκα "Πού κατέληξα;
Έχω τους αληθινούς γονείς μου;" Τέτοια σκεφτόμουν…
Μετά από λίγο σκέφτηκα "Πρέπει να μάθω τι συμβαίνει εκεί κάτω".
Συνειδητοποίησα ότι καθόμουν με το στόμα γεμάτο
και μου έκανε μασάζ στα μαλλιά.
Δεν είμαστε σε σπα.
Αν του την έπαιζα με το δεξί μου χέρι,
το αριστερό θα απολάμβανε μασάζ.
Το 69… "Θα ήθελα μασάζ στα πόδια".
Με σημάδεψε για μια ζωή.
Τώρα, όποτε πάω κομμωτήριο και με λούζουν…
Μετά, ανακάλυψα ότι κόλλησα χλαμύδια ή ουρολοίμωξη.
Τελικά, κόλλησα και τα δυο.
Παρήγγειλα τεστ για χλαμύδια, γιατί αρνούμαι να πάω στη γυναικολόγο.
Δεν θα την κοιτάξω στα μάτια να της πω ότι το γλέντησα. Αρνούμαι.
Παρήγγειλα το τεστ χλαμυδίων και το έλαβα σε απλό φάκελο.
Ένα τεστ χλαμυδίων κι ένα προφυλακτικό.
Κανένα σημείωμα.
Τι απαίσια υπόνοια.
"Ορίστε, πορνίδιο". Είναι πολύ…
Αλλά σαν χαζή που είμαι, μου έπεσαν τα περιεχόμενα.
Δεν τελείωσα το τεστ. Παρήγγειλα άλλο.
Το ίδιο ξανά, απλός φάκελος, ένα τεστ χλαμυδίων και τρία προφυλακτικά.
Φαντάζεστε τι θα έλεγαν μεταξύ τους; Σοβαρά.
Την επόμενη θα πάρω δονητή.
Με σημείωση "Μην ξενοκοιμάσαι".
Σαν να πουλάς περιοδικά Χριστουγέννων. Όσο περισσότερα, τόσο καλύτερα.
Την επόμενη θα πάρω ενισχυμένο δονητή. Θα είναι τέλεια.
Η χρονική στιγμή δεν ήταν τέλεια.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κατάλληλη στιγμή για χλαμύδια.
Ήταν εκνευριστικό, θα πήγαινα στην Κόστα Ρίκα
για να μάθω σερφ.
Είχα πολλή δουλειά, ήμουν κουρασμένη.
Ήθελα να βρω ηρεμία, τον εαυτό μου και τέτοια.
Το ταξίδι για Κόστα Ρίκα είναι 34 ώρες.
Η ηρεμία μού έφυγε απ' το Λονδίνο.
Όταν έφτασα, τα κορίτσια φόραγαν σορτσάκια και αμάνικα.
Έτρωγαν μούσλι για σνακ.
"Τέλεια. Έχω δυο λεπτά να χάσω 40 κιλά. Θα περάσω τέλεια".
Το πρώτο που ρωτάνε είναι "Έχεις ξανακάνει σερφ;"
"Εσύ τι λες; Είμαι σαν παίκτης μπόουλινγκ. Είσαι χαζός;"
Την πρώτη μέρα ξυπνήσαμε στις 05.30, για να κάνουμε γιόγκα.
Η γιόγκα για μένα είναι ύπνος,
αναμμένα κεριά και ζογκλερικά με μάνγκο.
Στεκόμασταν στη στάση σκύλου που κοιτάει κάτω, σε σανίδα με τον ποπό όρθιο,
για 45 λεπτά, αναπνέοντας.
Προσπαθούσα απεγνωσμένα ν' αναπνεύσω.
Υπήρχε εγγύηση στο σερφ.
"Θα μάθετε 100% να κάνετε σερφ".
Το έλεγε η ιστοσελίδα.
"Θα μάθετε 100% να κάνετε σερφ".
Πρέπει να το αλλάξουν σε 99%.
Οι σέρφερ είναι οι χειρότεροι που έχω γνωρίσει.
Σηκώνονταν το πρωί… "Σήμερα έπιασα φοβερά κύματα".
"Κι εγώ πήρα έκσταση, σκάσε".
Ήταν απαίσιο.
Πήγα εκεί για να βρω τον εαυτό μου. Δεν είχα ιδέα πού ήμουν.
Όταν γύρισα σπίτι, είπα "Τι κάνω τώρα; Διαβάζω ωροσκόπια;"
Διαβάζει εδώ κανείς τα ζώδια; Χειροκροτήστε.
Ναι, 3.000 καθυστερημένοι.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Κι εγώ τα διαβάζω.
Μαζί σας είμαι, δεν ξέρω αν θέλετε να είστε στην κατηγορία μου.
Λατρεύω τα ζώδια, την ιδέα ότι κάτι καλό θα συμβεί κάποια στιγμή.
Κάποιος μόλις απολύθηκε.
Λατρεύω τα ζώδια, αλλά όχι τους πλανήτες και αυτά.
Δεν με νοιάζει. Θέλω να μάθω, πρώτον, με γουστάρει κανείς;
Δεύτερον, θα γίνω πλούσια;
Τρίτον, θα με βρουν οι αληθινοί γονείς μου;
Μόνο αυτά θέλω να μάθω.
Πήγα σε μέντιουμ πριν κάποιους μήνες.
Πάω εκεί και το πρώτο που μου λέει είναι
"Σε βλέπω να κάθεσαι στο σπίτι, μόνη".
"Τέλεια.
Έχω πληρώσει για μια ώρα. Θα έχει πλάκα".
"Όχι, θα σ' αρέσει".
"Μάλλον δεν έχω επιλογή, έτσι;"
Μετά πήγαμε στο ωραίο κομμάτι, έκανα κλειστές ερωτήσεις.
Μιλούσε με τους αγγέλους ή κάτι τέτοιο.
Πόσο εύκολο.
Δεν ξέρω αν πιάνει το Wi-Fi πάνω, αλλά αν το πιστεύει, εντάξει.
Λέει "Κάνε μια κλειστή ερώτηση και θα απαντήσω".
Το πήρα σοβαρά. "Θα ρωτήσω πράγματα που θέλω ν' απαντηθούν".
Λέω "Θα γίνω ποτέ αστυνομικός;"
Έβγαλε τις κάρτες ταρώ. "Θα παίξουμε Uno;"
Λέει "Θα ρίξω τα χαρτιά.
Αν είναι δεκατρία, θα σημαίνει 'όχι'.
Λιγότερα από 13 θα σημαίνει 'ναι'".
"Καλά, κάνε τα δικά σου".
Ρίχνει τα χαρτιά και λέει
"Ναι, είναι 13…
αυτό σημαίνει 'όχι'".
"Σε είδα που τα μέτραγες! Δεν είμαι χαζή!"
Και μου λέει "Βγαίνεις με τους λάθος άντρες".
"Ευχαριστώ, το ξέρω! Έβγαινα με τύπο που έμενε σε τροχόσπιτο".
Αλήθεια. Έβγαινα με κάποιον που έμενε σε τροχόσπιτο.
Όταν έμενα στο Βαστέρας, την πόλη μου.
Είχα βγει σε μπαρ. Ήρθε και μου είπε
"Πάμε σπίτι μου;"
Σκέφτηκα "Δεν θα με ξαναρωτήσουν.
Ας πω 'ναι' στη ζωή".
Πήραμε το λεωφορείο.
Το 309 προς Χογκάνας, δεν το είχα ξανακούσει.
Ταξιδεύαμε για 20, 30 λεπτά…
Αν προσκαλέσετε κάποιον σπίτι σας, να μένετε στην πόλη.
Δεν θα περνάω και τα σύνορα, αρνούμαι.
Στο λεωφορείο, μετά από 45 λεπτά, φτάνουμε σε χωματόδρομο. Σκοτάδι.
Λέει "Εδώ κατεβαίνουμε".
"Σίγουρα;"
"Ναι, κατέβα".
"Τέλεια. Πάλι θα με απαγάγουν. Υπέροχα".
-Σ' αγαπώ! -Ευχαριστώ.
Αυτός θα είναι μάλλον.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Κατεβαίνουμε. Συνειδητοποιώ ότι δεν έχει νόημα
να προσπαθήσω να του ξεφύγω.
Ξέρετε πόσο γρήγορα τρέχω;
Το γρηγορότερό μου είναι το βάδην. Σοβαρά.
Είναι θεοσκότεινα. Δεν βλέπεις τίποτα.
Βγάζει έναν φακό από την τσέπη του μπουφάν.
Έφερε φακό σε μπαρ!
Αυτό κι αν είναι κόκκινο πανί.
Ήμασταν δυο τυφλοί άνθρωποι. "Τι συμβαίνει;"
Φτάνουμε στο πάρκο με τα τροχόσπιτα.
Λέει "Εδώ μένω".
Εντάξει…
"Ίσως έπρεπε να το πεις νωρίτερα".
Αλλά συνεχίσαμε να βλεπόμαστε, περιέργως.
Ήταν δύσκολο να πω στους γονείς μου πού έμενε.
Υπήρχε κάτι που… "Δεν θα τους το πω ακόμα".
Ένα βράδυ, οι γονείς μου με ρώτησαν πού πάω.
Είπα "Πάω στου Φίλιξ".
"Ο Φίλιξ ζει στην εξοχή, έτσι;"
"Περίπου, είναι λίγο μακριά".
"Θες να σε πάμε;"
"Όχι! Θα πάρω λεωφορείο ως το Χογκάνας.
Δεν πειράζει". "Μένει σε βίλα ή…"
"Δεν είναι ακριβώς βίλα. Ένας όροφος είναι".
"Δηλαδή, μπανγκαλόου;" "Δεν θα το έλεγα έτσι…"
"Σε μεζονέτα;"
"Είναι σπίτια στη σειρά".
"Σε διαμέρισμα δηλαδή; Έλα, πού;"
"Είναι διαμέρισμα με ρόδες, τι να πω;"
"Βγαίνεις με άστεγο. Μπράβο, συγχαρητήρια".
Ο τύπος ήταν πολύ κόκκινο πανί. Του άρεσε η σούπα τριανταφυλλιάς.
Γιατί δεν χώρισα επιτόπου; Σοβαρά.
Ένα βράδυ πήγαινα σπίτι του και μου έγραψε
"Γιοχάνα, μπορείς…
να μου φέρεις σούπα τριανταφυλλιάς;"
"Φυσικά και θα σου φέρω!"
Δεν πάω σε αληθινά μαγαζιά, εκτός αν ξέρω πού είναι τα πράγματα,
επειδή δεν μπορώ να τα βρω.
Όσοι δουλεύουν εκεί, απασχολούνται με εμάς που θέλουμε να ψωνίσουμε.
Αλλά ήταν απρόοπτο
το ότι θα πήγαινα και δεν ήξερα πού είναι η σούπα.
Δεν έχω ιδέα. Είναι ζεστή ή κρύα;
Στα γαλακτοκομικά ή στα ζυμαρικά;
Ψάχνω σαν τρελή, δεν τη βρίσκω. Καλά, πρέπει να ρωτήσω.
Πρέπει να ρωτήσω.
Βλέπω μια κοπέλα που δούλευε εκεί.
Πάω και της λέω "Γεια σου".
Δεν το είπα αυτό. Γιατί να το πω;
Μάλλον είπα "Γεια".
Αυτή λέει "Γεια".
Η συζήτηση δεν διήρκεσε τόσο.
Είπα "Να ρωτήσω κάτι;"
Λέει "Ναι, ό,τι θέλετε".
Λέω "Ήθελα να ρωτήσω…
Η σούπα τριανταφυλλιάς πού είναι; Μη με ακολουθήσετε!"
Λέει "Μάλιστα! Πάμε στη σούπα τριανταφυλλιάς!"
Διαπόμπευση στο κατάστημα.
"Γιατί το κάνεις αυτό;" Θέλουν να με πάνε στη Νάρνια.
Είσαι χαζή; Πες μου σε ποιον διάδρομο είναι! Το ψώνιο.
Επίσης μισώ να πηγαίνω στην κάβα.
Είναι χάλια. Ας έρθει το ποτό σε μένα, αυτό θέλω.
Αλλά θα πήγαινα για δείπνο με τον τύπο απ' το τροχόσπιτο.
Όταν γίνεσαι 20,
πρέπει να φέρνεις λουλούδια ή κρασί.
Δεν ξέρω από κρασιά, αλλά θα αγοράσω.
Πήγα στα κρασιά. Κοιτάω τα κόκκινα, βλέπω τις ετικέτες
και ποιο είναι πιο ακριβό. Αυτά κοιτάω.
Κοιτάω ένα κρασί και έρχεται μια κυρία.
Λέει "Αυτό το κρασί είδα κι εγώ.
Ξέρεις αν ταιριάζει με κρέας;"
Δεν έχω ιδέα. Εγώ πίνω Red Bull βότκα τα Σαββατοκύριακα.
Σαν να ζητάει αντισύλληψη η Πένι Πάρνεβικ απ' τους γονείς της.
Έχει 15 εκατ. αδέρφια.
Ήμουν εργένισσα για λίγο.
Τώρα, ευτυχώς, βρήκα κάποιον.
Ευχαριστώ.
Θα με παρατήσει σύντομα, αλλά δεν πειράζει.
Θα είμαι φρόνιμη.
Ήμουν εργένισσα για καιρό.
Δεν τα πάω καλά στα ραντεβού. Έχετε Tinder;
Όχι πολλοί στους δέκα χιλιάδες.
Αν μάθω αργότερα ότι έχετε, θα σας σκοτώσω.
Κανείς δεν το παραδέχεται, κι αυτό που θα πω θα είναι χειρότερο.
Είχα Tinder Gold.
Άκουσα έναν σαρκασμό.
Στο Tinder Gold βλέπεις ποιος σου έκανε λάικ,
και αποφασίζεις αν θα προχωρήσεις.
Στην εφαρμογή, όχι για συνοδεία.
Το Tinder Gold κοστίζει 200 κορώνες τον μήνα.
Πιο πολύ από το ρεύμα.
Θα είχα σώσει τρία παιδιά αυτόν τον μήνα, σύμφωνα με τη Unicef.
Όχι, δεν είναι για μένα.
Γράφτηκα στο Tinder Gold, για να εξοικονομήσω χρόνο.
Εξοικονομώ χρόνο, περιηγούμενη στην Αυστραλία.
Όταν άρχισα να βγαίνω με το αγόρι μου, ήμουν τρελή.
Τρελαίνομαι όταν βγαίνω ραντεβού.
Αν δεν απαντούσε σε δέκα λεπτά,
φρίκαρα.
Εντελώς. Ήμουν με φίλη και…
"Εντάξει".
"Εντάξει!"
"Εντάξει, λοιπόν!"
"Τελείωσε, αυτό ήταν".
Και η φίλη μου έλεγε "Άντε πάλι τα ίδια.
Γιοχάνα, μιλήσατε σήμερα ή…;"
Έλεγα "Ναι, μιλήσαμε".
"Οπότε, μιλήσατε;" "Όχι. Πριν, αλλά όχι τώρα, έτσι;"
"Αν μιλήσατε σήμερα, θα ξέρεις τι κάνει".
"Ναι.
Είναι σε μια κηδεία.
Είναι σε κηδεία. Η Φελίσια πέθανε.
Είναι ο πρώτος. Της πήγε λουλούδια.
Εμένα μου παίρνει λουλούδια; Όχι. Στη Φελίσια παίρνει.
Τη γαμάει τώρα.
Τη γαμάει στο φέρετρο. Το ξέρω".
Οι φίλοι μου είπαν…
"Θα το ήξερες αν ήταν νεκρόφιλος".
"Ποτέ δεν ξέρεις".
"Θα γαμούσα τον Μίκε νεκρό ή ζωντανό. Δεν έχει διαφορά για μένα".
Ευχαριστώ, είστε ευγενικοί.
Πριν γνωρίσω το αγόρι μου,
αναρωτιόμουν πώς είναι το σεξ με κάποιον που έχει άσθμα.
Όλοι έχουν άσθμα, μέχρι να κάνετε σεξ.
Κανείς δεν λέει "Έχω άσθμα,
έχω τον εισπνευστήρα μαζί μου".
Κανείς δεν το λέει.
Δεν ήξερα ότι το αγόρι μου έχει άσθμα,
αλλά όταν κάνεις σεξ με κάποιον που σ' αρέσει,
θέλεις να είναι καλό.
Τα έκανα όλα. Ξύρισα όλο το σώμα μου.
Έβαλα ενυδατική. Έτρωγα ανανά για βδομάδες.
Έτρεξα στο φαρμακείο και βρήκα… Καλά, δεν έτρεξα.
Πήγα περπατώντας στο φαρμακείο και βρήκα αποσμητικό για το πράμα μου.
Όχι, λέγεται "σπρέι ευαίσθητης περιοχής".
Αγόρασα μερικά.
Χρησιμοποίησα το πρώτο. "Μπα, θα βάλω και το δεύτερο.
Καλά, ας βάλω και το τρίτο".
Αλλά δεν ήξερα ότι όσοι έχουν άσθμα,
δυσκολεύονται με τις οσμές
και τα αρώματα.
Οπότε, αυτός…
πήγε να με γλείψει
και ξαφνικά νιώθω ότι άρχισε να τρέμει.
Ό,τι καλύτερο έχω νιώσει στη ζωή μου.
Ξέρετε τους δονητές με πίεση αέρα; Σκέφτηκα "Έχει κάνει μαθήματα.
Έμαθε να το κάνει με το στόμα. Τέλεια".
Τον άφησα να συνεχίσει, μέχρι που άρχισε να βήχει.
Κι αυτό ήταν πολύ απολαυστικό.
Αγόρια, αν δεν έχετε βήξει στο πράμα της κοπέλας σας, κάντε το.
Ο κορονοϊός είναι ό,τι καλύτερο μου συνέβη.
Στο πρώτο κρούσμα, ήμουν εκεί στη στιγμή.
Αν κάποιος έβηχε στο λεωφορείο, πήγαινα κοντά να κολλήσω.
Ο Άντερς Τεγκνέλ έλεγε "Να εμβολιαστούν όλοι".
Τι μισογύνης.
Θεωρώ ότι είμαι ετεροφυλόφιλη, γιατί έχω μια φοβία.
Λέγεται τρυποφοβία. Είναι ο φόβος για τις τρύπες.
Μισώ τις τρύπες.
Νιώθω ότι θα βγουν πράγματα από κει.
Όπως ο μπάτσος του TikTok.
Αν πήγαινα να γλείψω μια κοπέλα, θα έλεγα "Όχι!"
Θα με απειλούσε με το πράμα της.
"Αν δεν βγάλεις τα σκουπίδια, ξέρεις τι θα γίνει".
Μισώ τις τρύπες κάθε είδους.
Το είπα στη μάνα και στην αδερφή μου.
Ήταν σοβαρή συζήτηση. "Καθίστε, έχω να σας πω κάτι".
Ανησύχησαν πολύ. Λέω "Λοιπόν…
Έχω τρυποφοβία.
Περνάω δύσκολα".
Μου λέει η αδερφή μου "Γιοχάνα.
Έχω κι εγώ τρυποφοβία.
Είναι οικογενειακό μας".
"Εγώ είμαι από την Πορτογαλία, δεν ξέρω".
Σας ευχαριστώ! Γήπεδο Avicii. Ευχαριστώ που ήρθατε!
Είστε υπέροχοι!
Ευχαριστώ!
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Ζαρογιαννοπούλου