Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
INIHAHANDOG NG NETFLIX
Gusto ko ng...
pistachio, oo.
Ba't ko sinabi 'yon? Ayoko ng pistachio.
Iba na lang. Nagbago ang isip ko.
Gusto ko
ng...
fior di latte.
Nakakahiya, pinatatagal ko ang pila.
Pasensiya na. Nagbago ulit ang isip ko.
Gusto ko ng may prutas pero walang gatas.
'Yon na lang
lemon.
Ako si Sole Santoro.
May generalized anxiety disorder ako buong buhay ko.
Hindi mo alam 'yon? Masuwerte ka!
May iba't-ibang lebel ng pag-aalala.
Tama. At ako?
Ako ang nasa pinakatuktok.
Bakit niya ako tiningnan? Bahala siya.
Sabi ni Dr. Basile, nabubuhay na ako ng maayos kahit meron n'yon.
Kung iisipin ko, tama siya.
Isang taon na akong walang gamot at wala ring panic attack.
Kaya lang,
ang pakiramdam ko
lahat ng nakapaligid sa akin, may itinatagong sikreto.
Darling!
Hi.
Hi, Papa.
-Hello po. -Hi, Sole.
Alam mo kung sinong nagbabakasyon dito?
Si Peppino. Ang pinsan ng bilas ko.
Kilala mo siya. 'Yong matangkad...
na guwapong lalaki. Oo.
Halos inhinyero na siya!
Ah talaga po?
Si Gianni.
Halos 25 anyos, walang nobyo,
iniisip niyang matandang dalaga na ako.
-Parating na siya. Mag-order na tayo. -Kailangan ng umalis ni Sole.
Opo, aalis na ako.
-Saan ka pupunta? -May appointment siya.
-Paalam po. -Paalam!
-Paalam, ganda. -Paalam.
Si Gianni ang isa sa mga dahilan Hindi ako nababaliw sa lugar na ito.
Na napakagandang lugar, oo.
Pero...
kung makakapili ka, saan mo gustong pumunta?
Si Dr. Basile.
Kyut siya, 'no?
Pero nakakainis ang mga mahihirap na tanong niya.
Ang problema kasi...
Hindi ko alam.
Kaya lang....
Mas madali ang lahat noong nandito pa si Emma.
Tumira siya rito.
Inisip ko na sabay kaming tatanda rito,
na hindi kami magkakahiwalay.
Pero nakilala niya si Xavier,
at sumama siya sa kanya sa Giverny, malapit sa Paris.
-Paalam, Sole. -Paalam.
Paalam.
-Paalam. -Paalam.
Noon ko lang siya nakita na gan'on kasaya,
Sa loob ng 23 araw, 25 na ako.
Ang pinakamagandang panahon sa buhay ng maraming tao. Para sa akin…
Kalimutan mo na.
O, Diyos ko!
Mama!
Hindi mo kinausap 'yong kapitbahay! Huwag kang magsisinungaling!
Gumagala na naman mag-isa ang aso niya.
Halika, may sorpresa ako sa iyo.
Para akong nasa Savannah!
Si Massimo.
Kapatid ni Emma.
Tingnan mo kung sino'ng narito?
Lumipat siya sa Milan para maging arkitekto, hindi na bumalik.
Sole.
Dalawang taon ko siyang ilang beses na tinawagan.
Hindi niya ako sinagot.
Para na kaming magkapatid.
Parang lang ha, dahil noon pa ako umiibig sa kanya.
Masaya ako na makita ka.
Bakit kaya siya bumalik?
Kape.
Salamat, Elide.
Mabuti naman at dumalaw ka.
Gaano ka katagal dito?
Hindi ko alam. Gusto kong manatili muna rito.
-Maganda 'yan. Ikukuha kita ng juice. -'Ma, ayoko ng juice.
Kumusta na ang nobya mo?
Pinakita sa akin ng nanay mo ang litrato n'yo. Napakaganda niya.
Napakaraming oras ang sinayang ko
sa pagkukumpara ng social media ko kay Vittoria Sala,
ang pinakamapalad na babae sa mundo.
Heto'ng juice mo.
Susunod ba siya rito?
Hindi. Ang totoo, nagkahiwalay na kami ni Vittoria.
Ah, pasensiya ka na. Hindi ko alam.
Tutal nandito ka, pumunta ka sa kaarawan ni Sole.
Mama, tama na.
Ah, sa ika-25 ng Agosto. Siyempre.
Magiging 25 na siya sa Agosto 25. Golden birthsay niya 'yon.
-Kailangan nating magdiwang. Tama? -Oo.
Tingnan mo siya.
Wala siyang pinagbago. Gan'on pa rin siya simula pa noon.
Ayaw nito, ayaw n'yan. 'Di ko alam kung bakit siya gan'yan. Nakakaloka.
Masaya ako na makita ka.
Masaya rin ako.
Okey.
Magkuwento ka naman.
Anong nangyari?
-Dito? -Oo.
Ano sa tingin mo?
At ikaw?
Ang unibersidad?
Hindi ako tumuloy doon. Naghahanap ako ng trabaho.
Ah.
Bale, magtatagal ka rito?
Sole, may kailangan akong ibigay sa iyo.
PARA KAY SOLE
Sulat kamay 'to ni Emma.
Bakit nasa 'yo ito?
Nakita ko sa bahay, sa kuwarto niya.
Sige, umalis ka na.
Teka, Sole.
Sige na.
Paalam.
Tatlumpu't-apat bawasan mo ng lima ay...
Ikaw na... Santoro.
Sole.
Sole!
Santoro?
Sagutin mo sa pisara.
Ayos lang, ako ito.
Hindi ako makahinga.
Ang ganda nito.
-May nangyari ba? -Wala, wala po, Mama.
-Sigurado ka? -Opo.
Gusto ko munang mapag-isa.
Tandaan mo, may party si Lucia mamaya.
Opo.
-Marami akong magagandang damit pangkasal. -Napakamahal.
Nagtatrabaho ako sa Valentino. Ako ang pinakabata roon.
-Sinuwerte lang ako. -Paano ka sinuwerte?
May isang doctorate position, at nakuha niya.
Hindi suwerte 'yon. Kakayahan 'yon.
Si Lucia, ang birthday girl.
Anak siya ni Betta, ang may-ari ng lugar na ito.
At matalik na kaibigan ng aking ina.
Ilang taon nilang sinubukan na maging tulad nila kami.
Pero hindi siya nagtagumpay.
Kaibigan ko!
Maligayang kaarawan.
Salamat sa pagdalo.
-Lucia! -Siyempre.
Kaibigan ko! Salamat sa pagdalo!
Sole!
Sole. Hi.
Hi!
'Yan si Mirriam, kapatid ni Lucia.
Nakatira siya sa Roma, ipinasa lahat ng exams.
at nakikita n'yo naman, parang siya ang Julia Roberts ng Apulian.
Si Sole. Kaibigan ng pamilya.
Siya si Giulia at si Marta.
Mga kaibigan ko sa unibersidad at roommates ko sa Roma.
Dito muna sila sa amin titira.
-Hi. -Hi.
Uy! Sa kanya na ang susunod na party.
Hindi, walang party.
Ano? Ang golden birthday. Tradisyon 'yon dito.
Sole, darling.
Ngayon lang kita nakita. Saan ka ba natatago?
Anong balita sa 'yo? Nag-aaral ka? Nagtatrabaho?
May nobyo ka na ba?
Testing! Naririnig n'yo ako?
Gusto kong...
Gusto kong uminom tayo para kay Lucia.
-Lucia, anak. -Mama.
Halika rito.
Salamat, iha.
Salamat sa pagdalo n'yo ngayon.
Para sa ika-25 na kaarawan mo at sa doctorate mo!
-Maligayang kaarawan. -Napakahusay mo.
At gusto kong magpasalamat sa iyo, rito, ngayon, sa harap ng lahat.
para sa kaligayahang idinulot mo sa namin, sa iyong katalinuhan,
sa iyong pagiging maasahan.
at sa iyong lakas ng loob.
Pupunta sa London si Lucia bukas. Isa pang layunin ang nakamit
Yehey!
-Salamat sa inyong lahat! -Tagay!
Simulan na natin ang sayawan!
-Massimo? -Sole, makinig ka.
Sinungaling ka.
Kasama ako nang ayusin ng mga magulang mo ang gamit ni Emma.
-Wala roon ang sulat. Wala! -Sandali.
-Alam ko. -Ito ang nangyari.
-Ikaw... -Sandali.
Ibinigay niya sa 'yo, hindi mo pinadala sa akin.
Tama ka, pero...
Alam mo bang nag-away kami ni Emma bago siya namatay? Hindi!
-Magpapaliwanag ako. -Walanghiya ka!
Pagsalitain mo ako.
"Dear Sole,
Wala ng mas masakit pa sa pag-aaway natin.
Nami-miss din kita.
At nakukunsensiya ako sa pag-alis ko.
Gusto kong tumanda na kasama ka.
Pero gusto ko ring tumanda kay Xavier.
Hindi ko alam ang gagawin.
Tama ka. Hindi magandang ideya ang regalo ko.
Pero paraan ko 'yon ng pagsasabi sa iyo na kahit nasa malayo ako,
makakaasa ka pa rin sa akin.
Mukhang marami kang bagay na kinatatakutan.
Napakarami.
Pero may ideya ako.
Sabihin mo lahat ng kinatatakutan mo. Isulat mo sa akin.
Baka, kung magkasama,
masusubukan at magagawa natin ang mga 'yon."
Nagsasaya ka ba?
Napakasaya ng party!
Halika, magsayaw ka!
Malungkot?
Gusto ko na siya agad.
Dahil kaya ito sa pag-ibig?
Anong pangalan niya?
Leonardo.
Makinig ka...
Danio.
-Dario? -Hindi, Danio, na may N.
Pwede mo ba akong ilayo rito? Kapag nakita ako ng Mama ko, siguradong...
Teka. 'Wag dito. Halika.
Danio! Uy!
-Uy. Hi. -Hi!
-Hi, Danio! -Hi.
-Hi. Pero... -Kumusta ka?
-Mabuti. -Magkakilala kayo?
Pero Leo?
Ayokong pag-usapan.
Sole, lasing ka ba?
Anong ibig mong sabihin?
Salamat.
Malabo 'yan, kasi ako...
ilang taon na ako na hindi lumalangoy sa dagat.
Hindi ko alam.
Hindi pa ako nakakasakay ng bangka.
Siguradong ako lang ang tao sa Apulia
na takot sa tubig.
Isa pa, halimabawa, kailanman hindi ko inisip na,
maniwala ka, na magpabutas ng tenga, gaya ng sa iyo.
O... sumakay sa rides sa fun fair.
Ang magbisikleta, o sumakay sa eroplano, ang lumipad...
Ang gawin ang mga bagay na ginagawa ng lahat.
At saka,
bata pa lang ako, gumuguhit na ako at...
wala pang nakakakita ng mga iginuhit ko.
At gusto kong humanap ng trabaho pero...
Hindi ko na babanggitin ang mga lalaki, dahil 'yon ang talagang...
Sole, kung interesado ka pa rin kay Massimo Di Lorenzo...
Ah, hindi.
Kapag nakita niya akong ganito, tapos na lahat.
Anong gagawin ko?
"Opo, Mama. Opo, papunta na. Hindi, huwag kang mag-alala."
Maiirita na naman ako sa kanya.
Akin na 'yan.
Elide?
Hi!
Oo, nagpunta lanhg siya ng banyo.
Hindi, huwag kang mag-alala. Mauna ka na. Ihahatid namin siya.
Masaya rin ako na makita ka ulit. Paalam.
Salamat.
"Pagtagumpayan ang takot ko sa dagat."
"Magpabutas sa tenga."
"Sumakay sa rides sa fun fair."
"Magbisiketa. Maghabol ng flight."
"Ipakita ang mga iginuhit ko."
"Maghanap ng trabaho."
Ano 'yang iginuhit mo?
Puso 'yan ah.
"Pag-ibig."
... ang araw sa Apulia.
Narito ang forecast ni Michelle Conella, kinukumpirma ang Azores High...
Ano ang dapat nating simulan?
Para namang magagawa ko ang mga 'yon.
Nakikita mo naman kung ano ako.
Mukha namang wala kang inaalala.
Lumalabas ka, nagagawa mo ang gusto mo.
Nalasing ka.
Ang taong laging balisa,
hindi naman buong araw na nagmumukmok at umiiyak.
Hindi gan'on 'yon.
Magsisimula ako sa dagat.
Maganda ng klima bukas.
Bakit nagmamalasakit ka?
Dahil mahal ko si Emma.
BINIBINING BARI REHISTRASYON
Gusto mo talagang magpalista d'yan?
May kanya-kanya tayong kabuktutan.
Paumanhin, pwede bang ihatid mo muna ako?
Kailan mo sisimulan 'yong listahan?
Na naman? Hindi ko gagawin ang mga 'yon.
O sige. Paalam.
Pwede pa ba akong magpalista para sa pageant?
Oo naman.
Nasa listahan kami. Pwede nang pumasok?
Marco!
Sweetie.
Anak. Natutulog ka ba?
May magandang balita ako.
Anak, gusto ni Betta na magtrabaho ka sa kanya.
Nalasing ka ba kagabi?
Hindi po. Teka. Ano 'yon?
Magtatrabaho ako sa restaurant ni Betta?
Bilang waitress, anak. Trabaho 'yon!
Maganda 'yon, 'di ba?
Bakit ba lagi n'yong pinakikialaman ang buhay ko?
'Di ko kailangan ang awa niya.
Kaya kong humanap ng trabaho.
Wala akong ginagawa. Isinusumpa ko.
-Sabi n'yo eh. -Totoo. Tinawagan ako ni Betta.
"Nabaliw na si Maria.
Nagnakaw siya ng pera sa kaha kaya sinisante ko siya.
Pwede ba akong tulungan ni Sole?" 'Yon ang sabi niya.
Anong ginagawa mo? Saan ka pupunta? Sole!
Uy, magandang umaga! Buhay ka na ulit!
Bakit mo ginawa 'yon?
Ginawa ang ano?
Naghahanap ka ng trabaho. Nabaliw ang waitress ng Mama ko.
Ang sinabi ko lang, "May kilala ako na pwedeng pumalit."
Hindi ako humingi ng tulong. Wala akong balak gawin ang listahan.
'Di huwag. Kung gusto mo na gan'yan ka habambuhay, ayos lang. paalamlam.
Parang siya lang ang may problema sa buhay.
Paano kung mabigo ako?
Ang mahalaga, sinubukan mo.
Pwede mo ba akong bigyan ng permiso
na ibaon 'yan at huwag ng banggitin pa ulit?
Ayaw mong magtrabaho?
Ayaw mo bang maging tulad ng iba?
Alam kong hindi madali. Na hindi ka magiging komportable.
Gawin mo man o hindi ang listahan.
Pero ang isa sa mga opsyon ay hahantong sa paglago.
Kung 'yong isa ang pipiliin ko?
Mas mabuti.
Mas kikita ako roon.
Paano naman si Massimo?
Ano'ng tungkol kay Massimo?
Sa susunod na session natin pag-usapan.
Sayang naman.
DA BETTA RESTAURANT
Miss.
O, Diyos ko.
Hello.
Gusto n'yo nang mag-order?
Sino sa tingin mo ang niloloko mo?
Halata naman na hindi ka waitress.
Peke.
Hindi ito madali.
Sole?
Sole!
Handa ka na ba?
Table six. 'Yong mag-asawang English. Ngumiti ka. Okey, Sole?
-Marunong kang mag-Ingles, 'di ba? -Opo.
Wine. Aperitif. Okey?
-Magandang umaga. -Hello.
-Hi. -Hi.
Oo.
Ang iyong...
-At iyong... -Lovely.
-Maraming salamat. -paalamlam.
-Paalam. -paalam.
Anak.
Bakit nandito ka?
Ang sikip ng kuwelyo mo. Tanggalin mo ang isang butones.
Mama, ano ba?
Bakit nagpunta ka rito?
Namili kasi ako.
Naisip ko na, "Unang araw niya ito. Matutuwa siya kung bibisitahin ko siya."
Hindi ko po gusto. Nagtatrabaho ako. Sige na.
Nakausap ko ang mga magulang ni Massimo.
Napakasaya nila na bumalik siya. Hindi sila makapaniwala.
-Nagtatrabaho po ako. Sige na. -Siyanga pala,
inimbita ko siya sa birthday party mo.
Kahit na ano'ng gusto mong gawin.
Inimbita ka rin nila na maghapunan sa kanila.
Bakit? Pumayag ka ba?
-Ano bang gagawin mo bukas? -Wala kayong pakialam.
Pwes, tawagan mo sila. Hindi mo ako sekretarya.
Tatawagan ko na sila.
At gusto ko nga pala ng kape.
Hindi. Ayoko ng makita si Mossimo.
Hi, Lia. Hi.
Oo, mabuti. Ayos ang lahat.
Oo, sinabi sa akin ni Mama. Kaya lang...
Oo naman! Siyempre, pupunta ako d'yan!
Itatanong ko lang kung ano ang pwede kong dalhin.
Perpekto.
Oo, pakibati ako kay Mossimo. Magkita tayo bukas.
Paalam.
Bakit ko ginagawa ito?
Maniwala ka. Hindi makakabuti sa iyo si Massimo Di Lorenzo.
Nahuhumaling ka na d'yan.
May sinabi ba ako?
Gusto ko siya noong bata ako.
-At hindi na ngayon? -Hindi.
Nagkaroon ka na ba ng karelasyon?
May ibang karanasan ka na? Ikaw?
Halata naman.
Kung matatawag mong karanasan 'yong nabangga ko minsan si Dr. Basile.
Kailangan mo ng bago.
-Maliwanag? -Hindi.
Sariwang laman.
-Magpunta tayo sa mga club? -Ayoko.
Ayaw mo. May party ang mga kaibigan ko sa bahay nila mamayang gabi.
Bakit kailangang may gawin tayo?
Ayos lang naman na nandito tayo.
Magugustuhan mo ito.
Ilang beses akong nagmodelo rito. Dito ko nakilala si Danio.
-Baka may mga lalaking modelo rin. -Sana nga.
Mas maganda ang pumunta sa club.
-Sole, tara na! -Halika rito.
Maganda ang hugis.
Napakaganda, 'di ba?
Magaling. Perpekto.
Si Danio.
Natatandaan mo siya? Matino na.
Salamat n'ong isang gabi.
Para ba ito sa listahan? Tungkol sa pagguhit?
Ang totoo, puro kalokohan lang 'yon.
Hindi kalokohan 'yon.
Mga binibini.
Narito ba kayo para gumuhit?
Siya ang pintor.
Simulan mo na.
Maupo ka na.
Sole.
Ano'ng nangyari kay Leo?
Hindi na raw siya sigurado. Biglang nawala, hindi sinasagot ang phone.
Kalimutan mo na siya.
Gusto ko siyang makausap.
Para ano pa? Pagkatapos ng ginawa niya?
-Mismo. -Sandali.
Nakakainis 'yon.
D'yan ka na maupo,
Hindi, doon na lang dahil...
maraming tao rito.
O, sige.
Ang sagwa n'yan.
Oo nga, nakakatakot.
-Napakapangit! Ano 'yan? -Nakakakilabot.
Tingnan mo ang mukha!
Ano'ng kalokohan 'to? Talaga!
-Ano 'yan? -Nakakadiri!
Nakakasindak!
Napakapangit.
Sole!
Ayos ka lang?
'Yan pa lang ang nagagawa ko.
7. MAGHANAP NG TRABAHO
Magaling.
Ngayon mo lang sinabi sa 'kin 'yan.
Alam mo ba...
hindi mo kakayaning gawin ang mga ito sa nakaraang dalawang taon?
O sa nakaraang taon.
Hindi ko maintindihan. Dapat ko bang pasalamatan si Massimo?
Gusto mong pag-usapan si Massimo?
Sa tingin ko, makakabuti 'yon.
Bakit ayaw mong pag-usapan?
Dahil pinaaalala niya na wala na si Emma?
Hi.
Gusto kong ipaalam na hindi ko ideya ang hapunang ito.
Gusto mong umalis ako?
Huwag mo akong tingnan ng gan'yan.
O, sige.
Hindi ko natagpuan ang sulat.
Ibinigay 'yon ni Emma bago siya pumunta ng France.
Gusto kong ibigay sa 'yo.
Kaya lang...
pagkatapos ng...
aksidente, hindi ko kayang hawakan ang anumang mula kay Emma.
Pasensiya ka na.
Patawad.
Halika, tuloy ka.
Apat na kilong lasagna ang nakahain.
Patawarin mo siya.
Teka. Ang pagkakaintindi ko...
'yon ay...
listahan ng mga takot mo.
Ipabasa mo naman mo sa akin.
Hindi, ayoko nga.
Okey.
Kailan ka babalik ng Milan?
Huwag mong sasabihin kahit kanino, pero
Ayoko ng bumalik pa ng Milan.
Bakit?
Hindi ko alam.
Lagi akong nalulungkot.
Marami akong na-miss dito.
Pati ikaw.
Masaya ako na hindi ka umalis.
Hindi.
Sa huli, wala akong pinuntahan.
Pero kahit umalis ka, hindi ka magbabago.
O kahit hindi ka umalis, gan'on ka pa rin.
Halika na.
Naiinip na ako.
Tingnan mo. Natatandaan mo 'yon?
TURTLE
Sa susunod na lang, ha?
Gaano katagal akong maghihintay?
Sa ano?
Ikukuwento mo ba ang nangyari kagabi?
Pwede mo akong tulungan dito.
Hindi mangyayari 'yan. Hindi ako waitress.
Okey, kuha ko na. Walang nangyari.
Salamat sa Diyos, hindi mabuti para sa akin si Massimo.
Bakit?
Sinabi niya na na-miss daw niya ako.
Paano niya sinabi?
Hindi raw siya masaya sa Milan, na marami siyang bagay na nami-miss,
at na-miss din niya ako.
Na-miss ka din.
Anong ibig mong sabihin?
Na marami siyang na-miss, pati ikaw.
Pagkatapos, nagkaroon ng pagkakataon na...
Hinalikan ka niya?
Huwag...
Hindi.
Oo. Hindi, sandali. Hindi pwedeng... kasi...
Dalawang taon kaming hindi nagkita. Tapos 'yong sulat...
-Hindi pwedeng mangyari. Maaga pa. -Ano? Maaga?
Buong buhay mo nang hinahabol si Massimo.
-Saan ka pupunta? -Sa catwalk rehearsals.
Mga iginuhit ko.
Wala. Sinubukan ko.
Aalis na ako. Wala pang nakakakita sa akin.
-Hi. -Hi.
Papasok ka?
Hindi.
Oo, gusto ko sana.
Pero hindi.
Siguradong magaling kang gumuhit.
-Hello. -Hi, Sole.
-Hi. -Hi.
Bigyang-pansin kung paano ka nakaupo.
Okey.
Sa ulo.
Panatilihing diretso ang likod.
Magaling. Napakagaling.
'Di bale na.
Salamat ha. Napakabait mo.
Kung wala ka r'on, baka hindi ako pumasok.
Nahihirapan din akong pumasok.
Bakit?
Lagi ko kasing kasama rito si Leonardo.
O, sige.
Magkita tayo sa Martes. Hihintayin kita sa loob.
Hindi. Dito kita hihintayin.
Salamat.
-Paalam. -Paalam.
Sole?
Ano 'yon?
Kasi... ahm...
Nagugutom ka ba?
Pagkatapos, isang taon ako sa Spain.
Berlin. Portugal. Reggio Calabria, sa bayan ng aking ina.
Pagkatapos, bumalik ako sa Mola.
Minsan, bigla na lang akong umaalis.
Anong ginagawa mo sa mga lugar na 'yon?
Kahit ano. Maliliit na trabaho.
Hindi kailangan ng attendance sa philosophy class.
Ikaw? Nag-aaral ka ba?
Oo. Nag-aral ako noon.
Nag-enroll ako sa Rome Sapienza University.
Kaya lang...
hindi ko itinuloy.
Bakit?
-Salamat. Ito na lahat. -Oo.
Salamat.
'Yan lang ba ang gusto mo?
Oo.
Gutom na ako, kailangan ko ng kumain.
-Kumusta ang listahan mo? -Ewan ko.
Paano 'yong lalaking gusto mo?
Wala, huwag kang nakikinig kay Mirriam.
Puro kalokohan ang sinasabi niya.
O, sige. Mukhang hindi ka komportable nang banggitin niya 'yong lalaki.
Hindi. Hindi naman sa hindi ako komportable.
Lasing lang ako noon.
Siya ang...
Siya ang lalaki na minahal ko noong bata ako.
Siya ang una kong pag-ibig.
Nauunawaan ko.
Huwag nating pag-usapan ang pag-ibig. Ayokong maisip mo si Leonardo.
Ang totoo, ang naiisip ko ay ang una kong pag-ibig.
Isang babae noong high school.
At... trapos napagtanto mo na lalaki pala ang gusto mo?
Hindi. Naisip ko na gusto ko rin ng mga babae.
Hindi nila ako binigyan ng croquette.
Tingnan mo 'yon.
O, Diyos ko. Nahihilo ako.
-Hindi ko kayang manood. -Anong problema?
Sole!
Sole, bumalik ka!
Pucha, 'yong focaccia ko.
-Talon! -Sole!
Hindi, ayoko...
Sole.
Sole, halika rito. Sole!
Hayan! Tumalon na siya at hindi natin nakita!
Ihihiwalay mo ang pula sa puti. Tapos, lalagyan mo ng asukal.
Batiin mo, tapos baligtarin mo. Kung hahaluin mo ng ganito, lalambot 'yon.
Uy, Sole!
Alam mo ba kung saan ako pupunta?
Kay Peppino.
Gianni. Siya si Danio.
Siya ang nobyo ko.
Danio. Masaya akong makilala ka.
Gan'on din ako.
Gan'on lang, biglaan?
Pag-ibig sa unang tingin.
Gan'on kasi sila.
Kapag wala ka pang tatlong anak sa edad na 20, wala ka ng pag-asa.
Sinabi mo pa!
Malapit na ako sa bahay. D'on ako nakatira.
-Ihatid na kita sa tapat. -Hindi, kaya ko na.
Salamat sa paghatid sa akin.
O, sige.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Hi.
-Hi. -Sole, si Vittoria.
-Vittoria, si Sole. -Hi.
Masaya akong makilala ka.
Sa wakas, nakilala na kita. Ikinukuwento ka niya sa akin.
Napakasuwerte mo, dito ka nakatira.
Napakaganda ng lugar na ito.
Kailangan ko ng umuwi. Hinihintay na ako ni Mama.
Paumanhin.
-Paalam. -Paalam.
Napakawalanghiya niya.
Sana sinabi niya na nagkabalikan na sila.
Baka pagkalipas ng dalawang taon.
Alam mo ang dapat nating gawin? Magbayad tayo ng titira sa kanya.
Para maturuan ng leksyon.
Handa na kayo?
-Wow. -Napakaganda mo!
-Ang ganda. -Ikaw ang mananalo sa taong ito.
Ang ganda.
Ang sigla mo, Sole! Pero gan'yan pa rin ang mukha mo?
Sumama ka sa akin. Dali.
Bilisan mo.
Halika na!
Voila!
Naiilang ako. Hindi ako komportable sa ganito.
-Ano? -Bakit hindi?
Honey, hindi. Pantulog mo lang ang hindi seksi.
-Tama! -Anong problema?
Ilugay natin ang buhok mo.
-Mas bagay sa iyo 'yan. -Ang ganda.
-Napakaganda mo kapag nakagan'yan. -Oo.
Tinging seksi. Mapungay na mata.
-Papraktisin natin 'yan. -Oo.
Ang ganda!
Pero hindi ko maintindihan.
Kung sila na ulit, ano pang gusto niya sa akin?
Ano'ng gusto mo sa kanya? Naitanong mo ba sa sarili mo?
Nasabi mo ba sa kanya?
Hindi ka pwedeng mabuhay lang sa haka-haka, sa teorya.
"Baka gusto niya ako. Pero nand'yan si Vittoria, kaya baka..."
Tama na!
Hindi nababasa ng mga tao ang nasa isip natin, Sole.
Kailangan mong sabihin.
Trabaho mo ang magtanong, ang sabihin sa kanila ang gusto mo.
Subukan mo, ha?
Massimo!
Sole?
Ayos ba ang lahat?
Oo.
Ang ganda mo ngayon.
Itatanong ko lang kung papunta ka ba sa...
doon?
Oo.
Saan mo ba kailangang pumunta? Ihahatid na kita.
Diretso. Diretso lang.
Kailangan kong bumili ng mozzarella.
Medyo malayo pero... Napakasarap ng mozzarella roon. 'Yon ang dahilan.
Pero...
Ano 'yon?
Ang nobya mo?
Wala na siya.
Natatandaan ko na sinabi mo na naghiwalay na kayo.
Oo. Siya talaga ang nakipaghiwalay sa akin.
Pero kahapon, sumakay siya ng tren at nagpunta rito.
Dahil gusto niyang magkabalikan kayo?
Gusto niyang bumalik.
Hindi ko alam kung gusto ko pa siyang balikan.
'Yong lalaking nakita ko kahapon...
-'Yong naghatid sa iyo... -Sino?
Nobyo mo ba siya?
Hindi! Siya ay...
Kaibigan siya ng kaibigan ko... at saka siya ay..
May nobyo rin siya.
Ah, okey.
LORUSSO CHEESE FACTORY
Hihintayin kita rito, ihahatid kita.
Hindi, pwede ka ng umalis. Huwag kang mag-alala.
Hi.
-Anak. -Hi.
Ito lang po ba?
Akala ko mamaya ka pa uuwi.
Okey.
Saan ka galing?
D'yan lang po.
Sinong kasama mo? Pwede bang malaman?
Bakit interesado ka?
Lagi kang nininerbiyos.
Ano naman kung nininerbiyos ako?
At lagi kang tahimik.
Anong sasabihin ko?
Halos hindi ka na namin nakikita.
Pwede ka bang tumawag kung gagabihin ka ng uwi?
N'ong hindi ako lumalabas, nagrereklamo ka.
Ngayong lumalabas ako, gan'on pa rin.
Anong problema mo?
-Nakainom ka ba? -Kumain ka muna.
Ayoko na! Nawalan na ako ng gana!
Paano kung pumalpak ako?
Ang mahalaga, sinubukan mo.
Huwag kang titingin sa baba. Diretso lang. Sa harap ka tumingin.
-Tumabi kayo! -Alis d'yan!
Sige! Diretso lang!
Kaya mo 'yan! Magaling!
Saklolo!
Magaling!
Ang galing mo!
Maliit na butas lang 'yan. Kaya mo 'yan!
Kumusta ka?
Buhay.
Pakidagdagan pa ng konti.
Naiisip ko ang nanay ko
na binubuksan ang pinto at makikita ako.
-Ano'ng pangalan n'ong inhinyero? -Peppino.
Peppino ang itatawag natin sa bata.
Magandang pangalan.
Napakaganda. Masaya ang mama mo. Masaya si Gianni
Sole!
Sa ika-25 na kaarawan mo, bakit hindi tayo pumunta sa isang lugar?
Sa Barcelona!
Pumunta tayo sa Ibiza!
Hindi, sa malapit lang!
Sa Sicily!
Hindi! Sa Paris!
Pumunta tayo sa Paris sa kaarawan mo!
Para sa kaarawan mo.
-Matagal pa. -Oo.
Hindi pa 'yan ang regalo ko.
Pero para 'yan sa kaarawan mo. Buksan mo na. Dali.
Sa Paris tayo magdiriwang.
Nagbibiro ka ba?
Bakit?
Emma, ako ito. Si Sole. Ang kaibigan mo. Natatandaan mo?
'Yong laging balisa at takot sumakay ng eroplano?
Oo, alam ko. Pero 23 ka na. Kailangang may simulan tayo.
O, ngayon?
Kaya, magpakatatag ka at lumipad ka ng dalawa't kalahating oras.
Hindi matagal 'yon. Kaya mo 'yon!
Sinasapian ka ba?
Hindi, sabi ng doktor mo, kailangang may gawin ka.
Sandali, Emma. Nangako kang sasama ka sa akin sa Roma.
Pero pinili mong mabuhay na kasama si Xavier,
lumipat sa Paris, at wala akong sinabi.
Buhay mo 'yan, wala akong magagawa. Kahit masakit sa akin.
Kung hindi kita mabisita sa Paris, kasalanan ko?
Hindi ko sinabi 'yan.
Oo, sinabi mo.
Hindi mo pwedeng sabihin na, "Magpakatatag ka at umalis." Nagdesisyon ka na.
Hindi ko sinabing madali.
Pero kapag hindi na ako bumalik, hindi na tayo magkikita pa.
Alam mo 'yan.
Iniwan mo ako sa lintik na bayang ito.
Umalis ka para gawin ang gusto mo at naiwan akong mag-isa rito.
Hindi mo ako yaya. Matalik mo akong kaibigan.
Hindi ko kasalanan na nandito ka pa!
Heto.
Manatili ka kay Xavier sa Paris. Ayoko ng makita ka.
Sige, tumakbo ka palayo.
Imbes na magreklamo ka,
gawan mo na lang ng paraan!
May problema ba?
Pasensiya na. Aalis na ako.
-Pasensiya na. Uuwi na ako. -Ano?
5. LUMIPAD AT PUMUNTA SA PARIS PARA MAKITA SI XAVIER
SUBUKAN ULIT NATIN BUKAS?
-Tara. Huwag mong isipin. -Ayoko.
-Halika na. -Ayoko!
Natatandaan ko na magaling kang lumangoy.
-Ayoko. -Halika na.
-Dali -Hindi ko kaya,
-Hihilahin kita. Tatlo... -Huwag!
-Ako na lang lulusong. -Halika na.
Dali, tumalon ka.
Sige na! Tatlo.
Dalawa.
Isa.
Kumusta naman?
-Nakakatuwa. -Kita mo na?
O, ngayon?
Anong susunod sa listahan?
Hindi ko pwedeng sabihin. Sikreto.
Talaga?
Sige, sasabihin ko na sa iyo.
Okey.
Gusto kong magdiwang ng kaarawan sa Paris.
Sa Paris?
Oo.
Natatandaan mo? Inimbita ako ni Emma, hindi ako nagpunta kaya...
Nagdesisyon na akong umalis bukas, mag-e-eroplano ako.
at nakausap ko na si Xavier.
-Alam ng magulang mo? -Hindi.
Pagdating ko roon, tatawagan ko sila.
Beinte singko na ako, pwede akong magdiwang ng kaarawan kahit saan, 'di ba?
Oo.
At si Xavier ang gusto mong kasama?
Oo.
Okey. Ano pang masasabi ko?
Puntahan mo si Xavier, magsaya kayo.
Galit ka ba kay Xavier?
Wala siyang kasalanan. 'Yong isang lalaki ang hindi...
Sila ang binangga. Hindi mo pwedeng sisihin si Xavier.
Alam ko. Tama ka. Kaya lang...
Pasensiya na.
Sole.
Sandali lang, So...
Ayos ka lang ba, miss?
-Oo, ayos lang. Salamat. -Magandang araw.
Salamat.
-Miss? -Pasensiya na po.
Pasensiya na.
Bakit hindi ka tumuloy?
Alam ko ang iniisip mo,
hindi ka bumalik sa dati, Sole.
Hindi nito binura ang lahat ng pagsulong na nagawa mo.
OO, pero maayos na ako.
Isang taon na akong walang panic attack.
Ang proseso ng paggaling ay hindi naman tuloy-tuloy.
Hindi ko magagarantiyahan na magiging maayos ang lahat mula ngayon.
Pero gagarantiyahan ko na kakayanin mo anuman ang mangyari.
Alam ko kapana-panabik ang golden birthday mo.
Pero kung ang katumbas ay panic attack, sobra naman yata 'yon.
Salamat.
Lahat tayo natatakot.
Si Emma, hindi.
Sole.
Puno rin ng takot si Emma.
Natatakot siya na mag-isa.
Na hindi siya makahanap ng trabaho.
Nang may trabaho na siya,
natatakot siyang masisante.
Natakot siya na mawala ka.
Na kallimutan mo na siya.
Hindi niya sinabi sa akin 'yan.
Dahil natatakot siya na mag-alala ka.
Maligayang kaarawan.
Salamat.
Dumaan ako para kumustahin ka at...
Maayos na ako. Salamat.
Alam ko na gusto mong mapag-isa at nauunawaan ko 'yon.
Ayaw mo raw makipagkita kahit kanino. Kaya, aalis na...
Hi, Massimo.
Hi.
Maligayang bati
Maligayang bati, Sole
Maligayang bati sa iyo
-Magaling. -Maligayang kaarawan.
Magaling.
1. PAGTAGUMPAYAN ANG TAKOT SA TUBIG (LUMANGOY, BANGKA)
2. MAGPABUTAS NG TENGA
3. SUMAKAY SA RIDE SA FUN FAIR
4. MAGBISIKLETA 5. SUMAKAY SA EROPLANO
6. IPAKITA ANG MGA IGINUHIT 7. MAGHANAP NG TRABAHO
Na naman?
Huwag kang mag-alala, hindi ko babasahin.
Sole, gusto kong itanong kung... Hindi.
Wala akong itatanong. May gusto akong sabihin.
Pasensiya na, hindi ito madali.
Alam mo 'yong kapag...
Kapag may gustong-gusto ka, pero hindi 'yon ang tamang panahon.
Alam mo 'yon, hindi pa..
Kapag may mga bagay na nangyari, hindi mo masisiguro
kung ang taong 'yon ang dapat makatanggap ng...
Hindi ako makapaniwala.
Ito ang hinihintay ko
buong buhay ko,
araw-araw kong pinapangarap ang sandaling ito...
at ngayong narito na...
Massimo, ikinalulungkot ko, pero hindi ako...
Ikinalulungkot ko.
Massimo. Sandali.
Huwag kang umalis.
Sa tingin ko, gusto ko si Massimo dahil
kailangan kong malaman mula sa kanya na walang mali sa akin.
Pero ito,
anuman ito, anuman ang tawag mo rito,
mukhang mas maganda ito.
Hi.
Ang jacket ko.
Masaya ang party.
Masarap ang cake.
Sole!
Sino 'yon?
Uy.
Anong balita?
Alopecia.
Sa tingin mo, bakit ako sumali sa Binibining Bari?
Sumali ako dahil...
sa huling pagkakataon, gusto kong maramdaman na maganda ako
habang may buhok pa ako.
Pero pagod na akong magpanggap.
Bakit ako ang kailangang gumawa nito?
Dahil ikaw ang pinakamatapang sa amin.
TEATRO NG VAN WESTERHOUT
BINIBINING BARI PANGWAKAS
Pasensiya na. Hinintay ko pa ang inorder kong isda.
-Dali. -Halika na.
Oras na para sa ikaanim na kalahok...
Makikiraan.
...Elena Gentile!
Isang biyologo.
Salubungin natin ng palakpakan ang ikapitong kalahok.
Siya ay si Antonella Ranieri.
Estudyante ng abogasya
na nahuhumaling sa sports at pagbibiyahe.
Nasaan siya?
-Ngayon, ang ikawalong kalahok. -Wala pa.
Si Mirriam Amoruso.
-Ang ganda! -Ang anak ko!
Napakaganda mo!
Sige, Mirriam! Durugin mo silang lahat!
Sige lang!
Ang ganda-ganda mo!
At patuloy tayong lumalakas kasama si Flaminia Latini!
Ang pangarap niya ay maging fashion blogger.
Mami-miss ko talaga ang lugar na ito.
Masuwerte ka, dito ka nakatira.
Ngayong patapos na ang tag-araw, ano nang gagawin mo?
Magtrabaho pa rin sa restaurant?
Ewan ko. Hindi ko pa napag-iisipan.
Sumama ka na lang sa amin sa Roma.
May bakanteng kuwarto kami.
Pero ginawa naming imbakan ng damit.
Okey, girls. Aalis na ako.
Saan ka pupunta?
Uuwi na. Bago pa ako ireport na nawawala.
Sandali lang.
Bilisan n'yo.
Oo, pero hintayin n'yo kami.
Uy. Seryoso ako, bisitahin mo kami, ha? Mami-miss ka namin.
Pwede n'yo ba kaming hintayin?
Halika na, Sole, dali!
ROMA
Sa tingin mo, handa na ako?
Handa ka na ba?
Kung magdedesisyon kang umalis, hindi ko irerekomenda ang paglipad.
Hindi ko maintindihan, anak. May trabaho ka na ba r'on?
Alam mo ba kung magkano ang renta sa Roma?
At bakit ka pupunta sa Roma?
Si Mirriam ay... iba.
May layunin siya sa Roma. Nag-aaral siya sa unibersidad.
Ikaw? Iba ito sa nakaraang dalawang taon.
Gusto mong mag-enroll, at hinayaan ka namin.
Alam natin ang nangyari. Pero ngayon?
Ngayon ay hindi tulad ng nakaraang dalawang taon.
Sa tingin ko, isang malaking pagkakamali kung pupunta ka sa Roma.
Hindi na ako magsasalita pa.
Hi!
Simulan natin sa kuwarto ni Marta, at ito 'yon.
Siyempre, may maliit na balkonahe ang spoiled brat.
Ipahihiram ko sa iyo!
Kung gusto mong tumalon matapos mo kaming makasama ng isang buwan.
At ito naman ang banyo.
Pero hindi mo magagamit dahil d'yan nakatira si Mirriam.
-Hindi totoo 'yan! -At alam niya 'yon!
Panghuli, ang kuwarto ng bisita.
Ang kuwarto mo.
Medyo maliit lang,
pero sulit naman ang kakaibang amoy paa sa kuwartong ito.
Hihintayin ka namin dito, Sole!
Dadalhin ko pa ba ito?
Pasensiya na.
Pwede mong tingnan.
Sole, ang gaganda nito.
Si Danio ba ito?
Nakita ko kung paano mo siya tingnan.
Sole, ang ganda nito.
-Sa school mo ba ito ginawa? -Hindi, sa bahay lang.
Kailan ang alis mo?
Bukas ng umaga.
Sasakay kami sa kotse ni Mirriam.
Siya ang magmamaneho.
Sigurado akong magiging maayos ito.
Sana hindi ako makagawa
ng anumang katangahan.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Dahil baka hindi ko pala kayanin at bigla akong bumalik dito.
Gusto mo bang pumunta ng Roma?
Oo. Napakaimportante nito sa akin.
Pilitin mong kayanin.
Pasensiya ka na,
Kailangan ko ng umuwi. Mag-e-empake pa ako.
Halos wala pa akong nagagawa.
Ang daming gustong ipadala ng nanay ko.
Hindi niya naisip na maliit ang kuwarto ko at hindi 'yon grocery store.
Magpapaalam ka pa sa mga kamag-anak, pinsan, biyenan...
Wala pala akong biyenan pero 18 ang mga pinsan...
Pagbalik ko, wala ka na rito.
Baka nasa Madagascar ka na o...
O baka nasa Roma.
Nagpaalam ka na ba sa lahat?
Magagalit sila sa akin kung hindi pa.
Opo, Mama.
Tawagan mo ako pagdating mo r'on.
Opo, Mama.
Tawagan mo ako kung may kailangan ka, ha?
Opo.
Tama na, Mama.
Kung magkakaproblema,
o magbabago ang isip mo, o hindi ka na masaya,
ito ang tahanan mo.
Narito lang kami.
Anak.
Bakit? Hindi ka niya sasaktan.
Mirriam, tara na!
O, Diyos ko.
-Paalam. -Paalam.
Paalam, Mama.
Sige po. Paalam.
Paalam, Elide.
Paalam, iha.
Mag-iingat kayo!
Paano kung mabigo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April Castro