Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Şeyi seçeceğim…
Fıstıklı olsun.
Niye fıstıklı dedim ki? Hiç sevmem.
Üzgünüm. Fikrimi değiştirdim. Pardon.
Şey olsun…
Şey…
Vanilyalı.
Kahretsin, herkesi bekletiyorum.
Üzgünüm. Yine fikrimi değiştirdim.
Meyveli ama sütsüz bir şey istiyorum.
Şey olsun…
Limonlu.
Ben Sole Santoro.
Hayatım boyunca yaygın anksiyete bozukluğuyla yaşadım.
Ne olduğunu bilmiyorsanız şanslısınız.
Anksiyetenin çeşitli seviyeleri var. Evet. Ben mi? En üst seviyedeyim.
Neden bana baktı? Her neyse.
Dr. Basile son zamanlarda çok ilerleme kaydettiğimi söyledi.
Düşünüyorum da haklı aslında.
Bir yıldır ne panikatak geçirdim ne de ilaç aldım.
Etrafımdaki herkes benim bilmediğim
bir sır biliyormuş gibi geliyor.
Canım!
-Merhaba. -Selam baba.
-Herkese merhaba. -Merhaba Sole.
Kim tatile gelmiş, biliyor musun?
Peppino. Baldızımın kuzeni.
Kim, anladın mı? Uzun olan…
Yakışıklı biri. Evet.
Mühendis olmak üzere!
Öyle mi?
Gianni.
25 yaşındayım, sevgilim yok diye beni umutsuz bir kız kurusu gibi görüyor.
-Yolda. Aperitif alalım. -Sole'nin gitmesi lazım.
Evet, gitmeliyim.
-Nereye? -Önemli bir randevusu var.
-Kusura bakmayın. -Güle güle!
-Güle güle. -Güle güle.
Gianni, burayı sevmememin sebeplerinden biri.
Aslında çok güzel bir yer ama…
Seçebilseydiniz nereye gitmek isterdiniz?
Doktor Basile. Çok tatlı, değil mi?
Ama çok zor sorular soruyor.
Aslında…
Bilmiyorum.
Sadece…
Emma buradayken her şey çok daha kolaydı.
Burada yaşıyordu.
Hep birlikte büyüyeceğimizi, hiç ayrılmayacağımızı düşünmüştüm.
Sonra Xavier'le tanıştı
ve onunla Paris yakınlarındaki Giverny'de yaşamaya başladı.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Hoşça kal.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Onu hiç bu kadar mutlu görmemiştim.
23 gün sonra 25 yaşına gireceğim.
Birçok insanın hayatının en güzel dönemi. Benim için…
Neyse.
Tanrım!
Anne!
Komşuyla konuşmamışsın! Bana yalan söyleme!
O köpek hiçbir şey olmamış gibi tek başına dolaşıyor.
Gel, sana bir sürprizim var!
Savanada yaşıyoruz sanki!
Massimo.
Emma'nın abisi.
Kim geldi, gördün mü?
Mimar olmak için Milano'ya taşındı, bir daha dönmedi.
Sole.
Son iki yılda onu defalarca aradım.
Hiç cevap vermedi.
Kardeş gibiydik.
Lafın gelişi kardeş çünkü kendimi bildim bileli ona âşığım.
Seni görmek çok güzel.
Kim bilir neden döndü?
Kahve.
Teşekkürler Elide.
Burada olman çok güzel.
Ne kadar kalacaksın?
Emin değilim. Bir süre kalmak istiyorum.
-Güzel. Sana meyve suyu getireyim. -Meyve suyu istemiyorum.
Peki ya kız arkadaşın?
Annen fotoğraflarını gösterdi. Çok güzel bir kız.
Sosyal medya hesabımı
dünyanın en şanslı kızı Vittoria Sala'nın hesabıyla karşılaştırmaya
kaç saat harcadım, hiç sormayın.
Meyve suyun.
Seni görmeye gelecek mi?
Hayır. Aslında Vittoria'yla ayrıldık.
Üzgünüm. Bilmiyordum.
Kalırsan Sole'nin doğum gününde burada olursun.
-Anne, hadi ama. -25 Ağustos'ta. Elbette.
25 Ağustos'ta 25 yaşına girecek. Altın doğum günü.
-Kutlamalıyız, değil mi? -Evet.
Hâlini görüyor musun? Hiç değişmedi. Hep aynı.
Onu sevmem, bunu sevmem. Kime çekmiş, bilmiyorum. Beni delirtecek!
Seni gördüğüme çok sevindim.
Ben de çok sevindim.
Anlatsana.
Ne kaçırdım?
Ne oldu?
-Burada mı? -Evet.
Ne olacak?
Ya sen?
Üniversite?
Hayır, aslında bıraktım. İş arıyorum.
Anladım.
Bir süre kalacak mısın?
Sole, sana bir şey vermeliyim.
SOLE'YE
Emma'nın el yazısı bu.
Neden sende?
Evde, odasında buldum.
Gitsen iyi olur.
Sole, bekle.
Git.
Hoşça kal.
34 eksi beş…
Santoro tahtaya gel.
Sole.
Sole!
Santoro?
Tahtaya gel.
Merak etme, benim.
Nefes alamıyorum.
Çok güzel.
-Bir şey mi oldu? -Hayır, bir şey yok anne.
-Emin misin? -Evet.
Gider misin lütfen?
-Bu gece Lucia'nın partisi var, unutma. -Tamam.
GELEN ARAMA MASSIMO
-Hadi ama, şanslıydım. -Nasıl?
Bir doktora pozisyonu vardı ve o aldı.
Bu şans değil, yetenek tatlım.
Lucia, doğum günü kızı.
Buranın sahibi ve annemin en yakın arkadaşı olan
Betta'nın kızı.
Hep bizim de onlar gibi yakın olmamızı istediler, başaramadılar.
Arkadaşım!
Mutlu yıllar.
Geldiğin için teşekkürler.
-Lucia! -Elbette.
Arkadaşım! Geldiğin için teşekkürler!
Sole!
Sole. Merhaba!
Merhaba!
Bu Miriam, Lucia'nın kardeşi.
Roma'da yaşıyor, her sınavda birinci
ve gördüğünüz gibi Apulian soslu Julia Roberts gibi.
Sole. Bir aile dostumuz.
Bunlar da Giulia ve Marta.
Üniversiteden arkadaşız, Roma'da da oda arkadaşı olduk.
Bir süre benimle kalacaklar.
-Merhaba. -Merhaba.
Sıradaki doğum günü partisi onun!
Hayır, lütfen.
Ne? Altın doğum günü. Yerel bir gelenek.
Sole, tatlım.
Seni hiç görmüyoruz. Nerede saklanıyorsun?
Ne yapıyorsun? Okuyor musun, çalışıyor musun? Sevgilin var mı?
Deneme! Beni duyuyor musunuz?
Lucia'ya
kadeh kaldırmak istiyorum.
-Lucia, tatlım. -Anne!
Gel buraya.
Sağ ol canım.
Geldiğiniz için teşekkürler.
25'inci doğum günün ve doktoran için.
-Mutlu yıllar. -Tebrikler tatlım.
Bu gece burada, herkesin önünde sana teşekkür etmek istedim.
Hayatımıza kattığın neşe,
zekân,
itimatın
ve cesaretin için.
Lucia yarın Londra'ya gidiyor. Bir hedefine daha ulaştı.
Yaşasın!
-Hepinize teşekkürler. -Şerefe!
Hadi dans edelim!
-Massimo. -Sole, dinle.
Yalancısın.
Ailen Emma'nın eşyalarını toplarken ikimiz de oradaydık.
-O mektup orada değildi. -Bekle.
-Biliyorum. -Şöyle oldu…
-Sen… -Bekle.
-O sana verdi, sen de bana göndermedin. -Haklısın ama…
Ölmeden önce Emma'yla kavga ettik, biliyor muydun? Hayır!
-Açıklayayım. -Utanmalısın!
Konuşmama izin ver.
"Sevgili Sole.
Seninle kavga etmek kadar acı veren bir şey yok.
Ben de seni özledim.
Gittiğim için kendimi suçlu hissediyorum.
Seninle yaşlanmak istiyorum. Ama Xavier'le de yaşlanmak istiyorum.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Haklısın. O hediye iyi bir fikir değildi.
Ama artık uzakta yaşasam bile bana her zaman güvenebileceğini
söylemek istemiştim.
Bir sürü şeyden korkuyorsun.
Çok fazla şeyden.
Ama bir fikrim var.
Bana korktuğun her şeyi anlat. Bana yaz.
Belki birlikte
üstesinden gelebiliriz."
Eğleniyor musun?
Ne harika bir parti!
Hadi, dans et!
Üzgün müsün?
Onu şimdiden sevdim.
Aşk yüzünden mi?
Adı neydi?
Leonardo.
Dinle…
Danio.
-Dario mu? -Hayır, Danio. N ile.
Beni buradan götürür müsün? Annem beni görürse yemin ederim…
Bekle. Burada olmaz. Gel.
Danio! Selam!
-Merhaba. -Merhaba!
-Selam Danio! -Selam.
-Merhaba. Ama… -Nasılsın?
-İyi. -Tanışıyor musunuz?
-Ya Leo? -O konuyu hiç açma.
Sole, sarhoş musun?
Ne demek istiyorsun?
Teşekkürler.
Neyse ben…
Yıllardır denize girmedim ya da…
Bilmiyorum.
Tekne turuna çıkmadım.
Sanırım Apulia'da sudan korkan tek kişi benim.
Mesela, inan bana, kulaklarımı
seninki gibi deldirmeyi hiç düşünmedim.
Ya da lunaparkta aletlere binmeyi.
Bisiklet sürmeyi, uçağa binmeyi, uçmayı…
Herkesin yaptığı şeyleri yapmayı.
Küçüklüğümden beri resim yapıyorum
ve çizimlerimi kimseye göstermedim.
İş bulmak istiyorum ama…
Erkeklerden bahsetmiyorum bile çünkü gerçekten…
Sole, hâlâ Massimo Di Lorenzo'nun peşindeysen…
Olamaz.
Beni böyle görürse her şey biter.
Ne yapmalıyım?
"Evet, anne. Evet, geliyorum. Merak etme. Cidden."
Lanet olsun. Kafayı yedirtecek.
Ver şunu.
Elide.
Merhaba!
Evet, tuvalete gitti.
Hayır, merak etme. Eve gidebilirsin. Onu biz bırakırız.
Sizi görmek de güzeldi. Hoşça kal.
Teşekkürler.
"Deniz korkunu yen.
Kulaklarını deldir.
Lunaparkta bir alete bin.
Bisiklet sür. Uçağa bin.
Çizimlerini göster.
İş bul."
Ne çizdin?
Kalp.
"Aşk."
…Apulia'da hava güneşli.
Michele Conella Azor Yüksek Basıncı'nı doğruluyor…
Hangisiyle başlayalım?
Sanki yapabilirmişim gibi.
Nasıl olduğumu görmüyor musun?
Anksiyeten varmış gibi durmuyorsun.
Dışarı çıkıyorsun, kendi işini yapıyorsun.
Sarhoş oluyorsun.
Anksiyetesi olan birinin
bütün günü ağlayarak geçirmesi gerekmez.
Öyle olmuyor.
Ben denizle başlardım.
Yarın hava güzel.
Neden bu kadar önemsiyorsun?
Çünkü Emma'yı seviyordum.
MISS BARI KAYITLARI
Gerçekten buna kayıt olmak istiyor musun?
Hepimizin bir kusuru var.
Üzgünüm ama önce beni eve götürebilir misin?
Listeye ne zaman başlayacaksın?
-Yine mi? Yapmayacağımı söyledim. -Tamam, gidiyorum. Hoşça kal.
Yarışmaya kayıt olmak için vakit var mı?
Buyurun.
Listede adımız var. Girebilir miyiz?
Marco!
Tatlım.
Canım. Uyuyor musun?
Harika haberlerim var.
Tatlım, Betta onunla çalışmanı istiyor.
Dün içtiniz mi?
Bekle. Anlamadım. Betta restoranında çalışmamı mı istiyor?
Garson olarak canım.
Bir işin olacak!
Harika değil mi?
Neden hep benim işime karışıyorsun?
Arkadaşının acımasını istemiyorum! İstersem kendi işimi bulurum.
Ben bir şey yapmadım. Yemin ediyorum.
-Tabii. -Cidden. Betta beni aradı.
"Maria aklını kaçırdı.
Kasadan para çaldı, onu kovmak zorunda kaldım.
Sole bana yardım edebilir mi?" dedi.
Ne yapıyorsun? Nereye gidiyorsun? Sole!
Günaydın. Hayata dönmüşsün!
Nasıl yaparsın?
Neyi?
İş arıyorsun. Annemin garsonu delirdi.
"Eleman arıyorsan birini önerebilirim" dedim sadece.
Bunu yapmanı istemedim. Listeyi yapmayacağımı söyledim.
Yapma o zaman. Çok seviyorsan böyle kal. Hoşça kal.
Sorunu olan tek kişi o sanki.
Ya denersem ve olmazsa?
Denemiş olursun.
Bunu bir yere gömüp
bir daha bahsetmesem olur mu?
Çalışmak, herkes gibi olmak istemiyor muydunuz?
Kolay olmadığını biliyorum. Rahatsız olacaksınız.
Listeyi yapsanız da yapmasanız da.
En azından seçeneklerden biri gelişmeye imkân tanıyor.
Ya diğerini seçersem?
Daha iyi. Daha çok para kazanırım.
Ya Massimo?
Ona ne olmuş?
Bunu bir dahaki sefere konuşuruz.
Çok yazık oldu.
DA BETTA RESTORANI
Bakar mısınız?
Tanrım.
Merhaba.
Sipariş vermek ister misiniz?
Kimi kandırdığını sanıyorsun?
Garson olmadığın belli.
Sahte.
O kadar kolay değil.
Sole. Sole!
Hazır mısın?
Masa altı. İngiliz çift. Lütfen gülümse. Anladın mı Sole?
-İngilizce biliyorsun, değil mi? -Evet.
Şarap. Aperitif. Tamam mı?
-Günaydın. -Merhaba.
-Merhaba.
Evet.
Sizinki…
-Ve sizinki… -Çok hoş.
-Çok teşekkürler. -Hoşça kalın.
-Güle güle. -Güle güle.
Tatlım.
Ne istiyorsun anne?
-Yakan çok dar. Bluzunun düğmelerini aç. -Anne, hadi ama, lütfen!
Neden geldin?
Alışverişe gittim.
"Bu onun ilk günü. Gidip selam vereyim, hoşuna gider" dedim.
Hayır, hoşuma gitmedi. Çalışıyorum.
Massimo'nun ailesiyle görüştüm.
Döndüğü için çok mutlular. İnanamıyorlar.
-Anne, çalışıyorum. Lütfen. -Neyse.
Onları doğum günü partine davet ettim.
Ne yapmak istersen.
Onlar da seni yemeğe davet ettiler.
Neden? Ne cüretle?
-Yarın ne yapacaksın? -Seni ilgilendirmez.
Onları ara. Tam zamanlı sekreterin olamam.
-Onları şimdi arayacağım. -Bu arada kahve istemiştim.
Hayır. Massimo'yu bir daha göremem.
Merhaba Lia. Selam.
Evet, her şey yolunda.
Evet, annem söyledi ama…
Tabii ki geleceğim!
Ne getirebilirim diye sormak için aradım.
Mükemmel.
Evet, Massimo'ya selam söyle. Yarın görüşürüz.
Hoşça kal.
Bunu niye yapıyorum?
Massimo Di Lorenzo senin için iyi değil.
Taktın resmen. Kim bir şey dedi ki?
Küçükken Massimo'dan hoşlanıyordum.
-Ya şimdi? -Hayır.
Başka ilişkin oldu mu?
Senin başka deneyimin mi oldu?
Yani.
Yanlışlıkla Dr. Basile'e çarpmak deneyim sayılırsa tabii.
-Yeni birine ihtiyacın var. Anladın mı? -Hayır.
Taze kan.
-Kulübe gidelim mi? -Hayır.
Hayır. Bazı arkadaşlarım bu gece evlerinde parti veriyorlar.
Neden bir şey yapmak zorundayız? Yani burada iyiyiz.
Buna bayılacaksın.
Burada birkaç kez modellik yaptım. Danio'yla tanıştık.
-Belki erkek modeller de vardır. -Umarım.
Kulüp daha iyi bir fikirmiş.
-Sole, gidelim! -Hadi!
Şekil iyi.
Harika, değil mi?
Güzel. Mükemmel.
İşte Danio.
Onu ayıkken tanıdın mı?
Geçen gece için teşekkürler.
Liste için mi geldiniz? Çizim olayı için mi?
Aslında hepsi saçmalıktı.
Saçmalık değil.
Hanımlar.
Siz de çizecek misiniz?
O yapacak.
Lütfen.
Bir yere geçin.
Sole.
Ya Leo?
Emin değilmiş. Ortadan kayboluyor, telefonunu açmıyor.
Boş ver onu.
Konuşmak istiyordum.
Böyle davranan biriyle ne konuşacaksın?
-Evet. -Bir saniye.
Çok saçma.
Otur Sole.
Hayır, oraya gideceğim.
-Burada çok fazla insan var. -Tamam.
Bu çok iğrenç!
Evet, korkunç.
-Çok çirkin! Bu ne? -Berbat.
Yüzüne bak!
Bu saçmalık da ne? Gerçekten!
-Bu ne? -Ne kadar iğrenç!
Korkunç!
Çok çirkin!
Sole!
Her şey yolunda mı?
Şimdiye dek bunu yaptım.
7. İŞ BUL
Bravo.
Bunu ilk kez söylediniz.
Biliyor musunuz?
İki yıl önce bu listeyle başa çıkamazdınız.
Bir yıl önce de.
Anlamıyorum. Massimo'ya teşekkür mü edeyim?
Massimo hakkında konuşalım mı?
Bence iyi gelir.
Neden istemiyorsunuz?
Emma'nın öldüğünü hatırlattığı için mi?
Merhaba.
Yemek benim fikrim değildi.
İstersen giderim.
Bana öyle bakma.
Tamam.
Mektubu bulmadım.
Emma iki yıl önce Fransa'ya gitmeden vermişti.
Sana vermek istedim.
Sadece…
Kazadan…
Kazadan sonra Emma'nın eşyalarına dokunamadım.
Üzgünüm.
Cidden.
Hadi, içeri gel.
Dört kilo lazanya seni bekliyor.
Onu affet.
Hayır, bekle. Doğru mu anladım? Bu…
Korkularının bir listesi.
Okumama izin vermelisin.
Sanmıyorum.
Tamam.
Milano'ya ne zaman döneceksin?
Kimseye söyleme ama sanırım
Milano'ya dönmek istemiyorum.
Neden?
Bilmiyorum.
Hep bunalımdaydım.
Çok fazla şeyi özledim.
Seni de.
Gitmediğine sevindim.
Evet.
Sonunda hiçbir yere gitmedim.
Gitsen bile hep aynı kalacaksın.
Gitmesen de hep aynı kalacaksın.
Hadi.
Kendimi de sıktım.
Bak. Tanıdın mı?
Bir dahaki sefere.
Daha bekleyecek miyim?
Neyi?
-Dün gece nasıl geçti, anlatacak mısın? -Bana yardım edebilirsin.
Tabii. Ben garson değilim.
Tamam, anladım. Hiçbir şey olmadı.
Massimo senin için iyi değil, demiştin.
Neden?
Bir ara beni özlediğini söyledi.
Nasıl söyledi?
Milano'da mutlu olmadığını, çok şeyi özlediğini söyledi.
Seni de özledim, dedi.
Seni de ama.
Nasıl yani?
Pek çok şeyin yanında seni de özlemiş.
Sonra bir an oldu…
Seni öptü mü?
Sakın…
Hayır.
Evet. Hayır, bekle. Gidemezsin… Yani…
İki yıldır görüşmüyorduk. Sonra o mektup…
-Olamazdı. Çok erkendi. -Ne? Çok mu erken?
Ezelden beri Massimo'nun peşindesin!
-Nereye gidiyorsun? -Podyum provalarına.
Çizimlerim.
Hiçbir şey olmadı. Denedim.
Daha kimse beni görmedi, en iyisi gideyim.
-Merhaba. -Merhaba.
-İçeri mi giriyordun? -Hayır.
Aslında evet.
Ama hayır.
Harika çizdiğine eminim.
-Merhaba. -Merhaba Sole.
-Merhaba. -Merhaba.
Nasıl oturduğuna dikkat et.
Tamam.
Kafasına.
Sırtını dik tut.
Güzel. Çok iyi.
Boş ver.
Yine de teşekkürler. Çok naziktin.
Sen olmasan içeri bile giremezdim.
Ben de girmekte zorlanıyorum.
-Neden? -Buraya hep Leonardo'yla gelirdim.
Tamam.
Salı görüşürüz. Seni içeride bekleyeceğim.
Hayır. Burada bekleyeceğim.
Teşekkürler.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Sole.
Evet.
Ne diyeceğim…
Aç mısın?
İspanya'da bir yıl geçirdim.
Berlin. Portekiz. Reggio Calabria, annemin memleketi.
Sonra Mola'ya döndüm.
Bazen bavulumu alıp giderim.
Oralarda ne yapıyorsun?
Ne varsa. Küçük işlere giriyorum.
Felsefede derslere devam zorunluluğu yok.
Ya sen? Okuyor musun?
Evet. Okuyordum.
Roma Sapienza Üniversitesi'ne kaydoldum.
Ama ne var ki…
Hiç gitmedim.
Neden?
-Teşekkürler. Hepsi bu mu? -Evet.
Teşekkürler.
-Sadece onu mu alacaksın? -Evet.
Sadece şimdi bir şey yemezsem…
-Liste nasıl gidiyor? -Kim bilir?
Peki ya şu hoşlandığın adam?
Hayır, Miriam'ı dinleme.
Sadece saçmalıyor diyelim.
Tabii. Ondan bahsettiğinde biraz huzursuz görünüyordun.
Hayır. Aslında huzursuz olmadım.
Biraz sarhoştum.
O…
Küçüklüğümden beri âşık olduğum bir adam.
İlk aşkım.
Anladım.
Aşktan bahsetmeyelim. Leonardo'yu düşünmeni istemiyorum.
Hayır, aslında ilk aşkımı düşünüyordum.
Liseden bir kız.
Sonra erkeklerden hoşlandığını mı fark ettin?
Hayır. Kızlardan da hoşlandığımı fark ettim.
Kroketlerimi vermemişler.
Şuna bak.
Tanrım. Kusacağım.
-İzleyemem. -Sorun ne?
Sole!
Sole, buraya gel!
Kahretsin, focaccia'm.
-Atla! -Sole!
-Hayır, gelme… -Sole.
Sole, buraya gel. Sole!
Gördün mü? Atlamasını göremedik!
Sarısını beyazından ayırmalısın. Sonra şekeri ekle.
Çırp, sonra ters çevir. Böyle karıştırırsan yumuşarlar.
Sole!
Nereye gittiğimi biliyor musun? Peppino'lara.
Gianni. Bu, Danio.
Erkek arkadaşım.
Danio. Memnun oldum.
Ben de.
Yeni mi başladı?
İlk görüşte aşk.
Bilirsin.
20 yaşına geldiğinde üç çocuğun olmazsa ayvayı yersin.
Bilmez miyim!
Geldik. Burada oturuyorum.
-Seni geçireyim. -Kendim giderim.
Eve bıraktığın için teşekkürler.
Tamam.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Merhaba.
-Merhaba. -Sole, Vittoria.
-Vittoria, Sole. -Merhaba.
Memnun oldum.
Sonunda tanışabildik. Bana senden çok bahsetti.
Burada yaşadığın için çok şanslısın. Harika bir yer.
Gitmem gerekiyor. Annem beni bekliyor.
Müsaadenizle.
-Güle güle. -Güle güle.
Tam bir pislik.
Barıştıklarını sana söylemeliydi.
Olayları iki yıl sonra anlatıyor.
Birini tutup onu ortadan kaldırtabiliriz. Nasıl davranacağını öğretiriz.
Hazır mısınız?
-Vay be. -Harika olmuşsun!
-Muhteşem. -Bu yıl sen kazanacaksın.
Çok güzel.
Çok coşkulusun Sole! Hâlâ surat mı yapıyorsun?
Benimle gel.
Hadi, yürü. Hadi.
Hadi!
İşte!
Pek tarzım değil diyelim.
-Ne? -Neden?
Seksilik konusunda pijamanla kapışır.
-Aynen öyle! -Ne oldu?
Saçını da açalım.
-Açık hâlini görelim. -Güzel.
-Böyle harika görünüyorsun! -Evet.
Seksi bakış. Gözlerini kıs.
-Çalışacağız. -Aynen.
Güzel!
Ama anlamıyorum.
Onunla birlikteyse benden ne istiyor?
Siz ondan ne istiyorsunuz? Bunu hiç sordunuz mu?
Ona söylediniz mi?
Sadece tahmin ve varsayımlarla yaşayamazsınız.
"Belki de beni istiyordur. Ama Vittoria var, o yüzden…"
Yeter!
İnsanlar düşüncelerimizi okuyamaz Sole.
Açılmalısınız.
Onlara ne istediğinizi söylemek sizin işiniz.
Bir deneyin, olur mu?
Massimo!
Sole.
Her şey yolunda mı?
Evet.
Harika görünüyorsun.
O tarafa gitme ihtimalin
var mı acaba?
Evet.
Nereye gideceğini söylersen seni götürebilirim.
Düz gidersen harika olur.
Mozzarella almam lazım.
Biraz uzak ama mozzarellaları harika. O yüzden.
Ama…
-Evet. -Kız arkadaşın nerede?
Gitti.
Ayrıldığınızı söylemiştin.
Evet. Teknik olarak benden ayrıldı.
Ama dün trene binip buraya gelmeye karar verdi.
Barışmak istediği için mi?
O yani.
Ben istiyor muyum emin değilim.
Dün gördüğüm çocuk…
-Seni eve bırakan… -Kim?
Erkek arkadaşın mı?
Hayır! O…
Arkadaşım, o ayrıca…
Erkek arkadaşı var.
Anladım.
LORUSSO PEYNİR FABRİKASI
Bekliyorum, seni eve bırakırım.
Hayır, gidebilirsin. Merak etme.
Merhaba.
-Tatlım. -Merhaba.
Hepsi bu mu?
-Tatlım, bu saatte eve gelebilirsin. -Tamam.
Neredeydin?
Buralarda.
Kiminleydin? Sorabilir miyim?
-Neden umursuyorsun? -Hep çok gerginsin.
Gerginsem ne olmuş?
-Sen de hep susuyorsun. -Ne diyeyim?
Yüzünü göremez olduk artık.
En azından arayıp geç kalacağını söyleyebilirdin, değil mi?
Dışarı çıkmadığımda söyleniyordun. Şimdi çıkınca da söyleniyorsun.
Neyin var senin?
-İçtin mi sen? -Bir şeyler ye.
Aç değilim! İştahımı kaçırdınız!
Ya denersem ve olmazsa?
Denemiş olursun.
Aşağı bakma. Düz gitmelisin. Önüne bak.
-Çekilin! -Çekilin!
Hadi! Düz git!
Devam et! Güzel!
İmdat!
Bravo!
Kulakta küçük bir delik. Hadi!
-Nasılsın? Yaşadığımı hissediyorum.
Biraz daha koyar mısınız?
Annemin kapıyı açıp beni gördüğünü hayal ettim.
-Mühendisin adı ne? -Peppino.
-Oğlumuzun adını Peppino koyarız! -Ne hoş bir isim.
Çok güzel. Annen de Gianni de mutlu olur.
Sole!
Sole! Ayın 25'inde doğum günün için neden hep birlikte bir yere gitmiyoruz?
-Barselona'ya! -Ibiza'ya gidelim!
Hayır, daha yakın bir yere!
Sicilya!
Hayır! Paris!
Doğum günün için Paris'e gidelim!
Doğum günün için.
-Erkenden mi? -Evet.
Doğum günü hediyen değil.
Doğum günün için bir hediye. Aç hadi.
Birlikte Paris'te kutlayacağız.
Şaka mı bu?
Neden?
Emma, benim. Sole. Arkadaşın. Hatırladın mı?
Uçağa binemeyen, anksiyetesi olan arkadaşın.
Biliyorum. Ama 23 yaşındasın. Bir yerden başlamalıyız.
Yani?
Cesur ol ve iki buçuk saatlik bir uçuş yap.
Çok uzun değil. Hadi, yapabilirsin.
-İçine şeytan mı girdi? -Doktor bile bir şey yapmalısın dedi.
Bekle Emma. Benimle Roma'ya geleceğine söz vermiştin.
Sonra kendi hayatını yaşamayı seçtin, Xavier'le birlikte Paris'e taşındınız
ve bir şey demedim.
Senin hayatın, bir şey de demem. Ama anlamıyorum.
Paris'e gelmezsem bu benim suçum mu?
-Öyle bir şey demedim. -Aslında dedin.
"Cesur ol ve git" diyemezsin. Bu benim kararım değil.
Kolay olduğunu söylemedim.
Ama geri dönmeseydim bir daha görüşemezdik.
Biliyorsun.
Beni bu boktan kasabada yalnız bıraktın!
İstediğini yapmaya gittin, burada bir başıma kaldım.
Senin bakıcın değilim, en iyi dostunum! Hâlâ burada olman benim suçum değil!
Al. Xavier'le Paris'te kal. Seni bir daha görmek istemiyorum.
Ne yaptığını görüyor musun? Kaçıyorsun. Kaç. Şikâyet et.
Onun yerine bir şey yap!
Ne oldu?
Üzgünüm. Sanırım gideceğim.
-Üzgünüm. Eve gidiyorum. -Ne?
5. UÇAĞA BİN VE XAVIER'İ GÖRMEK İÇİN PARİS'E GİT
YARIN TEKRAR DENEYELİM Mİ?
-Hadi. Düşünme. -Hayır.
-Hadi. -Hayır!
Harika bir yüzücüydün.
-Hayır. -Hadi.
-Yapamam.
-Ben atarım. Üç… -Hayır!
-Hayır, kendim yaparım! -Hadi o zaman.
Hadi, atla.
Devam et! Üç.
İki. Bir.
Nasıl?
-Güzel. -Gördün mü?
Söyle bakalım.
Listede sırada ne var?
Söyleyemem. Bu bir sır.
Gerçekten mi?
Tamam, söyleyeceğim.
Evet.
Doğum günümü Paris'te kutlamak istiyorum.
-Paris'te mi? -Evet.
Hatırladın mı? Emma beni davet etmişti, gidememiştim…
Yarın uçağa binip gitmeye karar verdim,
Xavier'le konuştum bile.
-Ailen biliyor mu? -Hayır.
Oraya vardığımda arayıp söylerim.
25 yaşındayım, doğum günümü istediğim gibi kutlayabilirim, değil mi?
Tabii.
Xavier'le mi kutlamak istiyorsun?
Evet.
Tamam. Buna ne diyebilirim ki?
Xavier'e git, iyi eğlenceler.
Xavier'e kızgın mısın?
Onun suçu değil. Diğer adam…
Adam onlara çarpmış. Xavier'i suçlayamazsın.
Biliyorum. Haklısın. Sadece…
Üzgünüm.
Sole.
Bekle…
İyi misiniz hanımefendi?
-İyiyim, sağ olun. -İyi günler.
Teşekkürler.
-Hanımefendi? -Özür dilerim.
Özür dilerim.
Neden gelmek istemediniz?
Ne düşündüğünüzü biliyorum.
Eskiye dönmediniz Sole.
Şimdiye kadar yaptığınız ilerlemeyi yok etmedi.
Evet ama daha iyiydim.
Bir yıldır panikatak geçirmemiştim.
İyileşme süreci düz bir çizgide ilerlemez.
Bundan sonra her şeyin yoluna gireceğini garanti edemem.
Ama ne olursa olsun idare edebileceğinizi garanti edebilirim.
Altın doğum günleri heyecan verici, biliyorum.
Ama panikatak geçirmeyi göze alman biraz fazla geldi.
Teşekkürler.
Hepimiz korkuyoruz.
Emma korkmuyordu.
Sole.
Emma korku doluydu.
Yalnız kalmaktan korkuyordu.
İş bulamamaktan korkuyordu.
İş bulduğunda da
kovulmaktan korkuyordu.
Seni kaybetmekten korkuyordu.
Onu unutacağından korkuyordu.
Bana hiç söylemedi.
Çünkü seni endişelendirmekten de korkuyordu.
Mutlu yıllar.
Teşekkürler.
Nasıl olduğunu görmek için uğradım…
İyiyim, sağ ol.
Yalnız kalmak istediğini biliyorum ve anlıyorum.
Kimseyle görüşmek istemiyorsun. O yüzden…
Merhaba Massimo.
Merhaba.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sevgili Sole
Mutlu yıllar sana
-Bravo! -Mutlu yıllar!
Bravo!
1. DENİZ KORKUNU YEN (YÜZME, TEKNE TURU)
2. KULAKLARINI DELDİR
3. LUNAPARKTA BİR ALETE BİN
4. BİSİKLET SÜR 5. UÇAĞA BİN
6. ÇİZİMLERİNİ GÖSTER 7. İŞ BUL
Yine mi?
Merak etme, listeni okumam.
Dinle Sole. Bir şey sormak istiyorum… Hayır.
Sormak değil, bir şey söylemek istiyorum.
Üzgünüm, kolay değil.
Bir şeyi…
Bir şeyi çok isteyip doğru zamanı yakalayamamak çok zor.
Yani bu…
Bir şeyler olduğunda karşındakinin
uygun bir durumda olduğundan emin olamıyorsun…
Buna inanamıyorum.
Tüm hayatım boyunca her gün
bu anı bekledim…
Ve şimdi geldi…
Massimo, üzgünüm ama ben…
Üzgünüm.
Massimo, bekle.
Gitme.
Sanırım bir sorunum olmadığını söylemesi için Massimo'dan hoşlanıyordum.
Ama bu,
artık her neyse, ne derseniz deyin
çok daha iyi görünüyor.
Merhaba.
Ceketim.
Harika bir partiydi.
Pasta çok lezizdi.
Sole!
Kim bu?
Selam.
Ne oldu?
Saçkıran.
Miss Bari'ye neden kaydoldum sanıyorsun?
Katılmak istedim çünkü…
Saçımla son bir kez güzel hissetmek istedim.
Ama rol yapmaktan bıktım.
Neden benim yapmam gerekiyor?
Çünkü aramızda en cesur sensin.
VAN WESTERHOUT TİYATROSU MISS BARI FİNALİ
Üzgünüm. Balıkçı geç kaldı.
-Hadi. -Gel!
Şimdi sıra altı numarada…
-Pardon. -Elena Gentile!
Biyolog.
Yedi numaralı yarışmacı için bir alkış daha.
Antonella Ranieri.
Spor ve seyahat tutkunu
bir hukuk öğrencisi.
Numarası kaç?
-Sekiz numaralı yarışmacı… -Orada değil.
Miriam Amoruso.
-Güzelim! -Tatlım!
Harikasın!
Hadi Miriam! Hepsini yok et!
Hadi!
Hadi güzelim!
Bir başka güçlü aday Flaminia Latini ile devam ediyoruz!
Tek bir hayali var, moda yazarı olmak.
Burayı çok özleyeceğim.
Burada yaşadığın için çok şanslısın.
Ama artık sezon bitti, ne yapacaksın? Restoranda çalışmaya devam mı edeceksin?
Bilmiyorum. Düşünmedim.
Roma'ya bizi ziyarete gelmelisin.
Misafir odamız var.
Misafir dolabı diyelim.
Tamam kızlar. Ben gidiyorum.
Nereye?
Eve. Evdekiler kayıp ihbarı yapmadan gideyim.
-Bekle. -Acele et.
Evet ama bizi de bekle.
Cidden bizi ziyarete gel, tamam mı? Seni özleyeceğiz.
Kızlar! Bizi bekler misiniz?
Hadi Sole, gel!
9. ROMA
Sizce hazır mıyım?
Hazır hissediyor musunuz?
Gitmeye karar verirseniz uçmanızı tavsiye etmem.
Anlamıyorum tatlım. İş buldun mu?
Roma'da kiralar ne kadar, biliyor musun? Roma'ya ne için gidiyorsun?
Miriam'ın durumu farklı.
Roma'da bir hedefi var. Üniversitede okuyor. Bir amacı var.
Ya sen? İki yıl önce farklıydı.
Kayıt olmak istedin, izin verdik. Nasıl bittiği malum. Ama ya şimdi?
Şu an iki yıl önceki gibi değil.
Roma'ya gidersen bence büyük bir hata yaparsın.
En iyisi susayım.
Merhaba!
Marta'nın odasıyla başlayalım.
Tabii ki şımarık veledin küçük bir balkonu da var.
Bizimle bir ay kaldıktan sonra atlamak istersen kullanabilirsin.
Burası da banyo.
Ama kullanamazsın çünkü Miriam orada yaşıyor.
-Bu doğru değil! -O da farkında.
Ve son olarak misafir dolabımız.
Senin odan.
Biraz küçük
ama harika bir ayak kokusuyla bunu telafi ediyor.
Seni bekliyoruz Sole!
Bunu götüreyim mi?
Pardon.
İstersen bakabilirsin.
Sole, bunlar çok güzel.
Bu, Danio mu?
Ona nasıl baktığını gördüm.
Sole, çok güzel.
-Okulda mı yaptın? -Hayır, evde yaptım.
Ne zaman gidiyorsun?
Yarın sabah erkenden.
Miriam'ın arabasıyla gidiyoruz. O sürecek.
Eminim iyi geçecektir.
Umarım her zamanki gibi aptalca bir şey yapmam.
Bunu kim dedi?
Çünkü belki beceremem ve geri dönerim.
Roma'ya gitmek istiyor musun?
Evet. Benim için çok önemli.
O zaman yapmalısın.
Üzgünüm. Ben…
Eve gidip eşyalarımı toplamalıyım.
Daha hiçbir şey yapmadım.
Annem bir sürü çanta verip duruyor.
Odamın küçük olduğunun farkında değil. Market gibi değil ki.
Gitmeden kuzenlere, kayınvalidelere veda da etmeliyim…
Yani kayınvalidem yok ama 18 kuzenim var…
Döndüğümde burada olmayacaksın.
Belki Madagaskar'a falan gidersin…
Ya da belki Roma'ya.
Herkese veda ettin mi?
Yoksa başımın etini yerler.
Evet, anne.
Varınca ara.
Tamam anne.
Bir şeye ihtiyacın olursa ara, tamam mı?
Tamam.
Hadi ama anne.
Tatlım, bir sorun olursa, fikrini değiştirirsen ya da mutsuz olursan
burası senin evin.
Biz buradayız.
Canım.
Ne? Sana zarar vermez.
Miriam, gidelim!
Tanrım.
-Güle güle. -Hoşça kal.
Hoşça kal anne.
Görüşürüz!
Hoşça kal Ellie.
Güle güle tatlım.
Dikkatli gidin!
Ya denersem ve olmazsa?
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı