Downloaded from YTS.MX
ΤΟ FX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΗΝ ΚΕΪΤ ΜΠΕΡΛΑΝΤ
ΣΤΟ
Απίστευτο!
Εντάξει. Ναι. Ωραία.
Εντάξει, μην εκτίθεστε. Τόσες προσδοκίες.
Θλιβερό, θα έλεγα. Απολύτως θλιβερό και παραλυτικό.
Θα μετακινήσω αυτό εδώ γιατί είμαι τόσο αδύνατη που θα με κρύβει
και θα αναρωτιέστε "Πού πήγε η Κέιτ;
Δεν ξέρω πού να κοιτάξω. Κοιτώ την κωμικό ή το μικρόφωνο;"
Λοιπόν, οι κάμερες.
Μεγάλη νύχτα για μένα. Ναι, πολύ μεγάλη.
Να μια κάμερα. Να κι άλλη κάμερα.
Είναι παντού. Σας βλέπουν. Τις βλέπουμε.
Είναι μια εγγενώς ψευδής στιγμή. Είναι κάπως τρομακτικό. Μας καταγράφουν.
Δεν μας καταγράφουν ακριβώς. Αυτό κάνουν, αλλά είναι...
Είναι ο φακός εγγενώς μισογύνης;
Ναι. Νιώθω ότι δέχομαι επίθεση;
Ναι. Είναι τόσο... Ακόμα και η γλώσσα.
"Την τραβάμε. Την τραβήξαμε".
"Την πιάσαμε. Την έχουμε". Ναι, είναι...
Ξέρετε, νιώθω... Είναι τρομακτικό; Ναι.
Θέλει θάρρος αυτό που κάνω; Ναι, σίγουρα.
Μπήκα στον χώρο της κωμωδίας σε πολύ νεαρή ηλικία
εξαιτίας του σωματότυπού μου.
Όμως επέλεξα να παραμείνω εξαιτίας της αμεσότητάς της.
Απευθύνομαι σε σας
και σας επηρεάζω. Αυτή κλαίει. Εγώ είμαι.
Άγγιξέ με. Ναι. Τι γλυκό. Αυτό ήταν πολύ γλυκό.
Ήταν πολύ γλυκό.
Με κοιτούσε και σκεφτόταν
"Μεγάλωσα με σένα. Μήπως είμαι στο σαλόνι μου;
Τι συμβαίνει;"
Και ο φίλος της είπε "Όρμα της".
Κι εκείνη είπε "Ό,τι πεις". Ήταν τόσο γλυκό. Οπότε, ναι.
Ζω μεγάλες στιγμές εδώ. Είναι πρωτόγνωρη εμπειρία
αυτή η σωματική επαφή με το κοινό
πέρα από τη συνήθη συναισθηματική.
Και είμαστε στην αρχή. Ποιος νοιάζεται; Δεν μετράω. Εσείς, ναι.
Όμως...
Είμαι ξέπνοη από αυτήν τη σωματοποιημένη κωμωδία.
Το σημαντικό για μένα είναι ότι ασχολούμαι με την κωμωδία
κυρίως για να διαχειριστώ τα προνόμια της παιδικής μου ηλικίας,
της εφηβείας και της ενήλικης ζωής μου. Φανταστείτε να μεγαλώνετε
υπό την πίεση ασήκωτων προνομίων.
Σε σημείο να μην μπορείς να πάρεις τα πόδια σου.
Οι γονείς μου ήταν τόσο στοργικοί.
"Είσαι μοναδική. Σε λατρεύουμε". Και δεν είναι χωρισμένοι, εντάξει;
Έχοντας να σηκώσεις όλο αυτό το βάρος,
μετά βίας έφτανες στο Zara. Και όταν τα κατάφερνες,
το έβρισκες κλειστό. Θα είμαι ειλικρινής.
Είναι η πρώτη φορά που δεν απευθύνομαι σε παιδιά.
Συνήθως το κοινό μου έχει ηλικία από δύο έως τεσσάρων ετών.
Εκεί διαπρέπω.
Και συνήθως κάνω πράγματα όπως...
Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο
Πού είναι οι μπότες μου; Και μετά ανακαλύπτουμε
ότι οι μπότες χάθηκαν και ψάχνουμε όλοι μαζί τις μπότες.
Και είναι πολύ διασκεδαστικό, αλλά απόψε
σκέφτηκα "Όχι. Θέλω ενήλικες".
Θέλω μια λεκτική πρόκληση.
Θέλω να απευθυνθώ σε ενήλικες.
Είναι πολύ δύσκολο όταν δεν έχεις κωμικές επιρροές.
Οι επιρροές μου περιορίζονται στην κεραμική,
στην ενασχόληση με τα πρωτογενή υλικά της γης
και τα κομματάκια γκρανόλας.
Νομίζω ότι τα κομματάκια γκρανόλας που φτιάχνονται σε τόσο μικρές ποσότητες
εναντιώνονται στον καπιταλισμό.
Το πιστεύω. Και ο Κάρλιν, φυσικά.
Ξέρω ότι αποπνέω τη διανόηση της Ανατολικής Ακτής,
αλλά κατάγομαι από εδώ, από το Λος Άντζελες.
Έχουμε άλλο γέννημα θρέμμα του Λος Άντζελες; Είμαι η μόνη.
Νιώθω αλλόκοτα που είμαι η μόνη, αλλά είναι τόσο...
Ξέρετε, ο κόσμος λέει
"Στο Χόλιγουντ όλοι και όλα είναι ψεύτικα".
Όμως εγώ νομίζω ότι είναι όλα πολύ αληθινά.
Αν ήσασταν από εδώ, θα ξέρατε ότι πάμε οικογενειακώς
κάθε πρωί στις προβλήτες. Γιατί αυτό μας εισάγ...
Όχι, είναι μια πόλη εισαγωγών κι εξαγωγών.
Το χάραμα βλέπεις οικογένειες
να κοιτούν τα βαρέλια καθώς πηγαινοέρχονται.
Αυτό δημιουργεί μια όμορφη χορογραφία
που με συναρπάζει και μου φέρνει δάκρυα στα μάτια.
Τόσο πολλά συναισθήματα.
Μου αρέσει πολύ εδώ. Είναι πανέμορφα.
Κάνω συχνά περιπάτους και έχει τόση βλάστηση,
σαν να είμαι στο Μεξικό και λέω "Δεν υπάρχουν σύνορα".
Ελπίζω να μην έχουμε μπάτσους εδώ.
Μ' αρέσει αυτό. Καλό αυτό.
Αλλά θα ήταν κάπως ανατρεπτικό
αν έβγαινα στον δρόμο
με εσάς καθισμένους εδώ να σκέφτεστε
"Είναι στο Σαν Ντιέγκο. Μόλις μπήκε στην Πομόνα".
Δεν τις ξέρω τις πόλεις.
Δεν αντέχω τους χάρτες. Πάντα τρομοκρατούμαι
όταν ο κόσμος αγοράζει χάρτες.
"Πάρτε χάρτες". Τους φέρνουν και...
"Αυτή είναι η δική μας θρησκεία".
Όμως ποιος τους φτιάχνει; Ποιος κερδίζει απ' αυτό το σύστημα;
Νεκρική σιγή. Κανείς δεν νοιάζεται. Αυτό ακριβώς κάνω εγώ εδώ.
Με έστειλε η κυβέρνηση
για να φωτίσω τα σκότη του πολιτισμού και να σας πω
"Ποιος έφτιαξε τους χάρτες; Δεν ξέρετε.
Τώρα θα το μάθετε". Μα τότε ξυπνά ο τρόμος.
Ούτε εγώ ξέρω.
Εγώ δεν ξέρω ούτε τι μέρα είναι. Ρωτήστε με.
-Τι μέρα είναι; -Δεν ξέρω. Καλλιτέχνης είμαι.
Είμαι έρμαιο των ρευμάτων.
Ομολογώ ότι είναι δύσκολο να είσαι ο μόνος καλλιτέχνης στην αίθουσα.
Συγγνώμη, ο μόνος πραγματικός καλλιτέχνης.
Εγώ ελέγχω το γέλιο απόψε.
Σας το λέω για να το ξέρετε.
Λίγο γέλιο πού και πού και μετά... Καλώς.
Άργησες όποιος κι αν είσαι. Εντάξει.
Δύο εβδομάδες μέχρι τους περιφερειακούς; Τη γαμήσαμε.
Ναι. "Δεν θέλουμε προπόνηση".
Πολλοί θα κλαίνε μετά το τουρνουά.
Και δεν θα επεκταθώ περαιτέρω.
Σας ευχαριστώ για όλο αυτό.
Που μου προσφέρετε ένα ασφαλές μέρος για να αναρρώσω.
Γιατί η δουλειά μου απαιτεί αντοχή. Τη δική σας αντοχή.
Άρα, ναι. Σημαίνει πολλά.
Είμαι διαισθητική. Μήπως σε λένε Κριστίν;
Καλά, δεν πειράζει.
Δεν πειράζει. Έχουμε καμιά Κριστίν;
Γιατί η ενέργεια μεταφέρεται.
Υπάρχει καμία Κριστίν; Δεν έχουμε Κριστίν. Απίστευτο.
Κρίμα.
Αυτό δεν θ' αρέσει στην παραγωγή.
Ο καθρέφτης. Είναι ενδιαφέρον να παίζεις
μπροστά στον καθρέφτη. Είμαι ο καθρέφτης σας.
Των φόβων, των πόθων, των νευρώσεών σας.
Κι εσείς είστε ο δικός μου καθρέφτης.
Σας κοιτώ και σκέφτομαι "Είμαι ο Μεσσίας".
Είναι τόσο...
Είμαι κάτι σαν Μεσσίας. Συμβαίνουν πολλά εδώ.
Στην πραγματικότητα έχουμε τρεις καθρέφτες εδώ.
Σε καμιά βδομάδα θα το 'χετε πιάσει. Καλέστε με.
Ο καθρέφτης είναι η μήτρα της αφήγησης.
Το δομικό στοιχείο του σινεμά.
Της ψυχαγωγίας. Είναι η μήτρα της ψυχαγωγίας.
Η πρώτη ψυχαγωγία της γυναίκας των σπηλαίων,
των πρωτόγονων όταν καθρεφτίζονταν στο ποτάμι.
"Ποια είναι αυτή;" Αυτοθαυμασμός. Πλατσούρισμα.
Συνειδητοποίηση. Και μετά ο κυματισμός.
Κινηματογραφικές σεκάνς, σωστά. Και πάει λέγοντας.
Άρα έχουμε το ποτάμι, τον αντικατοπτρισμό
και μετά "χαμογελάστε". Αυτό ήταν το επόμενο στάδιο.
Και μετά εγώ. Αυτή είναι η εξέλιξη της ψυχαγωγίας.
Παραμελώ αυτήν τη πλευρά. Κοιτώ μπροστά. Είμαι τόσο δυτική.
Τόσο Αμερικάνα. Μπροστά.
"Θέλω να τα δω όλα". Δεν συμβαίνει έτσι εκτός Αμερικής.
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι ζωής. Θα μπορούσα να κουρεύομαι μόνη μου.
Και διάφορα τέτοια που δεν εξερευνώ.
Σκέφτομαι "Για δες. Εκπτώσεις;"
Όμως, γιατί; Γιατί να μην το κάνω μόνη μου;
Μα αυτή είναι η πλευρά που παραμελώ.
Κάν' το μόνος σου, ναι.
Καλά. Θα το δουλέψω. Ήμαρτον.
Συγγνώμη που είπα να γίνω αυθόρμητη.
Επιστρέφω στις γνωστές επιτυχίες.
Πριν δέκα χρόνια δεν υπήρχε τίποτα.
Έστω και για μια στιγμή, θα ήθελα να...
Μπορώ να έχω έναν προβολέα; Θέλω να νιώσω πώς είναι.
Να βιώσω το απόλυτο δράμα. Απίστευτο.
Το πιστεύετε; Πώς είναι; Με φωτίζει;
Δεν είναι εύκολο.
Μα δεν είναι φοβερό;
Τώρα που το βιώνω, σκέφτομαι "Ωχ, όχι".
Αλήθεια. Όμως θα μπορούσα.
Θα μπορούσα να παραδεχτώ ότι δεν ξέρω τίποτα.
Δεν ξέρω τίποτα πλέον. Δεν ξέρω.
Ωραία είναι. Δεν ξέρω.
Είναι ωραία γιατί συχνά αναγκάζεσαι να πεις
"Τα έχω όλα έτοιμα, κύριε". Αλλά μέσα σου δεν έχεις ιδέα.
Εμείς οι γυναίκες νιώθουμε έναν εγγενή φόβο όταν διαπρέπουμε.
Μας μαθαίνουν από μικρές να φοβόμαστε τους προβολείς.
Κι εγώ αναρωτιέμαι αν το φως τονίζει τα χασιδικά χαρακτηριστικά μου
ή αν θα περνούσα για Ιταλίδα. Αναρωτιέμαι. Δεν ξέρω.
Δεν είμαι σίγουρη.
Το μέικαπ.
Πιστεύω ότι οι γυναίκες έχουν κάθε δικαίωμα να κλέβουν καλλυντικά.
Το καταθέτω. Πλάκα μου κάνετε;
Το σύστημα μας εξαναγκάζει
να αγοράζουμε κρέμες, πούδρες και λοσιόν.
Τα πληρώνουμε με την υποκειμενικότητά μας. Και αν δεν...
Αν δεν τα φοράς, το κράτος δεν σε αναγνωρίζει
και δεν βρίσκεις δουλειά. Σωστά; Άρα...
Πρέπει να καμουφλάρω τη μύτη μου για να πάρω δάνειο.
Όχι. Δεν θα το κάνω.
Το κραγιόν που φοράω απόψε
ονομάζεται Πορφυρή Αυτοκράτειρα.
Ναι, η βία είναι αέναη.
Κόστισε 30 δολάρια. Αν θες να το πληρώσεις, σωστά;
Μη νομίζετε ότι σας προτρέπω
να κλέβετε τις μικρές επιχειρήσεις. Όχι, φυσικά.
Μόνο τις μεγάλες εταιρίες
που ενσωματώνουν την κλοπή στους ισολογισμούς τους.
Διασκεδάστε το. Αρκεί να μη σας πιάσουν.
Ήμουν καθ' οδόν για ένα απογοητευτικό μασάζ
και συνειδητοποίησα ότι μάλλον θα προλάβω να δω μια γυναίκα πρόεδρο
όσο ζω. Καλά κάνετε και δεν χειροκροτείτε.
Καλά κάνετε. Είναι ένδειξη κομψότητας.
Δεν είναι επικριτικό. Δεν λέτε Ποιος θα διοικήσει τον κόσμο; Τα κορίτσια
Όχι, είστε αληθινοί. Λέτε "Καιρός ήταν.
Το προσμένουμε". Νομίζω, λοιπόν, ότι θα προλάβω να το δω.
Όμως έχω να πω ότι για εκλέξει η Αμερική μια γυναίκα,
θα πρέπει
να υπερτονιστεί το φύλο της σε σημείο πορνογραφικού φεμινισμού
σε σημείο που μόλις κερδίσει, να σκεφτεί
"Ωχ, όχι.
Ωχ, όχι".
Στο Οβάλ Γραφείο θα κάνει ζημιές και θα λέει
"Είμαι μια τσούλα. Συγγνώμη".
Ή θα πρέπει να απαρνηθεί πλήρως το φύλο της,
να γίνει μια παγοκολόνα, κουτσή και με ένα μάτι σαν...
Ακριβώς!
Δεν νομίζω ότι η Αμερική θα ψήφιζε μια απλή γυναίκα.
Μια γυναίκα με παντελόνια που λέει
"Οι άνθρωποι πρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια". Όχι.
Δεν νομίζω. Ανακεφαλαιώνοντας,
είτε θα υπερτονιστεί είτε θα υποτιμηθεί το φύλο της
σε σημείο αλλοίωσης. Για να είμαστε ξεκάθαροι.
Και το ξεκαθαρίζω. Προτιμώ την παγοκολόνα.
Ψοφάω για την παγοκολόνα.
Πάω σε μουσεία. Τίποτα; Καλά.
Θα θυσιάσω οπωσδήποτε ένα απόγευμα.
Πάω για να εμπνευστώ και για να γνωρίσω άντρες.
Και πάντα νιώθω μια άμεση σύνδεση
με το παρελθόν.
Περιδιαβαίνω τις αίθουσες
με τους πίνακες του Ροκοκό και της Αναγέννησης
και συναντώ ένα υπέροχο κέρας της Αμέλθειας.
Θα σας εξηγήσω τι συνέβη. "Αμάλθειας" ήθελα να πω.
Και είπα "Αμέλθεια".
"Πρώτη φορά τ' ακούω αυτό. Η παράσταση τελείωσε, ξηγηθήκαμε;"
Γιατί είμαι επαγγελματίας. Αν το έλεγε άλλος,
δεν θα το πρόσεχε κανείς. Μα εγώ, με το παραμικρό λαθάκι...
Δεν σας κάνω πλάκα. Θα το πάμε απ' την αρχή. Αλήθεια.
Λοιπόν, η φάση με το μουσείο. Θα το κάνω.
Θα δείτε πως δεν άξιζε τον κόπο, αλλά...
Θα το κάνω.
Λοιπόν, μερικές φορές στο μουσείο
βλέπω απεικονίσεις αυτών των πανέμορφων κεράτων
με τα σφαγμένα κουνέλια και τα ξεφλουδισμένα πορτοκάλια.
Ξέρετε πώς είναι. Είστε καλλιεργημένοι.
Και υπάρχει πάντα μια σουρλουλού που αιωρείται πίσω από το κέρας σαν...
Εγώ είμαι αυτή. Και θέλω να δηλώσω ότι άνετα θα γινόμουν άντρας,
κάτι σαν τον γελωτοποιό της Αυλής
με τον αυλό του Πανός.
Καταλαβαίνετε.
Είμαι αιώνια. Αυτό προσπαθώ να σας πω.
Δεν είμαι το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Είμαι η πόρτα.
Δεν ξέρω τι έχει ζήσει ο καθένας από εσάς.
Δεν θα κάνω υποθέσεις, αλλά θα σας πω
ότι στη δική μου οικογένεια δεν είχαμε στάρι.
Όμως είχαμε ο ένας τον άλλον.
Προσδοκούσαμε το στάρι οπότε ήταν σαν να έχουμε...
-Στάρι. -Υπέροχο κοινό. Σας ευχαριστώ.
Τόσο μεγάλη στήριξη
έχω καιρό να νιώσω.
Όμως ήμουν εδώ πριν έρθετε,
γυάλιζα το πάτωμα για να είναι όλα έτοιμα.
Εγώ ίδρυσα αυτό το θέατρο. Ίδρυσα το θέατρο.
Ίδρυσα το θέατρο εν γένει.
Θεωρείται ότι είμαι αυτή που έφερε το θέατρο στη Δύση.
Χωρίς πλάκα. Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου μου.
Ήμουν μόνη εδώ μέσα.
Στις γυναίκες δεν επιτρέπεται η μοναξιά
ως παραγωγικός χώρος, σημειώστε το αυτό.
Ήμουν μόνη και σκεφτόμουν
"Αυτό είναι ακτιβισμός. Αυτό ακριβώς".
Γιατί να βγω στη σκηνή;
Είναι σχεδόν περιττό. Όμως...
Μιας και είμαι εδώ, πείτε ένα συναίσθημα.
Θέλω να συνεχίσω να παίζω.
-Θυμός. -Θυμός.
Ο θυμός για μένα είναι...
Για πείτε άλλο ένα. Δεν τελειώσαμε ακόμα. Άλλο ένα;
-Άγχος. -Φόβος.
Καλό. Φόβος.
Άλλο ένα, αφού ψοφάτε.
-Κι άλλο. -Έξαψη.
Έξαψη. Μου αρέσει η έξαψη.
Η έξαψη στην απλούστερη μορφή της.
Σωστά; Γιατί κρύβουμε τι νιώθουμε.
Δεν δείχνουμε τι νιώθουμε, σωστά;
Ένας ερασιτέχνης θα έλεγε "Ο φόβος; Ωχ, όχι!"
Σωστά; Αλλά όχι. Όταν φοβάσαι, λες
"Δεν φοβάμαι. Δεν πρέπει να το δείξω".
Έτσι είναι. Ωραία. Βγήκαν πολλά.
Καλό μου έκανε. Είχα αρχίσει να νιώθω σφιγμένη.
Σωματικώς σκεφτόμουν "Έτσι είναι η ηθοποιία". Με βοήθησε πολύ.
Όσο έχω τα φώτα πάνω μου, το παλεύω. Το φαντάζεστε; Τίποτα, μα...
Το εύχομαι. Δώστε μου δυο χρονάκια.
Φτάνει με τους προβολείς. Το ξεπέρασα.
Να βγω; Ευχαριστώ.
Θα συνέχιζα, αλλά... Θέλουν κι άλλο;
Ό,τι θέλουν. Ό,τι πει ο φακός. Σωστά;
Κάμερες παντού. Κάμερες μην τολμήσετε.
Με βλέπετε, σας βλέπω. Λέτε "ναι", λέω...
Δεν κάνει ρίμα.
Για να δούμε. Σ' αγαπώ. Εντάξει, τέλεια.
Βοηθάει να έχεις ένα στήριγμα. Οποιοδήποτε στήριγμα.
Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ.
Οποιοδήποτε στήριγμα. Φοβερό.
Επειδή έχω μια ισχυρή διαίσθηση, μήπως κάποιος... Ναι.
Μήπως μετακόμισε κανείς εδώ προσφάτως; Μου έρχεται το Γουισκόνσιν.
Ξεπροβάλλει το Γουισκόνσιν.
Είναι κανείς εδώ απ' το Γουισκόνσιν ή έχει κάποια σχέση μ' αυτό;
Γουισκόνσιν.
Καλά.
Μίσιγκαν;
Μετακόμισε κανείς προσφάτως; Παρεμπιπτόντως, είμαι μια χαρά.
Θέλω να χαλαρώσετε.
Καθίστε άνετα. Εμπιστευθείτε με. Εντάξει;
Αυτό κάνω τις Κυριακές στην προβλήτα. Είμαι μια χαρά.
Επιστρέφουμε στο Γουισκόνσιν.
Δεν πειράζει. Θα μπορούσε να είναι κάπου αλλού.
Ονομάζεται ενεργειακή έκλαμψη. Γουισκόνσιν;
Υπέροχα. Ευχαριστώ πολύ. Βλέπετε; Είχα δίκιο. Ναι.
Μετακομίσατε προσφάτως;
Ναι, σιωπή. Μ' αρέσει. Καλά.
Διακρίνω ένα τραύμα. Όχι ότι... Έχει θεραπευτεί.
Αλλά μήπως κάποιος... Στον αριστερό αφρόγαλο... Αστράγαλο;
Αριστερό αφρόγαλο; Πάμε από την αρχή. Δεν αστειεύομαι.
Είπα "αφρόγαλο" αντί για "αστράγαλο".
Είμαι επαγγελματίας. Θεέ μου. Αδιανόητο.
Ούτε στημένο να 'τανε.
Όχι, είναι κρίμα γιατί μοιάζει σαν να ήτανε στημένο.
-Ένα θέλω να ρωτήσω. Είναι ο αριστερός; -Ναι.
Μπορώ να κάνω μια καλή προσγείωση.
Ναι, ωραία.
Θεέ μου, τι ωραία αίσθηση.
Κατ' αρχάς, λυπάμαι πολύ.
Πρώτα η υγεία σας, μετά η παράστασή μου.
Ναι.
-Σπάσιμο είναι; -Διάστρεμμα.
-Στον αστράγαλο.
Τι μας λες.
Δεν πιστεύατε ότι είμαι διαισθητική.
Διάστρεμμα αριστερού αστραγάλου.
Διαισθάνομαι ότι δεν το πάθατε αθλούμενη.
Αθλούμενη ήμουν, αλλά...
Όλα άθληση είναι υπό μια έννοια.
Όταν το σώμα κινείται, αθλείσαι.
-Δεν είμαι αθλητικός τύπος, οπότε... -Ναι.
-Τι παίζατε; -Έκανα σταθερό ποδήλατο.
Να σας γίνει μάθημα. Κλέβουν τα λεφτά σας.
Καταστρέφουν την οικογένεια και τη φήμη σας
και μετά σας διώχνουν.
-Μένατε στο κέντρο; -Στο Ιγκλ Ροκ.
Άρα, ναι.
Πάντα έλεγα ότι το κέντρο είναι εδώ.
Θα παρατηρήσετε ότι τώρα είμαι στο κέντρο.
Όμως ακόμα και όταν είμαι στα προάστια... Όχι!
Παραλίγο να σκοντάψω και κανείς δεν ήρθε να βοηθήσει.
Τρόμαξα πολύ. Ήταν στιγμιαίο,
μα δεν είδα ούτε ένα χέρι βοηθείας.
"Θα σε βοηθήσω. Αγωνίζεσαι να με κάνεις να γελάσω.
Εγώ θα σε βοηθήσω".
Αντιθέτως, μόνο "Δουλειά!"
Τελικά είμαι μόνη εδώ πάνω.
Ευχαριστώ που μου το θυμίσατε. Εύγε, πολύ καλά.
Αυτό το καλώδιο αντιπροσωπεύει τα ΜΜΕ.
Έρπουν γύρω μου σαν φίδια.
Τα ΜΜΕ κανιβαλίζουν τη γυναικεία μορφή.
Παρατηρείστε πώς έρπουν τριγύρω.
"Θα πεις την ιστορία σου με τους δικούς μου όρους". Είναι τόσο...
Ναι. Σαράντα λεπτά εδώ.
Είναι δυνατόν να μην επηρεάζεται ο ήχος;
Είναι δυνατόν; Αυτό θα πει μηχανική.
Γι' αυτό εδώ γίνονται οι πόλεμοι.
Για χάρη του. Θα παλέψω γι' αυτό.
Θα πολεμήσω για τη χώρα μου, γι' αυτό.
Επιστρέφουμε στον αστράγαλο.
-Μήπως σε λένε Ρέιτσελ; -Όχι.
Το φαντάζεστε; Αυτό θα ήταν φοβερό.
Μήπως έχεις...
σκύλο;
-Όχι, αλλά θέλω έναν σκύλο. -Μάλλον αυτό έπιασα, την επιθυμία.
Το τελευταίο που θα πω. Ή όχι. Εγώ αποφασίζω.
Έχεις... Διαισθάνομαι αδερφές. Έχεις αδερφές;
-Έχω μια μικρή αδερφή. -Άρα εσύ είσαι η δεύτερη αδερφή.
Διαισθάνομαι αδερφές. Εσένα και τη μικρή αδερφή σου.
Εγώ είμαι μοναχοπαίδι.
Ναι, γελάστε. Εσείς έχετε αδέρφια. Πρώτη φορά βλέπετε μοναχοπαίδι;
Για όσους δεν το ξέρουν, μοναχοπαίδι είναι κάποιος χωρίς αδερφούς
και καλά το μαντέψατε, χωρίς αδερφές.
Ως παιδί μου προκαλούσε θλίψη, όμως τώρα κατάλαβα ότι είναι δώρο
γιατί γλύτωσα το βάρος
της σεξουαλικής έντασης μεταξύ αδερφών.
Μ' αρέσει όταν προβάλλει η αλήθεια. Η στιγμή της συνειδητοποίησης.
Πολύ μ' αρέσει αυτό.
Να ξέρετε πως δεν πειράζει. Είναι φυσιολογικό.
Αν ένας θεσμός δηλώνει ότι δεν έχει σχέση με το σεξ,
πάει να πει ότι έχει.
Εγώ ένα έχω να πω. Αν είχα αδερφό, ξεχάστε το.
Ξεχάστε το.
Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα.
Μια κλεφτή ματιά στο μποξεράκι του την αυγή
πριν το σχολείο.
Η μόνη σου παρέα στα μεγάλα οικογενειακά ταξίδια.
Κεραυνοβόλος έρωτας. Εύκολο.
Να σε σηκώνει ψηλά και να του λες "Άσε με. Σταμάτα.
Σκίστηκε η μπλούζα μου. Φέρε τη δική σου.
Τι θα βάλω στο πασχαλινό τραπέζι;
Οι γονείς θ' αργήσουν.
Δώσε μου την μπλούζα σου".
Ζηλεύω.
Ωραίο θέμα βρήκα. Παρεμπιπτόντως,
αν νιώθετε άβολα, υπάρχει λόγος.
Γι' αυτόν τον λόγο δεν είναι ζωντανή εκπομπή.
Δεν θα την έβγαζαν ζωντανά στον αέρα.
Γιατί; Κάποιοι οδηγούν.
"Φανάρι". Ακούνε τη φωνή μου.
"Έχω δικαίωμα επιλογής;" Και στουκάρουν.
Διακυβεύονται πολλά.
Υπάρχουν κάμερες και κάμερες.
Μας παρακολουθούν.
Είμαι βέβαιη ότι με παρακολουθούν στο μπάνιο
και τους λέω "Ξέρω".
Θέλω αυτός που με παρακολουθεί να λέει "Μας βλέπει".
Θέλω να έχω αυτήν την αίσθηση.
Το θέλω. Αν είναι έγκλημα,
στείλτε με πίσω στο Μπίσοπς Ραντς.
Θέλω να επιστρέψω στο Μπίσοπς Ραντς.
Θέμα τεραστίων διαστάσεων το Μπίσοπς Ραντς.
Είναι φοβερό συναίσθημα να έρχεσαι σε πραγματική επαφή μαζί του,
να είσαι εκεί που ανήκεις.
Δεν το είχα προσχεδιάσει
και γι' αυτό σας παρουσιάζω με μεγάλο ενθουσιασμό
τον άνθρωπο αυτοπροσώπως. Εμφανίσου!
Ναι. Μετά το μοντάζ αυτή θα είναι η μεγάλη στιγμή.
Θα φτιάξουμε μια ψηφιακή εικόνα του
και οι τηλεθεατές θα πάθουν πλάκα.
Λυπάμαι. Αγαπώ το χρήμα. Εντάξει; Και ο κόσμος τον λατρεύει.
Τελειώσαμε. Καλώς.
Είμαι υπέρ της ψυχοθεραπείας.
Είναι εδώ η ψυχολόγος μου; Κριστίνα;
Δεν ξέρεις ποτέ. Εντάξει.
Ώστε δεν σας νοιάζει τι κάνω. Καλώς.
Όταν μου λένε ότι δεν κάνουν ψυχοθεραπεία,
εγώ τους απαντώ "Δεν αρκεί το καραόκε". Πρέπει να...
Ωχ, όχι.
Μόλις αποκαλύφθηκε τι σημαίνει για σας το καραόκε.
Λοιπόν...
Το σεξ.
Δεν ξέρω. Δεν έχω πειστεί.
Μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα;
Δεν ξέρω.
Δεν θέλω να κοκορευτώ, αλλά έκανα προσφάτως το καλύτερο σεξ
και μιάμιση ώρα αργότερα ήμουν έξαλλη με την τράπεζα.
Ούτε τη μισή μέρα δεν μου έφτιαξε.
Και δεν μου αρέσει ο μύθος που πάνε να μας επιβάλουν τα ΜΜΕ
ότι μόνο όταν κάνεις σεξ
σπας τα δεσμά της προσωπικότητάς σου.
Ότι μόνο τότε πέφτουν οι μάσκες.
Όταν κάνω σεξ, η δική μου μάσκα είναι πιο σφιχτή.
Λες και είναι...
Και πιστέψτε με, έχω προσπαθήσει να...
Προσπάθησα, μα ούτε που κουνήθηκε.
Θέλω να πω, είναι πολύ...
Εγώ πιστεύω ότι η μόνη στιγμή
που σπάμε τα δεσμά της προσωπικότητάς μας,
η μόνη στιγμή που πέφτει η μάσκα μας,
είναι όταν ξερνάμε. Έτσι πιστεύω.
Όταν είμαστε ωμοί και ζωώδεις είναι η μόνη στιγμή
που το γούστο μας, ο ευφάνταστος τηλεφωνητής μας
ή τα λεφτά μας δεν έχουν σημασία. Είναι ανύπαρκτα. Μόνο αυτό έχει σημασία.
Επίσης είναι η μόνη έκφανση της σύγχρονης ζωής που δεν διαφημίζεται.
Αυτή και μόνο.
Μα θα βρουν τον τρόπο. Θα φτάσουν κι εκεί.
Θα μπουν ακόμα και στην τουαλέτα σας αν είναι αναγκαίο.
Λατρεύω τα γέλια σας. Μ' αρέσει όταν γελάτε.
Όμως ακούω μικρά παιδιά
να λένε "Πού είναι ο μπαμπάς;"
Θέλω να πω...
Αλήθεια. Μερικές φορές ακούω
"Πού είναι ο μπαμπάς;" Είναι τρελό.
Το ξέρατε ότι γεννιέστε με τ' αβγά σας;
Ας το πιάσουμε από την αρχή.
Αν έχετε αβγά, γεννιέστε με αυτά.
Δεν αναπτύσσονται στην εφηβεία.
Το ξέρατε; Τρελάθηκα όταν το έμαθα.
Ναι. Τι σημαίνει αυτό;
Τη μέρα που γεννήθηκε η μητέρα σας,
ήσασταν ήδη μέσα της.
Η δυνατότητά σας ήταν ήδη εκεί. Το φαντάζεστε;
Της το φωνάζατε. Εντάξει.
Αυτό που προσπαθώ να πω
είναι ότι η μητέρα μας μας μαρινάρει εξ αρχής στην οργή της
και στην οργή της δικής της μάνας και πάει λέγοντας.
Βράζουμε όλοι στην οργή των γυναικών που προηγήθηκαν.
Είναι μια προαιώνια χύτρα οργής.
Και δικαίως, λέω εγώ. Όμως με βοηθάει πολύ
γιατί εκεί που είμαι ήρεμη, ξαφνικά από το πουθενά
θέλω να τα κάνω όλα λίμπα.
Κι αναρωτιέμαι από πού πηγάζει τόση οργή.
Δεν την αισθάνομαι δική μου και με βοηθά να ξέρω
ότι δεν είναι δική μου.
Είναι της Ισπανίδας γιαγιάς μου. Καταλαβαίνετε;
Δική της είναι η οργή. Οπότε χαλάρωσε.
Τίμα την, αλλά ξεπέρνα την.
Δεν έχω κάνει ακόμα παιδιά, αλλά ακούω την κόρη μου να μου λέει
"Μαμά τι κάνεις εκεί; Το νιώθω".
Σ' αγαπώ, μωρό μου. Κάποτε θα το βλέπουμε μαζί με τον μπαμπά.
Θα ακούσατε στις ειδήσεις ότι μαζεύω τις μπλούζες μου.
Μ' αρέσει. Νιώθω συγκροτημένη.
Τη μαζεύω και αμέσως νιώθω
σαν να έχω παιδιά.
Νιώθω αποτελεσματική. Νιώθω μια σιγουριά.
Έχω ό,τι χρειάζομαι.
Μόλις βγω απ' το σπίτι με την μπλούζα μαζεμένη,
νιώθω σαν να τους λέω
"Ελάτε. Πρέπει να φύγουμε. Γρήγορα στ' αμάξι.
Θα μου τα πείτε στ' αμάξι.
Ωραία. Ναι;" Ο άντρας μου.
"Καλά. Έπρεπε να μου το πεις νωρίτερα,
για να είμαι ειλικρινής.
Τι να κάνω τώρα; Απλώς ρωτάω.
Τι να κάνω τώρα;
Όχι, σε ρώτησα. Το θυμάμαι γιατί χτες σε ρώτησα.
Είπες 'όχι', τώρα λες 'ναι'.
Ναι, καλά. Πείτε 'αντίο' στον μπαμπά.
Ναι. Γεια. Θα σε πάρω αργότερα. Αντίο".
Η γειτόνισσά μου.
Με κατανοεί καλύτερα απ' τον άντρα μου.
Κι όλα αυτά με λίγη φαντασία.
Το διανοείστε; Θέλω να σας ξεσηκώσω.
Εντάξει.
Δεν έχω κείμενο. Δεν θα μπορούσα να έχω.
Τη θυμάστε αυτή;
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό. Ναι.
Μπήκαμε στο τελευταίο τέταρτο.
Δεν είναι πολύ στενάχωρο;
Είμαι γκατζετάκιας κι έχω δικό μου μικρόφωνο
γιατί μ' αρέσει να...
Τέλειο!
Έτοιμοι. Εντάξει.
Η ζωή, όπως αυτή η παράσταση, είναι κανέλα στον άνεμο.
Ένα τίποτα. Πάει.
Κι εσύ απομένεις να βρίζεις τον αέρα λέγοντας
"Κάποτε είχε νοστιμιά".
Αυτό είναι και τίποτε άλλο.
Δεν είναι εύκολο να το αποδεχθείς, αλλά η ζωή είναι μικρή. Μ' αρέσει.
Η ζωή είναι μικρή.
Σημειώστε το. Αλλά αφού το καταγράφουμε, δεν πειράζει.
"Αγάπη μου;" Ο άντρας μου. "Μωρό, σημείωσε ότι η ζωή είναι μικρή.
Η ζωή είναι μικρή. Το σκέφτομαι. Ζήστε έντονα. Μ' αρέσει.
Σημείωσέ το".
Εντάξει. Ζηλεύει τη δουλειά μου.
Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να είναι... Όχι πάλι τα ίδια.
Εντάξει.
Όμως τώρα περνάω επισήμως στον επίλογο.
Είναι γνωστό ότι δεν μου αρέσει ν' αφήνω τη σκηνή
και σας προειδοποιώ ότι δεν θα πάει καλά το πράγμα.
Δεν θα είναι εύκολο,
μα θα τα καταφέρουμε, θα φτάσουμε εκεί.
Θα φτάσουμε στο Ντε Μόιν.
Τι αστείο, κάποιος εδώ απόψε
έχει ακριβώς το ίδιο γέλιο με κάποιον που με εξαπάτησε και είναι...
Ναι. Τώρα σωπαίνεις, έτσι; Αναμενόμενο.
Όμως είστε όλοι υπέροχοι.
Στην αρχή της παράστασης σκεφτόσασταν
"Καταραμένη υποθήκη". Σωστά;
Και τώρα είστε τόσο χαλαροί. Τόσο ανοιχτοί. "Ποια υποθήκη;"
Και είναι τόσο... Θεέ μου. Συγγνώμη. Εμπρός;
Ναι.
Είμαι στη δουλειά. Γιατί;
Καλά.
Σε 30 λεπτά. Ναι.
Καλά πάει. Ναι, πολύ καλά.
Τι κάνει; Είπα "Τι κάνει;"
Δεν το βρίσκει; Σκατά. Καλά.
Πες της να κοιτάξει κάτω απ' το κρεβάτι. Εντάξει.
Καλά, εντάξει. Πρέπει να κλείσω, αλλά... Ωραία, τέλεια.
Κι εγώ σ' αγαπώ. Καλά. Αντίο.
Θεέ μου. Λυπάμαι. Ήταν πολύ αγενές.
Δεν ήθελα να γίνω από τους κωμικούς που απαντούν σε κλήσεις επί σκηνής.
Είναι τεράστια αγένεια, αλλά βγαίνω με κάποιον εδώ και καιρό
και μου είπε ότι με αγαπά και έχω πάθει πλάκα.
Όρθωσα αμέσως τα τείχη. Δεν είναι αστείο;
Αμέσως. "Πώς μπορώ να εμπιστευτώ;" Όμως...
Υπάρχει μια ισχυρή βάση εμπιστοσύνης
γιατί είναι ο δικηγόρος μου και νιώθω ότι αυτό το έχουμε.
Όμως...
Γελάω όταν σκέφτομαι πόσο με γεμίζει η προσωπική μου ζωή.
Είναι τρελό. Είναι απίστευτο.
Μ' αρέσει αυτό που κάνω και η επαφή που έχουμε,
μα όταν γυρνάω στ' αγόρια μου, είναι τόσο...
Έχω εφτά γιους.
Είναι από τεσσάρων έως δώδεκα ετών.
Έχω τόσα να κάνω.
Πρέπει να γυρίσω σπίτι, αλλά...
Δεν μπορώ να σκεφτώ για λίγο την οικογένειά μου;
Καλά, συγγνώμη. Δεν θα σας ξαναχαλάσω το πρόγραμμα.
Ήμαρτον.
Να το ξέρετε, η σημερινή βραδιά ήταν σκέτη κόλαση.
Εντάξει; Σας το λέω να το ξέρετε.
Από την πρώτη στιγμή. "Αργείς. Στο δια ταύτα, παλιοσκύλα".
Το ένιωσα, να το ξέρετε.
Θα φύγω για να επιστρέψετε στην τέλεια ζωή σας χωρίς εμένα.
Ήμαρτον.
Άλλωστε εσείς πληρώσατε για να με δείτε,
μα εγώ είμαι η παράξενη. Καλά.
Κάθεστε όλοι και με κοιτάτε, αλλά η δική μου βίδα έχει λασκάρει.
Μάλιστα. Ό,τι πείτε. Εντάξει.
Δεν είναι σωστό να σας βάζω τις φωνές.
Λυπάμαι που φεύγω γιατί μέχρι τώρα
δεν ήξερα τι σημαίνει οικογένεια.
Σοβαρολογώ. Το έβλεπα στα βιβλία και στην τηλεόραση.
Έβλεπα οικογένειες και χαμογελαστούς ανθρώπους
κι εγώ κοπανούσα απ' έξω το τζάμι.
"Αφήστε με να μπω". Μα δεν μπορούσα να μπω.
Απόψε ένιωσα για πρώτη φορά ότι καθόμουν
κι εγώ στην τραπεζαρία.
Γι' αυτό μου είναι δύσκολο να σας αφήσω,
αλλά πρέπει να φύγω, πρέπει να επιστρέψω.
Πουλάω μπλουζάκια και άλλα εκεί έξω
και πρέπει να επιστρέψω. Όλα τα καλά τελειώνουν, σωστά;
Σημείωνε, μωρό. Ωραίο ήταν αυτό.
Όμως θα φορέσω μια χαρούμενη έκφραση
και θα συνεχίσουμε την παράσταση.
Γιατί πρόκειται για παράσταση και η πίεση είναι μεγάλη.
Και μην το ξεχνάτε αυτό απόψε.
Αντίο. Όχι, εντάξει.
Ελάτε, τώρα. Αλήθεια πρέπει να φύγω;
Καλά. Πρέπει όντως να...
Κόβω ατάκες. Αυτό κάνω.
Είναι πολύ δύσκολο. Όλο κόβω. Κόβω όλα τα καλά.
Είχα έναν φοβερό επίλογο.
Ήταν...
Ήταν πολύ βουτυρένιος
και συνένωνε όλες εκείνες
τις λεπτές εναλλαγές,
τα διάφορα νήματα της παράστασης
σε μία πανέμορφη ταπετσαρία. Σε ένα όλον.
Μα ο χρόνος τελείωσε. Δεν μπορώ. Και οι επίλογοι είναι άχαρο πράγμα.
Κάθομαι και σας λέω "Ορίστε ο φοβερός μου επίλογος".
Είναι κάπως φτηνό.
Είναι φτηνό. Και δεν θα υποβαθμίσω αυτό που έχουμε
με κούφια λόγια. Καταλαβαίνετε; Σε κρουαζιέρα είμαστε; Έλεος.
Όχι, καθυστερώ την αποχώρησή μου. Υπάρχει κάτι που θα ήθελα να πω,
αλλά το αποφεύγω.
Θα το πω κι ας πονέσει.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο; Καλώς. Δεν με λένε Κέιτ Μπέρλαντ.
Και δεν είμαι κωμικός.
Με λένε Μέγκαν. Υποβιβάστηκα για την ιδιωτικότητά μου.
Όμως στην πραγματικότητα είμαι η επικεφαλής αναλύτρια
συμπεριφοριστικών επιστημών στο Κορνέλ
και όλο αυτό ήταν απίστευτο.
Ζω ως Κέιτ εδώ και πολύ καιρό
μελετώντας τη σχέση κοινού και καλλιτέχνη
και τα σχετικά, μα απόψε τελειώνει.
Το να υποκρίνομαι εκείνη επί μια ώρα ήταν το magnus opus μου.
Είναι απίστευτο πόσοι πολλοί το έχαψαν,
αλλά απόψε την αφήνω πίσω μου. Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία,
μα πρέπει να επιστρέψω στις ρίζες μου, στο αληθινό μου πάθος, στην άρδευση.
Ναι. Η ανακατεύθυνση της ύδρευσης, η γραφειοκρατία του νερού,
με αυτά θέλω να ασχοληθώ.
Οπότε αφήνω πίσω μου την Κέιτ με αυτό.
Καληνύχτα. Φαντάζεστε να τελείωνε έτσι;
Όχι.
Δεν θα τελειώσω έτσι, αλλά εντάξει.
Η έκπτωση στο τσίλι. Καλά. Πουλάω τσίλι.
Δεν θα φεύγατε με άδεια χέρια.
Μπροστά πουλάνε τσίλι.
Είναι τριών ειδών.
Απαλό, μέτριο και "δεν είναι δυνατόν".
Είναι τρία διαφορετικά...
Σας προτείνουμε να δοκιμάσετε τα τσίλι μας.
Ευχαριστηθείτε το. Κάνουν 3,99 η κούπα. Παρακαλώ, αγοράστε.
Τα κέρδη κάπου πάνε.
Είναι για καλό.
Ήταν εκρηκτική βραδιά. Εσείς το είπατε.
Αλλά ήρθε η ώρα.
Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν ήρθα εδώ απόψε,
δεν ήξερα τι να περιμένω. Αναρωτιόμουν αν θα έχω έμπνευση.
Θα γυρίσω στο σπίτι
και θα κοιτώ στο Uber τα αμάξια να φεύγουν;
Έτσι θα είναι;
Μπορούσα να είχα φύγει τότε. Θα ήταν το σωστό.
Θα ήταν το επαγγελματικώς ορθό.
Ν' ανοίξουμε τα φώτα; Δεν ξέρω. Θα σας πω κάτι τρελό.
Θα σας πω το βρόμικο μυστικό μου. Η παράσταση τελείωσε.
Αλήθεια, τελείωσε. Κοιτάξτε πόσο χαλαρή είμαι.
Είναι... Όχι.
"Πού δεν ήμουν;" Έτσι ονομάζεται η παράσταση.
Αλλά αυτή η χαλαρότητα είναι...
Το νερό μου.
Μια στιγμή, κάμερα είναι αυτή;
Όχι.
Γαμώτο.
Ήθελα να κάνω ακόμα αυτό κι εκείνο και το άλλο.