Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Имам банани, јаболка...
Девојко, сакаш цвеќе?
Сезона им е.
Портокалите...
Добро. -И јаболката.
Фала ти многу.
Тато, ми го дадоа ова.
Тебе ти го дадоа? -Да.
Колку фина дама, а? -Беше навистина пријателски настроена.
Еден ден сите сестри можат да дојдат.
Еден ден.
Чудно е што не се вратени.
Ирис, ќе ги побарам.
Имаме ли вечера? -Да, само напред.
Лиз!
Лиз! Што се случи?
Лиз!
Лиз! Лиз!
Оди! Тргни се од патот!
Оди во твојата соба!
Лиз!
Внимателно!
Внимавај.
Требаше да ја однесеме во болница.
Можевме да ја однесеме. -Држи се, Лиз.
Држи се.
Што не е во ред со Лиз?
Не знам.
"Куќа меѓу кактусите"
Лија, Далија, ви помина времето. -Чекај.
Ќе им покажеме.
Ајде.
Лила горе, а Далија долу.
Зошто?
Ми ги виде пегите. -Не.
Епа, што?
Имам моќи. -Лажга!
Јас сум Маргарита!
Каде беше? -Во бањата.
Не може вака да бидеш Маргарита.
Волшебните протези никогаш не се вадат. Така?
Ти не си иста, уникатна си. Секој е таков каков што е.
Ајде, Далија. -Оди на појадок.
Танцуваш со единственото убаво девојче во собата.
Таа е најубавото суштество
што сум го видела во животот.
Кога Дарси ќе стигне до вратата...
Дали си во најдоброто издание? -Кое?
Кога ќе си замине Лидија. -Тоа не е најдоброто издание.
Да, е, затоа што секогаш плачеш.
Не. Плачам на крајот.
Сега си Дарси.
Сега си Елизабет.
Сега си марула. -Ирис, Мелиса.
Ајде, појадок.
Имам смена до осум.
Да видиме како ќе биде денес.
Вчера ставив бензин во 4 или 5 автомобили, немаше камион.
Што ќе се случи?
Не мислам дека се блиску.
Ќе прашам во гаражата.
Или во градот.
Нема да бидеме гладни. Имаме земја.
Еј, баш имаш класа. Посебна класа.
Дај ми ја книгата. -Имаш настап.
Знаеш или не?
Дали го знаеш тоа или не? -Знам.
Доста. -Не.
Можам ли?
Тоа е тоа.
Не. -Пушти ме.
Не. -Лила.
Пушти ме. -Престани.
Престани. -Лила...
Чиј ред е денес? Која е Маргарита?
Далија. -Продолжи.
Лила. -Тебе ти е ред.
Остави ме на раат. -Роза.
Не, тебе ти е ред. -Да одиме.
Тебе ти е ред.
Мила!
Да одиме. Девојки, ајде.
Во собата. Да одиме.
Ајде.
Кога може сите да бидеме заедно? -Некој ден.
Дали ќе ме бакнеш?
Чао.
Тука имате домашна задача за летото.
Ако имате сомнежи, помагајте си еден на друг или прашајте ги мама или тато.
Сакам да дојдеш во лето. -Мелиса, девојче мое,
летото е за да се забавуваш, да правиш други работи.
Ако сакаш, оди со татко ти на бензинската станица и јави ми се.
За кого е ова? -За сите.
Пробај ги и види што ти стои.
Не ја затворија продавницата? -Не, нема шанси.
Не? -Ќе поминеш.
Започнува претставата "Војникот и младата дама".
Војнику, од каде доаѓаш?
Од војна, госпоѓо. Што барате?
Дали си го видел маж ми во војната?
Не ми текнува. Опиши ми го.
Треба да основаш училиште. -Да, уште тоа ми треба.
Да, некои може да кажат дека тоа е дивјаштво или варваризам,
за дивјаците и варварите што ги имам во градот.
Дотогаш не ми беше јасно колку се големи.
Знам дека добро им оди тука, Роза, ама еден ден ќе мора да летнат...
И да запознаат други луѓе, да имаат други искуства.
Да, тоа време ќе дојде.
Се во свое време.
Од твојот опис, сопругот ти е мртов.
Не.
Убиен е во Валенсија, во куќата на Џеновезе.
Ќе ми направиш плетенка?
Мажот и жената имаа двојна мисија.
Првата беше да ја исполнат Земјата со живот.
Со многу момчиња и девојчиња.
Баш така, со многу момчиња и девојчиња.
А вториот дел од мисијата
се состоел од обработување на земјата,
грижата за неа и нејзиното култивирање.
Морале да остават се и да се обединат во својата мисија.
Така создале нов свет.
Утре се волшебните гравчиња. -Да.
Тоа и беше омилено на сестра ти.
Може ли утре да направиме цветен ѓердан за Лиз?
Секако. Ќе биде многу среќна.
Може ли се уште да биде среќна? -Да, душо.
Готово?
Готово.
Отепана сум.
Јас не.
Внатре.
Не јас.
Не! Престани!
Далија!
Лила! -Што не е во ред?
Влези внатре.
Мелиса, дојди.
Мамо, некој е таму. -Затвори ја Лила.
Зошто? -Види, морам да бегам.
Здраво! -Здраво.
Извини, може да ми помогнеш?
Што ти треба?
Малку се изгубив.
Може?
Да.
Здраво. -Здраво.
Се обидувам да го најдам Фиргас.
Пешачам со денови, ама мислам дека сум изгубен.
Ова не е патот.
Не? -Не.
Простете ми.
Здраво. -Здраво.
Тука сме.
Да видиме. -Не? Повеќе или помалку.
Повеќе или помалку, да. Тука сме.
А Фиргас е право напред.
Да, ама можеш да одиш наваму затоа што патот е отсечен.
Отсечен е?
Да, треба да одиш по едни патчиња што одат онаму и водат до клисурата
и поради тоа ќе мора многу да кружиш.
Добро. Фала. -Нема за што.
Може да добијам малку вода?
Да, секако. -Благодарам.
Ела.
Дајте му пешкир.
Јас го направив.
Многу е убав.
Благодарам.
Ирис.
Јас сум Рафа.
А ти? -Таа е Маргарита. Јас сум Мелиса.
Мило ми е што се запознавме.
Ќе те стемни. -Да.
Благодарам. -Нема за што.
Пријатно.
Тато. -Здраво.
Кој си ти? -Ова е Рафа.
Се викам Рафа. Се изгубив и жена ти ми помогна.
Ми даде вода. -Дали си гладен?
Може ли да остане на вечера? -Нека остане на вечера, те молам.
Нека остане на вечера. -Да, може да остане.
Те молам. -Дали сакаш да останеш?
Да. -Те молам.
Епа, влези. -Фала.
Само напред. -Влези.
Ќе вечера со нас, знам дека ти се допаѓа.
Дали многу си игравте. -Ми се допаѓа.
Го видов гуштерот. -Гуштерот? Навистина?
Да. -Секогаш е истиот.
Оној од пред некој ден? -Мислам.
Малку беше чудно. -Се обложувам дека не е истиот.
Дали да бараме стапчиња утре? -Добро.
Мапава е стара.
Имаш патеки наваму, ама козји се.
Еве нешто невозможно, има еден гребен. -Но...
Не, не тоа. -...патеките...
Тие се...
Види, јас би одел по скратен пат што те носи до една чистинка
што оди покрај еден дол.
Но, морам целосно да се вратам. -Да. Наваму е невозможно.
Пиво?
Добро. Благодарам.
А, ти си?
Имаш гребаница.
Дали боли? -Се повредив во двор.
Маргарита.
Оди и помогни.
Чинии.
Ни требаат повеќе чинии. -Доаѓам.
Благодарам.
Може да одам во тоалет? -Првата врата одлево.
Мама ти направи сендвич затоа што човекот уште е тука.
Одиш?
Се беше вкусно. -Заедничкиот леб секогаш е подобар.
Дали сакаш да ми ги пробаш крофните?
Не.
Зошто не? -Затоа што се ужасни.
Тоа не е вистина. Мама и тато многу ги сакаат.
Кога се тазе излезени од рерна. -Малку се тврди.
Ама, мамо, твој е рецептот. -Ама твоите излегуваат тврди.
Добро, ќе ги пробам.
Пробај ги. -Пробај.
Добри се?
Што правиш? Студираш?
Предавам. На втора година.
Ќе станам скулптор. Мила ми кажа.
Видов што правиш надвор. Навистина е добро.
Треба да направиш изложба. -Еден ден ќе направи.
Имаш пријатели во Фиргас.
Од Мадрид се, ама сега живеат тука.
Може да те однесеме на чистинката. -Да, со коза.
Да му објасниме.
Еднаш одевме по патчето до чистинката
и сретнавме коза.
Ја фативме... Не следеше по патеката.
Затоа што и даде јаболко. -Но, веќе не следеше.
И го дадов приближно на половина пат.
Ама да, го ставив во собата на Ирис.
Животните треба да бидат надвор. А вие, девојки, ајде во кревет.
Уште малку. -Не, сите одете во кревет.
Дали сакаш малку храна за утре? -Не. Нема потреба.
Со среќа на патот, Рафа. Чао. -Чао.
Поздравете се со човекот. -Чао, Рафа.
Чао. -Чао.
Ќе дојдеш со мене?
Фала. -Нема на што.
Со среќа.
Наваму.
Имаш прекрасно семејство. -Да.
И убаво е што растат тука, нели?
Да. Ни помага и учителот од градот.
Многу е добро.
Па, си има и добри, и лоши страни.
Можам да замислам.
Ова можам да ти го понудам.
Не е кревет, ама барем нема да спиеш на тврдо.
Рано тргни, сонцето пече тука.
Благодарам. -Со среќа.
Што правиш тука?
Ти го донесов ова.
Многу личиш на Дарси. Ме потсетуваш на него.
Благодарам.
Дали си заминуваш утре?
Сакам да одам со тебе.
Госпоѓо!
Добро утро.
Може да се измијам со ладна вода пред да си заминам?
Да, секако. Има едно црево во градината.
Благодарам.
Може да ми донесеш шишиња во боја?
Шишиња. -Како тие што ми ги донесе оној пат.
Имаш секакви.
Ама оние во боја на карамела... Ти текнува?
Карамела, карамела...
Емилио, се уште нема заминато.
Сака да се тушира надвор со црево.
Па...
Ќе го однесам со кола. -Да, добро.
Готово е.
Готово.
Роза.
Морам да одам.
Ама не може вака да продолжи. Види му ја раката.
Така.
Дај да го излекувам и да го пуштам. -Да, мора да си оди.
Па,
ти посакувам среќа.
Чао.
Чао, тато. -Чао.
Тоа е.
Што правиш, а? Што правиш?
Не ги знаеш правилата?
Оди во соба и немој да правиш бучава.
Ти текна за шишињата! -Да.
Уште малку и ќе заврши ова.
Ама мора да ја третираш, добро?
Твоите ќерки ќе бидат многу избоцкани од кактусите од надворешната страна.
Да.
Ама ако не се инфицира, ќе бидеш во ред.
Мелиса знае многу за тоа, нели, мамо?
Зошто?
Мелиса секогаш си игра со кактусите и еднаш...
Ирис! Оди види што се случува.
Ова малку ќе боцка.
Веднаш ќе се вратам, извинете.
Мелиса, престани.
Ирис.
Ирис!
Дојди тука.
Далија.
Здраво.
Сакаш да ми ги видиш цртежите?
Секако.
Веднаш дојди си дома!
Ова се грмотевици.
Ги направив за Маргарита да не се плаши
и за да види дека тие се едноставни линии.
Ова се цветови од кактус што се појавуваат само навечер.
Ова е Маргарита.
Ова е дрвото во дворот. Толку е високо уште откако сум родена.
Ова е Маргарита. Ја направив со водени бои.
Пробав со вода и беше тешко, погледни.
Тато...
и Лиз.
Ама оваа повеќе ми се допаѓа.
Која е Лиз?
Нашата постара сестра.
Почина лани.
Смеам?
Колку години имаше?
Две години постара од Ирис.
Маргарита - Близнаците се изолирани
Морам да одам.
Не ми се допаѓа тоа момче.
Каде одиш?
Зошто дојде тука, а? Зошто дојде?
Каде одиш со тоа? Дај ми го.
Каде одиш со тоа?
Кој си ти? -А ти?
Чекај!
Лајна!
Сега што?
Што да правиме?
Што да правиме сега?
Што да правиме?
Што ќе правиме? -Потивко.
Полека. -Што ќе правиме?
Го имаше сето тоа тука. -Ќе размислиме.
Што да правиме?
Што ќе правиме? -Ќе размислиме.
Виде ли? Виде?
Ги имаше сите имиња, сите.
Потивко. -Ги има сите тука.
И не знам зошто.
Зошто е тој тука? Зошто? -Потивко.
Таму беше. Зошто?
Ќе се спасиме од ова. Тоа е тоа.
Да не дојдеше, што ќе се случеше?
Дали знаеш дека ми го украде цртежот од Лиз?
Мама беше со Маргарита. -Да, тој е крадец.
Но, зошто не измами?
Можеше да не повреди... -Во ред!
Нели е доволно тоа што ни го направи? Дај ми кофа.
Може нешто да ти кажам?
Секако.
Го прашав дали можам да одам со него.
Ама се исплашив и заминав.
Луѓето понекогаш не се такви какви што изгледаат.
Ама бевме фини со него.
Го храневме...
Му ја третираше... -Секако. Штета е, но...
Не можеш да веруваш некому. Така стојат работите.
Знаев дека е лош.
Што не разбираш? Опасен е.
Затвори го прозорецот, те молам.
Извади го од мојата соба, јави се во полиција, ќе оди во затвор.
Не, не разбираш. Гледаш во каква состојба е?
Не гледаш?
Ќе се јави во полиција. Јас сум тој што ќе заврши во затвор.
Но, ти само сакаше да ја заштитиш мама. Кажи им ја вистината.
Вистината... Која вистина? Која вистина?
Која вистина?
Вода.
Кој си ти?
Кој уште знае дека си тука?
Вода.
-Одговори ми.
Никој.
Вода.
Не може да си замине.
Украдени се идентични близначки
Полицијата молчи за трговијата со деца во Мајорка
Исчезнување на неколкумесечно девојче во Елче
Брат се бори за случајот да не биде решен
За бебето исчезнато пред 18 години
...многу се зрели.
Ако дојде баба, ќе те искара.
Добро.
И ти.
Дали го сакаш тато? -Да.
Многу? -Да.
Кој ќе добие ушка?
Тато, и мене.
Успеав да стигнам до тука.
И ти, тука. Повеќе подоцна, а?
Од фрижидерот се уште тече вода.
Да? Трансформаторот доаѓа денес.
Се гледаме подоцна, добро?
Се ќе биде во ред.
Чао.
Мамо, може да и се јавам на Мила?
Секако, кога сакаш.
Ама не знам дали е добро време сега кога е на одмор.
Таа ми кажа дека можам да ја побарам кога сакам.
Зошто сакаш да ја побараш? За да откриеш нешто
или за да видиш како е?
Не знам. Сакам да ја побарам
и да зборувам со нејзе.
Загрижена си, душо, а?
Знаеш дека можеш да разговараш со мене кога сакаш, така?
Никој на светов не те сака, ниту те разбира и заштитува
повеќе од твоето семејство. Го знаеш тоа?
Ќе го средам и може да оди.
Помниш кога беше мала и јас те прашав
кој те сака најмногу на светот? Ти текнува што ми кажа?
Жабата -"Жабата".
Тато! -Тато!
Тато, стој, влегуваме!
Тато, тато!
Тато!
Побрзо!
Тато!
Побрзо! -Летаме!
Тато!
Побрзо!
Малку подолго, тато. -Повеќе.
Малку подолго.
Ајде. -Може утре подолго да биде?
Зошто пловат бродовите?
Затоа што се шупливи.
А дали ние пловиме? -Секако.
Зошто?
Затоа што си полна со воздух, како балон.
Па, ако сме како балони, дали исто така летаме?
Можеме да одиме да ја видиме Лиз.
Секако.
Ама оди сега, стави си пижами.
А ти, излегувај. -Малку подолго.
Дали ти си братот на Лиз?
Да.
Моите родители не се нејзини родители?
Не.
Сакам мајка ми да знае.
Помогни ми.
А јас?
Помогни ми...
те молам.
Мамо.
Мамо, тато.
Што не е во ред? -Не знам. Рафа.
Легни си, веднаш ќе дојдам.
Извади ме оттука, те молам.
Посакувам да имам син.
И Емилио. Не го кажува тоа, но знам дека сака.
Ми текнува кога дојдоа близнаците.
Емилио имаше бебе во секоја рака
и мислевме дека се две момчиња.
Добар татко е, отсекогаш ми помагал.
Со две бебиња истовремено
и три мали девојчиња, се беше комплицирано.
Многу напор и жртва.
Ама нема ништо подобро во светот.
Не требаше да доаѓаш.
Добро ни одеше тука.
Дали си тажна? -Не.
Дали се плашиш? -Од што да се плашам?
Не знам.
Не знам што ми е,
ама не ми се допаѓа тоа што Рафа е тука,
во спалната, сам. Жал ми е за него.
Знам дека не измамил и ја повредил мама,
ама...
Си го видела? Видов како влегуваш.
Ирис,
добро е.
Кога жабата почна да 'рчи,
дојде мувата и ја стиши.
Мувата отиде кај жабата што седеше
И пееше под водата
Кога мувата почна да пее
Пајакот дојде и ја замолчи
Пајакот отиде кај мувата Мувата кај жабата што седеше
Кога Лила и Далија престанаа да пеат
Тие мораа да си легнат
Ајде, одете во кревет.
Ирис, не јадеш?
Ме боли стомакот.
И на таа земја,
само Ное знаеше дека ќе дојде големата поплава.
И го предупредија,
"Ное, ако сакаш да се спасиш себеси и твоето семејство,
ќе мора да изградиш џиновска арка.
И почнал да ја гради арката.
Со години ја правел.
И еден ден дошол дожд.
"Побрзајте", отишол да го предупреди своето семејство,
неговите синови и ќерки.
Ирис.
Ирис, отвори.
Ирис.
Емилио.
Ирис!
Боже!
Што направи? Излези од автомобилот!
Влези!
Ирис!
Каде е? -Како можеше да одиш да ја бараш Мила?
Каде е? -Го нема!
Не може да го нема, врзан беше! Каде е?
Каде е? Тука беше, умираше!
Не! -Влези во собата! Готово е!
Доста!
Си замина! Го видов.
Вечераше тука со нас,
а потоа не ограби.
Кога дојдов дома, го најдов на патеката.
Го видов како ја удри Роза и...
Лошо реагирав.
Не ми се верува дека ова се случи тука.
Ништо никогаш не се случува тука. -Не.
Ама можеби си во право. Човек треба да има доверба.
Овие денови беа ужасни. -Да.
А девојчињата беа многу вознемирени.
Па, Мила, фала ти за се.
Се извинувам. Ајде, ќе те испратам.
Одмори се и погрижи се за девојчињата.
Ако ти треба нешто, само кажи ми.
Мелиса, дојди, одиме.
Немаш заптивки? -Ако нема, не.
Ова е трансформаторот 125 до 220? -Да.
Пошта
Повели. -Добро е.
Повели.
Здраво. -Мила.
Драго мое девојче, како си? Прекрасно.
Здраво, Мила. -Како е моето девојче? Здраво, Роза.
Како си? -Супер. А ти?
Супер. Како и да е, што е ова? Прекрасно е.
Дали ти се допаѓа? -Малку вино?
Би сакал малку. -Погледни го ова.
Да, молам. -Мила.
Убаво мириса. Како си, Емилио? -Го држам.
Ја завршив книгата.
Дали ти се допадна? -Да, многу.
Колбас? -Секако.
Колбас?
Сали сакаш малку месо?
Сигурно?
Добар ден.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС