Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Само малку...
Каде сум?
Леле, сум плачела.
Каде ми е телефонот?
"Елоиз Лерој, Палата де ла Шапел".
Не се викам Елоиз Лерој.
Ја сум...
Јас сум...
По ѓаволите, како се викам?
Можеме да ви помогнеме?
Не, фала.
Будала!
Барем се сеќавам.
Здраво. -Здраво.
Мачката мјаука. Веројатно е гладна.
Навистина? Веројатно затоа што доцна се враќам.
Не грижи се. Здраво. -Здраво.
Мамо!
Душо!
Чекај...
Престани.
Здраво, мацо.
Здраво.
Има некој?
Добро.
Сама е.
Лозинката е: "Елоиз Лерој."
Добро...
"Лерој, Елоиз."
По ѓаволите!
Дата на раѓање.
Не кревај паника.
Оди на доктор, најди го мобилниот, бара сведоци, лозинка.
Каков распоред.
Ајде сега на спиење.
Сонот ќе ми го врати сеќавањето.
Така?
ПРАЗНА СТРАНИЦА
Проклетство.
Ало? -Оливија е.
Што се случува? Доцниш два часа.
Не ми е добро.
Болна си?
Малку. -Знаеш дека мора да се јавиш.
Да не ти се исклучил телефонот? Добро е што имаш фиксен.
Колку старомодно. Ќе дојдеш утре?
Да. Каде?
Секако.
Донеси оправдание за Фред.
Фред?
Добро, ќе донесам.
Но...
Се гледаме утре. -Чао!
По ѓаволите!
Каде стојат уплатниците?
По ѓаволите? Каков е овој фустан?
Кој сум јас?
Кој сум јас, по ѓаволите?
Рецепт за лек!
Ми требаат дознаки.
Така, мацо?
Што ли правам?
Можеби работам во банка.
Да не сум интервентен полицаец?
Не сум.
Што е сега, г-це Лерој?
Не е лесно да се објасни.
Како минатиот пат? Чувство на вкочанетост?
Не.
Што е тогаш? Ве боли грлото? Грбот?
Ви се фати вратот? -Не.
Како и вообичаено, се е во ред. -Како и вообичаено?
Шест боледувања за шест месеци укажуваат на зачестеност.
Да.
Што да напишам сега?
Исцрпеност, мачнина и вртоглавица веќе имаме.
Амнезија.
Сме го искористиле тоа? -Извинете, нема да го напишам тоа.
Амензијата е сериозна. -И јас сум.
Докторе, јас...
Нема да ми верувате, но го изгубив помнењето.
Умот ми е празен.
Г-це Лерој, знаете ли што вели мојата сестра?
Почитувај граници или гризаат.
Се колнам, вистина е.
Не се сеќавам каде работам.
Не можев да се сетам на адресата.
Каде работам?
Продавате книги во книжарницата "Гилберт".
Значи така. Добро.
Се сум заборавила.
Но, останатото е во ред.
Знам која е Ванеса Паради,
но не се сеќавам дали имам браќа или сестри.
Не знам дали сум хетеро или бисексуалка,
но знам дека "Вју Клико" е вид на шампањ.
Две недели боледување.
Морам да се средам.
Нема шанси.
Ќе ви одобрам еден ден и ќе ве пратам на прегледи.
Симптоми на ретроградна амнезија.
Што значи тоа?
Тоа го имате. Не се сеќавате на одредени податоци,
ниту спомени пред амнезијата.
Може да биде Алцхајмерова болест или тумор?
Се е возможно.
Проблемот се појавува кога луѓето ќе дознаат за неа, затоа што
тогаш се оддалечуваат од другите.
Луѓето со амнезија се оддалечуваат од сите, губат работа.
Без силна поддршка од семејството,
завршуваат како бездомници.
Понекогаш дури и на психијатрија.
Ајде, г-це Лерој, на работа.
Или сум целосна будала,
или хипохондрик.
Работам во "Гиберт".
Мислам дека сум будала која работи во "Гиберт".
Пак ви инсталирав. Како нов е.
Немојте на компјутерот да му давате пиво.
Тоа нема да му користи.
Најдов парчиња од ќебапи, колачи и леб.
Тоа ми е јасно, но пиво?! -Ја научив лекцијата.
Имате гаранција три месеци. -Фала, чао! -Чао!
Повелете?
Ми требаат некои податоци.
Ви стојам на располагање. -Вчера бев на онаа клупа.
Ми го украдоа мобилниот.
Леле! -Да.
Случајно да не видовте кој го украл
или нешто необично?
Вчера? -Да.
Не сум видел.
Не бев овде. Завршив.
Мојот партнер беше овде.
Веќе отпатува.
Во Непал.
За време на летото.
Може сепак да го прашаш?
Кога ќе се врати, секако.
Затоа што...
Ако сакаш може да ми го дадеш бројот, па кога ќе се врати...
Ми го украдоа мобилниот. -Но, уште го имаш бројот.
Бројот не може да се украде, така?
Не може. -Може да го замениш мобилниот.
Оди со бројот кај операторот и ќе ти даде нова картичка.
Ќе ти продаде и нов мобилен.
Во право си.
Ако имаш податоци, можат да ги вратат. -Така е.
Па...
Кој е бројот?
06?
Ќе се вратам подоцна.
Ќе биде подобро. -Така е, луѓето ретко се враќаат.
Така е. -Ако се вратиш, побарај го Моби Дик.
Така ме викаат. -Добро. -Чао. -Чао.
Денеска одите на оваа врата?
ЈА ИЗГУБИВ РАБОТАТА ДА НЕ ЈА ВИДЕЛ НЕКОЈ?
Ало? -Елоиз Лерој.
Ја изгуби лозинката?
Да.
Не. Чувај малку за вечерва.
Вечерва? -Може во 20 часот?
Може. -Добро.
Нема да излезеш?
Секако.
Се гледаме вечерва. -Така е.
Најдолга предигра досега!
Еден час беше долу! -Еден час?
Да! -Да не ја намачка со мед?
Веројатно мислел дека е палачинка.
Ти си за клиторисот.
Извини, ама преценет е.
Притисок... Никој порано не се занимаваше со него.
Здраво, Ело. -Здраво.
Но, важен е. -Остај го.
Јас немам проблеми со клиторисот. Но, напорни се.
Сите во медиумите се опседнати со него.
Имаш ситно? -Не.
Гладен сум. -Ело, заборавив што ми кажа. За што си ти?
За што? -За клиторис или вагина?
Само малку. Јас... Не можам да се сетам.
Многу се трудиш!
Кога ќе се појави среќата...
Здраво, Елоиз. -Здраво.
Подобро ти е? -Да, многу подобро. Фала... Соња.
Мислам дека некој е во твојата униформа.
Добро. Одам.
Главата горе.
Добар ден. -Добра ден.
Размислував за она што го кажавте
дека "Љубов во сино" е излитена.
Не сакав да ви кажам, но ми се допадна.
Да.
Не сум ја прочитала. Сигурно сум била јас?
Уште не сум сенилна.
Завршете. -Готови сме.
Се гледаме наскоро, кучко.
Бараше нова љубовна приказна?
Избери и распореди ги книгите денеска.
Да... Избери и распореди.
Нека биде денеска, може?
И ми требаат дознаки.
Си го видела Фред?
Сигурно не споменал вчера.
Не. -Не лути се.
Само влезете. -Добар ден.
Ја имате ли "Жед" од Амелија Нотомб?
Повеќе би сакала тврд повез, ако имате.
Амелија Нотомб, ми се допаѓа.
Тврд повез...
Да видиме. -Веќе видов, госпоѓице.
Да видиме... Амелија Нотомб.
Ми се допаѓа многу.
Сакате нешто друго? -Не, ја сакам "Жед".
Можеби е на друго место.
Изгледа повеќе ја немаме.
Не проверивте во компјутерот.
Можеби ја имате во магацинот.
Госпоѓице...
Да? -Може да ми одговорите?
Госпоѓата ја бара Амелија Нотомб и книгата Гонкорт
која излезе минатиот месец. -Секако.
Секогаш читате исто? -Да.
Сменете малку. -Не знам. Ова ми се чини добро.
"Поранешен алкохоличар стана рабин."
Моќно е. Симболички моќно.
Зошто би ја читале Амелија Нотомб кога можете ова?
Навистина.
Елоиз?
Се е во ред?
Може да ме одведеш некаде?
Соња, мора да ми веруваш.
Не знам што значи избирање и класифицирање.
Онаа русокосата... -Оливија.
Можеби. Бараше да го направам тоа, што и да е.
Оливија е Н3, а Фред РД.
Што?
Фред го води одделот за музика, кино и книжевност.
Оливија му е асистентка.
Господи Боже...
Веројатно се наоѓам во кошмар.
Ова е твоја нова лоша шега.
Молам? Каква лоша шега?
Те молам, верувај ми.
Верувај ми. -Зошто ми го зборуваш ова?
Затоа што си овде.
Виде дека ништо не разбирам. Збунета сум.
Немој никому да кажеш, ќе ме отпуштат.
Нема, бидејќи никогаш не разговараш со мене.
Молам?
Ниту јас? -Не.
Можам да ти поверувам бидејќи никогаш не ми се обраќаш.
Навистина? Зошто? Скарани сме?
Не, но се дружиш со Клои, Винсент, Оливија и Фред.
Со нив се дружиш.
Ти си го изгубила сеќавањето, а јас сум невидлива.
Не си. -Тоа е слика.
Ме гледаш? -Секако.
Во кој оддел се Клои и Винсент.
Музика.
За една година дознаваат се за тебе.
Не им верувам.
Со кој се дружиш ти?
Или сум со синот или гледам телевизија.
Си го контактирала семејството?
Не најдов ништо за нив и никој не ме бара.
Може се во странство. Чудно што не најдов документи.
Родена сум во Париз.
Најдов нечиј џемпер и црвена маица.
А мобилен?
Набавив нов, но не можам да влезам без лозинката.
А Фејсбук?
Барав. Не го користам.
Нема Елоиз Лерој со мое лице.
Тоа ме изненадува.
Не го најдов. -Мора да се вратиме.
Го изгуби мобилниот,
ја заборави лозинката и наиде на мене. Прекрасен ден!
Колегата не се врати?
Не, патот е долг.
Имам теорија за лозинките.
Да?
Ќе ти ја кажам.
Име на песот и година на раѓање,
име на првата љубов и година на првиот секс.
Име на љубовникот и година на раѓање на сопругот.
Која е теоријата? -Ништо не разбираш?
Не е баш морално?
Не, никому не му е гајле.
Јас и само јас.
Лозинките ни се се.
Ако ја заборавиш,
некако забораваш на себе.
Тоа е добар знак. Сакам луѓе кои забораваат лозинки.
Сега внеси ја новата.
Така ќе можеш да го синхронизираш новиот мобилен.
Можам?
Еве го. Се е овде.
Ти благодарам. -Нема на што.
Кажи,
дали би прославила во аквариум?
Денеска работи до доцна.
Аквариум?
Извини, не можам. Го повикав колегата од лифтот на вечера...
Работен колега.
Фред. Колега од работа.
Овојпат може да ми го дадеш бројот.
Ќе му кажам на партнерот... Ќе ти јавам кога ќе дојде.
"Последно ажурирање: пред шест месеци." По ѓаволите!
!Ажурирај го мобилниот, контакти,
прочитај пораки, провери мејл."
Душо, мислев на тебе цел ден.
Само малку.
Во панталони си? Што ти се случува?
Чекај малку... -Очекуваш некого? -Не, тоа е за нас.
За вечера.
За нас? Ние не вечераме.
Навистина? -Зошто да вечераме?
За два часа морам на труст на мозоци.
Така е.
Чекај малку.
Што е труст на мозоци?
Што? -Што е труст на мозоци?
Сега поставуваш и прашања? -Да. -Каде е г-ца Послушна?
Чекај. Може прво да се напиеме нешто?
Може да јадеме
и да разговараме.
Два часа е многу време.
Ме интересира...
На што сме ние?
Што е ова?
На што сме? Не сме такви.
Со нас е едноставно, брзо и лесно.
Пар сме?
Не, не го сакаме тоа. Не функционираме така.
Мислам... Свеќи...
Не гледаш во врска?
Не, но можеме полека да вечераме.
Да. За што разговаравме? За иднината?
Од тие зборови ми отекува простатата.
Да разговараме за иднината. Сега сум импотентен.
Чекај малку, не ме интересира иднината, туку...
Сакам да разговарам...
За минатото. -За минатото?
Што сакаш да знаеш?
Дали неодамна...
Ти бев ли чудна?
Не особено.
Дали бев отсутна?
Може да побрзаш, бидејќи...
Што мислеше со она што ти го кажав пред некој ден?
Молам? -За мојот живот.
Тип за подкасти?
Се сложив. Реков дека може.
Нема да ми кажеш кој е тоа? -Не... Кога ќе дојде време.
Меѓувреме...
Може прво да се запознаеме? -Ајде бре, Елоиз!
Ќе ме изнервираш.
Чудна си.
Да не си бремена?
Не. -Абе ајде, бремена си! -Не сум!
Добро.
Не ни оди вечерва.
Да се чуваме.
Сакам да не чувам.
Работиме заедно, се сложуваме, па...
Нема да останеш на вечера? -Не.
Тоа не е добра идеја. Чао, Ела.
Фејсбук, Ајтјунес, Аутлук...
Некаде мора да има нешто.
"Фотографиите на Честер".
Честер...
Кој е тој?
Зошто?
Тоа беше пред година и половина.
Година и половина?
Нема ништо постаро. Зошто нема пораки од претходно?
Вилијам: "Се гледаме наскоро, душо.
Ја слушнав твојата порака. Се слушаме."
Вилијам Делфино, продуцент и инфлуенсер.
Вилијам Делфино. Го познавам?
Мацо, престани.
НЕПОЗНАТА МЛАДА ЖЕНА
Фала што почекавте. Не сте ги ставиле податоците на Ајклауд
и последниот внес бил пред шест месеци.
Не можеме ништо да вратиме. Мора редовно да ги снимате.
Доста ми е од вакви како вас.
Последните шест месеци, но јас...
Но, на сметката нема ништо од пред 18 месеци.
Можеби сте избришале се.
Луѓето понекогаш намерно бришат
кога сакаат, не знам,
да го избришат минатото, да почнат нов живот...
Можно е.
Ало?
Што е карактеристично за генерацијата Екс? Заедницата.
Заеднички вредности на мрежите,
исти цели,
потребата за прифаќање. Што ќе правиме?
Ќе имаме оргии?
Престани. Реков Екс, не с-е-к-с.
Бидејќи генерацијата Екс сака да влијае на врсниците,
тоа ќе им го овозможиме. Ќе ги поттикнеме на делување.
Нема да ги третираме како будали.
Не плочите ќе најдете песни за платформи во дуќанот.
Распакувајте ги и ставете ги на полиците.
Каде е Соња? -Соња?
Веќе две години е слободна во среда.
Добра си?
Го изгубив памтењето.
Да го пријавиме тоа.
На работа.
Откако Оливија наполни 40, поинаку гледа на животот.
Пред тоа велеше:
"Ибрахим ова, Ибрахим она, ме остави, ме измами."
Ја обожавам Оливија, но не зезај?
И јас сум сама,
но поради тоа можам... "Одам повисоко".
Знаеш што вели Фред за Оливија? -Не.
Сапиосексуалка е, но не класична. Тоа му се допаѓа.
Демократ. Следи го примерот.
Кога сме кај идеите, би го следела, но не би спиела со него.
Поради културни проблеми сакаш мускулести типови,
а не паметни. Се чувствуваш подобро.
Штета за мене. Ти си единствена со која би можел да се женам.
Или со мајка си!
Се е во ред, Ела?
Не избегнуваш и се шегуваш за неговата мајка која почина.
Не даде пари за венец. Лути сме.
Само малку... Мајка ти е...
Кога се случило тоа? Си ми кажал?
Беше овде кога дознав. -Сум заборавила.
Винсент, се колна. Инаку би... Но, сум заборавила.
Што е проблемот? Тргни се! Што ти е?
Ништо. Постојано слушаме за нечија смрт.
Со бесење?
Ах, не... Не ми се верува. Жал ми е...
Жал ми е. -И беше трет обид.
Имаше некој до тебе?
Да, дојде Пабло од Ренеса...
Дојдоа Клои и Ивек.
Одржавме елегантна церемонија. Би и се допаднала.
Нели...
Ела, што ти е?
Во менопауза сум?
Како? -Предменструален период.
Ретко е на моја возраст, но се случува.
Така што...
Имам здравствени проблеми и морам на преглед...
Ме излудува тоа.
Жал ми е.
Но, ќе дојдеш на забавата со нас во сабота?
Стариот одред, Оливија и Фред,
да заборавиме на проблемите. -Добро. Ќе дојдат Честер и Вилијам?
Кој?
А Соња?
За малку ќе наседнев!
Г-це Лерој, имам добри вести.
Нема тумор, нема Алцхајмер, ниту потрес на мозокот.
Се е во ред.
Тогаш, што ми е? -Технички, имате амнезија на идентитетот.
Амнезија предизвикана од емоционална траума.
Некои ја нарекуваат холивудска амнезија.
Холивудска? -Да.
Мора да дознаете што се случило пред моментот на клупата
каде што почнала вашата траума.
Се ми е празно.
Не можете да ми препишете некои лекови?
Тоа се лошите вести.
Традиционалната медицина нема да помогне многу.
Можам да ви препишам антидепресиви и терапија,
но мора да верувате во себе.
Амнезијата на идентитет се решава.
Мора да најдете сензорна поддршка.
Живејте, сакајте, водете љубов.
Вратете се на клупата и продолжете да барате.
Нешто ќе го поттикне сеќавањето на некој начин,
Сензорна поддршка...
Овде. Кој што прави?
Одлична игра.
Винсент, ајде.
Само малку...
Таа! -Тешко!
Наставничка по историја. -Несомнено.
Која ги менува предавањата да бидат небинарни.
Како нејзината облека!
И која е лута на министерот за образование.
Секако. -Единствена граница и е хиџабот.
Левичарка е, како тебе, Фред.
Само помалку елегантна. -Секако!
Лончарство!
Елоиз, ајде. -Јас?
Оливија е во форма. -И јас сум.
Да, но Оливија е во врвна форма.
Не ме препознаваш?
Се забавуваме сношти?
Честер? -Не, но не се оптеретувавме со имиња.
Замолчи! -Има хормонални проблеми.
Имам емоционални потреби, откако ме остави Ибрахим.
И, многу сакам дете.
Деца, рутина... Убијци на страста.
Не сакам да бидам како моите родители!
"Со текот на времето..." -Повеќе.
"Со тек на време се бледее".
Размислував за она што го кажа.
Важно е да се биде во пар.
Тоа е политички чин. Имаш право, Фред.
Не го сфатив тоа веднаш.
Дури подоцна.
Сонувам за живот со жена.
Ти? Се шегуваш, Дон Жуан.
Не баш. Многу сум романтичен.
Не размислувам само со патлакот.
Секако. -Сигурно.
Ако најдам некоја посебна, ќе се обврзам.
Брак, заем, дете...
Да? -Секако.
Ајде, Ела! Имитирај ја Соња. -Што?
Соња. Ајде. -Соња!
Ајде, Елоиз!
Имитирај ја Соња која гледа филм со синот.
Да. -Те молам.
Те молам. -Сакаме кога имитираш некого.
Добро е и напнато. -Не знам.
Концентрирај се.
Не се сеќаваш?
Ајде. -Добро.
Филмот беше одличен.
Ликовите се супер. Можете да се насмеете од грло.
Го препорачувам.
Морам по синот во школо.
Убавините на мајчинството. Еве го...
Здраво!
Супер! -Чекајте...
Зошто "од грло"? Знам само за длабоко грло.
Престани. -Не! -Пабло!
Тоа е поинаку.
Тоа може да се каже?
Соња? Елоиз од "Гиберт". -Знам, знам.
Извини што ти пречам, но немам со кој друг да разговарам.
Немаш појма колку бедно се чувствувам.
Да дојдам? -Можам јас да дојдам до тебе. -Јас ќе дојдам.
Долго не сум помагала некому среде ноќ.
Мојот поранешен е овде, ќе го чува Тео.
Те имитирав. Ми рекоа дека ми оди добро.
Да?
Покажи ми. -Не сакам.
Во ред е, ќе издржам.
"Ќе издржам. Филмот беше добар.
Многу добри актери. Се смеевме.
Онака од грло."
Не ти оди баш добро.
Но, тоа не сум била јас, туку таа. Ја мразам.
Веројатно и ти си ја мразела. Слободно кажи.
Не е тоа, но ти беше копија. Се смееше и плачеше како нив.
Можеби затоа сум во депресија и често одам на доктор,
спијам со сите... -Не неопходно.
Може така се чувствуваш. -Со оној кој го видов?
Се сомневам.
Каде беше хармониката? -Со фустанот во плакарот.
Уште ништо за семејството? -Не.
Не најде ништо на мобилниот? Мајка, татко, баба?
Ништо.
Сум исчезнала пред 18 месеци и никој не се загрижил.
Не би им било гајле и да сум мртва.
Може да се убијам и никој нема да се грижи.
Чудно што нема хартија.
Ни тебе не ти е гајле.
Можеби...
Можеби кај еден од момците.
Се чини дека си ги имала многу.
Мислиш на мене? -Да.
Фред сака да се дупи. Не сме во врска.
Честер е невидлив,
а Вилијам е продуцент и инфлуенсер.
Веројатно случајно сме спиеле, сум станала напорна и ме избегнува.
Смешно.
Единствено Винсент го жалам.
Мислам дека сум била како него.
Сум трошела енергија и памет настојувајќи да бидам како нив.
"Вака, не вака, ова е болно, што мислиме за ова?"
Омилени зборови на Винсент се "тотално" и "така е".
Само се сложува со нив.
Фред е радикален и сите се сложуваме за тоа.
Пораки меѓу мене и Винсент:
"Ќе дојдеш на објавата? За што е тоа?
Глупав закон. Фред рече дека мора да одиме.
Се гледаме!"
Веганизам, интерсексуалност,
антивидови, за Палестина, неолиберализам, без глутен...
Ти беше за сите овие.
Јас сум за животни и две држави.
Неутрална е, има дури и неутрална работа.
Ја мразиш работата? -Не.
Се чувствувам повеќе како уметник, а не продавач.
Што ако родителите ми се мртви?
Ќе видиме...
Единствено што имам заедничко со Елоиз е Фред.
Ме привлекува.
Ме привлекува, не можам да си помогнам.
Можеби телото ти се сеќава дека е добар љубовник.
Зошто поранешниот бил кај тебе?
Се сложуваме.
Често поминуваме време заедно.
Спие на каучот.
Џулиен и јас се запознавме како деца.
Се сакаме. -Тоа е добро.
Или не е.
Ова е добро вино.
Делиме исти нешта.
Вкус за вино и Фред.
Ќе ти го дадам шишето.
Не кого ќе се концентрираш сега?
Честер, Делфино...
Ќе го сменам пристапот.
Ќе се обидам да дознаам која сум навистина
и може тогаш ќе дознаам која сум била.
Како ќе го сториш тоа?
Ќе се обидувам и ќе барам.
Осмели се.
Пауза веднаш по доаѓање? -Нема долго да трае.
Фред, сакам да одам на вечера каде ќе можам да бидам своја.
Да разговарам со тебе, да те запознаам.
Зошто ме привлекуваш?
Сериозно, зошто?
Згоден сум, политички определен, по малку глупав,
духовит, но многу љубопитен. -Да? -Само предлози.
Би можеле да одиме на вечера.
Вечерва сум со Оливија.
Што е? -Зошто и се пушташ пред мене?
Затоа што сум комплициран. Ми требаат посебени девојки.
А ти длабоко во себе си...
Мила. Облечена како еж.
Оливија е посебна?
Има скршено срце.
Амбициозна е како мене. Постара е од тебе.
И носи потпетици.
Одите на романтична вечера.
Ќе разговараме за подкастот.
Може да ја однесам онаму каде те освои тебе?
Ресторанот е одличен и...
Будала сум.
Искрено.
Но, самосвесна будала.
Половина ми се простува.
Те обожавам.
Многу бараш, но те обожавам.
Назад на работа.
Надреден сум ти. -Но, перверзен.
Не! Ништо не сум ветил.
Ништо не си ветивме.
Така?
Бевме отворени.
Да, па...
Мислам дека најдов картичка од ресторанот. На плочата е.
Па што? -Не знам. Ќе ставам бомба.
Обиди се да го најдеш Честер. Звучи англосаксонски и елегантно.
Може те чека во Англија, а ти не си го барала.
Во право си.
Честер.
Те сакам.
Честер.
Што ти е?
Молам? -Мачката реагираше на Честер.
Честер?
Честер...
По ѓаволите, Соња... Честер е мачката!
Честер те сликаше! -Тоа била мојата мачка.
Шега.
Има бедна смисла за хумор.
Ало?
Штета, ќе ризикувам.
Ќе се напијам нешто и одам.
Не. Пијалок? Прво пронајди се себе.
Што е со Вилијам?
Не, премногу е стар.
Ќе го магепсам. -Елоиз, без силен алкохол.
Навистина ќе го магепсам.
Ни треба публика за подкастот. -Секако.
Имаш право.
Ќе повикаме уметници,
ќе снимиме програма за еден месец и ќе ја пуштиме.
Може ќе имаме спонзори. -Французите мразат спонзори.
Така е. -Спонзорството им е како корупција.
Во право си.
Ова е планирано?
Не. -Извини, Оливија. -Здраво.
Извини што ти го уништив ова со Фред.
Раскнувањето боли.
Но, можеби не си знаела...
Ние уште не сме завршиле.
Мора да му кажам некои работи. -Елоиз, не е вистинско време.
Фред, слушај, сакам да ти кажам...
Оваа не е таа од претходно.
Знаеме ли кој бил пред тебе?
Мислам дека не знаеме ни кој е денес овде.
Се ми е матно, но сакав да ти кажам
дека секој од моите идентитети сака да поминува време со тебе.
За многу нешта не сум сигурна, но ова го знам.
Секоја од мене сака да биде со тебе.
Иако знаеме дека си губитник.
Добро. Мој последен обид.
"Сети се да ме заборавиш."
Ќе размислам.
"Одраз како огледало."
Ќе видам.
"Сети се да ме заборавиш."
Ќе се обидам.
"Амнезијата
има моќ,
магија.
Црна магија..."
Не е забавен! -Се гледаме утре.
До видување, фала.
До видување. -Се е во ред.
Те видов од прозорецот. Овде живеам.
Беше на отмената забава?
Го облеков ова, за да не ти е незгодно.
Ќе дојдеш на пијалок?
Влези.
Што е ова?
Тркало на кармата.
Сакаш да знаеш што си била во претходниот живот?
Сврти го.
Си била некаква медуза под ледената капа на месечината на Јупитер
и си починала во 98-та година кога океанска струја
ослободиле крвожеден планктон кој те изел за 23 секунди.
Добро. Каде се седи овде?
Добро си?
Добро како девојка
која ја понижил маж која сакала да го шармира.
Сакаш кога те понижуваат?
Секако дека не. -Тогаш не е добро.
Си сонувала дека пиеш пиво со постара верзија на себе?
Не. А ти?
Пиев пиво со идниот јас.
Не бев баш добар.
Но умот ми беше остар.
Ако девојка ти мора да оди во затвор на 10 години, би ја чекала?
Извини, твојот дечко.
Не. А ти?
Мислам, да.
Не сум сигурен, но мислам да.
Зошто ти се сите овие фотографии? -За патување.
Патуваш со фотографии.
Одам во Јемен.
Ти се допаѓа?
Секогаш гледај ги плафоните. Погледни горе.
Маната доаѓа озгора.
Ова стебло е прекрасно.
Фала.
Вчерашниот неуспех ти беше најголем?
Леле, да.
Мојот беше во ресторанот со прекрасна девојка.
Не ми се веруваше дека прифати да дојде и се скрив
зад едно големо мени.
Се спуштив и викнав "бу"
за да ја исплашам.
И беше незгодно.
И објаснив дека
го реков тоа за да ја исплашам, дека само глумев.
Огромен неуспех.
Огромен.
Многу си чуден.
Не сум толку многу. Нормално сум чуден.
Нема да можам Фред во очи да го погледнам.
Барем се обидов. -Беше кај дечкото од дуќанот?
Да. -Ништо повеќе? -Не.
Духовит е и мил.
И китовите се мили?
Да.
Се вика Моби Дик, па ме интересираше.
Армониката не ти лежи. Можеби цртањето...
Како знаеш? -Ајде де.
Нема шанси...
Брзо ми се враќа. -Колку си креативна!
Елоиз!
Да...
Може ќе дадам отказ. -Не, немој.
Не.
Доста. Ќе престанам да правам будала од себе.
Не сакам!
Не верувам во таа леснотија меѓу нас која ја велиш.
Не сум како тебе. Не разбирам што зборуваш.
Го мразам твојот став. -Да? -Да!
Се променив. -Ме привлекуваш.
Сум те лажел некогаш?
Гад сум, но дали сум те излагал?
Гад сум, но само тоа сум?
Го знаеш гитара солото во хотел Калифорнија?
Нема да го изведам, но се сеќаваш?
Прво ми беше глупаво.
Го слушав десет пати за да ми се допадне.
Ме маѓепса во ресторанот.
Не го забележав тоа.
Не можев да спијам.
Навистина.
Бев премногу глупав за тоа.
Она што ми го кажа беше единствено.
Им ги видов лицата на луѓето.
Дури и Оливија рече.
Беше единствено.
Сакам да водам љубов.
Не се сеќавам дека беше така...
Не се сеќаваш?
Се сеќавам, но...
Сакам кога си нежна.
Кога не се договараме за позиција.
Тоа ми се допаѓа, но...
Чекај, морам нешто да сторам.
Тоа е се што ќе кажеш?
Не, но... Не знам.
Овде сум со тебе.
Одиме на Клермон-Феранд да гледаме зајдисонце на вулкан.
Не...
Моби Дик. -Ќе му се јавам. -Не. -Да.
Ало? -Не. -Елоиз? -Не, нејзиниот дечко.
Извинете, би сакал да разговарам со Елоиз.
Вели да оставиш порака.
Кажете и дека колегата се врати и дека не се сеќава на ништо.
Вели... -Подоцна.
Да, подоцна. Ќе и кажам, па ќе ти се јави.
Добро. Почит.
Почит.
Типот рече "почит".
Кој е г. Почит?
Комплицирано е.
Те бара доцна, зборува шифрирано.
"Ми се врати колегата". -Да не си љубоморен?
Да.
Љубоморен си. -Да.
Сега ова е сериозно. Ти си таа, Елоиз.
Таа која ја чекам.
Твојата нежност ме облива.
Ти си ми како постојано откритие.
Те плашам. -Не. -Те изгубив.
Ме изненадуваш. Но, не ме исплаши.
Но, чувствувам нешто посилно од тебе.
Сакам да те видам утре.
И задутре. Сакам да те гледам секој ден.
Не си гладна?
Што мислиш за виното?
Добра структура, чувствувам некакви зачини,
танинот е премногу заокружен за мој вкус.
Одлично. Никогаш не сум те прашал како го знаеш тоа.
Кажи ми се.
Не ми беше гајле претходно, но сега да.
Немам што да кажам.
Многу си затворена. -Може да се каже.
Да. -Што да ти кажам?
Не сум го ажурирала мобилниот шест месеци, па...
А родителите? Што прават тие?
Можеш да ми кажеш. Ништо не ме изненадува.
Гуру за слободен пазар, геодетски агенти, фудбалери...
Ништо не ме изненадува. Па? -Мртви се.
Се шегувам. Извини. Се шегувам.
Одлично! Што ти работат родителите?
Каде си пораснала?
Во Париз. Во Париз и...
Околината.
Не ми веруваш.
Јасно ти е и зошто. Не бев добар со тебе.
Но ако сме заедно, сакам да ми ја кажеш вистината.
Верувам во оваа љубов, вистина, доверба...
Се ќе делиме. Така?
Секако, но...
Не е така, но...
Што се однесува до родителите,
што да ти кажам?
Работат техничка работа која никој не ја разбира, дури ни јас.
Мила Елоиз, а твоите поранешни љубовници?
Кого најмногу сакаше пред мене?
Или кој тебе те сакал најмногу?
Извини!
Елоиз, врати се!
Те обожавам, Елоиз!
Мокриш?
Ме опушта тоа.
Реков дека сум подготвен.
За брак, за кредит, дете.
Знам дека е лудо,
но сакаш да живееш со мене?
Молам?
Сакаш ли да живееш со мене?
Не знаеш како беше.
Лудница, не како последниот пат. Беше многу нежен.
Беше...
Соња, сите треба да го изгубиме сеќавањето барем еднаш.
Неверојатно е. Одлично.
Чекај, ќе ти се јавам.
Сега те интересира? Едуард не е овде. Извини.
Извини.
Моби Дик, извини.
Извини.
Ќе се обидам да го добијам.
Едуард, Елоиз е овде. -Здраво! - Здраво!
Моби Дик рече дека може си видел...
Кој ми го украл телефонот. -Некој ти го украл?
Да. Ме интересира кој.
Лажни вести. Бев надвор и видов се.
Зошто го викаш тоа кражба, ако не била?
Тоа е моето прашање.
Престани, ќе ја избезумиш.
Што си видел?
Го фрли во кантата.
Долго седеше, стана и го фрли. Никој не го украде.
Зошто би го сторила тоа? -Поради Вилијам? -Вилијам?
Викна: "Еби се, Вилијам!"
Некое момче те исмејуваше и рече: "Еби се, Вилијам!"
Потоа седна на клупата и седеше таму додека не заминав.
Ќе те прашам пак.
Зошто сакаш да пронајдеш крадец,
кога го нема.
Затоа што...
Токму така.
Си го сакам мобилниот. Мојот живот е во него. Сакам да се мажам.
Ми треба животот. -Ќе се мажиш со типот?
Ти се допаѓа таа идеја?
Добро. Ќе ве оставам. Ви кажав се.
Моби, ќе ти биде мило,
ги најдов дисковите за Мекинтош.
Чао. -Се гледаме.
Што е тоа?
Како што реков, решенијата често ги наоѓам горе.
Зошто? Имаш проблем?
Немам.
Моби Дик...
Не, но... Не знам како да го кажам ова.
Морам да го испочитувам тоа со него. -Затвораме. -Те молам.
Во близина има дуќани. Кај вратата.
Добро.
Се гледаме.
Ми се чини дека сум полудела поради Вилијам Делфино.
Може ме оставил.
Може Фред и Оливија него требало да го запознаат.
Ништо повеќе. Моби Дик ми се лути.
Соња, немаш појма колку сум изгубена.
Која сум јас? Од каде сум?
Што е тоа?
Само малку, ќе те барам.
Што е тоа?
"Картичка со крвна група."
"Семејна книга."
Што?
Ќерка сум на Матилда Лерој и непознат татко?
Немаш татко?
Школа во Монтабан.
Монтабан. Зошто сум родена во Париз?
Нема број од Матилда Лерој.
Провери имејл и контакти. Познато ми е името.
Има Матилда Жозеф.
Не сте разговарале, но...
Може се премажила. -Пиши и.
А ова?
Веќе го прегледавме.
По ѓаволите, ми одговорила...
Имаш мајка?
Да.
"Мила Елоиз, ти требаше година и половина
да се вратиш во Монтабан. Престанавме да се надеваме.
Дојди кога сакаш. Се надеваме дека си добро. Татко и јас сме добри,
уште подобри сега кога се јави. Мама."
Сме се скарале.
Така изгледа.
И имам татко.
Кој те посвоил.
Веројатно.
По ѓаволите, морам да сфатам. -Само малку, душо.
Фред, ќе се вратам.
Ќе им кажам за нас. И јас.
Те сакам.
Што мислиш, какви се?
Тоа е тоа!
Се загриживме кога рече дека ќе дојдеш со кола.
Долг е патот. Но си поминала добро.
Елоиз?
Колку си убава!
Мило ми е што имам мајка како тебе.
Минатата година зборуваше поинаку.
Здраво.
Фала што ја донесе.
Однеси ги работите во соба. Ти го подготвив креветот.
Дојди.
Дурас...
"Однесено со виорот." Ништо заедничко.
Со девојката од Париз.
Јас сум како калеидоскоп.
Ти си ти.
Зошто се скаравме?
Помогни ми со ручекот.
Ќе ми кажеш за амнезијата?
Што правите, Матилда?
Не ти кажа Елоиз?
Чувам деца во градинка.
Убаво, нели?
А Жан-Мари?
Механичар е.
Елоиз рече дека станал глупав. -Не, јас...
Не го реков тоа. -Го рече.
Тоа е добра работа. Поправа нешта.
Да, но беше лута...
Ми се чиниш поинаква.
Да не земаш дрога?
Знаеме што се случи во Париз.
И кажавме да не оди таму.
Имате уште деца?
Неверојатно, ништо не си и кажала.
Не баш, бидејќи... -Само што се запознавме. -Така е.
Татко и на Елоиз ме остави пред таа да се роди.
По една година го запознав Жан-Мари.
Се омажив за него.
Немавме деца. Ја сака Елоиз како своја ќерка.
Но таа мене ме обвинува...
И кажав дека не знам кој и е татко.
Дека беше тоа поради секс за една вечер и дека заминал.
Но, знаев кој е.
Дозна, замина и не се јави 18 месеци.
Добро...
Да не зборуваме за тоа.
Си замина пред мајка ти да успее да ти објасни.
Знаеме дека се изненади,
но не ти кажавме...
Тоа не беше нашиот начин. Не одевме на терапија.
Г-ѓа Готие рече да и кажеме.
Предложи да ти кажеме во случај да сакаш да го видиш.
Но, беше предоцна.
Всушност,
се плашев.
Од што?
Да не го отфрлиш и повеќе да го сакаш другиот.
Типот кој го напуштил своето дете.
Сега се перчи по медиумите. -Вилијам го ценат.
Им помага на младите.
Тој стои зад емисијата "Слободен тренд".
Будала е.
Зошто Елоиз се родила во Париз?
Го користев породилното за посета на музеј со една пријателка.
Одлучи да дојде порано. Секогаш беше независна!
Да ги слушнеме вестите. Добрите вести.
Добра сум.
Нема ништо посебно. Се е во ред.
Ништо посебно? -Свирите хармоника?
И пеам. Но, на Елоиз не и се допаѓа.
Ми се допаѓа. -"Како дете сум
Кое пребрзо порасна
Во светот полн со пластика
Сакам да ја најдам мајка ми
Ми ги раскажа приказните
За Џејн и Тарзан
За принцезите и змејовите Сакам да се сеќавам на сонцето
Го сакам сонцето
Ништо освен сонцето."
Никој не беше позгоден на часовите по глума.
Беше добар актер, духовит. Ме шармираше. Имав 20 години.
Отпрвин не ме забележа.
Бев дискретна.
Еден ден одглумив сцена од Молиер,
во фустанот кој ти го дадов.
Се вљуби во мене.
Сигурно добро сум одглумила.
За две недели предложи заеднички живот и венчавка.
Чекај малку. Две недели? -Да.
Тврдеше дека љубовта е вистинска.
Одеднаш одлучи да се венча, да има дете...
Да дели се. -Кредит... Да. Рече дека ме обожава.
За кратко, забременив,
му кажав на Шармерот кој не реагираше толку шармантно.
Рече дека има чувство дека го манипулирам.
Дека сум сакала да забременам
и дека во љубовта најважна му е вистината.
А довербата?
Никогаш нема да го обвинам што си го остваруваше сонот.
Му успеа.
И му должам дел од своето богатство.
Не требаше да ти викаме. Секако дека сакаше да го запознаеш.
Му го покажа џемперот?
Не го запознав. Не ми беше гајле.
Не сакаше или одложуваше? Секогаш одложува.
Ти си важна, душо, не тој.
Работиш ли уште на винскиот проект?
Моравме да купиме куп вино, а да не пиеме!
Идејата не беше лоша.
Поради диплома.
Како е љубовниот живот?
Соња? Сакаше да ни ја споменеш?
Не ме изненадува.
Уметноста може да се проба.
Не!
Останувам на бело. -Да? - Добро.
Добро е. Навистина.
Треба да се имаат нерви за свое вино. Особено во предградие на Париз.
Елоиз ни кажа за лозјата во Монмартр и Сен Жермен.
Така? -Мислам, да. Ми се допаѓа идејата.
Жан-Мари, ти пречи тоа што ако успее,
ќе треба засекогаш да се отселиш.
Ќе мора да се навикнеш.
Нема долго да останам и можете да ме посетите.
Ова е добро.
Ова е супер, се чувствува сушено овошје...
Му недостасуваат финеси.
Јас сум на ред!
Всушност,
Фред ме привлекува бидејќи и мама ја привлекувале такви.
Затоа ти не можеш да ми помогнеш.
Сакав да ме прифати
за да зближам со татко ми
и се откажав од родителите.
Многумине делат идеи иако не ги знаат татковците.
Луѓето ги сортираме во кутија
и се разделуваат бидејќи не се поврзани.
Фашистите ќе ги уништат тие кутии.
Да...
Ми се допаѓа кога зборуваш.
Можам да умрам за тебе.
Многу си пијана.
Навистина, но...
Ми го спаси животот.
Беше таму.
Беше интересна.
Купив хармоника.
Како девојче свирев на концерти.
Жулиен има контрабас. -Не. -Да.
Пак спиевме. -Не! -Да!
Не гледам поврзаност, но...
Да, некако е...
Она со кутијата...
Што му кажа на Фред?
Дека едвај чекам да го видам и дека не сум им кажала на родителите.
Како го поднесе тоа?
Беше тивок.
Моби Дик е во право.
Добро е да се гледа во плафонот. Тоа опушта.
Се слушна со него?
Му пратив порака, но не ми одговори.
Каков мазохист.
Добар е.
Онаа будала Вилијам ме остави да седам на клупата
додека не полудев.
Ми доаѓа да...
Сакам...
Чекај, Елоиз. Што правиш? Доцна е.
Престани да се зезаш.
Вилијам е, оставете порака.
Здраво, говорна пошто.
Те бара ќерка ти, Елоиз.
Сакав да ти кажам дека си...
Будала без јајца.
Кокшкин задник! - Во кој е забиен огромен морков!
Тоа е тоа.
Навистина си будала. Чао, засекогаш.
Чао, будало!
Завршив со тоа поглавје.
Леле!
Добро е.
Тој е.
По ѓаволите, тој е.
Требаше да ги оставиме мобилните.
Посетата траеше пет часа. Ти оставив пораката.
Не ми се јави.
Здраво.
Да одиме на ручек. Мило ми е да те запознаам.
Си личиме. Неверојатно.
Се запознаваме неколку месеци откако ми се јави.
Поминаа 18 месеци.
Толку се?
Не глумам. Немам време. Деновите ми се важни.
Имаш добар живот? -Работам во Гиберт.
Добро. Има надеж за наследник?
Мислам дека не сакам со тоа да се занимавам.
Извини. Не сакам да разговарам со тебе.
Дојдов од пристојност, но... Не ми е гајле за тебе. Извини.
Чекај, бев будала.
Уште сум, но повеќе сум од тоа.
Дај му шанса на паметниот и чувствителен тип.
Не го покажувам премногу, па му треба време.
Тешко ми е да верувам дека постои паметен ти.
Извини. -Чекај!
И јас сум Монтбан.
Ти се молам. -Дај да објаснам.
Извинете... Извини. Вилијам може фотографија?
Секако, но брзо.
Голем обожавател сум. -Побрзо. Фала.
За мојата страница.
Ја напуштив ќерка си и нормално е дека ни е незгодно.
Ме интересира која ти е работата од соништата.
Би сакала да правам вино. Тоа е мојот сон.
Во близина на Париз. Сакам да правам вино од предградитео.
Лоша идеја.
Ти кажаа со што се занимавам?
Многу ја плаќаат мојата институција.
А за виното, избери Бордо или Бургунди.
Кога ќе средиш се, направи одличен бренд.
Работи на изгледот. Дај му звук на виното, основа.
Тоа е хит. Има место и за жени.
Ќе ти помогнам.
Не, фала. Сакам да правам вино од предградие.
Ќе се обидам. Ќе смислам нешто.
Индијанец си! Тоа е тоа!
Еден сликар рече
дека има два вида луѓе.
Индијанци и класични луѓе.
Се трудам да бидам Индијанец, но класичен сум.
Но твојата идеја е
индијанска.
Само напред. Не можам да ти помогнам, но не се откажувај.
Не е веројатно? -Да. -Веројатно е.
Не разбирам.
Не го сакаше ова?
Не се познаваме, Фред.
Кој ме бркаше со месеци? Кој ми изведе стриптиз?
Јас, но...
Сакав да те фатам.
Не сакам да живеам со тебе.
Ми треба долго за живот со некого.
Да ја преиспитаме длабочината на чувствата.
Да си дадеме време.
Јас не си давам време. Тоа ме лути.
Понижувачки е. -И јас сум ти понижувачка?
Да.
Но поинаку е. Тиквар сум.
Но ти...
Сакаш свој живот?
Да.
Може да се каже така.
Знам дека мислиш дека не сме еден за друг.
Знам дека мислиш дека сум во право.
Тогаш ќе прекинеме.
Но, ќе се задржиме. -Секако.
Секако.
Моби Дик, Елоиз е. Те вознемирив.
Може да ми се јавиш?
Елоиз е, ќе ми се јавиш?
Пак е Елоиз.
Моби Дик!
Елоиз? -Да. -Што се случи?
Те барав.
Но...
Не сакаш да се мажиш?
Добро...
Влези. -Чекај... Чекај!
Што е? -Страв ми е.
И мене.
Ми е страв да се симнам сама.
Секако.
Да...
И...
Сакам да ти се придружам, но...
Ќе биде зезнато.
Сакам да те бакнам.
Исто така, но...
Може да повикаш пожарникари? Немам батерија.
Секако. Може. Другото ќе си дојде само.
Или не. Се шегувам.
Ало? Добро вечер.
Ве барам бидејќи мојата пријателка
се заглави на стебло.
Палата Годо.
Во 18 округ.
Да, високо е.
Не знам.
Прашуваат како си се качила.
Застанав на канта за ѓубре.
"Сите некогаш треба да го изгубиме памтењето..."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС