Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[muzyka trzymająca w napięciu]
[chłopak z walizką] Popyt skoczył - 14,2%.
Spoko, pracuję nad tym.
[odgłos elektroniki]
[muzyka rapowa]
[wzdycha]
- O proszę, nasza gwiazda! - Cześć!
Łapy, Jiu-Jitsu.
Widziałeś, jaką kurteczkę se kupiłem?
Nie przepuszcza wiatru, ale skóra oddycha i się człowiek nie poci.
Mistrzo świata, ty.
Szef czeka.
[muzyka rapowa]
- Jiu-Jitsu! - Łoł!
[krótki śmiech]
Co tam?
Widział szef moją nową furę? V8, 500 koni?
Chce się szef przejechać?
Może będzie okazja kiedyś.
[wydycha] No to co? Dobrze ci się powodzi u mnie w pracy?
- No nie narzekam. [śmieje się] - [śmieje się]
- To jest dla mnie towar? - No dla ciebie.
A co ty taki nerwowy jesteś?
Nie no jak szef chce, to możemy gadać.
No chcę, wiesz.
[mlaska] [wypuszcza powietrze nosem]
Dowiedziałem się, że mam kreta. W drużynie.
Będzie miał przejebane. Wiadomo kto?
Tak. Mój najlepszy pracownik.
Ambitny, bystry skurczybyk.
Ubiera się na sportowo. Ale z klasą.
[muzyka trzymająca w napięciu]
Szef myśli, że ja?
Damian Nowicki.
Psy też wołają na ciebie, Jiu-Jitsu.
O martwych mówimy dobrze albo wcale. Ja wybieram wcale.
[przechodzi w muzykę rapową]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[jęki, krzyki]
- Zdychaj, psie! - Rób, nie gadaj.
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[muzyka rapowa]
[muzyka trzymająca w napięciu]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[krzyk podczas upadania]
[odgłos wybuchu fajerwerków]
[stłumione odgłosy walki]
[stłumione sapanie]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Jesteś zatrzymany.
[dyszenie]
Dowiedziałem się, gdzie mieszkasz.
Ty i twoja żona.
[dyszenie]
Karolina.
Piękna kobieta. [dyszy]
[warkot silnika samochodu]
[muzyka elektroniczna trzymająca w napięciu]
[smutna muzyka]
[odgłos dzwonka szkolnego]
[zgiełk, głosy uczniów]
- Dzień dobry państwu. - Dzień dobry.
Nie tracimy czasu. Sprawdzam listę.
Kto nie podniesie ręki, tego nie ma. Paula?
Jest. Liosza?
- Ja obecny [z akcentem ukraińskim]. - Jest.
Jasiek? Znowu go nie ma?
[wciąga powietrze]
Niedobrze. No to kolejna nieobecność z rzędu.
- Piąta. - Tym to się już raczej nie martwi.
Panie Makowiecki, bo… bo Jasiek płynie.
[chłopak] Ostro…
- [inny chłopak] Mordo! - [chłopak] I… nie chodzi o zioło.
Ej, a on był z nimi pod mostem?
[dziewczyna] Próbowaliśmy mu jakoś pomóc… Ja, Harry i Kamil.
Mówiłam mu, jakie to gówno.
[chłopak] No i w końcu go odkleiło. Nic do niego już nie dociera.
[wibrowanie telefonu]
Jego matka dzwoni.
No to odbierz.
[wibrowanie telefonu]
Halo?
[zgiełk, odgłosy rozmów]
[wibrowanie telefonu]
[przełyka]
[wibrowanie telefonu]
[stukot, odgłosy rozbijania]
No cześć, byku. [pociąga nosem].
Nie oddzwaniasz, nie otwierasz kumplowi.
Wiem, że jesteś u siebie. Przecież słyszałem kroki, słyszałem telewizor.
[wzdycha]
[Szymon] Dobra, dziwnie to brzmi, ale dawno się nie widzieliśmy.
Wpadnij na kolację, co?
My tu mamy niezły sajgon.
Musisz mi pomóc w czymś.
[odgłos rozbijania]
[wzdycha]
[Ela] Ale Jasiek to nie była pierwsza ofiara w szkole.
No to jest… [wydycha]
tylko wierzchołek góry lodowej.
Ochrona sprawdza dzieciaki.
Znajdują fentanyl, dezomorfinę,
jakieś… yyy… speedujące dopalacze.
Gang tym handluje.
Właściwie się nie kryją.
Macie w szkole gang?
Takie… dzieciaki. Z klas maturalnych.
Zostawcie, jutro się posprząta.
Ja się już żegnam.
Wpadaj do nas częściej, dobrze?
[całuje]
Postaram się.
[zamyka drzwi]
[Szymon] Pytanie tylko, kto im to dostarcza?
Bo ja nie wierzę w to, żeby paru nastolatków ogarniało taki temat.
To nie jest takie proste. I kosztuje.
Więc tak, musisz mieć kapitał, musisz mieć dostęp do laboratorium
i musisz znać procedury.
Powiedz mi jedną rzecz. Ty prowadzisz śledztwo?
Myślę, że wiem, gdzie to jest.
A jak znajdę towar? To dowiem się do kogo należy.
Ela ma rację, zostaw to ludziom, którzy się na tym znają, co?
[szeptem] Okej… okej…
[parska]
Ale ty się znasz?
[śmieje się]
Pomożesz mi? Pójdziemy tam razem?
A ja nie mogę. Nie mam czasu.
[śmieje się]
[wciąga powietrze]
A czym ty jesteś zajęty? Chlaniem?
Daj sobie spokój, stary.
I tak nic nie zmienisz.
[trzask rozbitych naczyń]
[wciąga powietrze] Jak ja mam ci pomóc, jak ja sobie nie potrafię pomóc?
[piosenka „So far away”] ♪ Every time I think of you, you get a little smaller ♪
[odgłosy kreskówki]
♪ The sun's getting lower and the shadows getting taller ♪
♪ Light gets caught in the tree top branches ♪
♪ Released to the fire when the tree becomes ashes ♪
♪ Hills glow gold as the rays of the sun go ♪
♪ High above the water see the cloud sit solo ♪
♪ The whale can dive to the bottom of the ocean ♪
- Oddaj to. - Co? To?
- To se weź. Dawaj go. - [wzdycha]
[wciąga powietrze]
- Zła decyzja. - [chrząka]
[chrząknięcia, odgłosy walki]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Ej, kurwo!
[chrzaknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Mówiłem ci, oddaj.
[chrzaknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[krzyczy z bólu]
Ochłoń troszeczkę, chłopaku.
[krzyczy z bólu]
[dyszy] Co ja chciałem… A, tego łyskacza.
- [jęki, dyszenie] - Nie podoba mi się to.
Chciałem tylko zakupy małe.
[jęki, dyszenie]
[dysząc] Co?
Myślę, że ci już wystarczy.
Ale to twoja wątroba, mordo.
[wydycha]
[piosenka „So far away”]
[odległy stukot, odgłosy blachy]
[żywa muzyka]
[dziennikarka] Wiadomości z kraju.
Policja znalazła ciało domniemanego producenta fenatylu.
Ten silnie uzależniający narkotyk
stał się w ostatnich miesiącach prawdziwą plagą w polskich szkołach.
Według niepotwierdzonych jeszcze informacji
mężczyzna odpowiedzialny za jego produkcję
popełnił samobójstwo we własnym laboratorium.
Szczególną sensację może wywołać fakt,
że, jak ustalił nam reporter, producent narkotyków to Szymon M.,
do niedawna nauczyciel historii w liceum im. Jana Sobieskiego.
Być może do decyzji o targnięciu się na własne życie przyczyniła się
niedawna śmierć jednego z jego uczniów, w wyniku której…
[dyszy, zbiera mu się na wymioty]
[muzyka trzymająca w napięciu]
[odgłos płynącej wody]
[dziennikarz] Pan zmierza do domu Szymona M.?
Znaliście się?
Wiedział pan o jego przestępczej działalności?
Jak uznany nauczyciel historii radził sobie z tym faktem,
- że truł… - Damian…
…niszczył… młodzież, oraz… proszę skomentować.
[muzyka trzymająca w napięciu]
[z płaczem]
- Oni myślą, że Szymon… że to on… - Ja wiem…
- [szlocha] - Cicho…
- [płacze] - Ciii…
[szlocha]
Fajnie mieć tatusia dealera, co?
[dyszy] Co ja chciałem…
Zostaw go, człowieku. Puść go.
Damian…
[jęk, sapanie]
Przecież on napadł na funkcjonariusza.
Nie napadł na funkcjonariusza, jest w szoku. Zostaw go.
- Jego ojciec nie żyje. - [jęk bólu]
Zostaw go.
[wściekłe dyszenie]
Teczka gratis.
To zadziała, tak?
Ta.
No chyba, że ktoś będzie szukał dziury w całym. To nie. Wtedy nie.
Nie znasz mnie i nie widziałeś.
[odgłos kroków]
[wzdycha]
[muzyka blues]
[zgiełk, głosy dzieci]
Pan w sprawie pracy?
Tak, zgadza się.
Dyrektor zaraz pana zaprosi.
Nie wie pani, czy jest duża konkurencja?
[śmiech] Konkurencja?
[śmiech] A to mnie pan rozbawił. Konkurencja…
Proszę pana, to, że ktokolwiek się zgłosił, to jest cud.
[szeptem] Są wakaty w innych szkołach, lepszych.
Taki młody, przystojny człowiek… Po co to panu?
[otwieranie drzwi]
- To pan? Już? - Yy, chyba tak.
Świetnie. Witam, Leszek Zamoyski.
- Damian Nowicki. Dzień dobry. - Dzień dobry, dzień dobry.
Pani Krysia zdążyła już powiedzieć o nas parę miłych słów?
Widzi pan… [wzdycha]
Niektórzy źle mówią o naszej szkole.
I ja nie mówię, że nie mają racji,
bo w każdej plotce jest trochę prawdy, ale też bez przesady.
[westchnięcie]
Wszystko w porządku?
- Mhm. - [wydech]
Bo widzi pan…
to prawda, mieliśmy…
mamy…. znaczy mieliśmy problemy z narkotykami.
Ale producent, jak to się mówi, tego szajsu już nie żyje, więc…
teraz to się uspokoi. [wdech]
Zatrudniłem ochronę, nie wiem, czy pan słyszał. Chmielski, jego ludzie?
Najwyższa półka.
Z polecenia. Także będzie pan tutaj bezpieczny.
O, to pani wicedyrektor, Agata Kierska.
Nasza gwiazda języka ojczystego, znaczy polonistyki.
No albo po prostu Agata.
Damian, cześć.
Pan Damian będzie uczył u nas historii.
Tak? Zdecydował się pan, mimo…?
Proszę nie straszyć. Było, minęło.
Czyli kiedy mogę zaczynać?
No i to ja rozumiem, panie Damianie.
Zacznie pan od jutra. Wpiszemy w grafik.
Witamy na pokładzie i do boju husarze!
Do boju!
- [zgiełk] - … jak tamtego, tak?
[dziewczyna] Bo… dzwoniłam do ciebie i… yyy…
- Ej! - Pomyślałam, że… no że, że…
że wpadnę?
Do… ciebie?
Wiesz…
na noc?
Masz, Dycha.
Te... przynajmniej żyją.
- [śmiech] - Odłóż to.
A ty to kto?
Chłopakowi się należy szacunek. Odłóż to.
- Słyszycie go? - [śmiech]
Mamut!
Chcesz być z nami?
[dziewczyna] [krótki śmiech]
[śmiech]
Spokój ma być. Co to jest? Ej, spokój. Do dyrektora.
- Chodź. - A wy to zostawiacie, albo za nim.
Chmielski, na żartach się nie znasz?
- A ty kim jesteś? - [Agata] Damian?
- Dziennikarzem? - [Agata] Cześć.
To nasz nowy nauczyciel historii.
Dzień dobry.
Chodź. [śmiech]
Oprowadzę cię.
Miło poznać, pranie profesorze!
[rechoczą]
[Agata] Jasiek to był naprawdę fajny chłopak.
Widocznie sytuacja życiowa go przerosła.
Potem jeszcze okazało się, że to Szymon produkował.
Makowiecki. Ten od historii, za którego wchodzisz.
- Mhm. - Będziesz uczył jego syna, Kamila.
Dzisiaj jeszcze go akurat nie będzie.
Wiesz, minie chwila, zanim będzie gotowy wrócić do szkoły.
Kochani, poznajcie, Damian Nowicki, nasz nowy nauczyciel historii.
Edyta Mazur. Odważny pan.
Lubisz wyzwania, co? Witek.
Julia.
Damian, cześć.
- Chodź. - Miło mi.
Stefan, chodź. Poznaj Damiana. Wchodzi za Szymona.
[jąkanie] No to po- po- po-potrzymaj.
- Po-po-po-possij. - Wojtek!
P-p-p-przepraszam.
Z-z-z-zobaczymy na-na-na niezapowiedzianej ka-kartkówce.
- [parska] - [śmieje się]
Dz-dzień dobry.
- Widzisz jak to u nas jest? [śmieje się] - Normalnie.
No… ja nie-nie wiem. [śmieje się]
[Agata] Chodź, pokaże ci twoją klasę.
A w-wszystko.
[muzyka rapowa]
[gwar]
Moje też sprawdź, stary!
Już ci sprawdzę. Co jest?
Piszą, że jesteśmy jednym z najgorszych liceów w Polsce.
Gratulacje, wszyscy!
Dobra robota! Trzymamy poziom, nie?
Do odebrania po lekcji.
To jest ten nowy.
O kurdę, to już znaleźli zastępstwo?
Kurde, tak.
Nazywam się Damian Nowicki, będę was uczył historii. Dzień dobry.
[wdech]
A pan to… też narkotyczny baron? Jak ten poprzedni?
Hej, Kamil cię zabije za takie teksty.
Hej, przede wszystkim Makowiecki nie był żadnym baronem.
Na czym skończyliście z poprzednim nauczycielem?
- Na Zygmuncie Starym. - Twoim starym.
- Który to jest wiek, kto wie? - XVI, proszę pana.
[chłopak] Zostaw, mówiłem, że nie mogę!
Jak Jarek się o tym dowie…
Halo! Panowie! Wszystko w porządku tam?
Tak, proszę pana.
Nic się nie dzieje.
Nic? A kolega co myśli?
Co kolega myśli?
Tak, wszystko dobrze.
Żaba to kumpel i tak się wygłupiamy.
- A kumpel ile ma lat? - [parska]
Powinieneś być w tej klasie?
Jego to już dawno nie powinno być.
- Wyleciał z trzy lata temu. - Morda!
Posiedzę sobie z wami chwileczkę.
Yyy, uwielbiam historię.
Wzruszające. Wyjdź!
- To mnie wyrzuć. - Żaba!
- Ile razy? Wyprowadź go, proszę. - Dawaj, Żaba.
W podskokach!
[pociąga nosem]
Masz się tu więcej nie pojawiać.
A u ciebie w domu? Dalej mogę? [śmieje się]
Sprawdźcie, czy ma coś przy sobie, i zabierzcie go na policję.
Dobrze, szefowo.
[Żaba] Pani profesor, jeszcze się widzimy!
[pisk kółek]
[wzdycha]
[Leszek] Pan jeszcze tutaj?
[chrząka]
Tak, bo nie znam tego podręcznika. Chciałem sobie zrobić notatki.
[wciąga powietrze] Przed zajęciami.
Mogę?
WPROWADZENIE; CO TO JEST EPOKA NOWOŻYTNA?
ODKRYCIE AMERYKI PRZEZ KOLUMBA 12.10.1492
[Damian] I co pan myśli?
No, to jest…
dużo zdjęć, ilustracji.
Także myślę, że młodzież lubi takie rzeczy,
więc można na nim pracować spokojnie.
A jak pierwszy dzień?
Słyszałem o…
incydencie z naszym absolwentem.
[wzdycha]
Co ja mogę powiedzieć, panie Damianie.
Takie czasy. Brak autorytetów.
[mruczy z aprobatą]
To nie przeszkadzam. Do miłego.
[spokojna muzyka instrumentalna]
[muzyka trzymająca w napięciu]
Pani profesor?
Tego pani szuka?
Błąd początkującego.
Kadra parkuje na podziemnym parkingu. Tam jest bezpiecznie.
[mlaska] Chodź, podwiozę cię.
[muzyka trzymająca w napięciu]
Taka ładna polonistka sama o tej porze? Bach!
[łkanie]
Pani Agatko, przyznam, to nie było miłe.
Dlatego muszę się zrelaksować.
[szlochanie, wysiłek] Nie!
- Stój! - [skamlanie] Pomocy! [krzyk]
- Morda! Morda powiedziałem! - [Damian] Żaba!
Pani się już dzisiaj z tobą raz grzecznie pożegnała, tak?
A co? Pobijesz mnie? Ty? Pan od historii?
Ty zaraz będziesz historią.
[żywa muzyka elektroniczna]
[chrząknięcia, odgłosy walki]
[jęk bólu, odgłosy walki]
- Cicho. - Uważaj!
[jęk, płacz]
[chrząknięcia, odgłosy walki]
[jęki bólu]
[świst ostrza, jęk bólu]
[chrząknięcia, odgłosy walki]
[płacz]
- [płacze] - Cicho…
[szeptem] Ciii….
Cicho…
- [dyszy] - [Witek] Damian! Co to było?
[dyszenie]
Łał.
[stęknięcie]
Jak się tego nauczyłeś?
Taka pasja.
[mruczy]
Nie lubisz za dużo o sobie mówić, co?
No już, sobie zrobię. Dzięki.
Stań przede mną.
Chcę ci pokazać, jak się uwolnić z takiej sytuacji.
Tak?
Jak on cię trzymał? Czekaj. Tak, tak?
Złap mnie tutaj dwoma rękami. I teraz…
W tej sytuacji uderzasz delikwenta w brzuch.
Jak nie działa, to poprawiasz na twarz.
Trzymaj tą rękę. Zejdź na nogach.
Tak jest. Wykręć ją za plecy. Dobrze.
I popychasz…
i uciekasz.
To jest proste?
[mruczy]
Dobra.
Damian, mogę ci się jakoś odwdzięczyć?
Możesz mnie podrzucić? Do domu?
Przebili mi opony. [śmieje się]
[płacze] Nie, proszę! Nie!
[dyszy, płacze]
Nie! Nie!
Chłopaki! Chłopaki, nie! [walka]
[dyszenie, jęki, odgłos uderzenia]
Nie! Nie! [krzyczy, dyszy]
[dyszy]
Jaro!
Przyjacielu! [dyszy]
Nie mam za co życ, rozumiesz? [dyszy]
Co miałem zrobić?
- Zostało mi trochę towaru i… - Ciiii.
[dyszenie]
„Przyjacielu”?
[dyszy]
Tłumaczysz się przed kim innym. [wzdycha]
Co?
[warkot silnika motoru]
[niepokojąca muzyka]
Jaro! Dogadamy się jakoś!
Ej, no przestań!
[dyszy] Nie! Przecież on mnie zabije,
- Jaro! - Morda!
[dyszy]
[Żaba] Nie, szefie! Przepraszam!
Ja nie chciałem! Proszę!
[Żaba] Ja nie chciałem! Proszę, to się więcej nie powtórzy!
Błagam!
Prawie dzisiaj wpadłeś!
[dyszy] Ale nic na sobie nie miałem.
Nie jestem głupi!
Chciałem tylko dorobić, szefie! Proszę cię!
Już nie będę, obiecuję! [dyszy]
Proszę, puśćcie mnie! Błagam!
[z płaczem] Błagam, puśćcie mnie! Szefie! Błagam!
[dyszy] Proszę, puśćcie mnie! Błagam!
Będziesz przykładem dla innych.
- Nie! Nieee! [krzyczy] - [Jarek] Mamuta weź!
- [Żaba] Nie! - Niech się wykaże.
[stękanie]
- [stękanie] - [niezrozumiałe]
Mamut.
Raz, a porządnie.
- Nie! - Ciii… No!
[Żaba] Zostawcie mnie, błagam!
- Nie! - [chłopak] Mamut.
- [jęk, płacz] - [chłopak] Mamut.
[krzyczy z bólu] [śmiech]
Dobra, Mamut.
- [muzyka rapowa] - [krzyczy z bólu, odgłosy ciosów]
Jeśli chcesz być z nami…
Chcę.
…będziesz posłuszny.
[jęki, krzyki]
[krzyczy z bólu]
[muzyka rapowa]
Mistrzu, gdzie mi go pan zabiera?
- Halo? - Czekaj, czekaj.
Do wulkanizacji.
A kto pan kazał?
Dyrektor.
[muzyka rapowa]
[Stefan] A-a-a-ale urwał!
Gdyby to moja ż-żona widziała…
[śmiech] O, łał!
O! Jest nasz bohater!
Panie Damianie…
Dzień dobry wszystkim.
Yyy… słuchaj, moje auto jest na lawecie. Wiesz coś o tym?
Ale tym się w ogóle nie przejmuj.
Wróci do ciebie jak nowe, przed końcem lekcji.
Chociaż tak mogę ci podziękować za uratowanie naszej Agatki.
Coś trzeba było robić, nie?
Do boju, husarze!
Damian! [wciąga powietrze]
- Damian. - Prze-prze-przewiń!
Ładnie ich załatwiłeś. Kim ty w ogóle jesteś?
[śmiech, zaskoczenie]
O… P-partnerzy [pociąga nosem].
[odgłos dzwonka szkolnego]
Jeszcze wyżej! Jeszcze musisz! Nie weszłeś!
Jak Chuck Norris. Prawie.
Wracamy do Jagiellonów! Makak!
[gwiżdże] Do siebie, Makak!
[odgłos małpy]
A może najpierw wytłumaczy nam pan to?
A co mówiłem o komórkach na lekcji?
Yyy, jest pan mordercą?
Jak się nie zaczniesz uczyć, to może tak.
A mógłby pan walczyć MMA?
No właśnie, to jest jakieś karate?
- Ile pompek pan robi? - Kung-fu?
Prosty, prosty, sierp?
- Taekwondo? Aikido? Czy jakaś krav maga? - Ilu może pan pokonać? Tak mniej-więcej?
Dobry wojownik czerpie ze wszystkich stylów. Dopasowuje się.
Do przeciwnika, do okoliczności. Jest jak woda, którą się wlewa do naczynia.
Wiesz, kto to powiedział?
Bruce Lee?
Dobrze.
Internety.
Ale mi chodzi o walkę. Okej?
Takie konkretne… naparzanie się, no.
I po co ci to „naparzanie się”?
[ze śmiechem] No jak to po co? Żeby skopać tyłki tym, co zasługują.
I jak ci idzie?
- A tak ogólnie, to jest okej. - [Damian] A może
lepiej pokazać?
Jak dasz radę, to nie będzie klasówki.
[muzyka rapowa]
[dyszenie, okrzyki zachęty] Harry!
Jesteś gotowy? [stęknięcie] [śmiech] O, dobrze!
Dasz radę!
[dyszy]
Dawaj, dawaj, dawaj! Chcę piątkę!
- Tu, za tobą. Dawaj. - Szybciej, szybciej! Idziemy! No, dawaj!
[dyszenie]
Żyjesz?
Harry, opieprzasz się!
- Jedziesz. - Dawaj, Harry!
Skup się!
[niezrozumiałe]
- [muzyka rapowa] - Sygnalizujesz. Cofnij i jeszcze raz.
- [zgiełk] - No dalej! Do przodu!
Lecisz, Harry! Lecisz!
[stęknięcie]
Harry, czemu ty leżysz?!
Dawaj, dawaj!
- Dalej! No dalej! - [wiwatowanie]
- Po prostu musisz wygrać! - [dopingowanie]
Nie, nie daj mu się!
- Dobrze, wstawaj. - [stęka]
- [wiwatują] - Ducha ma! Dobrze!
Dołożysz technikę, będzie okej.
[Damian] Nauczycie się jednak troszeczkę historii.
- Chodź, Makak. - Kamil!
[Harry] Próbowałem.
[dyszy]
Kamil…
[wzdycha]
Kamil, wrobili go. Wiem o tym.
Serio? Sam na to wpadłeś?
Chcę to udowodnić.
- Mmm? - On cię prosił o pomoc,
a ty mu odmówiłeś!
Tam się popisujesz?!
A co, jak cię mój tata prosił, to gdzie byłeś?
- Masz rację. Masz rację. - Odmówiłeś mu!
- Gdyby nie ty, teraz by żył! - [jęczy z bólu]
To wszystko twoja wina!
Wiem!
- [dyszy] - Myślisz, że nie myślę o tym codziennie?!
[dyszy]
Jesteś taki sam jak on, wiesz o tym?
On nienawidził przegrywać.
[krótki śmiech] Po prostu.
Jak graliśmy w bilard na przykład.
On się tak strasznie wkurwiał, jak przegrywał,
że musiałem się nauczyć grać do dupy. [śmiech]
Wiesz o czym mówię. Hmm?
Grałeś z nim.
[wkurzone dyszenie]
Żenada.
[głęboki wdech]
Ale chodziliśmy do Championsa co tydzień.
Przez ponad rok.
I co tydzień musiał wygrywać, bo tylko wtedy się nie bał zagadać do barmanki.
Aż się z nim umówiła w końcu.
Wiem, jak poznali się moi rodzice.
No widzisz. Jego upór cię stworzył.
I dlatego tam poszedł, bo chciał załatwić sprawę do końca.
Co ty tu w ogóle robisz?
Hmm? Gówno jesteś, nie historyk.
[śmieje się]
Dobrze powiedziane. [śmiech]
Tylko jakbyś się mógł tą wiedzą raczej nie dzielić z nikim, proszę cię.
Bo?
Chcę udowodnić, że był niewinny.
Mój tata nie żyje. Jest za późno.
Ale żyjesz ty i twoi przyjaciele.
Dlatego nikt nie może się dowiedzieć po co tu jestem, dobrze? Pomożesz mi?
[wzdycha]
Jak ja mam ci pomóc, jak sobie nie potrafię pomóc? Hmm?
[zamknięcie drzwi]
Zamoyski się postarał?
Na to wygląda, no.
A jak tam… kolejny dzień?
Słyszałam, że zdobyłeś trochę zainteresowania.
Tak, niestety nie za bardzo historią.
Mmm.
Dojdziesz i do tego.
Wątpię.
Idziemy na piwo?
Tam obok?
Poczytamy wypracowania. Pogadamy… [zakłopotany śmiech]
[spokojna muzyka, śpiew kobiety] ♪ I've been waiting for so long ♪
[spokojna muzyka]
Czyje teraz?
Teraz Emilia.
Napisała o swoim ojcu, który sam ją wychowuje.
Emm…
Pisze tak:
„Pomagał mi, kiedy wpadłam w fentanyl.
Nie odpuszczał, nawet jak go wyklinałam i zachowywałam się po prostu okropnie”.
No a potem opisuje to,
jak bardzo docenia to, jak on ciężko dla nich pracuje.
A co on robi?
On ma taki zakład.
Dorabia klucze, ostrzy noże, naprawia zegarki.
Różne takie.
[gwar]
No a jak ręka?
Dobrze.
Pokaż.
Aj.
- [gwar] - [wdycha] No ale do wesela się zagoi.
Czyjego? Planujesz ślub?
[śmieją się]
- [kobieta] Nie, dziękuję. - [śmieje się] Nie, no co ty.
- [mężczyzna] Nie chcą się z nami napić. - [kobieta] Mówiłam ci, zostaw ją.
Wezmę nam jeszcze po piwie, dobra?
Okej.
[mężczyzna] Dajesz, Marian.
E, lezby!
[sapanie]
Pan ma jakiś problem z dziewczynami?
Może porozmawiamy o tym? [mruczy]
A co ty się… wtrącasz, leszczu?
- [ryk] - Co ty jadłeś, stary? Flaki?
[jęk bólu, stękanie, odgłosy walki]
[skoczna muzyka]
[dyszenie, odgłosy walki]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Muszę zrzucić kilka kilo.
[jęk bólu, odgłosy walki]
[krzyczy z bólu]
[wiwatowanie]
[stękanie]
Jeszcze?
[dyszy]
Wyżej ręce.
No dawaj.
[stęknięcie]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Mówiłem ci, wyżej ręce.
[jęczy z bólu]
- [śmieje się] - Uważaj!
Wzięłaś wszystkie wypracowania?
I co? Dobrze je ocenisz w tym stanie?
[mruczy z aprobatą] No rzeczywiście,
jeszcze ktoś by przypadkowo dostał czwórkę zamiast trójki plus.
- [śmieje się] - No to by była tragedia. [śmiech]
A rzeczywiście, może lepiej.
Trochę wytrzeźwieję.
Przy herbatce.
Zapraszasz mnie?
Na herbatkę.
[muzyka instrumentalna, pianino]
[śmiech]
[jęki, całowanie, śmiech]
[szeptem] Czekaj.
Wina?
[śmieje się]
- Mhm. - To naleję.
[ciężki oddech, śmiech]
Nie zamykamy drzwi?
Po co? Z tobą jestem bezpieczna.
[spokojna muzyka]
[Karolina] Z tobą jestem bezpieczna. Bezpieczna.
Ty i twoja żona…
- [odgłosy burzy] - [mężczyzna] Karolina.
[spokojna muzyka instrumentalna]
- Ała! Puszczaj! - Bo?
[dyszy] Wiesz, z kim ja trzymam?
[dyszy] Z nimi się nie zadziera!
Tak? A co ja robię?
Nie pasujesz do nich. Masz coś, czego oni nie mają - rozum.
[dyszy]
Oni to wykorzystują, ale jak się zrobi gorąco, to cię zostawią. Zaufaj mi.
[dyszy] Pieprz się, kurwa!
Już dzisiaj próbowałem. Od kogo mają towar i kto produkuje?
[dyszy] Tylko ty człowieku nie rozumiesz,
że ja ci nic nie mogę powiedzieć! [krzyczy z bólu]
[spokojna muzyka instrumentalna]
[wzdycha]
[gwar]
[odgłos odbijania piłki]
Cześć, Justyna. Co tam?
- Nic, dobrze. - Dobrze?
- Kupujesz coś? - A tobie co do tego?
[wzdycha] Pokaż ręce.
[chłopak] Co się czepiasz? Tęsknisz za hajem?
Mogę ci pomóc. Za jeden uśmiech.
Justyna.
[zgiełk]
Justyna, proszę cię.
Poćpasz tydzień, będzie zajebiście, a….
potem nie, że będziesz musiała, tylko…
będziesz tego chciała.
A ten człowiek…
stanie się najważniejszą osobą w twoim życiu.
- [chłopak] Stul ryj! - Chcesz tego?
Emilka… jakiś problem?
Nie, gadam z Justyną, a co?
A po co te emocje?
[gwar]
Przecież tutaj nikt nikogo do niczego nie zmusza. Prawda Bigos?
[Bigos] Prawda.
Widzisz?
Wpieprzacie ludzi w nałóg.
A ty mówisz, że nikt nikogo do niczego nie zmusza?
Idź sobie pobiegaj.
Odpocznij sobie. To chyba zdrowe, nie?
Spieprzaj. Nie dotykaj mnie.
- Nie dotykaj mnie, rozumiesz? - [śmiech]
E!
[śmieje się]
Zostawcie ją!
Japa! [szyderczy śmiech]
[Jarek] Kamilek?
Nie rób tego. Twoja mama ma już tylko ciebie.
[krzyk]
[krótki śmiech]
[odgłosy walki]
[śmiech]
[chłopak] Kto następny? Ty?
[muzyka trzymająca w napięciu]
[kaszle]
Łu!
[kaszle, dyszy, pluje]
Ktoś jeszcze ma jakiś problem?
- [jęk] - Dawajcie śmiało!
[wydycha] Tak myślałem.
- Makak! Piłeczka! I japa! - [odgłos dzwonka szkolnego]
[gwar]
Cześć.
Zamoyski mówił ci o nowym dzienniku?
Co?
Że przechodzimy na elektroniczny?
Jakbyś miał jakieś problemy, to zgłoś się do Witka Mroza
od informatyki.
On ci wszystko wyjaśni.
- Okej. - [kobieta] Agata!
No to cześć.
[zamknięcie drzwi]
Gotowi na dawkę historii?
Czemu tablica jest niezmyta? Gdzie jest dyżurny? Gdzie jest Harry?
Spóźnienie.
[Damian] No to powiedzcie mi, co się stało.
Nie ma o czym mówić.
Jest o czym mówić, Harry. Kto to zrobił?
Kamil.
Potknąłem się.
O kogo? O gang?
Dowiem się, co się stało?!
Panu to łatwo mówić, a potem my dostajemy.
- Was jest więcej. - I co z tego? Jesteśmy do dupy.
Jak tak myślicie, to jesteście.
Ale jeżeli, powiedzmy, nie do końca wam to odpowiada
i nie chcecie być tak całkiem do dupy
to musicie przestać tak o sobie myśleć.
A pan to jest od historii czy od coachingu?
[niepokojąca muzyka]
Muszą wiedzieć, że się ich nie boicie.
Zajebista rada. [parska] Są silniejsi?
To bądźcie sprytniejsi!
Szybsi. [mruczy pytająco]
Lepiej przygotowani.
[motywująca muzyka]
Dostosujcie się. Jak woda, Harry.
Ta…
„Jak woda”… A może pan nam jakoś z tym pomóc?
[motywująca muzyka]
Dobrze… ale pod jednym warunkiem.
Ooo. I to jest całe wasze to niby dojo?
No jest. A co, nie widzisz?
Tu będą maty. Pod ścianami się postawi ławeczki.
A tam się zrobi szatnię.
W kanciapie. Wszystko jest.
No to ma pan wyobraźnię.
No ta, i treningi zaczniemy za dwa lata.
Nie, przepraszam was. Wybaczcie, ale nie na to się do końca pisałem.
Co to w ogóle jest?
I co, wyremontujemy gang Jarka na śmierć?
Pan wybaczy, ale to jest… słabe.
Nikt nikogo na siłę nie trzyma.
Potencjał jest.
Kiedy zaczynamy?
[motywująca muzyka rapowa]
Halo! Franek! To będzie na teście!
[motywująca muzyka rapowa]
[odgłos gongu]
[motywująca muzyka rapowa]
[Damian] Wszystko widzę!
Stój! Policja!
[krzyki]
[szczekanie psa]
[wiwatowanie, odgłosy silników]
[ciężka muzyka rockowa]
[gwar]
[muzyka rapowa]
[niezrozumiałe]
Ej, czekajcie! Ej, dziewczyny, nie idźcie!
[Jarek] Mamy pecha do typów od historii.
Szymon był problemem, a ten jest…
[ze śmiechem] Dobrą dupą?
Psuje robotę.
Wiecie, czemu nie ma z nami Koksu i Bigosa?
Nowicki ich znalazł, wyjebał towar i wezwał psy.
Dostaną prawnika, nie będą gadać, ale straciliśmy hajs.
Bardzo dużo hajsu.
Ktoś musi się tym zająć.
[warkot silnika samochodu]
[pociąga nosem, wzdycha]
Arigato Sensei. Ej, czekajcie!
Do zobaczenia, cześć! Dobry trening.
[krzyczy, by wystraszyć] Orientuj się!
[zamknięcie drzwi]
[dyszenie, odgłosy ciosów]
[niepokojąca muzyka]
[odgłos uderzenia metalową rurą]
Przed wejściem na matę zmieniamy buty, panowie.
[krótki śmiech]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[muzyka rapowa]
[krzyczy z bólu]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[dyszenie, odgłosy walki]
- [krzyczy z bólu] - Rozgrzaliście się?
Możemy zacząć trening?
[chrzaknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[dyszy]
[krzyk, odgłosy walki]
[dyszy, jęczy]
[dyszenie]
[wypluwa krew] [jęczy z bólu] [wydycha]
[niepokojąca muzyka]
[śmieje się]
Wypadek pod prysznicem?
Ominęła cię impreza.
Ale możesz wpaść następnym razem.
[odgłos dzwonka szkolnego]
[gwar]
Nowicki nieźle wygląda.
W przeciwieństwie do twoich ludzi.
To nie jest zwykły nauczyciel.
Dzisiaj są lepsze sposoby na zniszczenie człowieka.
[Jarek] Dzień dobry!
[wydycha]
Czego chcecie?
[wydycha]
Porozmawiać o naprawie zegarka.
Nie mogę tego przyjąć. Mam za dużo zleceń.
[mruczy z niezadowoleniem]
[wzdycha]
A potem się dziwią, że drobne interesy upadają. [śmiech]
Wyjdźcie.
Nie chcę was tu widzieć.
Dilerzy, bandyci.
[wydycha]
To przez was Emilka ćpa to gówno.
Naprawdę?
A ja myślałem, że po prostu jej się podobało.
[śmieją się]
Won! Bo zadzwonię po policję!
[Emilia] Tato, poczekaj!
Tato! Tato, tato proszę cię!
Czekaj! Ja z nimi pogadam.
Okej?
[bicie zegara]
Będę na zapleczu.
[dziewczyna] Cześć!
Czego chcesz?
[wzdycha]
Zegarek naprawić.
Rzucisz okiem?
Zobacz…
Tykał…
tykał…
nagle przestał tykać.
SZYMONOWI Z OKAZJI 18. URODZIN, RODZICE
[krótki śmiech]
Zegarek Makowieckiego…
[niepokojąca muzyka]
[wącha] Kochasz tatusia?
Mordercy! [wdycha]
To teraz słuchaj.
Nie no, właśnie dźwig jest spoko. Tylko nie obliczyli balastu.
Gdyby troszkę fizyki dodali, obliczyli to…
- Przepraszam… - …to by to podnieśli.
Pan profesor…
Damian…
Emilia właśnie nam zgłosiła, że…
dopuściłeś się…
znaczy że…
Molestowałeś ją, kiedy byliście sam na sam w tym waszym dojo.
No i w głowie mi się to nie mieści, więc powiedz coś…
Emilia…
Zrobiłeś to, nie kłam…
Prosiłam…
[z płaczem] A ty pchałeś te swoje łapy…
[płacze]
Będziesz musiał opuścić budynek i muszę cię zawiesić.
Do wyjaśnienia sprawy.
Ochrona cię wyprowadzi.
[niepokojąca muzyka]
[odgłos kroków]
[gwar]
[Kamil] Ja tego tak nie zostawię.
Ej, Kamil!
[chłopak] Kamil, zostaw go!
Zaufałem ci! Zaufałem ci! Rozumiesz?
- Uspokój się. - Kurwa, zaufałem!
A ty? [pluje mu w twarz]
To jest nieprawda.
No gadaj, gadaj! W tym jesteś dobry!
[śmiech]
- Do widzenia, panie profesorze! - [przesyła buziaka]
Do widzenia, to dla pana!
[mruczy]
Mocarz.
[spokojna muzyka instrumentalna]
[wydycha]
[wzdycha]
[chrząka, mruczy]
Fajnie, co?
Musiałam.
Pokazali mi zegarek Makowieckiego.
I powiedzieli, że zabiją mojego starego.
No… i tak.
[cmoknięcie]
Chcesz sobie zniszczyć życie fentanylem?
To jest moja wina.
[spokojna muzyka instrumentalna]
Oddaj.
[mlaska z dezaprobatą] Nie mogę.
Dawaj!
[ojciec] Emilka?
O Jezu…
[głośne pukanie do drzwi]
[otwieranie drzwi]
Wyjdź stąd! I zostaw moją córkę!
Ale najpierw ją niszczysz?
A teraz przychodzisz tu, żeby ją zastraszyć?
- Człowieku, proszę stąd wyjść! - Chciałem pomóc…
Wyjdź, wyjdź stąd!
- [trzask drzwi] - Córeczko…
- [mruczy] - [dyszy]
- Córeczko, dlaczego? - [stęka]
[odgłos metalowego naczynia]
[odgłosy aparatury medycznej]
[wydech]
Dzień dobry, profesorku.
Przyszedłeś poprawić?
[szeptem] Dawaj.
Żaba…
[śmieje się]
Znam lepsze zajęcia w piątek wieczór.
To po co przylazłeś?
Żeby cię pocałować, żebyś został księciem.
[śmieje się przez nos]
Pracowałeś u Chmielskiego. Skąd narkotyki biorą się w szkole?
[śmieje się]
[wsysa powietrze]
Widzisz, jak wyglądam?
[mlaska] Wiesz, dlaczego?
[śmieje się przez nos]
[śmiejąc się] Bo chciałem sprzedać grama na boku.
Wzruszające.
- [krzyczy z bólu] - Popatrz.
- Widzisz te oczy? - [dyszy z bólu]
- [przełknięcie, dyszenie] - Oczy ofiary. Zaszczutego zwierzęcia.
[dyszy, jęczy z bólu]
Chcesz być ofiarą do końca życia?
Możesz to zmienić?
Skąd narkotyki trafiają do szkoły?
[krótki śmiech]
Zaskoczę cię. One tam nie trafiają.
[stłumiona, niepokojąca muzyka]
[głośne pukanie do drzwi]
[Damian] Agata!
Nie mamy sobie nic do powiedzenia.
Dobrze, wiem, co o mnie myślisz.
- Możesz mnie posłuchać? - Wiesz?
Jakbyś wiedział, to byś tu w ogóle nie przychodził.
Umiesz w życiu cokolwiek, poza biciem ludzi?
Idź stąd, albo zadzwonię na policję.
Wiem, gdzie produkują narkotyki.
Dzwonię.
[wydycha]
[stłumiony odgłos zamykania drzwi]
[gwiżdże]
[otwieranie drzwi, gwizd]
[gwiżdże]
- [otwieranie drzwi] - [gwiżdże]
[niepokojąca muzyka]
[muzyka gwałtownie narasta]
[muzyka trzymająca w napięciu]
[otwieranie drzwi]
[ciche uderzenie w metalową beczkę]
[narastająca muzyka]
[krótki dzwonek telefonu]
[odgłos chlupania]
[muzyka trzymająca w napięciu]
Gówniany telefon.
[muzyka trzymająca w napięciu]
[mężczyzna] Ej!
Nie ruszaj się! [dyszy]
Zadzwoniliśmy po policję.
- Chyba że lubisz, jak cię boli. - Można się przyzwyczaić.
Zwłaszcza, gdy boli innych.
[chrząknięcia, odgłosy walki]
- [odgłos paralizatora] - [jęk bólu]
Teraz zobaczymy, czy masz jaja!
[krzyczy z bólu]
[chrząknięcia, odgłosy walki]
[jęczy z bólu]
Co za badziew.
Agata…
Daj mi dojść do słowa, proszę cię.
Wziąłem klucze. Musiałem, posłuchaj.
Narkotyki powstają w szkole. Idziorek je produkuje.
[wypuszcza powietrze]
Gang współpracuje z tą… yyy… z tą firmą cateringową.
Z Foodie Maxem?
- Przecież to jakaś bzdura. - [otwieranie drzwi, kroki]
A co to jest? Przecież tutaj nic nie widać?
Dlatego ci powiedziałem,
że nie mam dowodów i przychodzę do ciebie, a nie na policję.
Mam nadzieję, że mi uwierzysz.
Meliska, panie dyrektorze.
- Pani Krysiu? - Tak?
Proszę poprosić Stefana Idziorka i… ochronę.
Przezornie już to zrobiłam.
- [wzdycha] - [zamknięcie drzwi]
Pan Nowicki twierdzi, że współpracujecie…
[mlaska, wdycha]
z gangiem przy produkcji tego… fentylu.
F-fe-fentanylu.
Tak, dobrze, właśnie. Dziękuję. [wydycha]
Mówi, że widział…
[mlaska] jak transportujecie…
świeży towar… z pracowni chemicznej do…
furgonetki Foodie Max,
[Damian] Byłeś tu dzisiaj w nocy, widziałem cię.
Do ciebie mówię.
[niepokojąca muzyka]
[wzdycha] B-byłem.
[wzdycha] Bo…
m-musiałem…
p-posprzątać. Trzeba było w-wszystko…
[mężczyzna] Pomagałem panu Idziorkowi.
Zgłoszone to było. W sekretariacie.
Byliśmy przy tym.
W-w-właśnie.
[niepokojąca muzyka]
Damian…
wszyscy jesteśmy zmęczeni tematem tych narkotyków ale…
trochę cię poniosło, no.
Ma-m-makowiecki…
Zgadza się. Producentem był Szymon Makowiecki.
Zamknij ryj.
Wiem, że go wrobiliście.
Mocne słowa jak na zboka.
[odgłosy szarpaniny]
[Leszek] Spokój! Panowie, wyprowadźcie go.
Sam wyjdę.
Córeczko…
Córeczko, masz gościa.
[głęboki wdech]
[z płaczem] Tak mi wstyd…
Ty nic nie zrobiłaś.
To Nowicki powinien się wstydzić.
[pociąga nosem]
Ty jesteś niewinna.
Prawda?
[narastająca, spokojna muzyka]
[spokojna muzyka instrumentalna]
[Agata] Umiesz w życiu cokolwiek poza biciem ludzi?
Jest za późno…
Producentem był Szymon Makowiecki.
On cię prosił o pomoc, a ty mu odmówiłeś!
- Gdyby nie ty, teraz by żył! - [jęk bólu]
[Szymon] My tu mamy niezły Sajgon. Musisz mi pomóc w czymś.
[muzyka trzymająca w napięciu]
[dzwonek, pukanie do drzwi]
[wzdycha]
[Agata] Damian? Rozmawiałam z Emilką.
[szczekanie psa]
Przepraszam.
Powinieneś być na mnie wściekły.
No może tak. Może tak.
[mruczy]
- [krztusi się] - [wydycha dym] [śmieje się]
[śmieje się] Co to?
Najtańsza łycha. [śmieje się] Ohyda, co?
Ja ją uwielbiam.
Monitoring ze szkoły?
Tak, ale przemontowali.
Nic tam nie ma.
Dobrzy są.
Co robiłeś, zanim do nas trafiłeś?
Byłem psem.
Rozpracowywałem gang narkotykowy.
Tylko wtedy miałem za sobą wsparcie państwa.
Tak mi się wydawało, w każdym razie.
Jakiś debil nie potrafił zabezpieczyć bazy danych i znaleźli Karolinę.
Moją żonę.
Jechałem do niej, ale nie zdążyłem.
A ten gang?
Nie istnieje.
I co z tego, skoro są inni? Jest Chmielski z Idziorkiem.
To dlatego trafiłeś do naszej szkoły?
Szymon był moim przyjacielem.
Zatrudniłem się, by udowodnić, kto to zrobił i się zemścić. [śmieje się]
Tylko mi nie wyszło.
A po tym, w jaki sposób mnie wyrzucili, i tak nikt mi już nie zaufa.
[westchnięcie]
[śmiech]
[nuci piosenkę]
[wydech]
[dyszy] G-g-grozili, że zabiją mi ro-rodzinę!
- Kto? - J-ja tylko go-go-gotuję!
Dla kogo? Dla Chmielskiego?
[nerwowe dyszenie]
Mów.
D-dla s-s-siebie! [dyszy]
Dla m-mojej M-moniki!
Wreszcie jestem kimś!
[warkot silnika, wystrzały]
[wzdycha]
To nie czas na teorie spiskowe. Ja się tym zajmę.
Pani Moniko, ja…
Naprawdę nie wiem, co powiedzieć.
Straszna tragedia i…
Stefan był z nami od lat. Świetny pedagog.
Prawdziwy pasjonat chemii.
Ja myślę, że dzieciaki drugiego takiego nie będą miały.
Gdybym mógł w czymś pomóc…
Dziękuję.
Myślałem, że może czas już…
- żeby opróżnić… szafkę Szymona. - Mhm.
Był jaki był, ale wdowie należy się szacunek.
Jakby pani była tak dobra i przekazała rzeczy Eli, będę wdzięczny.
Oczywiście.
Przepraszam, dyrektor ma gościa. To ważne.
Emilka, cześć.
Jak ty się czujesz? Jak się masz? Wracasz do szkoły?
[chrząka]
Chciałabym poprosić, żeby…
pan Nowicki został wrócony.
Po tym, co ci zrobił?
No bo ja skłamałam. Damian mnie nawet nie dotknął.
- Przepraszam. - To… to po co to wszystko?
Nie wiem, no… [wsysa powietrze]
[wzdycha] Przyszli tam do mojego ojca. Zagrozili mu.
[z płaczem] No i mnie do tego zmusili.
Usiądź, proszę.
[niepokojąca muzyka]
[otwieranie drzwi]
Zapomnieliśmy o jednej rzeczy.
Naoliwić drzwi.
Emilia nam o wszystkim powiedziała.
No spieprzyliśmy to.
[odgłos wibrowania telefonu]
Halo?
Hej, hej! To nie bieżnia!
Emi!
Co jej jest?
Miała krwotok wewnętrzny.
Ale udało się go na szczęście zatamować.
Teraz jest w śpiączce farmakologicznej.
To moja wina.
Przestań. Nie możesz tak myśleć, to nie jest twoja wina.
Zabiję ich! Kurwa, przysięgam!
Uspokój się.
Zostań z nią, ona cię potrzebuje. Ja się tym zajmę.
Damian, musimy pogadać.
Nie chciałem przy nich, ale Kamil ma rację.
[wdycha]
Musimy znaleźć towar w magazynie.
Znaleźć towar w magazynie?
Byłaś tam? To jest gigantyczny teren.
- Wiem, ale mam to. Zobacz. - Co to jest?
Znalazłam to w szafce Szymona.
Po wejściu w prawo, rząd „H”, kartony Foodie Max.
Produkty mleczne.
[odgłosy burzy]
[wciąga powietrze]
[niepokojąca muzyka]
Długo będziemy czekać?
[muzyka trzymająca w napięciu]
[szeptem] Psst.
O nie, proszę!
[jęczy]
Ciii… [szeptem]
[stęknięcie]
[wydech]
To jest tylko drzemka. Co ty tu robisz?
Idę z tobą.
[dyszy]
Jestem twoją przełożoną. Więc masz się mnie słuchać.
[niepokojąca muzyka]
[szeptem] Agata!
[dyszy]
- [Chmielski] Odradzam. - [Agata] [krótki wdech]
Dobry wieczór, pani profesor. I panie profesorze.
[muzyka trzymająca w napięciu]
Będę musiał zatrudnić nową polonistkę.
A wie pani, jak trudno znaleźć kogoś do roboty w tej szkole?
Jak dzieci.
Wystarczyło powiedzieć, że mam małe kotki w piwnicy i zostawić uchylone drzwi.
[śmieją się]
Notatnik Szymona…
Po co ci to?
Ale ja kiedyś naprawdę próbowałem.
To miała być szkoła na światowym poziomie.
Husaria Sobieskiego. Do boju, husarze!
[śmieją się]
Stypendia, lepsza kadra…
I co? I gówno, nie wyszło. A dlaczego?
No bo woleli ćpać, pieprzyć się po kiblach.
No to dostali taką szkołę, jakiej chcieli.
[wzdycha]
No przecież to jest sukces?
Zniszczę cię, wiesz?
Acha… Szymon dokładnie powiedział to samo… [jęk]
[mężczyzna] Spokój, ty!
A… proszę.
Zostaw!
Nawet pamiątki po nim noszę!
[niepokojąca muzyka]
Kurwa, nie działa coś.
Ale to nic. Na was już czas.
Nie!
[motywująca muzyka budząca nadzieję]
A ty kurwa kto?
[śmieją się]
[motywująca muzyka budząca nadzieję]
[krzyk]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[energiczna muzyka rapowa]
Chodź tu, rusku! Chodź, chodź!
[chrzaknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
I co, Mamut?
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
No, Mamucik. Co się patrzysz, co?
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[jęczy z bólu]
[dyszy] Jestem z Ukrainy,
[mówi po ukraińsku] mij dorohyj druzhe.
[Liosza] [po ukraińsku] Sława Ukrajini!
[chrzaknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Gonzo, chodź do lustra!
[energiczna muzyka rapowa]
- [dyszy, krztusi się] - To za Emilię, śmieciu.
[dyszy]
[niepokojąca muzyka]
[dyszenie, jęk]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[energiczna muzyka]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[dyszy] Bijesz się jak baba.
Dziwne znasz kobiety.
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Za krótki kabel?
[pluje krwią]
Shaolin? Służby? Skąd ty jesteś?
- Rabka Zdrój! - Co?
Piękna miejscowość uzdrowiskowa.
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
Kamil!
[dyszy]
Nie wytrzymał napięcia.
[dyszy, szepcze] Czekaj.
[stłumione odgłosy metalu]
[Agata] [jęczy, płacze]
[jęczy, płacze]
Damian, idioto, ty nic nie rozumiesz?
Przecież to przez ciebie dziewczyna jest w śpiączce!
- [jęczy] - Przez ciebie nie żyje Idziorek!
Agatkę też chcesz teraz ratować? Cofnij się!
[jęk, płacz]
A tak cię kurwa lubiłem, jak cię zatrudniałem.
Myślałem, że byłem jedynym kandydatem.
- A to swoją drogą. - [dyszy]
[stęka, płacze]
[chrząknięcia i stęknięcia, odgłosy walki]
[dyszy, szlocha]
Dobrze to zrobiłam? Widziałeś, tak?
[stłumiona, niepokojąca muzyka]
- [Damian] [krzyczy z bólu] - [Agata] [krzyczy]
Jesteście dla mnie za mali!
- Rozumiecie? - [Agata] [jęczy]
Jesteście tacy malutcy!
[odgłos uruchamiania maszyny]
[energiczna muzyka rapowa]
[dyszy]
Chodź!
[odgłosy syreny karetki pogotowia]
[chłopak] Zostaw mnie!
[dziewczyna] Nie ruszaj się!
[Harry] Dobra, dobra, dobra. [śmiech]
Ale ty, stary, jak Tytusa załatwiłaś!
Nie gadaj!
[pociąga nosem, jęczy z bólu] Ale no ty też! Ty też.
No jak się na niego rzuciłyście z dziewczynami.
[śmiech] No należało mu się.
Gdyby nie ty… [zakłopotane chrząknięcie] [całuje]
[energiczna muzyka rapowa]
Myślę, że chciałby, żebyś go miał.
[Ela] Kamil!
Kochanie.
[energiczna muzyka rapowa]
Napisy: Krzysztof Ciunel